MWS: 2.5/3

1. Wyłączając EP, rzecz jasna.
2. Znalazł się na wydaniu „rozszerzonym”.
3. Mój ulubiony i moim zdaniem najlepszy utwór z płyty.

1. Mnml Desk by leonardomdq

To debiut Leonarda w zestawieniu, choć gwarantuję, że jego zrzutów będzie więcej. Zresztą, nie ma potrzeby nikogo przekonywać, wystarczy odesłać do jego galerii. Bardzo do gustu przypadła mi kolorystyka tego zrzutu. Dodatkowo, świetnie dobrane zostały ikony i ze smakiem dopasowany dock. Conky też ładny, tylko font mi nie pasuje.

2. 19 by iHackr

Powrót iHackra do zestawienia, należy dodać — w znakomitym stylu. Jego zrzut przeważnie są ciemne, przez co mam do nich wielką słabość. W zasadzie z całego zrzutu nie podobają mi się wyłącznie gołe ikony na pulpicie. Reszta to po prostu klasa i styl.

3. -Minimal Evolution- by Apocalypsus

Debiut Apocalypsusa w zestawieniu i coś dla fanów KDE. Troszkę brakuje mi tutaj zwykłego panelu, ale ten ponoć jest ustawiony na auto-ukrycie, więc na zrzucie nie został uwzględniony. Nie podoba mi się zegarek w prawym górnym rogu, jest nieco tandetny. Cała reszta, to zdecydowanie piękny, minimalistyczny shot.

4. Simply by xegi90

Kolejny debiut, tym razem xegi90. Znów ciemno, nawet ciemniej, niż u iHackra. Nie wiedzieć czemu, ten zrzut cały czas wygląda mi nie na GNOMEa, a na KDE. W każdym razie, całość jest niezwykle elegancka, ikony + dockbarX z ikonami Token wygląda rewelacyjnie. Bardzo spójnie i minimalistycznie. Osobiście urozmaiciłbym jeszcze Conky, bo taki sam, duży zegarek, jakoś mi nie odpowiada.

5. I Wish.. by revaliana

Reveliana ląduje w zestawieniu po raz drugi. Nieco szaro i buro, ale ja tak lubię. Podobają mi się ikony, choć osobiście użyłbym Pry Frente. Nie pasuje mi dock — rzut 3D, przy takich kwadratowych ikonach, wygląda średnio. Troszkę niedopasowany jest też CoverGloobus. Całość jednak prezentuje się znakomicie.

Osobiście byłem zachwycony po jej przeczytaniu i z całą pewnością sięgnę po następne tytuły tego autora. Polecam wszystkim interesującym się antropologią, lingwistyką i ewolucją człowieka.

MWS: 3/3

Jared Diamond, Trzeci szympans, przeł. January Weiner, wydaw. PIW, Warszawa 1996.
ISBN 83-06-02452-4

1. Bodaj w jakimś czasopiśmie popularnonaukowym.

Na tytuł tej książki złożyły się trzy słowa z mojej powieści „Kocia kołyska”: Wampeter to przedmiot, wokół którego może się koncentrować życie wielu ludzi, poza tym nie związanych ze sobą¹; Foma to nieszkodliwe łgarstwa służące do pocieszania prostaczków²; Granfalon to dumny i pozbawiony sensu związek ludzi.[...]

I jeszcze:

Niniejszy zbiór esejów to rzadka okazja, by posłuchać Kurta Vonneguta mówiącego własnym głosem o swoim życiu, poglądach na świat, pisarstwie własnym i innych. Oburzający, szokujący, zawsze dowcipny i głęboko przeżyty zbiór recenzji, esejów i wystąpień, daje wgląd nie tylko w umysł autora, ale i w jego serce.

Pomyślałem sobie, że to będzie miła odmiana poczytać Vonneguta tworzącego na przestrzeni kilku lat w różnych gatunkach (przemówienia, eseje, artykuły prasowe, wywiad). Prawda jest taka, że czytało się to… dziwnie. Czuć było miejscami Kurta klasycznego, takiego, jak w powieściach, ale nie zawsze tak samo wyraźnie. Są części lepsze i gorsze, osobiście najbardziej do gustu przypadł mi zamieszczony na samym końcu wywiad dla Playboya — tam naprawdę można lepiej poznać Vonneguta.

Polecam przede wszystkim fanom twórczości Kurta. Dla osób nie znających jego choćby jednej powieści może być po prostu nudne.

MWS: 2/3

Kurt Vonnegut, WaMPETERY, FOMa i GRaNFaLONY, przeł. Danuta Dowjat, wydaw. Da Capo, 1997.
ISBN 83-7157-007-4

1. Święty Graal stanowi dobry przykład takiej rzeczy.
2. Przykład: „Dobrobyt jest tuż za rogiem.”

~/Repozytorium/build$ tree -d -L 2
.
|-- avant
|   |-- extras
|   |-- navigator
|   `-- old
|-- covergloobus
|   |-- old
|   `-- update
|-- elementary
|   |-- debian
|   |-- gtk-2.0
|   `-- metacity-1
|-- elementaryicons
|   |-- elementary-icon-theme
|   `-- humanity-icon-theme
|-- gloobus-preview
|   |-- old
|   `-- update
|-- gmate
|   |-- old
|   `-- update
|-- midori
|   |-- old
|   `-- update
|-- nautilus
|   |-- old
|   `-- update
|-- scribes
|   |-- old
|   `-- update
`-- sezen
    `-- update

We wszystkich przypadkach² aktualizacja źródeł odbywa się w katalogu update. To tam trzymam niezmieniane źródła, które udostępniają deweloperzy. Później je sobie eksportuję i przygotowuję do pakietowania.
Mając odpowiednią strukturę katalogów, można spokojnie przystąpić do napisania prostego skryptu:

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54

#!/bin/bash
echo -e "\033[1mAvant Window Navigator\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/avant/navigator
bzr pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mAWN Extras\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/avant/extras
bzr pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mCoverGloobus\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/covergloobus/update
bzr pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mElementary Icons\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/elementaryicons
bzr pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mElementary Theme\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/elementary
bzr pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mGloobus-Preview\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/gloobus-preview/update
bzr pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mGmate\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/gmate/update
git pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mMidori\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/midori/update
git pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mMurrine\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/murrine/update
git pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mNautilus\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/nautilus/update
bzr pull
echo ""
echo ""
echo -e "\033[1mSezen\033[0m"
cd /home/hadret/Repozytorium/build/sezen/update
bzr pull

Przy tak skonstruowanym skrypcie, output wygląda jak na poniższym zrzucie:

Skrypt jest na tyle prosty, że chyba nie wymaga tłumaczenia, jak działa? Pozostało jeszcze tylko nadać mu prawa do wykonywania (chmod +x) i skopiować/symbolicznie dowiązać do ~/bin, żeby aktualizować sobie źródła po prostu wklepując np. „update” (:

1. Są to de facto dwa — Bazaar i Git.
2. Wyłączając AWN, w którym aktualizowany jest tak program, jak i dodatki (extras) oraz elementary i elementaryicons, których nie paczkuję.

Książkę, pomimo grubości (niemal 650 stron), czyta się niezwykle szybko i przyjemnie. Polecam każdemu i bez wyjątku, choć niektóre opisy mogą co wrażliwszych czytelników przyprawić o mdłości (:

MWS: 3/3

John Irving, Regulamin tłoczni win, przeł. Jolanta Kozak, wydaw. Czytelnik, Warszawa 1995.
ISBN 83-07-02472-2

1. Odpocząłem i obecnie jestem po skończonej lekturze jednej takiej książki i w trakcie czytania dwóch następnych.
2. Recenzja kolejnej jego książki pojawi się w przyszłym tygodniu.

Kasia:
to, co dzieje się pod pałacem, to niewątpliwie skandal, skandalem jest też to, kto za tym wszystkim stoi i ja też mam wrażenie, że poza histerykami są tam także ludzie upośledzeni co najmniej w stopniu lekkim.

a ja powtórzę przewrotnie za koleżanką: ci ludzie pod pałacem nie mają nic wspólnego z kościołem, z katolicyzmem – zasługują na ogłoszenie ich schizmatykami i obłożenie ekskomuniką.

Źródło: Walth’s World

Biter:
Jak to pewien mądry ksiądz powiedział „ci ludzie pod krzyżem mają tyle wspólnego z katolicyzmem co talibowie z islamem” i sadzę że to wystarczy za komentarz, nie osądza sie wiary po ich „teoretycznych” wyznawcach to tylko ludzie :)

Źródło: CoSTa’s Family Page

Kasia i Biter (a było takich osób więcej) dość jednoznacznie i wyraziście odcinają się od osób protestujących. Trudno się dziwić, ja też na ich miejscu chciałbym wykazać, jak mało mnie z nimi łączy. Choć akurat nie mam tego problemu.
Rzuciło mi się jednak na myśl, że już gdzieś to słyszałem. Szczególnie część komentarza Bitera do tego nawiązuje — „ci ludzie pod krzyżem mają tyle wspólnego z katolicyzmem co talibowie z islamem”. Czy nie to słyszeliśmy po atakach terrorystycznych przeprowadzanych przez islamskich ekstremistów? I dodatkowo wywodów prowadzonych przez brodatych facetów, którzy młodej pani w studio tłumaczą, że islam jest religią pokoju i podają na to dowody w postaci cytatów tych czy innych ustępów? Czy nie to słyszę teraz ja, kiedy czytam wypowiedzi księży czy osób krytycznie nastawionych do protestujących przed pałacem prezydenckim?
Nie zamierzam w żadnym wypadku określić wydarzeń sprzed pałacu mianem zamachu terrorystycznego, jednakże retoryka jest dokładnie taka sama. Były emocje doprowadzone do granic, groźby i samowolka. Nadal nie potrafię zrozumieć, w jaki sposób Ci ekstremiści uzyskali dokładnie to, co chcieli. Czy niczego się nie nauczyliśmy?
Kasia skupiła się na psychicznych problemach ludzi protestujących, chyba odrobinę zapominając, jak mocno wiara zakorzeniona jest w umyśle człowieka. Komuna i tępienie wiary przez kilkadziesiąt lat nie polepszyły tej sytuacji, a że protestującymi byli w dużej mierze ludzie starsi, żyjący właśnie w czasach PRL, naprawdę trudno im się dziwić, że uznali to za atak na krzyż.
Choć w moim ujęciu mogło to zabrzmieć nieco groteskowo, czy sarkastycznie, mój skromny ateistyczny umysł jednak pozwala mi zrozumieć ich motywacje i zapalnik do działania. Dlatego nie zgadzam się, że osoby protestujące przed pałacem prezydenckim mają jakiekolwiek problemy psychiczne — nie mają, to naturalny stan wszystkich osób wierzących, z tą jedynie różnicą, że posunięty do granic.
Nie zgadzam się też z tezą postawioną w obu komentarzach, tak przez Kasię, jak i przez Bitera, że Ci ludzie nie mają nic wspólnego z Kościołem rzymskokatolickim. Mają z nim wspólnego dokładnie tyle samo, co pozostali należący do tej wspólnoty wyznaniowej — czy Wam się to podoba, czy nie. Przede wszystkim zaś, to nie Wy decydujecie, nawet nie księża³, kto należy do Kościoła, a kto nie.
Naprawdę ogłosić ich schizmatykami i obłożyć ekskomuniką, Kasiu? Za co? Za to że bronią, także Twojego, symbolu wiary? Byłoby co najmniej hipokryzją ze strony Kościoła, gdyby faktycznie wykonał to, co zasugerowałaś. Ale jestem pewien, że nie zrobi tego, choćby nie wiem, jak wielu innego zdania niż protestujący, katolików by się tego domagało.
Dlatego uważam, że jest to tylko czcze gadanie, takie napisanie, że „tamci katolicy są nienormalni i tak naprawdę, to w ogóle nie są katolikami” niczego nie wnosi, może jedynie sprawić, że osoba to pisząca poczuje się lepiej. Trzymając się jednak faktów — to katolicy postawili krzyż przed pałacem, a jedni katolicy chcą go przenieść, podczas gdy drudzy katolicy chcą go zostawić na miejscu. Wszyscy to jednak katolicy.
Mam co najmniej dwa, zupełnie inne pytania i znacznie więcej wątpliwości, niż rozwodzenie się nad stanem psychicznym protestujących, czy próbą rozwikłania, czy są to jeszcze katolicy, czy już nie. Pierwsza wątpliwość, to ostatnie zdanie z komentarza Bitera: „[...]to wystarczy za komentarz, nie osądza sie wiary po ich „teoretycznych” wyznawcach to tylko ludzie :)”. Otóż trudno się z tym nie zgodzić, problem w tym, że zdaje się miałeś intencje wprost przeciwne od tego, w jaki sposób można to zinterpretować. Bo widzisz, dla mnie, osoby postronnej, ateisty, realisty i sceptyka, teoretycznie wierzącą osobą, jesteś Ty. Dlaczego? Bo działasz tylko teoretycznie, bagatelizując współwyznawców i określając ich niekatolikami. To jednak oni podjęli jakieś działania, które, de facto, są jak najbardziej zgodne z ich, a także Twoim, wyznaniem. Kto jest wobec tego tym „prawdziwie wierzącym”?
Pierwszy pytanie, jakie mi się nasunęło przy okazji całej tej afery nie brzmiało ani „dlaczego przemieszczać ten krzyż?” ani „dlaczego by go nie zostawić?” Nie, brzmiało: jak on się tam znalazł? Wiem, jak ważnym symbolem dla katolików, czy w zasadzie wszystkich chrześcijan, jest krzyż. Podejrzewam, że w zbiorowej manifestacji przed pałacem prezydenckim po katastrofie w Smoleńsku, brało udział wielu katolików. Nadal jednak nie rozumiem, dlaczego zgodzono się postawić tam krzyż? Nie można po prostu było przynieść krzyżyka ze sobą? Albo wstąpić do pobliskiego kościoła? Albo zostawić religię w domu i tam oddawać cześć w stronę Mekki w intencji Lecha Kaczyńskiego?
Drugie pytanie już zadałem w tym tekście, ale powtórzę, bo warto: W jaki sposób Ci katoliccy ekstremiści uzyskali dokładnie to, co chcieli? Jak do tego doszło? Jak to jest w ogóle możliwe? W dzisiejszych czasach, kiedy tak dużo mówi się o ekstremistach, w niemal każdym wydaniu wiadomości się o nich wspomina, choć z reguły w odniesieniu do innej, nomen omen pochodnej, wiary? Doprawdy trudno jest mi w to uwierzyć. Ta słabość polityków udowodniła, że donośnym krzykiem, pięścią i groźbą można wszystko, bo polscy politycy to malowane lale, którym brak jaj.
Chyba, że są kobietami, wtedy mają zwyczajne niedobory testosteronu, ale im to akurat można wybaczyć.
Nie jestem zwolennikiem pacyfikacji i nie popieram idei „zamordyzmu”, ale w tej sytuacji — oba uznałbym za słuszne, a nawet wskazane. Ciężko jest mi też wyjaśnić, dlaczego polskim politykom zabrakło odwagi w tej konkretnej sytuacji. Dlaczego? Dlatego, że instytucja, która z reguły zajmuje się obroną symboliki krzyża, była po stronie państwa, jednoznacznie odcinając się od protestujących. Jak to się więc stało, że nikt nie wydał polecenia oczyszczenia terenu, przeprowadzenia procesji nawet dookoła Warszawy i wstawienia krzyża na nowe miejsce?
I dlaczego protestujący domagają się jakichś deklaracji, na swoją korzyść, od polityków? Czym ich żądania są uprawnione? Dlaczego ktoś w ogóle podejmuje z nimi dyskusję?
Czy jeśli ja zacznę protestować przed pałacem prezydenckim, postulując zdjęcie wszystkich krzyży ze szkół i placówek publicznych, to też będę mógł się domagać od polityków jakichkolwiek deklaracji, czy też zostanę spacyfikowany, zignorowany lub zjedzony przez katolików?
Tych pytań i wątpliwości rodzi się wiele, niezrozumiałych dla mnie i, podejrzewam, wielu innych ludzi, decyzji politycznych jeszcze więcej. Religia jest tylko wiarą, nie ma żadnych dodatkowych przywilejów ani praw, a w szczególności do narzucania się ludziom, którzy tej wiary nie podzielają. To nie krzyż stanowi problem, tylko słabość tych wszystkich ludzi, którzy przegrali z garstką krzykaczy i wymachiwaczy rękami. Słabość państwa, polityków, Kościoła i księży.
Słyszałem już gadki o tym, że islam jest religią pokoju, a wszystkie zbrodnie, terroryzm i tak dalej, to tylko ekstremiści. Zawsze zastanawiałem się wtedy, jaki odsetek wyznawców tej wiary stanowią właśnie oni, ekstremiści?
Teraz też się nad tym zastanawiam. Protesty przed pałacem prezydenckim powinny dotyczyć nie przenoszenia krzyża w nowe miejsce, ale powinny były mieć miejsce już w czasie żałoby narodowej, kiedy ten krzyż się przed pałacem prezydenckim pojawił. Nie mogę też napisać, że nagle się okazało, że katolicyzm nie jest religią pokoju, bo wiadomo to już od bardzo dawna, ale mogę napisać, że nagle się okazało, że mamy problem z katolickimi ekstremistami.
I że nasi politycy hodują ten problem. Przyjdzie im za to jeszcze zapłacić, jestem tego pewien, ale może to ich czegoś nauczy, bo jedyne, co w najbliższych dniach będą mogli w koło powtarzać, to: powinniśmy byli wiedzieć lepiej.
Wszystkie te wydarzenia, emocje i tak dalej, nie miałyby miejsca, gdyby katolicy trzymali swoją religię w pokoju. Ale to jest od nich silniejsze, co każe mi sądzić, że problem ekstremistów w naszym kraju może w najbliższym czasie przybrać na rozmiarze. „Prawdziwi Katolicy” muszą zaś przy tym pamiętać, że brak reakcji teraz, kiedy jeszcze można coś zrobić i zmienić, może spowodować, że w przyszłości na każdego katolika będzie się patrzyło, jak na ekstremistę — tak, jak teraz patrzy się na wyznawców islamu w krajach zachodnich, czy u nas.
Tyle słowem podsumowania ostatnich wydarzeń i przestrogi. Jednocześnie zachęcam do podpisania petycji i choć sam ją podpisałem (i przecież zachęcam!), to doprawdy trudno mi uwierzyć, że w ogóle było trzeba powołać coś takiego do życia. Serio.
Link: APEL OBYWATELSKI O PRZESTRZEGANIE KONSTYTUCJI – ŚWIECKIE PAŃSTWO.

1. Może nie zawsze komentuję, ale zawsze Was czytam.
2. Jakkolwiek beznadziejnie by to brzmiało.
3. A przynajmniej dopóty nie podejmą niezbędnych do tego działań, jak właśnie ekskomunika.

1. my desktop – july by Paool

Co prawda pogoda mogłaby być lepsza, ale jakby nie patrzeć jest lato. I właśnie ta pora roku zagościła na pulpicie Paoola. Jest ciepło i ze smakiem. Jedyne, co bym wymienił, to Docky’ego na AWN i dorzucił jakieś ładniejsze ikony. Ale nawet bez tego jest super (:

2. Lawless by arialis111

Dla użytkowników środowisk graficznych korzystających z Gtk (GNOME, Xfce etc.) pojawił się nowy, znakomity styl — Cadmium. Właśnie z tego stylu skorzystał arialis i dobawił go świetnie dobranymi ikonami (ogólnie) oraz dockiem. Tylko to jabłko…

3. Cold Dark World by solidslash

Niepokojąca tapeta, szaro i buro. I minimalistycznie. Ale ja tak właśnie lubię, dlatego mi się podoba. Jedyne, co mnie razi, to czarne przyciski w obramowaniu okien (nie pasują mi tam) i duże, czarne strzałki (w przód i tył w Nautilusie). Zajebisty dock!!! (:

4. Ring by bartek11q

Jak wspominałem poprzednio, sam nie używam ciemnych tematów, ale bardzo lubię je oglądać. Ring bartka11q jest jednym z takich zrzutów, na które miło popatrzeć. Choć conky po środku akurat średnio przypadł mi do gustu, to AWN Lucido zdecydowanie nadrabia z fantastycznymi w takim zastosowaniu ikonami Token.

5. Bluish Fluxbox by Mloodszy

Na koniec bardzo minimalistycznie, z wykorzystaniem Fluxboksa. Całość poskładana ze smakiem. Jedyne, co sam bym zrobił inaczej, to ikony Token — albo użyłbym ciemnej wersji albo w ogóle porzucił je dla jakichś innych. Przy okazji — polecam uwadze całą galerię Mloodszego (:

Autorką recenzji jest Katie¹ (:

Żeby nie było za słodko zacznę od minusów. Minusów jest sporo i potrafią one mniej zaangażowanych w grę zniechęcić do dalszego grania (ale nie mnie!).
Tuż po zainstalowaniu wyżej wspomnianego dodatku musiałam przywitać się ze starymi kumplami — błędem nr 12 i 13. Brakowało mi ich niezmiernie. Nikt inny nie potrafi mnie tak oderwać od gry. I to jak skutecznie! Trzeba wszak wiedzieć, że samo uruchamianie gry (szczególnie jeśli ktoś ma dodatki ściągnięte z sieci) wydłużyło się o parę minut. Dlatego chcąc zagrać w simsy zawsze mam pod ręką jakieś grube czytadło, żeby w trakcie ładowania sobie poczytać jeszcze. Ostatnio czytam np. Johna Irvinga „Świat według Garpa” — polecam do czytania nie tylko gdy się czeka na uruchomienie gry ;)
Kolejna niespodzianka, jaka mnie spotkała, to próba rejestracji gry z mojego konta na oficjalnej stronie The Sims 3. Otóż okazało się, że nie tylko nie mogę tego dodatku zarejestrować (bo numer seryjny jest błędny :]), ale także poprzednio zarejestrowane gry (czyli The Sims 3 i The Sims 3: Wymarzone podróże) jakimś sposobem „zniknęły”. Żeby tę sprawę wyjaśnić trzeba było założyć konto na oficjalnej stronie EA i przesłać im skan kartki z numerem seryjnym. W tym momencie ja spasowałam. Aż tak mi nie zależy na darmowym zestawie świątecznym.
Największym plusem tego dodatku są oczywiście nowe kariery. Nie wiem, jaką polityką kierowało się EA wydając najpierw dodatek z podróżami. Niemniej jednak nowe zawody to coś, czego mi brakowało w podstawie The Sims 3. Mamy do wyboru takie ścieżki kariery jak stylista, strażak, nauczyciel. Jeśli nasz sim jednak woli działać w zaciszu domowym możemy zgłosić samozatrudnienie i pracować w wyznaczonych wyłącznie przez siebie godzinach (albo i nie). Dostajemy także do wyboru kilka cech charakteru dla naszych simów, np. ekscentryk, ekologiczny. Podoba mi się sama idea cech (zamiast znaków zodiaku w poprzednich odsłonach), jednak przydałoby się, żeby te cechy miały większy wpływ na życie sima (poza oczywiście wyborem celu życiowego, który jest determinowany właśnie przez cechy).
Bardzo podoba mi się nowe narzędzie edycji miasta. Nie mogliśmy wcześniej samodzielnie wyznaczać pustych parcel i określać ich funkcji. Teraz jest to wreszcie możliwe, a co za tym idzie możemy dodać do okolicy kilka ładnych domków, parków, czy wysypisk, jeśli ktoś ma takie życzenie :]
Także menu zadań się zmieniło. Na plus. W przypadku gdy uzbieraliśmy już odpowiednią ilość warzywek/naprawiliśmy stereo sąsiada lub jeszcze coś innego — nie musimy wchodzić na widok okolicy i klikać odpowiedniej lokacji. Wystarczy rozwinąć pasek zadania i kliknąć nań. Sim automatycznie skieruje się w odpowiednie miejsce. Oczywiście czasem mu się „zapomni” co miał zrobić i kiedy sobie o nim przypomnimy okazuje się, że zamiast ukończyć zadanie znajdujemy go na ławce w parku czytającego książkę. Ale to taki mały wkurzający błąd.
Reasumując, dodatek drogi (ale to minus odnoszący się raczej do wszystkich gier w Polsce), ale warty zakupienia i zainstalowania. Dostarcza następnych kilkudziesięciu godzin rozrywki.

MWS: 2/3²

1. Give her a nice hug!
2. Ocena by Katie.

Instalacja libzeitgeist

Bibliotekę można sobie pobrać, skompilować i zainstalować samemu, ale nie od tego przecież są repozytoria i pakiety w Debianie. Rzecz w tym, że libzeitgeist w oficjalnych repozytoriach jeszcze nie ma, można natomiast zdobyć go dodając wpis z moim PPA:

# echo deb http://hadret.rootnode.net/debian/ unstable main >> /etc/apt/sources.list

Potrzebny będzie jeszcze klucz GPG:

# wget -O - http://hadret.rootnode.net/debian/duckbill.key | apt-key add -

Teraz już wystarczy:

# aptitude update
# aptitude install libzeitgeist-1.0-0

Pobranie przeglądarki plików Sezen

Jako że program jest w bardzo wczesnej fazie rozwoju, osobiście nie widziałem potrzeby robienia z niego pakietu. Do pobrania źródeł potrzebny będzie Bazaar, który najłatwiej zdobyć wklepując:

# aptitude install bzr

Teraz pozostało już tylko pobrać źródła:

~ bzr branch lp:sezen

To wszystko. Program uruchamia się wchodząc do katalogu sezen i uruchamiając plik sezen, np. tak:

~ cd sezen
~ ./sezen

Podsumowanie

Choć jako gadżet Sezen jest ciekawy, to mimo wszystko do w pełni używalnej przeglądarki plików dzieli go przepaść. Oczywiście rozwój Zeitgeista nie jest tu bez znaczenia — w tej chwili kładziony jest duży nacisk na stworzenie jak największej liczby backendów dla różnego oprogramowania, by móc jeszcze efektywniej śledzić używane pliki (np. przeglądane strony w Firefoksie, odsłuchana muzyka w Banshee, czy edytowane pliki w Vimie). Przyglądam się uważnie i trzymam kciuki, bo to obecnie jeden z najciekawszych projektów w linuksowym światku (:

1. Choć tak właśnie nazwali go twórcy.
2. Które są dostępne dla użytkowników Debiana z mojego PPA.