GÖREV SENİ ÇAĞIRIYOR

Bir Film ile Zihnin İçinde Gezmek

2025-11-26T12:32:00.014+03:00

Filmin izleme tadını kaçırmamak için izlemeden önce okumanız tavsiye edilmez.

Bazı filmler vardır, izlerken kendinizi “burada gerçekten ne oluyor?” diye sorgulamaya başlarsınız. I’m Thinking of Ending Things tam olarak bu kategoriye düşüyor: hem rahatsız edici hem merak uyandırıcı, hem de sinema salonundan çıktıktan sonra bile zihninizi kurcalayan türden olurdu Netflix yapımı olmasaydı ve bir sinemadan çıkabilseydiniz, ama bu zihinden çıkış yok...

Bu film bir yol hikâyesi gibi açılıyor: çiftimiz karlar altındaki bir yolda ilerliyor, gergin bir sohbet, pencereden sarkan zamanı eğip büken bir sessizlik… Ama kısa süre içinde şunu fark ediyorsunuz: Bu yolculuk dışarıya değil, içeriye, bir zihnin karanlık odalarına doğru gidiyor.

Film boyunca durmadan yağan kar, sadece atmosferi ağırlaştıran bir arka plan değil; Jake’in iç dünyasını sahnenin merkezine taşıyan bir metafor. Kar, zamanı durdurur. Filmde de Jake’in hayatının yıllardır ilerlemeyen, duygusal olarak donmuş bir hâlini temsil eder. Arabada geçen uzun sahnelerin kar fırtınası altında olması, karakterlerin aslında Jake’in zihninden çıkamıyor oluşunu hissettirir.

Kar aynı zamanda dış dünyayla bağın kesildiği bir yalıtım yaratır. O sessizlik, o ağır beyazlık… Hepsi Jake’in yalnızlığının fiziksel karşılığı. Bembeyaz boşluk ise Jake’in zihnindeki bulanık, üst üste binmiş, netleşmeyen anıları andırır. Genç kadının kimliğinin sürekli değişmesi, karın bu “her şeyi örten” doğasına tam olarak denk düşer. Finale yaklaştıkça karın daha yoğun hâle gelmesi de boşuna değil; bu, Jake’in zihinsel kapanışının, sessiz bir vedanın işareti. Dünyanın üzerini yavaşça örten kar, Jake’in içsel sonunu mühürlüyor.

Filme en güçlü alt metin önerisi, hikâyenin büyük kısmının Jake’in kendi zihninde geçtiği yönünde. Genç kadın karakterin ismi sürekli değişiyor, mesleği değişiyor, hatta fiziksel özellikleri bile yer yer farklılaşıyor. Neden? Çünkü bu “genç kadın” aslında tek bir kişi değil; Jake’in hayatı boyunca kurmaya cesaret edemediği ilişkilerin bir toplamı. Bu nedenle film boyunca onun ağzından duyduğumuz “Bitirmeyi düşünüyorum” cümlesi aslında Jake’in kendisiyle konuşması, kendi hayal ettiği ilişkiyi bile sürdüremeyişi...

Eve geldiğimizde zaman tamamen çözülüyor. Annesi bir sahnede genç, bir sahnede yaşlı, sonra birden hasta… Baba deseniz aynı şekilde değişken. Bu parçalanmışlık, Jake’in geçmişini bir film şeridi gibi hızlıca ileri–geri sarması gibi. Suçluluk, keşke’ler, pişmanlıklar… Ebeveynler bu duygular üzerinde oynayan sembollere dönüşüyor.

Film romantik bir ilişkiyi değil, romantik ilişkinin hayalini anlatıyor. Yan koltuktaki kadını tanımıyoruz çünkü Jake de tanımıyor — zaten o kişi hiçbir zaman var olmadı. Arabada yapılan felsefi tartışmalar, şiirler, monologlar… Hepsi Jake’in “keşke paylaşabilseydim” dediği birikimin hayalî yankıları. Her şey tam da bu yüzden biraz yapay, biraz fazla entelektüel, biraz da hüzünlü.

Filmdeki domuz sahneleri ilk bakışta tuhaf, hatta rahatsız edici görünse de, alt metinde Jake’in kendini nasıl gördüğünü açığa çıkaran en güçlü sembol. Çöpte kurtçuklar tarafından yenmiş domuz hikâyesi, Jake’in kendi hayatına dair taşıdığı değersizlik hissinin alegorisi. Kendini, kimsenin önemsemediği bir köşede çürümeye bırakılmış biri gibi görüyor. Domuzun “kurtçuklar tarafından içinin boşaltılması”, Jake’in zihnini kemiren düşünceleri temsil ediyor: pişmanlık, yalnızlık, başarısızlık korkusu ve kuramadığı ilişkilerin yarattığı içsel çürüme. Finalde karşımıza çıkan “domuz rehber” figürü ise bu metaforu tamamlıyor; Jake’in en karanlık, en çıplak benliğiyle yüzleşmesini simgeliyor.

Kısaca filmdeki domuz, Jake’in kendi kendine tuttuğu bir ayna: Onun yalnızlığının, kabullenemediği yanlarının, zihinsel çöküşünün beden bulmuş hâli, sessizce çürüyen bir hayatın aynası.

Filmin sonlarında karşılaştığımız müzikal atmosfer, Nobel konuşması, ışıklar, alkışlar… Bunların tamamı Jake’in hayatının hiçbir zaman gerçekleşmemiş başarılarını kafasında bir anlığına canlandırma çabası. Vedaya benzeyen, acı tatlı bir fantezi. Bir nevi zihinsel kapanış.

Bütün okumayı tek bir cümlede toplarsak:

“Hayatını yaşayamadığı için, kuramadığı bir ilişkiyi ölmeden önce son kez kafasında canlandıran bir adamın hikâyesi.”

Karanlık ama bir o kadar da insani bir okuma. Film bittikten sonra, dışarıda yağan kar bile bir süre daha içinize yağmaya devam ediyor...

İnsansı Robotların Evimize Girişi: Figure 03

2025-11-03T11:30:00.003+03:00

Günlük yaşamımıza robotların girmesi kapısını uzun yıllardır bilim-kurgu filmleri ve teknoloji fuarları aralamıştı. Ancak Figure AI’nın yeni ürünü Figure 03, bu kapıyı aralamaktan öte, “evimize girebilecek bir insansı robot” olma iddiasıyla geliyor.

Şimdi gelin, bu yeni nesil robotu hem teknik ve tasarım özellikleriyle hem de ev içi kullanımı açısından değerlendirelim.

Figure 03, önceki nesillere göre büyük yenilikler sunuyor. Yeni sensör paketi, gelişmiş el sistemi, yüksek çözünürlüklü kamera mimarisi gibi donanım adımları dikkat çekiyor. Örneğin kamera sistemi, önceki modele kıyasla %60 daha geniş görüş açısı, kare frekansının iki katı ve gecikmenin dörtte biriyle çalışıyor. Robotun ellerinde “avuç içi kamera” ve dokunma sensörleri gibi ince detaylar yer alıyor ve bu sayede dar alanlarda dahi nesne manipülasyonu daha akıllı hâle geliyor.

Ne yapıyorsa yapsın tanıtım filminde buzlu camın arkasından yürüyüp gelmesiyle yapılan Robocop göndermesi kalbimi kazanması için kesinlikle yeterli!

Figure 03 sadece endüstriyel değil; ev ortamına uygun tasarlanmış. Yumuşak tekstil kaplamalar, kablo karmaşasının azaltılması, kablosuz şarj desteği, daha sessiz ve doğal ses iletişimi gibi özellikler bunun bir parçası. Böylece robot, “teknoloji laboratuvarından çıkıp ev salonuna” doğru bir adım atıyor.

Bu robot prototip amaçlı değil, yüksek hacimli üretime uygun olarak tasarlanmış. Yani şirkete göre “yığın üretim” hedefi söz konusu. Bu da demek oluyor ki, sadece teknoloji meraklılarının değil, belki de birkaç yıl içinde bu fiyat politikasıyla zor olsa da sıradan ev sahiplerinin gündemine gelebilir.

Tasarımcı gözüyle bakıldığında Figure 03, sadece “fonksiyonel bir makine” değil; aynı zamanda ev içi bir obje olarak da yer alacak. Yani “nasıl görünecek”, “ev dekoruna nasıl uyacak”, “insanla nasıl etkileşime geçecek” gibi sorular ön plana çıkıyor. Bu bağlamda, yumuşak dokular, değiştirilebilir tekstil kaplamalar ve kullanıcı dostu yüzeyler tasarım açısından çekici. Aynı zamanda “insan-robot ilişkisi” açısından güvenlik, mahremiyet, kullanıcı dostu arayüz gibi konular da önemli.

Bir teknoloji yayını bu robotu şöyle özetliyor:

“Ev ortamında çamaşırları katlayabiliyor, bulaşık makinesine yükleyebiliyor ama hâlâ yardım gerekiyor.” — Time Magazine

Bu gösteriyor ki henüz “tam bağımsız ev yardımı” aşamasında değiliz; ama büyük bir adım atılmış durumda.

Sonuç olarak Figure 03, insansı robotların sadece laboratuvarlarda değil, evlerimizde ve günlük yaşamlarımızda yer alabileceğini gösterme açısından güçlü bir sembol. Tasarım, kullanıcı deneyimi ve estetik açısından “form ile fonksiyonun buluştuğu” bir dönemi temsil ediyor. Elbette beraberinde sosyal ve etik sorular da getiriyor: iş gücü dönüşümü, mahremiyet, robotların ev içi rolü gibi.

Ama tüm bu sorular, geleceği yeniden tasarlamak isteyenler için aynı zamanda yeni fırsatlar anlamına geliyor. Peki siz, evinizde bir insansı robotu görmek ister miydiniz? Hangi görevleri devretmek isterdiniz?

Dönmeyecek diye korkuyorduk, korkutarak dönüyor...

2023-08-03T13:25:00.001+03:00

Güney Afrikalı yönetmen Neill Blomkamp'ı, bilim-kurgu sinemasına getirdiği yeni soluğu heyecanla takip ediyorduk, bakış açısı, kullandığı özel efektler ve değindiği konularla, "gore" sınırlarında dolaşan şiddet anlayışıyla bizi kendisine bağlamış bir sonraki filmini iple çeker olmuştuk ta ki yeni Alien filmini çekmeyi istediğini duyup ağzımızın suyunu akıtana kadar...

Bundan sonra Ridley Scott çıkıp Alien benim bebeğim banane banane kimselere vermem, James Cameron'un çektiğini de Alien'dan saymam deyip beklentilerimizi suya düşürmüş, Blomkamp derin bir sessizliğe bürünüp kendini ve bizi nefis kısa filmler projesi ile oyalamaya koyulmuştu.

Ama esas korkumuzun Blomkamp'ın peş peşe ortaya çıkan yeni filmleri olacağını bilemezdik. Demonic çok beğenilmese de içinde Blomkampesk öğeler içeren bir filmken, yönetmenin Gran Turismo frençayzına (franchise) girmiş olması tüylerimizi gerçekten diken diken etti diyebiliriz.

Bizce gerçek korku budur.

Saype iş başında

2023-06-19T10:39:00.005+03:00

DS2

2022-12-12T11:24:00.001+03:00

Tüylerimiz diken diken izliyor, oyun gelene kadar buraları dinliyoruz...

Cuma'ya müzik

2022-11-25T02:33:00.007+03:00

Rammstein da olmasa n'apardık bilemiyorum, bir sonraki epik yapımlarına kadar auf wiedersehen, den letzten Weg musst du alleine gehen*

*Güle güle, son yoldan yalnız gitmelisin

Bir Christopher Walken değil

2022-11-23T15:25:00.006+03:00

James Bond, Bollinger şampanyasından hiç vazgeçmedi ama parayı kim veriyorsa onun votkasını içti yıllar boyunca ve en son Belvedere içer bulduk onu... Son Bond Daniel Craig de Bond'luktan emekli olduktan sonra Taika Waititi'nin yönettiği Belvedere reklamında boy gösterdi.

Bir Christopher Walken değildi belki ama şamatalı işlerine alıştığımız Waititi'nin elinde uzun zaman sert adamlıktan sonra normalleşme sürecini hızlandırdığı kesin.

Somerville

2022-11-02T12:32:00.004+03:00

Evet; herkes büyük yayıncılardan triple A'ler, exclusive'ler bekler ama ben bu oyunu bekliyordum uzun zamandır. Ve sonunda bu yıl yayınlanacağı açıklanmış oyunun çıkış tarihi de netleşti; 15.11.2022.

Limbo ve Inside'ın bağımsız geliştirici-yayıncısı Playdead kurucu ortaklarından Dino Patti'nin de içinde bulunduğu bir ekibin kurduğu Jumpship'in ilk oyunu olma özelliğini taşıyor Somerville ve Playdead geçmişinin iyi bir referans olduğunun ispatı gibiydi ilk çıkan görüntüler.

Şimdi, Eric Chadi'nin efsanevi Another World'ü ve Inside'dan tatlar barındıran, Tom Haugomat illüstrasyonlarını anımsatan grafikleri ve sinematografik anlatımıyla Somerville'i bekleme zamanı, tek üzücü yanı ilk etapta sadece PC ve XBox'a çıkacak olması...

Ryan Karazija'nın anısına

2022-10-31T18:31:00.003+03:00

Amerika'dan İzlanda'ya göçüp, Low Roar isimli post-rock/elektronik grubunu kuran Ryan Karazija'nın 40 yaşında zatürreden zamansız kaybı üzerine, durup, dinliyoruz...

Efsanevi bilgisayar oyunu yazar, yönetmen ve tasarımcısı Hideo Kojima'nın Reykjavik'te bir CD dükkanında tesadüfen dinleyerek, o sırada yapımıyla uğraştığı Death Stranding oyununun müziklerine katılmasını istediği Low Roar, bilinirliğini bu sayede daha da arttırmıştı. Dinlediğimiz Bones isimli parça da dahil olmak üzere oyunun atmosferine katkıda bulunan 20'nin üzerinde Low Roar parçası soundtrack'te bulunur.

Sinema tarihinin en güzel çekimleri*

2022-10-18T16:22:00.000+03:00

Tamam belki değil* ama siz de filmleri sinemada izlemiş, ışığın perdede oluşturduğu büyüyü sinemada yaşamış nesildenseniz bu güzel planlar ile güzel anıları yad etmek çok güzel...

Cuma'ya müzik

2022-08-05T23:10:00.006+03:00

Cuma'nın son saatinde, Thom Yorke'un yeni grubu, The Smile'dan Peaky Blinders videolu Pana-vision dinleyelim.

"We were the rebel alliance"

2022-07-29T10:52:00.001+03:00

ILM'in 6 bölümlük belgeseli Disney+'a geliyor, yehuuu!

Kupa Salata

2022-06-03T12:27:00.001+03:00

Ian Hubert projesi Dynamo Dream'den kısa film "Salad Mug". Önce filmi izliyor, sonra kamera arkasını göz atıyoruz...

Cuma'ya müzik

2022-05-27T13:47:00.002+03:00

Buralar eskiden dutluktu

2022-04-27T12:43:00.009+03:00

Bu magazin adını Call Of Duty'den alıyor ama o COD'un altından çok sular aktı. "Buralar eskiden dutluktu" diyerek gezer olduk yeni haritalarda. Zombilere bile alışamamış ya da kabullenememişken firavunlar çıkageldi...

Az kullanılmış, iyi durumda balta

2022-04-20T10:28:00.008+03:00

Hayatına ünlü müzisyenlerle özdeşleşmiş eşyaları satarak başlayan, zaman içinde sporcular ve popüler kültürün ikonik isimleriyle ağını genişleten müzayede evi Gotta Have Rock and Roll'un son güzide parçası bir balta.

Öyle sıradan bir balta değil elbet. Bir Stanley Kubrick klasiği olan The Shining'de Jack Nicholson'ın hayat verdiği Jack Torrance'ın ünlü baltası müzayede evinin kataloğunda yer aldı. "Gotta Have Rock and Roll" orijinallik sertifikası eşliğinde sunulan balta filmden karelerle zenginleştirilmiş 25x40,5x2,5 cm'lik bir panoda yer alıyor.

Bu parça bende olmalı diyorsanız buradan teklif verebilirsiniz, ama tıklamadan belirtelim minimum teklif bedeli 50.000 $ ve şimdiye kadar üç teklif almış olan baltanın mevcut teklifi 60.000 $, Türk Lirası kısmını konuşmayalım bile... Elim kur hesabına gitmedi!

(Tarihe not: an itibariyle $/TL 14,78)

Cuma'ya müzik

2022-04-15T14:23:00.003+03:00

Göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor ömür, Cumalar nasıl geçmesin? Gene gelmiş çatmış bir Cuma. Bazen müzik blogu mu kursaydık diye düşünmüyor değiliz. Boş geçmeyelim, birikti müzikler din(iz)leyelim bari.

Harry Styles'dan geliyor günün müziği, esin kaynağı Yoann Bourgeois modern dans videosu ile... Bugün müzik bahane!

Cuma'ya müzik

2022-04-08T22:16:00.001+03:00

Bin Laden's Hard Drive

2022-04-05T11:51:00.019+03:00

Kurt Champion bilgisayarlarımızın bir köşesine atılıp unutulan verilerin yaşam döngüsünü temel aldığı "Bin Laden's Hard Drive" adlı çalışmasında Ladin'in Pakistan'da yakalanışı sırasında ele geçirilen kişisel bilgisayarındaki verileri temel almış.

Yapılan soruşturmanın ardından gizliliği kaldırılan 350Gb'lık dijital verinin %2'lik kısmından oluşan yerleştirmede Champion dijital içeriği fiziksel bir formata çevirerek parçalıyor. Ladin'in son beş yılına mercek tutan içeriğe yoğunlaşan sanatçı "bir sabit diskin bir sürü eski fotograf, film veya bazı pornoları barındırması alışılmadık birşey değil, ancak bunlar terörist lider Usame Bin Ladin'in dijital dosyaları olunca daha yakından bakmaya değer" diyor. Görünüşte hiç bitmeyecek gibi duran ve bir yazıcıdan zurna sesi eşliğinde çıkan görüntü dizisini izlediğimiz çalışmada şerit kıvrıla kıvrıla kendi yolunu buluyor ve döngüsünü öğütülmüş halde bir perspeks kutusunda tamamlıyor.

The Batman

2022-03-15T16:09:00.004+03:00

Benedict ve Benedict

2021-10-04T11:54:00.006+03:00

Cuma'ya müzik

2021-08-27T17:54:00.005+03:00

Biz Dexter'ın yeni sezonunu beklerken Michael C. Hall grubu Princess Goes to the Butterfly Museum ile birlikte son albümleri Thanks For Coming'de yer alan Nevertheless için bir klip yayınladı. Hall'un The Wallflower'dan Peter Yanowitz ve Blondie'den Matt Katz-Bohen ile birlikte kurduğu grup indie rock, new-vawe ve dance harmanı müziklerini Nevertheless'de 80'ler sosuna bulamış diyebiliriz. Pandemi öncesi distopik bir ilhamla Yanowitz ve Hall'un sözlerini birlikte yazdığı parçanın müziklerini ise Katz-Bohen üstlenmiş.

Ağlamıyorum, gözüme kum kaçtı!

2021-07-31T02:46:00.002+03:00

Sonunda bu yılın sonuna doğru Denis Villeneuve'ün Dune'unu izlemiş olacağız, sinemalarda vizyona girdiğinde HBO Max'ta da yayınlanacağı için vizyona çıkar çıkmaz! Sanırım son yıllarda dört gözle beklediğimiz nadir sinema olaylarından, yine bir diğer Villeneuve şaheseri gibi...

Siz filmin fragmanını buradan izleyin, bu karşılıklı kurgu da burada taçlansın.

Kate Moss demişken...

2021-07-18T14:00:00.009+03:00

Bir önceki yazı da Kate Moss'dan bahsetmişken kendisinin Kim Kardeshian'ın iç giyim markası Skims'in yeni kampanyasında boy gösterdiğini atlamayalım.

Eşi Sunday Service günlerinde tanrı katına yükselmekle meşgulken, markalarına her geçen gün yenisini katan Kardashian kampanya duyurusunda Kate Moss'u "2014 yılında tanışmamızın ardından arsız mizahı, özgün ve klasik güzelliğinden anında etkilendim" sözleriyle sundu ve "tüm bir nesli (ki o nesil biziz) tanımlayan moda ikonu" olarak tanıttı.

Lafı çok da uzatmadan sizi, minimalist dövmelerine de dikkat çekerek, Moss'la başbaşa bırakalım ama gelmiş geçmiş en güzel Kate Moss'lu kampanyanın daAgent Provocateur'un Prens William ve Prenses Catherine'nin düğün haftasında Londra sokaklarında boy gösteren "There is only one Kate in London" kampanyası olduğunu da belirtmeden geçmeyelim...

Mert Alaş'tan Seventy One

2021-07-17T00:08:00.002+03:00

Madonna, Rihanna, Gisele Bündchen, Jenifer Lopez, Kylie Minogue, Lady Gaga, Victoria Beckham... Say say bitmeyecek ünlü ile Vogue, Calvin Klein, Gucci gibi markaların çekimlerini yapmış, hepsini geçtim, tanrının nirvana noktası Kate Moss'la birlikte "bile" çalışmış moda fotografçısı Mert Alaş kendi cin markasını çıkardı.

Çalıştığı Hollywood'lulardan mı geçti bilinmez ama tekila başta olmak üzeri peşi sıra alkol üreticisi olan ünlüler kervanına katılan Mert Alaş 4 yıllık bir sürecin ardından adeta bir parfümü andıran şişesiyle Seventy One adlı cinini piyasaya sürdü.

Adını İspanyol Pedro Ximénez, Amerikan meşe ve Fransız konyak fıçılarındaki 71 günlük sürecinden alan cin koyu kehribar rengini de meşe fıçılara borçlu. Alışılagelmiş ardıç notalarından da öteye geçtiği belirtilen Seventy One baharatlı narenciye aromalarının yanı sıra greyfurt ve damask gülünün harmanı. Yılda bir kez çiçek açtığı için "gecenin kraliçesi" ünvanına sahip Selenicereus Grandiflorus adlı kaktüs çiçeğinin son dokunuşuyla birlikte vanilin buketinin ipeksi tatlılığıyla kapanışı yapan Seventy One "şehvetli inceliğin cesur bir ifadesi" olarak özetleniyor.

Bu satırları yazarken bile tadı damağımıza gelen bu güzelliğin satış fiyatını ise kurlar böyleyken hiç söylemeyelim. Merak eden bakar ama baştan belirtelim fiyat İngiliz Sterlini ama Kate Moss'a muhtemelen bedava...