Alicja… była za mało mroczna, za mało burtonowska, za dużo było w niej efektów specjalnych — w niektórych miejscach całkowicie zbędnych. Do tego kiepski dubbing spotęgował moje krytyczne odczucia, przez co trudniej znaleźć mi pozytywne aspekty ekranizacji. Zaliczyć do nich można z pewnością burtonowskie poczucie humoru (którego było stanowczo za mało), Johnnego i Helenę oraz muzykę Dannego Elfmana. Całość jest niezła, ale niepowalająca i, jak na Tima Burtona, słaba.

MWS: 2/3

Film polecam choćby dla obejrzenia rewelacyjnej Meryl Streep, która w rolę Julii Child wpasowała się po prostu genialnie! No chyba, że ktoś nie lubi Meryl, to wtedy nie. Świetny, lekki, idealny do obejrzenia z drugą połówką i… kanapką lub inną zagrychą (:

MWS: 3/3

1. Ubuntu-01-29-2010 by cf1234

Jestem pewien, że to nie jest ostatni pulpit cf1234, który zawitał w 5 świetnych zrzutach. Dlaczego? Bo ma je znakomite, polecam rzucić okiem do jego galerii na dA. Powyższy, pomimo, że „makowaty” aż strach, jest tak elegancki i dobrany z takim smakiem, że nie mogłem go nie zamieścić. Zresztą, nawet dla samej skórki Firefoksa było warto (:

2. Serenity by iHackr
(podesłane przez Weakheada — dzięki!)

Jest bardzo minimalistycznie, ale nie ascetycznie. Podoba mi się połączenie menedżera okien z paskiem menu (choć osobiście bardzo sobie cenię globalmenu). Przestawiłbym trochę okładkę, która się wyświetla na pulpicie za sprawą CoverGloobusa i z całą pewnością zmienił ikony, które są zupełnie nie w moim guście.

3. Elementary TwentyTen by Blittzd

Oczywiście także w tym miesiącu nie mogło zabraknąć zrzutu ekranu z tematem Elementary — w poprzednich 5 zrzutach rozpisałem się na jego temat trochę więcej, pozwolę więc sobie odesłać tam ew. zainteresowanych. Co do powyższego zrzutu, świetnie do tematu dobrana została tapeta i to ona nadaje ton całej kompozycji. Również tutaj miejsce na wyświetlenie informacji o aktualnie odtwarzanym utworze — tym razem dostarczanych przez Screenlet NowPlaying — byłoby dla mnie całkowicie niepraktyczne.

4. Sasuke-destiny-12-01-2010 by Simply-The-Frankie

W poprzednim wpisie serii, przy okazji zrzutu nr 3¹ napisałem kilka zdań odnośnie tego, że KDE4 zaczyna podobać mi się coraz bardziej. Powyższy zrzut jest tego potwierdzeniem. Co prawda jest szaro i buro, ale mnie akurat tego typu kompozycje podobają się bardzo! Nie bez znaczenia są też znakomicie dobrane ikony.

5. Sweet Spot by fratrip

Tak jak zrzut nr 2 był minimalistyczny, ale nie ascetyczny, tak powyższy jest już absolutną ascezą! Ale za to w jakim stylu? To minimalizm w najlepszym wydaniu. Polecam rzucić okiem na powiększenie, szczególną zaś uwagę zwrócić na menedżera okien. Cała galeria fratripa obfituje w tego typu zrzuty, więc z całą pewnością nie jest to ostatni zrzut jego autorstwa w tej serii (:

1. Ubuntu sKreenshot 2010-01-20

Moje podejście do Flasha można uznać za ekstremistyczne — cholernie nie lubię tej technologii. Dla mnie brak obsługi Flasha przez iPhone’a to ficzer, a nie ułomność telefonu. Dla mnie „strony internetowe” wykonane w tej technologii nie istnieją (poza Groovesharkiem). Jedyne zastosowanie jakie znajduję dla Flasha, to kretyńskie gierki. I te trochę mniej kretyńskie.
Może jeszcze do odtwarzania filmów w internecie… Ale nie! Też nie! Jest Greasemonkey + Youtube without Flash Auto, który rozwiązuje sprawę w większości normalnych (innych nie używam) przeglądarek internetowych.
Dlatego tym bardziej cieszy mnie zgrabna aplikacja, która umożliwia odtwarzanie filmików z YouTube’a, w jakości HD¹, bez użycia Flasha. Mógłbym napisać o MiniTubie coś więcej, ale generalnie właśnie tym się zajmuje. A ci, którzy oprócz Flasha nie lubią też Qt, będą musieli zadowolić się pluginem do Totema lub innym, opisanym przeze mnie wcześniej, programem Miro. Sorry.

Pino

Jako że Gwibber do wersji 1.2.0 nie jest dalej wspierany, a Gwibber 2.0.x ssie, rozejrzałem się za innym klientem Twittera. Wybór był prosty — Pino. Dlaczego? Bo widzę w nim potencjał. Już teraz obsługuje w zasadzie wszystko czego mi potrzeba (od wersji 0.1.5 nareszcie funkcjonuje skracanie linków) i ponoć trwają już prace nad wsparciem dla identi.ci, co może sprawi, że reaktywuję na niej konto. A może nie.
W każdym razie, zająłem się też portowaniem Pina do Debiana i użytkownicy najlepszej dystrybucji Linuksa mogą go sobie zainstalować wykonując następujące kroki:

# echo deb-src http://mentors.debian.net/debian unstable main contrib non-free >> /etc/apt/sources.list
# aptitude update
# aptitude build-dep pino
~ apt-get source -b pino
# dpkg -i pino*.deb

Wszelkie błędy możecie zgłaszać, byle nie w komentarzach (:

Zeya

Jako że już od pewnego czasu męczę mojego kompa serwerem, ssh i tego typu klockami, w pewnym momencie zapragnąłem też mieć dostęp do swojej muzyki. Ponieważ jestem leniwy w cholerę (ci, którzy mnie znają, potwierdzą), rozejrzałem się za najbardziej rozleniwiającym rozwiązaniem. W ten sposób trafiłem na Zeyę. Instalacja i konfiguracja sprowadzają się do trzech kroków (zainstalować, wskazać katalog z muzyką, uruchomić), a po nich można odsłuchiwać swojej biblioteki muzycznej wszędzie. No, niemal wszędzie. W zasadzie tylko tam, gdzie obsługiwany jest HTML 5. Ale to i tak sporo, za tak niewiele wysiłku, prawda?

Poprzednie: 3 Apps (7), 3 Apps (6), 3 Apps (5), 3 Apps (4), 3 Apps (3), 3 Apps (2), 3 Apps (1).

1. Jeśli jest taka obecna, rzecz jasna.

Cardiff, Walia

Zapewne co poniektórzy stali bywalcy (są tacy, prawda? :o) pamiętają moją emigrację w 2006 roku. Pojechałem wtedy (tak, autokarem…) do mojego brata do stolicy Walii — Cardiff. Planowo była to emigracja na dłużej, ale w efekcie wyszło tego jakieś pół roku. Tym razem, na zaproszenie brata, mieliśmy tam polecieć z Katie, ale w wyniku różnych nieprzewidzianych okoliczności, lecę tam sam :/ :(
Tak, tym razem lecę. Oczywiście tanie linie lotnicze Ryanair¹, czas: tydzień. Kiedy czytacie te słowa, ja jestem już w Cardiff trzeci dzień. Trasa jest prosta, wylot z Wrocławia do Bristolu a stamtąd, korzystając z usług EagleShuttle, do Cardiff. W drugą stronę tak samo, ale na odwrót. Czy jakoś tak.
Prawdopodobnie wezmę ze sobą kamerę, więc po powrocie postaram się sklecić jakiś wpis, w którym zamieszczę fotki i może nawet jakieś filmiki. Problem w tym, że jak ja będę filmował, to na filmach nie będzie… mnie!!! Co to za filmy, na moim blogu, na których nie ma mnie? Ale cóż, poświęcę się, nic z tym przecież nie zrobię…

✈ Wrocław — Bristol, 20/02/2010, godz. 10¹⁰;
✈ Bristol — Wrocław, 27/02/2010, godzi. ??^??;

Studia

Sesja, sesja i po sesji. Katie, jak zawsze, poradziła sobie lepiej i miała wolne już od 11/02 (musieliśmy jeszcze zaliczyć kolokwium z HLP dzień wcześniej), ja dopiero od 15/02, jako że miałem poprawkę ze słynnej Gramatyki historycznej. Ale i tak w tym roku ferie są wyjątkowo długie (zajęcia zaczynamy dopiero w marcu), więc czasu na odpoczynek mamy pod dostatkiem. Na zajęcia już się zapisaliśmy (w sumie musieliśmy tylko na jeden przedmiot). Sesja letnia zapowiada się trochę luźniej (jeden egzamin, ale za to całoroczny z HLP), tyle, że trzeba się liczyć jeszcze z egzaminem licencjackim. Ja mam parę zaległych prac pisemnych do oddania, ale poza tym, jesteśmy ze wszystkim na czysto (:

Muzyka

Tradycyjnie muzyczna część. Ostatnio zdecydowanie przeważają The Doors, chyba od czasu, kiedy Paweł podzielił się wpisem o relaksacyjnej ulewie. Do łask zaczyna wracać Green Day, ale ponieważ podtrzymuję moje zdanie odnośnie ich ostatniej płyty, wraca w starym stylu, głównie albumem Dookie. Poza tym z Against Me!, Arctic Monkeys i The Killers.

1. Nie linkuję do ich strony internetowej, bo to jest jakieś nieporozumienie.

Całą książkę się pochłania², a wiele ze smaczków w niej zawartych może wprowadzić w autentyczne zdumienie. Niektóre z opisywanych sytuacji są tak nieprawdopodobne, że aż trudno uwierzyć, iż nie zostały przez kogokolwiek zaprojektowane — a jednak, są przecież żywym przykładem, że tak właśnie jest, tym bardziej, że teoria ewolucji przez dobór naturalny nie jest przecież kwestią wiary.

Polecam wszystkim i bez wyjątku, w szczególności zaś ludziom interesującym się biologią (:

MWS: 3/3

R. Dawkins, Wspinaczka na szczyt nieprawdopodobieństwa, przeł. M. Pawlicka-Yamazaki, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2008.
ISBN 978-83-7469-632-6

1. Samolubny gen, Fenotyp rozszerzony, Ślepy zegarmistrz.
2. Mnie zajęło to trochę dłużej ze względu na sesję.

Debian Squeeze¹ ma oficjalnie wesprzeć jądro FreeBSD dla dwóch architektur — i386 oraz amd64. Jest to wydarzenie bezprecedensowe — Debian wspiera mnóstwo różnych architektur, a także kilka innych niż GNU/Linux jąder², po raz pierwszy jednak to wsparcie stanie się oficjalne. Zawsze bylem wielkim zwolennikiem możliwości wyboru, więc taki krok zaliczam na dużego plusa projektowi i nie stoi za mną³ żadna ideologia. Tak czy siak pozostaję przy Linuksie, a portowi GNU/kFreeBSD daję dwa lata zanim go przetestuję na własnej, niewirtualnej maszynie. Przyznam się uczciwie, że z FreeBSD nie miałem wiele do czynienia, a kiedy już to następowało, to nigdy nie były to łatwe spotkania. Jednak chciałem przetestować Debiana z innym jądrem niż GNU/Linux i zdecydowanie bardziej zaawansowanym w rozwoju niż GNU/Hurd.
Nie będę się rozwodził nad opisywaniem portu etc., bo jest to już zrobione. Do samego tematu z pewnością jeszcze wrócę, ale nie o tym będzie traktował ten wpis, wobec czego pozwolę sobie wyręczyć się odnośnikami:

• http://wiki.debian.org/pl/Debian_GNU/kFreeBSD
• http://wiki.debian.org/pl/Debian_GNU/kFreeBSD_FAQ
• http://wiki.debian.org/pl/Debian_GNU/kFreeBSD_why

Instalacja Debiana GNU/kFreeBSD w QEMU

1. Instalacja QEMU:

# aptitude install qemu

2. Pobranie odpowiedniego obrazu:⁴
— Dla architektury i386:

~ wget -c http://glibc-bsd.alioth.debian.org/install-cd/kfreebsd-i386/current/debian-20090729-kfreebsd-i386-install.iso

— Dla architektury amd64:

~ wget -c http://glibc-bsd.alioth.debian.org/install-cd/kfreebsd-amd64/current/debian-20090729-kfreebsd-amd64-install.iso

3. Stworzenie obrazu QEMU, w którym przechowywana będzie instalacja Debiana GNU/kFreeBSD (i386):

~ qemu-img create -f qcow2 qemu_kfreebsd_i386.img 5G

4. Teraz trzeba odpalić QEMU z pobranym w punkcie 2 obrazem oraz utworzonym w punkcie 3 wirtualnym dyskiem:

~ qemu -boot d -cdrom debian-20090729-kfreebsd-i386-install.iso -hda qemu_kfreebsd_i386.img

W przypadku korzystania z architektury amd64 należy odpowiednio zmodyfikować powyższą komendę.

5. Czas na instalację — hell yeah! ]:> Instalator kFreeBSD powinien odpalić i wyświetlić coś podobnego do zrzutu poniżej.

Choć wybór zdaje się być szeroki, to jedynymi używalnymi wyborami są Express i Custom. Jak podaje instrukcja instalacji Debiana GNU/kFreeBSD obydwie opcje różnią się tylko tym, że opcja Custom pozwala na wybór kolejności kroków, która w opcji Express jest narzucona odgórnie. Na potrzeby tego wpisu, a co polecam wszystkim testującym system w wirtualnej maszynie i/lub zaczynającym swoją przygodę z kFreeBSD, wybrałem opcję Express.

6. Następny ekran, to znany wszystkim fdisk:

Należy wcisnąć „a”, żeby wybrać cały dysk do podziału (który nazywa się „ad0″, a nie „hda”, jak w Linuksie), a następnie „q”, żeby opuścić program partycjonujący.

7. Czas na pytanie dotyczące bootloadera — jako, że działamy w środowisku emulowanym przez QEMU, należy wybrać domyślny program rozruchowy FreeBSD, czyli BootMgr.

8. W kroku 6 przydzielona została dla FreeBSD partycja, teraz zostanie ona podzielona na „plastry” (ang. slices),:

Nie ma potrzeby się rozdrabniać, dlatego wystarczy wcisnąć „c”, co utworzy nowy plaster („ad0s1a”), wpisać „4GB”, wybrać „FS” (system plików), a następnie wpisać „/”, żeby utworzyć partycję główną. Domyślnie użyty zostanie system plików UFS2. Pozostało jeszcze 1GB miejsca, które należy przydzielić dla partycji wymiany (swap). W tym celu należy ponownie wcisnąć klawisz „c”, co utworzy nowy plaster („ad0s1b”), wpisać „1024MB” i wybrać „swap”. Jak widać na powyższym zrzucie, w przypadku stworzenia większego dysku wirtualnego w punkcie 3, można sobie w analogiczny sposób utworzyć partycję /home.

9. Przy pytaniu o wybór dystrybucji, należy wybrać „Minimal”:

10. Następuje pytanie o nośnik, z którego ma zostać przeprowadzona instalacja:

Należy wybrać „CD/DVD”, a następnie „acd0″ (które jest domyślnym nośnikiem ATAPI/IDE CD-ROM w QEMU).
Instalacja rozpoczęta:

11. Po pewnym czasie, wyświetli się następujący ekran:

Oczywiście należy wcisnąć ALT+F3, po którym nastąpi kilka pytań, między innymi:

Wybór strefy czasowej.

Zgoda na wzięcie udziału w popularity-contest.

12. Instalacja dobiegła końca:

Należy zatwierdzić domyślny wybór „No”, po czym opuścić instalator wybierając „Exit Install”. Teraz możesz zakończyć działanie QEMU.

Uruchomienie Debiana GNU/kFreeBSD w QEMU

1. Należy uruchomić wirtualny dysk w QEMU:

~ qemu -hda qemu_kfreebsd_i386.img

2. Zaloguj się jako root — domyślnie nie ma hasła.

3. Utwórz hasło dla roota (:

# passwd

4. Trzeba jeszcze zreperować sieć:

# nano -w /etc/network/interfaces

Tak, vi jest nieobecne. Należy odkomentować obydwie linie, przy których jest „ed0″ (to alternatywna nazwa dla znanego z Linuksa „eth0″).
Pozostał jeszcze restart sieci po wprowadzonych zmianach:

# /etc/init.d/networking restart

5. Jako że sieć już działa, można swobodnie zaktualizować system. W standardowy, debianowy sposób:

# aptitude update && aptitude full-upgrade

6. Teraz zależnie od upodobać można doinstalować resztę oprogramowania. Jeśli komuś brakuje vima, xterma i, przede wszystkim, Iksów, może tak jak Uwe wydać następującą komendę:

# aptitude install vim xorg xterm icewm

Jak widać, zainstalowane zostanie środowisko graficzne IceWM. Fanom środowiska GNOME, polecam zamienić powyższe icewm na gnome-core (:

7. W przypadku problemów z układem znaków klawiatury w konsoli (osobiście nie miałem z tym żadnych problemów), należy doinstalować pakiet kbdcontrol i wybrać odpowiedni układ.

# aptitude install kbdcontrol

8. Może się zdarzyć, że uwagi wymagał będzie również plik /etc/X11/xorg.conf (odpowiedzialny za konfigurację Iksów), w którym mysz powinna mieć opcję „Device” /dev/psm0 oraz opcję „Protocol” PS/2. Sterownikiem karty graficznej powinna być „vesa”:

  Section "InputDevice"
      Option "Device" "/dev/psm0"
      Option "Protocol" "PS/2"
  [...]
  Section "Device"
      Driver "vesa"

9. Przed uruchomieniem Iksów dobrze jest utworzyć konto użytkownika:

# adduser nazwa_użytkownika

Następnie wystarczy już zalogować się na konto nowo utworzonego użytkownika i włączyć Iksy:

~ startx

Happy End

To tyle ode mnie w temacie, do którego, jak obiecałem wcześniej, z całą pewnością jeszcze powrócę — wszak jest to pierwszy wpis nowej serii na blogu. Jestem ciekaw, jakie są Wasze opinie odnośnie tego portu? Zapraszam do głosowania w poniższej ankiecie. Do napisania w komentarzach! (:

Ankieta

Tekst bazowy pochodzi z bloga Uwe Hermanna, nosi tytuł Testing stuff with QEMU – Part 3: Debian GNU/kFreeBSD i został opublikowany na licencji CC-BY-SA 3.0⁵.

Tytuł serii jest inspirowany utworem „Devil in Her Heart” napisanym przez Richarda Drapkina i wykonanym m.in. przez zespół The Beatles.

1. 6.0
2. GNU/kFreeBSD, GNU/NetBSD, GNU/Hurd, GNU/Solaris.
3. Przede mną też nie.
4. QEMU ma wsparcie dla architektury x86_64.
5. A więc dokładnie tej samej, na której publikowane są wszystkie moje wpisy na blogu.

Ogólnie, polecam uwadze, ale bez rewelacji.

MWS: 2/3

PS Zatęskniłem trochę za innym rodzajem kina. Szukam czegoś, co znalazłem w takich tytułach jak The Visitor, Reign O’er Me, Babel czy 21 gramów. Może ktoś coś w tym guście polecić? (:

1. Nie ma takich kin we Wrocławiu.
2. By Katie.

Hmm. Książkę tę dostałam na zeszłe osiemnaste urodziny od Filipa (a jakże!). Zdziwił mnie on bardzo, bo ani jej nie czytałam, ani o niej nie słyszałam. Autorka też dotychczas była mi nieznana. Przeczytałam jednak to dziełko, żeby sprawić Filipowi przyjemność ;)
Janet Browne jest, jak dowiadujemy się z informacji podanych z tyłu książki, profesorem Wellcome Trust Centre for the History of Medicine na University College London². Napisała też o wiele obszerniejszą niż ta, którą teraz przedstawię, biografię Karola Darwina — „Voyaging” z 1995 r. oraz „The Power of Place” z 2002 r. Wielka szkoda, że to dwutomowe dzieło nie zostało (jeszcze?) wydane w Polsce. Ta sympatyczna z twarzy pani specjalizuje się przede wszystkim w historii naturalnej i rozwoju biologii ewolucyjnej od XVII do XX wieku.

We wstępie dowiadujemy się, że „O powstawaniu gatunków” to jedno z najważniejszych dzieł naukowych, jakie kiedykolwiek wydano i oczywiście zgadzam się z tym. Jednak książka, którą teraz recenzuję… nie jest już taka ważna. Jest to krótki i zwięzły wykład dotyczący młodości Darwina, jego podróży statkiem Beagle, okoliczności powstania słynnego dzieła oraz np. konotacji Karola i jego teorii z eugeniką, szowinizmem, czy też z faszyzmem. Warto wiedzieć o takich rzeczach, ale kto wcześniej sięgnął tak, jak ja³, po „Moralne zwierzę” Roberta Wrighta być może nie będzie już zachwycony tą książką. Szczególnie, że w „Moralnym…” oprócz biografii Karola Darwina poznajemy również dogłębną analizę psychologiczno-ewolucyjną jego zachowań i postępowania.

Podsumowując, jeśli nie macie dostępu do wyżej wymienionego „Moralnego zwierza” albo też ktoś bliski podarował Wam prezent w postaci dzieła Janet Browne i nie chcecie zranić uczuć tej osoby nie czytając książki, to przeczytajcie⁴ ;)

MWS: 2/3

J. Browne, Darwin. O powstawaniu gatunków: biografia, przeł. Piotr Jastrzębiec, Warszawa 2008.
ISBN 978-83-7495-320-7

1. Przypisy i odnośniki moje.
2. Z angielskiej Wikipedii wynika, że powróciła na Harvard.
3. I ja też (;
4. Yeah, funny <;