! _ ❤ GECE KÜTÜPHANESİ "Filmler&Kitaplar ❤ _ !

PUPPET SHOW: RETURN TO JOYVİLLE [Mayıs 2012]

2012-05-25T23:44:00.000+03:00

Puppet Show serisi, Souls of the İnnocent, Mystery of Joyville ve Lost Town dan sonra 2012 yılında Return to Joyville ile devam ediyor. Souls of the İnnocent iyi bir ilk deneme, Mystery of Joyville ise serinin en iyi ve özenilmiş oyunuydu. Lost Town'da çizimler yine mükemmel, atmosfer etkileyici olmasına karşın hikaye hayli kısalmıştı ve bulmacalar yerinde sayıyordu.

Return to Joyville, kendini tekrar eden Puppet Show'a kurban gitmiş maalesef. Konu, mekan seçimleri açısından bir hayli yavan fakat eklediğim resimlerden de görebileceğiniz üzere çizimler son derece estetikti.

Bu açıdan yeni, değişik bir şeyler yapmaya çabalayan tek ve en iyi serinin Mystery Case Files olduğunu düşünüyorum. Örneğin Return to Ravenhearst veya Escape from Ravenhearst, her ne kadar Ravenhearst üzerinden ekmek yiyorsa da özgün ve teknik açıdan farklı bulmacaları, yeni fikirleri ile geliştiğini ispat ediyordu.

Her halukârda Puppet Show: Return to Joyville, harikulade kuklalarıyla ürpertici bir güzelliğe sahip, hoş bir oyun. Klasik ve basit saklı obje tarzıyla, zihninize değilse de gözünüze hitap ettiğini söyleyebilirim.

SHAKESPEARE OKUMALARI [16-31 Mayıs 2012]

2012-05-17T14:00:00.000+03:00

Agatha Christie, romanlarında dahi İngiliz yazar Shakespeare'ın söz, şiir ve motiflerinden bir hayli faydalanmıştır. Hatta en iyi kitaplarından birini Iago kompleksi üzerine kurduğunu da söyleyebiliriz. Lady Macbeth ve üç cadısı, Fırtına'nın Ariel ve Prospero'su, Romeo'nun ilk aşkı Rosalind v.b. Shakespeare karakterleri kitapların içinde sıklıkla karşımıza çıkar. Shakespeare'a Christie yorumunu her zaman büyük bir zevkle okur, çeşitli şair ve yazarlardan gocunmadan ilham almasının ne kadar hoş bir şey olduğunu düşünürüm.

Sevgili arkadaşım Deniz'le, birlikte okumaktan büyük mutluluk duyduğumuz Christie'lerin yanısıra başka yazarları da paylaşmaya karar verdik. Öncelikle yaklaşık iki hafta sürecek bir zaman zarfında Shakespeare okuyacağız.

William Shakespeare'ın on-oniki kadar oyununu ve sonelerini bir dönem okumuş, içlerinden bazılarına fena halde sarmıştım. Hamlet, Macbeth, Othello, Romeo ve Juliet gibi. Elbette daha çok zihnimde kalanlar da onlar. Bu okumamızda Hamlet ve Macbeth'i tekrar gözden geçirmek, Huysuz Kız, Onikinci Gece ve Fırtına'yı da yenilemek istiyorum.

Deniz'le yine keyifli, güzel bir okuma serüvenine başlıyoruz. Daha nice Shakespeare kitaplarını da birlikte okuyacağımızı umuyorum.

Bize katılmak isterseniz kapımız açık her zamanki gibi.

Yazı ve yorumlarınızla da okumalarımıza dahil olursanız mutluluk duyarız.

MAVİ TRENİN ESRÂRI_Agatha Christie

2012-05-17T02:09:00.000+03:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar
Basım Yılı: Temmuz 2011
Sayfa Sayısı: 287

Mavi Trenin Esrârı orta karar bir Agatha Christie romanı. Sürükleyici ve hoş ama ne eksiği ne de fazlası var.

Agatha bu kitabı, ilk eşi Archibald Christie'den boşandıktan sonra maddi ve manevi büyük sıkıntılar çektiği bir dönemde yazmış. Hatta içinden gelmediği halde yazmak için kendini zorlamış dersek de doğru olur. Bu anlamda ilk profesyonel romanı Mavi Trenin Esrârı, yazılış dönemi itibariyle kendisinin hiç sevmediği ama okuyucularının gayet hoşnut kaldıkları bir kitap olarak biliniyor.

Çok dikkat çekici gri gözlere sahip Miss Grey, esasen bir dolandırıcı olan Kont de la Roche, ölüden gelen haber gibi Christie'ye ait klasik ayrıntılar hikayeyi biraz canlandırıyor diyebiliriz. Kitaba 'Poirot Flört Ediyor' ismi de konsa uygun düşecek kadar eğlenen Hercule Poirot ayrı bir konu tabii. Herhalde hiç bir macerasında, bu Fransız sayfiyesinde olduğu kadar çok kadınlarla ilgilenmemiş, neredeyse her birine ayrı ayrı kur yapmamıştır.

Özetle, Mavi Trenin Esrârı iyi vakit geçirmek için okunabilecek, doğru düzgün bir polisiye roman. Yine de bu kadarı, Agatha Christie'nin kuvvetli kalemini değerlendirmek için kâfî değil diye düşünüyorum.

Amerikalı milyoner Van Aldin'in kızı Ruth, Derek Kettering'le bir çeşit para-ünvan alışverişinden ibaret olan evliliğinde boşanmanın eşiğine gelmiştir. Leconbury lordunun iflas etmiş, beş parasız oğlu Derek karısını bir dansçıyla aldatmakta, Ruth ise kavuşamadığı gençlik aşkı Kont de la Roche'a geri dönmek istemektedir. Fransız Riviera'sına gitmek için Mavi Tren'de kendisine yer ayırtan Ruth, yola çıkarken babasının hediyesi, 'Ateşten Kalp' adı verilen dünyaca meşhur, büyük bir yakut mücevheri de yanına alır.

Mavi Tren Nice'a ulaştığında Ruth kompartımanında öldürülmüş olarak bulunur. Bütün şüpheler genç kadının mirasına konmak istediği düşünülen kocası Derek'in üzerine toplanır. Derek de tesadüfen aynı trende seyahat etmektedir. Bir diğer yolcu Hercule Poirot, Van Aldin'in isteği üzerine olayı araştırmaya başlar..

ÖLÜM SESSİZ GELDİ_Agatha Christie

2012-05-17T00:54:00.001+03:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar
Basım Yılı: Ağustos 2009
Sayfa Sayısı: 256

İlklerin kitabı. Agatha Christie'nin yazdığı ilk polisiye roman -asıl adıyla- Styles'taki Esrarengiz Va'ka, sevgili dedektifimiz Hercule Poirot, onun sadık arkadaşı Arthur Hastings ve Müfettiş Japp'ın ilk kez göründüğü kitap olma ayrıcalığını da taşıyor.

20'li yaşlarındayken 'Snow Upon the Desert' adında bir duygusal roman ve çeşitli öyküler yazmayı deneyip, yayınevleri tarafından reddedilen Agatha'ya, annesinin 'Niçin bir polisiye roman yazmıyorsun?' diye sorması ilham verir. Kendisinin de okumaktan çok hoşlandığı bu türde bir kitap yazar.

Essex kırsalında, Styles köşkünün sahibi Emily Cavendish adında yaşlı bir kadın, kendisinden yirmi yaş küçük sekreteri Alfred Inglethorp'la üvey oğulları ve çevresinin onaylamadığı bir evlilik yapar. Arthur Hastings, Emily'nin* üvey oğlu John'un çocukluk arkadaşıdır, savaşta yaralanıp İngiltere'ye geri gönderildiği sıralarda Styles köşküne davet edilir. Evde Emily'nin evlatlığı Cynthia adında genç bir kız, John'un karısı Mary, kardeşi Lawrence ve ailenin emektarı Evelyn Howard yaşamaktadır. Emily'nin dernek faaliyetleri, bahçede çay partileri derken Styles köşkünde Hastings'in misafirliğinin üzerinden on gün geçer. Genç adam civarda dolaşırken, Belçika'da polis memuru olarak tanıdığı eski bir dostuna rastlar, bu ufak tefek, neşeli ve heyecanlı adam hiç kuşkusuz sevgili dostumuz Hercule Poirot'dur. Emily Inglethorp, yaptığı hayır işlerinin yanısıra savaş dolayısıyla ülkelerinden ayrılmak zorunda kalan göçmenlerle de ilgilenerek, onları Styles Köşkü yakınındaki bir eve yerleştirmiştir.

Temmuz ayının 16'sını 17'sine bağlayan gece, Emily uykusunda bir kriz geçirir ve ölür. O esnada köşkün yakınlarından geçmekte olan aile dostu Dr. Bauerstein, yaşlı kadının zehirlenerek öldürüldüğünü açıklayınca, cinayetin failini bulmak meşhur dedektif Hercule Poirot ve ekürisi Hastings'e düşer.

Savaş döneminde gönüllü olarak bir hastanenin eczanesinde çalışan Agatha Christie, orada zehirli kimyasallar üzerinde edindiği bilgileri ilk kitabının cinayet şekli olarak seçmiştir. Kakao ve kahve gibi çeşitli sıvılar, ilaç şişeleri ve bilimsel açıklamalar kurguda önemli bir rol oynamaktadır.

Ölüm Sessiz Geldi, bir ilk kitap olarak ardından gelecek tüm Christie'lerin özünü taşıyor içinde. O kadar çok ayrıntı barındırıyor ki insanın kafası biraz karışıyor okurken. Son basımda da yine bay ve bayan kelimelerinin birbiri yerine kullanılması ve vasiyetnameler tamamen içiçe geçmiş durumdaydı.

Esasen romanın orijinali de ağır bir dil ve birçok eski İngilizce sözcük içeriyor. Yeni basımının olmadığı dönemde, kitabı sahaflarda ararken bir yandan da tercümesini yapıyordum. Bazı uzun cümlelerin canımdan bezdirdiğini hatırlıyorum, bu anlamda tatlı bir hatırası da vardır :

'I shall never forget my first sight of Mary Cavendish. Her tall, slender form, outlined against the bright light; the vivid sense of slumbering fire that seemed to find expression only in those wonderful tawny eyes of hers, remarkable eyes, different from any other woman's that I have ever known; the intense power of stillness she possessed, which nevertheless conveyed the impression of a wild untamed spirit in an exquisitely civilised body all these things are burnt into my memory.'

Ölüm Sessiz Geldi'yi son okuduğumda yine Poirot çok keyiflendirdi beni. Düğümü çözecek ipucunu yakaladığında bahçede hoplayıp zıplaması, iskambilden ev kurarak düşüncelerini düzene sokması, 'Gardırobun üstünde.' ve 'Diğer fincanı bul.' şifreleri, cinayetin çözümünde önemli bir yer tutan simetri merakı ve diğer hoş ayrıntılarla bu küçük adamın doğuşunu adım adım izlemek harikulâde bir şey. Hele kitabın sonunda Hastings'e söylediği cümleler bana Dersimiz Cinayet'i ve Ve Perde İndi'yi hatırlattı, biraz hüzünlendim açıkçası.

Bu arada Hastings de bu kitapta saflık performansının doruk noktasında, genç, toy, heyecanlı :) Onun zavallı yaşlı Poirot dediği yerlerde, Christie'nin daha sonraları bu cümleleri yazmaktan ne kadar pişman olduğunu düşünerek gülümsedim. Poirot'yu (devamını geleceğini bilmediği) ilk macerasında, emekli olmuş bir polis memuru, yaşı ilerlemiş sayılan bir adam olarak okuyucularının karşısına çıkardığı için, ilerleyen yıllarla dedektifimiz yüzyılı aşkın süre yaşayacak, Christie kitaplarında hep o bilge haliyle arz-ı endam edecektir. Son derece zeki, ileri görüşlü, doğru çözümü daima küçük gri hücrelerini çalıştırarak bulan Belçikalı, meslek hayatı boyunca yaşadığı tek dedektiflik yanılgısını ise Çikolata Kutusu isimli hikayede, Hastings'e anlatmaktadır. Hercule Poirot İz Üzerinde kitabındaki bu anı, bir istisnadır.

Agatha Christie okumalarına başlangıç kitabı olarak da nitelendirebileceğimiz Ölüm Sessiz Geldi, gayet iyi ve başarılı bir ilk kitap. Altın Kitapların bu yeni basımında, orijinal romanda olduğu gibi Christie'nin zihninde tasarladığı Styles köşkünün birinci kat ve Bayan Inglethorp'un odasının planı, yaşlı kadının el yazısı gibi resimler de eklenmiş. Poirot ile hiç de kısa sayılmayacak bir serüvene niyetiniz varsa Styles'tan yola çıkmanızı öneriyorum. Sonunda da yine oraya döneceksiniz nasılsa..

*ki soyadı yazının bundan sonraki kısmında 'Inglethorp' olarak anılacaktır. :)

ÖLÜM DALGALARI_Agatha Christie

2012-05-15T12:00:00.000+03:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar
Basım Yılı: Kasım 2011
Sayfa Sayısı: 280

Şeytan Dönemeci, Poirot Söylerse, Şantaj ve nihayet Ölüm Dalgaları.. Anlayacağınız bu biçare Christie kitabı Türkçeleşirken başına gelmedik isim kalmamış. Şeytan Dönemeci kitaba en uygun ve en güzel olanı. Zira hikayenin başlangıcında yaşanan olay, roman karakterleri için bir nev'i imtihan niteliğinde. Ve bu duruma dair Poirot'nun fevkalade güzel sözleri var kitapta:

“Her insanın hayatında bir dönemeç vardır. Doğru yola saparsan servete erişirsin… Ama bazen insan yanlış yola da sapar."

'Taken at the Flood' kelimeleriyle kitaba orijinal ismini veren bu sözler esasen William Shakespeare'ın Julius Caesar oyununda, Brutus'ün bir repliğinden alıntı:

"There is a tide in the affairs of men, which taken at the flood leads on to fortune..."

(Her insanın hayatında bir med-cezir zamanı vardır, hangi sele kapıldığı onun kaderini belirler.)

Yaşlı ve zengin bir adam, Gordon Cloade, bir gemi seyahati sırasında tanıştığı genç ve güzel dul Rosaleen'le evlenir. Kısa bir süre New York'ta yaşadıktan sonra İngiltere'ye dönerler. Savaş dönemidir ve gökten bombalar yağan Londra'da, Gordon'un evi de nasibini alır. Üzerlerine çöken enkazdan Rosaleen ve ağabeyi David sağ olarak kurtulur. Gordon Cloade ve evdeki hizmetçiler ölür.

Gordon'un beklenmedik evliliğinin ardından gelen bu ani ölümüyle, yaşlı adamın kendilerine sağladığı maddi desteği bir anda kaybeden bir düzine akrabası vardır; Cloade'ler.. Mirasın sahibi olan Rosaleen, Gordon'un para sıkıntısı çeken ve ondan yardım bekleyen yakınlarıyla karşı karşıya kalır. Ağabeyi David, Rosaleen'i onlara karşı korur ve para vermesine engel olur. Bu esnada genç kadının öldüğüne inanılan eski kocasının hâlen hayatta olabileceğine dair söylentiler çıkmaya başlar. Eğer Robert Underhay sağ ise, Rosaleen'in Gordon'la yaptığı evlilik de geçersiz sayılacak, miras aileye geri dönecektir..

Şeytan Dönemeci, yine uzun zaman önce okuyup çok sevdiğim, bende farklı bir hatırası olan bir kitaptı. Moralimin çok bozuk olduğu dönemlerde bazı bölümlerini açıp tekrar tekrar okumuşluğum vardır. Kendine dair gerçekleri yüzleşerek farketme açısından kitabın enteresan bir huzur verdiğini söyleyebilirim.

Trenin dumanıyla gökyüzüne soru işaretleri çizerek vadiden geçmesi*, Rowley'in çiftliğindeki danalar, Mavi Küçük Çocuk v.b.. Kitabın böyle güzel ve anlamlı ayrıntılarının haricinde Christie'nin İngiliz kırlarını resmetmesine de meftunum.

Koltuktaki Ölü'nün Elinor'u ve Nil Nehrinde Cinayet'in Jacqueline'i gibi yine bu romanda Agatha Christie kitapları içindeki, en sevdiğim kadın karakterlerden biri de hayat buluyor ; Lynn Marchmont.. Gordon Cloade'nin tek kızkardeşi Adele'nin kızı Lynn, elimdeki Şeytan Dönemeci'nde sadece çalışmak için evden birkaç seneliğine uzaklaşmıştı diye hatırlıyorum. Ölüm Dalgaları isimli yeni, tam basımda ise Christie'nin yazdığı gibi gönüllü olarak orduya katılmış ve görevini tamamlayıp dönmüş. Bu manada eski basımların çevirmeni Gönül Suveren'in okuyucuya tanıttığı Lynn'le, Christie'nin çizdiği karakterin cesaretinin kanıtlandığı nokta biraz değişmiş. Her halukarda, roman boyunca seyreden ruh halleriyle ondaki med-cezire şahit olmak, kitabı bir kat daha çekici kılıyor.

Sevgili Poirot'muza gelince Deniz'in de dediği gibi çok aktif değil, hatta ilk yarıdan sonra ortaya çıkıyor. Şeytan Dönemeci tam bir Hercule Poirot kitabı gibi görünmese de, Belçikalı her zamanki kendini beğenmişliği, eşsiz idrak kapasitesi ve şefkatiyle romanı güzelleştiriyor.

“Karakter olduğu yerde durmaz, mon cher. Güçlenir ya da zayıflar. Bir insanın gerçek karakteri, kişiliği önemli bir deneme sonunda ortaya çıkar. Bu insan ya o zaman iki ayağının üzerinde durur, ya da yere yıkılır.”

*Bu tema Ölümün Tam Zamanı isimli harikulade öykü kitabındaki Mr. Quin hikayelerinden birinde, Gökyüzündeki İşaret ismiyle bir defa daha kullanılıyor.

KANLI ODA_Angela Carter

2012-05-12T19:00:00.000+03:00

Yayınevi: Everest Yayınları
Basım Yılı: Aralık 2001
Sayfa Sayısı: 192

Angela Carter'ın harikulâde kitabı Büyülü Oyuncakçı Dükkanı'nından çok etkilenince, ardından yazarın hikayelerinden oluşan Kanlı Oda'sını da görmek istedim. Kırmızı Başlıklı Kız, İğneli Fıçı, Güzel ve Çirkin gibi bilindik masalları yazarın kendi diline uyarladığı kitap, 10 esrârengiz hikayeden oluşuyor:

Kanlı Oda,

Kar Çocuk

Kurtadam

Bay Aslan Gönül Avında

Kurtlar Arasında

Kurt Alice

Orman Cinlerinin Kralı

Kaplanın Gelini

Çizmeli Kedi

Aşk Yuvasının Hanımı

'Yol, saten bir gelinliğin dökülen etekleri gibi bembeyaz ve lekesizdi..' Angela Carter'ın kadınsı ve güzel anlatımı bu kitapta da kendini gösteriyor. Masal ve efsanelerini süsleyen prensesler, karanlığın içinden gelen cadılar, büyücü, vampir, kurtadam ve canavarlarla, kurduğu fantastik dünya içinde dolaşılması heyecan verici bir yer halini alıyor.

İşin enteresan tarafı kitaba adını vermesine rağmen, beğenmediğim tek hikaye Kanlı Oda'ydı. İçerdiği yüksek dozdaki vahşeti çiğ bir şekilde yansıttığı için okumaktan rahatsız oldum. Diğer hikayelerde bu doz daha iyi dengelenmişti diye düşünüyorum.

Kanlı Oda, yazarın belki en iyi referansı değil ama okuması zevkli ve merak uyandırıcı bir kitap. Çocukluk masallarını bir de Angela Carter'dan dinlemek hiç fena fikir değil diye düşünüyorum.

GÜL VE PORSUK AĞACI_Agatha Christie

2012-05-12T01:48:00.000+03:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar
Basım Yılı: Mart 2012
Sayfa Sayısı: 302

Söz konusu en benimsediğim yazar ve onun tarzıma göre kitapları olunca üzerine kelâm etmek çok güçleşiyor benim için. Agatha Christie'nin Mary Westmacott nâm-ı müstârıyla yazdığı, duygu ve düşünce yoğunluğundaki altı kitabından biri olan Sensiz Bir İlkbahar yayınlandığında hemen okumuş ve çok beğenmiştim. Bu serinin Türkçe'ye çevrilen ikinci kitabı Gül ve Porsukağacı da benzeri bir mutluluk yaşattı bana.

Kitabın ismi İngiliz şair Thomas Stearns Eliot'un Dört Dörtlüler isimli şiirlerinden birinde geçen 'Gül ve porsuk ağacının ânı aynıdır uzunlukta..' dizesinden alıyor. Romanın sonlarına doğru Christie ilk bakışta anlamsız görünen bu cümleyi güzelce açıklıyor tabii.

Bir trafik kazasında kötürüm kalan Hugh Norreys, erkek kardeşinin St. Loo kasabasında bulunan evine taşınır. Kasabaya yakın bir şatoda yaşayan üç yaşlı kadın ve güzel yiğenleri İsabella, civarın diğer sakinleri gibi onu ziyarete gelirler. İsabella, savaştan dönecek olan kuzeni Rupert'ı beklemektedir. Rupert geldiğinde sahibi olduğu şatonun idaresini eline alacak ve İsabella ile evlenecektir. Herşey peri masallarındaki gibi kusursuz görünmektedir fakat.. Kasabaya seçimler için aday olmak üzere gelen savaş kahramanı John Gabriel, genç kızın hayatını altüst eder. İsabella tüm geleceğini değiştirecek bir kararın eşiğindedir..

İsabella bir baş karakter olarak hayli doyurucu ve etkileyici, Christie onu büyük bir zevk ve acıyla betimlemiş ama Hugh'ın yengesi Teresa'nın da bir o kadar önemli olduğunu düşünüyorum kitapta. Yani İsabella düşse, Teresa bir o kadar gerçek. Hugh ne kadar iyi ve anlayışlıysa, Gabriel bir o denli şeytani bir adam. Agatha Christie, karakter dengesini mükemmelen kurmuş diyebilirim.

Gül ve Porsukağacı, hem çok gerçek, hem de masalsı bir kitap. Kraliçenin usta kalemi, bu ikisinin bir arada nasıl örülebildiğine dair çok iyi bir örnek çıkarmış.

Kitabın tek olumsuz yanı var benim için. Salt kişisel tercih olarak, böyle bir kitabın içinde uzun politik konuşmalar geçmeseydi daha memnun olurdum. Ama her halukârda, bu konuda da Christie'nin cümleleri bir başka yazarda olabileceği kadar sıkıcı değil diye düşünüyorum.

Şimdi heyecanla diğer Mary Westmacott romanlarını (A Giant's Bread, A Doughter is a Doughter, The Burden, Unfinished Portrait) beklediğimi söylemem lazım. Agatha Christie polisiyelerini defalarca yeniden okumaktan bıkmasam da onun elinden hiç okumadığım bir romanla tanışmak apayrı bir duygu. Altın Kitaplar seriye devam konusunda umarım çok gecikmez..

SARMAŞIK_Şebnem İşigüzel

2012-05-09T10:00:00.000+03:00

Yayın Evi: Everest Yayınları
Basım Yılı: Eylül 2002
Sayfa Sayısı: 391

Sarmaşık'tan sonra, olgunlaşmamış kitapların okuyucuda kalıcı bir iz bırakamadığı düşüncesi yeniden belirdi zihnimde. Evet, merakla okunuyor, akıcı bir roman ama sanki derinlik boyutu eksikti. Marifetmiş gibi romanın 4,5 ayda yazıldığını da eklemişler arka kapak yazısına. Öylesine hızlı yazarım, ona rağmen çok güzel olur diye bir şey yok. Bu cesarette ısrar edince, hayli önemli ayrıntıları atlanmış, tam demlenmemiş, böyle bir şey çıkıyor ortaya.

Karakterler hakkındaki fikirlerin heyecanla geldiği kesin ama sadece bu yeterli olmuyor maalesef. Renk körü bir ressam (Ali Ferah), harfleri tanıyamama hastalığına yakalanmış nobel ödüllü bir yazar (Salim Abidin) v.s. Yine benzeri bir heyecanla gelen "sarmaşık" metaforu da romanın çeşitli konular ve sayıca hayli fazla ana karakterle karmakarışık bir hal almasına yol açıyor.

Kitapla alakalı uzun uzun yazmayacağım, zira söylemek istediğim bir çok şeyi incelikle, titizlenerek bir araya getirmiş bir yazı mevcut Sabit Fikir dergisinde. Hayati Roman, Sarmaşık'daki tutarsızlıkları çok iyi analiz etmiş diye düşünüyorum.

Sarmaşık üzerinden baktığımda, Şebnem İşigüzel'in kalemi maalesef takip edilesi bir anlam ifade etmiyor benim için. Kafamı dağıtmak için bir şeyler okumam gereken bir dönemde sıkılmadan bitirmiştim. Diğer kitapları bir yerlerde karşıma çıkarsa belki bir göz atarım, hepsi bu.

AGATHA CHRİSTİE HAFTASI [23-30 Nisan 2012]

2012-04-19T19:02:00.000+03:00

Bildiğiniz gibi sevgili thalassapolis ile Agatha Christie Okumalarına doyamıyoruz. Nisan ayının son haftası itibariyle yine 3 kitaplık bir Christie okuması yapmaya karar verdik.

Okuyacağım kitaplar:

Ölüm Sessiz Geldi

Mavi Trenin Esrarı

Şeytan Dönemeci (Ölüm Dalgaları)

Tesadüfen, kitapların tamamı Poirot'lu polisiyelerden oluştuğu için kendi adıma bir nevi Hercule Poirot Haftası olacak da diyebilirim.

23 Nisan'da Agatha Christie ile başlayacak bu güzel etkinliğimize, okunacak Christie'lerinizle katılmanız mümkün. Gece Kütüphanesi ve Ne Okudum bloglarından takip edebilir, yorum ve yazılarınızla katkıda bulunabilirsiniz.

Eminim canım arkadaşımla daha önce yaptıklarımız gibi çok nefis bir okuma dönemi geçireceğiz. Agatha Christie haftasının ardından başka okuma planlarımız var. Sevdiğimiz diğer yazarların izini beraber sürmek de çok keyifli olacak.

YAZ GEÇER_Murathan Mungan

2012-04-18T23:42:00.001+03:00

Yayın Evi: Metis Yayınları
Basım Yılı: Eylül 2010
Sayfa Sayısı: 89

İncecik bir şiir kitabı. Bir bekleyiş anında bitiverdi.

Murathan Mungan'la Yüksek Topuklar üzerinden tanıştım. Tam manasıyla bir hayalkırıklığıydı. Altmetin öylesine bastırıyordu ki romanı, psikolojik yansımalarını düşünmekten hikayeye konsantre olmak mümkün değildi. Dil de çok basit, daha doğrusu bir çeşit 'mahalle ağzı' gibi gelmişti bana. Acıklı bir abartma hali ve nefret doluydu kitap. Bir başka romanına cesaret edemeyişim bu sebepledir.

Metis'ten çıkan iki derleme kitabı Yazıhane ve Ressamın İkinci Sözleşmesi'ni okudum sadece. Üç Aynalı Kırk Oda'yı merak ettim, geçenlerde birinden benzeri bir hayalkırıklığı yaşattığını öğrenince yine vazgeçtim. 'O, roman yazmasın..' diyenler çok ama..

Şiirlerine konu geldiğinde iş değişiyor, bilhassa Yalnız Bir Opera'sı parça parça karşıma çıktığında büyülüyordu beni. Mesela;

Geldiğimde notun duruyordu masanın üzerinde
Sekizde yatmıştın
Saatime baktım sekizi beş geçiyor
O gün anladım bu ilişkinin yazgısını
Takvim tutmazlığı
Aramızda düşman gibi duran zamanı
O gün anladım
Senin bana erken
Benim sana geç kaldığımı.

O uzun şiirin de içinde bulunduğu Yaz Geçer isimli kitap, Murathan Mungan'ın nefis dizelerinden oluşuyor. Baştan sona etkileyici olduğunu söylemeliyim. Sanki romanları ve şiirleri yazan iki ayrı adam var gibi. Çok enteresan.

BÜYÜLÜ OYUNCAKÇI DÜKKANI_Angela Carter

2012-04-17T19:46:00.000+03:00

Yayın Evi: Everest Yayınları
Basım Yılı: 2002
Sayfa Sayısı: 242

Büyülü gerçekçilik akımına uyarak yazdığını biliyordum, bunun haricinde yazar hakkında çok az fikrim vardı. Kitabı, ismi ve kapağının cazibesine kapılarak aldığımı itiraf ediyorum. İlk birkaç sayfayı okur okumaz Angela Carter'ın kurguladığı dünyayı öylesine beğendim ki, bu minvaldeki diğer kitaplarda olduğu gibi 'daha önce niye okumamışım!' diye hayıflandım biraz.

15 yaşlarında romantik bir genç kız olan Melanie, anne ve babasının ani ölümü üzerine, iki küçük kardeşi; Jonathan ve Victoria ile birlikte, Londra'da bir oyuncakçı dükkanı sahibi amcası Philip'in yanına taşınır. Sağır dilsiz yengesi Margaret'in onları çok iyi karşılamasına rağmen, alıştığı lüks düzenden vazgeçmek zorunda olmak, Margaret'in erkek kardeşleri Frankie ve Finn'in tuhaf hallerine alışmak ve Philip amca'nın despot tavrıyla başa çıkmak Melanie'ye çok zor gelir. Evin alt katında bulunan dükkanda çalışmaya başlayan genç kız, bodrumdaki oyuncak atölyesinde düzenlenen garip tiyatro törenlerinin bir parçası olmak zorunda da kalacaktır..

Böyle belli belirsiz rüya gibi uçucu anlatımları, hafif gotik biraz duygusal tasvirleri, peri masallarını andıran atmosferiyle Melanie'nin hikayesi son zamanlarda okuduğum en iyi şey diyebilirim. Acı dolu, hüzünlü, aynı zamanda saf, güzel ve etkileyici bir romandı. Büyülü Oyuncakçı Dükkanı tarif edilemez bir zevkle okuyup, hatırasından mutluluk duyduğum kitaplardan biri oldu benim için.

Angela Carter okumaya Kanlı Oda'yla devam ettim. Şimdi sırada Sirk Geceleri var. Yazarın Türkçe'de bunlardan başka kitabı olmaması çok fena diye düşünüyorum.

SİTTAFORD MALİKANESİNİN GİZEMİ_Agatha Christie

2012-03-03T18:34:00.001+02:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar
Basım Yılı: Şubat 2009
Sayfa Sayısı: 287

Altın Kitaplar'ın onun gizemi, bunun gizemi gibi kısır isimler bulmadan önce Ruhların Cinayeti adıyla yayınladığı bu kitap, 5 yaşlarındayken ilk tanıştığım Christie'lerden biri. Filler de Hatırlar'ın ürkütücü kurukafa resimli kapağını, Ruhların Cinayeti'nin ise enteresan başlangıcını hatırlıyorum;

Karın yolları kapadığı soğuk bir kış günü, Sittaford malikanesinde verilen çay davetinde, yuvarlak masanın etrafına toplanarak yapılan bir ruh çağırma seansı, gelen ruhun verdiği ürpertici mesajla altüst olur: 'Albay Trevelyan öldürüldü.' Trevelyan'ın yakın dostu Burnaby, hemen yola çıkarak arkadaşının evine gider. Yaşlı adamı, kapıların altına soğuğu kesmesi için konulan, yeşil çuhadan yapılmış, içi kum dolu bir silindir boruyla kafasının arkasına vurulmak suretiyle öldürülmüş olarak bulur. Ruhların 5'i 25 geçe öldürüldüğünü haber verdikleri Trevelyan'ın katili kimdir?

Agatha Christie Kış Okumaları mızın hayli geçe kalmış bu son kitabını karın lapa lapa yağdığı bir dönemde yeniden okudum.

Christie'nin gayet steril bir şekilde cinayetin kilit noktası olarak tayin ettiği ruh çağırma seansı, Ölüm Büyüsü ndeki kadar ayrıntılı ve dramatik değil ama yine de etkileyici. Issız kırlar arasındaki büyük malikaneyi kiralayan gizemli anne-kız, güzel ve hassas Violet, hapisteki nişanlısını kurtarabilmek için şekilden şekile giren, becerikli Emily'nin maceraları, Agatha Teyze'mizin sadece bu kitabında kullandığı ilginç cinayet silahı, uyanık gazeteci Charles'ın eğlenceli kurgu-yazıları kitabın güzel ayrıntılarını oluşturuyor.

Sevgili Deniz'in de değindiği gibi cinayet sebebi maalesef sığ ve inandırıcılıktan uzak. Kardeşleri Jim ve Brian Pearson iken Sylvia Derring'in kızlık soyadı nasıl Rycroft olmuş, onu da anlayamadım. Ruh çağırma seansının mahiyeti ise cinayet saatiyle alakalı ama çözümde kısaca geçilmiş.

Her halukârda Sittaford Malikanesi'nin Gizemi Agatha Christie'nin okuması keyifli romanlarından. Kitabın içine finalde çözülen bir aşk bilmecesi bile sıkıştırmış. Polisiye kraliçesinin daima gerçeği işaret eden kuvvetli kalemine iyi örneklerden biri olan bu kitabı mutlaka okuyun derim.

NOEL KEKİNİN GİZEMİ_Agatha Christie

2012-02-07T12:56:00.000+02:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar Yayınevi
Basım Yılı: Ocak 2011
Sayfa Sayısı: 271

Kitap beş Hercule Poirot hikayesinden oluşuyor:

Noel Kekinin Gizemi

Bir Asya prensine ait değerli yakut çalınınca Hercule Poirot'dan onu bulması rica edilir. Sevgili dedektifimiz, iz peşine düşerek Noel tatilini geçirmek için King's Lacey adında büyük bir kır malikanesine misafir olur.

Karın lapa lapa yağdığı yılın son günlerinde, geleneksel Noel kutlamaları, yemekleri v.s. ile süslenen hikaye, klasik bir cinayet öyküsü olmamakla birlikte, Poirot'nun yastığının üzerine bırakılan 'Mürdüm erikli kekten yemeyin, iyiliğinizi düşünen biri.' notu, Bridget ve arkadaşlarının ünlü dedektif için planladıkları dramatik oyun gibi öğeleriyle heyecanlı bir hal alıyor.

Agatha teyze'mizin kitaba eklediği Noel kekinin tarifiyle dimağınızda tatlı bir his bıraktığını söylemek de mümkün.

İkinci Gong

Christie'nin kilitli oda polisiyelerinden biri. Hubert Lytcham Roche çalışma odasında başından vurulmuş olarak bulunur, tüm pencere ve kapılar kilitli, tabanca ise maktülün yanıbaşındadır. Poirot, zengin ve huysuz ihtiyarın ölümündeki esrar perdesini kaldırmak için kolları sıvar.

Şamar Oğlanı

Agatha Christie'nin psikolojik kurguya sahip, güzel hikayelerinden.

Sir Reuben Astwell'i öldürdüğü gerekçesiyle yiğeni Charles Leverson tutuklanır. Herşey açık ve net gibi görünmekteyken, Sir'ün karısı Lady Astwell, Charles'ın suçsuz olduğunu söyleyerek Poirot'dan yardım ister. Dedektif, konağa gelerek olayı araştırmaya başladığında durumu açıklamak için Lady'nin sezgilerinden çok daha fazlasına ihtiyacı olacaktır..

Yirmidört Karakuş

Bir dostu ile akşam yemeğine gittiği restoranda, kadîm müşterilerinin sipariş alışkanlıklarını harfi harfine bilen garson Molly, Poirot ve arkadaşına tuhaf bir olaydan bahseder. Uzun zamandır her hafta aynı günlerde gelip yemek yiyen ve aynı menüyü sipariş eden bir müşterisi, farklı bir günde gelerek hiç sevmediği yemekleri sipariş etmiştir.

Olaydan şüphelenen Hercule, 'alışkanlık' denilen kuvvetli olgudan yola çıkarak bir cinayeti açığa çıkarır.

Düş

Hadsiz bir servetin sahibi olan Benedict Farley, her gece aynı rüyayı görmektedir. Danışmak için mektup yazdığı Poirot'ya, sürekli tekrarlanan rüyasında üçü yirmisekiz geçe kendisini vurduğunu ifade ederek bunun bir çeşit hipnoz veya telkin etkisiyle olup olamayacağını sorar. Poirot olumsuz yanıt verir.

Ünlü dedektif bir hafta sonra Farley'in kendisini vurduğu haberini alınca, olayın çözümünü üstlenir.

Sarı Süsen

Şampanyadaki Zehir romanının bir çeşit taslağı olarak da nitelendirilebilecek bu güzel hikayede, Hercule Poirot bir gece geç vakit, evinde oturmuş dinlenirken telefon çalar. Telaş ve korku içindeki bir kadın sesi, hemen Jardin des Cygnes restoranında sarı süsenlerle süslenmiş masaya gelmesini, bunun bir ölüm-kalım meselesi olduğunu söyler. Poirot, denilen yere gidecek ve bir cinayet oyununa karışacaktır.

ÖLÜM BÜYÜSÜ_Agatha Christie

2012-02-07T11:26:00.001+02:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar
BasımYılı: Haziran 2009
Sayfa Sayısı: 304

'Baktığımda orada bir 'Kır At' vardı,

Ve üzerinde oturanın adı Ölüm'dü.'

Agatha Christie'nin ölümünden onbeş yıl önce yayınlanan, son dönem başyapıtlarından Ölüm Büyüsü, onun 'kara büyü' üzerine yazdığı çok ilgi çekici bir roman.

Son sözlerini söylemek için yanına bir papaz çağıran Bayan Coppins, 'Kötülük, kızıl günah, kır at..' gibi anlamsız görünen kelimelerle meramını açıklar. Onun verdiği uzun isim listesini bir kağıda yazan Rahip Gorman, eve dönüş yolunda öldürülür.

Rahibin cesedini muayene eden Doktor Corrigan bu tuhaf listeyi entellektüel bir akademisyen olan arkadaşı Mark Easterbrook'la paylaşır. Genç adam, Kır At ismini daha önce esrarengiz ölüm vakalarıyla alakalı olarak duymuştur. Üç büyücü kadının yaşadığı söylenen eski 'Kır At' hanına gitmeye ve neler olup bittiğini öğrenmeye karar verir.

Gerçeklerden uzak, ruh çağırma seansları, hayaletler ve tuhaf büyü törenleriyle kurgulandığı izlenimini veren Ölüm Büyüsü'nü okuyup bitirdiğinizde Agatha Christie'nin ne kadar zeki bir kadın olduğunu bir kere daha anlıyorsunuz. Kitabın konusu ve ilham kaynakları hakkında fazla bir şey söylemek gizemli atmosferine zarar verebileceği için, sadece onu sevmeme neden olan birkaç ayrıntıyı eklemek istiyorum:

Kitabın 53. sayfasından itibaren Macbeth üzerine uzun denilebilecek bir konuşma geçiyor Mark Easterbrook ve arkadaşları arasında. Macbeth'in üç cadısı üzerine Christie'nin düşüncelerini okuyabiliyoruz buradan. Yazar, Kır At'ın ilhamının nereden geldiğini de açıkça ifade ediyor böylece. Bu bölüm, Ölüm Büyüsü'ndeki en sevdiğim yer diyebilirim.

Sevgili Christie prototipi yazarımız Ariadne Oliver da kitapta çok hoş bir şekilde sahne alıyor. Mark, onu Rhoda'nın (bkz. Briç Masasındaki Cinayet) panayırına davet etmek için evinde ziyaret ettiği zaman çok eğlenceli diyaloglar geçiyor aralarında.Mesela diyor ki;

'Yazmakla meşgulüm ya da daha doğrusu yazamadığım için çok öfkeliyim. Yazarlığın en korkunç tarafı da bu işte. Aslında yazmak her zaman yorucu ve zor ama bazen öyle bir an, öyle bir ilham geliyor ki olağanüstü bir fikriniz olduğu ve yazmak için bir an bile bekleyemeyeceğiniz gibi bir düşünceye kapılıyorsunuz. Söylermisiniz bana Mark, bir insanı uzaktan kontrolle öldürmek mümkün müdür?'

Yine sayfa 207'de Rhoda'nın ağzından 'aşkın kadın ve erkek üzerindeki farklı etkileri' üzerine, içinde koyun, dünyanın tepesi v.s. kelimeler geçen bir paragraf var. Agatha Christie'nin mizah anlayışını da seviyorum. :)

Ölüm Büyüsü, Christie kitapları içinde yeri kendine münhasır, harikulade bi kitap. Hatta zihninizde bıraktığı 'Edith Binns aslında kimdi?', 'Listedeki Corrigan'a ne oldu?' gibi sorular bile ona daha bir ilgi duymanızı sağlıyor. Bu kitabı, öncesinde bir kaç doz normal Christie alarak, romanı iyice tanıyıp keyfini çıkarabileceğiniz bir zamanda okuyun derim.

GECE KÜTÜPHANESİ Kırtasiye Deliliği_3

2012-01-22T18:00:00.000+02:00

Gece Kütüphanesi misafirlerinin artık bildiği üzere, kırtasiye ve minik şirin şeyler bir çeşit
bağımlılık benim için..

Daha önce Gece Kütüphanesi'nde paylaştığım, çok sevdiğim tombul bir fincanım vardı,

maalesef kulbu çatladığı için kalemliğe dönüştürmek zorunda kalmış ve çok üzülmüştüm.

Epeydir yenisini arıyordum, birkaç gün önce diğer arkadaşlarıyla birlikte bulunca çok

sevindim. Fincanların üzerindeki cupcake, çikolata ve kek çizimlerine, kutularına, biçimlerine

bayılıyorum. Onların yanısıra..

İçlerinde minik kırtasiye ıvırzıvırları saklamayı düşündüğüm dondurma şekilli kutular,

doğumgünü pastası ve pasta dilimleri formunda silgiler, minik pembe bir cüzdan, Kabalcı ve

Beyaz Adam'dan uzun yıllar önce çok beğenerek aldığım, bazılarına hâlâ yazmaya kıyamadığım

defterlerle başbaşa bırakıyorum sizi. =)

Önceki Yazılar:

Kırtasiye Deliliği 1
Kırtasiye Deliliği 2

FARE KAPANI (Tiyatro Oyunu)

2012-01-08T17:53:00.000+02:00

Yazan: Agatha Christie
Çeviri: Ayşe Sarıalp Cebesoy
Yönetmen: Burak Karaman, Elif Erdal
Işık Tasarım: Yüksel Aymaz

Dekor Tasarım: Mahsuni Yılmaz

Oyuncular

Komiser Trotter : Ruhi Sarı
Bayan Boyle : Bedia Ener Öztep
Binbaşı Metcalf : Gazanfer Ündüz
Molly : Merve Anlağan
Giles : Can Şıkyıldız
Christopher Wren : Özgür Özdural
Paravicini : Deniz Şen
Bayan Casewell : Sibel Akdeniz

William Shakespeare'in ünlü oyununda, Hamlet babasını öldürerek annesiyle evlenen amcası Cladious'a, Gonzago'nun Öldürülmesi adında bir tiyatro oyunu hazırlar. Hamlet, oyunu seyrederken kendi ihanetlerinin yansımasını görecek olan amcası ve annesi için bunun bir 'fare kapanı' olarak adlandırır. Agatha Christie'nin Üç Kör Fare isimli radyo tiyatrosundan uyarladığı, meşhur 'Fare Kapanı' oyunu da ilhamını Hamlet'in betimlemesinden almaktadır.

İngiltere'de 60 yıldır sahnelerden inmeyen 'Fare Kapanı', Bahariye'deki eski Broadway Sineması'nın yerinde kurulan Tiyatro Akla Kara'nın 2011-2012 sezonundaki önemli oyunlarından biri.

Geçtiğimiz Cuma gecesi izleme fırsatım oldu bu güzel eseri. Başlamasını beklerken 'Fare Kapanı'nda işlenen cinayetlere tanık olmanıza dakikalar kaldı!' diye anons edilerek seyircisini heyecanlandıran oyun, Monkswell Malikanesi'nin salonunda geçiyor. Molly ve Giles'in bir pansiyon olarak işlettikleri malikanenin bu asıl odası, damask desenli duvar kağıtları, etrafa ışıltılar saçarak yanan şöminesi ve lambalı radyosuyla hayli sıcakken, bordo perdeli giyotin pencereden dışarıda yağan karları görmeniz mümkün. Zaten pansiyona gelen konukların kalın paltoları, atkı ve bereleri ayrı bir güzel, Molly'nin hanım hanımcık kıyafetleri ve Christopher'ın rengarenk stili tam yerindeydi. Bu anlamda oyunun dekor uygulama ve kostüm tasarımını yapan kişileri tebrik etmek lazım. Sadece sağ taraftaki kütüphane'nin kapısı açıldığında dekor destekleri görünüyordu ki, siyaha boyanarak kamufle edilebilirdi sanıyorum.

Keşiş kuyusu anlamına geldiğini öğrendiğimiz Monkswell Malikanesi'nde bol bol sigara, puro ve pipo içildi, hatta kokuları seyirciyi sardı ki bunun bilakis yapıldığını sanıyorum. Sadece siyah tavana doğru yükselen dumanlar dikkatimizi dağıttı biraz.

Oyunculara gelirsek;

Bedia Ener ve Gazanfer Ündüz için denecek çok bir şey yok elbette. Bayan Boyle'ın sinir bozucu tavırları ancak bu kadar güzel canlandırılabilirdi. Binbaşı Metcalf'in ise esasen çok fazla repliği yok oyunda, yine de sakin ve ölçülü halleri çok hoştu.

Fare Kapanı'nın hikaye metninde uzaktan varolan Bayan Casewell, tiyatroda kanlı canlı şekilde gelip Monkswell Malikanesi'nde konaklıyor. Erkeksi tavırlara sahip, hırçın ve soğuk bir genç kadın olan Casewell'i oynayan Sibel Akdeniz'in berrak ve tatlı tınılara sahip ses tonu harikuladeydi, aynı şeyi beden dili için söyleyemeyeceğim.

Teknik bir aksaklık mıydı yoksa tonu doğru kullanma sorunu muydu bilmiyorum ama Ruhi Sarı'yı oyunun büyük bir bölümünde duyamadık. Maalesef dil sürçmeleri ve mana kaymaları da mevcuttu cümlelerinde.

Molly ve Giles, yani Can Şıkyıldız ve Merve Anlağan birbirleriyle uyumlu, aynı seviyede oyunculuklara sahip. Heyecanlı ve hevesli oldukları her hallerinden belli oluyordu.

Paravicini Deniz Şen, rolüne uygun olarak dramatik ve büyük oynar haldeydi. Eksiksizdi diyebilirim.

Ancak.. Oyunda biri var ki, herkesin içinde ışıl ışıl parlayarak hem seyirciye kendisini sevdiriyor, hem de doğal ve esprili tavırlarıyla rolünü bambaşka bir güzelliğe bürüyordu. Christopher Wren kimliğinde seyrettiğimiz Özgür Özdural hakikaten inanılmaz yetenekli bir adam. Hassas ve çocuk ruhlu genç mimar Wren, onun bedeninde öylesine inandırıcıydı ki.. İyi oyununun karşılığını seyircinin ona kahkahalarla gülmesiyle aldı zaten. Bilhassa Bayan Boyle'ye yaptığı soğuk şakalar herkesi kırdı geçirdi. Onu seyretmek gerçekten büyük bir zevk. Yine Tiyatro AklaKara'da bir başka oyunda rol alıyor, Sihirbaz'ı da mutlaka seyretmek istiyorum.

Bir 'Katil Kim?' oyunu olarak, seyircisini gerilime sürükleyen, ilgisini ayakta tutan Fare Kapanı'nı katili bilmeden izleseydim ne hissederdim bilemem ama kelimelerini satır satır takip etmek ayrı bir güzellikti benim için. En sevdiğim yazarın o iyi bildiğim atmosferini karşımda bulmak zaten başlı başlına bir heyecan vesilesiydi. Olayların çözüldüğü ana adım adım yaklaşırken asıl metne sıkı sıkıya bağlı kalan bir akış görünce çok memnun oldum. Harikulade bir akşamdı her anlamda. Yanımda aynı heyecanı ve mutluluğu paylaştığım biri(leri)yle olduğum için ayrıca şanslı olduğumu söylemeliyim.

Agatha Christie'nin kaleminden yazılan bir oyun söz konusu olunca gidip izlememek olmazdı. Kadıköy'e gitmeye niyetlenirken, turneye çıkan oyun hoş bir tesadüfle bir semt ötemizdeki Sefaköy Kültür ve Sanat Merkezi'ne geldi. İhtişamlı mor kadife koltukları, doğru çözülmüş mimarisiyle öyle güzel bir tiyatro salonu var ki mekanın. Adına yakışır şekilde kalitesi yüksek kültür ve sanat etkinlikleri; tiyatro, konser, edebiyat söyleşileri v.b. düzenleyen ve bunu sanatseverlere ücretsiz yahut çok cüz'i bir ücret karşılığı sunan Küçükçekmece Belediyesi'ne müteşekkir olmamak imkansız.

FARE KAPANI_Agatha Christie

2012-01-06T17:25:00.000+02:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar
Basım Yılı: Ekim 1990
Sayfa Sayısı: 84

Fare Kapanı, 1947 yılında polisiye kraliçesi Agatha Christie'nin BBC için radyo tiyatrosu olarak Üç Kör Fare adıyla yazdığı bir metin önce. Daha sonra yazarın bizzat kendisi tarafından ismi Fare Kapanı olarak değiştirilip tiyatro oyununa uyarlanmış.

Hikayenin esin kaynağı İngiltere'de yaşanmış, gerçek bir olay: İki küçük çocuğu evlat edinen bir çiftçi ve karısının işkenceleri, çocuklardan büyüğü hayatını kaybedince açığa çıkmış ve vicdansız aile komik denilebilecek bir ceza almıştır.

Agatha Christie'nin çok etkilendiği bu trajik olayın etrafına inşa ettiği hikayesinde;

Yeni evli genç bir çift olan Molly ve Giles, kendi yuvalarına sahip olmak için sabırsızlanmaktadır. Bu sırada Molly'e teyzesinden bir kır köşkü miras kalır. Önce bu büyük ve eski tarz kocaman eşyalarla dolu evi satmayı düşünen çiftimiz, orayı bir pansiyon olarak da işletebileceklerini farkeder. İlanlarını verip evi elden geçirdikten sonra misafirlerini beklemeye başlarlar. Emekli binbaşı Metcalf, huysuz yaşlı bir kadın Bayan Boyle ve hassas tavırlı, garip bir genç olan Christopher Wren'in gelmesiyle Monkswell Köşkü hareketlenir. Havanın iyice soğuyup kar fırtınasının patlamasıyla yolda kalan bir yabancı Paravicini de pansiyona sığınır.

Kar yolları kapatmadan hemen önce köşke son bir misafir daha gelir. Komiser Trotter, ıslıkla Üç Kör Fare şarkısını çalan çocuk ruhlu bir katilin peşindedir. Cinayet mahallinden kaçarken düşürdüğü defterinde Monkswell Köşkü'nün adresi yazan katil, köşkteki bu yedi kişiden acaba hangisidir?

Küçük, zalim çocuk şarkılarından bahseden Agatha Christie hikayelerinin en iyisi Fare Kapanı, defalarca okunsa dahi lezzetini yitirmeyen sade ve etkileyici bir kitap. Düşündüğümde bile tüylerimi ürperten harikulade bir anlatımı var. Dame Agatha'nın kaleminden çıkan karlı ve soğuk kır köşkü polisiyelerinin doruk noktası olan kitapta, bilhassa Monkswell Köşkü'nün odalarına ve atmosferine dair anlatılanların ben ve benim gibi birçok Christie sever için tadından yenmez güzellikte olduğunu söyleyebilirim.

Bugün bu kitaba dair yazmak istemememin bir başka güzel nedeni var aslında. Çok heyecanlı ve mutluyum çünkü Agatha Christie'nin 60 yıldır oynanarak rekorlar kitabına giren bu muhteşem oyununu birazdan izlemeye gideceğim. Tiyatro AklaKara ilk sezonunda bu oyunu sergilemekle çok isabetli bir iş yapıyor bence. Oyunla ilgili izlenimlerimi yakın zamanda Gece Kütüphanesi'nde paylaşmayı umuyorum. Görüşmek üzere.

Üç Kör Fare
Üç Kör Fare
Nasıl koşuyorlar bak,
Nasıl koşuyorlar bak!
Hepsi de çiftçinin karısının peşinden koştular.
Kadın da kuyruklarını et bıçağıyla kesti.
Hayatında böyle garip bir şey gördün mü hiç?
Şu
Üç Kör Fare gibi…

N VEYA M?_Agatha Christie

2011-12-31T11:24:00.000+02:00

Yayın Evi: Altın Kitaplar
Basım Yılı: Ağustos 2008
Sayfa Sayısı: 239

Genel olarak hiç ilgimi çekmeyen bazı konular var: casusluk da bunlardan biri. Hal böyle olunca bu tarz bir hikayeyi sevgili Agatha Teyze bile yazsa çok değerli olamıyor benim için.

N veya M?, daha önce okuduğum adıyla Ölüm Pusudaydı, bir Tommy-Tuppence romanı. Çiftimizin çocukları büyümüş, kendileri de orta yaşa erişmişler bu romanda. Gizli Servis Şefi Bay Grant, Tommy'e ıssız bir kır pansiyonunda gizlendikleri sanılan Alman casusları N ve M'yi bulma görevini verir. Tuppence safdışı bırakılmayı elbette kabul etmeyecektir. Kendine bir rol biçerek kocasının peşinden gider. İkili pansiyonda kalan müşterileri tek tek inceleyerek sonuca ulaşmaya çalışırlar.

Kitapta tek sevdiğim nokta küçük Betty'le ilgili kısımlar oldu. Süleyman aleyhisselam'ın hikayesi, ıslak ayakkabı bağları gibi ayrıntılar hoştu.

Özellikle bu dedektif çifti seviyorsanız N veya M?'yi okumaktan zevk alabilirsiniz. Bunun haricinde vasattan öteye gidemediğini söylemem lâzım.

GECE KÜTÜPHANESİ Kırtasiye Deliliği_2

2011-12-27T20:00:00.000+02:00

Çikolatalı biskuvi, limonlu waffle ve Çin Gülü desenli kumaş kaplanmış defterler Daycraft'ın, kitap ayracı ise Mainili tasarımı, içinde minik bir perinin oturduğu rivayet edilen bir mantar evle süslenmiş.

Kırtasiye Deliliği 1. bölüme bakmak isterseniz: buradan buyrun.

GECE KÜTÜPHANESİ Kırtasiye Deliliği_1

2011-12-27T09:40:00.000+02:00

'Güzel bir günün anısına..'

Henüz paketlerini açmaya kıyamadığım defterler, gözleri oynayan yapıştırmalar, minik pembe bir saat ve çok sevdiğim birinin hediyesi olan Galata Kulesi kitap ayracı..

AŞK VESAİRE_Julian Barnes

2011-12-19T19:14:00.001+02:00

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları
Basım Yılı: 2002
Sayfa Sayısı: 230

Seni Sevmiyorum 'un sorunlu üçlüsü Stuart, Oliver ve Gillian'ın hikayelerine kaldığı yerden devam. On sene sonra yazılan Aşk Vesaire, ilk kitabı okumayanlar için karakterlerin başından geçenlerin özetlendiği bir bölümle başlıyor.

İlk kitapla ilgili ipucu vermeden Aşk Vesaire'nin konusunu anlatmak mümkün olmadığından, olayların beklenmedik şekilde geliştiğini söylemekle yetinelim. Gillian'ın ona hazırladığı sahnenin ardından Amerika'ya gidip kendine bir hayat kuran Stuart, geri dönüyor. Oliver bunalımda, Gillian ise herşeyi çekip çevirmeye çalışmakla meşgul.

Akıcı bir şekilde, yine karakterlerin ağzından yazılmış kitap, Seni Sevmiyorum'a kıyasla biraz daha sakin ve sıradan olsa da enteresan hikaye düğümlerine sahip. Son bölümlerde aynı kişinin farklı bakış açıları, farklı kişilerin aynı olaya bakışı çarpıcı şekilde anlatılıyor. Kitap devamı yazılacakmış gibi sürpriz bir sonla bitiyor.

Bir parça uzatmaları oynar görünse de Aşk Vesaire, güzel bir kitap. Julian Barnes'in dili, kurgusu etkileyici. Okunmaya değer olduğunu düşünüyorum.

ANGRY BİRDS SEASONS PC [2011-2012]

2011-12-13T21:54:00.000+02:00

Angry Birds'in en sevdiğim versiyonu olan ve sürekli yenilenen Seasons bölümlerini bir başlık altında toplarsak sırasıyla;

1. Geçen sene Cadılar Bayramı'nda çıkan ilk bölüm Trick or Treat,
2. Yılbaşı temalı Season's Greedings,
3. Sevgililer Günü'ne özel Hogs and Kisses,
4. St. Patrick Günü hatırası Go Green Get Lucky,
5. Paskalya Günü oyunu Easter Eggs,
6. Sıcak yaz günlerinde çıkan Summer Picnic,
7.Sonbahar ortalarında yapılan bir Çin festivali; Mooncake Festival,
8. 2012 Sezonunun ilk bölümü :Hamoween (bu seneki Cadılar Bayramı için)
9. 2012 ikinci bölüm Wreck the Halls (bu seneki yılbaşı için)
(Tüm bölümlere ait resimleri aşağıda bulabilirsiniz.)

Öfkeli kuşlarımız daima fırlamaya hazır bekleseler de, her bir bölüm kendine ait tema müzikleri ve kutlanan döneme özel çizimlerle ayrı birer oyun denebilir.

Estetik olarak favori bölümüm Moon Festival, arkaplanda akan derede yüzen ışıklı nilüferler, eflatun-mor renklerindeki gökyüzü, kırmızı alay fenerleri harikulade çizilmiş. Cadılar Bayramı bölümlerindeki fenerler de yine çok hoş. Hamoween'de siyah balkabaklarını patlattığınızda etrafa çığlıklar atarak yayılan yarasalar, Summer Picnic'te buzlu limonata dolu sürahiler, karpuzlar, çok şirin deniz oyuncakları görmeniz mümkün. Hogs and Kisses'da yağan gül yaprakları, Go Green Get Lucky'de şans yoncalarına dönüşüyor.

Çok eğlenceli, bağımlılık yapan bu şirin oyun, gerçekten özenli bir keyif sunuyor oyuncusuna.
Sizin en sevdiğiniz bölümler hangileri?

ANGRY BİRDS: RİO yazısı için..

AGATHA CHRİSTİE KIŞ OKUMALARI [15-31 Aralık 2011]

2011-12-13T08:00:00.000+02:00

'Karlı bir günde, bir fincan sıcak çikolata eşliğinde Agatha Christie okumak ne zevkli olur.' diye düşündük ve sevgili Deniz'le Aralık ayının son iki haftasında okumak üzere kar-kış atmosferine uygun Christie'lerin yoğunlukta olacağı birer liste yaptık. Ortak kitaplarımız haricinde birbirimizden farklı kitaplar da okuyacağız.

İşte benim tüyler ürpertici Agatha Christie'lerim:

Noel Kekinin Gizemi

Sittaford Malikanesi'nin Gizemi

N veya M?

Ölüm Büyüsü

Fare Kapanı

Bu güzel etkinlikte bana eşlik edecek canım arkadaşıma teşekkür ediyor ve daha önce yaptığımız okumalardaki gibi harika günler geçireceğimizi umuyorum.

KORALİN VE GİZLİ DÜNYA_Neil Gaiman

2011-12-12T21:31:00.001+02:00

Yayın Evi: İthaki Yayınları
Basım Yılı: Şubat 2010
Sayfa Sayısı: 180 (iri punto)

Coraline Gece Kütüphanesi'nin ilk yazısıydı. Filmini hayli sevdiğim
hikayenin kitabını da okumak isteyerek, Tüyap Kitap Fuarı'nda İthaki Yayınları'ndan çıkan ciltli basımını aldım.

Biraz ıssız sayılabilecek bir yerde, tuhaf komşuları ve anne-babasıyla üç katlı bir evde oturan Koralin sürekli canı sıkılan ve keşif yapmaktan hoşlanan bir çocuktur. Yeni taşındıkları bu evin kullanılmayan misafir odasında arkası tuğla taşlarla örülü bir kapı olduğunu farkeder. Evde yalnız olduğu bir gün o kapıyı açar, kendini bir dehlizde bulur. Yolun sonunda onu diğer anne-babası ve hayatındaki herşeyin çok daha renkli birer kopyası beklemektedir..

Kitabı okuyunca esasen sevdiğimin filmdeki çizimler olduğunu anladım. Zira hikaye ilginç olmakla beraber bazı muğlak ve rahatsız edici tarafları var. Mesela Koralin'in geçtiği dehlizde ona eşlik eden şeyin ne olduğu açıklanmamış. Tahmin ettiğim şeyse eğer, hoş değil. Hikayeye bir Alice Harikalar Diyârı havası verilmeye çalışılmış gibi duruyor ayrıca. 'Bir delikten geçilerek yeni bir dünyaya adım atmak', konuşan kedi v.b. öğeler çok tanıdık.

İthaki Yayınları'ndan çıkan kitabın sadece bölüm başlarında birer karakalem çizimle yetinilmiş. Onlar da çok başarılı değil maalesef.

Kısacası; filmi mutlaka izleyin ama kitabı okumasanız da olur.

EMİLY'S TRUE LOVE Premium Edition [2011]

2011-12-10T22:49:00.001+02:00

Time Management, bileğime kastetmesi ve kalitelisinin nadir bulunması nedeniyle sık oynadığım bir tarz değil ama Emily'nin oyunlarını çok seviyorum. Emily's Tea Garden, Childhood Memories ve Holiday Season çok şirin çizimlere sahip ve bu tarzın en iyilerindendi. Ayrıca Emily'nin yer yer mizahi öğeler taşıyan romantik hikayeleri de çok eğlenceli oluyor.

Son oyun Emily's True Love, Emily'nin kafesinde başlıyor. Annesi Emily'e yıllardır sakladığı bir mektubu verince, kendisini bırakıp giden ilk gençlik aşkı Jean Paul'un gönderdiği mektubu defalarca okuyup hayallere dalan Emily, aşkının peşinden Paris'e gitmeye karar veriyor.

Oyun, Emily'nin aktarma yaptığı İspanya'daki Carmen'in Konaklama Yeri, Frencesco'nun Yemekli Vagonu, Jean Paul'un Lokantası gibi bölümlerle devam ederken her bölümde servis edilen yiyeceklerin yavaş yavaş çoğalmasıyla zorluk seviyesi artıyor. Daha karışık yemek tarifleri deniyorsunuz. Bu arada bulunduğunuz mekanı bonuslarınızla satın alacağınız yeni eşyalarla zenginleştirmeniz mümkün.

En beğendiğim yer Jean Paul'un Lokantası olduğu için tüm yükseltmelerini yaparak ekledim aşağıdaki resmi. Eflatun bahar ağaçları, panoramik Paris manzaralı terasıyla nefis bir yer burası. Konukların portrelerini çizerek onlara keyif veren entel arkadaşı da sol tarafta görebilirsiniz. Emily ve Jean Paul'un yemek yedikleri gecede mekan ayrı bir güzel görünüyor. :)

Konuklara çeşitli yemek ve tatlıları, içecekleri hızla servis ederken, bir yandan onları eğlendirmek, masaları temizlemek v.s. gibi işlerin üstesinden gelmek hoşunuza gidecekse Emily's True Love tam aradığınız oyun olabilir.