บล็อกกรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศไทย

ชั่วเจ็ดที ดีเจ็ดหน

webteam.th@greenpeace.org (กรีนพีซ ประเทศไทย) — Thu, 19 Nov 2009 22:57:02 PST

เมื่อทั้งตัวคุณและนักข่าวที่เดินทางร่วมกับคุณถูกจับ และถูกส่งตัวออกนอกประเทศ นั่นเป็นสัญญาณว่าคุณกำลังทำสิ่งที่ถูก อย่างน้อยนั่นก็เป็นความจริงหากคุณทำงานให้กับองค์กรที่ลงมือปฏิบัติการสันติวิธีเพื่อต่อสู้กับความอยุติธรรม

ในท่ามกลางการถูกกักตัวและการถูกส่งตัวออกนอกประเทศ ความตึงเครียดและน้ำตา ในอินโดนีเซีย ยังมีข่าวดีเกิดขึ้น! นั่นคือ รัฐบาลอินโดนีเซียได้ระงับใบอนุญาตประกอบการของ APRIL ซึ่งเป็นบริษัทผลิตกระดาษและเยื่อกระดาษ บนคาบสมุทรกัมปาร์ นี่หมายถึง APRIL ถููกห้ามไม่ให้ทำลายป่าและป่าพรุที่อุดมไปด้วยก๊าซคาร์บอนในพื้นที่แห่งนี้ ในขณะที่ใบอนุญาตของบริษัทอยู่ในระหว่างการพิจารณาทบทวน

นักกิจกรรมของเราได้ปฏิบัติการเพื่อหยุดการทำลายป่าและป่าพรุบนคาบสมุทรกัมปาร์ และเน้นย้ำบทบาทอันยิ่งใหญ่ที่การทำลายป่าและป่าพรุที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ในขณะที่เหลืออีกเพียง 17 วันก่อนการประชุมสุดยอดของสหประชาชาติ ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ณ กรุงโคเปนเฮเกน เห็นได้ชัดเจนว่าเหล่านักกิจกรรมได้สร้างความระคายเคืองให้กับผู้เกี่ยวข้องจำนวนเล็กน้อยในอินโดนีเซีย แต่พวกเขาได้ยกระดับความสนใจของนานาชาติเกี่ยวกับประเด็นการทำลายป่าขึ้นอย่างมากนัก

ในขณะที่เ้จ้าหน้าที่กำลังเคลื่อนย้ายนักกิจกรรมของเราออกจากค่าย เราขอเรียกร้องให้ประธานาธิบดีอินโดนีเซียเคลื่อนย้ายผู้กระทำผิดที่แท้จริง และแสดงความเป็นผู้นำในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ก่อนการประชุม ณ โคเปนเฮเกน โดยหยุดการทำลายป่าที่เกิดขึ้นต่อเนื่องโดยบริษัทใหญ่ทั้งหลาย

ในขณะนี้ยังไม่แน่ชัดว่าผู้คนจากนอกประเทศอินโดนีเซียและสื่อมวลชนจะได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยมค่ายหรือไม่ ไม่ว่าจะในฐานะแขกที่ถูกต้องตามกฎหมายของประเทศต่างๆ หรือในฐานะนักข่าว นอกจากนี้ แน่นอนว่ามีโอกา่สที่เจ้าหน้าที่รัฐจะพยายามปิดค่ายอีกครั้ง เราไม่สามารถยอมให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นได้ เจ้าหน้าที่รัฐบาลอินโดนีเซียต้องหยุดขมขู่นักกิจกรรมที่ปฏิบัติการอย่างสันติ ผู้ซึ่งกำลังช่วยประธานาธิบดียุดโฮโยโนให้เติมเต็มพันธะที่เขาได้สร้างขึ้น เพื่อลดการปล่อยก๊าซคา์์ร์บอนไดออกไซต์ปริมาณมหาศาลของอินโดนีเซีย

เมื่อตำรวจพยายามปิดค่ายครั้งล่าสุด พวกเขาถูกยุติการกระทำนั้นโดยประชาชนในท้องถิ่นจำนวนมากล้น ที่ก้าวออกมาสนับสนุนค่ายของเรา อีกครั้งที่ชุมชนท้องถิ่นได้กลับมายังค่ายเพื่อส่งแรงสนับสนุน แม้ว่าตำรวจยังสอดส่องดูแลค่ายเหมือนเมฆดำที่ลอยปกคลุม เราไม่มีทางแน่ใจได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป...

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นข้อความแสดงข่าวดีอีกข่าวจากเคียร่า ซึ่งเป็นนักกิจกรรมชาวอิตาลีจากเกาะซิสิลี่ ที่ได้เขียนข้อความต่อไปนี้ขณะที่กำลังจะถูกส่งตัวออกนอกประเทศจากอินโดนีเซียในวันนี้ เธอถูกกักตัวโดยตำรวจก่อนที่จะเดินทางมาถึงค่ายเสียด้วยซ้ำ !

สวัสดี นักต่อสู้เพื่อป่า!

คุณอาจจะรู้แล้วว่าฉันเป็น "ชาวอิตาเลียนที่อันตรายที่สุดคนหนึ่งในอินโดนีเซีย" และฉันกำลังจะออกนอกประเทศภายในไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าเพื่อกลับสู่อิตาลี จนถึงขณะนี้ฉันแน่ใจว่าหลายคนคงรับรู้ดีแล้วว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างกับนักกิจกรรมของเรา ณ ค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ

ทอม โครินนา และนักข่าว 2 คน ที่เดินทางร่วมกับเราไปยังค่าย ได้รับคำสั่งการส่งตัวออกนอกประเทศเมื่อ 2 วันที่แล้ว และเมื่อวานเรากลับสู่กรุงจาการ์ตา ที่ซึ่งคนจากสถานทูตอิตาลีไปรับไรมอนโด (นักข่าว) และตัวฉัน เพื่อนำตัวกลับประเทศ ภายใต้อำนาจของสถานทูต

ทอมและตัวฉันได้ร่วมงานแถลงข่าว ซึ่งจัดโดยกรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อให้เราเล่าเรื่องราวของเราออกสู่สื่อมวลชนต่างประเทศและท้องถิ่น

ตั้งแต่ขณะที่เราถูกตำรวจสั่งให้หยุด ณ ไม่กี่กิโลเมตรจากค่าย สำนักงานกรีนพีซในอิตาลีก็เริ่มส่งข่าวประชาสัมพันธ์และโทรสารพวกเขายังได้โทรศัพท์ไปยังกระทรวงการต่างประเทศในอินโดนีเซียด้วย พวกเขาปฏิบัติงานได้ยอดเยี่ยม และสิ่งที่พวกเขาทำบังเกิดผลอันแข็งแกร่งในสื่อมวลชน โดยสร้างความสั่นสะเทือนไปยังทุกระดับของวงการการเมืองในอิตาลี

ฉันให้สัมภาษณ์ต่อหนังสือพิมพ์ วิทยุ และนิตยสารในประเทศ หลายสิบแห่ง และเมื่อวานนี้ หนังสือพิมพ์เอสเพรสโซตีพิมพ์บทสัมภาษณ์ไรมอนโด พร้อมลงชุดภาพที่สวยงาม

และผลตอบรับนั้นเหลือเชื่อ ! รัฐบาลอิตาลีได้ประกาศจุดยืนอันแข็งแกร่งในด้านการปกป้องป่า เพื่อปกป้องสภาพภูมิอากาศ เป็นครั้งแรก !

นอกจากนี้กระทรวงการต่างประเทศได้เรียกร้องคำอธิบายจากทูตอิตาลีในอินโดนีเซีย ในขณะที่รองประธานาธิบดีอินโดนีเซียและผู้แทนของเขากำลังเดินทางมาเยือนกรุงโรมในโอกาสเชื่อมสัมพันธ์ทางการทูต

อีกไม่กี่ชั่วโมงฉันจะได้รับการคุ้มกันโดยท่านทูตไปยังสนามบินเพื่อไปรับหนังสือเดินทาง จากนั้นฉันจะถูกส่งตัวกลับอิตาลี ฉันต้องการส่งอ้อมกอดอันอบอุ่นที่สุดไปยังผู้คนที่ค่ายที่ฉันไำม่มีโอกาสร่วมปฏิบัติการด้วย ฉันภูมิใจมากกับสิ่งที่พวกคุณทำ และจะทำต่อไป

โปรดติดตามต่อไป อีกนานนักกว่าการพิทักษ์ป่าของเราจะจบสิ้่น และเราต้องการแรงสนับสนุนจากท่าน!

baci e abbracci a tutti (ขอส่งรอยจูบและอ้อมกอดถึงทุกคน)

เคียร่า

>> อ่านบล็อกทุกฉบับจากค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ

อีกวันที่สวยงามและยาวนาน กับการปกป้องป่า กู้วิกฤตโลกร้อน

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Thu, 19 Nov 2009 00:57:50 PST

๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
Climate Defenders Camp
Teluk Meranti
จังหวัด Riau อินโดนีเซีย

วันนี้ตื่นตั้งแต่ตี ๕ ครึ่ง เมื่อคืนอากาศดี นอนดูดาวจนหลับไปเลย มีคนมาส่องไฟดูเป็นระยะๆ รู้สึกเหมือนอยู่ใน Night Safari แต่ก็หลับได้ ไม่มีปัญหา เสียงปลุกเช้านี้เป็นเสียงเรียกให้ไปดูจระเข้ ตัวยาวประมาณ ๒ เมตร (ระยะนี้ไม่แน่ใจ เพราะมันไกลมาก) คิดในใจเมื่อวานลงเล่นน้ำ เดบี้เตือนว่าในแม่น้ำมีจระเข้ ก็ไม่เชื่อเค้า เกือบไปแล้วมั้ยเราว่ายน้ำก็ไม่เป็น วันนี้ร๊อปตื่นสาย มาถึงท่าน้ำจระเข้ตัวใหญ่ ก็ว่ายลับสายตาไปแล้ว เลยถามยูดี้ว่า แน่ใจเหรอว่าไม่ใช่ปลาโลมา ยูดี้ตอบ “ ผมว่าผมรู้นะว่าจระเข้กับโลมาว่ายน้ำยังไง” เรื่องนี้เรียกเสียงหัวเราะของทุกคนได้แต่เช้าอาหารเช้าวันนี้เป็นข้าวผัด กับไข่เจียวอีกแล้ว ถึงจะเบื่อแต่ก็ต้องกิน

หลังอาหารเช้า พวกเราสมาชิกทีมสร้างเขื่อน ต้องกลับมาเศร้ากันอีกครั้ง เพราะวันนี้นิโคลัส อาสาสมัครหนุ่มจากเบลเยียม ผู้มีบุคลิกอันโดดเด่น และเป็นที่รักของทุกคน ต้องเดินทางกลับ ที่น่าประทับใจมากคือวันนี้นิโคลใส่ชุดที่ไปทำเขื่อน ซึ่งสกปรกมากเป็นชุดเดินทาง ทุกคนพร้อมใจกันมาส่งนิคโดยไม่ต้องร้องขอ ผู้ร่วมเดินทางของนิโคลัสอีก ๒ คน คือ แอนดี้ เจ้าหน้าที่รณรงค์ด้านมหาสมุทรและป่าไม้จากอังกฤษ ส่วนอีกคนจำชื่อเค้าไม่ได้จริงๆ

วันนี้ลอร่าตื่นสายมาก จนโดนประณามว่าเป็นผู้หญิงขี้เกียจ ซึ่งก็ยอมรับด้วยความยินดี เมื่ออยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา และยังมีเวลาอีกประมาณ ๑ ชั่วโมงก่อนไปเขื่อน เราเลยเริ่มทำความสะอาดห้องนอนครั้งใหญ่ ปํญหาคือค่ายเราสร้างด้วยไม้สด และมีฝนตกเป็นระยะ ทำให้ไม้ขึ้นรา ทุกคนไม่สบาย ไอ นอนไม่หลับและหายใจไม่ออก แต่ก็ไม่มีใครคิดจะออกมานอนข้างนอก ยกเว้นอุ้มกับนุ่น แบบว่าใครทนได้ก็ทนกันไป

หลังจากดูตารางงานวันนี้ มีชื่อนิโคลัส (ซึ่งกลับไปแล้ว) อยู่ยามคืนนี้ด้วย เลยขออยู่ยามแทน ตอนตี ๔ ถึง ๖ โมงเช้า กับดีดี้ ไม่เข้าใจระบบการจัดการของผู้จัดการค่ายหมือนกัน หลังทีมเขื่อนออกเดินทาง ที่ค่ายก็เริ่มกิจกรรม โตจัทกับทีมอีก ๒ คน เอาชุดส้มที่เพิ่งซื้อออกมาสกรีน คิดว่ากว่าจะเสร็จคงเที่ยงเพราะโดนป่วนเป็นระยะๆ จากคนที่เอาเสื้อ หมวก ชูชีพ และอื่นๆ มาให้สกรีน พอดีวันนี้วันอาทิตย์มีตลาดที่เตลุก เมอรันติ (มีแค่อาทิตย์ละครั้ง) ทางค่ายต้องไปซื้ออาหารสด เลยขอติดไปช๊อปปิ้งด้วย พี่แป๋งกับพี่ท๊อปก็อยากไปแต่ผู้จัดการค่ายบอกว่าไปไม่ได้ ตอนแรกคิดว่าคงไม่อยากให้คนไปเยอะ เพราะต้องไปซื้ออาหาร แต่เอาเข้าจริง มีไปกันตั้ง ๑o คน เป็นฝรั่งที่ขอติดไปเดินเล่นชมเมืองด้วย (ไม่เข้าใจเค้าอีกแล้ว)

ที่ตลาดบรรยากาศคล้ายๆกับตลาดสดบ้านเรา มีของแทบทุกอย่าง ที่คนในหมู่บ้านอยากได้ ทั้งเสื้อผ้า อาหารสด เช่นไก่ ก็เลี้ยงกันในหมูบ้าน ปลา บางส่วนก็จับจากแม่น้ำ ผัก ผลไม้ ส่วนใหญ่จะเก็บมาจากสวน ยาสมุนไพร อุปกรณ์การเกษตรต่างๆ ซึ่งใส่มาในรถเข็นเล็กๆ คล้ายรถเข็นปูน (ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง) พื้นตลาดเป็นโคลน ลื่นมาก ลอร่าเกือบจะล้มไปนับสิบครั้ง สุดท้ายต้องถอดรองเท้าเดิน ที่นี่ไม่มีไฟฟ้า ต้องใช้เครื่องปั่นไฟ ผัก และผลไม้จึงไม่ค่อยสด ตอนเดินในตลาดรู้สึกเหมือนกับเป็นนักท่องเที่ยว บางคนมาขอถ่ายรูป และพูดคุยกับเรา (นุ่น กับลอร่า อาสาสมัครชาวเยอรมัน) ส่วนใหญ่เป็นคนที่เคยไปที่ค่าย แล้วจำเราได้ โชคดีที่ได้เดบี้ เป็นล่ามส่วนตัว สนุกดีได้ลองกินขนมที่นี่หลายอย่าง อร่อยดี

หลังซื้อของเสร็จ เราแวะไปที่บ้านพักของเราในหมู่บ้าน ซึ่งต้อนรับอย่างอบอุ่นด้วยรวมมิตรมะม่วงในน้ำกะทิ แปลกดี ไม่เคยกิน วันนี้ขอแนะนำภาษาบาฮาซ่า คำว่า “Selamat Datang” แปลว่า “ยินดีต้อนรับ”และ “Selamat Jalan” แปลว่า “ลาก่อน” ได้มาจากป้ายหน้าหมู่บ้าน

กลับมาที่ค่ายอาหารเที่ยงวันนี้เป็นไก่ในน้ำแกงไม่แน่ใจว่าชื่ออะไร วันนี้น้ำหมดอีกแล้ว หลังข้าวเที่ยงไม่มีน้ำล้างจาน โจอังบอกว่าประมาณบ่าย ๒ โมง ต้องการคนไปช่วยที่เขื่อน ๑๕ คน ให้ช่วยกันลงชื่อ ประมาณบ่ายโมงโจอังบอกให้รีบแต่งตัวเพราะอาจต้องไปก่อนโบโน่มา นุ่นกับลอร่ารีบเปลี่ยนเสี้อผ้าภายใน ๓ นาที ๕ นาทีต่อมาโจอัง (อีกแล้ว) แจ้งกับเราว่าต้องการคนแค่ ๖ คน เฉพาะผู้ชาย แบบว่าผู้หญิงอย่างเราก็เซ็ง จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าอีกที ตั้งใจว่าวันนี้จะไม่ยอมไปเขื่อนอีกแล้ว

บ่ายวันนี้ลมแรงมาก ที่ค่ายวุ่นวายกันใหญ่กลัวเต็นท์จะพังอีกรอบ ท่าทางจะมีบิ๊กโบโน่ บ่าย ๓ โมงกว่า ทุกคนพร้อมกันที่ท่าน้ำหน้าค่ายเพื่อรอดูโบโน่ลูกใหญ่ เรือยาง ๒ ลำออกไปซ้อมโต้คลื่น นำทีมโดยกัปตันโยย่น ส่วนอีกลำเป็นกัปตันยานเซ่น ซึ่งโชว์ฝีมือได้ไม่แพ้กัน วันนี้ไม่มีใครอาบน้ำที่แม่น้ำ เพราะกลัวจระเข้ ก่อนอาหารเย็น Hungry Band ก็เริ่มเปิดการแสดงอีกครั้ง (ชื่อวงได้มาจากเครื่องดนตรีหลักทั้งจาน ชาม ช้อน ส้อม ถังน้ำ และกีต้าร์ ประมาณว่าพร้อมกินทันที) อาหารเย็นมีเทมเป้ผัดกับเต้าหู้ แล้วก็ผักลวกราดซอสถั่ว คล้ายๆ กับพระรามลงสรงที่บ้านเรา หลังอาหารเย็นก็สรุปกิจกรรมวันนี้บุสตาแจ้งว่าพรุ่งนี้วันจันทร์ตำรวจคงมาเยี่ยมเราอีกครั้ง ส่วนอุ้มกับพี่ริวก็สบายดี พักผ่อนอยู่ที่โรงแรมที่เปกันบารู น่าจะกลับพรุ่งนี้ ส่วนทีมจีนพรุ่งนี้จะออกเดินทางประมาณตี ๕ ครึ่ง เพื่อไปดูพื้นที่แห่งความโง่เขลา (ตั้งเลียนแบบภาพยนตร์ "ยุคแห่งความโง่เขลา (Age of Stupid) ที่ฉายรอบปฐมทัศน์ทั่วโลกไปเมื่อเดือนกันยายน 52) ส่วนการสร้างเขื่อนก้าวหน้ามากคาดว่าจะเสร็จภายในวันอังคาร พรุ่งนี้ตื่น ๖ โมง ตอนเช้าต้องการคน ๑o คน ส่วนที่เหลือให้ตามไปตอนบ่ายเพื่อช่วยกันขนทราย คืนนี้ลอร่าออกมาผูกเปลนอนข้างนอก (คงเริ่มทนไม่ไหว) คืนนี้ต้องอยู่ยามตอนตี ๔ ถึง ๖ โมง

เป็นอีกวันที่สวยงามและยาวนาน

นุ่น

ส่วนของน้องอุ้ม---

โรงแรม DYAN GRAHA ในตัวเมืองเปกันบารู

ตื่นมาไม่รู้ว่ากี่โมงแล้ว ห้องที่โรงแรมไม่มีนาฬิกาเลย เลยเปิดทีวีดูเผื่อว่าจะมีเวลาบอกแบบทีวีในเมืองไทย แต่ก็ไม่มี พอดีมีรายการทีวีอินโดรายการหนึ่งพูดว่า ซาลามัท ปากี ที่แปลว่าสวัสดีตอนเช้าก็เลยรู้แค่ว่าตอนนี้ยังไม่เที่ยง พอสักพักก็มีนักร้องอินโดออกมาร้องเพลงๆหนึ่ง ที่ตอนอยู่ค่ายได้ยินบ่อยมาก เพราะแม่ครัวที่เป็นแม่ของเรนดี้เปิดฟังให้ลูกของเธอฟังทุกวัน วันละหลายๆรอบทั้งเช้า กลางวัน เย็น ก่อนและหลังอาหาร ก็นะฟังมาตั้งนานเพิ่งจะได้เห็นหน้านักร้องนี่ละ ดูๆไปก็คล้ายนักร้องลูกทุ่งบ้านเราเหมือนกัน มีนักร้องอินโดเอาเพลง ดูม ดูมของทาทา ยังมาร้องคัฟเวอร์ด้วย แปลกดีพิลึก

แล้ววันนี้จะทำอะไรดีล่ะเนี่ย เค้าบอกให้ Take a rest แล้วไอ้แทค อะ เรสนี่เค้าทำอะไรกันบ้างล่ะ จะให้นอนอย่างเดียวเลยหรอ ฉันไม่ได้ป่วยใกล้ตายนะคะ

หลังจากกินโจ๊กที่เอาติดมาจากเมืองไทยแล้วก็หลับอีก พอสักพักก็มีโทรศัพท์มาพูดภาษาอินโดใส่ ฉันไม่เข้าใจ พูดอังกฤษซิคะ เค้าก็เลยบอกว่ามิสเตอร์แมมโบรอคุณอยู่ที่ล็อบบี้ข้างล่าง ดีใจว่ะ เลยรีบชวนพี่ริวลงไปข้างล่างด้วยกัน

แมมโบมากับดิคกี้ พอเจอหน้ามันก็ขำใหญ่เลย ถามว่าขำอะไร มันก็บอกว่าขำที่ยูป่วยไง ซะงั้นอ่ะ นั่งคุยกันสักพัก ดิคกี้ต้องรีบกลับค่ายแล้ว อิจฉาอ่ะ อยากกลับเดี๋ยวนี้ เราก็เช็คแฮนด์กันเพื่อร่ำลา หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะ สวีทตี้ แมน

รู้จากแมมโบว่าตอนนี้สิบเอ็ดโมงแล้ว เลยชวนพี่ริวไปหาอะไรกินนอกโรงแรม เดินๆวนๆมั่วๆกันไปก็ได้กินซะที พี่ริวกินอะไรสักอย่างที่คล้ายๆมะตะบะชุบแป้งทอด ส่วนฉันก็กินอะไรสักอย่างที่คล้ายๆบะหมี่น้ำบ้านเรา เสร็จแล้วก็เดินกลับโรงแรม ระหว่างทางแวะซื้อของนิดหน่อย ซื้อทิชชูเปียกไว้เข้าห้องน้ำที่ค่าย เลือกห่อใหญ่เผื่อพี่แป๋งที่มีภารกิจสำคัญทุกเช้าด้วย พอดีเหลือบไปเห็นกระทิงแดง กับ M-150 เข้าทางเลยเรา กะว่าจะซื้อไปฝากพี่ท้อปกับพี่แป๋งซะหน่อย ซื้อช็อคโกแลตแท่งหนึ่งมาฝากเจ้าหญิงด้วยล่ะ กลับโรงแรมกินยาแล้วก็นอนอีก
ตื่นมาพี่ริวมาเคาะประตูห้องบอกว่าพี่ท้อปโทรมา เลยรีบวิ่งไปห้องพี่ริว ก็ยังดีแหละนะที่มีใครติดต่อมาบ้าง คุยกับพี่ท้อป พี่แป๋ง พี่นุ่น สักพักกลับมาที่ห้องสั่งต้มยำกุ้งมากิน เผ็ดมากมาย กินยาคิดว่าจะนอนต่อ พอดีไฟดับทั้งโรงแรม มองอะไรไม่เห็นเลย พี่ริวก็ออกไปหาอะไรกินข้างนอกด้วย ทำไงดีล่ะ หลอนเลยเรา พอดีพี่ท้อปโทรมาอีกรอบบอกว่าอยากให้หายป่วยก่อนแล้วถึงจะให้กลับ เลยบอกไปว่าไม่เป็นอะไรแล้ว อยากกลับพรุ่งนี้เลย พี่ท้อปเลยบอกว่าเดี๋ยวจะคุยกับร็อบให้

ผ่านไปชั่วโมงนึงไฟมา มีโทรศัพท์มาจากริชชี่กับฮาลิมโทรมาถามว่าโอเคมั้ย จะให้กลับพรุ่งนี้ กินข้าวกันหรือยัง ก็ตอบ Yes สำหรับทุกคำถามเลย พอวางสายเลยรีบโทรบอกฟร้อนท์ให้โทรปลุกตอนแปดโมงด้วย เพราะฮาลิมบอกจะมารับตอนเก้าหรือไม่ก็สิบโมงเช้า เฮ้อ ดีใจว่ะ นึกว่าจะต้องเหงาตาย ง่อยกินคาโรงแรมที่นี่เสียแล้ว นอนหลับๆตื่นๆทั้งคืน ไฟดับอีกหลายรอบจนไม่อยากจะนับแล้ว
ห้ามป่วยอีกนะบอสทั้งหลายของเธอรอแอสซิสแทนซ์อยู่

อุ้ม

วันเปิดค่าย

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Thu, 19 Nov 2009 00:36:14 PST

๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๒
Climate Defenders Camp
หมู่บ้านเตลุก เมอรันติ
จังหวัดรีอาล ประเทศอินโดนีเซีย

วันนี้เป็นวันเปิดค่าย ทุกคนวุ่นวายกันนิดหน่อย เนื่องจากต้องรีบเตรียมค่ายให้เสร็จ พิธีเปิดจะมีช่วงบ่าย โดยจะมีชาวบ้านในหมู่บ้าน รวมถึงสื่อมวลชนต่างๆ ทั้งสื่อท้องถิ่นและสื่อต่างประเทศมาเข้าร่วม ประมาณ ๓oo คน ชาวบ้านบางส่วนมากันตั้งแต่เช้า เพื่อเตรียมพื้นที่ในการทำอาหารเลี้ยงในงาน เมนูวันนี้มีแพะเป็นพระเอก ซึ่งเดินทางมาถึงค่ายในวันที่พวกเราเดินทางมาถึง (มันน่ารักมาก แต่ไม่กล้าไปเล่นด้วยกลัวไม่กล้ากิน) ส่วนพวกเรา (ทีมไทย) มีนัดประชุมกับ Petteli ซึ่งเป็น Action Coordinator จากฟินแลนด์ (บ้านเกิดซานตาครอส) ตอน ๙ โมง เรื่องการทำเขื่อน ตกลงกันว่าหลังอาหารเที่ยงเราจะไปดูพื้นที่ที่จะสร้างเขื่อนที่แรกด้วยกัน Petteli บอกเราว่าที่ที่เราจะสร้างเขื่อน (หนึ่งในปฏิบัติการอย่างสันติวิธี) อยู่ห่างจากค่ายไปประมาณ ๙ กิโลเมตร เราต้องนั่งเรือปอมปอง (Pompong) ไป ประมาณ ๔๕ นาที อากาศที่นั่นประมาณ ๕o องศาเซลเซียส ร้อนมาก เมื่อไปถึงเราต้องเดินเท้ากันต่ออีกประมาณ ๑ กิโลเมตร ขึ้นอยู่กับระดับน้ำ และคาดว่าเขื่อนของเราจะสร้างเสร็จภายในเวลาไม่ถึง ๒ อาทิตย์ (ถ้าไม่มีเรื่องให้ประหลาดใจ)

งานหลักของพวกเราวันนี้ คือเอาผ้าใบมุงหลังคาที่พักให้เสร็จ และเคลียร์พื้นที่ในคลองที่เราต้องสร้างเขื่อน งานสร้างเขื่อนจริงๆ จะเริ่มในวันพุธ คลองที่เราจะสร้างเขื่อนเป็นหนึ่งในคลองที่ชาวบ้านในอดีตขุดขึ้นเพื่อใช้ในการลำเลียงไม้ออกจากป่า ดังนั้นจุดประสงค์หลักในการสร้างเขื่อนของเราคือ ๑) เพื่อหยุดไม่ให้น้ำไหลออกมาจากป่าพรุ (Peatland) และป้องกันไม่ให้พื้นที่ป่าพรุแห้ง ซึ่งจะทำให้ดินมีฤทธิ์เป็นกรด ส่งผลต่อน้ำในแม่น้ำ ๒) ป่าพรุบนคาบสมุทรกัมปาร์ เป็นป่าผืนใหญ่ของอินโดนีเซีย และเป็นพื้นที่ที่มีความลึกของซากพืชทับถมกันมากที่สุดในโลก โดยบางจุดมีความลึกกว่า ๒o เมตร ๓) นับเป็นแหล่งกักเก็บคาร์บอนตามธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก
บานี่เล่าให้ฟังว่า เดิมพื้นที่ป่าพรุในคาบสมุทรกัมปาร์ มีขนาดถึง ๗ แสนตารางกิโลเมตร แต่ในปัจจุบันพื้นที่ ๓ แสน ๕ หมื่น ตารางกิโลเมตร ถูกครอบครองและทำลายโดยฝีมือมนุษย์ ทั้งเพื่อสร้างที่อยู่อาศัย การทำเกษตรโดยปลูกพืชเชิงเดี่ยว แต่สิ่งเลวร้ายที่สุดที่พวกเรายืนหยัดต่อสู้กันอยู่คือการใช้ในเชิงธุรกิจอุตสาหกรรม เช่น ตัดไม้ ถางป่า ขุดคลองระบายน้ำออกจากป่าพรุ เมื่อป่าพรุแห้ง ก็เผาป่า เพื่อปลูกอกาเซีย (คล้าย ๆยูคาลิปตัส) เพื่อผลิตกระดาษ และการปลูกปาล์มน้ำมัน ถ้าเดินเข้าไปจากจุดที่เราสร้างเขื่อนประมาณ ๒ ชั่วโมง จะมีชั้นพีซ หนาประมาณ ๓ เมตร ก่อนจะถึงชั้นของดินลักษณะพีซคือซากของต้นไม้และพืชที่เน่าเสียผุพังทับถมกันมาเป็นเวลานาน ซึ่งเต็มไปด้วยแร่ธาตูต่างๆ มากมาย ให้ลองนึกถึงภาพขี้เลื่อยปริมาณมากๆ กองทับถมกัน เมื่อฝนตกลงมา ก็สามารถเก็บกักน้ำไว้ได้ในปริมาณมาก ความสมบูรณ์ของป่าพรุสังเกตได้จากสีของน้ำที่ออกมาจากป่าพรุ จะมีสีค่อนข้างแดง ส่วนรสชาติเปรี้ยวนิดหน่อย (ชิมมาแล้ว) มีความสำคัญต่อระบบนิเวศอย่างมากมายมหาศาล ทั้งกับพืช สิ่งมีชีวิตต่างๆ รวมถึงมนุษย์ด้วย ถ้าน้ำไหลออกมาจากป่าพรุจนหมด ต้นไม้ในป่าก็จะตาย และส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศเป็นอย่างมาก กฏหมายของอินโดนีเซียระบุว่า ถ้าจะถางป่า ความลึกของพีซต้องไม่เกิน ๑ เมตร (ซึ่งที่ที่เกินแน่นอน อย่างไม่ต้องสงสัย)

พวกเราเลิกงานประมาณ ๕ โมงเย็น โดย ปอมปองจะมารอเพื่อรับเรากลับมาส่งที่ค่าย

วันนี้เราอาบน้ำในแม่น้ำ หน้าค่าย สนุกดี อาหารเย็นวันนี้เป็นอาหารอินโดนีเซีย โดยมีแม่ครัวจากหมู่บ้านมาทำอาหารให้ อาหารเย็น ๑ ทุ่มครึ่ง ค่อนข้างช้า คงต้องให้เวลาปรับตัวอีกหน่อย ก่อนนอนมีประชุมสรุปประจำวัน บุชตากับชายด์เล่าให้ฟังเรื่องกิจกรรมวันเปิดค่าย มีชาวบ้านมาร่วมงานประมาณ ๒oo คน ส่วน Petteri ก็รายงานความคืบหน้าที่เขื่อน เสร็จแล้วก้แยกย้ายกันไปพักผ่อน ที่นี่ไฟจะปิดตอน ๒๒.๓o น. ส่วนการเฝ้ายามในตอนกลางคืนจะเริ่มตอนเที่ยงคืนถึง ๖ โมงเช้า

วันนี้เหนื่อย เปียก สกปรก แต่ก็มีความสุข

นุ่น

Climate Defenders Camp : ค่ายปกป้องป่า

webteam.th@greenpeace.org (กรีนพีซ ประเทศไทย) — Thu, 19 Nov 2009 03:50:38 PST

๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๒
Climate Defenders Camp
หมู่บ้านเตอลุก เมอรันติ
จังหวัดรีัอาล อินโดนีเซีย

หลังจากเมื่อคืนทีมเราแตกเป็น ๒ ฝ่าย โดยฝ่ายหญิงตื่นขึ้นมาพร้อมกับอากาศยามเช้าที่สดชื่นในหมู่บ้านเตอลุก เมอรันติ โฮมสเตย์ที่พวกเราบางส่วนพักอยู่ด้วย ส่วนฝ่ายชายต้องตื่นขึ้นมาพร้อมบรรยากาศของเสียงค้อนตอกตะปู เสียงเลื่อยไม้ ที่ค่าย ซึ่งกำลังเร่งการสร้าง เพื่อให้ทันการเปิดค่ายในวันพรุ่งนี้ แต่มีอย่างหนึ่งที่พวกเรารู้สึกเหมือนกันคือ การตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเหนียวเหนอะจากการเดินทางไกลกว่า ๑๖ ชั่วโมง แล้วไม่ได้อาบน้ำก่อนนอน

วัตถุประสงค์หลักในการสร้างค่าย คือ
๑) เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวการทำกิจกรรมจากทั่วโลกก่อนการประชุมสุดยอด ของสหประชาชาติ ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ณ กรุงโคเปนเฮเกน ในเดือนธันวาคมนี้

๒) เพื่อให้แน่ใจว่าประเด็นเรื่องป่าต้องถูกพูดถึงและเป็นประเด็นสำคัญในการประชุมนี้

๓) เพื่อเรียกร้องให้ประธานาธิบดียุดโฮโยโน แห่งอินโดนีเซีย ให้คำมั่นในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในประเทศอินโดนีเซีย โดยเริ่มจากที่นี่เป็นที่แรก

๔) เพื่อตั้งคำถามเรียกร้องให้ประเทศที่พัฒนาแล้วนำเงินมาลงทุน เพื่อปกป้องป่า

๕) เป็นส่วนหนึ่งในการป้องกันปัญหาหมอกควันและฝุ่นละอองขนาดเล็กจากการเผาป่า ที่ก่อปัญหาให้กับหลายๆ ประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ รวมถึงประเทศไทย

๖) ต้องการผลักดันให้ประเด็นเรื่องการพิทักษ์ผืนป่าเป็นประเด็นนานาชาติ เพราะเรื่องโลกร้อนเป็นสิ่งที่ทุกคนทั่วโลกต้องมีส่วนร่วมในการแก้ไข ไม่ใช่ประเทศใดประเทศหนึ่ง ดังนั้นเหล่าตัวแทนนักกิจกรรมจากกรีนพีชทั่วโลก เช่น เบลเยียม สเปน บราซิล ฟิลิปปินส์ อิตาลี ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ จีน เนเธอร์แลนด์ อังกฤษ เยอรมัน ฟินแลนด์ และที่ขาดไม่ได้ คือ อินโดนีเซีย และ ไทย จึงออกเดินทางโดยมีจุดมุ่งหมายร่วมกันที่นี่ เพื่อร่วมกันเป็นประจักษ์พยานและบอกเล่าให้ทุกคนทั่วโลกได้รู้ว่า ที่นี่ยังมีการทำลายพื้นที่ป่าพรุ ที่อุดมสมบูรณ์ และสำคัญต่อระบบนิเวศมากแห่งหนึ่งของโลกอยู่ โดยธุรกิจอุตสาหกรรมที่ผิดกฏหมาย ซึ่งมีทั้งบริษัทผลิตกระดาษและบริษัทปาล์มน้ำมัน

วันนี้เรื่องราวส่วนใหญ่จะเป็นสภาพโดยทั่วไปภายในค่าย เริ่มต้นจากหน้าตาของ Climate Defenders Camp (ค่ายผู้พิทักษ์ป่าเพื่อกู้วิกฤตโลกร้อน) กันก่อน

ที่ตั้ง: ตัวค่าย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำกัมปาร์ ในหมู่บ้านเตลุก เมอรันติ หมู่บ้านเล็ก ๆในจังหวัดรีอาล ซึ่งอยู่ในหมู่เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย

ส่วนประกอบต่าง ๆ ภายในค่าย

Big Common: คอยต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมเยือน มีมุมกาแฟ ใช้สำหรับทานข้าว
ประชุมประจำวัน ร้องเพลง เล่นกีต้าร์ และยังเป็นที่นอนของบางคนในตอนกลางคืน
เอาเป็นว่าที่นี่เป็นที่รวมของกิจกรรมหลายๆ อย่าง ตั้งแต่ตื่นเช้าจนถึงเข้านอน

Small Common: สำหรับประชุมกลุ่มย่อย ตารางกิจกรรมประจำวัน ตู้ยาสามัญประจำบ้าน
ต้อนรับแขกกลุ่มเล็กๆ และเป็นที่นอนประจำของนุ่นกับอุ้มในตอนกลางคืน (มีขาจรมานอนบ้างเป็นครั้งคราว)

Kitchen: เปรียบเหมือนโกดังเก็บอาหาร สำหรับ ๘o ชีวิต (เมื่อค่ายเต็ม)
สามารถเข้า-ออกได้ตลอด ๒๔ ชั่วโมง มีแม่ครัวชาวอินโดนีเซีย เป็นแม่ครัวใหญ่ที่นี่

Bedroom: ห้องนอนแบ่งเป็นห้องผู้หญิง ๑ ห้อง ห้องของทีมเรือ
ส่วนผู้ชายมีเต้นท์ใหญ่ ๔ เต้นท์ ห้องนอนใหญ่ ๑ ห้อง
ช่วงที่ค่ายเต็มบางส่วนต่องไปนอนที่หมู่บ้านเตลุก เมอรันติ

Toilet: เป็นเรื่องที่ลำบากใจที่สุด ในช่วงแรก หลัก ๆ ก็เป็นเรื่องกลิ่น
เวลาจะเข้าห้องน้ำก็ใช้หน้ากากปิดปากปิดจมูก ความรู้สึกคงไม่ต้องบรรยาย ภาพมันฟ้องอยู่แล้ว
รุ่นนี้การใช้งานไม่ยุ่งยากแค่เปิดฝาก็พร้อมใช้ทันที!!

Shower Room: ห้องอาบน้ำมี ๔ ห้อง ขนาดพอดีตัว ไม่มีประตู
ถ้าวันไหนคนเยอะน้ำหมดก็เปลี่ยนไปอาบน้ำในแม่น้ำ
(แต่ปกติทุก ๆ วันคนกว่าครึ่งก็ต้องอาบน้ำในแม่น้ำอยู่แล้ว อันนี้เกื่ยวข้องกับการบริหารค่าย)

Warehouse: ห้องเก็บอุปกรณ์ ผู้ถือกุญแจคือโรดา และโตจัด

Boat Team Room: ห้องนี้เป็นห้องนอนของทีมเรือ เป็นทั้งห้องเก็บ
ของและห้องนอนในตัว เพราะต้องสแตนบายเรือทั้งกลางวันกลางคืน เลยต้องมีห้องส่วนตัว

Water Supply System: ระบบประปาในค่าย โดยสูบน้ำจากแม่น้ำ
แล้วใช้คลอรีนฆ่าเชื้อ

Garbage Bins: เราพยายามแยกประเภทขยะ แต่ไม่ค่อยจะเป็นผล
ไม่แน่ใจว่าปัญหาอยู่ที่วัฒนธรรมท้องถิ่น หรือการจัดการในค่ายกันแน่

Power Supply System: มีแหล่งกำเนิดพลังงานจากสองส่วน
ส่วนแรกจากพลังแสงอาทิตย์ ส่วนที่สองคือใช้เครื่องปั่นไฟ (ถ้าช่วงไหนไม่มีแดด)

Radio Room: ห้องสำหรับการสื่อสาร ทุกรูปแบบ อินเตอร์เน็ต (ระบบดาวเทียม)
วิทยุสื่อสาร โทรศัพท์ดาวเทียม GPS และควบคุมการจ่ายไฟของค่าย
โดยระบบไฟจะเริ่มทำงานตอน ๑oโมงเช้า และปิดตอน ๔ ทุ่ม

ระบบการเดินทางหลัก: ใช้เรือ มีเรือยางของกรีนพีช ๒
และเรือท้องถิ่น (ปอมปองและสปีทโบ๊ท)

ตู้ยา: ซึ่งเต็มไปด้วยอาหารเสริมและวิตามิน และที่ขาดไม่ได้คือยามาลาเรีย
(Klorokuin Fosfat) ซึ่งทุกคนต้องกินเมื่อเดินทางมาถึงค่าย
และต้องกินต่อเนื่องไปทุก ๆ ๗ วัน โดยสุรีย์ พยาบาลประจำค่าย จะเขียนโน๊ต
บอกว่าแต่ละคนกินยาวันแรกเมื่อไหร่ (กลับไปแล้วยังต้องกินต่ออีก ๑ เดือน)

Information: กระดานข่าว จากสื่อต่าง ๆ ซึ่งจะอัพเดทอยู่เรื่อย ๆ

หมดไปอีกวัน............ ขอให้หลับฝันดี

นุ่น

>>อ่านข่าวการปฏิบัติการ "อินโดนีเซียเป็นจุดเริ่มต้นของการทำลายสภาพภูมิอากาศ"

>>ข้อมูลเพิ่มเติมว่าทำไมต้องมีค่ายผู้พิทักษ์ป่า กู้วิกฤตโลกร้อน ที่ http://www.greenpeace.org/seasia/th/climatedefenders

จับโกหก “ผู้วางแผนนโยบายพลังงาน”

webteam.th@greenpeace.org (กรีนพีซ ประเทศไทย) — Wed, 18 Nov 2009 02:47:42 PST

จับโกหก “ผู้วางแผนนโยบายพลังงาน”

…..พลโทหญิง พูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ รมว.พลังงาน ประธานในงานสัมมนา เผยว่า ขณะนี้มีชาวบ้านหลายจังหวัดได้ส่งจดหมายมายังกระทรวงพลังงาน เพื่อขอให้มีโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ในชุมชนตัวเอง ที่ได้อ่านจดหมายแล้ว เช่น ชาวบ้านจาก อ.ท่าตะโก จ.นครสวรรค์ ซึ่งเมื่อลงสำรวจแล้วพบว่าชาวบ้านต่างยอมรับโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์มาก

อย่างไรก็ดี เมื่อสอบถามไปยัง นายณอคุณ สิทธิพงศ์ รองปลัดกระทรวงพลังงาน และ ผอ.สพน.ปฏิเสธว่า พื้นที่ดังกล่าวไม่เหมาะสมสำหรับการก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์แต่อย่างใด เนื่องจากไม่มีแหล่งน้ำ เพื่อใช้ระบายความร้อน และการระบายความร้อนโดยใช้น้ำจากบึงบอระเพ็ด ก็ถือว่าไม่สามารถทำได้ เพราะไกลเกินไป….

(ที่มา : ผู้จัดการออนไลน์ , 24 มีนาคม 2551)

รายงาน ข่าวจากกระทรวงพลังงาน แจ้งเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายนว่า ขณะนี้การศึกษาความเหมาะสมในการก่อสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์สำเร็จไปแล้วร้อย ละ 62% โดยในส่วนของการคัดเลือกพื้นที่สำหรับตั้งโรงไฟฟ้านิวเคลียร์นั้น ปัจจุบันเข้าสู่ขั้นตอนที่ 2 คือ การคัดเลือกพื้นที่จาก 14 แห่ง เหลือเพียง 4 จังหวัด รวม 5 แห่ง ได้แก่ 1.พื้นที่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี 2 แห่ง 2.จังหวัดนครศรีธรรมราช 1 แห่ง 3.จังหวัดตราด 1 แห่ง และ 4.จังหวัดนครสวรรค์ 1 แห่ง ขั้นตอนต่อจากนี้เจ้าหน้าที่จากบริษัท เบิร์นแอนด์โลว์ บริษัทที่ปรึกษาความเหมาะสมการก่อสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์จะต้องลงพื้นที่ ขุดเจาะชั้นหินในระดับความลึก 100 เมตร ของพื้นที่ทั้ง 5 แห่ง เพื่อศึกษาทางธรณีวิทยาสำหรับเลือกพื้นที่ให้เหลือเพียง 3 แห่ง ที่จะใช้ก่อสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ คาดว่าปี 2553 จะคัดเลือกพื้นที่สำเร็จ
(ที่มา : http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1258373478&grpid=00&catid=)

สรุปจากข่าวก็คือ ในตอนแรก(เดือนมีนาคม 2552) บอกว่า นครสวรรค์(อ.ท่าตะโก) “ไม่เหมาะสมสำหรับการก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์แต่อย่างใด” แต่ต่อมา (เดือนพฤศจิกายน 2552) กลับบอกว่า นครสวรรค์เป็นหนึ่งในพื้นที่สำรวจความเหมาะสมที่คัดออกมาจากพื้นที่ 14 แห่ง

ไม่มีเหตุผล ยกเว้นแต่ว่า พวกเขาชอบแต่โกหกชาวบ้านไปวัน ๆ

> อ่านการ์ตูนมหันตภัยโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ออนไลน์ คลิก

> อ่านเรื่องงานเปิดตัวจากเยาวชนกรีนพีซเปิดตัวหนังสือการ์ตูนเรื่อง “มหันตภัยโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ : สาส์นจากความมืด” คลิก

ธารา

นักกิจกรรมกรีนพีซ สือมวลชนอิสระ และชุมชนท้องถิ่น ถูกขมขู่อีก

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Tue, 17 Nov 2009 05:12:28 PST

เจ้าหน้าที่รัฐบาลอินโดนีเซียได้เพิ่มกลยุทธ์การข่มขู่ันักกิจกรรมกรีันพีซ สื่อมวลชนอิสระ และชาวชุมชนท้องถิ่น ที่สนับสนุน ค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ ในคาบสมุทรกัมปาร์ บนเกาะสุมาตรา อินโดนีเซีย

เมื่อวานนี้ตำรวจในจังหวัดรีอาลกักตัวนักข่าวอินเดียและอิตาลี รวมถึงนักกิจกรรมกรีันพีซจากเยอรมนี เบลเยียม และ อิตาลี ที่กำลังเดินทางมายังค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ ขณะนี้พวกเขายังถูกกักตัวอยู่ และถูกสอบสวนเมื่อคืนก่อนทั้งคืน

นักกิจกรรมและนักข่าวมีวีซ่าประเภทธุรกิจที่ถูกต้อง และกำลังเดินทางไปพบชาวบ้านของหมู่บ้านเตลุก เมอรันติ ผู้ที่ได้ระดมพลเพื่อสนับสนุนผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศของกรีนพีซเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา

เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองได้ส่งตัวนักกิจกรรมกรีนพีซชาวต่างชาติจำนวน 11 คนออกนอกประเทศ พวกเขามีส่วนร่วมในการปฏิบัติการสันติวิธี ณ พื้นที่ที่ป่าและป่าพรุที่ถูกถางโดยบริษัท APRIL ซึ่งเป็นบริษัทผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในอินโดนีเซีย

นักกิจกรรมต่างชาติ 11 คน ที่ถูกส่งตัวกลับประเทศในไม่กี่วันที่ผ่านมา

"เราเรียกร้องให้ประธานาธิบดียุดโฮโยโนแทรกแซงเพื่อหยุดการกระทำอันร้ายกาจและน่าอับอายต่อนักกิจกรรมกรีนพีซ ที่กำลังทำกิจกรรมอย่างสันติ ร่วมกับชุมชนในท้องถิ่น เพื่อช่วยผลักดันให้ประธานาธิบดีของเราทำให้เป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เขาได้ประกาศบนเวทีนานาชาติ เป็นความจริงขึ้นมา" ฮิดายาติ กล่าว

"เมื่อบริษัท APRIL หยุดการทำลายป่า และชุมชนท้องถิ่นได้รับสิทธิ กรีนพีซจะออกจากค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ"

>> อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ

>> มีส่วนร่วมออกเสียงเรียกร้องข้อตกลงที่สูงส่ง ณ การประชุมสุดยอดของสหประชาชาติ ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ในกรุงโคเปนเฮเกน เดือนธันวาคมนี้ ที่ต้องรวมการจัดตั้งกองทุนปกป้องป่าด้วย

สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคนดีืำทำความดี - บทที่ 3

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Thu, 19 Nov 2009 22:59:05 PST

ฉันได้เรียนรู้ว่าในเรื่องการรณรงค์ สิ่งต่างๆ สามารถเปลี่ยนแปลงภายในชั่วข้ามคืน และในการรณรงค์ีนี้ ฉันได้เรียนรู้ว่าสิ่งต่างๆ สามารถเปลี่ยนได้ 2 หรือ 3 ครั้ง ในชั่วข้ามคืน และนี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในชั่วข้ามคืน

เมื่อวานนี้ อาสาสมัครคนหนึ่งของค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกลไกจากกรุงบรัสเซลส์ เบลเยียม ถูกนำตัวออกจากค่ายโดยตำรวจในท้องถิ่น ไปยังสถานีตำรวจในท้องถิ่น ในขณะเดียวกันนักข่าว 2 คนจากอินเดียและอิตาลี และนักกิจกรรมกรีนพีซและเ้จ้าหน้าที่รณรงค์อีกเล็กน้อยกำลังอยู่ระหว่างเดินทางจากเมืองเปกันบารูมายังค่าย ขณะัที่รถตำรวจขนอาสาสมัครคนนั้นของเราออกไป เรามองเห็นพวกเขาเดินทางมาตามถนน ในที่สุด ทุกคนไปจบอยู่ที่สถานีตำรวจ และถูกสอบสวนเพียงสักครู่หนึ่งเท่านั้น จากนั้นพวกเขาได้รับการจัดหาที่อยู่ให้ 1 คืน และถูกนำตัวกลับไปที่เดิมในเช้าวันถัดไป (ซึ่งก็คือเช้านี้) เพื่อสอบสวนเพิ่มอีก

แล้วเรื่องราวที่เ้จ้าหน้าที่ตำรวจได้บอกเล่าก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เริ่มที่พวกเขาถูกกักตัวด้วยข้อหาของสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง พวกเขาถูกกักตัวโดยปราศจากข้อกล่าวหา พวกเขามีวีซ่าที่ไม่ถูกต้อง พวกเขามีเอกสารที่ผิด (หรือไม่มี) ที่จะเดินทางสู่จังหวัดรีอาล แต่เราเห็นได้ว่าอะไรกำลังเกิดขึ้น นั่นคือ เจ้าหน้าที่รัฐกลัวว่าการรณรงค์นี้้จะดึงดูดความสนใจจากทั่วโลก และสิ่งนี้ทำให้ฉันหงุดหงิด เพราะนี่ไม่ใช่เป็นปัญหาของจังหวัดรีอาลเท่านั้น แล้วก็ไม่ใช่ปัญหาระดับประเทศ การปกปักษ์รักษาป่าฝนเป็นประเด็นระดับโลก การทำลายป่าในอินโดนีเซียทำให้อินโดนีเซียเป็นประเทศที่ปล่อยก๊าซที่ทำลายสภาพภูมิอากาศเป็นอันดับที่ 3 รองจากสหรัฐอเมริกาและจีน น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ ประธานาธิบดีอินโดนีเซียได้ให้เริ่มให้พันธะว่าจะยกเรื่องนี้ขึ้นมาเจรจาในกรุงโคเปนเฮเกน ในเดือนธันวาคม พันธะของเขาต่อการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้มีขึ้นบนเวทีนานาชาติ การปกป้องผืนป่าเหล่านี้ โดยหยุดทำลาย เป็นสิ่งที่พวกเราทุกคนต้องช่วยทำให้เกิดขึ้น และในฐานะชุมชนนานาชาติ เราต้องทำให้เจ้าหน้ารัฐบาลอินโดนีเซียที่เป็นผู้กลั่นแกล้งในครั้งนี้ ได้ยินอย่างแจ่มแจ้ง

แน่นอนว่ามีหลายสิ่งกำัลังเกิดขึ้น ณ ค่ายของเรา ชาวชุมชนท้องถิ่นที่แสดงการสนับสนุนอย่างเข้มแข็งต่อกรีนพีซและงานของเรา ณ ป่าแห่งนี้ ดังที่ฉันได้กล่าวถึงในบล็อกก่อนหน้า กำลังกลับมายังค่าย พวกเขาโกรธจัดที่ตำรวจได้นำตัวอาสาสมัครชาวเบลเยียมออกไป และต้องการปกป้องค่ายและงานรณรงค์ของเรา มันเป็นงานรณรงค์ของชาวชุมชนท้องถิ่นเหล่านี้เท่ากับเป็นงานรณรงค์ของเรา และเรารู้สึกดีใจอย่างยิ่งกับแรงสนับสนุนที่เข้มแข็งและชัดแจ้งนี้

ฉันคาดไว้ว่าในหลายชั่วโมงและหลายวันข้างหน้า สิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก แต่สิ่งที่ฉันรู้แน่ชัด คือ การรณรงค์นี้จะดำเนินต่อไป ฉันรู้ว่าชุมชนกรีนพีซทั่วโลก และชุมชมอื่นๆ ที่กรีนพีซร่วมทำงานเพื่อปกปักษ์ผืนป่าเหล่านี้จะทำสิ่งที่ถูกต้อง และสนับสนุนงานที่ดำเนินต่อเนื่องของเราที่นี่ ฉันรู้ว่า ณ ชั่วขณะนี้ที่เราปฏิบัติการอย่างมีประสิทธิภาพในวันที่เหลืออยู่ก่อนถึงการประชุมสุดยอดโลกร้อนของสหประชาชาติ เราจะไม่โซเซ และแน่นอนว่าเราจะไม่หยุด

>> อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ

>> มีส่วนร่วมออกเสียงเรียกร้องข้อตกลงที่สูงส่ง ณ การประชุมสุดยอดของสหประชาชาติ ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ในกรุงโคเปนเฮเกน เดือนธันวาคมนี้ ที่ต้องรวมการจัดตั้งกองทุนปกป้องป่าด้วย

ซารา เบอร์ตัน

สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคนดีทำความดี บทที่ 2

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Mon, 16 Nov 2009 01:21:51 PST

เมื่อฉันเขียนบล็อกของเมื่อวานจบ ฉันคิดจริงๆ ว่าเมื่อไปถึงค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ ฉันจะได้เป็นประจักษ์พยานของการรบกวนการรณรงค์อย่างสันติ และการขับไล่ทีมนักกิจกรรมและตัวแทนของชุมชนท้องถิ่น

เพียงแค่วันเดียวแต่การณ์กับต่างไปโดยสิ้นเชิง ฉันได้เป็นประจักษ์พยานก็จริง แต่กับสิ่งที่สร้างแรงบันดาลใจ ต่างจากที่คิดไว้โดยสิ้นเชิง ฉันได้เห็นพลังมวลชนในรูปแบบสันติอย่างแท้จริง

เราออกจากเปกันบารูเมื่องรุ่งสาง เพื่อให้ไปถึงค่ายตอนสาย ในระหว่างทาง ร๊อบ หัวหน้าค่ายของเราบอกว่าผู้นำชุมชนในท้องถิ่นและองค์กร NGO จะมาร่วมรับประทานอาหารกลางวันกับเรา และเราจะจัดการรณรงค์อย่างไม่เป็นทางการขึ้น โดยส่งมอบกุญแจสู่ค่ายให้กับพวกเขา เพื่อแสดงถึงความเป็นหนึ่งเดียวและความร่วมมือที่จะเกิดขึ้นต่อไปแม้ว่าเราจะถูกบังคับให้ออกจากค่ายแล้วก็ตาม ร๊อบขอให้ฉันช่วยปฏิบัติหน้าที่นี้ในนามของกรีนพีซสากล และแน่นอนว่าฉันยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ในระหว่างทางไปคาบสมุทรกัมปาร์ เราหยุดแวะดูพื้นที่ที่ถูกถางโดยบริษัทเดียวกับที่เราเข้าไำปขัดขวางการทำงานด้วยปฏิบัติการสันติวิธีเมื่อวันพฤหัสบดีที่แล้ว พื้นที่นั้นพังพินาศเหมือนไฟที่โหมกระหน่ำได้เกิดขึ้น ไม่มีอะไรเหลืออยู่นอกจากตอไม้ตายที่กลายเป็นสีดำ และท้องร่ิอง (คลอง) ที่เต็มไปด้วยน้ำที่ถูกดึงออกจากดินพรุ ดูเหมือนว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถดำรงอยู่ได้่ ณ ที่นั้นในขณะนี้ มันเป็นภาพที่น่าเศร้า โจโก เจ้าหน้าที่รณรงค์ผู้นำทางของเราเรียกมันว่า "พื้นที่แห่งความโง่เขลา" ที่ตั้งขึ้นเลียนแบบภาพยนตร์เรื่อง "ยุคแห่งความโง่เขลา" (Age of Stupid) ที่ฉายรอบปฐมทัศน์ไปเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ฉันคิดว่าคำว่าโง่เขลายังเบาไปสำหรับสิ่งที่ฉันเห็น

แต่เมื่อฉันไปถึงค่ายของกรีนพีซ หลังเดินทางบนรถหลายชั่วโมง ตามด้วยการนั่งเรือระยะสั้นๆ ฉันได้เห็นสิ่งที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง การณ์กลับเป็นว่าผู้นำชุมชนที่เราคาดว่าจะได้พบมีผู้เดินขนาบมายังค่ายด้วย นั่นคือ ชาวบ้านท้องถิ่นหลายร้อยคน! พวกเขาโกรธเคือง ใช่ โกรธเคืองมากเสียด้วย ที่ตำรวจจะไล่กรีนพีซออกจากพื้นที่ ดังนั้นพิธีฉลองเล็กๆ ของเราจึงอันตรธานไป สิ่งที่เกิดขึ้นแทน คือ การเดินขบวนหมู่มาก นำหน้าด้วยเด็กๆ ตามด้วยชายและหญิง ที่จัดขบวนเป็นแนวไปทั่วค่าย แต่ละคนฟังซูลฟามิพูดอย่างตั้งใจ (ซูลฟามิเป็นผู้ที่ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยกับชุมชนในท้องถิ่น) เสียงของเขาแผ่ซ่านไปด้วยอารมณ์ แล้วเขาก็แนะนำฉัน ฉันรู้สึกนอบน้อมและสุขใจที่ได้บอกกับพวกเขาว่างานของพวกเขา ร่วมกับทีมรณรงค์ของกรีนพีซที่ค่าย เป็นที่รับรู้ไปทั่วโลก และแม้ว่าพวกเราต้องออกจากค่าย งานรณรงค์เพื่อหยุดการทำลายป่าของเราจะดำเนินต่อไป

ฉันเห็นได้ว่าพวกเขายินดีที่กรีนพีซส่งคำทักทาย และยินดีกับข่าวที่แสดงให้เห็นถึงความสนใจที่มากล้นในการรณรงค์ปกป้องป่าครั้งนี้ สำหรับพวกเขาและลูกหลาน รวมถึงสำหรับพวกเราทุกคนที่ต้องพึ่งพาป่าอันอุดมสมบูรณ์เพื่อกู้วิกฤตโลกร้อน อย่างไรก็ดีพวกเขาก็ยังไม่มีความสุขที่ได้รู้ว่ากรีนพีซจะถูกบังคับให้ออกจากค่าย

ซาราปรบมือแสดงความชื่นชมชุมชนท้องถิ่นที่พยายามช่วยปกป้องผืนป่าของตนเอง และกล่าวขอบคุณที่เป็นแรงสนับสนุนให้กรีันพีซ ©Ardiles Rante/Grenpeace

ผู้นำชุมชนท้องถิ่นคนหนึ่งยืนหยัดขึ้นพูดในนามของประชาชนท้องถิ่นที่มีส่วนร่วมกับเรา "เราำไว้วางใจกรีนพีซ" เขาเริ่มต้น "เราไม่ไว้วางใจใครอื่นให้ช่วยปกปักษ์ป่าของเรา แต่เราไว้ใจกรีนพีซ กรีนพีซต้องอยู่ในค่ายต่อไป" เขาเสนอว่าหากตำรวจต้องการกำจัดพวกเรา พวกเขาควรกำจัดบริษัทที่ทำลายป่าออกไปเสียก่อน เขาเรียกร้องให้ตำรวจที่อยู่ตามชายขอบของค่ายให้รับฟังพวกเขา และเห็นได้ว่าพวกเขารับฟัง เนื่องจากภายในไม่กี่ชั่วโมง เราได้รับแจ้งว่าเราสามารถตั้งค่ายได้ต่อไป และนักกิจกรรมกรีนพีซสามารถประจำอยู่เพื่อทำงานให้เสร็จสิ้น ประชาชนในท้องถิ่นที่มุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะปกป้องป่าของพวกเขา สิ่งแวดล้อมของพวกเขา และ งานของพวกเขาที่ค่ายร่วมกับเรา ทำให้พวกเราได้รับชัยชนะ

ฉันเพิ่งตระหนักได้ว่าการรณรงค์ปกป้องป่าครั้งนี้ยิ่งสำคัญขึ้นไปอีก เพราะการประชุมเอเปคกำลังจะสิ้นสุดลง แต่ผู้นำโลกล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในการลงมือปฏิบัติในสิ่งที่จำเป็น เพื่อเป็นแรงหนุนของข้อตกลง ณ กรุงโคเปนเฮเกนในเดือนหน้า ไม่เพียงเพื่อปกป้องป่าเท่านั้น แต่เพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างจริงจัง และเพื่อแสดงความเคารพความต้องการของประชาชนในท้องถิ่นในพื้นที่ป่า เช่นที่ฉันได้พบด้วยความยินดีในวันนี้ เรื่องราวในวันนี้ทำให้ฉันระลึกได้อีกอย่างว่า การต่อสู้ยังไม่จบ มันจะไม่จบจนกว่าเราจะสำเร็จ และผู้นำโลกของเรายังสามารถบรรลุข้อตกลงที่กู้วิกฤตโลกร้อนได้ ณ โคเปนเฮเกน โลกต้องได้ข้อตกลงนั้น และประชาชนเรียกร้องมัน

ซารา เบอร์ตัน

ผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศจะคงอยู่ต่อไป ตำรวจกลับคำสั่งขับไล่ เพราะแรงกดดันจากชุมชน

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Sun, 15 Nov 2009 23:03:01 PST

15 พฤศจิกายน 2552

วันนี้เป็นวันที่น่าเหลือเชื่อยิ่งนักในอินโดนีเซีย...

เราประหลาดใจที่หัวหน้าตำรวจของอำเภอพาลาลาวันได้เพิกถอนคำสั่งขับไล่ของเมื่อวาน หลังประชาชนในท้องถิ่น 300 คน จากหมู่บ้านเตลุก เมอรันติ มาเยือนค่ายเมื่อเช้านี้ เพื่อส่งแรงสนับสนุน

ตำรวจยื่นใบแจ้งขับไล่ เพราะถูกกดดันจากอาชญากรสภาพภูมิอากาศ หลังการดำเนินการของ APRIL ซึ่งเป็น บริัษัทผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษยักษ์ใหญ่ ต้องถูกหยุดลงมากกว่า 10 ชั่วโมง โดยนักกิจกรรมกรีนพีซ เมื่อวันพฤหัสบดี การปฏิบัติการนั้นได้รับแรงสนับสนุนอย่างเข้มแข็งจากชุมชนต่างๆ ในท้องถิ่น

"เราต้องการให้กรีนพีซคงอยู่ในค่ายนี้ให้นานที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ การดำรงอยู่ของกรีนพีซในคาบสมุทรกัมปาร์ช่วยเราปกป้องป่าผืนนี้จากการถูกทำลายได้อย่างแท้จริง" ซูวันดี คุณครูจากโรงเรียนในเตลุก เมอรันติ กล่าว "หากในอนาคตกรีนพีซถูกบังคับให้ออกจากกัมปาร์ เราก็ขอเรียกร้องให้ APRIL ออกจากกัมปาร์เช่นกัน" เขากล่าวเสริม

ผู้สนับสนุนจากชุมชนต่างๆ หลายร้อยคนได้มาถึง ©Will Rose/Greenpeace

นี่เป็นชัยชนะครั้งสำคัญสำหรับสำหรับทีมผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศที่ทุ่มเท ที่อยู่ในค่ายมา 3 สัปดาห์ และสำหรับชุมชนต่างๆ ในท้องถิ่นที่ต้องมีชีวิตอยู่กับผลกระทบของการทำลายป่าและการดึงน้ำออกจากป่าพรุ

"เรารู้สึกซาบซึ้งและนอบน้อมต่อแรงสนับสนุนอันมากล้นจากประชาชนในจังหวัดรีอาล มันยืนยันความเชื่อของเราที่ว่าประชาชนอินโดนีเซียหวังให้ผืนป่าของพวกเขาได้รับการปกป้อง" ซุลฟามิ จากกรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กล่าว

"นี่เป็นสัญญาณที่สำคัญมากสำหรับประธานาธิบดียูโดโยโน ที่แสดงให้เห็นว่าประชาชนของเขาเต็มใจช่วยเขาเชิดชูเกียรติแห่งความทะเยอทะยานในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการทำลายป่า เขาควรลงมือปฏิบัติในทันทีโดยลงโทษผู้ที่กำลังทำลายป่า ในขณะเดียวกันก็ปกป้องป่า ความหลากหลายทางชีวภาพ และ ประชาชนที่ต้องพึ่งพาป่า" เขากล่าวเสริม

ค่ายแห่งนี้ตั้งอยู่มา 3 สัปดาห์แล้ว โดยมีวัตถุประสงค์ คือ เร่งดึงดูดความสนใจมาที่บทบาทของการทำลายป่าฝนและป่าพรุ ที่มีต่อการขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่อันตราย ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของการรณรงค์ผลักดันการประชุมสุดยอดโลกร้อนของสหประชาชาติที่สำคัญอย่างยิ่ง ในเดือนธันวาคมนี้ ในช่วงดังกล่้าว ผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศที่มุ่งมันและเต็มไปด้วยแรงกระตุ้นที่แรงกล้า ได้สร้างฝาย หยุดรถขุด และ กางป้ายผ้าขนาดใหญ่ในสภาพการณ์ที่ย่ำแย่อย่างที่สุด 3 สัปดาห์ที่ผ่านมานั้นยากลำบากและต้องใช้ความแข็งแกร่งทั้งกายและใจมากนัก

ในขณะเดียวกัน นักกิจกรรมชาวอินโดนีเซียที่ร่วมปฏิบัติการเมื่อวันพฤหัสบดี ได้ถูกปล่ิอยตัวโดยปราศจากข้อกล่าวหา พวกเขากลับมายังค่ายพร้อมคำสั่งให้รายงานตัวต่อตำรวจสัปดาห์ละครั้ง เป็นเวลา 4 สัปดาห์ข้างหน้า ส่วนนักกิจกรรมชาวต่างชาติ 11 คนกำลังถูกส่งตัวกลับประเทศ และในขณะที่ฉันพิมพ์บล็อกอยู่นี้ นักกิจกรรมหลายคนกำลังมุ่งหน้าไปยังสนามบิน และส่วนที่เหลือจะตามไปในวันพรุ่งนี้

ประชาชนจากชุมชนในท้องถิ่น ยืนอยู่ร่วมกับร๊อบ ผู้นำค่าย และผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศคนอื่นๆ ©Ardiles Rante/Grenpeace

สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคนดีทำความดี

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Sun, 15 Nov 2009 00:56:18 PST

14 พฤศจิกายน 2552

นี่เป็นข่าวล่าสุดจากค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศในอินโดนีเซีย ซึ่งกำลังถูกปิดลงโดยตำรวจ

จาก ซารา เบอร์ตัน:

วันนี้ฉันมาถึงเปกันบารู ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของเกาะสุมาตรา และห่างจากค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศเพียง 4 ชั่วโมงครึ่ง ฉันกำลังมุ่งหน้าไปยังค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ พร้อมกับโจโก เจ้าหน้าที่รณรงค์ของกรีนพีซในอินโดนีเซีย และอิโลนา เจ้าหน้าที่รณรงค์วัยรุ่นจากกรีนพีซ รัสเซีย ที่จะใช้เวลา 2-3 สัปดาห์ในสำนักงานกรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ฉันเป็นผู้รองอำนวยการโครงการนานาชาติ ที่มักจะประจำอยู่ในอัมสเตอร์ดัม มันเป็นชื่อตำแหน่งที่ยิ่งใหญ่ แต่สิ่งที่ฉันชอบทำ คือ ไปยังที่ที่มีการปฏิบัติการ และฉันคิดว่าในขณะนี้ไม่มีที่ใดที่เต็มไปด้วยการปฏิบัติการเหมือนที่นี่

ดูเหมือนว่าฉันคิดไม่ผิด หลังการปฏิบัติการอันเยี่ยมยอดในป่าเมื่อวันพฤหัสบดีที่แล้ว (ภาพอันเลิศเลอปรากฏเต็มหน้า ในนสพ. อินเตอร์เนชั่นแนล เฮอรัล ทริบูน ฉบับเอเชีย ซึ่งเป็นโฆษณาที่มีเป้าหมายที่ประธานาธิบดีโอบามา ที่อยู่ในระหว่างเยือนสิงคโปร์) ที่ตำรวจท้องถิ่นถ่ายเพื่อใช้เป็นหลักฐานต่อต้านผู้พิทักษ์สภาพภูิมิอากาศ แทนที่จะต่อต้านผู้ทำลายสภาพภูมิอากาศ

นักกิจกรรมส่วนหนึ่งจะถูกส่งกลับประเทศในวันจันทร์

ฉันรู้ว่านักกิจกรรมประมาณ 11 คนถูกนำตัวไปยังเปกันบารูเพื่อส่งตัวกลับประเทศจากอินโดนีเซีย เพราะพวกเขาเป็นคนต่างชาติ ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจเป็นเยี่ยมพวกเขาที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง เมื่อฉันไปถึงเป็นเวลากลางวัน และอาสาสมัครกรีนพีซเพิ่งมาถึงพร้อมอาหารกลางวันสำหรับชายและหญิง 11 คน ซึ่งทั้งหมดดูมีจิตใจที่แข็งแกร่ง แม้ว่า่จะอยู่ในสภาพการณ์ที่น่าหดหู่

นักกิจกรรมแต่ละคนเดินมาจับมือและแนะนำตัวกับฉัน บางคนมาจากประเทศไทย ที่เหลือมาจากบราซิล สเปน และ เยอรมนี พวกเขาอยู่ที่ค่ายเป็นระยะเวลาต่างกัน ตั้งแต่ไม่กี่วันจนถึง 2-3 สัปดาห์ ทั้งหมดผิดหวังที่ต้องจากไป และต้องการบอกรักและโอบกอดผู้ที่ยังเหลืออยู่ในค่าย แต่ก็เหมือนที่ฉันบอกว่าจิตใจของพวกเขาแข็งแกร่ง โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาได้เห็นภาพในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว เพราะพวกเขารู้ว่าการปฏิบัติการนั้นประสบผลสำเร็จ มีีผลในด้านดีไปทั่วโลก และทำให้ประชาชนอีกหลายพันคนรับรู้ถึงวิกฤตสภาพภูมิอากาศและป่าไม้

ฉันอยู่เป็นเพื่อนนักกิจกรรมทั้ง 11 คน จนกระทั่งถึงเวลาที่พวกเขาต้องจากไป ฉันเดินไปกับพวกเขาถึงสนามบินเพื่อบอกลา พวกเขาเป็นคนที่น่าประทับใจ ดังที่คุณคงจะนึกออก เพราะผู้คนที่ดีที่สุดเท่านั้นที่จะนำตัวเองเข้าไปเสี่ยงเช่นนั้น พวกเขารู้เหมือนที่ฉันรู้ว่า การปกป้องป่าเป็นสิ่งสำคัญเพียงใด (แม้จะปกป้องได้เพียงมากกว่า 1 วัน ดังที่พวกเขาได้ทำ) เพื่อปกป้องสภาพภูมิอากาศ และพวกเราทุกคนรู้ถึงความแตกต่างระหว่างผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ และอาชญากรสภาพภูมิอากาศ

ฉันได้ยินจากคนในค่ายว่า ตอนเย็นวันนี้ ตำรวจจำนวนมากมาถึงค่ายเพื่อยืนกรานว่าค่ายต้องถูกรื้อถอน และกรีนพีซต้องออกจากพื้นที่ ฉันจะไปที่นั่นในวันพรุ่งนี้ เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น เพื่อดูว่าอะไรกำลังเกิดขึ้น ฉันเข้าใจว่าตำรวจให้เวลาคนของเราถึงโมงเย็นในการเก็บข้าวของออก ฉันต้องการเห็นด้วยตาตนเองว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคนดีถูกหยุดยั้งไม่ให้ทำความดี ในขณะที่ผู้ที่ได้ผลกำไรจากการทำลายได้รับอนุญาตให้ทำลายต่อไป ฉันต้องการทำสิ่งที่ชาวกรีนพีซทำมาหลายทศวรรษ นั่นคือเป็นประจักษ์พยาน

ซารา เบอร์ตัน

วีดิโอ: ปฏิบัติการของผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Sat, 14 Nov 2009 01:39:33 PST

วีดิโอที่ดีมากจากพื้นที่ปฏิบัติการในอินโดนีเซีย ที่ซึ่งนักกิจกรรมของเราได้ปฏิบัติการสันติวิธี ณ ที่ที่ป่าถูกทำลายมากที่สุด

>> อ่านเรื่องราวการปฏิบัติการเต็มๆ ที่นี่

>> มีส่วนร่วมกับผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ โดยเรียกร้่องข้อตกลงอันมีเป้าหมายสูงส่ง ณ การประชุมสุดยอดของสหประชาชาติ ด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ณ กรุงโคเปนเฮเกน ในเดือนธันวาคมนี้ ซึ่งรวมถึงกองทุนปกป้องป่าไม้

เสียงจากอินโดนีเซียได้ยินไปถึงเฮลซิงกิ: หยุดทำลายป่า!

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Sat, 14 Nov 2009 01:28:26 PST

13 พฤศจิกายน 2552

ในขณะที่ความมืดแผ่ปกคลุมเมื่อคืนก่อน นักกิจกรรมของเราจากค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศในอินโดนีเซีย ได้ยุติการปฏิบัติการเมื่อวานนี้เพื่อต่อต้าน APRIL ซึ่งเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านการผลิตเยื่อกระดาษและกระดาษ ที่ยังคงมีส่วนเกี่ยวข้องกับการถางป่าต่อไป แม้ว่าจะออกแถลงอย่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า่ว่าได้หยุดกิจกรรมเหล่านั้นแล้วบนคาบสมุทรกัมปาร์

ปฏิบัิติการดังกล่าวที่เกิดขึ้นในใจกลางป่าฝนสุมาตรา ประสบความสำเร็จในการขัดขวางเจ้าหน้าที่จาก APRIL ไม่ให้ใช้รถขุดและเครื่องจักรขนาดใหญ่ ทำให้สามารถหยุดการถางป่าพรุที่อุดมไปด้วยคาร์บอน และป่าที่ยังอุดมสมบูรณ์ ได้เป็นเวลา 10 ชั่วโมง

นักกิจกรรมประมาณ 40 คนถูกควบคุมตัวไปยังสถานีตำรวจในอำเภอพาลาลาวัน และถูกกักตัวไว้เพื่อสอบสวนในวันนี้ นักกิจกรรม 2 ใน 3 ส่วนที่ถูกกักขังมาจากอินโดนีเซีย ส่วนที่เหลือเป็นชาวต่างชาติจากทั่วโลก

ข้อเรียกร้องให้หยุดการทำลายป่าและหยุดการดึงน้ำออกจาป่าพรุดังไปถึงกรุงเฮลซิงกิ โดย UPM-Kymmene บริษัีทผลิตกระดาษยักษ์ใหญ่ระดับโลก ของประเทศฟินแลนด์ ได้แถลงว่าจะหยุดซื้อเยื่อกระดาษจาก APRIL นี่เป็นชัยชนะครั้งใหญ่ของการต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในระดับหายนะเกินควบคุม เพราะการทำลายป่า และความเสื่อมสภาพของป่าพรุเป็นสาเหตุหลัก 2 ประการ ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นประเทศผู้ปล่้อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซต์เป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกาและจีน

>> อ่านเรื่องราวการปฏิบัติการเต็มๆ ที่นี่
>> มีส่วนร่วมเรียกร้่องข้อตกลงอันมีเป้าหมายสูงส่ง ณ กรุงโคเปนเฮเกน ซึ่งรวมถึงกองทุนปกป้องป่าไม้

©Ardiles Rante-Greenpeace

หลักฐานสดใหม่ของการถางที่ดิน เผยโกหกของ APRIL

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Thu, 12 Nov 2009 01:38:52 PST

หลังจากกรีนพีซส่งจดหมายแสดงความกังวล ทั้งจากชุมชนท้องถิ่นและกรีนพีซเอง เกี่ยวกับการถางป่าบนคาบสมุทรกัมปาร์อย่างไม่ย่อหย่อน APRIL ซึ่งเป็นบริษัทเยื่อกระดาษและกระดาษแถลงตอบว่าจะเริ่มถางป่าในพื้นที่อย่างไม่หยุดหย่อน

หลักฐานสดใหม่ได้รับการเปิดเผยเมื่อต้นสัปดาห์นี้ โดยอาศัยการวิเคราะห์ภาพถ่ายดาวเทียม หลักฐานนี้ไม่ทิ้งข้อสงสัยไว้อีกเลยเกี่ยวกับการถางป่าครั้งใหม่ของ APRIL และสร้างความน่าสงสัยที่น่าประณามเกี่ยวกับการดึงน้ำออกจากพื้นที่ป่าพรุในระดับลึกกว่า 3 เมตร ซึ่งเป็นความลึกสูงสุดที่กฎหมายอินโดนีเซียอนุญาต

เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา กรีนพีซนำเสนอหลักฐานชิ้นนี้ในที่ประชุมภาคประชาชน ที่จัดโดย APRIL ในเปกันบารู เมืองหลวงของจังหวัดรีอาล เกาะสุมาตรา ที่ซึ่งบริษัทแนะนำชุดเอกสารล่าสุดเรื่อง "การประเมินป่าที่มีคุณค่าสูง" ที่มีเป้าหมายเำื่พื่อเปลี่ยนภาพลักษณ์ของตนให้เป็นสีเขียว

APRIL ยังไม่ตอบสนองต่อแถลงการณ์ฉบับนี้

นักกิจกรรมจะอยู่ ณ ที่มั่น จนกว่า APRIL บริษัทเยื่อกระดาษและกระดาษ จะมีพันธะหยุดการทำลายป่า

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Thu, 12 Nov 2009 00:36:04 PST

บุสตาร์ ไมทาร์ เจ้าหน้าที่รณรงค์ด้านป่าไม้ของกรีนพีซ ได้บอกกับ APRIL ว่า นักกิจกรรมจะไม่ออกจากพื้นที่สัมปทานจนกว่าบริษัทจะให้พันธะต่อสาธารณชนว่า จะหยุดการทำลายป่าและป่าพรุทั้งหมด บนคาบสมุทรกัมปาร์

ฝนตกหนักเริ่มกระหน่ำลงมา ณ สถานที่ปฏิบัติการสันติวิธี และนักกิจกรรมกรีนพีซยังคงขัดขวางไม่ให้เจ้าหน้าที่ของบริษัทเข้าไปใช้รถขุด ที่ใช้ทำลายผืนป่า

ในขณะที่บารัค โอบามา มาถึงเอเชีย ซึ่งเป็นการมาเยือนภูมิภาคนี้เป็นครั้งแรกในฐานะประธานาธิบดี และในขณะที่สหรัฐอเมริกายังคงขัดขวางความคืบหน้าก่อนการเจรจาภาวะโลกร้อนของสหประชาชาติ ณ กรุงโคเปนเฮเกนจะเริ่มขึ้นในเดือนหน้า ทีมนักกิจกรรมกรีนพีซนานาชาติ ที่รวมตัวอย่างแข็งแกร่ง 50 คน ได้ส่งข้อความเรียกร้องให้โอบามาลงมือแก้ปํญหาอย่างเร่งด่วนในใจกลางป่าฝนอินโดนีเซีย ที่กำลังถูกคุกคาม

ตำรวจจำนวนหนึ่งมาถึงที่มั่นเมื่อสักครู่นี้จากเมืองเตลุก เมอรันเต้่ เพื่อสังเกตการณ์การปฏิบัติการ พวกเขากลับไปโดยไม่จับกุม

กรีนพีซได้เผยแพร่ข่าวแก่สื่อมวลชน ที่เน้นถึงความเร่งด่วนของการหยุดการทำลายป่าทั้งหมด ข่าวยังเรียกร้องให้ประธานาธิบดียุดโฮโยโนและผู้นำโลกปกป้องผืนป่าทั่วโลก เพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอันจะเป็นหายนะเกินควบคุม

นักกิจกรรมกรีนพีซกลุ่มหนึ่งกางป้ายผ้าขนาด 20x30 เมตร ในพื้นที่ป่าฝนที่เพิ่งถูกทำลายใหม่ เพื่อเรียกร้องให้โอบามาก้าวขึ้นมีบทบาทผู้นำอย่างแข็งแกร่ง และทำงานอย่างใกล้ชิดกับผู้นำประเทศคนอื่นๆ เพื่อป้องกันวิกฤตโลกร้อน ส่วนอีกกลุ่มล็อคตัวเองไว้กับรถขุด 7 คัน เพื่อหยุดการทำลายป่าฝน

กรีนพีซหยุดการทำงานรถขุดทั้งหมด 7 คัน ในพื้นที่สัมปทานป่าไม้อินโดนีเซีย

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Wed, 11 Nov 2009 21:50:04 PST

นักกิจกรรมกรีนพีซเพิ่งล็อคตัวเองเ้ข้ากับรถขุดอีก 3 คัน ทำให้สามารถหยุดการทำงานของรถขุดทั้งหมด 7 คันของบริษัท APRIL ในพื้นที่สัมปทานเยื่อกระดาษและกระดาษแห่งหนึ่ง ในคาบสมุทรกัมปาร์

เมื่อต้นสัปดาห์นี้ กรีนพีซเปิดเผยหลักฐานใหม่เอี่ยมเกี่ยวกับการถางป่า และการดึงน้ำออกจากดินพรุโดยบริษัท APRIL ในพื้นที่แห่งนี้ แม้ว่า APRIL จะออกแถลงการณ์่ว่าได้หยุดการดำเนินการในคาบสมุทรกัมปาร์แล้ว มีหลักฐานที่แข็งแกร่งระบุว่าดินพรุ ณ ที่นี้ ลึกกว่า 3 เมตร ทำให้การดึงน้ำออกเป็นสิ่งผิดกฎหมาย

ภาพถ่ายทางอากาศของพื้นที่สัมปทานป่าไม้ของบริษัท APRIL ที่ถ่ายเมื่อวานนี้
(c) Greenpeace/John Novis

นักกิจกรรมกรีนพีซจะยังล็อคตัวเองกับรถขุด และปฏิบัติการสันติวิธีัต่อไป จนกว่า APRIL จะเปิดเผยแถลงการณ์ต่อสาธาณชนว่าจะมีพันธะหยุดการถางป่าบนคาบสมุทรกัมปาร์ตลอดไป

» ติดตามการปฏิบัติการของเราที่ Twitter และ Facebook

เดินทางขาที่ 2 แสนเหนื่อย สู่ป่าทึบ

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Wed, 11 Nov 2009 20:58:38 PST

๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๒
โรงแรมฟอร์มูล่า วัน
จาการ์ตา อินโดนีเซีย

วันนี้เริ่มมื้อเช้าด้วยอาหารอินโดนีเซีย เทมเป้ ไข่เผ็ด กับอาหารที่ไม่รู้จักอีกหลายอย่าง หลังอาหารเช้ากลับมาเช็คเอ้าท์ ที่โรงแรม นัดแท็กซี่ (Golden Bird) มารับตอน ๙ โมงครึ่งเพื่อไปส่งที่สนามบิน จริงๆ แล้วคนที่นี่แนะนำให้นั่ง Blue Bird แต่พวกเรามากันหลายคนและสัมภาระเยอะ เลยนั่ง Golden Bird ได้ถูกกว่า วันนี้ต้องเดินทางต่อไปเปกันบารู ซึ่งเป็นจุดที่ทุกคนต้องไปแวะก่อนเดินทางไปที่ค่าย เพื่อฟังคำชี้แจงเกี่ยวกับค่ายผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศ กู้วิกฤตโลกร้อน และสถานการณ์ต่างๆ ในพื้นที่ ว่ากันว่าการเดินทางจริงๆ เริ่มต้นที่นี่

๓o นาทีต่อมา พวกเรามายืนอยู่ที่สนามบิน ซูกราโน ฮัตต้า อีกครั้ง (ไม่ถึง ๒๔ ชม.) วันนี้เราเดินทางโดยสายการบินการูดา สายการบินประจำประเทศอินโดนีเซีย เที่ยวบิน GA ๑๔๕ ออกเดินทางเวลา ๑๒.๓o น. เรามาถึงค่อนข้างเร็วเลยมีเวลาเดินเล่นและหาอะไรกินนิดหน่อยก่อนขึ้นเครื่อง อีกอย่างวันนี้เรามีเพื่อนร่วมทีมซึ่งเป็นอาสาสมัครจากอินโดนีเซีย ประมาณ ๑๔ คน จะขึ้นเครื่องไปพร้อมกันด้วย

ที่สนามบินพี่แป๋งได้เจอดาราในดวงใจ เลยขอถ่ายรูปคู่ซะหน่อย พี่ท๊อปเองก็ไม่ขอน้อยหน้า

บนเครื่องบินเจอคุณป้าชาวอินโดนีเซีย กลัวเครื่องบินตกมาก กังวลตลอดเวลาเลย จนไม่ยอมกิน ไม่ยอมนอน ก็พยามปลอบแล้วคุณป้าแกไม่มีที่ท่าว่าจะคลายความกังวลลง สุดท้ายเลยคุยกันตลอดเวลา ๑ ชั่วโมงครึ่ง แน่นอนเรื่องที่คุยต้องเป็นเรื่องเมืองไทย ( ถือโอกาสเผยแพร่วัฒนธรรมซะเลย ) รูปนี้ถ่ายตอนขึ้นเครื่องบิน

ถึงสนามบิน Sultan Syarif Khasim II ที่เปกันบารู มีคนมารอรับ เราเดินทางกันต่อไปที่บ้าน คนขับรถบอก ๑o นาที (คล้าย ๆ กับ ๑ กิโลแม้ว) จริงๆ ประมาณ ครึ่งชั่วโมง ถึงบ้านที่เปกันบารู ที่นี่มีโจอัง Action Coordinator จากอินโดนีเซีย เป็นคนดูแลทำหน้าที่ชี้แจงวัตถุประสงค์การเดินทางในครั้งนี้ โดยมีริสกากับเทสซา คอยเป็นล่ามแปลให้พวกเราฟัง

ประมาณ ๔ โมงเย็น ขบวนคาราวานของเราก็ออกเดินทางอีกครั้ง (Avanza ๓ คัน กะบะอีก ๑ คัน) มุ่งหน้าสู่ท่าเรือที่ Teluk Binjai ซึ่งต้องใช้เวลาประมาณ ๕ ชั่วโมง ที่นั่นเราต้องโทรหาโยย่น หัวหน้าทีมเรืออินโดนีเซีย ให้ส่งเรือมารับเรา ๒ ทุ่มเวลาในไทยเรากินข้าวที่ร้านขายอาหารปาดัง คล้ายๆ ร้านข้าวแกงบ้านเรา แต่ต่างกันที่จะเสริฟกับข้าวทุกอย่างที่มีในร้าน ประมาณ ๒o อย่าง แต่กฏมีอยู่ว่าชิมชามไหน ชามนั้นคิดเงิน (ทรมานใจมากกับการกินอาหารที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร) หลังท้องอิ่ม ก็มีข่าวร้ายว่ารถในขบวนเกิดยางระเบิด ต้องรอเปลี่ยนยาง คาดว่าคืนนี้เราจะถึง Teluk Binjai ประมาณ ๕ ทุ่ม (ข่าวร้ายจริง ๆ) ที่สำคัญเส้นทางหลังจากนี้ มันโหดจริง ๆ ใครเคยไปแม่ฮ่องสอนลองจินตนาการดู เส้นทางเหมือนกันแต่เป็นถนนดิน บางช่วงถนนกำลังสร้าง ไม่มีไฟ สองข้างทางมืดมาก ๆ แล้วคิดดูชีวิตของพวกเราฝากไว้ในรถ Avanza คันเล็กๆ (ปกติถนนแบบนี้น่าจะใช้โฟวิลล์ มากกว่า ) พยามนอนมาตลอดทาง รู้สึกตัวอีกทีก็ถึงท่าเรือแล้ว จากนั้นเรารอเรือที่จะมารับอีก ๔๕ นาที ได้ข่าวว่าเป็นสปีดโบ๊ท และแล้วก็ต้องผิดหวังอีกครั้ง เพราะเรือที่มารับกลายเป็นเรือปอมปอง (Pompong) ความเร็วประมาณ ๑o กิโลเมตรต่อชั่วโมง และต้องแบ่งเป็นสองทีม ทีมแรกพักที่ Teluk Maranti ใช้เวลาเดินทาง ๔๕ นาที ส่วนอีกทีมเข้าไปที่ค่าย ซึ่งห่างกันประมาณ ๕ นาที ตอนนี้เวลาประมาณตี ๑ ง่วงนอนมาก แต่ปัญหามีอยู่ว่ากระเป๋าทั้งหมดของเราถูกส่งไปที่ค่าย เมื่อต้องรอกระเป๋า เจ้าของบ้านใจดีเลยตื่นขึ้นมาต้อนรับเราด้วยข้าวโพดต้ม ซึ่งก็ไม่มีใครกิน ตี ๒ หลังจากได้กระเป๋าพวกเราเข้านอนทันที โดยไม่มีใครอยากอาบน้ำ

วันนี้พวกเราเดินทางไกลกันจริง ๆ

นุ่น

นักกิจกรรมไทยเริ่มการเดินทางไปปกป้องป่า

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Wed, 11 Nov 2009 21:51:23 PST

๒๓ ตุลาคม ๒๕๔๙
จาการ์ตา อินโดนีเซีย

๗ นาฬิกา ๑๕ นาที TG ๔๓๓ สายการบินไทย พาพวกเราในนามของกรีนพีช เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ประเทศไทย) ออกเดินทางจากสนามบินสุวรรณภูมิ มุ่งหน้าสู่สนามบินซูกราโน ฮัตต้า (Sukarno Hatta International Airport) กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย วันนี้ทุกคนตื่นเช้ากันเป็นพิเศษ เรานัดเจอกันที่สนามบินตั้งแต่ตี ๕ ก็มีสายกันบ้างนิดหน่อย วันนี้พี่ริวใส่เสื้อส้ม พร้อมแว่นสีชมพูคู่กาย (สงสัยจะกลัวหลง) เช็คอินเสร็จประมาณ ๖ โมงครึ่ง ท้องเริ่มหิว อาหารเช้าของพวกเราอยู่ที่ ห้องอาหารคิง พาวเวอร์ เดินไกลมากๆ เนื่องจากเราต้องไปขึ้นเครื่องที่ประตู E ๑ ส่วนห้องอาหารคิง พาวเวอร์ อยู่สุดทางเดินอีกด้าน (วันนี้ใช้บัตรสมาชิกพี่แป๋ง เพราะของพี่ท๊อปหมดอายุพอดี)

เรามาถึงสนามบิน ซูกราโน ฮัตต้า ประมาณ ๑๑ โมง เร็วกว่ากำหนดการประมาณ ๑๕ นาที เวลาที่นี่เท่ากับเมืองไทย เพราะอยู่ใกล้กันมาก ที่สนามบินมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นนิดหน่อย เรื่องมีอยู่ว่า ตอนออกเดินทางเรามีกระเป๋าทั้งหมด ๙ ใบ แต่มาถึงที่นี่กระเป๋าเหลือแค่ ๘ ใบ เรารอจนกระเป๋าโหลดลงมาทั้งหมดก็หาไม่เจอ แจ้งเจ้าหน้าที่ก็บอกว่าต้องหาดูเอง สุดท้ายอุ้มเจอกระเป๋าอยู่กับกรุ๊ปทัวว์กลุ่มใหญ่จากเมืองไทย ประมาณว่าน่าจะมาประชุมบริษัท (ดูจากหน้าตา และอายุ)

จากสนามบินเราเดินทางต่ออีกประมาณ ๔๕ นาที จุดหมายต่อไปของเราอยู่ที่โรงแรมฟอร์มูล่าวัน หลังเช็คอิน มีเวลาพักผ่อนแค่ ๑๕ นาที เพราะต้องรีบเข้าไปเคลียร์เรื่องเอกสารที่สำนักงานกรีนพีช อินโดนีเซีย ก่อนกลับมาที่โรงแรมแวะกินอาหารเที่ยง (มื้อแรก) หน้าสำนักงาน เป็นสะเต๊ะเนื้อแพะ ข้าวผัด แล้วก็ชาเย็น (เครื่องดื่มยอดนิยม)

ก่อนกลับมาแยกย้ายกันพักผ่อน นอนหลับ นัดเจอกันอีกทีตอนอาหารเย็น เนื่องจากเราพักกันคนละชั้น การไปมาหาสู่กันเป็นเรื่องยุ่งยาก

คืนนี้เรากินอาหารเย็นที่ร้านข้างๆ ถนน คล้ายๆ กับข้าวมันไก่ กินกับอะไรหลายๆ อย่าง เช่น เต้าหู้ ไข่ไก่ ไก่ย่าง (ทุกอย่างค่อนข้างแห้ง ) แล้วก็มีซอสจิ้ม แปลก แต่ก็อร่อยดี ก่อนนอนคืนนี้ปิดท้ายด้วยมื้อดึก จากร้าน HOLLAND BAKERY

คืนนี้ .............. ราตรีสวัสดิ์

นุ่น

ผู้พิทักษ์สภาพภูมิอากาศเริ่มการปกป้องป่า กู้วิกฤตโลกร้อน ในอินโดนีเซีย

noreply@blogger.com (Rin) — Wed, 11 Nov 2009 21:49:00 PST

เช้าวันนี้นักรณรงค์กรีนพีซ ได้เข้ายึดรถขุดของบริษัทผลิตกระดาษ APRIL แล้ว 4 ตัว ในเขตคาบสมุทร กัมปาร์ ประเทศอินโดนีเซีย เพื่อต้องการประกาศเจตนารมณ์ความต้องการอันเร่งด่วนในการยุติการตัดไม้ทำลายป่าในอินโดนีเซีย

การปล่อยก๊าซคาร์บอนที่เกิดจากการตัดไม้ทำลายป่าและการเสื่อมสภาพของสภาพป่าและป่าพรุในอินโดนีเซียนี้ เป็นต้นเหตุใหญ่อันดับ 3 ของการปล่อยก๊าซคาร์บอนทั่วโลก

เวลา 6.15 นาฬิกาวันนี้ นักรณรงค์กรีนพีซกว่า 50 คน ได้เข้ามาถึงพื้นที่ APRIL และหลังจากนั้นเพียงครึ่งชั่วโมง ก็ได้ปิิดยึดรถขุด 3 คัน และแขวนป้ายผ้าที่เขียนว่า "OBAMA YOU CAN STOP THIS" (โอบามาหยุดทำลายป่าได้)

นอกจากนักรณรงค์ทั้ง 3 ทีมที่เข้าหยุดรถขุดแล้ว ยังมีนักรณรงค์์อีกทีมชูป้าย "Climate Crime" (อาชญากรรมทางสภาพภูิมิอากาศ) เพื่ออ้างถึงการกระทำที่บริษัท APRIL ก่อให้เกิดผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงสภาวะภูมิอากาศจากการทำลายป่านี้ ซึ่งเป็นการตัดไม้ทำลายป่าที่ผิดกฎหมายอย่างเห็นได้ชัด

Read the English version : http://weblog.greenpeace.org/climate/

Rin

เยาวชนยุคพลังงานสะอาด ยุตินิวเคลียร์

noreply@blogger.com (Rin) — Wed, 11 Nov 2009 19:25:53 PST

วันนี้ Solar Generation (กลุ่มเยาวชนยุคพลังงานสะอาด) และ Green DJ (นักจัดรายการวิทยุเยาวชนเพื่อสิ่งแวดล้อม) ของกรีนพีซ เปิดตัวหนังสือการ์ตูนรณรงค์ออนไลน์เรื่อง “มหันตภัยโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ : สาส์นจากความมืด” ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับภัยจากพลังงานนิวเคลียร์ผ่านการผจญภัยของเยาวชนที่ต้องการสร้างให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้น

ในงานเปิดตัวนี้ มีตัวแทนจากชุมชนที่เป็นจุดที่ถูกสำรวจว่าจะมีการสร้างโรงงานนิวเคลียร์ที่พื้นที่นี่มาร่วมเสวนาด้วย ซึ่งตัวแทนได้ให้ความเห็นที่น่าสนใจในมุมมองของคนจากชุมชนหลายประเด็นนะคะ เช่น ตัวแทนจากชุมชนตำบลมะขามเฒ่า จังหวัดชัยนาท เล่าว่า อยู่ดีๆ อยู่มาวันหนึ่ง ชาวบ้านก็ไปเห็นว่ามีบ่อสี่เหลี่ยมถูกขุดอยู่ ถามไปถามมา ถึงได้ทราบว่าจะมีการสร้างโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์แถวพื้นที่นี่
พวกเขาไม่มีความรู้ แต่ก็ได้พยายามศึกษาและได้รับทราบถึงผลกระทบที่เป็นอันตราย ตัวแทนชุมชนนี้บอกต่อว่า ข้อมูลที่พวกเขาได้รับ จะได้แต่ข้อมูลทางแง่ดี ซึ่งพวกเขาก็มีข้อโต้แย้งทั้งนั้น ดังเช่นว่า

>> การไฟฟ้าบอกว่าจะได้ใช้ไฟฟ้าฟรี :
พวกเราก็คิดว่า จะฟรีได้ยังไง การสร้างโรงงานพลังงานนิวเคลียร์นี้ ต้องใช้เงินมหาศาล ซึ่งส่วนหนึ่งก็ มาจากภาษีประชาชนมิใช่หรือ

>> การบอกว่าจะให้มีงานทำใน 6 เดือน :
พวกเราคิดว่าพวกเราคงไม่มีความสามารถทำได้ เพราะทุกอย่างเป็นเทคนิคหมด และอะไรจะเกิดขึ้นหลัง 6 เดือน ? รังสีในร่างกาย หรือ อันตรายต่อสุขภาพต่างๆล่ะ

>> การประกาศแจ้งว่าจะสร้างโรงงานในที่ห่างไกลชุมชน :
แต่พื้นที่ๆพวกเราอยู่ก็เป็นชุมชนไม่ใช่หรือ มีสถานที่ราชการ โรงพยาบาล โรงเรียน ฯลฯ

>> การบอกเราว่าจะสร้างสภาพแวดล้อมที่ดี :
พวกเราไม่แน่ใจว่าหมายความว่าอย่างไร ชัยนาทเคยถูกประกาศว่าเป็นจังหวัดภัยแล้งอยู่แล้ว นี่ยังจะต้องใช้้น้ำจำนวนมากไปหล่อในแท่นปฏิกรณ์อีกหรือ??

>> กากนิวเคลียร์ จะนำไปทิ้งที่ทะเล หรือฝังลึกใต้ดิน :
ชัยนาทอยู่ห่างจากทะเล 200 เมตร ถ้ามีการรั่วระหว่างทาง หรือ ถ้าฝังใต้ดินแล้วมีการรั่วซึมสู่ผืนดินและแหล่งน้ำล่ะ

อืม... เป็นความเห็นตรงๆจากคนในพื้นที่ที่เป็นห่วงพื้นที่ของตน สุขภาพและสภาพแวดล้อมของพวกเขา ที่ควรจะได้รับการรับฟังพิจารณานะคะ

คุณ ทราบไหมคะ การไฟฟ้าเคยให้ Abac Poll ทำการสำรวจความเห็นต่อการสร้างโรงงานไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ ปรากฎว่าผลเป็นอย่างไรทราบไหมคะ 80 % บอกว่า เห็นด้วย แต่ 60% ของคนที่เห็นด้วยนั้นบอกว่า แต่อย่ามาสร้างแถวบ้านของฉัน (อ้าว!?!)

จังหวัดชัยนาทเป็นหนึ่งพื้นที่ ที่ถูกพิจารณาว่าเหมาะแก่การสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ โดยสำนักพัฒนาพลังงานโครงการโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ กระทรวงพลังงาน เนื่องจากภูมิประเทศขนาบข้างด้วยแม่น้ำท่าจีนและเจ้าพระยา © Greenpeace/ Virunan Chiddaycha

พลังงานนิวเคลียร์ เป็นพลังงานที่อันตราย มีผลกระทบต่อสภาวแวดล้อมรวมถึงมนุษย์ ตัวอย่างเห็นได้ชัดที่เกิดขึ้นมาแล้วคือผลกระทบต่อชีวิตมนุษย์จากอุบัติภัยนิวเคลียร์ที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิล

เราควรหันมาสนับสนุนการใช้พลังงานหมุนเวียนที่สะอาดและปลอดภัย ซึ่งเป็นทางออกที่แท้จริงของการแก้ปัญหาภาวะโลกร้อน เพราะพลังงา หมุนเวียนที่ใช้เพิ่มขึ้นช่วยให้การปล่อยก๊าซเรือนกระจกลดลง ซึ่งหมายถึงอุทกภัย ภัยแล้ง และ เหตุการณ์สภาพอากาศเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นอยู่ทั่วโลกจะลดน้อยลงด้วยค่ะ

อ่านเรื่องราวในรูปแบบการ์ตูนการผจญภัยอันน่าตื่นเต้นของคอสโมและลูนาร์ ที่เดินทางย้อนเวลาจากโลกอนาคต เพื่อมาบอกเล่าเรื่องราวผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รวมถึงโรงไฟฟ้านิวคลียร์ที่เกิดขึ้นในยุคของพวกเขา ได้ที่นี่

ดูรูปงานเปิดตัวหนังสือการ์ตูน 'มหันตภัยโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ : สาส์นจากความมืด' ได้ที่นี่

Rin

ช่วยกันเข้าชื่อเสนอร่างพระราชบัญญัติองค์การอิสระสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ

webteam.th@greenpeace.org (กรีนพีซ ประเทศไทย) — Wed, 04 Nov 2009 02:25:39 PST

ขอ ความร่วมมือด่วนจากทุกท่านครับ เพื่อช่วยเหลือปกป้องชีวิต ชุมชน และสิ่งแวดล้อมของเราจากโครงการพัฒนาอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ก่อมลพิษสูง
โดยทุกท่านสามารถช่วยกันเข้าชื่อเสนอร่างพระราชบัญญัติองค์การอิสระสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ ฉบับประชาชน ซึ่งจะเป็นเกราะป้องกันผลกระทบได้เป็นอย่างดี

ร่างพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าวได้ผ่านการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนและมี หลักการที่สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญปี 2550 มาตรา 67 ซึ่งภาคประชาชนจะเสนอแทนพระราชบัญญัติฉบับที่เสนอโดยรัฐบาลที่มีการทำอย่าง เร่งรีบ ไม่ผ่านการรับฟังความคิดเห็น และมีลักษณะเอื้อประโยชน์ให้กับนายทุนอย่างชัดเจน

ขณะนี้ ร่างพระราชบัญญัติองค์การอิสระด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ กำลังอยู่ในระหว่างเปิดให้ประชาชนช่วยกันลงชื่อให้ครบหนึ่งหมื่นชื่อเพื่อ เสนอกฎหมายเข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภา ซึ่งยิ่งผลักดันร่างกฎหมายนี้ได้เร็วเท่าไร ก็ยิ่งเร่งเวลาที่จะทำให้การกำหนดหลักเกณฑ์โครงการต่างๆ มาอยู่ภายใต้การดูแลขององค์การอิสระด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ ซึ่งน่าจะเป็นผลดีต่อสิ่งแวดล้อมและสิทธิชุมชน และน่าจะเป็นกลไกคอยถ่วงดุลป้องกันปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้น เป็นอีกหนึ่งทางออกของความขัดแย้งทั้งหลายได้

ท่านสามารถดาวน์โหลดร่างกฎหมายฯ และแบบฟอร์มเสนอร่างกฎหมาย ได้ตามลิงค์ด้านล่างนี้

สรุปสาระสำคัญของ (ร่าง) พระราชบัญญัตองค์กรอิสระด้านสิ่งแวดล้อมและสุขาภาพ พ.ศ... ตามมาตรา 67 วรรค 2 แห่งรัฐธรรมนูญฯ 2550

(ร่าง)พระราชบัญญัติองค์การอิสระด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ พ.ศ. ….

แบบฟอร์มเสนอร่างกฎหมาย

รู้รักษ์สายน้ำ ในวันลอยกระทง ...และตลอดไป

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Mon, 02 Nov 2009 06:46:08 PST

คนสมัยก่อนดูแลรักษาสายน้ำเป็นอย่างดี คือ มีความกตัญญู แต่เมื่อเวลาผ่านไปแหล่งน้ำกลับสกปรกมากขึ้น เพราะความมักง่าย โรงงานอุตสาหกรรมที่เพิ่มขึ้น และประชากรที่หนาแน่นขึ้น

"สมัย ร.7 มีการเปลี่ยนแปลงการเมืองไทย และเปลี่ยนชื่อประเทศจากสยามเป็นไทย แต่สังคมไทยก็ยังไม่ดีขึ้น 78 ปีที่ผ่านมา หลังปฏิวัติเปลี่ยนประเทศ การ "ทำมาหากิน" เปลี่ยนมาเ็ป็น "ทำมาหาเงิน" เครื่องชี้บ่งความเจริญของสังคม คือ GDP มหาวิทยาลัย 174 แห่ง สอนนักศึกษาให้เชื่อฝรั่ง ใช้เงินวัดความเจริญ ยิ่งเป็นประเทศอุตสาหกรรม ยิ่งเสื่อมถอย แต่ถ้าอยู่อย่างพอเพียงจะก้าวหน้า"

นี่เป็นส่วนหนึ่งของคำกล่าวในงานเสวนา ของอาจารย์ ดร.วิวัฒน์ ศัลยกรรมธร ประธานมูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติ ในงานเสวนา "รักษ์เรา ไม่เก่าเลย" ตอน "ฟื้นฟูวิถีชีวิตลุ่มน้ำเจ้าพระยา" ณ งานลอยกระทงที่กรีนพีซ ร่วมจัดกับเมืองโบราณ

คำกล่าวนี้สามารถโยงไปถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมได้ เมื่อคนแข่งขันกัน "ทำมาหาเงิน" แทนการทำมาหากินเพื่ออยู่อย่างพอเพียง เงินก็เป็นตัวทำลายสิ่งแวดล้อม เพราะการพัฒนาอุตสาหกรรมมาพร้อมกับเทคโนโลยีที่ทำลายสิ่งแวดล้อม ในงานลอยกระทงปีนี้กรีันพีซจึงเสนอรัฐบาลให้ออกมาตรการเข้มงวดเพื่อปกป้องแม่น้ำเจ้าพระยาให้ปลอดจากน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมที่ปนเปื้อนสารเคมีอันตราย หนึ่งในข้อเรียกร้อง คือ ให้ใช้เทคโนโลยีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม นั่นคือ การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการผลิตที่สะอาดเพื่อปฏิวัติภาคอุตสาหกรรมเสียใหม่

ถึงแม้แหล่งน้ำจะถูกทำลาย แต่รัฐบาลก็ยังไม่ใส่ในการออกมาตรการ ดังความเป็นไปของโลกนี้ที่มีเงินเป็นสิ่งสำคัญ มาตรการควบคุมมลพิษทางน้ำในปัจจุบันล้าสมัย แทนที่จะลงโทษผู้ก่อมลพิษ การไม่ลงมือปฏิบัติของรัฐบาลกลับเป็นการอนุญาตให้มีการปล่อยน้ำทิ้งปนเปื้อนสารพิษได้อย่างถูกกฎหมาย

คุณภาพแม่น้ำเจ้าพระยาที่แย่ลงเป็นเรื่องที่น่ากังวล ลุ่มน้ำเจ้าพระยาเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของประชากรนับล้าน และประชากรจำนวนมากต้องอาศัยคุณภาพน้ำที่ดีเป็นปัจจัยในการดำรงชีวิต

ในประเพณีวันลอยกระทงปีนี้ กรีนพีซเสนอว่ารัฐบาลควรเริ่มแสดงความกตัญญูต่อสายน้ำอย่างแท้จริง โดยเน้นแก้ปัญหามลพิษจากภาคอุตสาหกรรม ได้แก่
1) ประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการผลิตที่สะอาด
2) วางนโยบายพัฒนาอุตสาหกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
3) เฝ้าระวังและจัดทำข้อมูลปริมาณสารเคมีอันตรายต่างๆ ที่ปล่อยทิ้งปนเปื้อนมากับน้ำทิ้งของแต่ละโรงงาน
4) ออกกฎหมายที่นำไปสู่การลดปริมาณการปล่อยมลพิษ

สารเคมีอันตรายที่ปนเปื้อนมากับน้ำทิ้งอุตสาหกรรมนั้น มีอันตรายต่อสิ่งมีชีวิต เพราะไม่สามารถย่อยสลายได้ และ สามารถสะสมได้อยู่ในสิ่งแวดล้อมและสิ่งมีชีวิต เมื่อต้นปีที่ผ่านมา กรีนพีซได้เปิดเผยรายงานพื้นที่และแหล่งน้ำที่เสี่ยงต่อการเกิดมลพิษทางน้ำในประเทศไทย ซึ่งชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่าความเสี่ยงของการเกิดมลพิษในแหล่งน้ำมักอยู่ในพื้นที่อุตสาหกรรม

ถึงเวลาแล้วหรือยังที่พวกเราทุกคนจะช่วยดูแลรักษาแหล่งน้ำ และถึงเวลาแล้วหรือยังที่รัฐบาลจะต้องออกกฎหมายให้ภาคอุตสาหกรรมรับผิดชอบต่อมลพิษที่ทำร้ายสิ่งมีชีวิตและมนุษย์ทุกคน

ตัวแทนเครือข่ายรักษ์เจ้าพระยาร่วมกล่าว "ปฏิญญาเมืองโบราณ" เพื่อให้คำมั่นร่วมกันว่าจะปกป้องลุ่มน้ำตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ

คำปฏิญญาเมืองโบราณ (บางส่วน)
เนื่องในวันลอยกระทง 2552 กรีนพีซ ร่วมกับเมืองโบราณ และมูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติ ร่วมกันกล่าวปฏิญาณว่า ข้าพเจ้าจะร่วมมือกับเครือข่ายรักษ์ลุ่มน้ำเจ้าพระยา โดยลด ละ เลิกการใช้สารเคมีในกิจกรรมต่างๆ เพื่อลดมลพิษในแหล่งน้ำ โดยเริ่มจากแม่น้ำเจ้าพระยา และทุกๆ ลุ่มน้ำในประเทศไทย

สิ่งที่พวกเราทำได้ทันที
- วิธีคืนรอยยิ้มสู่สายน้ำ
- สมัครอาสาสมัครหน่วยศึกษาและเฝ้าระวังมลพิษทางน้ำ

เครือข่ายรักษ์เจ้าพระยา กรีนพีซ และประชาชนร่วมโยนระเบิดจุลินทรีย์ เพื่อคืนชีวิตให้น้ำ ในงานปล่อยกระทงยักษ์ที่ทำด้วยผักตบชวา จุลินทรีย์ช่วยย่อยสลายสารอินทรีย์ในน้ำ ทำให้นำ้สะอาดขึ้น เนื่องจากสิ่งแขวนลอยในนำที่ย่อยสลายได้้ย่อยสลายลงไป ทำให้น้ำใส และมีปริมาณออกซิเจนเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถแก้ปัญหาสารพิษได้ เนื่องจากสารพิษไม่ย่อยสลาย

กระทงขนาดใหญ่ของกรีนพีซ ที่ทำด้วยผักชบชวา

ซุ้มนิทรรศการกรีนพีซ

ตัวแทนเครือข่ายรักษ์เจ้าพระยาถ่ายรูปกับป้าย "ฉันรักเจ้าพระยา" ณ งานลอยกระทงที่จัดโดยกรีนพีซ ร่วมกับเมืองโบราณ

นันทะ

ผลัก!

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Sun, 25 Oct 2009 19:26:06 PDT

24 ตุลาคม 2552

คุณจะผลักโลกเป่าลมลูกใหญ่ไปบนถนนในหัวหินได้ไกลแค่ไหน?

หลายกิโลเมตรได้ไหม วันนี้เราได้พยายามและกลิ้งไปได้ไกล 200 เมตร

วันนี้เป็นวันที่ 2 ของการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียนครั้งที่ 15 ที่หัวหิน

ผู้นำประเ้ทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 10 คนกำลังประชุมที่โรงแรมดุสิตธานีเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ เช่น ความร่วมมือในภูมิภาค สิทธิมนุษยชน เศรษฐกิจโลก ภัยพิบัติ และ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

วันนี้เผอิญว่าเป็นวันรณรงค์ทั่วโลกเพื่อยุติภาวะโลกร้อนด้วย

ดังนั้นเราจึงกลิ้งลูกโลกเป่าลมขนาดใหญ่ไปบนถนนที่นำไปสู่สถานที่ประชุม เพื่อบอกผู้นำของภูมิภาคให้จริงจังเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และผลักโลกไปสู่ทิศทางที่ถูกต้อง

เนื่องจากหัวหินเป็นสถานที่ต้อนรับนายกรัฐมนตรีและประธานาธิบดี การรักษาความปลอดภัยจังเข้มงวดมาก ซึ่งเป็นโชคไม่ดีของเรา เราไม่สามารถกลิ้งลูกโลกไปถึงโรงแรมดุสิตธานี แต่ก็เหมือนกับผู้คนหลายหมื่นคนทั่วโลก เราได้แสดงให้ผู้นำโลกเห็นว่ามีเสียงเรียกร้องดังลั่นต่อการลงมือทำสิ่งที่ ถูกต้อง โดยการเห็นชอบข้อตกลงสภาพภูมิอากาศที่เข้มแข็งในเดือนธันวาคม ณ กรุงโคเปนเฮเกน

กรีนพีซกำลังเรียกร้องอะไรอยู่ อ่านได้ที่นี่

ปฏิกิริยาตอบรับของกรีนพีซ ต่อรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพที่มอบให้แก่ประธานาธิบดีโอบามา

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Mon, 12 Oct 2009 22:02:49 PDT

ข้อความต้นฉบับจากคณะกรรมการรางวัลโนเบล
รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ พ.ศ. 2552

คณะกรรมการรางวัลโนเบลแห่งนอร์เวย์ได้ตัดสินมอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ พ.ศ. 2552 แก่ประธานาธิบดีบารัค โอบามา แห่งสหรัฐอเมริกา เพราะประธานาธิบดีโอบามาได้พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเสริมความแข็งแกร่งให้แก่การทูตระหว่างประเทศ และความร่วมมือระหว่างประชาชนของประเทศต่างๆ คณะกรรมการฯ ให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับวิสัยทัศน์และผลงานของโอบามาเกี่ยวกับโลกที่ปราศจากอาวุธนิวเคลียร์ ในฐานะประธานาธิบด โอบามาได้สร้างสภาพการณ์ใหม่ในเรื่องการเมืองระหว่างประเทศ การทูตแบบพหุภาคีได้กลับมาสำคัญอีกครั้ง โดยเน้นย้าสิ่งที่สหประชาชาติและสถาบันนานาชาติต่างๆ สามารถมีบทบาทได้

การสนทนาและการเจรจาเป็นที่ยอมรับมากกว่าในฐานะเครื่องมือแก้ปัญหาต่างๆ แม้แต่ความขัดแย้งระหว่างประเทศที่ยากที่สุด วิสัยทัศน์ของโลกที่ปราศจากอาวุธนิวเคลียร์ได้กระตุ้นอย่างแรงกล้าให้เกิดการเจรจาเพื่อการปลดอาวุธ และการควบคุมกำลังทหาร ความคิดริเริ่มของโอบามาทำให้ปัจจุบันสหรัฐอเมริกามีบทบาทอย่างสร้างสรรค์ในการเผชิญหน้ากับความท้าทายด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่โลกกำลังเผชิญ ประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชนจะแข็งแกร่งมากขึ้น

บุคคลที่ก้าวหน้าในการลงมือปฏิบัติเฉกเช่นโอบามานั้นหาได้ยากมาก โดยโอบามาคว้าความสนใจจากโลกเอาไว้ และมอบความหวังสำหรับอนาคตที่ดีกว่าให้แก่ประชากรโลก การทูตของเขาจัดตั้งขึ้นมาด้วยแนวคิดที่ว่า ผู้ที่จะเป็นผู้นำโลกต้องเป็นผู้นำบนพื้นฐานของคุณค่าและทัศนคติที่ประชากรโลกส่วนใหญ่เห็นร่วมกัน

เป็นเวลา 108 ปีแล้ว ที่คณะกรรมการรางวัลโนเบลแห่งนอร์เวย์ได้ขวนขวายที่จะกระตุ้นให้ประชากรโลกเห็นอย่างชัดตรงว่านโยบายระหว่างประเทศ และทัศนคติของโอบามาทำให้ปัจจุบันโอบามาเป็นโฆษกชั้นนำของโลก

คณะกรรมการฯ เห็นพ้องกับข้อเรียกร้องของโอบามา นั่นคือ "ขณะนี้ถึงเวลาที่พวกเราทุกคนมีส่วนรับผิดชอบในปัญหาความท้าทายระดับโลก โดยการลงมือปฏิบัติ"

เมืองออสโล นอร์เวย์ 9 ตุลาคม 2552

******

ปฏิกิริยาตอบรับของกรีนพีซ ต่อรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพที่มอบให้แก่ประธานาธิบดีโอบามา

"เราหวังว่ารางวัลโนเบลสาขาสันติภาพที่มอบให้แก่ประธานาธิบดีโอบามาจะทำให้เขากล้าหาญที่จะปฏิบัติตามความเชื่อมั่นของเขาในวิธีแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความกล้าหาญเช่นนั้นจะกระตุ้นให้เขารับผิดชอบเป็นผู้นำด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเพื่อหลีกเลี่ยงหายนะภัยของมัน หากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศขาดการควบคุม จะสร้างหายนะร้ายแรงแก่สังคมของเรา โดยจุดชนวนการอพยพย้ายถิ่นหมู่มาก ความอดอยากหิวโหยหมู่มาก และ การสูญพันธุ์หมู่มาก มันจะเร้าให้เกิดความขัดแย้งต่างๆ ทั่วโลก

"ประธานาธิบดีโอบามาจะเป็นผู้ได้รับเกียรติรางวัลโนเบลที่แท้จริงได้ เขาจะต้องพลิกกลับบทบาทการขัดขวางในปัจจุบันของประเทศเขาในการเจรจาด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และดำเนินการให้ได้มาซึ่งข้อตกลงสำหรับสภาพภูมิอากาศที่เป็นธรรม มีเป้าหมายสูง และมีผลบังคับใช้ตามกฎหมาย ในเดือนธันวาคมนี้ เขาต้องใช้อำนาจของเขาในการป้องกันความขัดแย้งและหายนะภัยด้านสภาพภูมิอากาศที่จะเกิดขึ้น"

"โอบามามีโอกาสอย่างยิ่ง และเขามีความรับผิดชอบ เมื่อเดินทางไปรับมอบรางวัลโนเบลในออสโล ในวันที่ 10 ธันวาคม นั่นคือ เขาต้องเดินทางไปร่วมการประชุมสุดยอดด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของสหประชาชาติในกรุงโคเปนเฮเกน เดนมาร์ก ซึ่งจะเกิดขึ้นในช่วงเดียวกัน เพื่อช่วยป้องกันหายนะภัยและความขัดแย้งด้านสภาพภูมิอากาศ"

เกิร์ด เลโพลด์
ผู้อำนวยการบริหาร กรีนพีซ สากล

คุณเป็นส่วนหนึ่ีงของการผลักดันประธานาธิบดีโอบามาให้ร่วมประชุมสุดยอดโลกร้อน ณ กรุงโคเปนเฮเกนได้ คลิกที่นี่เพื่อลงชื่อ

ผู้นำต้องลงมือทำทันที โลกรอไม่ได้ หายนะโลกร้อนกำลังมาถึงทุกชีวิต

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Mon, 12 Oct 2009 02:03:01 PDT

ในขณะที่การเจรจาด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในกรุงเทพฯ กะโผลกกะเผลกมาถึงจุดสิ้นสุดในวันที่ 9 ตุลาคม 2552 กรีนพีซขอเรียกร้องให้ผู้นำของประเทศที่ร่ำรวยตัดสินใจเกี่ยวกับนโยบายทางการเมือง เพื่อปกป้องสภาพภูมิอากาศ

การเจรจาในครั้งนี้คืบหน้าจากเนื้อหาของตัวบทที่ใช้เจรจา แต่ปราศจากการเจรจาเกี่ยวกับการลดการปล่อยก๊า่ซเรือนกระจก และเกี่ยวกับการให้เงินสนับสนุนแก่ประเทศที่กำลังพัฒนา โดยประเทศที่พัฒนาแล้วได้ให้สัญญาใน 2 สิ่งนี้ไว้ การขาดเป้าหมายเช่นนี้จะไม่ทำให้เกิดข้อตกลงอันแข็งแกร่งสำหรับสภาพภูมิอากาศ ณ กรุงโคเปนเฮเกน

สิ่งที่ผู้คนให้ความสนใจมากเป็นพิเศษ คือ นโยบายของประธานาธิบดีโอบามาที่จะลดการปล่อยก๊า่ซเรือนกระจกลงอย่างมาก ซึ่งโลกรอคอยสิ่งนี้มาหลายทศวรรษ

"สหรัฐอเมริกากำลังพยายามยัดเยียดข้อจำกัดในประเทศให้กับชุมชนนานาชาติ ซึ่งเป็นข้อจำกัดที่ขับเคลื่อนเป็นส่วนใหญ่โดยการล๊อบบี้ของอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิล สิ่งที่ควรใช้กำหนดผลลัพธ์จากการประชุมที่โคเปนเฮเกน คือ วิทยาศาสตร์ของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และความต้องการของประเทศที่ล่อแหลมมากที่สุด ไม่ใช่การล๊อบบี้ของอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลของสหรัฐอเมริกา และความต้องการของประัเทศที่ร่ำรวยมากที่สุด" มาติน ไกเซอร์ ที่ปรึกษาด้านนโยบายการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กรีนพีซ สากล กล่าว

ถึงเวลาที่ประธานาธิบดีโอบามาก้าวขึ้นเป็นผู้นำด้านสภาพภูมิอากาศ ดังที่เขากล่าวไว้
เรียกร้องประธานาธิบดีโอบามาให้เห็นชอบข้อตกลงสภาพภูมิอากาศที่แข็งแกร่ง โลกรอไม่ได้แล้ว หายนะกำลังมาถึงทุกชีวิต

กรีนพีซเรียกร้องให้สหภาพยุโรปรับผิดชอบ

"ตัวแทนจากสหภาพยุโรปจำนวนมากเข้าร่วมประชุมที่กรุงเทพฯ แต่พวกเขาขาดเป้าหมายอันแข็งแกร่ง ขาดการเสนอเงินทุนสนับสนุน และ มีนโยบายที่ไม่สอดคล้องกันเกี่ยวกับผลลัพธ์ของการประชุมที่โคเปนเฮเกน สิ่งนี้สร้างความไม่ไว้วางใจมากขึ้นให้กับประเทศที่กำลังพัฒนา"

"สหภาพยุโรปจะประชุมเพื่อตัดสินใจ และเราคาดหวังให้ผู้นำ โดยเฉพาะบราวน์ นายกฯ อังกฤษ เมอร์เคล นายกฯ เยอรมนี และ ซาร์โคซี ประธานาธิบดีฝรั่งเศส คลี่คลายประเด็นเหล่านี้ โดยก้าวขึ้นเป็นผู้นำต่อจากนอร์เวย์"

"ในท้ายที่สุดเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงวิทยาศาสตร์ได้ ดังนั้นเราต้องเปลี่ยนแปลงการเมือง และนั่นหมายถึงการเป็นผู้นำที่แข็งแกร่ง ณ บัดนี้ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่อันตรายไม่เคยรอคอยใคร"

กรีนพีซเรียกร้องข้อตกลงที่เป็นธรรม มีผลบังคับตามกฎหมาย และมีเป้าหมายสูง โดย

* ประเทศที่พัฒนาแล้วลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างน้อย 40% ต่ำกว่าระดับ 2533 ภายในพ.ศ. 2563
* การหยุดการทำลายป่าเขตร้อนภายในพ.ศ. 2563
* ประเทศอุตสาหกรรมให้เงินทุนอย่างน้ิอย 140 พันล้านเหรียญ (4.7 ล้านล้านบาท) ต่อปี สำหรับการปรับตัว บรรเทา และ ปกป้องป่า ในประเทศที่กำลังพัฒนา

ลงมือทำ ทันที
เรียกร้องประธานาธิบดีโอบามาให้เห็นชอบข้อตกลงสภาพภูมิอากาศที่แข็งแกร่ง โลกรอไม่ได้แล้ว หายนะกำลังมาถึงทุกชีวิต

นอร์เวย์เป็นผู้นำแล้ว ใครจะก้าวตามมา

freshtealeaf@gmail.com (Never Stop Revolutionifying) — Fri, 09 Oct 2009 00:05:31 PDT

ข่าวด่วนจากเว็บไซต์ Adopt A Negotiator : วันนี้เป็นวันที่ดีเยี่ยมสำหรับการเจรจาด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทั้งหลายที่เกิดขึ้น โดยความใฝ่ฝันของเราได้กลายเป็นจริง ประเทศนอร์เวย์ ซึ่งเป็นประเทศหนึ่งในซีกโลกเหนือได้ประกาศว่าจะลดการปล่อยก๊าซเ้รือนกระจกลง 40% ต่ำกว่าระดับพ.ศ. 2533 ภายในพ.ศ. 2563

จนถึงขณะนี้ คำแถลงนี้เป็นพันธะกรณีที่ยอดเยี่ยมที่สุดจากประเทศในภาคผนวกที่ 1 [ Annex I Parties ซึ่งได้แก่กลุ่มประเทศอุตสาหกรรม ที่เป็นสมาชิกขององค์กรความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) ] และเป็นพันธะกรณีแรกที่ใกล้เคียงเคียงกับข้อเรียกร้องทางวิทยาศาสตร์ เมื่อเทียบกับเป้าหมายทั้งหลาย (หรือที่ถูกคือการขาดเป้าหมาย) ของประเทศต่้างๆ เช่น สหรัฐอเมริกา หรือ แคนาดา โดยเป้าหมายของประเทศนอร์เวย์นี้มีความหมายสำคัญอย่างยิ่ง

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเราต้องให้แรงสนับสนุนประเทศนอร์เวย์ และบอกต่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้แพร่หลาย นอร์เวย์แสดงให้เห็นแล้วว่า เราสามารถมีเป้าหมายที่สูงส่งในการเจรจาภาวะโลกร้อนครั้งต่างๆ นี้ นอร์เวย์ตัดสินใจเริ่มต้นเป็นผู้นำ เพื่อป้องกันการหลอมละลายของธารน้ำแข็งในประเทศของตน และเพื่อหลีกเลี่ยงหายนะจากผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทั่วโลกที่จะเกิดมากขึ้นทั่วโลก

ต้องขอบคุณทีมงานติดตามความก้าวหน้าผู้เจรจาของโครงการ tcktcktck (ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก) ที่ทำให้ท่านสามารถอ่านข่าวเกี่ยวกับช่วงเวลาอันน่ายินดีนี้เหมือนกับท่านอยู่ในที่ประชุมเอง โปรดส่งต่อลิงก์นี้ พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้กับนักการเมืองที่ท่านรู้จัก และกระตุ้นให้ประเทศของท่านก้าวตามการริเริ่มของนอร์เวย์ และให้ตั้งเป้าหมายที่สูงส่งมากขึ้น และสิ่งที่ท่านทำได้ในตอนนี้ คือ ลงชื่อเรียกร้องประธานาธิบดีโอบามา แห่งสหรัฐอเมริกาให้บรรลุเป้าหมายอันสูงส่งนี้

การต่อสู้การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต้องการความกล้าหาญและความทะเยอทะยาน เราได้เห็นสิ่งนั้นแล้วเมื่อวานนี้ ที่นี่ในกรุงเทพฯ

เจสัน โมกุส

บอกต่อ: