Mike's Wereld

Prehistorische ondergrondse megastructuur gevonden in Rusland - Khara-Hora-schacht

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Wed, 29 Jul 2026 12:09:00 +0000

Arthur Zhemukhov, een Russische speleoloog die zich bezighoudt met het wetenschappelijk onderzoek en onderzoek van grotten, deed in 2011 een verbazingwekkende ontdekking op de bergtop Khara-Hora. Daar vond hij een diepe, smalle, verticale schacht, gemaakt van parallelle stenen platen die perfect geometrisch leken, alsof ze kunstmatig waren gemaakt. De muren waren recht en gepolijst en reikten 40 meter diep de berg in, voordat ze uitkwamen in een brede ondergrondse hal. De rechte wanden van deze schacht waren opgebouwd uit grote megalithische blokken die haaks op elkaar pasten met minimale openingen. Er waren zelfs grote stenen die op zuilen leken.

Arthur Zhemukhov was er al jarenlang op zoek naar. Hij bestudeerde de documenten en sporen die de nazi's in de Tweede Wereldoorlog hadden achtergelaten en oude teksten van legenden. De occulte organisaties van de nazi's en leden van de Ahnenerbe geloofden dat de regio aanwijzingen kon bevatten voor de oorsprong van het Arische ras. Het lijkt erop dat de Duitsers heel dicht bij de ontdekking van de ondergrondse schacht Khara-Hora waren, aangezien vlakbij de ingang van de schacht, bovenop de berg, een swastika door de Duitsers op een rotsblok was uitgehouwen. In de regio is ook een zeer oude swastika is gevonden, dat niets met de Duitsers te maken heeft. Zou deze swastika achtergelaten zijn door de geavanceerde oude beschaving, die de Khara-Hora schacht heeft gebouwd?

Vreemd genoeg stopte een mysterieuze tragedie het onderzoek, net voordat verdere expedities op zoek naar deze oude locaties werden gelanceerd. In 2015 wed Arthur Zhemukhov aangereden door een auto, nadat hij de dag ervoor melding had gemaakt van een belangrijke vondst.

Viktor Tsjernobrov, de oprichter en leider van de Kosmopoisk-organisatie, die door Zhemukhov werd vergezeld, stierf eveneens slechts twee jaar later aan kanker. Er waren ook nog drie mensen betrokken bij het onderzoek, die ook op mysterieuze wijze stierven.

Tot op heden is er nauwelijks informatie over de Khara-Hora schacht, of andere expedities of ontdekkingen in de Kaukasus. Het enige dat gevonden is zijn twee albums met foto's uit 2017 en 2018 van een man genaamd Alexander Sploshnov, die in de schacht klom.

Megalithisch Tiwanaku en de Zonnepoort: een kalender uit een verloren wereld

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Sat, 04 Jul 2026 17:19:47 +0000

Tiwanaku ligt in Bolivia op een hoogte van ongeveer 3.850 meter, op een plateau, Altiplano genaamd. In een ver verleden bestond een groot deel van dit plateau uit een enorme binnenzee. Aan de oost- en westkant is het afgesloten door het Andes gebergte, dat ongeveer 4.000 meter hoog is. In het Titicacameer komen nog steeds zeepaardjes voor en aan de zuidkant ligt Uyuni, een enorm zoutmeer. Er zijn kustlijn markeringen gevonden van deze oude binnenzee, die lopen niet horizontaal, maar lopen "hellend" af naar het zuiden richting het Poopo meer. Tiwanaku ligt aan deze hellende oeverlijn. Het water van het hellende meer stroomde destijds blijkbaar niet weg, want Tiwanaku was een havenstad en de meerbekken waren gevuld met water. Dit betekent dat Tiwanaku gebouwd moest zijn toen de kustlijn horizontaal liep, en het water uit het gigantische meer niet leegstroomde.

Het staat vast dat Tiwanaku ooit volledig onder water heeft gestaan. De grote trappen van het Kalasasaya complex zijn namelijk bedekt met een dunne kalklaag dat in water is afgezet, en het zit heel stevig vast. In het slib rond Tiwanaku liggen botten van mensen en dieren, dat op sommige plekken 3,5 meter dik is. De stad werd plotseling door een catastrofe getroffen, want er zijn zilveren en koperen metselwerktuigen gevonden die naast de gebouwen in aanbouw lagen.

Volgens een theorie van Hanns Hörbiger is onze huidige maan niet de eerste en enige maan die de aarde ooit heeft gehad. Men denkt dat de huidige maan niet zo lang geleden door de zwaartekracht van de aarde werd aangetrokken, waardoor het permanent met de aarde verbonden is. Voor het ontstaan van de huidige maan kende de aarde een maanloos tijdperk. Maar er waren ook voorgangers die door de zwaartekracht van de aarde werden vastgehouden. Ze kropen steeds dichter naar de aarde en vielen uiteindelijk op de aarde uiteen.

Hanns Hörbiger heeft aangetoond dat één dag ten tijde dat de kustlijn op de Altiplano horizontaal liep 29.4 uur duurde. De maan die cenomaan wordt genoemd, stond toen dichtbij de aarde en had de rotatie van de aarde vertraagd, waardoor een dag langer duurde dan momenteel het geval is. Het aantal uur in één zonnejaar bedraagt 8.760 uur. Tijdens die Tiwanaku periode duurde één zonnejaar even lang als tegenwoordig, maar telde minder dagen, doordat de dagen langer duurden. Eén zonnejaar bestond uit 8.760 uur / 29,4 uur = ongeveer 298 dagen, en geen 365 dagen zoals nu het geval is. Doordat de cenomaan heel dicht bij de aarde stond, waren er enorme getijdenkrachten die enorme watermassa's naar de Altiplano trokken en daar een binnenzee vormde. Toen de cenomaan in brokstukken op de aarde terecht kwam begon het water in de baai van Tiwanaku als een stortvloed weg te stromen en met een grote snelheid te dalen. Met het verdwijnen van de cenomaan hield ook de vloedgolf op die de watermassa's van de aardse oceaan tot de bergtoppen had opgestuwd, en het water stroomde met grote kracht richting de polen. Op de Altiplano was de grote zee verdwenen, maar had in sommige gebieden resten achtergelaten die door de bergbarrieres niet weg konden stromen. Deze waterophopingen zijn de meren die we vandaag de dag nog zien op de hooglanden tussen de Andes, namelijk de meren Umayu, Titikaka, Poopo, Coipasa, Uyuni, Atakama en Askotan. Al deze meren bevatten zout water en herbergen een visfauna die vergelijkbaar is met die van warme oceanen. De schuine strandlijnen op de Altiplano worden volgens Edmund Kiss dus niet verklaard door continentale kantelingen, maar door de veranderende getijdenwerking van de maan.

Op de Zonnepoort is één centrale figuur afgebeeld, met daarom heen drie rijen met figuren met mensenhoofden, terwijl de figuren in de middelste rij condorhoofden hebben. Onder deze drie rijen is een fries waarop elf hoofden zijn afgebeeld. Bijna elk van deze hoofden draagt een soort kroon.

Volgens Arthur Posnansky is de centrale figuur de maand september, de maand van de lente-equinox op het zuidelijk halfrond. De kleinere kop eronder, eveneens zonder kroon zoals de hoofdfiguur, moet dan maart zijn, waarin de herfst-equinox op het zuidelijk halfrond plaatsvindt. Aan beide uiteinden van de fries bevinden zich de twee zonnewendemaanden, namelijk aan de linkerkant december met de zomerzonnewende, en aan de rechterkant de winterzonnewende in juni. Beiden worden gekenmerkt door trompetters die blazen bij het draaien van de zon. In Tiwanaku komt de zon ook daadwerkelijk op boven het midden van de Kalasasaya en boven het midden van de Oostpoort, dus ook boven op de Zonnepoort tijdens de twee equinoxen.

Juni met 24 dagen

Als we de stralenkranstekens in juni tellen, zien we 24 tekens oftewel 24 dagen in juni. Er zijn in totaal 12 hoofden met een stralenkrans, bijna allemaal hebben ze 24 dagtekens, behalve februari en april, die hebben een extra visteken en dus 25 dagtekens. Waarschijnlijk waren die twee maanden zeer gunstig voor de visserij in de Tiwanaku-baai.

Het aantal dagen in één zonnejaar in Tiwanaku was dus 12 x 24 + 2 is 290 dagen. Tijdens het einde van het Tertiare tijdperk waren de dagen dus langer dan vandaag de dag. Het Tertiare tijdperk eindigde 2,6 miljoen jaar geleden.

Er zaten maar liefst 447 maan-maanden in één jaar! Ook dat is in de kalender verwerkt, want als je alle individuele karakters van de gehele jaartabel optelt, dan kom je uit op 447 onafhankelijke tekens.

Dubbelkroon-toxodon.
Het betekent zeer waarschijnlijk de zon.

Er zijn toxodonten afgebeeld op de zonnekalender. Toxodonten leefden op de Altiplano tot ongeveer 12.000 tot 10.000 jaar geleden, en zijn dus allang uitgestorven. Ze zagen eruit als een kruising tussen een nijlpaard en een neushoorn.

We zagen eerder dat iedere maand 24 tekens voor de dagen bevat, die in een krans rond het gezicht liggen. Daarnaast vinden we 38 onafhankelijke numerieke tekens op het lichaam en op de scepter van de september figuur. Het zonnejaar op de Zonnepoort was in 12 delen verdeeld, waarbij ieder deel uit 24 of 25 dagen bestond. Eén zonnejaar bevatte 447 maan-maanden. Ieder 12 delig deel bevatte dus 447 gedeeld door 12 is 37,25 maan-maanden. Het was onmogelijk om 1/4 weer te geven op de Zonnepoort, dus plaatste de kunstenaar in plaats daarvan 38 tekens.

In de kalender zijn er 12 perioden van 24 of 25 dagen, waarvan 17 dagen worden aangeduid met het maansymbool (dubbele cirkel) en 7 met het zon- of lichtsymbool. De 17 dagen met het maansymbool staan volgens Edmund Kiss voor dagen waarop mogelijk een zonsverduistering kon plaats vinden. Door de nabijheid van de maan en de specifieke kosmische omstandigheden zouden er in die tijd ongeveer 204 zonsverduisteringen per jaar zijn geweest (17 per maand x 12 maanden).

Dit lost het raadsel van de Zonnepoort kalender op. Een raadsel waar Arthur Posnansky niet uitkwam, en uiteindelijk maar concludeerde dat de kranstekens een symbolische betekenis hadden.

Tiwanaku is dus niet slechts duizenden, maar mogelijk miljoenen jaren oud, en dateert uit een tijdperk waarin de aarde onder invloed stond van een andere maan en andere kosmische omstandigheden. De stad was het centrum van een hoog ontwikkelde beschaving die zich kon ontwikkelen dankzij het gunstige klimaat en de vruchtbare omstandigheden die tijdelijk heersten op het hoogland. De ondergang van Tiwanaku en het verdwijnen van het grote meer kwam door het uiteenvallen van de cenomaan en de daarop volgende kosmische catastrofes.

Bron: het boek "The Sun Gate of Tihuanaku & Horbigers World Ice Theory", geschreven door Edmund Kiss.

Jouw Ziel, Sami en Hucha

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Tue, 17 Feb 2026 13:20:00 +0000

Volgens de Andes-traditie heb je een lichaam, ziel en geest. Jouw geest is jouw essentie, jouw oorspronkelijke zelf, jouw verbinding met het Mysterie. Als zodanig is het perfect. Het bevat nooit hucha (zware energie). Jouw geest is gecodeerd in het fysieke in jouw Inka Zaad.

Jouw ziel is afgestemd op jouw geest en menselijke identiteit. Het is de uitdrukking van vele invloeden—familiaal, cultureel, sociaal—en wordt gevormd door deze en andere aspecten van jouw menselijke relaties en ervaringen. In tegenstelling tot jouw geest kan jouw ziel zowel zwaar als licht zijn. Wanneer je jouw poq'po (energiebel) reinigt van hucha (zware energie) en het vult met sami (lichte energie), kom je in feite dieper in contact met jouw ziel en genas of ontwikkel je aspecten van jouw menselijkheid.

Als een paqo (Andes mysticus of sjamaan) heb je de energetische hulpmiddelen om in welzijn te leven, maar als mens voel je je soms precies het tegenovergestelde. Uitdagingen en moeilijkheden broeden gevoelens van bezorgdheid, woede, machteloosheid, nederlaag en een hele reeks andere emoties. Op zulke momenten kun je, net als de meesten van ons, het gevoel van verbinding met jouw geest verliezen en jouw ziel ervaren als overspoeld door chaos. Het is juist op deze momenten dat je het meest waarschijnlijk hucha (zware energie) creëert in jouw bubbel omdat je jouw poq’po vernauwt, het naar binnen trekt en afsluit voor energetische invloed.

Maar hier is het goede nieuws. Wanneer jouw poq’po (energie bubbel) vernauwt, kan het ook hucha uitknijpen, een beetje zoals je vies water uit een spons knijpt.

Bovendien kan jouw poq’po ook sami (lichte energie) naar plaatsen binnen in jou sturen die er een gebrek aan hebben. Sommige Andes-oefeningen, zoals tawantin en tage, hebben dit effect. Energie wordt “vooruit” gestuwd, naar plaatsen en aspecten van het zelf waar je nog niet bewust aan werkt. Deze sami bereidt jouw poq’po en ziel voor op reiniging, en helpt je energetisch te versterken, zodat het innerlijke terrein gezaaid is voor gemakkelijkere psychologische en emotionele, en misschien zelfs fysieke, genezing.

Andes-energetica zijn zelden oppositioneel. Het is niet zo dat je óf hucha creëert óf sami aantrekt. In plaats daarvan kun je door bepaalde oefeningen beide creëren, zelfs sami direct uit hucha trekken (zoals gedaan wordt in hucha mikhuy). Onthoud, hucha is kawsay/sami, slechts vertraagd of geblokkeerd. Een verlies van welzijn kan ook een kans zijn voor persoonlijke evolutie. Andes-paqos zouden je eraan herinneren dat het feit dat je leeft je al een overlever maakt, en elke dag dat je leeft je een winnaar maakt. Het Andes-perspectief is bijna altijd bemoedigend en ondersteunend, verheffend en levenbevestigend, zelfs terwijl de paqo’s de ontberingen en moeilijkheden van het menselijk leven erkennen.

Het Andesbeeld van leven en zijn energetische systeem helpt je te begrijpen dat zelfs ontberingen en uitdagingen kansen zijn. Ze zijn vensters op jouw innerlijke tegenstrijdigheden, ontkoppeldheden, ambiguïteiten en incongruenties. Energetisch, in het licht van succes wanneer je bewustzijn brengt naar jouw menselijke “ziel-spul”—dat vaak het beste in hoog reliëf wordt gebracht door moeilijkheden—kun je niet alleen hucha uitknijpen, je opent ook ruimte binnen in jezelf voor meer sami. Zo kun je eigenlijk zowel jouw lichtheid als jouw persoonlijke kracht vergroten door jouw uitdagingen bewust tegemoet te treden en ze energetisch te bewerken.

Misschien is dit het Andes-equivalent van het mystieke/spirituele gezegde van “Ga in je pijn.” Als een paqo heb je volop hulpmiddelen om dit landschap bewust en vaardig te navigeren: saminchakuy, saiwachakuy, hucha mikhuy, despachos en misha-werk. Je hebt toegang tot de geestenwezens. En je hebt jouw qawaq-vermogen: jouw helderziendheid door jouw zeven energetische en mystieke ogen (als je door de Ñawi K’ichay en Chunpi Away Karpay bent gegaan, wat de ñawis opent en de chunpis in een coherent systeem weeft). Terwijl jouw fysieke ogen en emotionele ogen misschien alleen pijn, nederlaag en uitdaging zien, zien jouw mystieke ogen het spel van hucha en sami, ze getuigen van de mogelijke snellere kieming van jouw Inka Seed, en ze nemen de overwinning op die komt met grotere zelfonthulling en zelfbewustzijn.

Dus als paqo’s, hoewel noch jij noch ik misschien klaar zijn om “Hoera voor deze uitdaging!” te zeggen, zijn we ook voorbereid om onze uitdagingen kansen te noemen, en ze te grijpen als poort-energetische ervaringen om de ontwikkeling van onze ziel verder te brengen.

Bron:

https://qentiwasi.com/2015/09/22/your-soul-sami-and-hucha/

Hart van de Hemel, de Nebula van Orion

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Tue, 27 Jan 2026 04:54:00 +0000

De polen vertegenwoordigen het onderlichaam van het sterrenbeeld Orion, de dwarsbalk zijn Gordelsterren. Maar het is de ruimte ertussen die significant is, het gebied waar mensen passeren, want het wordt Hart van de Hemel genoemd, wat verwijst naar een nevel die poëtisch M42 wordt genoemd in dat deel van Orion. Dit cluster van sterren en gassen wordt gezegd een echte poort te zijn, de locatie vanwaar de goden afkomstig zijn. Het is een visie die wordt gedeeld door andere culturen, vooral de Maya, die bovendien aanwijzen dat het de bron is van al het leven zelf, ooit het punt van oorsprong voor mensen.

Het concept is zo centraal in het Maya-geloof dat haarden in tempels en traditionele huizen worden gemarkeerd met drie stenen, elk vertegenwoordigend de alomtegenwoordige Gordelsterren. Het zou duren tot de uitvinding van de Hubble-ruimtetelescoop voordat de wetenschap M42 herkende als de grootste ster-vormende regio van de Melkweg.

Hoe wisten onze voorouders dit?

Bron: Freddy Silva - Portals: Energetic Doorways to Mystical Experiences Between Worlds.

Orion: De Grote Chakana

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Sun, 25 Jan 2026 16:00:00 +0000

In de tijd van de Inca’s rees Orion in het oosten en zonk hij met dezelfde precisie in het westen. Deze bevoorrechte positie aan het firmament maakte van dit sterrenbeeld een ontmoetingspunt tussen beide hemisferen. De Aymara van het hoogland tussen Peru en Bolivia noemen het Chaka Silthu, de “brug” die de twee delen van de hemel met elkaar verbindt — al bedoelen zij eigenlijk alleen de drie helderste sterren van Orions gordel, in Latijns-Amerika bekend als Las Tres Marías.

Tot ongeveer 1000 v.Chr. liep de hemelse evenaar precies door het midden van deze gordel, door de ster Alnilam, die als de scheidslijn tussen de twee helftes van de hemel werd gezien. In de taal van de Aymara heet die lijn Jana T’akka — jana betekent “hemel” en t’akka “snede" of “breuk”.

In de Quechua-cultuur is Orion bekend als de Chakana, wat eveneens verwijst naar de drie sterren van de gordel die de hemel in tweeën verdelen. Dit machtige teken aan de nachtelijke hemel werd beschouwd als een brug waarlangs de ziel van de mens na de dood de hemelse rivier — de Melkweg — kon oversteken. Andere Andes mythen spreken van een ladder, waarlangs de zielen naar Hanan Pacha, het hemelrijk, opstegen.

Deze oeroude verhalen en symbolen leven nog altijd voort, zij het vaak in vermengde of vervormde vorm — echo’s van een tijd toen hemel en aarde, mythe en werkelijkheid, nog één waren.

Bron: Erwin Salazar Garcés - The INKA ASTRONOMY Handbook. CULTURAL ASTRONOMY: Archaeo & Ethno Astronomy.

Zonnewenden Astronomie van de Inca's

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Fri, 23 Jan 2026 16:00:00 +0000

Een interessante astronomische uitlijning vindt elk jaar plaats tijdens de winterzonnewende (21 juni), wanneer de straten die loodrecht op de Pumakurku‑straat staan en naar het oosten gericht zijn, worden verlicht door het licht van de zonsopgang. Wanneer de zon boven de horizon opkomt, worden één voor één de straten verlicht en vormen zij een prachtig lichtspektakel. Geleerden op het gebied van Andes‑spiritualiteit zeggen dat de poema tijdens de zonnewende wordt “ontwaakt”.

Naast de zonne‑uitlijningen zijn veel straten van Cusco georiënteerd op de bergen, die als heilig worden beschouwd vanwege hun rol als beschermers (Apu's); de straten Inti K’íqllu (nu Loreto‑straat) en Mut’u Chaka (nu Avenida El Sol) behouden hun uitlijning met de toppen van de Apu's Anawarqhe en Wanakauri. Andere straten zijn uitgelijnd met Senqa, Saqsaywaman, Pachatusan, Pillku Orqo, enzovoort, die eveneens als heilige bergen rondom Cusco worden beschouwd.

Er is een observatiesysteem ontdekt dat gebruikmaakt van schaduwen in de Qorikancha, waarbij de uitstulpingen van sommige muurstenen worden gebruikt. Aan de binnenzijde van de westmuur, die eindigt in een halfronde vorm die “de trommel” wordt genoemd en de nis bevat waar de p’unchaw ("vermenselijkte zon") kan hebben gestaan, bevinden zich verschillende prachtig uitgehouwen stenen, waarvan sommige kleine uitstulpingen zijn. Tijdens astronomische data in Cusco werpen de uitstulpingen in het bovenste deel kleine schaduwen die uitgelijnd zijn met andere uitstulpingen in het onderste deel. Dit zijn schaduwen die astronomische en kalenderdata markeerden.

De foto hierboven toont de geprojecteerde schaduwen en hun relatie met de belangrijke seizoenen van het jaar: zo geeft lijn nr. 1 de uitlijning met de winterzonnewende (21 juni) aan; lijn nr. 2 wijst naar de zonnadir op 18 augustus, het begin van het zaai‑seizoen in Cusco en lijn nr. 3 wijst naar de lente‑equinox (23 september).

Peruaanse onderzoekers (James Arévalo en Marino Sánchez, onder anderen) hebben studies gedaan in de intiwatana van Qenqo. Het door een opening in de steen aan de noordoostzijde van de intiwatana vallende zonlicht markeert de winterzonnewende (21 juni) en de equinoxen (23 september en 21 maart), waargenomen tijdens zonsopgang op de betreffende dagen van deze gebeurtenissen. Een interessant detail is dat tijdens de zonsopgang bij de winterzonnewende de silhouet van een poema te zien is.

Bron: Erwin Salazar Garcés - The INKA ASTRONOMY Handbook. CULTURAL ASTRONOMY: Archaeo & Ethno Astronomy.

Moeder Maan en de Andes: Maankalenders, landbouw en rituelen

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Sun, 18 Jan 2026 14:53:00 +0000

In de Andeswereld gebruikt men in de landbouw de fasen van de Maan als referentie. Ook de voortplanting van lama's werd “gestuurd” met behulp van de invloed van de Maan: als lama’s tijdens de nieuwe maan dekten, zouden hun jongen vrouwelijk zijn, en wanneer ze tijdens de volle maan dekten, zouden de jongen mannelijk zijn. Deze gewoonte wordt nog steeds toegepast.

De eerste kalenders die door Andesvolkeren werden gebruikt waren maankalenders met 13 maanden, maar zij vervingen die later door een zonnekalender vanwege de grotere nauwkeurigheid bij het vaststellen van de jaarlengte.

De fasen van de Maan:

Wassende maan: deze fase begint wanneer de Maan opkomt aan de westelijke horizon en duurt tot ongeveer zeven dagen later. Er bestaan verschillende namen voor: K'ata Killa, Llullu Killa en Musuq Killa; ze verwijzen allemaal naar de vorm van de Maan en hoe die verandert van een dunne nagel tot die van een hoorn.

Eerste kwartier (halfvolle Maan): wanneer de helft van de Maan helder is, wordt ze aangeduid met verschillende namen: Wiñaq Killa en Chawpi Killa. Dit is de favoriete periode van de boeren, omdat het een gunstige tijd is om maïs, groenten en alle planten die boven de grond groeien te zaaien.

Volle Maan: ook deze fase kent verschillende namen, zoals Killa Pura, Pasqa Killa en Hunt’a Killa. Tegenwoordig zaaien boeren tijdens de volle Maan geen aardappelen, omdat men volgens de Andes-traditie gelooft dat ze dan te klein en smaakloos zouden worden. Deze fase was van groot belang in de rituele kalender, omdat de grote feesten ter ere van de Maan juist in deze periode werden gehouden. Het Situa-feest (dat stond voor boetedoening en bescherming tegen ziekten) is daar een goed voorbeeld van. De Qoyllurit’i-bedevaart en het daaraan verbonden feest worden zelfs tegenwoordig nog tijdens volle Maan gehouden.

Afnemende Maan: Ook deze fase heeft drie namen: Wañumariq Killa, Allaq Killa en Qhasqakuy Killa. Dit is een gunstige tijd om knollen en andere gewassen die onder de grond groeien te planten, zoals aardappelen, zoete aardappelen, lisas, añu, enzovoort. Deze periode duurt tot de Maan nog slechts zichtbaar is als een dunne nagel.

Nieuwe Maan: Deze stond bekend als Wañu Killa of “dode Maan”. Tijdens deze dagen is de Maan niet zichtbaar vanwege haar nabijheid of conjunctie met de Zon. In deze fase wordt er niets gezaaid, omdat men gelooft dat elk zaad zou sterven voordat het groeit of geen vrucht zou dragen.

De kroniekschrijver Guamán Poma de Ayala vermeldt een interessante opmerking over de fasen van de Maan en de levenswijze van de Inca’s. Hij zegt:
“...de Inka nam om de twee dagen een bad, maar hij deed dat niet tijdens wassende of afnemende Maan, omdat hij zei dat ziekten en andere gevaren voor het lichaam op die dagen aanwezig waren en dat de dood op de loer lag...”

De positie van de Maan in het zenit is zeer interessant. De zogenaamde “Andes volle maan” is als de maan door het zenit gaat. In Cusco gebeurt dat twee keer per jaar: rond 24 april en rond 12 augustus. Deze data vallen samen met twee belangrijke gebeurtenissen: oogsten en zaaien.

Deze gewoonte leeft nog steeds voort in landelijke gemeenschappen en wordt door boeren gebruikt om hun beste zaden de hele nacht aan het maanlicht bloot te stellen. Men zegt dat de zaden hierdoor “geënergetiseerd” worden en beter groeien tijdens het volgende zaaiseizoen. De kracht van Moeder Maan is nog altijd levendig aanwezig in de Andeswereld.

Bron: Erwin Salazar Garcés - The INKA ASTRONOMY Handbook. CULTURAL ASTRONOMY: Archaeo & Ethno Astronomy.

Venus kondigde voor de Maya's het regenseizoen aan

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Thu, 15 Jan 2026 10:52:00 +0000

Mays hiëroglief voor Venus

De oude volken van Meso-Amerika leefden in een wereld waarin hemel en aarde één waren. Hun land en hun leven werden gestuurd door de seizoenen, en de hemellichamen fungeerden als tijdmeters van hoop en overvloed. Eén ster speelde daarbij een bijzondere rol: Venus. Haar verschijning en verdwijning aan de hemel waren niet slechts astronomische gebeurtenissen, maar heilige tekenen die verbonden waren met regen, vruchtbaarheid en het groeiende maïs – de bron van leven zelf.

De Meso-Amerikanen zagen dat de uiterste posities van Venus aan de hemel steeds op vaste tijden in het jaar plaatsvonden. Vooral de verschijning van Venus als Avondster was van groot belang: ze kondigde zowel het begin als het einde van het regenseizoen aan. Wanneer de ster in het westen oplichtte, wist men dat de tijd van regen en groei nabij was. Zo werd Venus als Avondster een goddelijke boodschapper, een brenger van regen en vruchtbaarheid, waarop de landbouwcyclus zich afstemde.

Het verband tussen Venus en de regen werd verder versterkt door de symboliek van het westen, dat in talloze culturen werd geassocieerd met de maan, met water en met vruchtbaarheid. Zo kwam Venus, stralend in het avondlicht, te staan voor leven, overvloed en de voortzetting van de natuurlijke cyclus. Deze symboliek ontstond waarschijnlijk al in de vroege stadia van de landbouw, toen het levensonderhoud volledig afhankelijk was van regen en een voorspoedige oogst.

De bekendste uitdrukking van deze samenhang is te vinden in het beeld van de gevederde slang – Quetzalcoatl. Deze god, symbool van hemel en aarde, van lucht en water, belichaamde de levenskracht van de regen en de groei van planten. Zijn verschijning markeerde de overgang van het droge naar het natte seizoen: een tijd van vernieuwing. In sommige mythen veranderde de vurige slang van de droogte in de gevederde slang van regen en leven – een mythisch herleven van de natuur zelf.

Bij de Maya’s werd Venus eveneens verbonden met vogels en regen. Hun god K’ucumats, verwant aan Quetzalcoatl, werd voorgesteld als een grote slang die de zon van oost naar west draagt – een symbool van de eeuwige kringloop van dag en nacht, droogte en regen. In de Yucatán was het Itzamna die soortgelijke eigenschappen droeg: een viervoudige god die de hemel bezielde en over regen en vruchtbaarheid heerste. Zijn tegenhangers Chicchan en Kukulcan wezen op eenzelfde oeridee: dat regen, maïs en de hemellichamen allemaal uit één bron van levensenergie voortkwamen.

De Venus tabel in de Dresden Codex

Zelfs de bewegingen van Venus bevestigden deze heilige samenhang. Elke acht jaar herhaalde de planeet haar cyclus vrijwel precies op dezelfde dagen in het jaar – een ritme dat overeenkwam met het heilige getal 8, dat de Maya’s aan hun maïsgod toeschreven. Wanneer Venus in juni als ochtendster of in het voorjaar als Avondster dicht bij de Pleiaden verscheen, wisten de priesters: de regens zijn nabij, het is tijd om te zaaien.

Zo werd Venus in het bewustzijn van de Meso-Amerikanen veel meer dan een planeet: zij was de straal van hemelwater, de ziel van de regen, de beschermer van maïs – en daarmee van het leven zelf.

Bron:

THE VENUS-RAIN-MAIZE COMPLEX IN THE MESOAMERICAN

WORLD VIEW: PART I

THE VENUS-RAIN-MAIZE COMPLEX IN THE MESOAMERICAN

WORLD VIEW: PART II

Amaru Marca Wasi: The House of the Cave Snake

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Fri, 19 Dec 2025 08:03:00 +0000

Camille Sauve, Author of the book "Sorcerers of Stone: Architects of the Three Ages" takes a journey to the mysterious site called Amaru Marca Wasi, the "House of the Cave Snake", an Hanan Pacha (mother culture) sacred site in the foothills of Sacsayhuaman.

Amaru Marca Wasi, is also called 'The Moon Temple at Sacsayhuaman', and is an incredible archaeology site with an enigmatic cave in the huaca (sacred site) showing animal forms shaped in the stone. Little is known about this site except for mysterious legends of snake people that once lived here. Possibley they still do in the deeper layers of the tunnel systems that lie underneath Cusco.

De krachtige boodschap van Ibrahim Traore

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Fri, 14 Nov 2025 18:00:00 +0000

Dit is een geweldige toespraak van Ibrahim Traore, waarin hij uitlegt hoe het westen honderden jaren Afrika leeg graait.

Hij is een militaire officier en politicus uit Burkina Faso, sinds september 2022 is hij de interim-president van het land.

Onder zijn leiderschap heeft Burkina Faso zich gedistantieerd van Frankrijk en de ECOWAS, en heeft het nauwere banden gezocht met landen als Rusland, Turkije en China. Hij speelt ook een leidende rol in de oprichting van de Alliantie van Sahel-staten, samen met Mali en Niger.

Zijn bewind wordt gekenmerkt door een sterke controle op communicatie, een harde aanpak van jihadistische opstanden, en het uitzetten van Franse troepen uit Burkina Faso.

The Secret Ancient Tribe Japan Tried To Bury

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Wed, 12 Nov 2025 06:43:00 +0000

For centuries, the Ainu people lived in Hokkaido, northern Japan, and parts of Russia—long before Japan became the empire we know today. But when modern Japan rose to power, it launched a brutal campaign of forced assimilation, land theft, and cultural erasure against the Ainu.

This video reveals the shocking truth behind how Japan tried to wipe an entire people from existence—and how the Ainu resisted. From their unique language and traditions to the racist policies that almost destroyed them, this is the story that textbooks left out.

Op zoek naar mijn kosmische vader en moeder

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Sun, 02 Nov 2025 10:59:00 +0000

Volgens het Inca sjamanisme hebben we een kosmische moeder en vader, die ze Paqarina en Itu Apu noemen, waarbij de kosmische moeder meestal met water is verbonden, en de vader met een berg.

Ik wist al dat de Oude Gracht in Utrecht mijn kosmische moeder is, want het water in de Oude Gracht stroomt vanuit de rivier de Rijn. Over mijn kosmische vader had ik mijn twijfels, dus die ging ik op vrijdag 24 oktober 2025 opzoek. Ik ging daarvoor naar de hoogste 'berg' van de Utrechtse Heuvelrug, de Amerongse Berg. Toen ik daar was voelde ik een enorme kracht en terwijl ik weer wegliep lag er een witte steen op grond, die blonk door de zon. Dat was het kado van Itu Apu en de bevestiging dat het inderdaad mijn kosmische vader is. Ik voelde een enorme verbinding met de berg.

Hierna ben ik naar Utrecht gegaan en heb ik me verbonden met mijn kosmische moeder, de Oude Gracht. Ik voelde daar een hele zachte energie, dat was heel fijn en rustgevend.

Op de 'berg' had ik een video gemaakt en de volgende dag zag ik dat daar een wezentje voorbij vliegt. Dat is de spirit van de berg, en echt heel bijzonder dat ik die had gefilmd. Want ik wel toen weer naar beneden lopen en toen kreeg ik een ingeving dat ik nog geen video had gemaakt. In het echt zag ik die niet, alleen op de video. Dit is de video, je ziet de spirit iets voorbij de helft voorbij komen. Het was echt een hele bijzondere dag voor mij, ik voel me nu heel goed verbonden en geaard.

Dit is een impressie van die dag:

Hier zie je de spirit van de Amerongse Berg

De diepe Inca kennis over Levenskracht

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Fri, 08 Aug 2025 16:08:00 +0000

Kallpaqariy is een Quechua-code van de Inca-grootouders, die de dimensie van krachten en machten opent. Kallpa betekent energie of kracht. Als we Kallpakuna zeggen, dan verwijzen we naar de verschillende niveaus van kracht, macht en energie. Want Kallpa is de kracht die alle dingen in het universum in stand houdt en onderhoudt. Kallpa is een kracht, een energie die aanwezig is in alle dingen, in alle wezens, in alle dingen die bestaan in onze wereld. En Kallpa is de vitale kracht, die kracht en capaciteit geeft aan alle wezens, voor alles wat bestaat in deze wereld.

Als we het hebben over Kallpa Pacha, of Pacha Kallpa, dan bedoelen we de kracht van het
universum, of de kosmische kracht. En met Runa Kallpa verwijzen we naar onze kracht en energie, die we hebben en manifesteren. En als we Kallpa zeggen, dan verwijst het naar de kracht van bewustzijn. Kallpa is zowel in de interne als externe wereld aanwezig. Kallpa is datgene dat ons vitaliteit, kracht, energie en macht geeft, maar die kracht is niet van ons, het is. Het is tijdelijk bij ons, het leeft bij ons en blijft bij ons zolang we bestaan in deze tijd, in deze vorm, in dit lichaam, in deze dimensie. Als het lichaam ophoudt te bestaan, gaat de Kallpa door. Het lichaam transformeert en de Kallpa gaat door, en ook de Kallpa kan transformeren en evolueren.

Wat is de oorsprong van Kallpa, of hoe wordt Kallpa geboren? In het allereerste begin van de Pacha, het begin van het universum, en in het kosmische begin. In het tijdperk dat we Pacha Pacha, of Pacha Pacha Pacha noemen, en betekent in de oneindige tijdperken die al vergeten zijn in de tijdperken van Pacha, de kosmos in het universum. Toen de Pacha aanwezig was ontstond er een moment waarop de energieën geboren werden, die we Pacha Kallpa Paqariy noemden, toen de dimensie van energieën ontstond, Paqariy toen de energie geboren werd uit de Pacha, dat wil zeggen, dat is de oorsprong van wat wij kennen als Kallpa, energie, kracht of levenskracht van het bestaan in deze wereld en in andere werelden. Dus vanaf de oorsprong van de tijden van de Pacha, wordt de Kallpa geboren en worden er verschillende soorten Kallpa geboren, elke Kallpa met verschillende doelen en missies die het in de loop van de tijd in de Pacha moet vervullen. In het bestaan van tijd in de Pacha, is de Pacha Kallpa Paqariy het moment waarop de krachten ontstaan, of de eerste vitale energie, of de eerste energie die we oer-energie kunnen noemen, wat de kracht is die begint te bestaan in de uitgestrekte oneindigheid van de kosmos van de Pacha.

Tot op de dag van vandaag hebben we een oneindigheid aan energieën en krachten die het lot van dit wereldbestaan in stand houden, besturen en begeleiden, inclusief onszelf en alle wezens die deze wereld bewonen. Deze krachten, machten, sommigen bevinden zich in de Hawapacha (een universum buiten dit universum), anderen in de Hunaqpacha (bovenwereld), weer anderen bevinden zich in de Kaypacha (deze wereld) met ons, en weer anderen bevinden zich in de Ukupacha (beneden wereld). Maar de Kallpa-krachten die bij ons zijn, interacteren met ons in deze wereld en zijn erg afhankelijk van onze gezondheid, ons leven, onze harmonie en onze verbinding, onze staat van zijn. Als een persoon bijvoorbeeld lijden, pijn, ziekte of angst ervaart, dan komt dat doordat er krachten uit de subtiele wereld zijn die in deze wereld bestaan en hem aanvallen, die op hem inwerken en hem bang maken of die hem zo laten voelen.

Er zijn verschillende niveaus, toestanden, dimensies, verschillende soorten Kallpa of energieën en krachten die met en in ons leven, die interacteren met ons. Er zijn krachten, energieën, die we hebben in Illa Muku (boven je), Yachay (hoofd), Munay (hart) en Llankay (buik), Paqarina (geboorteplek) en in onze Ukupacha, in een andere Hawapacha (hier kun je meer lezen over de drie kracht centra die de Inca's identificeren in ons lichaam: https://www.geubel.com/2020/01/de-drie-menselijke-krachten-in-het-inca.html) Met andere woorden, het zijn krachten, energieën die ons bezielen, die betekenis geven aan ons leven, die ons kracht en sterkte geven, die ons vanuit het binnenste van ons wezen bewegen en motiveren.

Die krachten zijn het die ons in dit bestaan houden. En die Kallpa zijn het die ons verbinden met onze godheden en de hogere energieën, met natuurlijke kosmische energieën, met zonne-energieën en met alle energieën waarmee wij in aanraking komen. Deze energieën bestaan van nature en zijn vanaf hun oorsprong bij ons, daarom moeten we ons bewust worden van deze energieën die zich in onze natuurlijke omgeving bevinden en de Kallpa die zich in onze innerlijke wereld bevinden en die miljoenen krachten zijn.

Die oneindige krachten zijn ook verbonden met onze eigen energie, van krachten die stromen en reizen, sommige rusten, sommige zijn in beweging, sommige lokken bepaalde reacties in ons uit, sommige moedigen ons aan, sommige werken voor ons en sommige helpen ons, sommige testen ons en er is een oneindige hoeveel kracht waarmee we moeten werken, dus het betekent studeren om onze eigen kracht bewust te herkennen, en de energieën van onze externe wereld die ons omringen en met ons interacteren.

Als we bewust met deze energieën werken, dan zal dat ons leven veranderen, ons leven zal helder bewust zijn. Ons leven zal betekenis hebben, dat zal heel mooi zijn. Ons leven zal zijn als het leven dat onze voorouders leidden. Dan zal de manier van denken, zeggen, handelen, de manier van zijn, de manier van bestaan in deze wereld totaal veranderen. Dan zouden we zelfs pijn, angsten en lijden niet kennen.

En als we leren werken met deze energieën die vanuit hun oorsprong komen met een missie, met een functie, dan heeft elke energie een functie voor ons. De energie van de vier elementen heeft een functie bij ons. De energie van de Hanaq Pacha heeft een specifieke functie voor ons. De energie van de Kay Pacha heeft een specifieke functie voor ons. De energie van de Uka Pacha is ook de energie van de planten en heeft een specifieke functie. Bij ons is de missie van elke energie heel belangrijk om te kennen, want onze eigen energieën hebben allemaal hun eigen doel en functie met ons.

Daarom is het heel belangrijk om met onze eigen energie te werken, deze te herkennen, te bestuderen en ermee te werken en ons bestaan te verheffen tot een niveau van harmonie, balans, rust, vrede, verbinding, gezondheid en helderheid en het leiden van een bewust leven in dit bestaan. Dat wil zeggen, kennis, wijsheid en communicatie met energieën is van vitaal belang en is één van onze doelen en missies in dit bestaan in en door dit lichaam.

Bron: T'ito Q'osnipa Kuntur

https://www.youtube.com/watch?v=Wa3iRPYuEJI&t=106s

Pachakuti - de grote omkering van de wereld om weer in balans te komen.

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Thu, 10 Jul 2025 14:21:00 +0000

De Pachacuti profetie van de Inca's voorspelde dat er een tijd van grote verandering zal plaatsvinden waarin Moeder Aarde zal 'omslaan' om de harmonie te herstellen en een einde te maken aan het huidige tijdperk van chaos: het zal het einde zijn van de verkeerde manier van denken en zijn.

De tekst hieronder zijn de woorden van Tito Q'osnipa Kuntur. Bedankt voor dit inzicht.

Vanuit chaos komt orde en vanuit orde komt chaos. Orde en chaos ontmoeten elkaar op een bepaald punt om een verandering te creëren. Als chaos ontstaat vanuit chaos, dan zal er lijden, pijn, angst, ziekte en ontbering zijn voor de mensen en de naties.

Als orde ontstaat vanuit orde, dan zal er vrede, rust en innerlijke vrede zijn, en ieder wezen zal bloeien. Een licht zal herboren worden en de zon zal schijnen. Een zon zal herboren worden en het Tayta Inti pad zal open zijn. Een pad van licht zal geopend zijn voor alle wezens die bewust zijn.

De Patchacuti is de heilige profetie die onze voorouders hebben aangekondigd. Deze kracht, deze macht, zal niemand kunnen stoppen, noch zal iemand deze kracht kunnen weerstaan. Zoals Vader Inti met zijn kracht, macht en licht de hele aarde bedekt, zoals wanneer de wateren van de heilige rivier van Wilcamayo geladen zijn, zo is de kracht en macht waarmee de profetie van Pachacuti wordt gepresenteerd, het zal vervuld moeten worden.

Alles wat er nu gebeurt, zowel wat er onlangs is gebeurd en wat er gaat gebeuren, zijn niet uitsluitend daden of het werk en de handelingen van mensen in fysieke lichamen. Dit gebeurt niet door de wil van een lagere macht of door een gedachte, intentie, kracht of door handelingen van mensen, regeringen of groepen. We staan voor iets dat groter is.

Velen begrijpen niet dat dit een grotere kracht is, een universele kracht die vanuit andere dimensies in onze wereld, in onze dimensie, in beweging komt en wordt geactiveerd. En dit zal het lot van de bewoners van deze wereld en de realiteit van volkeren en naties volledig veranderen. Dit is de realiteit.

Mensen leven met de gevolgen van de dingen die ze hebben gedaan. En van de dingen die ze niet hebben gedaan. Met andere woorden, wat ze hadden moeten doen.

Omdat we weten dat deze wereld wordt geregeerd door superieure, universele, oppermachten. Al degenen die hun eigen woorden of toezeggingen niet waarderen, noch voor zichzelf, noch voor de mensen, noch voor de naties, noch voor de goden, noch voor enig ander wezen of kracht, zelfs niet voor hun eigen familie, zijn een spot, een circus.

Al die eden die zijn afgelegd of die die mensen hebben afgelegd zijn volledig gevallen, ze hebben geen waarde meer. Zelfs het geloof in hun God heeft geen waarde meer. Het is onthuld, het wordt getoond door de Pachacuti, dit alles is aangetoond, de ware kracht of energie of kwade intentie die in elk hart, in elk wezen is. Wezens in deze tijd hebben geen moraal of ethiek.

We hebben dat uiterste bereikt, wij hebben dat niet bereikt, zij hebben het bereikt omdat er nog steeds heilige wezens zijn, mensen die we handhaven, respecteren en eren en we handhaven die waarde, onze moraal, onze ethiek. Maar die wezens zijn zo diep gevallen, doordat ze geen principes of waarden hebben. Ze hebben geen bewustzijn of gevoelens voor zichzelf, hun familie, hun volk en anderen. Dat is compleet verloren gegaan. Ze hebben geen waardigheid of respect voor zichzelf of anderen. Dat is aangetoond en zichtbaar gemaakt en is vooral bruikbaar voor de Pachacuti. Al deze dingen die we "huchas" of "huchachascas" (zware energieën) noemen. Daarom doe ik een oproep om wakker te worden aan al degenen die verantwoordelijk zijn: het is genoeg met het geven van een slecht voorbeeld aan dit onschuldige en bewuste volk. Respecteer de waardigheid van deze mensen. Genoeg met de mishandeling, moorden, intimidatie, onderdrukking van onschuldigen. Genoeg met het bezoedelen van het zuivere geweten en de onschuld van dit volk.

In naam van onze vaders en moeders, in naam van onze kosmische godheden, zonnegoden, in naam van de afstamming van de Inca grootouders, weet dat niets verborgen zal blijven, niets niet onderzocht zal blijven. Iedereen die misbruik pleegt zal boeten, en hun tijd zal komen. Hij of zij die de "hucha" promoot, voedt, verdedigt, manipuleert, wreedheden begaat, zal worden weggevreten en verraden door zijn eigen "hucha". Dat is volgens de natuurlijke wet die in de "Pacha" (oneindige wereld) is, daar kan niemand aan ontsnappen. Het wordt vervuld in elk wezen, in elke groep, in elke natie. En we vragen aan onze ouders om op dat niveau te werken.

Grootvader Inca Atahualpa zei: "Als het mij lukt om deze strijd te overwinnen, dan zal ik het lot van mijn natie veranderen en zal zij bloeien en schitteren. Als het mij niet lukt om deze strijd te winnen of te overleven, dan zal ik blijven, zal ik weerstand bieden en mezelf herstellen. Wanneer ik er helemaal klaar voor ben, zal ik terugkeren naar mijn kosmische vaders en moeders, samen met de grote Pachacuti, de krachten van Pachacuti om alle "hucha" die aanwezig is geweest en geregeerd heeft, te elimineren en te zuiveren. En ik zal deze natie die verloren is gegaan, zuiveren en veranderen. Alleen op deze manier zal het bloeien en herboren worden. Deze naties, deze mensen, als de bloemen van een veld."

Nu worden naties en mensen binnen en buiten de fysieke wereld, geschokt door de krachten van de "hucha". Zij zullen hun tijd hebben, hun moment van grote verandering. Voor en na deze verandering gaan zonen en dochters een proces in, een periode van herstel, en bereiden zich voor op een nieuw tijdperk, een nieuwe gebeurtenis. Want wanneer de tijd gunstig is, als de Pachacuti begint te veranderen, de "hucha" schut, dan zal de oude Inca-profetie worden vervuld.

Dit zal een grote verandering teweegbrengen in mensen en naties. Deze verandering zal alles transformeren en veranderen. Dat is de grote Pachacuti die is aangekondigd, die de kosmische orde verandert. Degenen die het niet begrijpen, die het niet zien, die de benodigde bewustzijnsstaat niet bereiken, zullen het niet kunnen begrijpen.

Al deze gebeurtenissen die je nu al meemaakt, die er gebeuren, maken deel uit van het begin van nieuwe tijden. Het betekent dat Pachacuti al stappen heeft gezet. Het betekent dat Pachacuti al heeft gewaarschuwd. Het betekent dat de tijd is gekomen. Het betekent dat de stappen van Pachacuti al plaatsvinden. En alle bewegingen, acties en activiteiten van zijn krachten beginnen elk wezen, elke groep, elk persoon te bewegen.

Mensen kunnen denken dat zij dit doen, maar dat is niet het geval. Subtiel, onzichtbaar, elke persoon, elk wezen, elke groep, goed of slecht, elke natie, elk volk wordt bewogen door een grotere kracht dan henzelf.

De Pachacuti komt om te reinigen, te veranderen, het komt om te transformeren, het komt voor een nieuw tijdperk, een nieuwe natie of de geboorte van een nieuwe wereld. De Pachacuti-profetie kondigde dit en vele andere nationale, mondiale en kosmische gebeurtenissen aan, die het begrip en perceptie te boven gaan. We hebben de boodschappen van Pachacuti al aangekondigd omdat we ze al van tevoren hadden ontvangen, dus het zou voor niemand een verrassing moeten zijn.

Welnu, dit levenssysteem dat "huchachaska" wordt genoemd en betekent dat het besmet is, is fout. Het is niet op het juiste pad. Je bewustzijn, je gedachten, je intenties, je verlangens, je woorden, zijn niet langer puur, er is geen licht meer. Het is vervuild, het is vervormd, het is gemanipuleerd, het is gecontroleerd. En de gehele samenleving leeft op deze basis, het wordt bestuurd, het leeft op die manier.

Ze lieten hun "hucha" aan elkaar zien. Ze toonden hun energie. Ze lieten hun manier van leven, hun vervuiling zien. Ze lieten hun ware kleuren zien. Ze zullen nog meer laten zien. Als er zoveel duisternis wordt getoond, dan zal er veel licht schijnen. Pachacuti maakt het duidelijk, en jij hoeft het alleen maar te identificeren, je moet het zien, je moet het herkennen, je moet het accepteren, en je moet beslissen en weten wie je wel of niet kunt vertrouwen, dat is de boodschap.

Maar dat was niet de vorm, de wet, het leven van onze voorouders. De manier van leven, de wet van onze voorouders was puur, bewust, helder, respectvol, eervol, met helder bewustzijn, uniek in de wereld. Daarom noemden ze zichzelf kinderen van de zon, zonnewezens, wezens van grote Vader Inti, die zijn licht in deze wereld uitstraalt. Nu vind je dat soort mensen niet meer.

Wat kunnen we doen, broeders en zusters, in deze situatie? Er zijn veel dingen die we kunnen doen. We moeten terugkeren naar het hoofdpad van de Qhapaq Ñan. Wat is dat pad? Dat is het heilige bericht. Keer terug naar de orde en wet van onze voorouders. Waar onze voorouders ook waren, er was een orde, en ze hadden een orde voor ons. Je moet daar naar terugkeren en het gehoorzamen. Keer terug naar de essentie van de Runa, en zijn kracht. De echte Runa is niet wat ze is in deze tijd. Ik zie het niet, en er is geen Runa. De Runa's zijn compleet anders en zijn van een ander niveau en van een andere staat van bewustzijn, eer, respect, loyaliteit en toewijding. Echte Runa's zijn duidelijk te onderscheiden, zoals in het verleden, maar in deze tijd bestaan de Runa's niet meer, doordat ze gemanipuleerd zijn, ze werden ten onrechte vervormd, ze werden compleet veranderd. Maar wij moeten daar naar terugkeren, dat is het doel, dat is de manier.

Terugkeren naar de Zon Natie van Tawantisuyu Naties. Keer terug naar wat door onze voorouders en de Inca-voorouders uit het verleden is aangekondigd en gezegd. Keer terug en hervat onze voorouderlijke wetten. Deze wetten werken in dualiteit. Het zichtbare en het onzichtbare, het tastbare en het niet-tastbare. Het ongrijpbare werkt binnen en buiten. En hier, dit is het duale deel, het andere deel heeft z'n aanvulling. De aanvulling aan de andere Zeven Wetten. Ik heb het over de morele codes en wetten van de Inca's van de grote Tawantisuyu. Dit is toegepast in Nieuw-Tawantisuyu in deze tijden en in deze wetten, de morele principes en codes van de Inca's voor de mensen en inheemse naties en voorouders.

Bron: T'ito Q'osnipa Kuntur

https://www.youtube.com/watch?v=uhrKsyYbP9I

De heilige diepe zonnekennis van de Inca's

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Mon, 07 Jul 2025 17:30:00 +0000

Onze zon heeft een familie, en wordt Inti Ayllu genoemd. Inti Ayllu is de zonnefamilie die in de kosmische tijd en ruimte leeft. Er is dus een generatie van zonnen, van groot naar klein. Er zijn zonnen die veel eerder zijn geboren, miljoenen en miljoenen jaren eerder dan onze zon. En er zijn andere zonnen die later zijn geboren, en er zijn zonnen die tegelijkertijd zijn geboren.

De zon komt op vanuit Inti Paqarina. Inti Paqarina is de bron, de oorsprong van de zonnen van onze zon. De oorsprong van deze vorm, deze essentie van ons zonnelichaam.

Je kan dus niet eenvoudig zeggen dat de Inca's van de zon houden. Het gaat veel verder dan dat.

Voor ons is er niet alleen wat velen de zonnekoning noemen, de zon, nee. Onze verbinding gaat verder dan dat. Voor ons is er Vader Zon. We kunnen Vader Zon zien met zijn vorm en kleuren, de zon, en we reizen met de zon in de oneindige wereld van Pacha. Maar als we ernaar verwijzen als Zon Vader, dan bedoelen we iets anders dan de zon, iemand of iets dat de zon vergezelt.

Er is een woord dat we gebruiken: Inti Tayta, Zon Vader, en Tayta Inti, de Vader van de Zon, het is de ziel van de zon, die we Nuna Inti of Inti Nuna noemen in de heilige taal. Wij verwijzen naar de Zon Vader, dat niet exact het fysieke deel is, het deel van de energie of het deel dat Vader Zon draagt. Maar hij is een vader die de zon vergezelt, die met de zon is, die in de zon leeft. Er leeft dus een wezen in de zon en dit zonnewezen rust sinds de laatste Pachacuti (omkering van de wereld). Tijdens een Pachacuti ontstaat er orde vanuit wanorde.

De zon kan zich manifesteren via een fysiek lichaam en als je overlijdt, dan blijft dit zonnewezen leven. Het zonnewezen was er al voor dit fysieke lichaam en zal er ook zijn nadat je fysieke lichaam is overleden. Er is dus geen tijd in Kaypacha. Ik kan besluiten om in de fysieke wereld terug te keren en herboren te worden. Wij zijn zonnewezens, geen mensen, en wij zijn niet dit lichaam, want dit lichaam is als tijdelijke kleding dat we dragen.

De Zon Vader, Tayta Inti, is het energielichaam dat de zon draagt, is datgene dat de zon vergezelt, het wezen, de vader die bij de zon is, permanent, het energetische deel, het spirituele deel, het deel dat hem vergezelt, dat altijd onafscheidelijk is. Het is het bewustzijn en geheugen van het bestaan van de zon, en het is zo sinds de geboorte van onze zon.

Zon Vader is niet hetzelfde als Vader Zon, het zijn twee dingen. We praten dus over twee lichamen, of twee velden van kracht en energie.

Intiqtaytan betekent de Vader van de Zon en houdt in dat de Zon Vader een vader heeft. Alles, alle lichamen, alle wezens, alle vormen, alle energieën, alle essenties, iedere aanwezigheid die bestaat in oneindige tijd en ruimte van Pacha, zoals de zon, zoals ons, zoals planeet Aarde, hebben een vader, waar het vandaan komt, waar het is geboren. Alle lichamen in de Pacha hebben een vader, een moeder. Dus Intiqtaytan is de vader van de Zon Vader, de grootvader van de zon.

Inti Kamaq, refereert aan iets of iemand, voor het begin van de zon. Wat gebeurde er voordat de zon arriveerde? Tijdens de geboorte van de zon, tijdens het begin van onze zon? Er ging een lange periode vooraf, voordat onze zon werd geboren. Tijden waarin andere zonnen werden geboren, die we niet zien, of we zien een klein ding.

Inti Kamaq is datgene dat de zon deed ontstaan, gaf geboorte aan de zon. Dat onze zon deed ontstaan, die het lot aan onze zon gaf. Dat is onze vader die vóór het begin van onze zon bestaat. Het heeft te maken met alle formaties, arrangementen, bewegingen, vibraties van krachten, energieën die in het begin worden gecreëerd waar de zonnen worden geboren. De plek waar de zonnen worden geboren, deze heilige ruimte, noemen we Inti Paqarina. En op die plek vind Inti Kamaq plaats. Daarom erkennen wij die opperste kracht, dat wezen, dat principe, Inti Kamaq, als zowel mannelijk als vrouwelijk. Inti Kamaq is niet mannelijk of vrouwelijk, het kent geen scheiding van dingen. En voor ons is het niet slechts mannelijk of vrouwelijk, voor onze cultuur is het beiden, duaal in één lichaam. De eenheid van lichamen creëert immers een ander leven.

Inti Raymi dat tijdens de winterzonnewende, in Peru op 21 juni, wordt gevierd, is de ontmoeting en verbinding met onze Zon ouders. De Zon ouders die in de Zon en voorbij de Zon zijn. We vieren dit en vernieuwen onszelf als kinderen van de zon in een nieuwe tijd, in een nieuw tijdperk, en bovenal een nieuw jaar. Het is een nieuw begin voor iedereen. Dit moet een verandering, een grote transformatie zijn, zoals ieder jaar en we moeten die genezing, deze ontwaking, deze bewuste ontwikkeling zoeken.

Bewust, puur en duidelijk, benaderen we de Zon Vader, de Inti Kamaq.

Bron: T'ito Q'osnipa Kuntur (zie foto).

Drie Grote Maya Totem Spirits: Adelaar, Slang en Jaguar

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Thu, 03 Jul 2025 17:33:00 +0000

We kunnen elke dag in een adelaar, een slang of een jaguar veranderen.

De Popul Vuh, het heilige boek van de Maya's, vertelt dat Kukulkan, de gevederde slang, besloot om een belangrijke transformatie van zichzelf uit te voeren door naar de onderwereld te gaan. Zeven dagen lang transformeerde hij zichzelf in een adelaar, zeven dagen erna in een slang en weer zeven dagen later werd hij een jaguar. Dit is een heel interessant proces dat verband houdt met de metafoor, de symboliek, die we nodig hebben om door de verschillende bewustzijnsniveaus te gaan: de adelaar - hemel, de slang - aarde, en de jaguar - onderwereld.

De adelaar symboliseert het hoogste niveau en vertegenwoordigt de heilige spirit van God die op het juiste moment komt om de slang te verslinden en zo die fusie, die verbinding, tot stand te brengen tussen de gevederde slang en de slangenadelaar. De slang vertegenwoordigt de aarde, maar de spirit van de adelaar is hetgeen dat nodig is om in fusie te zijn, om een leraar te creëren, in verbinding met de gevederde slang. De veren vertegenwoordigen de spirit, en de slang vertegenwoordigt de aarde.

De adelaar is een bemiddelaar tussen hemel en aarde. In veel ceremonieën en meditaties zien mensen een adelaar die vanuit de lucht neerdaalt en dat de adelaar die brug, die regenboog wordt die je verbindt met de spirit. Want dat is een geweldige representatie van de spirit, de heilige visie van de adelaar. Om problemen van bovenaf te kunnen zien, wanneer de spirit naar je toe komt, om je te leiden, je te beschermen, je de kennis, de begeleiding te geven die je nodig hebt. Dat is de heilige spirit die altijd bij ons is door intuïtie. Intuïtie is het geschenk van de spirit, om te voelen dat we op een goede manier geleid worden. Altijd wanneer je je intuïtie voelt, dan is dat de stem van de adelaar van de heilige spirit die je leidt.

Een ander expressieniveau dat door de adelaar wordt vertegenwoordigd is vrijheid, bijvoorbeeld wanneer je het gevoel hebt te vliegen. Dat is de expressie van de spirit van God in ons. Daarom droegen de Ouden veren tijdens het dansen van de dans van de adelaar. Probeer het maar eens: zet wat muziek aan en begin te dansen. Misschien heb je twee of drie veren in je handen; het begint te stromen, te stromen, en te stromen, en je zult voelen hoe deze twee of drie veren je zullen stimuleren om de vrijheid te voelen. Want we zijn vrij, we komen uit de spirit van God en in die zin zijn we vrij.

Een ander belangrijk aspect van de adelaar is de ruime visie, een visie die ruimte en tijd omvat. Adelaars en valken hebben een zeer scherpe visie. Vraag daarom tijdens een meditatie om die visie, om daarmee de situatie die je wilt oplossen te zien als de heilige spirit. Om je het perspectief te tonen, om het probleem of de situatie te kunnen zien, de genezing die je nodig hebt, het doel dat je in je leven nodig hebt om elke situatie op te lossen. De verbinding met de adelaar is de eerste stap, om de neerdaling van de heilige spirit in je leven te zien; de neerdaling van de spirit die altijd bij je is.

De tweede stap van transformatie is met de slang. Op deze afbeelding wordt Kukulkan opgeslokt door een slang, omdat hij klaar is voor de reiniging van het fysieke, etherische, emotionele en mentale lichaam en vervolgens om de andere drie niveaus van het lichaam te activeren en vervolgens om de chakra's te reinigen. Dus wanneer wij er klaar voor zijn dan voelt de wijsheid de verbinding met jou, en komt de wijsheid, de heilige kennis die door de slang wordt vertegenwoordigd naar je toe, in je dromen om je op te slokken. Dat is de betekenis van deze voorstelling. Wanneer je er klaar voor bent en wanneer je in een proces van transformatie en realisatie zit, dan zal de slang je komen opslokken.

Omdat Devi Kundalini van je houdt en wil dat je een leraar, een nieuw mens, een nieuwe genezer, een medicijnvrouw of -man wordt met de activatie van al je chakra's. Daarom gebruikten de Maya's deze uitdrukking: 'lukan-tumen-kan', 'opgeslokt door de slang'. De Maya's zeggen niet dat je kwaad of pijn zult lijden. Dit symbool vertegenwoordigt de heilige energie van de goddelijke wijsheid, de goddelijke kennis. En wanneer je er klaar voor bent, dan komt het naar je toe in je visioenen, komt het naar je tijdens een ceremonie, via moeder Davi Kundalini Shakti, die onvoorwaardelijk van je houdt. Met de activering van de slang word je een nieuwe leraar, een nieuwe slang. We bedoelen niet dat je fysiek een slang wordt, we zeggen dat er een nieuwe leraar is, een nieuwe sjamaan, klaar om de heilige wijsheid te onderwijzen. Dat is de werkelijke betekenis ervan.

Nu is het tijd om deze prachtige heilige kennis in praktijk te brengen. Het werkt niet door het slechts te weten, we moeten dit ook in ons dagelijks leven in praktijk brengen. Om ons te reinigen en zo het licht in ons te activeren, ons over te geven aan alles wat ons lichaam op welk niveau dan ook beïnvloedt, en te zeggen: "Dit ben ik niet. Ik wil dit niet. Alstublieft vader, moeder, help me. Help me in deze transformatie, want ik wil naar het licht." En op een dag zul je het krijgen. Je weet niet of het morgen of over een week zal zijn. Dat is niet belangrijk. Wat belangrijk is, is je focus, het doel dat je hebt. Je wilt een nieuwe leraar worden, dus doe het werk elke dag, zonder verwachtingen. Hoeveel tijd het kost dat maakt niet uit, want het wonder kan vandaag in je dromen gebeuren, of morgen. We weten het niet, want er zijn vele manieren om de goddelijke energie te manifesteren. Daarom is dit een prachtige uiting daarvan.

De slang staat voor verschillende dingen. De Maya's noemen hem de schepper en maker van het universum. De slang staat ook symbool voor ons DNA, de dubbele helix, het symbool van de geneeskunde. En het is afgebeeld in het centrum van de piramide van Kukulkan, die de Maya's hebben het meer dan 2000 jaar geleden afgebeeld, beschermd door twee grote jaguars en twee slangen. Dit is een symbool voor de heilige energieën: de slang activeert de heilige kennis, de gevederde slang. De veer stelt de spirit voor en de slang de derde dimensie, de wetenschap, verbonden met de spirits, liefde.

Doe het werk en laat de spirit je helpen en leiden, maar doe het zonder enige ambitie. Soms doen iets omdat we een bepaalde ambitie hebben, maar het zal je ascensie blokkeren. Doe zonder ambitie en laat het stromen als een rivier, stroom als de slang.

De slang vertegenwoordigt ook de cycli van tijd en verandering, zoals de spiraal, en de heilige Maya kalenders. De slang stelt de kracht, de slangen energie voor. De slangen energie is de zon, een heilige wijsheid die vanuit het hart van de zon naar de aarde komt. Dat is het echte en belangrijkste symbool: de energie die op en neer gaat, de heilige energie die de cycli van tijd vertegenwoordigt. De Maya's kenden het woord hemel niet, de Maya's gebruikten het woord oneindig: 'kaan'. 'Kaan' betekent oneindig, het is niet de hemel, want de hemel is beperkt. Dus als je zegt: ik ga naar het oneindige, dan bedoel je al die prachtige creaties.

De jaguar is de grote uitdrukking van de verborgen wijsheid, de innerlijke krijger van het licht, zij zijn de profeten van de hemel. Treed binnen in de energie van de jaguar en kijk in haar ogen. De jaguar opent ramen en deuren, zodat je kunt reizen naar de verborgen mysteries van het leven, in de uitgestrektheid van het universum. De jaguar is verbonden met het woord 'ix', dat het heilige vrouwelijke betekent, Ix'chel of Ix'mukane, en is het hart van de planeet. Het gebrul van de jaguar luistert naar je wanneer je in stilte bent, in meditatie, of wanneer je een vision quest in de bergen doet, dan kun je luisteren naar het gebrul van de jaguar, want dat is het hart van de bergen, het hart van de vlaktes, dat zijn de valleien uit de jungle. Het gebrul is de energie van de jaguar die leeft in de onderwereld, de verborgen wijsheid, de verborgen kennis, de verborgen geheimen van het leven die de ogen van de jaguar vertegenwoordigen.

De vlekken op de jaguar vertegenwoordigen de sterren, de sterrenbeelden. Het gebrul van de jaguar activeert vruchtbaarheid. Als we niet over de kracht vanuit de onderwereld beschikken, dan is er geen leven, dan zouden we geen fruit, groenten, bomen of stromende rivieren hebben. We hebben de kracht van de jaguar nodig, alle ondergrondse wortels van grootmoeder Ix'mukane om te kunnen leven, en om chocolade, cacao, maïs, tarwe en al het fruit dat uit de ondergrondse stromingen komt te proeven. De rol van de jaguars is de energie, de manifestatie daarvan. Daarom zeiden de Ouden dat het hart van de bergen, het hart van de jungle, het hart van de krachten, de jaguars zijn.

De jaguar staat symbool voor het reizen naar andere dimensies, door tijd en ruimte, om de kracht te hebben om te transformeren. Wanneer je de jaguar aanroept, dan ben je klaar om iets te transformeren. Daarom is de jaguar een symbool van innerlijke onthoofding, wanneer je klaar bent om al je ego's te onthoofden. Wanneer je zegt: "Het is genoeg, ik wil vandaag de transformatie, ik wil niets meer van dit alles", dan roep je de jaguar aan. Geef je hart over aan de goddelijke energie. Deze foto is een oude Maya-tekening van een jaguar die een hart vasthoudt. "Vader help me, ik geef mijn hart aan u over." Dat is een prachtig gebed, en dan komt de jaguar naar je toe, houdt je hart vast, knijpt je hart samen en verwijdert, transformeert, dat wat je pijn doet. Je moet dus die heilige energie vertrouwen met innerlijke krijger. Daarom vertegenwoordigt de jaguar de innerlijke transformatie, geleid door grootmoeder Ix'mukane.

Om een probleem op te lossen kun je er als een adelaar boven gaan vliegen, zodat je er met een ruimere blik naar kijkt. Schud het verleden van je af, zoals een slang z'n huid loslaat. Leef vanuit je hart door je kwetsbaar op stellen en dat vereist moed; jaguar geeft ons die kracht, waardoor we moedig worden.

Bron: Miguel Ángel Vergara.

Miguel Angel is een Maya-priester en meester leraar die woont en werkt in Yucatán, Mexico. Hij studeerde 17 jaar bij Maya-oudste Vicente Martín en werkt nog steeds samen met de oudsten en priesters die de Heilige Maya-wijsheid vandaag de dag levend houden.

https://casakin.org

Dave Bald Eagle: "Waarom blanke mensen indianen niet begrijpen"

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Sun, 08 Jun 2025 12:39:00 +0000

Verteld door Dave Bald Eagle uit het boek "Neither Wolf nor Dog" van Kent Nerburn:

Dit is iets waar ik al lang over nadenk. Het gaat over blanken en waarom ze ons niet begrijpen. Ik denk dat ik weet waarom. Ik denk dat het komt doordat vrijheid het allerbelangrijkste is voor blanken. Eer is het allerbelangrijkste voor indianen.

Daarom hebben blanken meer naar de zwarte mensen geluisterd dan naar ons indianen. De zwarte mensen willen ook vrijheid, net als de blanken. En sinds de blanken de vrijheid van de zwarte mensen hebben afgenomen, voelen de blanken zich schuldig over de zwarte mensen.

Maar de indiaan is altijd vrij geweest. Wij zijn vandaag de dag vrij. Wij zijn altijd vrijer geweest dan de blanke man, zelfs toen hij hier voor het eerst kwam. Toen jullie aan onze kust kwamen, droegen jullie mensen kleren gemaakt van kettingen. Onze mensen droegen helemaal niets. Toch probeerden jullie ons vrijheid te brengen.

De blanke wereld legt alle macht aan de top. Als iemand de top bereikt, hebben ze de macht om jullie vrijheid af te pakken. Toen jullie mensen voor het eerst naar ons land kwamen, probeerden ze weg te komen van die mensen aan de top. Maar ze dachten nog steeds hetzelfde, en al snel stonden er nieuwe mensen aan de top in het nieuwe land. Het is gewoon zoals jullie geleerd hebben te denken.

In jullie kerken staat iemand aan de top. Ook op jullie scholen. In jullie regering. In jullie zakenwereld. Er staat altijd iemand aan de top en die persoon heeft het recht om te zeggen of je goed of slecht bent. Ze bezitten je.

Geen wonder dat Amerikanen zich altijd zorgen maken over vrijheid. Jullie hebben er zo verdomd weinig van. Als je het niet beschermt, zal iemand het je afpakken. Je moet het elke seconde bewaken, zoals een hond een bot bewaakt.

Toen jullie bij ons kwamen, konden jullie onze manier van leven niet begrijpen. Jullie wilden iemand aan de top vinden. Jullie wilden de hekken vinden die ons omsloten - hoe ver ons land reikte, hoe ver onze regering reikte. Jullie wereld was gemaakt van kooien en jullie dachten dat die van ons dat ook was. Hoewel jullie je kooien haatten, geloofden jullie erin. Ze definieerden jullie wereld en jullie hadden ze nodig om de onze te definiëren.

Onze ouderen hadden dit vanaf het begin al in de gaten. Ze zeiden dat de blanke man in een wereld vol kooien leefde en dat als we niet oppasten, ze ons ook in een wereld vol kooien zouden laten leven.

Dus we begonnen het op te merken. Alles leek op kooien. Je kleren pasten als kooien. Je huizen leken op kooien. Je zette hekken om je tuinen zodat ze op kooien leken. Alles was een kooi. Je veranderde het land in kooien. Kleine vierkantjes.

Nadat je al die kooien had, maakte je een regering om die kooien te beschermen. En die regering bestond alleen maar uit kooien. Alleen maar wetten over wat je niet mocht doen. De enige vrijheid die je had, was binnen je eigen kooi. Toen vroeg je je af waarom je niet gelukkig was en je niet vrij voelde. Je maakte al die kooien, toen vroeg je je af waarom je je niet vrij voelde.

Wij indianen dachten nooit zo. Iedereen was vrij. We maakten geen kooien van wetten of land. We geloofden in eer. Voor ons leek de blanke man op een blinde die liep. Hij wist dat hij op het verkeerde pad was toen hij tegen de rand van een van de kooien botste. Onze gids was binnen, niet buiten. Het was eer. Het was belangrijker voor ons om te weten wat goed was dan om te weten wat fout was.

We keken naar de dieren en zagen wat juist was. We zagen hoe het hert de sterkere dieren voor de gek hield en hoe de beer haar jongen sterk maakte door ze genadeloos te laten rennen.

We zagen hoe de buffel bleef staan kijken tot hij het begreep. We zagen hoe elk dier wijsheid had en we probeerden die wijsheid te leren. We keken naar hen om te zien hoe ze met elkaar omgingen en hoe ze hun jongen grootbrachten. Dan deden we hen na. We zochten niet naar wat er mis was. In plaats daarvan streefden we altijd naar wat juist was.

Het was deze zoektocht die ons op het goede pad hield, niet naar regels en hekken. We wilden eer voor onszelf en onze families. We wilden dat anderen zouden zeggen: 'Hij is een goed mens. Hij is zo dapper als een beer' of 'zo schoon als een vos'. We hadden vrijheid, dus we zochten die niet. We zochten naar eer, en eer was plicht. De man die vrijheid zocht, vluchtte gewoon voor zijn plicht, dus hij was zwak.

Vrijheid is alleen belangrijk wanneer anderen je proberen te ketenen. Wij hadden geen ketenen, dus we hadden geen vrijheid nodig.

De wereld die jullie volk bracht, zag alles in termen van vrijheid. Wij hebben altijd onze vrijheid gehad, dus jullie hadden ons niets waardevols te bieden. Het enige wat jullie konden doen, was het ons afpakken en het ons teruggeven in de vorm van kooien. Dat is wat jullie deden toen jullie ons land afpakten en probeerden het ons in stukken te geven. Jullie namen al ons Indiaanse land af en gaven het ons terug in vierkanten en zeiden: 'Jullie hebben nu de vrijheid om boeren en veehouders te zijn.' Wij wilden geen boeren en veehouders zijn. We waren boeren geweest toen dat moest. Maar we wilden niet te horen krijgen dat we boeren moesten zijn.

Toen we niet meer boerden, werd je boos en kon je het niet begrijpen. 'We hebben jullie de vrijheid gegeven om je eigen land te hebben en boeren te zijn', zei je. 'En jullie doen niets.' Voor ons was het enige wat jullie gedaan hadden, ons onze eigen kooi geven.

Als je een dier uit het bos of de prairie haalt en hem een huis binnen een hek geeft, geef je hem dan vrijheid? Nee. Het enige wat het doet is zijn eer afnemen, want als hij die accepteert, is hij niet langer vrij.

Toch is dat wat jullie ons hebben aangedaan. 'Accepteer deze kooi of je wordt gedood', zeiden jullie tegen ons. Jullie namen onze eer af en gaven ons jullie vrijheid. En zelfs jullie weten dat dat helemaal geen vrijheid is. Het is gewoon de vrijheid om in je eigen afgesloten kooi te leven.

Blanken zijn jaloers op ons. Zonder jullie religie hadden jullie vanaf het eerste moment dat jullie in dit land aankwamen net als wij geleefd. Jullie wisten dat we gelijk hadden. Jullie begonnen onze kleren te dragen. Jullie begonnen ons eten te eten. Jullie leerden jagen zoals wij. Toen jullie tegen de Engelsen vochten, vochten jullie zelfs zoals wij.

Jullie kwamen naar dit land omdat jullie echt zoals wij wilden zijn. Maar toen jullie hier aankwamen, werden jullie bang en probeerden jullie dezelfde kooien te bouwen waar jullie voor waren weggelopen. Als jullie naar ons hadden geluisterd in plaats van ons te bekeren en te doden, wat een land zou dit zijn geweest.

Dave Bals Eagle overleed op 22 juli 2016 op 97-jarige leeftijd in Cheyenne River Indian Reservaat, waar hij ook was geboren.

Trailer van de film "Neither Wolf nor Dog":

Wat is een Andes-inwijding?

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Thu, 27 Mar 2025 17:00:00 +0000

Volgens Juan Nuñez del Prado zijn paqo-leraren, zijn er slechts vijf traditionele manieren om "ingewijd" te worden als een paqo. Een paqo is een sjamaan of mysticus die het heilige pad bewandelt en volgens de eeuwenoude spirituele Andestradities leeft.

Dit zijn de belangrijkste traditionele karpays waarmee paqo's worden opgeroepen tot het pad of de karpays die ze ontvangen tijdens hun training:

Karpay Ayni (Yachay): de weg van de paña, de oefeningen aan de rechterkant zoals onderwezen door don Benito Qoriwaman. De Karpay Ayni neemt de vorm aan van de leraar die zijn energie deelt met een leerling en vervolgens in ayni zijn energie deelt met de leraar. Er is nog een andere paña karpay-vorm die unidirectioneel is: de paqo plaatst zijn misha (mesa) op het hoofd van de leerling (of soms over hun sonqo ñawi of qosqo ñawi) en deelt sami met die leerling om hen te bekrachtigen.

Chunpi Away en Ñawi K’ichay (Munay): de weg van het middenwerk, de chunpi-oefeningen zoals onderwezen door don Andres Espinosa. De Chunpi Away en Ñawi K’ichay zijn de gezamenlijke karpays om een chunpi paqo te worden (een gespecialiseerd soort paqo dat bekend staat om zijn uitzonderlijke helende vermogen, naast andere vermogens). Deze karpays worden samen gedaan en omvatten het 'openen' van de mystieke ogen, de ñawis; en het weven van de energetische riemen, de chunpis. Het is echter niet echt de paqo die deze gecombineerde karpay geeft. De paqo haalt de energie van Moeder Aarde omhoog en zij doet het energetische werk van de karpay.

Unu Karpay (Llankay): de weg van de lloq'e, de linkerzijde-oefeningen zoals onderwezen door don Melchor Desa. Tijdens een Unu Karpay ontvangt een leerling de sami van de leraar zoals overgedragen via water. Soms wordt hucha ook doelbewust vrijgegeven. Vaak neemt een paqo-leraar een leerling mee naar de heilige lagunes om dit type karpay te doen. Maar het kan via elke waterbron.

Kaypacha Qaqya: De extreem linkse karpay is kaypacha qaqya: geraakt worden door de bliksem, het vervolgens overleven, waarna het je heeft veranderd. Dit is een manier om geroepen te worden tot het paqo-pad.

Hanaqpacha Qaqya: Een zeldzame soort van dezelfde linkse karpay is geraakt worden door hanaqpacha qaqya, wat betekent dat je aangeraakt wordt door een metaforische "bliksem" uit de hemel. Dit is geen gewone bliksem, maar "bliksem" als een wit licht dat uit de bovenwereld (van Taytanchis of God) naar beneden komt en de persoon aanraakt, verandert en roept tot het paqo-pad.

Er zijn andere soorten minder formele of traditionele karpays. Ze zijn variabeler omdat ze worden gebruikt door leraren die dingen op een bepaalde manier doen. Ongeacht de vorm is een karpay over het algemeen een soort infusie van energie die ons in onze ontwikkeling bekrachtigt. Een karpay tilt ons niet naar een nieuw niveau van persoonlijke kracht; het ondersteunt ons zodat we ons beter kunnen ontwikkelen door onze eigen inspanningen.

Bijvoorbeeld, de karpay ayni is de karpay naar het vierde niveau van persoonlijke ontwikkeling (wat een stadium is op de qanchispatañan, een woord dat verwijst naar de trap van de zeven stadia van ontwikkeling van het menselijk bewustzijn).Het is meestal de wederzijdse uitwisseling van energie tussen leraar en leerling. De realisatie van die karpay op het vierde niveau komt echter alleen wanneer we onze eigen persoonlijke ervaring hebben op dat niveau van bewustzijn. Die ervaring kan kort na de karpay ayni plaatsvinden of jaren of decennia later. Het hangt helemaal af van ons eigen ontwikkelingsproces.

Tot slot verwijst karpay naar hoeveel van onze persoonlijke capaciteiten we tot nu toe hebben ontwikkeld en dus beschikbaar hebben om te delen of naar de wereld te brengen. Hetzelfde woord, karpay, verwijst naar een vorm van "initiatie" die een doelbewuste of zelfs een formele uitwisseling is van specifieke aspecten van onze kracht om een leerling te helpen groeien op het pad of om een andere specifieke reden. Het kan ook een overdracht zijn van energie - meestal sami - aan ons van een spiritueel wezen of Schepper, of andersom. In wezen is een Andes karpay een kans: het is een infusie van energie die ons voorbereidt op groei en zelfs onze groei bevrucht. Het ontvangen van een karpay of deelnemen aan een karpay ayni conditioneert ons om in een bewustere ayni te zijn met het levende universum, met spirituele en natuurwezens en met onze medemensen. Idealiter helpt het ons om onszelf te ontwikkelen, zodat we de qanchispatañan kunnen beklimmen.

Bron: Joan Wilcox - What Is an Andean Initiation?

Foto's van incamedicineschool op Instagram.

Zeeland, het land van een Keltische Mysterieschool

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Mon, 02 Dec 2024 17:30:00 +0000

Hoewel er weinig overblijfselen uit de bronstijd in Zeeland zijn gevonden, zijn er nog wel veel aanwijzingen te vinden dat het een zeer belangrijke plaats voor de Kelten was. Zoals ik in het bericht "Troje lag in Engeland" beschreef hebben onze voorouders hun geloof en cultuur vanuit Noord-Europa naar Griekenland gebracht, waar honderden jaren later de mondeling overgedragen verhalen werden opgeschreven, zodat we nu de oude cultuur van onze eigen voorouders terug kunnen vinden dankzij de oude Grieken. In dit verhaal laat ik de aanwijzingen zien dat Zeeland een zeer belangrijke plek was en dat in de wapens van gemeenten nog steeds die verwijzingen te herkennen zijn.
Er zijn zelfs sterke aanwijzingen dat er op het eiland Walcheren een mysterieschool was, waar men ingewijd werd in de oude mysteriën van de druïden.

Kaart van Zeeland, uitgegeven door Jacob van Deventer in 1580

Hades is de god van de dood en de onderwereld en heeft een sleutel bij zich, die aangeeft dat hij waakt over zijn onderdanen en niet zomaar iemand uit het dodenrijk laat ontsnappen. Voor Homerus was Hades ook de god van het nieuwe leven door cyclische wedergeboorte en cyclische vernieuwing, al was dat meer de taak van zijn echtgenote Persephone, die maar drie of zes maanden per jaar, wanneer ’s winters de natuur wacht op de vernieuwing van het voorjaar, bij haar echtgenoot Hades in de Onderwereld verbleef.

Nabij het eiland Hades vermeldt Homerus de rivier de Acheron, die nu de Westerschelde heet, maar nog niet zo lang geleden heette het oostelijke deel van deze rivier de Agger, terwijl het westelijke deel nog altijd de Hont heet en Agger + Hont is fonetisch Acheron, de mythologische rivier van de dood die door Homerus wordt genoemd.

Een Walkure draagt het lichaam van een dode man.

Het eiland Hades bevond zich in het uiterste zuidwesten van Zeeland en heet nu Walcheren. Het eiland Walcheren is inmiddels geen eiland meer en is nu met het vasteland verbonden. De naam Walcheren is verwant aan Valkyries. Valkyries waren de dienaressen van Odin, die in de Noord-Europese mythologie door de lucht reden, de helden uitkozen die in de strijd zouden sneuvelen en de doden vergezelden naar de wereld aan gene zijde. In de Ilias van Homerus was dit de taak van Ker (vaak vertaald als het Lot), en als we dit woord combineren met het Oudnoorse Val, dat zowel ‘slagveld’ als ‘dode krijger’ betekent, krijgen we Valker, meervoud Valkeren, dat duidelijk hetzelfde is als Walcheren en de walkuren. De Walkuren waren doods- en oorlogsgodinnen die op de rug van hellehonden de slagvelden afstroopten op zoek naar gevallen helden en brachten de zielen naar de Hades, zoals Homerus uiteenzet: ‘Hij was reeds door Ker getemd en naar Hades vertrokken’.

Het wapen van Veere uit 1817

Persephone, de vrouw van Hades, bracht de overleden zielen met de boot of het veer van Charon naar de Andere Wereld. In de oude stad Veere, ook op Walcheren, vinden we haar naam terug. Veere ontleent haar naam aan Persephone via de dialectvormen van deze naam, te weten: Pherephatta en Pherrephassa, ‘(zij die) duiven draagt’, wat symbolische taal is voor ‘zielen draagt’, omdat voor de ouden een bepaald type vlekkeloos witte duif dat deel van de mens voorstelde dat eeuwig is: de ziel. Dit verklaart ook de naam van het gebied nabij Zierikzee dat Duiveland heet, wat niet alleen ‘land van duiven’ heet, maar in de eerste plaats ‘land van zielen’ betekent.

Charons boot is nog altijd te zien op het wapen van Veere, waarop deze onder een schild doorvaart dat tussen twee zuilen hangt, die worden bewaakt door met een knots gewapende krijgers. Dit spookschip, dat noch mast noch roeiriemen heeft, lijkt een grens te overschrijden die de scheidslijn tussen leven en dood moet zijn. Persephone werd vaak aangesproken met haar bijnaam Core (Grieks Kore) dat verband houdt met het Nederlandse koren en het Engelse corn, omdat ze de godin was van de vernieuwing van de natuur in de lente in het algemeen en de groei van tarwe in het bijzonder. Belangrijker nog was echter haar rol bij de opstanding van de menselijke ziel.

Aan de zuidkust van de Westerschelde ligt tegenover Vlissingen het stadje Breskens, dat zijn naam aan Persophone te danken heeft (het achtervoegsel ‘–kens’ betekent zoals het Engelse kin “stam” of “familie”), aangezien het wapen van Breskens een tweekoppige adelaar bevat die niet alleen de plantenwereld symboliseert, maar ook het koninkrijk van de Twee Werelden, allebei kenmerken van Persephone. Per slot van rekening is het om de volgende reden niet eens verrassend dat Breskens haar naam ook aan Persephone dankt: men geloofde in de oudheid dat Persephone de doden per boot over de rivier de Acheron (nu de Westerschelde) naar de Hades stuurde. De kortste oversteek van de Acheron naar Hades is precies op de plaats waar tegenwoordig een fietsveer tussen Breskens en Vlissingen over de Westerschelde heen en weer vaart. De uit Breskens vertrokken zielen arriveerden waar nu Vlissingen ligt en waar ook Odysseus aan land ging voor zijn tijdelijke bezoek aan Hades.

Wapen van Serooskerke

Hades, de Onderwereld, werd bewaakt door verscheidene monsters (die de monsters in ons eigen onderbewuste symboliseren), zoals Campe en Cerberus. Tegenover Veere in Walcheren ligt Kamperland (Land van Kampe, of Campe op oudere kaarten), genoemd naar het vrouwelijke monster Campe dat door Zeus werd gedood. Ook de angstaanjagende driekoppige hond Cerberus, is nog te herkennen in de naam van het dorp Serooskerke (via Sêrbrus, Sêrwrs) en het aangrenzende gehucht Hondgem.
Het wapenschild van Serooskerke bestaat uit drie hondenkoppen. Op het aangrenzende eiland Schouwen (Aeaea) ligt een tweede dorp dat Serooskerke Schouwen heet en dat precies hetzelfde wapen heeft.

De naam van Persephone haar vriendin Hercyne (Grieks Herkune), is bewaard gebleven in het dorp Herkingen op het vlakbij gelegen eiland Flakkee. De naam Arne, een dochter van Aeolus, de god van de winden, en een kleindochter van Poseidon, is bewaard gebleven in het dorp Arnemuiden bij Middelburg.

Nehalennia

Nehalennia is de godin van het land van de grote rivieren. Alleen in Zeeland zijn overblijfselen van de Nehalennia-verering teruggevonden. Door erosie van de duinen bij Domburg in 1647 kwamen daar voor het eerst restanten van een tempel en van 26 altaren tevoorschijn. In de jaren zeventig van de twintigste eeuw haalden een vissersschip en duikers bij Colijnsplaat ongeveer 330 altaren en altaar fragmenten uit het water. Verschillende van deze altaren zijn voorzien van een nis met daarin een voorstelling van Nehalennia. Ze is op de altaren vaak afgebeeld met andere goden: Poseidon (Neptunus), Zeus (Jupiter), Heracles (Hercules) en Nike (Victoria). Op sommige van de altaren is ook een voorstelling van Poseidon (Neptunus) met zijn drietand te zien.

Nehalennia wordt vaak vergezeld door een hond, een mand met appels en bloemen op haar schoot, een hoorn des overvloeds en venusschelpen. Soms wordt zij geflankeerd door Neptunus en/of Hercules en soms heeft ze één voet op de boeg van een schip. Alle symbolen hebben betrekking op dood en wedergeboorte. Zo beeldt de hond niet alleen trouw aan de religie uit maar ook de dood, gezien het verband met de hellehond Kerberos en de rivier Honte (dit is nu de Westerschelde). De naam Hont is door Griekse mythografen verbonden met "honderd", hekaton in het Grieks, waarvan de naam van de godin Hekaté is afgeleid. Sommigen beweren dat zij de dochter van de Titaan Helios is, dat wil zeggen van de getijrivier de Helion, anderen dat zij koningin van de schimmen is. Zij werd voorgesteld met een hondenkop, soms wel met drie hoofden, als symbool van de drie rivieren, en ze blaft als een hond. De bloemen en vruchten hebben betrekking op het eeuwige leven.

Nehalennia / Circe

De maagd Herta, oftewel Herte-meiss, is gelijk aan Arte-mis en als Moeder Aarde gelijk aan Demeter (Ceres). Imam Wilkens stelt Nehalennia ook nog gelijk aan Kirke, die door Homerus 'de hoogste godin' wordt genoemd. Nehalennia moet een godin van de allerhoogste rang zijn geweest, want op alle tot dusver gevonden votiefaltaren bevindt zich boven haar hoofd een schelp, een exclusief symbool dat ze slechts deelt met de hoogste goden van het pantheon, zoals Hera, Aphrodite, Apollo en Heracles.

Nehalennia is nauw verbonden met de oude religie van de reïncarnatie en is gelijk aan andere maangodinnen als Diana, Artemis, Herta en Isis. Nehalennia was verantwoordelijk voor de opeenvolging van geboorten, hetgeen wordt gesymboliseerd door een maansikkel. In de klassieke tijd werd Artemis daarom soms voorgesteld met een maansikkel in het haar. Ook lsis en de Maagd Maria worden vaak met de maansikkel afgebeeld, het symbool van wederopstanding en eeuwigheid. De maangodin symboliseert de maanbewegingen waardoor de getijden en stromingen op zee gaan lopen, iets wat voor het deltagebied van de Lage Landen en voor alle in de oceaan uitmondende rivieren van groot belang was, omdat de reiniging van smetten afhankelijk was van het getij. De Gallo-Germaanse naam Hertemeiss werd echter opgevat als de 'meid/maagd met het hert', zodat zij en dus ook Artemis als jachtgodin werden voorgesteld, maar in wezen betekent haar naam 'de maagd met de band' (hart), verwijzend naar de nekband die haar aanhangers droegen als teken van religieuze onderwerping.

Leylijn van Externsteine naar Stonehenge

Externsteine is een heiligdom uit de Keltische of Germaanse tijd en is een van de meest magische plekken in Duitsland. Vanuit Externsteine loopt er een leylijn naar Stonehenge in Engeland. Deze leylijn loopt door de toren van de St. Jan in ’s-Hertogenbosch en de Slotbosse toren in Oosterhout en verlaat Nederland langs Domburg, waar een tempel gewijd aan Nehalennia heeft gestaan.

In de vroege oudheid werd al gespeculeerd over de etymologie van de naam Nehalennia. De etymologie is het deelgebied van de taalkunde dat de herkomst van woorden bestudeert. De Grieken moeten de naam gesplitst hebben in nehal en ennia, woorden die van het Griekse ne-élus (neofiet) en ennia (negen, getal van volmaaktheid) zijn af te leiden. Zij is dan 'de autoriteit die er verantwoordelijk voor was om neofieten in te wijden in kennis, die de weg naar volmaaktheid is'. Een neofiet is iemand die net tot geestelijke is gewijd of net in een religieuze orde is opgenomen.

Het getal negen (ennia), dat staat voor volmaaktheid, ontknoping en einde, gepaard met emotie, speelt als symbool van de religie van Kirke in de Griekse tekst van Homerus een zeer belangrijke rol en wordt in allerlei verbanden genoemd. Er is geen andere verklaring te vinden voor het veelvuldig gebruik van dit heilige getal dan een verband aan te nemen met de Nehalennia-cultus. Het Griekse woord dat Homerus gebruikt voor negenjarig is 'enne-oroi', waarin twee geografische aanduidingen te herkennen zijn, namelijk Anne en Ore, waarvan Anne betrekking heeft op Nehal-ennia en Ore op haer, hori, horai, de maagden die op de ingewijde helden wachtten. Het waren twee eilandjes ten zuiden en oosten van Schouwen, Anneland en Oresant (Orisant), waarvan het laatste onder water verdwenen is maar op oude kaarten nog te zien is.

Circe had een beroemde liefdesaffaire met de held Odysseus toen hij op haar eiland aanspoelde. De relatie resulteerde in een zoon genaamd Telegonos.

Voordat Odysseus verlicht kan worden, moet hij de beproeving van druïdische riten ondergaan die de dood nabootsen in een bijna-doodervaring. Deze riten worden verricht op het eiland Hades, waar hij de grenzen moet overschrijden die de wereld van de levenden scheiden van die van de doden, door Homerus gesymboliseerd als de ‘grenzen van Okeanos daar waar de Kimmeriërs (de naam van een volk) land en stad bewonen’ (= het land van de levenden), respectievelijk de ‘Okeanos met zijn diepe kolken’ (= de Onderwereld). Voor deze inwijding heeft hij de raad nodig van Circe, het hoofd van de gnostische religie.

De in te wijden persoon moest een toestand doormaken die op de dood leek. Dit kon worden gerealiseerd door ritueel contact met één van de vier elementen, afhankelijk van de plaats of cultuur: de vuurproef (waar het fenikssymbool vandaan komt), onderdompeling in water (het Keltisch gebruik), blootstelling aan lucht (de Noord-Europese praktijk om ondersteboven in een boom te hangen) of aan de aarde (de levende begraving van Lazarus).

De zang van de Sirenen komt overeen met de vreemde klanken die gerapporteerd zijn door overlevenden van de door dr. Raymond Moody beschreven bijna-doodervaringen. Wat Odysseus betreft hebben we gezien dat hij zijn tijdelijk treffen met de dood op het Nollestrand op het eiland Walcheren had. Juist op deze plaats is een windorgel gebouwd dat een vreemd geluid maakt, teweeggebracht door de wind die in de pijpen blaast. Dit windorgel heet ‘De Sirenen’!

Windorgel De Sirenen

De ouden stelden de Sirenen voor als wezens die het hoofd en de borsten van een vrouw hadden en het lichaam van ófwel een vis (in het geval van de Atlantische volkeren), ófwel een vogel (in het geval van Mediterrane volkeren, met name de Egyptenaren). De betekenis was in beide gevallen hetzelfde, want zowel zee als lucht verwijzen naar het domein van oneindige elementen, water en lucht, die het collectieve onderbewuste voorstellen. De zang van de Sirenen die niemand kan weerstaan is de verleiding van de Andere Wereld.

Onderricht vereist echter de aanwezigheid van een school, en er was inderdaad een gnostische school in Zeeland, waarvan Circe de hoogste autoriteit was. Het is dus redelijk om aan te nemen dat Nehalennia en Circe één en dezelfde persoon zijn, waarbij Nehalennia de naam of titel is waaronder Circe hier in de Romeinse tijd bekendstond, terwijl ze in de volksmond Neeltje Jans wordt genoemd. Het is waarschijnlijk dat de naam Circe, via de dialectvorm Kirke, in de Germaanse talen verwees naar een plaats van verering of ‘kerk’. Dit zou verklaren waarom zoveel dorpen, vooral in Zeeland maar ook elders in de Lage Landen, een naam hebben die eindigt op ‘–kerke’.

Wapen van Vlissingen

Het woord nol betekent oorspronkelijk ‘nul’. Voordat de nul als wiskundig begrip werd gebruikt, kenden de ouden het als het symbool voor de ‘gewijde cirkel’ die de plaats was voor druïdische riten, een stenen crikel, zoals Homerus bevestigt: ‘de ouden zaten op gepolijste stenen in de gewijde cirkel’.
Achter het Nollestrand bij Vlissingen ligt het gehucht Dishoek, Hoek van Dis of Plaats van Dis. Dis is dezelfde persoon als Hades. Dit wordt bevestigd door Cicero en Caesar, die schrijven dat ‘de Kelten geloofden dat ze allemaal afstamden van Vader Dis en beweren dat dit een de door de druïden bewaarde overlevering was’. Hier op het ‘Strand van de Gewijde Cirkel’ (Nollestrand) bij Dishoek moet Odysseus dus zijn ritueel contact met de dood hebben gehad door middel van de gevaarlijke gnostische doop. Vlissingen is immers naar Ulysses/Odysseus vernoemd. Het wapen van Vlissingen vertoont een witte vaas met een gouden masker. De Odyssee is een inwijdingsverhaal en duidelijk een speurtocht naar de Graal, wat de vaas op het wapen van Vlissingen verklaart, omdat de naam van de stad de “Wedergeboorte van Odysseus” betekent en is vernoemd naar zijn stichter, de archetypische ingewijde uit de tijd van Homerus.
Waar Odysseus de offerrammen ontscheepte wordt het strand nog altijd ‘Rammekens’ (een kudde rammen) genoemd en er langs ligt het fort Rammekens, beiden vlakbij Vlissingen.

Wapen van Zeeland

Het wapen van de stad Zierikzee en van de provincie Zeeland herinnert ons nog aan het bestaan van de gnostische school. Het wapen van Zeeland toont water onderaan, dat het onderbewuste symboliseert, waaruit een leeuw opduikt die de macht en heerschappij voorstelt die verkregen wordt door kennis; deze laatste wordt gewoonlijk gesymboliseerd door een sleutel die helaas uit deze wapenschilden is verdwenen, maar in andere, zoals dat van de stad Terneuzen, is dat wel bewaard gebleven.

Wapen van Zierikzee

Het wapen van Zierikzee is bekroond met een tetrade die uit een kruis en een vierkant bestaat en die verbonden is met het getal vier (in het Grieks is dat tettara). Dit getal heeft voor de gnostici meerdere betekenissen. Vier inwijdingsfasen voeren de neofiet door de vier poorten die hij op het mystieke pad moet passeren, waarbij elke poort overeenstemt met één van de vier elementen: lucht, vuur, water, aarde.

De naam Circe klinkt hetzelfde als Zierikzee, als de ‘c’ van Circe als een zachte ‘z’ wordt uitgesproken. Het Engelse woord voor ‘kerk’, ‘church’, komt van het Oud Engelse cirice of circe. We weten ook dat de dialectvorm van Circe Kirke was, en etymologen zijn het erover eens dat het Nederlandse woord kerk, het Duitse Kirche en het Schotse kirk allemaal afkomstig zijn van het Oudsaksische kirika. Als Zierikzee, dat op oude kaarten op veel verschillende manieren gespeld is, zoals Ziericx-zee, Sierckzee, of Zircze, ook hetzelfde woord was als circe met de betekenis ‘gewijde plaats’ of ‘kerk’, dan moet Circe in de bronstijd de hoogste autoriteit van de gnostische religie zijn geweest. Zierikzee moet dus het religieuze centrum van de gnostici zijn geweest, dat onveranderlijk verbonden was met inwijding in de Mysteriën, de kennis van het ons omringende universum.

Met dit in ons achterhoofd is het dan ook niet vreemd dat Rome in de Middeleeuwen een toren van 167 meter hoogte wilde bouwen in het kleine plaatsje Zierikzee. Door allerlei problemen is de Sint-Lievensmonstertoren, die nu 62 meter hoog is, echter nooit afgemaakt.

Het huis van Circe lag waarschijnlijk vlakbij het dorp Burgh-Haamstede. In 1957 hebben archeologen hier niet alleen sporen van een vrij omvangrijke nederzetting uit de late steentijd, maar ook voorwerpen uit de bronstijd ontdekt.

Poseidon op de stadhuistoren van Zierikzee

De beeltenissen van Poseidon en zijn zoon Triton, de goden van de oceaan, staan compleet met drietand op de stadhuistorens van Zierikzee en Middelburg. Poseidon was de god van de oceaan met haar getijden, haar donkere kleur en haar enorme golven – de Atlantische Oceaan. Het lijdt dan ook geen twijfel dat Poseidon in de bronstijd al werd vereerd aan de Atlantische kust. De naam Circe klinkt hetzelfde als Zierikzee, als de ‘c’ van Circe als een zachte ‘z’ wordt uitgesproken. Circe had een relatie met Poseidon en kreeg een zoon: de bosgod Phaunos. Dit is weer een aanwijzing dat Circe verbonden is met Zierikzee. Zierikzee: Circe + zee (Poseidon).

De waarschijnlijkste naam van de vader van Homerus, en van Homerus zelf was Meles. Tijdens de wedstrijd spreekt Hesiodus hem zelfs aan als ‘Homerus, zoon van Meles’. Zijn moeder kwam van het eiland Ios. Er ligt in Nederland maar één eiland waarvan de naam op Ios lijkt. Op oude kaarten van Zeeland staat het aangegeven als loosland. Door landaanwinning is dit kleine eilandje deel geworden van Walcheren, waar we tegenwoordig een dorp aantreffen dat Nieuw en St. Joosland heet, in de buurt van Middelburg. De oorspronkelijke naam van Homerus en die van zijn vader, Meles, is niet alleen bewaard gebleven in Meliskerke, een dorp op slechts een paar kilometer afstand, maar ook in veel families op Walcheren die Melis als achternaam hebben.

Wapen van Nieuw en St. Joosland

Te oordelen naar Homerus zijn grondige kennis van symboliek, geschiedenis, aardrijkskunde en mythologie, was hij een ingewijde, waarschijnlijk uit de Mysterieschool van Circe, waar hij bevriend raakte met de Trojaanse priester Dares en met koning Nanus van Ithaca, alias Odysseus. Homerus reisde tegen het einde van zijn leven naar Noord-Europa, waarschijnlijk doordat hij zoals zoveel bejaarde mensen naar zijn vaderland verlangde. Blijkbaar wilde hij nog een laatste keer de vertrouwde omgeving van zijn jeugd zien. Na een lang leven van zwerven keert Homerus dan ook terug om daar te sterven waar hij was geboren op het eilandje Ios, tegenwoordig Nieuw en St. Joosland.
De maansikkel op het wapenschild van het dorp was waarschijnlijk een huldebetuiging van de druïden aan de grote dichter geweest, want het is namelijk een veel te exclusief symbool om aan een doorsnee plattelandsgemeente toe te kennen. Voor de ouden was de maansikkel speciaal verbonden met Artemis, de dochter van Zeus, die verantwoordelijk was voor de opeenvolging van geboorten, gesymboliseerd door de steeds terugkerende maansikkel. Zoals we hebben gezien was Artemis identiek aan Circe (Kirke).

In officiële bronnen is er weinig informatie over deze verborgen geschiedenis te vinden. Maar het is wel opvallend dat dit nog wel terug te vinden is in wapenschilden van gemeenten, beelden en het windorgel de Sirenen. Dus blijkbaar zijn er mensen die wel bekend zijn met deze geschiedenis, maar het nog steeds voor ons geheim proberen te houden.

Bronnen:

Het boek van Iman Wilkens "Waar eens Troje lag".
ATLANTISCH AIAIA - KIRKE op Internet: http://www.homerusodyssee.nl/id71.htm.
Wapenschilden van Wikipedia.
Afbeelding van de Leylijn van Externsteine naar Stonehenge van Internet: https://powerplaces.eu/energielijnen/stonehenge-externsteine-lijn
https://www.reddit.com/r/GreekMythology/comments/1ayx97v/who_is_circes_lover/?tl=nl

Troje lag in Engeland

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Thu, 21 Nov 2024 17:42:00 +0000

Iman Wilkens heeft in zijn boek "Waar eens Troje lag" zeer gedetailleerd de Ilias en Odysseus verhalen van Homerus ontrafelt, hij werkte 30 jaar aan zijn boek. Het is een zeer interessant boek en als je het boek uit hebt gelezen, dan kun je niet anders tot de conclusie komen dan dat het klopt als een bus. Bijna alle plaatsen die Homerus in beide verhalen beschreef, heeft Iman in West-Europa gevonden. Dit is de prehistorische geschiedenis van onze voorouders in West-Europa en niet van Griekenland.

Homerus is vaak door archeologen en geleerden als een leugenaar bestempeld, doordat zijn beschrijvingen van Troje helemaal niet overeen komen met een locatie in het oude Griekenland. De beschrijvingen van Homerus kloppen echter wel als je op een andere plek naar Troje gaat zoeken, namelijk in West-Europa.

Imam Wilkens was niet de enige die zo zijn twijfels had dat Troje in West-Turkije zou liggen. "Dat wisten de oude Grieken al." Antieke schrijvers als Strabo, Thucydides, Plato en Tacitus waren hem daar al vele eeuwen geleden in voorgegaan. Het was onmogelijk dat er ooit een groot gezamenlijk leger van de Grieken heeft bestaan, gezien de verdeeldheid in hun land. Als Grieken over niet-Grieken spraken, duidden ze die aan met 'barbaren' - maar waarom komt dat woord nergens voor bij Homerus? En Mycene, hoofdstad van de machtigste koning van de Grieken, Agamemnon, kon toch nooit diezelfde 'stad met de brede straten' zijn als dat ielige dorpje op de Peloponnesos?

Heinrich Schliemann is de geschiedenis ingegaan als de ontdekker van Troje in West-Turkije, bij Hissarlik. In de lagen van Troje II en III vond hij een schat, bestaande uit gouden, zilveren en koperen artefacten. Hij doopte zijn vondst de schat van Priamus, naar de gelijknamige koning die over Troje heerste toen de stad viel. De schat was voor Schliemann het bewijs dat hij het Homerische Troje had gevonden.

Inmiddels weten we dat er heel wat af te dingen valt op de claims van Schliemann. Zo is het twijfelachtig of de archeoloog alle onderdelen van de schat op één plek heeft gevonden. Ook Schliemanns conclusie dat de schat van koning Priamus was en hij dus het Troje van Homerus had gevonden, bleek achteraf niet te kloppen. De schat werd namelijk gevonden in lagen die zo'n duizend jaar ouder waren dan het Homerische Troje. Er zijn ook geen bronzen wapens of andere sporen van de oorlog gevonden, en de baai was veel te klein om de vloot van 1186 schepen te ontvangen.

Homerus

In het verhaal de Ilias is er een heel groot verschil tussen eb en vloed, het verschil tussen eb en vloed in de Middellandse is echter minimaal. Wanneer Homerus over de Oceaan spreekt kan hij niet de Middellandse Zee bedoelen, want die werd nooit zo genoemd door de Grieken. Met "de Oceaan" werd altijd het water buiten de Straat van Gibraltar bedoeld. Opvallend is ook dat de zee op alle mogelijke manieren beschreven is: als grijs, zwart, donker als wijn, zout, mistig, wit wordend, schitterend, onstuimig, gevaarlijk en onmetelijk. De golven zijn soms 'zo hoog als bergen' en de oceaan is zo uitgestrekt dat 'de vogels wel een jaar wegblijven'. Maar nergens in de Ilias en zelden in de Odyssee wordt de zee 'blauw' genoemd. En als je iets van de Middellandse Zee opvalt, is het wel die kleur."

In de Ilias worden nog vele andere dingen beschreven die niet in West-Turkije en Griekenland passen:

Het klimaat: er zijn eindeloze regen buien 'wat zelfs een god niet kan meten', veel dichte mist, een straffe koude wind.

De vegetatie: beukenbomen, hoge populieren en wilgen, deze bomen komen niet veel voor in West-Turkije doordat de bodem en het klimaat er niet geschikt voor zijn.
Paarden namen in de werken van Homerus een grote rol in. Meestal was het een wagen die door twee paarden werd voortgetrokken. Daarop stonden twee mannen, de strijder en de wagenmenner. Paarden als oorlogsmiddel waren vroeger in Griekenland niet gebruikelijk. In Engeland was in die tijd het paard net een soort huisdier.
De kunstvoorwerpen die zijn gevonden bij de opgravingen in Hissarlik komen niet overeen met de voorwerpen die Homerus beschreef. Net zoals de manier van doden verering. Homerus beschreef hoe doden werden gecremeerd, en dat was een typisch Keltisch gebruik.
De filosofie in de Ilias komt niet overeen met de Griekse filosofie uit die tijd. De Griekse filosofie ging uit van twee tegenovergestelde elementen zoals goed en kwaad, lichaam en ziel, leven en dood terwijl Homerus schrijft over drie elementen, zoals lichaam ziel en geest. Er werden drie elementen gebruikt in de filosofie van de Kelten.

Homerus geeft de namen van maar liefst veertien rivieren in de nabije en wat verdere omgeving van Troje. Nagenoeg dezelfde namen van deze veertien rivieren kan men vinden in het gebied waar volgens Wilkens Troje eens gelegen heeft en in de wat verdere omgeving daarvan, zoals de Rhesus (Rhee), de Aesepus (Ise), de Granicus (Granta) en de Temese (Thames). Ook beschrijft Imam Wilkens hete en koude bronnen, twee immense oorlogsdijken, de grafheuvel van Ilus en het kamp van de Achaeërs met de nog bestaande gracht, allemaal in de omgeving van Troje.

Homerus noemt Syrië een eiland, terwijl het huidige Syrië helemaal geen eiland is. Niet alleen Syrië, maar ook Egypte, Cyprus, Lesbos, Kreta, Rhodos en Hellas zijn allemaal namen die in Homerus voorkomen – in zijn tijd niet onder die namen bekend, maar heetten ze respectievelijk Aram, Kemi, Alashia, Issa, Kaphtor, Orphiusa en Pelasgia. En hoe kon Homerus melding maken van Doriërs en Phrygiërs, die toch pas veel later in Griekenland en Turkije arriveerden!

Verschillende Keltische volkeren vanuit Scandinavië tot aan Zuid-Spanje vochten samen om Troje te veroveren. Brons was in die tijd zeer kostbaar, brons is een legering van tin en koper. De tinmijnen in Frankrijk waren blijkbaar uitgeput. Om toch aan tin te komen had men een overeenkomst proberen te sluiten met de leiders in Troje, maar dat was mislukt. De Kelten van het continent voerden daardoor een gigantische oorlog met Troje om de tinmijnen in Cornwall in hun macht te krijgen. De oorlog heeft rond 1180 v.Chr. tien jaar geduurd.

Gog Magog Hills in Engeland

De van de Bijbel bekende benaming "Gog en Magog" voor de grootste oorlog uit de prehistorie, en de vondst van talloze, vaak verminkte, menselijke botten en skeletten en vooral de archeologische vondsten van onder andere duizenden bronzen wapens in de regio tussen de Gog Magog Hills en de Wash, lijken aanwijzingen voor een grote veldslag. Andere vondsten bestaan uit resten van crematies (die typerend zijn voor de Keltische cultuur en beschreven in de Ilias), grafheuvels, twee gouden sierraden, een uitgebreid kanalensysteem en een weg van houten balken uit de bronstijd. De baai van de Wash, die in de late bronstijd veel zuidelijker tot aan het plaatsje Littleport reikte (zodat het toenmalige strand slechts zo'n 35 km van de Gog Magog-heuvels verwijderd was), is ruim genoeg om een armada van 1186 schepen te herbergen.

Deze Zeevolkeren, die ook wel Achaeërs en Pelasgen worden genoemd, emigreerden tijdens de late bronstijd naar het oostelijke Middellandse Zeegebied en vernoemden hun nieuwe woonsteden naar de plaatsen waar ze vandaan kwamen. Vaak als een volk naar andere plaats trekt, dan geven ze de nieuwe plaatsen de namen van hun oorspronkelijke plaatsen. Dit is vergelijkbaar met recentere migraties naar bijvoorbeeld de Verenigde Staten waar we veel Nederlandse plaatsen vinden, zoals Brooklyn (Breukelen), New York dat voorheen Nieuw-Amsterdam heette, Harlem, New Utrecht, Vriesland, Drenthe, Groningen, Zutphen en Nieuw-Zeeland is ook zo'n voorbeeld.

In het huidige Griekenland gaven ze de nieuwe plaatsen de namen van hun oorspronkelijke plaatsen. "Achaeërs" in de teksten van Homerus werden door andere antieke schrijvers in latere tijden meestal vertaald werd als "Grieken", maar inde Ilias en Odyssee wordt dit volk nooit zo genoemd.

De Kelten hebben een natuur godsdienst

De Zeevolkeren namen hun mondeling overgeleverde verhalen mee. Iman Wilkens vermoedt dat de gedichten rond 750 v.Chr. werden vertaald en opgeschreven in het Grieks als de Ilias en de Odyssee, nadat ze gedurende vier eeuwen mondeling waren doorgegeven. De Grieken, die de oorsprong van de werken gedurende de duistere eeuwen waren vergeten, situeerden de verhalen in de Middellandse Zee, waar wel Homerische plaatsnamen te vinden waren, maar waar de topografie van steden, eilanden, vaarrichtingen en afstanden niet overeenkomen met de beschrijvingen in de verhalen van Homerus.

Agamemnon, de welbespraakte opperbevelhebber van de Achaeers, in Frankrijk; de introverte en strijdlustige Achilles in Nederland; Odysseus met zijn meer mediterrane karakter in Spanje; en de rest van de 29 Achaeische regimenten verspreid van Scandinavië tot Zwitserland. Uit al hun woongebieden kwamen ze bijeen op Jutland in Noord-Denemarken (Aulis) om onder leiding van Agamemnon tegen Troas ten strijde te trekken, de plaats waar nu het Engelse Cambridge ligt.

Het verhaal van Wilkens klinkt even simpel als ongelooflijk. Er blijft vrijwel niets heel van wat de Griekse leraar zijn leerlingen op school voorhield. De Trojaanse oorlog ging niet om Helena, de vrouw van de Achaeische vorst Menelaus die door de Trojaan Paris was geschaakt. Het ging om West-Europa tegen Engeland. En het ging om tin, de meest waardevolle grondstof in het bronzen tijdperk. "Zoiets als onze olie; daar wordt ook een oorlog om gevoerd. Tin was nodig om bronzen wapens mee te maken. Zonder tin belandde men weer in het stenen tijdperk. De enige plek waar tin werd gewonnen, was in Cornwall in Engeland. Er waren ook wel tinmijnen in Bretagne, maar op het moment dat de Trojaanse oorlog uitbrak 1200 voor Chr. - waren die al uitgeput."

Het werk van Homerus is dus geen Grieks verhaal maar Keltisch, stamt niet uit 750 voor Chr. maar is 400 jaar ouder. Het is naderhand door de Pelasgen, een zeevolk, naar Griekenland overgebracht, waar barden de heldendichten rondzongen. Gefascineerd gaven die er een eigen draai aan, locaties aan de kusten kregen aan Homerus ontleende namen en zo raakten de oude Grieken er van overtuigd dat hun eigen voorvaderen de Trojaanse oorlog hadden gevoerd en dat Odysseus hun held was.

En in de City of Londen wordt nog altijd de prijs van edele metalen genoteerd per 'troy ounce'.

Iman Wilkens heeft zich dertig jaar lang als een detective gevoeld, een speurder met een vergrootglas en een grote dosis achterdocht. "Ik heb ontzettend veel boeken gekocht. Al had ik er maar één woord uit nodig, dan bestelde ik het. Ik werkte heel vaak tot vier uur 's nachts door. Als je bezig was, vergat je de tijd gewoon - zo spannend was het. Ik heb ook veel gereisd, samen met mijn vrouw. Dan namen we op vrijdagavond uit Parijs het vliegtuig naar Spanje, om te zien of het 'zanderige' Pylos bij Cadiz heeft gelegen. In Griekenland kon dat niet, daar is Pilos niet zanderig. We hebben het hele weekeinde rondgereden. En overal vonden we zand.

Arvigo Rosita over Maya Kosmologie en Sjamanisme

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Fri, 08 Nov 2024 19:31:00 +0000

De teksten hieronder komen uit het boek Rainforest Home Remedies dat geschreven is door Arvigo Rosita. Ze heeft jaren samengewerkt met Don Elijio Panti, hij was een heel bekende Maya sjamaan in Belize, mensen kwamen van heinde en ver om door hem genezen te worden. Helaas is Don Elijio in 1996 op 103 jarige leeftijd overleden, hij genas mensen met planten en heeft zijn kennis gelukkig aan Arvigo overgedragen. Arvigo heeft ook een tweede boek geschreven: "Sastun: My Apprenticeship With A Maya Healer", waarin ze beschrijft hoe ze de Maya geneeskunde van Don Elijio heeft geleerd.

De natuurlijke en bovennatuurlijke menselijke lichamen zijn met elkaar verweven. Zo is de Maya-plantenleer niet afgescheiden van de menselijke ziel. Dit concept is soms moeilijk te bevatten voor de moderne geest, die van kinds af aan is getraind in separatistische ideologie. De vereniging van deze twee werelden stelt Maya-geneeskunde in staat om verder te gaan dan "moderne geneeskunde".

Arvigo Rosita en Elijio Panti
Bron

Net als andere inheemse culturen van Alaska tot Brazilië, erkennen en eren de Maya's het heilige in alle levensvormen. Planten, bomen, stenen, dieren en mensen zijn allemaal heilig.

Alles in de schepping is doordrongen van wat de Maya's ch'ulel noemen, een levendige energiekracht waarvan de Maya's geloven dat deze voortkomt uit een goddelijke spirituele bron. De Maya's zien de hele kosmos als doordrenkt met ch'ulel, huizen, bergen, bronnen, heilige plaatsen, de lucht, de aarde.

In Yucatec Maya-gemeenschappen is een chanul een bovennatuurlijke bewaker of beschermer. Een chanul deelt ch'ulel met een persoon vanaf de geboorte en neemt meestal de vorm aan van een wild dier. In sjamanistische terminologie wordt een chanul soms een "krachtdier" genoemd. Er wordt aangenomen dat wanneer een persoon wordt geboren, er een overeenkomstige chanul in de geestenwereld wordt geboren. Deze chanul blijft daar totdat hij wordt opgeroepen om te helpen en te beschermen.

Als de gehele natuur doordrenkt is met ch’ulel, is het logisch dat Maya-genezers planten, stenen, dieren, mineralen, water en vooral gebeden kunnen gebruiken om te genezen. De kern van Maya-geneeskunde is het concept dat de medicijnen overal om ons heen zijn. We vinden ze in bomen, planten, stenen, dieren, dromen en gebeden. Moeder Aarde is de grote bron van medicinale kracht.

Gebeden bevindt zich ook in het hart van het Maya-systeem. Een gebed stuurt de ch’ulel waar het nodig is, en richt het als een laserstraal of energiekanaal en leidt zo tot transformatie. Het is als een magneet: een gebed trekt ch’ulel aan.

Als energie overal is, dan kan er geen scheiding zijn tussen geest, lichaam en ziel. Ch'ulel is overal aanwezig is even belangrijk voor de menselijke gezondheid, welzijn, stabiliteit en het bereiken van die ongrijpbare staat van evenwicht: menselijk geluk.

Voor de Maya's zijn de spirituele en fysieke rijken een continuüm dat alleen gescheiden wordt door wat ik me voorstel als een doorschijnende ragfijne sluier waar de h'men (Maya voor sjamanen) doorheen kunnen dringen. Door de sluier heen zijn menselijke emoties geweven, die op zowel fysieke als spirituele manieren tot uiting komen.

De sluier is doorschijnend omdat de twee rijken voor elkaar zichtbaar moeten zijn. Ze hebben regelmatig contact nodig om in evenwicht te blijven. Er zijn een aantal manieren waarop mensen door de sluier heen kunnen gluren en met het spirituele rijk kunnen communiceren. Tot de belangrijkste behoren gebed, droomvisioenen, rituelen en ceremonies.

Aan de andere kant van de sluier leven de spirits. Deze spirits zijn manifestaties van ch’ulel en de leveranciers van ch’ulel. Ze werken samen met mensen en reageren op hun gebeden. Daarom geloven Maya-healers dat wanneer iemands ch’ulel uitgeput raakt, gebeden helpen om het weer aan te vullen.

Elijio Panti
bron

Don Elijio had speciale relaties met bepaalde spirits die Arvigo via hem leerde kennen als de Negen Welwillende Spirits. In het Maya heten ze Bolon Tiku, Don Elijio noemde ze Bolon Ik. "Ze zijn niet God, maar ze zijn de rechterhanden van God," zei Don Elijio altijd. "Ze doen Gods werk. Ze zijn de Heren van Donder, Bliksem, Regen, Maïs en het Bos."

De Maya's hebben een prachtig beeld om de spirituele wereld achter de sluier te beschrijven. In het midden staat een gigantische ceiba boom, in het Maya yax che. Yax heeft drie betekenissen: groen, eerste en heilig. Che betekent boom.

De stam en de takken van de boom bevinden zich boven de aarde. De wortels bevinden zich eronder. Het wortelniveau vertegenwoordigt de onderwereld, en de bovenwereld is de stam en takken.

De takkenwereld en de wortelwereld van de boom des levens weerspiegelen elkaar: de ene is donker, de andere is licht; de ene is zichtbaar, de andere niet. De onderwereld en de bovenwereld bekleden onze fysieke wereld. Het rijk waarin wij verblijven scheidt de twee werelden en dient tegelijkertijd als de poort ertussen.

In de bovenwereld heeft de stam van de boom dertien niveaus. Dit zijn de niveaus van de hemel waar licht en genade en goedheid en vergeving is. Dit is een plek van zonlicht, groei en regeneratie. In totaal zijn er dertien spirits die boven de grond leven. Samen worden ze Oxlahuntiku genoemd in Maya. Don Elijio noemde ze Oxlahunik.

Don Elijio's geliefde Negen Welwillende Spirits verblijven op de eerste negen niveaus. Over het algemeen zijn zij het die het dagelijkse leven mogelijk maken. Ze brengen regen, donder en de seizoenen en zorgen ervoor dat al het leven bloeit en groeit. Ze zijn de verzorgers van de wereld die zorgen voor de mensen, de dieren, de planten, de oogsten, de seizoenen, de dag en de nacht, de kruispunten, vrouwen in bevalling en alle aspecten van het dagelijks leven. De namen van deze geesten bezitten een krachtige lading ch’ulel. Als gevolg hiervan geloofde Don Elijio dat hun namen niet onthuld konden worden aan degenen die geen sastun bezitten. Volgens de Popul Vuh, de grote spirituele tekst van de Maya's, verzwakt het kennen van de namen van de spirits hun krachten.

Ix Chel
Bron

De namen van verschillende Maya spirits zijn echter bekende woorden onder de Maya's. Ix Chel is bijvoorbeeld de godin van de geneeskunde, bevalling, weven en de maan, en de koningin van alle godinnen. Ze waakt over de zieken, vrouwen in het kraambed, pasgeborenen, de genezers en de planten. Ix Chel is de beschermer van het bos en de koningin van de bosgeesten, wat Don Elijio de duenos (in het Spaans: toezichthouders of heren) of heren van het bos noemde.

Itzamna, de mannelijke god van de genezing, wordt beschouwd als de partner van Ix Chel. Zowel hij als Ix Chel dragen slangen op hun hoofd, het symbool van de geneeskunde. Volgens David Freidel, Linda Schele en Joy Parker is itz een ander Mayawoord voor ziel. Itzam betekent letterlijk "iemand die itz doet" of een itzer, een andere term voor een sjamaan. Zij interpreteerden dit zo dat de sjamaan de persoon is die de poort opent om itz – of ziel – in de fysieke wereld te brengen.

Maya-geleerden hebben de namen van andere Maya-spirits ontdekt. Yax Tum Bak is bijvoorbeeld de heer van beplanting en Chac is de Maya-god van de regen. Volgens Sylvanus G. Morley is de maïsgod Yum Kaax.7

Boven de Negen Welwillende Spirits wonen de spirits die op elk van de vier hogere niveaus van de hemel leven. In de bladerrijke kruin van de boom woont Hunabku, de heersende Spirit en de grote heilige God van de Maya's, die toezicht houdt op de hele schepping. Zoals Don Elijio het vertelde, Hunabku is de vader van Ix Chel en Itzamna. Hunabku en de andere geesten op dit niveau zijn de machtigste.

In de wortels van de boom bevinden zich de negen niveaus van de onderwereld, elk geregeerd door zijn eigen heer of geest. Dit zijn de Negen Kwaadaardige Spirits, die dood en vernietiging sturen in de vorm van droogtes, overstromingen, orkanen, oorlog, ellende, lijden en hongersnood.

The Astrology of The Netherlands (Astrologie van Nederland) NL Subs

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Fri, 11 Oct 2024 13:00:00 +0000

Bear Heart on Healing

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Fri, 23 Aug 2024 13:00:00 +0000

Hier kun je het gehele interview lezen en beluisteren:

http://mollylarkin.com/an-interview-with-bear-heart/

De blauwe gaai (blue jay)

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Sun, 11 Aug 2024 10:49:00 +0000

De blauwe gaai is een geweldige beschermer en is vastberaden om zijn eigen nest te beschermen. Een van mijn ouderen, Sam Butler, zag ooit een blauwe gaai bezig met een slang die via een boom omhoog kroop naar zijn nest. De blauwe gaai kwam krijsend en schreeuwend aan en probeerde die slang af te leiden, maar die slang bleef de boom in klimmen en kwam dicht bij dat nest.

Dus de blauwe gaai vloog heel hoog, draaide zich om en dook recht op de slang af en vloog er voorbij. Een moment later viel die slang eraf en op de grond.

Sam zei: "Ik begon me af te vragen wat er was gebeurd, wat die vogel had gedaan om die slang uit de boom te krijgen." Dus hij liep naar de plek waar de slang nog steeds kronkelde. Precies in zijn kop zat een van de veren van de blauwe gaai - dwars door hem heen geschoten als een pijl. Dat heet schieten, en dat is wat die blauwe gaai deed om zijn jongen in het nest te beschermen.

Sam vertelde me verder dat wanneer er blauwe gaaien rond je huis zijn, ze zijn gekomen om je te beschermen en voor je te zorgen. De reden dat ze blauw zijn, is dat ze hierheen zijn gestuurd door de Grote Geest. De lucht is blauw en vertegenwoordigt de Grote Geest hierboven. De bescherming van de blauwe gaai is een van de manieren waarop de Grote Geest onze aanwezigheid hier erkent.

Uit het boek ‘The Wind is my Mother’ geschreven door Bear Heart.

Deze blauwe gaai kwam op de achteruitkijkspiegel van onze huurauto zitten, in Mount Rainier NP, Washington State.

Our Ancestors were preparing for these times

noreply@blogger.com (Mike Geubel) — Fri, 09 Aug 2024 12:00:00 +0000

Traditional Andean Medicine Man Puma Quispe Singona shares insights about the times we're in and the powerful change in consciousness that's underway.