Sizlerin cevaplarını bekliyorum.

Nilüfer Belediyesi, Türkiye’nin ve özellikle Marmara Bölgesi’nin deprem riski altında bulunduğundan hareketle vatandaşlara yol gösterici olması amacıyla Doğal Afet El Kitabı hazırladı.

Taşınması kolay, konuların resimlerle anlatıldığı 47 sayfalık kitapta, deprem sırası, öncesi ve sonrasında yapılması gerekenler, dikkat edilmesi önemle vurgulanan hususlar, yapılacak planlamalar ayrıntılarıyla anlatılıyor.

Kitabın “Deprem Sırasında” başlıklı bölümünde, şu bilgilere yer veriliyor:
“Kuvvetli bir deprem olduğunu hissettiğinizde, eğer mümkünse düşebilecek eşyalardan korumak için yakınınızda bulunan masa ve benzeri bir eşyanın yanında olmalısınız.
Kitaplık, pencere ve duvara takılmış raf sistemleri gibi devrilme ve düşme riski bulunan eşyalardan uzak durmalısınız.
Eğer yanında bulunduğunuz masa veya benzeri cisim, sarsıntının etkisiyle kıpırdamaya başlar ve hareket ederse onu tutun ve onunla birlikte siz de yer değiştirin.
Pencerelerden uzak durun. Büyük bir deprem anında camlar patlayarak etrafa sıçrayabilir.
Eğer stadyum ve sinema gibi bir mekandaysanız, koltuğunuzda kalın ve ellerinizle başınızı koruyun.
Açık alandaysanız, boş bir alana geçin, ağaç, bina, elektrik kabloları ve direkleri gibi cisimlerden uzaklaşın.”

DİĞER BAZI UYARILAR

Deprem sırasında araçla hareket halinde olanların, sakince yolun kenarına yanaşması ve kontağı kapatması önerilen kitapta, üst geçit, gerilim hatları ve direklerden uzak durulması gerektiğini belirtiliyor.
Mutfakta bulunanların deprem anında buzdolabı, fırın ve mutfak dolaplarından uzaklaşmasının iyi olacağının ifade edildiği kitabın “Depremden Sonra” bölümünde ise şu önerilerde bulunuluyor:
“Sakin olun ve çevrenizdekileri sakinleştirin. Yangın kontrolü yapıp gaz kaçaklarına karşı tedbirli davranın.
Gaz, su ve elektrik hatlarını kontrol edin. Gaz kaçağı varsa kibrit, çakmak, el feneri, cep telefonu ve diğer elektrikli aletleri kullanmayın.
Eğer telefonlar çalışıyorsa acil olanlar dışında tüm aramaları erteleyin.”

ACİL DURUM, AİLE VE EV PLANI

Kitabın, deprem öncesi alınması gereken tedbirlerin anlatıldığı “Acil Durum, Aile ve Ev Planı” başlıklı kısmında ise şu bilgiler yer alıyor:
“Her odadaki güvenli noktaları tespit edin ve aile fertlerine bunları bildirin.
Ayna, cam, asılı objeler, şömine, yüksek mobilyalar gibi tehlikeli noktaları belirleyin. Ara sıra ev içi tatbikat yaparak, tespit ettiğiniz güvenli noktaları kendiniz ve çocuklarınızla test edin.
Mutlaka ilk yardım eğitimi alın. Acil durumda aranacak numaraların bir listesini yapın.
Gaz, elektrik ve su hatlarının nasıl kesileceğini öğrenin.
Acil durumlar için yiyecek, su, ilaç, ilk yardım kiti, çeşitli gereç ve giysi stoklayın. Yanıcı ve boya gibi parlayıcı maddelerin bulunduğu kapları alçak raflara koyun.
Antibiyotik, çocuk ilaçları, ağrı kesici, göz damlası, soğuk algınlığı ve öksürük ilacı, alerji ilacı, kulak ve burun damlasının ev ve iş yerlerinde bulundurulmasında fayda var. Stokladığınız ilaçların tarihlerini kontrol edin.”
Kitapta ev ve iş yerlerinde bulundurulmasında faydalı olacağı belirtilen eşyalar, yağmurluk, yürüyüş ayakkabısı, çorap, il ya da ilçenin haritası, banka cüzdanı, sağlık karnesi, el feneri ve yedek pil, küçük radyo, tuvalet kağıdı, sıvı el sabunu, diş macunu, diş fırçası, iş eldiveni, küçük ebatlı balyoz, balta ve kürek, plastik çöp torbası, kamp çadırı, uyku tulumu, nakit para, kurutulmuş yiyecek, su ve yedek giysi olarak sıralanıyor.

“SU STOKLAMAYI UNUTMAYIN”

İçme suyu bulamamanın, tehlikeli ve ölümcül olabileceğine dikkati çekilen kitapta, ayrıca şu öneriler de yer alıyor:
“Büyük bir deprem ve doğal afeti izleyen günlerde, şehir içme suyu şebekesi zarar görmüş ve içme suları kirlenmiş olabilir. Böyle bir durumda temiz içme suyu çok önemlidir. Bir haftalık bir süre için kişi başına ortalama 22 litre su depolamak yeterli olacaktır. Evde evcil hayvan varsa onu da bu hesaba katmak gerekir. Suların serin ve karanlık ortamda 6 ayda bir değiştirmek üzere stoklanması mümkündür.
Herhangi bir doğal afet veya acil durumdan sonra en önemli ihtiyaçlardan biri aydınlatmadır. Özellikle depremden sonra kesinlikle kibrit, çakmak, mum ve gaz lambası kullanılmamalıdır. Mümkünse küçük bir jeneratör edinmekte fayda vardır. Kişisel kullanımınız için el feneri gibi daha küçük aydınlatma ekipmanları tercih etmenizde fayda olacaktır.
Yiyecek temini, su kadar önemli bir durumdur. 7 günlük bir kampa hazırlanırmışcasına stoklama yapmayı unutmayın.”

Ceviz henüz yeşilken kabuğunu yontun samırsak döver gibi dovüp ayağınızı 15.daka suda tutuktan sonra ayağınızın altına altına naylon bırakıp ceviz kabuğunu üstüne bırakıp ayağınızı üstüne koyduktan sonra naylonu sarın. Sonrada çorabınızı üstüne geçirerek yatabilirsiniz. Sabah kalkıp ayağınızı yıkadığınızda mantarın tamamen iyileştiğini göreceksiniz.

Bilmediğiniz bir kişi (bu kişi memleketimin yılmaz, hırçın, asabi, psikopat sapıklarından biriside olabilir) tarafından sürekli aranıyorsunuz ve kim olduğunu merak ediyorsunuz.
Eğer Vodafone abonesi iseniz mesajınıza KIM yazıp bir boşluk bırakın ardından 10 haneli vodafone gsm numarasını yazıp 7070′ e gönderin bu hizmet ücretli olup iki kontor kesilmektedir.
Hediye kontorler bu servis için kullanılamaz.

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncu-ergenekon-iddianamesi-indeksi

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-1-200

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-201-400

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-401-600

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-601-800.pdf

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-801-1000.pdf

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-1001-1200.pdf

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-1201-1457.pdf

Dünya Bülteni/Haber Merkezi

İsveç gazetesi Aftonbladet’ta yayınlanan bir haber, İsrail askerlerinin neredeyse günübirlik gerçekleştirilen Batı Şeria operasyonları ve gözaltına alınan filistinli çocuklar hakkında şok iddialar ortaya attı.

İsveç’in en çok satan sol eğilimli günlük gazetesi Aftonbladet’ta “Çocuklarımızın organlarını yağmalıyorlar” başlığı ile verilen haberde, Filistinlilerin “Batı Şeria ve Gazze’den bazı gençlerin İsrail ordusu tarafından tutuklanmalarının ardından cesetlerinin bazı organları eksik bulunduğu halde ailelerine teslim edildiğini” söyledikleri iletiliyor.

Haberi hazırlayan Donald Boström, Nablus’lu Halid’in, Ceninli Raad’ın annesinin ve Gazze’den Mahmut ve Nefes’in amcalarının kendisine ‘Oğullarımız gönüllü olmayan organ bağışçısı haline getirildiler ve kaybolmalarının ardından birkaç gün içinde cesetlerinin bazı organları eksik olarak bizlere teslim edildi’ dediğini” yazdı.

Ailelerin anlattıklarına göre, İsrail askerleri tarafından kaçırılan filistinli çocuklar ve gençler öldürülmeden önce organlarını “bağışladıklarına” dair bir belge imzalamak zorunda da bırakılıyor.

Haberde, 2000 yılından bu yana Türkiye, Doğu Avrupa ve Latin Amerika’da yapılan organ nakillerinde kullanılan böbreklerin yarısının İsrail’den yasadışı yollarla elde edildiği, sağlık bakanlığının da bu olaylardan haberi olduğu da iddia ediliyor.

Haberin yazarı Boström, Batı Şeria’da görev yapan BM görevlilerinin de benzer suçlara şahit olduğunu ve kendisine aktardığını yazdı.

Boström’ün makalesinde yakınlarda New Jersey’de keşfedilen suç çetesi arasında bağlantı kuruluyor. Amerika’da büyük bir şok meydana getiren şebeke, aralarında çok sayıda hahamın ve yahudi politikacının da bulunduğu kişilerin, insan böbreği satışında aracılık etmekle itham ediliyorlar.

Boström, ilk Filistin İntifadası zamanında, 1992 yılında gerçekleşen başka bir organ çalma hadisesinden de söz ediyor. Yazara göre İsrail askerleri bu dönemde Nablus’ta taş fırlatan bir Bilal Ahmed Ranian isimli Filistinli genci göğüs, bacak ve karnından vurduktan sonra sevdiklerinin bilmediği bir yere götürdü ve beş gün sonra hastane sargıları içinde ailesine iade etti. Mezar kazılırken Bilal’in açılan göğsünde, naşının midesinden çenesine kadar yarıldığını gösteren izlere rastlandı.

Aftonbladet gazetesindeki haberde, vücudu göğsünden çenesine kadar yarılmış bir cesdin resmi de yayınlandı.

İsveç gazetesinin iddiaları İsrail’de büyük tepkiyle karşılanırken, hem gazete yazarı hem de İsveç “anti-semitik” olmakla suçlandı.

İsveç’teki İsrail büyükelçiliği sözcüsü ise habere cevabın yakında verileceğini söylemekle yetindi.

ilgili haber:

Hepimizin çok iyi bildiği Gençlik Marşı (Dağ başını duman almış), aslen İsveç anonim şarkısıdır. Üç şırfıntı kız (Tre trallande jäntor) adı ile bilinir, üç kız kardeşin ormandaki erotik hikayesini anlatmaktadır. Bestesi Felix Körling’e,(1864-1937) sözleri Gustaf Fröding‘e (1860-1911) aittir. Sözleri Ali Ulvi Bey tarafından kaleme alınmıştır.

http://translate.google.com/

isveççeden türkçeye çevrilebilir.
Där gingo tre jäntor i solen
på vägen vid Lindane Le,
de svängde, de svepte med kjolen,
de trallade, alla de tre.

Och gingo i takt som soldater
och sedan så valsade de,
och “Udden är så later”
de trallade, alla de tre.

Men när som de kommo till kröken
av vägen vid Lindane Le,
de ropade alla: “Hör göken!”
sen skvätte och tystnade de.

Och tego så tyst som de döda
och rodnade, alla de tre.
Men varföre blevo de röda
och varföre tystnade de?

Jo!

Det stod tre studenter vid grinden,
och därför så tystnade de
och blevo så röda om kinden,
de trallande jäntorna tre.

Det stod tre studenter vid kröken
och flinade, alla de tre,
och härmde och skreko: “Hör göken!”

GENÇLİK MARŞI (DAĞ BAŞINI DUMAN ALMIŞ)
Dağ başını duman almış
Gümüş dere durmaz akar
Güneş ufuktan şimdi doğar
Yürüyelim arkadaşlar
Sesimizi yer, gök, su dinlesin
Sert adımlarla her yer inlesin
Bu gök, deniz nerede var
Nerede bu dağlar taşlar
Bu ağaçlar güzel kuşlar
Yürüyelim arkadaşlar
Sesimizi yer, gök, su dinlesin
Sert adımlarla her yer inlesin
Dağlar taşlar güzel kuşlar
Ya bu insanlar insanlar
Güneş ufuktan bir gün doğar
Yürüyelim arkadaşlar
Sesimizi yer, gök, su dinlesin
Sert adımlarla her yer inlesin
och alla så trallade de.

İlgili video
http://svtplay.se/v/1637857/allsang_pa_skansen/program_6__allsang_-_tre_trallande_jantor

Burkay, PKK’nın bilinçli oluşturulduğunu ve talepleri terörize ederek sorunun bastırılması için araç haline getirildiğini savundu

İsveç’te yaşayan Kürt aydın Kemal Burkay, bölgedeki sorunun bir türlü çözülememesiyle ilgili çarpıcı iddialar ortaya attı.

İddialarını Ergenekon iddianamelerindeki verilerle destekleyen Burkay, ‘derin devlet’i kastederek, “Bazı çevreler PKK’nın silah bırakmasını engelliyor.” diyor. Darbe girişimlerine dikkat çeken Burkay, şiddete son vermeyen PKK’nın aynı amaçlarla kullanıldığını söylüyor.

Abdullah Öcalan’ın İmralı’da ‘derin devlet’in kontrolünde tutulduğunu ileri süren Burkay’a göre, nakil şart: “Öcalan’ın Adalet Bakanlığı’nın kontrolündeki bir cezaevine nakli olmazsa derin devlet, PKK’yı yönlendirmeye devam edecek.”

Eski siyasetçi Kemal Burkay, Öcalan’ın yakalanıp Türkiye’ye getirildiğinde PKK’ya silah bıraktırma yönünde kararlar aldığını söylüyor. Bu çerçevede örgütün adını önce KADEK ve Kongra-Gel olarak değiştirip daha önceki programını da terk ettiğini ileri sürüyor. Fakat devletin buna bir cevap vermediği iddiasında. “Maalesef derin devlet bunu istemedi.” diyor.

Burkay, iddiasına açıklık getirirken, “2004 yılından sonra PKK tekrar hareketlendirildi. Dikkat ederseniz, bu aynı zamanda hükümeti devirme planlarının, AKP hükümetini devirmek için belli güçlerin harekete geçtiği dönemlerdir.” ifadelerini kullanıyor. Bu dönemde hazırlandığı öne sürülen Ayışığı ve Sarıkız gibi darbe planlarına sözü getiriyor. Örgüte yeniden PKK adının verildiğini, daha da şahinleştirildiğini ve yeniden silahlı çatışmaların başladığını ileri sürüyor. “Bu, bence Öcalan vasıtasıyla PKK’nın yeniden yönetilmesi olayıydı.” diyen Burkay, örgütün bağımsız olmadığı görüşünde. “Yakalandığı andan itibaren Öcalan, İmralı’da derin devletin kontrolündeydi. Eğer oradan örgütünü yönetebiliyorsa, bu derin devlet istediği içindir. Eğer Genelkurmay silahların susmasını istiyorsa bu mümkündür. Yani, Öcalan’ın söyleyecekleri, kendisine söyletilenlerdir” şeklinde imalarda bulunuyor. Kürt aydın, iddialarını şöyle sürdürüyor: “Ergenekon’u nasıl kullanıyorlarsa, PKK’nın eylemlerini de öyle kullanmak istediler. Bu çatışma ortamının sürmesinden bazı çevreler yarar umdu. Onların işi galiba bu, yani çatışma ortamının devamında faydaları var. Yoksa işsiz kalacaklar. İmtiyazlarını yitirecekler, statükoyu sürdüremeyecekler.”

Burkay, Kürt meselesinin çözümünde Ergenekon davasının da bir fırsat olduğu inancında. Tam bu dönemde ‘demokratik açılım’ çalışmalarının başlamasını olumlu görüyor. Hükümete desteğini ifade ederken, “Bu kadarı bile önemlidir. Sorunu kabul etmek, sorunun eski yöntemlerle çözülemeyeceğini görmek ve çözüm için de tüm taraflarla bir diyalog ortamı aramak; bunlar olumlu.” diyor.

CHP ve MHP’ye ise tepkili. CHP’nin sosyal demokrasiyle bir alakasının olmadığını savunurken şunları söylüyor: “Çok muhafazakâr ve tutucu bir konumda ve de statükocu. Böyle bir politika izlemesinde de sanıyorum, uzun yıllar tek parti olarak Türkiye’de düzen koruyuculuğunda yer almasının rolü var. Yani CHP, bu statükoyu adeta kendi malı gibi görüyor ve onu sahipleniyor. CHP’nin 1930′lardaki politikayı hâlâ sürdürmeye çalışması, o dönemlerde inşa etmeye çalıştığı toplum modelini bugün hâlâ korumaya çalışması olacak şey değil.” Burkay’a göre MHP de ’son derece şoven politikalar’ izliyor.

GÜNEYDOĞU’YA KIBRIS BENZETMESİ

Kendi önerilerini de sıralayan Burkay, tartışılacak görüşler ortaya koyuyor. Federasyon talebini gizlemezken örnek olarak Kıbrıs’ı gösteriyor. Ada’da 150 bin Türk olduğunu, federal bir yapı kurulduğunu, Türk tarafının bunu bile az görüp konfederasyon istediğini dile getiriyor. Türkiye’de ise en kötü ihtimalle 10 milyon Kürt nüfus yaşadığını ifade ederek, şu soruyu yöneltiyor: “Kıbrıs’ta 150 bin Türk için istediğimiz şeyi niye bu bölgedeki insanlarımız için de istemeyelim?”

1937 Tunceli doğumlu Burkay, eğitmen bir babanın oğlu olarak gençlik yıllarında köy öğretmenliği yaptı. 1960 yılında Ankara Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Kısa bir dönem kaymakamlık stajının ardından avukatlık stajı yaptı ve avukat oldu. Elazığ ve Tunceli’de avukatlık yaptı. Ardından siyasete girdi. Edebiyatla da meşgul oldu. 12 Eylül’den sonra bir nevi sürgün hayatı yaşayan Burkay, 30 seneye yakındır yurtdışında.

Kaynak: Zaman

Siyasi amaçlarla kurulmuş illegal bir örgüt olduğu sıkça dillendirilen YARSAV, bu defa da ayrıcalıklı muameleyle gündeme geldi.

Siyasi amaçlarla kurulmuş illegal bir örgüt olduğu, özgür ve tarafsız hukukçular tarafından da dile getirilen Yargıçlar ve Savcılar Birliği Derneği (YARSAV), bu kez de ayrıcalıklı muameleyle gündeme geldi.

YASAL OLUP OLMADIĞI BİLE TARTIŞMALI OLAN YARSAV, AYRICALIK GÖRÜYOR
Belediye ve Özel İdare Çalışanları Birliği Sendikası (Bem-Bir-Sen) Başkanı Mürsel Turbay, toplu sözleşme hakkının önündeki engellerin, Anayasa’nın 90. maddesiyle birlikte kaldırılmasına rağmen, Sayıştay tarafından bürokratik engellemelere maruz kaldıklarını belirtti. Turbay, Anayasa’nın 90. maddesinin yürürlüğe girmesiyle birlikte toplu sözleşme hakkının önünde engel kalmadığını belirterek, “Buna rağmen Sayıştay, 1994 yılındaki bir kanun maddesini öne sürerek bürokratik engellemeler çıkartıyor” dedi. Turbay, yasal olup olmadığı bile tartışmalı olan ve çoğu hukukçular tarafından illegal olarak tanımlanan YARSAV’a ise ayrıcalıklı muamele yapıldığını söyledi.

SAYIŞTAY ISRARLA YENİ KANUN MADDESİNİ GÖRMEZDEN GELİYOR
Turbay, 5170 sayılı yasa gereği Anayasa’nın 90. maddesinin değiştirildiğini belirterek, “Bu 90. madde, çalışma hayatını ilgilendiren sözleşme hükümlerinin doğrudan uygulanmasını hükme bağladı. Ama Sayıştay ısrarla 1994 yılındaki kanunlara istinaden kararlar veriyor ve Anayasa’nın 90. maddesini görmezden geliyor” dedi. Sayıştay’ın verdiği kararlarında, “…her ne kadar Anayasa’nın 90. maddesi var ise de…” şeklinde ifadeler kullandığına da işaret eden Turbay, “Bu ifadeden de anlıyoruz ki; Sayıştay keyfî davranmakta ve yasaları hiçe saymaktadır” şeklinde konuştu.

YARSAV FAALİYETLERİNİ, SAYIŞTAY’IN GÖRMEZDEN GELDİĞİ YASAYA DAYANDIRIYOR
Turbay, yasallığı tartışılan YARSAV’ın faaliyetlerini, Sayıştay’ın ısrarla görmezden geldiği 90. maddeye dayandırdığını belirterek, “YARSAV’la ilgili olarak hakim ve savcıların örgütlenme biçimine ilişkin özel bir kısıtlayıcı yasa hükmü olmasına rağmen, YARSAV faaliyetlerini 90. maddeye dayandırmaktadır. Bizim toplu sözleşmelerle ilgili idari bir sıkıntımız yok. Yargıtay, Danıştay ve Anayasa Mahkemesi de bizim lehimize kararlar veriyor; lakin Sayıştay bizim için olmadık engeller çıkartırken YARSAV’ı görmezden geliyor. Bu nasıl bir adalet anlayışıdır? YARSAV hukukçuların kurduğu bir örgüt olduğu için mi ayrıcalık görmektedir. Yasalar hukukçuların kendilerini bağlamıyor mu? Onlar yasalardan ve yasaklardan münezzeh midirler?” diye sordu.

PETEK: YARSAV’IN DURUMU 90. MADDEYE GİRMEZ
Emekli Cumhuriyet Başsavcısı ve Hukukçular Derneği Başkan Yardımcısı Reşat Petek, YARSAV’ın kendisine dayanak olarak göstermeye çalıştığı 90. maddenin istisnai durumdaki meslek çalışanlarının örgütlenmesini kapsamadığını dile getirerek, “YARSAV’ın görmezden geldiği ve gündeme getirmediği gerçek şu ki; uluslararası hükümlerle tanınan örgütlenme hakkının bazı istisnaları vardır. Emniyet mensupları, Silahlı Kuvvetler mensupları ve yargı çalışanları, örgütlenme hakkının istisnalarıdır ve bu mesleklerde örgütlenmeler ancak özel kanunlarla sağlanabilir. Hakim ve savcılar, Türkiye’de çalışan tüm hakim ve savcıları kapsayan özel bir kanunla örgütlenirlerse, bu meşru olur. Aksi takdirde; gerek mevcut dernekler kanunu, gerek hakimler ve savcılar kanunu ve gerekse de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi sözleşmelerine göre YARSAV illegal durumdadır”
şeklinde konuştu.

YARSAV, sabıkalı hakimleri koruma peşinde
Yargıçlar ve Savcılar Birliği (YARSAV) Başkanı Ömer Faruk Eminağaoğlu, “yargıç adaylığına başvuranlar hakkında yürütülen arşiv araştırması uygulamasından bir an önce dönülmesini” istedi. Eminağaoğlu, yaptığı yazılı açıklamada, Adalet Bakanlığı’nın, 12.01.2009 tarihli duyurusunda yazılı sınavı kazanıp mülakata girecek adaylardan istenecek belgeler arasında saydığı, “Arşiv araştırmasına esas olmak üzere ilgilinin fotoğrafını ve imzasını taşıyan 2 adet Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Formu” ile “yasaya ve hukuka aykırı bu durumu açıkça ikrar ve itiraf ettiğini” öne sürdü. Eminağaoğlu’nun bu talebi, ‘YARSAV, sabıkalı hakimlere dokunulmasını istemiyor’ şeklinde yorumlandı.

Eşref Bitlis öldü mü öldürüldü mü? Yıllardır kafaları kurcalayan bu soru, 3′üncü Ergenekon iddianamesiyle bir kez daha gündeme geldi.

Emekli albay Hüseyin Vural Vural’da ele geçirilen şok bir belgede , “Eşref Bitlis ve kadrosu suikastlerle öldürülecek” ifadeleri yer alıyor. İşte Bitlis ve ekibindeki isimlerin ölümlerini yeniden gündeme taşıyan önemli bilgiler.

Orgeneral Eşref Bitlis, şüpheli bir uçak kazasıyla vefat etti. Aradan geçen yıllara rağmen “Eşref Bitlis öldü mü, yoksa öldürüldü mü?” sorusuna tatmin edici cevaplar verilemedi. Akıllardaki şüpheler, Bitlis’in ekibindeki önemli isimlerin de ölümleriyle biraz daha kuvvet kazandı.

SUİKAST MI?

Emekli Albay Hüseyin Vural Vural’ın adı, 3′üncü iddianameye “Ergenekon silahlı terör örgütü yapılanmasında fikri ve ideolojik olarak örgüt üyelerinin eğitimiyle görevli” kişi olarak gösteriliyor. Vural’da ele geçirilen şok belge ise uçak kazasını bir kez daha gündeme taşıdı.
İddiaya göre Hüseyin Vural Vural’dan ele geçen Orgeneral Eşref Bitlis’le ilgili belgede “Eşref Bitlis’in kadrosu suikastlerle öldürülecek” ifadeleri yer alıyor.

ŞOK İDDİA!

Bu belge sadece Bitlis’in şüpheli ölümünü değil, Bitlis’in ekibinde yer alan diğer isimlerin ölümünü de gündeme taşıdı. Çünkü Bitlis’in ekibinde olmasına rağmen kaza günü uçakta olmayan Tuğgeneral Bahtiyar Aydın, Albay Kazım Çillioğlu ve Rıdvan Özden görevi başında öldürüldü. Korgeneral İsmail Selen emekli olduktan sonra evinde uğradığı bir silahlı saldırıda hayatını kaybetti.

ŞÜPHELİ ÖLÜMLER

Evinde öldürülen bir başka isim ise Emekli Tümgeneral Memduh Ünlütürk’tü. Vural’ın Ergenekon sanığı Erol Mütercimlerle yaptığı konuşmada, Ünlüktürk’ün Ergenekon’u bildiği için öldürüldüğü anlatılıyor.

H.V.VURAL: ERGENEKON NEDİR BİLİYOR MUSUN?

EROL MÜTERCİMLER: YO HAYIR SİZ SÖYLEYİN BELLİ Kİ Bİ ŞEY VAR KRİTİK Bİ ŞEY VAR.

H.V.VURAL: KRİTİK DE Dİİİ DOKUZ MARTÇILARIN İSTANBUL GRUBUNUN< KOYDUĞU İSİMDİR O PAROLADIR.

EROL MÜTERCİMLER: ONU BİLMİYORUM ONU İLK DEFA ÖĞRENİYORUM.

H.V.VURAL: AAAA YA BAK BENDE ONUN KARTI DA VAR BE.

EROL MÜTERCİMLER: ALLAHIMIZ AŞKINA. YA BUNU KİMSE BİLMİYOR.

H.V.VURAL: HİÇ KİMSE BİLMEZ BUNU. EROL BİLİR BİLMEM NE BİLİR YANİ İSTANBUL GRUBU SADECE İSTANBUL GRUBUNUN ASKERLERİ BİLİR. ANLADIN MI O SENİNKİ Bİ ŞEYLER SÖYLÜYORSA O,O HAİN HERİF MENDUH ULUTÜRK. O BELKİ BUNLARI ELLERİNİ GEÇTİ TABİ KONUŞMADAN.

EROL MÜTERCİMLER:.: HAA O BUNU BİLİYOR OO.

H.V.VURAL: BUNU SÖYLEMEYE ÇALIŞTI O (samanyoluhaber)

Ergenekon sanıkları emekli Orgeneral Şener Eruygur ve Mustafa Balbay’da ele geçirilen darbe günlüklerinde Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’ndaki yolsuzlukların ayrıntılı olarak anlatıldığı ortaya çıktı. Emekli oramiral Özden Örnek’e ait olduğu iddia edilen günlüklerde, sadece güdümlü mermiler projesinde 150 milyon dolarlık açıktan söz ediliyor ve “Paralarımızın nasıl sokağa atıldığını gördük” deniyor.

İşte yolsuzluk günlükleri:

PROJE HİÇ DEĞİLSE 2001′E ERTELENSİN

15 Mayıs 2001: “İsrail’den alınacak güdümlü mermiler projesinde 150 milyon dolar fazlalık varmış. R.Y., Tuğa. N.K., parayı paylaşacakmış. Durumu Yener’e bildirdim, projenin hiç değilse Eylül 2001′e ertelenmesini sağlamasını istedim.”

TÜM BAHRİYE MAHKEMELİK OLABİLİR

6 Kasım 2001: Bazı gemilerde yolsuzluk yapıldığı belirtildikten sonra şu ifadeler dikkat çekiyor: “Gemliği mahkemeye vereceğim, zira onun durumu çok özel, diğer gemilerin hepsine yaptıkları zimmet hatalarını ödemeleri için emir vereceğim. Aksi halde tüm bahriyeyi mahkemeye vermek lazım… Bu iş gazetelere düşebilir ve bu kadar çok kişinin mahkemede olması TSK’nın itibarını zedeleyebilirdi.” 

BAZI ŞİRKETLER İHALE MAFYASI GİBİ

29 Nisan 5 Mayıs: “Gölcük bölgesinde bazı yolsuzlukların olduğunu biliyordum. Bu nedenle daha göreve başlar başlamaz tedbirler almaya başladım. Yolsuzluğu bilenler ihbar yapmayı tercih etmiyorlar, zira bölgedeki mütahitlerce dışlanacaklarından korkuyorlar… Gördüğüm ilk manzara buradaki bazı şirketlerin adeta bir ihale mafyası gibi davrandıkları.”

İYİ NİYETTEN YAPILAN USULSÜZLÜK!

“Son iki yılda yurt dışına giden tüm gemileri incelettim. İçlerinden sadece biri temizdi, diğerlerinde usulsüzlük vardı. Sonuçta yapılan usulsüzlüğün iyi niyetli ve cahillikten yapıldığını kabul ederek sadece aradaki farkların ödenmesini aksi halde savcılığa verileceklerini bildirdim.”

Erdil dosyası sümenaltı

Özden Örnek’e ait olduğu iddia edilen günlüklerde 2000-2002 yılları arasında Deniz Kuvvetleri komutanı olarak görev yapan, daha sona yolsuzluk iddiaları nedeniyle yargılandığı mahkeme tarafından er rütbesine indirildikten sonra ceza evine gönderilen İlhami Erdil’e geniş yer ayrılıyor. Erdil ile aynı soruşturmada tutuklanan Ali Osman Özmen’in de ismi de günlüklerde sık sık geçiyor.

KOMUTAN DOSYAYI SAKLADI

5 Eylül 2003: “Astsb. A.O. ‘ben Özden amiral ile çalışmak istiyorum’ der, orduevine sürülür. Şimdi de bu. C. konuşmaya devam ederek: ‘İlhami Paşa ile ilgili dosya aralık 2001′de geldi ve komutan bu dosyayı sakladı. Ancak bir buçuk yıl sonra bana verdiler. 8 Ağustos 2003 tarihinde cevabı gönderdik’ diye açıkladı.”

MAALESEF BERAAT İSTEYEMEYİZ

17 Mart 2004: “Öğleden sonra Albay Saim’i (Savcı) aradım. İlhami Paşanın davası ne oluyor dedim. ‘Yeni iki soruşturma daha açtık, bunlar için İstanbul’a giderek Füsün Hanım ile komutanın ifadelerini alacağım’ dedi. ‘Kasımpaşa’daki davalar yağmur gibi yağacak’ dedi. Sonra Aydın Gürül’ü sordum. ‘Maalesef beraat isteyemeyiz’ dedi. Bu arada İlhami’nin davasından Mücahit Şişlioğlu’nu kurtarmaya çalıştığını söyledi. Ben de ’sana yardım edebilirim gerekirse bende Genelkurmay Başkanı ile konuşayım’ dedim.

İLHAMİ PAŞADAN UTANIYORLAR

18 Ocak 2005: “Bana intikal eden haberlere göre bizim personelimiz içerisinde İlhami Paşa’dan dolayı bir utanma ve ‘artık kimsenin yüzüne bakamayız’ duygusu hakim.”

Kaynak: Star Gazete

Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Osman Kaçmaz’ın, Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın yeğenini beraat ettirirken çetenin ayarladığı sabıkalı şahidini dikkate aldığı ortaya çıktı. Davaya müdahale de dinlemeye takıldı.

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ve Başbakan Recep Tayip Erdoğan’ın yargılanabileceği yönünde karar veren Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Osman Kaçmaz hakkında Adalet Bakanlığı müfettişlerinin, başlattığı soruşturmanın nedenine Yeni Şafak ulaştı.

Yasadışı dinlendiğini iddia eden Osman Kaçmaz’ı, cinayete karışan Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın yeğeni Alev Haberal’a beraat kararı verdiği davayı yönlendiren çetenin dinlemeye takılan konuşmaları yaktı.

HABERAL’IN AKRABASINA BERAAT

Ankara Emniyet Müdürlüğü Organize Büro Amirliği ekipleri, liderliğini amatör boksör Hamdi O.’nun yaptığı çeteyi ‘Silgi’ operasyonu ile çökertti, 44 kişiyi gözaltına aldı. Polis, çete elemanlarının Ferdi Arıkan isimli kişinin Etimesgut’ta sokak ortasında öldürülmesi olayına karıştığını da tespit etti. Çete üyelerinden Savaş Yağmurlu’nun tetiği çektiği, Yener Cengiz ve sevgilisi Alev Haberal’ın da azmettirdiği belirlendi. Cinayete azmettirmekten tutuklanan Haberal ve sevgilisi hakkında Hakim Osman Kaçmaz, 9 suçtan sabıkalı Aydın Kırgözler’in tanıklığını dikkate alarak önce tahliye ardından beraat kararı verdi.

SAVCIYA 10 MİLYAR RÜŞVET

Polisin yaptığı teknik takipte çete üyelerinden Zafer Ç’nin mahkeme kararından bir gün sonra Hamdi O’yu arayarak, “He aynı benim dediğim gibi gardaş, 15 yılı patlattı. O şahit vardı ya, Aydın, gelmesiydi bunlar yanmıştı. O savcıya verilen 10 milyar vardı ya. Caner’i Ankara’ya çağırdı. 10 milyarını aldı. Savcıyla görüştüm ayağı yaptı. Savcıyı tanıyabilir kardeşim” dediği belirlendi. Hamdi O’nun da Zafer Ç’ye, “Hep düşündüğümüz gibi, dediğimiz gibi, bunlar dosyayı açtılar incelediler baktılar şöyle olursa böyle olur. Evet şahit gelmese bunlar daha hala ceza aldılardı la dua etsin o şahit geldi” dediği tespit edildi.

CİNAYETİN TANIĞI YALANCI ÇIKTI

Soruşturmayı derinleştiren polis, Sincan 1. Ağır Ceza Hakimi Osman Kaçmaz’ın Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın akrabası Alev Haberal hakkında beraat kararı verdiği davada şahitlik yapan Aydın Kırgözler’in de olay yerinde bulunmadığını, yalancı şahitlik yaptığını tespit etti. Kırgözler, olayla ilgili gözaltına alındıktan sonra serbest bırakıldı. Kırgözler’in hırsızlık dahil 9 suçtan sabıkası bulunuyor. Sincan Adliyesi’nde incelemelerde bulunan Adalet Bakanlığı müfettişlerinin ise bu skandalı tespit ettiği öğrenildi. 5 ayda sonuçlanan cinayet davasında çetenin, tetiği çeken Savaş Yağmurlu’nun eşi Filiz Yağmurlu’ya Sincan’da bir ev aldıkları, yine Yağmurlu’nun sevgilisi Aslı Pevlivanlıoğlu’na da yaklaşık 3 bin TL para verdikleri de polis tarafından tespit edildi.

Dosyayı Osman’a veriyor

Sincan 1. Ağır Ceza Hakimi Osman Kaçmaz’ın Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın yeğeni Alev Haberal hakkında beraat kararı vermesinden bir gün sonra, 28 Aralık 2007′de, çete üyeleri Zafer Ç ile Hamdi O. arasında geçen görüşme şöyle:

ZAFER: 15 sene yedi abi. Şahidi getirdim. Ula akşam saat sekiz buçukta savcıyla yemeği yiyon, sabah nasıl dosyayı Osman’a veriyo da inceliyo bunu. Sana söyledim. Savcı çıkarttı ayağı yapıyo, daha ben adama 300 milyon verdim, evine bıraktım, onu daha niye verdin diyo.

HAMDİ: Hiç ya onlar dua etsinler yatıp kalkıp da sana.

ZAFER: Abi gene ya gene şeyapacaklar… Savcı abileri kurtardı bunları işte… Bak o şahidin ifadesi karı kız olayından çıkarttı esrar olayına soktu biliyor musun.

HAMDİ: La her zaman diyom bunları da bunlar inanıyorlar bana ne biliyim ya bunlar kafa çalışmıyor başka şeye.

ZAFER: Tabi ya bunun yapacağı bir iş vardı. Araba vardı sekiz liralık bir araba vardı. O arabayı alacaktı. Bunlar neye aldandı biliyon mu? Avukatın 10 milyarı biz savcıyı verip hallediyoz deyince, anam dedi bu bunu çıkarttı bu savaşı da beş sene yatırır dedi. Arkadaş o savcı çıkarmadı ki bunları. Sunları çıkartan Cahit aslında. O bebeye verilecekti o para

HAMDİ: Şahit olmasa töbe çıkamazdı.

ZAFER: Tabi. Savcı ne dedi savcı olay mahallinde olduğundan silaha dedi alev verdiğinden dolayı dedi bak ya olay esrar olayına karı kız olayından çıkıyor esrar olayına giriyor.

Kaynak: Yeni Şafak

İnsan nasıl kanlı sonuçlar verebileceğini bilmese, okuduklarına “takıntılı bir çocuğun yazdığı tuhaflıklar” deyip geçecek ama böyle bir “eylem planı” hazırlayanın, yedi yüz bin askeri olan bir ordu olduğunu bilince, ülkenin başına neler gelebileceğini görüp ürperiyorsunuz.

Bu eylem planının hazırlanma tarihi 2009 Nisan.

Daha çok yeni.

Bizim ordunun kafasının nasıl çalıştığını göstermesi bakımından da ibret verici.

Ergenekon sanığı bir emekli subayın evinde ele geçirilmiş.

Belge, “şeriat isteyen AKP hükümeti” diye başlıyor.

Ordu ya da ordunun “bazı birimleri”, hükümetin “şeriat” istediğine karar vermiş.

Ellerinde bir belge var mı?

Yok.

Onlara “öyle geliyorsa” belgeye ne hacet zaten.

Ordu, bir hükümetin “şeriatçı” olduğuna karar verdiğinde “darbe” gerekçesini de kendine göre hazırlamış oluyor.

Ve, emrinde çalıştığı hükümete “şeriatçı” etiketini yapıştırıyor.

Bizim günlük dilde “Fethullahçılar” dediğimiz Fethullah Gülen Cemaati’nin de “şeriat” getirmek için hükümetle işbirliği yaptığını söylüyor.

Bu iki maddeyi yazdıktan sonra da “neler yapılacağını” belirliyor.

Önce “AKP içindeki ajanlarını” harekete geçirecek.

Bu “ajanlar” kafa karıştırıcı açıklamalar yapacaklar.

Sonra ciddi biçimde akıllarını taktıkları anlaşılan Fethullahçılara yönelik operasyon planını yazıyorlar.

Bazı maddeler korkunç.

Fethullahçıların evlerinde silah bulunması “sağlanacak”.

Bu kelime doğrusu bizim çok ilgimizi çekti.

“Sağlanacak.”

Evlerde silah bulunması nasıl “sağlanır” sizce?

Sonra bu cemaat “silahlı terör örgütü” kapsamına sokulacak.

Şimdi çok korkunç ve tehlikeli olan bu yaklaşım işte.

Fethullahçıların “silahlı terör örgütü” olduğunu düşünmüyor ama çeşitli entrikalarla onların öyle “görünmesini” sağlamayı planlıyor.

Bir ordu böyle bir şey yapar mı?

Durduk yerde “silahlı terör örgütü” icat eder mi?

Onun bunun evinde silah bulunmasını “sağlamak” ordunun işi mi?

Gömdükleri mayını temizlemeyi beceremiyorlar ama evlerde silah bulunmasını “sağlamayı” beceriyorlar.

Böyle ordu mu olur?

Fethullahçılarla PKK’lıların “işbirliği” yaptığına halkın inanmasını sağlayacak haberler yaptırmak da operasyonun parçası.

Böylece PKK’ya düşman olan Müslümanlar Fethullahçılara da düşman olacaklar.

Farkındaysanız tamamen “bölme” üzerine bir plan bu.

Sürekli “birlik ve beraberlikten” söz eden ordu, kendi stratejisini “bölme” üzerine kuruyor.

Zaten bu ülkede bütün sistem bu “bölme” üzerine kurulu.

Ezilenlerin hepsini bölüp birbirine düşman ediyor.

Dindarla Kürdü birbirinden ayırıyor, solcuyu dindara düşman ediyor ve böyle yönetiyor.

Bunun için kullandığı en elverişli alet de “milliyetçilik.”

Hatta, Ermenistan ve Yunanistan aleyhine haber ve yorumlarla “milliyetçiliği” beslemek de “operasyonun” hedefleri arasında.

Bu arada, Ergenekon çetesi üyesi olmaktan yakalanan muvazzaf subayları da koruyacaklarmış.

Onların “şeriatla” mücadele eden insanlar olarak sunulmasını sağlayacaklarmış.

Bütün bunları da “medyayı” kullanarak gerçekleştirecekler.

Ordunun bütün planlarının içinde hep bu “medyaya” rastlıyorsunuz.

Medyayı kullanıyorlar ve daima kullanabileceklerini biliyorlar.

Ergenekon örgütünün bir parçası ordunun içine uzanıyor.

Bunu yakalamaya uğraşmıyorlar.

Ergenekon cephaneliğinden ordunun silahları çıkıyor.

Bununla da uğraşmıyorlar.

Hükümeti şeriatçı ilan etmek ve bir cemaatin üyelerini “silahlı terör örgütü” kılığına sokmak için planlar yapmakla uğraşıyorlar.

Bu Fethullahçı denilen insanlar suç işliyorlarsa, devlet “belgelerini” bulur ve yargılar.

Devlet, yargı, polis, ordu, “ben bunlardan kuşkulanıyorum, bunların evinde silah bulunmasını sağlayayım” diyemez.

Bunu yapmak suçtur.

Devletin ve ordunun suç işleme özgürlüğü yoktur.

Ordu bunu bir türlü anlamıyor.

Plan üstüne plan yapıyor.

Ona buna iftira atmak, dehşet salmak, panik yaratmak ve insanları bölmek için plan yapan ordu olmaz.

Ordu, ülkeyi savunur ve mümkünse kendi gömdüğü mayınları çıkartmayı becerir.

Artık bizim ordu kendi işinin “askerlik” olduğunu kavrasa da Türkiye bir rahatlasa.

Yoksa bu ordu bu ülkeye rahat vermeyecek.

PKK’nın beyni olarak nitelenen ve Türkiye’de gölge devlet kuran yapılanması KCK, büyük bir operasyonla çökertilmişti…

Savcılık talimatıyla Emniyet’in 1,5 yıl süren çalışma sonrası çökerttiği KCK yapılanmasıyla ilgili iddianame açıklandı.

İddianamede Türkiye’nin pekçok ünlü ismi hakkında çarpıcı bilgiler, KCK’nın derin planları var.

Tam metnini okumak isteyenler için iddianameyi yayınlıyoruz…

TIKLA İNDİR…

T.C.

DİYARBAKIR

CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞI

(CMK’nun 250. Maddesinde Belirtilen Suçlara Bakmakla Yetkili)

TUTUKLU

Soruşturma No : 2009/1827 25.05.2009

Esas No : 2009/827

İddianame No : 2009/786

İ D D İ A N A M E

( ) AĞIR CEZA MAHKEMESİ BAŞKANLIĞINA

(CMK’nun 250. Maddesinde Belirtilen Suçlara Bakmakla Yetkili)

DAVACI : K.H.

ŞÜPHELİ : SERDAR ZİRİĞ, AHMET Oğlu TÜRKİYE’den olma, 20/03/1981 doğumlu, ŞIRNAK ili, İDİL ilçesi, YUKARI MAH, köy/mahallesi, 1 cilt, 101 aile sıra no, 12 sıra no’da nüfusa kayıtlı Sülüklü 1 Sk. Ziya Gökalp Mah. No:5 DİYARBAKIR ikamet eder.

SUÇ : YASADIŞI PKK/KONGRA-GEL TERÖR ÖRGÜTÜ ÜYESİ OLMAK, RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

SUÇ TARİHİ : 15/11/2008 ve öncesi

TUT.TARİHİ : 18/11/2008 Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK. 250. maddesi İle Görevli)nin 18/11/2008 tarih 2008/62 sayılı kararı

Asıl sorun Mayınları döşediği halde, bu iş için emrinde onlarca istihkam taburları ve Mühendisleri var iken Bu işi yapamam diyen, Komutanın hala Görev başında olmasıdır. Genel kurmay başkanının yapamam deme Lüksü yoktur. Genel kurmay başkanlığına derhal yapacak bir getirilmedir.

Sınırlarına mayın döşe, geçmesin bir adem karşı yakaya. İnat eder başarırsa kavgasını, keskin gözlerle bakan bir adamdan bulur hışmını.
Elli kilo çaydır ‘kaçak’ cinsinden. Kınadır, hurmadır; şifa niyetine.
‘Fırsatı ganimet bilerek’ sıyrılmışsa aradan silahlar… Döşemeli boydan boya, toprağa gömülü pat patlar.
Bir kabustur, Yayladağ’dan Habur’a can yakan. Bacak koparan, kalça yerinden.
‘İlelebet kapalıyız, dostluğa, kardeşliğe!’ diyerekten, ince bir itinayla(!) örtülmüştür üzeri toprakla.
……………..
Kırmançi bir ezgiyle koyunlarını otlatırken Abdullah, vermiştir bacağını soysuz bir mayına. O gün bugün, bıçak açmaz ağzını.
Bakamaz yüzüne sözlüsünün, on dokuzunda kışa dönmüştür baharı. Sedirden seyreder hayatı. Pencereye konan hüdhüd müdür, saka mı?
Akranları, düşerken yollara başlık parası niyetine, çeşme başında duyulur acının en tazesi:
‘Topala verecek kızım yok, bekledi boşuna bunca sene!’
Firavun’dan bir mirastır. Sağ bacakla, sol kol. Çaprazlama işkence.
…………….
Bekir, sapmıştır tarlaya, okul yolundan. Bağrı yanmıştır babasının, suya hasrettir sabahtan. Hamaylısını bırakıp bir duvara, koşar gider, yürek yangınına.
Değneğin bir ucunda helkisi, ötekinde yufkası, yumurtası, çöreği, çökeleği…
‘Babam ne de sevinir!’ derken uzaktan, bir namert tuzakla uzaklaşır dünyadan.
Çığlıktır kopan; cılız, çaresiz, sessiz. Boynunda mendili, dizinde şalvarı babası getirir biçareyi, kucağında.
“Olan oldu, hır çıkarma bundan gayri, ölenle ölünmez. Ne yaparsın, benim yeğenim, aha şunun dayısı, karnında beş aylığıyla karısı… Toprakta kalır acısı.
Şu mezarlık ses verse neler söyler neler!”
“Acısı tazeyken yavrumun, öpmeye doyamadığım kumrumun. Ne istediler sabiden? Kime ne zararı vardı bebemin?”
“Eski bir kalleşliktir, bu. Yüz elli senelik. Muallimden dinlemiştim:
Amerika’da ağalar, iç savaş çıkarmışlar ilkin. Kuzey’e de, Güney’e de mayın döşemişler.
Bunu birbirinden bilen gavurun oğlu, sarılmış silaha, kırmış birbirini. Savaş biter bitmez, çıkarmışlar döşedikleri yerden.
İyilik olsun diye değil. Aynı bölgede petrol aramakmış maksat. Giden gitmiş. Olan, Kızılderili’ye, Aztek’e, Maya’ya, Meksikalıya; Afrikalıya olmuş.
Sonra tadını almışlar bu işin. Nerede emperyalizme bir direniş var, tampon bölgeler kurmuşlar. El altından kaydı kuyudatı değiştirmişler.
Kendi tarlasında, ‘maraba’ olmuş yerli halk.
Altın arayacağız, kapat… Baraj yapacağız, kapat. Yol yapacağız, kapat. Koca bir kıta, asri hapishaneye dönmüş.
Ar damarı çatlamış bir kere Avrupalının. Kafa sakat.
Küçük şirketler, büyük kartelmiş artık. Yayılmışlar dünyaya. Kilise akıl vermiş:
‘Müslüman coğrafyadan başlayın, yapacaksanız bir iş. Hem kökünü kurutun bunların, hem de dezenformasyon yapın, deyin ki:
‘Şunların haline bakın! Yarısı sakat bir toplum! Bunlar mı Piri Reis yetiştiren, tıp kitapları Avrupalarda okutulan müslümanlar! Baksanıza kendilerine hayırları yok!’
‘Kurnazsın be papaz! Tavuk esirgenmez, gelse kaz! Bir taşla iki kuş!’
………………
Dünya mayın haritasını gösterdi muallim. Gözlerime inanamadım. Kuzey Amerika’da yok, Avrupa’da adı bile yok!
Mazlumların yurduna, mayınları kurdu, haçlılar.
Cezayir’den ayrılmamış Fransız. Giderayak döşemiş sahraya, dizi dizi. Libya’da Bingazi, Çad’da Emi Kussi…
Kremlin, Afgan Diyarı’nda namertçe savaşmış. Afganlı adım atsa, mayınla karşılaşmış. Tam da ‘Ülke kurdum!’ derken nefes bile almamış.
İmdadına koşmuş Coni’nin, Ehl-i Salib Ordusu. Bitmeyen bir çileymiş, Kenyalının sorgusu.”
………………….
“Seçilmişler ne yapmış, bunca olay olurken?”
“Önce sözler alınmış, sonra seçilmişler(!) Çağırmışlar bir yere, tuzağa düşürmüşler. Telaşlıymış belli, aceleymiş işi.
‘Bu işi ben yaparım, var mı benden iyisi! Neden diye sorarsan: Çünkü ben İsrailli(!)”
…………………
“Şimdi ben oğluma mı yanayım, gördüğüm ihanete mi? Sen olsaydın ne yapardın, bu ülkeyi yöneten?”
“Ben olsam, ‘mıntıka temizliği’yle bitirirdim mayını, iki saat geçmeden.
Bırakırdım arkamda tertemiz bir nesil, organikle beslenen!
Sade bu değil! Pasaportsuz, dolaşırdım Asya’da. Çalardım kapısını Arap’ın İranlının. Asardım her bir yere: Güvenli Bölge Asya.”
“Niye yapmamışlar bizimkiler? Sol’u anladık, peki sağ?”
“Sağ’ın kafası karışık, Nato ile barışık. Renksizdir sağ, tuhaftır, ahenksizdir. Bilmez ne istediğini, yoktur yol haritası.
Sol ise, girdaptadır, boğulurken günbegün. Barışamaz halkla, kavgalıdır inançla. İkisi de yol bulamaz, kılavuzu kargadır.
Yolun sonu görünür, musallada övülür.
Kurtaramaz, alkışlar. Umutsuzdur bakışlar.”
…………………..
“Reçete var, ilaç var, doktor var. Niye bekler hastalar?”
“Bir sabah çıkmalı evden. Arkaya bile bakmadan. Çağırmalı basını, anlatmalı, sürecin kahreden içyüzünü:
‘Bir kumpasa düştüm. Kurtarın beni ey halkım! Yoksa, bilmez miyim, temizlemeyi mayını? Kavuşsun işe güce, Akçakale, Reyhanlı.
Lakin bırakmaz yakamı, Bin Dokuz Yüz Elli Dört’teki gaflet! Sonum kötüdür bilirim, bekler beni felaket!
Localardan emir var: ‘Ver işi Tel Aviv’e! Son bir adım daha kaldı, niyetler İsrail’e!’
…………………
“Kuramadım hiç alaka. Bir dedi, ‘Haksızlık yaptık azınlıklara!’
Sonra geveledi lafı, çevirdi mayınlara.
Belli ki travma hali, benliğini kavuran. Çıkarmıştı baklaydı, bir çırpıda ağzından.
Lafı bile incitir, bu toprağın sesini. Önce kullanırlar, sonra geçirirler ipini.
Adını temiz tut, verme düşmana fırsat! Toprak senindir senin! İbret almadı Kırat!
Aklından bile geçirme, zalimle bir olmayı! Gözün arkada kalmasın; ver köylüne toprağı.
Eksin, sürsün, işletsin. Kanat gersin ülkene! Yüzü gülsün köylünün, yürüsün kardeşliğe!
Tarık Sezai KARATEPE

Güneydoğu’yu yakından tanıyan eski
milletvekillerinden Haşim Haşimi, sorunun çözümüne ilk defa bu kadar
yaklaşıldığını ifade etti ve ekledi: “Ergenekon ve benzeri yapılanmalar
çözüm istemiyor…”

Güneydoğu Anadolu’nun en köklü ailelerinden birine mensup olan Haşim Haşimi, 1984-1989 yılları arasında Cizre Belediye Başkanlığı yaptı. Ardından 20 ve 21. dönemlerde Diyarbakır Milletvekili olarak Meclis’te yer aldı. TBMM’de, 1996 yılında kurulan ve 2 yıl süren Göç Araştırma Komisyonu’nun başkanlığı da yapan Haşimi, bugün Kürt meselesinin çözümüne ilk defa çok yaklaşıldığını söyledi. Vakit’in sorularını cevaplandıran Haşimi, kamuoyuna çok önemli mesajlar verdi.

“BU KARARLILIK SİLAHLARI SUSTURUR”

- Cumhurbaşkanı Gül’ün Kürt meselesi konusunda yaptığı açıklamaların ardından başlayan süreci nasıl değerlendiriyorsunuz?

- Taşların hepsi yerli yerinde değil ancak yeni bir dönem yaşanıyor. Bir yol haritası çizildiği de belli. Sorun ile ilgili olarak devletin birçok önemli kurumunun siyasiler ile eşgüdüm içinde olması bu yeni dönemin başlangıcıdır. Atılan adımlara önemli kurumlar geçmişte olduğu gibi karışmıyor. Bu yaklaşımı çok önemsiyorum. Bununla birlikte ilk defa herkes dayatmada bulunmaksızın çözüme destek arıyor. Hükümetin siyasi iradesi ve devletin önemli kurumlarının kararlılığı ve yaklaşımı da silahları susturacak güçtedir. Zaten silahlı süreç sürdükçe kimse konuşamıyor, konuşulsa da dinleyen olmuyor. Bu açıdan Sayın Gül’ün sözleri çok önemlidir.

“ÖNCE İÇ MESELELERİMİZİ ÇÖZMELİYİZ”

- Peki neden şimdi?

- Şimdi, çünkü zaman geldi de geçiyor. İlk defa kararlı kurumlar ve siyasi anlayışlar ile karşı karşıyayız. İç ve dış siyasi gelişmeler de sorunun artık çözülmesini gerekli kılıyor. Ortadoğu’da bize gösterilen ilgiyi daha da üst seviyeye çıkartıp, bölgede aktif rol almak istiyorsak önce iç meselelerimizi çözmeliyiz. Dışişlerinde yakalanan başarıyı sürdürmeliyiz. O kadrolar bakın bugün hem içeride hem de dışarıda ciddi diyalog ortamları hazırladılar. Cumhurbaşkanı ve Başbakan hiç gidilmemiş ve ihmal edilmiş komşuları ziyaret ederek büyük açılımlara imza atıyorlar. Bölgede problemleri çözmek için aday olduğunu ilan eden ülkenin yeni seçilen Dışişleri Bakanı hemen iç siyasetin öneminin farkında olarak muhalefet partilerini ziyaret ediyor. 

“ÇÖZÜM ORTAK PAYDALARIMIZDA”

- Siyasi irade tek başına bu işi çözebilir mi?

- Bu sorun tek başına AK Parti’nin altından kalkabileceği bir sorun değildir. Burada muhalefet partilerine, medyaya ve yargıya büyük görev düşüyor. Şimdiye kadar bunu gerçekleştiremediğimiz için sorunu çözemedik. Ancak bugün durum farklı… Çok ciddi bir fırsat yakalanmış durumda. Bu sorun sadece tek partiyi ve askeri ilgilendirmiyor. Hepimizi ilgilendiriyor. Bu sorundan dolayı herkesin kayıpları vardır. Etkilenmeyen yok. Çözümü ortak paydalarımızda aramamız gerekiyor. Siyasi iradeye destek verilirse başarı yakındır. Keşke daha öncede siyaset ön plana çıksaydı da kötü süreçleri hiç yaşamasaydık. Bu sorun siyasi irade ile çözülür. Siyasi irade kendini gösteremediği ve devletten destek bulamadığı için bölge bu hale geldi. Şimdi çözüme çok yakınız. Çok uygun zaman yakalandı. 

“MUHALEFET GERMESİN, ÖNERİ SUNSUN”

- Siyasi iradeye muhalefet partilerinin çok da destek verdiğini söyleyemeyiz…

- Evet. Maalesef gerekli irade muhalefet tarafından gösterilmiyor. Oysa öncelikle gerginlik yerine muhalefet partilerinin bir önerisi olması lazım. Mesele iç siyasi dengelere indirgenmeyecek kadar hassas. Ben CHP ve MHP’nin tavrını yanlış buluyorum. CHP bugünlerde konu hakkında açılım işaretleri verdi ancak yeterli değil. Özellikle CHP’nin, ‘Tarihi fırsat yok, Cumhurbaşkanı karnından konuşmasın’ şeklindeki değerlendirmeleri çok yanlış. İlk defa bir Cumhurbaşkanı sorunun tespitini cesurca yapabiliyorsa bu tarihi bir durumdur. Bakın Sayın Bülent Arınç, ‘Yumrukları açalım’ dedi ve Başbakan Erdoğan’ın da yakın zamanda sorun ile ilgili olarak DTP’lilerle görüşeceğini açıkladı. Bununla birlikte İçişleri Bakanlığı ve Hükümet Sözcüsü konuyla ilgili önemli açıklamalar yapabiliyorsa bu gelişmeleri kimse önemsiz olarak görmemelidir. Kimsenin buna hakkı yoktur. CHP’nin kendince koşullar dayatması 30 yıldır uygulanan plandır. Bu plandan sonuç alınmamıştır. Çözüm isteniyorsa gelişmelerde paralellik şarttır. Değişim ve açılım engellenmemelidir. Masa başında konuşularak çözüme sonuç bulunamıyor. Devletin ve siyasetin ortaya koyduğu tavır önemsenmelidir. Önemsenmese de baltalanmamalıdır. 

- CHP çözüm istemiyor mu?

- CHP geçmişte gördüğümüz gibi yine bu meseleyi getirip siyasi malzeme yapıyor. Geçmişte de sorunlarımızı çözmeye yönelik adımlar atıldığında malum medyadan ve CHP’den hamleler gelmişti. Anında olay iç siyasete indirgendiriliyor. Hassas ve çözüm bekleyen meseleler, içinden çıkılmayacak hale getiriliyor. Artık somut icraat lazım… 

“MALUM MEDYA İŞ BAŞINDA”

- Değerlendirmelerinizde medyaya da büyük görevler düştüğünü söylediniz. Mesela medya bu süreçte ne yapabilir?

- Önce tarafsızlık ve gerilimden uzak durmak… Yapılan haberlerde ise objektifliğe büyük önem verilmelidir. Malum medya, haberlerinde, ‘Doğu ve Güneydoğu’yu koptu kopacak şeklinde’, vatandaşların beyninde sorular oluşturacak haberlere imza atıyor. Bölge halkını da zaman zaman küçümsüyorlar. Toplumun hassas konularını deşmemek lazım… Gündeme getirilen çözüm önerilerini saptırmamak lazım. PKK’ya yönelik büyük ve kapsamlı operasyonlar yapıldı. Her operasyon sonrasında bazı medya kuruluşları, ‘PKK’ya ağır darbe’, ‘PKK bitiyor’ şeklinde manşetler attılar. Ancak her süreçte PKK tekrar toparlandı. Bunları artık mutlaka dikkate almalıyız. Konuşurken dikkatli olmalıyız. Çünkü PKK’nın elinde silah var ve süreci baltalayabilir. Önce silahlar bırakılmalı. 

“CUMHURBAŞKANI YIPRATILMAK İSTENİYOR”

- Bugün de benzer bir süreç gözlemliyor musunuz?

- Elbette… Baksanıza devletin en üst makamına mahkeme eliyle hakaretler yapılıyor. Hukuk dışı bir karar ile Cumhurbaşkanı yıpratılıyor. Başlatılan tartışma ortamıyla da ülke gerilmek isteniyor. Malum medya yine gerilim meydana getirmek isteyenlerin başlattığı süreci destekliyor. 

HAŞİMİ: ERGENEKON VE ÇETELER GÜNEYDOĞU SORUNUNU KÖRÜKLEDİ

- Çözümün bugüne kadar uzamasına Ergenekon ve benzeri oluşumların etkisi var mı?

- Ergenekon ve benzeri çeteler ülkede ve özellikle bölgede ciddi sorunlar meydana getirdi. Çok sayıda insanlar kayboldu, faili meçhuller, göçlere zorlanan ve evlerinden çıkartılan köylüler gördük. Haksız suçlamalar ile cezaevine atılanlar oldu. Doğup büyüdükleri toprakları terk etmenin bölge insanı üzerinde açtığı derin maddi ve manevi yaralar dikkate alınmalıdır. Bir dönem her türlü tasarrufu kendi hakkı gibi görme anlayışı; uyuşturucudan silaha, siyasi partileri yönlendirmeye kadar her iş vardı. Şimdi bu işlerde kimlerin parmağı olduğu yavaş yavaş ortaya çıkıyor. Çetrefilli bağlantılar da netleşiyor. O yılları geçmişte bıraktık. Şimdi o insanların sloganlarının hangi amaçlara hizmet ettiğini anlama zamanı. Çetelerle mücadele edilmeli ve değişim sağlanmalıdır. Eğer içerinizde virüsler varsa çözümü getiremezsiniz. Ergenekon halen kara kutudur ve tam anlamıyla deşifre edilmediği sürece sorunlar ortadan kalkmaz.

- Birçok uzman son günlerde provokasyona karşı toplumu uyarıyor. Sizce ciddi bir sorunla karşı karşıya kalabilir miyiz? 

- Çözüme yaklaşıldıkça provokasyonların olmaması mucizedir. Geçmişte o kadar çok kışkırtmalar yapıldı ki şimdi de bekliyorum. Toplumun mutlaka açığı bekleniliyordur. Ülkede huzur istemeyenler vardır, olacaktır. Çünkü sorundan ekonomik ve siyasi rant devşirenler var. Pozitif süreç yaşanırken hepimize düşen görev dikkatli olmaktır. Sağduyulu davranmaktır. 

ASLAN DEĞİRMENCİ/ VAKİT

ABD’deki mühendis Zeyno Baran’ın yerini Soner Çağaptay almıştı. Almanya’daki versiyonları ise Necla Kelek… Almanya’yla gerilen ilişkilerde derin izleri var…

AK Parti’den Ergenekon’a birçok konuda Alman bakış açısının şekillenmesinde Kelek’in büyük bir etkisi varmış.

Bayan Kelek kimmiş diye küçük bir araştırma yapınca, karşıma ilginç bir tablo çıktı. 2002′de yazdığı Günlük Yaşamda İslam (İslam im Alltag) adlı kitabında Kelek, Müslümanlığın Almanya’da uyumu zorlaştıran bir din olduğunu ifade etmiş.

Yabancı Gelin adlı kitabında ise Türk aile yapısına ve İslamiyet’e hakaret etmekten geri durmayan Kelek, Alman medyasına verdiği demeçlerde domuz eti yemenin bir Müslüman için sakıncası olmadığını söylüyor. Müslüman erkeklerin sünnet edilmesinin ‘adam yaralama’ suçu kabul edilmesini talep ediyor. Kelek ismi, ayrıca meşhur Vicdan Testi’nin mimarları arasında geçiyor.

Abdülhamit Bilici/Zaman

Almanya: Necla Kelek olayı

Türkiye ve Almanya ilişkilerinin gerilemesinde, dil faktörünü unutmamak gerekir. Türkiye dışında en fazla Türk Almanya’da yaşarken, dil konusunun hâlâ problem olması şaşırtıcı, ama gerçek.

Almanya’daki Türklerden dil öğrenenlerin sayısı artsa da bu insanlar Türk medyasında belli bir ağırlığa sahip olmadığı için sorun çözülmüyor. Çoğu Türk gazeteci, Alman medyasını tercümelerden izliyor. Aynı sorun, Türkçe bilmeyen Alman gazeteciler için de geçerli.

Bu problem, iki toplum arasında köprü rolü oynayan kişi/kurumların önemini artırıyor ve bizi ilişkileri zehirleyen başka bir probleme götürüyor. Alman meslektaşlarla konuşurken, daha önce ismini hiç duymadığım bir şahsın, ilişkiler üzerinde ne kadar etkili olduğunu anladım. Alman kamuoyunun itibar ettiği birkaç Türk’ün ismi zikredildi. Bunlardan Necla Kelek ismi dikkatimi çekti. AK Parti’den Ergenekon’a birçok konuda Alman bakış açısının şekillenmesinde Kelek’in büyük bir etkisi varmış. Almanca yazdığı kitaplarıyla ödüller alan sosyolog Kelek’in çizgisi, yapılan tariften anladığım kadarıyla Nur Serter veya Hikmet Çetinkaya gibi isimlerinkine çok yakın. Tabii, bundan habersiz Alman kamuoyu, Kelek’in yaklaşımını Türkiye ortalamasını yansıtan objektif görüş diye kabul ediyor. Bayan Kelek kimmiş diye küçük bir araştırma yapınca, karşıma ilginç bir tablo çıktı. 2002′de yazdığı Günlük Yaşamda İslam (İslam im Alltag) adlı kitabında Kelek, Müslümanlığın Almanya’da uyumu zorlaştıran bir din olduğunu ifade etmiş. Yabancı Gelin adlı kitabında ise Türk aile yapısına ve İslamiyet’e hakaret etmekten geri durmayan Kelek, Alman medyasına verdiği demeçlerde domuz eti yemenin bir Müslüman için sakıncası olmadığını söylüyor. Müslüman erkeklerin sünnet edilmesinin ‘adam yaralama’ suçu kabul edilmesini talep ediyor. Kelek ismi, ayrıca meşhur Vicdan Testi’nin mimarları arasında geçiyor.

Türk baba ve Alman kocanın mağdur ettiği Kelek’in feminist fikirleri anlaşılabilir. Türk toplumunun parçası görünmesine rağmen Müslüman toplumun değerlerine hakaret etmesine, bazı fanatik Alman grupların sahip çıkması da bir yere kadar normal. Acı olan, böyle marjinal görüşlere sahip birinin Türkiye konusunda adeta hakem kabul edilmesi.

Merkel, bir medya grubu, AK Parti ve Deniz Feneri e.v. arasında bu kadar politize olan ilişkiler ağında, Ergenekon-Almanya bağlantısının gündeme gelmesi şaşırtıcı değil. Zira bir delil olmasa da 3 yazıdır tasvir etmeye çalıştığımız atmosfer, bazı insanların kafasında bu algıyı üretiyor. Batı’da, Türkiye’de asker baskısı olmadan asla demokrasi olamayacağına iman etmiş; askerin etkisinin azalmasını tehdit olarak gören grupların olduğu sır değil. İslami kökleri olan bir partinin demokratikleşmede öncü rol oynamasının, o çevrelerin paradigmasını nasıl sarstığını da biliyoruz. Avrupa’daki bu arkaik zihniyet ile Ergenekon arasında ilişki olmaması eşyanın tabiatına aykırı. İlk kez darbecilerin mahkemeye çıkarılmasını, bazı Avrupalıların suç gibi görme eğilimi tuhaf değil mi?

İlişkileri düzeltmek istiyorsak, yapılması gerekenleri sayabiliriz: 1- İlişkilerin kötüye gittiği kabul edilmeli ve buna yol açan faktörler cesurca analiz edilmeli. 2- Taraflar birbirinin değerini takdir edecek bir olgunluğu göstermeli. Özellikle büyük değişim geçiren yeni Türkiye’yi, eski şablonlardan uzak durarak anlamaya çalışmalı. 3- İki taraf da birbirinden kolay kolay vazgeçemeyeceğini görmeli. 4- İkili ilişkileri iç siyaset malzemesi yapmaktan kaçınmalı. 5- Medyalar ve sivil toplum kuruluşları arasında doğrudan temaslar artırılmalı; şaibeli medya ilişkilerinden vazgeçilmeli. 6- İki toplum arasında köprü görevi üstlenen kişilere dikkat edilmeli. 7- Türk siyasiler Almanya’daki uyumu destekler mesajlar vermeli; stadyumlardaki siyasi toplantıların faydası gözden geçirilmeli. 8- Bir şüphe belirdiğinde, şaibelerin büyümesini beklemek yerine ilgili kurumlar derhal açıklama yapmalı. 9- Bülent Arınç’ın samimi bir açıklamasının etkisini dikkate alarak, AK Parti, Deniz Feneri konusunun kötüye kullanılmasını önleyecek tedbir almalı. 10- Taraflar birbirlerinin z ayıf yanlarıyla uğraşmamalı.

Son günlerde gördüğüm ve medyaya yansıyan bazı olaylar sonucunda toplumun bir uçuruma doğru hızla sürüklendiğini görüyorum. Özellikle gençlerimizde büyük bir kültür erozyonu yaşanıyor. Milli ve manevi değerlerimiz, her geçen gün yozlaşıyor, aşınıyor ve kayboluyor. Toplumu ayakta tutan ve inancımızda beslenen geleneklerimiz, geçmişte yaşanan nostaljik ve folklorik bir olay olarak değerlendiriliyor. Aile kavramın içi boşalıyor, yerini geçici birliktelikler ve metres hayatı alıyor, karşı cins arkadaşlığı yayılıyor. Birbirine nikâhı düşen iki genç, arkadaşlık kavramına sığınarak ana- babanın ve yakınlarının karşısında el ele tutuşup gezebiliyor, oturup kalkabiliyor, hatta aynı evi paylaşıp birlikte kalabiliyor. Artık genç kız -erkek arkadaşlığı normal görülüyor ve sıradanlaşıyor. Karşı çıkan büyükler, geri kafalı, yobaz ve görgüsüz olarak yaftalanıyor.

Geçenlerde bir ulusal televizyon kanalında bir söyleşi izledim. Saba Hanım’ın yönettiği söyleşide kendisini sanatçı ve psikolog olarak tanıtan bir hanım, çocuk doğurmak için sperm bankasına başvurduğunu, hatta kendisi gibi binlerce başvuranın olduğunu söyledi. Bir izleyici, bir yetim çocuğu alıp büyütmesinin daha doğru olacağını söyleyince, çocuğu karnında taşımak istediğini, başkasıyla paylaşmak istemediğini, bu yüzden çocuğun babasız olmasını tercih ettiğini, ileride çocuk babasını sorarsa, babasının sperm bankasında olduğunu söyleyeceğini belirtti. Başka bir izleyici de, niçin bir koca alıp ondan çocuk yapmadığını sordu. Cevap olarak, çok aşk yaşadığını, ama kimseyi sevemediğini, aşk ile sevginin başka şeyler olduğunu, kendi babasına benzer bir erkeği bulamadığını, bir aile disiplininde yaşamak istemediğini, yirmi altı yıldır yabancı birine sevgi beslediğini, hala o kişiden umutlu olduğunu söyledi. Bu söyleşiyi dinleyince şok oldum. Hele binlerce kadının sperm bankalarında sıra beklediğini duyunca, toplumumuzun geleceği hakkında endişeye kapıldım.

Kadınımız, gencimiz, özetle insanımız nereye gidiyor? Günümüzün internet dünyası, metropol şehir ortamı, allı pullu medya çeşitliliği, gençlerimizi ve kadınlarımızı bir yerlere doğru sürüklüyor. Artık utanma, yakınlardan çekinme, nasıl anlaşılırım endişesi duyma diye bir derdimiz kalmamış. Artık gençler aileyi bir ayak bağı olarak görüyor, evlenmek istemiyor. Nefsani ve cinsel ihtiyaçlarını sokakta, tatil beldelerinde, lüks otel ve barlarda gideriyor insanlar. Karşı cinsle arkadaşlık ilişkileri, evlenme ihtiyacını duyurmuyor.

Beyler! Bir uçuruma doğru gidiyoruz. Yeni bir milli eğitim anlayışı, yeni bir devlet politikası, yeni bir eğitim seferberliği gerekiyor. Sıra sıra fabrikalar kurmak, köprüler ve yollar yapmak, turist çekmek için devasa oteller dikmek, ekonomide ve teknolojide Avrupa’yı geçmek, mili gelirde yirmi bin dolarları aşmak, çözüm değildir. Milli ve manevi değerlerimiz kaybolursa, zenginlik ancak felaket getirir, birbirime güven kaybolur, anarşi ve kaos başlar. Artık toplumda orman kanunu işler, güçlü zayıf ezer, nesiller karışır, anasız babasız çocuklar toplumun başına dert olur. Sonra asırlardır gözümüz gibi koruduğumuz, uğruna milyonlarca şehit verdiğimiz vatan topraklarımızı kendi elimizle düşmana teslim etmek durumunda kalırız. Çünkü insan, ancak kutsal değerleri uğruna ölmeyi düşünür, kutsalı olmayan insan savaşmaz, toprağı ve bayrağı uğruna canını vermek istemez. Asırlar önce Pers İmparatorluğu böyle bitti, Roma İmparatorluğu böyle yıkıldı, Yunan medeniyeti böyle sona erdi, İspanya müslümanların elinden böyle çıktı, Anadolu da bu şekilde elimizden çıkabilir.

Kıbrıs’tan şu tavizi verdik veya vermedik, Azerbaycan’a yanlış davrandık, Ermenilere kapıları açtık veya açmadık gibi beylik lafları ve politik hesapları bırakalım, bu gençleri nasıl kazanabiliriz diye düşünelim. Muhalefet, kaybolan değerlerimizi dile getirsin.

Bizi biz yapan manevi değerlerimizdir, aile yapımızdır, gelenek ve göreneklerimizdir, namus ve edep anlayışımızdır, hepsini içine alan dinimiz ve inancımızdır. Yetkilileri düşünmeye davet ediyorum.
R.Ö

“Geldik işte! Şu dağların ardında, aradığın! Burda başlar, hayat yolculuğu!”
“Ya otuz yıl? Yaşamamış mı, hiç gelmemiş mi dünyaya? Hatırası, hayalleri… Dünü, yarını…!”
“Saati işlemiş, o durmuş; bunca sene. ‘Gökyüzünden habersiz uçurtma uçurmuş…’ Derin bir pişmanlıkmış, aykırı bir duruş!”
“Sen tut, Istanbul’u, Sorbon’u bırak; Şemdinlili Kürt Hoca’nın izini sür, koş gel buralara.”
“Düz mantıkla anlaşılmaz elbet. Yaşamak gerek. Kavramlar dünyasının kurbanı sen! Beğenmezsin ıhlamur kokulu dağları, cağıl cağıl akan suları.
Bilmezsin, kuzuyu doğar doğmaz kucağına almayı, alnına kına sürmeyi. Ezanla karşılamayı hayatı, ‘İlk O’nu duysun!’ diye adını vermeyi.
‘Mecburi hizmet’ dersin, ‘doğu görevi’ diye kestirip atarsın. Işık doğudan gelir, Büyük Doğu’dur adı.
…………………….
“Duyuyor musun?”
“Neyi?”
“Nuh’un gemisi karaya oturuyor sanki. Tufan Günü yakınlarda bir yerde, Cudi’de. İşte ayak bastığın yerde kuruldu, Hak Batıl terazisi.
İbrahim, on yedisinde bir bilekti Harran’da. Eyyup, çıktı doruğa sabrıyla, Urfa’da.
Anladın mı şimdi, Maraşlı Şair’i çekeni? Kapanmayan bir dertti. Solgundu benzi, sararmıştı rengi. Seyyid Taha’nın fendi, Sorbon’u yendi.”
“Onun için getirdin buralara! Yüzleşeyim Anadolu’yla, helalleşeyim toprağıyla.”
“Vasiyeti vardı, lakin getirmediler yerine. ‘Taha’nın yanına gömün!’ diye.”
“Köyüne gidelim Taha’nın!”
………………………
“Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz. Hanemize neşe kattınız. Demek, Üstad’ın izini sürersiniz. Ne iyi ettiniz de geldiniz!
Sıradışı kitabını burda düşündü, uzaklardan gelen sese kulak verdi. Adını da şu minderde koydu kitabının.
‘Son Devrin Din Mazlumları olsun adı.’
Piranlı Hoca çekilirken dar ağacına, yirmi ikisindeymiş şair, bilmezmiş o zamanlar. Bohem hayatıymış sürdüğü. Nice sonra berraklaşınca zihin, anlamış o vakit:
‘İnananı çizin!’
Silistreli’ye yapılan, gitmezmiş hayalinden. Ayırmazmış hiçbir şey, Sonsuzluk Emeli’nden.
Erbilli gatakulliye gelmiş, Menemen’in bağrında. Onulmaz bir yaraymış, Yirmi Beş’in baharında.”
“Herşeyi paylaşmış sizinle. Siz Kürt, o Türk!”
“İnsan anlaşmaz, söz ile kelam ile. Lakin anlaşır insan, lisan-ı hal ile. Bir Büyük Medeniyettir birlikte kurduğumuz. Yalnız O’nadır yalnız, Bir Olan’a kulluğumuz!”
“Kalk gidelim, yol uzun. Yaylalardan aşalım, ırmaklardan geçelim. Rastlarız bir çobana, talim ederiz ayrana, içeriz kana kana, şükrederiz Yaradan’a!”
………………………
“Duyuyor musun?”
“Yine neyi?”
“İstiklal rafa kalktı, kaldı ‘Mahkemeleri.’ Yüz binler Hakk’a yürür, kanla dolar bentleri. Fırat ile Dicle’nin ahını kimse duymaz, götürürler bir anda hesabını sorar sormaz.”
“Şu Şair’in derdine bak, bir eli yağda bir eli balda geçerken ömrü, vurmuş kendini dağlara, yaralıymış belli, gönlü.”
……………………….
“İşte göründü Maraş, emir gelir Sütçü İmam’dan: Sonuna kadar savaş!”
“Uzunoluk dedikleri, demek burası. Kısakürek şaire ilham katan, Maraşlının duası. Bir kere çıkıp dönmeyen evine, yiğitlerin yuvası.
Şair olmaz mı insan, havasına suyuna…! Zarifoğlu Cahit’tir, Beyazıt bir Erdem. Kapılan rüzgarına….”
……………………….
Arvaslı’yla kesişir, yolları Anadolu’da. Tek satır yazmaz, dünyasından kopunca.
‘Bak incele, var mı edebe ters. Sonra girerim vebale, lanet okur bana herkes!’
Sağlam bir bağdır, Arvaslı’ya uzanan. Bağlum’a düşer yolu, odur mezarını kazan. Islatır gözyaşları kefenini, bezini. Van’dan gelen nefestir, haykırırken sesini.”
……………………….
‘Konuşturman, vurun. Sokun tabutluklara. Ola ki konuşursa, foyamız çıkar meydana.
Sen misin tek başına, çılgınca eleştiren. Dokunulmaz kılmadık mı, çıkmasın sakın ortaya.
Sonra benden sorarlar, hesabını On İki Ada’nın,
Milli Şef’tir adımız, sarsılmasın itibarımız!’
………………………
“İşte duydun duyacağını.
Paşakapısı, Üstad’ın ruh iklimi okulu. Şu kodeste geçti, yıllarının pek çoğu. Şu pencereye konardı Yusufcuk, şu meydanda gördü Ali’nin idamını,’Boynunda yafta.’
Volta atarken maltada, geleceği kurardı. Çıkar çıkmaz soluğu Cağaloğlu’nda alırdı.
Sesler kenetlenir, harfler dize gelir, kaçardı uykusu Malatyalı Rotaryen’in. Sireni hiç susmazdı, Mecidiyeköy Şube’nin.
Kireci yeni vurulmuş duvarları özlerdi. Şimdi bütün mahkumlar kapısını gözlerdi. Hayat devam ediyor, mapushane damında. Ömür ‘Nihayet!’ diyor, bir bahar sabahında.
…………………………
‘Ölüler, yaşayanlardan daha fazla konuşurmuş.’ Bunu gördüm naaşında. Sığmadı yüz binler sığmadı, Fatih’in avlusuna.
Bir birliğin eseri, arkana düşen erler; Şemdinli’den Eyüp’e fethe yürür neferler!
Yaşarken çok bekledin, işte şimdi hayalin! Haliç’e bakan yamaç! Bu senin pürmelalin!
………………………..
“Selam sana ey şair! İşte yanıbaşındayım!
Görmek nasip olmadı, dinledim lakin sözünü.
‘Çile’sini sen çektin, gittin Öte Diyar’a.
Yanmaktadır günbegün, Bağdat ile Diyala!
Tarık Sezai KARATEPE

Yakında bir çok gerçek daha aydınlanacak …
31 Mart ihtilali ve İttatçıların Almanya bağlantısı
Alman Kiliselerinin Kudüs Sevinci
Alman Vakıfları ve Türk Siyaseti
Ergenekon ve Alman Gladiosu – fikir ve strateji alışverişi
PKK Yöneticileri nasıl ve neden himaye ediliyor?
Kapatılması istenen Alman Irkçı partisi NSDP Başkanı aslında Derin Devlete’ mi çalışıyordu?
Mesut Yılmaz Mavi Akım Macaristan’da kırılan burun
Almanya’nın Türkiye’de yürüttüğü kirli savaş (Grey WAR)
Altın aramaları protesto eden köylüleri kim nasıl yönlendirdi?
Aydın Doğan Medyası ve Axel Springer Verlag’ın bağlılık yemini
hepsi burada

Çantası Hala Kayıp, Telefonu İse..

BBP liderinin hayatını kaybettiği kazayla ilgili sır perdesi aralanmaya çalışılıyor. Komisyonda çok önemli iki soru soruldu: O telefon ve çanta nerede?
BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu’nun hayatını kaybettiği kazanın sır perdesi aralanamıyor. TBMM’de kurulan komisyon bugün kazayla ilgili Gülefer Yazıcıoğlu’nun da aralarında bulunduğu heyeti dinledi. Komisyonda Yazıcıoğlu’nun kayıp çantası soruldu.

Eski BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu ve 5 kişinin hayatını kaybettiği helikopter kazasıyla ilgili kurulan TBMM Araştırma Komisyonu, Yazıcıoğlu’nun eşi Gülefer Yazıcıoğlu, Genel Başkan Yardımcıları Mustafa Destici, Ahmet Şanverdi, Özel Kalem Müdürü Okan Köksal ile MKYK üyesi ve avukatı Kemal Yavuz’u dinledi.

Komisyon Başkanı Köylü, toplantıdan sonra yaptığı açıklamada, BBP yetkililerinin olay yerinde yaptıkları çalışmaları ve ellerindeki bilgileri kendileriyle paylaştıklarını belirterek, ”Biz de verdikleri beyanlardan hareketle araştırmamızı derinleştirerek sürdüreceğiz. Bize verilen bilgileri dikkate ve ciddiye alıyoruz. Dinlenmesi gereken kim varsa dinleyip araştıracağız. Adalet Bakanlığından soruşturma dosyasını istedik. Ondan sonra teknik elemanları çağıracağız. Herkesi dinledikten sonra bir kanaate varacağız. Sayın Yazıcıoğlu’nun eşi, üstünde durulması gereken şeyler söyledi. Anlatılanları ciddiye alıyoruz” dedi.

”İHMALİ OLANLAR CEZALANDIRILSIN”

BBP Genel Başkan Yardımcısı Ahmet Şanverdi de AA muhabirine yaptığı açıklamada, kaza ile ilgili olarak ihmali olanların biran önce açıklığa kavuşturulmasını ve gereken cezayı almasını istedi. Ellerindeki bilgileri komisyonla paylaştıklarını ifade eden Şanverdi, ”Özellikle kazanın olduğu ilk gün Kayseri Valisinin açıklamaları var, Valinin Genel Başkanla ilgili, ‘ayağı kırık, şuuru açık’ şeklinde açıklamaları var. Sonra Kahramanmaraş Valisinin ‘Genel Başkan Göksun Hastanesine getirilecek’ şeklinde beyanı vardı. Bu iki beyan çelişkili. Biz komisyona, Kayseri valisini kim yönlendirdi, bu bilgileri nereden aldı, bilgiyi aldığı yere bilgileri kim verdi, ayağının kırık olduğunu nereden biliyordu” diye sorduklarını ifade etti. ”Gerçekten de Muhsin Yazıcıoğlu bulunduğu zaman ayağı kırıktı” diyen Şanverdi, sözlerini şöyle sürdürdü:

YAZICIOĞLU’NUN ÇANTASI KAYIP!

”Komisyon bize bu olayın üstüne gideceklerini söyledi. Genel Başkanın silahı, telefonları ve çantası vardı. Çantası hala kayıp. Telefonunun ise bir tanesi bize verildi, ancak hafızası silinmiş. Bunlardan ayrı olarak ‘ELS cihazı yok’ denildi. Bunu, Başbakan, İçişleri Bakanı ve Hükümet sözcüsü söyledi. ELS cihazı olmadığı için sinyal alınamadığı açıklandı. Köylüler helikoptere ulaşınca, Ulaştırma Bakanlığının ön raporunda ‘ELS cihazı var ve çalışıyor’ denildi. Varsa neden çalışmadı diye sorduğumuzda bize anteninin kırık olduğunu, onun için çalışmadığını açıkladılar. Ancak bütün uzmanların ortak görüşü, antenin kırık olması bir şey ifade etmeyeceği ve ELS cihazının çalışabileceği yönündedir. GPRS cihazının helikopterde olduğu yönünde Ulaştırma Bakanlığının raporunda hiç bahsedilmiyor. Ancak Almanya’dan uzmanlar geldiği zaman GPRS cihazını buldular. Fakat hafıza kartı yok. Cep telefonlarından ise 2. gün gece saat 03.00′e kadar sinyal alındığını bildirildi. Peki orası neden bir türlü bulunamadı? Neden uydudan istifade edilmedi?

Koordinasyon eksikliği var ortada. Devlet kendi yazılı kanunlarını uygulamamış. Ne Ankara da ne de Kahramanmaraşta… Buralarda kanuna uygun olarak bir kriz merkezi kurulmadı. Orada İçişleri Bakanı, vali, sekreter bir de ben vardım. Kriz merkezinde ise bir harita, sağlık, iletişim uzmanı, pilot, asker olur. Bunların hiç birisi yoktu.”

Hakan Albayrak
halbayrak@yahoo.com

Suriye sınırında yükselen şaibe bulutu

Suriye sınırındaki mayınlı arazinin, mayınlardan temizlenmesi karşılığında, organik tarım için 44 yıllığına yabancı firmalara verilebileceği ihtimali, MHP ve CHP’yi ayağa kaldırdı.

Şahsen beni de ayağa kaldırdı.

Hatay’dan başlayıp Kilis, Gaziantep, Şanlıurfa, Mardin ve Şırnak’a kadar uzanan, 350 metre eninde ve 510 kilometre uzunluğunda, fevkalade stratejik bir bölgeden bahsediyoruz.

Geçtiğimiz yıllarda bu bölgenin ‘yap, işlet, devret’ formülüyle İsrailli firmalara (veya İsrailli firmaların da içinde bulunduğu konsorsiyumlara) verilmesi gündeme gelmiş, ancak Danıştay, mayın temizleme işiyle organik tarım işinin aynı firmalara verilemeyeceğine hükmederek, ilgili ihaleyi iptal etmişti.

Şimdi iktidar partisi, Meclis’ten, Danıştay’ın bu kararını geçersiz kılacak bir yasa geçirmeye çalışıyor.

Neden acaba?

Mayın temizleme işiyle organik tarım işi, “Dam üstünde saksağan, vur beline kazmayı” misali, birbiriyle tamamen alakasız işler; bu alakasız işleri Türkiye-Suriye sınırına yerleşmek için alakalandıran güçlerin lobi faaliyetleriyle mi karşı karşıyayız?

“Efendim, orada 600 bin küsur mayın var; bu mayınları temizlemek çok zor, çok tehlikeli, çok pahalı bir iş; birilerine bu işi yaptırabilmek için ‘yap-işlet-devret’ formülünü uygulamaktan başka çaremiz yok” denilebilir tabii.

Ama o zaman da sorarlar adama:

“50 yıl öncesinin teknolojisiyle imal edilen mayınlar Türk Silahlı Kuvvetleri’nin bugün ulaştığı teknolojik olanaklarla nasıl imha edilemez?”

Nitekim CHP Grup Başkanvekili Kemal Anadol bu soruyu soruyor.

İyi de ediyor.

Fakat hükümetten öğreniyoruz ki, Genelkurmay Başkanlığı, mayın temizleme işlerinin NATO İkmal ve Bakım Ajansı’na (NAMSA) verilmesinin uygun olacağı yönünde görüş bildirmiş.

İsrail’in HERON teslimatında sorun çıktığı için kendi insansız casus uçağını kendi imkânlarıyla üretmeye karar verdiğini öğrenmekten mutluluk duyduğumuz Türk Silahlı Kuvvetleri’nin kendi mayınlarını başkalarına temizletmeyi uygun görmesi biraz tuhaf kaçsa da, hadi neyse, o iş Türk subaylarının keskin gözetimi altında NAMSA tarafından yapılsın diyelim; stratejik bölgenin yabancı firmalar / ülkeler tarafından kontrol edilmesine imkân tanıyan bir yasal düzenlemeye niçin ihtiyaç duyuluyor?

İktidar partisi yetkilileri ‘önce hizmet alımı için şartları zorlayacağız, bu mümkün olmazsa yap-işlet-devret formülünü uygulayacağız’ diyerek ve ihalenin yerli firmalara da verilebileceğini belirterek komplo teorilerini etkisiz hale getirmeye çalışsalar da, mezkûr yasa tasarısının üzerindeki İsrail gölgesini kaldıramıyorlar… “Türkiye-Suriye sınırında yabancıların şu veya bu şekilde kontrol sahibi olmalarına asla izin vermeyiz; o bereketli topraklar kendi halkımızın istifadesine sunulacak” diye kestirip atsalar ya!

Muhalefet, AK Parti’li birçok milletvekilinin de şüpheyle yaklaştığı yasa tasarısı ile ilgili olarak, şu soruları soruyor:

“Türkiye sınırlarında 1 milyonu aşkın mayın var; 2014′e kadar bütün mayınların temizlenmesini öngören Ottawa Sözleşmesi gereği, tarıma açılamayan yerlerdeki mayınlar nasıl temizlenecek?”

“Neden gerekli teçhizat alınarak Genelkurmay Başkanlığı’nca temizlik yapılmıyor ve araziler TİGEM aracılığıyla halkın kullanımına sunulmuyor?”

“Ortada maliyet yok. 50 milyon dolardan başlayıp 1.6 milyar dolara kadar çıkan hesapta gerçek maliyet ne? Neye dayanarak 44 yıllığına tahsis yapılacak?”

“Arazinin Suriye tarafında 560 kuyudan günde 500 bin varil petrol çıkarılıyor. Üst kullanım hakkını alan firma petrol aramaya izin verecek mi?”

“Arazinin mayınlardan temizlendiğini kim onaylayacak? Üçüncü şahıslarla ilgili can kaybı olursa bedelini kim ödeyecek?”

Bu yasa tasarısını hazırlayanların kesinlikle kötü niyetli olduğunu iddia edecek değilim; ama kamu vicdanını rahatlatmak konusunda hiç başarılı olmadıkları, hatta bu yönde doğru dürüst çaba göstermeye bile tenezzül etmedikleri kesin.

Şüpheleri besleyen tuhaf bir ‘ketumluk’ sergiliyorlar.

Muhalefetin yukarıda mezkûr sorularını bir an evvel cevaplamazlarsa, şaibe bulutu iyice büyür.

USAK Başkanı Sedat Laçiner, “Gazprom siyasetçileri satın alma çabasındaydı. 10 milyar dolara boru hattı döşeyen 100 milyon dolara adam satın alır” dedi.

Sedat Laçiner, Neşe Düzel’e konuştu: Rusya ile imzalanan Mavi Akım’ın karanlık kısımları aydınlanırsa Ergenekon’un enerji anlaşmalarındaki rolü daha iyi ortaya çıkar.

“Petrol ve gazı taşıyabilen iki hat var. Rusya ve Anadolu. Türkiye, Rusya’ya alternatif oluyor. Dünyanın askeri devi Rusya bunu kabul etmez. Zaten Ergenekoncular da enerji meselelerinin içindeler.”

“Boru hatları bir ülkeyi birleştirir. Ülkenizi bölmek istemiyorsanız, boru hatları yapın. Kürt bölgesini, Türkiye’ye en fazla boru hatları birleştirecek.”

Neşe Düzel / Taraf

NEDEN: SEDAT LAÇİNER

Biz Türkiye’de anlam veremediğimiz birçok olayla karşılaşıyoruz. Birçok sorun mantıklı bir biçimde çözülmüyor. Devlet görevlisi pek çok insan, ülkenin çıkarlarına uymayan işler yapıyor. Bütün bunlar niye oluyor? Devletin içinde olduğu halde ülkenin istikrarını bozmaya çalışanları kim destekliyor? Bütün bu görüntülerin arkasında nasıl bir gerçek saklı? Bütün bunları küresel ilişkiler, uluslararası güvenlik ve Türk dış politikası uzmanı Doç. Dr. Sedat Laçiner’le konuştuğumuzda karşımıza çok önemli bir konu çıkıyor. Bu konu; enerji. Kafkaslar, Orta Asya ve Kuzey Irak’tan çıkan petrol ve gazın dünyaya yayılmasında, Türkiye’nin rol sahibi olmasıyla, iç ve dış politikamızda yaşananlar arasında çok yakın bir ilişki olduğu anlaşılıyor. Ergenekon’dan Kürt meselesine kadar birçok sorunun çözümünde ya da çözümsüzlüğünde Türkiye’nin dışındaki ülkelerinde rolleri ve istekleri olduğu görülüyor. Meseleye bu açıdan baktığınızda da anlaşılmaz sanılan birçok davranış büyük ölçüde açıklığa kavuşuyor. Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu USAK’ın başkanı olan Doç. Dr. Sedat Laçiner’in güvenlik ve uluslararası ilişkiler alanında yayınlanmış pek çok çalışması var.

* * *

NEŞE DÜZEL: Biz genellikle siyaset denilen oyunun daha yüzeydeki görüntülerini görüyoruz. Bir de derinlerde olanlar var. Örneğin bir enerji meselesi var bu bölgede. Enerji konusunda çekişmeler var. Bu çekişmelerin siyasete yansımaları var. Türkiye’nin iç ve dış politikasıyla, enerji sorunu arasında bağ bulunuyor mu sizce?

SEDAT LAÇİNER: Bulunuyor tabii. Enerji konusunu dikkate almadan uluslararası ilişkileri, terör ve güvenlik meselelerini tam olarak açıklayamazsınız. Üstelik bu ilişki bundan sonraki süreçte daha da artacak. Çünkü Türkiye büyüyen ekonomisiyle bölgede en büyük gaz ve enerji tüketicisi oldu. Bütün şehirlerini gaza bağladı. Dolayısıyla Rusya gibi gaz ve petrol üreticisi ülkeler için ele geçirilmesi gereken bir pazar haline geldi. Ayrıca Türkiye, enerjinin Avrupa’ya akıtılmasında hayati bir geçiş noktası da oldu. Bu yüzden boru hatlarında olup biteni anlamak için yaşanan kavgaya dikkatle bakmak lazım.

Kavgaya baktığımızda ne görüyoruz?

Amerika, Rusya, Avrupa Birliği, İngiltere, Çin, Hindistan… Herkes, Orta Asya, Kafkasya, Ortadoğu ve Afrika’nın petrolünü ve gazını istiyor. Mesela Afrika’da Çin’le Hindistan arasında önemli bir kavga yaşanıyor. Çin Sudan’ı kaptı. Amerika enerji zengini Gine Körfezi’nin ortasındaki küçük adaya donanmasını kurdu. Amerika petrol ve gazı Doğu’dan Batı’ya akıtmaya çalışıyor. Çin Doğu’ya akıtmak istiyor… Türkiye de boru hatlarının transit yolu olabilmek için bu yarışın içine dalıyor. Başına neler gelebileceğini düşünebiliyor musunuz? Petrol için kan akıtmaya hazır altı büyük ülke var.

Bugüne kadar Türkiye’nin başına ne geldi bu yüzden?

Rusya’nın gazını Karadeniz’in altından Türkiye’ye taşıyan Mavi Akım Projesi’nin karanlık kısımları ortaya çıkarsa, başa neler geldiği daha iyi anlaşılacak. Mesela Ergenekon da bu enerji meselesinin içinde. Bu kadar büyük bir silahlı gücün böylesine büyük bir oyunun dışında kalması mümkün değil zaten. Ergenekoncuların iki ilginç bağlantısı var. Biri Rusya diğeri İsrail ile. İsrail üzerinden Amerika’daki Neoconlarla ilişkideler.

Bu ilişkiler nasıl kuruluyor?

Ülkeler bir diğer ülkeyle ilgilendiklerinde şöyle bir bakarlar. O ülkede çeteleşmeler, gruplar varsa, o yapılarda kendilerine yakın olduklarını düşündükleri insanları ikna etmeye başlarlar, onları kendilerine çekerler. Bazı hücrelerle birlikte çalışırlar. Eğer ortada yüz milyar dolarlık bir şey varsa, onun için her şeyi yaparsınız. Burada Ergenekoncuyla da, PKK’yla da, liberalle de, çalışırsınız. Mesela Ergenekon’un en önemli isimlerinden birinin Moskova’ya kaçması tesadüf müdür?

Enerji yarışı içindeki ülkelerle Ergenekon’un bağlantısı tam olarak nedir?

İki tarafın çıkarlarında örtüşmeler var. Ergenekon’un hedefi hükümeti zayıflatmak, Türkiye’de yönetimi değiştirmek, ülkeyi AB’den uzaklaştırmak iken, enerji savaşı veren ülkenin hedefi de aynı hükümete kontrat imzalatmaktır. Eğer hükümeti güç duruma düşürürseniz, ya da sanki enerjide büyük bir kriz varmış gibi bir ortama sokarsanız, gazetecilerle, askerlerle ve bürokratlarla çalışıp hükümeti bir şeyleri imzalamaya zorlarsınız. Mesela Rus devi Gasprom’un tek hedefi, Türkiye’ye daha çok gaz satmak ve boru hatlarını kontrol etmektir. 28 Şubat sürecinde imzalanan anlaşmalar ve bazı karanlık işler bunlarla çok ilişkiliydi. Araştırılması gerekiyor bunların. Bir de tabii…

Evet…

Boru hatları dediğiniz şeyler, uzun vadeli anlaşmalarla 5, 10, 15 milyar dolara yapılıyor. Bir kez bunu başardığınızda bölgenin ekonomisini ve siyasetini 20, 30 yıllığına şekillendirmiş, rakip ülkenin araya girmesini engellemiş oluyorsunuz. Bakü’den çıkıp Doğu Anadolu’yu kat eden ve Akdeniz’e gelen Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı böyledir. Eğer Orta Asya ve Kafkasya’nın petrolü-gazı Rusya üzerinden Batı’ya giderse, Kazakistan, Azerbaycan ve Türkmenistan’ın yönetimi Moskova’ya bağımlı olur. Anlayacağınız enerji alanında büyük riskler ve büyük fırsatlar var. Ayrıca çok da büyük para var. Rus Gasprom’un geliri, pek çok ülkenin milli gelirini aşıyor. Shell ve BP devasa bütçelere sahipler. Bu büyük paralar, kârlar işi vahşileştiriyor.

İşler nasıl vahşileşiyor?

Bir devletin gücünü bir şirkete verdiğiniz zaman, mücadele vahşileşiyor. Şirketler bu işi kirli ve vahşi bir şekilde yapıyorlar. Birkaç milyon dolarlık çok yüksek rüşvetler verebiliyorlar. Devlet adamlarını satın alabiliyorlar. Kadından uyuşturucuya her şey işin içine girebiliyor. Mesela 1990′ların ikinci yarısında Türkiye’nin yaşadıklarını ancak Mavi Akım projesinin çevresinde okuyabilirsiniz. Mavi Akım’ı dikkate almadığınız takdirde… Rusya’nın gaz şirketi Gasprom’un Türkiye’de siyasetçileri etkileme, yönlendirme, onları satın alma çabalarını dışarıda tuttuğunuz takdirde… 1990′ların ikinci yarısıyla ilgili çok şey anlayamazsınız. Bir ülkede siyasetle ekonomi iç içe girdiğinde her şey yaşanır!

Mavi Akım’da ne yaşandı?

Önce şunu söyleyeyim… Eğer 10 milyar doları sadece boru hattı döşemeye ayırıyorsanız, 100 milyon dolarını da adam satın almaya harcayabilirsiniz. Bu durumda bir, iki milyon dolara satın alamayacağınız insan sayısı çok azalır. Eğer bir de o şahsın kumar borcu, sevgilisi, kaçak ilişkileri falan varsa, bir bakanı, bürokratı, genel müdürü çok daha kolay ayarlıyorsunuz. İşte o zaman bunlar öyle imzalar atıyorlar ki, ülke bunun bedelini uzun yıllar çok ağır ödüyor. Bunu pek çok ülke yaşadı. Türkiye’de de eğer bugün enerji fiyatları pahalıysa, bu, 10-12 yıl önce imzalanmış olan kötü anlaşmalardan ötürüdür.

Nasıl? Tam anlamadım.

Türkiye Rusya’yla ve hatta İran’la, dünyanın en kötü anlaşmalarını o dönemde imzaladı. Mavi Akım da bu anlaşmaların önde geleni. Aslında Azerbaycan’la olan hariç, bizim gaz anlaşmalarımızın hepsi kötü anlaşmalardır. Özellikle Rusya’yla olanlar böyledir. Bakın… Enerji oyununda devletler vardır ve ülkenizin içini çıkarları için karıştırabilirler.

Ergenekon kanalıyla İsrail ve Rusya’nın Türkiye’nin içini zaman zaman karıştırdığını söylüyorsunuz.

Tabii zaman zaman… Türkiye petrol ve doğalgazda Rusya’ya alternatif bir geçiş ülkesi olmak istiyor. Avrupa’nın nefes borusunu buraya kuruyorlar. 10 milyar dolarlık bir hattı sizin üzerinizden geçirecekler. Bu nefes borusunu sadece size bırakmazlar. Bu, Türkiye’nin iç siyasetinde, bundan böyle, arkalarına devletleri almış olan büyük ekonomik güce sahip enerji şirketleri de etkili olacak demektir.

Civarımız petrol sahalarıyla dolu. Bizim petrolümüz yok ama dediğiniz gibi biz petrolün taşınacağı hattın üzerindeyiz. Bu bizim dünya politikasındaki önemimizi nasıl etkiliyor?

Türkiye derken, biz, petrol ve gaz okyanusunun tam ortasında oturan bir ülkeden söz ediyoruz. Dünyadaki gaz ve petrol rezervlerinin yüzde 70′ten fazlası bizim etrafımızda bulunuyor. Misak-ı Milli, petrol ve gaz bulunmayan topraklar için çizilmiş gibi görünüyor. Zaten Misak-ı Milli’yi de Türkiye çizmedi. Bu bizim için biraz mahkûmiyettir. Sınırları Türkiye çizmiş olsaydı Musul-Kerkük bugün Türkiye’de olurdu. Ama enerji alanları dışarıda kaldı. Bugün kuzeyimizde, dünyanın en büyük petrol ve gaz yataklarına sahip Rusya var. Doğuya dönüyorsunuz… İran’a ek olarak şimdi Hazar Havzası’nda çok büyük petrol ve gaz rezervleri devreye girmeye başladı. Kazakistan ve Azerbaycan başta olmak üzere ‘Yeni Körfez’ olarak tanımlanıyor bu bölge. Güneyimizde Irak, S.Arabistan ve Körfez ülkeleri var.

Böyle bir coğrafi konum dünya politikasındaki önemimizi nasıl etkiliyor bizim?

Petrolün ve gazın taşınabileceği iki hat var. Biri Rusya, diğeri Anadolu. Rusya tek taşıyıcı olmak istiyor. Türkiye ise devreye Rusya’ya alternatif olarak giriyor. Rusya’nın kurmuş olduğu siyasi ve ekonomik düzeni bozuyor. Rusya şu anda bütün Avrupa’yı kendisine gazla bağlamış durumda. Ama gazının yetmeyeceği endişesi de var. Hem bu endişeyle, hem de eski Sovyetler Birliği’ni canlandırma arzusuyla Kafkasya’yı ve Orta Asya’yı kendisine bağımlı kılmak istiyor. Bunu sağlamanın ve sürdürmenin yolu da enerji hatlarının Rusya üzerinden geçmesidir. Rusya dünyanın en büyük askerî devlerinden biri. Bütün kazancını petrol ve gazdan sağlıyor. Siz gelip yanına tezgâh açıyorsunuz. Rusya bunu kolay kabul etmez.

Türkiye’nin Rusya’ya alternatif olmasını kim istiyor?

Amerika, İngiltere ve Amerika’nın Avrupa Birliği’ndeki müttefikleri istiyor. Fransa ve Almanya bu projenin arkasında değiller. Onlar Rusya’dan tedirgin değiller. Rusya’ya alternatif geçiş olmasıyla birlikte Türkiye’nin dünyada önemi otomatik olarak artacak tabii.

Nasıl artacak?

Avrupa’nın nefes borusunu elinde tutan bir ülkeye PKK konusunda Avrupa’nın tavrı farklı olur. Eli silahlı adam boru hattının üzerinde oturup ayrılıkçılık yaparsa, ona ilk tokat, kendi enerji güvenliğini sağlamak isteyen Avrupa’dan gelir. Bakınız… Boru hatları bir ülkeyi birleştirir. Bir ülkeden ne kadar çok boru hattı geçiyorsa, o ülke o kadar bütünleşmiş demektir. Eğer ülkenizi bölmek istemiyorsanız, yapmanız gereken şey, bir, ulaşım hatlarıdır. İki, iletişim hatlarıdır. Üç, boru hatlarıdır. Bunları ülkenizin üzerinden karmakarışık bir ağ halinde geçirdiğinizde ülke bütünleşir. Kürt bölgesini, Türkiye’ye en fazla boru hatları birleştirecek.

Türkiye, Ermeni kapısını açamıyor Azerileri kızdırmamak için. Bu sadece “ırk” dayanışması mı yoksa işin içinde enerji meselesi de var mı?

Enerji meselesi de var tabii. Azerbaycan petrolünün geçmesi için en ideal yol Ermenistan yolu. Türkiye Ermenistan sınırını açmak istiyor ama Ermeniler Karabağ’ı işgal ederek kendilerini öyle zor durumda bıraktılar ki… Azerbaycan hattı mecburen Gürcistan üzerinden dolaştırıldı Bu yüzden enerjinin maliyeti arttı. Azerbaycan haklı olarak enerjisini Ermenistan üzerinden geçirmek istemiyor.

Ermenistan meselesi artık çözülmek isteniyor. Burada da bir enerji meselesi var mı?

Olmaz olur mu. Enerji hiçbir konuda tek faktör olamaz ama, Amerika’nın Karabağ sorununu çözmek istemesinin en önemli nedenlerinden biri de enerjidir. Böylece Amerika hem Azerbaycan’a Ermenistan üzerinden geçecek bir alternatif hat geliştirecek ve enerjinin temininde istikrar ve güvenlik sağlayacak. Hem de Kafkasya’da Rusya’nın etkisini azaltacak. Rusya-Gürcistan savaşında yaşananları hatırlayın. Azerbaycan’ın nefes borusu kesildi. Bu arada Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı da PKK’nın bombalaması yüzünden durdu. Gürcistan savaşı başlayınca, PKK hattı bombaladı. Bence bu iş, Rusya tarafından PKK’ya yaptırıldı.

Rusya, enerji kaynaklarını ve enerji hatlarını kontrol etmek istiyor. Rusya, bu açıdan bakıldığında Türkiye’yi nasıl görüyor?

Rusya’yı by-pass edebilmenin tek yolu Türkiye. Çünkü petrol ve gazda, Rusya’ya tek alternatif geçiş güzergâhı Anadolu. Enerjiyi kendi toprakları üzerinden Avrupa Birliği ülkelerine taşımak isteyen Rusya Türkiye’yi tek rakibi olarak görüyor ve onu engellemeye çalışıyor. Ama bütün oyun Rusya ile Türkiye arasında oynanmıyor tabii. Asıl oyun daha çok Amerika ile Rusya arasında oynanıyor. Fransa ve Almanya hariç, Avrupa’nın önemli bölümü Rusya’nın gaz ve petrolde tekel olmasından, petrolü ve gazı kendisine karşı bir silah olarak kullanmasından korkuyor. Bu yüzden de İtalya, Avusturya ve Balkan ülkeleri Rusya’nın Avrupa’daki hâkimiyetini kıran Nabuko projesine çok önem veriyorlar.

Nabuko hangi aşamada?

Prensip anlaşmalarına varıldı. Türkiye geçmişte Bakü-Tiflis-Ceyhan (BTC) boru hattını başardı, şimdi sırada Nabuko var. Hazar bölgesindeki gazın Türkiye üzerinden Avrupa’ya taşınması projesi bu. Bu projenin arkasında Amerika var. BTC de Amerika sayesinde olmuştu. Zira Rusya, Amerika’nın karşısına çıkabilecek potansiyel bir süper güçtür ve Amerika, Rusya’yı vurabilmek için herkese yardım etmeye hazırdır. Hele Avrupa söz konusu ise daha da hazırdır.

Rusya, nasıl bir Türkiye istiyor?

Batı’dan uzaklaşmış, Rusya’ya yaklaşmış bir Türkiye istiyor.

Amerika da Rusya’nın kontrol edemeyeceği bir petrol hattı istiyor. Amerika bu açıdan Türkiye’ye nasıl bakıyor?

Amerika, Rusya’nın tekelinin kırılması için hatların büyük kısmının Türkiye’den geçmesini istiyor. Amerika’nın burada Rusya karşıtlığı çok net gözüküyor. Rusya’nın elinden enerji kozunu olmak istiyor. Ayrıca Orta Asya’daki, Hazar Havzası’ndaki enerjinin Doğuya, Çin’e veya Kuzey Rusya’ya değil de, Batı’ya akmasını arzu ediyor. Çünkü Batı’nın enerji güvenliğini ve istikrarını düşünüyor. Önceki hafta Ortadoğu’yu dolaşan Obama’nın ekibiyle görüştüm. Irak’taki gazın ve petrolün de Türkiye üzerinden Akdeniz’e ve Avrupa’ya ulaşmasına öncelik veriyorlardı.

Bu durumda Amerika’nın menfaati açısından Türkiye’nin içinin istikrarlı ve güvenli olması mı gerekiyor?

Tabii öyle. En son bir Rus gazetesinde yayınlandı. PKK’lılara silah aktaranlar arasında Rus gizli servisi de var.

İran’la enerji açısından ilişkilerimiz neler?

İran, dünya petrol ve gaz rezervleri açısından ilk üçte yer alan bir ülke. Enerjisinin büyük kısmını Rusya’dan sağlayan Türkiye, İran’ı, Rusya’yı dengeleyen bir unsur olarak görüyor. Zira bir ülke için tek bir kaynağa bağımlı kalmamak, enerji kaynaklarını çeşitlendirmek çok önemli.

Kuzey Irak’taki Kürdistan özerk yönetiminde de petrol çıkıyor. Bu petrolün Türkiye üzerinden taşınması planlanıyor. Bu, Türkiye’ye nasıl bir kâr sağlayacak?

Amerika’nın tercihi, özellikle Kuzey Irak’taki enerji kaynaklarını Türkiye üzerinden Batı’ya taşıtmak ve Kuzey Irak’ı bu şekilde finanse edebilmek. Aynı zamanda Kuzey Irak’taki Kürtlerin hamiliğini de Türkiye’ye vermek. Amerika, Avrupa’nın ihtiyaç duyduğu gazı Irak’tan vermeye çalışıyor. Böylece Amerika, İran konusunda baskı yaptığı ülkelere, “İran yerine Irak gazını kullanın” diyebilecek ve İran’ı izole edebilecek. Bu yüzden Amerika, şu anda bir Türk şirketiyle Arap ortağının Kuzey Irak’ta birlikte çıkardıkları gazı çok destekliyor. Burada çıkan gaz bizim şu anda Azerbaycan’dan aldığımız gazın miktarından fazla. Biz bu gazı Silopi’ye getirip, oradan Urfa’ya taşımak istiyoruz ama…

DARBE DÖNEMİNİN PKK’YA KIYAĞI

Karşımda 48 yaşında bir adam oturuyor. Öyle bir hikaye anlatıyor ki.. Bir o ağlıyor bir ben. İnsan bazen hırsından ağlıyor, bazen dehşetten… Aslında Selim Dindar’ın hikayesini yedi sekiz sene önce Neşe Düzel’in kaleminden okumuştum. Bugün “Kürt sorunu hakkında sevindirici gelişmeler olabilir” bakış açısının ardından kopan kıyamete karşı demek istedim ki.. “Kürt sorununu çözmek istiyorsak, 12 Eylül Diyarbakır Askeri Cezaevi’nde yaşananları konuşmalıyız. Kenarlarda dolaşmaktan vazgeçin, gelin gerçeği konuşalım.”

Selim Dindar her ne kadar “Anlatmak istiyorum” dese de öyle kolay açılabilen bir isim değil. Birkaç görüşmeden, ortak dostlarımızın desteğinden sonra ikna oldu ve ortaya bu röportaj çıktı. Ben Selim Dindar’ı sevdim. Anlattıklarına üzüldüm, yapılanlardan utandım. Kısacası kelimelerim yetersiz kalıyor hislerimi anlatmaya. Siz okuyun, siz kararınızı verin.

Selim Dindar’la Habertürk Gazetesi’nden Balçiçek Pamir’in röportajı:

Diyarbakır Cezaevi’nde neler yaşadınız?
-Mardin’de sorgulamalar günlerce sürdü. Tabutların içine dikili bir şekilde
kıpırdamadan duruyorduk. Aklınıza gelebilecek her türlü işkenceyi gördüm. Ama Diyarbakır’a geçince asıl “cehennem”i orada yaşadım.

Mesela?
-100 kişilik koğuşta her gün 60′ın üzerinde marş söylüyorduk. Tabii dayak eşliğinde. Sonra beton avludaki lağım kapağı açılıyordu ve her birimiz baş aşağı o lağıma sokuluyorduk. Düşünün artık. Dudağımdaki yaraları görüyorsunuz copu yatay olarak bastırıyorlardı, dudak yırtılsın diye, nitekim yırtılırdı. Porselen copu ısırtırlar sonra tekme atarlar. Dişler copa geçiyordu ve dişlerle birlikte copu geri çekiyorlardı. Bir gün bir hemşerime tebessüm ettim diye elime 5 cm’lik çivi çaktılar. Postalla eze eze çaktılar, bak izi burada.

Peki ya acı? Hep aynı düzeyde mi yoksa insan hissizleşiyor mu?
-İlk ayların korkusu geçtikçe acıyı daha çok duymaya başladık. Mesela dayak
yemediğimiz günlerde huzursuz olurduk. O dayak öyle bir şeydir ki karşındaki insan senin onurunu istiyor, insanlığını ve kişiliğini öldürmek istiyor. Sen de
bunu vermemek için direniyorsun. Hayatta kalmayı onuru korumanın bir bedeli
olarak görüyorduk.

Ya kurtulma hayali?
-Devamlı işkenceyle yaşamak insanda gerçeklik payını ortadan kaldırıyor. Bir
arkadaşımız vardı, “Ölüyüz ve kaldığımız yer kabir” diye inanmıştı ve çevreden duyulan sesler kabir azabı. Tahliye olacağı zaman “Beni göndermeyin” diye
yalvardı. Bir köy sahibi vardı. Oğluyla birlikte içeri geldi. Oğluna soktukları copu babanın ağzına verdiler, sonra tam tersi. Ölümler işkenceler, diri diri yananlar, ölüm orucumuz.. Hangi birini anlatayım?

Bütün bunları yaşarken dışarı düşünüyor muydunuz? Ailenizi örneğin?
-Dışarıdaki yaşam silinmişti. Aile ortamı sofra falan yokmuş gibi.. Annem zaten kahrından öldü. Haberini çıktıktan sonra öğrendim. (Ağlıyor).

Bunu size soran çok olmuştur ama siz PKK’lı mısınız?
-Bütün sorgulama böyle geçti zaten. Hiçbir zaman PKK’lı olmadım ve değilim.

12 Eylül size ne yaptı?
-Beni “Ben”den aldı ve “Biz”e getirdi. Yakalanmadan önce gölgeme yan bakıyordum. Başkalarının hoşuma gitmeyen hareketlerine bile katlanamazdım ama sonra onca işkence karşısında el pençe divan durdum. 12 Eylül’de
insanlık suçu işlenmiştir. Devlet bunu kabul etmeli ve bizlere sahip çıkmalıdır. Çıktıktan sonra 1 hafta boyunca yürüyemedim, yürümeyi öğrettiler.

Korkularınız var mı?
-Evet. Tekrar aynı süreci yaşarsak ve yine ses çıkmazsa diye korkuyorum. 12 Eylül, darbe, işkenceyle ilgili haberlere katlanamıyorum frene basamıyorum, ağlıyorum.

Siz size yapılanları affettiniz mi?
-Eğer siz affettiyseniz ben de affederim, ben ülkemi seviyorum ülkem de beni sevsin, beni olduğum gibi kabul etsin. Mutlu olmam için illa Türk mü olmam
gerekiyor?

Bir daha dünyaya gelseydiniz..
-Asla Kürt olmak istemezdim.

Gerçekten mi?
-Evet. Kürt’ün kaderi cezaevi, dayak, işkence ve ölüm müdür? Diyelim sağ kaldım kaderim dağa çıkmak mıdır? Benim hayalim herkes gibi mutlu bir yuva kurmak ve insanca yaşamaktır. Ama bugün olsa yine Cizre’de doğmak isterim.

İşkencecimle oturup çay içtim

İşkencecilerinizi hatırlıyor musunuz?
-Evet.

Hiç rastladınız mı?
-Bir tanesine tahliyemden iki yıl sonra rastladım. Elimle sırtına vurdum. “Komutanım” dedim. Döndü bana baktı afalladı, şaşırdı, kekeledi… “Rahat ol”
dedim. “Ne olur yanlış anlamayın” dedi. “Kabak bizim başımıza patladı.” Ben askerdedim o zaman asker üniformasıyla, o sivildi. Bir başkasıyla Cizre’de karşılaştım. Yanında üsteğmenler vardı, sokakta yürüyüş yapıyorlardı. Dümdüz onun hizasına doğru yürüdüm, yüz yüze geldik. Ben ona içerdeyken Murok diye seslenirdim, dişlerini yaptırmamıştı o yüzden. “Ne haber Murok?” dedim. Sarıldı bana.

Sarıldı mı?
-Vallahi sarıldı. Yanındakilere dönüp “Bakın bu tutukluydu” dedi. Ben de onlara çay ikram ettim. Oturup çay içtik.

Niye işkencecinizle oturup çay içiyorsunuz?
-Eğer ona işkence olarak karşılık verirsem benim ondan ne farkım kalır ki? Ona en büyük ceza ona karşı yaptığın insani yaklaşımlar değil midir? Belki
ölene kadar o korkuyu yaşayacak, o vicdan azabını. Onlara tokat atmak, hakaret etmek saldırmak, küfür etmek bir hediyedir. Onları bu tip davranışlar rahatlatır.

GÖZYAŞLARI GEÇ GELDİ AMA ŞİMDİ TUTAMIYORUM

Hem şanssızsınız yaşadıklarınız için hem de şanslı bugün bunları anlatabiliyor olduğunuz için. Ne zaman anlatmaya başladınız? Ne kadar zaman aldı konuşabilmek?
-Ben çabuk konuşabildim. Hemen anlatabildim yaşadıklarımı. Konuşmak anlatmak beni ayakta tuttu galiba. Bugün belki karşınızda ağlıyorum ama yine de sizinle konuşuyor olmak, bunlardan bahsediyor olmak bana kendimi iyi
hissettiriyor.

Ya gözyaşları? Onlar ne zaman başladı?
-Onlar geç geldi.. Ama şimdi hiç tutamıyorum.

Kenan Evren’i Köşk’e davet edip ağırlamasınlar

Ne olsa kendinizi daha iyi hissederseniz?
-Aziz Nesin 12 Eylül mağdurlarının hikayelerini dinledikten sonra demiş ki “Ben de benim hayalim geniş zannederdim, Kürtlerin hayali benden genişmiş.” Bizim durum biraz öyle. İstiyorum ki Kürt olmaktan başka hiçbir suçu olmayan bu vatandaşlar karşısında Devlet Baba sıkmış olduğu
yumruklarını açsın.

Nasıl yapacak bunu?
-Örneğin TRT Şeş önemli bir aşama. Kürt Dili ve Edebiyatı bölümleri de çok önemli. Bunlar manevi mutluluklar. Bütün bunların yanında Evren’i Köşk’e davet etmesinler yani. Affedersin, bize kazık sokanlar paşalar gibi ağırlanmasın. Evren yargılanmalı. Birileri artık 12 Eylül Diyarbakır Askeri Cezaevi’nde yaşananları konuşmalı, anlamalı, orayla hesaplaşmak zorundayız. (ağlıyor)

Kürt Sorunu’nu anlamak istiyorsak 12 Eylül Diyarbakır Askeri Cezaevi’nde yaşananları mı konuşmalıyız?
-Kesinlikle. Bakın ben İnsan Hakları Mahkemesi ’ne bile gitmedim, ülkemi o kadar çok seviyorum. Yıllardır Kürtlere jiletle, kalasla, haydarla yaralar açılmış üzerine tuz serpilmiş. O acılarla kıvranıyoruz artık su serpmek gerek.

Siz DTP’ye mi oy verdiniz?
-Hayır. DTP Kürtlerin yüzde 25’ini temsil ediyor sadece. Peki geri kalan yüzde 75? Ben şehitler için de çok üzülüyorum. Hangi aile oğlunun şehit olmasını ister ki? Ben de diyorum ki, madem bir şeyleri çözmek istiyoruz, konuşmaya başlayalım.
Askerlik ilaç gibi geldi

Siz kendinizi nasıl tedavi ettiniz?
-Bilmiyorum. Beni tahliye olur olmaz askere aldılar. Daha önce bana işkence edenler askeri üniforma giyiyordu, sonra baktım ben giymişim üniformayı. Ama bu sefer işkence yok, dayak yok, küfür yok. Aksine herkes iyi ama ben kendimden nefret edi yo rum. Haykırmak istiyorum ama konuşamıyorum. Bilhassa bana daha iyi davranıyorlar ama.. Askere gitmek bana ilaç gibi geldi herhalde..

Merkez sağın duayen isimlerinden Koca Reis lakaplı Bilgiç, Hüsamettin Cindoruk’un darbecilerden nasıl icabet aldığını ve işbirliği yaptığını anlattı.
Eski Adalet Partili ve DYP’li Sadettin Bilgiç, Demokrat Parti (DP) liderliğine soyunan Hüsamettin Cindoruk’a ağır eleştirilerde bulundu. Merkez sağın duayen isimlerinden Koca Reis lakaplı Bilgiç, Cindoruk’un hiçbir zaman demokrat olmadığını, hem 28 Şubat’ta hem de 367 krizinde gerçek kimliğini gösterdiğini belirtiyor.

Demirel ve Cindoruk’un sandıklarından DP’ye oy çıkmamasına şaşırmadığını ifade eden Bilgiç, bugünkü kongreyle ilgili tarihi bir uyarı yapıyor: “Cindoruk kazanırsa Demokrat Parti, CHP’nin payandası olur. Eğer Hüsamettin lider olursa yüzde 3 oy bile alamazlar. Delegeyi kazansalar bile milletin desteğini alamazlar. Parti tamamıyla tasfiye olur.”

Sadettin Bilgiç, Demirel’in ilk kez AP genel başkanı olduğu 1964 kongresinde lider adaylarındandı. Kazanmasına kesin gözüyle bakılırken hiç kimsenin tanımadığı Süleyman Demirel koltuğu kapmıştı. Bilgiç, sürp-riz sonuç konusunda şu analizi yapıyor: “Demirel 1964 Adalet Partisi genel başkanlığına aday olurken Cemal Gürsel ve Milli Birlik Komitesi üyelerinden icazet aldı. ‘Ben Demokrat Partilileri uyuturum. Beni destekleyin’ dedi. Darbecilerin desteğiyle lider oldu. Ondan sonra da sözünü tuttu.”

Cindoruk ile Demirel arasında politikanın dışında özel bir ilişkinin bulunduğunu düşünüyor. Aynı misyonun gereği olarak Cindoruk’un Demirel’in desteğiyle DP genel başkanlığına aday olduğu görüşünde. Ancak ikilinin artık DP’nin üzerinden ellerini çekmesini istiyor: “Bu beyefendiler 28 Şubat’ta DYP’yi içeriden parçalayıp darbecilere hizmet ettiler. Son cumhurbaşkanlığı seçiminde de 367′yi savundular. Ergenekon davasına karşılar. İktidara karşı askerî müdahaleyi davet eden kadroyla beraberler. Bunların DP ile uzak yakın alakaları yok. Bütün bunlara rağmen kalkıp memleketi kurtarmaya soyunmalarını anlamıyorum.”

Türkiye ilginç bir ülke. Eski Genelkurmay başkanı çıkıyor şu ana kadar yazarı bilinmeyen muhtıra için “27 Nisan muhtırasını ben yazdım” diyor. Darbeciler ortalıkta gayet rahat dolaşıyor. Eski darbeci için devletin bakanı “başka ülkede darbecilere katil muamelesi yapılır bizde ise ressam muamelesi yapılıyor” diyerek serzenişte bulunuyor. Adalet Bakanlığı, , savcıların evlerinin yakınlarına bomba attırdığını itiraf eden emekli Korgeneral Altay Tokat’ı eleştiren hakim Kemal Şahin hakkında soruşturma başlatıyor. Bilindiği üzere daha önce askerlere yönelik suçlamalarda bulunan eski savcı Ferhat Sarıkaya ve Sacit Kayasu meslekten ihraç edilmişti.

Böyle bir ülkede sorunları çözmek için uğraşılıyor güya. Kürt sorununun çözümü gayet kolay iken bu kadar cana mal olunan bir ülkede yaşıyoruz. Sorunu baskıcı yöntemlerle ortaya çıkaran devlet erki çözümü bulmakta isteksiz davranıyor. Binlerce insan ölsün önemli değil. Ara sıra darbeler yapılsın ülke onyıllarca geriye gitsin önemli değil. Yeterki rejimimiz baki kalsın. Eski genelkurmay başkanı ve yenisi çıkmış televizyonlara darbe ve darbecileri savunuyor. Ergenekonun silahları ise artık yerden fışkırmıyor.Oltayı attığın yerden artık balık değil silah ve mühimmat fışkırıyor. Genelkurmay başkanı eli ile darbeciler savunuluyor. Genelkurmay başkanı eline aldığı lav silahının işlevsiz olduğunu belirterek davayı boşa çıkarmaya çalışıyor ve Ergenekon kelimesini ağzına almamaya çalışıyor.Bizzat askeri güç tarafından adeta bir ihsas ı rey ilan ediliyor. Biz ise yine darbelere karşı ne yapılması gerektiğini düşünüyoruz.Bu ülkenin ileriye gitmesi ancak cesur aydınlar tarafından olacak, bu anlaşıldı. “Kral çıplak” diyen kimseler olmasa biz yine darbeleri faziletli işler olarak görülecek. Kuvvetler ayrılığı ilkesi diye bir şey bilmeyeceğiz. TESEV yeni bir araştırma yaptırdı. Hakim ve savcıların “devletimin ideolojisine göre karar veririm” dediğini tekrar hatırlamış olduk.Bireyin menfaatlerini değıl devletin menfaatini üstün tutan bir anlayış ile hukuk devleti değil ancak ideoloji devleti olursunuz.

MAZLUMDER Adalet bakanlığına darbecilerin ve darbe girişimcilerinin yargılanabilmesi için yasa değişikliği teklifi vardi. Buna göre anayasanın 309. maddesi ve 316 maddeleri arasındaki anayasal düzeni değiştirme suçlarının asker kişiler tarafından yapılması halinde bunların askeri mahkemelerde değil sivil ağır ceza mahkemelerinde yargılanmalarının önü açılacak. CMK 250. maddesinde belirtilen özel durumlar için düşünülen bu Mahkeme’de bu suçu işleyen tüm kişilerin yargılanabilmesi gereklidir. Zira, bu suçlar Millete ve Devlete karşı suçlar babında ele alınan nitelikli suçlardır. Asker kişiler bu suçtan dolayı yargılanamaz diye bir istisna mümkün olamaz.Yapılması gereken yasal değişikliklerin bir an önce yürürlüğe girmesi gerekir. Adalet bakanlığının tavrını yakından gözlemleyip sonucu halkka ileteceğiz.

TSK iç hizmet kanununda TSK’ın T.C koruma ve kolama görevi olduğu anlatılır. Bu askerlerimiz tarafından “gerekirse darbe yapabiliriz” diye tercüme edilir. Bu yanlış bir tercümedir. Zira anayasayı askıya alarak meclisi kapatarak anayasal düzeni korumuş olmaz ancak katletmiş olursunuz. İç hizmet 35 deki ifadeyi “gücümü kaybetmiyeyim o halde bu ifadeyi böyle anlamalıyım” anlayışı ile yaklaşıyorsanız diyecek bir şeyimiz yok. Bu ülke daha 12 Eylül sonrası eklenmiş olan anayasanın geçici 15. maddesini iptal edemedi biz Ergenekon davasından bir hayır bekliyoruz. Anayasanın geçici 15. maddesi darbeciler darbe yaptıktan sonra çıkarıldı. Önce darbe yap sonra darbecileri koruyan kanun çıkar.Ve bu ülkeye de hukuk devleti densin… 12 Eylül darbecileri hakkında iddianame hazırlaması gereken savcılar çekinsin sonunda bir savcı bir iddianame hazırlasın, daha sonra onun başına pişmiş tavuğun başına gelmeyen işler gelsin. İşte böyle bir ülkeyiz. Bu mümkün mü?.Darbeciler hakkında hazırlanan iddianameyi “yok” hükmünde sayan bir başsavcılık olsun ve itirazlara rağmen halen bu iddianame hakkında işlem yapması gereken mahkeme bu iddianameyi değerlendirme şansına kavuşamasın. Başsavcı marifetiyle işleme konmayan iddianame hazırlayan savcıyı avukatlık dahi yapamayacak şekilde savcılıktan at. Daha sonra bu hukuksuzluğu mahkum eden AİHM’e tüm milletin cebinden çıkan para ile tazminat öde. Devlet hukuksuzluk yapsın, halkın cebinden faturası ödensin. ve halen bunu sorgulayacak düzeltecek bir merci çıkmasın. Darbecilerin yargılanmasını engelleyen bu madde durduğu müddetçe bizim hukuk devletinden bahsetmemiz mümkün değildir.Darbecilerin yargılanmasını sağlayan yasal değişiklikler yapılmalı ki bu ülkenin hukuk devleti olduğunu söyleyebilelim. Bunlar zor değildir. Ama yürekli siyasetçiler ister bu iş için. Darbecilere başka ülkelerde katil denildiğini söylemek yeterli değildir önemli olan darbecileri ve darbeye tevesül edenleri yargılayacak yasa maddelerini hayata geçirmektir.

12 Eylül ve onun paşaları bu ülke için bir utanç abidesi olduğu kadar 27 Nisan muhtırası bir utanç abidesidir. Ya yeni sivil bir anayasa yeni baştan hazırlanacak ya da başka bir ülkede görülemeyecek çözümü aslında kolay fakat çıkmaz sokağa sürükletilmiş sorunlarla boğuşacağız.Ya bu ülkeyi hep birlikte hukuk devleti yapacağız ya da sistemden kaynaklanan sorunlarla boğuşacağız. 40 bin kişi daha ölecek o zaman belki bir adım daha atacağız. Bu ülkede dini inancından dolayı dışlanan insanları daha da gereceğiz.Bu ülkede kürt olduğu için dışlanan insanların kardeşimiz olduğu ve ancak eşit yurtaşlar olarak mutlu olacağımızı devletimizin dokunulamaz büyükleri anladığı zaman belki bir adım atacağız. Ama bu konuda gerçek adımlar atacak yürekli siyasetçiler nerede? diye sormadan edemiyoruz.
www.omerfarukgergerlioglu.blogcu.com

Abdullah Aydoğan Kalabalık / Kahire- Dünya Bülteni

Gazze’de ambargo can almaya devam ediyor. Tıbbi malzeme eksikliğinden dolayı sekiz yaşındaki Firas Esad, dün gece dünyaya gözlerini yumdu. El Cezire televizyonu, doğuştan kalbinde rahatsızlık olan Firas’ın yoğun bakımda son nefesini vermesini, kefenlenişini ve annesinin feryadını yayınladı.

Babası Esad ile annesi Emel’in tek çocuğu olan Firas, doğuştan rahatsızlığı sebebiyle, hayatının büyük kısmını, ana kucağı yerine, hastanelerin ilaç kokulu odalarında geçirmek zorunda kaldı.

El Cezire, son nefesinde yanında olduğu Firas için, “Ambargonun bedelini hayatıyla ödeyen Firas, anne babasının bu dünyadaki feryadına rağmen, o ahirete uçarken belli ki daha mutluydu” ifadesini kullandı.

İlaç ve tıbbi malzeme eksikliği yaşayan Gazze hastaneleri doktorlarının bütün gayretlerine rağmen Firas’ın tedavisi yapılamadı. Refah sınır kapısının kapalı olması sebebiyle, ailesi onu Mısır’a da tedavi için götüremedi.

Tek çare İsrailli yetkilileri ikna etmekti. Anne ve babası tarafından gösterilen olağanüstü çabalar neticesinde, bir İsrail hastanesi Firas’ın tedavisini kabul etti. Ancak gerekli evrakın hazırlanması da oldukça uzun bir zaman gerektiriyordu.

Gerekli işlemlerin yapılmasından sonra çıkan iznin ardından bütün ümitlerle Firas’ın çantasını hazırlayan anne Emel, oğluyla birlikte ambulansla Erez sınır kapısına gitmek ümidiyle evden hastaneye doğru yola çıktı. Anne ve baba daha oğullarının bulunduğu hastaneye varmadan gelen bir telefonla yıkıldı. Telefondaki ses, Firas’ın artık sayılı dakikaları kaldığını söylüyordu. Ve hastaneye giden anne ile baba, ağırlaşan çocuklarının son nefesine de birlikte şahit oldu. İsrail ambargosu, bir çocuğu daha katletmişti.

Firas… Hangi günahla öldü???

Konya’da gözaltına alınan KCK elemanlarının PKK’ya taraftar kazandırmak için çeşitli etkinlikler düzenlediği ortaya çıktı.

PKK’nın sözde ‘Türkiye Meclisi’ örgütlenmesi Kürdistan Topluluklar Birliği’nin (KCK) gençlik yapılanmasına bir darbe de Konya polisi vurdu. Emniyet güçleri, terör örgütünün şehirlerdeki gösterilerini organize ettiği iddia edilen 19 kişiyi gözaltına aldı.

Zanlıların terör örgütünün dağ ve şehir kadrosuna eleman kazandırmak için futbol turnuvası da dahil birçok etkinlik düzenlediği öğrenildi.

Konya Emniyeti Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü ekipleri, uzun süredir devam eden istihbarat ve teknik takip çalışmasının ardından KCK üyelerine yönelik Konya, İstanbul ve Antalya’da eş zamanlı operasyon başlattı. Şafak vakti önceden belirlenen adreslere baskın yapan polis, Demokratik Türkiye Partisi (DTP) Konya İl Başkanı Ayfer Almaz ve kızının da aralarında bulunduğu 19 kişiyi gözaltına aldı.

Zanlılardan 10′unun Selçuk Üniversitesi’nin çeşitli fakültelerinde eğitim gördüğü öğrenildi. Terör örgütü PKK’nın dağ ve şehir kadrosuna eleman kazandırmak için çeşitli sosyal etkinlikler yaptığı öğrenilen zanlıların aralarında futbol turnuvası düzenledikleri ve bu yolla arkadaşlık kurdukları Kürt kökenli gençleri örgüt üyesi yapmayı amaçladıklarını kaydedildi. Şüphelilerin, örgütün şehirlerdeki eylemlerini de organize ettiği bildirildi.

Gözaltına alınanlardan bazılarının bu yılın mart ayında ülkücü olduğu öne sürülen gençlerle bıçakla kavgaya karıştıkları da belirtildi.

Örgüt üyelerinin, mayıs ayı sonunda Selçuk Üniversitesi’nde yapılması planlanan bahar şenliklerini provoke etmesinden şüphelenen polis ekiplerinin operasyonu mart ayı başında yapmayı uygun bulduğu bildirildi.

Gözaltına alınan şüpheliler, Konya Numune Hastanesi’nde sağlık kontrolünden geçirildi. 18 şüphelinin sorgusu Terörle Mücadele Şubesi’nde sürerken, yaşı küçük bir zanlı, Çocuk Şube Müdürlüğü’nde gözetim altında tutuluyor.

Kaynak: Ajanslar

Eruygur’un jandarma genel komutanı olduğu dönemde camiler ve cemaat oranı hakkında fişleme çizelgesi hazırlattığı ortaya çıktı.

İddianamenin ek klasörlerinde yer alan söz konusu belgeler, 2003 tarihini taşıyor. Kurum içi hazırlanmış evrakların üzerinde ‘kişiye özel’, ‘gizli’ ve ‘ivedi’ ibareleri dikkat çekiyor.

Buna göre Eruygur, İstanbul, İzmir, Adana, Diyarbakır ve Trabzon’un aralarında bulunduğu 21 ilin jandarma komutanlığına örnek çizelge göndererek araştırma yapılmasını istemiş. Çizelgede, ‘caminin kapasitesi’, ‘vakit namazlarına gelen kişi sayısı’, ‘cuma namazlarına gelen kişi sayısı ve doluluk oranı’ şeklinde başlıklar bulunuyor.

Genelkurmay Başkanlığı’nın 26 Haziran 2003 tarihli Korgeneral H.K. imzalı tek sayfalık emir yazısında, Türkiye genelindeki mevcut camilerin kullanım kapasitelerini tespit etmek maksadıyla bir çalışma başlatıldığı ifade ediliyor. Ekte gönderilen çizelgeye göre hazırlanacak bilgilerin 17 Temmuz 2003′e kadar Jandarma Genel Komutanlığı’na gönderilmesi isteniyor. Konunun bazı çevrelerce istismar edilmesini önlemek maksadıyla incelemenin sorgulamadan ziyade gözleme dayandırılarak bilmesi gereken prensibine göre yapılmasının sağlanması emri veriliyor. Yazının ekinde yer alan 2 Temmuz 2003 tarihli ve ‘J.Bnb. M.A.’ imzalı örnek çizelgede, “Caminin adı, kapasitesi, vakit namazlarına gelen kişi sayısı, cuma namazlarında caminin doluluk oranı (%)” başlıklarının altına gerekli bilgilerin yazılması emri veriliyor.

Kaynak: Zaman

Erdoğan’ın telefonu çaldı. BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu, hayati bir konuyla ilgili görüşmeleri gerektiğini söyledi.

Erdoğan’ın telefonu çaldı. BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu, hayati bir konuyla ilgili görüşmeleri gerektiğini bildiriyordu. Derhal Yazıcıoğlu’nun yanına gitti. Muhsin Yazıcıoğlu, “Yapacağınız görüşmeye sakın gitme. Bu konuyla ilgili bir daha da benzer bir girişimde bulunma. Görüşme yerinde size suçüstü yapılacağı bilgisi geldi. En iyisi git cezanı çek” dedi.

Recep Tayyip Erdoğan’ın etrafındaki çemberin gün geçtikçe daraldığı günlerde kendisini arayan Muhsin Yazıcıoğlu, ona bakın ne tavsiye etmiş ve nasıl bir komployu boşa çıkartmış

Merhum Muhsin Yazıcıoğlu’nun beş arkadaşıyla birlikte hayatını kaybettiği helikopter kazasının ardından, olayla ilgili yazılan bir kitap, yakın siyasi tarihimize ışık tutacak müthiş bir bilgiyi de içeriyor.

Muhsin Yazıcıoğlu’na yakınlığıyla bilinen gazeteci yazar Muhammet Kutlu tarafından hazırlanan “Yiğit Düşünce” adlı kitap, kaza öncesi ve sonrasıyla ilgili daha önce yazılmamış pek çok bilgiye yer verirken, merhum Yazıcıoğlu’nun, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’a kurulan müthiş komployu nasıl boşa çıkardığını, ayrıntılarıyla ortaya koyuyor.

Profil Yayınları’ndan çıkan “Yiğit Düşünce” adlı kitabın, Recep Tayyip Erdoğan’a kurulan komplonun nasıl boşa çıkarıldığına ilişkin bölümü, günlerce tartışılacak ve Türk siyaset tarihinde dönüm noktası olacak.

İşte Muhammet Kutlu’nun, tanık anlatımlarına dayanarak kitabına aktardığı o bilgiler:

Önce BBP kulislerinde duyduğum, ardından pek çok habercinin de bildiğini anladığım bu önemli bilgiyi merhum Muhsin Yazıcıoğlu ile bazı görüşmelerimizde teyit etmeye çalıştım. Israrlı sorularım karşısında, Yazıcıoğlu, Recep Tayyip Erdoğan’ın karşı karşıya olduğu büyük tuzağı haber alarak kendisini uyardığını anlattı. Ayrıca Yazıcıoğlu’nun yakın dava arkadaşları da defalarca bu konudan bahsettiler. Özetle, burada sizlere aktaracağım konu, tüm partililerce çok iyi bilinen bir gerçek.

Milli Görüş’ün Erbakan’dan sonraki lideri olacağı konuşulan, dönemin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Recep Tayyip Erdoğan, Siirt’te partisinin düzenlediği bir mitingde okuduğu bir şiir nedeniyle Diyarbakır DGM tarafından yargılanıp, Nisan 1998’de 10 ay hapis ve 716 milyon TL para cezasına çarptırılmıştı. Karar Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından da onanırsa, Erdoğan’ın siyaset hayatı bitecekti.

Bazı üst düzey askeri ve sivil erk sahipleri, bu davanın yakın takipçisi durumunda olduklarından, Erdoğan’ın işi oldukça zor görünüyordu.

Recep Tayyip Erdoğan’ın etrafındaki çember gün geçtikçe daralıyordu. Çevresindeki bazı arkadaşları, dışarıdan birilerinin etkisiyle, siyasi hayatını bitirecek olan bir kararın çıkmasını önlemek için, yüksek mahkemeden bazı kişilerle bir araya gelip görüşmesini önerdiler. Görüşmek isterse, gerekli girişimleri yapabileceklerdi. Görüşmede, masaya her türlü olasılığın ve teklifin konulması yararlı olacaktı. Başka bir deyişle, istedikleri kararın çıkması için, denileni yapacaklarını hissettireceklerdi.

Erdoğan, çevresindekilerin bu yöndeki önerisini kabul etti ve görüşme zemininin ayarlanması için yetki verdi. Süratle işe koyulan arkadaşları, kısa süre sonra randevuyu kopardıkları müjdesini vereceklerdi. Yükseklerdeki bazı isimler, Ankara’da bir mekânda bir araya gelmeyi kabul etmişlerdi.

Ancak görüşmeden bir ya da iki gün önce, Erdoğan’ın telefonu çaldı. BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu, hayati bir konuyla ilgili görüşmeleri gerektiğini bildiriyordu. Derhal Yazıcıoğlu’nun yanına gitti. Muhsin Yazıcıoğlu, “Yapacağınız görüşmeye sakın gitme. Bu konuyla ilgili bir daha da benzer bir girişimde bulunma. Görüşme yerinde size suçüstü yapılacağı bilgisi geldi. En iyisi git cezanı çek” dedi.

Yazıcıoğlu’nun sözleriyle büyük şaşkınlık yaşayan Recep Tayyip Erdoğan, “Allah senden razı olsun” diyerek söyleneni yaptı.

Sonraki süreçte, Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 23 Eylül 1998 Çarşamba günü, İstanbul Belediye Başkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Diyarbakır DGM tarafından verilen 10 ay hapis ve 716 milyon TL para cezasını onadığını açıkladı. Bu kararla birlikte Tayyip Erdoğan’ın siyasi hayatı, bir süreliğine de olsa sona erdi.

Erdoğan’ın yükseklerden bazı isimlerle görüşeceği mekânda, istihbarat birimleri ortak operasyon için düğmeye basmışlardı. Her türlü görüntüleme ve kayıt tertibatı yerleştirilmişti. Masaya herhangi bir şey konulması halinde de suçüstü yapacaklar, Erdoğan’ın siyasi hayatını sonsuza dek bitireceklerdi.

Bu operasyon, BBP Lideri Muhsin Yazıcıoğlu’na bir şekilde sızdırılmıştı. Arkadaşlarıyla yaptığı değerlendirme sonucunda, muhafazakâr kesime büyük zararı dokunacak olan bu operasyondan, Recep Tayyip Erdoğan’ı haberdar etmek gerektiğine karar vermişti.

Müthiş bir operasyon için her şartı hazırlayan güçler ise büyük hüsrana uğramışlardı. O çevrelerin BBP Lideri Muhsin Yazıcıoğlu’na çok içerlediklerini tahmin etmek zor olmasa gerek. İşte bazılarının “Yazıcıoğlu, yüzde birlik bir partinin lideriydi. Niye suikast yapsınlar” gibi son derece sığ görüşlerine sadece bu olay bile yeterli cevabı verir sanırım. Yazıcıoğlu, sonuçları olumlu ya da olumsuz olsun, tek bir müdahalesiyle Türkiye’nin gelecek on yılına etki etmişti” (İHA)

Buradan Sultan 2. Abdülhamid Han üzerine kitaplar indirebilirsiniz.

 Hrant Dink’i ‘yazılarına dikkat et’ diye tehdit eden kişinin Dalan’ın kaçmasını sağlayan MİT’çi Ö.Y olduğu ortaya çıktı.

Hrant Dink’i İstanbul Valiliği’nde ‘yazılarına dikkat et’ diyerek tehdit eden istihbaratçının, Ergenekon firarisi Bedrettin Dalan’a ‘Seni de alacaklar kaç’ bilgisini veren MİT görevlisi Ö.Y olduğu ortaya çıktı. Ö.Y’nin sır gibi saklanan adı Meclis’e bile verilmedi.

İstek Vakfı ve Yeditepe Üniversitesi’nin sahibi Bedrettin Dalan’a ’seni de alacaklar, kaç’ bilgisini verdiği ileri sürülen eski İstanbul MİT Bölge Başkan Yardımcısı Ö.Y’nin Hrant Dink’i öldürülmeden 3 yıl önce İstanbul Valiliği’nde tehdit eden istihbaratçı olduğu anlaşıldı. Ergenekon savcılarının hakkında soruşturma başlattığı Ö.Y’nin, ifadesinin alınacağı gün İzmir MİT Bölge Başkanlığı’na atanmasının yankıları sürerken Türkiye’yi sarsan Hrant Dink suikastinde adı geçmesi cinayetteki örgüt bağlantılarını gündeme getirdi.

DİKKAT ET BAŞINA BİRŞEYLER GELİR

Gazeteci Aydın Engin, Agos gazetesinde 12 Ocak 2007′de yayınladığı yazısında ilk kez yakın arkadaşı Hrant Dink’in bir istihbaratçı tarafından tehdit edildiğini yazdı. Engin suikastten sonra basına yaptığı açıklamada ise tehdit olayını şöyle anlattı:

"Hrant Dink 2004 yılında Valilik’ten kendisine gelen bir telefonla Valiliğe gitti. Dink, Vali Yardımcısı’nın odasında bir kadın ve bir erkekle karşılaştı. Vali Yardımcısı bu kadın ve erkeğin kendisini ‘ziyarete gelen yakınları olduğunu ve sohbetlerini izlemek istediklerini’ söyledi. Ondan sonra Vali Yardımcısı bir daha konuşmadı. Erkek ziyaretçi bir saat boyunca Dink’e ‘Agos böyle haberler yapmaya devam ederse, sen böyle konuşmaya devam edersen başına bir şeyler gelir’ diye konuştu."

HERKES Ö.Y’NİN ADINI SAKLADI

Hrant Dink’i İstanbul Vali Yardımcısı Ergun Güngör’ün odasında tehdit eden istihbaratçının ismini 5 yıldır yetkililer açıklamaktan kaçındı. Dink’i uyaran kimliği meçhul istihbarat görevlisinin adını İstanbul Valisi Muammer Güler ve Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah tüm sorulara karşılık vermedi. İstihbaratçının ismi Meclis’ten bile gizlendi. Dink suikastinin perde arkasını araştıran CHP İstanbul Milletvekili Canan Arıtman, TBMM’de İçişleri Bakanlığı’nın yanıtlamasını iste- yerek, iki istihbarat görevlisinin kim olduklarını sordu. CHP’li Arıtman’ın verdiği soru önergesine dönemin İçişleri Bakanı Abdüldkadir Aksu "İki istihbarat görevlisi" açıklamasını yapmakla yetindi. Hrant Dink cinayetini araştıran TBMM komisyonuna da istihbaratçının adı

verilmedi.

İLK KEZ NEDİM ŞENER YAZDI

Dink’i tehdit eden istihbarat görevlisinin adına ilk kez gazeteci-yazar Nedim Şener kitabında yer verdi. Şener "Dink Cinayeti ve İstihbarat Yalanları" adlı kitabının 82. sayfasında, Hrant Dink’i Vali Muavini Ergun Güngör’ün makamında tehdit eden kişinin MİT’te çok tanınmış biri olan Ö.Y. olduğunu ileri sürdü. Dink cinayetinde Polis, Jandarma kadar MİT’in de sorumluğunun tartışılması gerektiğini söyleyen Şener, Yeni Şafak’a ‘Dink’i uyaran kişiler onu korumakla yükümlü. Ama "başına bir şeyler gelebilir" diye uyarılma yolu seçildi. Ve bugüne kadar tüm uğraşlara rağmen Hrant Dink ile ilgili hiçbir MİT belgesine ulaşılamadı. Hrant Dink cinayeti birgün Ergenekon davasıyla birleştirilirse belki buna imkan da sağlanır" dedi.

Soruşturma açılmadı

MİT Bedrettin Dalan’a ‘kaç’ bilgisi verdiği ileri sürülen eski İstanbul Bölge Başkan Yardımcısı Ö.Y hakkında soruşturma başlatıldığı yönündeki haberlerin doğru olmadığını açıkladı. MİT Müsteşarlığı’ndan yapılan açıklamada "9 ve 12 Mayıs 2009 tarihli basın-yayın organlarında MİT İstanbul Bölge eski Başkan Yardımcısına ilişkin bazı iddialara yer verilmiş ve adı geçen mensubumuz hakkında ‘idari ve hukuki soruşturma açıldığı’ yönünde haberler yayımlanmıştır. Müsteşarlığımızca, konuya ilişkin olarak haberlerde yer aldığı şekliyle herhangi bir idari soruşturma açılmamış olup, adli makamlarca da hukuki soruşturma açıldığına dair müsteşarlığımıza intikal etmiş resmi bir belge bulunmamaktadır" denildi. Öte yandan Ö.Y’nin İzmir MİT Bölge Başkanlığı’na vekaleten atandığı belirtildi.

Vali ‘uyarı’ diye açıkladı

İstanbul Valisi Muammer Güler, Hrant Dink’in bir istihbaratçı tarafından öldürülmeden 3 yıl önce tehdit edildiğine ilişkin haberler üzerine yaptığı açıklamada yardımcısı Ergun Güngör’ün odasındaki görüşmeyi doğrulamıştı. Güler, iddialarla ilgili yaptığı açıklamada şunları söylemişti:

"Görüşmede asla bir tehdit ve uyarı sözkonusu değildir. 2004 şubat ayının başlangıcında Sabiha Gökçen hanımefendinin aslen Ermeni olduğuyla ilgili bir takım şok iddiaları gazetesinde belirtmesi üzerine, bununla ilgili gazetelerde, birçok gazetede olumsuz tepki ve yorumlar meydana gelmişti. Bu nedenle de Ermeni cemaatine ilişkin bazı tehditler de yer almıştı."

Kaynak: Yeni Şafak

</DIV></DIV>

ETÖ sanığı emekli orgeneral Hurşit Tolon ile CHP milletvekili Şahin Mengü’nün ilginç diyalogları, dinlemeye takılmış.

Ergenekon Terör Örgütü sanığı emekli Orgeneral Hurşit Tolon ile CHP milletvekili Şahin Mengü arasında geçen ve iddianame eklerinde yer alan telefon konuşmasına göre Tolon’un, AK Parti’ye kapatma davası açan Yargıtay Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya’yı kastederek, "O sevgili arkadaşımız da onların belini bükecek" dediği; Mengü’nün ise Tolon’dan alacağı "ders" ile çıkıp Meclis’te konuşacağını söylediği ortaya çıktı.

CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü’nün Ergenekon sanığı emekli Org. Hurşit Tolon’la telefon görüşmesi yaptığı, görüşmede "Sana söyleyeyim, defteri kalemi toplayıp senin önüne geleceğim, sen bana ders vereceksin, ben çıkıp orada (Meclis) söyleyeceğim" dediği ortaya çıktı.

"ÖNÜNE GELECEĞİM, SEN BANA DERS VERECEKSİN"
Radyo Televizyon Üst Kurulu’nun (RTÜK) CHP’li üyesi Mehmet Dadak’ın Ergenekon sanığı Tuncay Özkan’a ‘Her zaman emrindeyim’ dediğinin ortaya çıkmasından sonra, Ergenekon Terör Örgütü sanıklarının ve Friedrich Ebert Vakfı’nın avukatlığını yapan CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü’nün de Ergenekon sanığı Hurşit Tolon’a "Önüne geleceğim, sen bana ders vereceksin, ben çıkıp orada söyleyeceğim" dediği tespit edildi.
O SEVGİLİ ARKADAŞLARI AK PARTİ’NİN BELİNİ BÜKECEKMİŞ

İddianame eklerinde yer alan ve Ergenekon Terör Örgütü (ETÖ) sanığı emekli Orgeneral Hurşit Tolon ve CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü arasında geçen bir telefon görüşmesine göre emekli Org. Hurşit Tolon’un CHP’li Şahin Mengü’yü aradığı, AK Parti’ye açılan kapatma davasıyla ilgili keyifli bir şekilde sohbet ettikleri, sohbetin bir yerinde ise Tolon’un AK Parti’ye kapatma davası açan Yargıtay Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya’yı kastederek "O sevgili arkadaşımız da onların belini bükecek" şeklinde konuştuğu, Mengü’nün ise Meclis’te özellikle askeri konular ve üç nokta ile içeriği gizlenmiş (Emniyet) konular ile ilgili kanun tasarıları geldiğinde kalemi kağıdı alıp kendisinin yanına gelmek istediğini ve Tolon’dan aldığı ders ile çıkıp Meclis’te konuşacağını söylediği ortaya çıktı.
CHP’li Şahin Mengü’nün Ergenekon sanığı Hurşit Tolon’la yaptığı görüşmenin devamı şöyle:
Hurşit Tolon: Sayın vekilim zatıâliniz mi efendim.
Şahin Mengü: Buyurun benim efendim.
Hurşit Tolon: Efendim hürmetler ediyorum, günaydın Hurşit Tolon.
Şahin Mengü: Paşam saygılar sunuyoruz.
Hurşit Tolon: Saygılar benden. Umarım telefon ile görüşmeye müsait durumdasınız.
Şahin Mengü: Tabii paşam, emredin. (…)
Şahin Mengü: (…) Beni nasıl mutlu ettiniz, ben çok teşekkür ederim.
Hurşit Tolon: Siz hep Türkiye’yi mutlu edeceksiniz inşallah.
Şahin Mengü: Estağfurullah paşam.
Hurşit Tolon: Şey de edeceksiniz inşallah o sevgili arkadaşımızda* onların belini bükecek.
Şahin Mengü: İnşallah.
Hurşit Tolon: Herhalde gerekli işlemi yapıyordur o, bana ne tereddüt ediyorsa hazırım biliyorsun.
Şahin Mengü: Bak paşam bazı konularda ordu ile ilgili, yani … ile ilgili kanunlar geldiği zaman ben yapacağımı sana söyleyeyim, defteri kalemi toplayıp senin önüne geleceğim.
Hurşit Tolon: Estağfurullah.
Şahin Mengü: Önüne geleceğim, sen bana ders vereceksin, ben çıkıp orada söyleyeceğim.
Hurşit Tolon: Bana sabah 5 dâhil gece 3 dâhil gel dersiniz o kadar.
Şahin Mengü: Sağolun.
Hurşit Tolon: Bana düşeni yapmaya amadeyim.

* Abdurrahman Yalçınkaya
EMREDİN PAŞAM
Ergenekon iddianamesi ek klasöründe yer alan bir telefon görüşmesinde CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü, Ergenekon sanığı Hurşit Tolon’a "Tabii paşam emredin", "Önüne geleceğim, sen bana ders vereceksin, ben çıkıp orada söyleyeceğim" şeklinde hitap ediyor.
Ergenekoncular ilk onu arıyor!

CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü, Ergenekon Terör Örgütü sanıkları gözaltına alınınca ilk aradıkları isim… Tuncay Özkan da gözaltına alınırken, emekli Orgeneral Hurşit Tolon gibi telefona sarılarak CHP’li Şahin Mengü’yü aramıştı. Şahin Mengü, Orgeneral Hurşit Tolon’un, Ergenekon soruşturması kapsamında gözaltına alınmadan önce kendisini aradığını söylemişti.

Kaynak: Aktifhaber

Ergenekon Terör Örgütü sanığı emekli Orgeneral Hurşit Tolon ile CHP milletvekili Şahin Mengü arasında geçen ve iddianame eklerinde yer alan telefon konuşmasına göre Tolon’un, AK Parti’ye kapatma davası açan Yargıtay Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya’yı kastederek, “O sevgili arkadaşımız da onların belini bükecek” dediği; Mengü’nün ise Tolon’dan alacağı “ders” ile çıkıp Meclis’te konuşacağını söylediği ortaya çıktı.

Murat ALAN’ın haberi…

Cumhuriyet Halk Partililerin millet ve demokrasi adına utanç verici skandal konuşmaları Ergenekon iddianamesi ek klasörlerinden çıktı.

Milletin kendisini temsil etmesi için oy verip Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne gönderdiği CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü’nün Ergenekon sanığı emekli Org. Hurşit Tolon’la telefon görüşmesi yaptığı, görüşmede “Sana söyleyeyim, defteri kalemi toplayıp senin önüne geleceğim, sen bana ders vereceksin, ben çıkıp orada (Meclis) söyleyeceğim” dediği ortaya çıktı.

“ÖNÜNE GELECEĞİM, SEN BANA DERS VERECEKSİN”
Radyo Televizyon Üst Kurulu’nun (RTÜK) CHP’li üyesi Mehmet Dadak’ın Ergenekon sanığı Tuncay Özkan’a ‘Her zaman emrindeyim’ dediğinin ortaya çıkmasından sonra, Ergenekon Terör Örgütü sanıklarının ve tescilli bölücü Friedrich Ebert Vakfı’nın avukatlığını yapan CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü’nün de Ergenekon sanığı Hurşit Tolon’a “Önüne geleceğim, sen bana ders vereceksin, ben çıkıp orada söyleyeceğim” dediği tespit edildi.

O SEVGİLİ ARKADAŞLARI AK PARTİ’NİN BELİNİ BÜKECEKMİŞ
İddianame eklerinde yer alan ve Ergenekon Terör Örgütü (ETÖ) sanığı emekli Orgeneral Hurşit Tolon ve CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü arasında geçen bir telefon görüşmesine göre emekli Org. Hurşit Tolon’un CHP’li Şahin Mengü’yü aradığı, AK Parti’ye açılan kapatma davasıyla ilgili keyifli bir şekilde sohbet ettikleri, sohbetin bir yerinde ise Tolon’un AK Parti’ye kapatma davası açan Yargıtay Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya’yı kastederek “O sevgili arkadaşımız da onların belini bükecek” şeklinde konuştuğu, Mengü’nün ise Meclis’te özellikle askeri konular ve üç nokta ile içeriği gizlenmiş (Emniyet) konular ile ilgili kanun tasarıları geldiğinde kalemi kağıdı alıp kendisinin yanına gelmek istediğini ve Tolon’dan aldığı ders ile çıkıp Meclis’te konuşacağını söylediği ortaya çıktı.

CHP’li Şahin Mengü’nün Ergenekon sanığı Hurşit Tolon’la yaptığı o skandal görüşmenin ayrıntıları şöyle:
Hurşit Tolon: Sayın vekilim zatıaliniz mi efendim.
Şahin Mengü: Buyurun benim efendim.
Hurşit Tolon: Efendim hürmetler ediyorum, günaydın Hurşit Tolon.
Şahin Mengü: Paşam saygılar sunuyoruz.
Hurşit Tolon: Saygılar benden. Umarım telefon ile görüşmeye müsait durumdasınız.
Şahin Mengü: Tabii paşam, emredin. (…)
Şahin Mengü: (…) Beni nasıl mutlu ettiniz, ben çok teşekkür ederim.
Hurşit Tolon: Siz hep Türkiye’yi mutlu edeceksiniz inşallah.
Şahin Mengü: Estağfurullah paşam.
Hurşit Tolon: Şey de edeceksiniz inşallah o sevgili arkadaşımız da onların belini bükecek.
Şahin Mengü: İnşallah.
Hurşit Tolon: Herhalde gerekli işlemi yapıyordur o, bana ne tereddüt ediyorsa hazırım biliyorsun.
Şahin Mengü: Bak paşam bazı konularda ordu ile ilgili, yani … ile ilgili kanunlar geldiği zaman ben yapacağımı sana söyleyeyim, defteri kalemi toplayıp senin önüne geleceğim.
Hurşit Tolon: Estağfurullah.
Şahin Mengü: Önüne geleceğim, sen bana ders vereceksin, ben çıkıp orada söyleyeceğim.
Hurşit Tolon: Bana sabah 5 dahil gece 3 dahil gel dersiniz o kadar.
Şahin Mengü: Sağolun.
Hurşit Tolon: Bana düşeni yapmaya amadeyim.

***

CHP’li Şahin Mengü: Tabii paşam emredin!

Milletin kendileri adına konuşsun diye Meclis’e gönderdiği CHP’lilerin kimlerden ders aldığı ve kimin ağzından konuştuğu bir defa daha belgeleniyor. Ergenekon iddianamesi ek klasöründe yer alan bir telefon görüşmesinde CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü, Ergenekon sanığı Hurşit Tolon’a “Tabii paşam emredin”, “Önüne geleceğim, sen bana ders vereceksin, ben çıkıp orada söyleyeceğim” şeklinde hitap ediyor.

Ergenekoncular ilk onu arıyor!

Türkiye’nin bütünlüğü ve Laik Cumhuriyet rejimi aleyhinde gizli ittifak oluşturmak suçunu işlediği ileri sürülen Friedrich Ebert Vakfı’nın yöneticilerinin avukatlığını CHP Manisa Milletvekili Avukat Şahin Mengü yapıyor. CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü, Ergenekon Terör Örgütü sanıkları gözaltına alınınca ilk aradıkları isim… Tuncay Özkan da gözaltına alınırken, emekli Orgeneral Hurşit Tolon gibi telefona sarılarak CHP’li Şahin Mengü’yü aramıştı. Şahin Mengü, Orgeneral Hurşit Tolon’un, Ergenekon soruşturması kapsamında gözaltına alınmadan önce kendisini aradığını söylemişti.

VAKİT

Hüsamettin Cindoruk’un ardından 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’in de Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimlerinde Demokrat Parti’ye oy vermediği ortaya çıktı.

Demirel’in 29 Mart yerel seçimlerinde oy kullandığı sandıktan DP’ye bir oy bile çıkmadığı tespit edildi. Demirel’in seçim sandığının galibi ise CHP oldu. 
Demirel 29 Mart yerel seçimlerinde Çankaya Barbaros Mahallesi sakini olarak Kavaklıdere İlköğretim Okulu’ndaki 2 bin 66 numaralı sandıkta oy verdi. 
Resmi Gazete’de yayımlanan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçim sonuçları 2 bin 66 numaralı sandıktan DP’ye bir oy bile çıkmadığını gösteriyor. Birleştirme tutanaklarına da yansıyan sonuçlara göre, Demokrat Parti Adayı Kenan Nuhut, Süleyman Demirel’in oy kullandığı sandıktan hiç oy alamadı. 
Sandık sonuçlarına göre 253 seçmenin oy kullandığı Demirel’in sandığından CHP’ye 171, MHP’ye 55 ve AK Parti’ye de 21 oy çıktı. DTP ve TKP’nin 2 oy aldığı sandıkta Demokrat Parti’ye verilen oy sayısı ise sıfır. Aynı sandıktan Demokrat Parti için ilçe belediye başkanlığına 1, il genel meclisine ise 4 oy çıktı. (CİHAN)

Geçen haftalarda gazetelerde askerlikle ilgili yeni düzenlemelerin sinyalleri;

“Üniversite mezunlarına askerlik şoku!”

“Kısa dönem askerlik kalkıyor. Herkes eşit süre askerlik yapacak!” gibi başlıklarla verildi.

Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ’un ‘’Bedelli askerlik yok’’ diyerek ileride tek tip askerliğe geçileceği yönünde mesaj verdiği medyaya yansıdı. Bu düzenlemeye göre; yedek subaylık tamamen kalkacak. Herkes (üniversite mezunları dâhil) 12 ya da 15 ay erlik yapacak. Açıklamaya göre; TSK, zaman içerisinde “Profesyonel askerlik ile mecburi askerlikten oluşan bir sisteme” geçecekti. Yedek subaylık ve kısa dönem erlik kaldırılacak. Herkes celp dönemlerindeki ihtiyaca ve yükümlü sayısına göre, 12 ya da 15 ay erlik yapacaktı.

Askerlik, tarihin en eski mesleklerinden birisidir. Tarih boyunca askerlik mesleği profesyonel kimseler tarafından yapıla gelmiştir. Askerlik; pek çok beceriyi, fiziki gücü, kabiliyeti gerektiren zor bir meslektir. Olağanüstü durumlar hariç, tarihte herkesin asker yapıldığı devletler-toplumlar neredeyse yoktur. Bizim en başarılı zaferlerimiz profesyonel askerlerle savaştığımız dönemlere rastlar. Selçuklu ve Osmanlı devletleri fetihlerinde savaşmayı meslek haline getirmiş askerleri kullanmışlardır. Yeniçeriler, akıncılar, tımarlı sipahiler vb. askeri birimler profesyonel askerlerdi. Uzun süreli askerlik yaparlar, evlenmezler, geçimlerini buradan karşılarlardı. Savunma harpleri yaptığımız, çöküşler yaşadığımız dönemler ise (Osmanlının son dönemleri) sabanın, sürünün peşinden insanları alıp cephelere sürdüğümüz dönemlerdir.

Günümüzün güçlü, modern ordulara sahip, dünyanın her yerine askerler gönderen ülkelerin orduları nasıldır?

Bu günün en güçlü, gelişmiş devletleri (ABD, İngiltere, Fransa vd.) bütünüyle profesyonel askerlerden müteşekkil ordulara sahiptirler. Üstelik bu ülkelerin askerlerinin büyük kısmı vatandaşı bile olmayan, milli duygular taşımayan lejyonerlerden oluşmaktadır. Ancak bu ülkeler erlere değil, kurmaylara, komutanlara ve savunma teknolojilerine, silah sanayine önem vermektedirler. İyi yetişmiş, kurmay kafaya sahip, dünyayı iyi okuyan komutanlarla ve kendi geliştirdiği güçlü silahlarla dünyaya düzen verebilmekte, onlarca yabancı ülkede askeri güç bulundurabilmektedirler.

Askerlik bir savaş sanatı ise; bu işin profesyonel, bu amaca göre eğitim almış, donanımları bu işe müsait kimselerce yapılması aklın yoludur ve tarih boyunca da böyle olmuştur. Herkese mecburi hale getirilen askerlik bir sürü insanın kabiliyetlerinin aksine zoraki bir kalıba sokulmaya çalışılması demektir. Sıska, fiziki gücü yetersiz bir insan iyi bir asker olamayabilir ama iyi bir bilim adamı, sanatkâr olabilir. Eğer maksat ülkeye katkıda bulunmak, yararlı olmak ise askerde, çoğu zaman bulaşık yıkamak, izmarit toplamak, bot nöbeti tutmak, mutfakta patates-soğan soymakla geçireceği vakti mesleğini-sanatını yaparak ülkeye daha yararlı olabilir. Kendi kabiliyet alanlarında patates soymaktan daha verimli işler ortaya koyabilir. Bütün bunlara rağmen olağanüstü durumlar için her Türk erkeği 1 ay, bilemediniz 2 ay temel eğitime tabi tutulabilir. Bedelli askerlik yapanlar bilirler 1 aylık eğitimin yarısı zoraki doldurulmaya çalışılmaktadır.

Peki, güçlü, modern, demokratik devletlerin uygulamalarına rağmen neden bizde herkese 12–15 ay mecburi askerlik getirilmeye çalışılır?

Gelişmemiş ülkelerde askerlik toplumu eğitme ve şekle sokma aracı olarak kullanılır. Nitekim Cumhuriyetin ilk yıllarında askerlik, kırsaldan gelen eğitimden mahrum, medeniyet bilmeyen köylü gençleri eğitme ve şekillendirme aracı olarak kullanılmıştır. Cumhuriyet nesli yetiştirmek için okulların yanında askerlik de kullanılmıştır. Devrim nesli ne kadar yetiştirilebildi sorgulanabilir; ama yeterince okulun, öğretmenin olmadığı o yıllarda “Ali Okulları” okuma yazmaya epeyce katkıda bulunmuştur. Bu gün üniversite mezunu, fikri yapısı, düşünce dünyası şekillenmiş, iş-güç sahibi insanların “er” olarak işinden, ticaretinden, sanatından, memuriyetinden alınarak; 15 ay tel örgü içinde tutulmasından bahsediyoruz.

Mecburi ve uzun süren askerlik bu gün sadece 3. dünya ülkelerinde ve silahlı güçler üzerinden toplumu denetlemeyi, baskı altında tutmayı hedefleyen diktatörlüklerde mevcuttur. Bu ülkelerde toplumun kaderini ellerinde tutmaya çalışan diktatörler veya otoriter yapılar milletin evladını silahlandırarak millete karşı bir tehdit unsuru olarak kullanmaktadırlar. Vergileriyle alınmış silahları çocuklarının eline vererek toplumları hizaya sokmaya çalışmaktadırlar. Bu tür ülkelerde ordular dışa karşı savaşmak için değil, içeriyi kontrol etmek için kurulur ve kullanılır. Bu ülkelerde ihtilaller, muhtıralar, sivil hayata müdahaleler sıkça görülür; ama bu ülkeler kendi halkına karşı gösterdiği savaşma becerisini ve cesaretini dış düşmana karşı gösteremezler.

Gelişmiş ülkelerde kısa sürelerle sınırlı mecburi askerlikler varsa da, bunlar askerlikten çok “mecburi kamu hizmeti” şeklindedir. İnsanlar mesleklerini toplum ve devlet için icra ederek, mesai saatleri dışında kamu yararına bazı işler görerek, geniş bir zaman dilimine yayılmış, esnek programlara katılarak bir kamu görevi şeklinde askerlik borcunu öderler.

Gelişmiş ülkeler askerlik sanatını bilen, donamlı, teknolojinin imkânlarını çok iyi kullanan az sayıdaki ordulara sahiptirler. Bu ülkelere kimse saldırmaya dahi cesaret edemez. Bu ülkeler kendilerine tehdit oluşturan bir ülkeye, binlerce kilometre uzağa bir uçak gemisi göndererek o ülkenin hakkından gelebilir (1980’lerde İngiltere ile Arjantin’in, Arjantin’in burnunun dibindeki Falkland adaları üzerine savaşını hatırlayın).

Üçüncü dünya ülkelerinde ise askerlik üzerinde hamasetler kesilir, “savaş” “kan”, “ölüm” kutsanır, intikamlardan bahsedilir. Ordunun ve askerin ne kadar kahraman, başarılı, yiğit olduğundan dem vurulur; fakat bu ordular bazen bir karakolunu koruyamazlar; ihmallerden dolayı onlarca şehit verirler, ama kahramanlıktan ödün vermezler. Ne sorgulanmaya kapı aralarlar, ne de muhasebe, otokritik yapmaya yanaşırlar. Bol ve ucuz olan mecburi askerler telef olur, analar ağlar, ama kimse kurmayların, komutanların sorumluluğunu tartışmaz. Onlarca vatan evladının hayatına mal olan ihanetlerin ortaya çıktığı durumlarda, bırakın istifayı bir komutanın yeri bile değiştirilmez. Zira er boldur ve bu ülkelerde devletin sahibi, toplumun efendisi komutanlar, paşalar masundurlar.

Vatan evladının “askeri malzeme” olarak görüldüğü; erlere bulaşık yıkatılan, soğan soydurulan, tamirat-tadilat, boya-badana işleri yaptırılan, hanımefendilerin hizmetlerinin, komutanların köpeklerinin bakım görümünün yaptırıldığı ülkelerde komutanların öncelikli işi siyasetle uğraşmaktır. Bu ülkelerde erler mezkûr hizmetleri ifa ederken, subaylar komutanlar darbe planları hazırlamakla, hükümetlerin nasıl devrileceğini, toplumsal olayların nasıl maniple edileceğini, rektörlere nasıl talimatlar verileceğini, öğrenci olaylarının nereden tahrik edileceğini planlamakla meşguldürler. Bu tür ordular “demokrasiye saygılıyız”, “kanunlar çerçevesinde hareket ediyoruz” diye basın açıklamaları yaptıklarında bile, gündemleri pür siyasettir, toplum mühendisliğidir. Askerlik, güvenlik, silahlı kuvvetlerin ihtiyaçları problemleri bunların medyatik toplantı gündemlerine dahi giremez. Mecburi askerliğin olduğu ülkelerde askerlikten yırtma, çürüğe çıkma karşılığı; militer anlayışa goygoyculuk yapan gazeteciler, işadamları, bürokratlar vardır. Bu tür ülkelerde bütün meslek erbabı ordu tarafından akredite olmayı önemser. Ordu tarafından muteber kabul edilmek için gazeteci manşetini atmayı askerlere bırakır, hâkimler-savcılar brifingler alır. İşadamları mutlaka bir emekli paşa çalıştırma mecburiyeti hisseder. Uzun vadeli planları olan, memur, esnaf, gazeteci işadamı vs. kendini askere yakın gösterme, akredite olma ihtiyacı hisseder (bir darbe ortamında veya olağanüstü durumda lazım olur diye).

Mecburi askerliğin olduğu, daha doğrusu mecburi askerliğin toplumu terbiye ve dönüştürme aracı olarak kullanıldığı devletlerde silahlı eğitimden geçmiş, vazifesi teröristle savaşma olan polisler de askere alınır ki; bağlı oldukları sivillerin değil, askerin patron olduğu ortaya çıksın. Bu ülkelerde askerin amiri olan hakim-savcı-kaymakam mecburi askere alınır ve ezilir ki, daha sonra kendini amir patron, karar verici görmesin!

Bizim kahraman ordumuz ve seçkin komutanlarımız 3. dünya ülkelerine ait özelliklerden elbette masun ve masumdurlar; ancak, yine de Hükümet, TBMM bir militer terbiye yöntemi haline getirilen “herkese uzun süreli mecburi askerliği” onaylamamalıdır. Bizim ülkemizde olmaz ama(!), asker içinde azınlık(!) bazı guruplar toplumu sindirmeyi, dönüştürmeyi, toplum üzerinde korku ve tehdit oluşturmayı hedefleyebilir.

Herkese askerlik yaptırmanın vatanseverlikle ve yurt savunması ile hiçbir ilgisi yoktur, ama militarizmle ilgisi sabittir. Askerlikte diğer meslekler gibi bir meslektir ve işini düzgün yapan herkes (askerler dahil) vatana en iyi hizmeti vermektedirler. Askerlik diğer mesleklerin rağmına kutsanan, yüceltilen, korunan bir meslek oldukça o ülkenin kalkınması ve demokratikleşmesi mümkün olmayacaktır.

Türkiye’nin 3. dünya ülkesi olmaması için; TSK’nin vatanını ve ülke menfaatlerini savunabilecek güçlü bir ordu olması için, kelle sayısını artırmak yerine kurmayların donanımını artıralım. Subaylarımızda zihniyet devrimi yapalım, Harp Okullarında verilen eğitimi gözden geçirelim. Bu okullar neden vatandaşa tepeden bakan, kendini devletin tek sahibi gören darbeci subaylar yetiştiriyor bunları sorgulayalım. Demokrasiyi ve millet iradesini hazmedebilen subaylar yetiştirelim.

Yığınla erimiz olsa bile, Alman’ın tankıyla, Amerikalının uçağıyla, İsrail’in yazılımlarıyla savaşılamayacağını görmeliyiz. Savunma sanayinin milli ve yerli olması için çözümler üretmeliyiz. Yetmiş milyonun tamamı mecburi asker olsa, bir atom bombası karşısında yapabileceğimiz hiçbir şey yoktur.

Bence komutanlar herkesi asker yapmak yerine, öncelikle kendileri iyi donanımlı, nitelikli subaylar-askerler olmaya çalışmalılar…

Türk ordusunu seviyoruz ama toplumu tesviyeden geçirme, ordunun hakimiyetine baş eğdirme, korku salma aracı olan mecburi askerliği istemiyoruz!…</DIV>

Bedrettin Dalan’ın kaçmasına yardımcı olmakla suçlanan ve Ergenekon Savcıları’nın hakkında soruşturma başlattığı isim terfi ettirildi.
Bedrettin Dalan’a ‘Seni de alacaklar’ diyen İstanbul MİT Bölge Başkan Yardımcısı O.Y’nin terfi ettirildiği ortaya çıktı. Ergenekon savcılarının hakkında soruşturma başlattığı O.Y, ifadesinin alınacağı gün MİT İzmir Bölge Müdürü oldu.

İSTEK Vakfı Başkanı Bedrettin Dalan’a, gözaltına alınacağı Ergenekon’un 10. dalga operasyonundan 3 ay önce ‘Seni de alacaklar’ bilgisini veren MİT İstanbul Bölge Müdürü Başkan Yardımcısı O.Y terfi ettirildi. Ergenekon savcılarının MİT Müsteşarı Emre Taner’in bilgisine başvurarak hakkında soruşturma başlattığı O.Y, ödül gibi terfi ile MİT İzmir Bölge Başkanlığı’na atandı.

İFADEYE ÇAĞRILDIĞI GÜN TAYİN

Alınan bilgilere göre, MİT İstanbul Bölge Başkan Yardımcısı Ö.Y.’nin Bedrettin Dalan’a kaç bilgisini vermesinin ardından, Ergenekon savcıları MİT Müsteşarı Emre Taner’le görüşerek soruşturma izni aldı. Ancak Ö.Y, savcıların davetine rağmen ifade vermeye gitmedi. Ö.Y, en son bir ay önce savcılığa ifadeye çağrıldığı gün, MİT İzmir Bölge Başkanı olarak atandı.

ERGENEKON’DAN KAÇIRILDI İDDİASI

MİT kaynakları, O.Y’nin MİT İzmir Bölge Başkanı olarak atandığını ancak görevin henüz kendisine tebliğ edilmediğini belirttiler. Ö.Y.’nin Ergenekon kapsamında, İzmir’de talimatla ifadesinin alınacağı öğrenildi. Dalan’a kaç diyen MİT’çi Ö.Y.’ye ödül gibi tayinin Ergenekon soruşturmasını yürüten savcıları da şaşkına çevirdiği öğrenildi. Ö.Y’nin terfi ettirilerek hem soruşturmadan kaçırıldığı hem de konuşmamasının sağlandığı ileri sürüldü.

TANER SORUŞTURMA İZNİ VERDİ
MİT’çi O.Y’nin Dalan’a ‘kaç mesajı’ verdiği, 10. dalgada gözaltına alınan Dalan’ın Özel Kalem Müdürü İlhami Ümit Handan’ın serbest bırakılması için Ergenekon savcılarına telkinde bulunmasıyla ortaya çıktı. Ergenekon savcısı Zekeriya Öz’ü ziyaret eden iki MİT görevlisi, İlhami Ümit Handan’ın teşkilat için çalışan önemli bir haber elemanı olduğunu Müsteşar Emre Taner’in bilgisi dahilinde serbest bırakılmasını istedi. Öz, Ö.Y.’nin talebini Taner’e iletti. Ancak Taner, “Teşkilatın böyle bir talebi yok. Ö.Y. hakkında adli işlem başlatabilirsiniz” dedi. Taner’in, Savcı Öz’e giderek Handan’ın serbest bırakılmasını isteyen iki MİT görevlisi hakkında ayrıca idari soruşturma da başlattığı öğrenildi.

YENİ ŞAFAK

Hizmet-İş Başkanı, CHP’li başkanların emekçilere tavrına isyan ediyor:Hak-İş Başkanı Salim Uslu ve Hizmet-İş Sendikası Başkanı Mahmut Arslan, yerel seçimler sonrası CHP’li belediye başkanlarının, başka partilerden devraldıkları belediyelerde, işçileri DİSK’e kanalize etmek üzere hangi yöntemleri izlediklerini anlattılar.

Hakan GÜNDÜZ’ün haberi…
Hizmet-İş Sendikası Başkanı Mahmut Arslan, 29 Mart yerel seçimleri sonrasında CHP’li başkanların AK Parti’den devraldıkları belediyelerde emekçiyi nasıl sindirip sendika değiştirmeye zorladıklarını örnekleriyle Vakit’e anlattı.

İLGİLİ HABER: 
EMEKÇİYE CHP TERÖRÜ-TIKLAYIN
Mahmut Arslan, 29 Mart yerel seçimlerinin ardından CHP’li başkanların Hizmet-İş’e yönelik bir tavır içerisine girdiklerini, emekçilerin Genel-İş’e geçmeleri yönünde baskılar gördüklerini kaydetti. Arslan, bu baskılar sonrası Antalya, Gaziantep, İzmir, İstanbul ve Ankara’da görevi devralan CHP’li belediyelerin işçilerin DİSK’e bağlı Genel-İş ve Belediye-İş’e geçmeleri için baskılar yaptıklarını ve bazı belediyelerde geçişlerin olduğunu söyledi.
YENİ MAHALLE BELEDİYESİ DİSK’E OTOBÜS KALDIRDI
Ankara Yenimahalle Belediyesi’nin CHP’ye geçmesinin ardından işçilerin otobüslerle DİSK’e bağlı Genel-İş Sendikası’na götürüldüğünü ve 100 kadar işçinin DİSK’e geçtiklerini anlatan Mahmut Arslan, “Ortada planlı programlı bir çalışma var. Seçimlerden sonra sendika olarak CHP’li hiçbir belediye başkanı ile kavgamız olmadı. Anladığımız kadarıyla bir yerlerden talimat veriliyor ve bu talimata uygun hareket ediliyor. İşçi arkadaşların bizden şikayetçi olması söz konusu değil ama belediye başkanlarının siyasi tavırları söz konusu. Önceden planlanmış bir organizasyon var” dedi. 
Şarköy Belediyesi’nde yaşadıkları bir sıkıntıyı örnek veren Arslan, “Şarköy’deki işçilerin hiçbir sendikası yoktu. Hizmet-İş olarak orada işçileri sendikalı yaptık. Şimdi CHP’li belediye başkanı göreve gelir gelmez ilk işi işçilerin sendikadan istifa etmesini istemek oldu. Başkanı Hak-İş’e karşı peşin bir hüküm sahibi. İşçilere baskı yapıyor” diye konuştu. İzmir Gaziemir’de de 250 işçiyi sendikalı yaptıklarını anlatan Arslan, gelen CHP’li başkanın bu işçilerin başka sendikalara geçmelerini baskılarla sağladığını kaydetti. Bir başka sıkıntının da Silivri Belediyesi’nde yaşandığını anlatan Arslan, belediye başkan yardımcısının işçi temsilcilerine açıkça belediyede Hak-İş’i istemediklerini söylediğini anlattı. 
CHP’li belediyelerin başta DİSK olmak üzere diğer sendikalarla yakın ilişki içinde olduğunu kaydeden Mahmut Arslan, “Parti ile sendikaların organik bağları sebebiyle CHP’li başkanlar işçileri Hak-İş’ten koparmak için büyük çaba sarfediyorlar. Özellikle Genel-İş CHP’yi kendi çıkarları için kullanıyor” dedi.
CHP İLE DİSK İDEOLOJİK BAĞ İÇİNDE
DİSK’in seçim öncesinde İstanbul, Ankara ve İzmir gibi illerde açıkça CHP’yi desteklediğini söyleyen Mahmut Arslan, “Biz bütün siyasi partilere eşit mesafede olduğumuzu deklare ediyoruz ama Genel-İş bunu yapmıyor, açıkça CHP’yi desteklediğini söylüyor. CHP ile DİSK’in ideolojik bağı sözkonusu. DTP de bir nebze böyle. Bunlar ideolojik yakınlıklarını kullanarak hakim oldukları belediyelerde işçilere baskı yapıyorlar. Kendilerine, göreve gelmeleri sebebiyle tebrik ettiğimizi bildiren mektuplar göndermemize rağmen bu tavır kabul edilemez bir tavır” şeklinde konuştu. 
Mahmut Arslan kendilerinin de AK Partili belediyelerle içli dışlı oldukları iddiaları ile ilgili eleştirilere rakamlarla cevap verdi. Arslan, AK Parti’nin yönetimde olduğu belediyelerin 210′unda Belediye-İş Sendikası’nın, 180′inde kendilerinin, 70′inde ise Genel-İş’in örgütlü olduğunu söyledi. Hizmet-İş’in AK Parti’nin elinde olan 10 büyükşehirden sadece 4′ünde örgütlü olduğunu kaydeden Arslan, Gaziantep Büyükşehir’de DİSK’e bağlı Genel-İş Sendikası’nın örgütlü olduğunu belirtti.
Uslu: CHP, DİSK’e can suyu veriyor
Hak-İş Başkanı Salim Uslu ise CHP’li başkanların can çekişen DİSK’e destek çıkarak cansuyu vermeye çalıştıklarını söyledi. DİSK’in, kamuoyuna Hak-İş’in hükümetin baskısıyla örgütlendiği imajı yaymaya çalıştığına dikkat çeken Salim Uslu, “Bunun tek bir örneği yok. Bu iftirayı atanlar bu işleri geçmişten beri kendileri yapanlar. Bizi kamuoyunun önünde tartıştırıp kendileri saman altından siyasi yöntemlerle örgütleniyorlar” dedi. 
DİSK’in örgütlenme konusunda tıkanmış durumda olduğuna dikkat çeken Salim Uslu, “CHP’li bazı belediyeler DİSK’e can suyu vermeye çalışıyorlar. Bazı CHP’li belediye başkanları ile DİSK arasında ideolojik yandaşlık var. İdeolojik birlikteliklerini sağlamak adına işçileri mağdur etmektedirler” diye konuştu. Uslu, CHP’li başkanların Hak-İş’li sendikaları istememesindeki sebebi ise DİSK’li sendikalarla toplu sözleşme yapmanın ideolojik yandaşları olduğu için kendilerine daha kolay gelmesinden kaynaklandığını söyledi.
Son bir gelişmeyi de Vakit’e aktaran Salim Uslu, “Antalya’da Antalya Et(ANET) diye bir belediye firması var. 15 yıldır örgütlü olduğumuz ve DYP’li Belediye döneminde örgütlendiğimiz bu şirkette Hizmet-İş’e bağlı 57 işçiye sendikamızdan istifa etmeleri için baskı yapılmış ve işçiler sendikamızdan koparılmıştır. CHP’li belediye, DİSK’e bağlı Gıda-İş Sendikası’na götürülmüştür” bilgisini verdi.
VAKİT

Geçtiğimiz hafta Mardin’in Mazıdağı ilçesine bağlı Bilge köyünde yaşanan vahşet, tüm Türkiye’yi yasa boğdu.

Vahşeti gerçekleştirenler kadın, yaşlı, çocuk, erkek ayrımı yapmadan nişan töreni için toplanan kalabalığı tarayarak 44 kişiyi katlettiler.

Köy imamı Kazım Ozan’ın arkasında namaz kılan kalabalığı arkadan tarayan saldırganlar, diğer odadaki kadın ve çocukları da soğukkanlı bir şekilde öldürdü. İnsanın kanını donduran bu terör eyleminin aynı aileden kişiler tarafından gerçekleştirilmesi ise geride kalanların acısını daha da arttırdı.

Hiç kuşku yok ki, soğukkanlı bir şekilde hamile kadınların, çocukların da katledildiği bu vahşet hiçbir mantık silsilesiyle açıklanamaz.

Katliamı ‘töre vahşeti’ olarak açıklayanlar, aslında bölgenin sahip olduğu törenin kadın ve çocukların, namaz kılan insanların öldürülmesini yasakladığını bilmiyorlar.

Bazı medya organlarında katliamla ilgili olarak yapılan yorumlarda ortaya konan ‘din-töre’ vurgusu, hiçbir kelimeyle açıklanamayan şiddetin sebeplerini örtbas etmeye yönelik propagandadan öte bir anlam ifade etmiyor. Soğukkanlı bir şekilde işlenmiş bu katliam, birileri için yine ‘dini kötülemek’ için malzeme oldu.

Bu ülkede on yıllardır uygulanmaya çalışılan ‘dinsizleştirmeye’ yönelik toplum mühendisliğinin bir sonucudur ki, bugün ülkemizde cinayet, hırsızlık, tecavüz gibi suçlar artış gösterdi. İslam’a olan açık düşmanlıklarını örtmek isteyen çevreler, bunun için ‘irtica’, ‘töre’ kavramlarını kullanıyor.

Oysa daha birkaç gün önce bu ülkenin son 30 yılında 30 binden fazla insanımızın hayatına sebep olmuş Kandil’deki örgüt, Türkiye’yi dinsizleştirme projesinin mimarlarına ‘işbirliği’ çağrısı yapıyordu. Bu çağrı, dağdaki terörist ile Türkiye’yi karanlığa götürmek isteyen neo-Kemalistler arasında bir fikir birliği olduğunu en açık göstergesi değil mi?

Topluma cinnet geçirme pahasına ortaya konan ‘dinsizleştirme’ projesi nedeniyledir ki, bugün Türkiye’de rüşvet, yolsuzluk, cinayet, tecavüz gibi suçlar artmış. Kandil’deki teröristin “Biz olmazsak Fethullahçılar Güneydoğu’ya gericilik getirecek” sözleri, kendisini bu ülkenin sahibi gören azınlık güruhunun yıllardır dile getirdiği argümanlarla aynı olması manidar değil mi?

Çünkü onlar da biliyor ki, halka millî ve manevi değerler aşılandığında terörün her türlüsü de ortadan kalkar. Türkiye’de etnik ve mezhep farklılıklarını öne çıkararak kışkırtıcılık yapan sözde ‘ulusalcılar’ ile Kürt halkının sözde haklarını koruduğunu iddia eden ‘PKK’ gerektiğinde birlik oluşturabiliyor. Çünkü ikisi de bu ülkedeki ‘dinsizleştirme’ projesinin bir parçasıdır.

Marx’ın “Din afyondur” öğretisinden hareket eden ‘Türkçü’ ve ‘Kürtçü’ azınlık güruh dinin, terörü, yoksulluğu, şiddeti ortadan kaldıran bir afyon olduğunu çok iyi biliyor. Onların şiddet kültürünü yok edecek panzehir din olduğuna göre, tek çare dini ortadan kaldırmak diye düşünüyorlar.

Çünkü onlar da biliyor ki din, itidal, merhamet, iyilik, kardeşlik çağrısı yapar. Gerçek olan şu ki: onların kirli emelleri hiçbir zaman egemen olamayacaktır, çünkü bu dinin koruyucusu Allah-u Teâla’dır.

Huzurlu bir hafta dileklerimizle…

DP Genel Başkan Adayı Cindoruk, oy kullandığı sandıktan DP’ye sıfır oy çıktığının hatırlatılması üzerine “Oy gizlidir, kutsaldır. Benimle Tanrı arasında bir hadisedir” dedi.

Cindoruk, çeşitli temaslarda bulunmak için geldiği İzmir’de, Balçova Termal Tesisleri’nde basın toplantısı yaptı. Doğduğu şehir olan İzmir’de bulunmaktan duyduğu memnuniyeti ifade eden Cindoruk, Türkiye’nin içinde bulunduğu ekonomik krizin etkilerinden belli bir süreç içinde kurtulacağını ifade etti.

Cindoruk, 2011′de yapılacak genel seçimlerin Türkiye için önem taşıdığını, bu süreçte DP’nin de iktidar partisi olabileceğini belirterek, ”Tıraşlanması gereken bir iktidar var, tıraşlayacağız” dedi.

Göreve gelmeleri halinde Anayasa, siyasi partiler kanunu, siyasetin finansmanı hakkında ve seçim hukuku konularında yeni tartışmalar açacaklarını bildiren Cindoruk, fikir partisi olacaklarını ifade etti.

DP Genel Başkan Adayı Cindoruk, bir basın mensubunun, son yerel seçimlerde oy kullandığı sandıktan DP’ye oy çıkmadığı yönündeki iddiayı hatırlatması üzerine, şunları söyledi: ”Oy gizlidir, kutsaldır. Benimle Tanrı arasında bir hadisedir. Bazı sandıklardan sıfır oy çıkması üzücü. Bu durumda o sandıklarda müşahidin bile olmadığını gösteriyor. O bölgedeki bütün sandıklardan ya 0, ya da 1 oy çıktı. Koskoca DP’nin İstanbul gibi çok mühim bir yerde, bazı sandıklarda müşahidinin bulunmamasını ben çok büyük bir yanlış ve kusur görüyorum. Onu düzelteceğiz.”

Hüsamettin Cindoruk, bazı bölgelerde, bazı arkadaşlarının partisinden farklı isimlere oy verdiğini belirtti.

Bir basın mensubunun yaşıyla ilgili eleştirileri hatırlatması üzerine Cindoruk, ”Sağlığımda bir sıkıntı görmüyorum” dedi.

Cindoruk, kendisine destek verenlere ilişkin soru üzerine de Süleyman Demirel’in desteğini kulağıyla duyduğunu bildirerek, ”Sayın Çiller’le herhangi bir ihtilafım yok” diye konuştu.

(AA)

Taraf’tan Neşe Düzel’in Mazhar Bağlı’yı sunuş yazısı ve Bağlı’yla gerçekleştirdiği röportaj:

Mardin’de bütün ülkeyi sarsan bir katliam yaşandı. Çoğu kadın ve çocuk olmak üzere kırk dört kişi öldürüldü. Bu yeni ‘terör’ biçimi herkesi sadece dehşete düşürmekle kalmadı, çok da şaşırttı. Çünkü bir örneği daha bugüne dek görülmemişti. Cinayet zanlıları olarak, maktullerin yakın akrabası olan korucular tutuklandı. Cinayet nedeni olarak da ‘aile içi husumet’, ‘rant kavgası’, ‘mülkiyet sorunu’, ‘kız meselesi’, ‘töre’ gibi nedenler sıralandı ama bu açıklamaların hiçbiri insanları tatmin etmedi. İçişleri Bakanı Beşir Atalay’ın da, daha katliam olur olmaz, bunun PKK’nın ‘işi’ olmadığını söylemesi herkesi doğrusu düşündürdü. Bu katliam neydi, niye böyle bir vahşet yaşanmıştı, bu cinayetler töreye, kan davasına, arazi kavgasına uygun muydu? Bütün bunları, kendisi de, bir dönem kan davası yaşamış Urfalı geniş bir aşiret ailesinin mensubu olan ve sosyolog olarak yıllardır bölgede töreden, namus cinayetlerine, siyasi eğilimlerden Batman intiharlarına kadar çeşitli konularda saha araştırmaları yapan, Dicle Üniversitesi öğretim üyesi Doç. Dr. Mazhar Bağlı’yla konuştuk.

NEŞE DÜZEL: Mardin’de, eşine tarihimiz boyunca rastlanmamış bir katliam yaşandı. Bununla ilgili birçok yorum, açıklama yayınlandı ama hiçbiri insanları tatmin etmeye yetmedi. Siz, bir grup insanın, gidip bir gece bir köydeki kırk dört kişiyi öldürmesini nasıl açıklıyorsunuz?

MAZHAR BAĞLI: Sosyolojinin bittiği bir noktadayız. Sosyoloji bilimi, Mardin’deki katliamı açıklamaya yetmiyor.

Niye?

Sosyolojiyle bu katliamı anlayamayız. Çünkü klasik sosyoloji, toplumun belli parametrelerinin ve temel dinamiklerinin olduğunu, bu parametrelerden ve dinamiklerden hareketle bir toplumu okuyabileceğimizi varsayar. Ama Mardin’deki katliamda temel alabileceğimiz bir parametre yok. Ayrıca bir olguyu kıyaslamak ve anlamak için, aklımızda başka bir olgudan kalma bir referansın bulunması gerekiyor. Sonuçta sosyoloji, geçmiş toplumsal tecrübelerin ortaya çıkardığı bir yaklaşımdır. Bu katliamın ise geçmişte hiç örneği yok. Çok yeni bir olay bu. Toplum böyle bir şeyi daha önce hiç yaşamadığı için şoke oldu zaten.

Bu katliam için ‘kız alıp verme, toprak anlaşmazlığı, husumet’ gibi nedenler ileri sürüldü. Sizce böyle bir vahşet için bunlar yeterli açıklamalar mı?

Bunlar önemli unsurlar ama gene de bu katliamı açıklamak için yeterli değiller. Tabii ki mülkiyet, Doğu ve Güneydoğu’da çok önemli ve problemli bir mesele. Mesela olay olduktan sonra Urfa Tapu Kadastro Bölge Müdürlüğü’nden araştırdım. Katliamın yaşandığı Bilge köyü için, “Bizim, Mardin’de tapulaştırma işlemlerini yapmak isteyip de yapamadığımız dört köyden biri bu köy” dediler. Kan davası nedeniyle tapu dağıtamamışlar.

Devlet kan davası olan bir köye giremiyor mu?

Giremiyor. Girip orada iş yapamıyor. Oysa köylü için tapu çıkarmak çok önemli. Çünkü devlet sadece tapulu araziye ürün ve gelir desteği veriyor. Devletin verdiği bu sübvansiyon, köylünün o araziden sağladığı gelirden çok daha büyük bir para getiriyor. Ayrıca bölgede toprak mülkiyeti sınıfsal hiyerarşi yaratıyor. Toprak sahibi olanla olmayan arasında büyük bir sınıf farkı bulunuyor. Zaten kan davalarının altında da çoğu zaman mülkiyet sorunu, arazi ve tapu anlaşmazlıkları yatıyor.

Tapu Kadastro’yu kim sokmamış o köye?

Tapu Kadastro’nun bir yere gidip tapulaştırmayı yapabilmesi için, orada yerleşik olan üç kişinin bilirkişi olması ve ‘bu arazi şunundur, şu arazi bunundur’ demeleri gerekiyor. Bu köyde, ‘bu toprak göç eden köylülerin arazisidir’ diyecek üç kişiyi bulamıyorlar. Bulamayınca da bu köyün tapulaştırma işlemini yapamıyorlar. Bu katliama neden olarak gösterilen kız alıp verme meselesine gelince…

Evet…

Geçmişte toprak, kız alıp verme, töre ve namus gibi nedenler yüzünden yaşanan çatışmalarda kaç kişinin öldürüldüğünü biliyoruz. Mesela arazi anlaşmazlığında evin erkeği öldürülür. Ailenin en prestijli kişisi öldürülür ki, karşı taraf size karşı güç kaybetsin. Toprak meselesinde kadın, çocuk herkes öldürülmez. Hatta kan davalarında da şöyle bir gelenek vardır. Eğer kadınlar başörtülerini çıkarıp kavganın orta yerine bırakırlarsa, çatışma biter. Çünkü araya ‘kadın’ girmiş olur. Kısacası ne kız alıp vermede ne de arazi kavgalarında kadınlara dokunulur.

Kadına hangi anlaşmazlıkta dokunulur peki?

Sadece namus ihlalinde dokunulur. Çocuklara ise hiç dokunulmaz.

Bu olayın töre cinayeti olduğu da söylendi. Bir töre cinayetine benziyor mu bu?

Benzemiyor. Bakın… Bölgede kız alıp vermenin birkaç parametresi var. Bir kere, amca çocukları evlendirilir. Amcakızına evlenilmesi gereken biri olarak bakılır. Kürtlerde amcakızı klasik bir aşk figürüdür. Bütün türkülerde ve hikâyelerde geçer amcakızı. Bu konuda çok sayıda ağıt vardır. Kızı istemeye biri geldiğinde, kız babası erkek kardeşine “Eğer sen oğluna alacaksan onu sana vereyim. Almayacaksan bunlara vereyim” diye sorar. Mesela ben Urfalı bir aşiret ailesindenim. Benim annemle babam da amca çocuklarıdır.

Mardin katliamında öldürenler ve öldürülenler amca çocukları mı?

Evet. Amca, hala ve teyze çocukları bunlar… Ortada bir amca kızı hikâyesi bulunmakla birlikte bu katliam töre cinayetine benzemiyor. Çünkü amcakızı verilmedi diye cinayet işlemezsin. Bölgede bu kadar araştırma yaptım böyle bir olaya hiç rastlamadım. Amcakızı verilmediğinde aileler arasına soğukluk girer ve küserler. Çünkü amcakızının verilmemesi toplumsal bir nezaketsizliktir. Sadece bu nedenle bazen aşk cinayeti işlenir, o kadar.

Katillerin maskeleri olduğu da iddia edildi. Daha önce akraba kavgasında ya da töre cinayetinde ya da kan davasında maskeli saldırılara çok sık rastlanmış mı?

Hiç rastlanmaz. Biz bu konuda bir araştırmayı daha iki hafta önce bitirdik. Töre ve namus cinayeti işlemiş olan 200 kadar mahkûmla cezaevinde görüştük. Bu tür cinayetlerde kimlik, isim gizlenmez. Kan davası da, töre cinayetleri de topluma açıklanan cinayetlerdir. Çünkü adam zaten cinayet işlediğini topluma duyurmak istiyor. Çünkü bu cinayeti toplum baskısı yüzünden işliyor ve namusunu kazandığını topluma duyurmak için öldürüyor. Herkese açıklamak istediği bir şeyi niye gizli saklı yapsın? Cinayeti açıkça, herkesin içinde işliyor zaten. Mardin’deki katliam ise karanlıkta çok profesyonelce işlenmiş. Silahlı erkeklerin köyde bulunmadığı bir sırada katliam yapılmış. Arkada hiçbir delil bırakılmamış. Herkes öldürülmüş. Takip edemesinler diye arabaların lastiklerine bile kurşun sıkılmış.

Bu olayda öldürenler de öldürülenler de korucu değil mi? Bunca yıl savaştıktan sonra korucular da profesyonel askerler oldular. Onların profesyonelce cinayet işlemelerine sizce şaşırmalı mıyız?

Bu olay, mülkiyet sorunuyla, töreyle, kız meselesiyle, kan davasıyla açıklanamaz. Katliamın hangi niyetle, amaçla yapıldığı karanlık!

Bu katliamın nedeni intikam diyorlar ama katillerin asıl intikam alacakları erkekler köy dışında. Niye erkeklere pusu kurmuyorlar da köydekileri vuruyorlar?

Köyün silahlı erkekleri o sırada karakolda toplantıdalar. Namazda olup da öldürülenler ise yaşlılar ve çocuklar. Bu olayın nedeni sadece intikam değil. Ben bu bölgenin insanıyım ve sosyolog olarak yıllardır sadece bu bölge üzerinde çalıştım, kan davalarından töre cinayetlerine kadar çeşitli araştırmalar yaptım, kadın üzerinden intikam alındığını ilk defa duyuyorum. Çatışma sırasında arada kadın da vurulabilir ama gidilip bizzat kadın öldürülmez.

Bu olay için rant kavgası da deniyor ama orada da anlaşılmaz bir durum var. Toprakların sahipleri o kadınlar değil. Erkekler… Ama kadınlar öldürülüyor. Sizce bu bir rant kavgası mı?

Bu köyde bir alabalık tesisi var ve onun kullanımıyla ilgili bir takım sıkıntılar var. Öldürenler bu tesisten yararlanamıyorlar. Geçmiş örneklere baktığımızda bu tür husumetler çok büyük çatışmalara, çok sayıda cinayete neden olmuyor. Ama Doğu ve Güneydoğu’da bir rant kavgasının olduğu da bir gerçek tabii. Ekonomik imkânların bazı insanlara kazandırdığı zenginlik ve güç, diğerlerini haddinden fazla kıskandırıyor. Çünkü adam o zenginliği kendi çalışarak elde etmiyor. Devletin sağladığı fırsatlarla, ihalelerle, gayrı meşru işlerle, silah, eroin, sınır kaçakçılığıyla, tapuda dönen rüşvetlerle, siyasi ilişkilerle zenginleşiyorlar. Dolayısıyla devletle ilişkiden ötürü zengin olanlarla olamayanlar arasında bir kavga başlıyor.

Bu katliamı Kürt törelerine bağlamak isteyenler çıktı. Kürtlerin töresinde böyle toplu katliamlar var mı?

Belli sorunları belli etnik kökenlere mal etmek ahlaki değil. Türkiye’de töre ve namus cinayetleri sadece Kürtlere mi özgü? Karadeniz’de, Çanakkale’de yok mu töre cinayetleri? Var. Sadece bizim bölgede daha yaygın, çünkü Kürtler daha az bireyselleşmişler. Geleneksel değerlerini daha çok koruyorlar ve daha kabile anlayışına sahipler. Daha sıkı akrabalık ilişkileri var. Mesela kan davaları yabancılar arasında yaşanmaz. Yakın akrabalar arasında yaşanır. Kürtler arasındaki bu yakınlık ve sıkılık, çok kolay çatışmaya dönüşebiliyor, adam, çok yakın ve sıkı ilişkide olduğu kişiyi yok edebiliyor. Bölgede yaşanan bir çelişkidir bu. Ama ben Kürtlerin töresinde hiç böyle toplu katliam duymadım. 1600′lerde Danimarka’da böyle bir katliam, soykırım yaşanmış.

Neredeyse ortaçağdan bir örnek vereceksiniz. Aslında Türkiye’nin içinde birkaç tane Türkiye var. İstanbul’un gelişmiş semtlerinde 21. yüzyıl yaşanıyor. Bazı bölgelerinde 20. yüzyıl sürüyor. Sosyolog olarak baktığınızda Güneydoğu size göre hangi çağda yaşıyor?

Ortaçağ bile değil bu. Ortaçağ’da katliamlar olurdu ama bütün geleneksel dönemlerde şöyle de bir durum vardı. Aileler arasındaki çatışmalara itibarlı bir kişi el koyardı. Adil davranacağına ve sorunu çözeceğine inanılan bu kişi sorunu çözerdi ve insanlar bu çözüme ses çıkaramazdı. Mesela Diyarbakır’da kan davalarında barışı sağlayan bir kasaptır. Kan davası olduğunda aileleri o barıştırıyor. İşin acıklı yanı, bölgede bugün barış elçisi olarak sadece o var. Eskiden böyle yüzlerce barış elçisi vardı.

Ne oldu, sayıları neden azaldı?

Barış elçilerini devlet ve PKK azalttı. Onlara gösterilen itibar kayboldu. Artık hayatın içinde toplumun dengesini elinde tutabilecek böyle önemli kanaat önderleri kalmadı. Aşiret düzeninin barış elçileriydi bunlar. PKK ise aşiretlere karşıdır. Çünkü insanlara kendi ideolojisini yerleştirmek istiyor ve aşiret düzeninin insanlarına , ‘bunlar öz bilince sahip değiller’ diye kızıyor. PKK’nın insanlara kendi ideolojisini yerleştirmek istemesi aydınlanmacı bir yaklaşımdır. Cumhuriyet’in yaklaşımı da aydınlanmacıydı. Bu konuda ikisi paraleller.

Anlamadım…

İkisi de, toplumun kendi dinamikleriyle aydınlanmasını istemiyor. Toplumun kendi istekleri doğrultusunda aydınlanmasını istiyorlar. Dolayısıyla insanların birey olmasını değil, kendilerine itaat eden kalabalıklar olmasını istiyorlar. Aşiretlere kızıyorlar ama onlar da insanları sopayla hizaya getirmek istiyorlar. Aslında onların kurmak istediği sistem de bir tür aşiret sistemidir. Bir ağayla, bir savcı arasında ne fark var? Mantık olarak paraleller. İkisi de kendi isteği ve fikri doğrultusunda, insanlara dayatmacı davranıyorlar. Aşiret sisteminin ve cumhuriyet sisteminin insana bakışı aynıdır. Aşiret sisteminde insanların kul olduğu söyleniyor. Cumhuriyet ne üretti ki? O da kul üretmek istedi.

Kürtlerin töresinde böyle toplu katliamlar olmadığını söylediniz. Çocukları niye öldürüyorlar? Böyle toplu kadın öldürmeye hiç rastlanıyor mu peki?

Hayır. Sadece bir, iki kişi öldürürler, o kadar. Bunlar çocukları da öldürüyor. Bir soykırım bu. Kökünü kurutuyor. Başka izahı yok bu katliamın.

Bu katliam, bir dehşet, panik ve terör yaratmayı amaçlıyor gibi gözüküyor. Katiller kimi dehşete düşürmeye çalışıyorlar?

Aileler arasındaki husumette bir birikmişlik var burada. Koruculuk sistemi toplumun ayarını bozdu. Bu toplumun geleneksel dönemlerden kalma iyi, kötü bir dengesi vardı. Çok sağlıklı değildi ama aşiret sisteminin bir dengesi vardı. Devlet sürekli müdahale etmeseydi, bu sistem kendiliğinden tasfiye olacaktı. Devlet müdahale ettiği için aşiret sistemi bir türlü yok olmadı. Koruculuk sistemi yoluyla aşiretler, paralı asker haline getirildiler ve devletle birlikte hareket ettikleri için de bütün bölgede güç kazandılar. İllegal işlerden zenginleştiler. Mesela köyde bir anlaşmazlık olduğunda ilk başvuracağınız devlet kurumu neresidir?

Neresidir?

Jandarma karakoludur. Adam korucu olduğu zaman karakolla daha senli benli oluyor. Bir anlaşmazlık çıktığında ya da devletle bir işi olduğunda korunuyor, kollanıyor. Devletle birlikte hareket ederek, devletin gücünü yanına alıyor ve dokunulmaz hale geliyor ve her türlü imkândan yararlanıyor. Dolayısıyla koruculuk yüzünden köylüler arasında bir kıskançlık yaşanıyor. Devletin gücünü yedeğine alan silahlı güçlerin, askerin, polisin neler yaptığını biliyoruz. Devletten maaş alan ve 24 saat devletin verdiği silahla dolaşan koruculuk bölgenin dengesini çok bozdu.

Kırk dört kişiyi öldürenler korucu. Korucu olmanın kendilerini kurtaracağını sanmış olabilirler mi?

Bu mümkün… Bu işi kovuşturacak olanlardan, güvenlik birimlerinden bile söz almış olmaları mümkün… Kendilerine yandaş bulmak ve ilerde başka türlü işler yapmak üzere, bu olayın çok fazla soruşturulmayacağı yönünde bir sözün verilmiş olması ihtimali var bunlara. Ergenekon soruşturmasında görüyorsunuz. Tahmin edemeyeceğimiz ilişkiler ortaya çıkıyor. Bunlara kim, ne söz verdi bilemiyoruz ama böyle bir söz verilmesi ihtimali çok yüksek.

Katliamı yaptıkları iddiasıyla gözaltına alınanların cinayetleri işlediklerini itiraf etmedikleri ortaya çıktı. “Biz öldürmedik” demelerini nasıl açıklıyorsunuz?

Eğer bu iş planlıysa ve kendilerine soruşturulmayacakları sözü verilmişse, cinayetleri işlediklerini reddetmeleri zaten çok doğaldır.

Korucular bugüne kadar 12 bin suça karışmışlar. Korucular niye bu kadar çok suç işliyor?

Cinayet işlerken korunacaklarını düşünüyorlar. Ben bölgedeki hukuku da takip etmeye çalışıyorum. Davalarda ilk tutanaklar ve ifadeler çok önemlidir. Çünkü kişiler çok fazla mizansen kurmadan veriyorlar ilk ifadelerini. Korucular, Jandarma tarafından alınan ilk ifadelerinde korunuyorlar. Bu doğal, çünkü PKK’ya karşı birlikte savaşıyorlar. 12 bin korucu suç işlediklerinde ilk tutanaklar onların lehine olacak şekilde tutulduğundan, çok ağır bir cezayla karşı karşıya kalmıyorlar. Dolayısıyla suç işlemeye devam ediyorlar. Korucuların ölüm makinesine dönüştükleri söyleniyor. Yıllardır çatıştıkları için bunlar için adam öldürmek artık normal bir şey olmuş.

Kürtler bu katliam hakkında ne hissettiler?

Bu, yeni bir şiddet türü. Kürtlerin bildiği bir şiddet değil. Bu yüzden insanlar çok ürktüler. Çünkü şiddet bulaşıcıdır ve yayılır. Bu, bölgedeki ilk ve son katliam olmayabilir. Birileri bu yeni şiddet modelini deneyebilir.

Bu katliamı PKK’nın üstüne atmak için işlemiş olabilirler mi?

Onu ben de duydum. Bu uzak bir ihtimal değil. Zaten hükümet de, bu olay olur olmaz hemen bir açıklama yaptı, “Bu, PKK’nın işi değil” dedi. Hükümet, anında açıklamasıyla, oynanmak istenen oyunu bozmuş olabilir. Bence, Beşir Atalay’ın içişleri bakanı olarak görevde kalmasında, onun, bölgede bu tür kirli ilişkilere bulaşmamış olması çok etkili oldu. Beşir Hoca’yı Kırıkkale Üniversitesi’nden tanıyorum. Ağır hareket eden biridir ama temiz bir adamdır. Kirli işlerle ilişkisi yoktur. Bu yüzden de büyük bir rahatlıkla katliamdan sonra hemen açıklamayı yaptı. “PKK değil” dedi. Onun bu dönemde içişleri bakanı olması bir şanstır. Beşir Atalay’ın içişleri bakanı olması, Abdullah Gül’ün cumhurbaşkanı olmasından çok daha önemlidir. Bunu bütün samimiyetimle söylüyorum.

Bir başkası içişleri bakanı olsaydı neler olabilirdi sizce?

Büyük ihtimalle bu olay PKK’nın üstüne yıkılırdı. Tam Kürt Konferansı öncesinde böyle bir şey olabilirdi. Böylece PKK’yı silahsızlandırma ve DTP’yi legal alanda tutma çabaları boşa gidecekti. Ortam sertleşecekti ve bu, Ergenekon sürecini de etkileyecekti. ‘Katliam yapıyorlar, DTP’yi kapatalım’ denilecekti. Ama şimdi ortaya tam tersi bir durum çıktı. Koruculuk sistemi tartışmaya açıldı. Beşir Atalay’ın, anında açıklama yaparak, bu süreci böyle tersine döndürmede çok büyük etkisinin olduğunu düşünüyorum. Bu katliamı, ne koruculukla, ne savaşın yarattığı şiddet ortamıyla ne de töreyle açıklayabiliyoruz. Bu katliamın karanlıkta kalan yönleri var. Bu çok planlı bir şey! Büyük bir ihtimalle bunlara, bu işin örtbas edileceğine dair bir vaatte bulunuldu.

Koruculuk sistemi tartışmaya açıldı ama Genelkurmay koruculuk sisteminin tasfiye edilmeyeceğini açıkladı. Genelkurmay’ın kaldırılmasına karşı çıktığı koruculuk, bölgenin hukuksal ve sosyal yapısını nasıl etkiliyor?

Koruculuk sivilleşmeyi engelliyor. Bölgede insanlar ya PKK’lı ya da korucu olup, silahlı bir gücün parçası haline geliyorlar. Oysa demokrasi ve hukuk için sivil alan lazım. Bölgenin sivilleşmesi lazım. Ayrıca koruculuk halk arasında onur kırıcı bir konum. Devlet katında itibarlı olmak halk katında itibarlı olmak anlamına gelmiyor.

Bu katliam koruculuk sisteminin sonu olur mu?

Umarım olur. Bu insanları işten çıkarmayalım. Maaşlarını ödemeye devam edelim. Bunların maaşlarının kesilmesi tehlikeli. Kesilirse, toplumun içinde birer ölüm makinesi olarak dolaşmaya devam ederler. Sadece silahlarını ellerinden alalım ve ormancılık gibi alanlarda istihdam edelim bunları.

Kaynak: Taraf

27 Nisan muhtırasını Yaşar Büyükanıt yazmış yani Asker “Kutlu Doğum“dan rahatsızmış.
İsmini isminden alan bir asker nasıl olurda ondan rahatsız olur.

Balıkçı kahvesine giren adam, sol cebinden gözlüğünü, sağından cüzdanını çıkardı… Ringgitleri saymaya başladı. “Şükür bu günümüze!” dedi, içten, yapmacıksız!
Seylan çayı söyledi kendine. Daha ilk yudumda ekrana takıldı gözleri. Otuz akşamdır insanlığından utanmış, onursuz hissetmişti kendini. Kaç kez uykusundan sıçramış, “Bir şey yapmalı!” diye hayıflanırken… tomur tomur terler, çenesinden göğsüne hücum etmişti.
Sonunda, balıkçılar kooperatifinden aldığı yıllık destek parasını Selahaddin’in Yurdu’na yollayınca, üzerinden bir ağırlık kalkmış, az da olsa kendine gelmişti. “Kerim’dir O! Daraltır, ama bunaltmaz! Gazze daha acil!”
………………………..
“Bildik bir panel!”di, onun için. Okyanus arkadaşını yanına çağırdı. Genel kültürü yabana atılır cinsten değildi.
“Bak Osman!” dedi. “Sol baştaki moderatör, ailesi Harput’tan terk-i diyar eylemiş, Atlas’ın öte yanına göçmüş Yan’lardan biri.
Senaristtir aynı zamanda. Yedinci Sanat’ı ideolojinin emrine vermiş, yıllardır. Lakin, Vaşington’u kutsal inek gibi çıkarır karşımıza. Haklıdan değil, güçlüden yanadır daima!”
“Memleketini hiç özlememiş mi?”
“Özlemez olur mu? ‘Günün birinde oralar…!’ deyip durmuş, ömrü boyunca. Ecdadı, altı asır huzur içinde yaşarken Anadolu’da, şimdi Kafkaslar’da iki dağ arasına sıkışmış bir buz ülkesi yurdu, ocağı… Dedelerin yaptığını torunlar çekiyor!”
“Yanındakini tanımayan kalmadı!”
“İyi bildin. Bilal’in Çağrısı’nın aslına döndüğü yılda doğdu. Dağıttığı akşam gazetesinden okudu, yönünü çizecek mesajı:
Makinacı profesör, mikrofonu kapmış, Malazgirt’ten başlatmıştı kalkınma ve özgürlük yürüyüşünü.
‘Vakit geç olmadan bulmalıyım, ‘Ben de bir neferim!” demeliyim.’ dedi, delikanlı yüreğiyle. Fatih’te üç odalı bir evde ahitleştiler. O vakitler, çift minareli rozetiyle üniversite imtihanı bile yasaklıydı. O da akranları gibi düz’ünü bitirdi lisenin.
Otuz takvim önce, Anahtar-Altı Ok ittifakıyla, Beygir rumuzlu Siyon aşığı hariciyeci alaşağı edilince başkentte, şükür secdesine kapanmış…
Beş vakit geçmeden Mevlana’nın diyarında milyonlar, “Küfre dur!” u haykırmış… mahfiller boş durmamış, bir Eylül sabahı Kenan ilinden halkına yabancı bir adam postallarıyla kirletmişti, Ertuğrul’un diyarını.
Oğlu, bir ‘görüş günü’ dünyaya gözlerini açmış, ismi ile müsemma olmuştu.
Altın Boynuz’u, Hisar’ı, Kanlıca’yı, Çamlıca’yı, Galata’yı, Balat’ı… adım adım arşınlamış, erleriyle deli divane olmuş… Istranca’dan arklar getirmiş, Dünyanın İncisi’ne.
‘Muhtar bile olamaz!’ demlerinden bugünlere gelmiş.
İçime doğdu. Bugün diyecek, ne diyecekse…!”
“Yanındaki Sderot tilkisi, hayata dalya demiş anlaşılan.”
“Arlanmaz bunlar. Güçlüysen yaltaklanır, zayıfsan arsızlaşır. Nobel’i kapmış her nasılsa! Zaten Nobel’in bir şartı var: Ya katil ol, ya ülkeni aşağıla! Münkirce!
Sırsıldır, Siyon çömezi. Her yerden kovulan, bir yerde eceline susayan cinsten! Yine Hayfa yağı gibi üste çıkacak. Gör, bak!
Karamsarlık çöktü yüreğime. Ne diye dinliyoruz ki bunları!”
“Ban değil mi o!”
“Ta kendisi! Gazze’de binası yerle bir edilirken, ona emanet yüzlerce Rabialar, Fethiler… Dökme Kurşunlara hedef olurken, et kemikten ayrılıp kimyasalla lime lime dökülürken… o aynı anda Telaviv’de likörünü yudumluyordu.
Ne de olsa küfür tek millet! Elli iki’de vatanı işgal edilirken, aile boyu kölelik ve sünepelik enjekte edilmiş, kılcal damarlarına. Piyon-Siyon geçinip gidiyorlar.”
“Amr da orda!”
“Otur dersen oturur, kalk dersen kalkar’ derler onun için. Özenle seçilmiş bir işgal artığı!”
“Peki, Gazzeliler topraklarını satmadılar mı Siyon’a?”
“Elini vicdanına koy! Dedelerin toprak ağasına verse en değerli arazileri, sen burada Okyanus’un kahrını çeker miydin? Gidişi altı aylık, dönüşü bir yıllık limanlara yelken açar mıydın?
Onlar, bugün halklarını inim inim inleten, açbiilaç Gazzeli komşularını sınırdan içeri sokmayan, bir ulusu yirmi üç parçaya bölmüş Ramses’in çocukları… Yönetenlerle, yönetilenleri… sapla samanı karıştırma!
‘Bana inanmayanların kollarını ve ayaklarını çaprazlama keseceğim’ diyen Piramit özentileri onlar! Musa’yı inkar eden cinsten, Samiri’yi ilah edinen!”
“Kalkıyorum!”
“Kalkma dur, hislerim beni yanıltmayacak bu gece!”
Orta Avrupa’nın Alplerini ısıtan ses, radyo dalgalarıyla, klavye tuşlarıyla, sekiz sütuna manşetle… bir anda, is kokan mustaz’af odalarına, Rio sahillerine, İnka içlerine…
Senegal istasyonuna, Çeçen dağlarına, Kerbela yollarına, Bozkır ovalarına, Gazze’de enkazdan çıkardığı beş aylık şehidini bağrına basan adamın yüreğine dağılmış…
Siyon on ikilik mıh gibi çakılı kalmış, ömründe görmediği Pay-i Taht tokatı suratını yalamış, geldiğine geleceğine, anasından emdiğine bin pişman olmuştu.
“Bugünleri gördüm ya!”
“Şahidiz, zalim sultanın yüzüne Hakk’ı haykırdı. “Katilsin!” dedi, “Hainsin!” dedi, yıkılmaz sanılan putları yıktı, Paranın Başkenti’nde. Sahilde yedi sülalesini yitirmiş yetimin / öksüzün ahını yerde komadı.
Değerlerimizi hatırlattı bizlere. Şahidiz, Yıldız’da Teodor’a, Meclis’te Monşer’e… tepki koyanlar, bugün hayırla anılıyor. Yeryüzü iktidarını kaybetseler de, gönüllerde taht kurdular, sökülüp atılmayan.
Bir Cuma vakti yıkıntılar arasından çıkan Beyt Lahun gazileri, bulabildikleri kırmızı beze, boyayla, hilal ve yıldız resmetmiş, meydanı hıncahınç doldurmuşlar.
O da tarihe tanıklık edecek bir zarf attı, arza ve semaya… Darısı, meskenet uykusuna yatmış, rehavet çökmüş başkent düşkünlerine!
Şahidiz, ülkenin Batı Yakası’ndaki yüreği yabancı, beyni Parislenmiş adama inat, yerkürede ay bir başka doğuyor, bir başka doğuyor Gazze’de güneş!
Tarık Sezai KARATEPE

DP Genel Başkanı Süleyman Soylu’nun görevi bırakacağını açıklamasının yankıları sürüyor. Parti tabanında büyük üzüntü yaşanırken yönetim Soylu’yu ikna etmeye çalışıyor. Partinin 28 Şubat’ı destekleyen kanadı ve ulusalcılar ise partiyi ele geçirmenin peşinde. Ulusalcı medyada Soylu’nun ayrılacak olması bayram havasında işleniyor.

9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’e yakınlığıyla bilinen Mehmet Haberal’ın da genel başkanlık için hazırlık yaptığı belirtiliyor. Haberal’ın yerel seçim sürecinde Kanal B yönetimine "AK Parti’nin oyunu düşürmek için her türlü p..t’luğu yapın" talimatı verdiği ortaya çıkmıştı.

Hüsamettin Cindoruk, Süheyl Batum, CHP milletvekili İlhan Kesici, Abdüllatif Şener ve Ali Müfit Gürtuna’nın da nabız yokladığı kaydediliyor. Ancak DP’de farklı bir hava hakim. Teşkilatlar, Süleyman Soylu’yu geri dönmesi için ikna edeceklerine inanıyor.

İl başkanlarının ardından, önümüzdeki hafta yapılacak Genel İdare Kurulu (GİK) toplantısında da Soylu’ya ‘kal’ denilecek. DP Genel İdare Kurulu Üyesi Doç. Dr. Vedat Demir, "Süleyman Soylu bırakmamalı. Ankara’da herkes DP üzerinde nasıl bir oyun oynayacağını hesaplıyor. Soylu’nun bırakması halinde parti, 28 Şubatçıların ve Ergenekoncuların eline geçecek." uyarısında bulunuyor.

DP’de bir yandan da ‘parti üyesi olup CHP’ye oy verenler’ tartışması yaşanıyor. Parti üyesi çok sayıda eski siyasetçinin yerel seçimlerde CHP’yi desteklediği belirtiliyor. Eski tüfeklerin partilerine oy vermemelerinin en büyük nedeni Süleyman Soylu’nun DP’yi taşıdığı demokratik çizgi. Soylu, bu girişimin farkında. DP lideri, bir süre önce ‘Parti içindeki Ergenekoncular kimler?’ sorusuna, "Parti üyesi olup da CHP’ye oy verenler." şeklinde cevap vermişti.

Soylu’nun ‘partinin başında kal’ yönündeki baskılara nasıl karşılık vereceği merak edilirken Genel İdare Kurulu Üyesi Demir, Soylu’nun bırakmaması gerektiği konusunda ısrarlı. Partinin aldığı yüzde 3,7′lik oyu Soylu’nun gayretine bağlayan Demir, şöyle devam ediyor: "Merkez sağda bir tek DP kaldı. İktidar partisinin erimeye başladığını gören 28 Şubatçı ekip, DP’ye asılıyor.

Ama bu oyunları kuranların halkta karşılığı yok. Ülkeyi 1960′ların 70′lerin Türkiye’si sanıyorlar. Tepeden gelen her hareket gibi bunlar da başarısız olmaya mahkûm. Süleyman Soylu, halkın taleplerini dikkate aldı. Birtakım insanlarla pazarlık içine girmedi. Bu nedenle merkez medyada yer bulamadı. Birileriyle anlaşıp uzlaşsa, merkez medya anında yıldız yapardı. DP’nin kurtuluşu, üzerindeki vesayetlerden kurtulmaktan geçiyor. En başta 28 Şubat görüntüsünü üzerinden atmak zorunda.

Bunu Soylu döneminde önemli ölçüde başardı. Partinin kesinlikle bu imaja yeniden teslim olmaması gerekir."

Rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu’nun 28 Şubat’taki tavrı üzerine çok şeyler yazıldı. Fakat birazdan yazacağım konunun ayrıntılarını muhtemelen kendisi de bilmiyordu.

Telekulak olayının tartışıldığı günlerdeydi. Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanı Bülent Orakoğlu ve onbaşı Kadir Sarmusak hakkında ‘köstebek’ haberleri gazetelerde yayınlanmaya başlamıştı.

Muhsin Yazıcıoğlu’nu bir TV kanalında gördüm. Elindeki belgeleri gösteriyor ve “bu belgeler yayınlanırsa 28 Şubatçıların ne olduğunu herkes anlayacak” şeklinde sözler sarfediyordu. O günlerde görev yaptığım Zaman Gazetesi’nde, Yazıcıoğlu’nun yakını bir arkadaşım kanalıyla belgeleri istettim. Birkaç gün sonra, biri Deniz öteki Kara Kuvvetleri komutanlıklarına ait iki ayrı gizli emir elimdeydi.

Haber Zaman Gazetesi’nde birinci sayfadan fakat küçük sütunlarda yayınlandı. Belgelerin küpürünü kullanmadığımızdan olacak kamuoyundan beklediğim büyüklükte tepki oluşmadı. Gazete yönetimi büyük ihtimalle, Silahlı Kuvvetleri yıpratmamak ve kamuoyunda infial uyandırmamak kaygısıyla fazla büyütmek istemiyordu.

Necmettin Erbakan 28 Şubat kararlarını imzalayıp uygulamaya geçirmesine rağmen post- modern müdahale süreci hızlanıyordu. Komutanlar 13 Haziran 1997 akşamı Çankaya’da Süleyman Demirel’in işgal ettiği Cumhurbaşkanlığı Köşkü yakınındaki Camlı Köşk’te toplanmış ve müdahale kararını tartışmıştı.

Başkent’teki hemen herkes pimi çekilen bombanın mandalının ne zaman serbest bırakılacağını konuşuyordu. ABD – Türkiye arasındaki laiklik ve demokrasi vurgulu mesaj trafiğini hızlanmıştı. ABD’nin terazinin hangi tarafına ağırlık vereceği merakla bekleniyordu. Asker nizamiyeden çıkmak üzere, “ileri marş!” emrini bekliyordu.

Kamuoyunun gerçekleri daha yaygın kanallardan öğrenmesi gerekiyordu. Deniz Kuvvetleri’ne ait 5 Mayıs 1997 tarihli belgeyi Sabah gazetesindeki bir muhabir arkadaşıma verdim. Kara Kuvvetleri’ne ait diğer belgeyi ise bir gün sonra Milliyet’e vermeyi planlıyordum. Ertuğrul Özkök, 28 Şubat müdahalesini açıkça desteklediğini söylediği için Hürriyet’in kullanmasını beklemiyordum.

10 Temmuz 1997 tarihli Sabah’ta haber belgesiyle birlikte manşetten yayınladı. Manşette şöyle yazıyordu:

“SABAH onbaşı Kadir Sarmusak’ın Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’ndan çaldığı gizli belgeyi ele geçirdi. İçişleri eski Bakanı Meral Akşener’in “darbe hazırlığını ortaya çıkardık” diye açıkladığı belgede Batı Çalışma Grubu’nun bazı kurum ve kuruluşlar hakkında istediği bilgilerin toplanması için yayınlanan emir yeralıyor.”

“Kişiye özel” ve “Batı Çalışma Grubu Bilgi İhtiyaçları” konulu belge ile BÇG ilk kez resmen deşifre oluyor ve Türkiye’deki resmi veya sivil bütün yetkililerin ‘fişlendiği’ ortaya çıkıyordu. İçişleri Bakanı Meral Akşener belgeyi Başbakan Necmettin Erbakan’a, o da Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’e iletmişti. 31 Mayıs tarihli Milli Güvenlik Kurulu toplantısının gündem maddesi olan belgede, biyografileri ve siyasi görüş/yönleri ile fişlenecek kişi ve kurumlar şöyle sayılıyordu:

Tüm dernekler, vakıflar, meslek kuruluşları, işçi ve işveren sendikaları ve konfederasyonları, Yüksek öğrenim kurumları (fakülte, yüksek okul ve enstitüler), Yurtlar (Kredi ve Yurtlar Kurumu’na bağlı, kurum kuruluşları bağlı, özel yurtlar), Üst düzey yöneticiler (Vali, Kaymakam, Büyükşehir Belediye Başkanları, Belediye Başkanları) ile diğer mülki makamlarda bulunan görevlilere (Müdür, Daire Başkanları)…

Yerel askeri makamlara, “İl Genel Meclis ve Belediye Meclis üyeleri, Siyasi parti il ve ilçe teşkilatları yönetim kadroları, Yerel TV, radyo, gazete, dergi ve diğer basın-yayın kuruluşları…” hakkında da bilgi toplamaları emrediliyordu.

Ertesi gün, vermeyi düşündüğüm ama vermediğim diğer belge ilginç bir tesadüfle Milliyet gazetesinde geniş bir şekilde yer aldı. Aslında bu belgenin içeriği daha vahimdi. Subay ve astsubaylar eş ve çocukları ‘muhbir’ konumuna düşürülüyordu. Anladığım kadarıyla belgeler yüksek tirajlı gazetelere ulaştırılmış ancak kullanılamıyordu!

Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın alt birimlerine dağıtılan Kişiye Özel ve “Haber Toplama” konulu 14 Şubat 1997 tarihli emri şöyleydi: (Bazı kelimelerin altı vurgu açısından tarafımdan çizilmiştir) </DIV>
“1. Türkiye Cumhuriyetini ve Silahlı Kuvvetleri iç ve dış tehditlere karşı koruma ve kollamak, her Türk vatandaşının olduğu kadar T.S.K.leri personeli ve onların eş ve çocuklarınında en büyük milli görevidir.
2. Bu bakımdan kara Kuvvetlerinin tüm personeli ve aileleri birer haber toplama vasıtasıdır.
3. Tüm Kara Kuvvetleri personeli ve ailelerinin elde edeceği her türlü belge, bilgi ve haberi bu konunun üst komutanlık tarafından bilinip bilinmediği yorumunu yapmadan silsileler yoluyla üst komutanlığa ulaştırması ve personelin bu hususta bilgilendirilmesi ilgi ile emredilmiştir..”

Birkaç gün içinde Türkiye’nin gündemi değişmiş, belgeleri kullanmayan TV ve gazete kalmamıştı. BÇG’nin kurucu Oramiral Güven Erkaya basın toplantısı düzenleyip kendisini savunmak zorunda kaldı. Darbe hazırlıklarının en önemli isbatı sayılan belgeler deşifre olmuş ve 28 Şubatçılar zor duruma düşmüştü.

Belgelerin yankısı sürerken 17 Temmuz’da, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesi, Bülent Orakoğlu’nun, “devletin güvenliğine ilişkin bilgi ve belgeleri elde etme” suçundan tutuklanmasına karar verdi.

Duruşmalarda, Orakoğlu’nun suçlandığı belgenin ‘taslak’ olduğu, imzalı nüshasının ise Sabah’ta yayınlanan belge olduğu anlaşıldı. Askeri makamların, Mahkemeye ’suç unsuru’ taslağın kopyasını gönderdiği ortaya çıktı. Taslağın aslına ulaşamayan Mahkeme, gizliliği kalmayan yani basında yayınlandığı için aleniyet kazanan belge sebebiyle mahkumiyet verilemeyeceğine hükmederek Orakoğlu’nu 12 Eylül 1997’de tahliye etti.

Orakoğlu, hapisten çıktıktan sonraki yazı ve konuşmalarında bu belgenin Sabah’ta nasıl yayımlandığını merak ettiğini, bunu anlarsa 28 Şubat’ı daha net yorumlayabileceğini belirtiyor.

“Millete yöneltilen silaha selam durmam” diyerek 28 Şubat’ta darbeye karşı çıkan Merhum Muhsin Yazıcıoğlu’nun, müdahale sürecinin deşifresinde de önemli bir payı vardı.

Sonsuzluğun Sahibi’ne ulaşması dualarımızla…

***

MUHSİN YAZICIOĞLU’NUN ORTAYA ÇIKARDIĞI BELGELER