HerTürlü.Blog

Eskiz Design Yayında

2026-03-23T09:00:00.005+03:00

Bilişim dünyasına adım atalı 30 yıldan fazla bir zaman oldu. Severek seçtiğim ve severek çalıştığım bir mesleğim var. Bu gerçekten büyük şans benim için.

Farklı sektörlerde firmalarda çalıştım. Farklı görev tanımları üstlendim. Birçok projede, kurulumda, dönüşümde rol aldım. Kurumsal firmalarda da küçük işletmelerde de çalıştım.

Mesleğimle de ilişkili olarak farklı kişisel çalışmalarım oldu bu zaman diliminde.

Bir online satış platformu olan herturlu.com
Bilişim sektörüne dair haberler, ipuçları ve makaleler yayınladığım adminguide.info

aktif olarak devam ettirmeye çalıştığım web projelerim mesela...

Yıllarca birçok tecrübe ve ilişki biriktirmişim; şöyle bir durup düşününce onca yılın emeğini görüyor insan.

Şimdi bu tecrübe ve dostlukları bir araya getirip yeni bir oluşuma girişmek niyetindeyim. Artık herşey şekillendi ve ilk adımları atmaya başladık.

Eskiz Design adıyla başlattığımız bu oluşumda "Fikirden Sisteme" mottosunu esas alarak giriş seviyede Dijital Kartvizit ve işletmelerin dijital dünyadaki kimliğinin tanımlanması adımlarıyla başlıyoruz.

Web sitesi, içerik oluşturma ve güncelleme, SEO çalışmaları, Sosyal Medya hesaplarının yönetimi, Google ve Meta reklam hesaplarının yönetimi ve optimizasyonu hizmetleriyle işletmelerin dijital dönüşüm çalışmalarında giriş adımlarıyla devam ediyoruz. Böylece işletmelerin dijital dünyaya ilk açılan kapılarını inşa ediyoruz.

Sonraki adım olarak da birlikte çalışmaya başladığımız bu işletmelerin ihtiyaçlarını tanımlamaya başlıyor , iş yapış şekillerini daha verimli ve güvenli hale getirmek için bilişim altyapılarını analiz ediyor, dijital dönüşüm süreçlerindeki altyapı ve yazılım katmanları için destek vermeye başlıyoruz.

Eskiz' in ne olduğunu ve ne yaptığını daha detaylı incelemek isterseniz sitemi ziyaret etmenizi rica ediyorum. Yorum ve eleştirileriniz çok kıymetli.

https://www.eskizdesign.com

Birşeyler Değişiyor

2026-03-05T23:41:00.001+03:00

Hayatın garip bir tarafı var. İnsan bunu gençken pek fark etmiyor. Daha doğrusu fark edecek kadar yavaşlamıyor.

Gençken her şey hızlı oluyor. Günler hızlı geçiyor, kararlar hızlı alınıyor, kırgınlıklar hızlı yaşanıyor. Sanki hayat hiç bitmeyecekmiş gibi davranıyoruz. Bir şeyler eksilse bile yerine yenisinin geleceğine inanıyoruz.

Ama yıllar geçtikçe insanın dikkati değişiyor. Eskiden fark etmediği küçük şeyleri görmeye başlıyor. Mesela sabah aynaya bakarken… Saçlarının biraz daha seyrekleştiğini fark etmek gibi.

Bu sadece saç meselesi değil aslında. Hayatın birçok yerinde küçük küçük dökülmeler oluyor. Enerjiden dökülüyor, sabırdan eksiliyor, bazen de hevesten.

Garip olan şu: İnsan büyük kayıpları değil de bu küçük eksilmeleri fark ettiğinde büyüdüğünü anlıyor.

Ben de zaman zaman aynaya bakıp saçlarımın eskisi kadar gür olmadığını fark ediyorum. Hele bir de gençliğimde lepiska gibi upuzun saçlarım olduğunu hatırladıkça içim burkulmuyor desem yalan olur.

Yine de bazen bunun üzerinde gereğinden fazla durduğumu bile düşünüyorum. Sonuçta hayatın doğal akışı içinde böyle şeyler var.

Ama insan yine de içinden “acaba bir şey yapılabilir mi?” diye geçirmeden edemiyor. Ne de git gel olmuş benim kafa, yaş ilerledikçe böyle oluyor demek...

Sen en çok neye takılıyorsun? Neler eksilmiş hayatından; şöyle bir durup bakınca nelerin artık yerinde olmadığını düşünüyorsun?

---------------

Geçenlerde bu merakla biraz araştırma yaparken dökülme karşıtı bazı ürünlere rastladım. Konuya benim gibi kafası takılanlar olursa diye buraya da bırakıyorum:

https://www.herturlu.com/dokulme-karsiti-urunler-C1015/

Kredi Notu Nasıl Yükseltilir? Finansal İtibarınızı Yönetecek Altın Kurallar

2026-02-05T10:00:00.001+03:00

Yatırım Fonu Nedir? | Paramız Güvende mi?

2026-02-04T10:00:00.001+03:00

Az Parayla Güvenli Yatırım Nasıl Yapılır?: Riskler, Seçenekler ve Uyarılar

2026-02-03T10:00:00.001+03:00

Küçük Paralarla Yatırım Yapılır mı? | Bir Birikim Yolculuğu

2026-02-02T00:59:00.003+03:00

Israel Keyes: Sessizce İz Bırakan Seri Katil | Gizemli Olaylar Belgeseli

2026-01-28T20:30:00.001+03:00

Israel Keyes, Amerika Birleşik Devletleri tarihinin en sistematik ve en sessiz seri katillerinden biri olarak kabul ediliyor.

Bu belgeselde, Keyes’in Utah’taki doğumundan başlayarak Alaska’da yakalanmasına, FBI sorgularına ve cezaevi sürecine kadar uzanan karanlık yolculuğu inceleniyor.

Zaman çizelgesi, haritalar ve resmi kayıtlar eşliğinde; onun nasıl yıllarca fark edilmeden hareket edebildiğini ve geride hangi soruları bıraktığını ele alıyoruz.

📌 Bu içerik;

– Açık kaynaklar

– Mahkeme kayıtları

– FBI tarafından yayımlanan resmi belgeler

temel alınarak hazırlanmıştır.

📚 Referans kaynaklar:

Wikipedia – Israel Keyes

FBI – Serial Killer Case Files

⚠️ Uyarı: Bu belgesel, gerçek olaylara dayanmaktadır. Grafik veya rahatsız edici içerik bulunmamaktadır.

Randy Kraft: Yıllarca Yakalanamayan Bir Seri Katilin Karanlık Profili

2026-01-27T23:42:00.000+03:00

Bu belgeselde, Amerikan suç tarihinin en karmaşık vakalarından biri olan Randy Kraft dosyasını ele alıyoruz.

1970’li yıllarda işlenen ve uzun süre birbirinden bağımsız gibi görünen cinayetler, yıllar sonra tek bir isimde birleşti.

Sabit bir lokasyona bağlı olmayan yaşamı, sık seyahat etmesi ve sıradan bir iş hayatı görüntüsü, Kraft’ın uzun süre fark edilmemesine neden oldu.

60 tanesi kesinleşmiş cinayetle suçlandı.

Bu yapımda:

- Randy Kraft kimdi?

- Nasıl bu kadar uzun süre yakalanamadı?

- Soruşturma neden yıllarca sürdü?

- Hangi detaylar davanın seyrini değiştirdi?

tamamen belgesel anlatımı, doğrulanmış bilgiler ve tarafsız bir bakış açısıyla inceleniyor.

Gerçek bir suç dosyasının detaylarını gelin birlikte inceleyelim.

🔔 True Crime belgesellerini kaçırmamak için kanala abone olmayı unutmayın.

Olay yerindeki Otoyol Polisi devriye ekibi ve dedektiflerin soruşturmasıyla, bu polisiye belgesel, gizli cinayetler üzerindeki perdeyi aralıyor. "Dedektif hikayeleri" ve "cinayet hikayeleri" meraklılarına yönelik bu içerik, "kriminal" bir vakanın tüm detaylarını sunuyor.

Youtube Denemesi - NBBTV

2025-12-01T22:52:00.002+03:00

Youtube' da bir kişisel kanalım vardı ama merakım olan konuları da işleyerek birşeyler paylaşabileceğimi düşündüm ve bir kanal daha açtım.

Ne Bileyim Ben TV :)

Sizin de ilginizi çeker belki, buyrun birkaç örnek;

Kanalı beğenip abone olursanız da pek memnun olurum :)

Cilt Bakımı İçin Temel Rehber: Temizlik, Nemlendirme, Leke ve Yaşlanma Karşıtı Ürün Önerileri

2025-08-06T23:09:00.001+03:00

1. Cilt Temizliği: Sağlıklı Bir Cildin İlk Adımı

Cilt bakımının temelinde doğru temizlik yatıyor. Gün boyu biriken kir, yağ ve makyaj kalıntıları gözenekleri tıkar, cildin nefes almasını engeller. Zederma Gözenek Sıkılaştırıcı ve Arındırıcı Tonik bu noktada öne çıkar. Alfa ve Beta Hidroksi Asit içeriğiyle cildi nazikçe arındırır, sebum dengesini sağlar ve siyah nokta oluşumunu engeller.

2. Nemlendirme: Cildin Denge ve Esneklik Kaynağı

Her cilt tipi düzenli nemlendirmeye ihtiyaç duyar. Kuru ve hassas ciltler için Dermocade Nemlendirici Vücut Losyonu, Bio-Ceramid ve Inca Omega Oil içeriğiyle yoğun nem sağlar, cilt bariyerini güçlendirir. Yüz için ise La’rain Kolajen Krem, tip I & III kolajen ve Glutatyon ile cildi sıkılaştırır, dolgun ve sağlıklı bir görünüm kazandırır.

3. Yaşlanma Karşıtı Bakım: İnce Çizgilerle Mücadele

Zamanla oluşan ince çizgilere karşı düzenli bakım şart. Herbalife SKIN Çizgi Azaltıcı Serum, Aloe Vera, kestane tohumu özü ve antioksidan vitaminleriyle kırışıklıkları hedef alır, cildi pürüzsüzleştirir ve tonunu eşitler. Göz çevresi için ise Lucid Biochemical Eye Serum, koyu halkaları azaltır, şişlikleri giderir ve göz çevresine aydınlık kazandırır.

4. Leke Karşıtı ve Aydınlatıcı Bakım

Güneş, yaşlanma ve çevresel faktörler ciltte leke oluşumuna yol açar. Lucid Biochemical Leke Karşıtı Aydınlatıcı Güneş Kremi, Helichrysum Italicum ve Vitamin C içeriğiyle cilt tonunu eşitlerken, güneşin zararlı ışınlarına karşı koruma sağlar.

5. Güneş Koruması: En İyi Yaşlanma Önleyici

Güneş koruyucu kullanımı, cilt yaşlanmasına karşı alınacak en etkili önlemdir. Dermocade Güneş Koruyucu Krem SPF 50+, hassas ve çabuk kızaran ciltler için geliştirilmiş formülüyle hem UVA hem de UVB ışınlarına karşı yüksek koruma sağlar. Çocuklar için ise Dermocade SPF 50+ Bebek ve Çocuk Güneş Koruyucu, Galshield UV Care teknolojisiyle kalıntı bırakmadan güvenli bir koruma sunar.

6. Destekleyici Bakım: Onarım ve Konfor

Kas ve eklem rahatlatıcı ürünlerle cilt konforu da ihmal edilmemelidir. Maxijel Masaj Kremi, doğal yağlar ve ananas ekstratı ile lokal ferahlık sağlar, masajla birlikte ciltte rahatlatıcı bir etki oluşturur. Ayrıca Probiyotikli El ve Yüz Bakım Kremi, ciltteki tahriş, egzama ve mantar gibi sorunlarda doğal mikroflora dengesini destekleyerek bakım yapar.

Sonuç: Cilt Bakımında Doğru Ürün, Düzenli Kullanım, Sağlıklı Cilt

Cilt bakımı bir bütün olarak ele alınmalı. Temizlik, nemlendirme, yaşlanma karşıtı bakım ve güneşten korunma adımlarını doğru ürünlerle tamamlamak sağlıklı ve genç bir cildin anahtarıdır.

Bu bir advertorial içerikdir. #Reklam

Bedava Peynirin Adresi

2025-07-03T11:50:00.003+03:00

Sosyal medyada farklı mecralarda siz de karşılaşmışsınızdır. Bir takım kişi ya da gruplar, hisse senedi, kripto, fon, döviz gibi menkul kıymetleri kullanarak sizi zengin edeceklerini iddia ederek whatsapp ya da telegram gruplarına katılmanızı istiyorlar. İddiaları da çok büyük; %500 - %600 kar marjlarından bahsediyorlar.

Bunlardan birkaçını bir süre takip ettim. Sistem tamamen insanları manipüle etmek ve paralarını bir şekilde ellerinden almak üzerine kurulu.

Gruplar içerisinde birbirine çok yakın mesajlar yazan bir çok hesap görünüyor. Muhtemelen bu sistemi yöneten ekibin üyeleri sanki müşteriymiş gibi mesajlar yazıyor, başarılarını belgeleyen, biraz dikkatli incelerseniz sahte, kalitesiz montajlar olan dekontlarla göz boyamaya çalışıyorlar.

Size bir IBAN veriliyor, "XYZ Menkul Kıymetler A.Ş. Limited komanditi bilmemnesi" diye enteresan şirket adları söyleniyor. Biraz araştırdığınızda böyle şirketler olmadığını anlayabiliyorsunuz. Bir yatırım şirketine para gönderdiğiniz söyleniyor ancak;

"para hareketleri takip ediliyor, hedef planlarımız deşifre olmasın, siz parayı 'elden alınan borç' yazarak gönderin"

diyorlar.

Sözüm ona biri 5 milyon ₺, bir başkası 7 milyon ₺ bir başkası 300 bin, bir diğeri 750 bin gönderiyor. Bunların dekontları gruplarda paylaşılıyor ki, kim ne kadar yatırmış görün, siz de gaza gelin, evi arabayı ne varsa satıp bu işe girin.

Bir hisse ya ta kripto ya da fon, artık grubun hedefi neyse, söyleniyor, bundan şu fiyata toplanan şu kadar parayla bu kadar adet alacağız, hedefimiz bu işlemden %27 kazanmak deniyor. IMKB' de bir işlemden %27... vay arkadaş diyorsun, bu güne kadar nasıl görmemişim ben bu grupları, bir lot alıp 2 sene bekliyordum halbuki azıcık kar etmek için...

Birkaç saat sonra sözde SAT talimatları gerçekleşiyor. Hesaplara yatan paraların dekontları dökülmeye başlıyor bu sefer.

Tek işlemde %65 kar alındığına şahit oldum... yersen...

Bu gruplarda 1 ya da 2 asistan ve bir üstad bulunuyor. Hoca efendi, piyasalarla ilgili günlük gazetelerin diliyle bir takım sözde bilgiler haberler verip biz fanileri aydınlattıktan sonra asistan devreye girip

"hocamız şimdi piyasa araştırmalarıyla ilgilenmeye devam edecek, sorularınızı bana sorabilirsiniz"

deyip kendini öne atıyor. Hoca efendi istişareye yatacak zaar, rahatsız etmemek lazım.

Ancak ne hikmetse türlü piyasaların gurusu bu hocaı efendilerin ne Linkedin' de ne de farklı bir yerde bir profilini, profili bırak adını bulmak mümkün değil.

Bazılarında da size

"kendiniz alın satın, bizim tavsiyelerimizi dinleyin ama kazandığınız paradan da bize %20-25 komisyon verin, tavsiyeyi bizden aldınız ne de olsa. Kaybederseniz de zararınızın tamamını karşılayacağız"

diyen de var.

Hatta biraz önce sövüp engellediğim bir grupta yine olaya BIST' de işlem yapacağız vaadiyle insanları toplamışlardı. Sonra,

"mevcut olaylardan etkilendiği için dalgalı seyreden IMKB' de risk almamak adına kripto ile başlıyoruz"

dediler. Haydi bakalım, olay nereye gidecek...

2020' den beri kripto dünyasını aktif takip ediyorum, uzman değilim ama en azından haberdarım, projeleri, kavramları biraz anlıyorum. Borsaları, firmaları az çok tanıyorum.

Daha önce adını hiç duymadığım bir kripto borsasından bahsetmeye başladılar. Sonra da orada yeni çıkacak ve ilk burada yayınlanacak bir alt coin için airdrop peydah oldu. Amerika merkezli olduğu ve SEC denetiminde olduğu iddia edilen Firmanın bir web sitesi yok. Uygulaması android markete 2 hafta önce eklenmiş, zaten 1 haftadır grupta bununla ilgili yazılıp çiziliyor, nasıl büyük bir proje olduğu, projenin nasıl da patlama, uzaya çıkma potansiyeli olduğu ballandıra ballandıra anlatılıyor. Ama Coin' in projesini, hedefini, neye hizmet eden bir coin olduğunu sorduğunuzda cevap alamıyorsunuz. Laf çevirmece, konuyu değiştirmece...

Asistan sorduğunuz sorulara yuvarlak cevaplar verip kafa karıştırmaya çalışıyor. Aaa o da ne? Ertesi gün aynı asistan farklı bir numaradan yazmaya başlıyor, sonraki gün de başka bir operatörden alınmış bambaşka bir numaradan... Gerekçe de şu;

"Çok yüksek mesaj trafiği olduğu için whatsapp numaramı blokladı, mecburen hat değiştirdim."

Yapmayın arkadaşlar. Böyle tuzaklara düşmeyin.

Milyon TL' ler kazanan insanlar tecrübelerini whatsapp ya da telegram gruplarından tanımadıkları insanlara paylaşmazlar, menkul kıymetler işi yapan gerçek firmalar bu şekilde sosyal medyadan müşteri toplamaya çalışmazlar. Bunun adı Bedava Peynir teklif etmektir. Bu yapılan dolandırıcılıktır.

Bedava peynir de ancak fare kapanında olur...

Image by creativeart on Freepik

Image by freepik

Haydi Bir Kez Daha

2024-12-24T15:01:00.002+03:00

Bir dönem tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de blog yazarlığı epey popülerdi. Blog ve yazar sayısı günden güne artıyordu. Sıradan işler de vardı ama epey de kaliteli iş çıkar olmuştu. Hatta bazıları kitap yazdı, gazetelerde köşe yazıları yazdı, bu mecrada başladığı işi çok farklı yerlere taşımayı başaranlar oldu yani.

Sonra sosyal medya siteleri ve uygulamaları geldi. Daha çok insana daha kestirme yoldan erişmeye başladık. Hepimizi bir tembellik aldı bu yüzden. Kısa kısa yazılarla dert anlatabilir oldukça bloglarda uzun yazılar yazmak zor gelmeye başladı. Blog alemi gitgide sessizleşmeye, ıssızlaşmaya başladı.

Bir dönem bütün dünyaya açılabilmek için tek fırsat gibi gördüğümüz, sesimizi herkese duyurmak için heyecanlandığımız bu mecra çöle döndü, kurudu kaldı.

Dünya genelinde hala çok aktif kullanılıyor olsa da bireysel kullanım hep zayıf kalacak, o belli oldu artık. Facebook, Instagram gibi sosyal medya platformlarının algoritmalarını çözersen bir içerikle yüzbinlerce insana ulaşmak mümkün iken buraya yaz babam yaz da üç beş kişi okusun. Ölme eşeğim ölme...

Yine de ben bir umut Türk blog yazarları yeniden bir silkinir, birşeyler yapmaya başlar diye ümitliyim. En başta bunu hayal ederken benim birşeyler yapıyor olmam gerekiyor elbette. Bakalım ne kadar süre devam ettirebileceğim.

Ayağa kalkmak ve yeniden içerik üretip güzel işler çıkarabilmek ümidiyle hepinizi tekrar blog alemine davet ediyorum sevgili yazar dostlar...

Haydi bir kez daha...

Fotoğraf: Vlada Karpovich: https://www.pexels.com/tr-tr/fotograf/fincan-kupa-akilli-telefon-dizustu-bilgisayar-4050351/

HerTurlu.Com – Online Mağazanız

2023-07-16T17:39:00.004+03:00

HerTurlu.com, Giyim, Kozmetik, Anne ve Bebek, Elektronik, Ev ve Yaşam, Dekorasyon kategorilerinde geniş bir ürün yelpazesi sunan öncü bir e-ticaret sitesi olarak hizmet vermekten gurur duyuyor. Bu platform, kullanıcılarına kolay, güvenli ve keyifli bir alışveriş deneyimi sunmayı hedeflemektedir.

HerTurlu.com, moda trendlerinden güzellik ürünlerine, anne ve bebek ihtiyaçlarından elektronik cihazlara, ev dekorasyon ürünlerinden yaşam tarzı ürünlerine kadar geniş bir ürün yelpazesini kullanıcılarına sunmaktadır. Her kategori, seçkin markaların ve kaliteli ürünlerin bir araya getirildiği özenle seçilmiş ürünlerle doludur.

Giyim kategorisinde, son moda trendlerini yansıtan koleksiyonlar ve farklı tarzlara hitap eden giyim ürünleri bulunmaktadır. Kozmetik kategorisinde, dünyaca ünlü markaların makyaj, cilt bakımı ve kişisel bakım ürünleri kullanıcıların beğenisine sunulmaktadır.

Anne ve Bebek kategorisinde, anne adayları ve bebek sahibi olanlar için özenle seçilmiş ürünler bulunmaktadır. Bu kategoride bebek giyiminden beslenme ürünlerine, bebek bakımından oyuncaklara kadar pek çok ürün seçeneği mevcuttur.

Elektronik kategorisinde, son teknoloji ürünler ve elektronik cihazlar kullanıcıların ihtiyaçlarına yönelik olarak sunulmaktadır. Ev ve Yaşam kategorisinde, pratik ev gereçlerinden mutfak eşyalarına, temizlik ürünlerinden bahçe gereçlerine kadar geniş bir ürün yelpazesi bulunmaktadır.

Dekorasyon kategorisinde ise, evinizi güzelleştirecek mobilyalardan aydınlatma ürünlerine, duvar dekorasyonundan ev tekstiline kadar birçok seçenek mevcuttur. Kullanıcılar, tarzlarına uygun dekoratif ürünleri herturlu.com üzerinden kolayca satın alabilirler.

HerTurlu.com'un kullanıcı dostu arayüzü, kullanıcıların ürünleri kolayca keşfetmesini, filtrelemesini ve satın almasını sağlar. Ayrıca, güvenli ödeme yöntemleri ve hızlı kargo seçenekleri sayesinde müşteri memnuniyeti en ön planda tutulmaktadır.

HerTurlu.com adresini ziyaret ederek Giyim, Kozmetik, Anne ve Bebek, Elektronik, Ev ve Yaşam, Dekorasyon kategorilerindeki geniş ürün yelpazesine göz atabilirsiniz. Ayrıca, herturlu.com'u sosyal medyada da takip edebilirsiniz:

https://www.instagram.com/herturluonline/

https://www.facebook.com/herturluonline

Büyüyünce ne olacak sence?

2022-12-15T16:40:00.007+03:00

Özel olarak bir durumu yoksa, her insanın, diğer bütün canlılar gibi üreme yeteneği var. Kadın ve erkek olarak operasyonda bir takım roller üstlenerek üreme denen süreçte etkin olabilirsiniz, teknik olarak çok da abartılacak bir durum değil. Yani süreç biyolojik olarak muhteşem elbette ama konumuz o değil...

Kimi insanlar bir çocuk sahibi olmayı istemeyebilir, belki sorumluluğunu üstlenmek istemiyor olabilir ya da kendince haklı olduğu farklı gerekçeleri vardır, bu da seçim meselesidir, kimse karışamaz.

Yok eğer çocuk yapmaya karar verdiyseniz de, sonrasında muhtemel birçok şeyi göğüslemeyi göze almışsınız demektir.

Uykusuz geceler yaşayabilirsiniz mesela. Bebeğinizin karnı acıkır, gazı vardır, belki hastadır. Sabretmeniz gerekir, ihtiyaçlarını karşılamak zorundasınız, ona ilgi göstermeli, karşılıksız sevmeli, onu kendi başına ihtiyaçlarını karşılayabilecek fiziksel ve psikolojik olarak sağlıklı bir birey olana kadar koruyup kollamak zorundasınız.

Liste bu şekilde uzar gider. Aralıktaki süreçler, başlı başına kitaplar dolusu konu demek zaten.

Tüm bunlar yaşanırken sizin çocuğunuza nasıl örnek olduğunuz, daha ilk günlerden itibaren ona nasıl davrandığınız, onu ne kadar takip edip, ne kadar sahip çıktığınız, ona ne verip ne veremediğiniz gibi bir dolu detay, ileride onun neye dönüşeceğine çok etki edecek.

Göstereceğiniz ilgi, şefkat, ona kendini güvende hissettirebilmeniz, yanında olduğunuzu bilmesi, önemli.

Doğduğu andan intibaren onun için yapacağınız her şey onun hayatını şekillendirecek.

Çocuğunuza nasıl davranmanız, onu nasıl yetiştirmeniz gerektiğiyle ilgili bir sürü fikir dolanacak kafanızda ama bir bakacaksınız ki sizin bildikleriniz, doğru sandıklarınız sizin çocuğa uymuyor. Niye? Çünkü onun da bir karakteri var... Babanızın ya da annenizin size davrandığı gibi davranıyorsunuz ama o sizin gibi tepki vermiyor değil mi? Çünkü o da ayrı bir birey.

Şartlar aynı şartlar değil, zaman aynı zaman değil, siz anne babanız değilsiniz, çocuğunuz da siz değil...

Denklem karışmaya başladı değil mi?

Bir şekilde doğru adımları atamıyorsanız ve çocuğunuz büyüdükçe olaylar kontrolünüzden çıkmaya başladıysa belki de profesyonel destek almak daha akıllıca olacak, ne dersiniz?

Eğitim sürecinde yanında olmazsanız, sorun yaşadığında çözüm için yanında olmazsanız, hata yaptığında çözüm üretmesi için destek olmazsanız ve tüm bunları tek başına çözmesini bekler, yalnız bırakırsanız, hatta kızar, küçümserseniz belki de daha fazla yanılacak, daha fazla hata yapacak.

Peki büyüdü de bitti mi? Nereye gider, kimlerle arkadaşlık eder, zevkleri, alışkanlıkları nelerdir, biliyor musunuz? Elbette darlamadan, hesap sormadan, birlikte zaman geçirmek için fırsatlar yaratarak yanında olmanız size bir sürü ipucu verecektir.

İlk çocukluğundan beri aile ile de keyifli zaman geçirebileceği fikrini aşılamışsanız eğer, büyüdükçe elbette sizden biraz uzaklaşacak, özdürlüğünün peşine düşecek, kendi ayaklarının üstünde durmaya çalışacaktır ama sizinle de mutlu olabileceğinin farkında olduğundan size de zaman ayıracaktır. Yapmıyorsa da hiç kızmayın, siz büyüklerinize ne kadar zaman ayırıyorsunuz? Çocuğunuz buna ne kadar şahit oldu?

Gündelik hayatınızda rastladığınız topluma karşı saygısız, saldırgan, küfürbaz, alkolik, uyuşturucu bağımlısı, hırsız ya da benzeri bir sürü sıfatla tanımlayabileceğiniz bir sürü insan, çoğunca büyüme sürecinde ailelerinden yeterli sevgi ve ilgiyi görmeden büyümüş, aşağılanmış, hor görülmüş, belki dayak yemiş ve bu yüzden (genel geçer kavramlarla) doğru insan nasıl olunur bilmeyen, sağlıksız bireyler aslında...

Başka sebepler de olabilir elbette ama çoğunluğunun böyle olduğunu düşünüyorum ben, bir sürü örneğini gördüm, sizler de görüyorsunuzdur muhtemelen.

Psikolog, pedagog ya da benzeri bir uzmanlığım yok ama ben de çocuk büyütmeye çalışıyorum ve biraz dikkat etmeye çalışıyorum. Gözlemliyorum, anlamaya çalışıyorum.

Çocuğunuz, az önce tarif ettiğim ve hemen her gün bir yerlerde rastlayıp anasına babasına sövdüğümüz o insanlardan olsun istemiyorsanız, ona hakettiği ya da gerektiği kadar zaman ayırdığınızdan emin olmak için durun ve düşünün.

Televizyonda seyrettiğiniz maçtan, sulu zırtlak aşk dizisinden, zırva yarışma programlarından, telefonunuzdaki sosyal medya uygulamasından biraz uzaklaşın ve çocuğunuzun yanına gidip ona sorun; "N'aber"

Bir yerden başlamak lazım, değil mi?

Image by senivpetro on Freepik

Image by wayhomestudio on Freepik

Corona / Covid-19 ve Aptallar

2020-03-23T13:52:00.001+03:00

Bunca zaman yazmadıktan sonra ilk yazının sebebinin böyle büyük ölçekli bir salgın olması üzücü... Gerçi cesaretimi toplayıp bir önceki sebeple ilgili yazsaydım onun da (en azından benim açımdan) aşağı kalır yanı yoktu; annemi kaybetmiştim...

Çin' de ortaya çıkıp, insanların ciddiye almaması, gereken özeni göstermemesi sonucu bütün dünyaya inanılmaz bir hızla yayılan ve can alan bir salgın...

23-03-2020 Sabah saatleri itibariyle son durum...

Düzenleme : 23-03-2020 Öğlen 13:30' da aldığım ekran görüntüsü.
Yayılma hızını anlamak açısından bir örnek olabilir...

Ülkemizde de bir şekilde birçok ülkeden daha sonra görüldü ama inanılmaz bir hızla enfekte insan sayısı artmaya devam ediyor.

Her kafadan bir ses çıkıyor, her yerden çeşit çeşit yorumlar geliyor...

"maske çok önemli...", "maske bir işe yaramıyor...", "el temizliği çok önemli...", "ayakkabınızı bile her gün değiştirin...", "ellerinizi yıkasanız da bir faydası yok...", "o maske olmaz ille de şundan olacak...", "kimseye yaklaşmayın...", "yaklaşın birşey olmaz...", "dua edin yeter...", "mutlaka izole olun..."

Kafalar karışıyor, insanlar korkuyor, telaş eden var, ne yapacağını şaşıran var... Sokakta herkesten başka bir şey duyuyorsun, televizyonda her kanalda "uzman" konuşmacılar...

Devlet mümkün olduğunca kontrol altında tutmaya çalışıyor, bütün süreçleri yönetmeye çalışıyorlar... Eksikleri, yanlışları olabilir ama ben şahsen doğru yolda olduklarını düşünüyorum...

Bu süreçte canla başla çalışan sağlık personeli; dualarımız sizinle... ve benzer şekilde gıda, temizlik, ulaşım gibi kamu hizmeti sayılacak noktalarda çalışan ve izin yapma, evinden çalışma ihtimal bulunmayan bir sürü iş kolu ve çalışanları... Allah yardımcınız olsun...

Dünyada virüsün yayılmasıyla ilgili olarak en büyük etkenin insanların umursamazlığı olduğu ortada. Fransa ve İtalya örneklerine bakın... Salgının başlamasının üzerinden haftalar geçmiş olmasına rağmen hala sorumsuzluklara rastlanabiliyor. Etkinlikler, ev partileri... Daha geçen hafta Fransa' da "Şirinler Festivali" görüntüleri dolanıyordu ortalıkta...

Geçen hafta İstanbul' da bir ahşap sanayi sitesine "6 tane kapı alacağız" diye gelmiş bir grup, başlarında bir rehber... İtalya' dan geliyoruz demişler... Güvenlikçiler yaka paça sitenin dışına atmışlar, polisi aramışlar, sonra ne oldu bilmiyoruz...

Umre' den dönünce karantina' dan kaçanlar, çevik kuvvetle çatışmaya kalkanlar, polisin yüzüne türüküp "ben hastaysam sen de hasta ol" diyenler... Birlikte otobüs kiralayıp Erzurum' a kaçmaya çalışırken Çorum' da yakalanan 28 umreci... Onlar karantina' ya alınacak diye gece yarısı apar topar yurtlardan çıkarılan öğrenciler...

Yüksek risk grubunda oldukları için 65 yaş üstüne sokağa çıkma yasağı konulmasına rağmen dinlemeyen, evde durmayan yaşlılarımız...

Cuma namazları, vakit namazları iptal edilip, camiler toplulukların bir araya gelmesi sebebiyle risk oluşturduğu için kapatıldığında "ben girerim arkadaş, engelleyemezsiniz, cumayı kılacam ben, kuran' ın neresinde yazıyor virüs var diye cami kapatmak" diyerek kapıları tekmeleyen kırmaya çalışan mallar...

Otogar'da asker uğurlama töreni düzenleyen yüzlerce mal oğlu mal... halaylar çekerek, sarmaş dolaş öpüşüp koklaşarak...

Zeytinburnu sahilinde gelin-damat la birlikte halay çekenler...

Hafta sonu Belgrad Ormanı' da mangal yapan gerizekalı yurttaşlarımız...

Sahilde dip dibe muhabbet ederek balık tutanlar, onların arkasından yan yana sohbet ede ede yürüyüş, koşu yapanlar...

Virüs sanırım insanlarda zeka geriliğine de sebep oluyor...

Siz memleketinizde ne tür salaklıklara rastlıyorsunuz? Ya da benim unuttuğum radikal örnekler var mı aklınıza gelen?

İstanbul ve Beton Yığınları

2018-12-18T16:22:00.001+03:00

Çoğu zaman şikayet ettiğimiz bir durum var; şehir hayatı hepimizi beton blokların içine hapsetti... Artık pek az insan müstakil evlerde oturuyor, en azından İstanbul gibi büyük şehirler için durum böyle...

Küçük binalar, büyük apartmanlar, siteler, rezidanslar... Kapalı kutular, beton bloklar içinde bir sürü hayat.

Eskiden de İstanbul' da bir çok insan apartmanlarda yaşardı... Benim de çocukluğum apartmanlarda geçti. Oturduğumuz semtte bahçe içinde, ağaçlarla çevrili bir çok gecekondu da vardı ancak zamanla onlar da betonlaşmaya ve ranta yenildi, yerlerine yüksek yüksek binalar dikildi.

Yine de insanlar birbirlerine karşı saygılıydı. Binaya yeni taşınan kişiye hoşgeldin denirdi, nasıl bir insan olduğu anlaşılmaya, biraz da ona uygun davranılmaya çalışılırdı. İnsanlar birbirlerini kırmamaya, rahatsız etmemeye gayret ederdi.

Belli saatlerden sonra evde biraz yüksek sesle konuşan uyarılır, çocuklar gürültü yaparsa susturulur, diğer insanlar rahatsız olacak diye endişe edilirdi.

İstanbul göç almaya devam etti. Nüfus arttı, binalar yükselmeye, sayıları artmaya devam etti, binalar genişledi, kaldırımları aştı, sokaklar daraldı, yeşil alanlar talan edildi, her boşluğa bir beton yığını konduruldu...

Bu durum zaman içinde farklı sorunlara neden olmaya başladı... Mesela otomobil sayısı arttıkça park sorunu yaşanmaya başladı. En kalabalık semtlerde bile belediyeler oy kaygısıyla, bir daire daha fazla olsun da para kazanalım diye otoparksız tasarlanmış binalara onay verdiler. Saçma tasarımı ve sırf var görünsün diye girişi imkansız göstermelik otoparkları olan inşaatları görmezden geldiler. İnsanlara otoparklı diye satılan evlerde garaja aracınızı sokamıyordunuz ama olsun, otoparklıydı o evler. Sırf bu yüzden 30-40 bin TL fazla ödemek de koymuyordu insanlara çünkü oralar değerlenecek ve bu evler de 2-3 katına satılabilecekti nasıl olsa... Sokaklar da beleş otopark ya...

Çocuklara oyun alanı kalmamıştı mesela... Ne bir yeşil alan, ne bir boş arsa... Akşama kadar tozun toprağın içinde top peşinde koşan, ip atlayan, türlü türlü oyunlar keşfeden çocuklar yok artık. Hepsi evlerinde telefon, tablet ya da biraz daha şanslıları konsolların başında... Oynuyormuş gibi yapıyorlar. Sağlıksızlar... Hem ruhen, hem bedenen... Ancak haftada bir beden eğitimi dersinde koşabiliyorlar...

Bir de apartman hayatının çileleri büyümeye başladı. Bir pazar sabahı bet sesiyle çığlık çığlık şarkı söyleyen komşunuzun sesiyle uyanabilirsiniz ya da gecenin bir vakti büyük gürültüyle kapatılan apartman ya da daire kapısının gürültüsü...

-----

Üst katımda yaşayan komşumu bir gece saat 04:30' da aramak zorunda kaldım.

- Komşu kusura bakma bu saatte arıyorum ama sanırım tadilat yapıyorsunuz, sabah devam etseniz olmaz mı? 3-4 seferdir çocuk uykusundan sıçradı, ağlıyor, biz sabah işe gideceğiz uyuyamıyoruz...
- Abi biz sadece boya yapıyoruz, bizde gürültü yok, ben de senden geliyor sandım o sesler...
- Komşu şaka mı yapıyorsun, hem boya yapıyorum diyorsun, hem gürültüler benden gelecek... (sözümü kesiyor...)
- Yok abi bizim sohbet ederken sesimiz geldiyse kusura bakma ama başka gürültü yapmadık...
- Yahu sesin nereden geldiğini anlayabiliyorum herhalde değil mi?
- Yok abi bizde öyle gürültü olmadı... O zaman kesin yan daireden geliyor. (Bu arada katlarda birer daire var, yan taraf dediği öbür apartman...)
- Kardeşim her neyse, lütfen biraz dikkatli olun, sabah 6' da kalkıp işe gideceğim, çocuk uyuyamadı daha...
- Tamam abi, kusura bakma...

ve bu diyalogdan sonra yarım saat kadar daha boya kovaları sağa sola sürüklendi, sohbetler edildi, takır tukur sesler oldu derken nihayet sustular... Tabi boyacı giderken hem daire kapısı, hem apartman kapısı inanılmaz gürültülerle kapandı, artık onları önemsemiyorum...

Daha sonra karşılaştığımızda özür dilemek yerine tezini ileri götürüp, kendisinden 2 kat, benden 3 kat yukarıdaki çatı katında oturan ailenin çocuklarının ne kadar gürültü yaptıklarını anlatmaya başladı... Diyecek söz bulamadım artık... Yemin billah ediyor adam "abi gürültüleri sanki benim yatak odamda" diye...

-----

Daha yakın bir zamanda cuma akşamı saat 20:00 gibi alt komşumuz teyzenin kızı ailecek ziyarete geldi. Tahminen 7 - 8 çocuk gürültüsü çıkarma potansiyelindeki 3 çocuğuyla beraber... Bir aile daha var, onların da birkaç çocukları var...

Sanki çocuklar bizim evin içindeler... Annelerin çığlıkları, bedduaları, dayakları, tehditleri, çocukların akla ziyan gürültüleri, bağrışmaları... Babaların küfür kıyamet saçma sapan futbol muhabbetleri, arada hem çocuklara, hem kadınlara ettikleri ağza alınmayacak küfürler...

Salonlarında rahat oturmak için sürekli çocukları arka tarafa, yatak odalarının olduğu yöne kovaladılar ancak orası hem bizim hem de çocuğun yatak odasının olduğu yer aynı zamanda... 09:30' dan gece 01:30' a kadar çocuğunuzu uyutamadığınızı, çocuğun uykusuzluktan artık huzursuzlanıp ağladığını, her daldığında bir gürültü yüzünden sıçrayıp ağlayarak uyandığını düşünün...

Daha önce de defalarca oldu buna benzer durumlar yaşandı, güzellikle uyardık, tartıştık, anlatmaya çalıştık... Ama kafalar da beton olunca işlemiyor işte...

-----

Bir başka zaman, mekan aynı, bizim ev... Bodrum katta, yani benden 2 kat aşağıda oturan ailenin oğlu, bir cumartesi günü müzik dinliyor... defalarca, akşam saatlerinde bile yaşanan bir durum bu... Evimin salonunda telefonla konuşuyorum, karşı tarafın ne dediğini anlamıyorum. Öyle bir ses hayal edin...

Dayanamayıp gidiyorum ve kapıyı çalıyorum. Hayal meyal bir zil sesi var ama ben bile duyamıyorum. Neredeyse kendi iç sesimi duyamayacağım, o kadar gürültü var... Kapıyı yumrukladım, tekmeler attım, zile basa basa düğmeyi yamulttum... En son içerden cılız bir ses geldi... "la aamet, la gapı mu çaliy la?..."

Paşam müziğin sesini kısıp, dinledi bir süre... 3-4 sefer daha çaldım, bu sefer kabahatini anladı, kapıyı açmıyor... Seslendim "kardeş, bi açsana kapıyı... içerdesin duyuyorum, açar mısın kapıyı..." Açtı sonunda... "Ne yaptığını zannediyorsun kardeşim sen, 2 kat yukarıda telefonda konuştuğumu duymuyorum, böyle gürültü mü olur" dedim, "pardon abi" dedi, sırıttı, kapıyı suratıma kapattı...

-----

Diyeceksiniz ki bu şekilde çözemiyorsan neden polise başvurmuyorsun? Tamam geldi polis sorunu o anda çözdük... Sonra? O insanlarla yüzyüze bakacağız... Eskiden insanlar bu noktaya gelmekten utanırdı, ben öyle bir ailede büyüdüm, hiç böyle şeylerle muhatap olmadık... Onu da geç, olduğunda da, insanlık hali olur ya, komşumuz gelip bizden özür dilerdi...

Üstelik üst kat komşum ruhsatsız olduğunu düşündüğüm bir silah taşıyor, karısıyla birbirlerine akla hayale gelmeyecek, düşünürken yüzümü kızartan küfürler, hakaretler ederek kavga eden bir aile... Nasıl muhatap olacaksın? Kapıma polis getirdin diye ertesi gün silahla bana saldırmayacağını kim garanti edebilir?

Alt kat komşumun kızları, oğulları, önceki sene babalarını kaybettiklerinde abartılı üzüntü ritüellerinde kendilerini yerden yere atıp, çığlıklar atarak ağlarken soyunup sokak ortasında asfalta yatıp yuvarlanan, sandalye tabure ne varsa sağa sola fırlatıp cam çerçeve indiren, 1-2 gün sonra da güle oynaya sokakta çocuk gezdiren, şuursuz, rahatsız, kültürsüz, gulyabani gibi tipler... Bu kadar ruhu gösterişle, pislikle dolu insanlara neyi nasıl anlatacaksın?...

-----

Merak etmeyin, öyle izbe bir yerde yaşamıyorum, sıradan bir muhit, normal bir sokak işte... Bu tiplere siz de kendi oturduğunuz apartmanda ya da semtte muhtemelen rastlayacaksınız...

Yine çok uzun oldu biliyorum ama bu konulardan uzun zamandır muzdarip olduğum için anlattıkça aklıma farklı farklı örnekler geliyor, yazmakla bitiremem yani...

Ve tek beklentim de biraz medeniyet, biraz edep... Tek başınıza yaşamıyorsunuz, etrafınızda başkaları da var ve sadece biraz düşünceli olup, başkalarının haklarına saygılı olsanız zaten sorun kalmayacak...

Elbette evinizde müzik dinlersiniz, belki siz bir enstrüman çalıyorsunuz hatta... film seyrederken bazen sesini açmak isteyebilirsiniz, çocuklar oyuna kaptırıp gürültü yapabilir, misafiriniz gelmiştir, ev kalabalıktır, gürültü olur... Bunlar sorun değil... Ama hepsinin zamanı ve dozu var... Lütfen biraz saygı...

Ve artık n'olur biraz medeniyet...

Yeni bir gün doğdu... Merhaba...

2018-08-08T10:10:00.000+03:00

Bugün oğlumun doğum günü...

Bir sürü güzellik yaşadım, bir çok güzel insan tanıdım, dostlarım oldu, çok keyifli anılarım var...

... ama hayatımda hiçbir şey Barış' ın varlığı kadar mutlu etmemiş beni, onu biliyorum artık...

Bir sürü rezilliğe şahit oldum, kandırıldım, aldatıldım, düşmanlarım oldu, çok can yakan zamanlar yaşadım...

... ama hayatımda hiç bu kadar güçlü hissetmemişim kendimi, Barış' ın varlığı daha da güçlü kılıyor beni, hiç ama hiç hesap yapmadan sadece seven bir insan var hayatımda...

İşte mutluluğun resmi... canlarım...

Daha çok zaman var önümüzde... yani en azından ben öyle umuyorum...

İki yüzlü insanlardan, sahte gülümsemelerinden, beklentili sevgilerinden, çıkar kavgalarından, rezilliklerinden, ahlaksızlıklarından, kirlenmiş zihinlerinden uzak durmanın yolunu öğretebilirim sana...

Hele bir de insan olmayı, delikanlılığı, vefa' yı, sabrı, ahlaklı olmayı, saygıyı, sevebilecek kadar güçlü, aşık olabilecek kadar yürekli olmayı da öğretebilirsem, daha ne...

Bir baba başka ne verebilir ki oğluna?

Daha iyi bir miras olur mu?

Daha büyük ne tür bir eser bırakabilir dünyaya?

İyi doğdun Barış' ım... Mutlu ol...

Eski Defterler - 3

2018-07-16T11:22:00.000+03:00

Tencere - Kapak

Erkek - Şimdi biz tencereyle kapak mı olduk?
Kadın - Herhalde,galiba,sanırsam,kesin:)
Erkek - Ama hangimiz tencereyiz yalnız bu önemli bir nokta
Erkek - Sen kapak ol ama
Kadın - Neden peki?
Erkek - Bütün acıyı ben alırım içime,ateşler benim altımda yansın… Sen de ört benim bütün acılarımı…

Bir eski zaman diyaloğu...

Ne mutlu Türk'üm diyene

2018-05-25T18:28:00.001+03:00

Daldan Dala - 16

2018-02-22T11:23:00.000+03:00

Uzun zamandır çocukların taciz ve tecavüz haberlerini öğreniyoruz. Tarikat yurtlarında, derneklerin kaçak evlerinde... "Böyle bir olayın bir kere yaşanmış olması bütün kurumu lekelemeyi gerektirmez" denilebiliyor pişkince...

3 - 4 yaşında çocuklara tecavüz ediliyor, çocukların iç organları parçalanıyor, hayatları kararıyor... Aileleri yapıyor bu rezilliği ya da tanıdıkları insanlar...

Detaylara giremeyeceğim, düşündükçe, konuştukça midem bulanıyor, zaten herkes okumuş duymuştur..

Biz ne zaman böyle bir ülke haline geldik? Ne ara bu kadar iğrenç, şerefsiz insanlarla doldu bu ülke?

http://hthayat.haberturk.com/anne-ve-cocuk/cocuk/haber/1047885-tacizi-cocuk-anlatmiyor-davranislariyla-belli-ediyor

Üstteki yazıyı da okuyun, okutun...

-=0=-

Bir taraftan da başka ne idüğü belirsiz tipler, yine vakıf ve/veya cemaat adı altında organizasyonlarla, çıkıp "asansörde halvet", "yorgan ve battaniyeyle şehvet" başlıklarında zırvalayıp duruyorlar...

Sizin ruhunuz pislikle dolmuş, zihninizden pislik fışkırıyor... Gezdiğiniz dolaştığınız yerlerde kadına insan diye değil cinsel obje diye baktığınız için aklınızdan cinsellik, seks, masturbasyon, halvet falan hiç çıkmıyor...

Kadınla erkeğin birbirlerine selam verirken seslerini duymalarından dolayı tahrik olup halvete niyetlenebilecekleri fikri sizce nasıl bir kafadan çıkar?

Daha da dramatik olan tarafı ise bu cemaatlerin kadınlarının da bu fikirleri desteklemesi, doğruluğuna gönülden inanmaları, bunları açıkladıkları için hocalarına hayır duaları ediyor olmaları...

Ve bunları yıllarca dinleyip hipnotize olmuş bir nesil de sokaklarda dolanıyor... Bu kafaların ürünü olan tacizciler, sapıklar, pedofili kurbanı çocuklara tecavüz ediyor...

-=0=-

Fetö denen pisliğe yıllarca kucak açıp devletin en kritik pozisyonlarına yerleşmelerine, örgütlenip güçlenmelerine, siyasete, eğitime, devlet kurumlarına sızmalarına ses çıkarmayanlar...

Zamanında bir gün bunların yaşanabileceği konusunda uyaranları vatan haini ilan edenler...

O şaklabanı hoca efendi hazretleri diye yere göğe konduramayıp, ona ithafen hasret dolu, sevgi dolu şiirler okuyup methiyeler düzen, elini eteğini öpenler...

Şimdi bu kansızların yarattığı kaosu temizlemek için sağa sola saldıranlar...

Kendilerine yeni bir tarikat bulmuşlar, şimdi de onu besliyorlar...

http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/egitim/931393/MEB_in__Nurcu__sevdasi_bitmek_bilmiyor__FETO_gitti_Hayrat_geldi.html

Zamanında Fethullah Gülen' in organizasyonları için de "hayır işleri yapan ilim irfan yuvaları" diyordunuz, şimdi de onlara tanınanlara benzer imtiyazları Hayrat Vakfı' na sağlıyormuşsunuz... Ne tesadüf ki bunlar da Nur Cemaatinin bilmemne kolunun adamlarıymış, tıpkı Fettoşun adamları gibi...

İleride birgün çıkıp "Bunlar da bizi kandırdı, halbuki ne istedilerse vermiştik" demek zorunda kalmazsınız inşallah...

Barış'ım geldi...

2017-07-24T11:05:00.000+03:00

Yeniden merhaba... Çok uzun zamandır birşeyler yazamadığımı farkettim... Farkettim diyorum zira aklım bambaşka yerlerde...

İş hayatında tempo yüksek, hafta sonları yazılım uzmanlığı eğitimine devam ediyorum, sosyal hayata zaten vakit kalmıyor ama asıl önemli olan bunların hiçbiri değil...

Hayatımda bir yıla yakın bir zamandır muhteşem birşey var; Barış adında, cıvıl cıvıl, gürültücü, sevimli, bez kirletme rekortmeni, baba delisi süper bir yaratıktan bahsediyorum...

O benim oğlum...

Haberini aldığımız günden beri eşimle hayatımızı kökünden ve sonsuza dek değiştiren, binbir türlü zorluk, yorgunluk, endişe katan ama zerre şikayetçi olmadığımız, aksine ona her baktığımızda binlerce kere şükürler edip, birlikte şapşalca sırıttığımız muhteşem canlı...

Rabbim herkese bu mutluluğu yaşamayı nasip etsin inşallah...

Şu yaşıma kadar defalarca aşık olduğuma inandım, daha fazla mutlu olamam diye düşündüm, sevginin zirve noktası bu diye geçirdim içimden...

Ve hayatımda hiçbirşeyde bu kadar yanılmadığımı farkettim...

Aşk, şu aşağıda fotoğrafını gördüğünüz şey...

Hayatımda hiçbir şey beni bu kadar heyecanlandırmadı, hiç bu kadar mutlu edemedi, başka kimseye ya da birşeye karşı bu kadar aşkla bu kadar sevgiyle bağlı hissetmedim kendimi... Ve annemden sonra hiçkimse bana bu kadar saf, bu kadar katıksız ve karşılıksız bir sevgiyle sarılmamıştı...

Hayatımda hiç bu kadar güzel bir sıfatım olmamıştı; "Baba"

ve eşim, hayat arkadaşım, yoldaşım... Bir insanın hayatında alabileceği en güzel hediyeyi verdi bana, en güzel sıfatı kazanmamı sağladı... Sana ne borçlu olduğumu tarif etmek bile imkansız, iyi ki varsın, iyi ki varsınız ikinizde...

8 Ağustos 2016 hayatımın sonsuza denk değiştiği muhteşem tarih... Gerisi küllüm hikaye...

Tek umudumuz iyi bir "İNSAN" olması için ona bir yol açabilmek...

Freelance Hizmet Satınalmak

2017-01-31T14:40:00.001+03:00

Türkiye' de freelance kültürü uzunca bir zaman sağlıklı yürümedi. Bazı sözüm ona freelance çalışanlar akıllarınca uyanıklık yapıp insanları dolandırdıkça diğer emekçilerin de adı kötüye çıktı doğal olarak. Ben de uzunca bir dönem böyle bir mücadele verdim.

Bir proje toplantısında işveren bana "senin de parayı aldıktan sonra ortadan kaybolmayacağını nereden bileceğim?" diye bir soru sordu... Ben yaptığım işlerde bütün iletişim bilgilerimi, adresimi ve hatta bir de ıslak imzalı sözleşme/taahhütname veriyor olmama rağmen bazen böyle fazladan şüpheci insanlara kendimi anlatmakta zorlanıyordum...

Oysa böyle üçkağıtçılar olmasa bir freelance ile çalışmak bazı noktalarda avantajlıdır.

Maliyeti düşüktür. Büyük işletmelerin hesap yaparken işin bedeli üzerinde ekledikleri bir sürü kalem bir freelance' in masraf kalemleri listesinde yoktur.

Bir freelance, ne kadar profesyonel olsa bile bir ajanstan, kurumsal bir firmadan daha heyecanlı, daha enerjiktir.

Yaratıcılığını ticari kaygılarla, muhasebesel hesaplarla kısıtlamaz, onun tek odak noktası iyi bir iş çıkarmaktır. İşi yaparken ofisinin kirası, stopajı, vergiler, diğer çalışanların sorunları, ofisin muhtelif masrafları ve sorunları ile uğraşmak yerine sadece işine konsantre olabilir...

Daha bir sürü avantaj söylenebilir, sizin de eklemek istedikleriniz varsa, yorum üzerinden bunları konuşmaya devam edelim lütfen...

Artık freelance kültürüne önceki zamanlara kıyasla daha saygın bir gözle bakılıyor ve bu hizmetler için tanıtım mecraları var. bionluk.com' da bunlardan biri...

Aklınıza gelecek ya da belki hiç düşünmediğiniz bir çok hizmet çeşidi için freelance çalışana çok da uygun fiyatlarla bu platformdan ulaşabilirsiniz.

Yapacağınız alışverişlerde ödemeler de bu platform üzerinden yapılacağı için siz aldığınız iş ya da hizmeti onaylamadığınız sürece alamadığınız bir hizmet için paranızı kaptırma riskiniz yok.

Elbette hizmet veren de korunmuş; siz hizmeti teslim ettiğinizi belirttikten sonra alıcı da onay vermesi gereken sürede ödemenizi yapmazsa, ödemeyi geciktirmeye kalkarsa, sizin alacağınız da ondan otomatik kesiliyor... Detayları siteden öğrenebilirsiniz.

Destek personeli de çok ilgili. Freelance olarak "ben şu işi yaparım" diye kayıt olduğunuzda sizi arayıp sohbet tadında, sizi ve iddianızı sorguluyor ve orada hizmet/iş satmaya çalışacak insanların dürüstlüğünü, dolayısıyla sistemin kalitesini garanti etmeye çalışıyorlar...

Benim de bir ilanım var yayında. Eğer sizin de tanıtım yazısı ihtiyacınız varsa, profilimi ziyaret etmenizi öneririm...

bionluk / e-SerdarK

15 Temmuz sonrası

2016-10-03T09:42:00.000+03:00

Epey zaman önce yazmya girişmişim bunları ama yarım kalmış, iş güç işte... Buyrun...

------

Yıllarca bir sürü mecrada insanlar veryansın ettiler, cemaatleri siyasetin, devletin içine bu kadar sokmayın, buna göz yummayın diye... Kimse dinlemedi...

Salya sümük ağlaşan bir grup zibidi, yıllarca kahraman ilan edildi, yere göğe kondurulamadı...

Sahi, birileri ondan bahsederken "Fethullah Gülen hoca efendi hazretleri" diyordu, kimlerdi onlar???

Yurtdışında okullar yaptılar, hem de alakalı alakasız bir sürü ülkeye, sözüm ona kültür elçisi olarak dünyanın parasını harcayarak... Bu paranın kaynağı hiç sorgulanmadı; hayırsever iş adamları dendi, geçildi...

O zamanlar ben de birçokları gibi gıyabında sordum; madem ülkeni bu kadar seviyorsun, Afrikanın açlıktan kırılan alakasız bir kasabasında Türkçe eğitim veren bir okul açmak yerine, kendi memleketinde okula gitmek için çamurun batağın karın içinde kilometrelerce yürüyen çocukların kendi köylerine ufak bir okul yapsan ya? Camı kırık, kapısı kapanmayan, damı akan bir sürü köy okulu var, onları onarıp, o çocuklara daha sağlıklı bir ortam sağlasaydın ya... Benim gibi bu ve benzeri ayrıntıları sorgulayan herkes tepki aldı, ha gayret vatan haini ilan edileceklerdi...

Cumhurbaşkanının "Halkım da Allah da affetsin" diyerek özür dilemesi bir erdem elbette...

Ama arkadaş, bunca yıl bu olayların buraya geleceğini, devletin içine bu kadar nüfuz etmesine göz yumacağınız bu insanların birgün daha fazlasını da isteyeceklerini kestiremediniz mi? Hani sizin ustalığınız? Kandırıldık deme lüksünüz var mı?

"Ne istediniz de vermedik?" sözünün arkası da araştırılacaktır umarım...

Deşeledikçe neler çıktı, görüyoruz hepimiz... Asla aklıma gelmezdi dediğimiz insanlar bu örgütle ilişkili çıkıyor. Nasıl da kamufle olmuşlar...

Geçmişte sınav skandalları yaşanmıştı, o zamanlar sorumluları adeta ölümüne korumuştunuz, "yedirmeyiz" demiştiniz... Ne kadar çok insanın hakkını yemişler... O hakkı yenilen, yılları çalınan insanlar ne olacak?

Balyoz, Ergenekon ve benzeri davalarda nice şanlı asker senelerce perişan oldu, hastalanan, ölen, intihar eden, hayatı alt üst olan insanlar... Bunlar ne olacak? O meşhur savcınız için milli kahraman dediniz, arkasında durdunuz, koruyup kolladınız, adam foyası ortaya çıkınca ortadan kayboldu... Askeriyenin gizli sırlarının tutulduğu kozmik odaları açtınız, gizlilik derecesi yüksek evraklar ortalara döküldü, bu şerefsizlerin eline geçti, sonuç ortada...

Az kaldı koca memleketi altın tepside sunacaktık...

Zaten dünyalıklarını fazlasıyla yapmışlar, girmedikleri delik, sızmadıkları yer kalmamış...

Acaba bundan ders aldık mı? FETÖ denen illetin yerini başka "hoca efendi hazretleri" almaz artık değil mi?

Daldan Dala - 15

2016-06-23T09:50:00.003+03:00

İlk blog yazımın üzerinden tam 12 yıl geçmiş... İlk yazının tarihi 23 Haziran 2004...

Gerçi ondan sonra araya askerlik girdi, iş güç derken, sonraki ilk yazım ve devamı 2007 yılının Ocak ayından sonra gelmiş...

Epey mesai harcamışım aslında bu bloga, güzel şeyler de çıkmış, bir sürü vasat iş de var...

-=0=-

Bir dönem bloga, tarihle ilgili notlar düşeceğim düşüncesiyle dönemin yaşananlarını yorumlayarak devam ediyordum. Son zamanlarda o kadar çok olay oldu ki üstüste, artık takip etmek de mümkün değil.

Şehitler, ölümler, patlamalar, bombalı araçlar hayatımızın gündelik bir parçası haline geldi. Herşeye alıştık.

Teröristi halaylarla davulla zurnayla karşılatırsan, devleti ayağına götürürsen olacağı bu işte... Koca devlet "kandırıldı", "silah bırakıyoruz dediler halbuki silah depoluyoruz demek istemişler", bak görüyor musun?

Bu kadar terör olayı yaşanırken yine de bizim önceliğimiz nedir? Başkanlık elbette, cahil misiniz pardon da? Hem zaten "90 yıllık enkaz" da yeni kaldırılmış... Hem kabahat sizde; verseydiniz 400 milletvekilini, bu kadar insan ölmezdi... üstelik bir seçimi yok sayıp size ikinci bir şans daha verdik, anlamadınız...

Devam et Türkiye'm, hedef 2023... aynen böyle devam et ki kına yakmalık sebebini iyice sıva... hüloloooğğğ...

-=0=-

Dün Yaşar Nuri Öztürk' ü kaybettik, mekanı cennet olsun...

Bir ilahiyat profesörünün yobazlığa karşı verdiği mücadeleyi yıllarca gördük, destekledik, ondan feyz alıp bazı şeyleri anlatmaya çalıştık ama ona da bize de inanmadılar, "işine geldiği gibi yorumluyor" dediler, "dinden çıktı" diyenini de gördüm, "o herif aslında mason" diye çamur atanını da...

İşte o çok bilenler, ayda 750 bin TL' ye "hocam banyo yaparken kulağıma su kaçtı, orucum bozulur mu?" sorularına salya sümük ağlamaklı cevaplar veren din tüccarlarına hayranlıkla bakmaya devam ediyorlar ama, "böyle yaparak sizi kandırıyorlar" diyene yıllarca kin beslediler, düşman bellediler..

Velhasıl neymiş; yurdum insanı ezik arabesk ruhuna hitap eden salya sümük herşeye mal gibi hayranlık beslemeye bayılıyor...

Hem bir de ibadet edebilmek için ille de bir şeyhi, şıhı olması gerektiğine, mutlaka birilerine mürid olması gerektiğine inanan, çobansız, güdülmeden kıldığı namazdan, tuttuğu oruçtan bile emin olamayan zavallılarla dolu bir memlekette yaşıyoruz.

Hatırlarsanız zamanında ne şeyhler gördük, müridlerine kutsaldır, sevaptır diye bilmemnerelerini öptüren, ayaklarına kapandıran...

Adamın haline bakın, bu nasıl bir şaklabanlıktır, nasıl bir riyakarlıktır.

Bu kitleye bu kadar ayyuka çıkma hakkını veren, tekkelerin açılmasına, ortalığın şeyhlerle şıhlarla ve bunun gibi şaklabanlarla dolmasına göz yuman zihniyet, tecavüze uğrayan çocuklar karşısında da sessiz kaldı elbette...

Bir sürü yasadışı ev işleten, kayıtdışı eğitimler (?) veren bir vakıf bu konuda suçlanınca da "böyle bir olayın bir kere yaşanmış olması bir kurumu kötülemek için sebep olamaz" gibi olağan dışı zırvalamalar sergilediler.

Ve bu yasa dışı oluşumlar, nereden geldiği belli olmayan paralarla ve müridlerini de bağış adı altında bol bol soyarak süper lüks ototmobillerle gezip, tatil yörelerinde jetski' lere binip insanlarla alay etmeye de devam ettiler...

Deniz Feneri Davası' nı da unutmuş değiliz... unutmadık değil mi? Yahu onu da mı unuttunuz? Ha pardon siz o sırada kutu açma yarışmaları seyrediyordunuz değil mi? Şimdi de survivor var, diziler var; meşgulsünüz tabi, oyaladım, kusura bakmayın...

Gerçi 17-25 Aralık Rüşvet ve Yolsuzluk operasyonları için "çalıyorlarsa da iyi yapıyorlar, en azından para ülkede kalıyor" diye tevekkülle karşılayan bir halkın böyle basit (!) olayları unutması normaldir...

Üstelik aynı tipler "kefenimizle geldik" diye artistlik yapıp, şehirlerinde çıkan çatışmalara bombalamalara gık diyememişlerdi değil mi? evet evet...

Ayrıca kefenle huzuruna gittikleri sayın cumhurbaşkanının da diploması şaibeli ama önemli değil reyiz o, ne yapıyorsa haklıdır, doğrudur...

Daha da yazamadığım bir dünya olay, konu... tartışmakla bitmez ki...

Başka yazılarda devam ederiz parça parça... Sevgiler...

Not Al...

2016-01-22T09:40:00.000+02:00

Farkettim ki uzun zamandır kendime önemli bir haksızlık yapmışım. Kelimelerle dans ederdim bir zamanlar, alt alta üst üste oynaşırdık... Şimdi ise sosyal medya denen lanetli mecranın içinde kısa kısa cümlelerle her şeyimizi anlatmaya çalışıyoruz.

Her zaman bir not defterim olmuştur. Cebimde ya da çantamda bir kalem ve ufak bir defter hep yazmaya hazır halde benimle birlikte gezerdi her nereye gittiysem. Nerede ve nasıl bir ortamda olduğum hiç farketmezdi, aklıma her geleni de yazmazdım öyle, o defter bir karalama tahtası değildi... Birileri arkadaşının telefonunu not alsın diye yaprak koparıp vermezdim bile; kıymetliydi o defterler. Bir sürü biriktirdim onlardan, içlerinde hayatım saklı...

Sonra bilgisayarlar, daha sonra akıllı telefonlar hayatımızı işgal ettikçe bu notlar da dijital ortamlara taşınmaya başladı. Tadı, tuzu, kokusu kalmaz oldu. Kağıdın kenarındaki çay bardağı izi olmayınca tutulan notlardan da tat alınmaz oldu...

İlk zamanlar blog' da bile yazacaklarımın taslaklarını önce not defterimde hazırlardım. Sonra burada "taslak" olarak kaydetmeye, sonra bakarım, tamamlarım demeye başladım. Defterde olsa her an önüme gelecek, eksikliğini farkedip tamamlayacağım o yazıyı, bu şekilde taslakların altında unutulup gidiyor. Geri döndüğünde ise o anki ruh halini yakalamak mümkün olmayacağı için ortaya çıkan yazı da yavan oluyor elbette...

O defterlerde ne hatıralar, ne dostluklar, ne aşklar, ne isyanlar var... 92-93 yıllarından 2008-2009' a kadar hiç aksatmamışım, hep bir defterim olmuş yanımda... Sonrası hüsran...

Daha dün akşam, oturduğum semtte şahit olduğum bir durumu paylaşmak istedim; not almalıydım bunu... Fotoğrafını çektim o sahnenin... Twitter' ı düşündüm, yer yetmez, derdimi anlatamam... Facebook' da bu tür şeyler paylaştığımda gereksiz bir tartışmanın içinde bulacağım kendimi... ama bir yandan bu durumla ilgili hayatıma bir not düşmek de istiyorum... Sonuca baktığınızda elimde sadece o anla ilgili çekilmiş bir fotoğraf var... birkaç hafta, belki de bir iki ay' a kalmaz o fotoğrafı neden çektiğimi de unuturum... Al sana kaybolan bir an...

Karar verdim, yeniden bir not defteri edinip, çantamın bir köşesinde bulunduracağım yine... Siz de deneyin...

Hangisi daha keyifli görünüyor sizce?