Geen gerelateerde postings.

We hebben toen het natuurschrift erbij gepakt. Daar hebben we ingeschreven wat ze allemaal al over kikkers weet. Daarna zochten we samen in Google naar plaatjes van de groene kikker en zagen we hoe deze vliegen vangt. Spectaculair natuurlijk, zeker als je 5 bent.

Vervolgens zocht ik een tutorial voor het tekenen van een kikker. Ik kan namelijk echt niet tekenen en Nova durft het dus vaak niet aan. We vonden deze en gingen aan de slag. Bij het inkleuren hadden we een probleempje want op zijn buik is een kikker niet groen met zwarte vlekken, dat is zijn rug. Samen besloten we dat we dat dan maar even door de vingers te kijken want groen vond ze mooier om te gebruiken.

Het gebruiken van schriftjes bevalt goed. Als je zoekt op math journal, science journal of nature journal (evt icm met het woord homeschool of kindergarten) vind je wel wat voorbeelden. Het is niets meer dan een schrift waar ik opdrachtjes in zet of waar we iets inschrijven, plakken of tekenen wat haar op dat moment interesseert. Je kan ook schriften maken over 1 specifiek onderwerp zoals het menselijk lichaam of katten, whatever makes them tick. Denk aan tekeningen, informatie, foto’s, lapbook–flapjes-en-dingetjes, opdrachtjes.. Een DIY-werkboekje eigenlijk. De perfectionist in mij wilde het allemaal mooi in een map doen en nou ja, dat het *mooi* zou worden dus. Dat heb ik nu dus met opzet even níet gedaan; ik haalde 2 pakken schriften bij de Hema en we zijn meteen gestart.

Naast deze journals heeft ze een extra mooi schrift als dagboek, daar ‚schrijft’ ze in en ze plakt er foto’s in die ze zelf heeft gemaakt. Het is allemaal spel en intussen leert ze zich een slag in de rondte :)

Af en toe wil ze ook echt schooltje spelen. Dan pakken we een werkboekje gaan samen aan de tafel zitten en dan jast ze er ook meteen een half werkboek doorheen. Het is alles of niks, iets met appels en bomen.

En zo zijn we toch lekker bezig met vanalles en best of all; er blijft heel veel tijd over om buiten te spelen en dat is zeker met dit weer toch niet slecht dacht ik zo.

Lees ook:

1. Koken zegt ze, ha!
2. Tijd voor de doorstart; plannen!
3. Samen slapen en een speelkamer of aparte slaapkamers of…aiai, first world problems!

Ik maakte een stapel A4tjes met daarop 2 tekenvakken en wat ruimte voor een onderschrift. Vervolgens knipte ik uit 3 verschillende kleuren papier steeds 4 kleine briefjes. Op de oranje schreef ik een diersoort, op de rode een emotie en de gele iets over het formaat. Dat laatste ga ik de volgende keer vervangen door iets anders want iets dik of dun tekenen was te specifiek voor haar en werkte eerder wat demotiverend.

De briefjes gingen in een bakje en Nova grabbelde viermaal 3 verschillende kleurtjes bij elkaar waar ze deze tekeningen van maakte:

- Verdrietige kleine eend; al huilend aan het zwemmen in een vijver.
- Blij dik schaap; een plassend en poepend regenboogschaap in het gras, blij door de zon.
- Bange grote poes; oeps, de mond ging niet goed. Maar de bang makende regen en de bliksem wel.
- Boze dunne olifant; een woedende blik en helemaal zwart van boosheid, ik kom ‚m liever niet tegen.

Lees ook:

1. Lou en haar spraak, deel 1.
2. Over omschakelen, schilderen en prioriteiten.
3. Zomer is..

Het is natuurlijk vreselijk sneu, zo’n warm kacheltje dat niet op haar eigen beentjes kan staan. Lou is een meisje met een hoge pijngrens die niet opgeeft dus als ze dat ineens wél doet zegt dat toch iets.

Maar om dat lijfje van mijn bijna 2.5 jarig meisje weer eens zo stilletjes bovenop me te hebben met haar gesnurk en gezever in mijn hals voelde zalig. Ze slaapt alleen in bed, haar eigen bed, dus het was lang geleden. Het gaf me dat verliefde gevoel dat je krijgt van je pasgeborene op je borst.

Later in de apotheek kroop ze tijdens het lange wachten bijna in me. Intussen bleef ze op de automatische piloot miauw miauw fluisteren want ze is al dagenlang een poesje. Ik vond mijn meisje behoorlijk zielig. En dan besef je je dat er zoveel ouders zijn met doodzieke kinderen die nog niets hebben aan 3 apotheken bij elkaar. In een paar seconden schoot er zoveel ellende door mijn hoofd dat ik letterlijk een paar tranen moest bedwingen.

De apotheker vroeg of het wel ging.

Ja hoor.
Mijn zieke kind is heel gezond. En een poesje.

Dat is alles.

Geen gerelateerde postings.

Bloemen & vieze tenen / Buurman Jansen zijn appeltjes
Buurvrouw Jansen aan het werk / Lavendel in potten met gaten in de bodem

Lees ook:

1. De arrogantie van het westen in 3 minuten.
2. 5!
3. Een vrije dag noemt ze dat.

Lou die tevreden is over het werk dat haar ouders gedaan hebben in de voortuin.

Nieuwe buitenspeeltjes om plezier mee te hebben.

Salades eten, zoals deze met sperziebonen, champignons, citroen, spekjes en chilivlokken.

Zwemmen in de tuin met vissen om je arm.

Een beetje bijkomen van al dat heen– en weer huppelen.

Met de buren mee naar de Kaai om te zwemmen in het kikkerbadje!

En als je me op Instagram wil volgen voor meer van bovenstaande plaatjes, hier ben ik.

Lees ook:

1. Daar zijn we weer!
2. De dames houden (heel soms :) van hard werken!
3. Very Pinteresting.

Ik ben een alles-of-niets type. Dus als ik een serie op DVD ga kijken en ik vind hem goed dan kijk ik alle 10 afleveringen in 2 dagen. Desnoods plak ik er een seizoen 2 achteraan zoals ik deed toen ik de geweldige Deense serie Forbrydelsen keek. Daar is ook een amerikaanse versie van getiteld The Killing maar als je zoals ik gewoon erg van scandinavische TV houdt is het natuurlijk een no brainer en ga je voor Sara Lund zoals Sara Lund bedoeld was.

Op Twitter deed ik een oproepje of iemand een goede tip had voor een nieuwe serie. Ik kreeg verschillende titels en zo begon ik maandagavond aan Broen, ook bekend als Bron of The Bridge. Een Deens/Zweedse productie van 10 afleveringen van een uur. En man, wat een fijn tijdverdrijf!

Ik heb wel wat op– en aanmerkingen nadat ik ze er alle 10 op heb zitten maar ik heb geen zin het verhaal te verprutsen voor mensen die nog willen kijken. En het zijn details want het was vooral genieten. Mooi gefimd, mooie karakters en de prachtige titelsong Hollow Talk van Choir of young believers. Mijn grootste probleem was eigenlijk dat ik na 3 afleveringen op zolder de wasdroger aan moest zetten en dat niet goed durfde. En ik ben gaan slapen met een lampje aan, ik geef het toe. Ik ben toch echt geen bangerik zonder man in huis maar de combinatie van opgebouwde spanning en de muziek deden hun werk blijkbaar naar behoren.

Dus bij deze mijn tip voor iedereen die van een crimeserie houdt of van Scandinavische film en TV: Broen. Makkelijk te vinden met Nederlandse ondertiteling en wie weet wordt je net zoals ik een klein beetje verliefd op de sociaal zeer onhandige, autistische Saga. Iets met the story of my life.

Seizoen 2 van Broen zou op de agenda voor 2013 staan en seizoen 3 van Forbrydelsen? Deze herfst, jeuj!

Lees ook:

1. Tijd voor de doorstart; plannen!
2. Zo mooi, mijn bijna tweejarige.
3. Een vrije dag noemt ze dat.

Lees ook:

1. Welkom!
2. Vrijstelling van de leerplicht; the results are in.
3. Smikkelknibbels

Ik had het idee dat ze een beetje achterbleef met praten, ons Lou. Dagelijks krijg ik te horen van mensen waar ze tegen brabbelt ‘Wat zegt ze nou?’ en naar mijn idee zouden ze nu in elk geval al eens woorden moeten verstaan. Fiets, speen, slapen, boom. Maar alleen Nova en ik blijken dat allemaal echt goed te begrijpen.

Blijkbaar zou ze zinnetjes van een woord of 4 moeten kunnen maken die een semi-vreemde dan redelijk moet kunnen begrijpen. Lou plakt in het beste geval 2 woorden achter elkaar of ze brabbelt een enorm verhaal bij elkaar waarin wij dan een paar woorden herkennen. Met geluk. De rest verzin je er dan maar bij. Vragen stelt ze alleen als het hoognodig is: Naanie pakke als ze honger heeft en een banaan wil. Poessie pakke als de kat in de buurt van haar koekje komt. Boekkie aan als ik haar verschoon en ze bang is dat ik de helft vergeet. En ze heeft iets met –ie klanken inderdaad, misschien wonen we wat te dicht bij Rotterdam.

Voor namen doet ze ook niet al teveel moeite; haar zus heet ook gewoon Lou (‘Oehoe, oehoe!’) en de kinderen in de buurt zijn allemaal Sammy’s vernoemd naar buurmeisje Sanny. Mannen zijn allemaal papa en ik ben –gelukkig– mama. Tenzij ze een koekje wil, dan is het mammie. Zo is ze dan ook weer.

Ze redt zich dus meestal prima en dat is ook het probleem. Als ze iets wil hebben dan pakt ze het wel. Anders verzint ze wel een alternatief of –als het over iets belangrijks eten gaat– dán vraagt ze het en desnoods met handen en voeten. We begrijpen haar ondertussen aardig. Het is gewoon een fysiek en ondernemend kind in tegenstelling tot de oudste die ons al op zeer jonge leeftijd bevelen gaf zodat ze zelf niet overeind hoefde. Nova denkt en praat, Lou stuitert en doet. En dat praten, oh well..

Gelukkig begrijpt ze zo goed als alles wat ik zeg. Begrip is nu nog belangrijker dan de spraak dus dat is fijn. Of ze nu praat met 2 of 2.5 maakt mij op zich weinig uit maar ik merk wel dat ze steeds vaker verhalen wil vertellen aan Jan en alleman maar dat Jan en alleman vragend terug blijven kijken waarop Nova dan zegt ‘Ja, niemand weet wat ze zegt hoor!’. Het lijkt me voor haar nu wel eens prettig dat anderen in elk geval íets herkennen zodat ze eens een echte reactie kan krijgen op haar ongetwijfeld diepzinnige vragen.

We zijn nu een week of 2 bezig om haar spraak vooruit te krijgen, Nova en ik. Ik merk dat ze meer en meer woorden zegt en ook veel duidelijker. Ze begint ook uit zichzelf woorden te roepen die niet persé nodig zijn. Dus behalve tegen mij roepen dinke pakke als ze dorst heeft zegt ze ook vogel en schaap als ze die blijkbaar zit te tekenen. Het lijkt me voor haar zo fijn zich ook verbaal wat meer te kunnen uiten en ik merk dat ze dat nu zelf ook ontdekt.

Wat we niet zo goed deden, wat we hebben veranderd en hoe het nu gaat vertel ik in deel 2.

Lees ook:

1. Lief dagboek.
2. De dames houden (heel soms :) van hard werken!
3. Tijd voor de doorstart; plannen!

Tagliatelle met onder andere citroen, kastanjechampignons, pijnboompitjes, bacon, thijm en peterselie. Gebaseerd op dit recept. Lou is er werkelijk gek op en ik ook.

Risotto met kip gebasseerd op dit recept. Ik gebruikte kipfilet in plaats van drumsticks, de chorizo is er erg lekker in en pak vooral de biologische erwten uit de diepvries bij de Albert Heijn. Die zijn groot en zó lekker.

Zomerstoof geheel volgens dit recept. Dit was heel erg lekker, Nova at vooral de worst eruit en Lou viel na de worst de aardappelen aan alsof ze 3 weken niet gegeten had. Misschien moet ik vaker aardappelen koken, hmm..

Salade van tomaatjes en zoetzure komkommer. De komkommer kwam vers uit de tuin van haar moeder en heb ik in azijn gezet met suiker, rode uit, knoflook en peper. Tot mijn verbazing was Nova er gek op, op de komkommer dan want ik ben de enige in huis die tomaat eet.

Turks brood met tomatenblokjes, kaas, champignon, ananas en ui. Met ernaast nog wat van de komkommersalade, waterkers en ananas. Ik wilde eigenlijk pizzaatjes maken van naan a la Nigella maar ze hadden geen naturel naan bij de plaatselijke Albert Heijn.

Gegrilde paprikasalade met brood, gebasseerd op dit recept maar dan met een simpele olijfolie dressing want de dressing volgens het recept vonden Nova en ik echt vies. Ik hou absoluut niet van balsamico en de honing maakte daar geen verschil in zoals ik had gehoopt. Maar het was zalig zoals we het hadden gemaakt.

Deze geroosterde kip van Jamie Oliver heb ik nu 3 keer gemaakt en is zalig. Het lijkt is veel voor 3 personen waarvan 2 slechte avondeters maar je kan er dan wel dagenlang van eten. Ik neem een filetje bij de groenten en de rest van de kip gaat de volgende dagen bij salade of op een broodje. De groenten zijn vanalles wat, inclusief krieltjes. Wat italiaanse kruiden, goed veel peper en zout en olijfolie. In de kip zit een citroen en het sap loopt allemaal fijn in de groenten. Het ruikt ook geweldig.

Mijn kleuter houdt vooral van brood, salade eten ze beide niet. Dus zij brood met augurk en cranberries en ik de sla met kip. En mayo, ahja. We hadden ons getrakteerd op vers sinaasappelsap van de Plus waar ze een coole machine hebben die Nova al heel lang eens wilde testen. Het paste perfect bij de simpele maaltijd, slim kind.

Geroosterde zomergroenten met pasta. Yummie al waren de meisjes er niet dol op. Lou at om de groenten heen al heb ik er nog wel wat in weten te krijgen toen ik op het laatst mocht helpen. Aubergine verstopt onder de spaghetti enzo. Tot ze het doorkreeg en het stukje groente er steeds vakkundig uit sputterde. Nova zat er alleen maar mee te spelen, die heeft het niet op pasta. Maar zelf heb ik er erg van genoten! Het komt van dit recept. Ik had nog courgette en wat chorizo wat ik erdoor gedaan heb maar het is zo smaakvol dat het vlees rustig weggelaten kan worden (al zal Lou daar anders over denken) en anders zou ik spekjes aanraden.

Ik merk dat nu ik regelmatig een nieuw recept probeer ik ook steeds meer durf en lust. Ik combineer restjes tot iets lekkers en probeer nieuwe ingredienten en dus de kinderen ook. Het kan allemaal nog veel beter maar we eten alvast een stuk gevarieerder en verser en ik vind het ook steeds leuker om het te maken. Van er jarenlang een bloedhekel aan hebben en het echt niet voor elkaar krijgen naar het met plezier gaan koken, een recept volgen en het zelfs aanpassen…hoe simpel het ook klinkt is voor mij een hele verandering.

Ik ga binnenkort op zoek naar een vriezer voor in de schuur en bij een vriendin staat onze uit de UK geimporteerde slowcooker te wachten die ik met plezier uit zal gaan proberen. Dat zal het allemaal ook makkelijker, sneller en gezonder moeten maken op de avonden dat ik de puf echt niet meer heb.

Maar vandaag eten wij lekker de leftovers van de spaghetti met gegrilde groenten. En wat staat er bij jou op het menu?

Lees ook:

1. De dames houden (heel soms :) van hard werken!
2. Een vrije dag noemt ze dat.
3. De opzichter metselt

Lees ook:

1. Hey, wij hier?
2. Smikkelknibbels
3. Zo mooi, mijn bijna tweejarige.

Ik sta nog steeds grotendeels op survivalmode, er is in mijn hoofd weinig plek voor andere zaken dan het noodzakelijke en van mijn ritme afwijken vind ik moeilijk omdat er nu eenmaal nooit ook maar een klein beetje ruimte is om weer even in je eentje bij te kunnen tanken. Ik ben moeder en moeder en moeder, that’s it. Dat vind ik nogal heftig. Ik heb nooit echt een sociaal vangnet om me heen gehad sinds ik kinderen heb maar dan heb je elkaar, kun je eens afwisselen. 24/7 en dat 7 dagen per week, poeh, dat is andere koek. En het is niet alleen dat, intussen moet je ook nog even strijden met je niet-meewerkende ex, een inkomen regelen, een scheiding indienen en we zaten eigenlijk nogal middenin een verhuizing toen hij vertrok.

Het is frustrerend want het gaat dus allemaal niet zo snel als ik zou willen. Maar ach, het gaat. Het huis is wat leegjes en de muren zijn nog steeds kaal maar we hebben wel een fijn huis in een fijne straat met fijne buren. Er is inmiddels ook weer contact met de ex wat vooral voor de meisjes natuurlijk heel fijn is. Vrije tijd is er nog steeds niet bij maar we hebben onze dagen zo ingedeeld dat ik toch een beetje mijn eigen ding kan doen af en toe. Hardlopen is geen optie, even naar de kapper ook niet en boodschappen doen kan nooit kinderloos en dus lekker snel maar we hebben ook wel heel veel lol samen en ik kan altijd zeggen dat ik áltijd álles voor ze heb gedaan en dat ik er áltijd was. Daar ben ik trots op ook al ken ik mijzelf amper terug als ik in de spiegel kijk.

En vanaf nu ga ik dus ook weer bloggen. Een bewuste keus maar daarover later meer. Ik moet tenslotte ook gespreksstof hebben maar ik kom lang zoveel de deur het dorp niet uit als ik zou willen omdat mijn hoofd dat nog niet zo goed trekt.

Lees weer fijn mee als je wil. Ik ben nog een beetje aan het bedenken hoe ik het blog vorm ga geven qua inhoud en eventueel qua uiterlijk maar de start is er!

Lees ook:

1. 5!
2. Bericht van het voetenbevrijdingsfront
3. Lief dagboek.

Maar een extra brief van mijn kant en 3 weekjes wachten later? De vrijstelling is bevestigd!

Nova vraagt de laatste tijd wel eens om school, bijvoorbeeld als ik veel saaie en frustrerende afspraken rond de scheiding heb of zoals gister toen haar zusje te ziek was en al mijn tijd claimde, maar ze vond het duidelijk heel bijzonder dat er in deze brief stond dat ze ‚nu écht op thuisonderwijs zit’.

Ik weet nog niet wat de toekomst ons gaat kan brengen op dit gebied maar het is een fijn gevoel dat dit nu geregeld is. Het geeft weer wat extra vrijheid en rust om de nieuwe situatie vorm te geven. Voor mijn zelfvertrouwen was het ook wel fijn, die brief terug was stoerder dan ik was¹ maar kijk eens aan, het werd gewoon gelezen, geaccepteerd en klaar is Klaasje!

¹ Niet stoerder dan ik was maar dan ik soms denk te zijn. Dat is iets heel anders. *maakt mental note*

Lees ook:

1. Tijd voor de doorstart; plannen!
2. Hey, wij hier?
3. Samen slapen en een speelkamer of aparte slaapkamers of…aiai, first world problems!

Ik wilde in de wilde weg bouwen, Nova wilde de gebruiksaanwijzing volgen.

Maar we maakten toch het cement aan.

En begonnen gewoon bij het begin.

Nova is meer het type opzichter maar metselde zelf ook flink mee.

En het resultaat –tot nu toe– mag er best zijn.

Morgen verder!

Ons bouwpakketje komt van een markt maar je vindt ze ook hier en hier, de steentjes zijn herbruikbaar want het plaksel lost op als je het bouwwerk even in water laat weken. Het kan ook low-budget. De steentjes kun je maken van luchtdrogende klei of zoutdeeg en het cement door 1 deel houtlijm, 1 deel maismeel, 2 delen heet water en een beetje zout te mengen (eerst de lijm, dan het water, de bloem en het zout. Eventueel extra water toevoegen om er een goede pasta van te maken). Ik heb dat zelf nog nooit getest maar heb het recept eens opgeslagen. Succes!

Lees ook:

1. 5!
2. Over omschakelen, schilderen en prioriteiten.
3. Een vrije dag noemt ze dat.

Similar Posts:

• Bericht van het voetenbevrijdingsfront
• Rennen en vliegen.

Lees ook:

1. De dames houden (heel soms :) van hard werken!
2. Bericht van het voetenbevrijdingsfront
3. Hey, wij hier?