GreenLinux.pl - Linux dla zielonych

Zamień Unity Laucher na Cairo-Dock

2012-03-03T18:56:00.000+01:00

W Unity deweloperzy Canonical z góry narzucili nam dok narzędziowy, który żeby tego było mało usadowiony został z lewej strony ekranu. Nie da się go całkowicie usunąć, ponieważ został zespolony z resztą środowiska. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby go ukryć, a w jego miejsce dodać Cairo-Dock, który w przeciwieństwie do domyślnego Launchera posiada olbrzymie opcje konfiguracyjne.

Instrukcja

1. Zainstaluj Compiz Config Settings Manager (CCSM) z Centrum oprogramowania Ubuntu (jeśli już posiadasz tę aplikację, to pomiń ten krok).

2. Wciśnij Alt+F2 i wklej "about:config", aby przejść do ustawień Unity w Compizie.

3. W polu Hide Launcher wybierz "Autohide".

4. Reveal Mode ustaw "Brak", aby przy przesunięciu kursora do lewej strony ekranu nie wysunął się dok, którego zamierzamy się pozbyć.

5. Wyłącz skróty klawiszowe "Key to show the launcher" oraz "Key to put keyboard-focus on launcher". W ten sposób, jedynym hotkey'em, który da nam dostęp do ukrytego Launchera jest Alt+F2, czyli wykonywanie polecenia. Jeśli jednak chcesz mieć dostęp do doku Unity możesz nie wyłączać tych skrótów.

6. Teraz, gdy już ukryliśmy Unity Laucher, czas zainstalować Cairo-Dock. Wystarczy wklepać do konsoli dwa poniższe polecenia:

sudo add-apt-repository ppa:cairo-dock-team/ppa

sudo apt-get update && sudo apt-get install cairo-dock cairo-dock-plug-ins

7. Na koniec wciskamy Alt+F2 i wpisujemy "cairo", aby uruchomić dok. Oczywiście, możemy go również dodać do aplikacji startowych, aby uruchamiał się wraz ze startem systemu.

Unity: Minimalizacja okien aplikacji, klikając na ikonę w Launcherze

2012-02-29T20:06:00.001+01:00

Dock narzędziowy (Launcher) w Unity od innych aplikacji tego typu wyróżnia jeden mały lecz uciążliwy szczegół. Pozwala on uruchamiać aplikacje, dublować je - klikając przycisk scrolla, ale już nie minimalizować. Nie wiem, czy to kolejny dowód oryginalności Canonical, czy po prostu niedopatrzenie. W każdym bądź razie na Launchpadzie od dawna toczy się gorąca dyskusja na ten temat.

Istnieje kilka sposobów, które umożliwiają obejście tego problemu, jednak żaden z nich nie funkcjonuje w stu procentach tak, jak byśmy tego chcieli. Najlepszym rozwiązaniem, jakiego się doszukałem jest skrypt, który co prawda minimalizuje aplikację po kliknięciu na jej ikonę w docku, ale w parze z klawiszem Alt.

Instrukcja

1. Zainstaluj Xdotool i Compiz Config Settings Manager z Centrum oprogramowania Ubuntu.

2. Utwórz nowy plik o nazwie ".minimize" w swoim katalogu domowym o następującej treści:

#!/usr/bin/env python

# by desgua

# version 0.1.3 - May 06 2011

# To minimize with unity Launcher

##################################

import os

import wnck

import gtk

stream = os.popen("xdotool click --clearmodifiers 1")

screen = wnck.screen_get_default()



while gtk.events_pending():

    gtk.main_iteration()



windows = screen.get_windows()

active_app = screen.get_active_window().get_application()



for w in windows:

    if w.get_application() == active_app:

        w.minimize()

3. Otwórz terminal i wydaj poniższe polecenie, aby nadać plikowi odpowiednie uprawnienia:
chmod +x ~/.minimize
4. Otwórz Menadżer ustawień CompizConfig, aby to zrobić kliknij Alt+F2 i wpisz "ccsm".

5. Włącz wtyczkę "Polecenia" i dodaj lokalizację stworzonego skryptu "~/.minimize" do którejś z pustych linii:

6. Przejdź do karty "Skróty myszy" i w tej samej linii, co w poprzednim punkcie ustaw skrót Alt+Button1:

za: askubuntu.com

MyUnity 3.0 z nowymi funkcjami i interfejsem

2012-02-27T19:54:00.000+01:00

Jedno z najpopularniejszych narzędzi konfiguracyjnych dla środowiska graficznego od Canonical, umożliwiające proste dostosowanie zagnieżdżonych głęboko w systemie opcji doczekało się kolejnej odsłony. MyUnity o równiutkim numerze 3.0 oprócz nowych funkcji, oferuje całkowicie przebudowany interfejs.

Nowy metaliczny wygląd jest bardziej przyjazny dla użytkownika. Kategorie z odpowiednimi dla siebie opcjami usadowione zostały u góry aplikacji i wzbogacone o jedną nową pozycję - themes. Możemy w niej, jak nie trudno się domyślić zmienić motyw systemowy, a także zestaw ikon (wraz z opcją jego usunięcia). Do nowości należy jeszcze wsparcie funkcji wprowadzonych do kwietniowego wydania Ubuntu 12.04, m.in. włączenie/wyłączenie dostępnych i najnowszych aplikacji wyświetlanych w Dashu. W starszych wersjach systemu opcje są niedostępne.

Instalacja w Ubuntu

Aby zainstalować najnowszą wersję MyUnity, oznaczoną numerami 3.0 w Ubuntu 11.04 i 11.10, należy skorzystać z dodatkowych repozytoriów. Wystarczy otworzyć terminal i wydać następujące polecenia:

sudo add-apt-repository ppa:myunity/ppa

sudo apt-get update && sudo apt-get install myunity

Użytkownicy kwietniowego wydania Ubuntu 12.04 mogą zainstalować narzędzie MyUnity w najświeższej wersji bezpośrednio z Centrum oprogramowania Ubuntu. Wystarczy, że skorzystają z tego linku.

Zainstaluj LibreOffice'a 3.5.0 w Ubuntu, bo naprawdę warto

2012-02-14T19:16:00.000+01:00

Zespół The Document Foundation wydał właśnie na światło dzienne kolejną stabilną wersję swojego pakietu biurowego. LibreOffice oznaczony numerami 3.5.0 jest kropka w kropkę identyczny, jak wydanie RC3, a więc użytkownicy, którzy zainstalowali wcześniej kandydata do wydania, mogą sobie darować. Jednak Ci, którzy nie mieli styczności z tą gałęzią, powinni zainstalować, a z pewnością nie pożałują.

We Writerze, wchodzącym w skład gamy aplikacji biurowych znalazło się kilka ciekawych nowości o których warto wspomnieć, między innymi nowy interfejs dla nagłówka i stopki oraz nowy szybszy moduł sprawdzania gramatyki dla kilku języków (niestety polski nie znalazł się w tym gronie), w Calcu natomiast nowe pole multi-line. Dodatkowo poprawiono jakość czcionek, dodano nowy natywny sterownik dla baz danych PostgreSQL, filtr importu dla dokumentów Microsoft Visio oraz wprowadzono automatyczne aktualizacje, dzięki którym zawsze będziemy posiadać najnowszą wersję oprogramowania. Po więcej szczegółów zapraszam tutaj.

Instalacja w Ubuntu

Nową wersję LibreOffice'a w Ubuntu 11.10 można zainstalować przez oficjalne PPA, gdy tylko znajdzie się w repozytorium. Wystarczy wydać następujące polecenia w terminalu:

sudo add-apt-repository ppa:libreoffice/ppa 

sudo apt-get update 

sudo apt-get install libreoffice libreoffice-l10n-pl libreoffice-help-pl

Jeśli nie masz zamiaru czekać i chcesz natychmiastowo zainstalować LibreOffice'a 3.5.0 w Ubuntu, Debianie lub innej dystrybucji korzystającej z paczek DEB, postępuj zgodnie z poniższymi krokami.

Najpierw odinstaluj posiadany przez Ciebie pakiet biurowy (możesz pominąć ten krok, jeśli nie posiadasz zainstalowanego w systemie żadnego z poniższych), wydaj w terminalu poniższe polecenie.

Dla OpenOffice'a:
sudo apt-get remove openoffice*
Dla LibreOffice'a:
sudo apt-get remove libreoffice*

Teraz możesz się zabrać za pobieranie i instalację pakietu, wklej kolejno poniższe polecenia w terminalu (odpowiednio dla swojego systemu).

64-bit
Pobierz paczki z gamą oprogramowania, ojczystym językiem oraz pomocą:

Rozpakuj pobrane archiwa:

tar -xvzf LibO_3.5.0_Linux_x86-64_install-deb_en-US.tar.gz

tar -xvzf LibO_3.5.0_Linux_x86-64_langpack-deb_pl.tar.gz

tar -xvzf LibO_3.5.0_Linux_x86-64_helppack-deb_pl.tar.gz

I zainstaluj je:

cd LibO_3.5.0rc3_Linux_x86-64_install-deb_en-US/DEBS

sudo dpkg -i *.deb 

cd desktop-integration 

sudo dpkg -i *.deb 

cd LibO_3.5.0rc3_Linux_x86-64_langpack-deb_pl/DEBS

sudo dpkg -i *.deb 

cd LibO_3.5.0rc3_Linux_x86-64_helppack-deb_pl/DEBS

sudo dpkg -i *.deb

32-bit
Postępujemy identycznie, jak w przypadku 64-bitowych pakietów, zastępując je oczywiście tymi 32-bitowymi.

Pobierz paczki z gamą oprogramowania, ojczystym językiem oraz pomocą:

Rozpakuj pobrane archiwa:

tar -xvzf LibO_3.5.0_Linux_x86_install-deb_en-US.tar.gz

tar -xvzf LibO_3.5.0_Linux_x86_langpack-deb_pl.tar.gz

tar -xvzf LibO_3.5.0_Linux_x86_helppack-deb_pl.tar.gz

I zainstaluj je:

cd LibO_3.5.0_Linux_x86_install-deb_en-US/DEBS

sudo dpkg -i *.deb 

cd desktop-integration 

sudo dpkg -i *.deb 

cd LibO_3.5.0_Linux_x86_langpack-deb_pl/DEBS

sudo dpkg -i *.deb 

cd LibO_3.5.0_Linux_x86_helppack-deb_pl/DEBS

sudo dpkg -i *.deb

Dojrzeliście także poprawę w szybkości i stabilności?

Musique - odtwarzacz muzyczny nastawiony tylko i wyłącznie na muzykę

2012-02-13T17:09:00.000+01:00

Jest takie powiedzenie "jeżeli coś jest do wszystkiego to jest do niczego". Przykładem z życia wziętym, potwierdzającym tę sentencję jest komunikator Gadu-Gadu, oj... przepraszam GG. Jego początkowym założeniem była błyskawiczna korespondencja ze znajomymi, z upływem lat messenger jako flagowy produkt stał się centrum łączącym pozostałe usługi firmy. Stracił swoją pierwotną formę i stał się strasznie pamięciożerny.

Osobiście lubię proste i skupione na postawionym założeniu aplikacje, a taką jest odtwarzacz muzyczny Musique, znany wcześniej pod nazwą MiniTunes. Skupia się on na tym, na czym powinien - muzyce. Nie posiada zbędnych do tego funkcji, takich jak podcasty, radio internetowe czy zintegrowany sklep z muzyką.

Jeżeli ktoś nie korzysta z wyżej wymienionych funkcji i chce mieć prosty, a zarazem elegancko wyglądający odtwarzacz powinien wypróbować Musique. W poprzednich wersjach, jeszcze pod starą nazwą aplikacja była aż nad prosta, nie posiadała nawet wyszukiwarki, która przy większej kolekcji jest niezbędna. Natomiast teraz posiada wszystko czego potrzeba do czerpania przyjemności z muzyki: jedną playlistę, scrobbling, odtwarzanie losowe oraz powtarzanie. Dodatkowo wyświetla naszą bibliotekę muzyczną w świetniej formie - kafelek z okładkami z możliwością przeglądania wg. artysty, albumy czy pomiędzy katalogami. Okładki są pobierane przy pierwszym uruchomieniu aplikacji z serwisu Last.fm, więc może to potrwać dłuższą chwilę, jednak jest to wykonywane jednorazowo. Również informacje o artyście są "zapożyczone" z ww. strony.

Instalacja w Ubuntu

Musique w najnowszej wersji oznaczonej numerami 1.1, dzięki Roberto Ferramosca'e możemy zainstalować w Ubuntu od 10.10 do 11.10 przez PPA. Wystarczy wydać jedynie poniższe polecenia w terminalu:

sudo add-apt-repository ppa:ferramroberto/minitunes

sudo apt-get update &&sudo apt-get install musique

lub, jak kto woli pobrać paczkę z plikami binarnymi do własnej kompilacji (instrukcja wewnątrz).

fot: flavio.tordini.org

Koniec wsparcia finansowego ze strony Canonical - Kubuntu zdane tylko na siebie

2012-02-07T20:11:00.000+01:00

Wygląda na to, że siostrzane dystrybucje Ubuntu stają się ciężarem dla Canonical, które w ostatnim czasie skupiło swoją uwagę głównie na własnym środowisku graficznym Unity. Wsparciem finansowym ze strony firmy Mark Shuttlewortha objęte było Kubuntu. Dlaczego napisałem "było"? Ponieważ po kwietniowym wydaniu Kubuntu kończą się dobre czasy i dystrybucja zostaje zdana sama na siebie.

Posiadacze Kubuntu mogą być spokojni, ponieważ koniec wsparcia finansowego ze strony Canonical to nie koniec świata, i nie koniec bazującej na Ubuntu ze środowiskiem graficznym KDE dystrybucji. Kubuntu będzie dalej rozwijane przez wolontariuszy na identycznych zasadach, jak Edubuntu, Lubuntu, czy Xubuntu.

Jonathan Riddell, pracujący nad Kubuntu przez ostatnie 7 lat tłumaczy tę decyzję jako sprawa "biznesowa". Dystrybucja istniejąca na rynku wystarczająco długi czas nie osiągnęła wystarczających sukcesów. Wina jednak nie leży tylko i wyłącznie po stronie twórców, ponieważ i Canonical ma w tym niemały udział. Nigdy nie darzyła sympatią KDE i nie przyłożyła się do promocji Kubuntu, w odróżnieniu do swojego flagowego produktu.

Canonical chce zmienić 30-letni standard. Zobacz innowacyjny pomysł menu aplikacji

2012-01-24T17:28:00.000+01:00

W świecie wolnego oprogramowania nie brakuje innowacyjnych pomysłów, które nierzadko stają się inspiracją dla komercyjnych systemów. Najpierw deweloperzy GNOME'a zerwali ze standardem i zaprezentowali nowy sposób zarządzania oknami, wykorzystując obszary robocze. Kolejny z kolei był Canonical, który zerwał z przyzwyczajeniem posiadania dolnego panelu, a teraz Mark Shuttleworth na łamach swojego blogu prezentuje nowe, innowacyjne menu aplikacji.

Od lat siedemdziesiątych, kiedy to Xerox PARC stworzył pierwszy system z interfejsem graficznym (GUI) menu aplikacji nie uległo jakimkolwiek zmianom. Nikt przez tyle lat nie wpadł, a może nawet nie myślał o jakiejś innowacji, która okazała by się wygodniejszym i szybszym rozwiązaniem. Aż do dzisiaj, kiedy to nie nikt inny, a Canonical zaprezentowało swój projekt, który nosi nazwę Head-Up Display (w skrócie HUD).

HUD zrywa z dotychczasowym rozwijanym menu, a wykorzystuje pole wyszukiwania, które podczas wpisywania pierwszych liter tekstu wyświetla sugerowane wyniki w rozmytej liście. Aby tego było mało, w pierwszej kolejności prezentowane są najpopularniejsze wyniki, te najczęściej przez nas używane/wyszukiwane.

Najlepiej zasadę działania tłumaczy poniższe prezentacyjne wideo:

Pomysł od Canonical wydaje się ciekawym i szybkim rozwiązaniem, jednak wymaga od nas ciągłego kontaktu z klawiaturą, co akurat podczas użytkowania GIMP-a czy innego programu graficznego, gdzie w większości do pracy wykorzystujemy mysz może być męczące. Jak będzie w rzeczywistości przekonamy się już najprawdopodobniej w Ubuntu 12.04 LTS. Domyślnie pozostanie jeszcze klasyczne menu aplikacji, ale opcjonalnie otrzymamy możliwość przełączenia.

Projekt jest jeszcze we wczesnej fazie rozwojowej, ale twórca Ubuntu ma już wizję na przyszłość. Jego kolejnym krokiem ma być sterowanie głosowe. Pomysł ciekawy, a tym bardziej, jeśli owe rozwiązanie zostanie wprowadzone, także dla tabletowego systemu. Wtedy zaoszczędzimy sporo miejsca na małym ekranie oraz ograniczymy do maksimum dotykanie i niewygodne wprowadzanie tekstu. Ale do tego szmat czasu...

Co o tym myślicie?

Chiński odpowiednik "Centrum oprogramowania Ubuntu" - wygląda ładnie

2012-01-21T15:50:00.000+01:00

Słyszeliście o chińskiej dystrybucji Deepin Linux? Jej twórcy na stronie domowej wychwalają głównie zmodyfikowane środowisko graficzne GNOME Shell oraz centrum oprogramowania. Co więc wyróżnia Deepin Software Center od tworu Canonical? Myślę, że przede wszystkim szybkość działania (i uruchamiania) oraz wygląd.

Podczas uruchomienia Deepin Software Center pyta nas o podanie hasła administratora, w przeciwnym wypadku nie uruchomimy aplikacji. W Centrum oprogramowania Ubuntu działa to trochę na innej zasadzie, możemy uruchomić aplikację, przeglądać zawartość, jednak dopiero przy próbie instalacji jesteśmy wypytywani o hasło (jednorazowo).

Chińskie centrum z oprogramowaniem posiada podobne funkcje do tego, znanego z Ubuntu, jednak jest oprawione w ładniejszy interfejs oferujący sześć różnokolorowych skórek, zużywa mniej zasobów, a także posiada możliwość zarządzania pakietami, którego w COU jeszcze nie doświadczyliśmy. U góry aplikacji znajduje się proste menu, składające się z pięciu elementów: strony głównej, repozytorium, aktualizacji, deinstalacji oraz pobierania. Obsługa aplikacji jest banalna i raczej wszystkim znana, więc wymigam się od opisywania każdego działu z osobna, a przejdę do najważniejszego - instalacji.

Instalacja w Ubuntu 11.10

W końcu możemy zainstalować alternatywę dla Centrum oprogramowania Ubuntu - Deepin Software Center, bez babrania się ze źródłami, aby uniknąć konfliktu. Wystarczy pobrać i zainstalować paczkę DEB (dla Ubuntu 11.10).

za: omgubuntu.co.uk

"Ice Cream Sandwich" - motyw dla GNOME Shella od twórcy zestawu ikon Faenza

2012-01-19T17:03:00.000+01:00

Twórca między innymi znanego i lubianego zestawu ikon Faenza, znany w deviantART'cie pod nickiem Tiheum, stanął przed nie lada wyzwaniem - stworzenia motywu dla GNOME Shella inspirowanego systemem mobilnym od Google'a - Androidem 4.0 "Ice Cream Sandwich". Efekt jego pracy można już podziwiać na własnym desktopie, a wygląda on znakomicie!

Archiwum z motywem "Ice Cream Sandwich" pobrać można z profilu twórcy na devianART'cie, gdzie znajdują się również jego pozostałe prace. A tym, którzy posiadają konto ww. serwisie gorąco polecam obserwowanie Tiheuma.

Aby zastosować motyw w systemie, zalecam instalację narzędzia GNOME Tweak Tool oraz rozszerzenia "User Theme extension". Opis instalacji i dalszego postępowania znaleźć można tutaj. W razie jakichkolwiek problemow służę pomocą.

Instalacja Unity 5.0 w Ubuntu 11.10

2012-01-18T17:07:00.000+01:00

Załoga deweloperów Canonical dobrnęła dopiero (lub aż) do pierwszej alfy kolejnego wydania Ubuntu, będącego jednocześnie następcą wysłużonego LTS-a. Będzie to pierwsze wydanie o długoterminowym wsparciu, mające na pokładzie autorskie środowisko graficzne - Unity. Jego premiera zaplanowana została na 26 kwietnia br., więc przed twórcami jeszcze długa i kręta droga. Jednak mimo prac na tym etapie, wdrożono już kilka nowości, m.in. Unity w wersji 5.0.

Unity 5.0 nie wprowadza fajerwerków, a skupia się głównie na optymalizacji działania i doszlifowaniu istniejących funkcji. Aczkolwiek znalazło się parę nowości, których doświadczyć możemy gołym okiem. Należą do nich: zmiana koloru doku i ekranu Dash (screen z początku wpisu), ikona Dash posiada menu szybkiego wyboru (quicklists), a także możliwość dodania ikony "Pokaż pulpit" do launchera.

Instalacja Unity 5.0 w Ubuntu 11.10

Wypróbowanie najnowszej wersji Unity, wcale nie wiąże się z niestabilnym Ubuntu 12.04. Aczkolwiek możemy zainstalować najnowszy produkt od Canonical, także w Ubuntu 11.10 za pośrednictwem PPA. Wystarczy wydać w terminalu poniższe dwa polecenia:

sudo add-apt-repository ppa:unity-team/staging

sudo apt-get update && sudo apt-get dist-upgrade

A następnie wcisnąć Alt+F2 i wpisać "unity --replace", aby zrestartować Unity.

W razie jakichkolwiek problemów, mamy możliwość powrotu do poprzedniej wersji Unity. Musimy tylko wydać w terminalu następujące polecenia:

sudo apt-get install ppa-purge

sudo ppa-purge ppa:unity-team/staging

za: omgubuntu.co.uk

GNOME Shell w klasycznym stylu, czyli Cinnamon w Ubuntu 11.10

2012-01-15T19:07:00.001+01:00

Zmiana domyślnego środowiska graficznego w Ubuntu z GNOME'a 2 na Unity, a następnie premiera GNOME Shella wywołała nie lada poruszenie wśród użytkowników. Nowe środowiska nie każdemu przypadły do gustu i wielu użytkowników podziękowało kolejnym wydaniom. Najwięcej na tym skorzystał Linux Mint, który pozostał przy starym układzie paneli, a teraz werbuje użytkowników forkiem najnowszego produktu deweloperów "wielkiej stopy".

Najnowszy projekt założyciela Linux Minta - Clementa Lefebvre'a, oparty o GNOME Shella jest swego rodzaju "powrotem do korzeni". Jego celem jest uzyskanie układu zbliżonego do klasycznego GNOME 2, opakowanego w odświeżony wygląd. Clement ceni sobie pracę deweloperów GNOME'a, podoba mu się interfejs i rozszerzenia, jednak brakuje możliwości personalizacji. Chce przywrócić utracone możliwości, takie jak dodawanie i przemieszczanie paneli, wraz z opcjami automatycznego ukrywania; zmianę położenia rozszerzeń, powiadomienia rodem z GNOME 2 i ikony w tray'u.

Cinnamon jest wciąż we wczesnej fazie rozwoju, więc nie wszystkie funkcje zostały jeszcze wdrożone. Te, które się już pojawiły zostały opakowane w aplikację "Cinnamon Settings", znajdującą się w menu. Posiada ona m.in. opcję włączania i wyłączania auto ukrywania panelu, opcje kalendarza, włączanie i wyłączanie ikony "przeglądu", a także ustawienia motywu i dodatków.

Instalacja w Ubuntu 11.10

Instalacja forku, wraz z narzędziem konfuguracyjnym w Ubuntu 11.10 jest banalna i odbywa się za pośrednictwem PPA, a więc wystarczy wydać poniższe polecenia w terminalu:

sudo add-apt-repository ppa:merlwiz79/cinnamon-ppa

sudo apt-get update

sudo apt-get install cinnamon cinnamon-session cinnamon-settings

Po instalacji wystarczy się wylogować i wybrać znajdujące się pod trybikiem nowo zainstalowane środowisko graficzne.

Domyślny szary wygląd Cinnamona prezentuje się średnio, warto więc zainstalować dodatkową paczkę ośmiu ładnych motywów. Nie są one dostępne jeszcze w PPA, ale możemy je zainstalować za pośrednictwem repozytorium dostępnym na GitHub. Wystarczy wydać następujące polecenia w terminalu:

sudo apt-get install git-core

cd && git clone https://github.com/linuxmint/cinnamon-themes.git

cd cinnamon-themes

./test

Mnie projekt się podoba, a Wam?

za: webupd8.org

Corel wydał aplikację dla Linuksa. Czy inni producenci to dostrzegą?

2012-01-14T15:23:00.000+01:00

Piętą achillesową Linuksa, pozostawiającą go w niszy jest przede wszystkim brak profesjonalnego oprogramowania. I to właśnie jest powodem numer jeden dla użytkowników korzystających z produktów firmy Adobe czy narzędzia AutoCAD od Autodesku. Nie mogą całkowicie wykreślić Windowsa ze swojego życia, bo ścianą na ich drodze jest w większości przypadków praca związana z projektowaniem czy grafika komputerową. W przypadku "zwykłego Kowalskiego" występuje drugi powód - przyzwyczajenie.

Wracając do braku profesjonalnych i komercyjnych narzędzi. Wielu użytkowników chciałoby porzucić okienkowy system od Microsoftu, jednak dla Linuksa nie ma alternatyw, które dorastałyby chociaż do kostek popularnych aplikacji, takich jak Photoshop czy AutoCAD. Mamy GIMP-a, mamy LibreCAD-a, ale w porównaniu z komercyjnymi produktami, są to tylko zabawki.

Racjonalnym rozwiązaniem w tym przypadku są dwa systemy, oczywiście nie jest to na tyle wygodne, jak wszytko w jednym. Niektórzy kichają na tego typu możliwość i pozostają przy Windowsie, inni natomiast próbują swoich sił z Linuksem. Stawiają na wolne i na pewno bezpieczniejsze oprogramowanie. A komercyjnego produktu od giganta z Redmond wykorzystują tylko i wyłącznie do pracy z wspominanymi narzędziami lub rozrywki (czyt. gier).

A gdyby tak producenci dostrzegli pingwinka, zaczęli wydawać na niego swoje oprogramowanie? Czy zwiększyła by się jego popularność? Nie ma co gdybać, ale jest iskra nadziei. Znana wszystkim kanadyjska firma Corel wydała właśnie jeden ze swoich produktów - Corel® AfterShot™ Pro, alternatywę Lightrooma ze stajni Adobe. W pełnym skrócie narzędzie służy między innymi do edycji i zarządzania zdjęciami.

Pełna wersja Corel® AfterShot™ Pro kosztuje $99.99, nie jest to wcale dużo, jeśli porównać z Lightroomem od Adobe, który został wyceniony na $299.00. Istnieje także możliwość pobrania 30-dniowej wersji próbnej (32 i 64-bit) w postaci paczki DEB oraz RPM (32-bit).

Włączanie i wyłączanie rozszerzeń bezpośrednio z panelu w GNOME Shell

2012-01-13T12:07:00.000+01:00

Baza z rozszerzeniami dla GNOME Shella stopniowo rośnie. Niemal z każdą wizytą w witrynie GNOME Shell Extensions, przeglądając zasoby znajdę coś nowego i równie ciekawego. Drażni mnie jedynie wymóg przeglądania czujnym okiem każdej strony, gdyby nie można było dodać pola "Nowe rozszerzenia", czy czegoś w ten deseń.

Włączać i wyłączać rozszerzenia można było dotąd na dwa sposoby, pierwszym z nich jest wspominana wyżej witryna (działająca na dzień dzisiejszy tylko w Firefoksie), a drugim narzędzie GNOME Tweak Tool. Czasami natomiast potrzebujmy błyskawicznie wyłączyć którąś z wtyczek, przykładem może być rozszerzenie System Monitor, które podczas oglądania filmu pozostawia w lewym dolnym rogu biały pasek. Nie wiem czy tylko ja jestem tak wrażliwy na tego typu szczegóły, jednak strasznie mnie to drażni.

Rozszerzenie Lame Extensions Manager dodaje do tray'a ikonkę pod kliknięciem której ukazuje się "dymek" z wszystkimi zainstalowanymi w systemie dodatkami i możliwością ich ekspresowego włączania i wyłączania. Aby ją zainstalować, wystarczy przejść do niniejszego adresu (w Firefoksie), a sposób włączenia powinien rzucić się w oczy wręcz natychmiastowo.

za: lffl.org

Kubuntu, Xubuntu i Edubuntu także z długoterminowym wsparciem (LTS)

2012-01-10T11:43:00.000+01:00

W przeciągu roku plan wydawniczy Ubuntu przewiduje dwa wydania, które dla niektórych użytkowników są zbyt krótkim odstępem czasu, aby aktualizować system. Muszę się z tym zgodzić, bo nawet Windows po 5 czy 6 miesiącach działa całkiem dobrze i się nie "muli". W takich przypadkach użytkownicy sięgają po długoterminowe wydania (Long-Term Support) i dokonują reinstalacji lub instalują system na nowo co dwa lata, a nawet rzadziej.

Wersja Ubuntu LTS wydawana jest co dwa lata i oferuje wsparcie do pięciu lat dla serwerów i od tegorocznego wydania, także pięć lat dla desktopów (wcześniej 3 lata). Jednak nie każdy przepada za GNOME czy tworem od Canonical - Unity, więc sięga po pochodne dystrybucje Ubuntu. I właśnie dla tych użytkowników mam dobra nowinę, Rada Techniczna Ubuntu zatwierdziła propozycję o długoterminowym wsparciu, także dla tej gałęzi. Jak podaje Phoronix, dotychczas Kubuntu, Xubuntu i Edubuntu dołączyły do wersji 12.04 LTS "Precise Pangolin".

Wszystkie trzy zespoły deweloperów sporządziły wnioski, jednak nie każdy z pochodnych Ubuntu będzie wspierał swoje długoterminowe wydanie przez identyczny okres czasu. Wydanie Kubuntu będzie bardzo zbliżone do polityki LTS Ubuntu, natomiast Xubuntu skróciło ten okres do trzech lat dla architektur i386 i amd64, a Edubuntu pozostaje przy pięciu latach z wykluczeniem niektórych pakietów, na przykład Mono.

Fot: Myles Braithwaite

Canonical zaprezentowało Ubuntu TV na targach CES w Las Vegas

2012-01-09T11:51:00.000+01:00

Fot: PC Pro

W ubiegłym roku Mark Shuttleworth ujawnił światu plany rozwoju Ubuntu, które siedziały w jego głowie od momentu stworzenia Unity. Dotyczą one wejścia Ubuntu na rynek urządzeń mobilnych, takich jak smartphone'y i tablety, a także (z innej beczki) telewizory. Informacja ta wywołała serię pytań ze strony społeczności, ale również zaowocowała wieloma ciekawymi koncepcjami przedstawionymi w postaci mockupów.

W Nowy Rok wkroczyliśmy dopiero co jedną nogą, a Canonical na targach Consumer Electronics Show w Las Vegas zaprezentowało już interfejs pierwszego urządzenia z Ubuntu, nie będącego komputerem klasy PC. Ku mojemu zaskoczeniu jest to telewizor. Tak, telewizor.

Wygląd systemu nie powinien być dla nikogo niespodzianką, ponieważ jest to po prostu lekko zmodyfikowane Unity. Odziane w przeważający fioletowy kolor z charakterystycznym dokiem po lewej stronie.

Fot: PC Pro

Jednak to nie wygląd powinien być największym zmartwieniem, a umowa z producentami telewizyjnymi oraz silna konkurencja. Jane Silber, CEO Canonical w wywiadzie z PC Pro powiedziała, że prowadzi rozmowy z wieloma producentami, ale dotąd nie może potwierdzić żadnej podpisanej umowy. Natomiast "wyższość" Ubuntu TV nad silną konkurencją ze strony gigantów tj. Google czy Apple tłumaczy jego otwartością oraz bezpłątnością.

Fot: PC Pro

Pierwsze telewizory z Ubuntu pojawić się mają na półkach sklepowych pod koniec roku, głównie w Stanach Zjednoczonych (co mnie zresztą nie dziwi) i Chinach z ekspansją w innych krajach, między innymi Wielkiej Brytanii.

Motyw Ambiance i Radiance w 8 wariantach kolorystycznych

2012-01-03T17:06:00.000+01:00

Użytkownicy korzystający z Ubuntu chociażby od wersji 8.04, wiedzą, że dystrybucja od Canonical nie zawsze przyciągała wzrok. Wykorzystywany dotychczas motyw Human był wręcz odpychający, małe rewolucje zaczęły się pod koniec października 2008 roku, gdzie odświeżono domyślny wygląd, po raz pierwszy nadając mu ciemnych barw. Całkowity redesing marki zapoczątkowało wydanie 10.04 w którym pojawiły się dwa zupełnie nowe motywy, które wciąż ewoluują i cieszą się nie lada popularnością.

Nowy zestaw motywów zadomowił się w Ubuntu aż do dziś, trafia on w gust większości użytkowników, dając wybór między jasnym Radiance, a ciemny Ambiance. Mnie osobiście upodobał się ciemny brat bliźniak i wygląda na to, że zadomowił się na moim pulpicie na dobre. Czasami jednak pomarańczowe dodatki nie pasują do reszty kompozycji, dlatego też stworzono pakiet Ambiance & Radiance Colors Theme, posiadający aż 8 wariantów kolorystycznych, które przypasują się do każdego pulpitu.

Zestaw jest kompatybilny z klasycznymi panelami GNOME 2 i 3 oraz Unity, XFCE ,LXDE, i Openbox. Niestety GNOME Shell nie jest jeszcze wspierany, ale trwają nad nim prace.

Aby użyć różnokolorowych motywów Radiance i Ambiance w Ubuntu 11.10+, pobierz archiwum, rozpakuj i skopiuj do ~/.themes (lub /usr/share/themes), a następnie dzięki Ubuntu Tweak 0.6 lub GNOME Tweak Tool zastosuj któryś z nich jako domyślny wygląd systemu.

za: webupd8.org

Czego możemy się spodziewać w GNOME 3.4?

2012-01-02T16:59:00.001+01:00

Długi czas GNOME było w fazie letargu, aktualizacje nie były tak częste, jak dziś, a zmiany wizualne i nowe funkcje praktycznie znikome. Po przebudzeniu się i zaprojektowaniu nowego interfejsu, który miał być spojrzeniem w przyszłość, będąc bardziej przyjaznym dla użytkownika, stał się dla wielu krokiem w tył. GNOME Shell, bo o nim mowa, może nie jest całkiem konfigurowalny, ale rozwija się w zabójczym tempie.

Przed końcem ubiegłego roku, a dokładnie 23 grudnia zespół GNOME'a udostępnił wersję 3.3.3, która daje jako taki pogląd na wydanie oznaczone numerami 3.4, planowane na marzec 2012 roku. Spodziewane nowości przedstawione zostały w witrynie phoronix.com. Wśród nich przeprojektowanie komunikatora Empathy oraz przeglądarki internetowej Epiphany, dodanie wsparcia menu GApplication dla biblioteki GLib, wykorzystywane teraz przez odtwarzacz Totem; poprawiony wygląd i funkcjonalność GNOME Control Center, a także ulepszone wsparcie dla rysików i tabletów graficznych (zwłaszcza firmy Wacom) i nowe wydanie GNOME Boxes.

Twórcy GNOME nieźle kombinują, niedawno pisałem o odświeżeniu całej gamy aplikacji, i być może to właśnie od tych dwóch programów się wszystko zacznie. Plan jest taki: stworzyć w pełni zintegrowane z aplikacjami środowisko, do tego w świetnej oprawie graficznej.

Centrum oprogramowania Ubuntu w przeglądarce. Pierwszy krok ku urządzeniom mobilnym?

2011-12-20T10:56:00.000+01:00

Przeglądarka internetowa nie służy już tylko do serfowania po sieci, możemy w niej zdziałać o wiele więcej, dzięki przeróżnym rozszerzeniom, czy aplikacjom webowym. W większości przypadków może ona zastąpić niektóre programy desktopowe.

Tę drogę wybrało m. in. GNOME otwierając niedawno witrynę umożliwiającą zarządzanie rozszerzaniami dla Shella, a także górujące na rynku systemy mobilne od Google'a czy Apple'a. Canonical, aby iść z duchem czasu i nie zostać w tyle, otwarło także swój sklep online. I może jest to pierwszy krok ku zapowiadanym smartphone'om i tabletom.

Sklep od Canonical nie jest niczym innym, jak online'ową wersją Centrum oprogramowania Ubuntu. Wygląda niemal identycznie i oferuje większość jego opcji. W tym przeglądanie w kategoriach, czy wyszukiwanie, które nie działa jeszcze jak powinno. W przypadku wyszukiwania GIMP-a w pierwszej kolejności wyświetla przeróżne dodatki, dokumentacje, a dopiero kawałek dalej samą aplikację. A nie powinno być czasami odwrotnie?

W szczegółach każdej aplikacji znajduje się oczywiście opis, zrzut ekranu (jeśli jest dostępny), a także ocena i opinie użytkowników. No i myślę, że najważniejsze - możliwość instalacji bezpośrednio z przeglądarki internetowej. Do tego menu z prawej strony zostało wyposażone w linki odsyłające do aplikacji dostępnej dla innych wersji Ubuntu.

Zgłoś złośliwe oprogramowanie na Androida i... wygraj Windows Phone

2011-12-16T18:41:00.000+01:00

Kampanie reklamowe Microsoftu coraz bardziej mnie zaskakują. A zaczęło się od ostrej promocji Internet Explorera 9, posługując się dość prostackimi hasłami typu: "Wymień swoją starą na nową". Szczerze wątpię, aby tego typu promocja własnych produktów przynosiła jakiekolwiek skutki, ale jedno jest pewne, zyskała rozgłos. I może o to właśnie chodzi Microsoftowi.

Kolejnej kampanii posłużył najpopularniejszy serwis mikroblogowy Twitter, w którym, w miniony poniedziałek (12 grudnia), Ben Rudolph - ewangelista Windows Phone'a opublikował wpis o następującej treści:

Rzeczywiście, Android Market jest przepełniony wieloma fałszywymi aplikacjami, które pod maską kryją złośliwe oprogramowanie. Google powinno naprawdę zacząć działać, sprawdzając autentyczność aplikacji, a nie wpuszczać do sklepu byle chłam, aby tylko mieć większa bazę dodatków od konkurencji. Nie mówię, że gigant z Mountain View nic nie robi w tę stronę, bo parę dni temu zabrał się za porządki, ale jak zwykle po fakcie. Ale podobno usunął ponad 100 szkodliwych aplikacji. W większości są to "wirusy" wysyłające pewną liczbę wiadomości tekstowych na numery premium.

Wracając jednak do głównego wątku - ośmieszającego się coraz bardziej Microsoftu. Czy wytykanie błędów konkurencji i rozdawanie smartphone'ów z Windows Phone pomogą w jego promocji. Raczej wątpię. System mobilny Google'a w przeciwieństwie do Microsoftu jest popularny, i to bardzo. Dlatego też powstaje na niego więcej złośliwych aplikacji. Ciekawe czy Microsoft potrafi uczyć się na błędach konkurencji.

Fajnie podsumował całą akcję Ferramosca Roberto w swoim blogu. Zaproponował nową kampanię: "Zgłoś wirusa w Windowsie, a dostaniesz Linuksa". Kto się przyłączy? :)

fot: wykop.pl

Zwiększ żywotność baterii w notebooku - wyłącz automatyczne uruchamianie Bluetooth i Wi-Fi w Ubuntu

2011-12-15T16:50:00.002+01:00

Nie za każdym razem, uruchamiając notebooka potrzebuję włączonego modułu Bluetooth i połączenia z siecią bezprzewodową. No dobrze, akurat bez Wi-Fi nie przeżyję. Ale z pierwszej opcji korzystam sporadycznie, a uruchomiona wraz ze startem systemu swoje z baterii wyciągnie. Po co więc niepotrzebnie skracać jej żywot - wyłączmy któryś z nieużywanych łączności.

W Ubuntu obie łączności uruchamiają się automatycznie, wraz ze startem systemu. Oczywiście możemy je ręcznie wyłączyć z apletu na panelu. Jednak jakimś dziwnym trafem zawsze o tym zapominam, a bateria cierpi i trzyma około dwóch godzin.

Wyłącz Bluetooth

1. Otwórz terminal i wydaj poniższe polecenie, aby dokonać edycji pliku /etc/rc.local:
gksudo gedit /etc/rc.local
2. W otwartym dokumencie, tuż przed linią exit 0 dodaj:
rfkill block bluetooth
3. Zapisz zmiany i zamknij edytor.

Wyłącz Wi-Fi

Sprawa z wyłączeniem Wi-Fi wygląda podobnie, przechodzimy identycznie przez wszystkie powyższe kroki z tą różnicą, że zamiast linijki w drugim punkcie, wklejamy:
rfkill block wifi

za: upubuntu.com

GIMP 2.7.4 wydany - prawdopodobnie jako ostatnia wersja deweloperska. A GIMP 2.8 w styczniu przyszłego roku

2011-12-12T18:19:00.000+01:00

Nowy termin premiery długo oczekiwanego GIMP-a 2.8 nie wzbudza już wielkiego zachwytu. Trudno się temu nie dziwić, ponieważ bywał on już kilkakrotnie przesuwany, ciągnąc się aż od 2009 roku. Po drodze deweloperzy napotykali przeróżne problemy, niektóre wynikały z wysoko postawionej przez siebie poprzeczki, inne natomiast z braku rąk do pracy. Jednak jako grupa "zapaleńców" uporali się z nimi całkiem nieźle. A wynikiem ich pracy jest kolejna, prawdopodobnie ostatnia wersja deweloperska, która poprzedzi premierę GIMP-a 2.8 planowanego na koniec stycznia 2012 roku.

Porównując poprzednią wersję deweloperską z tą oznaczoną numerami 2.7.4, można doszukać się kilku udoskonaleń, jednak są one mniej "bombowe". Pierwsze z nich dotyczy trybu jednego okna, a dokładniej odświeżenia przycisku zamykania w karcie otwartych prac, a także poprawienia integracji z tabletami graficznymi. Kolejne odpowiadają za poprawę importu plików PSD (używanych w Photoshopie), narzędzi transformacji i prawidłowego układania elementów canvas oraz dodania nowego interfeju PDB (Procedural DataBase).

Instalacja w Ubuntu

Najnowszą wersje GIMP-a 2.7.4 można w prosty sposób zainstalować w Ubuntu 10.10 oraz 11.04. Wystarczy otworzyć terminal i wydać w nim nastepujące polecenia:

sudo add-apt-repository ppa:matthaeus123/mrw-gimp-svn

sudo apt-get update

sudo apt-get install gimp

za: lffl.org

Rozszerzenia dla GNOME Shella w jednym miejscu. A instalacja za pomocą jednego kliknięcia

2011-12-05T15:23:00.000+01:00

Nowe dziecko zespołu GNOME'a domyślnie nie oferuje takiego wachlarza opcji konfiguracyjnych, jak jego starszy brat. Nie mamy możliwości dobrowolnego dodawania, przesuwania czy usuwania apletów z panelu, klikając jedynie prawym przyciskiem myszy. Nie oznacza to jednak, że GNOME Shell jest zupełnie niekonfigurowalny. Twórcy wybrali inną drogę ku innowacyjności, ale nie zapomnieli o rozszerzeniach, aby dostosować pulpit do własnych potrzeb.

Do tej pory rozszerzenia tzw. GNOME Shell Extensions instalowaliśmy z repozytoriów osób trzecich, wykorzystując do ich włączenia zewnętrznego narzędzia - GNOME Tweak Tool. Teraz twórcy środowiska chcą nam ułatwić ten proces, uruchamiając stronę z rozszerzeniami.

Witryna o niewymyślnej nazwie "GNOME Shell Extensions" oznaczona jeszcze, tuż przy logo wlepką "Alpha!", posiada ładny i intuicyjny design. A oferuje między innymi przeglądanie oraz instalację nowych rozszerzeń, a także włączanie, bądź wyłączanie tych już zainstalowanych w systemie. Wszystko bezpośrednio z przeglądarki. Dodatkowo dla zalogowanych koderów znalazł się dział dodawania własnych dodatków.

Na stronie można już znaleźć kilka przydatnych, a nawet niezbędnych rozszerzeń, których w kilka tygodni powinno przybyć. Jednak ich instalacja wymaga środowiska w wersji minimum 3.2, a także przeglądarki Firefox z włączoną wtyczką "GNOME Shell Integration". Inne browsery na dzień dzisiejszy nie są jeszcze obsługiwane, a zostaną wsparte dopiero na początku marca nowego roku, po wydaniu GNOME 3.4.

Co sądzicie o tym projekcie?

Wydano pierwszą alfę Ubuntu 12.04 "Precise Pangolin" z długoterminowym wsparciem

2011-12-02T12:43:00.000+01:00

Minęły niespełna dwa miesiące od premiery ostatniej wersji Ubuntu 11.10, a Canonical wraz z zespołem deweloperów skupiło się na kolejnym zadaniu. Mam tutaj na myśli następną wersję systemu, która przybrała nazwę kodową "Precise Pangolin" i jako pierwsze długoterminowe wydanie będzie wspierane przez 5 lat. A jeśli nie okaże się niewypałem, to może trafi na biurka fanów długoterminowych wydań, jako zamiennik poprzedniego LTS-a.

Po pierwszej alfie nie mamy się co spodziewać cudów. Zacznijmy więc od silnika napędowego, jest nim jądro w wersji 3.2.0-2. Kolejne zmiany to tradycyjnie roszady w aplikacjach, bo bez nich Canonical się nie obejdzie. Jednak tym razem są one poparte chęcią całkowitego pozbycia się bibliotek Mono z systemu. A właśnie na nich oparte są aplikacje takie jak Banshee, Gbrainy i Tomboy, których już teraz nie znajdziemy w domyślnej instalacji. Kariera Banshee nie trwała długo, a na jej miejsce w wielkim stylu wraca Rhythmbox, mimo braku wtyczki Ubuntu One Music Store.

Przed premierą poprzedniego wydania (Ubuntu 11.10) rozważano zmianę domyślnej przeglądarki internetowej na produkt Google'a. Nic dziwnego, ponieważ Chrome pnie się niezwykle szybko. Tak szybko, że jeszcze niedawno niemożliwym było nawet pomyśleć, że wyprzedzi dotąd znajdującego się na drugiej pozycji Firefoksa. A jak się okazuje - stało się! Jednak tak drastyczny wzrost popularności Chrome'a, jak na razie nie wpłynął na losy Firefoksa w Ubuntu. I oba produkty ze stajni Mozilli zostały zaktualizowane do wersji 9 Beta 9.

Ostatnią małą, lecz wartą wspomnienia funkcją, która znalazła miejsce w pierwszej alfie Ubuntu 12.04 jest wsparcie kilku zrzutów ekranu w Centrum oprogramowania Ubuntu. Przydatne? Przydatne, ponieważ czasami jeden screen nie wystarczy, aby przedstawić interfejs i zalety interesującej nas aplikacji.

Plan wydawniczy Ubuntu 12.04:

~~1 grudnia 2011 – Alpha1~~

2 lutego 2012 – Alpha2

1 marca 2012 – Beta1

29 marca 2012 – Beta2

26 kwietnia 2012 – Ubuntu 12.04 LTS

Pobierz

Ubuntu 12.04 LTS (Precise Pangolin) Alpha 1

Ubuntu przystosuje się do szybkiego cyklu wydaniczego Firefoksa i Thunderbirda

2011-11-30T12:35:00.000+01:00

Można by rzec: "W końcu!" Do tej pory każde z poszczególnych wydań Ubuntu miało ściśle przypisaną wersję przeglądarki od Mozilli, która z oficjalnych repozytoriów Canonical otrzymywała tylko aktualizacje bezpieczeństwa tj. 4.0.1, 4.0.2 etc. Takowe rozwiązanie było niezwykle dokuczliwe dla użytkowników starszych wydań lub co gorsze o długoterminowym wsparciu. A nasiliło się jeszcze bardziej po przyspieszeniu cyklu wydawniczego "ognistego liska" i pozostałych produktów.

Dla sprostowania przypomnę, że nie tak dawno Mozilla przyspieszyła cykl wydawniczy swoich flagowych produktów: Firefoksa i klienta poczty Thunderbirda do sześciu tygodni. Zgadza się, w półtorej miesiąca otrzymujemy kolejną stabilną wersję, któregoś z wyżej wymienionych produktów.

W nowych wersjach aplikacji od Mozilli coraz trudniej zauważyć wprowadzone nowości (nie zaglądając do changeloga), są one raczej kosmetyczne i dotyczą głównie kwestii bezpieczeństwa. Jednak my nie o tym. Po drastycznej zmianie planu wydawniczego i Firefoksa, i Thunderbirda, Canonical dorzuciło swoje trzy grosze: wydłużyło wsparcie wydań LTS (Long Term Support) do 5 lat na desktopach. Nie mówię, że to źle, wręcz przeciwnie - świetnie, bo nawet pół roku to zbyt krótki okres, aby reinstalować system. A co miałyby powiedzieć firmy, bo to głównie dla nich postawiono postawić krok w tę stronę.

Użytkownicy Firefoksa, nie korzystający z repozytorium Mozilli być może zauważyli, że ok. 14 dni po premierze najnowszego produktu, oznaczonego numerem "8.0" otrzymaliśmy aktualizację. Canonical jednak zdecydowało się przystosować do szybkiego cyklu. I obiecuje poprawić czas oczekiwania do kilku dni, bo wynik dwóch tygodni raczej nie poraża. Kolejna aktualizacja obejmie Thunderbirda, która ma się pojawić jeszcze w tym tygodniu. Na koniec podkreślę, że aktualizacje dotyczą jedynie Ubuntu 11.10+, więc posiadacze starszych wydań nadal muszą sobie radzić sami.

Nadeszła pora na... nowy design Nautilusa

2011-11-30T09:27:00.001+01:00

Projektanci GNOME'a ostatnimi czasy szaleją. Niedawno Allan Day pokazał światu całą gamę odświeżonych designów przeróżnych aplikacji z których korzystamy na co dzień. Ku mojemu zdziwieniu w zestawieniu zabrakło Nautilusa, którego domyślny wygląd mimo ciągłych modyfikacji nadal przeraża i szukamy alternatyw, jak Dolphin czy najnowsze dziecko twórców Elementary - Marlin. Dziura jednak szybko została wypełniona. Przyjrzyjmy się i oceńmy efekty ich ciężkiej pracy.

Nowy design po raz kolejny został przedstawiony przez Allana Day w witrynie GitHub.com (gdzie znajdziemy masę innych projektów). Wracając jednak do Nautilusa, pozbyto się lewego sidebaru, gdzie znajdowały się między innymi nasze główne katalogi, urządzenia etc. Zabieg ten spowodował uzyskanie większego pola widoczności plików, dzięki czemu sam menadżer stał się bardziej minimalistyczny. Dotychczasowa zawartość fiszki została przeniesiona nieco wyżej, tuż przy przyciskach nawigacji. A wszystkie katalogi i pozostałe miejsca kryją się pod jednym buttonem.

Kolejne opcje, jak nowe okno czy widok plików zostały przeniesione do panelu, podobnie jak wygląda to w Unity z rozszerzonym menu aplikacji. A od początku się zastanawiałem, dlaczego w tym miejscu znajduje się jedynie opcja zakończenia pracy danej aplikacji (no, chyba, ze korzystamy z rozszerzenia Global Menu). Teraz wszystko jest jasne. GNOME Shell jest jeszcze dzieciakiem, które powoli dorasta. Deweloperzy ciężko pracowali nad nowym środowiskiem, a nadal przed nimi długa i mroczna droga, bo przecież nie od razu Rzym zbudowano.

Projekty już są, a kiedy uświadczymy ich w działaniu? Trzymam kciuki, że jak najszybciej. Co o tym sądzicie? Prace idą w dobrym kierunku?