பகுத்தறிவு

நம்மோடு பேசும் மழை!

2012-02-11T22:08:00.006+05:30

அது ஒரு அனுபவம்!

ஆம் சுவையான அனுபவம்! அனுபவங்கள் தான் நம்மைச் செதுக்கும் சிற்பி! அனுபவங்கள் உளியைப் போன்றது. உளி தரமாக இருந்தால் செதுக்கப்படும் சிற்பம் சிலையாகும். உளி ஒழுங்கற்றிருந்தால் கல் தூளாகுமே ஒழிய சிற்பமாகாது. நல்லனுபவங்கள் நம்மை சிற்பமாக செதுக்குகின்றன.

கேரளாவில் பாலக்காடு அருகே நெல்லியம்பதி என்று ஓரிடம் இருக்கிறது. மலைகளினூடே செல்லும் சாலைகள். சாலையைக் குறுக்கே கடந்து செல்லும் அழகான சிறிய நீர்வீழ்ச்சிகள். நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து கம்பீரமாக நிற்கும் உயர்ந்த மரங்கள். பச்சைப் பசேலெனத் தேயிலைத் தோட்டங்கள் என்று அற்புதமான மலையுச்சி அது.

அந்தப்பகுதி மக்களின் அழகான ஊட்டி. அன்றொரு ஓணம் பண்டிகையின் போது அந்த இடம் சென்று வர வாய்ப்பு கிடைத்தது. வளைந்து வளைந்து செல்லும் அருமையான

மலைப்பாதையில் மேலே செல்லச்செல்ல அற்புதமான அனுபவம். ஆம், மலை உச்சியின் மேலேயே சேட்டிலைட்டுக்குப் போட்டியாக சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் மேகக்கூட்டம் சேட்டிலைட்டுகள் பார்த்து பொறாமைப்படும் படியாக மலைச்சாலைகளில் இறங்கி நடமாடத்துவங்கியது.

எதிரே குறிப்பிட்ட தூரத்திற்கு என்ன இருக்கிறது என்று தெரியாத அளவிற்கு பனி மூட்டம் சூழ்ந்திருந்தது. இரு சக்கர வாகனத்தில் சென்ற எனது தலையில் தண்ணீர்படலம்! நான் மேகங்களை அனைத்துக் கொண்டு உறவாடினேன். மெல்லிய காற்று சில்லென்று என்னை குளுமைப்படுத்தியது. மேகங்களோடு சேர்ந்து காற்றும் என்னை வரவேற்று, ஒன்றாய்க் கூடித் தழுவிக் கொண்டதாகவே மகிழ்ந்தேன்.

ஆம், நாம் நேசித்தால் அவைகள் நம்மோடு உறவாடும். இயற்கைக்கும் உணச்சிகள் உண்டு. அவைகள் நம்முடன் பேசும். கட்டிக்கொள்ளும். தழுவும். தாலாட்டுப் பாடி உறங்கச்செய்யும். சப்தம் போட்டு எழுப்பும்! அடித்துத் துறத்தும். எல்லாவற்றிர்கும் காரணங்கள் உண்டு. அதனை உணர்ந்து கொள்ளும் பக்குவத்திலிருந்து நாம் வெகு தூரம் வந்துவிட்டோம். இயற்க்கையுடனான உணர்ச்சி ததும்பும் உறவாடலை நாம் மறந்து விட்டோம். அவற்றை அக்ரினையாகப் பார்க்கக் கற்றுக் கொண்டுவிட்டோம்.

ஆனால் இயற்கை என்பது, தாய், தந்தை, சகோதரன், நண்பன், தெய்வம், குறிப்பிட்டுச் சொன்னால் இவை எல்லாமும் நானே என்று கூறும் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர்.

உச்சிமலை சென்று செங்குத்துப் பாறையின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருக்கும் போதும் அந்த மேகங்கள் என்னை விடவில்லை. முகத்தோடு ஒட்டி உரசி விளையாடிச் சென்றது. காற்றில் அவற்றை உறிஞ்சிக் குடித்தேன். கைகளால் தொட்டு மகிழ்ந்தேன். ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால் அதள பாதாளம். ஆனால் பயம் வரவில்லை. அவற்றை நேசித்தேன்.

பண்டிகை நாளென்பதால் மனித நடமாட்டமே இல்லாமல் இருந்த அந்த இடத்தில் ராஜாக்களாக விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள் என் நண்பர்கள்! சின்னதும் பெரிதுமாக பல வகையில் குரங்குகள்.

சிறுவயதில் 'கபீஷ்' என்ற பெயரில் சித்திரக்கதையில் படித்துப் பாசத்தின்பாற்பட்ட குரங்குகள் என்றைக்கும் என் குழந்தைப் பருவ நண்பர்களாகவே இருக்கிறார்கள்.

உச்சிப்பாறையின் உச்சியில் இவன் மட்டும் தனியாக இருக்கிறானே என்றெண்ணி அவர்கள் அருகே வந்தனர். என் பைகளின் என்ன வென்று நோட்டம் போட்டனர். முன்னே வந்து என் முகத்தைப் எட்டிப் பார்த்துவிட்டு சுற்றி சுற்றி வட்டமிட்டு வேறு வேலை பார்க்கச் சென்றுவிட்டனர்.

அந்தக் 'கபீஷ்' கள் முகத்தில் எத்தனை மகிழ்ச்சி, எத்தனை ஆர்வம், எத்தனை உற்சாகம், பூமிப்பந்தின் மொத்த ராஜ்ஜியமும் தமக்கே என்கிற ஆனந்தம். அவைகளை அன்புடன் உற்றுப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

பல மணி நேரம் அந்த மலை உச்சியின் அமைதியை ரசித்து விட்டு கிளம்பலானேன். மிக அருகே இருந்தமேகம் இன்னும் குளிர்ந்து மழையாகப் பெய்தது. நனைந்தேன். அந்த ஈரத்தை ரசித்தேன். புறப்படும் நேரத்தில் இன்னும் நெருக்கமாக என்னைத் தழுவிக்கொண்டதாக மகிழ்ந்தேன்.

வானத்தைப் பார்த்து நாக்கை நீட்டி மழை நீரை வாஞ்சையுடன் குடித்தேன். என்னைத் தழுவிக்கொண்ட உன்னோடு நான் என்றும் ஜீவித்திருப்பேன் என்று மனதாரக் கூறிவிட்டு புறப்பட்டேன். மழையோடு காற்றும் கைகோர்த்துக் கொள்ள குளிரில் பற்கள் டைப்படித்தன. வீடு போகும் வரை என்னை மறக்காதே என்று காற்று என்னைக் குளிர்வித்தனுப்பியதாக பூரித்தேன். வீடு சென்றேன். வீடு செல்லும் வரை என்மீது விழுந்த மழையின் துளிகளைத் துடைக்கவில்லை.

அன்று ஒரு வரண்ட நாள். வெறித்த வெள்ளை வானம் சூடாக சுட்டெரித்த தினம்.

இரவு கண்ணயர்ந்த நேரம். வாசலில் அழைப்புமணி சத்தம். வெளி வேலையாகச் சென்ற என் சகோதரர் இரவு தாமதமாக வீடு வந்தார். கதவைத் திறந்து விட்டு உள்ளே சென்று மீண்டும் படுத்துக் கொண்டேன்.

அயர்ந்த உறக்கத்தில் அப்படி ஒரு சப்தம். பலமான காற்று! ஜன்னல் கதவுகள் அடித்துக் கொண்டன. ஜன்னலுக்கு வெளியே இருந்த தகடுகள் மற்றும் தட்டுமுட்டு சாமான்களில் தண்ணீர் தடதடவென விழும் சப்தம். ஆம், திடீரென வெளியே மழை!

விழிப்பு வந்த நிலையில் கூடத்திற்குவந்தேன். அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. வாசற்கதவு பெரிதாகத் திறந்திருந்தது. கூடத்திற்கு வெளியே சென்று பார்த்தால் வாசலில் இரும்புக்கதவு முழுதுமாகத் திறந்திருந்தது. மணியைப்பார்த்தேன். சரியாக ஒன்று! நள்ளிரவில் கதவு திறந்து கிடக்க ஒரு வித பதற்றத்துடன் வீடு முழுவதும் அவசர அவசரமாக சுற்றிப் பார்த்தேன். மழை நீர் விழும் சப்தம் வெளியே இன்னும் கேட்கிறது.

வீட்டுக்குள் யாரும் இல்லை. அரையில் சகோதரர் நன்றாக உறங்கிக்கொண்டிருக்கிறார். அப்போது தான் பொறி தட்டியது. அவர் வரும்போது கதைவைத் திறந்துவிட்ட நான் பூட்டாமல் உள்ளே சென்று விட்டேன். நான் பூட்டுவேன் என்றெண்ணி சகோதரரும் போய் தூங்கிவிட்டார். ஆனால் கதவு திறந்தபடியே இருந்திருக்கிறது. முன்னிரவு தாண்டி நள்ளிரவும்!

அவசரமாக ஓடிச்சென்று வாசற்கதவைப் பூட்டி, கூடத்தின் கதவையும் நன்றாகப் பூட்டிவிட்டு உள்ளே சென்றேன். அப்படா என மனது சமாதானம் அடைந்தது.

பூட்டிய வீட்டிலேயே ஆட்டயைப் போடுபவர்கள் ரோட்டுமேலிருக்கும் ஒரு வீடு, வாசல் திறந்து வா வா எனக் கூப்பிட்டால்...!

நல்ல வேளை அப்படி ஏதும் நடப்பதற்குள் மழை வந்து எழுப்பியது என்றெண்ணினேன்.

ஆமாம், மழை எங்கே?

வெளியே இப்போது தண்ணீர் சொட்டுச் சொட்டாக விழுந்து கொண்டிருக்கும் சப்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.

காற்றில்லை! முழுவதும் அமைதியான சூழல்! ஜன்னல் வழியாக எட்டிப்பார்த்தேன்!

அதே வரண்ட வானம்!

யார் என்னை எல்லாவற்றிலும் காண்கிறானோ, என்னிடம் எல்லாவற்றையும் காண்கிறானோ, அவன் என் பார்வையிலிருந்து மறைவதில்லை. நானும் அவனது பார்வையிலிருந்து மறைவதில்லை!

- பகவான் ஸ்ரீ க்ருஷ்ணர்!

கிறிஸ்தவ மாதா!

2012-02-09T11:59:00.000+05:30

இந்தியாவை கிறிஸ்தவ நாடாக மாற்றுவதே லட்சியம்!

கொஞ்சம் டைம்பாஸ்!

2012-02-08T23:41:00.002+05:30

அண்ணே! நாங்க குடிக்க வெச்சிருக்கறதே அந்த ஒரு க்ளாஸ் கஞ்சி தான்னே! அதையாவது மிச்சம் வைங்க ரவுல் வின்ஸி அண்ணே!

இப்படியெல்லாம் சீன் போட்றதுக்கு எங்க எங்க தல எவ்ளவோ மேல் (Male)!

தல போல வருமா!

கீதோபதேசம் - சத்துவம், ரஜோ, தமோ!

2012-02-06T07:54:00.002+05:30

அர்ஜுனன் கேட்கிறான்:

க்ருஷ்ணா! சாஸ்திர விதிகளை மீறி - ஆனால் அக்கறையோடு வேள்வி செய்தோர்க்கு எந்த நிலை கிடைக்கிறது? 'சத்துவம்' என்ற தூய நிலையா 'ரஜோ' என்ற ஆசை நிலையா? 'தமோ' என்ற மயக்க நிலையா?

ஸ்ரீ பகவான் சொல்கிறார்:

அர்ஜுனா! உயிர்களுக்கு இயற்கையாக சாத்விகி, ராஜஸி, தாமசி என்ற மூன்று வைகையான நம்பிக்கை உண்டாகிறது. அதை விளக்குகிறேன் கேள்.

பாரத குமாரா! ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவரது இயல்பினைப் பொறுத்தவாறு நம்பிக்கை உண்டாகிறது. மனிதன் நம்பிக்கையிலே நிலைத்தவன். சத்துவம் என்ற தூய்மையில் ஒருவன் நம்பிக்கை வைத்தால், அவன் அவ்வாறே ஆகிறான். அப்படியே ஆசையிலோ, மயக்கத்திலோ நம்பிக்கை வைத்தால் அவ்வண்ணமே மாறுகிறான்.

தூய நம்பிக்கை (சத்துவம்) உள்ளவர்கள் மூலமான என்னையே வழிபடுகிறார்கள். ஆசையில் (ரஜொ) நம்பிக்கை வைத்தவர்கள் குட்டித் தேவதைகளையும், அரக்கர்களையும், வழிபடுகிறார்கள். மயக்க (தமோ) குணம் உள்ளவர்கள் மூதாதையர்களையும் பூதங்களையும் பேய்களையும் வணங்குகிறார்கள்.

சாஸ்திரத்தில் இல்லாத கடுமையான தவத்தை சிலர் மேற்கொள்கிறார்கள். ஆடம்பரமும் ஆணவமும் அவர்கள் தலையைச் சுற்றி அடிக்கின்றன. அவர்கள் செய்யும் தவத்தால் தங்கள் உடலையும் வருத்திக் கொள்கிறார்கள். அந்த உடலுக்குள் இருக்கும் என்னையும் துன்புறுத்துகிறார்கள். அவர்கள் அரக்க குணம் உள்ளவர்கள்.

அர்ஜுனா கேள்!

எல்லோருக்கும் பிரியமான உணவு மூன்று வகையாகும். அப்படியே யாகமும் தபனமும் கூட மூன்று வகைப்படும். அந்த பேதத்தைக் கூறுகிறேன் கேள்.

ஆயுளை வளர்ப்பது, மன வலிமை உடல் வலிமை தருவது, நோய் தராதது, சுகத்தை வளர்ப்பது, சாறுடன் கூடியது, குழம்பாக உள்ளது, நெய்ச்சத்து கலந்தது, மனதுக்கும் சுகம் அளிப்பது, இந்த வகையான உனவுதான் சாத்வீகம் என்று சொல்லப்படும். முதற்குணம் படைத்தவர்களுக்குப் பிடித்தமானது.

கசப்பானது, புளிப்பானது, உப்பு முகுந்தது, உலர்ந்தது, அதிகச் சூடானது, காரம் மிகுந்தது, பசியெடுக்காமல் செய்வது, குடல் எரிச்சலை உண்டு பண்ணுவது இந்த வகை உணவுதான், ராஜஸகுணம் என்னும் இரண்டாவது குணம் படைத்தவர்களுக்குப் பிடித்தமானதாக இருக்கிறது. இவ்வகை உணவுப்பழக்கம் துன்பம், கவலை நோய்களைத் தரக்கூடியது.

வேகாதது, பழையது, குழம்பில்லாமல் வற்றிப் போவது, கெட்ட நாற்றம் அடிப்பது, முன்பு சாப்பிட்டு மிச்சம் வைத்தது, அசுத்தமானது - இந்த வகை உணவு தாமச குணம் என்னும் மூன்றாவது குணம் படைத்தவர்கள் விரும்பும் உணவாகும்.

அது போலவே அர்ஜுனா யாகத்திலும் மூன்று குணங்கள் உண்டு. அவற்றைச் சொல்கிறேன் கேள்!

எந்த வித லாபத்தையும் கருதாமல் சாஸ்திரம் காட்டும் சரியான வழியில் 'இது என் கடமை. ஆகவே இந்த யாகத்தைச் செய்கிறேன்' என்று செய்யும், யாகத்துக்கு "சாத்வீகம்" எனப் பெயர்.

ஏதாவது கிடைக்கும் என்றோ, அல்லது ஊரார் மதிப்பதற்காகவோ எந்த யாகத்தையும் செய்வதன் பெயர் "ராஜஸம்".

சாஸ்திர நெறி தவறி - அன்னதானம் செய்யாமல் - மந்திரங்களை உச்சரிக்காமல், தட்சணை வைக்காமல் - அக்கறையோ நம்பிக்கையோ இல்லாமல் செய்யப்படும் யாகத்தின் பெயர், "தாமசம்".

அர்ஜுனா! அவ்வாறே இனி உடல், வாக்கு, மனம் மூன்றாலும் செய்யப்படும் தவத்தை விவரிக்கிறேன் கேள்!

தூயகுணம் படைத்தோர், ஆச்சரியார்கள், ஞானிகள் ஆகியோரைப் பூஜித்தல்; புனித நீராடி உடல் சுத்தம் செய்தல்; நேர்மையைக் கடைப் பிடித்தல்; பிரம்மச்சரியத்தைக் (கடுமையான ஒழுக்கம்) கைக்கொள்ளுதல் அகிம்சையைப் பின்பற்றல் இவைகள் யாவும் சரீரத்தால் செய்யப்படும் தவமுறைகள் ஆகும்.

யாரையும் புண்படுத்தாத சொல்வன்மை; உண்மையையே உரைத்தல்; நல்லதையே கூறுதல்; கனிவாக உரைத்தல் வேதம் ஓதுதல் - இவை வாக்கினால் செய்யப்படும் தவமுறைகளாகும்.

தெளிந்த உள்ளம்; பரம சாதுவாக இருத்தல்; மௌனத்தையே தாய்மொழியாகக் கொள்ளுதல்; மனத்தைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருத்தல்; ஆத்மாவைத் தவிர ஒன்றை நினையாதிருத்தல் - இவை மனத்தினால் செய்யப்படும் தவமுறைகளாகும்.

இவற்றில் பலனை விரும்பாத சுயநலமற்ற நம்பிக்கை மிகுந்த முதல் தவம் சாத்வீகத் தவம்.

ஊரார் மதிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், மரியாதை கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்க்காகவும், தன் பெருமை வெளிப்பட வேண்டியும் செய்யும் தவம் ராஜஸ தவமாகும்.

காரணம் இல்லாமலும், தேவை இல்லாமலும் பிடிவாதமாகவு, தன்னை வருத்திக் கொண்டு செய்யும் தவமும் மற்றவர்களை ஒழிப்பதற்காகச் செய்யப்படும் தவமும், தாமசத் தவமாகும்.

அர்ஜுனா! இவற்றில் உயர்ந்தவை எதுவோ அதையே நீ செய்வாய்!

- பகவான் ஸ்ரீக்ருஷ்ணர்.

பாரத தேசத்தின் பலம் வாய்ந்த இளைஞர்கள்!

2012-02-02T04:00:00.004+05:30

சுவாமி விவேகானந்தர்!

(நடுவில்)

நரேந்திர மோடி!

(இடது)

ஐயா விஜயகாந்து, இது சினிமா ஷூட்டிங் இல்லை!

2012-02-01T22:32:00.002+05:30

எதிர் கட்சித் தலைவர் விஜயகாந்த் சட்டசபையை சினிமா படப்பிடிப்பு என்று நினைத்து விட்டார் போலிருக்கிறது! நாக்கை மடித்துக் கொண்டு வசனம் பேசுகிறார். அருகே சுவர் இருந்தால் ஒரு காலை அதன் மீது வைத்துத் தாவி அதிமுக காருக்கு உதை விட்டிருப்பாரோ என்னமோ!

ஐயா விஜயகாந்து, ஏதோ கருனாநிதி மீண்டும் வந்துவிடக்கூடாதே என்கிற ஒரே காரணத்திற்காகத்தான் தேங்காய் மூடி கட்சியாக இருந்த உங்களுக்கு மக்கள் ஓட்டுப் போட்டு பிரதான எதிர் கட்சி ஆக்கியிருக்கிறார்கள். அதை மறந்து இடம் பொருள் தெரியாமல் ஒரு ரௌடியைப் போன்ற பாவனையுடன் சட்டசபையில் நடந்து கொள்கிறீர்களே!

சட்டசபையில் கேமிரா இருப்பது நடவடிக்கைகளைப் பதிவு செய்யத்தான் என்று இவருக்கு யாராவது சொல்லுங்கப்பு! ஷூட்டிங்னு நெனச்சு ரொம்பத்தான் உணர்ச்சி வசப்படப் போறாரு!

செடிகள் முளைத்தால் பிடுங்கி எறியுங்கள்!

2012-01-31T22:49:00.004+05:30

பல கோயில்களில், மதிற்சுவர்களில், கோபுரம், மற்றும் விமானத்தின் மேலேயே செடிகள் வளர்ந்திருப்பதைக் காணலாம். பறவைகளின் எச்சம், அவற்றின் மீது படுகையில், கொஞ்சம் ஈரப்பதம் இருந்தாலே போதும், அது பரவி விருஷம் ஆகிவிடும். சிறியதாகவே இருக்கையில் வேரோடு எடுத்துவிட வில்லையென்றால், அது அந்த கட்டிடத்தையே பெயர்த்துவிடும் அபாயம் உண்டு.

இன்று சிதிலமடைந்து காணப்படும் பல்லாயிரக்கணக்கான கோயில்கள் அஸ்திவாரம் பழுதானதாலோ, கட்டிடம் கட்டியதின் தவறாலோ பழுதடையவில்லை. மாறாக, கவனியாமையும், மரங்கள் வளர்ந்ததுமே சிதிலமடைந்ததற்கான காரணங்களாகும். தான் செல்லும் கோயில்களில் முளைக்கும் சிறிய செடிகளை அகற்றுவதை தம் பணியாகவே கொண்டார் 'அப்பர் பெருமான் அன்பதி' என்பதை அவர்தம் கையில் கொண்டிருந்த உழவாரக் கரண்டியால் நாம் அறிகிறோம்.

கருங்கற்களால் கோயில் அமைந்தது என்றால், கற்களைப் புரட்டிவிட்டு, செடிகளை மரங்களை அகற்றிவிடலாம். ஆனால் செங்கல் கட்டுமானங்களில் வளர்ந்துவிடும் செடிகளை அகற்றுவதில், சிதிலமடைதல் அதிகமாகும் அபாயம் உண்டு.

திருக்கோயில் மீது வளரும் செடிகளை எவ்வாறு அகற்ற வேண்டும் என்பதையும், அவற்றின் அவசியத்தையும், முற்காலம் தொட்டே நமது முன்னோர்கள் கற்களில் பதிந்துள்ளார்கள் என்கிற செய்தி தெரியுமா?

திருச்சிராப்பள்ளி அருகே அமைந்துள்ள அன்பில் கிராமத்திலுள்ள நம்பியப்ப ஸ்வாமி கோயில் மற்றும் ஆச்சிராமவல்லியம்மன் கோயில்களில் காணப்படும் அக்கல்வெட்டுக்களின் வாசகங்கள் இதோ:

1. " ஸ்வஸ்திஸ்ரீ விஜயாப்யுதய சாலிவாகன சகாப்தம் வருடம் 1797 கலியுகாதி வருடம் 4976 இதற்குச் சரியான தமிழ் பவ வருடம் ஆவணி மீ 31உ அம்பலூற் ஆசறாமவல்லியம்மனங் கோவில் நம்பியப்ப சுவாமி கோவில் திருப்பணி வேலை பலபேற்வாணுயிற் ஆயிரத்தலவற் உபயம் இந்த திருப்பணியிற் செடிகள் முளைத்தால் கண்ட பேற்கள் பிடுங்கி சுண்ணாம்பு வெல்லமும் சேர்த்துப் பூசவும்."

2. "யிந்த திருப்பணியில் செடிகள் முளைத்தால் கண்ட பேர்கள் பிடுங்கி வேரை நசுக்கி சுண்ணாம்பு வெல்லம் சேத்து அந்தயிடத்தில் பூசவும், யிந்த படிக்கி ஆச்சிறாமவல்லி உத்தரவு. உ"

மேற்காணும் வாக்கியங்களில் எழுத்துப் பிழைகள் இருப்பது பொதுவாகவே பல கல்வெட்டுக்களில் காண்பதே. கல்வெட்டு அடிப்பவர்கள் புலவர்களோ, தமிழ் அறிஞர்களோ அல்லர். அவர்கள் தம் தலைவர் அல்லது அரசரின் கூற்றையே கல்லில் வடிக்கின்றனர். இன்றைய ஷிமீணீனீஹீ ஷ்க்ஷீவீமீமீஷீஉ போல்!

எனவே எழுத்துப் பிழைகள் வருவது சகஜம். ஆனால் கருத்து பிழை இல்லையே! செடிகள் முளைத்தால் உடனே பிடுங்கி, சுண்ணாம்பு வெல்லம் வைத்து பூசவேண்டும் என்று சொல்வது, அந்த மதிலையோ, விமானத்தையோ, கோபுரத்தையோ காப்பாற்ற வேண்டும் என்கிற நற்சிந்தனையாலேயே!

இன்று உழவாரப்பணியில் தமிழகத்திலேயே சுமார் 600 க்கும் மேற்பட்ட நற்பணி மன்றங்கள் ஈடுபட்டுள்ளன. அதைப் போலவே அரசு சார்ந்த அறநிலையப் பணியாளர்களும், விளையும் செடிகளை முளையிலேயே கிள்ளி எறிய வேண்டும் என்கிற சிந்தனையைக் கொள்தல், பெரும் சேதங்களிலிருந்து கோயிலைக் காப்பதற்கு வழிவகுக்கும்.

அப்படி மரங்கள் வெட்டுவதற்க்கு ஈடாக மரங்கள் வளர்க்க வேண்டும் என்றால் கோயிலைச் சுற்றி அழகிய நந்தவனம் அமைத்து ஆண்டவனுக்கு படைக்க வேண்டிய மலர்ச் செடிகளையும், ஆமணக்கு, கொன்றை, வில்வம், பாரிஜாதம், இலுப்பை போன்ற பயன்மிகு மரங்களை வளர்க்கலாமே?

மரங்கள் வளர வேண்டியது, கோயிலைச் சுற்றி, கோயில் மேல் அல்ல.

இவ்வாறு அனைவரும் மரங்களைச் சரியான இடத்தில் வளர்க்கும் அரிய பணியினை மேற்கொண்டால், நமது பண்பாட்டு கலைச் சிறப்பை வெளிப்படுத்தும் திருக்கோயில்கள் நீண்ட காலம் நிலைத்து நிற்கும்.

- கி. ஸ்ரீதரன்

(தமிழக அரசு தொல்லியல் துறை கண்காணிப்பாளர் பணி நிறைவு)

நன்றி: யாளி - ரீச் ஃபவுண்டேஷன்!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

நண்பர்களே! எங்கேனும் கோவில் சுவற்றிலோ கோபுரத்திலோ செடியோ, மரமோ முளைப்பதைப் பார்த்தால் உடனே அகற்றுவோம்! பழமையான கோவிலைக் காப்போம்!

அதன் பெயர் செக்யூலரிசம்!

2012-01-21T23:45:00.003+05:30

"அக்னி, கடன், பகை இதையெல்லாம் முழுவதுமாக தீர்க்காமல் மிச்சம் வைத்தால் மீண்டும் வளர்ந்துவிடும்"

- துக்ளக் ஆண்டுவிழாவில் திரு.சோ பேசியது!

இதை தொலைக்காட்சியில் பார்த்த போது எனக்கு சாணக்கியர் வாழ்வில் நடந்த சம்பவம் பற்றி பற்றிப் படித்தது தான் ஞாபகம் வந்தது.

ஒரு நாள் விஷ்ணுகுப்தன் அதாவது சாணக்கியர் ஒரு சிறிய காட்டின் ஒற்றையடிப் பாதையில் நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தார்.

பாதையில் இருந்த ஒரு சிறிய செடி தடுக்கி தடுமாறி விட்டார். கீழே சாய்ந்த அவர் சமாளித்து எழுந்து நின்றார்.

தன்னைத் தடுக்கிய செடியைத் திரும்பிப் பார்த்தார். உடனே குனிந்து செடியைச் சுற்றி இருந்த மண்ணைத் தோண்டி செடியை வேறோடு பிடுங்கி தூர வீசினார்.

எதிரே வந்து கொண்டிருந்த ஒரு இளைஞன் சாணக்கியரின் செயலை நின்று கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். சாணக்கியர் செடியை தூர எறிந்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினான். அப்பொழுது அந்த இளைஞன் அருகே வந்து சாணக்கியரிடம் கேட்டான், 'ஐயா நீங்கள் தவறாக எடுத்துக் கொள்ளாமல் இருந்தால் உங்களை ஒன்று கேட்க விரும்புகிறேன்'

'தாராளமாக என்ன வேண்டுமானாலும் கேள் இளைஞனே' என்றார் சாணக்கியர்

'ஐயா, உங்களை ஒரு சிறு புல்செடி தடுக்கியது. மற்றவர்கள் அந்தப் புல் செடியை ஒரு பொருட்டாகப் பார்க்காமல் சென்றுகொண்டிருக்கும் போது நீங்கள் மட்டும் குனிந்து சிரமப்பட்டு அதை வேருடன் களைந்து எறிந்தீர்கள். ஏன் அப்படிச் செய்தீர்கள் என்று தெரிந்து கொள்ள ஆவலாக உள்ளேன். நான் கேட்டதில் தவறு இருந்தால் என்னை மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்' என்றான் அந்த இளைஞன்.

சாணக்கியர் அவனை உற்றுப் பார்த்து அவன் முதுகில் தட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டே கூறினார், 'இளைஞனே, எதிரிகளுடன் போரிட்டு வெல்லும் பொழுது அவர்களை மிச்சமில்லாமல் அழித்து விட வேண்டும். எதிரிகளும், கடனும், நெருப்பும், சிறுது மிச்சம் இருந்தால் கூட வளர்ந்து கொண்டே போகும். ஒரு நாள் அவை நம்மையே அழித்து விடக்கூடும். ஆகையால் முழுமையாக அவைகளை அழிக்க வேண்டும். இந்தச் செடி என்னைத் தடுக்கியதால் எனக்கு எதிரியாகிறது. ஆகையால் அதை வேரோடு களைந்தெரிந்தேன்' என்றார்.

இதைக் கேட்ட இளைஞனின் கண்கள் பிரமிப்பில் அகல விரிந்தன. அவன் சாணக்கியரைப் பார்த்துக் கூறினான், 'அன்றாட வாழ்க்கையின் சிறுசிறு நிகழ்வுகளுக்குப் பின்னால் கூட இவ்வளவு பெரிய விஷயங்கள் உள்ளடங்கி இருக்கிறதென்பதை நீங்கள் விளக்கும் போது பெரிய பாடமாக இருக்கிறது. நான் உங்கள் சீடனாக விரும்புகிறேன். என்னை தங்களின் சீடனாக ஏற்று எனக்கு வித்யைகளைக் கற்றுக்கொடுங்கள்' என்றான்.

அந்த இளைஞனை மனமாறச் சீடனாக ஏற்று அவனுக்கு எல்லாக் கலைகளையும் கற்றுக் கொடுத்தார். அந்த இளைஞனைக் கொண்டே தன்னை அவமதித்த அரசன் தனநந்தனை தோற்கடித்து அவனை நாடாளும் அரசனாக ஆக்கினார்.

அந்த இளைஞன் தான் 'சந்திரகுப்த மௌரியன்'. மௌரியவம்சத்தின் முதல் அரசன்.

"எதிரிகளுடன் போரிட்டு வெல்லும் பொழுது அவர்களை மிச்சமில்லாமல் அழித்து விட வேண்டும். எதிரிகளும், கடனும், நெருப்பும், சிறிது மிச்சம் இருந்தால் கூட வளர்ந்து கொண்டே போகும். ஒரு நாள் அவை நம்மையே அழித்து விடக்கூடும்" - சாணக்கியரின் இந்த மந்திர வரிகளை பிற்காலத்தில் வந்த ஹிந்து அரசர்கள் கண்டுகொள்ளாமல், தோற்றுப் போன எதிரி ராஜாக்களை மன்னித்து விடும் பெரியமனசு காட்டியதால் பின்னாட்களில் கொலைவெறியோடு மிச்சமில்லாமல் அழிக்கும் குணம் படைத்த முகலாயர்களிடம் தோற்று அடிமையானார்கள்.

அதன் விளைவுகளை இன்றும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அதன் பெயர் - செயூலரிசம்!

வீடியோவில் கொஞ்சம்!

பசு என்கிற வளர்ப்புத் தாய்!

2012-01-15T19:48:00.011+05:30

அதிகாலையின் அயர்ந்த தூக்கத்திலிருந்தேன். வழக்கம் போல என்னை எழுப்பினார் பால்காரர். அதிகாலையில் கதவில் கட்டியிருக்கும் பையை தோண்டி தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் பால்கவர்களை பத்திரமாக சமயற்கட்டில் கொண்டு வைப்பது ஒரு மகத்தான வேலை.

காரணம் நாம் மறந்துவிட்டால் போச்சு பூனை பசியாறிவிடும். பூனை எப்படி பசியாறலாம், கன்றுக்குட்டிக்கே கொடுக்காமல் அல்லவா பசுவின் பாலை நாம் பறித்துக் குடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்? குறுக்கே பூனை வந்தால் விட்டுவிடுவோமா என்ன?

பாலுக்கு ஏங்கும் பூனை பாவம் தான். ஆனால் எறும்புக்கும், காக்கைக்கும், பூனைக்கும் ருசியாகப் பசியாற உணவளித்துவிட்டு உண்டு வாழ நாம் என்ன சங்ககாலத்திலா இருக்கிறோம்.

இது க்ளோபளைசேஷன் காலம். அடுத்தவர் வயிற்றிலிருக்கும் உணவைக்கூட பிடுங்கித் தின்று ஏப்பம் விடும் காலம். ஜீவகாருண்யத்திற்கெல்லாம் இங்கே இடமுண்டா என்ன?

பூனைக்கு ஜீவகாருண்யம் காட்டாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, பசு ஈன்ற கன்றுக்குட்டிக்காவது நாம் ஜீவகாருண்யம் காட்டியே ஆக வேண்டும். நாம் எதையும் பெரிதாகச் செய்யவேண்டியதில்லை. பசு தன் குட்டிக்கென சுரக்கும் பாலை சொட்டுவிடாமல் கறந்து வடிகட்டி குடித்துவிடாமல் அதற்கும் கொஞ்சம் மிச்சம் வைத்தால் அதுவே நாம் கன்றுக்கு ஈனும் ஜீவ காருண்யம். சகோதரர்கள் இருவர் தாய்ப்பாலை பங்கிட்டுக் கொள்வதைப் போல மனிதர்களுக்கெல்லாம் இரண்டாம் தாயாக விளங்கும் பசுவின் பாலை அதன் குட்டியோடு நாம் பங்கிட்டுக் குடிக்க வேண்டும். அதுதான் தர்மம்.

ஆனால் வீட்டுக்கதவில் பால்போட்டுச் செல்பவரிடம் இந்தக் கவரிலிருக்கும் பால் எந்தப் பசுவோடது? அந்தப் பசுவின் கன்றுக்குக் கொஞ்சம் பால் மிஞ்சியதா? என்றெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருக்க முடியுமா? ஏதோ ஒரு பசு இன்றைக்கு நமக்கு பால் கொடுத்திருக்கிறது. அந்த பசு மாதா வாழ்க என எண்ணிக்கொண்டு அந்த நாள் டீ காபி குடிக்க வேண்டியது தான்.

சிறுவயதிலிருந்தே பசுக்களை அருகிலிருந்து பார்த்து வளர்ந்ததால் என்னையறியாமல் பசுவென்றால் ஒரு பாசம்.

மதுரை மாநகரில் வாசம் செய்த காலத்தில், காலையும் மாலையும் பசுவைத் தெருவில் கட்டி சுடச்சுட பால் கரந்து தருவார்கள். 100, 200 அரைலிட்டர் ஒரு லிட்டர் என சின்னச் சின்ன அளவைகளில் அளந்து ஊத்துவார்கள். இப்பொழுதெல்லாம் கவர்ப்பால், காலையில் கதவில் தொங்கும் பையிலோ டப்பாவிலோ வந்து விழுந்துவிடுகிறது.

பள்ளிக்காலங்களில் எங்கள் பக்கத்து வீட்டில் மாடு வளர்ப்பார்கள். 10, 12 பசுமாடுகள் அதே அளவு எருமைகளும் வளர்க்கப்பட்டன. வீட்டு வாசற்படியில் உட்கார்ந்து கொண்டு அவைகளின் நடவடிக்கைகளைப் பார்ப்பதே ஒரு அழகான அனுபவம்.

பசுக்கள் வைக்கோலைத் தின்பதும் அதனை ஆரஅமர அசைப்போட்டு கொண்டிருபதையும் அருகேயே இருந்து பார்ப்பதும் நேரம்போவதே தெரியாமல் இருந்தது. மாட்டுக்காரர் பால்கறந்து விட்டு மிச்சத்தை குடிக்க அதன் கன்றை அவிழ்த்து விடுவார். அது ஓடிவந்து மிச்சம் மீதிப்பாலை முட்டி முட்டி குடிப்பதும் அதன் தாய் நக்கிக்கொடுத்து உறவாடுவதும் ஒரு ரம்யமான அழகு.

எங்கள் வீட்டு வாசலிலேயே மாடு சாணியும் போடும், மூத்திரமும் கொட்டும். அப்போதெல்லாம் யாரும் சண்டைக்குப் போக மாட்டார்கள். சட்டம் பேச மாட்டார்கள். சானத்தை அப்படியே கையிலெடுத்து தண்ணீரில் கரைத்து வாசல் தெளித்து விட்டு பசுவைத் தொட்டு கும்பிட்டுச் சென்றுவிடுவார்கள்.

மாடு சினைபிடித்தால் அதன் பின்பக்கத்திலிருந்து நீர் வடியும். ஒருவித வாடை வந்து கொண்டே இருக்கும். இந்த மாட்டிற்குள்ளே என்ன நடக்கிறது என்று அறிய பள்ளிநேரம் போக மீதி நேரமெல்லாம் அந்த மாட்டையே உற்றுப்பார்த்துக் கொண்டிருப்பேன். ஒரு நாள் மாடு வித்தியாசமாக சப்தமெழுப்பும். கால்கள் அகலவிரியும். பின்பகுதியிலிருந்து பொத்தென்று நீர் கொட்டும். பின்னாடியே ஏதோ ஒன்று கஷ்டப்பட்டு வெளிவருவதை பதைபதைப்புடன் பார்ப்பேன். அது தலை.

ஆம் சிறிய கன்றுக்குட்டி, எட்டிப் பார்க்கிறது. முதலில் தலை, உடல் பின் வால் என்று மொத்தமும் வெளியே வந்து பொத்தென்று கீழே விழ, தாய்ப் பசு உடனே திரும்பி அதனை முகர்ந்து பார்த்து தலையால் தள்ளி நக்கிக் கொடுத்து அது நிற்க முயலும் போது தாங்கிப் பிடித்து அருகே அழைத்து இருத்திக் கொள்ளும். எத்தனை ரம்யமான தாய்சேய் உறவு. இயற்கையின் அத்தனை படைப்பிலும் உயர்ந்த படைப்பு தாய், அத்தனை உணர்ச்சியிலும் உயர்வான உணர்ச்சி தாய் பாசம்.

என்றைக்காவது ஒரு முறை ஏதாவதொரு பசுவின் கன்று இறந்து போகும். கன்றைக்கானாது பசுத்தாயின் கண்ணோரங்களில் வழியும் கண்ணீர் தாய்ப்பாசத்தின் உணர்ச்சிப்பூர்வ வெளிப்பாடு. வைக்கோல் உண்ணாது, பால் கறக்காது, இரவு உறங்காது ஈனமான சப்தத்தை எழுப்பிக்கொண்டே இருக்கும். அதன் வேதனையைப் போக்க மாட்டுக்காரர் இறந்து போன கன்றின் தோலில் வைக்கோலை திணித்து நிஜக்கன்றுக்குட்டி போலவே பாடம் செய்து, பசுத்தாயின் கண்களில் படுமாறு தூரக்கம்பொன்றில் தொங்க விடுவார். அதனைப் பார்க்கும் பசு தன் கன்று தான் அங்கே இருக்கிறதென்று சமாதானமடைந்து நாளடைவில் துக்கம் மறந்து உணவைத் துய்த்து வாழத் துவங்கும். மனிதத் தாயோ, பசுத்தாயோ பாசத்தில் இருவரும் ஒருவரே என மனம் நெகிழச் செய்யும் பசுவின் உணர்ச்சிகளை அருகேயே இருந்து பார்த்த காலங்கள் வாழ்வில் மறக்க முடியாதவை.

எல்லோருக்கும் தாய்!

சப்தமில்லாத ஒரு உணர்ச்சிப் போதனையை, எல்லா ஜீவராசியிலும் ஒரே உணர்ச்சியாய் இறைவன் இருக்கிறான் என்பதையும் கண் முன்னே காணக்கிடைக்கும் காட்சி அது. இந்தப் பசு என்கிற இரண்டாம் தாயால் மனிதர்கள் என்னவெல்லாம் நன்மை அனுபவிக்கிறார்கள்!

பசு தருவது:- பால், அதனால் நாம் அடையும் பயன், காப்பி, டீ, தையிர், மோர், பால்கோவா, பலவகை மில்க்ஸ்வீட்டுகள். குழந்தைக்கும் கொடுக்க ஏற்றது பசும் பால். சானமும், கோமியமும் கிருமி நாசினி! சானம் எருவாகி சமைத்துச் சாப்பிட உதவுகிறது. சானத்தை இலை தழைகளுடன் சேர்த்து அப்படியே குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு கொட்டி வைத்தால் வயலுக்கு மிகவும் சுத்தமான சத்தான உரம் கிடைக்கிறது.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம், அறுவடை செய்து மிஞ்சிய வைக்கோலை மாடு உணவாக கொள்வதால் பெரிய வயல் கழிவை அதுவே கிரகித்துக் கொள்கிறது. அது மனித சுற்றுச் சூழலுக்கு நன்மையும் கூட. இப்படி மாடு பலவகைகளில் மனித வாழ்க்கையை காக்கிறது.

இப்படிப்பட்ட பசுமாடு நம் வீட்டருகே இருந்தால் அதனை குடும்ப உறுப்பினர் போல பாவித்து பாசம் காட்ட வேண்டாமா? ஆனால் இன்றைய நகர வாழ்க்கையில் அறுவெறுப்புடன் விரட்டுபவர்கள் அல்லவா அதிகரித்து விட்டார்கள். நன்றி கெட்ட ஜீவகாருண்யமில்லாத சக மிருகங்கள் அவர்கள்!

ரெண்டு பால்கவரை உள்ளே வைப்பதற்குள் என்னவெல்லாம் எண்ணங்கள் மனதில் ஓடிவிட்டன.

வெளியே ஏதோ கூச்சல் குழப்பம் கேட்க எட்டிப் பார்த்தேன். பக்கத்து வீட்டு சாஸ்திரிகள் வாசலில் எதிர் விட்டுக்காரருடன் தர்கம் செய்து கொண்டிருந்தார்.

காரணம் சாஸ்திரிகள் வீட்டு வாசலில் பந்தலிட்டு, ஒரு பசு மாடு கட்டிவைக்கப்பட்டிருந்தது தான். வேதபாட சாலை நடத்தும் சாஸ்திரிகளான அவருக்கு வேஷ்டி, புடவை, சொம்பு என நிறைய தானங்கள் அவ்வப்போது கிடைப்பது வழக்கம். அன்று யாரோ ஒரு பசு மாட்டை தானமாகக் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

வீட்டிற்கு வந்த பசுமாடு சாஸ்திரிகள் வீட்டுக் காம்பவுண்டுக்குள் நுழையும் போது சறுக்கலான சிமெண்ட் தரையில் கால் வழுக்கித் தடுமாறி விழுந்து விட்டது. காலில் முறிவு ஏற்பட்டு வலி தாங்க முடியாமல் 'மாங்' என்று கத்திக் கொண்டே இருந்தது. காம்பவுண்டுக்குள் பசுமாடு கஷ்டப்படுவதால் அதனை வீட்டிற்கு வெளியே பந்தல் போட்டு அமர வைத்திருக்கிறார்கள். வலி தாங்காமல் மாடு சப்தமிட்டுக் கொண்டே இருந்தது.

தாய்பால் மறந்த பின் மனிதர்களுக்கு இறக்கும் வரையிலும் பால் கொடுப்பது பசுமாடல்லவா! 'இன்றைக்குச் செத்தால் நாளைக்குப் பால்' என்பார்களே, அப்படி இறந்த பின்னும் பாலூற்றும் வளர்ப்புத் தாய் அல்லவா பசு! அதனால் அதன் வேதனையைப் பார்த்து எல்லோருமே கொஞ்சம் கலங்கித் தான் போனோம்.

கால்நடை மருத்துவருக்கும் சொல்லி அனுப்பி ஆயிற்று. முதல் நாள் இரவு சொன்னால் மறுநாள் மாலை தான் வந்து பார்த்தார். அவர் ரொம்ப பிஸி. தன்னுடைய இயலாமையைக் கூறி வருந்தினார். ஊசி போட்டு மருந்து கரைத்து குடிக்கச் செய்தார். இரவு முழுவதும் மாடு சப்தம் போட்டு மருந்து வேலை செய்தவுடன் அதிகாலை தான் அமைதியாகி இருந்தாள் பசுமாடென்கிற இரண்டாம் தாய்!

மாடு அமைதியாகிவிட எதிர் விட்டுக்காரர் கத்தத் துவங்கிவிட்டார். அவர் வீட்டெதிரே மாட்டை கட்டி வைத்திருப்பதை அவர் விரும்பவில்லையாம்! சாஸ்திர்களுடன் சண்டைக்கு வந்துவிட்டார்.

'மாடு சாணி போடும், மூத்தரம் பெய்யும் அதையெல்லாம் யார்யா சுத்தம்பன்றது..?'

'உங்களுக்கேன் சார் அந்தப் பிரச்சனை, நாங்க பண்ணிக்கிறோம்'

'நீங்க பண்ணிட்டா, நாத்தம் தாங்க முடியாது, கொசு வரும், ஏற்கனவே கொசுத்தொல்லை தாங்க முடியலை, இந்த மாட்டால இன்னும் அதிகமா கொசுவறப்போகுது, மொதல்ல மாட்டைக் கிளப்புங்கய்யா இங்கருந்து...!'

'அதெல்லாம் முடியாது, தோ பாருங்கோ, அது பாவம், ரொம்ப சாது, கால்ல அடிபட்டிருக்கு, அதால எந்திரிச்சு நிக்கக்கூட முடியலை. டாக்டர் நேத்து தான் மருந்து குடுத்துருக்கார். ரெண்டு நாள்ல அது நால்லாயிடும், நாங்களே நல்ல மாட்டுக்காரரைப் பாத்து கொண்டுபோகச் சொல்லி அனுப்பிடுவோம். அதுவரை பொறுத்துக்கோங்க!'

அந்தாள் கேட்கவே இல்லை, சிட்டில மாடு வளர்க்ககூடாதுன்னு ரூல் இருக்கு தெரியும்ல், நான் போலீஸ்ல சொல்லிடுவேன்' என்றெல்லாம் மிரட்டத் துவங்கினார்.

பிறகு எல்லோருமாகச் சேர்ந்து பசு மாட்டின் இயலாமை நிலையை நீண்ட நேரம் பேசிப் புரியவைத்து ஜீவகாருண்யமில்லாத அந்த மிருகத்தை அதன் வீட்டுக்குள் அனுப்பிவைத்தோம்!

அன்றைய நாள் முழுவதும் அந்த மாட்டினருகிலேயே என்னையறியாமல் என் நேரத்தைக் கழித்தேன். நானும் சாஸ்த்திரிகளும் சேர்ந்து அதற்கு வைக்கோல் வாங்கிப் போட்டோம், அவ்வப்பொழுது, வாழைப்பழம், வாழை இலைகள் பறித்து தின்னக் கொடுத்தோம்.

வீட்டிலிருந்து வெளியே வந்து மாடு என்ன செய்கிறதென்று பார்ப்பதில் ஒரு ஆர்வம் இருந்தது. போகும் போது வரும்போதெல்லாம் அதற்குத் தடவிக் கொடுத்துச் சென்றேன். எதையும் எதிர்பாராதது போல அது தன் அசைபோடும் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தது. அவ்வப்போது எழ முயற்சிக்கும், கால் வலித்தால் கொஞ்சம் கத்தும்.

ஓரிருமுறை மருத்துவர் வந்து ஊசி போட்டும் மருந்து கொடுத்தும் ரெண்டு நாட்களில் தானே எழுந்து நின்றது. பசுத்தாய் குணமடைந்தாள்!

பிறகு சாஸ்திரிகள் அவருக்கு தெரிந்த மாடுவளர்ப்பவரிடம் பசுவைத் தாரை வார்த்தார். பிரிய மனமில்லாமல் பிரிந்து போனாள் பசுவென்ற வளர்ப்புத் தாய்!

மறுநாள் காலை, வெளியே ஏதோ கூச்சல்!

அதே எதிர் வீட்டுக்காரர், பால் கவர் போடுபவரிடம் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தார்..

அவர் வீட்டுக்கு அன்று பால் கவர் போட லேட்டானதாம்...!

பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்!

2012-01-14T09:21:00.004+05:30

அன்பர்கள், நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்!

பொங்கலைப் போல அனைவர் வீடுகளிலும் மங்களம் பொங்க இறைவனை பிரார்திக்கிறேன்!

ENJOY THE PONGAL!

பேசும் படங்கள்!

2012-01-11T11:00:00.002+05:30

நன்றி: - ஹிந்து ஜாக்ருதி!

சாணக்கியன் சொல்!

2012-01-10T03:04:00.002+05:30

முட்டாளான மாணவனுக்குப் பாடம் கற்பிப்பதாலும், கெட்டவளான பெண்ணைக் காப்பாற்றுவதாலும் ஒரு அறிவாளி துன்பமடைந்து அவதியுறுகிறான்.

கெட்டவளான மனைவி, ஏமாற்றும் நண்பன், எதிர்த்துப் பேசும் பணியாள், பாம்பு குடியிருகும் வீடு ஆகியவை ஒருவனது மரணத்திற்கே காரணமாகிவிடும்!

ஆபத்து சமயத்தில் உதவுவதற்காகச் செல்வத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். செல்வத்தை விட அதிகமாக, மனைவியைக் காப்பாற்ற வேண்டும். செல்வத்தையும் மனைவியையும் விட அதிகமாக ஒருவன் எக்காலத்திலும் தன்னையே காப்பாறிக்கொள்ள வேண்டும்.

எந்த நாட்டில் ஒருவனை மதிக்கவில்லையோ, அல்லது ஒரு வேலையும் கிடைக்கவில்லையோ அங்கு அவன் குடியிருக்க வேண்டாம். அதே மாதிரி எங்கு ஒருவனுக்குச் சுற்றத்தார் எவருமில்லையோ அல்லது கல்வி கற்க வழியில்லையோ அங்கும் குடியிருக்க வேண்டாம்.

ஒரு இடத்தில் குடியிருப்பதற்கு ஐந்து விஷயங்கள் இன்றையமையாதவைகள். அவைகள், செல்வந்தர்களான வியாபாரிகள், நன்கு படித்த பண்டிதர்கள், நீதி நெறி வழுவாத அரசன், நல்ல மருத்துவர்கள், போதிய நீருள்ள ஆறு ஆகியவை. இவைகள் இல்லாவிட்டால் ஒருவன் ஒருநாள் கூட அந்த இடத்தில் குடியிருக்கக் கூடாது.

ஆழ்ந்த துயரம் வரும் போதும், கடுமையான பஞ்சத்திலும், எதிரிகள் துன்புறுத்தும் பொழுதும், அரசாங்கத்தின் முன்பும், சுடுகாட்ட்லிசும் ஒருவனைத் தவிர்க்காமல், கூடவே அவனுடன் இணைபிரியாமல் எவன் இருக்கிறானோ, அவனே உண்மையான சுற்றமாகும்.

ஒருவனுக்குச் சொன்னபடி கேட்கும் மகனும், வேத தர்மங்களைப் பின்பற்றும் மனைவியும், வேண்டிய அளவு செல்வமும் இருந்தால், அவனுடைய இவ்வுலக வாழ்க்கை சுவர்கத்திற்கு ஈடாகும்.

- மௌரியவம்சம் தோன்றக் காரணமான விஷ்னுகுப்தன் என்ற சாணக்கியர்!

விதுர நீதி - சொர்கத்தை அடைய பத்து வழிகள்!

2012-01-08T14:52:00.003+05:30

அறிவு, ஞானம், வயது, அனுபவம் முதலியவைகளில் பெரியவர்களானவர்கள், எந்தச் சபையில் இல்லையோ அது சபை ஆகாது.

யார் தர்மத்தைச் சொல்லவில்லையோ, அவர்கள் பெரியோர்களாக மாட்டார்கள்.

எதில் சத்தியம் இல்லையோ அது தர்மமாகாது. அந்தச் சத்தியமே கபடத்துடன்கூடி இருந்தால் அது சத்தியமாகாது.

சத்தியம், அடக்கம், சாஸ்திர ஞானம், தேவதை வழிபாடு, குலத்தை மேமைப் படுத்தும் காரியம், ஒழுக்கம், பலம், செல்வம், சூரத்தனம், சமத்காரமாகப் பேசுதல் என்னும் இந்தப் பத்தும், சொர்கத்தை அடையச் செய்யும் காரணங்கள் ஆகும்.

இரவில் சுகமாக வாழத்தேவையானவற்றைப் பகலில் தேடி வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். மழைக்காலத்தில் சுகமாக வாழத் தேவையானவைகளை மற்ற எட்டு மாதங்களில், தயார் செய்து கொள்ல வேண்டும்.

அது போல, முதுமைக்காலத்தில் சுகமாக வாழ்வதற்கு வேண்டியவைகளை இளமைக்காலத்திலேயே தயார் செய்து கொள்ள வேண்டும். ஜன்மாந்திரத்தில், சுகமாக வாழத் தேவையான நற்செயல்கள், தர்மம் , முதலியவைகளை உயிரோடு இருக்கும் வரை செய்ய வேண்டும்.

அதர்மத்தால் சம்பாதிக்கப்பட்ட செல்வத்தால் எந்த தோஷமானது தீர்க்கப்படுகிறதோ, அந்த் தோஷம் தீர்க்கப் படாததாகவே ஆகிறது. அதைத்தவிர இன்னொரு தோஷமும் சேருகிறது.

தர்மமே மிகச்சிறந்த நன்மையை அளிக்கக் கூடியது. பொறுமையே மிகச்சிறந்த அமைதியைக் கொடுக்கும். ஞானமே மிகச்சிறந்த திருப்தியை அளிக்கும். அஹிம்ஸை ஒன்றே எல்லா ஸுகங்களையும் கொடுக்கக் கூடியது.

- மகான் விதுரர்

மருத்துவம் என்கிற மகா கொள்ளை!

2012-01-05T22:00:00.003+05:30

தூத்துக்குடி டாக்டர் சேதுலட்சுமி படுகொலை செய்யப்பட்டதைக் கண்டித்து அரசு மருத்துவர்கள் அனைவரும் ஒரு நாள் வேலைநிறுத்தம் செய்தனர். சக மருத்துவர் படுகொலையில், அனைவரும் வேதனைப்படுவதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஆனால், ஒரு கிளீனிக்கில் நடந்த சம்பவத்தை ஏன் அரசு மருத்துவமனையோடு முடிச்சுப் போட வேண்டும்?

டாக்டர் சேதுலட்சுமி இஎஸ்ஐ மருத்துவமனையின் தலைமை மருத்துவர். ஆனால், அரசு மருத்துவரின் சிகிச்சையில் குறை கூறியோ அல்லது அரசு மருத்துவமனை வளாகத்திலோ இந்தக் கொலை நடந்திருக்கவில்லை. அவர் தனியாக நடத்தி வரும் சுபம் கிளீனிக்கில் நடந்த சம்பவம் இது.

ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணுக்கு நடத்திய அறுவைச் சிகிச்சை; அதன்பின் நேர்ந்த சிக்கல்; அந்தப் பெண்ணின் மரணம்; "பணம் கொண்டு வந்து தரும்வரை மனைவியை பெரிய மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லவில்லை' என்று கொலைக்குற்றவாளி சொல்லும் குற்றச்சாட்டு என அனைத்து விவகாரங்களும் சுபம் கிளீனிக்குடன் தொடர்புடையவை.

மேலும், மனைவியின் மரணத்துக்குக் காரணமான டாக்டரைக் கொலை செய்வதாக கொலையாளி மிரட்டிச் சென்றுள்ளார். அது குறித்து காவல்நிலையத்தில் டாக்டரே புகார் கொடுத்துள்ளார். கொலை மிரட்டல் விடுத்தவரை காவல்துறை கைது செய்திருக்கலாம் அல்லது சமரசம் பேசியிருக்கலாம். மருத்துவ உலகம் முதலில் கண்டிக்க வேண்டியது காவல்துறையைத்தான்.

இவை எல்லாவற்றையும் மறந்துவிட்டு, இறந்துபோன சேதுலட்சுமி இஎஸ்ஐ மருத்துவமனை தலைமை டாக்டர் என்பதை மட்டுமே முன்னிலைப்படுத்தி, அனைத்து அரசு மருத்துவமனைகளையும் ஸ்தம்பிக்கச் செய்வது முறையானதுதானா? நோயாளிகள் வெளியூர்களிலிருந்து வந்து சிகிச்சை பெற வழியில்லாமல் முதியோரும் சிறுவர்களும் பெண்களும் ஆங்காங்கே, காய்ச்சலாலும் வேறு நோயாலும் முடங்கிக் கிடந்த காட்சி பரிதாபகரமானது. தனியாக சுபம் கிளீனிக் நடத்திய அரசு மருத்துவரின் படுகொலையின் துயரத்தை அரசு மருத்துவமனைக்கு வரும் அனைத்து நோயாளிகளின் முதுகிலும் ஏற்றிவிடுவது நியாயமல்ல.

சக மருத்துவரின் படுகொலைக்கு வருந்தும் மருத்துவ உலகம், கொல்கத்தாவில் 90 பேர் இறந்த நாளில் கருப்பு பேட்ஜ் அணிந்து, நோயாளிகளின் மரணத்துக்காகத் தங்கள் வேதனையைத் தெரிவிக்கவில்லை. இந்த 90 பேர் மரணமும் வெறும் ரூ.3 லட்சத்தை மிச்சப்படுத்தப்போய் நேர்ந்த சம்பவம். கீழ் தளத்தில், ஸ்டோர் ரூமுக்கு எதிராக இரவில் இறக்கி வைத்த பஞ்சு மற்றும் மருந்து பெட்டிகளில் ஏற்பட்ட தீயை, ரூ.3 லட்சம் மருந்துகள் என்று கணக்குப் பார்க்காமல் தண்ணீரை ஊற்றியிருந்தால், 90 உயிர்கள் இறந்திருக்க நேர்ந்திருக்காது என்று ஆய்வறிக்கை தெளிவுபடுத்திய பின்னராகிலும், அந்த மருத்துவமனையை மருத்துவ உலகம் கண்டிக்கவில்லை. இந்த நேரத்தில் இவற்றையும் நினைக்கத்தான் வேண்டியிருக்கிறது.

ஒவ்வொரு மருத்துவமனையிலும் அவசர ஊர்திகள் மட்டுமல்ல, அமரர் ஊர்திகளும் இருக்கின்றன. அன்றாடம் யாரோ ஒருவர் இறக்கின்றார். "டாக்டரும் எவ்வளவோ முயற்சி செய்தார்; முடியவில்லை' என்றுதான் உறவினர்கள் இந்தச் சடலங்களை வீட்டுக்குக் கொண்டு செல்கிறார்கள். யாரும் கொலைவெறி கொள்வதில்லை. சில நேர்வுகளில் உறவினர்கள் ஆத்திரம் கொள்கிறார்கள் என்றால், அதற்குக் காரணம் இறந்தவர்களின் மரணத்தைவிட, மருத்துவமனையில் உறவினர்கள் சந்திக்க நேர்ந்த சம்பவங்கள்தான் என்பதை மருத்துவ உலகம் ஏன் சிந்திக்கவில்லை?

புத்தாண்டு நள்ளிரவில் கோவை அரசு மருத்துவமனைக்கு, பைக்கில் விழுந்து காயமடைந்து வந்த இளைஞர் தனக்கு சிகிச்சை அளிக்கவில்லை என்பதற்காகப் பயிற்சி மருத்துவரை அறைந்த சம்பவமும், அதைத் தொடர்ந்து போராட்டமும் நடைபெற்றது. அந்த இளைஞர் குடித்திருந்தார் என்பதும், அவருக்கு சிகிச்சை அளிக்க இயலாது என்பதும் உண்மைதான். ஆனால், அறைகின்ற அளவுக்கு சுயநினைவுடன் இருக்கும் அவருக்கு முதலுதவி செய்திருந்தால் இந்தச் சம்பவம் நடந்திருக்குமா?

"அரை மணி நேரத்துக்கு முன்பாகக் கொண்டுவந்திருந்தால் காப்பாற்றியிருக்கலாம்' என்று டாக்டர் சொல்வதை உறவினர்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். நோயாளியைக் கொண்டு வந்து இரண்டு மணி நேரம் ஆனபிறகும் டாக்டரைக் காணாமல், தேடிப்பிடித்து அழைத்துவந்து சிகிச்சை அளித்த பிறகு நோயாளி இறந்தால், தாமதமான சிகிச்சைதான் மரணத்துக்குக் காரணம் என்று உறவினர்கள் ஆத்திரமடைந்தால், அதை மட்டும் ஏன் மருத்துவ உலகம் ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறது? இத்தகைய தகராறுகள், வன்முறைகள் யாவற்றுக்கும் உயிரிழப்பு காரணம் அல்ல. உயிரிழந்த நோயாளிக்குக் காட்டப்பட்ட அலட்சியம்தான் உறவினர்களின் உணர்வுகளை தீக்கொழுந்தாக்குகிறது.

வேலூர் மாவட்டத் தலைமை அரசு மருத்துவமனையில், காலையில் கையெழுத்துப்போட்டுவிட்டு, பகல் 10 மணிக்கே தினமும் சென்னைக்கு சென்றுகொண்டிருந்த 4 டாக்டர்களை காட்பாடி ரயில்நிலையத்தில் பொதுமக்கள் அடித்து உதைத்து, ரயில்வே போலீஸாரிடம் ஒப்படைத்தார்களே அவர்கள் மீது என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது? அவர்களுக்கு எதிராக மருத்துவ உலகம் ஏன் போராட்டம் நடத்தவில்லை? இதே மருத்துவ உலகின் ஒற்றுமைதானே அவர்களைக் காப்பாற்றி வைத்திருக்கிறது.

மணப்பாறையில் தன் மகனைக் கொண்டு அறுவைச் சிகிச்சை செய்ததாக ஒரு டாக்டர் மீது புகார் எழுந்ததே, அது என்னவாயிற்று? சேலம் அரசு மருத்துவமனையில் கர்ப்பிணி மரணம் தொடர்பாக பெரும் ஆர்ப்பாட்டத்துக்கு பிறகு டாக்டர்கள் குழு விசாரித்ததே, அதன் முடிவு என்ன? எல்லாவற்றுக்கும் ஒரே விடைதான்: "பொய்யான புகார்'. "சாவுக்கு டாக்டரின் சிகிச்சை காரணமல்ல'.

தூத்துக்குடியில் டாக்டர் சேதுலட்சுமியால் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டு இறந்த பெண்மணி பிரசவத்தில் இறக்கவில்லை. ஆறுமாத கர்ப்பிணியான அவருக்கு திடீரென்று வலி ஏற்பட்டபோது, தொடர்ந்து சிகிச்சை அளித்துவந்த மருத்துவரான டாக்டர் சேதுலட்சுமியின் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அங்கே அளித்த சிகிச்சை பலனளிக்காமல் இறந்திருக்கிறார். உடனடியாக வேறு மருத்துவமனைக்கு அந்தப் பெண்மணி அனுப்பப்பட்டிருந்தால் ஒருவேளை பிழைத்திருக்கலாம். ஆனால், பணம் கட்டிவிட்டுத்தான் அபாயகரமான நிலையில் உள்ள நோயாளியை எடுத்துச் செல்ல அனுமதித்திருக்கிறது அந்த மருத்துவமனை என்றால், அதைக் கண்டிக்காமல் இருக்க முடியவில்லையே...

தனது மனைவியின் மரணத்துக்குக் காரணமான டாக்டரைக் கொலை செய்த கணவரை மன்னிக்க முடியாதுதான். அதைத் தீர்மானிக்க காவல்துறையும் நீதிமன்றமும் இருக்கின்றன. அதற்காக வேலை நிறுத்தம் என்ற பெயரில் ஆயிரக்கணக்கான அரசு மருத்துவமனை நோயாளிகளை மருத்துவர்கள் சிகிச்சை அளிக்காமல் தண்டிப்பது என்ன நியாயம்? தங்களது சமுதாயப் பொறுப்பை மறந்துவிட்டு, பணத்துக்காக மட்டுமே இயங்கும் இதயமில்லாத இயந்திரங்களாக மருத்துவர்கள் மாறும்போது அதனால் ஏற்படும் எதிர்வினைகள் தான் இதுபோன்ற சம்பவங்கள். வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபடும் மருத்துவர்கள் ஸ்டெதாஸ்கோப்பைத் தங்கள் இதயத்தில் வைத்துக் கேட்டால், ஒருவேளை அது உண்மை சொல்லும்.

நன்றி:- தினமணி

________________________________________________________________________________

மனிதாபிமானம் குறையும் இடத்தில் போராட்டம் வரத்தான் செய்யும்! மருத்துவம் என்பது மனிதாபிமானமற்ற மகாக்கொள்ளையான பிறகு கொலையும் கலப்பதில் ஆச்சரியம் இல்லையே!

சத்தமில்லாமல் மருத்துவர்கள் எத்தனை பேரைக் கொண்றிருப்பார்களோ???! அத்தனையிலும் இருந்து அவர்கள் தப்பிக்க ஒரே ஆயுதம், உயிர்பயத்திலிருக்கும் நோயாளிகளின் உறவினர்களிடம் 'நோயாளிக்கு என்ன நடந்தாலும் மருத்துவரோ மருத்தவமனையோ பொறுப்பில்லை' என்று எழுதி வாங்கிக்கொள்வதால் தானே!

இந்தியாவில் இரக்கமற்ற தொழிலென்றால் இன்றைய தேதியில் அது மருத்துவம் தான்!

ஒரு நல்ல செய்தி!

2012-01-04T21:52:00.002+05:30

போலி செக்யூலரிசமும் , அளவில்லா மதமாற்றமும் இதே நிலைமையில் தொடர்ந்தால் 'உடையும் இந்தியா' என்று எச்சரிக்க வந்திருக்கும் புத்தகம்!

ஆரியர் திராவிடர் என்கிற கட்டுக்கதைகளை , அதன் மூலமாக பிரிவினை வாதத்தை , எப்படியெல்லாம் திராவிடம் பேசுபவர்கள் வளர்த்தார்கள், இந்திய ஒருமைப்பாட்டை கேள்விக்குறியாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள், அதன் மூலமாக நாளை என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதை எச்சரிக்கும் புத்தகம்!

பதில் சொல்லப்போகிறவர்கள் யார்?

உடையுமா இந்தியா?

கீதோபதேசம் - பிரம்மம் என்பது எது?

2012-01-01T19:59:00.001+05:30

அர்ஜுனன் சொன்னது..

மனிதரில் சிறந்தவனே! பிரம்மம் என்பது எது? அத்யாத்மம் என்றால் என்ன? கர்மம் என்பது யாது? அதிபூதம் என்றும் அதிதைவதம் என்றும் சொல்லப்படுபவை யாவை?

மதுசூதனா! இந்த உடலில் அதியக்ஞம் என்பது யாது? எவ்வாறு உள்ளது? மேலும் மனம் ஒரு நிலைப்பட்டவர்கள் தங்கள் மரணகாலத்தில் உன்னை எவ்வாறு அறிந்து கொள்வது?

வீரர்களுள் சிறந்தவனான அர்ஜுனா! கேள்!

பிரம்மம் என்பது அழிவற்றது. எல்லாவற்றிலும் மேலானது. அதன் சிறப்பான இயல்புகளை அறிந்து கொள்ளுதல் ஆன்மீக ஞானம் எனப்படுகிறது. உயிர்களை உண்டு பண்ணி நிலைத்திருக்கச் செய்வதாகிய வேள்வியே கர்மம் எனப்படுகிறது.

உத்தமனே! அதிபூதம் என்பது அழியும் பொருள் என்று சொல்லப்படுகிறது. அழியக்கூடிய இயல்பைப் பற்றியது. புருஷன் அல்லது ஆன்மாதான் அதிதைவம் எனப்படும். இந்த உடலில் அதியக்ஞம் என்பது நானேதான்!

மரண காலத்தில் எவன் ஒருவன் என்னையே நினைத்து உடலைப் பிரிந்து செல்லுகிறானோ, அவன் என்னையே வந்தடைகிறான். இதில் சிறிதளவும் சந்தேகம் கிடையாது.

குந்தியின் மகனே! எவன் ஒருவன் இந்த உடலைவிட்டு நீங்கும் பொழுது எந்தப் பொருளைப் பற்றி எண்ணிக் கொண்டே இறக்கிறானோ, அவன் அதைப் பற்றி இடைவிடாமல் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த காரணத்தால் அதனிடத்தில் தான் சென்றடைகிறான்.

எனவே பார்த்தா..! எப்பொழுதும் நீ என்னை சிந்தித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும், அன்றியும் போர் புரிய வேண்டும். உன் மனத்தையும், புத்தியையும் என்னிடத்திலேயே நீ நிலை நிறுத்தினால் சந்தேகம் இன்றி என்னை வந்தடைவாய்.

பார்த்தா! இவ்வகையிலான இடைவிடாத பயிற்சியால், மனதை வேறொன்றின் மீதும் செலுத்தாமல் உறுதியுடன் நிலைத்திருக்கும் சித்தத்துடன், ஒளிமயமான பரம்பொருளை யார் தியானிக்கிறானோ அவன் அவரையே அடைகிறான்.

எல்லாவற்ரையும் உணர்ந்தவனை, பழமையானவனை, எல்லாவற்றையும் ஆளுபவனை, அணுவுக்கும் சிறிய அணுப்போன்றவனை, எல்லாவற்றையும் தாங்குபவனை, கற்பனைக்கு எட்டாத வடிவுடையவனை, சூரியனைப் போன்று ஒளிர்பவனை, அஞ்ஞான இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவனை - யார் இறக்கும் நேரத்தில் சஞ்சலம் இல்லா மனத்துடனும் பக்தியுடனும், யோக சக்தியால் இருபுருவங்களுக்கு நடுவில் மூச்சை நிலைநிறுத்தி தியானம் செய்கிறானோ அவன் சுடரொளிவீசும் அந்தப் பரம்பொருளை அடைகிறான்.

- பகவான் ஸ்ரீ க்ருஷ்ணர்.

பக்தர்களுக்காக சில படங்கள்!

2011-12-30T18:45:00.001+05:30

கொஞ்சம் நொறுக்ஸ் - கொஞ்சம் டைம் பாஸ்!

2011-12-27T07:30:00.005+05:30

ஒரு மாதத்துக்கு 10 லட்சத்துக்கும் அதிகமான இணையதளப் பெயர்கள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. ஆனால் அவை அனைத்தும் இயங்குகிறதா என்று கேட்டால், இல்லை என்பதே பதிலாகக் கிடைக்கும்.

இணையதளத்தில் பேனர் விளம்பரம் முதன்முறையாக 1994ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது.

கம்ப்யூட்டரின் முதல் மவுஸ், மரத்தால் செய்யப்பட்டது. இதை 1964ம் ஆண்டு டாவ்க் ஏங்கல்பார்ட் என்பவர் வடிவமைத்தார்.

2012ம் ஆண்டுக்குள் 17 பில்லியன் சாதனங்கள் இணையத்துடன் இணைக்கப்பட்டிருகும் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

"புகை பிடிப்பது தவறுதான், ஆனால் புகையிலையே அபாயமானதா? என் தாத்தா சாகும் வரை வெற்றிலைசீவலில் புகையிலை சேர்த்து சவைத்து வந்தார். 75 வயதில் தூங்கும் போது நிம்மதியாகப் போய் சேர்ந்தார்! ஒரு வியாதியும் கிடையாது. ஆனால் இன்றோ புகையிலை சுவைத்தாலே புற்றுநோய் வரும் என்று கிளப்பி விடுகிறார்கள்! அதான் ஒரே டவுட்டு!"

ஆறு வயது குழந்தை ஒரு நாளைக்கு சிரிப்பதில் மூன்றில் ஒரு பங்கு அளவு கூட பெரியவர்கள் சிரிப்பதில்லை - நல்லா சிரிங்கப்பு!

மின் விளக்கைக் கண்டுபிடித்த தாமஸ் ஆல்வா எடிசனுக்கு, இருட்டைக் கண்டால் பயம் - இது அவரே சொன்னதாம்.

அமெரிக்காவில் திருமணமான 8 ஜோடிகளில் ஒரு ஜோடி, இணையம் வழியாக சந்தித்து திருமணம் செய்து கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

இவங்க எங்கய்யா சந்திச்சிகிட்டாங்க..! சு சுவாமியை கேட்டா தெரியும்?

மின்னல் தாக்குவதால் அதிக சேதங்களை அடிக்கடி சந்திக்கும் பகுதிம் அமெரிக்காவின் ஃபுளோரிடா.

மனிதர்களால் கண்களை மூடாமல் தும்ம முடியாது. - வேணும்னா ட்ரை பண்ணி பாருங்க..!

மழையில் விட்டமின் B12 உள்ளது - மழைபெய்யும் போது வெளியே நின்னு நாக்கை நீட்டுங்க. விட்டமின் சத்து கிடைக்கும்!

ஒரு மழைத்துளியின் வேகம் மணிக்கு 17 மைல்கள் - டூவில்லர்ல கூட இந்த வேகத்தில போக முடியலை, நம்ம ரோட்டுல.

யானை தனது துதிக்கையில் இரண்டு கண அடி அளவுக்கு தண்ணீரை உறிஞ்சி வைத்திருக்கும் திறன் கொண்டது - தமிழ் நாடு முழுவதும் யானை வளர்த்து தண்ணீர் தராத மாநிலத்திலிருந்து உறிஞ்சி கொண்டுவந்துடலாம்.

கட்டழகான ராமர் படம், பிடித்த வரைபடங்களுல் ஒன்று!

சபரிமலை பயணத்தைக் குலைக்கச் சதி முல்லைப் பெரியாறு!

2011-12-19T23:21:00.009+05:30

அப்புசாமி: குப்பு, அதென்னய்யா டிவிய தொறந்து மூடினா எப்பப்பாரு முல்லைப்பெரியாறு முல்லைப்பெரியாறு ன்னு பொழுதன்னிக்கும் காட்டிக்கிட்டே இருக்காங்களே..அப்டி என்னய்யா ப்ரச்சனை?

குப்புசாமி: அப்பு, தமிழக கேரள எல்லைல இருக்கும் டேம் தான் முக்கியப் பிரச்சனை. ஏதோ டேம் ஒடஞ்சிருமாம், அதை வெச்சி அரசியல்வாதிங்க மக்களை பயமுறுத்திக்கிட்டே வர்ராங்க.

அப்புசாமி: அதான் பிரச்சனையா, அதுக்கெத்துக்குப்பா ஐயப்பசாமிக்கு மாலை போட்டவங்களையெல்லாம் அடிக்கனும்? தினசரி, ஏதோ சபரிமலைக்குப் போறவங்களுக்குப் பிரச்சனைன்னு திராவிடக்காரங்களோட திராவகச் சேனல்ல காமிச்சிக்கிட்டே இருக்காங்களே? அவங்க மேலே என்ன கோவமாம்?

குப்புசாமி: ஆங், இப்போதான் நீ விஷயத்துக்கே வந்திருக்க அப்பு, இந்த முல்லைப்பெரியாறு பிரச்சனை இருக்கே அது வெறும் டேம் பிரச்சனைன்னு எல்லாரும் நினைச்சிக்கிட்டு இருக்காங்க. ஆனா அதோட மையப் பிரச்சனையே வேற...! இந்த டேம் பிரச்சனைகுப் பின்னாடி பல முகமூடி சதி வேலைங்கல்லாம் இருக்கப்பு..!

அப்புசாமி: என்ன குப்பு சொல்ற, அப்போ இது வெறும் டேம் பிரச்சனை இல்லையா?

குப்புசாமி: ஆமாம் குப்பு உண்மையா சொல்லப்போனா ஒரு பெரிய பிரச்சனையை நேரடியா செய்யாம அதுக்கு இந்த டேமை ஒரு காரணப் பிரச்சனையா கையிலெடுத்து பண்ணிக்கிட்டு இருக்காங்க...

அப்புசாமி: குப்பு, கொஞ்சம் புரியரமாதிரி சொல்லேன்!

குப்புசாமி: அப்பு, சொல்றேன் கேளு, மொதல்ல டிவில என்னல்லாம் நியூஸ் போடறான், யாரெல்லாம் பேசுறாங்க, அப்புறம் எதப் பத்தி முக்கியமா திரும்ப திரும்ப சொல்றாங்கன்னு கவனிச்சா ஒனக்கே புரியும்.

தினமும் எங்கேயாவது, யாராவது டேம் விஷயமா ஆர்பாட்டம் பண்ணினாங்கன்னு நியூஸ் போட ஆரம்பிப்பாங்க. அப்புறம் உடனே கேரளாவில் ஐயப்ப பக்தர்கள் தாக்கப்பட்டார்கள்ன்னு மேட்டருக்கு வருவாங்க. கடைசியா, ஏன் சபரிமலைக்குப் போரீங்க, எல்லாரும் தமிழ் நாட்டு ஐயப்பன் கோவில்லயே மாலையை கழட்டுங்கன்னு வந்து முடிப்பாங்க. இப்போ தெரியுதா என்ன பிரச்சனைன்னு!

அப்புசாமி: அட ஐயப்பா..! நீ சொல்றதப் பாத்தா ஏதோ திட்டம் போட்டு இந்த சபரிமலை சீசனையே கெடுத்து ஹிந்துக்களோட ஐயப்ப வழிபாட்டையே சீர்குலைக்கனும்னு நடத்திவர்ர பிரச்சனையாவுல்ல தெரியுது..!

குப்புசாமி: ஆங்! அதுதான் பாயிண்ட்டு, டேம் பிரச்சனைங்கர பேர்ல நடக்கிற இந்தப் பிரச்சனையின் மையப் பகுதி எதுன்னு தெரியுதா?

அப்புசாமி: அடேங்கப்பா, 'வொய் திஸ்ஸு கொலவெறி' இந்த பாடாவதிங்களுக்கு? இதெல்லாம் யாரோட திட்டம், ஏன் இப்படியெல்லாம் செய்றாங்க? இதனால் யாருக்கு லாபம்?

குப்புசாமி: அப்பு, அடிப்படையில கேரளா ஹிந்துக்களை மைனாரிட்டிகளாகக் கொண்ட மாநிலம். அங்கே முஸ்லீம்களும், கிறிஸ்தவர்களும் தான் அதிகம். மிச்சம் மீதி கேரள ஹிந்துக்களையும் முஸ்லீம்கள் லவ் ஜிகாத் மூலமாகவோ, அல்லது மிரட்டியோ மதம் மாத்த முயற்சிக்கறதும், கிறிஸ்தவங்க மிஞ்சியிருக்கரவங்களை கருனை வலைக்குள்ள கொண்டு வரனுமுன்னும் பெரிய வேலைங்களையெல்லாம் செஞ்சிக்கிட்டு வர்ராங்க. அது மாதிரி ஆளுங்களுக்கு தொழிலே அதுதான்.

ஆனா இதுக்கெல்லாம் பெரிய முட்டுக்கட்டையா இருக்கறது அங்க இருக்கிற முக்கியமான சில ஹிந்துக் கோவில்கள். சரியா சொல்லனும்னா, திருவனந்த புரம் பத்மனாபர்சுவாமி கோவில், குருவாயூரப்பன் கோவில் மற்றும் சபரிமலைன்னு சில முக்கியமான கோவில்கள் அதிகளவு ஹிந்துக்களை ஒரே இடத்திற்கு ஈர்க்கும் கோவிலா இருக்கு.

அதுலயும் குறிப்பா சபரிமலை ஐயப்பன் கோவில் இருக்கே, அது வாட்டிகன் மற்றும் மெக்காவை மிஞ்சும் அளவிற்கு ஒரே நாளில் உலகிலேயே அதிக மக்கள் கூடும் முக்கியக் கோவில் என்ற பெயரை பெற்றதோடல்லாமல், உலகிலேயே 4.5 முதல் 5 கோடி மக்கள் மிகக்குறுகிய காலத்தில் வருடம் தோறும் அமைதியாக கூடிக்கலையும் புரம்மாண்டக் கோவிலாக இருக்கிறது என்பது பல அந்நிய மதக்காரர்களுக்கு கண்ணை உறுத்திக்கிட்டே இருக்கு.

இப்படி கேரளத்தை மதரீதியாக அபகரித்து அங்கே தனியாக ஒரு மதத்தின் நாடு உருவாக்க திட்டம் தீட்டிக்கொண்டிருப்பவர்களுக்கு, இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலிருந்து ஐயப்பன் பெயரைச் சொல்லி கூட்டம் கூட்டமாக மக்கள் வந்து போவது மிகுந்த தொந்தரவாக இருக்கு. இந்தியாவின் முக்கியப் பகுதியாக அதுவும் ஹிந்துக்களின் முக்கியப் பகுதியாக இன்னும் கேரளம் தென்பட்டுக் கொண்டே இருந்தால் கேரளத்தை தனியொரு மதத்தினரின் பகுதியாகப் பிரிப்பது என்பது கனவிலும் நடக்க முடியாமல் போயிடும்.

அது மட்டுமல்ல, தங்கள் சாமி தான் உலகை காக்கப் போகிறது என்று சொல்பவர்கள் கண்முன்னாலேயே ஐயப்பன் தான் எங்களைக் காக்கிறான் என்று சொல்லி இத்தனை லக்க்ஷம் பேர் ஆண்டு தோறும் பிரயாணம் செய்வது மிஷ'நரி'களின் தோல்வியை அப்பட்டமாக தோலுரித்துக் காட்டும் வைபவமாகவும் இருக்கு. அதனால் இதனை எப்படியாவது சீர்குலைத்திட வேண்டும்னு திட்டமிட்டு ஒவ்வொரு ஐயப்ப சீசன் வரும்போதும் ஏதாவது பிரச்சனையை உண்டு பண்ண காத்துக்கொண்டே இருக்காங்க, அதுப்படி செய்யவும் செய்றாங்க.

இப்போது இந்த முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சனையும், ஐயப்ப சீசனை சீர்குலைக்க வேண்டும் என்கிற திட்டத்துடன் நடக்கும் ஒரு பிரச்சனை தான்.

அப்புசாமி: குப்பு, எனக்கு தலையே சுத்துதய்யா! ஒரே ஒரு பிரச்சனைக்குப் பின்னாடி இத்தனை முகமூடிப் பிரச்சனை இருக்கா..? ஆனா அதை ஒரு முதலமைச்சரே செய்ய நினைப்பாரா என்ன?

குப்புசாமி: என்ன அப்பு ஒலகம் தெரியாதவனா இருக்க? கோயமுத்தூர்ல குண்டு வெச்சதுக்காக ஜெயில்ல இருந்த மதானியை விடுதலைப் பண்ணுங்கன்னு தமிழக முதலமைச்சரை நேர்ல பாத்து சொல்லிட்டுப்போனது கேரள முதலமைச்சர் அச்சுதானந்தன் ங்கறத மறந்திட்டியா? சிறுபான்மை போர்வைய போத்திக்கறதுக்காக கேரள முதல்வருங்க என்ன வேனாலும் பண்ணுவாங்க! அதுலயும் காங்கிரஸும், கம்யூனிஸ்ட்டுகளும் ஹிந்துக்களுக்கு எதிராவே தான் இதுவரைக்கும் நடந்திக்கிட்டு வருதுன்னு எல்லோருக்கும் தெரியும். அப்படி இருக்கும் போது இதுபோல சதிவலைக்கு அதிகாரத்தில இருக்கறவங்க ஏன் உதவி பண்ண மாட்டாங்க?

அப்புசாமி: ஓஹோ, இந்த ஜெயமாலாங்கற நடிகை ஐயப்பன் சிலையை தான் தொட்டதா சொல்லி நாட்காமாடினாளே அதுவும் இதுமாதிரி கேஸ்தானா?

குப்புசாமி: ஆமாம் அப்பு, ரொம்பநாளாவே சபரிமலையை அபகரிக்கனுமுன்னும், அதைச் சுத்தி ஹிந்துக்கள் மலைக்குப் போற வர்ர வழிகளையெல்லாம் எப்படியாவது அடைச்சி சபரிமலை பிரயாணத்தையே தடுத்து நிறுத்தனுமுன்னும் கிறிஸ்தவ மிஷனரிங்க நிறைய வேலை செஞ்சிக்கிட்டு வர்ரதா ஏற்கனவே பல செய்திகள் வந்திருக்கு.

இந்த செய்தியை படிச்சிப் பாரு உனக்கே புரியும்!

சபரிமலையை வளைக்க கிறிஸ்தவ மிஷநரிகள் சதித்திட்டம்

அப்புசாமி: ஆத்தி...! என்னய்யா மலை முழுங்கி மகாதாவனுங்களா இருக்கானுங்க..! விட்டா மொத்த இந்தியாவையும் மிஷ'நரி'ங்க வெல குடுத்து வாங்கி நம்மள தொறத்திடுவானுங்க போல இருக்கு!

குப்புசாமி: ஆமாம், இப்படித்தான் பத்மநாபர்சாமி கோவிலை கேரள அரசாங்கம், தேவசம் போர்டுகிட்ட இருந்து பிடுங்கிக்க பார்த்தது. ஆனால் தேவசம் போர்டு காரங்க பிடிவாதமா இருந்ததாலேயும், அங்கிருந்த ஹிந்துக்களின் ஒட்டுமொத்த கடுமையான எதிர்ப்பாலயும் தான் தப்பிச்சது.

இப்படி படிப்படியா ஹிந்தக்களுடைய பெருமைக்குரிய உத்வேகமான வழிபாடுகளையெல்லாம் சிதைக்கனும்ங்கறது தான் இங்களோட நோக்கம். அதுக்காக என்ன வேனும்னாலும் செய்வாங்க.

கீழே உள்ள படத்தைப் பாரேன், கரெக்ட்டா ஐயப்ப சீசன்ல தான் பெரும்பாலும் முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சனையை ஊடகங்களை விட்டு அதிகப்படுத்தறாங்கன்னு புள்ளி விபரம் சொல்லுது..

அதோட இந்த ஆங்கில செய்தியையும் படிச்சிப் பாரு..

Mullaperiyar Dam and Sabarimala: Is the Church behind the Controversy?

நவம்பர் முதல் ஏப்ரல் வரையிலான காலத்தில் தான் எல்லா செய்தித் தாள்களும் ஊடகங்களும் முல்லைப் பெரியாறு பிரசினையைப் பற்றிய செய்திகளை மிக அதிகமாக வெளியிடுதுன்னு செய்தி சொல்லுது!

தமிழகத்திலிருந்து வரும் ஐயப்ப பக்தர்களுக்கு எதிராக கேரளத்தில் துவேஷ உணர்வை உண்டாக்கி, அதனால் தமிழர்கள் சபரி யாத்திரையை விட வைக்க வேண்டும் என்பது உள்நோக்கம்மாம்!

அப்புசாமி: ஆமாம், குப்பு, நானும் பாக்கறேன், விஜயகாந்தில இருந்து கிறிஸ்தவ சைமனும், வைக்கோலும் மற்றும் எல்லாப்பயலும் 'ஏன் சபரிமலைக்குப் போறே?' ன்னு ஒரே கேள்வியைத்தான் கேக்கறாங்க..! நீ சொல்றது சரிதான்!

குப்புசாமி: இப்போ புரியுதா அப்பு, முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சனைக்குப் பின்னாடி இருக்கறது, டேம் பிரச்சனை இல்லை, சபரிமலை சம்பந்தப் பட்ட மதப் பிரச்சனைன்னு!

அப்புசாமி: ஆமாம் குப்பு, இது நம்ம நாடு, நம்ம சபரிமலை, எத்தனை பிரச்சனை வந்தாலும் சபரிமலைக்கு போகும் நம் உரிமையை விட்டுக்கொடுக்க கூடாது. ஒரு சுதந்திர நாட்டின் பக்கத்து ஊருக்கு போகக்கூட பாதுகாப்பு தரமுடியாத அரசியல் வாதிங்க, அங்க ஏன் போறேன்னு கேட்டு பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியில மட்டும் வீராப்பா இறங்கிடறாங்க!

குப்புசாமி: ஆமாம் குப்பு, ஒரு கோவிலுக்கு நிம்மதியா போய்ட்டு வர்ர அளவுக்கு அமைதியா நாட்டை வெச்சிக்க தெரியாத இவங்களை நம்பி பிரயோஜனம் இல்லை. வர்ரது வரட்டும்ன்னு நம்ம பூமியையும் நம்ம உரிமையையும் நாமதான் காப்பாத்திக்கனும்! அப்பு, நான் இந்த சீசனுக்கே மாலை போட்டு மகரஜோதிக்கு சபரிமலைக்குப் போய் தரிசனம் செய்யத்தான் போறேன்!

அப்புசாமி: குப்பு, நானும் வர்ரேன், நம்ம சபரிமலைய நம்மகிட்டருந்து எவன் பிரிச்சிடுவான்னு நானும் பக்கறேன். இன்னிக்கே போய் மாலை போட்டு ஐயப்பனை நம்பி புறப்படுவோம்..!

குப்புசாமி: இது நம்ம நாடு, நம்ம கேரளம், நம்ம சபரிமலை, நம்ம ஐயப்பன்!

அப்புசாமி: சாமியே சரணம் ஐயப்பா! சாமியே சரணம் ஐயப்பா!

குப்புசாமி: சாமியே சரணம் ஐயப்பா! சாமியே சரணம் ஐயப்பா!

சாமியே சரணம் ஐயப்பா! சாமியே சரணம் ஐயப்பா! சாமியே சரணம் ஐயப்பா!

லாகவ கௌரவ நியாயம்!

2011-12-18T19:12:00.001+05:30

வராஹமிஹிரர் "பிருஹத் ஸம்ஹிதை" என்று ஒரு க்ரந்தம் எழுதியிருக்கிறார். அதில் இல்லாத விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகளே இல்லை.

வெறும் ஆகாசத்தில் இந்தக் கிரஹங்களெல்லாம் இருக்கின்றனவே, விழாமல் எப்படி நிற்கின்றன? இதற்குக் காரனத்தை நியூட்டன் என்பவர் தான் கண்டுபிடித்தார் என்று எல்லோரும் நினைக்கிறார்கள். மிகப் பழைய காலத்தில் உண்டான சூரிய சித்தாந்தத்தின் ஆரம்பத்தில் இருக்கிற சுலோகமே, பூமி விழாமல் இருப்பதர்கு ஆகர்ஷன சக்தி தான் காரணம் என்று கூறுகிறது. பூமிக்கு ஆகர்ஷண சக்தி இருக்கிறது என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

ஆகர்ஷண சக்தி என்றால் ஈர்க்கும் சக்தி என்று பொருள். ஒரு வஸ்துவை மேலே வீசிப் போட்டால் அது மறுபடியும் கீழே வந்து விழுகிறது. அப்படி விழுவது அந்தப் பொருளினுடைய ஸ்வபாவகுனம் அல்ல. அது பூமியில் ஈர்ப்பு சக்தியே அதற்கு காரணம். ப்ராணன் மேலே போகும்; அபானன் அதைக் கீழே இழுக்கிறது. ஆகவே கீழே இழுக்கிற சக்திக்கு அபானசக்தி என்று பெயர்.

ப்ரச்நோபநிஷத்தில் 'பூமியின் தேவதையே மநுஷ்ய சரீரத்தில் அபானனை இயக்குகிறது' என்று வருகிறது. அதன் பாஷ்யத்தில் ஆசார்யாள், மேலே போட்ட பொருளைப் பூமி ஆகர்ஷிக்கிற மாதிரி மேலே போகிற ப்ராணனை அபானம் கீழே இழுக்கிறது. இந்த இருவகை ஈர்ப்பு மனித உடலில் நிகழ்ந்து கொண்டே இருப்பதால் தான் உடல் இயங்குகிறது என்கிறார்.

இவ்வாறு உபநிஷத்திலேயே Law of Gravitation பேசப்படுகிறது. இவைகளைப் போல பல அருமையான விஷயங்கள் நம் சாஸ்திரங்களில் இருக்கின்றன. அவைகள் பற்றி நமக்குத் தெரியாததால் தேசாந்திரத்தில் இருக்கின்றவர்கள் நமக்கு எவ்வளவோ காலம் பிற்பட்டு எழுதியவைகளுக்கு அளவில்லாத கௌரவத்தைக் கொடுக்கிறோம்.

'பூமிதான் நம் பிரபஞ்சத்துக்கு மத்தியாக நின்ற இடத்தில் நின்று கொண்டிருக்கிறது. ஸூர்யனே அதைச் சுற்றி வருகிறான். அதனால் தான் இரவு பகல் உண்டாகியிருக்கின்றன' என்றே மேல் நாட்டுக்காரர்கள் பதினாறாம் நூற்றாண்டு வரை நினைத்து வந்தார்கள். இதற்குக் கொஞ்சம் மாறாக யாராவது ஆராய்ச்சி மூலம் சொன்னால் அவரை மதகுருமார்கள் நெருப்பிலே போட்டுக் கொளுத்தினார்கள். ஆனால் ரொம்பவும் பூர்வ காலத்திலேயே நமக்கு இந்த விஷயங்கள் தெரிந்திருந்தன.

பூமிதான் சூரியனைச் சுற்றுகிறது, சூரியன் பூமியைச் சுற்றுவதில்லை என்ற விளக்கத்திற்கு, ஆர்யபட்டர் ரொம்ப அழகாக 'லாகவ-கௌரவ நியாயம்' என்று பேர் வைத்திருக்கிறார். ‘லகு’ என்றால் லேசானது, சின்னது என்று அர்த்தம். அதற்கு அட்ஜெக்டிவ் 'லாகவம்'. சின்னதைக் குறித்த 'லாகவம்', லேசாக', 'லைட்டாக ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டு செய்வதைத்தான் 'கைலாகவம்', 'ஹஸ்த லாகவம்' என்கிறோம்.

'லகு' வுக்கு எதிர்ப்ப்பதம் 'குரு'. கனமானது. பெரியது எதுவோ அதுவே 'குரு'. கனவான் என்று ஆச்சாரியாரை அழைக்கிறோம். குருவாக இருக்கும் ஆச்சாரியாரை லகுவான சிஷ்யர்கள் சுற்றுவது தானே நியாயம். நம் பிரபஞ்சத்தில் குருவானது சூரியன் தான். லகு பூமி. குருவைத்தான் லகு பிரதக்ஷிணம் செய்யும் என்பதே ‘லாகவ கௌரவ நியாயம்’. இதன் படி பூமிதான் சூரியனைச் சுற்ற வேண்டும். இப்படி ப்ரபஞ்சத்தை குரு சிஷ்ய கிரமமாகப் பார்த்து, சாஸ்திரமாகவும் ஸயின்ஸாகவும் ஆர்யபட்டர் சொல்லியிருக்கிறார்.

- ஸ்ரீ சந்திர சேகரேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள்