ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣ

"Λόγοι Ζωής": Νέο Ορθόδοξο ιντερνετικό ραδιόφωνο

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 12 Jun 2020 13:18:00 +0000

Ξεκίνησε στο Διαδίκτυο νέος Ορθόδοξος ραδιοφωνικός σταθμός με εκλεκτές ομιλίες και κηρύγματα από διακεκριμένους ομιλητές - ιερωμένους, γέροντες, θεολόγους, δημοσιογράφους -, που μεταδίδουν το σωτήριο μήνυμα του Ευαγγελίου και την ανάσα της εν Χριστώ ζωής ολόκληρο το 24ωρο στα πέρατα της γης!

Μπορείτε να το ακούσετε και να το διαδώσετε από τις διευθύνσεις:

https://logoizois.com/

https://logoizoisradio.blogspot.com/

"Ο άγιος και θεραπευτικός πόνος" του κορωνοϊού

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 06 Apr 2020 07:26:00 +0000

Ιερέας σε ανάρτηση την οποία έκανε στο facebook λέει ξεκάθαρα πως ο κορωνοϊός είναι ευλογία και μέσα από ένα μακροσκελές κείμενο, το αποδίδει αυτό στο γεγονός ότι έβαλε τέλος - έστω και προσωρινά - σε μοιχεία, πορνεία, gay pride και άλλες εκδηλώσεις της αμαρτίας.

Η ανάρτηση

«Όπως είπε και ένας επίσημος Αμερικανός: δεν ξέρουμε αν είναι φιάσκο η υπόθεση του κορωνοϊού αλλά συμφέρει την Αμερική. Μπορούμε όμως και εμείς να παραφράσουμε την παρατήρηση αυτή και να πούμε: Δεν ξέρουμε αν αυτό το φιάσκο έγινε για να πολεμηθεί η Εκκλησία του Χριστού αλλά σίγουρα έχει προκύψει μεγάλη και ανυπολόγιστη ωφέλεια για τους ορθόδοξους χριστιανούς. Ήτοι:

1. Σταμάτησαν τα καρναβάλια που ήταν εμπαιγμός όχι μόνον της ιερής περιόδου του Τριωδίου αλλά και αφορμή ποικίλων άλλων αισχρών εκδηλώσεων προσβλητικών της ορθοδόξου πίστεως και των κληρικών ιδιαίτερα.
2. Καταργήθηκαν οι προ του Πάσχα πολυήμερες εκδρομές των μαθητών που δημιουργούσαν τριβές και συγκρούσεις στις χριστιανικές οικογένειες και αφορμή ηθικών παραπτωμάτων για τους νέους.
3. Η απομάκρυνση από το σχολικό χώρο των μαθητών και η εκπαίδευση στο σπίτι, που ήταν αίτημα πολλών χριστιανών γονέων στο παρελθόν, χωρίς τότε να έχει το ποθούμενο αποτέλεσμα, καθιερώνεται άμεσα από το Κράτος. Οι διαφυλικές εβδομάδες και η σεξολογία από το δημοτικό, που προπαγάνδιζαν οι γνωστοί κύκλοι μέσω του σχολείου, πάει, τουλάχιστον προσωρινά,.. περίπατο.
4. Η σχεδόν βλάσφημη προσέλευση στην Θεία Κοινωνία που είχε γίνει μια δαιμονική συνήθεια στο τόπο μας τα τελευταία χρόνια, εξαφανίστηκε σε μια εβδομάδα λόγω κορωνοϊού. Τι σημαίνει αυτό: Πολλοί μη συνειδητοποιημένοι χριστιανοί πήγαιναν να κοινωνήσουν από συνήθεια ή κατόπιν πιέσεως συγγενικών τους προσώπων, μόνον για …το καλό, όπως έλεγαν, χωρίς μετάνοια, χωρίς συναίσθηση, χωρίς φόβο Θεού.
Ανεύθυνοι δάσκαλοι και νηπιαγωγοί εξάλλου, πήγαιναν στην εκκλησία μαζί με τα χριστιανόπαιδα και τους αβάπτιστους αλλοδαπούς μαθητές να κοινωνήσουν στις σχολικές Λειτουργίες ρουτίνας , αντιμιλώντας μάλιστα σε όσους τους υπεδείκνυαν την αντίχριστη ενέργειά τους.
Μόνον όποιος πλέον πιστεύει στο μυστήριο θα κοινωνεί άφοβα Σώμα και Αίμα Χριστού.
5. Οι μοιχείες, οι πορνείες και η προϊούσα ανηθικότητα σε όλες τις ηλικίες με την συχνή αλλαγή ερωτικών συντρόφων… τερμάτισε! Ο φόβος φυλάει τα έρημα…
6. Πού είναι πλέον τα gay pride και θρασύτητα της αμαρτίας;
7. Ο εγκλεισμός στο σπίτι δίνει την ευκαιρία για αναβάθμιση των οικογενειακών σχέσεων αλλά και για πνευματική μελέτη και προσευχή. Όλα αυτά που επί χρόνια ακούγονταν ως χριστιανική δεοντολογία από τους άμβωνες των εκκλησιών τώρα τα επιβάλει ο Νόμος.
8. Έκλεισαν και μπαράκια, τα κλαμπ, οι οίκοι ανοχής και όλα εκείνα τα στέκια της αμαρτίας που η νεολαία, στην καλύτερη περίπτωση, έχανε μόνον τις παραγωγικές της δυνάμεις ξενυχτώντας σε μια αυταπάτη διασκέδασης.
9. Αλλά και η απομόνωση της Αθωνικής Πολιτείας, του Αγίου Όρους, θα είναι πολλαπλά ωφέλιμη. Πρώτον θα μαζευτούν στο κελί τους οι μοναχοί και θα αρχίσουν με μεγαλύτερη ακόμη θέρμη να τηρούν τους Κανόνες τους, χωρίς τους περισπασμούς που είχε η αδιάκριτη φιλοξενία χιλιάδων επισκεπτών , όχι πάντα αληθών προσκυνητών που επέφεραν και επιπλέον πειρασμούς.
10. Οι γάμοι και οι βαπτίσεις που, αντί να εκφράζουν τα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας, είχαν καταντήσει σόου γύμνιας και εντυπωσιασμού με τη χυδαιότητα της αμφίεσης τέλειωσαν. Ταπεινά, χωρίς μπαλόνια και κοντά ή σχιστά φορέματα και λουλούδια στις κολυμβήθρες θα τελείται το ιερό μυστήριο του βαπτίσματος. Μόνον με τα απολύτως αναγκαία πρόσωπα και χωρίς περιττές δαπάνες. Αλλά και οι γάμοι θα γίνονται συνετά χωρίς τα πολυδάπανα τραπέζια και τις φανφάρες.

Αν κανείς ξετυλίξει το κουβάρι αυτό θα διαπιστώσει ότι μόνον καλές και ευεργετικές συνέπειες έχει ο φιάσκο-ιός. Η απέραντη αγάπη του Θεού μας δίνει τη μοναδική αυτή ευκαιρία. Το κλείσιμο των Εκκλησιών, που η μικροψυχία και απιστία κάποιων Κυβερνώντων επέβαλε και αυτό ακόμη δρα ευεργετικά. Η στέρηση δημιουργεί μεγαλύτερο πόθο για την Εκκλησία και τη συμμετοχή στη Θεία Λατρεία. Πάρα πολλοί χριστιανοί χθες σε όλη την Ελλάδα, τελευταία μέρα ελευθερίας, πέρασαν από τις άδειες εκκλησίες για να ανάψουν ένα τελευταίο κερί και να εκφράσουν το βαθύ πόνο τους! Κανείς δεν έφυγε από οποιοδήποτε Ναό της Ελληνικής Επικράτειας χωρίς τα μάτια του να είναι βουρκωμένα… Το ζήσαμε αυτό!

Πόσο άγιος και θεραπευτικός είναι αυτός ο πόνος! Μια αληθινή πέρα ως πέρα Σαρακοστή. Σαρακοστή πόνου και μετάνοιας και συντριβή καρδίας!

Αυτό είναι το μεγαλειωδέστερο γεγονός που η Αγάπη του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού μας προσφέρει αυτή τη ευλογημένη περίοδο. Σκοτεινιάζει ο Ήλιος όπως την ημέρα του Πάθους Του για να ανατείλει η Ανάσταση Του μέσα σε πελάγη Δόξης και Πνευματικής Χαράς. Ένα Πάσχα που φέτος μάλλον θα είναι χωρίς κροτίδες και βεγγαλικά, που ούτως η άλλως εκφυλίζουν το Μεγαλειώδες Μήνυμα . Ίσως και με κλειστές εκκλησίες για τον φόβο των … Ιουδαίων . Παρόλα ταύτα η πόρτες της Κολάσεως θα διαρραγούν μια για πάντα. Νικήσαμε αδελφοί…!»

Κορωνοϊός και Παγκόσμια Κυβέρνηση

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 05 Apr 2020 06:46:00 +0000

Σε άρθρο του στη Wall Street, που δημοσιεύει η Daily Mail, ο πρώην Αμερικανός πολιτικός και πρώην υπουργός Εξωτερικών, και ''γκουρού'' της παγκοσμιοποίησης Χένρι Κίσινγκερ, προβλέπει δύσκολες στιγμές για την παγκόσμια οικονομία και μας προετοιμάζει για την επόμενη ημέρα του κορωνοϊού.

Σύμφωνα με το άρθρο, ο Κίσινγκερ προτείνει την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για τον έλεγχο των λοιμώξεων και ότι πρέπει να δημιουργηθούν νέα εμβόλια για να δοθούν σε μεγάλους πληθυσμούς.

Τα σημαντικότερα σημεία από το άρθρο του:

Όταν τελειώσει η πανδημία, πολλά θεσμικά όργανα των χωρών θα θεωρηθούν ότι έχουν αποτύχει. Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ο ίδιος μετά τον κορωνοϊό. Οι ηγέτες ασχολούνται με την κρίση σε μεγάλο βαθμό σε εθνικό επίπεδο, αλλά τα αποτελέσματα της επιθετικότητας του ιού δεν αναγνωρίζουν σύνορα.

Ενώ η επίθεση στην ανθρώπινη υγεία - ελπίζουμε - θα είναι προσωρινή, οι πολιτικές και οικονομικές αναταράξεις που εξαπολύθηκαν θα μπορούσαν να διαρκέσουν για γενιές. Καμία χώρα, ούτε καν οι ΗΠΑ, μπορεί να ξεπεράσει τον ιό με καθαρά εθνική προσπάθεια. Η αντιμετώπιση των αναγκών της στιγμής πρέπει τελικά να συνδυαστεί με ένα παγκόσμιο όραμα και πρόγραμμα συνεργασίας.

Εάν δεν μπορούμε να κάνουμε και τα δύο μαζί, θα αντιμετωπίσουμε το χειρότερο.

Βασιζόμενος στα μαθήματά του από την ανάπτυξη του σχεδίου Marshall και του Manhattan project, ο Henry Kissinger πιστεύει ότι οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες να καταβάλουν σημαντική προσπάθεια σε τρεις τομείς.

Οι ηγέτες σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν μάθει σημαντικά διδάγματα από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Η τρέχουσα οικονομική κρίση είναι πιο περίπλοκη. Η οικονομική επίδραση του κορωνοϊού είναι πρωτοφανής στην παγκόσμια ιστορία. Και τα απαραίτητα μέτρα δημόσιας υγείας, όπως η κοινωνική απομάκρυνση και το κλείσιμο σχολείων και επιχειρήσεων, συμβάλλουν στον οικονομικό σοκ.

Τα προγράμματα θα πρέπει επίσης να επιδιώκουν να βελτιώσουν τις επιπτώσεις του επικείμενου χάους στους πιο ευάλωτους πληθυσμούς.

Οι δημοκρατίες του κόσμου πρέπει να υπερασπιστούν και να διατηρήσουν τις αξίες του διαφωτισμού. Οποιαδήποτε υποχώρηση από αυτό το μοντέλο θα έχει τεράστιες επιπτώσεις.

Πήγαμε από τη μάχη του αβύσσου σε έναν κόσμο αυξανόμενης ευημερίας και ενισχυμένης ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τώρα ζούμε μια ιστορική εποχή.

Η ιστορική πρόκληση για τους ηγέτες είναι να διαχειριστούν την κρίση οικοδομώντας το μέλλον. Η αποτυχία θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη φωτιά στον κόσμο.''

Τσαβούσογλου: Ζήτησε παγκόσμια διακυβέρνηση λόγω κορωνοϊού

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μ.Τσαβούσογλου με άρθρο του σε αμερικανική εφημερίδα, ζητά να εισέλθει η Τουρκία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ως μόνιμο μέλος και εν συνεχεία με αφορμή και την πανδημία του κορωνοϊού να υπάρξει μία παγκόσμια «διακυβέρνηση» από το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας!

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μ.Τσαβούσογλου, δήλωσε ότι η πανδημία του κορωνοϊού πρέπει να προκαλέσει μεταρρύθμιση του διεθνούς συστήματος διακυβέρνησης το οποίο πλέον “δεν λειτουργεί”.

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Washington Times, ο Τσαβούσογλου έγραψε ότι «η εμπειρία της Τουρκίας από την προσπάθεια αντιμετώπισης της συριακής σύγκρουσης και των ανθρωπιστικών ζητημάτων που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες από τον πόλεμο, οδήγησε την Άγκυρα να πιστεύει ότι το διεθνές σύστημα δεν λειτούργησε».

“Το παγκόσμιο σύστημα βρισκόταν σε ύπνωση ακόμη και όταν η ανθρωπότητα χτυπήθηκε από τον κορωνοϊό”, ανέφερε ο Τούρκος υπουργός.

“Η Τουρκία εδώ και πολύ καιρό ζητεί την “μεταρρύθμιση” του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο κυριαρχείται από τα πέντε μόνιμα μέλη του, αλλά και άλλες αλλαγές που θεωρούμε απαραίτητες για την επιδιόρθωση της παγκόσμιας διακυβέρνησης, για την αντιμετώπιση της απειλής από την επιδημία κορωνοϊού”, έγραψε ο Τούρκος υπουργός ενώ επαίνεσε το διεθνές φόρουμ των G20 στο άρθρο που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη.

“Οι G20 αποδεικνύουν και πάλι ότι είναι η μόνη σωστή μορφή στην παγκόσμια διαχείριση κρίσεων”, σημείωσε ο Τσαβούσογλου (αφού συμμετέχει σε αυτούς και η Τουρκία), προσθέτοντας ότι θα χρειαζόταν μια παγκόσμια αντίδραση στην κρίση καθώς οι χώρες που ενεργούν μόνες τους δεν αρκούν.

“Η προστασία των εύθραυστων κοινοτήτων, των παράνομων μεταναστών και των προσφύγων και η στήριξη των χωρών υποδοχής είναι ακόμα πιο σημαντικές τώρα. Τα παγκόσμια δίκτυα προμήθειας και οι μεταφορές φορτίων πρέπει να λειτουργούν ανεμπόδιστα”, έγραψε ο ίδιος.

Ο Τσαβούσογλου τόνισε επίσης ότι οι κυρώσεις ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, θα πρέπει να επανεξεταστούν καθώς βλάπτουν τους απλούς πολίτες, αλλά και τις γειτονικές χώρες που υπόκεινται σε κυρώσεις.

Η διεθνής κοινότητα δεν θα πρέπει να εγκαταλείψει τις αναπτυσσόμενες χώρες κατά τη διάρκεια του κορωνοϊού, υπογράμμισε ο Τούρκος υπουργός, και ζήτησε τον τερματισμό όλων των πολεμικών συγκρούσεων.

«Μακάριος ο αναγινώσκων και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας και τηρούντες τα εν αυτή γεγραμμένα, ο γαρ καιρός εγγύς» (Αποκ. Α΄ 3).

«και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος»(Ματ.κη’,20)

Μητροπολίτης Μεσογαίας: Μόνο ο Εμβέρ Χότζα έχει απαγορεύσει τη θεία λατρεία

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 01 Apr 2020 15:09:00 +0000

Επιστολή – διαμαρτυρία έστειλε στην υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκη Κεραμέως, ο μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος, με αφορμή την υπογραφή της νέας κοινής υπουργικής απόφασης (ΚΥΑ).

«Σύμφωνα με αυτήν, συνεχίζεται η απαγόρευση όχι μόνο των θρησκευτικών συναθροίσεων, αλλά αυστηρώς και της τέλεσης ακολουθιών και της θείας λειτουργίας εντός των ιερών ναών», τονίζει ο Μητροπολίτης και σημειώνει,μεταξύ άλλων, στην επιστολή: «Απαγόρευση της θείας λατρείας δεν έχει γίνει ποτέ, ακόμη και από τα επισήμως ταυτιζόμενα με τον αθεϊσμό καθεστώτα, πλην του Εμβέρ Χότζα στην Αλβανία. Το σοβιετικό καθεστώς πολέμησε τη θρησκευτικότητα, εδίωξε την Εκκλησία, γκρέμισε ναούς, εξόντωσε κληρικούς, δεν απαγόρευσε όμως τη λατρεία κεκλεισμένων των θυρών. Η Κυβέρνησή μας το έκανε!».

Ολόκληρη η επιστολή:

«Αξιότιμη
κα Νίκη Κεραμέως
Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων

Αξιότιμη κα Υπουργέ,

Αφορμή για την επιστολή αυτήν, την οποία αποστέλλω και στον κ. Υπουργό Υγείας, αποτελεί η νέα Κοινή Υπουργική Απόφαση που υπογράψατε στις 28.3.2020 (Δ1α/ΓΠ.οικ. 21285 ΚΥΑ).

Ευθύς εξ αρχής, θα ήθελα να σας καταστήσω σαφές ότι δεν εκπροσωπώ κανέναν άλλον παρά τον εαυτό μου και μόνον, νομίζω όμως ότι οι σκέψεις που ακολουθούν εκφράζουν την κοινή λογική και φυσικά τα αισθήματα πολλών συμπολιτών μας, μάλιστα και κατοίκων της Νότιας Αττικής και μεγάλου τμήματος της Ανατολικής, την εκκλησιαστική ευθύνη της οποίας έχω ως Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.

Δεν αποτελεί κολακεία ούτε υποκρύπτει σκοπιμότητα το να εκφράσω τις ευχαριστίες μου και προς εσάς προσωπικά και προς την Κυβέρνηση για όσα πολλά και με περισσή σύνεση και τόλμη κάνετε για την προστασία και την ευημερία του λαού μας, κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Παρά ταύτα, επιτρέψτε μου με όλον το σεβασμό στο πρόσωπο και στη θέση ευθύνης που κατέχετε να μοιραστώ κάποιες σκέψεις και ερωτήματά μου, όχι με διάθεση να σας ελέγξω, αλλά να συμβάλω κι εγώ στην καλύτερη ρύθμιση των θεμάτων που αφορούν τη λειτουργία της Εκκλησίας μας, μάλιστα ύστερα και από την χθεσινή σας Απόφαση (ΚΥΑ) και κάτω από τα δεδομένα των ημερών.

Σύμφωνα με αυτήν, συνεχίζεται η απαγόρευση όχι μόνο των θρησκευτικών συναθροίσεων, αλλά αυστηρώς και της τέλεσης ακολουθιών και της θείας λειτουργίας εντός των ιερών ναών.

1. Θεωρώ ότι η Απόφαση αυτή της Κυβέρνησης, η οποία όμως φέρει τη δική σας υπογραφή, παραβιάζει τα όσα διακηρύττονται περί των διακριτών ρόλων μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας. Ρόλος της πολιτείας ασφαλώς και είναι, στα μέτρα ευθύνης της για την προστασία του αγαθού της δημόσιας υγείας, εφόσον έτσι κρίνει, να απαγορεύσει μεταξύ άλλων και τις θρησκευτικές συναθροίσεις. Η τέλεση όμως της θείας λατρείας για μας τους Ορθοδόξους είναι αποκλειστικά «ρόλος», εμείς το ονομάζουμε αποστολή, και ευθύνη της Εκκλησίας. Συνεπώς, μια απόφαση περιορισμού της θείας λατρείας δεν μπορεί να λαμβάνεται μονομερώς από την πολιτεία, ή τουλάχιστον χωρίς την σύμφωνη γνώμη της επίσημης Εκκλησίας ή πολύ περισσότερο με παράκαμψη ή και περιφρόνηση της Ιεράς Συνόδου. Βγήκαν δύο Αποφάσεις αγνοώντας παντελώς επίσημες Συνοδικές Θέσεις και Αιτήματα χωρίς τη στοιχειώδη εκ προτέρων ενημέρωση ή συνεννόηση. Δεν είναι η Εκκλησία ένα άτακτο κοριτσάκι που του τραβάμε τα μαλλιά ή το χαστουκίζουμε για να συμμορφωθεί. Ο θεσμικός σεβασμός τραυματίστηκε καίρια. Η Εκκλησία είχε και έχει πολύ λογικές λύσεις και προτάσεις στα πλαίσια της αποκλειστικής αρμοδιότητάς της για να βοηθήσει την πολιτεία στον αγώνα της.

2. Απαγόρευση της θείας λατρείας δεν έχει γίνει ποτέ, ακόμη και από τα επισήμως ταυτιζόμενα με τον αθεϊσμό καθεστώτα, πλην του Εμβέρ Χότζα στην Αλβανία. Το σοβιετικό καθεστώς πολέμησε τη θρησκευτικότητα, εδίωξε την Εκκλησία, γκρέμισε ναούς, εξόντωσε κληρικούς, δεν απαγόρευσε όμως τη λατρεία κεκλεισμένων των θυρών. Η Κυβέρνησή μας το έκανε!

3. Στις μέρες μας, κάτω από το καθεστώς της απειλής εξάπλωσης του κορωνοϊού, σε καμία άλλη χώρα πλην της Ελλάδας δεν έχει απαγορευθεί η τέλεση της θείας λατρείας, ούτε στην Κύπρο, ούτε στις σλαβικές χώρες, ούτε στην Κορέα, ούτε στις εκκλησίες του Οικουμενικού Θρόνου. Εκεί το θέμα το ρύθμισαν οι αρμόδιες εκκλησίες μόνες τους, σεβόμενες ασφαλώς τις αποφάσεις των κυβερνήσεων τους. Οι συναθροίσεις πάσης φύσεως, και οι θρησκευτικές, απαγορεύτηκαν, την λατρεία όμως κανείς δεν την ακούμπησε.

4. Με τη νέα Απόφαση (ΚΥΑ), ενώ επιτρέπεται η τέλεση θείων λειτουργιών σε ναούς από όπου γίνεται αναμετάδοση μέσω τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού σταθμού, ρητά απαγορεύεται η τέλεση σε ναούς με αναμετάδοση μέσω διαδικτύου. Γιατί αυτό; Το internet δημιουργεί μικρόβια και ιούς και η τηλεόραση όχι; Πού παραβιάζονται οι όροι υγιεινής προστασίας; Κάποιοι ναοί είναι ασφαλείς και οι υπόλοιποι όχι; Η διαδικτυακή αναμετάδοση δεν θα βοηθούσε να ελεγχθεί και η παρουσία κόσμου στους ναούς;

5. Το όλο πλαίσιο ως έχει προκαλεί για παράνομες υπεκφυγές με τέλεση λειτουργιών «κρυφά» ή εκεί που δεν περιλαμβάνει η ΚΥΑ, με συνέπειες που δύσκολα θα ελεγχθούν και τότε θα δημιουργηθεί πρόβλημα με τη δημόσια υγεία. Αν οι ιερείς τελούν λειτουργίες στα σπίτια τους, σε αποθήκες, σε σαλόνια, σε ουδέτερους χώρους, σε ξωκλήσια που η πολιτεία τα μετέτρεψε σε μουσεία και δεν είναι πλέον χώροι θρησκευτικών συναθροίσεων, με πολύ περισσότερα άτομα, αυτό δεν προκαλεί ανησυχία στην Κυβέρνηση; Θα ήταν πιο ασφαλές σε λίγα τετραγωνικά να συγκεντρώνονται κρυφά άτομα ανεξέλεγκτα σε αριθμό (μέλη οικογένειας, συχνά πολύτεκνης κ.λπ.) από το να τελεσθεί η λειτουργία παρουσία 3 ή 5 ή 10 ατόμων σε ένα χώρο 200 ή 400 ή και περισσότερων τετραγωνικών; Αυτές τις παρεκκλίσεις θα μπορούσε να τις απαγορεύσει η Εκκλησία, πώς όμως θα τις ελέγξει η πολιτεία, αν δεν συνεργαστεί μαζί της;

6. Τα μέτρα αυτά πληγώνουν βαθιά τους εχέφρονες πιστούς και θα εξαγριώσουν αυτούς από τους οποίους θέλουμε να προστατευθούμε και τους οποίους δύσκολα ελέγχουμε. Πώς θα ελεγχθεί ο φανατισμός, η παρανοϊκή εμπάθεια, ο εξαγριωμένος παραλογισμός; Επιπλέον, διχάζεται και ο λαός και προκαλείται σύγχυση, όταν δεν υπάρχουν αιτιολογημένες απαντήσεις και λογικά επιχειρήματα και εξηγήσεις. Ποιος να καταλάβει ότι 5 άτομα σε ένα χώρο 300 τετραγωνικών, όταν λειτουργούνται, απειλείται η δημόσια υγεία;

7. Από τα μέτρα δεν εξαιρούνται τα μοναστήρια. Εκεί γιατί επιτρέπεται η κοινή ζωή, η κοινή τράπεζα και ρητά απαγορεύεται η θεία λατρεία, τη στιγμή που οι συνήθως λίγες μοναχές ή μοναχοί θα μπορούσαν να διασκορπιστούν μέσα στον ναό; Τους αναγνωρίζονται όλα πλην της λατρείας που είναι το κέντρο της ζωής τους. Γιατί να μη γίνονται οι ακολουθίες κεκλεισμένων των θυρών αποκλειστικά για τα μέλη της μοναστικής αδελφότητος;

8. Σας προτείνουμε να ερωτηθεί ο κ. Τσιόδρας και να αποφανθεί για το αν η τέλεση της θείας λατρείας από τους ιερείς με πέντε ή δέκα ανθρώπους στις μεγάλες γιορτές, υπό την προϋπόθεση της αυστηρής τήρησης των όρων της Κυβέρνησης, ενέχει κίνδυνο μετάδοσης του ιού ή κάπως παραβιάζει το πνεύμα των μέτρων. Ας απαντήσει ο ίδιος και η ομάδα του με καθαρά επιστημονικά κριτήρια, όχι με βάση την ιδεολογία τους (τι πιστεύουν), αλλά αυστηρά στη βάση της επιστημονικής ειδικότητας τους (τι γνωρίζουν).

9. Έχει δημιουργηθεί το αίσθημα μιας εχθρικότητας και παράλογης πολεμικής από την πλευρά της Κυβέρνησης προς την Εκκλησία ή ακόμη ότι έτσι υποθάλπεται η ύβρις, που κατά κόρον εκφράστηκε για το ιερότερο στοιχείο της πίστης των Ορθοδόξων, που είναι η Θεία Ευχαριστία. Πώς αυτό θα εξαλειφθεί;

10. Την Εκκλησία φαίνεται πως δεν την έχει καταλάβει η Κυβέρνηση. Ίσως να φταίμε κι εμείς. Η πίστη είναι πολύ βαθύ στοιχείο υπαρξιακής δύναμης στην ψυχή μας. Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να ζήσουμε, πολύ δε περισσότερο δεν υπάρχουμε. Αυτό έχει καίρια χτυπηθεί. Μας πνίγηκε η ζωή, μας κόπηκε η αναπνοή, μας απειλείται η ταυτότητα. Αυτό είναι η λειτουργία.

11. Αναγνωρίζουμε ότι τα μέτρα είναι προσωρινά, η κατάσταση εξαιρετικά δύσκολη, ότι στην ουσία το πρόβλημα είναι σε μία Κυριακή (5/4), στον Ακάθιστο Ύμνο (Παρασκευή 3/4) και στο Σάββατο του Λαζάρου (11/4). Ακολουθεί όμως η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα. Και καταλαβαίνετε αυτό τι σημαίνει. Χωρίς τη συνεργασία της Εκκλησίας, με τραυματισμένη την εμπιστοσύνη και τον αμοιβαίο σεβασμό, πώς είναι δυνατόν να ρυθμισθεί το όλο θέμα;

Κα Υπουργέ, σας ζητώ συγγνώμη αλλά ο σκοπός της επιστολής μου δεν είναι να σας ελέγξει, αλλά να βοηθήσει στην εξεύρεση μιας πιο ορθολογικής Απόφασης, πολιτικά συνετότερης και εκκλησιαστικά δικαιότερης. Η συνεννόηση με την Εκκλησία, η συνεργασία μαζί της και ο αμοιβαίος σεβασμός και εμπιστοσύνη είναι μονόδρομος.

Επίσης η επιστολή μου θα δημοσιευθεί όχι για να ασκήσει μικρονοϊκά κάποια πίεση ή να εκβιάσει με κοσμική αντίληψη, αλλά για να κριθεί δημόσια ως προς τη λογική της και το φρόνημά της, γιατί τα μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση αφορούν τον δημόσιο βίο.

Η ισχύς της ΚΥΑ λήγει στις 11/4. Τί θα γίνει μετά; Είναι δυνατόν την Μεγάλη Πέμπτη που τιμούμε τον Μυστικό Δείπνο να μην τελέσουμε τη θεία Ευχαριστία; Είναι δυνατόν την Κυριακή των Βαΐων να μην ακουστεί το Ωσαννά στους ναούς μας, όπως έχουμε μάθει; Είναι δυνατόν τη Μεγάλη Παρασκευή να μη γίνει περιφορά του Επιταφίου μέσα στους ναούς; την Κυριακή του Πάσχα να απαγορεύσουμε το «Χριστός Ανέστη»; Είναι σαν να βάζουμε τον Χριστό μέσα στον τάφο πασχαλιάτικα και να Τον εμποδίζουμε να βγει. Εμείς πάντως πιστεύουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας ότι ο Κύριος εξέρχεται και «ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος» και «εἰσέρχεται τῶν θυρῶν κεκλεισμένων». Και το κάνει πάντοτε. Και φέτος.

Το «Χριστός Ανέστη» πρέπει να ακουστεί, όχι μόνο στις καρδιές μας αλλά και σε όλους τους ναούς μας.

Περιμένουμε την κατανόηση σας και πριν πάρετε τις όποιες αποφάσεις να συνεργαστείτε με τη Σύνοδό μας. Τα λάθη που έγιναν πρέπει να διορθωθούν, για να μην ακολουθήσουν τα μεγαλύτερα που δεν θεραπεύονται.

Με τιμή και σεβασμό

† Ο Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος».

Πώς ένας ...σεισμός αποκάλυψε την ακριβή ημερομηνία θανάτου του Χριστού

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 27 Jan 2020 10:40:00 +0000

Έρευνα, για το πότε ακριβώς πέθανε ο Χριστός διεξήγαγε το International Geology Review, εξετάζοντας τη σεισμική δραστηριότητα γύρω από τη Νεκρά Θάλασσα, η οποία απέχει περίπου 20 χλμ από την πόλη της Ιερουσαλήμ.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας ο Χριστός ξεψύχησε πάνω στον Σταυρό του μαρτυρίου την Παρασκευή, 3 Απριλίου του 33 μ.Χ.

Ο γεωλόγος Τζέφερσον Ουίλιαμς από το Supersonic Geophysical μαζί με συναδέλφους του από το γερμανικό Research Center for Geosciences, μελέτησαν δείγματα του εδάφους από την παραλία Ein Gedi Spa, η οποία βρίσκεται δίπλα στη Νεκρά Θάλασσα όπως αναφέρει το dogma.gr.

Ερευνώντας τα βαθύτερα στρώματα του εδάφους, διαπίστωσαν, ότι είχαν συμβεί δύο σεισμοί, εκ των οποίων ο ένας είναι γνωστό ότι σημειώθηκε το 31 π.Χ., ενώ ο δεύτερος χρονολογείται μεταξύ του 26 μ.Χ. και 36 μ.Χ.

Σύμφωνα με τα όσα είπε ο Ουίλιαμς στο Discovery, ο τελευταίος σεισμός σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου που αναφέρει και το Κατά Ματθαίον.

Σύμφωνα με το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, στο κεφάλαιο 27, καθώς ο Ιησούς ξεψυχούσε επάνω στον σταυρό, ένας δυνατός σεισμός έπληξε την περιοχή, κάνοντας τάφους να σπάσουν και τον ουρανό να σκοτεινιάσει. Θέλοντας να βρουν την ακριβή ημερομηνία θανάτου του Ιησού, οι ερευνητές εξέτασαν αναφορές από κείμενα, καθώς και γεωλογικά και αστρονομικά αρχεία.

Προσέθεσε, επίσης, ότι η ημέρα και η ημερομηνία της σταύρωσης του Ιησού είναι γνωστές με έναν εύλογο βαθμό ακρίβειας, ωστόσο η χρονολογία αμφισβητείται. Ωστόσο, ενώνοντας τα κομμάτια του παζλ, ο Ουίλιαμς είπε ότι τα στοιχεία που οδήγησαν στον ακριβή καθορισμό της ημερομηνίας θανάτου του Ιησού είναι:

Και τα τέσσερα Ευαγγέλια συμφωνούν, ότι η σταύρωση έγινε όταν ο Πόντιος Πιλάτος ήταν πληρεξούσιος της Ιουδαίας, μεταξύ 26 και 36 μ.Χ.
Και τα τέσσερα Ευαγγέλια λένε ότι η σταύρωση έγινε την Παρασκευή.
Και τα τέσσερα Ευαγγέλια συμφωνούν ότι ο Ιησούς πέθανε λίγες ώρες πριν την έναρξη του εβραϊκού Σαββάτου, συνεπώς σούρουπο της Παρασκευής.
Τα συνοπτικά Ευαγγέλια, του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά, υποδεικνύουν ότι ο Ιησούς πέθανε πριν νυχτώσει, την 14η ημέρα του μήνα Νισσάν.
Το Ευαγγέλιο του Ιωάννη διαφέρει από τα «Συνοπτικά Ευαγγέλια», καθώς υποδεικνύει ότι ο Ιησούς πέθανε πριν νυχτώσει, την 15η ημέρα του μήνα Νισσάν.

Οι ερευνητές είπαν ότι αυτά τα στοιχεία σε συνδυασμό με το εβραϊκό ημερολόγιο και διάφορα αστρονομικά στοιχεία, υποδεικνύουν ότι η πιο πιθανή ημερομηνία θανάτου του Ιησού είναι η Παρασκευή 3 Απριλίου του 33 μ.Χ.

Ποιους χρηματοδοτεί στην Ελλάδα το ίδρυμα του Τζορτζ Σόρος

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 24 Jan 2020 11:11:00 +0000

Με χιλιάδες δολάρια χρηματοδοτεί οργανώσεις σε Ελλάδα και στα Σκόπια το ίδρυμα Open Foundation του γνωστού Ουγγροεβραίου επιχειρηματία Τζορτζ Σόρος.

Ο μεγαλοεπενδυτής με το Ίδρυμά του «Open Society Foundation» προσφέρει χορηγίες και υποτροφίες καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου σε οργανώσεις και άτομα που μοιράζονται τις ίδιες αξίες με το Ίδρυμα.

Το «Open Society Foundation» περιγράφει την αποστολή του ως εξής: «Εργάζεται για την οικοδόμηση ενεργών και ανεκτικών κοινωνικών που οι κυβερνήσεις τους είναι υπόλογες και ανοιχτές στην συμμετοχή όλων των πολιτών».

Ανάμεσα στους οργανισμούς που δέχονται τις προσφορές συγκαταλέγονται κέντρα για πρόσφυγες-μετανάστες, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, Σκοπιανές οργανώσεις μέχρι και η ελληνική κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Αμφιφυλόφιλοι, Τρανς) για το Athens Pride.

Δυστυχώς, δεν πρόκειται πληροφορίες από «ψεκασμένους», αλλά για δημόσιες πληροφορίες που παρέχει το Open Foundation του Σόρος για την χρονιά του 2016.

Όπως είναι ήδη γνωστό, οι άνθρωποι του Σόρος στην Ελλάδα σχετίζονται με εταιρεία ακινήτων η οποία αναπτύσσει δραστηριότητα στην περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης ενώ ένας επιχειρηματίας πολυτελών ακινήτων έχει δουλέψει σε εταιρεία του Σόρος στις ΗΠΑ. Έτερος συνεργάτης του Σόρος στην Ελλάδα είναι γνωστός λομπίστας διοργανώνει από καιρού εις καιρόν τραπέζια σε Αθήνα και ΗΠΑ με αντικείμενο, την Ελλάδα, το χρέος, τις ελληνικές τράπεζες. Σ αυτές τις συγκεντρώσεις καλεί διεθνείς επενδυτές που κατέχουν μετοχές ελληνικών τραπεζών.

Ο άνθρωπος λοιπόν που κέρδισε δισεκατομμύρια από την αγγλική λίρα το 1992 (Τ. Σόρος) χρηματοδοτεί για τους δικούς του σκοπούς την πολιτική των ανοικτών συνόρων μέσω χορηγιών σε κράτη, οργανισμούς, πρόσφυγες, μετανάστες, αλλά και μειονότητες.

Η χρηματοδότηση, όπως θα δούμε της διαδικασίας των ανοικτών συνόρων, των εισόδων και εξόδων για πρόσφυγες είναι μέσα στις κεντρικές πολιτικές του ιδρύματος το οποίο έκλεισε τα γραφεία του στην Ουγγαρία.

Μεταξύ άλλων στην βάση δεδομένων του Open foundation βρίσκουμε 237 προσφορές – χορηγίες. Οι κυριότερες ελληνικές αφορούν στους πρόσφυγες, μετανάστες, Σκοπιανές οργανώσεις και την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ.

Ειδικότερα, τα ποσά που έχουν λάβει για το 2016 είναι τα εξής:

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης (επί δημαρχίας Μπουτάρη) έλαβε 224,581 δολάρια για ένα διάστημα 8 μηνών προκειμένου να κάνει ενέργειες για την φιλοξενία και την στήριξη προσφύγων.

Το «Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες» έλαβε 300.000 δολάρια προκειμένου για ένα διάστημα 20 μηνών να παρακολουθεί την διαδικασία ασύλου και την κατάσταση της υποδοχής στα σημεία εισόδου-εξόδου των μεταναστών.

Το «Ελληνικό Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» εισέπραξε 394.514 δολάρια προκειμένου να παρέχει νομικές και άλλες ουσιαστικές πληροφορίες στους πρόσφυγες για μία περίοδο 20 μηνών.

Το «Ελληνικό Φόρουμ για τους Πρόσφυγες» έλαβε 100.000 δολάρια προκειμένου μέσα σε 13 μήνες να αναπτύξει συστήματα όπου οι πρόσφυγες θα αλληλοβοηθούνται.

Ο «Σύνδεσμος της Ουκρανικής Διασποράς στην Ελλάδα – Ουκρανική Ελληνική Σκέψη» έλαβε 24.927 δολάρια για την επικοινωνιακή στρατηγική του.

Η ελληνική κοινότητα LBGTQ Αthens (Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Community) εισέπραξε χορηγία 54,996 δολαρίων για έναν χρόνο και το Κέντρο Δημοκρατίας και Επανασυμφιλίωσης για την Νοτιοανατολική Ευρώπη έλαβε 26.000 δολάρια για 11 μήνες.

Το 2016 το «Ινστιτούτο Χρηματοπιστωτικής Σκέψης και Οικονομικής Έρευνας και Πολιτικής» στα Σκόπια έλαβε 99.641 δολάρια για τρία χρόνια.

Η «Επιτροπή του Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Δημοκρατία της Μακεδονίας» πήρε 67.885 δολάρια για την βελτίωση της διαφύλαξης των δικαιωμάτων των μεταναστών και των αιτούντων άσυλων στην πΓΔΜ.

Στο παρελθόν, ο βουλευτής της ΝΔ Νικήτας Κακλαμάνης, έχει δηλώσει πως «όλη η προπαγάνδα των Σκοπιανών στο εξωτερικό χρηματοδοτείται από τον Τζορτζ Σόρος», ενώ αποκάλυψε πως το ίδρυμα του μεγαλοεπιχειρηματία είχε συνεργασία και με τον δήμο Αθηναίων.

«Ξοδεύει όχι χιλιάδες, εκατομμύρια δολάρια» είπε και προσέθεσε: «Και με το δήμο της Αθήνας έχει συνεργασία το ίδρυμα Σόρος».

Οπως δήλωσε ο βουλευτής της ΝΔ σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Xfm 9,43: «Δεν έχει κρύψει ο συγκεκριμένος τύπος ποτέ ούτε την φιλοσκοπιανή του διάθεση, ούτε ότι θέλει να ελέγξει μέσω του άφθονου χρήματος που ρέει από την τσέπη του -το οποίο δεν ξέρουμε και πώς το απέκτησε - και να προσπαθεί με διαφόρους τρόπους να επηρεάσει» είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Ολη προπαγάνδα των σκοπιανών στο εξωτερικό χρηματοδοτείται από Σόρος. Δηλαδή, τι πιστεύετε, ότι ξαφνικά τον έπιασε ο πόνος τον κ. Σόρος για τους φτωχούς του δήμου της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης;» διερωτήθηκε ειρωνικά.

Ερωτηθείς για το πώς συνεργάζεται το ίδρυμα Σόρος με τον δήμο Αθηναίων απάντησε: «Αυτό που υποτίθεται είναι τα συσσίτια».

Γνωστή ακόμη είναι και η καταγγελία του π. υπουργού Εθν. Αμύνης Πάνου Καμμένου για συνεργασία εταιρείας του Σόρος με το υπουργείο Εξωτερικών επί υπουργίας Νίκου Κοτζιά.

Ο Πάνος Καμμένος, που έχει πάμπολλες φορές επικρίνει ως ύποπτη και σκοτεινή τη δράση του επιχειρηματία Τζωρτζ Σόρος, υποστήριξε δημόσια ότι εταιρεία στην οποία εμπλέκεται ο Τζωρτζ Σόρος συνεργάζεται με το υπουργείο των Εξωτερικών και ότι ανέλαβε επί υπουργίας Νίκου Κοτζιά την έκδοση των εγγράφων (Visa) για τους πολίτες εκτός Ε.Ε. που επισκέπτονται τη χώρα μας.

Πηγές:
https://www.newmoney.gr/roh/o-epitropos/lefta-apo-ton-soros-se-dimo-thessalonikis-kentra-prosfigon-skopianes-organoseis-kai-loatki/
https://www.eleftheria.gr/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/item/213951.html

Γέροντος Ιωσήφ: Τιμωρεί ο Θεός;

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 24 Jan 2020 09:24:00 +0000

Γιατί ο Θεός να τιμωρεί; Σ αυτήν την επίμονη και περίεργη ερώτηση, αυτών που δεν γνωρίζουν, δίνουμε σύντομη απάντηση από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες. Η θεοειδής κατασκευή του ανθρώπου φανερώνει την αυτεξουσιότητα στην εκλογή και λήψη των αποφάσεών του και την ελευθερία της προσωπικότητάς του. Η θεία βουλή και απόφαση ότι «ο Θεός θάνατον ουκ εποίησεν ουδέ τέρπεται επ' απωλεία ζώντων» (Σοφ. Σολ. α' 13), πείθουν ότι δεν τέθηκε εξ αρχής θέμα τιμωρίας (κόλασης) η καταδίκης. Ο Θεός απαίτησε, «ενετείλατο» , τα κτίσματά του, επειδή προήλθαν απ' αυτόν και δεν μπορούν να υπάρχουν και να λειτουργούν χωρίς αυτόν, ως αιτιατά, να εξαρτώνται από αυτόν ο οποίος είναι το πρώτο αίτιο. Η εντολή, ή καλύτερα η υπόδειξη του Θεού, δεν ήταν επιβολή και απαίτηση, αλλά συμβουλή της λογικής χρήσης των φυσικών όρων της ζωής. Εάν την ακολουθούσαν θα υπήρχε παράταση των νόμων ύπαρξης των όντων.

Αιτία, λοιπόν, της ανωμαλίας ήταν η παράλογη σκέψη, απόφαση, επιλογή και χρήση του δικαιώματος του αιτιατού ανθρώπου να αποκοπεί από το αείζωο αίτιο, το Θεό, και ως εκ τούτου να γίνει θνητός. Μόνος του ο άνθρωπος κατρακύλησε στο θάνατο και υπέστη όλες τις συνέπειες της θνητότητας και της φθοράς, η οποία υπεισήλθε στο σύνολο της ανθρώπινης φύσης. Εκτός από το υλικό μέρος του, ο άνθρωπος, υπέστη και στον πνευματικό του κόσμο συντριβή και απώλεια. Εκτός από τους πόνους, το φόβο και τις θλίψεις, απέκτησε και « διάνοιαν εγκειμένην επί τα πονηρά» από τη γέννησή του. Ολόκληρος ο κόσμος και ο θησαυρός της λογικής του μεγαλοπρέπειας, στον οποίο στηριζόταν το «κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν», ανατράπηκε παταγωδώς και δυστυχώς το « πρωτόκτιστον κάλλος» «παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις» για να μη πούμε « τοις δαίμοσι» «και ωμοιώθη αυτοίς» (Ψαλμ. μη' 21). Από το σημείο αυτό αρχίζουν οι συνέπειες του ηλίθιου αυτονομισμού που οδηγούν σε ένα ολέθριο τέλος. Αφού αποκόπηκε ο άνθρωπος, το εντελές αυτό μόριο, ως αιτιατό, από την αιτία της αειζωίας, απέμεινε οικτρό θύμα της πλήρους διαστροφής, στο οποίο έσβησε το φως και η σύνεση της λογικής.

Πρώτο σύμπτωμα η επανάσταση τον ανθρώπου κατά του εαυτού του και κατά του πλάστη και δημιουργού του. Το αλλόκοτο τέρας της διαστροφής, ο διάβολος, έσβησε το φως της λογικής προτείνοντας αντί της χρείας την επιθυμία, στη θέση της τάξης και συμφωνίας την αρπαγή και το ψέμα και αντί της καλής συμπεριφοράς τον εγωισμό και το μίσος. Αιχμάλωτος, ο μεταπτωτικός άνθρωπος, στον περιεκτικό παραλογισμό, αδυνατεί να ενεργεί δίκαια και να είναι σώφρων, ως πρόσωπο και ως κοινωνία. Έγινε επαναστατικός και επικίνδυνος παράγοντας διάλυσης της αρμονίας της κτίσης.

Η φιλάνθρωπη οικονομία και συγκατάβαση του Θεού Λόγου έφερε την αποθεραπεία αυτής της διαστροφής, αλλά δεν επιβλήθηκε με τη βία στην ανθρώπινη προσωπικότητα. Αφού με τη λανθασμένη εκούσια επιλογή της αυτονομίας κέρδισε ο άνθρωπος τη φθορά και το θάνατο, οφείλει εκούσια να επανέλθει στη λογική και φυσική εξάρτησή του από το πρώτο αίτιο, το Θεό, για να επανεύρει τη ζωή και αφθαρσία που έχασε.

Να γιατί ο Θεός απαιτεί υποταγή και εξάρτηση των δημιουργημάτων. Η εξάρτηση δεν είναι θέμα εξουσιαστικής επιβολής του δημιουργού, αλλά οντολογική και υπαρξιακή αναγκαιότητα των δημιουργημάτων. Χωρίς αυτήν διακόπτεται η ζωή και η ύπαρξη των όντων. Είναι λοιπόν φυσικός νόμος και όρος της ύπαρξης και σύστασης όλων των όντων η εξάρτηση από την πρώτη αρχή και αιτία τους, το Θεό.

Ο άνθρωπος αρνείται την πρακτική της εξυγίανσης, που υποδείχθηκε από τον ανακαινιστή και σωτήρα Θεό. παραμένει με πείσμα, ή από την αδυναμία της αιχμαλωσίας, στο νόμο και το σύστημα του παραλόγου και μόνος του κατεργάζεται την καταδίκη του. Η φιλάνθρωπη οικονομία του Θεού, με την παρουσία του ανάμεσά μας, όχι μόνο έσβησε την πρώτη ενοχή, αλλά βράβευσε με την περίσσεια της Χάρης όσους θέλουν να θεραπευτούν και να επιστρέψουν στην πρώτη τους θέση. Η μεγάλη όμως παραμόρφωση, που υπέστη το «κατ' είκόνα και ομοίωσιν», εκβιάζει στη ροπή και κίνηση προς τα χειρότερα. Εκεί ο ανθρώπινος νους απογυμνωμένος από τη θεία έλλαμψη και φωτισμό κτηνώδης γίνεται η δαιμονιώδης. Με τη σάρκωσή του όμως, ο πανάγαθος σωτήρας και λυτρωτής μας, απέδειξε ότι ο άνθρωπος της πτώσης δεν έχασε τη θέληση και το δικαίωμα της εκλογής. επομένως μπορεί να επανεύρει την υγεία και να επιτύχει την ανάπλασή του, άφου ο λυτρωτής επανέφερε τη Χάρη που έχασε με την πτώση. Και όχι μόνο αυτό! Ο σωτήρας μας, Χριστός ο Θεός, μας εκλήρωσε «εις υιοθεσίαν» και μας έδωσε αγαθά «εις α επιθυμούσιν άγγελοι παρακύψαι» (Α' Πέτρ. α' 12). Ο Κύριός μας, ως σωτήρας της πεπτωκυίας φύσης μας, απέδειξε με τον έμπρακτο βίο του ότι συμπλήρωσε τη δική μας ασθένεια και αδυναμία και επανέφερε τον άνθρωπο υπεράνω της προπτωτικής του θέσης και κατάστασης. Επομένως μπορεί ο σημερινός άνθρωπος να επανεύρει την προσωπικότητά του, να επανέλθει στο «κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν» , αλλά και να φτάσει στο υπέρ εκ περισσού εφ' όσον «όσοι έλαβον αυτόν έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι» (Ιω. α' 12). Και όπως απέδειξαν τα εκατομμύρια των ηρώων της πίστης μας, που ακολούθησαν και αντέγραψαν τον πανάρετο βίο του, «τα έργα α εγώ ποιώ και ταύτα ποιήσετε και μείζονα τούτων ποιήσετε» (πρβλ. 'Ιω. ιδ' 12).

Όταν ο άνθρωπος επανεύρει την αξία της θεοείδειάς του θα ακούσει από το λυτρωτή ότι «όπου είμί εγώ εκεί και ο διάκονος ο εμός έσται» (Ιω. ιβ' 26) και άρα θέμα κρίσης και τιμωρίας δεν υπάρχει. Τιμωρία, ασφαλώς, υπάρχει αλλά έξω και μακρυά από το Θεό -για τους δαίμονες- που εκούσια είναι πονηρότατοι. Δεν τιμωρεί ο Θεός τους ανθρώπους που παραμένουν μαζί του τηρώντας τους κανόνες της προσωπικότητας και της φύσης τους. Μάλλον τους βραβεύει με την υιοθεσία και τους κάνει κληρονόμους του στην αιώνια βασιλεία. Όσοι αποπέμπονται από το Θεό στην ετοιμασμένη για το διάβολο κόλαση είναι όσοι αποκόπηκαν με τη θέλησή τους από τους φυσικούς όρους και νόμους της φύσης τους. Είναι όσοι παραμένουν με πείσμα στην παράλογη κατάσταση και ζωή των κτηνών και των δαιμόνων, οι οποίοι επιμένουν σ' όλη τη ζωή τους στην πλήρη διαστροφή και αρνούνται να διορθωθούν με τη μετάνοια.

Γνωρίζοντας ο Θεός το ευόλισθο και την ασθένεια του ανθρώπου, έδωσε τη μετάνοια η οποία παρατείνεται σ΄ όλη τη ζωή. Όσοι πλανηθούν και υποκύψουν στην αφροσύνη του παραλόγου, μπορούν να διορθώσουν το σφάλμα τους επιστρέφοντας στη βάση του προορισμού τους. Με πάρα πολλά παραδείγματα, από τη Γραφή και την ανθρώπινη ζωή, αποδεικνύεται η διόρθωση και επιστροφή στους κανόνες της ηθικής και της κατά Θεό ζωής, με τη μετάνοια. Έτσι πέτυχαν το μακαρισμό και τη θεία ευλογία, όσοι προς στιγμή παρασύρθηκαν και απομακρύνθηκαν από το δρόμο της ευσέβειας. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι των ανθρώπων παραμένουν αδιόρθωτοι ή και τελείως πλανεμένοι και γίνονται και στους άλλους παράδειγμα αποστασίας και έκπτωσης από τη ζωή του Θεού.

Δυστυχώς στο θέμα της σωτηρίας κυκλοφορούν από τις λεγόμενες «εκκλησίες» της Δύσης διάφορες διδασκαλίες γεμάτες από πλάνες, που διαστρέφουν την Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία. Η σωτηρία του ανθρώπου, όπως η θεία αποκάλυψη μας πληροφορεί, δεν είναι η απαλλαγή του από μια δυστυχισμένη κατάσταση ή θέση και η μεταφορά του σε καλύτερη θέση ή ευδαιμονέστερο περιβάλλον. Το επίκεντρο τον ανθρώπινου στόχου είναι η επανάκτηση της πρώτης θέσης του ανθρώπου στο «κατ' εικόνα και ομοίωσιν». Ο κύριος σκόπος της ενανθρώπησης του Θεού Λόγου είναι η προσωπική ένωση με τον άνθρωπο. Γι' αυτό οι Πατέρες μας, ως γνήσιοι φορείς αυτής της ιδιότητας, μίλησαν και πρόβαλλαν το θεανθρωπισμό ως τον πραγματικό σκοπό της πίστης. Το «συ πάτερ εν εμοί καγώ εν σοι... και εγώ την δόξαν ην δέδωκάς μοι δέδωκα αυτοίς, ίνα ώσιν εν καθώς ημείς εν εσμεν, εγώ εν αυτοίς και συ εν εμοί» (Ιω. ιζ' 21.-23) και δικαιολογημένα το «όσοι έλαβον αυτόν έδωκεν αυτοίς έξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι» (Ιω. α' 12) ακριβώς αυτό φανερώνει και αυτή είναι η πεμπτουσία του Χριστιανισμού. Και δεν είναι τολμηρό να πούμε ότι αν ο θεανθρωπισμός δεν είναι ο κύριος στόχος και σκοπός της χριστιανικής πίστης, δεν θα άξιζε η προσέλευση και η θυσία σ' αυτήν.

Στά προηγούμενα κεφάλαια τον βιβλίου (σ.σ.: ΑΣΚΗΣΗ - Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ) τονίσαμε τη σημασία της περιεκτικής άσκησης, ως απαραίτητου μέσου για να ανακτήσουμε όσα χάσαμε. Σημειώσαμε ότι αιτία της διάσπασης της προσωπικότητας του ανθρώπου είναι η μετά την αποκοπή από το Θεό διεστραμμένη διάνοια που «έγκειται επί τα πονηρά». Χωρίς θεραπεία ο άνθρωπος ματαιοπονεί. Ο σωτήρας μας, ως ιατρός, μας παρέδωσε έμπρακτα τη μέθοδο της ισορροπίας. Ο ίδιος εφάρμοσε, χωρίς να τη χρειάζεται, την περιεκτική άσκηση και αγωνιστικότητα, για να πείσει τη δική μας σκληρότητα ότι χωρίς κόπο και προσπάθεια δεν επανέρχονται όσα σκορπίστηκαν. Όταν με την προσπάθεια αγωνιστεί ο άνθρωπος και αντισταθεί κατά τον νόμον της διαστροφής και του παραλόγου, που χαρακτηρίζει την εμπαθή ζωή και επομένως βρίσκεται ο άνθρωπος στη θέση της πρώτης του κατασκευής, δικαιούται την ένωση και συνοίκηση στην αιωνιότητα με το δημιουργό του.
Στην αρχιερατική προσευχή του ο Κύριος απαίτησε τη συνδιαγωγή και παραμονή του στην αιωνιότητα με τους ανθρώπους. «θέλω ίνα όπου ειμί εγώ κακείνοι ώσι» (Ιω. ιζ' 24). Πολύ εύστοχα ο Κύριός μας, ως ομοίους του, μας προκαλεί προς εξομοίωση λέγοντας: « Αγιοι γίνεσθε ότι εγώ άγιος ειμι» (Α' Πέτρ. α' 16).

Συνεπώς, δεν καταδικάζει ο Θεός αυτούς που παραμορφώθηκαν και απέβαλαν τους όρους και τους νόμους της λογικής φύσης ακολουθώντας την κτηνωδία και το δαιμονισμό. Αυτοί μόνοι τους αποκόπτονται από τους νόμους της λογικής και της αξιοπρέπειας. Παρόλο που η θεία παναγαθότητα ανέχεται την αποπλάνηση των αμαρτωλών και τους δέχεται εάν πάλι μετανοήσουν και επιστρέψουν, αυτοί δεν επιδέχονται μετάνοια και αλλαγή της διαφθαρμένης ζωής και φρόνησής τους. Με δική τους επιλογή εκλέγουν και προτιμούν τη ζωή της διαστροφής, του εγκλήματος και του μίσους και πνευματικά την εφαρμόζουν μέχρι τον θανάτου τους! Πώς λοιπόν τους κρίνει ο Θεός αφού με δική τους γνώμη, απόφαση και εφαρμογή προτίμησαν την κακία και διαστροφή; Δεν θα ήταν αδικία εάν τους τα στερήσουν και μετά το θάνατο; Δεν θα ήταν αδικία να τους κατατάξουν σε θέση αντίθετη από τη θέληση και προτίμησή τους;

Υπάρχει και η απόλυτη δικαιοσύνη τον Θεού η οποία αποδίδει στον καθένα κατά τα έργα του και την προτίμησή του. Στην εδώ ζωή επικρατούσαν οι φίλοι και εραστές των έργων του κακού και του εγκλήματος. Με τη βία επιβάλλονταν στους ηθικούς και προσεκτικούς. Τους κακοποιούσαν και τους σκότωναν. Εκατομμύρια σφαγιάστηκαν από τους εργάτες τον διαβόλου και μάλιστα χωρίς να
φταίνε σε τίποτα, αλλά μόνο και μόνο γιατί πίστευαν στην αλήθεια και τηρούσαν τους κανόνες της ηθικής και της αξιοπρέπειας. Ποια είναι η γνώμη σας; Πρέπει αυτοί να είναι μαζί στην ευτυχία και τη γαλήνη της καλωσύνης και της αγάπης;

Μετά το θάνατο, κατά τις Γραφές, η κατάσταση είναι στατική και επομένως ότι έγινε ο καθένας στην εδώ ζωή αυτό θα είναι και στην αιωνιότητα. Αρα, όσοι απ' εδώ έφυγαν κακοποιοί και παράλογοι και στο μέλλον θα παραμείνουν όπως προτίμησαν και έζησαν και επομένως δεν θα είναι δυνατόν να συμβιώσουν με τους αγαθούς και ειρηνικούς εργάτες της καλωσύνης και της αγάπης. Δεν κρίνει συνεπώς ο Θεός την ανθρωπότητα, αλλά ετοιμάζει ότι ο καθένας προτιμά να φέρει μαζί του αιώνια. Επομένως ιδού καιρός να ετοιμάσει ο καθένας το μέλλον του!

Γέροντος Ιωσήφ

Κοινός ναός για 3 θρησκείες

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 13 Jul 2014 14:53:00 +0000

Μία εκκλησία για τρεις θρησκείες, που θα στεγάζει τους χώρους προσευχής χριστιανών, μουσουλμάνων και Εβραίων, έχουν εμπνευστεί τρεις ιερείς στο Βερολίνο που ελπίζουν να συγκεντρώσουν 43,5 εκατομμύρια ευρώ για την ανέγερση του «Οίκου του Ενός» με μία εκστρατεία η οποία ξεκίνησε αυτήν την εβδομάδα με τη συμβολική παράδοση του πρώτου τούβλου.

Ο προτεστάντης ιερέας Γκρέγκορ Χόχνμπεργκ, ο ραβίνος Τόβια Μπεν Τσορίν και ο ιμάμης Καντίρ Σάνσι, οι εμπνευστές του έργου, ελπίζουν να φέρουν κοντά τους πιστούς δίνοντάς τους τη δυνατότητα να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ τους και να συνυπάρξουν ειρηνικά. Ο ιμάμης Καντίρ Σάνσι ανέφερε πως η συγκεκριμένη κίνηση θα βοηθήσει τον κόσμο να κατανοήσει πως η πλειονότητα των μουσουλμάνων είναι καλοί άνθρωποι και όχι βίαιοι, ενώ πρόσθεσε πως οι πιστοί και από τις τρεις θρησκείες θα έχουν την ευκαιρία να μοιραστούν πολλά πράγματα μεταξύ τους.

Συμφιλίωση
Ο πάστορας Γκρέγκορ Χόχνμπεργκ επεσήμανε από την πλευρά του το γεγονός ότι ο οίκος θα κατασκευαστεί στο κέντρο του Βερολίνου στην περιοχή Πετριπλάτζ, στο σημείο όπου κάποτε βρισκόταν η εκκλησία του Αγίου Πέτρου τον 12ο αιώνα και ο οποίος υπέστη σοβαρές ζημιές στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και κατεδαφίστηκε το 1964.

«Μια συναγωγή, ένα τζαμί και μια εκκλησία κάτω από την ίδια στέγη θα είναι το παράδειγμα της οικουμενικότητας και της συμφιλίωσης που θέλουμε να δώσουμε», τόνισε ο Χόχνμπεργκ που πρόσθεσε ότι «χρειάζεται πολύ μεγάλη πίστη για να φανταστεί κανείς πως ένα πανέμορφο κτίριο, μοναδικό στον κόσμο, θα βρίσκεται σε μερικά χρόνια σε αυτήν την πόλη με εκατομμύρια επισκέπτες από όλες τις θρησκείες του κόσμου».

Ο «Οίκος του Ενός» θα είναι χωρισμένος ισομερώς σε εκκλησία, συναγωγή και τζαμί, τα οποία θα βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη. Ο ναός δεν θα έχει θρησκευτικά σύμβολα στο εσωτερικό του, ενώ σε μία από τις αίθουσες θα μπορούν να προσεύχονται μαζί πιστοί από τις τρεις θρησκείες, ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι τρεις ιερείς, θα είναι ανοιχτός για όλους.

Στο εσωτερικό του μοναδικού αυτού ναού θα υπάρχει επίσης θολωτός διάδρομος δύο επιπέδων, ο οποίος θα χρησιμεύει ως χώρος μαθητείας.

Αρχιτεκτονική
Οι τρεις ξεχωριστοί χώροι θα καλύπτουν την ίδια επιφάνεια, αλλά θα χαρακτηρίζονται από διαφορετική αρχιτεκτονική και σχεδιασμό που θα καλύπτει τις παραδοσιακές ανάγκες κάθε λατρευτικού χώρου.

Το ύψος του κτιρίου θα φτάνει τα 44 μέτρα στο ψηλότερο σημείο του. Το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του ναού έχει οριστεί μέσα στο 2016, αν φυσικά υπάρξει ανταπόκριση για τις δωρεές που απαιτούνται.

Τα σχέδια του κτιρίου εγκρίθηκαν ύστερα από αρχιτεκτονικό διαγωνισμό του οποίου νικητής ήταν το γραφείο Κουέν-Μαλβέτσι, εκπρόσωποι του οποίου δηλώνουν ενθουσιασμένοι με το εγχείρημα, ωστόσο, όπως επισημαίνουν, «ένα κτίριο από μόνο του δεν μπορεί να φέρει κοντά τους ανθρώπους αν δεν το επιθυμούν και οι ίδιοι».

Πηγή: Έθνος

(οι υπογραμμίσεις δικές μας αντί σχολίων)

Ποια είναι η αληθινή ελευθερία

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 07 Jun 2014 15:14:00 +0000

"...Κάποτε ο Γέροντας συνομίλησε με ένα φοιτητή που επισκέφθηκε τον Άθωνα και έλεγε πολλά περί ελευθερίας. Όπως πάντα, οΓέροντας παρακολούθησε με πολλή προσοχή τις σκέψεις και τα συναισθήματα του συμπαθούς αλλά αφελούς συνομιλητού του. Βέβαια, οι ιδέες του φοιτητή για την ελευθερία συγκεντρώνονταν από τη μια στην απαίτηση για περισσότερες πολιτικές ελευθερίες και απότην άλλη στη δυνατότητα να ενεργεί κανείς γενικά σύμφωνα με τα κίνητρα και τις επιθυμίες του.

Απαντώντας ο Γέροντας τού εξέθεσε τις δικές του απόψεις.

'Ποιος δεν θέλει ελευθερία; Όλοι τη θέλουν, αλλά πρέπει να ξέρεις σε τι συνίσταται και πώς αποκτάται. Για να γίνεις ελεύθερος, πρέπει να δεσμεύσεις τον εαυτό σου. Όσο περισσότερο δεσμεύεις τον εαυτό σου, τόσο μεγαλύτερη ελευθερία θα έχει το πνεύμα σου... Πρέπει να δεσμεύεις τα πάθη μέσα σου, για να μην κυριεύσουν το πνεύμα σου. Πρέπει να δεσμεύεις τον εαυτό σου, για να μην αδικήσεις τον πλησίον σου... Συνήθως οι άνθρωποι ζητούν την ελευθερία, για να κάνουν 'ό,τι θέλουν'. Αυτό όμως δεν είναι ελευθερία, αλλά η εξουσία της αμαρτίας επάνω σου. Η ελευθερία να αμαρτάνεις - να είσαι ακρατής στην τροφή και να μεθάς, να μνησικακείς, να εκβιάζεις, να σκοτώνεις ή να κάνεις κάτι παρόμοιο - όλα αυτά δεν είναι ελευθερία, αλλά δουλεία, καθώς είπε ο Κύριος: 'Πας ο ποιών την αμαρτίαν δούλός εστι της αμαρτίας (Ιωάν. η' 34). Πρέπει να προσεύχεσαι πολύ, για να ελευθερωθείς από την φοβερή αυτή δουλεία.

Εμείς πιστεύουμε ότι η αληθινή ελευθερία έγκειται στο να μην αμαρτάνεις, στο να αγαπάς τον Κύριο και τον πλησίον σου με όλη την καρδιά σου και όλη τη δύναμή σου.

Η αληθινή ελευθερία είναι η διαρκής διαμονή εν τω Θεώ.'

Αν και ο λόγος του Γέροντα κατά το βάθος του υπερέβαινε το όριο της αντιλήψεως του νεαρού φοιτητή, αυτός έφυγε βαθιά επηρεασμένος..."

(Απόσπασμα από το βιβλίο "Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης" του Αρχ. Σωφρονίου Σαχάρωφ, εκδ. Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ, 2003)

Σύγχρονοι Ολυμπιακοί αγώνες: Ένας θεσμός μασονικής έμπνευσης

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 05 Aug 2012 12:43:00 +0000

ΖΙΟΝ = ΣΙΩΝ

Ως συνήθως, όταν στη εποχή μας γίνεται μία κριτική ανάλυση ενός φαινόμενου, σχεδόν πάντα αυτή η κριτική είναι επιφανειακή και ασχολείται με τις δευτερεύουσας σημασίας όψεις του φαινομένου. Έτσι, για τους Ολυμπιακούς αγώνες διαβάζουμε πάντα τις ίδιες τετριμμένες κριτικές, που, έστω και ακουσίως, έχουν ως αποτέλεσμα την απόκρυψη του πραγματικού προβλήματος. Διαβάζουμε λοιπόν ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες έχουν εξελιχθεί σε ένα εμπορικό πανηγύρι, ότι οι αθλητές είναι επαγγελματίες που κυνηγάνε μόνο το χρήμα, τα διάφορα (συναρπαστικά ή μη) με το πρόβλημα του ντόπινγκ κλπ. Εντάξει όλα αυτά, αλλά νομίζω ότι το σημαντικότερο θα ήταν να βρούμε, με ακρίβεια, τόσο το πνεύμα που διέπει αυτούς τους αγώνες όσο και τα κίνητρα του ιδρυτή τους, δηλαδή του Pierre de Coubertin.

Πρώτα απ' όλα, ας αρχίσω με μία βασική επισήμανση: Οι Ολυμπιακοί αγώνες στην εποχή μας προς ποιου την τιμή γίνονται; Στην αρχαιότητα τελούνταν προς τιμή του Δία, δηλαδή, ήταν καθαρά ένας θρησκευτικός εορτασμός. Ο Ολυμπιακός ύμνος λέει ότι γίνονται για να τιμηθεί το «Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο...». Ομολογουμένως λίγο αόριστη αφιέρωση, αλλά και παράξενη, μια που σε αυτούς συμμετέχουν λαοί που με το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα ( όπως και εάν αυτό νοείται από τους σύγχρονους ιδρυτές των αγώνων), δεν έχουν τίποτα το κοινό. Οι αρχαίοι Έλληνες, λοιπόν, δεν τους αφιέρωναν σε κανένα «πνεύμα», αλλά όπως είπαμε, σε συγκεκριμένο Θεϊκό πρόσωπο, στον Δία, δηλαδή στον Ουράνιο Πατέρα: «Ο νικητής των αγώνων είχε συνείδηση ότι η στέψη του, ήταν η μυστική ένωσή του με τον ίδιο τον θεό, στον οποίο από εκείνη την στιγμή ανήκε ως εκλεκτός του. Οι αγώνες είχαν στην Ολυμπία ιερό χαρακτήρα περισσότερο από οπουδήποτε αλλού. Ήταν θρησκευτική πράξη σε ένα ιερό τόπο προς τιμή του θεού. Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι ολόκληρο το ιδεολογικό οικοδόμημα του αρχαίου αθλητισμού στηριζόταν στο θρησκευτικό συναίσθημα». Φυσικά, στους Ολυμπιακούς αγώνες περιβάλλονταν με τιμή και η αγωνιστική θέληση όπως και το σωματικό κάλλος. Άρα στο πρώτο συμπέρασμα που καταλήγουμε είναι ότι οι σύγχρονοι αγώνες δεν έχουν τα τέσσερα κύρια χαρακτηριστικά των αρχαίων αγώνων – και συγκεκριμένα: Α)Δεν γίνονται σε ιερούς τόπους. Β) Δεν αποτελούν θρησκευτική πράξη. Γ) Σε αυτούς συμμετέχουν λαοί οι οποίοι με το αρχαίο πνεύμα, όπως τέλος πάντων γενικά νοείται αυτό, δεν έχουν τίποτα κοινό. Δ) Και τέλος, δεν τηρείται η Ολυμπιακή εκεχειρία.

Προτού όμως να αναλύσουμε το γενικότερο πνεύμα των σύγχρονων αγώνων, είναι χρήσιμο να εξετάσουμε, εν συντομία, τον βίο και τα πιστεύω του Pierre de Coubertin. Ο Γάλλος παιδαγωγός, αν και καταγόταν από μία αριστοκρατική και καθολική οικογένεια, προτίμησε να ακολουθήσει τις ιδέες ενός από τους παππούδες του που ήταν μέλος της Γαλλικής μασονίας. Σημαντικό ρόλο στην διανοητική του διαμόρφωση έπαιξε η γνωστική φιλοσοφία του Auguste Comte, δηλαδή ο θετικισμός, με άλλα λόγια ο πρόδρομος του «προοδευτισμού» και του "επιστημονισμού". Ο Auguste Comte διαμόρφωσε μία θρησκεία χωρίς Προσωπικό Θεό και χωρίς το στοιχείο του υπερβατικού· τη «θρησκεία της ανθρωπότητας»: Ένα μείγμα ηθικισμού, ορθολογισμού και πίστης στην «πρόοδο και εξέλιξη του ανθρωπίνου πνεύματος». Εδώ να ανοίξουμε μία ενδιαφέρουσα παρένθεση, λέγοντας ότι η επιγραφή «Ordem e Progresso» (Τάξη και Πρόοδος) που υπάρχει πάνω στην σημαία της Βραζιλίας, είναι εμπνευσμένη από τις ιδέες του Auguste Comte. Πράγματι, το 1889 ο μασόνος στρατιωτικός και οπαδός των ιδεών του Auguste Comte Manuel Deodoro da Fonseca ανέτρεψε με πραξικόπημα τον αυτοκράτορα Πέτρο Β' και εγκατέστησε τον δημοκρατισμό στην Βραζιλία.

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στον βαρώνο Pierre de Coubertin, του οποίου τα κοινωνικό-φιλοσοφικά πιστεύω θα τα έχετε πλέον αντιληφθεί μετά από όσα προαναφέραμε. Συνοψίζοντας, ήταν ένας από εκείνους τους χαρακτηριστικούς τύπους του 19ου αιώνα που θεωρούσαν ότι είχαν βρει την «φώτιση», ακολουθώντας το νέο-γνωστικό ρεύμα εκείνης της εποχής, το οποίο είχε κάνει την εμφάνισή του είτε διαμέσου των μασονικών στοών, είτε διαμέσου των ιδεολογημάτων του ορθολογισμού και του προοδευτισμού.

Επίσης, ο de Coubertin, έχοντας έλθει σε επαφή με το πουριτανικό πνεύμα των αγγλικών και αμερικανικών πανεπιστημίων, θεωρούσε ότι η σεξουαλική ενέργεια πρέπει να ελέγχεται και να διοχετεύεται στις αθλητικές ενασχολήσεις. Καταλήγουμε λοιπόν στο ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες αποτέλεσαν έναν από εκείνους τους διάφορους διεθνείς θεσμούς που θέλησε να επιβάλλει το νέο-γνωστικό ρεύμα εκείνης της εποχής, και έχουν τους εξής απώτερους σκοπούς: Α) Να προπαγανδίσουν το οικουμενιστικό/πολυπολιτισμικό μοντέλο. Β) Να καλλιεργήσουν την πίστη στις «απεριόριστες δυνάμεις» του ανθρώπου: ένα είδος σωματικής αυτο-θέωσης. Γ) Να δώσουν το «μήνυμα», ότι με το «ιδεώδες του αθλητισμού» μπορεί να «ξεπεραστούν» οι θρησκευτικοί και εθνικοί «διαχωρισμοί». Δ) Να διαμορφώσουν εκείνο το «κλίμα» που θα οδηγήσει στο παλαιό μασονικό όνειρο της «παγκόσμιας ενοποίησης.»

Οι ολυμπιακοί αγώνες, πάντως, αποτέλεσαν και προπαγανδιστικό όργανο κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Τότε ήταν που άρχισε η εντατική χρήση των αναβολικών ουσιών. Βλέπετε, το κόκκινο (κομμουνιστικό) γνωστικό στρατόπεδο έπρεπε να προβάλει τον νέο «υπεράνθρωπο», και φυσικά ο δυτικός φιλελεύθερος γνωστικισμός, προέβαλε τον δικό του. Εν ολίγοις, δύο μορφές γνωστικισμού, ανταγωνίζονταν ποια θα κατασκευάσει τον καλύτερο υπεράνθρωπο. Και όλα αυτά υπό την αίγλη ...της Ολυμπιακής φλόγας και του αρχαίου πνεύματος...

Τελειώνοντας, ασφαλώς θα τεθεί το ερώτημα, ποια θα ήταν η καλύτερη λύση για αυτό τον θεσμό. Νομίζω ότι το καλύτερο θα ήταν να πάψει να είναι διεθνής και ταυτόχρονα να απαλλαγεί από όλους εκείνους τους συμβολισμούς, στους οποίους αναφερθήκαμε προηγουμένους. Όποια χώρα θέλει, την περίοδο που εκείνη θα αποφασίζει, θα μπορεί να τελεί αθλητικούς αγώνες και να τους ονομάζει ολυμπιακούς ή όπως αλλιώς νομίζει. Στην τόπο μας, το καλύτερο θα ήταν να γίνεται μία πανελλήνια αθλητική διοργάνωση, στην οποία θα λάμβαναν μέρος αποκλειστικά και μόνον μαθητές των λυκείων και των πανεπιστημίων. Να μην είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μία αθλητική- αγωνιστική διοργάνωση.

(Πηγή: http://theodotus.blogspot.gr)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Παγκοσμιοποίηση και πατριωτικά κινήματα

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 06 Jul 2012 15:30:00 +0000

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας είδαμε πώς Οι πολέμιοι της παγκοσμιοποίησης προχωρούν στη δημιουργία πατριωτικών κινημάτων ενάντια στον ισοπεδωτικό διεθνισμό της.

Στην πατρίδα μας υπάρχουν τρία "πατριωτικά", "εθνιστικά" ή και "εθνικιστικά" - σύμφωνα με τον αυτοπροσδιορισμό τους - κινήματα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση (το ένα, μέχρι τις τελευταίες εκλογές).

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμμένου κατάφεραν να αποσπάσουν ένα σημαντικό ποσοστό του εκλογικού σώματος σε δύο μόλις μήνες λειτουργίας του κόμματός τους, αν και στις εκλογές του Ιουνίου έχασαν έδαφος κυρίως λόγω του διλήμματος "Ευρώ ή δραχμή" και της συσπείρωσης παραδοσιακών "δεξιών" ψηφοφόρων με τη ΝΔ.

Με καταγγελτικό αντιμνημονιακό λόγο και αντιμεταναστευτική θέση, αποτελεί αυτό που θα λέγαμε συνεπές πατριωτικό κίνημα κατά της Νέας Τάξης και της παγκοσμιοποίησης, τα σκοτεινά σχέδια των οποίων αποκάλυπτε άλλωστε ο ιδρυτής του εδώ και χρόνια.

Η Χρυσή Αυγή ήταν η έκπληξη και των δύο εκλογικών αναμετρήσεων και κυρίως της δεύτερης, όταν πολλοί περίμεναν ότι θα έχανε μεγάλο μέρος του απρόσμενα μεγάλου ποσοστού που είχε αποσπάσει στην πρώτη.

Απευθυνόμενη σε νέους κυρίως ανθρώπους που έχουν περιθωριοποιηθεί οικονομικά και κοινωνικά, αλλά και σε μεγαλύτερους που αναζητούν "τάξη και ασφάλεια", κατάφερε άριστα να εκμεταλλευθεί τη λαϊκή αγανάκτηση από την οικονομική κρίση και την

εγκληματικότητα μερίδας των αλλοδαπών - δύο κυριάρχων προβλημάτων της καθημερινής ζωής των Ελλήνων για τα οποία ευθύνεται εν πολλοίς η ανεπάρκεια των πολιτικών τους.

Ο ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη βρέθηκε εκτός Βουλής, αποτελώντας απτό παράδειγμα της υπαρκτής διαχωριστικής γραμμής που διέπει το σημερινό πολιτικό σύστημα και τη θέση του ως προς την παγκοσμιοποίηση.

Απεμπολώντας τις πάγιες εθνιστικές του θέσεις, επέβαλε (!) πρωθυπουργό της νεοταξίτικης Τριμερούς - που μέχρι τότε κατέγγελλε -, συνεργάστηκε με τους "δεξιούς διεθνιστές" του μνημονίου και όταν αντιλήφθηκε το λάθος του, απεχώρησε. Όμως ήταν πια πολύ αργά. Είχε διαβεί τον Ρουβίκωνα, και αυτό οι οπαδοί του δεν το συγχώρησαν...

Εμείς δεν θα αμφισβητήσουμε τις αγνές πατριωτικές προθέσεις των πατριωτικών κινημάτων και των ηγετών τους. Κάποιοι μπορεί να έχουν πραγματική αντίληψη του "έργου" που παίζεται μπρος και πίσω από τις κουρτίνες και των κοσμοϊστορικών αλλαγών που αυτό συνεπάγεται. Αυτό που έχουμε να επισημάνουμε είναι ότι έχουν εμπλακεί σε έναν πόλεμο, που δεν εξαντλείται μόνο σε πολιτικές μάχες στα έδρανα της Βουλής, καταγγελίες "οργής και αγανάκτησης" ή εθνικιστικό ακτιβισμό στα σοκάκια του Αγίου Παντελεήμονα.

Πρόκειται για κάτι πολύ πιο μεγάλο από αυτό.

Καθώς, όπως λέει και ο απ. Παύλος:

"Ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις" (Προς Εφεσίους 6:12)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης: Πλησιάζουμε προς το τέλος...

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 27 Jun 2012 15:38:00 +0000

"Πριν από πενήντα χρόνια οι άνθρωποι την πίστη τους την κρατούσαν, εφύλαγαν την τάξη και είχαν ακέραια την αγάπη προς τον Θεό και προς τον άνθρωπο. Δεν γίνονταν αυτά τα παρατράγουδα που βλέπουμε σήμερα, παιδιά μου, μέσα στην ελληνική οικογένεια, χωρίς σοβαρές υποθέσεις και σοβαρά προβλήματα να γίνεται η διάλυση της ελληνικής οικογένειας. Γιατί, παιδιά μου, φτάσαμε σ' αυτό το κατάντημα; Γιατί πέρασαν έθνη από εδώ και μας δίδαξαν τα ήθη και τα έθιμά τους, εμείς τα ακούσαμε, τα ακολουθήσαμε και αφήσαμε τα δικά μας. Πρώτα την πίστη, που είχαν οι προπάτορές μας, την αγάπη, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, τη σταθερότητα και την ειλικρίνεια, που έπρεπε να έχει ο άνθρωπος στην καρδιά. Τότε αγαπούσε ο ένας τον άλλο. Μέσα στο κάθε χωριό δεν υπήρχαν προβλήματα, όπως βλέπεις τώρα, που δεν υπάρχει καμμιά συνεννόηση μεταξύ των χριστιανών. Υπήρχε αγάπη μεγάλη. Αγαπούσαν οι άνθρωποι τον Θεό και μεταξύ τους αγαπιούνταν.

Αλλά σήμερα έχουν αλλάξει τα πράγματα και, δυστυχώς, βρισκόμαστε σε μία καμπή δύσκολη, παιδιά μου. Δύσκολη καμπή από έποψη ασφαλείας, από έποψη ειλικρινείας και πίστεως προς τον Θεό. Ο καθένας από εμάς σηκώνει και μία σημαία δική του και δεν υπολογίζει τίποτα. Και βλέπεις αυτό το κατάντημα το σημερινό του ανθρωπίνου γένους, του ελληνικού γένους. Να μη σας πω για τους άλλους, οι άλλοι βαδίζουν μέσα στο σκοτάδι. Αλλά οι Έλληνες, που μέχρι τινός είχαν και κρατούσαν το φως, τη λαμπάδα του φωτός που ανέδιδε απ' τον Ουρανό και από την πίστη προς τον Θεό;

Αλλά φαίνεται, παιδιά μου, ότι βρισκόμαστε σε μεγάλες εκπλήξεις. Και κατά την Γραφή και κατά τις παραδόσεις της χριστιανικής πορείας, από εδώ και πέρα πρέπει να περιμένουμε σοβαρές αλλαγές και πολύ σοβαρές καταστάσεις. Διότι πλησιάζουμε προς το τέλος και αυτά είναι προφητευμένα. Θα γίνουν όλα, όσα προφητεύουν οι μεγάλοι άνδρες της Εκκλησίας και όσα ο Κύριος έχει αποκαλύψει. Θα έλεγα, παιδιά μου, με μια μεγάλη ευχή, εμείς οι τελευταίοι άνθρωποι να μη βρεθούμε σ' αυτόν τον κυκλώνα, να μη βρεθούμε σ' αυτό το κατάντημα το φοβερό.

Για να γλιτώσουμε κι εμείς από την τελεία καταστροφή, αν θελήσουμε όλοι μας, είναι καιρός ακόμα να μπορέσουμε να βρούμε τον δρόμο μας, τον δρόμο της επιστροφής. Ο δρόμος της επιστροφής είναι η μετάνοια και η επιστροφή μας προς τον Χριστό. Εκεί θα βρούμε μόνο παρηγοριά και ζωή αιώνιο που μας υπόσχεται ο Δημιουργός...

...Μέσα σ' αυτό το πέρασμα έχουμε και έναν εχθρό του ανθρωπίνου γένους, που έρχεται και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να κατακτήσει τη γη. Η γη είναι του Ουρανού και του Θεού, αλλά για ένα διάστημα θα κυριαρχήσει κι αυτός, θα περάσει από τη γη και αλίμονο στους ανθρώπους που θα βρεθούνε την εποχή εκείνη.

Ναι, έρχεται αυτός και μας σερβίρει έναν καινούριο νόμο... Ο άλλος νόμος αυτός είναι: όχι αγάπη, αλλά μίσος, όχι ειλικρίνεια, αλλά ψευτιά, όχι αλήθεια, αλλά συκοφαντία, κακία, αδικία, πλεονεξία, φιλαργυρία και φόνοι! Ποιος θα το πίστευε, μέσα στην Ελλάδα να περάσουν είκοσι τέσσερις ώρες και να μη γίνουν δύο, τρεις και πέντε φόνοι! Ποτέ δεν γινόταν αυτό. Να που εκπληρώνεται η προφητεία ότι οι άνθρωποι του καιρού εκείνου δεν θα υπολογίζουν τον άνθρωπο εις καμίαν αξίαν.

Αλλά όλα αυτά που βλέπετε είναι γεγραμμένα. Τα διαβάζουμε και παρέρχονται απαρατήρητα, δυστυχώς, γιατί εμείς οι τελευταίοι άνθρωποι δεν προσέχουμε και πολύ. "Ε, έτυχε κάτι να γίνει στην Αθήνα, κάτι να γίνει στη Θεσσαλονίκη, ίσως να γίνει..." Όμως είναι γεγραμμένα και θα περάσουν όλα τα γεγονότα εκείνα, όπου έρχεται αυτός ο φοβερός δαίμων που σας λέγω, να κυριαρχήσει επί της γης και να καταστήσει το βασίλειό του παγκόσμιο.

Και αυτός ο κυρίαρχος θα είναι ο αντίχριστος, που έρχεται να βασιλέψει για λίγο διάστημα. Θα είναι ο καταστροφέας της ανθρωπότητας, θα ανατρέψει το Σύμπαν, θα επιβάλει βία, για να τον προσκυνήσουν οι άνθρωποι. Για τρία χρόνια δεν θ' αφήσει τίποτα όρθιο, όταν έρθει ο χρόνος. Αλλά λίγο θα είναι το πέρασμά του, για να δείξει και αυτός εκείνα που έχει μες στην καρδιά του, την κακία δηλαδή. Γιατί έρχεται ο Κύριος και θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Θα καθαρίσει άπαξ διά παντός και θα φέρει την τάξη την καινούρια, την αιώνια, που θα είναι τάξη ασάλευτη, μέσα από το χέρι του Δημιουργού που έπλασε τον άνθρωπο και έκτισε τον Ουρανό και τη γη."

(Απόσπασμα από το βιβλίο, Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης, Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου - εκδόσεις Ακρίτας)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

"Γέροντα Παΐσιε, ποιο κόμμα να ψηφίσουμε;"

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 13 Jun 2012 21:28:00 +0000

Σε ερώτηση ποιο κόμμα πρέπει να ψηφίζουν οι χριστιανοί, ο Γέροντας Παΐσιος απάντησε αλληγορικά:

«Να προτιμάτε τις ελιές που δεν έχουν δάκο. Αν δεν υπάρχουν τέτοιες, να προτιμάτε εκείνες που έχουν λιγότερο δάκο. Φαίνονται αυτές ποιες είναι»...

Ποια η σχέση της "Χρυσής Αυγής" με τον ναζισμό

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 07 Jun 2012 08:00:00 +0000

"Η 'Χρυσή Αυγή' που ιδρύθηκε από τον Σάμουελ Μάτερς το 1887, ήταν απόγονος της μυστικής αγγλικής εταιρείας των Ροδόσταυρων, η οποία είχε δημιουργηθεί 20 χρόνια πριν από τον Ρόμπερτ Γουένγουορθ Λιτλ, που ήταν ένας από τους αξιωματούχους της μασονίας.

Η 'Χρυσή Αυγή' είχε 144 μέλη και σαν σκοπό της, την πρακτική της τελετουργικής μαγείας και την επίτευξη της κατάκτησης των αρχικών δυνάμεων και γνώσεων... Βρισκόταν σε επαφή με τις παρόμοιες εταιρείες της Γερμανίας των οποίων θα βρούμε αργότερα μερικά μέλη στην περίφημη ανθρωποσοφική κίνηση του Ρούντολφ Στάινερ και αργότερα σε άλλα προναζιστικά κινήματα. Αρχηγός της στη συνέχεια θα πρέπει να ήταν ο Άλιστερ Κράουλι (σ.σ.: κορυφαίος 'μαύρος' μάγος του 20ού αιώνα), ένας καταπληκτικός άνθρωπος και σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα πνεύματα του νεοειδωλατρισμού, του οποίου τα ίχνη θα ακολουθήσουμε στη Γερμανία...

...Στα μάτια ενός λογικού ιστορικού, η 'Χρυσή Αυγή' και ο ναζισμός δεν έχουν τίποτα κοινό. Ο ιστορικός είναι λογικός, όχι όμως και η ιστορία. Τις ίδιες πεποιθήσεις έχουν αυτοί οι δύο άντρες (σ.σ.: Μάτερς και Χίτλερ), οι βασικές τους εμπειρίες είναι ίδιες, η ίδια δύναμη τους οδηγεί. Ανήκουν στο ίδιο ιδεολογικό ρεύμα, στην ίδια θρησκεία. Αυτή η θρησκεία δεν έχει ακόμα μελετηθεί. Ούτε η εκκλησία, ούτε ο δογματισμός δεν το επέτρεψαν...

...Πιστεύουμε πως αυτές οι μυστικές εταιρείες, μικρές ή μεγάλες, με παρακλάδια ή όχι, συναφείς ή όχι, δηλώνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, περισσότερο ή λιγότερο ξεκάθαρα, την ύπαρξη ενός διαφορετικού κόσμου απ' αυτόν που ζούμε. Ας πούμε πως δηλώνουν τον κόσμο του Κακού... Ο ναζισμός υπήρξε απ' αυτές τις σπάνιες στιγμές της ιστορίας του πολιτισμού μας, όπου μια πόρτα άνοιξε προς έναν άλλο κόσμο, μ' ένα τρόπο θορυβώδη και δυνατό. Είναι πολύ περίεργο που οι άνθρωποι έκαναν πως δεν άκουσαν και είδαν τίποτα, έξω από τις συνηθισμένες επιπτώσεις του πολέμου και της πολιτικής.

Όλα αυτά τα κινήματα, ο μοντέρνος ροδοσταυρισμός, η 'Χρυσή Αυγή', η γερμανική εταιρεία του Βριλ (που θα μας οδηγήσουν στην ομάδα της Θούλης, όπου εκεί θα συναντήσουμε τον Χαουσχόφερ, τον Ες και τον Χιτλερ), είχαν διασυνδέσεις με τη Θεοσ-οφική Εταιρεία της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, που ήταν καλά οργανωμένη και είχε δύναμη. Η Θεοσ-οφία καταγόταν από τη νεοειδωλολατρική μαγεία που ερχόταν από την Ανατολή και την ινδουιστική θεματολογία. Θα ήταν καλύτερα να πούμε πως κάποια ανατολίτικη θεωρία του Σατανά ανοιγόταν προς τη Δύση..."

(απόσπασμα από το βιβλίο "Η Αυγή των Μάγων", των δημοσιογράφων Λ. Πάουελς και Ζ. Μπερζιέ, εκδόσεις Κάκτος, 1990)

Η κρίση στρέφει τον κόσμο στην Εκκλησία

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 03 Jun 2012 21:02:00 +0000

Βλέπουν δίπλα τους πολλά από εκείνα που θεωρούσαν δεδομένα να καταρρέουν, ανησυχούν για το μέλλον των παιδιών τους λόγω οικονομικής κρίσης ενώ μερικοί στρέφονται ακόμη και στην αυτοκτονία. Την ίδια στιγμή, οι εκκλησίες γεμίζουν από Έλληνες και Ελληνίδες που αναζητούν ελπίδα στο υπερβατικό και αρχίζουν να διακατέχονται από μια έντονη διάθεση προσφοράς στον συνάνθρωπο. Την τάση αυτή διαπιστώνουν οι ειδικοί που συζητούν μεταξύ τους, σε μια προσπάθεια να προσδιορίσουν τις πραγματικές διαστάσεις του φαινομένου.

«Υπάρχει μια έντονη στροφή στη θρησκεία για το λόγο ότι και η ίδια η κρίση προκαλεί τη θρησκευτική ανάγκη του ανθρώπου να αναζητήσει ελπίδα μέσα στην οριακότητα, μέσα στην οποία ζει καθημερινά» εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Ιωάννης Κουρεμπελές. Όπως επισημαίνει, ο κόσμος στρέφεται πλέον στο χώρο της θρησκείας, ένα χώρο που μπορεί να του προσφέρει διεξόδους, ώστε να μην κλειστεί στον εαυτό του αλλά να προτάξει την πραγματική κοινωνία με τον άνθρωπο.

Το γεγονός επιβεβαιώνει και ο καθηγητής ποιμαντικής και κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, Ηρακλής Ρεράκης, τονίζοντας ότι πράγματι, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, έχει αυξηθεί ο πληθυσμός που επισκέπτεται την εκκλησία, αναζητώντας παρηγοριά και ανάπαυση. Ο ίδιος αποδίδει το ενδιαφέρον αυτό και στην ενεργοποίηση της επίσημης χριστιανικής Εκκλησίας στον τομέα της κοινωνικής προσφοράς, κυρίως με την διοργάνωση συσσιτίων και διανομής ειδών πρώτης ανάγκης. Παράλληλα, διαπιστώνεται ότι έχει ενταθεί η ευαισθησία των πολιτών που, είτε έχουν πολλά είτε λιγότερα, προτίθενται να προσφέρουν σε εκείνους που χρήζουν βοήθειας, οικονομικής ή ψυχολογικής. Στο πλαίσιο αυτό η φιλανθρωπία αντιμετωπίζεται ως πρακτική που απορροφά τους κραδασμούς της οικονομικής κρίσης στην κοινωνική ζωή.

«Είναι κάτι αξιοθαύμαστο και αξιόλογο. Μπορεί, όμως, να θεωρηθεί ως μία αρχή καθώς από εκεί και πέρα είναι ζήτημα της επίσημης Εκκλησίας το πώς θα διαχειριστεί το θέμα» αναφέρει ο κ. Ρεράκης και δεν παραλείπει να αναφερθεί «σε περιπτώσεις που οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας απομάκρυναν τους πιστούς από κοντά τους». Το ζήτημα, σύμφωνα με τον κ. Κουρεμπελέ, είναι αν εκεί που στρέφεται πλέον ο κόσμος υπάρχει προοπτική ή αν υπάρχουν ελλείμματα που θα ήταν καλό να συζητηθούν. Για το λόγο αυτό, το ζητούμενο είναι ο διάλογος, προκειμένου να καταφέρει η χριστιανική Εκκλησία να προτάξει τη δική της οντολογία, εκείνη της πνευματικότητας και της ανοιχτής προσφοράς, μακριά από ακρότητες και σχετικοποιήσεις.

Σε ό,τι αφορά τις διαστάσεις της κρίσης, ο καθηγητής ποιμαντικής και κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, κάνει λόγο για πνευματική και όχι οικονομική κρίση καθώς, όπως εκτιμά, εδώ και 40 χρόνια στην Ελλάδα υπήρχε πρόβλημα στους θεσμούς και την εξουσία που οδήγησε τελικά στη σημερινή κατάσταση. Σε αυτό, άλλωστε, το γεγονός αποδίδει τον αποκαλούμενο «ευρωπαϊκό χειμώνα», έναν όρο που περιγράφει την γενικότερη απομάκρυνση του ευρωπαϊκού κόσμου από την θρησκεία εδώ και πολλά χρόνια. Ενδεικτικό είναι, εξάλλου, ότι στις ευρωπαϊκές καθολικές και προτεσταντικές χώρες όπου επιβάλλεται εκκλησιαστικός φόρος, οι πολίτες «αποχρωματίζονται», δηλαδή δηλώνουν ότι αποσύρονται από τη θρησκεία για να μην κληθούν παράλληλα να καταβάλλουν το αντίτιμο. Το ποσοστό των ανθρώπων αυτών υπολογίζεται σε 5 με 7% του πληθυσμού κάθε χρόνο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης: "Αυτά που θα δουν τα μάτια μας από εδώ και πέρα, δεν θα τα έχουμε ποτέ ξαναδεί..."

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 12 May 2012 15:06:00 +0000

"Αυτά που θα δουν τα μάτια μας και θ' ακούσουν τ' αυτιά μας από εδώ και πέρα, δεν θα τα έχουμε ποτέ ξαναδεί ούτε ξανακούσει. Μέσα στην επόμενη εικοσαετία (σ.σ.: αυτά ειπώθηκαν το 1997), θα γίνουν φοβερά πράγματα. Οι Ευρωπαίοι, για παράδειγμα, θα πάνε να καταργήσουν το άβατο του Αγίου Όρους...

...Λέει ο θείος Παύλος ότι θα έρθει ένας καιρός, και είναι αυτός ο καιρός, τον οποίο διερχόμεθα εμείς, που ο άνθρωπος θα αποστατήσει από την πίστη του στον Θεό και θα στραφεί στην παλαιά δοξασία, στους θεούς του ψεύδους. Θα επαναφέρουν το Δψδεκάθεο. Και άρχισε να γίνεται αυτό, το έχει ξεκινήσει ένας οργανισμός και πάνε στον Όλυμπο και ετοιμάζουν το Δωδεκάθεο.

Θα στραφούνε, λέει, στην παλαιά δοξασία, που ήτανε η αθεϊα και θα χάσει ο άνθρωπος την ανθρωπιά του, θα χάσει την αλήθεια, θα χάσει την ειλικρίνεια, την πίστη του. Στους χίλιους έναν θα βρίσκεις που θα μιλάει την αλήθεια και οι άλλοι θα τον λένε τρελό. Πόσα θ' αλλάξουν! Κι όσο πας, χειρότερα θα γίνονται.

Ξέρεις τι θα γίνεται τότε; Μέσα στον δρόμο που θα περνάς, ένας που θα του λείπουν τα λεφτά και θάχει χρέος, το οποίο δεν θα μπορεί ποτέ να το βγάλει, άμα ξέρει ότι έχεις μια περιουσία, θα περνάει δίπλα σου και θα σου δίνει μία με το στιλέτο και θα σε σκοτώνει.

Αυτά θα γίνουν πριν από τις τελευταίες μέρες. Δεν θα γλιτώνεις. Θα σε σφάζει μες στον δρόμο και θα σου παίρνει ό,τι έχεις και θα σηκώνεται να φεύγει. Και να ιδείς τότε! Οι άλλοι που θα περνάνε, δεν θα δίνουν καμιά σημασία. Σε σκότωσε; Σε σκότωσε. Θα περνάνε, σαν να μη συμβαίνει τίποτε και θα πηγαίνουν στη δουλειά τους. Γιατί κι αυτοί τα ίδια θα είναι. Αυτή η τρομερή κατάσταση θα υπάρχει τα τελευταία χρόνια.

...Θα υπάρχει φτώχεια, λιμός, θα κλείσουν και τα σύνορα. Εσύ θα ζεις, εγώ δεν θα ζω (σ.σ.: Ο γέροντας κοιμήθηκε το 2006). Θα ζεις και θα το θυμάσαι. Τότε θα μείνουν δύο εκατομμύρια Έλληνες πιστοί στον Κύριο. Από αυτούς θα βγουν μάρτυρες. Ο σωστός Χριστιανός πρέπει να έχει πίστη, αγάπη, ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία.

...Πάνω απ' όλα παιδιά μου, να κρατήσουμε την πίστη μας στον Κύριο, και ας έρθουν μέρες δύσκολες και ας έρθουν μέρες δοκιμασίας... Όμως εκεί θα είναι ο Κύριος και δεν θ' αφήσει τον άνθρωπο. Θα μας βοηθά σε ό,τι θέλουμε. Δεν θα μας αφήσει, να είστε βέβαιοι και πιστοί. Γιατί αυτό θέλει να έχουμε εκείνες τις μέρες: ΠΙΣΤΗ!"

(Απόσπασμα από το θαυμάσιο βιβλίο, Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης, Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου - εκδόσεις Ακρίτας)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Ολυμπιακοί Λονδίνου: Ένα Σήμα, Μία Πίστη, Μία Θρησκεία

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 12 May 2012 13:42:00 +0000

ΖΙΟΝ - ΣΙΩΝ
"Χριστιανοί", Εβραίοι, Μουσουλμάνοι, Βουδιστές, Ινδουιστές, Ζωροαστριστές (!), όλοι μαζί...! Όταν η ‘πολιτική ορθότητα’ συναντά το ‘οικουμενιστικό πνεύμα’, έχουμε ένα ‘ουδέτερο’ θρησκευτικό σήμα για τους θρησκευτικούς λειτουργούς που θα παρευρεθούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Αν και η επίσημη δικαιολογία για την απαγόρευση κάθε θρησκευτικού συμβόλου είναι ο «σεβασμός για τους διαφορετικούς θρησκευόμενους λαούς».

Η Telegraph αναφέρει ότι τα θρησκευτικά σύμβολα θα απαγορευτούν από τα σήματα που έχουν σχεδιαστεί να φορούν οι εφημέριοι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Ο βασικός λόγος, είναι να μην «προσβάλλουν τους ανθρώπους που επιθυμούν να φορούν μόνο το δικό τους σύμβολο πίστης». Η καρφίτσα πέτου, η οποία έχει ως στόχο να αναδείξει το ρόλο που θα έχουν οι θρησκευτικοί ηγέτες στους Αγώνες του 2012, έχει γίνει το κέντρο μιας διαμάχης καθώς τα θρησκευτικά σύμβολα απορρίφθηκαν από το σχεδιασμό.

Η Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου (LOCOG) ρώτησε μια συμβουλευτική επιτροπή από εκπροσώπους διαφόρων θρησκειών για να δώσουν ιδέες για την εμφάνιση που θα έχει το σήμα. Ενώ φέρεται ότι υπήρχαν σχέδια που περιλάμβαναν σύμβολα και από τις εννέα από τις θρησκείες που ήταν παρούσες στην επιτροπή των αντιπροσώπων, ο σχεδιασμός απορρίφθηκε. Η κεντρική ιδέα ήταν ότι όλα τα άτομα που θα φορούν το σήμα δεν θα αισθάνονται άνετα με τα αθλητικά σύμβολα άλλων θρησκειών. Η Telegraph συνεχίζει: Το τελικό σήμα – που παρουσιάστηκε στον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρυ και σε οκτώ άλλους θρησκευτικούς ηγέτες που βρέθηκαν στο Ολυμπιακό Πάρκο - διαθέτει απλά τη λέξη «πίστη» και μια υδρόγειο, παράλληλα με τα λογότυπα των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων. [...]

Το σήμα θα φορεθεί από τους 193 θρησκευτικούς λειτουργούς - που θα ασχολούνται με αθλητές, υπαλλήλους, το προσωπικό και τα μέλη των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αν και υπήρχε πρόταση για ένα σήμα που θα φέρει τα εννέα σύμβολα – ανάμεσά τους το σταυρό και την ημισέληνο - οι διοργανωτές λένε ότι θα είχε «περιορισμένη» "απήχηση" στους θρησκευόμενους αθλητές και θεατές. Η επιτροπή απέρριψε και άλλες προτάσεις για το σχεδιασμό, συμπεριλαμβανομένης μιας εικόνας με χέρια σε στάση προσευχής και μίας με ένα αναμμένο κερί.

«Συζητήσαμε πολλές ιδέες - είναι πάντα δύσκολο να έχουμε ένα σύμβολο με το οποίο θα νιώθουν άνετα όλοι», δήλωσε ο αιδεσιμότατος Duncan Green, ο οποίος υπηρτεί ως Αγγλικανός ιερέας και είναι ο επικεφαλής των πολύ-θρησκευτικών λειτουργιών των Ολυμπιακών Αγώνων. «Θέλαμε κάτι που οι άνθρωποι όλων των θρησκειών θα μπορούσαν να φορέσουν και να αισθάνονται άνετα και που θα έδειχνε ότι οι θρησκείες του κόσμου προχωράνε μαζί. Αν θέλουμε κάτι που να απευθύνεται σε όλες τις θρησκείες πρέπει να είναι ουδέτερο (!)."

Μόνο που οι κύριοι ξεχνούν ότι η δημιουργία ενός θρησκευτικού συμβόλου προϋποθέτει και τη δημιουργία θρησκείας. Μήπως στο μέλλον θα δούμε τους αθλητές και υπό κοινή σημαία για να μην προσβάλλονται μεταξύ τους και δούμε τις σημαίες να παίρνουν την άγουσα για τις αποθήκες; Αλλωστε για να γίνει μια παγκόσμια κυβέρνηση χρειάζονται τρία πράγματα. Παγκόσμιοι φόροι (βλ. "πράσινοι" φόροι για το "φαινόμενο του θερμοκηπίου"), κοινή πίστη (βλ. ουδέτερο σύμβολο πίστεως), και κοινή σημαία (βλ. ΟΗΕ).

(Πηγή: apocalypsejohn.com)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Στόχος του Λουκά Παπαδήμου η προώθηση της παγκόσμιας κυβέρνησης

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 13 Nov 2011 08:04:00 +0000

Ο Λουκάς Παπαδήμος (γενν. το 1947) σπούδασε φυσική στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ηλεκτρομηχανική (1972), ενώ έλαβε και διδακτορικό (1978) στα οικονομικά από ίδιο πανεπιστήμιο. Παράλληλα, εργάστηκε ως βοηθός ερευνών και ειδικός επιστήμονας στο ΜΙΤ, υπό τον νομπελίστα καθηγητή Φράνκο Μοντιλιάνι, μαζί με τον νυν πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι.

Το 1980 προσελήφθη ως οικονομικός εμπειρογνώμων στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FED). Το 1985 επέστρεψε στην Ελλάδα αναλαμβάνοντας οικονομικός σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος (1985-1993). Το 1993 διορίστηκε υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και τον επόμενο χρόνο διοικητής της Τράπεζας, παραμένοντας έως το 2002, οπότε ανέλαβε αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θέση από την οποία αποχώρησε το 2010.

Από το 1998 είναι μέλος της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission).

Τι είναι η Τριμερής Επιτροπή

Πρόκειται για οργανισμό που έφτιαξαν στη δεκαετία του ’70 εκπρόσωποι πολυεθνικών εταιρειών από τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα της τότε εποχής (ΗΠΑ, Δ. Ευρώπη, Ιαπωνία) και είχε ως ρητό στόχο τον περιορισμό των δημοκρατικών κατακτήσεων των λαών και την αύξηση της εξουσίας των εταιρειών αυτών.

Η Τριμερής Επιτροπή ιδρύθηκε το 1973 από τον Ντέηβιντ Ρόκεφελερ, είναι προέκταση του πανίσχυρου Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (Council of Foreign Relations, γνωστό ως CFR). Ο Ρόκεφελερ επέλεξε ένα καθηγητή του Πανεπιστημίου Κολούμπια που λεγόταν Zbigniew Brzezinski, Σύμβουλο του Προέδρου Κάρτερ στα θεμάτα Ασφαλείας, για να τον κάνει διευθυντή της. Η Τριμερής Επιτροπή είναι ο εκτελεστικός βραχίων του CFR. Έχει πάνω από 200 μέλη.

Η Τριμερής Σφαίρα - οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και η Ιαπωνία - σε συνδυασμό με τη Λέσχη της Ρώμης και την Τριμερή Επιτροπή, διαιρούν τον πλανήτη μας σε δέκα βιοπεριοχές. Οι ΗΠΑ είναι η πρώτη περιοχή (ΝΑFΤΑ). Η Ευρώπη η δεύτερη (Ε.Ε.). Και η Ιαπωνία η τρίτη (ASEAN). Αυτοί οι τρεις κύριοι πρωταγωνιστές - σε πλανητικό επίπεδο - προβλέπεται να αποτελέσουν τα κέντρα εξουσίας μιας υπερεθνικής κυβέρνησης η οποία θα έχει υπό την διοίκηση της δέκα βιοπεριοχές, όταν η Νέα Παγκόσμια Τάξη ολοκληρωθεί.

Ο στόχος της Τριμερούς Επιτροπής είναι να προωθήσει την παγκόσμια κυβέρνηση ενθαρρύνοντας την οικονομική ανεξαρτησία των υπερδυνάμεων οδηγώντας τις οικονομίες των μελών - εθνών σε μία θέση που θα μπορούσαν να είναι απολύτως συνδεδεμένες. Η Τριμερής Επιτροπή εντείνει τις προσπάθειες για περιφερειοποίηση μέσω των αδελφών οργανώσεων Λέσχη Bilderberg και Λέσχη της Ρώμης. Ο κύριος συνένοχος των Ροκφέλλερ σ’ αυτή την προσπάθεια είναι o Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι που σχεδίασε τον καταστατικό χάρτη της Επιτροπής και έγινε ο πρώτος διευθυντής της οργάνωσης (1973 - 1976).

Ο Μπρεζίνσκι που αργότερα έγινε ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Τζίμι Κάρτερ έγραψε αρκετά βιβλία με λεπτομέρειες γύρω από το πώς βλέπει τον κόσμο. Σ’ ένα από αυτά τα βιβλία με τίτλο «Ανάμεσα σε δύο εποχές» γραμμένο στα 1970 ο Μπρεζίνσκι καλεί για ένα Παγκόσμιο Οικονομικό Σύστημα και προετοιμάζει τον αναγνώστη να δεχθεί ένα παγκόσμιο σύστημα φόρων.

Αναφερόμενος στην μέθοδο της «Τμηματικής Προσέγγισης», ο Brezinski εξηγεί:

«Γενικά, οι προοπτικές για αποτελεσματική διεθνή συνεργασία είναι σε θέση να βελτιωθούν αν διατηρηθούν ανέπαφοι οι θεσμοί - αυτό που τώρα αποκαλούμε μέθοδο της τμηματικής προσέγγισης... κατά μήκος των εθνικών συνόρων μπορούν να υπάρξουν συμμαχίες από ειδικούς που θα αφορούν συγκεκριμένες λειτουργικές περιοχές, εξασθενίζοντας τον εθνικισμό ο οποίος διαφορετικά ίσως να εμποδίσει την ομοφωνία...»

Ο Μπρεζίνσκι στο βιβλίο του «Η Τεχνοτρονική Εποχή» εξαγγέλλει ανοιχτά τους τρόπους και τις μεθόδους που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για να ελέγξουν το κόσμο στο μέλλον. Σύμφωνα με αυτόν η κοινωνία μας βρίσκεται σε μια επανάσταση της πληροφορικής που βασίζεται όμως σε μια εστίαση στη ψυχαγωγία και στα θεάματα, τα οποία λειτουργούν τελικά σαν ένα ναρκωτικό για μια αυξανόμενα άσκοπη μάζα πολιτών. Μιλάει στο βιβλίο του για την ανάγκη ελέγχου αυτών των «μαζών»:

"Συγχρόνως η ικανότητα να διεκδικούμε κοινωνικό και πολιτικό έλεγχο πάνω στα άτομα θα αυξηθεί απεριόριστα. Σύντομα θα είναι δυνατόν να επιβάλουμε σχεδόν συνεχή έλεγχο πάνω σε κάθε πολίτη και να διατηρούμε αναβαθμισμένα αρχεία, που θα περιέχουν ακόμα και τις πιο προσωπικές λεπτομέρειες για την υγεία του και τη προσωπική συμπεριφορά του πέρα από κάθε συνηθισμένο πρότυπο. Αυτά τα αρχεία θα μπορούν να ανακτηθούν άμεσα από τις αρχές. Η δύναμη θα κινηθεί προς τα χέρια αυτών που θα ελέγχουν τις πληροφορίες. Οι υπάρχοντες θεσμοί μας θα αντικατασταθούν από ινστιτούτα που θα έχουν σαν έργο τους να αναγνωρίζουν εκ των προτέρων τις πιθανές κοινωνικές κρίσεις και να αναπτύσσουν προγράμματα αντιμετώπισή τους. Αυτό θα ενισχύσει τάσεις μέσα από τις επόμενες δεκαετίες προς μια τεχνοτρονική εποχή, μια δικτατορία, αφήνοντας ακόμα λιγότερο χώρο για πολιτικές διαδικασίες όπως τις γνωρίζουμε σήμερα. Τελικά κοιτώντας μπροστά προς το τέλος του αιώνα η δυνατότητα του βιοχημικού ελέγχου της συνείδησης και της γενετικής διόρθωσης των ανθρώπων, μαζί με τους ανθρώπους που θα λειτουργούν σαν τους ανθρώπους και θα συλλογίζονται σαν τους ανθρώπους (αλλά δε θα είναι άνθρωποι..), θα μπορούσαν να προκαλέσουν μερικά δύσκολα ερωτήματα."

Όπως παρατηρεί ο συγγραφέας ερευνητής Δρ. John Coleman «Ο Μπρεζίνσκι δεν έγραφε σαν ένας απλός πολίτης, αλλά σαν ένας Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Κάρτερ και σαν ένα ηγετικό μέλος της Λέσχης της Ρώμης και ένα μέλος της Επιτροπής των 300, ένα μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων και σαν ένα μέλος της παλιάς Πολωνικής αριστοκρατίας. Το βιβλίο του εξηγεί πώς η Αμερική πρέπει να αφήσει τη βιομηχανική ανάπτυξη και να εισέλθει σε αυτό που ονομάζει «μια ξεχωριστή καινούργια ιστορική εποχή».

Για την Τριμερή Επιτροπή λέει η Αυστραλή ακαδημαϊκός Sharon Beder:

H Trilateral Commission είναι ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο δίκτυα εταιρειών μπορούν να εντάξουν υψηλά ιστάμενους σε κυβερνήσεις και δημόσιες διοικήσεις μέσα σε συμμαχίες εναντίον της δημοκρατίας. Η Τριμερής Επιτροπή δημιουργήθηκε για να “διαμορφώσει τη δημόσια πολιτική” σε μια εποχή που η δημοκρατία έθετε εξοργιστικά εμπόδια στις πολυεθνικές. Το 1975, η Τριμερής Επιτροπή δημοσίευσε μια έκθεση με τίτλο “Η Κρίση της Δημοκρατίας”. Ανάμεσα στους συγγραφείς της ήταν ο γνωστός αντιδραστικός Samuel Huntington. Η έκθεση διαπίστωνε ότι “κάποια από τα προβλήματα διακυβέρνησης σήμερα οφείλονται στην υπερβολική δημοκρατία”. Η έκθεση είπε επίσης ότι “χρειάζεται πράγματι ένας βαθμός περιορισμού της δημοκρατίας” και ακόμα ότι “η αποτελεσματική λειτουργία ενός δημοκρατικού πολιτικού συστήματος απαιτεί ένα βαθμό απάθειας και μη ανάμειξης ενός μέρους ατόμων και ομάδων”.

«Ο ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος David Rockefeller εξήγησε το σκοπό ύπαρξης της Tριμερούς Επιτροπής λέγοντας ότι ‘πρέπει να μειωθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Κάποιος πρέπει να αναλάβει αυτά που έκανε η κυβέρνηση και οι εταιρείες φαίνονται να είναι οι οντότητες που είναι πιο λογικό να το κάνουν αυτό’.»

Πολλοί «συνωμοσιολόγοι» πιστεύουν πως τα μέλη της Τριμερούς, της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και του CFR αποτελούν ένα και μοναδικό δίκτυο της ελίτ που προωθεί την παγκοσμιοποίηση και αυτό είναι αλήθεια αν λάβουμε υπ’ όψιν μας την ομιλία του David Rockefeller στην συνάντηση της τριμερούς Επιτροπής τον Ιούνιο του 1991:

"Ευχαριστούμε το “Washington Post” το “New York Time”το “Time Magazine”και άλλες μεγάλες εκδόσεις, των οποίων οι διευθυντές είχαν παρευρεθεί στις συγκεντρώσεις μας και τήρησαν τις υποσχέσεις τους για διακριτικότητα, για σχεδόν 40 χρόνια. Αλλά τώρα, το έργο έχει γίνει πιο εξεζητημένο και είναι έτοιμο να προχωρήσει προς μία παγκόσμια κυβέρνηση. Η υπερεθνική ηγεμονία μιάς διανοητικής ελίτ σε συνεργασία με τους διεθνείς τραπεζίτες είναι, σίγουρα, προτιμότερη από την αυτοδιάθεση που εφαρμόστηκε στους περασμένους αιώνες. "

Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι επίσης ο πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ενός μη εκλεγμένου οργανισμού που δεν είναι υπόλογος σε κανέναν και καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Τέτοια σώματα είναι η Ομάδα των Τριάντα και το Σκιώδες Συμβούλιο της ΕΚΤ.

Την πολιτική θέληση των τραπεζών που συμμετέχουν σε αυτά τα λόμπι εκπλήρωνε και ο κ. Παπαδήμος όταν ήταν υποδιευθυντής της ΕΚΤ. Αποτελεί λοιπόν δοκιμασμένο μέλος της παγκόσμιας τραπεζικής ελίτ και αυτήν κυρίως αντιλαμβάνεται ως τη «μητέρα-πατρίδα» του.

(Πηγή: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ - redskywarning.blogspot.com)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Λουκάς Παπαδήμος: Από την Τριμερή Επιτροπή στην τριμερή κυβέρνηση

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 13 Nov 2011 06:28:00 +0000

Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος δεν είναι «επαρχιώτης στην Ομόνοια», όπως θα βόλευε ένας τέτοιων χαρακτηριστικών πρωθυπουργός «ορισμένου χρόνου». Ανήκει στην κυβερνώσα ελίτ, έχει εκπαιδευτεί απ' αυτήν, όλη του η καριέρα είναι δρομολογημένη και πειθαρχημένη στα κέντρα που μεριμνούν ώστε μια παγκόσμια οικονομική δύναμη να υπαγορεύει στην πολιτική.

Τα καρτέλ, οι πολυεθνικές, οι τράπεζες κ.ά., μέσα από τα think tank που διαθέτουν, διαλέγουν και τους ανθρώπους που τους εκπροσωπούν στα παγκόσμια κέντρα λήψης αποφάσεων. Διαλέγουν τους managers από τη μια, ενώ από την άλλη «κατασκευάζουν» πολιτικούς.

Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος, πρωθυπουργός-διασώστης της χώρας, με τη συμφωνία όλων, πλην της Αριστεράς, ανήκει στην παγκόσμια κυβερνώσα ελίτ. Εδώ και χρόνια είναι μέλος της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission) που «φτιάχνει» παγκόσμιους ηγέτες, προκειμένου να προστατεύσει τα συμφέροντα του καπιταλισμού, τώρα με όρους παγκοσμιοποίησης. Η Trilateral από τα δημοσιευμένα ντοκουμέντα της πασχίζει να διαχειριστεί την πολιτική σταθερότητα, χωρίς υπερβολική δημοκρατία, υπεραμύνεται της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων, ασφαλώς δεν είναι συνωμοσία, αλλά αιχμή του δόρατος του παγκόσμιου κεφαλαίου, που αποδέχεται μόνο την «υπαλληλοποιημένη πολιτική» ή τους εκπαιδευμένους απ' αυτήν τεχνοκράτες.

Χθες, ένα μέλος της Trilateral ανέλαβε τα ηνία στην κυβέρνηση των Αθηνών. Εχει προηγηθεί επιτήρηση και επέλαση του ΔΝΤ, της ΕΚΤ κ.ά., ενώ αυτό που έπεται -σίγουρα- δεν είναι ο θρίαμβος της πολιτικής.

Χθες, επίσης, στη γειτονική Ιταλία, που δοκιμάζεται μέσα από μια παρόμοια με τη δική μας πολιορκία των δανειστών και των spreads, γνωστοποιήθηκε ότι μεταβατικός πρωθυπουργός μετά την παραίτηση Μπερλουσκόνι θα αναλάβει ο Mario Monti.

Πρόκειται για ακόμα ένα μέλος τής Trilateral, που μάλιστα ηγείται και του ευρωπαϊκού σκέλους της (προεδρεύει). Προφανώς η Trilateral στην αναμπουμπούλα χαίρεται και «επεμβαίνει».

Πάντως, ο κ. Λ. Παπαδήμος δεσπόζει στη λίστα των μελών της Τριμερούς, αυτού του κλειστού προπυργίου του καπιταλισμού, και στην ιστοσελίδα εμφανίζεται προβεβλημένο, από τις 21 Οκτωβρίου 2011, δημοσίευμα των «Financial Times» «by Loucas Papademos».

Λίστα εκλεκτών

Το όνομα του κ. Παπαδήμου συγκαταλέγεται στη λίστα των εκλεκτών της Τριμερούς, που δεν είναι κοσμική, όπως η λέσχη Bilderberg, και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: κεντρικούς τραπεζίτες, επιτρόπους, μεγαλοστελέχη των Βρυξελλών, πρόσωπα-κλειδιά τραπεζών και ασφαλιστικών ομίλων, βιομηχάνους, διπλωμάτες, πανεπιστημιακούς, «Αθανάτους», στελέχη εταιρειών οπλικών συστημάτων, πρώην υπουργούς, ΝΑΤΟϊκούς, συστημικούς εκδότες και δημοσιογράφους. Από την Ελλάδα έτερα μέλη της Τριμερούς εμφανίζονται να είναι ο Παναγής Βουρλούμης (τέως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ και νυν μέλος του Δ.Σ. της «Καθημερινής»), ο τέως πρόεδρος του ΣΕΒ, Οδυσσέας Κυριακόπουλος, ο διευθυντής τής «Καθημερινής» Αλέξης Παπαχελάς (παρίσταται και στις συνεδριάσεις της Bilderberg) και ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γ. Βασιλείου.

Παλαιότερα, σε συνθέσεις της Τριμερούς εμφανιζόταν ο καθηγητής Λουκάς Τσούκαλης (ΕΛΙΑΜΕΠ) και ο διατελέσας και πρόεδρος του ΣΕΒ Στέλιος Αργυρός.

Κλίντον, Μπους και Κάρτερ ήταν μέλη της Τριμερούς, που συστήθηκε το 1973 από επίλεκτους του συστήματος, με στόχο να προετοιμάσει πολιτικές και ηγέτες για την παγκοσμιοποίηση που θα σφράγιζαν ιδιώτες από χώρες της Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής και της Ιαπωνίας αρχικά, που έγινε ομάδα Ασίας μετά.

Οι οικογένειες Ροκφέλερ και Ρότσιλντ εξακολουθούν να βάζουν τη σφραγίδα τους στην Τριμερή, με τους Ουμπέρτο Ανιέλι, Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, Μινόρου Μακιχάρα, Σάιρους Βανς, Γουόρεν Κρίστοφερ κ.ά. να διαδραματίζουν τους ρόλους που τους αναλογούν για το συντονισμό των κέντρων πολιτικής, νομισματικής και διανοητικής ισχύος στην υπηρεσία του αναβαπτισμένου καπιταλισμού.

Ο κ. Λ. Παπαδήμος, εν κατακλείδι, ούτε φτωχοδιάβολος είναι ούτε ποτέ αναμείχθηκε με την εγχώρια διαπλοκή, που τόσο πολύ νοιάστηκε για τον ορισμό του ως πρωθυπουργού. Επέλεξε να είναι μάνατζερ της κυβερνώσας ελίτ, τώρα και με πολιτικό ρόλο στον τόπο του, επιβεβλημένος ίσως και μοιραίος πρώτα γι' αυτούς που συναίνεσαν για το διορισμό του.

(Πηγή: enet.gr)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Διαδόστε το: Μπορεί να κάνει τη ζωή μας καλύτερη!

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 04 Nov 2011 08:11:00 +0000

Όταν η οικονομία της Αργεντινής κατέρρευσε, τον Δεκέμβριο του 2001, και αφού πέρασε το πρώτο «εμπόλεμο» διάστημα και καθιερώθηκε το σύστημα Corralito, κατά το οποίο όποιος είχε χρήματα στον τραπεζικό του λογαριασμό μπορούσε να βγάλει μόνο έως 250 πέσος τον μήνα, δύο φίλοι, ο ψυχολόγος Ρούμπεν Ραβέρα και ο οικολόγος Οράσιο Κόβας, εφάρμοσαν την ιδέα της ανταλλακτικής οικονομίας (“trueque”).

Για όσους δεν έχουν ακουστά, πρόκειται για μεγάλες αγορές όπου ο καθένας πήγαινε να ανταλλάξει ό,τι πίστευε ότι μπορεί να χρειάζεται κάποιος άλλος (φαγητά, ρούχα, ακόμα και υπηρεσίες νομικές ή εκπαιδευτικές). Αντάλλασσε όμως όχι με είδος αλλά με κουπόνια (τα creditos) και ανάλογα με τα creditos που έπαιρνε γι΄αυτό που πωλούσε μπορούσε στην συνέχεια να αγοράζει ό,τι χρειαζόταν.

Η ιδέα αυτή, η οποία επεκτάθηκε σε κάθε γειτονιά της Αργεντινής, μπορεί να μην «έσωσε» την χώρα, αλλά σίγουρα βοήθησε τους πολίτες για μεγάλο χρονικό διάστημα να επιβιώσουν χωρίς χρήματα –μέχρι, βέβαια, τη στιγμή που άρχισαν να κυκλοφορούν εκατομμύρια παραχαραγμένα creditos και το σύστημα κατέρρευσε.

Δέκα χρόνια μετά η Ελλάδα αντιμετωπίζει μία παρόμοια κατάσταση, για την οποία όλοι απευχόμασε τα χειρότερα, και η οποία, όπως αυτοί που μας οδήγησαν εδώ λένε, θα διαρκέσει τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια. Μοναδικός τρόπος να την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικότερα, σε κοινωνικό επίπεδο, δείχνουν να είναι κάποιες, νέες ή παλιές, πρακτικές αλληλεγγύης. Δεν είναι δύσκολο, αρκεί να σκεφτούμε πώς θα μπορούσαν, όλα αυτά που κάνουμε καθημερινά, να κάνουν καλύτερη την ζωή των άλλων (και αντίστροφα). Ή, με απλά λόγια, να σκεφτούμε πώς θα μπορούσαμε, μέσα από τον γολγοθά που διανύουμε, να γίνουμε λίγο καλύτεροι άνθρωποι:

1. Ένας -επιχειρηματίας- για όλους: Ξεκινώντας από τον κάθε έναν ξεχωριστά, σημαντικό είναι να κρίνει ο κάθε ένας πώς μπορεί να βοηθήσει άτομα που το έχουν ανάγκη. Π.χ. ένα εστιατόριο, ένας φούρνος, ένα ζαχαροπλαστείο που πετάει φαγητά στο τέλος της ημέρας θα μπορούσε να τα δίνει σε οργανισμούς αστέγων ή σε ορφανοτροφεία. Το ίδιο θα μπορούσαν να κάνουν και τα σούπερ μάρκετ. Ελληνικά καταστήματα με ρούχα και παπούτσια θα μπορούσαν αντιστοίχως να δίνουν τα παλιά τους μοντέλα που δεν πουλάνε πια κ.ο.κ.

Ακόμα, επιχειρήσεις που προσφέρουν υπηρεσίες θα μπορούσαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Jon Bon Jovi, ο οποίος άνοιξε πρόσφατα στο New Jersey εστιατόριο «πλήρωσε-ό,τι-μπορείς», ονόματι Soul Kitchen, και να καθιερώσουν ημέρες πολύ χαμηλών τιμών κατά τις οποίες θα δέχονται κοινωνικά ασθενείς ομάδες, π.χ. ανέργους ή πολύτεκνους.

2. Εσείς πετάτε φαγητό; Πόσες φορές έχετε βρεθεί έξω για φαγητό και στο τέλος του γεύματος έχουν περισσέψει σχεδόν… τα πάντα. Και πόσες φορές φεύγοντας από την ταβέρνα ή το εστιατόριο δεν έχετε λυπηθεί που τόσο φαγητό θα πάει στα σκουπίδια, ενώ στο παρκάκι λίγα μέτρα παρακάτω κοιμούνται άστεγοι; Την επόμενη φορά, σκεφτείτε το λίγο νωρίτερα, πάρτε μαζί αυτό το φαγητό και δώστε το σε κάποιον άστεγο που θα βρεθεί στον δρόμο σας (πλέον έχουν πολλαπλασιαστεί). Αν, πάλι, δεν βρείτε, κάποιον κρατήστε το εσείς για να το φάτε την επόμενη –δεν είναι ντροπή.

3. Ανταλλάξτε ό,τι δεν χρειάζεστε: Η ανταλλαγή ρούχων είναι μία πρακτική που εφαρμόζεται καιρό τώρα σε διάφορα σημεία της χώρας (σε γειτονιές, σε πολυχώρους –βλ. Six Dogs, σε σχολεία), ενώ συχνά παίρνει διαστάσεις ψυχαγωγικού event. Μην την υποτιμάτε: Αφενός μπορείτε να ξεφορτωθείτε ό,τι δεν θέλετε πια, αφετέρου να βρείτε κάτι άλλο που θα φορούσατε ευχαρίστως και, εν συνεχεία, η τακτική μπορεί να επεκταθεί και σε άλλα είδη, όπως οικιακές συσκευές, μικροέπιπλα ή...

4. Βιβλία: Έχετε σίγουρα ακούσει για το book crossing, την ομάδα στην οποία γράφεσαι, καταχωρείς έπειτα το βιβλίο που θα ήθελες να χαρίσεις σε οποιονδήποτε και το αφήνεις σε κάποιον δημόσιο χώρο (ή το δίνεις σε κάποιον φιλανθρωπικό οργανισμό ή second hand βιβλιοπωλείο). Με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να αποκτήσετε και εσείς κάποιο από τα αμέτρητα βιβλία που χαρίζονται καθημερινά. Οι λιγότερο μυημένοι στην τεχνολογία μπορούν απλά να επισκέπτονται από Τρίτη έως Παρασκευή, 17.00 με 21.00 και Σάββατο 11.00 με 16.00 το εμπορικό κέντρο Athens Heart και να ανταλλάσσουν βιβλία στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του ισογείου.

5. Κάντε δώρα με σκοπό: Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και θα πρέπει να αγοράσετε δωράκια για τους αγαπημένους σας. Πριν σπεύσετε στα συμβατικά καταστήματα κάντε μια βόλτα στα e-shops των φιλανθρωπικών οργανισμών και ιδρυμάτων, όπως το Χαμόγελο του Παιδιού, το Make a Wish και διάφορα άλλα. Τα χρήματά σας σίγουρα θα πιάσουν τόπο καλύτερα εκεί.

6. Carpooling: Πολλοί από εμάς διασχίζουμε καθημερινά, την ίδια λίγο-πολύ ώρα, με το αυτοκίνητο μικρές ή μεγάλες αποστάσεις για να βρεθούμε στην δουλειά. Τις ίδιες, ή παρόμοιες, διαδρομές στις ίδιες ώρες μπορεί να ακολουθούν και αμέτρητοι συμπολίτες μας. Γιατί να μην μειώσουμε τα έξοδά μας, την κίνηση στους δρόμους και την ατμοσφαιρική ρύπανση χρησιμοποιώντας -δύο, τρία ή τέσσερα άτομα- ένα αυτοκίνητο; Η ιδέα ακούει στο όνομα carpooling, μετρά σχεδόν πέντε χρόνια που πραγματοποιείται στην Ελλάδα και απαριθμεί πλέον χιλιάδες μέλη.

7. Γίνε εθελοντής: Είτε δίνοντας αίμα, είτε συμμετέχοντας σε δράσεις για την διαχείριση κρίσεων και κοινωνικών αναγκών, είτε συμμετέχοντας σε ομάδες όπως οι Atenistas. Επιπλέον, όλα τα φιλανθρωπικά ιδρύματα και οι οικολογικές οργανώσεις χρειάζονται επιπλέον χέρια –απευθυνθείτε εκεί που θεωρείτε ότι μπορείτε να προσφέρετε περισσότερα.

8. Σκεφτείτε τους μετανάστες: Αν εμείς αντιμετωπίζουμε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, εκείνοι δεν έχουν κυριολεκτικά να φάνε. Αφήστε τις εθνικιστικές αντιλήψεις του τύπου «να γυρίσουν πίσω στην χώρα τους –επιβαρύνουν την εθνική οικονομία» και σκεφτείτε πιο μεγαλόκαρδα αφήνοντάς τους μια στο τόσο να σας καθαρίσουν το παρμπρίζ ή αγοράζοντας ένα πακέτο χαρτομάντηλα. Καλώς ή κακώς αυτοί οι άνθρωποι είναι εδώ. Ζουν δίπλα μας και αν δεν φάνε θα πεθάνουν.

(Πηγή: in2life.gr)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Η απορρύθμιση, η κατάρρευση και το πραξικόπημα

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 17 Oct 2011 08:41:00 +0000

“Μπορεί κανείς για κάποιο συγκεκριμένο, μικρό χρονικό διάστημα, να διαχειριστεί το σύνολο των πολιτών μίας χώρας, σαν να πρόκειται για ηλιθίους – ορισμένους από αυτούς, ίσως για πάντα. Εν τούτοις, είναι αδύνατον να τα καταφέρει με όλους και για μεγάλο χρονικό διάστημα” (A. Lincoln).

Έχουμε την άποψη ότι, ο χρόνος των αριθμών, όπως και των «ψυχρών» οικονομικών αναλύσεων, έχει πλέον παρέλθει– πόσο μάλλον όταν οι περισσότεροι οικονομολόγοι είναι πλέον πεπεισμένοι ότι, ο πλανήτης δεν διοικείται πια από τους πολιτικούς, αλλά από τις τράπεζες στο παρασκήνιο, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει ελεγχόμενα (η πρώτη επαρχία της Ευρώπης των Τραπεζών), ενώ η παγκόσμια οικονομία θα συνεχίσει την πτωτική πορεία της, η οποία ουσιαστικά διευκολύνει την «απορρόφηση» των αδύναμων χαμένων, από τους ισχυρούς κερδισμένους.

Το γεγονός πως τόσο οι περισσότεροι πολιτικοί, όσο και αρκετοί δημοσιογράφοι, έχουν περιέργως διαφορετική άποψη,οφείλεται πιθανότατα στο ότι κερδίζουν προσωπικά από τις «θέσεις» τους αυτές – στην ιδιοτέλεια τους δηλαδή, εάν όχι στη δειλία τους να παραδεχθούν δημόσια την αλήθεια.

Ένας επόμενος πιθανός λόγος, είναι η έλλειψη οικονομικών γνώσεων, όσον αφορά τόσο τους πολιτικούς, όσο και κάποιους δημοσιογράφους, οι οποίοι πιστεύουν ακόμη στα κενά λόγια των πολιτικών – μία αρκετά ανησυχητική, εάν όχι «τρομακτική» διαπίστωση. Διαφορετικά είναι αδύνατον να εξηγήσουμε, ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, πως είναι δυνατόν να ακούει κανείς ότι, μία ενδεχόμενη διαγραφή χρέους ύψους 50%, θα μειώσει μόλις κατά 25-30 δις € το χρέος μας, ενώ θα υποθηκεύσει τη χώρα, ή ότι έχουμε λάβει 55 δις € από την Τρόικα, με κόστος άνω των 500 δις € για την Ελλάδα (χρηματιστήριο, ακίνητα, ελλείμματα, νέοι φόροι, μειώσεις μισθών κλπ.) και να επιμένει ότι πρέπει να ακολουθούμε πιστά τα διάφορα μνημόνια; (Σημείωση: Η διαγραφή του 50% των χρεών θα ήταν μόλις 25-30 δις €, επειδή θα εξαιρούνταν τα δάνεια της ΕΚΤ, της Τρόικας, τα έντοκα γραμμάτια κλπ., ενώ θα επιβαρυνόταν και οι δικές μας τράπεζες – ένα μηδαμινό ποσόν, σε σχέση με τα 360 δις € του δημοσίου χρέους).

Ένας τελευταίος, πολύ πιο ανησυχητικός λόγος, θα μπορούσε να είναι το ότι απλά εκτελούν εντολές, ευρισκόμενοι στην έμμισθη υπηρεσία της λέσχης του διαβόλου ή άλλων ισχυρών οργανώσεων της ελίτ – η οποία, εάν δεχθούμε τις διαπιστώσεις των ειδικών, αποσκοπεί στη δημιουργία μίας σκιώδους, παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Στα πλαίσια αυτά, φαίνεται ότι η παγκόσμια ελίτ, σε αντίθεση με την πολιτική, έχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο περιγράφεται από πολλούς σαν τη «νέα τάξη πραγμάτων». Στο σχέδιο αυτό μάλλον προβλέπεται η κατάργηση των επί μέρους κρατών, των εθνικών νομισμάτων, καθώς επίσης των τοπικών κυβερνήσεων – με τη σταδιακή αντικατάσταση τους από ένα παγκόσμιο κράτος, με μία παγκόσμια διακυβέρνηση, καθώς επίσης με ένα παγκόσμιο νόμισμα, «απόγονο» του ευρώ και υπό την «αιγίδα» του δολαρίου.

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς εδώ τι αλήθεια σημαίνει ένα παγκόσμιο νόμισμα, όπως και αν αυτό αποκαλεστεί. Κατά την άποψη πολλών, διευκολύνει απλούστατα τη δικτατορία των αγορών, με ηγέτη τις «συστημικές τράπεζες», τις οποίες θα διασώζουν συνεχώς τα κράτη, με τα χρήματα των φορολογουμένων τους – μία πανέξυπνη, έμμεση επί πλέον φορολόγηση και ένα ενδεχόμενο, το οποίο δεν είναι ίσως τόσο μακρινό, όσο νομίζουμε (η πολιτική λιτότητας, καθώς επίσης η νέα αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης εκ μέρους της Γερμανίας, παρά την οικονομική της ευμάρεια, ενισχύει τη θέση μας).

Συνεχίζοντας, ενώ εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι κάθονται μπροστά από τις τηλεοράσεις τους, εκθέτοντας τον εαυτό τους στην πλύση εγκεφάλου κάποιων διατεταγμένων μέσων μαζικής ενημέρωσης, βρίζοντας για το ότι όλα γίνονται ακριβότερα, ενώ οι μισθοί τους μειώνονται και η φορολόγηση τους αυξάνεται, παράλληλα με το άγριο κυνήγι της εξουσίας για την είσπραξη όλο και περισσότερων φόρων (στόχος η φοροδιαφυγή, για την κάλυψη των εσόδων που λείπουν από τα κράτη, λόγω της νόμιμης φοροαποφυγής των πολυεθνικών), συνεχίζουν να καταθέτουν τα χρήματα τους στις τράπεζες και να ψηφίζουν τους γυμνούς βασιλείς τους.

Άλλοι πάλι, όπως εμείς, αναφέρονται στο στόχο της δημιουργίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, χωρίς να γνωρίζουν ότι, οι Η.Π.Α. ήταν το αποτέλεσμα ενός τετραετούς, αιματηρού εμφυλίου πολέμου, οι αιτίες του οποίου επικεντρώνονταν στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές διαφορές μεταξύ των Βορείων και των Νοτίων Πολιτειών – μία κατάσταση, η οποία δεν διαφέρει σημαντικά από τα γεγονότα που βιώνουμε σήμερα στην Ευρώπη.

Μία Ευρώπη η οποία διοικείται προφανώς από τις τράπεζες και όχι από τα κράτη – γεγονός ολοφάνερο στη Γερμανία, η οποία ακολουθεί καταρχήν τις προσταγές του Ελβετού J.Ackermann, διευθυντή μίας μη γερμανικής τράπεζας (Deutsche Bank), στη συνέχεια των μεγαλοβιομηχάνων και στο τέλος την A.Merkel. Μία Ευρώπη η οποία εκβιάζει και λεηλατεί τους πολίτες της, ακολουθώντας πιστά τις εντολές των τραπεζιτών. Μία Ευρώπη, η οποία έχει «εκποιήσει» ήδη τη Δημοκρατία ενώ σχεδιάζει, εντός «κεκλεισμένων θυρών», την ένωση της – την κεντρική διακυβέρνηση ουσιαστικά των επί μέρους κρατών, από μία μη εκλεγμένη και ανεξέλεγκτη εξουσία, η οποία θα εκτελεί πειθήνια τις εντολές του χρηματοπιστωτικού κτήνους.

ΝΙΚΗΤΕΣ ΚΑΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, στο σημερινό χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι «υποχρεωτικό» να υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι – ολόκληρα κράτη ή απλοί άνθρωποι, οι οποίοι χάνουν κάποια χρονική στιγμή τα πάντα, για να μπορέσουν να επιβιώσουν οι άλλοι άνθρωποι ή τα άλλα κράτη, όπως συμβαίνει γενικότερα στη Φύση. Αυτό ακριβώς αποκαλείται «ανταγωνισμός», έτσι λειτουργεί η ελεύθερη αγορά (η κεντρικά κατευθυνόμενη αγορά δυστυχώς δεν λειτούργησε καθόλου), ενώ από αυτήν ακριβώς την ανταγωνιστικότητα κρίνεται το βιοτικό επίπεδο ατόμων και κρατών.

Σύμφωνα τώρα με αυτό το απλουστευμένο, βασικό αξίωμα του καπιταλισμού, εντός τη Ευρωζώνης η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία είναι οι μέχρι στιγμής χαμένοι – γεγονός «υποχρεωτικό», αφού διαφορετικά δεν θα μπορούσε να επιβιώσει η Γερμανία ή η Γαλλία. Η διαδικασία δε θα συνεχισθεί (ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη), με επόμενους υποψήφιους την Ιταλία, την Ισπανία και το Βέλγιο, έως εκείνη τη στιγμή κατά την οποία θα αναδειχθεί ο τελικός νικητής – όπως ακριβώς συμβαίνει και στις επιχειρήσεις, όπου η μεγαλύτερη κλείνει τις μικρότερες ή τις απορροφάει, με τελικό στόχο τη μονοπώληση της αγοράς.

Περαιτέρω, αν και είναι εύλογο να είμαστε εντελώς αντίθετοι με το γεγονός αυτό, οφείλουμε να αποδεχθούμε ότι, το σύστημα μας έτσι λειτουργεί (η Φύση επίσης) - ενώ μέχρι στιγμής δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε κάποιο άλλο, εξίσου αποδοτικό. Όπως έχουμε αναλύσει δε, η εναλλακτική επιλογή μας, ο σοσιαλισμός, αφενός μεν κατέρρευσε, αφετέρου μετεξελίχθηκε στον απολυταρχικό καπιταλισμό – αφού δυστυχώς δεν τον διαδέχθηκε ο πραγματικός κομμουνισμός, όπως υπέθεταν καλοπροαίρετα οι «εμπνευστές» του (άρθρο μας).

Υπάρχει όμως ακόμη μία σημαντική «λεπτομέρεια», η οποία είναι καθοριστική για το σύστημα: η αδυναμία των κερδισμένων να εισπράξουν τα δάνεια, με τα οποία έχουν «πλημμυρίσει» τους χαμένους - με στόχο την ανάπτυξη (ισχύ), μέσα από πώληση των προϊόντων τους, στο δρόμο για την τελική νίκη. Στα πλαίσια αυτά, οι κερδισμένες χώρες της Ευρωζώνης, μη έχοντας ακόμη δικό τους μηχανισμό είσπραξης χρεών, θεώρησαν σκόπιμο να δώσουν την εντολή στο ΔΝΤ – στον «μπράβο» ουσιαστικά των διεθνών τοκογλύφων.

Όπως όμως συμβαίνει και στον «οικονομικό μικρόκοσμο», ο «μπράβος» θέλησε να εκμεταλλευθεί για τον εαυτό του την ευκαιρία – με αποτέλεσμα να εισβάλλει σε ολόκληρη την Ευρωζώνη, προσπαθώντας να θέσει υπό την ηγεμονία της πατρίδας του, της υπερδύναμης (την οποία, ως γνωστό, διοικεί το Καρτέλ και η χρηματοπιστωτική μαφία), μικρά και μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη, τράπεζες, υγιείς κοινωφελείς επιχειρήσεις ή άλλους οργανισμούς.

Η μέθοδος τώρα που χρησιμοποίησε το ΔΝΤ, ξεκινώντας την «εκστρατεία» του από την Ελλάδα, δεν ήταν η καθιερωμένη (ένα οικονομικό σοκ δηλαδή), επειδή η χώρα μας δεν ήταν δικός του οφειλέτης, αλλά ούτε και ο τελικός στόχος του – ήταν απλά ο «Δούρειος Ίππος», για την εισβολή του στην Ευρωζώνη.

Ειδικότερα, το «οικονομικό σοκ» λειτουργεί με βάση την εικασία ότι, οι άνθρωποι μπορούν να προβάλλουν αντίσταση σε τμηματικές αλλαγές (για παράδειγμα, στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων) αλλά, εάν συμβούν ταυτόχρονα δεκάδες αλλαγές προς κάθε κατεύθυνση, μέσα σε ένα χρονικό διάστημα που δεν ξεπερνάει τις πρώτες εκατό ημέρες από το ξεκίνημα της εφαρμογής του προγράμματος, τότε εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέρχεται σε κατάσταση αδράνειας – οπότε μπορεί να αποδεχθεί τα πάντα, χωρίς να αντιδράσει η/και να επαναστατήσει.

Επειδή όμως το ΔΝΤ δεν εφάρμοσε την καθιερωμένη στρατηγική του, η χώρα μας βρήκε το χρόνο να αντιδράσει και να εμποδίσει σε κάποιο βαθμό τις αλλαγές – με αποτέλεσμα να αποτύχει μέχρι στιγμής το πρόγραμμα «διάσωσης» της, η λεηλασία της καλύτερα, καθώς επίσης να κινδυνεύουν πλέον σοβαρά τα χρήματα των έμμεσων εντολέων του ΔΝΤ και δανειστών της. Στα πλαίσια αυτά το «Ταμείο», έχοντας ήδη πετύχει το δικό του στόχο (την εισβολή στη ζώνη του ευρώ), είναι «υποχρεωμένο» να εφαρμόσει άλλες μεθόδους – έτσι ώστε να μην αυτοαναιρεθεί και να μην εκτεθεί στα «μάτια της Ευρώπης».

Συνεχίζοντας, αν και δεν γνωρίζουμε φυσικά τι έχει αποφασισθεί, πιθανολογούμε ότι έχει επιλεχθεί ο δρόμος της σταδιακής απορρύθμισης, με επόμενο στάδιο την κατάρρευση της Ελλάδας – κρίνοντας από αυτά που συμβαίνουν σήμερα, χωρίς φυσικά να είμαστε απολύτως βέβαιοι. Ιστορικά τουλάχιστον, τα νέα μέτρα που σχεδιάζεται να εφαρμοσθούν στην Ελλάδα, μοιάζουν με τα όσα έχουν διαδραματισθεί στη Βολιβία – δολοφονικά «μέτρα» λιτότητας εν μέσω κρίσης, τα οποία τότε είχαν χαρακτηρισθεί ως «ο κόσμος ενός τρελού επιστήμονα, πιστού μαθητή των παιδιών του Σικάγου, ο οποίος προκαλεί εσκεμμένα μία ύφεση».

Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, «η περίπτωση της Βολιβίας αποτέλεσε ένα πρότυπο για ένα νέο, εξωραϊσμένο είδος αυταρχισμού, για ένα πολιτικό πραξικόπημα, το οποίο πραγματοποίησαν πολιτικοί και οικονομολόγοι με κουστούμια και όχι αξιωματικοί με στρατιωτικές στολές – όλα αυτά με τη φανταχτερή συσκευασία ενός δημοκρατικού καθεστώτος» (σε αντίθεση με τη Χιλή, όπου η εφαρμογή της ίδιας οικονομικής πολιτικής έγινε με τη βοήθεια ενός αμιγούς δικτατορικού καθεστώτος).

Η ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εάν συνειδητοποιήσει κανείς τον καταιγιστικό ρυθμό, με τον οποίο αναδύονται στην επιφάνεια μυστικά έγγραφα, συνωμοτικά και μη, από εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτικές εκπομπές κλπ., έγγραφα τα οποία καταγγέλλουν κυρίως πολιτικούς και επιχειρήσεις, κατηγορώντας τους τεκμηριωμένα για απάτες, εθνική μειοδοσία, προδοσίες και διάφορα άλλα, μάλλον θα τρομοκρατηθεί – αρκεί να έχει τη λογική για να κατανοήσει ότι, αυτή η ξαφνική πλημμύρα εγγράφων, η οποία δεν είναι δυνατόν να μην είναι κατευθυνόμενη, εξυπηρετεί συγκεκριμένους, σκοτεινούς προφανώς σκοπούς.

Ουσιαστικά, «αποδομείται συλλογικά» η ηγεσία του τόπου, τόσο η πολιτική, όσο και η οικονομική, ενώ απορυθμίζεται σε μεγάλο βαθμό η κοινωνία, οδηγούμενη μονοδρομημένα στην ολοκληρωτική κατάρρευση της, με τη δική της συνδρομή – γεγονός που θα έχει πολύ πιο οδυνηρά αποτελέσματα από τη στάση πληρωμών ή από κάποιας άλλης μορφής χρεοκοπία. Ίσως οφείλουμε να αναφέρουμε εδώ πως, παρά το ότι οι πολιτικοί είναι αυτοί που ευθύνονται τα μέγιστα για την κατάσταση της χώρας μας, δεν είναι σήμερα οι πρώτης προτεραιότητας «εχθροί» μας – αφού απλά ακολουθούν εντολές, εκβιαζόμενοι ενδεχομένως, ενώ αποτελούν το στόχαστρο, την ασπίδα δηλαδή, η οποία καλύπτει τους πραγματικούς «συνωμότες», εισπράττοντας τα «εκδικητικά βέλη» και την οργή μας.

Περαιτέρω, την ίδια στιγμή επιβάλλεται στην Ελλάδα ένα νέο πρόγραμμα εξαντλητικής λιτότητας, το οποίο είναι αδύνατον να έχει ποτέ επιτυχία – γεγονός, για την κατανόηση του οποίου δεν απαιτούνται πλέον εξειδικευμένες οικονομικές γνώσεις. Τα έσοδα μειώνονται, οι δαπάνες αυξάνονται, το ΑΕΠ συρρικνώνεται ραγδαία, η ανεργία εξακοντίζεται στα ύψη, μαζί με τις τιμές των βασικών ειδών διατροφής, το χρηματιστήριο καταρρέει, η εγκληματικότητα διογκώνεται, η λαθρομετανάστευση επίσης κοκ.

Εκτός όλων αυτών των «δεινών», επιταχύνεται η μείωση των ονομαστικών και πραγματικών εισοδημάτων των πολιτών, μέσω της υψηλότερης φορολογίας και των χαμηλότερων μισθών, σε επίπεδα που ποτέ πριν δεν έχουν αποδεχθεί οι κοινωνίες, χωρίς να βγουν μαζικά στους δρόμους – χωρίς να εξεγερθούν δηλαδή, βυθίζοντας τη χώρα τους στην ολοκληρωτική αναρχία και στο απύθμενο χάος, όσο φοβισμένοι ή/και δειλοί να είναι.

Άλλωστε φαίνεται ήδη ότι, οι συνεχείς απεργίες έχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό «αδρανοποιήσει» την οικονομική ζωή της χώρας – συμβάλλοντας τα μέγιστα με τα σειρά τους στο κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στην εξαθλίωση των πόλεων, στη φτώχεια, στους εμφυλίους πολέμους κοινωνικών ομάδων με διαφορετικά συμφέροντα μεταξύ τους και στη ραγδαία επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης.

Επομένως, φαίνεται ότι δρομολογείται η απορρύθμιση και η κατάρρευση της Ελλάδας, με στόχο να ανέλθει «πραξικοπηματικά» στην εξουσία μία κάποια «ομάδα σωτηρίας», η οποία θα εξασφαλίζει τα ξένα συμφέροντα - ενώ, εάν τελικά αποτύχει το σημερινό «εγχείρημα», δεν μπορεί παρά να γίνει χρήση πολύ πιο δραστικών μεθόδων-σοκ, «τύπου» Ιράκ ή πρώην Γιουγκοσλαβίας (ενδεχομένως με τη βοήθεια της Τουρκίας).

Ίσως λοιπόν να είναι αυτός ο λόγος, για τον οποίο οι Έλληνες παραμένουν «σιωπηλοί» και δεν εξεγείρονται μαζικά, εναντίον αυτής της απίστευτης κοινοβουλευτικής δικτατορίας. Πιθανόν δηλαδή να έχουμε παρεξηγήσει εμείς την «άνανδρη αποστασιοποίηση» τους και να διαισθάνονται, ανεξάρτητα από το εάν το γνωρίζουν ή όχι, που ακριβώς θα τους οδηγούσε η «επανάσταση», στην οποία τους εξωθεί καθημερινά η σκιώδης εξουσία – οπότε την αποφεύγουν, μέχρι να καταλάβουν ποιες είναι οι σωστές κινήσεις, με τις οποίες θα κερδίσουν ξανά τη χώρα τους (για παράδειγμα, επιδρομή στις τράπεζες, μαζική αποχή από τους χώρους εργασίας, πολιτική ανυπακοή, συλλογικές αγωγές εναντίον όλων όσων ζημίωσαν την πατρίδα μας, όπως η Goldman Sachs, το ΔΝΤ, η Τρόικα, τα γερμανικά περιοδικά που μας διέσυραν, ο πρόεδρος του Eurogroup με το γνωστό «the game is over» μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες κλπ.).

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ

Όπως διαπιστώνεται, οι «ασύμμετρες απειλές» για τη χώρα μας αυξάνονται ραγδαία («ασύμμετρες» θεωρούνται αυτές που επικεντρώνονται στα αδύναμα σημεία ενός στόχου) – ενώ χρησιμοποιούμαστε ακόμη και εμείς οι ίδιοι στην όλη διαδικασία.

Στα πλαίσια αυτά, οι αναφορές στην έξοδο της Ελλάδας από το χώρο του ευρώ εκ μέρους μας, μάλλον επιδεινώνουν αθέλητα τα προβλήματα μας – αφού η συμμετοχή στο κοινό νόμισμα είναι ουσιαστικά το μοναδικό όπλο μας, απέναντι στους πάσης φύσεως εισβολείς (ειδικά απέναντι στους «μπράβους» των τοκογλύφων, ενώ πιθανότατα δεν θέλουμε να γίνουμε Κούβα ή Β. Κορέα).

Η Ελλάδα, μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, διέθετε μία σχετικά εύρυθμη οικονομία, πριν ακόμη υιοθετήσει το κοινό νόμισμα - οπότε είχε τη δυνατότητα να επιβιώσει. Έκτοτε όμως, οι καταστάσεις έχουν αλλάξει δραματικά, αφού έχουμε σπαταλήσει πάρα πολλά χρήματα, έχουμε υπερχρεωθεί με μηδενική ρευστότητα, δεν έχουμε καμία πρόσβαση στις αγορές, η χώρα μας έχει σχεδόν εξ ολοκλήρου «αποβιομηχανοποιηθεί» και παράγει ελάχιστα προϊόντα - γεγονός που της έχει στερήσει πλέον αρκετά από τα πλεονεκτήματα που διέθετε. Παράλληλα, είναι στο στόχαστρο όλων των μεγάλων δυνάμεων, καθώς επίσης των διεθνών κερδοσκόπων, ενώ δεν είναι φυσικά σε θέση να τους αντιμετωπίσει «μετωπικά».

Ουσιαστικά δηλαδή, όταν αναφερόμαστε σε «μονομερή» έξοδο από το Ευρώ και επιστροφή στη δραχμή, αναπολούμε ρομαντικά το παρελθόν και το τότε βιοτικό μας επίπεδο, όπως αναπολεί κάποιος τα παιδικά του χρόνια, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι, οι συνθήκες έχουν αλλάξει ριζικά και πως θα ήταν μάλλον αδύνατον να επιβιώσουμε, με την υποτίμηση που θα ακολουθούσε (50-90%) - η οποία θα εξακόντιζε το εξωτερικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, στα ύψη, θα μείωνε τις αμοιβές σε επίπεδα εξαθλίωσης, όπως επίσης όλες τις αξίες (ακίνητα κλπ.). Παράλληλα, θα ήταν πολύ δύσκολο να ανταπεξέλθουμε με τον πληθωρισμό, με την αδυναμία εισαγωγών (κυρίως ενέργειας και πρώτων υλών), οι οποίες απαιτούν «σκληρό νόμισμα», με την ανεργία και με τόσα άλλα, τα οποία είναι αδύνατον να προβλέψουμε με κάποια σχετική ασφάλεια.

Τέλος ας μην ξεχνάμε ότι, η ανεργία ύψους 30%, ο υπερπληθωρισμός και η ύφεση, καθώς επίσης μία γενικευμένη οργή για αυτό που φάνταζε ως μία παγκόσμια συνωμοσία εις βάρος της χώρας, ήταν αυτό που αποτέλεσε γόνιμο έδαφος για την ανάληψη της εξουσίας από το ναζισμό στη Γερμανία – ένα «δίδαγμα» της Ιστορίας, το οποίο δεν θα έπρεπε να υποτιμάμε.

Στη λογική αυτή ίσως θα έπρεπε να υποπτευθούμε πως, όταν μία κυβέρνηση, η οποία έχει πλέον χάσει την αξιοπιστία της ακόμη και από τους ίδιους τους εκλογείς της, τοποθετείται «θορυβωδώς» υπέρ ενός θέματος, δεν μπορεί παρά να επιδιώκει το αντίθετο. Απλούστερα, μήπως η κυβέρνηση προσπαθεί, έντεχνα και έμμεσα, ακολουθώντας προφανώς οδηγίες, να μας πείσει ότι πρέπει να επιστρέψουμε στη δραχμή, ισχυριζόμενη το αντίθετο; Δηλαδή, ότι θα ήταν έγκλημα η αποχώρηση μας από το χώρο του Ευρώ, όπως ανακοινώνει συνεχώς και με κάθε ευκαιρία ο υπουργός οικονομικών; Άλλωστε, ήδη πολλοί από εμάς συζητούν ότι, για να ισχυρίζεται αυτή η κυβέρνηση πως πρέπει να μείνουμε στο ευρώ, σημαίνει το αντίθετο: ότι η δραχμή είναι η λύση μας!

Ολοκληρώνοντας, όλοι όσοι επιζητούν καλοπροαίρετα την επιστροφή μας στη δραχμή, τη συνδέουν με την άρνηση πληρωμής του χρέους (δυστυχώς μόνο του δημοσίου, χωρίς να υπολογίζουν το ιδιωτικό εξωτερικό χρέος, το οποίο είναι ένα τουλάχιστον ανάλογο πρόβλημα). Ακόμη όμως και αν καταφέρναμε να «ελέγξουμε» το ιδιωτικό εξωτερικό χρέος,αμφιβάλλουμε σοβαρά, σε σχέση με το εάν οι «μπράβοι» των τοκογλύφων θα επέτρεπαν την αθέτηση της πληρωμής του δημοσίου χρέους, χωρίς να εξαπολύσουν εναντίον μας τα υπόλοιπα, πολύ πιο καταστροφικά όπλα τους – όπως έχει συμβεί σε αρκετές άλλες περιοχές του πλανήτη (ειδικά σε μία χώρα, με μεγάλο ορυκτό πλούτο και με τη δική μας γεωπολιτική θέση).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Κατά την άποψη μας, η μοναδική εναπομένουσα λύση για την πατρίδα μας δεν είναι άλλη, από την άμεση στάση πληρωμών - η οποία ουσιαστικά σημαίνει την υπαγωγή της στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα (την προστασία δηλαδή της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας μας, από το δικαίωμα στην εθνική κυριαρχία).

Εάν η απόφαση αυτή δρομολογηθεί γρήγορα, όσο δηλαδή η Ελλάδα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει το μοναδικό διαπραγματευτικό της χαρτί, το ότι αποτελεί δηλαδή, ως μέλος της Ευρωζώνης, μία τεράστια, βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, η οποία απαιτεί χρόνο για να εξουδετερωθεί (περί τους έξι μήνες ακόμη), τότε υπάρχει ελπίδα για το μέλλον των παιδιών μας – διαφορετικά, δεν θα μας μείνει απολύτως τίποτα, χωρίς φυσικά να αποφύγουμε την τελική χρεοκοπία και τη δραχμή, στην οποία θα οδηγηθούμε πάμπτωχοι, λεηλατημένοι και εξαθλιωμένοι.

Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ (έτσι ώστε να κατανοήσουμε το μέγεθος της Ελληνικής βόμβας και να πεισθούμε) ότι, οι αμερικανικές τράπεζες έχουν επενδύσει σε ομόλογα των ευρωπαϊκών χωρών του Νότου, καθώς επίσης των τραπεζών τους, περί τα 147 δις $. Εν τούτοις, υπολογίζουν τις πιθανές ζημίες τους, λόγω παραγώγων, εγγυήσεων και άλλων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, στα 641 δις $ - στο πενταπλάσιο δηλαδή ενώ, σε περίπτωση χρηματοπιστωτικού κραχ στην Ευρωζώνη, πάνω από 1 τρις $ (σχεδόν στο δεκαπλάσιο). Το γεγονός αυτό ενισχύει τη θέση μας, σύμφωνα με την οποία η ενδεχόμενη στάση πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδας, ύψους άνω των 500 δις € (εξωτερικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό), θα κόστιζε στο σύστημα τα δεκαπλάσια – περί τα 5 τρις €.

Συνεχίζοντας, αφού δηλώσουμε στάση πληρωμών, φυσικά πριν από τη λήξη των ομολόγων (πριν από την επίσημη χρεοκοπία δηλαδή, η οποία υπολογίζεται για το Μάρτιο του 2012), τότε θα πρέπει να διαπραγματευθούμε ψύχραιμα με τους δανειστές μας, επιδιώκοντας τη μείωση των επιτοκίων δανεισμού μας στο 1,5% - καθώς επίσης την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων μας, για μία χρονική περίοδο 40-50 ετών, έντιμα και χωρίς καμία διαγραφή (ο δυνατός δεν χρειάζεται προφανώς να είναι έντιμος για να επιβιώσει, ενώ ο αδύναμος είναι μάλλον υποχρεωμένος). Όσον αφορά τις υπόλοιπες ενέργειες και κάποια από τα μέτρα που θα έπρεπε να υιοθετήσουμε, ευρίσκονται αναλυτικά στο άρθρο μας «Λιτότητα, δραχμή ή αναδιάρθρωση;».

Φυσικά πρέπει να παραμείνουμε εντός της Ευρωζώνης (τουλάχιστον έως τη στιγμή που τυχόν θα εγκαταλειφθεί από όλα μαζί τα κράτη), απαιτώντας να αντιμετωπισθούμε όπως ακριβώς η Γερμανία το 1953 και διεκδικώντας ενεργά τις γερμανικές επανορθώσεις – επίσης ευρωπαϊκές παραγωγικές επενδύσεις, οι οποίες θα δημιουργούσαν νέες θέσεις εργασίας, αυξάνοντας τις εξαγωγές, το ΑΕΠ και την ανταγωνιστικότητα μας.

Βασίλης Βιλιάρδος

(Πηγή: sofokleous10.gr)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Σε χαμηλό επίπεδο η ιδιωτικότητα στο Facebook

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 15 Oct 2011 07:56:00 +0000

Με τις αλλαγές που ανακοίνωσε προ δεκαημέρου, το Facebook πήρε το αναμενόμενα μεγάλο μερίδιο δημοσιότητας και ανακάτεψε γενναία την τράπουλα του προσωπικού απορρήτου, με το οποίο έχει αναπτύξει μια σχέση αγάπης-μίσους.

Από τη μία πλευρά ο Μ. Ζούκερμπεργκ και η παρέα του δεν έχουν σε σοβαρή εκτίμηση τη διαφύλαξη της ιδιωτικότητας, αλλά από την άλλη είναι υποχρεωμένοι να υποστηρίζουν (ή να εμφανίζεται πως υποστηρίζουν) τη χρήση μηχανισμών προστασίας για τους χρήστες.

Μετά το γενναίο λίφτινγκ, το οποίο δεν είναι ακόμα διαθέσιμο στο σύνολο των περίπου 750 εκατ. ανθρώπων που χρησιμοποιούν το Facebook, φαίνεται πως ξεκινούν νέοι μπελάδες για τους πιο ευαίσθητους.

* Ο πρώτος πονοκέφαλος προκλήθηκε μετά τις αναφορές ότι το Facebook μπορεί να «παρακολουθήσει» τους χρήστες ακόμα και όταν αυτοί έχουν αποσυνδεθεί από την υπηρεσία. Δεν προκλήθηκε κάποιο ιδιαίτερο σοκ στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα από τα σχετικά δημοσιεύματα, αφού, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, θα πρέπει να παρατηρήσουμε πως πολλοί είναι εκείνοι που διατηρούν ενεργό τη σύνδεσή τους με το Facebook ή κάποια άλλη online υπηρεσία, ακόμα και όταν έχουν σταματήσει να τη χρησιμοποιούν.

Εφαρμογές και ροή... ειδήσεων

* Ο δεύτερος πονοκέφαλος προέρχεται εξ... αντανακλάσεως, καθώς προκαλείται από τις εφαρμογές τρίτων που μπορεί να εγκαταστήσει κάποιος στη σελίδα του στο Facebook. Πάρα πολλές από αυτές τροφοδοτούν με εγγραφές τη ροή ειδήσεων του χρήστη, την περιοχή δηλαδή που λειτουργεί περίπου όπως το twitter και ενημερώνει τι κάνει κάθε φίλος μας κάθε στιγμή.

Η περιοχή αυτή, που το ίδιο το Facebook ονομάζει «news feed», χρησιμοποιείται από τις ανεξάρτητες εφαρμογές και αν δεν είστε χθεσινός στο Διαδίκτυο, είναι προφανές πως υπάρχουν μικροπροβλήματα.

Το πιο ξεκάθαρο είναι ότι μπορεί να μη θέλετε να γνωρίζει ο κόσμος πως μόλις χαζέψατε τις φωτογραφίες της Σκάρλετ Γιόχανσον ή ενημερωθήκατε για την εγκυμοσύνη της Μπιγιονσέ (σ.σ. καλή λευτεριά, μιας και το 'φερε η κουβέντα) ή για τις μουσικές δραστηριότητες (;) του Τζάστιν Μπίμπερ ή όπως αλλιώς το λένε το παλικάρι.

Θεωρητικά, κάθε εφαρμογή θα πρέπει να έχει κάποιες ρυθμίσεις ασφαλείας αλλά η πλειονότητα των χρηστών, όπως έχει δείξει πολλάκις η διαδικτυακή ιστορία, ή δεν ασχολείται ή δεν ενδιαφέρεται.

«Μεταδώστε το μήνυμα»

* Ο τρίτος πονοκέφαλος δεν ήταν ακριβώς πονοκέφαλος αλλά άλλη μια επίδειξη συλλογικής αφέλειας. Κάποιος είχε τη φαεινή ιδέα να δημοσιεύσει ένα μήνυμα στο Facebook λέγοντας πως η υπηρεσία γίνεται συνδρομητική και πως οι μόνοι που δεν θα πληρώσουν θα είναι εκείνοι που θα αναπαράξουν το μήνυμα.

Οπως φαντάζεστε, μεγάλος αριθμός ανθρώπων έσπευσε να δημοσιεύσει το μήνυμα στον δικό του «τοίχο» και η υπόθεση πήρε μεγάλη έκταση, σε βαθμό που υποχρέωσε τους υπευθύνους του Facebook να πουν την προφανή αλήθεια, πως δεν έχουν λόγο να «κλείσουν» την υπηρεσία πίσω από ένα τείχος συνδρομών.

Αλλωστε, η μόνη πραγματική αξία του Facebook είναι οι χρήστες του. Μπορεί κανείς να προσάψει πολλά στους ανθρώπους που δημιούργησαν και «τρέχουν» το Facebook, τίποτα όμως για την εμπορική τους πολιτική... *

(από την Ελευθεροτυπία)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Ας αρχίσουμε την επανάσταση από τους εαυτούς μας...

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 03 Oct 2011 20:20:00 +0000

"Είναι αυτονόητο ότι δεν αντέχουμε άλλο", αναφέρει μεταξύ άλλων ο σεβασμιότατος Νικόλαος, σε εγκύκλιο σημείωμα, σχετικά με την οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα μας. Επιπλέον υπογραμμίζει ότι "κάποιοι μας διέσυραν διεθνώς και μας οδήγησαν στα στόματα των θηρίων αυτού του κόσμου είτε από επιπολαιότητα είτε ενδεχομένως και από ύποπτες σκοπιμότητες".

Ο Νικόλαος αφού αρχικά λέει πως σκέφτηκε πολύ πριν συντάξει την εγκύκλιο, στη συνέχεια όμως, όπως υποστηρίζει, "μέσα στην κατάσταση του γενικευμένου πανικού που επικρατεί στην πατρίδα μας, των σπασμωδικών αποφάσεων των υπευθύνων διαχειριστών της ζωής και του μέλλοντός μας, την επαναλαμβανόμενη εναλλαγή υποσχέσεων και διαψεύσεων που έχουν τραυματίσει το ηθικό και την αξιοπρέπεια μας, τον καταιγισμό των χωρίς τέλος φορολογικών επιβαρύνσεων, δέχθηκα σωρεία τηλεφωνημάτων και μηνυμάτων πολιτών της περιοχής μας που ζητούν απεγνωσμένα μία παρέμβαση και κάποια συμπαράσταση στο οικονομικό τους αδιέξοδο και δράμα".

Για να αναφερθεί μετά στο τέλος των ακινήτων.

"Και ξαφνικά μας ζητείται απειλητικά και εκβιαστικά να πληρώσουμε, επί πλέον φόρο για το σπίτι που μένουμε σαν να είναι το κράτος πλέον φτωχότερο από τους φτωχούς. Φτάσαμε, αντί τα έξοδά μας να γίνονται για το φαγητό, το σπίτι και τις ανάγκες μας, ό,τι ξοδεύουμε να πηγαίνει σε δύο φοβερές λέξεις: σε φόρους και σε χρέη".

Και συνεχίζει:

"Είναι αυτονόητο ότι δεν αντέχουμε άλλο. Δεν είναι υπερβολή αυτό. Πρέπει όμως να το πούμε. Να το φωνάξουμε στα αυτιά των αρμοδίων: «Ως εδώ! Δεν μπορούμε άλλο. Βρέστε άλλες λύσεις. Ίσως πιο δύσκολες, αλλά πιο αποδοτικές, πιο έξυπνες και σίγουρα πιο ανθρώπινες. Αν δεν μπορείτε, ομολογήστε την αδυναμία σας.

Δεν είναι ντροπή να μην μπορεί κανείς. Είναι όμως απαράδεκτο να επιμένει στην ευθύνη της γενικευμένης καταστροφής μας. Μας φτιάξατε ένα κράτος που προσφέρει στον λαό πολύ λιγότερα από όσα του απαιτεί.

Πρέπει να το καταλάβετε∙ δεν είστε μόνο οφειλέτες στους δανειστές σας, είστε οφειλέτες και στον λαό που ταχθήκατε να υπηρετείτε. Αφού δεν καταφέρνετε την εθνική σωτηρία μέσα από πολιτική συνεργασία, αυτή θα προκύψει αναγκαστικά μέσα από λαϊκή απαίτηση και πρωτοβουλία".

Ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας επισημαίνει στην εγκύκλιό του πως έχει φτάσει η ώρα να κάνει ο λαός γνωστά τα όρια του και να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας.

"Όσο παραμένουμε αδρανείς, όσο μένουμε υποτελείς σε εσφαλμένες ή αβάσταχτες επιλογές, τόσο καθιστούμε τον εαυτό μας συνυπεύθυνο στον αργό αλλά βέβαιο υπαρκτικό εκφυλισμό μας. Αν δεν ξυπνήσουμε, τελειώσαμε. Δεν θα υπάρχει συνέχεια!

Καιρός πλέον να ξεσηκωθούμε. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και επειδή δεν θα τα αλλάξουν κάποιοι άλλοι, πρέπει να μπούμε στο παιχνίδι όλοι".

Και παρακάτω:

"Όποιος πονάει για την κατάσταση και αγαπάει την αλήθεια έχει θέση σε αυτή την αλλαγή. Κανείς δεν περισσεύει. Όλες οι ανατροπές, όλες οι μεγάλες αλλαγές έγιναν από ηρωικούς ανθρώπους, κυρίως νέους. Όχι από συμβιβασμένους ούτε από αγανακτισμένους, αλλά από υγιώς επαναστατημένους. Όλοι μαζί και πρέπει και μπορούμε και επιβάλλεται να αλλάξουμε με δική μας πρωτοβουλία το μέλλον μας. Όχι με βία, αλλά με δύναμη και αποφασιστικότητα.

Όχι με μηδενιστικές επιλογές, αλλά με καθαρότητα, ηρωισμό και εξυπνάδα.

Σίγουρα και η δική μας ευθύνη ως λαού δεν είναι καθόλου μικρή. Συμφωνήσαμε με τις μικρονοϊκές πολιτικές επιλογές και τις κάναμε συνήθειες και νοοτροπία μας.

Η ανειλικρίνεια, η αδιαφορία, το βόλεμα, το εύκολο κέρδος, η προσβολή των θεσμών, η ύβρις κατά της πίστης και παράδοσής μας, η ασέβεια κατά του κράτους και των νόμων, οι αλόγιστες διεκδικήσεις αποτέλεσαν κομμάτια της ζωής του νεοέλληνα που δεν μας τιμούν καθόλου. Δεν μας φταίνε μόνον οι άλλοι είτε αυτοί λέγονται κερδοσκόποι είτε ξένα συμφέροντα είτε πολιτικοί.

Το δικό μας μερίδιο ευθύνης για το σημερινό μας κατάντημα δεν είναι ευκαταφρόνητο. Η λύση της μετάνοιας και αλλαγής είναι μονόδρομος.

Τους άλλους δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε. Τη δική μας όμως νοοτροπία και ζωή έχουμε και τη δυνατότητα και την ευθύνη να τις διορθώσουμε. Ας αρχίσει ως επανάσταση αυτή η αλλαγή από τους εαυτούς μας. Αυτό είναι το πιο ηρωικό"

Ο σεβασμιότατος Νικόλας παραδέχεται πως και η εκκλησία έχει ευθύνες, παράλληλα όμως έσπευσε να σημειώσει πως "παρά ταύτα δεν ψάχνουμε για ενόχους αλλά το επείγον είναι η εξεύρεση λύσεων".

"Λύσεις όμως που δεν πατάνε τον λαό, αλλά ανασταίνουν την τιμή του. Ήρθε η ώρα που θα πρέπει όσοι παίρνουν αποφάσεις να καταλάβουν τι συμβαίνει στα σπίτια, στους δρόμους, στα μαγαζιά και στην καθημερινότητα. Τι συμβαίνει στις ψυχές μας. Αυτό δεν θα το μάθουν από την τρόϊκα ούτε από τις μεταξύ τους διαβουλεύσεις.

Θα το μάθουν από τον λαό. Πρέπει την φωνή μας να την ακούσουν. Δεν γίνεται αλλιώς".

Και καταλήγει ο μητροπολίτης:

"Αρνηθείτε τη χρεωκοπία της αξιοπρέπειας, της ιστορίας, της εθνικής συνείδησης. Αυτά μπορούμε και πρέπει να τα διεκδικήσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδας. Έστω τώρα, την τελευταία στιγμή.

Πολλοί έχουν λυγίσει, έχουν οικονομικά γονατίσει. Δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Έχασαν τον ύπνο τους. Ζουν την απειλή του παρόντος και με τον φόβο του μέλλοντος.

Έχουν ιδιοκτησίες, αλλά δεν έχουν χρήματα. Αυτοί πως θα πληρώσουν; Πού να τα βρουν; Θα τους πάρουν το σπίτι; Θα τους κόψουν το ρεύμα; Είναι δυνατόν να βυθίσουν στο σκοτάδι την Κερατέα η το Λαύριο που φιλοξενούν το μεγαλύτερο εργοστάσιο της ΔΕΗ στην πατρίδα μας;

Ό,τι και να συμβεί, αδελφοί μου, θα ήθελα να ξέρετε ότι η τοπική Εκκλησία μας θα δώσει τα πάντα για να σταθεί στο πλευρό σας. Αν σε έναν κόψουν το ρεύμα, εμείς θα το κόψουμε σε όλους τους ναούς.

Θα κάνουμε γάμους με κεριά στα χέρια και λειτουργίες με δάκρυα στα μάτια. Με κανέναν τρόπο δεν θα δεχθούμε, τη στιγμή που νοικοκυριά είναι βυθισμένα στο σκοτάδι, οι ναοί να λειτουργούν με αναμμένους τους πολυελαίους".

Πηγή: romfaia.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Αυξάνονται δραματικά οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 21 Sep 2011 08:05:00 +0000

Κατά 40% αυξημένες είναι οι αυτοκτονίες Ελλήνων πολιτών στο πρώτο 5μηνο του 2011 έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου, αναφέρει σε δημοσίευμά της η "Wall Street Journal", επικαλούμενη στοιχεία του ελληνικού υπουργείου Υγείας.

Οι καταγεγραμμένες αυτοκτονίες έχουν διπλασιαστεί σε σχέση με την προ της κρίσης περίοδο, φτάνοντας σήμερα στο επίπεδο των 6 ανά 100.000 κατοίκους. Οι απόπειρες αυτοκτονίας, εξάλλου, ακολουθούν τον ίδιο αυξανόμενο ρυθμό.

Το τηλεφωνικό κέντρο του κοινωφελούς φορέα αποτροπής αυτοκτονιών "Κλίμακα" δεχόταν τέσσερις έως δέκα κλήσεις την ημέρα. "Τώρα υπάρχουν μέρες που δεχόμαστε και 100", λέει ο ψυχολόγος κ. Άρης Βιολατζης. Όσο για το προφίλ των καλούντων; Άνδρες από 35 έως 60 ετών και με έντονα οικονομικά προβλήματα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, παρόμοια είναι η εικόνα και στην υπόλοιπη Ευρώπη από την έναρξη της κρίσης και μετά, ενώ και στις ΗΠΑ ο αριθμός των αυτοκτονιών έχει αυξηθεί σε περισσότερες από 10 αυτοκτονίες ανά 100.000 κατοίκους.

(Πηγή: euro2day.gr)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Πώς και πόσο επηρέασε τους Ελληνες η οικονομική κρίση

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 20 Sep 2011 08:52:00 +0000

Το 77% των Ελλήνων αγωνιά για το μέλλον του, ενώ αντιθέτως στις πέντε μεγάλες χώρες της ΕΕ, τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία και την Ισπανία το ποσοστό αυτό είναι 53% και στις ΗΠΑ είναι 52%. Ο ένας στους τέσσερις Ελληνες νιώθει ανασφαλής στην παρούσα εργασία του - στην Ισπανία είναι το 19%, στην Ιταλία 18% και στη Γαλλία 17%.

Και φυσικά το 60% των Ελλήνων έχει μειώσει τις δαπάνες του το 2010 και το 53% όσων τις διατήρησε πρόκειται να τις μειώσει το 2011. Και τούτο, διότι υπολογίζουν ότι θα έχουν χαμηλότερο εισόδημα από μισθούς και ανησυχούν πως οι ίδιοι ή κάποιο άλλο μέλος του νοικοκυριού θα χάσουν τη δουλειά τους και πρέπει να εξοφλήσουν τρέχουσες υποχρεώσεις.

Ολα αυτά προκύπτουν από έρευνα συμπεριφοράς των καταναλωτών με θέμα «Πλοήγηση στα Νέα Δεδομένα των Καταναλωτώ» που πραγματοποίησε η εταιρεία The Boston Consulting Group (BCG) και πρόκειται να παρουσιαστεί σε εκδήλωση που διοργανώνει το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο την Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου.

Η έρευνα διεξήχθη τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2011 παράλληλα σε 21 χώρες, όπου ερωτήθηκαν σχεδόν 25.000 καταναλωτές και για πρώτη φορά συμπεριλήφθη και η Ελλάδα με 800 συμμετέχοντες.

Αναλυτικότερα:
- Tο 74% των ερωτηθέντων δηλώνει πως επηρεάστηκε προσωπικά από την κρίση ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις πέντε μεγάλες χώρες της ΕΕ (Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Ισπανία) είναι στο 47% ενώ στις ΗΠΑ είναι στο 57%.

- το 77% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα απάντησε πως αγωνιά για το μέλλον ενώ στις πέντε μεγάλες χώρες της ΕΕ είναι στο 53% και στις ΗΠΑ στο 52%.

- Στο ερώτημα πόσο ασφαλής νιώθετε στη παρούσα εργασία σας το 24% των Ελλήνων δηλώνουν πολύ ανασφαλής/ανασφαλής ενώ τα ποσοστά στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες είναι μικρότερα αφού στην Ισπανία είναι στο 19%, στην Ιταλία 18%, στη Γαλλία 17%

- Tο 60% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα δηλώνει πως μείωσε τις δαπάνες του το προηγούμενο έτος ενώ ένα επιπλέον 53% ισχυρίζεται πως θα μειώσει τις δαπάνες του περαιτέρω το 2011 (44% των ερωτηθέντων στις 5 μεγάλες χώρες της ΕΕ και τις ΗΠΑ δηλώνουν πως θα μειώσουν τις δαπάνες τους, τους επόμενους 12 μήνες).

Παράλληλα όμως, αν και οι Έλληνες έχουν επηρεαστεί περισσότερο από τη κρίση, εντύπωση προκαλεί πως δηλώνουν, σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι οι Ευρωπαίοι, ότι όταν η κρίση ξεπεραστεί θα αρχίσουν να ξοδεύουν όπως πρώτα.

Η έρευνα αναλύει διεξοδικά τα σχέδια των καταναλωτών για αύξηση, σταθεροποίηση ή μείωση των δαπανών τους επόμενους 12 μήνες, ανά 49 κατηγορίες προϊόντων που χωρίζονται σε τρόφιμα και μη-τρόφιμα.

Πιο συγκεκριμένα:
- Το 58% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα σκοπεύει να μειώσει τις δαπάνες του στα τρόφιμα έναντι του 7% που δηλώνει ότι θα τις αυξήσει. Το υπόλοιπο 35% ούτε θα τις μειώσει ούτε θα τις αυξήσει.

Ειδικότερα:

- οι κατηγορίες που φαίνεται πως θα πληγούν περισσότερο είναι τα οινοπνευματώδη και οι μπίρες όπου το 71% και 70% των καταναλωτών αντίστοιχα δηλώνουν πως θα μειώσουν τις δαπάνες τους.

-αντίθετα οι κατηγορίες στις οποίες παρατηρούνται οι μεγαλύτερες αυξήσεις δαπανών είναι τα φρέσκα φαγητά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα όπου το 17% των καταναλωτών δηλώνουν πως θα αυξήσουν τις δαπάνες τους.

Η κρίση όμως πλήττει και την αγορά τροφίμων. Ετσι:

- το 65% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα σκοπεύει να μειώσει τις δαπάνες του στα μη-τρόφιμα έναντι του 8% που δηλώνει ότι θα τις αυξήσει. Το υπόλοιπο 27% ούτε θα τις μειώσει ούτε θα τις αυξήσει.

- οι κατηγορίες που φαίνεται πως θα πληγούν περισσότερο είναι τα κοσμήματα-αξεσουάρ και τα fast food όπου το 76% και 71% των καταναλωτών αντίστοιχα δηλώνουν πως θα μειώσουν τις δαπάνες τους.

-αντίθετα οι κατηγορίες στις οποίες παρατηρούνται οι μεγαλύτερες αυξήσεις δαπανών είναι τα παιδικά ρούχα όπου το 16% των καταναλωτών αντίστοιχα δηλώνουν πως θα αυξήσουν τις δαπάνες τους.

- Τα φρέσκα φαγητά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και η κατανάλωση στο σπίτι -σε αντιδιαστολή με την διασκέδαση και την κατανάλωση εκτός σπιτιού- είναι οι κατηγορίες οι οποίες φαίνεται πως ευνοούνται περισσότερο από την νέα, πιο συνειδητή-ορθολογική καταναλωτική συμπεριφορά των Ελλήνων.

Όπως σε κάθε περίοδο όπου παρατηρούνται σημαντικές αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες και αγοραστικές συμπεριφορές, έτσι και τώρα με την οικονομική κρίση, δημιουργούνται ευκαιρίες και δυνατότητες για αυτούς που θα μπορέσουν να προσαρμοστούν άμεσα στις σύγχρονες ανάγκες.

Οι Έλληνες καταναλωτές δηλώνουν πως θα αλλάξει η αγοραστική τους συμπεριφορά τους επόμενους 12 μήνες.

Οι τρεις πιο σημαντικές αλλαγές κατά σειρά σημασίας είναι οι εξής:

- θα αναβάλλουν μεγάλα έξοδα τα οποία μπορούν να περιμένουν

- θα μειώσουν κατά πολύ τα έξοδα τους στα μη-απαραίτητα

- θα δείξουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για προσφορές και θα αγοράζουν περισσότερα προϊόντα που είναι σε προσφορά

Οι Έλληνες όταν ψωνίζουν δηλώνουν πως ψάχνουν να εντοπίσουν κυρίως προϊόντα που έχουν σημαντικές τεχνικές διαφορές και προϊόντα που αποφέρουν καλύτερα αποτελέσματα και δίνουν μικρότερη σημασία στη μάρκα. Η εκρηκτική διείσδυση των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες προϊόντων είναι αξιοσημείωτη. Οι καταναλωτές επιλέγουν τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας ως ένα τρόπο για να μειώσουν τις δαπάνες τους αναζητώντας καλύτερες τιμές για τις αγορές τους από τα σούπερ-μάρκετ. Αλλά δεν χρησιμοποιούν το διαδίκτυο όσο οι Ευρωπαίοι καθώς μόνο το 54% δηλώνει πως εισέρχεται σε αυτό μέσω σταθερού υπολογιστή ποσοστό πολύ χαμηλότερο από το 76% των 5 μεγάλων χωρών της ΕΕ.

Μεταξύ των 29 καταναλωτικών αξιών στις πρώτες θέσεις για τον έλληνα καταναλωτή βρίσκονται κατά σειρά:

- Η αποταμίευση, η υγεία, η σχέση αξίας-χρημάτων (value for money) και η ευθυμία. Σε αντίθεση με τη πολυτέλεια και το πλούτο που βρίσκονται στις χαμηλότερες θέσεις της κλίμακας. Αξιοσημείωτο όμως είναι το γεγονός πως οι Έλληνες αποχωρίζονται πιο δύσκολα από ότι οι Ευρωπαίοι τα είδη πολυτελείας πράγμα το οποίο φαίνεται από την χαμηλότερη πτώση πού είχε η σημασία της πολυτέλειας για τους Έλληνες -έναντι των Ευρωπαίων.

- Οι έλληνες καταναλωτές δήλωσαν πως για να εκτονώσουν το άγχος τους προτιμούν να περνούν χρόνο με την οικογένεια τους και με τους φίλους τους.

(Πηγή: Το Βήμα)