HerTürlü.Blog

HerTurlu.Com – Online Mağazanız

2023-07-16T17:39:00.004+03:00

HerTurlu.com, Giyim, Kozmetik, Anne ve Bebek, Elektronik, Ev ve Yaşam, Dekorasyon kategorilerinde geniş bir ürün yelpazesi sunan öncü bir e-ticaret sitesi olarak hizmet vermekten gurur duyuyor. Bu platform, kullanıcılarına kolay, güvenli ve keyifli bir alışveriş deneyimi sunmayı hedeflemektedir.

HerTurlu.com, moda trendlerinden güzellik ürünlerine, anne ve bebek ihtiyaçlarından elektronik cihazlara, ev dekorasyon ürünlerinden yaşam tarzı ürünlerine kadar geniş bir ürün yelpazesini kullanıcılarına sunmaktadır. Her kategori, seçkin markaların ve kaliteli ürünlerin bir araya getirildiği özenle seçilmiş ürünlerle doludur.

Giyim kategorisinde, son moda trendlerini yansıtan koleksiyonlar ve farklı tarzlara hitap eden giyim ürünleri bulunmaktadır. Kozmetik kategorisinde, dünyaca ünlü markaların makyaj, cilt bakımı ve kişisel bakım ürünleri kullanıcıların beğenisine sunulmaktadır.

Anne ve Bebek kategorisinde, anne adayları ve bebek sahibi olanlar için özenle seçilmiş ürünler bulunmaktadır. Bu kategoride bebek giyiminden beslenme ürünlerine, bebek bakımından oyuncaklara kadar pek çok ürün seçeneği mevcuttur.

Elektronik kategorisinde, son teknoloji ürünler ve elektronik cihazlar kullanıcıların ihtiyaçlarına yönelik olarak sunulmaktadır. Ev ve Yaşam kategorisinde, pratik ev gereçlerinden mutfak eşyalarına, temizlik ürünlerinden bahçe gereçlerine kadar geniş bir ürün yelpazesi bulunmaktadır.

Dekorasyon kategorisinde ise, evinizi güzelleştirecek mobilyalardan aydınlatma ürünlerine, duvar dekorasyonundan ev tekstiline kadar birçok seçenek mevcuttur. Kullanıcılar, tarzlarına uygun dekoratif ürünleri herturlu.com üzerinden kolayca satın alabilirler.

HerTurlu.com'un kullanıcı dostu arayüzü, kullanıcıların ürünleri kolayca keşfetmesini, filtrelemesini ve satın almasını sağlar. Ayrıca, güvenli ödeme yöntemleri ve hızlı kargo seçenekleri sayesinde müşteri memnuniyeti en ön planda tutulmaktadır.

HerTurlu.com adresini ziyaret ederek Giyim, Kozmetik, Anne ve Bebek, Elektronik, Ev ve Yaşam, Dekorasyon kategorilerindeki geniş ürün yelpazesine göz atabilirsiniz. Ayrıca, herturlu.com'u sosyal medyada da takip edebilirsiniz:

https://www.instagram.com/herturluonline/

https://www.facebook.com/herturluonline

Büyüyünce ne olacak sence?

2022-12-15T16:40:00.007+03:00

Özel olarak bir durumu yoksa, her insanın, diğer bütün canlılar gibi üreme yeteneği var. Kadın ve erkek olarak operasyonda bir takım roller üstlenerek üreme denen süreçte etkin olabilirsiniz, teknik olarak çok da abartılacak bir durum değil. Yani süreç biyolojik olarak muhteşem elbette ama konumuz o değil...

Kimi insanlar bir çocuk sahibi olmayı istemeyebilir, belki sorumluluğunu üstlenmek istemiyor olabilir ya da kendince haklı olduğu farklı gerekçeleri vardır, bu da seçim meselesidir, kimse karışamaz.

Yok eğer çocuk yapmaya karar verdiyseniz de, sonrasında muhtemel birçok şeyi göğüslemeyi göze almışsınız demektir.

Uykusuz geceler yaşayabilirsiniz mesela. Bebeğinizin karnı acıkır, gazı vardır, belki hastadır. Sabretmeniz gerekir, ihtiyaçlarını karşılamak zorundasınız, ona ilgi göstermeli, karşılıksız sevmeli, onu kendi başına ihtiyaçlarını karşılayabilecek fiziksel ve psikolojik olarak sağlıklı bir birey olana kadar koruyup kollamak zorundasınız.

Liste bu şekilde uzar gider. Aralıktaki süreçler, başlı başına kitaplar dolusu konu demek zaten.

Tüm bunlar yaşanırken sizin çocuğunuza nasıl örnek olduğunuz, daha ilk günlerden itibaren ona nasıl davrandığınız, onu ne kadar takip edip, ne kadar sahip çıktığınız, ona ne verip ne veremediğiniz gibi bir dolu detay, ileride onun neye dönüşeceğine çok etki edecek.

Göstereceğiniz ilgi, şefkat, ona kendini güvende hissettirebilmeniz, yanında olduğunuzu bilmesi, önemli.

Doğduğu andan intibaren onun için yapacağınız her şey onun hayatını şekillendirecek.

Çocuğunuza nasıl davranmanız, onu nasıl yetiştirmeniz gerektiğiyle ilgili bir sürü fikir dolanacak kafanızda ama bir bakacaksınız ki sizin bildikleriniz, doğru sandıklarınız sizin çocuğa uymuyor. Niye? Çünkü onun da bir karakteri var... Babanızın ya da annenizin size davrandığı gibi davranıyorsunuz ama o sizin gibi tepki vermiyor değil mi? Çünkü o da ayrı bir birey.

Şartlar aynı şartlar değil, zaman aynı zaman değil, siz anne babanız değilsiniz, çocuğunuz da siz değil...

Denklem karışmaya başladı değil mi?

Bir şekilde doğru adımları atamıyorsanız ve çocuğunuz büyüdükçe olaylar kontrolünüzden çıkmaya başladıysa belki de profesyonel destek almak daha akıllıca olacak, ne dersiniz?

Eğitim sürecinde yanında olmazsanız, sorun yaşadığında çözüm için yanında olmazsanız, hata yaptığında çözüm üretmesi için destek olmazsanız ve tüm bunları tek başına çözmesini bekler, yalnız bırakırsanız, hatta kızar, küçümserseniz belki de daha fazla yanılacak, daha fazla hata yapacak.

Peki büyüdü de bitti mi? Nereye gider, kimlerle arkadaşlık eder, zevkleri, alışkanlıkları nelerdir, biliyor musunuz? Elbette darlamadan, hesap sormadan, birlikte zaman geçirmek için fırsatlar yaratarak yanında olmanız size bir sürü ipucu verecektir.

İlk çocukluğundan beri aile ile de keyifli zaman geçirebileceği fikrini aşılamışsanız eğer, büyüdükçe elbette sizden biraz uzaklaşacak, özdürlüğünün peşine düşecek, kendi ayaklarının üstünde durmaya çalışacaktır ama sizinle de mutlu olabileceğinin farkında olduğundan size de zaman ayıracaktır. Yapmıyorsa da hiç kızmayın, siz büyüklerinize ne kadar zaman ayırıyorsunuz? Çocuğunuz buna ne kadar şahit oldu?

Gündelik hayatınızda rastladığınız topluma karşı saygısız, saldırgan, küfürbaz, alkolik, uyuşturucu bağımlısı, hırsız ya da benzeri bir sürü sıfatla tanımlayabileceğiniz bir sürü insan, çoğunca büyüme sürecinde ailelerinden yeterli sevgi ve ilgiyi görmeden büyümüş, aşağılanmış, hor görülmüş, belki dayak yemiş ve bu yüzden (genel geçer kavramlarla) doğru insan nasıl olunur bilmeyen, sağlıksız bireyler aslında...

Başka sebepler de olabilir elbette ama çoğunluğunun böyle olduğunu düşünüyorum ben, bir sürü örneğini gördüm, sizler de görüyorsunuzdur muhtemelen.

Psikolog, pedagog ya da benzeri bir uzmanlığım yok ama ben de çocuk büyütmeye çalışıyorum ve biraz dikkat etmeye çalışıyorum. Gözlemliyorum, anlamaya çalışıyorum.

Çocuğunuz, az önce tarif ettiğim ve hemen her gün bir yerlerde rastlayıp anasına babasına sövdüğümüz o insanlardan olsun istemiyorsanız, ona hakettiği ya da gerektiği kadar zaman ayırdığınızdan emin olmak için durun ve düşünün.

Televizyonda seyrettiğiniz maçtan, sulu zırtlak aşk dizisinden, zırva yarışma programlarından, telefonunuzdaki sosyal medya uygulamasından biraz uzaklaşın ve çocuğunuzun yanına gidip ona sorun; "N'aber"

Bir yerden başlamak lazım, değil mi?

Image by senivpetro on Freepik

Image by wayhomestudio on Freepik

Ofis Mobilyalarının Önemi

2020-11-01T18:48:00.002+03:00

Hepimiz artık biliyoruz ki ofislerimizin tasarımı ve konforu da evlerimiz kadar önemli. Ofislerimiz neredeyse ikinci evimiz. Nasıl ki evlerimizi konforlu ve zevkimize uygun şekilde dekore etmeye çalışıyorsak, aynı özeni ofislerimize de göstermeli, keyifle çalışabileceğimiz ortamlar tasarlamalıyız...

Elbette her çalışanın zevkine uygun bir dekorasyon stili bulmak mümkün değil ancak motivasyonu artıracak, keyifle çalışılabilecek bir ofis ortamı da imkansız değil...

Bunun için elbette bir çok etken var. Örneğin ofisinizin ferah olması, mümkün olduğunca geniş hareket alanları sağlaması önemli... Ergonomi, konfor, kullanışlı mobilyalar da diğer bileşenler...

Nehir Ofis Mobilyaları ile ergonomik, konforlu, kullanışlı seçenekleri keşfedin... Kaliteyi konfor ve ergonomi ile birleştiren, uygun fiyat aralıklarında ürün seçenekleri ve geniş ürün gamı ile zevk ve ihtiyacınıza uygun ürünler için sitemizi inceleyebilir, mağazamızı ziyaret edebilirsiniz...

https://www.nehirofismobilyasi.com

Nehir Ofis Mobilyaları

30 yıla yakın ofis mobilyaları konusunda ki iş hayatımızın son 10 yılında Nehir Ofis Mobilyaları adıyla hizmet veriyoruz.

2010 yılında 100 m2 lik küçük bir mağazamızda başladığımız büro mobilyaları konusunda ki yolculuğumuza 2012 yılında taşındığımız 1000 m2 lik mağazamızda daha fazla ürün yelpazesi sunarak devam ediyoruz.

Tanıştığımız firmalarla uzun soluklu işbirliklerimizin oluşması için ahlaki değerlere çok değer veriyoruz kalıcı dostluklarımızın oluşmasına gayret gösteriyoruz.

Gerek ofis mobilyası, ofis koltukları, ofis kanepeleri olsun, gerekse kafeterya mobilyaları, toplantı masaları, çalışma masaları, çelik eşyalar, eğitim mobilyaları, kafeterya mobilyaları olsun sattığımız tüm ürünleri görünen ve görünmeyen tüm unsurlarını en kaliteli malzemelerden üreterek müşterilerimize teslim ediyoruz.

Yeni kurulan ofisler için proje bazlı çalışmalarımızın yanında acil ofis mobilyası ihtiyaçları için yüzlerce ürünümüzden hemen teslimatlarımızı yaparak müşterilerimizin memnun olmalarını sağlıyoruz.

Faaliyetlerimiz için yeterli bir araç filosu , mimar – teknik personel – kalifiye montajcı arkadaşlarımızla, katalog ve web altyapımızla ofis mobilyası konusunda tüm müşterilerimiz için güçlü bir çözüm ortağı olmaya gayret gösteriyoruz.

Bütün anlattıklarımızın özeti ; "Nehir Ofis Mobilyaları Mutlu Ofisler Kurar..."

Bu bir tanıtım yazısıdır.

Corona / Covid-19 ve Aptallar

2020-03-23T13:52:00.001+03:00

Bunca zaman yazmadıktan sonra ilk yazının sebebinin böyle büyük ölçekli bir salgın olması üzücü... Gerçi cesaretimi toplayıp bir önceki sebeple ilgili yazsaydım onun da (en azından benim açımdan) aşağı kalır yanı yoktu; annemi kaybetmiştim...

Çin' de ortaya çıkıp, insanların ciddiye almaması, gereken özeni göstermemesi sonucu bütün dünyaya inanılmaz bir hızla yayılan ve can alan bir salgın...

23-03-2020 Sabah saatleri itibariyle son durum...

Düzenleme : 23-03-2020 Öğlen 13:30' da aldığım ekran görüntüsü.
Yayılma hızını anlamak açısından bir örnek olabilir...

Ülkemizde de bir şekilde birçok ülkeden daha sonra görüldü ama inanılmaz bir hızla enfekte insan sayısı artmaya devam ediyor.

Her kafadan bir ses çıkıyor, her yerden çeşit çeşit yorumlar geliyor...

"maske çok önemli...", "maske bir işe yaramıyor...", "el temizliği çok önemli...", "ayakkabınızı bile her gün değiştirin...", "ellerinizi yıkasanız da bir faydası yok...", "o maske olmaz ille de şundan olacak...", "kimseye yaklaşmayın...", "yaklaşın birşey olmaz...", "dua edin yeter...", "mutlaka izole olun..."

Kafalar karışıyor, insanlar korkuyor, telaş eden var, ne yapacağını şaşıran var... Sokakta herkesten başka bir şey duyuyorsun, televizyonda her kanalda "uzman" konuşmacılar...

Devlet mümkün olduğunca kontrol altında tutmaya çalışıyor, bütün süreçleri yönetmeye çalışıyorlar... Eksikleri, yanlışları olabilir ama ben şahsen doğru yolda olduklarını düşünüyorum...

Bu süreçte canla başla çalışan sağlık personeli; dualarımız sizinle... ve benzer şekilde gıda, temizlik, ulaşım gibi kamu hizmeti sayılacak noktalarda çalışan ve izin yapma, evinden çalışma ihtimal bulunmayan bir sürü iş kolu ve çalışanları... Allah yardımcınız olsun...

Dünyada virüsün yayılmasıyla ilgili olarak en büyük etkenin insanların umursamazlığı olduğu ortada. Fransa ve İtalya örneklerine bakın... Salgının başlamasının üzerinden haftalar geçmiş olmasına rağmen hala sorumsuzluklara rastlanabiliyor. Etkinlikler, ev partileri... Daha geçen hafta Fransa' da "Şirinler Festivali" görüntüleri dolanıyordu ortalıkta...

Geçen hafta İstanbul' da bir ahşap sanayi sitesine "6 tane kapı alacağız" diye gelmiş bir grup, başlarında bir rehber... İtalya' dan geliyoruz demişler... Güvenlikçiler yaka paça sitenin dışına atmışlar, polisi aramışlar, sonra ne oldu bilmiyoruz...

Umre' den dönünce karantina' dan kaçanlar, çevik kuvvetle çatışmaya kalkanlar, polisin yüzüne türüküp "ben hastaysam sen de hasta ol" diyenler... Birlikte otobüs kiralayıp Erzurum' a kaçmaya çalışırken Çorum' da yakalanan 28 umreci... Onlar karantina' ya alınacak diye gece yarısı apar topar yurtlardan çıkarılan öğrenciler...

Yüksek risk grubunda oldukları için 65 yaş üstüne sokağa çıkma yasağı konulmasına rağmen dinlemeyen, evde durmayan yaşlılarımız...

Cuma namazları, vakit namazları iptal edilip, camiler toplulukların bir araya gelmesi sebebiyle risk oluşturduğu için kapatıldığında "ben girerim arkadaş, engelleyemezsiniz, cumayı kılacam ben, kuran' ın neresinde yazıyor virüs var diye cami kapatmak" diyerek kapıları tekmeleyen kırmaya çalışan mallar...

Otogar'da asker uğurlama töreni düzenleyen yüzlerce mal oğlu mal... halaylar çekerek, sarmaş dolaş öpüşüp koklaşarak...

Zeytinburnu sahilinde gelin-damat la birlikte halay çekenler...

Hafta sonu Belgrad Ormanı' da mangal yapan gerizekalı yurttaşlarımız...

Sahilde dip dibe muhabbet ederek balık tutanlar, onların arkasından yan yana sohbet ede ede yürüyüş, koşu yapanlar...

Virüs sanırım insanlarda zeka geriliğine de sebep oluyor...

Siz memleketinizde ne tür salaklıklara rastlıyorsunuz? Ya da benim unuttuğum radikal örnekler var mı aklınıza gelen?

İstanbul ve Beton Yığınları

2018-12-18T16:22:00.001+03:00

Çoğu zaman şikayet ettiğimiz bir durum var; şehir hayatı hepimizi beton blokların içine hapsetti... Artık pek az insan müstakil evlerde oturuyor, en azından İstanbul gibi büyük şehirler için durum böyle...

Küçük binalar, büyük apartmanlar, siteler, rezidanslar... Kapalı kutular, beton bloklar içinde bir sürü hayat.

Eskiden de İstanbul' da bir çok insan apartmanlarda yaşardı... Benim de çocukluğum apartmanlarda geçti. Oturduğumuz semtte bahçe içinde, ağaçlarla çevrili bir çok gecekondu da vardı ancak zamanla onlar da betonlaşmaya ve ranta yenildi, yerlerine yüksek yüksek binalar dikildi.

Yine de insanlar birbirlerine karşı saygılıydı. Binaya yeni taşınan kişiye hoşgeldin denirdi, nasıl bir insan olduğu anlaşılmaya, biraz da ona uygun davranılmaya çalışılırdı. İnsanlar birbirlerini kırmamaya, rahatsız etmemeye gayret ederdi.

Belli saatlerden sonra evde biraz yüksek sesle konuşan uyarılır, çocuklar gürültü yaparsa susturulur, diğer insanlar rahatsız olacak diye endişe edilirdi.

İstanbul göç almaya devam etti. Nüfus arttı, binalar yükselmeye, sayıları artmaya devam etti, binalar genişledi, kaldırımları aştı, sokaklar daraldı, yeşil alanlar talan edildi, her boşluğa bir beton yığını konduruldu...

Bu durum zaman içinde farklı sorunlara neden olmaya başladı... Mesela otomobil sayısı arttıkça park sorunu yaşanmaya başladı. En kalabalık semtlerde bile belediyeler oy kaygısıyla, bir daire daha fazla olsun da para kazanalım diye otoparksız tasarlanmış binalara onay verdiler. Saçma tasarımı ve sırf var görünsün diye girişi imkansız göstermelik otoparkları olan inşaatları görmezden geldiler. İnsanlara otoparklı diye satılan evlerde garaja aracınızı sokamıyordunuz ama olsun, otoparklıydı o evler. Sırf bu yüzden 30-40 bin TL fazla ödemek de koymuyordu insanlara çünkü oralar değerlenecek ve bu evler de 2-3 katına satılabilecekti nasıl olsa... Sokaklar da beleş otopark ya...

Çocuklara oyun alanı kalmamıştı mesela... Ne bir yeşil alan, ne bir boş arsa... Akşama kadar tozun toprağın içinde top peşinde koşan, ip atlayan, türlü türlü oyunlar keşfeden çocuklar yok artık. Hepsi evlerinde telefon, tablet ya da biraz daha şanslıları konsolların başında... Oynuyormuş gibi yapıyorlar. Sağlıksızlar... Hem ruhen, hem bedenen... Ancak haftada bir beden eğitimi dersinde koşabiliyorlar...

Bir de apartman hayatının çileleri büyümeye başladı. Bir pazar sabahı bet sesiyle çığlık çığlık şarkı söyleyen komşunuzun sesiyle uyanabilirsiniz ya da gecenin bir vakti büyük gürültüyle kapatılan apartman ya da daire kapısının gürültüsü...

-----

Üst katımda yaşayan komşumu bir gece saat 04:30' da aramak zorunda kaldım.

- Komşu kusura bakma bu saatte arıyorum ama sanırım tadilat yapıyorsunuz, sabah devam etseniz olmaz mı? 3-4 seferdir çocuk uykusundan sıçradı, ağlıyor, biz sabah işe gideceğiz uyuyamıyoruz...
- Abi biz sadece boya yapıyoruz, bizde gürültü yok, ben de senden geliyor sandım o sesler...
- Komşu şaka mı yapıyorsun, hem boya yapıyorum diyorsun, hem gürültüler benden gelecek... (sözümü kesiyor...)
- Yok abi bizim sohbet ederken sesimiz geldiyse kusura bakma ama başka gürültü yapmadık...
- Yahu sesin nereden geldiğini anlayabiliyorum herhalde değil mi?
- Yok abi bizde öyle gürültü olmadı... O zaman kesin yan daireden geliyor. (Bu arada katlarda birer daire var, yan taraf dediği öbür apartman...)
- Kardeşim her neyse, lütfen biraz dikkatli olun, sabah 6' da kalkıp işe gideceğim, çocuk uyuyamadı daha...
- Tamam abi, kusura bakma...

ve bu diyalogdan sonra yarım saat kadar daha boya kovaları sağa sola sürüklendi, sohbetler edildi, takır tukur sesler oldu derken nihayet sustular... Tabi boyacı giderken hem daire kapısı, hem apartman kapısı inanılmaz gürültülerle kapandı, artık onları önemsemiyorum...

Daha sonra karşılaştığımızda özür dilemek yerine tezini ileri götürüp, kendisinden 2 kat, benden 3 kat yukarıdaki çatı katında oturan ailenin çocuklarının ne kadar gürültü yaptıklarını anlatmaya başladı... Diyecek söz bulamadım artık... Yemin billah ediyor adam "abi gürültüleri sanki benim yatak odamda" diye...

-----

Daha yakın bir zamanda cuma akşamı saat 20:00 gibi alt komşumuz teyzenin kızı ailecek ziyarete geldi. Tahminen 7 - 8 çocuk gürültüsü çıkarma potansiyelindeki 3 çocuğuyla beraber... Bir aile daha var, onların da birkaç çocukları var...

Sanki çocuklar bizim evin içindeler... Annelerin çığlıkları, bedduaları, dayakları, tehditleri, çocukların akla ziyan gürültüleri, bağrışmaları... Babaların küfür kıyamet saçma sapan futbol muhabbetleri, arada hem çocuklara, hem kadınlara ettikleri ağza alınmayacak küfürler...

Salonlarında rahat oturmak için sürekli çocukları arka tarafa, yatak odalarının olduğu yöne kovaladılar ancak orası hem bizim hem de çocuğun yatak odasının olduğu yer aynı zamanda... 09:30' dan gece 01:30' a kadar çocuğunuzu uyutamadığınızı, çocuğun uykusuzluktan artık huzursuzlanıp ağladığını, her daldığında bir gürültü yüzünden sıçrayıp ağlayarak uyandığını düşünün...

Daha önce de defalarca oldu buna benzer durumlar yaşandı, güzellikle uyardık, tartıştık, anlatmaya çalıştık... Ama kafalar da beton olunca işlemiyor işte...

-----

Bir başka zaman, mekan aynı, bizim ev... Bodrum katta, yani benden 2 kat aşağıda oturan ailenin oğlu, bir cumartesi günü müzik dinliyor... defalarca, akşam saatlerinde bile yaşanan bir durum bu... Evimin salonunda telefonla konuşuyorum, karşı tarafın ne dediğini anlamıyorum. Öyle bir ses hayal edin...

Dayanamayıp gidiyorum ve kapıyı çalıyorum. Hayal meyal bir zil sesi var ama ben bile duyamıyorum. Neredeyse kendi iç sesimi duyamayacağım, o kadar gürültü var... Kapıyı yumrukladım, tekmeler attım, zile basa basa düğmeyi yamulttum... En son içerden cılız bir ses geldi... "la aamet, la gapı mu çaliy la?..."

Paşam müziğin sesini kısıp, dinledi bir süre... 3-4 sefer daha çaldım, bu sefer kabahatini anladı, kapıyı açmıyor... Seslendim "kardeş, bi açsana kapıyı... içerdesin duyuyorum, açar mısın kapıyı..." Açtı sonunda... "Ne yaptığını zannediyorsun kardeşim sen, 2 kat yukarıda telefonda konuştuğumu duymuyorum, böyle gürültü mü olur" dedim, "pardon abi" dedi, sırıttı, kapıyı suratıma kapattı...

-----

Diyeceksiniz ki bu şekilde çözemiyorsan neden polise başvurmuyorsun? Tamam geldi polis sorunu o anda çözdük... Sonra? O insanlarla yüzyüze bakacağız... Eskiden insanlar bu noktaya gelmekten utanırdı, ben öyle bir ailede büyüdüm, hiç böyle şeylerle muhatap olmadık... Onu da geç, olduğunda da, insanlık hali olur ya, komşumuz gelip bizden özür dilerdi...

Üstelik üst kat komşum ruhsatsız olduğunu düşündüğüm bir silah taşıyor, karısıyla birbirlerine akla hayale gelmeyecek, düşünürken yüzümü kızartan küfürler, hakaretler ederek kavga eden bir aile... Nasıl muhatap olacaksın? Kapıma polis getirdin diye ertesi gün silahla bana saldırmayacağını kim garanti edebilir?

Alt kat komşumun kızları, oğulları, önceki sene babalarını kaybettiklerinde abartılı üzüntü ritüellerinde kendilerini yerden yere atıp, çığlıklar atarak ağlarken soyunup sokak ortasında asfalta yatıp yuvarlanan, sandalye tabure ne varsa sağa sola fırlatıp cam çerçeve indiren, 1-2 gün sonra da güle oynaya sokakta çocuk gezdiren, şuursuz, rahatsız, kültürsüz, gulyabani gibi tipler... Bu kadar ruhu gösterişle, pislikle dolu insanlara neyi nasıl anlatacaksın?...

-----

Merak etmeyin, öyle izbe bir yerde yaşamıyorum, sıradan bir muhit, normal bir sokak işte... Bu tiplere siz de kendi oturduğunuz apartmanda ya da semtte muhtemelen rastlayacaksınız...

Yine çok uzun oldu biliyorum ama bu konulardan uzun zamandır muzdarip olduğum için anlattıkça aklıma farklı farklı örnekler geliyor, yazmakla bitiremem yani...

Ve tek beklentim de biraz medeniyet, biraz edep... Tek başınıza yaşamıyorsunuz, etrafınızda başkaları da var ve sadece biraz düşünceli olup, başkalarının haklarına saygılı olsanız zaten sorun kalmayacak...

Elbette evinizde müzik dinlersiniz, belki siz bir enstrüman çalıyorsunuz hatta... film seyrederken bazen sesini açmak isteyebilirsiniz, çocuklar oyuna kaptırıp gürültü yapabilir, misafiriniz gelmiştir, ev kalabalıktır, gürültü olur... Bunlar sorun değil... Ama hepsinin zamanı ve dozu var... Lütfen biraz saygı...

Ve artık n'olur biraz medeniyet...

Cep Telefonlarında Ekran ve Cam Değişimi

2018-09-24T15:07:00.001+03:00

Yeni nesil telefonların teknolojileri gitgide ilerliyor, malum... Ekranlar büyüyor, daha fazla fonksiyon için daha fazla alana ihtiyaç var. Gövdeler inceliyor, cihazlar hafifliyor.

Bu durumda zayıflayan cihazlar için daha güvenli ekranlar, kırılmaya dayanıklı camlar kullanılmaya çalışıyor ama yine de elinizden düşecek bir telefonun ekranının kırılması riski çok yüksek...

Özellikle bir garanti paketi satın almadıysanız telefonun camını ya da ekranını kırmanız garanti kapsamına girmeyecektir ve servis size epey yüksek bir faturayla gelecektir.

Ekran değişimi çok daha maliyetli ama sadece ön cam kırıksa bu bile bir avuntu.

Eğer siz de böyle bir durumla karşılaştıysanız daha ekonomik ve garantili bir çözüm mevcut.

15 yıldan fazla zamandır bilişim teknolojileri alanında elektronik sistemlerin onarımı konusunda hizmet veren bir elektronik laboratuvarı olan Lider Bilişim Teknolojileri, uzunca bir süre telefon cam ve ekranlarının değişimi ile ilgili Ar-Ge çalışmaları yapmış ve bir süredir bu konuda da hizmet veriyor.

Şahsen de denediğim ve fiyat / performans oranıyla memnun kaldığım bu hizmetle ilgili detaylar için web sayfalarını incelemenizi öneriyorum.

http://liderteknoloji.com.tr/

Benzer şekilde tabletler için de cam ve ekran değişimi konularında destek almanız mümkün.

Servise bırakacağınız cihazınız için de arıza tespit ücreti yok, bu da bence önemli bir ayrıntı...

Ek olarak bu laboratuvardan Notebook Tamiri, Projeksiyon Tamiri, Printer Tamiri konularında da hizmet alabilirsiniz...

Bir hizmet inceleme yazısıdır.

Yeni bir gün doğdu... Merhaba...

2018-08-08T10:10:00.000+03:00

Bugün oğlumun doğum günü...

Bir sürü güzellik yaşadım, bir çok güzel insan tanıdım, dostlarım oldu, çok keyifli anılarım var...

... ama hayatımda hiçbir şey Barış' ın varlığı kadar mutlu etmemiş beni, onu biliyorum artık...

Bir sürü rezilliğe şahit oldum, kandırıldım, aldatıldım, düşmanlarım oldu, çok can yakan zamanlar yaşadım...

... ama hayatımda hiç bu kadar güçlü hissetmemişim kendimi, Barış' ın varlığı daha da güçlü kılıyor beni, hiç ama hiç hesap yapmadan sadece seven bir insan var hayatımda...

İşte mutluluğun resmi... canlarım...

Daha çok zaman var önümüzde... yani en azından ben öyle umuyorum...

İki yüzlü insanlardan, sahte gülümsemelerinden, beklentili sevgilerinden, çıkar kavgalarından, rezilliklerinden, ahlaksızlıklarından, kirlenmiş zihinlerinden uzak durmanın yolunu öğretebilirim sana...

Hele bir de insan olmayı, delikanlılığı, vefa' yı, sabrı, ahlaklı olmayı, saygıyı, sevebilecek kadar güçlü, aşık olabilecek kadar yürekli olmayı da öğretebilirsem, daha ne...

Bir baba başka ne verebilir ki oğluna?

Daha iyi bir miras olur mu?

Daha büyük ne tür bir eser bırakabilir dünyaya?

İyi doğdun Barış' ım... Mutlu ol...

Eski Defterler - 3

2018-07-16T11:22:00.000+03:00

Tencere - Kapak

Erkek - Şimdi biz tencereyle kapak mı olduk?
Kadın - Herhalde,galiba,sanırsam,kesin:)
Erkek - Ama hangimiz tencereyiz yalnız bu önemli bir nokta
Erkek - Sen kapak ol ama
Kadın - Neden peki?
Erkek - Bütün acıyı ben alırım içime,ateşler benim altımda yansın… Sen de ört benim bütün acılarımı…

Bir eski zaman diyaloğu...

Ne mutlu Türk'üm diyene

2018-05-25T18:28:00.001+03:00

Daldan Dala - 16

2018-02-22T11:23:00.000+03:00

Uzun zamandır çocukların taciz ve tecavüz haberlerini öğreniyoruz. Tarikat yurtlarında, derneklerin kaçak evlerinde... "Böyle bir olayın bir kere yaşanmış olması bütün kurumu lekelemeyi gerektirmez" denilebiliyor pişkince...

3 - 4 yaşında çocuklara tecavüz ediliyor, çocukların iç organları parçalanıyor, hayatları kararıyor... Aileleri yapıyor bu rezilliği ya da tanıdıkları insanlar...

Detaylara giremeyeceğim, düşündükçe, konuştukça midem bulanıyor, zaten herkes okumuş duymuştur..

Biz ne zaman böyle bir ülke haline geldik? Ne ara bu kadar iğrenç, şerefsiz insanlarla doldu bu ülke?

http://hthayat.haberturk.com/anne-ve-cocuk/cocuk/haber/1047885-tacizi-cocuk-anlatmiyor-davranislariyla-belli-ediyor

Üstteki yazıyı da okuyun, okutun...

-=0=-

Bir taraftan da başka ne idüğü belirsiz tipler, yine vakıf ve/veya cemaat adı altında organizasyonlarla, çıkıp "asansörde halvet", "yorgan ve battaniyeyle şehvet" başlıklarında zırvalayıp duruyorlar...

Sizin ruhunuz pislikle dolmuş, zihninizden pislik fışkırıyor... Gezdiğiniz dolaştığınız yerlerde kadına insan diye değil cinsel obje diye baktığınız için aklınızdan cinsellik, seks, masturbasyon, halvet falan hiç çıkmıyor...

Kadınla erkeğin birbirlerine selam verirken seslerini duymalarından dolayı tahrik olup halvete niyetlenebilecekleri fikri sizce nasıl bir kafadan çıkar?

Daha da dramatik olan tarafı ise bu cemaatlerin kadınlarının da bu fikirleri desteklemesi, doğruluğuna gönülden inanmaları, bunları açıkladıkları için hocalarına hayır duaları ediyor olmaları...

Ve bunları yıllarca dinleyip hipnotize olmuş bir nesil de sokaklarda dolanıyor... Bu kafaların ürünü olan tacizciler, sapıklar, pedofili kurbanı çocuklara tecavüz ediyor...

-=0=-

Fetö denen pisliğe yıllarca kucak açıp devletin en kritik pozisyonlarına yerleşmelerine, örgütlenip güçlenmelerine, siyasete, eğitime, devlet kurumlarına sızmalarına ses çıkarmayanlar...

Zamanında bir gün bunların yaşanabileceği konusunda uyaranları vatan haini ilan edenler...

O şaklabanı hoca efendi hazretleri diye yere göğe konduramayıp, ona ithafen hasret dolu, sevgi dolu şiirler okuyup methiyeler düzen, elini eteğini öpenler...

Şimdi bu kansızların yarattığı kaosu temizlemek için sağa sola saldıranlar...

Kendilerine yeni bir tarikat bulmuşlar, şimdi de onu besliyorlar...

http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/egitim/931393/MEB_in__Nurcu__sevdasi_bitmek_bilmiyor__FETO_gitti_Hayrat_geldi.html

Zamanında Fethullah Gülen' in organizasyonları için de "hayır işleri yapan ilim irfan yuvaları" diyordunuz, şimdi de onlara tanınanlara benzer imtiyazları Hayrat Vakfı' na sağlıyormuşsunuz... Ne tesadüf ki bunlar da Nur Cemaatinin bilmemne kolunun adamlarıymış, tıpkı Fettoşun adamları gibi...

İleride birgün çıkıp "Bunlar da bizi kandırdı, halbuki ne istedilerse vermiştik" demek zorunda kalmazsınız inşallah...

Barış'ım geldi...

2017-07-24T11:05:00.000+03:00

Yeniden merhaba... Çok uzun zamandır birşeyler yazamadığımı farkettim... Farkettim diyorum zira aklım bambaşka yerlerde...

İş hayatında tempo yüksek, hafta sonları yazılım uzmanlığı eğitimine devam ediyorum, sosyal hayata zaten vakit kalmıyor ama asıl önemli olan bunların hiçbiri değil...

Hayatımda bir yıla yakın bir zamandır muhteşem birşey var; Barış adında, cıvıl cıvıl, gürültücü, sevimli, bez kirletme rekortmeni, baba delisi süper bir yaratıktan bahsediyorum...

O benim oğlum...

Haberini aldığımız günden beri eşimle hayatımızı kökünden ve sonsuza dek değiştiren, binbir türlü zorluk, yorgunluk, endişe katan ama zerre şikayetçi olmadığımız, aksine ona her baktığımızda binlerce kere şükürler edip, birlikte şapşalca sırıttığımız muhteşem canlı...

Rabbim herkese bu mutluluğu yaşamayı nasip etsin inşallah...

Şu yaşıma kadar defalarca aşık olduğuma inandım, daha fazla mutlu olamam diye düşündüm, sevginin zirve noktası bu diye geçirdim içimden...

Ve hayatımda hiçbirşeyde bu kadar yanılmadığımı farkettim...

Aşk, şu aşağıda fotoğrafını gördüğünüz şey...

Hayatımda hiçbir şey beni bu kadar heyecanlandırmadı, hiç bu kadar mutlu edemedi, başka kimseye ya da birşeye karşı bu kadar aşkla bu kadar sevgiyle bağlı hissetmedim kendimi... Ve annemden sonra hiçkimse bana bu kadar saf, bu kadar katıksız ve karşılıksız bir sevgiyle sarılmamıştı...

Hayatımda hiç bu kadar güzel bir sıfatım olmamıştı; "Baba"

ve eşim, hayat arkadaşım, yoldaşım... Bir insanın hayatında alabileceği en güzel hediyeyi verdi bana, en güzel sıfatı kazanmamı sağladı... Sana ne borçlu olduğumu tarif etmek bile imkansız, iyi ki varsın, iyi ki varsınız ikinizde...

8 Ağustos 2016 hayatımın sonsuza denk değiştiği muhteşem tarih... Gerisi küllüm hikaye...

Tek umudumuz iyi bir "İNSAN" olması için ona bir yol açabilmek...

Mega Radyo

2017-04-24T10:14:00.000+03:00

İletişim araçlarının en eskilerinden bir tanesi olan radyo, hayatımıza çok uzun yıllar önce girmiş ve hala insanları günlük sıkıntılardan bir parça olsun uzaklaştırmaya çalışan sistem olarak biliniyor. Okuldan, işten çıkarken, ya da günlük ev işleri arasında günün rutinini bir parça olsun kırmak radyonun işlevlerinden biri. Çok değil 20 yıllık bir süre önce radyo dediğimiz alet evlerimizin, yaşam alanlarımızın bir yerinde bulunarak, günlük ruh hallerimize eşlik etmekte kullanılırdı. İnsanlar radyonun başına toplanır ve müzikli programlar dinlemek için orada bulunurdu. Ancak teknolojinin getirdiği imkanlar sayesinde radyo da hayatımıza internetin girmesiyle insanlara ulaşma noktalarını internet üzerinden gerçekleştirmeye başlamış bulunmakta.

Teknoloji çağı artık yeniliklerle dolu bir dünyayı bize sunarken, tüm iletişim araçlarının yanında radyoyu da değişime götürdü. Böylelikle insanlar rahatlıkla istedikleri yerden, sorunsuz radyo dinleme keyfini yaşamaya başladı. Mega radyo ya da çok sevdiğiniz bir radyo programını dinlemek istediğinizde, rahatlıkla internette online olarak, her yerde bunu gerçekleştirebilirsiniz. Özellikle genç nesil bu konuda artık her yerde eğlenebilmek ve kendini mutlu hissetmek istediği için bu nimetlerden sonuna kadar yararlanıyor.

Müziğin ve radyonun her zaman yanınızda olmasını istiyorsanız online radyo sistemi cep telefonunuzda, bilgisayarlarınızda sınırsız coşku hissedebilmeniz için tüm frekanslarıyla mevcut bulunuyor. İsterseniz cep telefonlarınıza online radyo indirip, yolda, iş yerinizde molalarda radyo dinleme zevkine ulaşabilirsiniz. Akıllı telefonlarda bu uygulamalara kolaylıkla sahip olma şansınız var. Günümüzde her radyonun internet sitesi olduğu için bilgisayar üzerinden istediğiniz radyo frekansına bağlanabilecek özgürlüğe sahipsiniz.

Radyoya ve radyoculuğa meraklı ve yetenekli olup bu işi yapmak isteyen, sesini kitlelere ulaştırmak düşüncesiyle yola çıkanlar için artık çağımızın imkanlarının iyi yanlarından biri de kendi alanını yaratmak olarak görülüyor. İnternet sınırsız bir mecra ve herkes kitlelere, gerek sosyal medyadan gerekse başka internet yolları üzerinden kendini tanıtarak popüler bir iş yapmanın keyfini yaşayabiliyor. Seslerini kitlelere duyurmak isteyen kişiler veya gruplar da imkanlarını kullanıp, kendi online radyosunu kurmaktan geri kalmıyor. Bu konu artık son derece basit olmakla birlikte, hayatında böyle bir deneyim yaşamak isteyen herkesin ilgi odağı olmuş durumda

Freelance Hizmet Satınalmak

2017-01-31T14:40:00.001+03:00

Türkiye' de freelance kültürü uzunca bir zaman sağlıklı yürümedi. Bazı sözüm ona freelance çalışanlar akıllarınca uyanıklık yapıp insanları dolandırdıkça diğer emekçilerin de adı kötüye çıktı doğal olarak. Ben de uzunca bir dönem böyle bir mücadele verdim.

Bir proje toplantısında işveren bana "senin de parayı aldıktan sonra ortadan kaybolmayacağını nereden bileceğim?" diye bir soru sordu... Ben yaptığım işlerde bütün iletişim bilgilerimi, adresimi ve hatta bir de ıslak imzalı sözleşme/taahhütname veriyor olmama rağmen bazen böyle fazladan şüpheci insanlara kendimi anlatmakta zorlanıyordum...

Oysa böyle üçkağıtçılar olmasa bir freelance ile çalışmak bazı noktalarda avantajlıdır.

Maliyeti düşüktür. Büyük işletmelerin hesap yaparken işin bedeli üzerinde ekledikleri bir sürü kalem bir freelance' in masraf kalemleri listesinde yoktur.

Bir freelance, ne kadar profesyonel olsa bile bir ajanstan, kurumsal bir firmadan daha heyecanlı, daha enerjiktir.

Yaratıcılığını ticari kaygılarla, muhasebesel hesaplarla kısıtlamaz, onun tek odak noktası iyi bir iş çıkarmaktır. İşi yaparken ofisinin kirası, stopajı, vergiler, diğer çalışanların sorunları, ofisin muhtelif masrafları ve sorunları ile uğraşmak yerine sadece işine konsantre olabilir...

Daha bir sürü avantaj söylenebilir, sizin de eklemek istedikleriniz varsa, yorum üzerinden bunları konuşmaya devam edelim lütfen...

Artık freelance kültürüne önceki zamanlara kıyasla daha saygın bir gözle bakılıyor ve bu hizmetler için tanıtım mecraları var. bionluk.com' da bunlardan biri...

Aklınıza gelecek ya da belki hiç düşünmediğiniz bir çok hizmet çeşidi için freelance çalışana çok da uygun fiyatlarla bu platformdan ulaşabilirsiniz.

Yapacağınız alışverişlerde ödemeler de bu platform üzerinden yapılacağı için siz aldığınız iş ya da hizmeti onaylamadığınız sürece alamadığınız bir hizmet için paranızı kaptırma riskiniz yok.

Elbette hizmet veren de korunmuş; siz hizmeti teslim ettiğinizi belirttikten sonra alıcı da onay vermesi gereken sürede ödemenizi yapmazsa, ödemeyi geciktirmeye kalkarsa, sizin alacağınız da ondan otomatik kesiliyor... Detayları siteden öğrenebilirsiniz.

Destek personeli de çok ilgili. Freelance olarak "ben şu işi yaparım" diye kayıt olduğunuzda sizi arayıp sohbet tadında, sizi ve iddianızı sorguluyor ve orada hizmet/iş satmaya çalışacak insanların dürüstlüğünü, dolayısıyla sistemin kalitesini garanti etmeye çalışıyorlar...

Benim de bir ilanım var yayında. Eğer sizin de tanıtım yazısı ihtiyacınız varsa, profilimi ziyaret etmenizi öneririm...

bionluk / e-SerdarK

15 Temmuz sonrası

2016-10-03T09:42:00.000+03:00

Epey zaman önce yazmya girişmişim bunları ama yarım kalmış, iş güç işte... Buyrun...

------

Yıllarca bir sürü mecrada insanlar veryansın ettiler, cemaatleri siyasetin, devletin içine bu kadar sokmayın, buna göz yummayın diye... Kimse dinlemedi...

Salya sümük ağlaşan bir grup zibidi, yıllarca kahraman ilan edildi, yere göğe kondurulamadı...

Sahi, birileri ondan bahsederken "Fethullah Gülen hoca efendi hazretleri" diyordu, kimlerdi onlar???

Yurtdışında okullar yaptılar, hem de alakalı alakasız bir sürü ülkeye, sözüm ona kültür elçisi olarak dünyanın parasını harcayarak... Bu paranın kaynağı hiç sorgulanmadı; hayırsever iş adamları dendi, geçildi...

O zamanlar ben de birçokları gibi gıyabında sordum; madem ülkeni bu kadar seviyorsun, Afrikanın açlıktan kırılan alakasız bir kasabasında Türkçe eğitim veren bir okul açmak yerine, kendi memleketinde okula gitmek için çamurun batağın karın içinde kilometrelerce yürüyen çocukların kendi köylerine ufak bir okul yapsan ya? Camı kırık, kapısı kapanmayan, damı akan bir sürü köy okulu var, onları onarıp, o çocuklara daha sağlıklı bir ortam sağlasaydın ya... Benim gibi bu ve benzeri ayrıntıları sorgulayan herkes tepki aldı, ha gayret vatan haini ilan edileceklerdi...

Cumhurbaşkanının "Halkım da Allah da affetsin" diyerek özür dilemesi bir erdem elbette...

Ama arkadaş, bunca yıl bu olayların buraya geleceğini, devletin içine bu kadar nüfuz etmesine göz yumacağınız bu insanların birgün daha fazlasını da isteyeceklerini kestiremediniz mi? Hani sizin ustalığınız? Kandırıldık deme lüksünüz var mı?

"Ne istediniz de vermedik?" sözünün arkası da araştırılacaktır umarım...

Deşeledikçe neler çıktı, görüyoruz hepimiz... Asla aklıma gelmezdi dediğimiz insanlar bu örgütle ilişkili çıkıyor. Nasıl da kamufle olmuşlar...

Geçmişte sınav skandalları yaşanmıştı, o zamanlar sorumluları adeta ölümüne korumuştunuz, "yedirmeyiz" demiştiniz... Ne kadar çok insanın hakkını yemişler... O hakkı yenilen, yılları çalınan insanlar ne olacak?

Balyoz, Ergenekon ve benzeri davalarda nice şanlı asker senelerce perişan oldu, hastalanan, ölen, intihar eden, hayatı alt üst olan insanlar... Bunlar ne olacak? O meşhur savcınız için milli kahraman dediniz, arkasında durdunuz, koruyup kolladınız, adam foyası ortaya çıkınca ortadan kayboldu... Askeriyenin gizli sırlarının tutulduğu kozmik odaları açtınız, gizlilik derecesi yüksek evraklar ortalara döküldü, bu şerefsizlerin eline geçti, sonuç ortada...

Az kaldı koca memleketi altın tepside sunacaktık...

Zaten dünyalıklarını fazlasıyla yapmışlar, girmedikleri delik, sızmadıkları yer kalmamış...

Acaba bundan ders aldık mı? FETÖ denen illetin yerini başka "hoca efendi hazretleri" almaz artık değil mi?

Daldan Dala - 15

2016-06-23T09:50:00.003+03:00

İlk blog yazımın üzerinden tam 12 yıl geçmiş... İlk yazının tarihi 23 Haziran 2004...

Gerçi ondan sonra araya askerlik girdi, iş güç derken, sonraki ilk yazım ve devamı 2007 yılının Ocak ayından sonra gelmiş...

Epey mesai harcamışım aslında bu bloga, güzel şeyler de çıkmış, bir sürü vasat iş de var...

-=0=-

Bir dönem bloga, tarihle ilgili notlar düşeceğim düşüncesiyle dönemin yaşananlarını yorumlayarak devam ediyordum. Son zamanlarda o kadar çok olay oldu ki üstüste, artık takip etmek de mümkün değil.

Şehitler, ölümler, patlamalar, bombalı araçlar hayatımızın gündelik bir parçası haline geldi. Herşeye alıştık.

Teröristi halaylarla davulla zurnayla karşılatırsan, devleti ayağına götürürsen olacağı bu işte... Koca devlet "kandırıldı", "silah bırakıyoruz dediler halbuki silah depoluyoruz demek istemişler", bak görüyor musun?

Bu kadar terör olayı yaşanırken yine de bizim önceliğimiz nedir? Başkanlık elbette, cahil misiniz pardon da? Hem zaten "90 yıllık enkaz" da yeni kaldırılmış... Hem kabahat sizde; verseydiniz 400 milletvekilini, bu kadar insan ölmezdi... üstelik bir seçimi yok sayıp size ikinci bir şans daha verdik, anlamadınız...

Devam et Türkiye'm, hedef 2023... aynen böyle devam et ki kına yakmalık sebebini iyice sıva... hüloloooğğğ...

-=0=-

Dün Yaşar Nuri Öztürk' ü kaybettik, mekanı cennet olsun...

Bir ilahiyat profesörünün yobazlığa karşı verdiği mücadeleyi yıllarca gördük, destekledik, ondan feyz alıp bazı şeyleri anlatmaya çalıştık ama ona da bize de inanmadılar, "işine geldiği gibi yorumluyor" dediler, "dinden çıktı" diyenini de gördüm, "o herif aslında mason" diye çamur atanını da...

İşte o çok bilenler, ayda 750 bin TL' ye "hocam banyo yaparken kulağıma su kaçtı, orucum bozulur mu?" sorularına salya sümük ağlamaklı cevaplar veren din tüccarlarına hayranlıkla bakmaya devam ediyorlar ama, "böyle yaparak sizi kandırıyorlar" diyene yıllarca kin beslediler, düşman bellediler..

Velhasıl neymiş; yurdum insanı ezik arabesk ruhuna hitap eden salya sümük herşeye mal gibi hayranlık beslemeye bayılıyor...

Hem bir de ibadet edebilmek için ille de bir şeyhi, şıhı olması gerektiğine, mutlaka birilerine mürid olması gerektiğine inanan, çobansız, güdülmeden kıldığı namazdan, tuttuğu oruçtan bile emin olamayan zavallılarla dolu bir memlekette yaşıyoruz.

Hatırlarsanız zamanında ne şeyhler gördük, müridlerine kutsaldır, sevaptır diye bilmemnerelerini öptüren, ayaklarına kapandıran...

Adamın haline bakın, bu nasıl bir şaklabanlıktır, nasıl bir riyakarlıktır.

Bu kitleye bu kadar ayyuka çıkma hakkını veren, tekkelerin açılmasına, ortalığın şeyhlerle şıhlarla ve bunun gibi şaklabanlarla dolmasına göz yuman zihniyet, tecavüze uğrayan çocuklar karşısında da sessiz kaldı elbette...

Bir sürü yasadışı ev işleten, kayıtdışı eğitimler (?) veren bir vakıf bu konuda suçlanınca da "böyle bir olayın bir kere yaşanmış olması bir kurumu kötülemek için sebep olamaz" gibi olağan dışı zırvalamalar sergilediler.

Ve bu yasa dışı oluşumlar, nereden geldiği belli olmayan paralarla ve müridlerini de bağış adı altında bol bol soyarak süper lüks ototmobillerle gezip, tatil yörelerinde jetski' lere binip insanlarla alay etmeye de devam ettiler...

Deniz Feneri Davası' nı da unutmuş değiliz... unutmadık değil mi? Yahu onu da mı unuttunuz? Ha pardon siz o sırada kutu açma yarışmaları seyrediyordunuz değil mi? Şimdi de survivor var, diziler var; meşgulsünüz tabi, oyaladım, kusura bakmayın...

Gerçi 17-25 Aralık Rüşvet ve Yolsuzluk operasyonları için "çalıyorlarsa da iyi yapıyorlar, en azından para ülkede kalıyor" diye tevekkülle karşılayan bir halkın böyle basit (!) olayları unutması normaldir...

Üstelik aynı tipler "kefenimizle geldik" diye artistlik yapıp, şehirlerinde çıkan çatışmalara bombalamalara gık diyememişlerdi değil mi? evet evet...

Ayrıca kefenle huzuruna gittikleri sayın cumhurbaşkanının da diploması şaibeli ama önemli değil reyiz o, ne yapıyorsa haklıdır, doğrudur...

Daha da yazamadığım bir dünya olay, konu... tartışmakla bitmez ki...

Başka yazılarda devam ederiz parça parça... Sevgiler...

Not Al...

2016-01-22T09:40:00.000+02:00

Farkettim ki uzun zamandır kendime önemli bir haksızlık yapmışım. Kelimelerle dans ederdim bir zamanlar, alt alta üst üste oynaşırdık... Şimdi ise sosyal medya denen lanetli mecranın içinde kısa kısa cümlelerle her şeyimizi anlatmaya çalışıyoruz.

Her zaman bir not defterim olmuştur. Cebimde ya da çantamda bir kalem ve ufak bir defter hep yazmaya hazır halde benimle birlikte gezerdi her nereye gittiysem. Nerede ve nasıl bir ortamda olduğum hiç farketmezdi, aklıma her geleni de yazmazdım öyle, o defter bir karalama tahtası değildi... Birileri arkadaşının telefonunu not alsın diye yaprak koparıp vermezdim bile; kıymetliydi o defterler. Bir sürü biriktirdim onlardan, içlerinde hayatım saklı...

Sonra bilgisayarlar, daha sonra akıllı telefonlar hayatımızı işgal ettikçe bu notlar da dijital ortamlara taşınmaya başladı. Tadı, tuzu, kokusu kalmaz oldu. Kağıdın kenarındaki çay bardağı izi olmayınca tutulan notlardan da tat alınmaz oldu...

İlk zamanlar blog' da bile yazacaklarımın taslaklarını önce not defterimde hazırlardım. Sonra burada "taslak" olarak kaydetmeye, sonra bakarım, tamamlarım demeye başladım. Defterde olsa her an önüme gelecek, eksikliğini farkedip tamamlayacağım o yazıyı, bu şekilde taslakların altında unutulup gidiyor. Geri döndüğünde ise o anki ruh halini yakalamak mümkün olmayacağı için ortaya çıkan yazı da yavan oluyor elbette...

O defterlerde ne hatıralar, ne dostluklar, ne aşklar, ne isyanlar var... 92-93 yıllarından 2008-2009' a kadar hiç aksatmamışım, hep bir defterim olmuş yanımda... Sonrası hüsran...

Daha dün akşam, oturduğum semtte şahit olduğum bir durumu paylaşmak istedim; not almalıydım bunu... Fotoğrafını çektim o sahnenin... Twitter' ı düşündüm, yer yetmez, derdimi anlatamam... Facebook' da bu tür şeyler paylaştığımda gereksiz bir tartışmanın içinde bulacağım kendimi... ama bir yandan bu durumla ilgili hayatıma bir not düşmek de istiyorum... Sonuca baktığınızda elimde sadece o anla ilgili çekilmiş bir fotoğraf var... birkaç hafta, belki de bir iki ay' a kalmaz o fotoğrafı neden çektiğimi de unuturum... Al sana kaybolan bir an...

Karar verdim, yeniden bir not defteri edinip, çantamın bir köşesinde bulunduracağım yine... Siz de deneyin...

Hangisi daha keyifli görünüyor sizce?

Gerçekten lazım mı?

2016-01-11T16:51:00.000+02:00

Bir tarafta yeni teknolojiler üretmek, insanlara faydalı olacak ürünler icat etmek, hastalıklara çözüm bulmak için uğraşan insanlar var, diğer tarafta bu kadar çabayı küçümseyip çekirdek gibi tüketen başka bir kitle...

Güzel yurdum için en güzel örneği cep telefonları ve akıllı televizyonlar...

Henüz kullandığı telefonun bütün özelliklerinden tam anlamıyla faydalanamazken, hatta daha fazlasını bırak, o kadarına bile aslında ihtiyacı yokken yeni çıkan modelin peşine düşüyor insanlarımız.

Asgari ücretle yaşamaya çalışan, karnını zor doyuran, kirasını denkleştirmeye çalışan adamın cebinden 2500-3000 TL' lik cep telefonu çıkması normal mi sizce?

Babasından aldığı harçlıkları denkleştirip okulda tost bile yiyemeyen, simite razı olan genç kızımızın, babasının beynini yiyip 1500 TL' lik cep telefonu aldırması, sonra da 10 TL kontür yükletmesi, paketi bitmesin diye fotoğraf gönderen arkadaşına çatması gayet normal oldu artık...

Misafirliğe gittiğiniz evde genci yaşlısı ilk 1 saatten sonra ellerine telefonlarını alıp pıt pıt pıt bir şeyler yazıp çizmeye okumaya başlıyor. Siz adama laf anlatıyorsunuz, o çaktırmadan telefonda oyun oynuyor... Sohbetlerin içi boşalıyor, tadı kalmıyor, kalkıyorsunuz...

Akıllı televizyonlar alıyoruz evlerimize. Çoğu kimse bu kadar teknik becerisi olan bu televizyonların kanal sıralamasını ayarlamaktan bile aciz, cep telefonunda interneti var nasıl olsa diye evine internet bağlantısı almadığı halde "e bu televizyonla internetten film seyrediliyomuş, nasıl yapcaz?..." diye de sorarlar...

Mesele elimizdeki cihazların gitgide daha akıllı olması değil, insanların gitgide aptallaşması...

Her şeyi önümüzde kullanıma hazır olarak sunan teknolojinin amacı, kendimize zaman ayırabilmemiz ve daha fazla gelişmek için fırsat bulabilmemizdi ama biz bunu da daha fazla tembelleşebilmek için bir fırsata çevirdik...

Ellerindeki aletlerin yeteneklerini ve bunların nasıl kullanılacağını anlatmaya kalktığınızda, "ay ben uğraşamam bunlarla, sen ayarla da ver sana zahmet..." diyene pis dalasım geliyor...

Üstüne bir de bu yönde çaba gösterenlerle alay edenler var ki onlar tam dayaklık... "Uzaya mı çıkacaan onla, nolacah yeeaavv..."

Sinirlendim bak şimdi yine...

Lal

2015-12-17T15:57:00.001+02:00

Nice şarkılar döner durur dilimde...
Sesim çıkmaz, ağzım yüreğimde...
Yüreğim lal oldu, sesim sus pus...
Sen konuş benim yerime de...

Ne çok ölüm dedim ben...

2015-10-12T09:00:00.001+03:00

10.10.2015 - 10:004

Ankara tren garı önünde peşpeşe patlayan iki bomba ve yitip giden bir sürü can... İsimleri, milliyetleri, ırkları, siyasi görüşlerini boşver, seninle aynı yönden bakmıyor olabilirler; insanlar sonuçta... Can pazarı... Şimdilik IŞİD deniyor, yarın bir başkasının adını zikrederler... Sonuç olarak cevaplanması gereken sorular var... Bu insanların sevdikleri kime hesap soracak???

Öncesinde aylardır şehit haberleri, çatışmalar, baskınlar... Daha Ankara ile ilgili bu haberde ne olduğunu anlamaya çalışırken başka taraftan şehit haberi geliyor, çatışma, saldırı...

Bu sabah işe gelirken radyo' da Levent Kırca' nın vefatını duyuyorum... Çocukluk ve ilk gençlik yıllarımın beni en çok güldüreni, en mutlu edeni, mizahı sevmemi sağlayanlardan biri... Atatürk aşığı, mücadeleci insan... Allah rahmet eylesin...

Birkaç gün içinde bu kadar çok ölüm fazla geldi... üst üste tokatlar yemiş gibiyim...

40' mı ? Yok daha neler...

2015-08-28T11:10:00.004+03:00

20' li yaşlarımdayken üzerimde çok büyük sorumluluklar olduğunu, dünyayı kurtarmakla görevli olduğumu ve insanlara ışık olarak gönderildiğimi falan düşünüyordum sanırım... Fazla film seyretmenin ve bilim kurgu hikayelerinin de bunda etkisi olabilir elbette... 30' lu yaşlara yaklaşırken yazdıklarımdan anlıyorum... Sanırım biraz abartılı :D

Öyle böyle derken, ne olduğunu anlamadan, bol aksiyon ve köklü değişikliklerle 30' lu yaşları da yedim bitirdim... Sanki öncekilerden daha da hızlı geçti gitti...

Yaş ilerledikçe zamanın akış hızı da değişiyor anlaşılan. Fizikçiler açıklasın lütfen bu durumu...

Birkaç gün önce 40 oldum, dile kolay 40 (yazıyla kırk)...

40 nedir ya :)

Garip hissettiriyor bazen... "Buraya kadar iyiydi de fazlasına gerek yok..." diyorum içimden... Sanırım ötesini de engelleme şansım olmayacak :)

Bu yaşa gelen kadar neler mi öğrendim ? Şöyle söyleyeyim... yok yok böyle bir devamı olmayacak yazının...

Dedim ya, herkese anlatacak bir sürü hikayem olduğunu, hayatı çoğu insandan daha iyi tanıdığımı, tecrübeli olduğumu düşünürüm ama gerçek öyle değilmiş maalesef... Bir adım daha ileri gittikçe aslında ne kadar az şey bildiğini anlıyor insan. Öğrenmek gereken bir dünya şey var...

"Güzel dostlar biriktirmişim..." safsatası

Pufff... Bu da oldukça baydı son zamanlarda... Birkaç iyi insan kalıyor yanınızda emin olun, gerisi de işi bitince posanızı çöp torbasına atıp basıp gidiyor...

Doğal seleksiyon denen naneyi pek seviyorum, olmamışlar sırası gelince patır patır dökülüyor hayatınızdan, gitgide sadeleşiyor ortalık, sonrası da bir ferahlık, bir sessizlik...

İnsan yaşı ilerledikçe daha sakin bir hayat istiyormuş onu anladım mesela... Gürültüsünden vazgeçemediğim bir Heavy Metal kaldı... ;)

Netice olarak; söylemedi demeyin, "o öyle demiş", "bu böyle yapmış", "amanin sevgilim terketti", "lan sınavı yine veremedik", "ya para lazım" falan derken bir bakmışsınız ömür geçmiş gitmiş...

İz bırakmak lazım, onu anladım bir tek... İnsanlara güzel hatıralar bırakabilmek lazım... Çok uğraşmaya da gerek yok, yüreğinizi güzel tutun, ilk hedefiniz mutlu edebilmek olsun, sevgi, saygı falan filan... gerisi gelir zaten...

Haydi bakayım, yaşlı başlı adamım, yormayın beni... ;) işim var, headbang yapıcam :)))

Boğazda bir gemi ve aşıktı genç adam

2015-05-12T19:39:00.001+03:00

Şehre bahar gelmişti; yine de soğuktu hava... Yıllarca sanki o günü beklemiş gibiydi ikiside. Sahil boyunca yürüdüler. Ayakları acıyana kadar, üşüyen ellerine aldırmadan. Hep birbirlerinin gözünün içine baktılar. Gözbebeklerini aşıp zihinlerindekileri görmeye çalıştılar. Gelip geçen insanlar, arabalar, güneş, martılar... Hiçbirini görmedi gözleri; sadece diğeri vardı onlar için...

Sahilde demirli bir geminin yanından geçerken sevdaları takılıverdi pruvaya, farkedemediler.

Demiraldı o gemi, uzaklara yelken açtı... Sevdaları takılı kalmıştı geminin pruvasında; düştü düşecek; farkedemediler, kayıp gitti ellerinden sevdaları, kalakaldılar...

Geriye birkaç kuru fotoğraf kalmıştı; o geminin yanında yürürken çektirdikleri... Elleri ceplerinde, üşümüşler, ama sevdalılar, gülümsüyorlar... Gemi gidiyor oysa o sırada... Sevdaları alabora...

Daldan Dala - 14

2015-04-02T10:59:00.000+03:00

Bir savcı teröre kurban gitti... Üstelik adalet istediklerini iddia eden iki terörist tarafından öldürüldü... Fransa' da bütün Avrupa liderleri bir saldırıda kol kola girip protesto etmişlerdi, bizim ülkemizde iki parti lideri bile yan yana gelemedi... Nerede sizin siyaset anlayışınız, nerede sizin insanlığınız? Olan Savcı' ya ve ailesine oldu... İcraatını, yaptığı işi, kararlarını, çabasını beğenmiyor olabilirsiniz ama bir insanın canını almanın hiçbir açıklaması yok... Savaşta değilsiniz, ortada meşru müdafa yok. Adam odasında, işinin başında ve silahsız... Allah rahmet eylesin, ne diyelim...

Kurtarma operasyonu için timler odaya girmeden önce bir el silah sesi duyulduğu söylendi, doktorlar savcının cesedinden 3 kurşun çıkardıklarını söylediler. Berbat bir operasyon olduğu ortada, belki de kurtarılabilecek adama iki kurşun da polis sıkmış demek...

Olaya sebep olarak da Berkin Elvan' ın faillerinin bulunamamış olması gösterildi... Ölen bir çocuğu niye terör saldırınızla lekelediniz? Hala soranlar var, elinde sapanla gösteride ne işi vardı diye, arkadaş sen hala orada mısın? Velev ki, öyleydi, ne olacak? Onu o küçük yaşında o gösteriye zorlayanı bulun önce, eline sapanı verip sokağa salanı bulun madem... Güneydoğu' da da aynısı olmuyor mu? Bütün eylemlerde küçücük çocukları öne sürüp, onların arkasına saklanarak eylem yapılmıyor mu? Böyle bir eylemin nesini, nasıl haklı görebilirsin?

Diyelim ki ekmek almaya çıkmıştı Berkin, o bölgede yaşayan normal vatandaş hayatını nasıl devam ettiriyor sanıyorsunuz? Hayatlarının bir parçası olmuş artık bu eylemler, çatışmalar... O terörü oradan söküp atamayan devlet utansın...

Ya 45 derece açıyla atılması gereken gaz fişeğini, insanları hedef alarak doğrudan insanların üzerine hatta mümkünse kafa bölgesine atan polise ne demeli? (Bakınız Gezi Direnişi) Tamam o da kendini koruyacak, kamu düzeni için gerekeni yapacak elbette, üzerine molotof atılıyor, havai fişek atılıyor... Ama risk de var bir yandan, havaya ateş edip, bir sokak ötede Cem Evinde birini vurabiliyorsun... 250 gramlık gaz fişeğini mermi hızıyla bir insanın kafasına atarsan da onu da vurup öldürürsün...

Bu fişeğin 45 derece açı ile atılması gerekmiyor muydu?
Kendi bacağının duruşuna göre 45 ayarlamış anlaşılan...

-=0=-

Aynı gün bütün ülkede elektrikler kesildi. Sene 2015, kablo koptu dediler, bütün ülkenin elektriği gitti.. Aynı günün gecesi, sabaha karşı 05:30' da apar topar ikinci nükleer santral için sözleşme de meclisten çıktı...

Bütün dünya üzerindeki örneklerinde nükleer santrallerin ne kadar tehlikeli olduğu ortadayken, dünya bunlardan kurtulmanın yollarını ararken, bizde bir de marifetmiş gibi reklamları bile yapıldı... Bazı aklı evveller de çıkıp yanlış diyenlere küfür bile etti... Döndürüp dolaştırıp olayı yine AKP düşmanlığına bağladılar, sırf AKP' yi eleştirmek için nükleere karşı çıkıyorsunuz bile dediler... Çernobil, Fukişima ne çabuk unutuluyor... Nükleer Enerji şöyle birşeymiş...

Çernobil' in izleri hakkında burada bazı fotoğraflar verilmiş...

-=0=-

İstanbul Emniyet Müdürlüğüne silahlı saldırı düzenlendi, bir kadın terörist ölü ele geçirildi, polisler yaralandı... Teröristin daha önce de Taksimde polis ekiplerine silahlı saldırıyı gerçekleştiren kadın olduğu anlaşıldı, uzun süredir aranıyormuş... Neden bulunamıyor pekala? (Haberin detayları)

-=0=-

PKK yandaşları ellerinde bayraklar, üzerlerinde Öcalan resimli tişörtler, sloganlarla yürüyüş yapıp doğumgünü bahanesiyle gövde gösterisi yapıyor... Gerçi bu ülkede terörist devlet tarafından muhatap alınmış pazarlık yapılıyor, Pkk kendi güvenlik birimlerini oluşturmuş, mahalleleri zaptetmiş, kimlik kontrolü yapıyor, hepsinden kötüsü mecliste temsil ediliyor... Bu doğumgünü yürüyüşü hepsinin yanında oldukça masum kalıyor... Buyrun bir de bu haberi okuyun da kına yakın bir taraflarınıza, teröristi baş tacı da yaptınız ya helal olsun, ne diyeyim...

Bu nasıl gündemdir...

İşte sana adalet...

2014-12-16T12:59:00.000+02:00

Çarşı grubu bugün darbeye teşebbüs, hükümeti yıkma girişimi, başbakanlık ofisini ele geçirme girişimi gibi suçlamalarla hakim karşısına çıkarılıyor. Halbuki Gezi' de haktan, halktan, özgürlükten, demokrasiden yana olmasalardı da "akil" sanatçılarımız (?!!!) gibi hükümetin etekleri altına sığınsalardı başlarına bunlar gelmeyecekti. Müebbet hapis istemiyle yargılanmayacaklardı.

Birileri gibi tırlarla silah değil yardım taşıdıkları için hata mı etti bu insanlar?

Çarşı terörü değil, kardeşlik ruhunu temsil eder...

----------

Bu curcuna arasında sabah haberlerinde dinlediğim ve gözden kaçtığını düşündüğüm bir ayrıntı daha var. Yeni bir bilirkişi raporuyla Balyoz davasında sahte oldukları iddia edilen CD' lerin üzerlerindeki yazıların adı geçen Tuğamiral' in el yazısı değil, makina yazısı olduğu tekrar ispatlanmış. Delillerin sahte olduğu tekrar tekrar ortaya çıkıyor. Bu dava yüzünden insanlar mağdur oldu, bunu nasıl karşılayacaklar bilemiyorum...

Buyrun bu da haberi; http://goo.gl/rHMKdt

----------

Bir süre önce Adli Tıp' ın verdiği raporlar 17-25 Aralık 2013 Yolsuzluklarına kanıt teşkil eden ses kayıtlarının montaj olmadığını söylemişti, şimdi Adli Tıp' da paralelci oldu.

----------

17 Aralık' ın yıldönümüne birkaç gün kala yine bir dikkat dağıtma operasyonu ile büyük bir gürültü koparıldı ve gazeteciler, televizyoncular, dizi oyuncuları, yönetmenler operasyonlarla emniyete alınmaya başlandı. Elbette Gülen Cemaati ile bağı bilinen insanlar hepsi. Hepsi de paralelci olmakla, devleti yıkmaya çalışmakla, örgüt kurmakla, darbe girişimleriyle suçlandılar ya da suçlanacaklar. E daha düne kadar kucak kucağaydınız, kim kimi dürttü de rahatsız olup birbirinizi itip kakmaya başladınız? "İnlerine gireceğiz" diyordu, girdiler... dur bakalım daha neler olacak...

Daldan Dala - 13

2014-11-11T11:54:00.001+02:00

Yazar olmaktan bahsediyorsun ama aynı temel fikri anlatan sözde yeni bir yazıyı 6-7 ayda bir cümlelerin yerlerini ve içeriklerini biraz değiştirip tekrar yayınlıyorsun... Sonra da neden bizim blogger' lardan kaliteli içerik bu kadar az çıkıyor diye sızlanıyoruz.

-=0=-

İki sefer çıkan durdurma kararına rağmen "mahkemenin böyle bir kararını tanımıyoruz" diye hukuka kafa tutarak, kanunu hiçe sayarak yapılan ve adına da AK eki yapılarak önümüze konulan saraycık Türkiye ekonomisine 1.7 Milyar dolara maloldu... kaçAkSarayın maliyeti, asgari ücretle çalışan bir işçinin 1.619.385 aylık maaşına denk. 134.948 yıl yani. Merak sadece, öylesine hesapladım...

Cumhurbaşkanlığı Sarayı (?)

Atatürk Orman Çiftliği, 1992’de birinci derecede SİT alanı olarak tescil edilmişti ve bu nedenle üzerinde bu tür bir binanın yapılması yasalara aykırıydı.
Ankara 11. İdare Mahkemesi 4 Mart 2014’te o zamanki adıyla “Başbakanlık Hizmet Binası” inşaatının yürütülmesini durdurma kararı aldı. Ardından 13 Mart 2014’te Danıştay da aynı doğrultuda hüküm verdi.
Erdoğan bu yargı kararlarına meydan okudu. Üslubu, sahip olduğu siyasi kültürü ve hukuk kavramıyla nasıl bir ilişki kurduğunu göstermesi bakımından son derece sembolikti: “Güçleri yetiyorsa yıksınlar. Yürütmeyi durdurdular, bu binayı durduramayacaklar. Açılışını da yapacağım; içine de girip oturacağım.” Erdoğan, sonradan adı resmen “Cumhurbaşkanlığı Sarayı” olarak tescil edilen binanın açılış tarihi olarak Cumhuriyet’in 91’nci kuruluş yıldönümünü uygun görmüştü. 2500 davetliye verilecek 29 Ekim resepsiyonu, sarayın açılış aktivitesi olacaktı.

İşte bu yüzden kaçAkSaray burası...

Açılışın olacağı günlerde Ermenek' de bir maden faciası yaşanıyordu, işçiler su basan madende mahsur kalmış, ölümle yüzleşiyorlardı. Yine dağılan aileler, yine boşvermişlikten yiten canlar... 10 Kasım itibariyle gazetelerde haber şöyle geçiyordu... Soruşturma da devam ediyor ama ne değişecek, giden gitti... İşin fıtratı buydu değil mi? Ne de kolay söyleyiveriyorlar... O kaçAkSaraya harcanan paralarla iş güvenliği konusunda ne yatırımlar, ne denetlemeler yapılırdı düşünsenize?

Ermenek' de maden faciası

Güney Kore' de böyle bir durum olsa ne olurdu derseniz bu haberi bir okuyun... Başbakan istifa eder, sorumlular da, olayda etkisi bulunanlar da cezalarını alırlardı...

-=0=-

6000 Zeytin ağacı katledildi...

Soma, Yırca mahallesinde termik santral yapılacak diye otobüsler dolusu güvenlik görevlisi ve iş makinasıyla geldiler, köylüleri darp ettiler, 6000 zeytin ağacını katlettiler... Jandarma geldiğinde köylüler dövülmüş, kelepçelenmiş, yaralanmış, bir yerlere hapsedilenler olmuştu... Gereken müdahale de yapılmadı zaten. Ancak ertesi gün durdurma kararı geldi... Köylüler sevinçten ağladılar bu seferde... Ama giden gitti, binlerce ağaç kesildi... Arınç çıktı "bizimle ilgisi yok" dedi, sanki koca termik santrali, bakkal açar gibi vergi dairesinden izin alıp açabilirmişiz gibi... Firma sahibi dedi ki "biz devletten ihaleyi aldık..." yap-işlet-devret modeli yani...

-=0=-

Yeşil alanları işaretleyiniz...

Ha bir de İstanbul dünyanın Yeşil Başkentleri yarışmasına katılacakmış, ne tarafımla güleceğimi şaşırdım... O kadar çok yeşil katliamı yapılıyor ki bu ülkede, özellikle de İstanbul' da, artık yaban hayvanları yaşayacak yerleri kalmadığından şehire inmeye başladılar... Hatta yürümeye patika yol bile bulamıyorlar da denize atlayıp yüze yüze gelmeye çalışıyorlar... Kaç zamandır televizyonlarda denizde yaban domuzu görüntüleri seyrediyoruz... Yeşil Başkent ha? peh... Millet alay ediyor bizimle, işte haberi... Tabii bir de bir üstteki haberi de tekrar hatırlatırım...

Plaza Çocukları

2014-11-06T10:24:00.000+02:00

Bir dönem "mantar gibi çoğaldılar" diye şikayet ettiğimiz, İstanbul' un silüetini bozuyorlar diye yakındığımız, sonra da hayatımızın parçası haline gelen plazaları bilirsiniz.

Sanayi sitesi ortamından, plaza ortamına geçişte yaşanan belirgin bir travma durumu vardır. Benzer travma, iş hanından, mahalle arası dükkanlardan, apartman dairesinden bozma iş yerlerinden gelenlerde de görülür; sınıf atladıklarını zannederler...

Hanım kızlarımızın saçı, başı, kıyafetleri, delikanlılarımızın aksesuarları, kıyafetleri, ayakkabıları velhasıl görünümler değişmeye başlar. Maaşlarının önemli bir bölümünü bunlara harcamaya başlarlar. Ve tabii bütçeler de sarsılmaktadır artık.

Konuşma şekli de zaman içinde değişecektir. Hafif kırık Los Angeles aksanıyla yarı İngilizce yarı Türkçe bir dil gelişmeye başlar...

Daha önce 50 - 75 kuruş civarında poğaçayla kahvaltı yapan bu gençlerimiz, 7-8 liralık sandviçleri beğenmez olurlar. Öğle paydosunda kahvehaneye gidip pişpirik oynayan delikanlılarımız espresso içmek için cafelere akın ederler. Milyon dolarlık ofislere, outletten aldığı 30 tl değerindeki elbisesiyle gelen çakma aristokrat kızlarımız, üç kuruş paraya ekmeğini çıkarmaya çalışan temizlik işçilerini beğenmez olurlar birden. Dışarıda 10 tl' ye yiyebileceği fakat orada 25 tl' ye satılan yemeğin sunumunu beğenmeyen bu arkadaşların evinde aşçısının yemek yaptığını düşünebilirsiniz ama akşam gittiğinde salataya soğan doğrarken gözleri yaşarınca hatırlayacaktır hayatın gerçeklerini...

Yurdum insanının televizyonlarda Amerikan filmlerini ve oralardaki gökdelenlerde karizmatik iş ortamlarını göre göre şirazesi kaymıştır. İki sokak aşağısı gecekondu mahallesi olan bu gökdelenlerde kendilerini Manhattan' da sanmaktadırlar.

Aynı delikanlılarımız akşam mahalleye dönünce kahveye de koşabilirler, evde babalarıyla oturup maç da seyredebilirler, normaldir... Kızlarımız akşam yemeği için salataya yardım edebilir, arkadaşlarıyla odaya kapanıp çekirdek çitleyip dedikodu da yapabilirler, saçma aşk hikayeleri anlatan dizileri salya sümük izleyebilirler de... Bunlar da normaldir de neden sabah olup da plazaya gelince mutasyona uğrarlar, bunu anlamak zordur... Böyle olunca daha değerli olacaklarını sanıyorlar herhalde...

Bu kanıya nereden kapıldıklarını anlamaya çalışırken böyle bir kaynağa rastladım, ben de diyorum akıl hocaları kim acaba :)

http://www.topukluhaber.com/10-adimda-nasil-plaza-kadini-olunur/

Alkışlıyorum, bu kafayla devam edin ;)