Richard Bachman brzmi raczej nijako, ale kiedy dodaje się: to pseudonim Stephena Kinga, od razu zmienia się postać rzeczy. A przynajmniej można mieć taką nadzieję.
Podobno do napisania Wielkiego marszu inspiracją była rzeczywista sytuacja zaistniała w trakcie II wojny światowej, którą nazwano Marszem śmierci. Tyle, że przytoczony link odnosi się do innych wydarzeń. Pozwolę więc sobie przytoczyć, co zostało o tym wydarzeniu napisane w samej książce:

Chodzi o słynny Marsz Śmierci, czyli drogę, którą amerykańscy i filipińscy obrońcy półwyspu Bataan (Filipiny) odbyli pieszo przez wyspę Luzon do japońskiego obozu jenieckiego podczas drugiej wojny światowej (1942). Był to typowy marsz na wyczerpanie. Jeńcy, którzy nie mieli siły iść dalej, byli zabijani; olbrzymia część żołnierzy, którzy skapitulowali, zginęła po drodze. Prawdopodobnie to właśnie wydarzenie było bezpośrednią inspiracją do napisania przez Stephena Kinga tej powieści.

Co trzeba zaznaczyć, to fakt, iż jest to druga powieść w karierze Kinga. I to czuje się podczas czytania. Świetny pomysł został rozwinięty słabo - od samego początku, przez środek z niemrawymi i oderwanymi od rzeczywistości dialogami, po absolutnie niezrozumiałe zakończenie. Mieszanka fantastyki z rzeczywistością, czy właściwie rzeczywistość alternatywna, jak to u Kinga, opisana półgębkiem i traktowana przez bohaterów jako norma (co, rzecz jasna, liczy się na plus), niektóre sytuacje towarzyszące maszerującym również potrafiły budować napięcie. Powieść dobra, ale bez rewelacji (:

MWS: 2/3

Opis skrócony: S. King, Wielki Marsz, przeł. R. Kolarzow, Poznań 1992.

Kto to jest Yann Martel? Co ma oznaczać ten tytuł? Życie Pi? To jedna z tych książek, która może i wpadłaby jakoś w moją rękę, ale z całą pewnością nie wypożyczyłbym jej. Nieznany autor, dziwny tytuł i taka sobie okładka. Wiem, wiem, książki nie ocenia się po okładce, ale to byłby tylko jeden z czynników. Byłby.
Złożyło się jednak, że mam dziewczynę, która tę książkę przeczytała i… wypożyczyła ją także dla mnie. Miło. Ba! Bardzo miło! Pozycja okazała się być prawdziwą bombą.

To, co porywa w powieści Martela to przede wszystkim lekkość stylu. Książkę po prostu się pochłania nie mogąc się od niej oderwać. Opisywane miejsca są na tyle bogate, by móc ich dotknąć, ale przy tym nie zanudzają czytelnika przez czterdzieści parę stron opisem kwiatka; postaci są plastyczne i realne, dialogi często komiczne. Nie będę opisywał dokładnie o czym sama książka traktuje (jeśli ktoś koniecznie chce wiedzieć, niech sobie kliknie przytoczony wcześniej link) - to typowa powieść przygodowa z komicznym początkiem, niesamowitym pomysłem w środku i genialnym zakończeniem. Jeśli ktoś się zastanawiał nad przeczytaniem jakiejś książki w te wakacje, Życie Pi jest pozycją obowiązkową (:

P.S. Czy wspomniałem, że w 2002 roku powieść otrzymała prestiżową nagrodę Bookera?

MWS: 3/3

Opis skrócony: Y. Martel, Życie Pi, przeł. Z. Batko, Kraków 2003.

Pierwsza sprawa to załatwić zależności. Polecam gdzieś zapisać sobie listę paczek, które zostały zainstalowane, żeby później je z systemu wywalić (będą wszak potrzebne wyłącznie do zbudowania paczki):

sudo aptitude build-dep rhythmbox

Dalsza sprawa to pobrać źródła Rhythmboksa (o repozytoriach deb-src w /etc/apt/sources.list nawet nie wspominam bo to oczywista konieczność):

apt-get source rhythmbox

Po wykonaniu powyższej komendy pobrane zostaną trzy pliki (*diff.gz, *dsc, *orig.tar.gz) oraz jeden katalog (rhythmbox-0.11.5). Należy jeszcze pobrać plik scrobbler-v3g.patch z wcześniej wspomnianej strony. Najlepiej zapisać go po prostu w katalogu domowym. Teraz nałożymy patch. Aby to zrobić, trzeba wejść do pobranego via apt-get source katalogu:

cd rhythmbox-0.11.5
patch -NEp1 < ~/scrobbler-v3g.patch

Jeśli wszystko przebiegło pomyślnie, powinno wyświetlić się mniej więcej coś takiego:

patching file configure
patching file configure.ac
patching file plugins/Makefile.am
patching file plugins/Makefile.in
patching file plugins/scrobbler/Makefile.am
patching file plugins/scrobbler/Makefile.in
patching file plugins/scrobbler/rb-scrobbler-plugin.c
patching file plugins/scrobbler/scrobbler.rb-plugin.desktop.in

Teraz wykonam komendę opcjonalną choć szczerze ją polecam. Polega ona na zmianie wersji programu z 0.11.5-5 na 0.11.5-5.1. Zmiana jest drobna, ale uchroni naszego spatchowanego Rhythmboksa przed zaktualizowaniem do wersji nie spatchowanej z repozytorium (przynajmniej do pojawienia się w repozytorium wersji 0.11.6). Aby to zrobić należy (wciąż będąc w katalogu rhythmbox-0.11.5) wydać następujące polecenie:

debchange -v 0.11.5-5.1

W tym momencie wyświetli się nano i plik changelog.dch, w którym trzeba dopisać zmianę, jaką się wykonało. Może to wyglądać np. tak:

* Patched

Treść nie gra wielkiej roli. Po dopisaniu należy wcisnąć kombinację klawiszy Ctrl+o a następnie Ctrl+x.
Teraz pozostało już tylko zbudować paczkę (wciąż będąc w katalogu rhythmbox-0.11.5):

dpkg-buildpackage -rfakeroot

Proces kompilacji może trochę potrwać w zależności od posiadanej machiny. Kiedy skończy wystarczy:

cd ..
dpkg -i rhythmbox_0.11.5-5.1_*.deb

O czym należy pamiętać:

1. Przed zainstalowaniem własnej paczki dobrze jest odinstalować Rhythmboksa, choćby via dpkg:

dpkg -r rhythmbox

2. Do działania Rhythmbox będzie teraz wymagał programu Last.fm, który można zainstalować w poniższy sposób:

sudo aptitude install lastfm

3. Należy wyłączyć w Rhythmboksie (jeśli nie zrobiło się to automatycznie) starą wtyczkę do scrobblowania i włączyć tę nową, która została wkompilowana.

To z grubsza wszystko, poniżej załączam jeszcze paczkę ze spaczowanym Rhytmboksem (wersja 0.11.5-5.1) dla architektury amd64, która została stworzona w sposób opisany powyżej:

Rhythmbox 0.11.5-5.1 AMD64 (~5.5 MB)

A tak to mniej więcej wygląda:

Shot 1. Rhythmbox + Last.fm

Długo go szukałem, naprawdę dawno nie słyszałem i nie widziałem. A przecież rządzi (:

Można zaznaczyć maksymalnie dwie odpowiedzi.

Aktualnie używam więc Iceweasela/Firefoksa jako głównej przeglądarki w systemie natomiast siedzi jeszcze zainstalowana Opera (żeby móc sprawdzać wygląd stron), Epiphany (z silnikiem WebKit, również do testowania stron) oraz ELinks (bo nie zawsze Iksy być włączone muszą).
Na marginesie: ktoś z Was, tak jak ja, też nie wiedział, że Kazehakase również eksperymentuje z silnikiem WebKit?
Wracając jednak do meritum, jak wspomniałem używam Iceweasela, z najnowszej możliwej (czyt.: najnowszej dostępnej w repozytoriach) wersji (aktualnie 3 RC2), podobnie jest z Operą (9.5 build 2025). To czego mi w tej drugiej brakuje najbardziej, to odpowiedniki AdBlock Plusa, NoScripta oraz Greasemonkey, a także sprawdzanie pisowni in-line. Iceweasel ładnie integruje się z moim środowiskiem graficznym (tu szczególnie wersja 3), choć Opera również ten aspekt poprawiła (mowa o choćby okienku wyboru miejsca zapisu pliku, który jest “pobierany” bezpośrednio z Gtk+, czy nowy, bardzo mi odpowiadający, design). Reszta to detale - jak choćby jedno-klikalne dodawanie do bookmarków (hulało już jakiś czas temu we Flocku i bardzo brakowało mi tego w Foksie), czy rozszerzenia takie jak Google Reader Notifier, czy StumbleUpon etc. Nie przemawiają też do mnie Operowe widżety, czy wciskanie w przeglądarkę klienta poczty (naprawdę ktoś z niego korzysta?), klienta bit torrent etc., aczkolwiek na pewno znajdą się tacy, dla których będzie to użyteczne (trochę więcej napisałem o moich “zmaganiach” z Operą przy okazji wpisu Opera, Opery, Operze).