شوتوک

بر باد رفته

2012-02-02T12:03:00.001+03:30

خبرها حاکی از آن است که چندی پیش یکی از مقوایی ترین رهبرهای دنیا را باد برده است.

نام نبرده را بادی از دول فرانس آورده و بادی دگر از پهنه ی فراخ ایران به مکانی بیش از حد معلوم برده است.

ستاد مبارزه با بحران کاغذهای پر مدعا

جا خالی ها

2012-01-27T13:04:00.001+03:30

شبی بود سرد.سرد سرد. من آزاد بودم تا پاسی گذشته از شب در خیابان باشم. نگاهم به خانه هاست همیشه. به پنجره های روشن. سرماست که خیلی ها را به خانه هاشان کشانده تا در زیر چراغ های روشن،دور از سرما در فضایی گرم و امن در آسایشی نسبی باشند. در سرم می دود فکری.. چراغ زندان های سرد چه زود خاموش می شوند…و ما به فکر تن های برهنه ایم، به فکر جیبمان ، به فکر خودمان نه آنکه تا دیروز همراه ما بود.

ننوشتن

2012-01-25T17:21:00.001+03:30

برای آدم هایی مثل من که گاهی شاید با ملاحظه و یا محافظه(!) می نویسند شرایطی مثل هم اکنون سخت می گذرد. تا انگشتان خود بر روی کیبورد گرم می کنم تا مطلبی بنویسم متوجه می شوم اتفاق تازه ای افتاد. آن هم با فازی کاملاً متفاوت. از نوشتن قبلی پشیمان می شوم یا می آیم این دو موضوع و تنش را به هم ربط دهم در یک نوشته که یک اتفاق دیگر هم به جمع ما اضافه می شود تا می فهمیم او کیست از کجا آمده و احتمالاً منظورش از آمدن چیست چند کنش دیگر می آیند در جمع بعد نتایج قبلی ها … من؟ … هاج و واج.

مانده ام میزبان کدام باشم. این مخلوطی که با هم تناسبی در ظاهر ندارند را چگونه بیاورم قالب یک نوشته. بیشتر بنویسم؟ گفتم که .. آن خط اول.

خدا (ن)می داند تا آمده ام این خطوط را بنویسم چه چرخ ها خورده است سیب گردان.

زنده ام هنوز

2012-01-05T01:49:00.001+03:30

Sometimes I feel like this :

not GOOD , not BAD … DEAD but feeling ALIVE.

هدیه را هدیه دهیم؟

2011-12-19T11:40:00.001+03:30

فکر می کنم بر در و دیوار یا سردرد غالب مراکز سازمان انتقال خون نوشته اند "خون هدیه خداوند است،خونمان را هدیه کنیم". خب علاوه بر این بحث که آیا باید هدیه را که گرفته ایم هدیه کنیم یا نه، من را به این فکر وا می دارد که "کون هم هدیه خداوند است آن را هم هدیه کنیم؟"

این یک کاسه سوپ نیست - آذر ماه 1390

2011-12-12T23:49:00.000+03:30

آش دهن سوز

2011-12-04T02:51:00.001+03:30

داشتم خیلی متواضعانه می گفتم که “من عادت دارم چیزهای خاص رو برای خودم گیر بیارم و چیزهایی که دارم تک…” هنوز حرفم تموم نشده بود که دوشی از خنده های سرد روی سرم ریخت، بعد هم زیرم را روشن کردند تا حسابی قُل بزنم؛ آخر سر هم هریک کاسه ای از من سرکشیدند تا تمام شدم.

2011-12-02T19:15:00.001+03:30

از اشتباه ترین فلسفه های دانشجویی، خرید سیگار ارزان است.

کاش؛ در گذر زمان

2011-12-01T15:00:00.001+03:30

می دونی… ای کاش الان توی اون روزها بودیم،کدوم روزها؟! همون روزهایی که آرزو می کردیم کاش این روزها می رسیدن.

کیلیکولوژی

2011-11-29T09:48:00.001+03:30

یَومُ التقلّب

عنوان،مهم است؟

2011-11-27T12:52:00.001+03:30

مهم نیست چه چیز مهم است، مهم آن است که ...

آن هم مهم نیست.

حضوری از جنس حضور حرف

2011-11-22T00:24:00.001+03:30

....

کمی دیرتر که فراخوان دادند برای شام، «میم الف ر» غیبش زده بود. ابلهانه گمان می کردم به او برخورده و بی صدا رفته است که آبروی مرا بیش از نبرد.

وقتی،بانگرانی، عمارت زیبای سفیر را ترک می کردم، وسط باغ درندشت آن خانه ، چشمم افتاد به استخر بزرگی که وقت آمدن خالی بود و حالا چیزی داشت وسط آن موج می زد. خشکم زد. پیراهن حریرش در زمینه ی آبی دیوار استخر موج بر می داشت و هوش را میان خواب و بیداری معلق می کرد. پری دریایی کوچکی را می دیدم که از آب های دور دست به این استخر خالی تبعید شده بود. و در حسرت دریای گم شده آواز اندوه سر می داد.

وقتی مطمئن شدم خواب نمی بینم حرکت شگفتش، بی اختیار، مرا به تحسین واداشت. و وقتی به خودم آمدم که در خانه ی سفیر ایتالیا هستیم یادم به آبروی خویش افتاد و خشم سراسر وجودم را فرا گرفت:«چرا رفته ای توی استخر؟»

همین طور که وسط استخر راه می رفت، با معصومیتی کودکانه زمزمه کرد:«دیدم خالی است گفتم پُرش کنم.»

به او غبطه می خوردم. من نگران قضاوت دیگران بودم و او خودش را از بند قضاوت آزاد کرده بود. من با تصویری زندگی می کردم که می خواستم دیگران از من ببینند و او بی تصویر زندگی می کرد.

....

+ از کتاب همنوایی شبانه ی ارکستر چوب ها

کنسرتیالوژی

2011-11-19T15:10:00.001+03:30

یک سری هستند که صرفاً برای این که دوست دارند،کف بزنند(دست بزنند) می روند کنسرت.

یک عده ی دیگر هستند که چون دوست دارند برای یکی کف بزنند ، می روند کنسرت.

یک دسته ی دیگر هستند که منتظرنند کسانی کف بزنند تا آنها هم کف بزنند، پس می روند کنسرت.

یک عده ای هم می خواهند بگویند ما کف نمی زنیم پس می روند کنسرت.

_______________پاییز90 _تهران

2011-11-09T13:18:00.001+03:30

پــــــــــــــــــول

2011-11-07T14:20:00.001+03:30

زندگی ،بدون پول فایده ای ندارد؛با پول ،زندگی نکردن هم فایده ای ندارد.

من برج نشین ام؛ طبقه ی دوم

2011-11-06T00:30:00.001+03:30

مدت هاست که نوشتن برای من سخت شده، ننوشتن از آن سخت تر. نشانه ی خوبی نیست. می تواند علامت این باشد که به چیزی فکر نمی کنم.هیچ چیز جرقه ای در ذهن نمی زد، یعنی فکر نمی کنم و این یعنی من دیگر نیستم.

می تواند نشانه ای از موضوع های زیادی باشد که می بینم که نمی توانم انتخاب کنم به کدامشان اول فکر کنم، جرقه ی کدام یکی را خاموش کنم تا آتش نگیرم. آتش می گیرم و من دیگر نیستم.

من زجر می کشم. من نمی خواهم زجر بکشم. اما زجرم که می دهند، من زجر می کشم. باید بکشم..بکشم..بکشم.

در یک دایره ی بزرگ زندگی می کنم. شعاعش را نمی دانم.من… من در 4 متر مربعش زندگی می کنم.به خیالم این 4 با آن چهار دیواری اختیاری، می تواند هم خانواده باشد. اما این تصادفی است. حتی این 4 مترمربع هم مال من نیست.

در تختم که دراز می کشم،طبعا به خواب می روم. اما بیدار که می شوم، مطمئن ام نخوابیده ام. خسته تر از قبل ام. کابوس؟ یادم نمی آید. شاید…گاهی…

پشت میزم. نشسته ام، گاهی درس می خوانم، گاهی پرواز می کنم در خیال، گاهی از پنجره بیرون را می بینم.اینترنت. دریچه ای است برای دیدن، بودن، نبودن. دریچه؟ دریچه را می توان بست. می بندندش. بی وقفه. دریچه های تو در تو. کارشان سخت شده، برای همین دائم از دریچه ی اصلی شروع می کنند. خسته ام می کند. نمی توانم تحمل کنم. سرم درد می کند. درد می گیرد. معده ام هر چقدر هم که می خورم خالی است.سرم خالی است.درد می کند.دریچه کجاست؟ پس این فشار کی من را از آن دریچه به بیرون ، به رهایی می اندازد؟

سیگار می کشم. دود ندارد.لابد سیگارم خاموش است.می بینم که سیگاری بر لبانم نیست، در دستم نیز.این شعله برای چیست؟ لابد از فندک است، فندک گاز ندارد. پس چه می سوزد؟ من می سوزم.من خود را می کشم.

خوشحالید؟ شما خوشحال شدید؟ چرا دورتر نمی اندازیدم؟

تلوزیون مراسم حج نشان می دهد با یادی از سید الشهدا!!

نمان

2011-10-31T17:38:00.001+03:30

می گریزد روح از تنم، به سان دود از سیگار.

نوع چشم ها: مرده بین

2011-10-28T23:49:00.000+03:30

خیلی ها ممکن است گربه یا جاندار دیگری را با ماشین و رد شدن از رویش کشته باشند؛ اما کم اند کسانی که از روی گربه یا جاندار دیگری که مرده باشد رد شده باشند.

اندیشه × اندیشه

2011-10-14T03:55:00.002+03:30

روزی یکی از نزدیکان ،شیخ سیوک را تا گردن در اندیشه بدید. بپرسید یا شیخ به چه اندیشه کنی؟ شیخ بفرمود " به چیزکی که بــِتوانم بدان بیاندیشم".

برای آن روز که مبادا

2011-10-12T23:17:00.001+03:30

همه ی ما.لازم است دوباره تأکید کنم همه ی ما دیده ایمش.از ابتدا گذاشته اندش برای روز مبادا که مبادا لنگش بمانی. البته همیشه آن طور که انتظار می رود نیست، یعنی فکر نصف مبادا را کرده اند، بیشتر مبادا که بادا. نکته این جاست که خیلی ها[تأکید می کنم خیلی ها که نه همه باشند] در روز مبادا هم آن را برای روز مبادا می گذارند سر جایش بماند.نهایتاً یکی دو ساعت کار کند. لابد زیادی کشش می دهم. همه ی ما پنچر شده ایم و یا لاقل پنچری دیده ایم، خیلی هامان دیده اند که زاپاس ها به همان نویی روز اولشان هنوز در صندوق عقبند، برای روز مبادا.

گوشه

2011-10-04T15:04:00.000+03:30

دوست دارم بروم گوشه ی یک چهار گوشه ای، دایره شوم.

غلوی دل خوش کنک

2011-09-12T00:11:00.001+04:30

اصغر فرهادی شده ام در بعدی خیلی خیلی کوچک. شاید هم کوچکتر. کارم این شده این روزها این ماه ها این سال ها واقعیت های زندگی را آن گونه که هستند و نه آن گونه که تعریف می کردم برای بقیه به رخشان بکشم. همان هایی که باور نمی کردند آن واقعیت ها را می شوند بازیگران نقش های زندگی. نقش هایی که اول ندارند و همه مکمل اند. خودم هم بازی می کنم ، کارگردانم، صحنه سازم و نویسنده. تماشاچی شاید. شاید نداریم. مهم نیست.جالب آن که نمی توانمی در آخر در مورد هم قضاوتی کنیم ، کسی نمی داند چه بگوید، تنها صحنه ای بود از زندگی، پنجره ای است برای دیدن و یا داستانی است که در دایره ای دیگر بار دیگر یا بار ها و بارها تکرار می شود.

صدا نمی ماند، هست.

2011-09-05T12:17:00.001+04:30

پنجره باز است.هوا خوب. صدای موتوری می آید بسیار ناهنجار و گوش خراش، دائم هم می رود و می آید.اگر صدایی نبود اینو موتور هم نبود. صدای بچه هایی که آخرین روزهای خوش بازی را می گذرانند، می آید. صدای آب باشی می آمد. صدای کتری که قل می زند، می آید.صدای فن کامپیوتر. صدای کیبوردی که من را می نویسد.حتی صدای آب خوردن خاک گلدان روی کتابخانه می آید. صداها هستند. صدای خانه های می آید.تنها صدای من نمی آید و خدایی نیست در این نزدیکی که بداند کی چُس چُس های من ، گوزی پرصدا خواهد شد.

نیست؟!

2011-07-26T00:58:00.002+04:30

مهم نیست من چقدر نمی دانم؛مهم این است که چند نفر می دانند من چقدر نمی دانم.

نیمه ای به ظاهر گم شده _ تیر ماه 90

2011-07-09T00:01:00.003+04:30