در جایی از «در باره مسئله یهود«، مارکس از معنای آزادی کامل افراد انسانی و همچنین شرایط تحقق این آزادی چنین تصویری میدهد:

«تنها زمانی که فرد واقعی انسان، شهروند انتزاعی را به خود بازگرداند و به عنوان فرد انسان، در زندگی روزمره، در کار فردی اش، و در وضعیت ویژه اش، به موجود نوعی مبدل گردد؛ تنها زمانی که انسان «تواناییهای فردی» اش را به عنوان تواناییهای اجتماعی درک کرده و سازمان دهد و بنابراین، تواناییهای اجتماعی را در قالب قدرت سیاسی (دولت) از خویش جدا نکند؛ تنها در آن زمان است که رهایی انسان متحقق خواهد شد.» (تاکیدات از این متن است)

ظاهرا اینجا وزن مارکس اومانیست در مقابل مارکس کمونیست، مارکس نوعدوست در مقابل مارکسی که با نقد طبقاتی از نظام موجود به نفی طبقات به عنوان شرط پایه ای یک جامعه رها میرسد سنگینی میکند! یا حد اقل میتوان گفت این تصویر کسانی که آثار اولیه مارکس را از مانیفست کمونیست و کاپیتال و کلا آثار بعدی مارکس جدا میکنند. اما بنیادهای نظری نقد تیز طبقاتی مارکس را که بعدا در آثار ماندگارش مثل کاپیتال با تمرکز بر نقد اقتصاد سیاسی شکل همه جانبه تر و منسجم تری به خود گرفت را در همین آثار اولیه اش میتوان ریشه یابی کرد.

مارکس اینجا تصویرش از آزادی انسان را از طریق پاسخ دادن به سئوالی ارائه میکند که فلاسفه قبل از او تقریبا بدون استثنا به آن پرداخته اند: سئوال مربوط به رابطه فرد و جامعه. با این تفاوت که اغلب فلاسفه پیشین، از بحث آزادی فردی به آزادی نوع انسان نمیرسند در حالیکه برای مارکس آزادی فردی در هماهنگی با آزادی همه افراد، همگان، نوع انسان معنا دارد. در تصویر مارکس، فرد نمیتواند آزاد شود اگر همه افراد آزاد نشوند. آزادی انسان کامل نشده است اگر منفعت افراد با منفعت نوع انسان در تناقض باشد؛ اگر قدرت سیاسی تحت عنوان نماینده جامعه به نیرویی بیگانه از افراد و در مقابل افراد انسانی قرار گیرد. در تصویر مارکس از یک جامعه تماما رها شده، نه فرد در مقابل جامعه است و نه جامعه در مقابل فرد. نه جامعه به مثابه یک هویت انتزاعی، فرد و نیازها و آرزوها و تواناییهای فرد را به کام خود میکشد و نه فرد به مثابه یک هویت جدا افتاده و در خود خزیده، آزادی خود را در محدودیت افراد دیگر جامعه جستجو میکند. نه جامعه مانع شکوفایی فرد است و نه فرد مانع شکوفایی جامعه یا همگان. فرد در همه جلوه های زندگی اش، خود را فردی از نوع انسان میداند. استعداد و توانایی خود را به مثابه یک موجود نوعی۔انسانی، در کنار استعداد و توانایی دیگر افراد به مثابه یک موجود نوعی۔انسانی باز میشناسد و سازمان میدهد.

در فاصله کوتاهی بعد از این مقاله، مارکس در دستنوشته های اقتصادی-فلسفی، در یادداشتی به نام «مالکیت خصوصی و کمونیسم»، مجددا به موضوع فرد و نوع انسان، جدایی و بیگانگی فرد از نوع انسان، تقابل فرد و نوع انسان، بیگانگی نوعی آدمی از آدمی، بی اختیاری فرد انسانی باز میگردد اما اینبار، کمونیسم را به مثابه راه حل رفع این وضعیت، نفی همه این جلوه های اسارت انسان، راه حل رهایی میداند. کمونیسم اثبات نوع انسان، اثبات تواناییها و پتانسیلها و قدرت انسان است. اثباتی که در عین حال با نفی همه بنیادها و شرایط اسارت انسان امکانپذیر است.

كمونيسم كارگري / شماره چهارم / آذر 1390

افزايش آمار ايدز در بين كودكان كار

خبرگزاري كار ايران (ايلنا) هم مصاحبه اي منتشر كرده از يك مددكار اجتماعي كه از نتايج تحقيقي در خصوص فراگيري بيماري ايدز در ميان كودكان كار خبر مي دهد. بر اساس اين تحقيق ميزان ابتلاي كودكان زباله‌گرد و دستفروش به بيماري ايدز برابر با زنان ويژه (تن فروش) است. فرشيد يزداني در گفتگو با خبرنگار ايلنا اظهار كرد: حدود 4/5 درصد كودكان کار و خیابان به ویروسHIV آلوده هستند كه اين رقم 45 برابر متوسط كشوري است و مي‌تواند با شيوع اين بيماري در ميان زنان ويژه برابري كند.

عضو هيئت مديره انجمن حمایت از حقوق کودکان، در بخش ديگري از اين گفتگو با اشاره به نتايج پژوهش جديدي كه در مقاله‌اي توسط دكتر محرز ارائه شده است، گفت: کودکان در سنین بین 10الی 14سال و15الی 18سال بدلیل عدم توجه والدين شروع به استفاده مواد مخدر و مشروبات الکلی می کنند که بررسي‌ها نشان داده 60 درصد از کودکان کار استعمال دخانیات را تجربه کرده‌اند که سیگار و ساير مواد دخاني را شامل مي‌شود. اين فعال حقوق كودكان افزود: طبق اين پژوهش 20 درصد از كودكان كار تجربه استفاده از مواد مخدر را دارند و 40 درصد نيز مشروبات الكلي را تجربه كرده‌اند.

اورانیوم 27 درصدی در فردو

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کرد که نشانه هایی از اورانیوم با غلظت بالا در تاسیسات هسته‌ای فردو پيدا كرده. به گفته بازرسان آژانس اتمی در نمونه‌هایی که از مرکز فردو در فوریه امسال بدست آمده، آثار اورانیوم با غلظت 27 درصد مشاهده شده. این میزان بیش از آن چیزی است که جمهوری اسلامی تا حالا به آن اقرار كرده. مقامات جمهوری اسلامی پس از افشاگری آمریکا مبنی بر ساخت مرکز اتمی فردو در زیرزمین اعتراف کردند که قصد اطلاع رسانی به آژانس اتمی را داشتند و در صدد پنهانکاری نبودند. چيزي كه البته كسي آن را باور نكرد. اما در پی گسترش روند غنی‌سازی ایران تصریح کرد که در فردو موفق به تولید اورانیوم با غلظت 20 درصد شده است.

در گزارش اخیر آژانس اتمی همچنین آمده است که ایران حدود 94 کیلوگرم اورانیوم با غلظت 20 درصد را در تاسیسات فردو نگهداری می‌کند. همچنین گفته می‌شود که به تازگی در این تاسیسات سانتریفوژهای جدیدی نصب شده‌اند. در گزارش دويچه وله به نقل از يك ديپلمات اروپايي آمده كه در صورتی که ایران همچنان به غنی‌سازی اورانیوم ادامه داده و این تغلیظ را به میزان 80 درصد افزایش دهد، تا پایان سال جاری میلادی به میزان کافی اورانیوم برای ساخت یک بمب اتمی در اختیار خواهد داشت.

واردات كارگر چيني

بازهم گزارشي هست از ايلنا در مورد واردات كارگر چيني. به گزارش ایلنا، در حالیکه بحران بیکاری در ایران بخش وسیعی از جمعیت جوان کشور را تهدید می‌کند، عبدالرضا شیخ الاسلامی، وزیر کار دولت دهم مجوز واردات کارگر چینی را صادر کرد و در مراسم امضای یادداشت تفاهم همکاری بین وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و وزارت منابع انسانی و تامین اجتماعی جمهوری خلق چین گفت: برای اشتغال کارگران چینی در ایران تاکنون غیر از یک مورد که آن هم مربوط به پروژه آزاد راه تهران – شمال بوده، هیچ درخواست دیگری از سوی سرمایه گذاران چینی دریافت نکرده‌ایم، با این حال برای‌‌ همان یک مورد نیز من با استفاده از اختیاراتم دستور سریع رفع مشکلات حضور نیروی انسانی چینی در پروژه آزاد راه تهران – شمال را صادر کردم.

نرخ بيكاري بيش از 23 درصد

ايلنا در يك گزارش ديگر هم به نقل از يك كارشناس اقتصادي نوشته كه اجراي سياست هاي غلط اقتصادي موجب افزايش بيش از پيش نرخ بيكاري شده و با در نظر گرفتن بيكاري پنهان مي توان آمار را در كشور بيش از 23 درصد اعلام كرد. اين كارشناس اقتصادي یادآور شده كه اعمال تحریم ها علیه ایران سبب کاهش سرمایه گذاری خارجی شده که می توان يكي ديگر از دلايل بحران بیکاری را از تبعات این رخداد جهانی دانست.

بيش از 70 كشته در سوریه

راديو فردا گزارش داده كه ديروز در دو شهر حمص و حوله دستكم 88 نفر در حمله نيروهاي دولت بشار اسد كشته شدند كه 50 نفر آن‌ها کودک بودند. به گفته منابع خبری مخالفان، 300 نفر هم در جریان سرکوب اعتراض‌ها در شهر حوله زخمی شدند. این در حالی است که در طول شب گذشته تظاهرات و درگیری‌های پراکنده در اعتراض به قتل‌عام غیرنظامیان در سایر شهر‌ها نیز صورت گرفت.  در گزارش دويچه وله هم آمده كه اپوزیسیون سوریه از «کشتار جمعی خانواده‌ها» در شهر حوله توسط نیروهای نظامی سوریه سخن گفته است. سخنگوی شورای ملی سوریه روز شنبه (26 مه) اعلام کرد که در میان قربانیان شمار زیادی کودک وجود دارد. این شورا خواهان برگزاری نشست فوری شورای امنیت سازمان ملل برای رسیدگی به این کشتار شد. این نهاد اعلام کرد که سکوت ناظران سازمان ملل در این زمینه یاس‌آور است. پیش‌تر ناظران حقوق بشر سوریه در لندن نیز از یک «کشتار جمعی واقعی» با قربانیان پرشمار در شهر حوله خبر داده بود. اين ويديو در يوتوب كه توسط فعالين سوري منتشر شده، از دفن كشته شدگان در گروهاي دسته جمعي خبر مي دهد.

.

اخبار بازهم زياده البته…

سایت حکومتی صراط هم گزارشی در افشای مریم نمازی گذاشته که در نوع خودش جالب است. این سایت در مورد مریم نمازی نوشته: به گزارش سرویس سیاسی صراط، مریم نمازی فعال سیاسی کمونیست و ساکن انگلستان،  در عرصه‌هایی همچون مبارزه برای حقوق زنان، مبارزه برای حقوق پناهندگان، مبارزه علیه جمهوری اسلامی و اسلام فعالیت های گسترده ای را در غرب برنامه ریزی و اداره می کند. او در اقدامی سوال بر انگیز، مسئولیت کمیته مسلمانان سابق هلند را بر عهده گرفته است، که اکثر آنها از دین اسلام جدا شده و عملا مرتد هستند.

محمد معيني در رازهاي سر به مهر قسمتي از متن سخنراني عبدالكريم سروش (از متخصص انقلاب فرهنگي) را آورده كه فكر كردم نبايد بي جواب بماند. سروش در اين سخنراني (در يكي از دانشگاههاي آمريكا و تاريخش هم آبان 81 است) كه متنش در مجله آفتاب منتشر شده مي نويسد:

«پاره ای از چیزها که تحت مقوله آزادی عنوان می شوند واقعا مصداق آزادی بیان نیستند. در قصه سلمان رشدی، فارغ از هرگونه داوری، عده ای از او دفاع کردند و گفتند مساله آزادی بیان است، ولی واقعا این طور نیست. سلمان رشدی به پیامبر اسلام ناسزا گفته و اهانت کرده بود. او از آزادی بیان استفاده نکرده بود.»

در نگاه اول، سروش موضوع آزادی بیان را در یک کانتکس خاص می گذارد که بتواند آن را توهین بنامد. این کانتکس، مقدس کردن اسلام به عنوان یک باور عمومی است و به این اعتبار در نهایت می رسد به وجه حقوقی و کیفری دادن به اسلام به عنوان یک ایدئولوژی مخوف که در آن آدمکشی امری عادی و واجب است. اگر چنین تقدس و وجه حقوقی-کیفری نباشد، نمی توان اشکال مختلف نقد به اسلام (در اینجا به عقیده سروش ناسزا گفتن به پیامیر اسلام) را توهین قلمداد کرد.

در اینجا لازم است بحث را تعمیم دهم به توضیحی در مورد رمان آیات شیطانی. سروش عامدانه دارد یک رمان در سطح داستانهای هزار و یک شب را تحریف می کند به ناسزاگویی. چرا كه با موضوع آزادي بيان در قلمرو دين دارد اخلاقي برخورد مي كند. این رمان پر است از قطعات رویایی که از دید شخصیت اصلی داستان (جبرئیل) بیان می شود، داستان کوتاهی نیز دارد در مورد شخصیتی با نام محوند (به تعبیر مسلمانان محمد پیامبر اسلام) که به تنهایی بسیار جذاب است. محوند فردی است که ادعای پیامبری دارد و این قطعه کوچک شامل بازگویی دگرگون شده زندگی محوند در شهر جاهلیه (به تعبیر مسلمانان، مکه) است. در میان این حکایت، رویداد واقعی آیات شیطانی در قالب همین داستان روایت می‌شود که در آن محوند ابتدا خبر از وحی آیاتی در پشتیبانی از بت‌های شرک‌آلود دیرینه می‌دهد ولی بعد آنرا لغزشی برخاسته از القائات شیطانی عنوان می کند. (در مورد رویداد آیات شیطانی، این منبع اطلاعات مفیدی دارد)

دو شخصیت دیگر نیز معرفی می شوند که به مخالفت با محوند می‌پردازند: یکی زن کاهن بی‌ دین شیطان‌ صفتی با نام هند و دیگری شاعری است بذله‌ گو، بد گمان و هتاک با نام بال. وقتی محوند از جنگ پیروزمندانه به شهر بازمی‌گردد، بال را در یک روسپی‌ خانه زیرزمینی پنهان می کند. (شخصیتهای روسپی خانه نام همسران پیامبر اسلام را دارند) همچنین یکی از یاران محوند وقتی به برخی گفتار او شک می کند، مدعی می‌شود که پیامبر در بخش‌هایی از قرآن در حین وحی زیرکانه دستکاری کرده است.

رمان آیات شیطانی را اگر نخوانده اید، پیشنهاد می کنم حتما بخوانید یا اگر دنبال اطلاعاتی در مورد این رمان هستید سری به ویکی پدیا بزنید. (شخصا آیات شیطانی را بعد از رمان «۱۰۰ سال تنهایی» مارکز بخاطر آن درون مایه رئالیسم جادوایش بسیار دوست دارم.)

در اینجا باید از آقای سروش سوال کرد چرا بیان احساسات و رویاهای یک فرد باید ناسزا پنداشته شود؟ این صحنه سازی ریاکارانه برای چیست؟ با کمی تعمق می توان دریافت که هدف سروش از این صحنه سازی و تقدس گرایی، دنبال کردن اهداف سیاسی مشخصی است.

ناسزا گفتن یا افترا زدن به فردی اگر باعث ضرر و زیان به منافع فرد شود در کانتکس آزادی بیان قرار نمی گیرد.  تلاش آقای سروش برای خارج کردن کار سلمان رشدی از بحث آزادی بیان برای این است که وجود محمد برای عده ای بخصوص جنبش اسلام سیاسی ضروری و مفید است. محمد پیامبر اسلام امروز وجود خارجی ندارد که به تعبیر سروش ناسزای سلمان رشدی به او باعث ضرر منافع شخصیش شود. اما قطعا این مثلا ناسزا باعث ضرر منافع انبوهی از ملایان و روشنفکران دین اسلام که از قبالش نان مفت می خورند تا حکومتهایی که خود را اسلامی می دانند می شود. حفظ اسلام از گزند این موضوع که از هر نوع نگاه نقادانه باید در امان بماند هدف سیاسی است که سروش دنبال می کند. بخصوص اینکه پاراگراف بعدی این مهم را روشن می کند.

«این هم که گفتم در هیچ کشوری به شما اجازه نمی دهند که از آزادی بیان استفاده کنید تا مردم را بشورانید و فتنه های قومی را بیدار کنید، اگر دقت کنید خواهید دید این چیزها هم مصداق آزادی بیان نیست، بلکه در واقع آزادی عمل است. آن ها به راحتی به آزادی عمل اجازه نمی دهند. یعنی چنین نیست که شما زیر پوشش آزادی بیان حق داشته باشید هر کاری بکنید. ممکن است حق داشته باشید هر«حرفی» بزنید اما حق ندارید هر «کاری» بکنید. اما چون گاهی آزادی بیان صورتی می شود برای عمل (در این فعل های گفتاری) این اشتباه صورت می گیرد. این اشتباه را باید شناخت و از آن حذر کرد.»

بنا بر آیات قرآن جزای منتقد اسلام مرگ است چرا که منتقد به دو دسته کافر یا مرتد تقسیم می شود. در هر حالت اگر این دو توبه نکنند جزایشان مرگ است. مفهوم توبه نیز دست بر داشتن از نقد و رد وجود خداوند یا پیامبر اسلام است. کشتن و به بند کشیدن چنین افرادی بخشی از فرهنگ اسلامی است که حدود ۱۴۰۰ سال است دارد به اشکال گوناگون اجرا می شود. همین حالا که موضوع ترانه شاهین نجفی داغ است، پوسترهای فراوانی با آیات قرآن که بر مرگ مخالفین خدا و پیغمبر تاکید دارد بین بخشی از مدافعین اسلام دست به دست می شود. در یکی از این پوستر ها به نقل از آیه ۱۳ سوره انفال آمده است: این (کیفر) بدان سبب است که آنان با خدا و پیامبر او به مخالفت برخاستند و هر کس با خدا و پیغمبر او به مخالفت برخیزد قطعا خدا سخت کیفر است. #

به قول معروف یک اشاره کوچک به بالای چشم قرآن، پیامبر یا یکی از امامان اسلام کافی است تا بر اساس همین قوانین و فرهنگ اسلامی، فتوای یکی از ملایان آتشی از خشم و نفرت دنیا را به نابودی تهدید کند. پس اسلام در ذات خود هیچ گونه سخنی علیه خود را بر نمی تابد و به این اعتبار هر سخنی در برابر اسلام توهین و کفر و ناسزا قلمداد می شود تا حدی که حکم به مرگ گوینده داده می شود.

آنچنانکه دیده می شود، در سیستم نظری سروش اینکه فردی به خاطر بیان عقیده اش و حرفی که زده محکوم به مرگ شود اهمیت ندارد (يا فرض اين است كه خوب اين كار بد است!)، اما اینکه حرفی که زده شده چون منافع اقلیتی را به خطر انداخته، تحت لوای توهین به باور دیگران، جمعیتی را می شورانند اهمیت پیدا می کند. از این جهت که به عقیده بسیاری توهین شده است و توهین آزادی بیان نیست.

منهم قبول دارم که نباید اجازه داد از آزادی بیان علیه شوراندن مردم و برانگیختن تنفرهای قومی و مذهبی استفاده شود اما سوال اینجاست که جلوی این استفاده را از چه کسانی باید گرفت؟ منتقدین دین؟ یا جنبش سیاسی که مردم را به اسم توهین به باورهایشان می شورانند و حکم مرگ انسانها را می دهند؟ جلوی آزادی بیان را باید گرفت یا عمل به قتل را؟ آقای سروش از کدام یک دارد دفاع می کند؟ آزادی بیان یک انسان یا تنفر و تلاش برای قتل همان انسان را؟ مدافعين آقاي سروش شايد بگويند او هرگز از امر به قتل انسان دفاع نمي كند. پس بايد اين تناقض ميان نظرات سروش را هم پاسخ دهند كه بين اجراي حكم الهي تا برخورد كانتي و اخلاقي با احكام ديني كدام صحيح است؟

در آخر

بحث را خیلی بلند نمی کنم. در نهایت می خواهم بگویم صحبتهای آقای سروش و امثال ایشان نه تنها بی اعتبار و مردود است، بلکه بسیار شیادانه هم هست. سروش و امثال او به عنوان فیلسوفان رسمی اسلام سیاسی زیر پرچم توهین به مقدسات و احساسات مردم مسلمان، میخواهند جنبش اسلامی را با دو نقش وارد صحنه کنند. هم شمشیر بچرخانند، هم مظلوم نمایی کنند. هم عربده بکشند، هم گریه کنند. هم سر ببرند، هم در نقش قربانی ظاهر شوند. با شمشیرشان هر معترضی را بترسانند. با گریه شان هر انسانی را به ترحم وادارند. ترور کنند و مشروع جلوه دهند. به نام حرمت مردم مسلمان، حرمت انسان را له کنند و دست آخر دهان بشریت پیشرو در نقد اسلام و اعتراض به جنبش اسلامی را بدوزند. میخواهند در سکوت گورستانی، ارزشهای سکولار و انسانی و آزادیخواهانه را پایمال کنند و جایی برای تنفس ارزشهای اسلامی پیدا کنند. این یک لمپنیسم اسلامی است که سروش و دیگر وراث محمد در آن استادان کهنه کاری شده اند.

.

+ سروش خودش را روشنفکر دینی می داند (یا حداقل دوست دارد اینطور در موردش قضاوت کنند). نظرات او مخلطه ايست از نظرات اسلاميون كپك زده اي چون طباطبايي تا فلاسفه اي  چون كانت و پوپر (كه كتاب جامعه آزاد و دشمنان اين آخري براي من يك طنزنامه تمام عيار بود). راستش در مباحثه هاي نظري هرگز نتوانستم بفهمم بالاخره مدافعين و كشته مرده هاي سروش از اين افكار پريشان و پر از تناقض او چه چيزي دستگيرشان شده كه انقدر هم سنگش را به سينه مي زنند. دوست دارم در مورد او قسمتی از این مصاحبه منصور حکمت را بیاورم:

کسى که ميخواهد اسلام را مدرن کند مثل آن نابغه کم حافظه اى است که ميخواهد در گاراژ خانه اش دستگاهى اختراع کند که مس را طلا کند! آيا خوب کارى است که اسلام مدرن شود؟ اولين سوال اين است که حالا چرا بايد اسلام مدرن بشود و چه اصرارى داريد؟ اگر يکى بگويد برده دارى هم ميتواند انسانى بشود، من مى گويم حالا چه اصرارى داريد برده دارى را انسانى کنيد، مگر مکتب انسانى و مدرن کم آورده ايد؟ از کسى که از اسلام مدرن حرف ميزند بايد پرسيد آيا خودت آن مسلمان مدرن هستى؟ اگر نه، چرا دارى راه باز ميکنى براى اينکه هيولاهاى اختناق و عقب ماندگى تاريخى باز هم در شکل هاى جديد به حيات خودشان ادامه بدهند؟ گيريم اسلام مى تواند مدرن هم بشود، چرا داريد کمک مى کنيد مدرن بشود؟ ول کنيد بگذاريد همانى که هست در دکانش را ببندد و بگذارد برود. از اين گذشته، بنظر من ايشان از «مدرن» تعريف محدودترى دارد که مى گويد اسلام مى تواند مدرن باشد. لابد اگر اسلام مثلا اجازه بدهد زن با دامن زير زانو بتواند مدرسه برود يا اجازه بدهد که زن قاضى بشود بشرطيکه در هيچ رمانى از کشش هاى جنسى اش حرف نزند، از نظر اين اشخاص اسلام مدرن است. اين ديگر قبول نيست.

+ http://secularlyyours.wordpress.com

- اسلام ذاتا ضد حقوق انسان است. اسلام ضد زن است. اسلام ضد کودک است. اسلام دين آپارتايد جنسى و نابرابرى انسانهاست. اسلام دين سنگسار و شلاق و ماشين آدمکشى و جنايت است.

- مذهب حتى بعنوان امر خصوصى افراد، سد راه رهايى و شکوفايى و اعتلاى انسان است. بايد دست مذهب را از زندگى مردم کوتاه کرد. بايد جلوى تعرض روزمره دستگاه مافيايى مذهب به زن و کودک و جوان را گرفت. بايد کل بساط شريعت اسلام را از دستگاه قضايى و حقوق مدنى جامعه جارو کرد و به دور انداخت. بايد دست مذهب را از آموزش و پرورش کوتاه کرد.

- اولين قدم در ايجاد جامعه اى آزاد و رها از چنگال خرافات و تعصبات جاهلانه مذهبى، جدايى کامل دين از دولت و ايجاد نظامى سکولار و مدرن است.

آخوندي از لجنزار متعفن حکومت اسلامي را وسط انداخته اند تا مردم جان به لب رسيده و خشمگين را را براي مدتي سر کار بگذارند، تا لاشخور خونين اسلامي را به جاي قناري به مردم ايران و جهان قالب کنند، تا اعتراض راديکال مردم را به سمت اصلاح حکومت اسلامي کاناليزه کنند، تا با روشي ديگر عمر جمهوري اسلامي را تداوم بخشند. حرکتي سياسي از ترس انقلاب و در مقابل انقلاب مردم بود که خود جانيان حاکم شبحش را به همديگر نشان ميدادند.

مردم به خاتمي راي ندادند. راي مردم به معني واقعي كلمه نه به جمهوري اسلامي بود.

خيلي ها اين روزها دوست دارند خاتمي را سياستمدار بنامند و بگويند او اشتباه كرد و نخواست. اما اين راستش خاك پاشيدن به واقعيتي است به نام حكومت جمهوري اسلامي و خاتمي كه يكي از ستونهاي نگه دارنده اين حكومت است. هنوز هم راستش كاركردش بيش از اين نيست.

دوم خرداد به ميان آمده بود چون جمهوري اسلامي نميتوانست به شيوه اي که جاري بود يعني با شمشير آخته اسلام حکومت کند. شمشير اسلام خم شده بود و دوم خرداد ميخواست با پنبه سر ببرد. جانياني که با شمشير نتوانستند در مقابل مردم بايستند ابلهانه ميخواستند با پنبه (البته پنبه اي که هنوز ميتواند آدم بکشد) مردم را به خانه هايشان بفرستند. شکست دوم خرداد نشان داد که جمهوري اسلامي نه ميتواند به شيوه سابق، شيوه مورد نظر راست اصولگرا و نه ميتواند به شيوه مورد نظر دوم خرداد حکومت کند. دوم خرداد ميخواست بال دومي باشد که به کمک بال شکسته سرکوب بيايد اما بسرعت اين بال را هم مردم در هم شکستند و لاشخور اسلامي مجبور شد با دو بال شکسته در مقابل مردم معترض و خشمگين پر پر بزند…

ديشب بعد از كلي اينور و اونور شدن بالاخره دمدماي صبح خوابم برد. خيلي وقته شبا نمي تونم بخوابم. فكر مي كنم از 6 دي 88 (همون عاشوراي مشهور) و يا دقيقترش شش ماه قبلتر! دقيقا از زماني كه براي كار مجبور بودم كل روز رو توي يه زيرزمين سر كنم و فقط شبها بود كه مي شد از اونجا زد بيرون. خورشيد هم كه قربونش برم هر روز راس ساعت طلوع مي كرد و راس ساعت هم غروب. اصلا انگار من وجود خارجي براش ندارم كه همينطور تند و تند صبح و به شب رسوند و شب رو به روز و اين همه اون زماني بود كه من از دست دادم.

حالا بعد از اين همه مدت از خواب بيدار شدم و ديگه تو اون زيرزمين كوفتي نيستم. البته بايد با اين واقعيت تلخ روبرو بشم كه وقتی به کسی بطور کامل و بدون هیچ شك و تردیدی اعتماد می کنی، در نهایت دو نتیجه کلی هم از اين اعتمادت مي گيري: شخصی برای زندگی یا درسی برای زندگی! نمي دونم اين حرف گنده رو كي زده ولي هر كي گفته اون قسمت دومش براي من بدجوري جفت پا خودشو كوبيد وسط واقعيتهاي زندگيم.

از اثرات و تبعات اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها و درا دامه ادعاهای حکومت پیرامون «جراجی بزرگ اقتصادی حکومت»، مقامات دولت اعتراف کرده اند که بیکارسازیهای گسترده در راه است.بنابر اعلام دولت، در سال گذشته بیش از ٢٠٠ هزار نفر بیکارشده اند و با اجرای فاز دوم هدفمند کردن یارانه ها، هزاران کارگر دیگر نیز بیکارخواهند شد. در همین رابطه، مرکز آمار اعلام کرده است که روزانه بطور متوسط ١٠٠ کارگر از کار اخراح می شوند. ٦ واحد تولیدی بالای ٢٠٠ کارگر اعلام ورشکستگی کرده اند.

این آمار مربوط به بخش های صنعتی می باشد که تا کنون «اشتغال پایدار» داشته اند. در کنار این باید به پروژه های اشتغالزا حکومت اشاره کرد که در طول نزدیک به دوسال گذشته در دست اجرا بوده که نه تنها بیکاری را کاهش نداده، بلکه بر تعداد بیکاران افزوده است. لازم به توضیح است که بخش هایی از این طرح ها در کنار و انطباق با رشته های اصلی صنعت و یا صنایع مادر ایجاد شده بود که عمدتا خدمات به بخش های اصلی صنعت میدهند که به دلیل بحران خود این صنایع، و ورشکستگی این واحدها، بیکاری را تشدید کرده اند.

در طی چند سال گذشته، بازخوانیهای جدیدی به فراخور اوضاع و احوال سیاسی ایران و جهان در ادبیات کلاسیک مارکسیستی صورت گرفته است. همچنین، طی روندی که در حزب کمونیست کارگری ایران از بدو تشکیل تاکنون وجود داشته، هر ساله کوهی از ادبیات سیاسی و مارکسیستی توسط اعضای حزب به نگارش در می‌آید که سطح گسترده‌ای از مباحث را شامل می شود و هر یک به فراخور، برای درک و تحلیل اوضاع سیاسی ایران و جهان حائز اهمیت هستند.

از این رو، ضرورتی پیش رو قرار گرفت تا به جمع آوری و انتشار منظم این ادبیات بر اساس مباحث مشخص در قالب کتاب اقدام شود. اثر پیش رو كه بر اساس مجموعه مقالاتي در خلال خرداد 88 تا89 گردآوري شده است، تلاشی است برای تحقق این هدف.

* مصطفي صابر رئيس دفتر سياسي حزب كمونيست كارگري ايران است.

براي دريافت كتاب كليك كنيد                        لينك كمكي

حضور پر رنگ نيروهاي نظامي براي خنثي كردن بمب بي حجابي در پايتخت! #