Hayatın İçinden

GİTME, KAL'DAN ÖNCE SEV BENİ!...

2009-05-31T18:53:00.000+02:00

Keşke hiç çıkmasaydın karşıma, şimdi bensiz bir yerlerde nefes alacaksın ve bu canımı daha çok acıtacak...
Dedi genç adam, havaalanında, uçağa binmek üzereyken yetiştiği kadınına.
Arkasına bakmadan gitti kadın, bindi uçağına, adımları geri saya saya...
Bitti...
Bir ilişki daha...
Televizyon dizisinde de olsa nerede bir ayrılık yaşansa içim cız ediyor benim.
Dayanamıyorum elvedalara.
Kendim 'cesetlerim'den minare kuracağım o başka...
Şaşılacak bir şey yok gerçi.
Başkalarının ilişkilerine gösterdiğimiz özeni kendimizden esirgeriz değil mi biz?..
En yakın arkadaşlarımız hiç ayrılmasın isteriz mesela.
Anlaşamasalar da çok yakışır onlar birbirlerine, öyle güzeldirler, öyle kalsınlar, hiç bitmesinler dileriz. O mutluluk tablosu bozulmasın.
Kimbilir içlerinde ne fırtınalar kopuyordur ama...
Düşünmeyiz ki; bize sunulana bakarız, gördüğümüze kanarız.

Keşke başkalarının mutlu olmasını istediğimiz kadar, kendimize de geçse sözümüz.Aynı mutluluğu kendimiz için de istesek, imrendiğimiz o tablonun bir parçası olabilmek için çabalasak ya biraz da.

Yapmayız, tanıdığımız tanımadığımız herkese pek şefkatli, bir kendi ilişkimize acımasızız biz.
Eski Türk filmlerini hatırlar mısınız?.. Siyah beyaz olanları...
Esas oğlan esas kızı sever, kız da ona vurgundur hani.
Cümlealem bilir aşklarını, bir onlar açılamaz birbirlerine.
Gizli saklı dökerler gözyaşlarını.
Kötü niyetli üçüncü şahısların sözlerine kanarlar, sevdiklerini başkalarından duyduklarıyla yargılarlar. Kavuşmazlar bir türlü.
Kızmaz mıydınız siz de onlara, köklemez miydiniz tırnaklarınızı?

"Yapma be kızım!.." diye bağırmaz mıydınız, duyacakmış gibi...
"Söylesene be adam sevdiğini!.."
Dilin ucuna gelir, yine de söylenmez sevgi sözcükleri.
Hoş hep mutlu sonla biter Türk filmleri...
Ama o mutluluğu yakalayana kadar çekilenler illet etmez mi ekran başındakiler!?..
(Belki de beni o filmler delirtti!.. Öyle çok seyrettim ki... :)

Hayat da filmlerden farksız aslında. Hepimiz eski bir Türk filminin kahramanı gibi yaşamıyor muyuz ilişkilerimizi?..

Saklamıyor muyuz sevgi sözcüklerimizi:
İçimizden gelene gem vurmuyor muyuz:
"Şimdi olmaz, daha çok erken."
Söyleyeni de söylediğine pişman etmiyor muyuz:
"Üç günde kim kimi sevdi oğlum, yeme beni!.."

(Sevmenin günü olur mu sahi?.. Bir günde sevenle, on günde seven aynı kefede tartılmaz mı yani?..)

Sevgimizi saklamayı maharet sayıyoruz ne yazık ki... Kim daha çok saklarsa o kazanıyor. Söyleyen söylediğiyle kalıyor. Gün gelip de bittiğinde ilişki, bin pişmanlık biniyor aklına:
"Keşke o kadar açık etmeseydim, hemen söylemeseydim sevdiğimi. Bak o söylemedi."
Sevdiğini haykırmak insanı eksiltirmiş gibi...
"Seni seviyorum..." demek çok mu zor ki... Ağaç kovuklarına, okul sıralarına, günlüklere, buğulu camlara içimizden geldiği an yazmasını biliyoruz da, iş söylemeye gelince,iki dudağın arasında bitiverince, niye yutuveriyoruz dünyanın en güzel iki kelimesini?..
Sevgi sözcüklerinin açık edilmesinin ayıp sayıldığı evlerde; sevgiyi kalbe gömmenin erdem olarak sunulduğu filmlerle büyüyoruz da ondan mı bu cimriliğimiz, bilmem ki...
"Şimdi bensiz bir yerlerde nefes alacaksın ve bu canımı daha çok acıtacak"
son çırpınışından daha kolay oysa.

"Gitme, kal"dan önce,"Seni Seviyorum"

diyebildiğimizde birlikte nefes almayı da öğreniriz belki...

Şarap ve Aşk

2009-05-12T14:46:00.004+02:00

Aşk dünyada tek şişesi kalmış bir şarap şişesi gibidir. Önce uzaktan bakarsın şaşasına kapılırsın. Bilmeden neyi istediğini sadece istersin. Tadına baktığında, doya doya içmek istersin, Bilirsin ki kolay değildir ya bedeli ağırdır, ya da sarhoşluğu beterdir. Günü gelirde bedelini ödersen bu seferde sarhoşluğu kederlidir.

İçmeye başlarsın hesabını tutmadan düşünmeden. Sanki hiç bitmeyecek gibi içmeye devam edersin. Bir süre sonra kör oluverir gözlerin, birde bakmışsın ruhun şişenin içine şıkışmış. Düşünmezsin artık bir çıkış yolu. Garip bir şekilde tutsak halinden keyif alırsın.

Ya beklerinsin gerçeklerin sarhoşluğunla birlikte hayallerini de götürmesini. Yada durmazsın atarsın kendini sarhoşluğunun kollarına ve izlersin seni rezil etmesini. Hayallerin sonu hep gözyaşı, gerçeklerin sonu ise hep çok acı.

Severek terkedilmek, Hiç sevmemekten iyidir.

Farenin Korkusu

2009-01-05T18:42:00.002+02:00

Bir Hint masalına göre, kedi korkusundan devamlı endişe içinde yasayan bir fare vardır.
Büyücünün biri fareye acır ve onu bir kediye dönüştürür.
Fare, kedi olmaktan son derece mutlu olacağı yerde bu kez de köpekten korkmaya başlar.
Büyücü bu kez onu bir kaplana dönüştürür.
Kaplan olan fare, sevineceği yerde avcıdan korkmaya baslar.
Büyücü bakar ki, ne yaparsa yapsın farenin korkusunu yenmeye imkan yok.
Onu eski haline döndürür.

Ve der ki,

'Sen cesaretsiz ve korkak birisin. Sende sadece bir farenin yüreği var.
O yüzden ben sana yardim edemem.'

Ünlü yazar Shakespeare, bu konuda söyle diyor :

'İnsanların çoğu Sevmekten korkuyor, kaybetmekten korktuğu için..
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğin kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için...'

Ölünce Ölmüş mü Olacağız ?

2008-09-12T15:15:00.005+02:00

Karanlıktaymışlar
İki embriyo, bir ana rahminde...
Her şeyden habersiz bekleşiyorlarmış, sudan bir beşiğin içinde...
Sarılıp birbirlerine, karanlıkta uyumuşlar öylece...
Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş.
Elleri, ayakları belirginleşmiş.
Gözleri çıktıkça meydana,
İkisi de çevrede olup biteni fark etmiş...
Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu...
Sıcak, ıslak, sevgi dolu...
'Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki' demişler, '...bize ne mutlu...'
Gel zaman git zaman, çevreyi keşfe girişmişler.
Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler.
Onları besleyip büyüten kordonu fark edince
O kordonla kendilerini var eden Anne'lerine şükretmişler.
Sonra başlamış bir varoluş tartışması:
'Buraya nereden geldik, biz nasıl olduk' diye sormuş ikizler...
'Annemiz' demiş biri, 'O bizi var etti, bize can verdi.'
'Ne biliyorsun' diye itiraz etmiş öteki, 'Sen hiç Anneni görmedin ki...':
'Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inancı bizi rahatlattığı için uydurduğumuz bir şeydir.'
Süredursun ana rahmindeki tartışma, ikizler büyüyüp gelişmişler.
Rahme sığmaz olup tekmeleşmişler.
Artık parmakları ve kulakları varmış kerataların...
Büyüdükçe anlamışlar ki, yolun sonu yakın...
Gün gelecek, bu güzelim hayat bitecek;
Karanlık bir yolculuk, onları bir başka diyara çekecek.
'- Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz' diye fısıldamış ikizlerden biri efkarla...
'- Ben gitmek istemiyorum' diye diretmiş öteki; 'doyamadım ki daha hayata...'
'- Ama mukadderat alnına yazılandır; dua et, belki doğumdan sonra hayat vardır.'
Sormuş karamsar olan:
'- Bir gün bize hayat veren kordon kesilecek. Ondan sonra başımıza neler gelecek?'
Şiirle cevaplamış iyimser olan:
'Birçok giden/ memnun ki yerinden/ çok seneler geçti/ dönen yok seferinden...'
Ve günlerden bir gün, yer sarsılmış, duvarlar kasılmış.
Dayanılmaz sancılarla ikizler beklenen günün geldiğini anlamış.
Buruşuk kollarıyla birbirlerine son kez sarılıp vedalaşmışlar.
Ve 'ömrümüz bitti' diye çığlık çığlığa ağlaşmışlar.
Azrail sandıkları bir el kesmiş onları hayata bağlayan kordonu,

Ağlaya ağlaya karanlık bir koridordan öbür hayata çıkmışlar.

Can DÜNDAR'dan Nefis bir yazı.
Kim bilebilirki belkide ölünce ölmüş değil doğmuş olacağız. hayat anlamında nefis bir yazı.

Hayatı Iskalama Lüksün Yok Senin

2008-08-28T15:29:00.004+02:00

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun.

Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır. Sen kendini paralarken ,o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır.Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karşılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin.Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz. Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin,düşündün,şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme.

Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayati ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın. Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı Öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını baliğin yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun as olan yürektir.

Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da İçini unutma; yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

Evet yukarıda Nazmı Hikmet'in hoş bir yazısını görüyoruz. genelde kendi yazılarımı yazarım ama bu yazıyı olduğu gibi yaranın kendi ifadesini bozmamak adına direk yayınlıyorum.

Umut Etmenin Mutluluğu

2008-08-15T16:16:00.007+02:00

Hayata umut dolu gözlerler bakmayı bilmeli insan. Bilmeli ki yaşamanın bir anlamı olsun. Anlamı olsun ki mutlu olabilsin.

Biz insanlar nedense acı çekmeyi çok seviyoruz. Bekli insanların yardım sever yanlarının bize oluşturduğu ilgi için fark etmeden bu durumlara düşüyoruz. Düşünün ve mazinize şöyle bir göz atın. Anılarınıza baktığınızda kötü, olumsuz ve istenmeyen olayları hatırlıyor ama ne kadar üzüldüğünü hissedemiyorsunuz değil mi? Sadece birkaç kelime. “Ne kadarda çok sıkılmıştım.” Oysaki istenmeyen bir acı hali ile karşılaştığınızda o anı o kadar kuvvetli bir acı hissederek yaşarsınız ki zaman durur sanki, nefesiniz daralır, bir türlü düşüncelerden kurtulamazsınız. Biran önce durumun düzelmesini istersiniz ama nedense zaman, o noktaya hiç akmaz. Zaman gelir gider ve kafanızda bir düşünce oluşur. Neden üzülüyorum ki. İşte bununla beraber kelimeler halinde saklanmaya başlar o acı yüklü saniyeleriniz.

Zamandır ilaç olan insana, unutturan. Bir de düşünsenize unutamadığımızı, unutulamadığımızı herhalde kin dolu insanların akıl almaz hikayelerini diler ve bir fiil yaşardık. Bence insanın en güzel özelliklerinden biriside budur, unutmak. Buna karşın istemediğimiz şeyleri de saklamayı biliriz. Kötü olan duyguları saklarken iyi olan duyguları yaşatır hissederiz. O yüzden insanlar sevgi yaşanırsa büyür derler diye düşünüyorum.
İnsan önce sevmeyi öğrenmelidir ki umut etmeyi bilsin. Sevdikçe yaşama anlam katmalı, anlam kazandıkça mutluluğu yaşamalı. Mutluluğu yaşamanın keyfine varmalı.

Yaşam Felsefesi

2008-07-30T08:39:00.006+02:00

"Nasıl istersen öyle yaşa, fakat bil ki bir gün mutlaka öleceksin. Kimi seversen sev ama unutma ki, bir gün ondan ayrılacaksın. Dilediğin gibi davran, lakin şu da her zaman hatırında olsun ki her yaptığının karşılığını mutlaka göreceksin."

Evet insanın yaşamının temel denge ve önem noktalarının güzel bir şekilde tanımlandığını bu cümlelerde görebilirsiniz. İnsan bu dünyada gelip geçici bir varlık. Mutluluklarımız da, üzüntülerimiz de hepsi gelip geçiyor. Tamamen unutuyormuyuz hayır! İnsan olmanın güzel olan kısmıda kolay unutamamamız olsa gerek. Düşünsenize hayatınızda ilk defa öpüştüğünüz anın ne kadar büyüleyici olduğunu? Hissettiniz değil mi o anı? işte insan olmaktan keyiflenmem için bir sebep.

Biz insanlar genelde kötü anların, acı çektiğimiz zamanların hislerini beynimizden silebilen aksi gibi mutluluk anlarının etkilerini kuvvetlendiren varlıklarız. Aslında yaşamamızın en büyük nedeni ve sebebi mutlu olmaya çalışmak olarak nitelendirilebir. Hayatımızda sürekli kendimizi ve etrafımızdakileri mutlu etmeye çalışarak geçiriyoruz. belkide bu hedeflere ulaşırken karşılaştığımız sorunlar bize inanılmaz büyüklükte geliyor. Aslında mutluluk için uğraşmamıza göre küçük sorunlarımızı unutmamızın en temel nedeni de bu olmasın sakın.

Hayatta iyilikle yaşağımız sürece iyiliklerle karşırız. tabi ki bu kötü anlarımız olmayacağını göstermez. Ama unutmayalım ki yardım ettiğiniz insanlar günün birinde gelip size yardım etmek için bekliyor olacaklar. Hayatta en kalpsiz kişi bile kendine yapılan iyilikleri görmezden gelemez.

Hayat çok kısa, yaşanacak güzellikler düşünüldüğünde. Birbirimizi sevelim ve dünyada misafir gibi yaşadığımız bu sürede birbirimize acı çektirmek yerine mutluluklar hediye edelim.

* Kendinize iyi davranın ki insanlarda size siz gibi davransınlar.

Teknoloji ve İnsan İlişkileri

2008-07-16T08:28:00.005+02:00

Teknoloji, hızla ilerliyor ve bizi hızla içerisine alıyor. Hayatımızda bir çok kolaylık getirdği doğru. eskiden saatlerce uğraştığımız işlerimizi anlar içerisinde gerçekleştirip yaşam kalitemizi arttırıyorlar. işte bu noktada bazı kavram kargaşaları ortaya çıkmıyorda değil. Gerçkten teknoloji yaşam kalitemizi arttırıyormu yoksa bize zararmı veriyor. Teknoloji sayesinde toplumda asosyalleşme oluşuyor, gerçi bir çok kişi buna sosyallikte diyor ama bana sorarsanın internet üzerinden yapılan görüşmeler pek de sosyal sayılamaz. neden derseniz, sadece kelimeleri görüyoruz yada dinliyoruz. Evet web kameralı sohbetlerde ne sıkıntı var dediğinizi duyuyorum. Web kameralı sohbetlerde de çok büyük bir eksik var dokunma hissi yok. insan 5 duyusu ile algılarsa gerçekleri görebilme yetisine sahip olabilir.

Çoğu zaman insanlar internet üzerinden birbirlerini yanlış anlıyorlar ve yanlış sonuçlara ilerliyorlar. insan ilişkerinde zaman ve yaşananlar son derece önemli bir etmendir. teknoloji sayesinde bu zaman süreci kısalıyor ve unutulduğunda problem teşkil etmeyecek ufak ayrıntılar unutulmadan yenileri eklenip bir negatif birikmeyede sebep verdiklerini düşünmekteyim. Hani bir söz vardır "Hızılı koşan atan b.. seyrek düşermiş" işte bu gibi bir durumunda oluşmasına taban hazırladığınıda düşünmüyor değilim.

Teknolojisizde olmaz önemli olan yaşam dengemzi düzgün birşekilde kurabilmek. ne zaman bu hızı kontrol etmeyi öğreniriz o gün daha mutlu olaruz.

Şehitlerimizin Anısına

2007-10-23T23:33:00.000+02:00

Herşey Vatan Uğruna
Akan kan kırmızı olsa da,
Dökülen göz yaşı hep beyaz kalacak.
Sevdanın adı yare de olsa, Vatan da olsa,
Verilecek tek şey can dır.
Toprak bir zerre cana bakarsa,
Varsın helal olsun bu sefil can.
Sabırsız bir sessizlik çöksede karamsar gözlere,
Aldırma bende kalanlara
Ben sana bir sözverdim
Sende kalacağım diye
Seni sen olduğundan tanımadım
Sen de bir şey ler unuttuğumdan hatırlarım.

Hayalkırıklığı mı ? Hayatkırıklığı mı?

2007-09-19T10:33:00.000+02:00

Hayalkırıklığı bir insanın bir insanı aldatmasıdır. Hayatkırıklığı ise birçok insanın bir insanı aldatmasıdır. Yani Hayalkırıklığı kişiselse , hayatkırıklığı genellemedir.

Hayalkırıklığı aldatılmak, kandırılmaktır. Hayat kırıklığı aldatılacağını ve kandırılacağını bilmektir. Yani birisi di'li geçmiş zamandır, dündür, diğeri gelecek zamandır ve gelecektir.

Hayalkırıklığı iyi huylu bir tümördür. Hayatkırıklığı kötü huyludur.

Hayalkırıklığı tatsızsa , hayatkırıklığı tuzsuzdur.

Hayalkırıklığında bir anne adayının acısını paylaşırsınız, hayatkırıklığında ise çocuğun zaten sizden olmadığını farketmişsinizdir.

Hayalkırıklığı bu yüzden hala bir pişmanlıktır. Hayat kırıklığı aldığınız kararlardan ne yazık ki pişman olmamaktır...

Hayalkırıklığında başkasını affedersiniz. Hayatkırıklığında kendizi affetmezsiniz.

Hayalkırıklığı aldatılmaktır oysa hayatkırıklığı artık aldatılamayacağınızı bilmektir.

Hayalkırıklığı fevridir, hayatkırıklığı kalıcı.

Hayalkırıklığında meleklerin mucizelerine inancınızı yitirirsiniz, hayatkırıklığında melekler de yoktur artık.

Hayalkırıklığı bir evliliğin taammüden kasti bir cinayete kurban gitmesidir. Hayatkırıklığı intihardır.

Hayalkırıklığı narsist bir kendine acımadır. Hayatkırıklığı objektif bir başkasına acımadır.

Hayalkırıklığında canınız yanar. Hayatkırıklığı başkasının canını yakar.

Hayalkırıklığında yaşamadıklarınızın öfkesi vardır. Hayatkırıklığında yaşadıklarınızın hüznü siner üzerinize.

Hayalkırıklığı bencilliktir. Hayatkırıklığı bencilliğe bir isyan...

Hayalkırıklığı geçicidir.

Hayatkırıklığı kalıcıdır.

İstanbul Trafik Rezaleti

2007-08-01T10:29:00.000+02:00

istanbul'da araba kullanmak her geçen gün daha beter bir hal almaya başladı. Trafikte saygısızca haraket eden şöförlerden artık gına geldi. trafik kurallarına uymak bukadarmı zor. E-5'de araç sağlanmaz. Olabilecek tehlike ölümlerle sonuçlanabilir ama malesef sol şeritten 120km ile seyir etmek bazılarımıza yavaş geliyor. Birde sağlamaya kalkan araçın van tipi ve iş aracı olmasını düşünürsek tehlike daha da büyük oluyor tabi.

Araç kullanmak tamamen kültür işidir. Yanlış anlamayın kültür derken ne kadar akademik bir öğrenime sahip olduğunuzla ilişkilendirmiyorum. Kişilere ne kadar saygı göstermenizle alakalı. Heleki istanbul trafiğinde hızın size 10dk kazandırdığı düşünülürse yaşamamımın değerinin yanından değil uzağından geçemez.

Okadar çok gariplik varki, minibüs caddesinde üstünüze çıkarca caddede haraket eden devasa mavi minibüsler, dört yollarda yavaşalamaya tenezzül etmeyen taksi sürücüleri, hızlı ve teklikeli aceleci araç kullanmanın iyi sürücülük olduğunu düşünen ufak beyinli sürücüler, neler var neler saymakla bitmiyor malesef. insanların şehirli olamadıklarını görebiliyorum. insanlara kızdığım kadar yetkililerede aynı şiddette kızıyorum. insanları eğitmek zorunda olan yetkililer. ceza sistemi neden keşfedildi. nerede polisler neden uygulanamayan yasalara sahibiz.

Tüm yetkililerin artık istanbuldaki trafik, suç oranlarının istatistiklerine bakıp kararlı ceza sistemine geçmelerini bekliyorum.

Mutlu Olmak

2007-07-22T03:12:00.001+02:00

Hayatta mutlu olabilmek için insan hep kendi gibi olmalı mı yoksa olmak istediği gibi bir varoluş içine mi girmeli. Neden insan kendi gibi olduğu zaman birşeyler hep olmayacak gibi olur. Evet bu sorularla yaşıyoruz. Bu soruların bile farkına varmadan yaşıyoruz. Bir takım şeylerin olması için süre gelmiş alışkanlıkları tekrarlıyarak yaşamaya devam da edeceğiz sanırım. Belkide hayat akışı içerisinde bu ufak oyunlardan heyecan duyarak yaşamak bizlerin hayatına renk katıyordur, belli mi olur. Ama şunu bilirim yaşam içerisinde direk söylem isteyipte kendini ifade etmekte çekinen çok insan gördüm. zaman zaman bende bu çeşit anlar yaşarım.

Her zaman insan kendini ifade etmeke kolay davranamaz. belkide hiç gereği yokturç belkide yapmış olduğu hareket ve davranışların bir anlamı vardır. her değişik yol farklı bir kapıya götürür insanı. Her farklı davranışta bizi biz yapan, varoluşumuza bir anlam katar.

Öyle yada böyle yaşıyoruz ve yaşadığımız andan zevk almalıyız. Her karar acaba yanlışmıydı düşüncesi yerine, verilen kararların bizden geldiğini bizim öz hareketimiz olduğunu anlamamızdan geçer. Pişman olmanın faydası yoktur. Asıl fayda yaşananlardan ders çıkarmakta yatar.

Hayat Felsefesi

2007-02-28T10:54:00.000+02:00

Unutmayacaksın umuttur insanı var eden, yaşatan. Umudunu eksik etmeyeceksin sevgi dolu bir yaşam için. Yaptığın her hatanın sonunda üzülmeyeceksin, gelecekte bir başarı olarak karşına çıkacağını bileceksin. Yaşanan başarısızlığın ileride yaşayacağın başarıları etkilemesine izin vermemelisin. Gözyaşın bırak sadece mutluluktan aksın.

Onur insanın sahip olduğu en değerli varlığıdır. Onurun için savaşıp her ne olursa olsun onurunu korumalısın. Menfaatleridir, insanın hayatına yön veren değer. İnsan menfaatlerine nokta kadar sahip çıkmalı, virgül kadar eğilmemelidir. Severse insan Dünyayı yıkmalı sevmezse zerre kadar umurunda olmamalı.

Eleştirilere açık olmalıdır insan ki kendinin göremediği hataları ona söylenebilsin. Ama gaddarca yapılan eleştirilere kulak tıkamalı insan. Gülmeli, sıcakkanlı, alçakgönüllü olmalı. Ağlamasını, nerede ağlanacağını bilmeli insan. Bilmeli ki güçsüz görünmesin kişi. Kişinin özgürlüğü başkasının özgürlüğünün başladığı yerde biter. Kimsenin hakkına iğne kadar göz koymamalı ki insan, insan olduğunun değeri olsun.

“Hayat merdiveninde yukarı çıkarken herkese selam ver ki, eğer aşağı inersen bir gün onlarda sana selam versinler”

Sevgililer Günü

2007-02-14T18:08:00.000+02:00

Senede bir gün hatırlanan günlerden biri sevgililer günü, gerçi sevgililer günün tarihine bakıldığında uzun bir yasaklama döneminden sonra gelen ilk serbest bırakım anıdır. Kimileri sevgililer gününü ticari bir tuzak olarak görürler. Kimileri yabancıların kutlamış olduğu bir gün olarak tepki ile yaklaşırlar. Sonuçta bir sebep olur sevdiğimize onu ne kadar sevdiğimizi ifade etmemiz için, belki ufak bir hediye, baş başa bir yemek. Bir başka bakışla, zaman geçirmek için bundan iyi bir fırsat da yoktur aslında, çünkü herkes aynı durumdadır nede olsa.

Tabiî ki bugünü yalnız geçirenlerimizi de unutmamak lazım. Hiç inanmayanımız bile bir anda olsa keşke diye aklından geçirmez mi? Her zaman söylerim bugünün yalnızlığı asla geleceği göstermez. Sevgimizi ifade etmek için sevgililer gününü beklemeyelim. Sevgi paylaşıldıkça büyür unutmayalım.

Hayalperest Mutluluk

2007-02-10T02:33:00.000+02:00

Hayatın tüm güzelliği, anlamsızlığı içerisinde var oluyor. Yaşamımdaki en büyük mutluluklar hayatın anlam veremediğim akışlarında gerçekleşiyor. Belki de bu mutluluklar hiç beklenmeyen zamanlarda beklentilerimizin bizi bulmasından kaynaklanıyordur. Bizler daima geleceğimize dair ufak ya da büyük hayaller oluşturur. Yaşamımız içerisinde beklentiler oluştururuz. Bu beklentiler ne kadar ayrıntılı planlanırsa o kadar ulaşılamaz bir hal alırlar nedense? Ne kadar zorlarsak zorlayalım, kurulan düzenekteki hayalimiz biz zorladıkça bizden o derecede uzaklaşıyormuş gibi olur. Neyin hayalini kurmamışsak elde edilebilirliği o kadar kolay olur.

Ben bu durumu tamamen insanın beklentilerine bağlarım. Bir kişiden yada bir objeden, ne kadar çok maddi yada manevi beklenti içerisine girersek o kadar çok ayrıntı düşünmeye başlarız. Bu ayrıntılarda çıkmazları yaratır fark etmeden kendi isteğimizle hayallerimizi itmiş oluruz. Beklentiler yaratmadan karşımızdakini olduğu gibi görebilirsek bir o kadar kabullenmesi kolay olur ve elde etmiş oluruz. Belki de hayaller büyük olmalıdır ki düşlerken zevk alalım. “Kazanılan zaferlerin büyüklüğü, gösterilen fedakârlıklarla ölçülür” hayallerimizin büyüklüğü neleri göze alıp, neleri feda ettiğimize göre şekillenir. Ama yinede hayaller büyük olmalıdır ki düşlerken de yaşarken de bizleri mutlu etsinler.

Fısıltı

2007-02-08T01:26:00.000+02:00

Adam fısıldadı, "Tanrım konuş benimle" ve bir kuş cıvıldadı ağaçta ama adam duymadı.
Sonra adam bağırdı "Tanrım konuş benimle!" Ve gökyüzünde bir şimşek
çaktı, ama adam dinlemedi onu.
Adam etrafına bakındı ve "Tanrım seni görmeme izin ver" dedi. Ve bir yıldız parıldadı gökyüzünde. Ama adam farkına varmadı.
Ve adam bağırdı, "Tanrım bana bir mucize göster!" Ve bir bebek doğdu bir yerlerde. Ama adam bunu bilemedi.
Sonra adam çaresizlik içinde sızlandı, "Dokun bana Tanrım ve burada olduğunu anlamamı sağla!" Bunun üzerine Tanrı aşağı doğru süzüldü ve adama dokundu. Ama adam kelebeği elinin tersiyle uzaklaştırdı ve yürüyüp gitti....
Hayatta gerçekleşen dileklerimizi görmemiz için artık farklı gözlerle bakmamız gerektiğini öğrenmemiz gerekiyordur belkide ne dersiniz?

Bakmak ve Görmek

2007-01-29T11:38:00.000+02:00

Hayatı yaşamanın iki yolu vardır: Biri hiç bir şeyin mucize olmadığını düşünmek,diğeri ise HERŞEYİN mucize olduğunu düşünmektir.
Albert Einstein

Eğer yukarıdaki görüntülere bilgisayarınızın hemen önünden bakarsanız, kızgın yüzün solda, sakin yüzün sağda olduğunu görüyorsunuz...

Ancak, 2-3 metre uzaklaşıp baktığınız zaman tam tersini görüyorsunuz...
Bu illuzyon, Glasgow Üniversitesi'nden Phillippe G. Schyns ve Aude Oliva tarafından yaratılmış.
Her gördüğümüz, her zaman gerçek olmayabiliyor…

Zaman

2007-01-25T02:58:00.000+02:00

İnsanlar hayatlarının tüm evrelerinde her zaman tek bir kavramla karşı karşıya kalmışlardır. Zaman, işte önüne geçilemeyen sadece akıp giden, bazen pozitif bazen negatif, istenmeyen öğelerle dolu bu kavram. Şimdi anlıyorum ki, aslında her şeyimizle bu kavrama bağlı bir şekilde yaşıyoruz. Yer yer eski günleri kahkahalarla anar yada küçük gülücüklerle geçirir tekrarlanan güzellikleri hatırlayarak hiçbir şeyi değiştiremeden aynen olduğu gibi hatırlarız. Ama bir de madalyonun diğer yüzü vardır tabiî ki. Bu mutluluk dolu anların birde insana azap çektiren, giderek büyüyerek artan olayların tekrarı da vardır. Mutlulukların artışını fark edemez hep olduğu gibi anımsarız. Fakat bizi üzen olayları tekrar tekrar hatırlamaya çalışıp eklemeli olarak artan bir karmaşa yaratmayı başarırız. Hatta bu durumu akıp gitmekte olan anlara da yansıtarak, anımsayacak daha fazla kötü hatıra sahibi oluruz. Taa ki hayatın, bize bu anıları unutacak yeni sorunlar, engeller çıkartmasına kadar.

İşte bu zaman karmaşasına sıkışıp kalma durumu hayatlarımızda bir paradoks yaratır. Peki bu duyguları yoğun olarak yaşadığımız anlar değişmez mi? Elbet değişecektir. Ne zaman ki, hayatta önümüzde duran bin bir güzelliği görmeye başlarız, işte o anda hayatımız değişim içerisine girmiş olur. İşte bu insanın, yeni bir evrim sürecine girmesini sağlar. Anılar acısıyla, tatlısıyla hatıra şeklinde anımsanmaya başlar. Akıp giden zamana ayak uydurarak sorunların üstesinden gelme çabası içerisine girip. Zamanın akıp gitmesini fark etmeyiz bile.

Sağlıklı Uyku Süresi Nedir?

2007-01-15T01:13:00.000+02:00

Çoğumuz hayatımızın yaklaşık üçte birini uyuyarak geçirmekteyiz. Gerçekten bu kadar uzun süre uyumak zorunda mıyız? Çevremizde seyrek de olsa çok daha kısa süre uyuyan insanlara rastlamaktayız. Uykumuzu kısaltmak mümkün müdür? Daha kısa süre uyursak ne tür problemlerle karşılaşırız? Son yıllarda yapılan araştırmalarla yukarıdaki soruların birçoğunu cevaplamak mümkün olmuştur

Uyku süresinin kişiden kişiye değişmekte olduğu ve bu sürenin 4 saat ile 11 saat arasında değiştiği bilinmektedir. Uyku süreleri genetik faktörlerin etkisi ile kişiden kişiye değişmektedir. Doğuştan itibaren belirlenmiş olan bu süreyi belli limitler dışında değiştirmek mümkün olmamaktadır. Süreyi kısaltmak zorunda kaldığımızda uyku yoksunluğu sonucu görülen istenmeyen belirtilerle karşılaşmaktayız.

Türkiye’de yapılan araştırmalar sonucunda toplumun %75’i 7-8 saat süre ile uyudukları. 8 saatten fazla uyuyanların toplumun %15 ini oluşturduğu saptanmıştır. Tabi hafta içi 6 saat uyuyup hafta sonu 8 saat uyuyanlarında varlıkları unutulmamalıdır.

Kısa uyuyanlar ile uzun uyuyanların uykularının yapısı birbirinden farklılıklar göstermektedir. Kısa uyuyanlar daha yoğun olarak derin yavaş uyku ve REM döneminden oluşan bir uyku uyumaktadırlar. Gece içi uyanıklık sayısı ve 2. faz oranı bu tür insanlarda azalmıştır. Dolayısı ile kısa süreli, ancak daha etkin bir uyku uyudukları söylenebilir. Uzun uyuyanlarda bu fazların uzatılmış olduğu görülür. Sabaha karşı sık sık uyanıp uyuyarak uyku kalitesini düşürürler.

Çocuk Uyku Süresi gelişim için son derece önem taşımaktadır. Hücre gelişimi için 8 saatlik kaliteli bir uyku gerekmektedir. Uykunun kalitesini arttırmak için; uykudan 2 saat öncesine kadar yemek yenmemeli, uykuya yatmadan önce su içilmemeli, oda sessiz ve ışık kuvveti açısından minimum seviyede olmalıdır. Uyku hastalıkları için öncelikle bir psikologla görüşebilir yardım alabilirsiniz.

11 ile ilgili Tesadüfler

2007-01-10T11:05:00.000+02:00

11 Sayısı ile ilgili ilginç Tespitler;

York City 11 harften oluşur
Afganistan 11 harften oluşur
Ramsin Yuseb (1993 te ikiz kuleleri tehdit eden teröristin adi) 11 harften oluşur
George W. Bush 11 harften oluşur

Bunlar tesadüf olabilir evet, peki ya aşağıdakiler?

New york, Amerika’nın 11. eyaleti
ikiz kulelere çarpan ilk uçağın uçuş numarası 11 di
11 numaralı uçuş 92 yolcu taşıyordu 9+2=11
Uçuş numarası 77 olan ve kuleye çarpan ikinci uçakta 65 yolcu bulunuyordu 6+5=11
Olay 9 eylülde yani 9/11 de meydana geldi 9+1+1= 11
911 ayni zamanda Acil Servis numarasıdır 9+1+1=11
9 Eylül yılın 254. günüdür 2+5+4=11
9 Eylül’den sonra yılın sonuna 111 gün kalır
Madrid’deki 3/11/2004 ta meydana gelen terorist saldırısı ikiz kulelere olan saldırılardan 911 gün sonra meydana geldi

peki devamı sizce tesadufmu?

Bildiğiniz gibi Amerikanın sembolü kartaldır;
Kuranda (9:11) numaralı ayet derki; Arapogullari’ndan biri zalim Kartalı uyandiricak.Zalim kartal öfkesini Allah’ın topraklarından(Arap toprakları) alacak.
İnsanlar çaresizlik içinde olayları izlerken birçok insan Kartal’ın yaptıklarını sevinçle karsilicak.ve en sonunda barış gelmek.(ayet numarasına bakin)
Not: Doğruluğunu araştırmadım okuduğum gibi yansıtıyorum.

Simdi sıra asil ilginç olanda

1. Bilgisayarınızda yeni bos bir NOT DEFTERI yada WORD dosyası açın.
2. İçine büyük harflerle Q33 NY yazın. (bu kulelere çarpan ilk uçağın havaalanındaki kapı çıkış numarası)
3. Q33 NY un üzerini kopyalıyormuş gibi aydınlatın (highlight)
4. .txt (font size) sayfa ayarlarından yazının boyutlarını büyütün ve 48 e ayarlayın
5. ve son olarak yazı çeşidini wingdings olarak değiştirin.

Nemi çıktı ortaya ?

Krumsallaşan Türkiye Kaybedilen Değerler

2007-01-09T12:01:00.000+02:00

Türkiye’nin son 10yıllık gelişiminde ülkemize gelen yabancı yatırımların kurumsal kimlik elde etmesi, var olan işletmelerimizin bu firmalarla rekabet içerisine girmesi, yeni oluşumları meydana getirmiştir. Yaşanan ekonomik krizler tüm Türkiye’yi hem ekonomik hem de psikolojik olarak etkilemiştir. Kurumsallaşma çabası içerisindeki firmalarımız bu kriterleri oluşturup hizmet kalitesini arttırmaya çalışırken, kendi çalışanlarına göstermiş olduğu hoş görü şeklini yitirmelerine sebep olmuştur. Artık insanlar kurumsal firmalarda alabildikleri kadar avantaj alıp firma ile hiçbir duygusal bağ kurmadan sadece para kazanılan bir sistem olarak görmeye başladılar. Bu şekilde olunca umursamaz tavırlarla yabancılaşan insan grupları oluşmuş oldu. Yıllarını vererek çalıştığın firmalarda insanlar daha iyi bir fırsat yakaladıklarında bir anda ben gidiyorum diyip ayrılabilir oldular. Oysaki bizim kültürümüzde iyi niyet her zaman var olmuştur. Tabiî ki bu gelişim bizim yaşamlarımızı da etkiledi, çoğumuz kendi apartmanımızda oturanları bile tanımaz olmadık mı?

Tabii kurumsallaşan firmalarımız içerisinde bu yabancılaşmayı düşünenler de var moral ve motivasyonun sadece çalışanlarına yüksek maaş olarak görmeyenler de var. İşte ben bu tip firmalara kurumsal diğer firmalara ise kurum taklidi yapan firmalar olarak bakıyorum. Bence firmalar varlıklarının asıl sebebinin çalışan insanlardan geldiği anlamalı ve biri gider yenisi gelir mantığından uzaklaşması gerektiğini düşünüyorum.

Hayat kişinin var olmak istediği anda başlar

2007-01-05T14:17:00.000+02:00

İnsanın kendini tanıması gerekir ki yaşamına doğru yön verebilsin. Çoğu zaman bir çıkmaz içerisinde kendi belirsizliğini yaşar. Kimi zaman mutsuzluğumuzun sebeplerini bilmemize rağmen doğru tepkiler vermenin korkusundan yanlışlarımızı katlarız. Oysaki insan vermesi gereken tepkiyi zaten bilir fakat uygulamada bir an düşünür ve çevresel gelişiminin oluşturduğu kişilik çizgisinin sınırlarını, nedense zorlamaktan korkar.

Kişilik çizgisi nedir ki? Zaten kişilik sınırlarını, verilen tavizleri insan kendi yaratmaz mı? Madem bunu yaratan kişinin kendisidir, neden bunları tekrardan şekillendirmekte bu kadar zorluk çeker. Neden korkarak hareket ederiz neler korkularımızı oluşturur? İşte hayatı sorgulamak bu kadar basitir. Tüm bu soruların kendimizde var olduğunu düşüyorsak. Kişilik çizgisi yaratmada kendimizi ne kadar sıktığımızı kabullenmemiz gerekir.

Kişi, olmak istediği kişilik olmaya çabalar. Çevremizde havada serbestçe uçuşan bilgilerden kendimize hoş gelenleri alır ve bir bütün oluşuturuz. Bu bütün bi süre sonra o kadar sertleşir ki esnetip tekrardan kurmaktan korkarız. İşte bu yıkılmasından kontrolsüzce korktuğumuz bilgi temeli, bizi oluşturan temeldir. Oysaki korku yaratmaya hiç gerek yoktur. İnsan yaşamak istediğini özgürce yaşarsa gerçek benliğini bulabilir.