گیس طِلا

جاده های من

2009-11-10T18:41:00.000+03:30

صبح به اصفهان رسیدیم و به رضا زنگ زدیم و معلوم می شود او اصلا قصد استقبال از ما را نداشته و بد اصفهانی تنها می خواسته که ما بیدارش کنیم! زهرا احساس تهوع داشت و همه داشتند راضیش می کردند که بالا بیاورد و او نمی توانست. طیبه احساس معلم ادبیاتی اش گل کرده بود برایش واژه استفراغ را به بابت استفعال برده بود و توضیح می داد که فعل می شود "فرغ "که از فراغ و راحتی گرفته می شود و نتیجه می گرفت که: تو اگه بالا بیاری راحت می شوی ..توجه کن که غ است نه ق.... هوای اصفهان به شدت آلوده بود و غبار سنگینی شهر را گرفته بود. رفتیم سراغ تاکسی
طیبه مثل همیشه با خونسردی چونه می زند و سرانجام راننده را مجبور می کند که بر اساس تاکسی متر قیمت تعیین کننند اماعجیب گران می گرفتند
بعد هم که سوار شدیم به راننده ای که به تعداد شهیدان و یک نماد جنگی در شهر افتخار می کند توضیح می دهد : نباید نشانه هایی نشان دهنده خشونت را در شهر قرار دهند زیر کودکان تحت تاثیر قرار می گیردند و آینده ای در صلح وآرامش رخ نمی دهد!
این دختر حقیقتا به گفتمان اعتقاد دارد

از انجا به خانه رامین رفتیم ومنتظر رضا شدیم. در انجا با سفره دلپذیر صبحانه خانواده رامین روبرو شدیم که از هیجان مرا حداقل کشت.
آقا من یه بحث جداگانه دارم درباره موضوعی به نام" کره محلی"
کره محلی سفید رنگ است. یک سفید شیشه ای خاص. بعد زمانی که ان را در ظرف می گذاریم پس از مدتی قطرات اب در اطرافش جمع می شود.این کره با حرارت دست آب می شود و بر روی زبان طعمی دارد که مرا پرت می کند به کودکی هایم... هدیه مزارع سر سبزی که گله در ان چریده، هدیه از مرد چوپان و نی اش، هدیه از زنی مشک زن... خدایا چرا نمی شود این کره را در یخچال نگهداری کرد؟
سرانجام رضا با ماشینش می اید. بچه ها به ماشینش می گفتند شیرکوهستان و وقتی ماشین را دیدم متوجه طنز این نامگذاری شدیم. سه تا ماشین شدیم و به راه افتادیم. بیتا که عشق خندیدن است به سرعت ماشین رضا را انتخاب کرد به این دلیل ساده که مهدی وفردین در ان بودند. من طبعا هرجا که طیبه باشد می روم و زهرا ای ملایم هم با خواهر مهربان رامین رفیق شدند و به راه افتادیم.
در جاده دیدن فیات قرمز رضا که در اثر رقصیدن بچه ها در ان به شدت بالا وپایین می رفت واقعا منظره خنده داری بود
منم که طبق معمول هر وقت سوار ماشین می شم لالمونی می گیرم. نمی دونم چراجاده همیشه برای من وهمالود است. این گذر از مناظر، موتوری را در ذهنم روشن می کند که تا توقف ماشین خاموش نمی شود. کوهها و دشتها و رویاها... با موسیقی می گذرند و می گذرند....
و من همیشه این کوههای و تپه های یک دست خاکی رنگ را با درختهایی ناگهان، به تمامی جنگلهای بارانی ترجیح می دهم.
به خوانسار وارد شدیم

شب قطار تهران - اصفهان

2009-11-09T15:28:00.002+03:30

بیتا با تاکسی تلفنی سرراهش اومد دنبالم رفتیم راه اهن.در انجا فردین و محمد و زهرا را منتظر دیدیم. طیبه هم بعد از مدتی با لبخند همیشگی اش از راه رسید. حالا منتظر رامین بودیم که امد. در مدتی که منتظر بودیم به تدریج درد بازو و کمرم بیشتر شد. ماجرا رابه طیبه گفتم و اون همه مثل همیشه به سرعت غیب شد و دو دقیقه بعد برگشت . مرا برد پهلوی اوژانس راه اهن دکتر به جای معاینه من تمام ماجراهای روز را می پرسید وسرانجام وقتی حالیش کردیم که قطار دارد می رود به پرستار مرد دستور زدن مسکن را داد.
پرستار هم در تمام مدتی که امپول را اماده کرد و می زد داشت فحش می داد که مزدورا و فلانی وبیسار و ادم نیستن و اینا
سوار قطار شدیم که از نوع رعد بود و بر خلاف اسمش خیلی درب و داغون بود.بیتا تمام مدت سعی می کرد بیاد بیاورد که دفعه پیش که به اصفهان امده نوع قطار چه بوده که بعد از کلی زور زدن معلوم شد با اتوبوس امده بودند!
طیبه به سراغ مسئول کوپه رفت و او را تخلیه اطلاعات کرد و به ما منتقل نمود که این قطارها دست دوم اسپانیایی هستند!
حالا دیگر داستان دست فردین اومده بود که: لورکا عروسی خون را تواین کوپه نوشته و مارکز کتش را به همین گیره اویزان کرده است و نزدیک بود مونیکابلوچی راهم قاطی کند که اصلا حواس همه اقایون رفت پی مونیکا و داستان نصفه موند!
همه هیجان زده اتفاقات روز را مرور می کردن.فردین با هیجان از دختر چادری می گفت که رویش را باز کرده تا فردین دود تو صورت گاز خورده اش بدهد و وقتی دیده دختری چه دافیه نزدیک بوده خودش خفه بشه
من دنبال چسب برای زخم دستم میگشتم و طیبه یک نوع چسب زخم چارگوش بیرون اورده و بچه ها نمی گذارند من از ان استفاده کنم چون زخمم چهارگوش نیست! قرار شد در مسیر یکجوری زخمی بشیم چهارگوش که بتونیم از این چسب استفاده کنیم.
زهرا تعریف می کرد که اشنایشان را توی کانکس انداخته بودند و نفر دوم را می آوردند به خاطر قیافه تابلو اولی فکر می کنن که اون مسئول اونجاست و یک یکی دستگیر شده ها را به او می سپردند و اون هم یک یکی ازاد شان می کرده است
یکی دیگه از بچه ها به خانه ای پناهنده شده بوده و تعقیب کنندگانش ماشین صاحبخانه را خورد و خمیر کرده بودند. یا پیرمردی که با انگشتی به صورت وی به سربازها می گفته ما با شماییم!
پس از خوردن کوکوهای بیتا و خندیدن (چون مهدی عقیده داشت بیتا کل سیب زمینی های عباس اباد را استفاده کرده برای پخت این کوکو).رضا زنگ زد که صبح قبل از رسیدن به اصفهان با او تماس بگیریم و بیتا ساعتش دیجیتالش را برای این کار کوک کرد اما معلوم نیست چه بلایی سر ساعت اورد که پنج دقیقه یکبار زنگ می زد و خنده همه را دراورده بود. اخرش کاپشنش را دویست دور پیچید دور ساعت تا صدایش خفه شود. همه به خواب رفتند غیر از من که هر بار روی بازوی ضرب دیده می غلتیدم از خواب می پریدم

زنده و کبود

2009-11-07T13:49:00.001+03:30

در سفر هستم

زنده و کبود

2009-11-07T13:49:00.000+03:30

روز دانششششششششششش آموز مبارک

2009-11-04T08:04:00.001+03:30

اگر امروز زنده ماندیم .امشب می روم سفر برای دیدن پاییز...

رسام

2009-11-03T07:01:00.002+03:30

سایت خبری بالاترین را همیشه با سرعت زیادی مرور می کنم. خبر مرگ هم جزو قدیمی این احبار هست.اونا را هم می خونم حالابا سرعت کمتری و می رم سراغ خبر بعد

اما بعضی خبر های مرگ باعث می شه که خبرها را ول کنی و گذشته بریزه روی سرت...

اون وقت این تصاویر نوجوانی و جوانی تو است که با سرعت مرور می شه ...

با اونا زندگی می کنی ،زندگی ات را پر از تصویر وکلام و خاطره می کنن و وقتی می رن حس می کنی یه قسمت از زندگیت هم با اونا رفته...یک قسمت پر لذت

تازه انتظار داره من نخندم

2009-11-02T15:26:00.002+03:30

دخترک خونه را به بدبختی خالی کرده واسه یه قرار عاشقانه، اون وقت قبلش رفته آبگوشت نخود خورده!

آدمها آدمها

2009-11-01T06:30:00.003+03:30

از صبح تا ظهر از پله های دانشکده بالا و پایین می رم و در اتاقهای تاریک دم این استاد و اون استاد را می بینم و در فضای پر از کینه و نفرت و حسادتی که همه دارن زیرآب یکدیگر را می زنند، از این رودخانه گل آلود، ماهی لاغر و مردنی رساله ام را با هزار دوز و کلک عبور می دم....

عصر از دانشکده می یام بیرون، می رم از بوفه یه نسکافه می گیرم ، روی نیمکت سبز ، زیر درختان پاییزی می شینم و به ابرهای آسمان ، چمن های خیس و برگهای زرد نگاه می کنم و با احساس نسیم سرد و دلچسب... اجازه می دم که سکوت وآرامش دوباره به تنم برگرده...

آواز احتمالا بهبهانی

2009-10-31T08:23:00.000+03:30

بشیر نذیر یادته
اوسالیونه(ان سالها)
من و تو بودیم مثل
شمع وپروانه
دی ته اره رسسسو(دیدی از راه رسیدی)
گوتی نه خسه(گفتی خسته نباشی)
حالا جفا بسندی(حالا جفا می کنی)
غم دنیا همندی(غم دنیا به من می دی)
اگه منو نمی تی(اگه منو نمی خوای)
پ چشمکت چه لندی(پس چشمکت برای چیه؟)

تبصره: دختر خاله نمی دونم از کی یاد گرفته مدام با اون صداه می خونتش

یادت باشه گیس طلا

2009-10-30T09:56:00.002+03:30

زندگی اجتماعی ورضایت شغلی را اگر بچسبی از بسیاری از چس ناله های روانشناسانه شناخت روح وروان خودت در امان خواهی بود

مفرح

2009-10-29T07:46:00.002+03:30

دختر خاله نشسته کنارم داره شلوارش را وصله پینه می کنه.اون موهای بلند فرفری را کوتاه کرده و حالا بیشتر شبیه گل شیفته شده و با همون صدای نازک شخصیت تخیلیش داره بلبلی می کنه :

به نظرت بهتر نیست زودتر زلزله بیاد ا؟آخه اینجور ادم امنیت روحی روانی نداره!...
به نظرت من وایسم شیراز اول زلزله بیاد بعد بیام تهران کار پیدا کنم به هر حال من سرمایه پدر و مادرم هستم!

بعد متوجه شده من دارم حرفاشو یادداشت می کنم می گه:
من دیگه حرف نمی زنم شاید بعد من ادم مشهوری شدم بعد تو با این نوشته ها آبروی منو میبری ...یه وقت ناراحت نشی ها...از این به بعد فقط با ایما و اشاره حرف می زنم

یه مدت سکوت می شه بعد از من می پرسه: صدای شکم شما بود؟

- وا...صدای شکم خودت بود دیوانه

- ا ا ا ا خیلی جالب بود ،چرا صداش از دور اومد؟

دختر خاله چند روزی امده پیشم

2009-10-27T21:14:00.002+03:30

- ا ا ا رنگ کفشت عوض شده..

- چی داری می گی؟ اونا قرمز بودن اینا کرمی ان!

- ها ااا گفتم یه فرقی کردن...

شبانه

2009-10-26T20:32:00.001+03:30

خواب دیدم گلدان گلم خشکیده ...چنان از ته دل زار می زدم که وقتی بیدار شدم بالشم خیس بود...

توصیه ها ی ایمنی

2009-10-25T19:33:00.003+03:30

بایا داره تو این کلاس حسابی خوش می گذره. هم کلاسی ها کلی ذوق و استعداد از خودشون نشون دادن ...

مربی: در زمان آتش گرفتن خودرو چه باید کرد؟

جواب های بچه ها
- پتو رو ماشین می ندازیم
- ماشین را خاموش کرده و از ان خارج می شویم
- می دویم عقب با موبایل از صحنه انفجار ماشینشمون فیلم می گیریم واسه رفقا بلوتوث می کنیم

اه ای عشق گم شده بازت نمی نهم

2009-10-24T19:08:00.001+03:30

من امروز متوجه شدم که سالهاست که عاشق موتور ماشین بودم و خودم متوجه نبودم. چطور این همه سال بدون کاربراتور، میل لنگ وساسات زندگی کردم.

سرهنگ هارور

2009-10-23T08:11:00.002+03:30

دارم می رم کلاس ایین نامه ...بعله ...من هنوز گواهینامه ندارم که چی؟

حالا

تو این کلاسه هیچکس پایه خندیدن نیست و من باید مدام در حال کنترل خودم باشم. سرهنگه توضیح می دهه در حد مرگ .اونقدر که نزدیکه بالا بیاری .اون وقت یکی یه سئوال می کنه که یعنی هرچی تا به حال سرهنگه گفته به فاک می ره ..

ملت معلومه بعد از دیپلم دیگه لای کتاب باز نکردن. چنان غلط های املایی در جزوه نویسی بغل دستی ها می بینم که جفت شیش می یارم. اونم دخترای فشنی که هلاک تیپشونی

حالا اینا همه به کنار خود سرهنگه..

عاشق درس دادنشم . تمامی تخلفاتی که توضیح می ده منجر به چنان تصادفات دلخراشی می شه که فقط به درد فیلمنامه نویسان فاینال دیستنیشن می خوره..دل و روده ولو می شه ..سر از تن جدا می شه ..امروز شیشه عینک رفت تو چشم طرف کور شد...

تازه بعد از شرح صحنه تصادفش، با تاکید دست و سر و صورت می گه: دیده شده اینا ها ...دیده شده ...خدا برای کسی نخواد

اونم در حالی که همه چهره ها از وحشت و درد و رنج کج و کوله شده و سرهنگه از این قدرت تاثیرش رفته تو فضا

"این خدا برای کسی نخوادش" دیگه نقطه انفجار منه ..اخه مگه می شه نخندید

حیف تو این کلاس پایه ندارم

جدا

2009-10-22T07:24:00.001+03:30

من مشکلم با کار کردن نیست مشکلم با ساعت کارکردنه
خب صبحا که تازه از خواب بیدارشدم و گیجم تا ده...ده به بعد هم که باید کارهای اداری ام را بکنم مثل بانک و اینا
ظهر که ناهار بعدشم که سنگینم و خوابالود اصلا تمرکز ندارم. عصر هم که مال بیرون رفته و گردش و اینا
شب هم که شام و بعدش هم تلوزیون واینترنت و ده به بعد هم مبارزه که نخوابم و کار کنم که همیشه شکست خوردم
خب پس من کی باید روی رساله ام کار کنم
اصلا قصد خنداندن شما را ندارم من واقعا وقتی که سرحال باشم وبخوام کار کنم ندارم

گریز از آزادی

2009-10-21T07:16:00.003+03:30

قبلا هم گفتم که آن مثال سارتر را خیلی دوست دارم درمورد زنی که با معشوقش قرار فرار می گذارد اما ناخودآگاه طوری این عمل را انجام می دهد که همسرش سر بزنگاه مچ او را بگیرد و بر گرداند.
دوستی دارم که این داستان سالهاست درباره اش روایت می شود و تعداد تکرار آن برایم حیرت انگیز است. او بیست سال است که سعی می کند از دایره زندگی روتینش فرار کند و تلاش های فراوانی با برنامه ریزی های دقیق انجام می دهد. او روزها و سالها تمامی مراحل را به دقت انجام می دهد و تنها قسمتی را که رها می کند دقیقا آخرین قدم است.

این بار هم به قصد زندگی در کشوری دیگر تمام وسایلش را فروخته و قرارداد رهن خانه رافسخ کرده و بلیط مقصد را تهیه کرده و زمانی که برای خداحافظی بهش زنگ زدم، گفت که به دلیل"شیوع انفولانزاری خوکی" در انجا از رفتن منصرف شده!

2009-10-19T15:39:00.000+03:30

مامان داره آواز می خونه، بهش میگم :مامان تو واقعا تو آواز استعداد داشتی ها ..حیف شدی
مامان می گه: نه تو شعر داشتوم، آم استعداد شاعریمو ای(اشاره به خواهرک) کور کِرد، هی صوبا واسش آواز می خوندم تا بیدار بشه، هی گفت بی صدا ،حالا افسرده می شم، شمام غصه میخوری..
خواهرک می گه: ا مگه من هی بهت نمیگم صوبا برو کنار دریا شعر بوگو
مادرک می گه: او موقع که وقت شوکوفاییم بود نی ذوشتی حال دیگه شعروم نم یاد!

قرینه لفظی

2009-10-18T18:29:00.003+03:30

- سلام علیکم خوب هستین؟

- چرا دیم دریم دیدیم نبستین؟

- خب خدا را شکر اینقدر با ادب شدی که دیگه اون کلمه نگی

- اهان یادم رفت بگم که معنای "دیم دریم دیدیم" در جمله بالا همانا صوتین بود

زیارت قبول

2009-10-17T15:25:00.002+03:30

سرزمین موجهای آبی

یک عدد گیس طلای مشرف به چهل ساله از راه پله تمامی بازی ها با تیوپ و مت بدو بدو بالا می رفت و به محض پرت شدن در اب، بیرون می پرید که تا وقت تمام نشده به اون یکی بازی برسه

در حالی که در تمامی تونلهای سرباز و سر بسته و سیخکی و مارپیچی و ...سر می خوردم تا پایین جیغ می زدم اساسی ...

بعنی کودک درون حالی کرد ها ...

اي بميري گيس طلا

2009-10-13T08:30:00.000+03:30

دارم مي رم سفر

اما قول مي دم سفرنامه ننويسم

نتیجه هم نشینی با دختر خاله

2009-10-12T07:33:00.003+03:30

-شما؟

-محسنم ،مگه شماره مو تو گوشی ات نداری؟

- نه..چرا ... آها ...گفتی گوشی تو دزدیدن منم شماره تو پاک کردم دیگه ...

- ها ها ها ...یعنی تو برو اینو تو وبلاگت بنویس ...از دختر خاله هم مایه نذاز

مستاجر ديوانه

2009-10-11T08:23:00.002+03:30

- خانم اينو مي پسنديد...پنجاه متري نوساز كف سراميك اشپزخونه اپن بدون مالك تك واحدي
- پشت پنجره اش درخت داره؟
-؟!!

صندوق صدقات گیس طلا

2009-10-10T10:30:00.003+03:30

صبحگاه امروز یک دستگاه موتورسیکلت ازپشت سر ما امد و یک عدد هتاکی به باسن بنده که مادرزادی اندکی در افساید است نمود و رفت جلوتر، توقف کرده و منتظر عکس العمل بنده شد.

بنده هم که در ذهنم به دنبال رهیافت به دلایل عمل ایشان به مضامینی چون محرومیت جنسی، تضاد طبقاتی و خشم های سرکوب شده و اجتماع بی رحم و اینجور چیزهای مهم مهم می اندیشیدم ، با نگاهی عمیق و فلسفی به صورت آن جناب خیره شده بودم وهیچ عکس العملی نداشته و این حالت ایشان را گیج و غمگین نموده بود.

بنابراین اینجانب برای فراغ بال ایشان با تاخیر زمانی یک دقیقه به شیوه تمام خانمهای پاکدامن فریاد برکشیدم: مرتیکه کثافت ...

و ایشان نفسی به راحتی کشیده و سرخوش و شادمان گازی داده و پا به فرار نهادند...