her telden her renkten

Bir Annenin Objektifinden

2017-12-01T22:09:00.000+03:00

Kimimiz çıplak gözle bakarız hayatın güzelliklerine, kimimiz objektifler arkasından, kimimiz bir kalemden dökülen mısralarla, kimimiz bir fırçanın tuvaldeki dansıyla, kimimizse... bakar bakar görmez hayatın güzelliklerini...

Bir anne çıplak gözle bakarken hayatın güzelliklerine bir anda kendini objektifler arkasından bakarken bulmuş hayata... Derler ya her şey sevmekle başlar diye. O da sevmiş objektifi. Meğer ne çok güzellik gizliymiş objektif arkasından. Hele bir de hayattaki o en kutsal mertebe yok mu " annelik". Annelik duyguları da eklenince fark etmiş ki ne çok güzellikler sunulmuş bize... Kimisi gözümüzün önünde kimisi de keşfedilmeyi bekliyor.

Bir anne almış objektifini her bakışında bir güzelliği görmeyi ummuş. Bir güzelliği keşfetmek için bakmış... Birikmiş yavaş yavaş keşifler, güzellikler.

Hani derler ya "paylaşınca güzel hayat".

Bir anne düşünmüş naçizane keşfettiğim güzellikleri neden başkaları da keşfetmesindi. O zaman paylaşmalı demiş. Paylaştıkça keşfedilen güzellikler birilerinin gününü mutlu kılsın, birilerini bir gün gülümsetsin, birilerinin bir gün içini ısıtsın, birilerinin bir gün farklı bakmasına vesile olsun, birilerinin bir gün yeni keşiflere çıkmasını sağlasın, birilerinin bir gün...
İşte tüm olay birileri bir gün bu fotoğraflara baksın ve o birisine belki ilham olur diye çıktı bu blog.

Her günde Bir Fotoğraf her gün yeni bir fotoğrafı sizlerle paylaşıyor ve her fotoğraftaki birkaç cümlede hislere tercüman oluyor.

Her gün bir doz ziyaret önerilir.

Hayatın güzellikleri nereden sunacağı hiç belli olmaz.

Yazan : Fatma PAŞA
Fotoğraf: http://hergundebirfotograf.blogspot.com.tr/

2017-01-10T23:30:00.004+03:00

Bu Küçükler Ne Kadar Büyükmüş Meğerse...

Küçük değişikliklerden her zaman büyük değişimler beklememek gerek... Bazen küçük değişiklikler birikir ve büyük bir değişim meydana getirirler... Siz bile inanamazsınız.

Çağımızın havasından mıdır suyundan mıdır bilinmez ama biz insanlar her şeye karşı oldukça sabırsız olduk. 4,5G zamanındayız ya belki de ondan olsa gerek her şey ışık hızında olsun istiyoruz. Ama bir şeyi unutuyoruz biz insanız. Maddi ve manevi yanı olan bir varlığız. Evet maddi olarak değişimler yaşıyoruz. Kilo alıyoruz bir günde ama vermek için aylarca çabalıyoruz. Pıt diye yüzümüzde sivilce çıkıyor ama günlerce geçmesini bekliyoruz. Bakın bu değişimlerin hepsinin zamana ihtiyacı var. Bide olayın manevi yanı var. Evet belki ani duygusal değişimler yaşıyoruz ama yine de biz insanız ve her şeye bir direncimiz var.

İnsan doğası gereği değişimlere direnir... Hiç kimse alıştığı keyfini bozmak istemez. Ancak hayatınızı ne kadar alışkanlıklar üzerine kurarsanız hayatın o kadar renkli ve gizemli yanlarını kaçırırsınız. Bence insan doğası gereği zaman içinde değişimlere ihtiyaç duyuyor. Kimi zaman küçük kimi zaman büyük... Büyük değişimler genelde radikal kararlarla gelen değişimler olduğu için oldukça hayatımızda ses getirirler... Ama bence asıl zevkli olan küçük değişiklikler. Hayatınızın bir anında küçük bir değişiklik yapın sonucu o an hissedin ya da hissetmeyin.... Hissederseniz ne güzel anı yaşarsınız. Ama ya hissetmezseniz? Bence hiç tasalanmayın bence o küçük değişiklikler birikip bir gün gelip size büyük bir değişim getireceklerdir ve siz bile inanamayacaksınız. Bu ben miyim diye soracaksınız. Hayatınıza açmadığınız pencereden bakmaya başlayacaksınız. Beyniniz alışılmışın dışında çalışmaya zorlayacak kendini. Fark etmediğiniz güzellikleri fark ettirecek size.

Mesela;

Kitap okurken sevdiğiniz satırların altını çizin.

Her sabah yürürken asfalt taşlarını saymayı bırakında gökyüzüne kaldırın kafanızı.

Tanımadığınız bir insana selam verin.

Sıcacık evinizde otururken dışarıda bu sıcaklığı bulamayan insanları düşünün ve sahip olduklarınızın değerini bilin.

Sevdiklerinize zamanında onlar için hissettiklerinizi söyleyin.

Kendizin için şarkı söyleyin bir gün her ne kadar karga sesli(!) olsanız da.

Teknolojiyle dost olun ne onu düşman görün ne de onun sizi kölesi yapmasına izin verin.

Çocukla çocuk olun bir gün... koşun, bağırın, çimlere yatın, çığlık atın, oyun oynayın, üstünüzü kirletin.

Yaşlılarla sohbet edin bir gün sonu olan bir dünyada yaşadığımızı ve her gün size sunulmuş olan 86400sn nin ne kadar değerli olduğunun farkına varın.

Bu liste uzar gider...

Herkesin kendisi için yapabileceği küçük , büyük değişikleri vardır aklına gelmeyen, geldiğinde de “aman ne olacak ki” deyip fikrini çöp kutusuna atan. Ne demiş ünlü filozof Herakleitos“Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir” .(Bu klasik sözü söylemezsem olmazdıJ) O yüzden bazen bırakın “Bu küçükler ne kadar büyükmüş meğerse” dedirtecekler değişimler yaşayın...

Fatma Paşa

Çocukluğumu özledim şimdiki çocuklar adına…

2013-09-27T22:40:00.002+03:00

Çocukluğumu özledim şimdiki çocuklar adına…

Bir elinde ipad bir elinde iphone karşısında laptop olan çocukları gördükçe kendi çocukluğumun değerini çok daha iyi anlıyorum… çocukluğumdan daima mutlu oldum ve hala da iyi ki o zamanda çocuk oldum diyorum…

Ne ipad ne iphone vardı… koca ekranların koca kasaların olduğu bilgisayarlar çok lükstü… bilgisayarı olan okullar teknolojik okuldu… evlerse zengin eviJ

Sokakta geçti çocukluğum… tek ihtiyacımız taş, ip ya da hiç bir şeydi arkadaşın olduktan sonra… oyuna başlamadan önce herkes toplanır “ne oynayalım” sorusuna fikirlerini söylerdi… Şimdilerin beyin fırtınası dediği olayı biz çocukken yapardık adını bilmeden…oyuna karar verilirdi… Sonra da elde ne var ne yok kontrol edilirdi… Bir nevi stok kontrol(birazcık mühendis tabiri ileJ). Sonra da ihtiyaçlar belirlenir…görev paylaşımı yapılır ve oyun için her şey hazırlanırdı… ve karanlık basıp, akşamı ezanı okunup, evlerin ışıkları yanıp anneler bir bir mahallenin çocuklarının isimlerini anons edene kadar sürerdi oyun… sonra da herkes mutlu, dolu dolu ve toztoprak içinde evlere giderdi… yarın aynı saatte aynı yerde buluşmak üzere…

Benim çocukluğumda biz oyunlarımızı kendimiz yaratırdık… şimdiki çocuklar gibi dikdörtgen kutulardaki oyunlara mahkum değildik…

Benim çocukluğumda zamanı, mutluluğu, sevgiyi paylaşırdık… en önemlisi paylaşmayı öğrendirdik…

Şimdiki çocuklar gibi bencilliği, yalnızlığı, sanallığı bilmezdik…

Çocukluğum…

Şimdiki çocukluklar…

Söylenecek çok şey var…

Ama o kadar çok şey söylemek neye yarar…

Biliyorum... Bilmiyorum...

2013-09-17T21:20:00.001+03:00

Hayat bilip de bilmiyorum diyebilmek çoğu zaman…

Yıldızların ışık yılı uzakta olduğunu bilip de aslında elimizi uzattığımızda yakalayacakmışcasına dilek dileyebilmek…

Ölümün hayattaki tek gerçek olduğunu bilip de hiçbir zaman bizim kapımızı çalmayacakmışcasına inadına yaşayabilmek…

Dost dediğin insanın seni günlerce aramasa bile onun hep yüreğinde olduğunu bilmek…

Sabah sevmediğin bir insana sadece insan olduğu için “günaydın” diyebilmek…

Büyüdükçe insanların yüreğindeki saflığın azaldığını bilip de yine de çocuk masumluğunu o yüreklerde arayabilmek…

İstiklal Caddesi’nde bir cumartesi akşamı bilerce insanın içinde yürürken yalnızlığı hissetmek…

Bir pazar sabahı kulağında müziğinle sahilde tek başına yürürken herkesin senin yanında olduğunu hissetmek…

Bir anı yaşabilmek için bir ömrü feda edebileceğini bilirken bir ömre binlerce anı sığdırmak…

Bembeyaz dünyada tozpembe hayaller kurup, bu hayalleri grileşen dünyada gerçekleştirebilmek…

Herşeyin ötesinde biliyorum dediklerine bilmiyorum diyebilecek cesareti bulabilmek…

Fatma PAŞA

Yerdeki Yıldızlar

2013-04-24T20:22:00.001+03:00

Aamir Khan'ın yönetmenliğini yaptığı Yerdeki Yıldızlar Disleksi (Harfleri sayıları algılama problemi) olan bir çocuğun yaşantısı anlatılmaktadır. Ishaan'ın kafasında sadece hayal ettiği kendi dünyası vardır.Çevresi tarafından anlaşılamayan Ishaan'ın hayatı, ailesi tarafından yatılı okula gönderilmesiyle değişmeye başlar...

İzlenmesi ve Çevremizdekilere Tavsiye Edilmesi Gereken Muhteşem Bir Bollywood Filmi;

Haydi Bursa Kitap Fuarına...

2013-03-03T21:25:00.000+02:00

Fuar zamanı geldi çattı yine...Kitap kokuları gelmeye başladı bile...

Bursa 11.Kitap Fuarı Bursalı kitapseverleri bekliyor ve Bursa Uluslararası Fuar ve Kongre Merkezi'nde 9 Mart'ta kapılarını açıyor.

270 yayınevi ve sivil kuruluşun katılacağı fuarda, 500 yazar imza günleri, panelle, söyleşilerle okurlarıyla buluşacak.

İşte fuarın konuklarından bazıları:

*Gülten Dayıoğlu

*İlber Ortaylı
*Üstün Dökmen
*Ayşe Kulin
*Can Dündar
*Ece Temelkuran
*Yekta Kopan
*İpek Ongun
*Enver Aysever
*Canan Tan
*Ahmet Ümit
*Cemil Kavukçu

Bursa Kitap Fuarı ziyaret saatleri:
9-16 Mart 2013 Açılış:10:00 Kapanış: 19:30
17 Mart 2013 Açılış: 10:00 Kapanış: 19:00

Not: Fuara giriş ücretsizdir...

Bin Muhteşem Güneş

2013-01-05T00:35:00.001+02:00

Nereye giderseniz gidin, ülkeniz peşinizden gelir. Artık siz orada yaşamasanız da o içinizde yaşar. Afganistan’ın Khaled Hosseini’de yaşadığı gibi…
Bin Muhteşem Güneş, ilk romanı Uçurtma Avcısı’yla tüm dünyada inanılmaz bir başarı yakalayan Hosseini’nin ikinci romanı. Yazar bu romanında da yine doğduğu toprakları anlatıyor. Bu kez iki kadının kesişen yaşamları ve dostlukları üzerinden…

Küçük yaşta evlendirilen kızlar, çocuğu olmayan kadınlar, babaya ya da çocukluk arkadaşına duyulan, geçmişe gömülmüş aşklar…

Uçurtma Avcısı

2012-11-22T11:59:00.002+02:00

Afganistan doğumlu Amerikalı yazar Halit Hüseyni'nin (Khaled Hosseini) ilk romanı. 2003 yılında yayınlanan kitap bir Afgan tarafından İngilizce yazılmış ilk romandır. New York Times'ın en çok satanlar listesinde bir numaraya kadar yükselen kitabın 2008 yılında Marc Forster yönetmenliğinde Beyazperdeyle buluştu. (kitabı okuyamayanların bu filmi izlemesi tavsiye edilir;)

Uçurtma Avcısı Kabil'in Vezir Ekber Han bölgesinden bir Peştun olan Emir isimli çocuğun hikâyesini anlatıyor. Emir çocukluk arkadaşı ve süt kardeşi Hasan'a ihanet edişini unutamamaktadır. Hikaye Afganistan'da krallığın çöküşü, Sovyet işgali, ülkeden Pakistana ve Amerikaya toplu göç ediş ve Taliban yönetimi gibi kargaşalı ortamında kurgulanmış.

Filmi İzlemek İçin: http://www.hdfilmsitesi.com/ucurtma-avcisi-filmi-izle-tek-part-turkce-dublaj-hd.html?postTabs=5

80 Cümlede Dünya Tarihi

2012-11-16T14:00:00.001+02:00

Günlük hayatımızda neredeyse tamamını kullandığımız 80 söz.

Peki bu sözleri kim, neden, ne zaman ve nasıl söyledi?

Her sözde bir dönem...

Her dönemde bir kahraman...

Her dönemde tarihe yön vermiş bir olay...

Bu kitap diğer tarih kitaplarından çok farklı. Çünkü; bu kitaptaki her sözü sırayla okumak zorunda değilsiniz.

Bakın kitabın yazarı Helge Hesse kitabıyla ilgili neler söylemiş.

"Bu kitap sizi bir seyahate davetediyor. Tıpkı Jules Verne'nin seksen günde dünyayı dolaşan kahramanı Phileas Fogg gibi, kitapta yer alan seksen özlü söz de sizi tarihi bir yolculuğa çıkararak dünya tarihinin önemli anlarına şahitlik etmenizi sağlıyor, sizi hiç görmediğiniz yerlere götürüyor ve çok sayıda ünlü insanla tanıştırıyor.

Her bölüm bağımsızdır. Kitapta krolonojik bir sıralama yapmış olsam da ilk bakışta ilginizi çekmeyen bölümleri atlayabilirsiniz. Kim bilir, belki bir gün günlük hayatınızda bu sözle karşılaştığınızda tekrar kitabı açar, okursunuz."

Kitabın arka sayfasında " 324 sayfaya sığdırılmış bir kültür hazinesi" diyor.

İşte bu hazineden sizin için seçtiğim birkaç söz:

Tek bildiğim şey hiç bir şey bilmediğimdir... Sokrates bu sözü ne zaman ve neden dedi?
Diogenes, Büyük İskender'le karşılaşınca neden "Gölge etmem başka ihsan istemem." dedi?
Maria- Antoinette gerçekten "Ekmekleri yoka pasta yesinler." dedi mi?

Ve tarihe imzasını atmış 80 söz...

Tarihin en eğlenceli hali bu kitap...

Her kitaplıkta mutlaka olmalı...

Helge Hesse tarafından kaleme alınmış olan "80 Cümlede Dünya Tarihi" Doğan Kitap tarafından basılarak 2008 yılında raflardaki yerini almıştır.

For the Birds (2000)

2012-11-04T21:57:00.001+02:00

sadece 3 dakika ve tebessüm ;)

Pixar’ın 2000 yılında çıkardığı kısa-animasyon işlerden biri olan For the Birds’in yönetmen koltuğunda Ralph Eggleston oturmaktadır. 3 dakikalık kısa süresi içerisinde, teller üzerine sıra sıra konan minik tombul kuşların, yanlarına konmaya çalışan büyük ve sırık bir kuşla önce dalga geçmelerini sonra ise buna pişman olmalarını başarılı ses efektleriyle ve doyurucu görselliğiyle anlatmaktadır. :)

The Old Man and the Sea (1999)

2012-11-04T21:46:00.003+02:00

yine kısa bir film :)

Rus yönetmen Aleksandr Petrov’un, Ernest Hemingway’ın aynı adlı romanından uyarladığı 20 dakikalık bu kısa film, cam üstüne yağlı boya tekniğiyle kotarılmıştır ve 29.000 kareden oluşmaktadır. Hemingway’ın bildiğimiz “Yaşlı adam denize açılır; büyük balığı yakalar ve köpekbalıklarıyla amansız bir mücadeleye girişir.” hikayesini Petrov, farklı tekniğiyle, görsel ve işitsel açıdan “epik” bir hikaye kurarak anlatmaktadır.

The House of Small Cubes (2008)

2012-11-04T21:02:00.001+02:00

12 Dakikalık Kısa Bir Film

Japon yönetmen Kunio Kato’nun, dünya festivallerinden birçok ödül topladığı animasyon filmi “La Maison en Petits Cubes”; yalnız kalmış bir adamın, evinin her geçen gün sular altında kalmasını ve bununla mücadelesini anlatır. Suyun yükselmesiyle batan her kattan sonra, en üst kata bir kat daha inşa eden adam, bir gün yeni kata taşınmak için toparlanırken piposunu suya düşürür. Pipoyu almak için suya dalış yapar. Ancak suya dalması, geçmişine de dalması anlamına gelmektedir. 2d tekniğiyle anime edilmiş filmi izlerken bu yalnız adamın içsel yolculuğu vesilesiyle siz de kendi geçmişinizden parçalar bulabilirsiniz.

M.U.C.İ.Z.E.

2012-11-01T17:10:00.001+02:00

Hazan mevsiminin ortalarıydı. Her ne kadar belirtiler daha mevsimin yeni başladığını iddia etse de her gün dökülen takvim yaprakları aylardan ekim ayını göstermekteydi. Belki de sımsıcak geçen yazın işgüzarlığı olsa gerek hazanın bu gecikişi. Ağaçların yeni yeni sararması... Çoğu ağaç baya sararmış sayılırdı aslında ama yine de aralarda kalan yeşil yapraklar adeta özenle serpiştirilmiş gibiydi. Kim bilir belki de o sıcak yaz günlerin de yangınlarda yitip giden arkadaşlarının anısına inatla sararmayacaklardı. Daima yeşil...
Hava serin sayılırdı. Kimi zaman hafiften eserdi, kimi zamanda "Hey millet, hazan mevsimi geldi." dercesine sertleşirdi. Çarpardı yüzüne yüzüne insanın sabahları dışarı ilk adımınızı attığınızda.
***

O da omuzlarına siyah şalını almış, her zamanki yerinde oturmuş o tabloyu izliyordu. Daldıkça derinlere dalıyordu baktıkça ahşap çerçeveye hapsedilmiş tabloya. Hafif puslu bir hava vardı sanki o tabloda. O pusun arkasında minik bir ada.Hani koşsak varacakmışız gibi. Ama pus bulutları tabloda o adayı saklamışlardı. Deniz vardı tabloda. Uçsuzmuş gibi. Dalgalarda gelişigüzel serpiştirilmişti denize ve tabloya. Ama kimi yerlerde hırçındı sanki deniz...Yoksa neden tablonun sol alt köşesinde ters dönmüş o virane kayığa o kadar köpürtederek çarptırıyordu ki dalgalarını.

Gökyüzü renginde masmavi bir kayıkmış bu hale gelmeden...Kimi kısımlarda kalan boya parçaları bunu gösteriyordu. Ama yine de büyük kısmında hasarlar vardı. Boyaları dökülmüştü. Adeta karaya vurmuş muhtaç bir balık gibiydi. O da karaya vurmuştu. Denize muhtaçtı. Denize hasretti. Ama dönmek için de çok geçti.

Ani bir gökgürültüsü bu derin dalış ve karmaşık düşüncelerden sıyırmıştı onu. Hafifçe şalını düzeltti ve ayağa kalktı. Cama yaklaştı. Ahşap çerçeveli cama. O güzel tabloya. Evet bu güzel manzaraydı o tablo. O dört ahşap çerçeve arasına sığınmış deniz manzarasıydı o tablo. Bu tabloda her gün değişen bulutların yeri, gökyüzünün rengi ve dalgalardı.

Ama hiç bir zaman o tabloda kendine yer vermeye cesaret edemedi. Adım atamadı o tablonun sahiline. Ocak ayının sonu gibi gelmişti bu eve. Bu tablo kışı da, yazı da, baharı da, hazanı da yaşamıştı. Ama nedense birşeyler engel olmuştu onun bu tabloda yer almasına.

Sanki bugün engelleyen birşey yoktu. Şalını sarmaladı iyice ve kollarını kalbinden güç alırcasına kalbinin üstünde kavuşturdu. Birkaç adım kalmıştı tabloya girmesine. Ve son adımlar vardı o kayığa varmasına. Ve işte oradaydı. Kayık tam önünde durmaktaydı. Dikkatle incelemeye koyuldu kayığı. Ancak; kayığın üzerinde siyah boyayla yazılmış ters duran harf dizisini fark etmesi için çok da incelemesine gerek kalmadı.. Kimi yerler silinse de ters duran bu kelimeyi hemen anladı. "MUCİZE" ydi oradaki kelime. Bir anda derin bir nefes almaya ihtiyacı olduğunu hissetti. Ayağa kalktı hafifçe. Denize doğru minik bir adım aldı. Bir süre durdu...Denizi seyretti... Denizden gelen esintiyle beraber derin bir nefes aldı ve kayığın başına tekrar geldi. Tekrar baktı o kelimeye. Demin fark etmediği bir şeyi daha fark etti. O sadece bir kelime değildi. Çünkü; "M.U.C.İ.Z.E." yazıyordu. İşte şimdi tüm kafası allak pullak olmuştu. Kayığın çevresinde dolanmaya başladı birşeyler bulurum ümidiyle. Ama herhangi birşey görünmüyordu. Daha fazla kayığın başında durmanın bir anlamı olmadığını düşündü ve kayığa sırtını dönüp uzaklaşmaya başladı. İsteksizdi attığı adımlar ama yine de kayıktan uzaklaşıyordu usulca. Ve tam bu anda sert bir dalga daha çarptı kayığa. Sanki ona geri dön diyordu. " Dön, dön bir daha bak." diyordu içindeki bir ses de. Ve bir anda döndü. Dönmesiyle beraber kayığın kuma gömülmüş kısmında siyah bir karartı çarptı gözüne. Karartıya doğru yaklaştı. Bu da neydi. Yaklaştı, eğildi, karartının üzerindeki ıslak kumları temizledi. Ve kendine doğru çekti. Şu an için tarifsiz bir nesneydi ama temizledikçe onun siyah, ahşap bir kutu olduğunu anladı. Elinde tutarken bir yandan düşüncelere daldı, bir yandan da kumları temizledi. Kısa süre sonra elinde kutuyla eve döndü. Masanın üzerine koyduğu kutuyu açmaya yeltendi. Ellerinin titremesinden mi yoksa kutunun kilidinin pasından mı kutu ısrarla açılmıyordu. Kısa bir uğraş ve inatlaşmadan sonra açıldı. İçinden uçları eskimeye yüz tutmuş kara kaplı bir defter çıktı.
Defteri eline aldı ve üzerindeki tozu eliyle temizledikten sonra derin nefes alarak açtı defteri. Açar açmaz bunu bir günlük olduğunu anlamıştı. Sayfaları çevirdikçe günlüğün ne kadar eski olduğunu hissetti.

Ve artık gününün birçok saatini günlüğü okuyarak geçiriyordu. Sonlarına yaklaşmak üzereydi. Ancak; son sayfalara geldiği gün günlüğü masanın üzerine bırakıp sahildeki kayığın yanına gitti. Kayığın başında dururken kendi kendine mırıldandı:
" Kim bilir ne umutlar ne hayaller taşıdın sen. Ama bir fırtınanın hırçın dalgalarında alabora oldun, kıyıya vurdun. Ve onunda hayalleri seninle beraber alt üst oldu. Sen kıyıya vurdun onun da hayatı." Hüzün dolu bakışlarla ayrıldı kıyıdan, kayıktan... Eve döndü.

Son sayfasını okumak üzereydi günlüğün şimdi. O kadar pür dikkat okuyordu ki yağmur damlalarının camları döverken çıkardığı ses bile dikkatini dağıtmamıştı. İşte son satırlar, son cümleler... Bir kelimeyi tekrarlıyordu kendi kendine. Hemen kağıt kalem buldu, birşeyler karaladı. Tek bir kelimeydi sanki yazdığı. Hayır, hayır o harf dizisiydi bu.
"M.U.C.İ.Z.E."

Hemen cama doğru yürüdü. Kayığa dikkatlice bakı. O kayığın adıydı... M.U.C.İ.Z.E. Neydi bu kelimenin sırrı. Tekrar döndü günlüğe. Bir kez, bir kez daha göz attı. Bu sefer fark etmediği dipnotu görmüştü.
"M.U.C.İ.Z.E." diye başlıyordu...

Mutluluk
Umut
Cesaret
İnanç
Za...
E....

O da neydi. Son iki satırda kocaman bir mürekkep lekesi satırların üzerini kaplamıştı.
Tekrar gitti cama. O muhteşem tabloya bakarak yüksek sesle tekrarladı... "Mutluluk. Umut. Cesaret. İnanç. Za.... E..... ya sonra." dedi ve uzun süre seyretti tabloyu. Sonu gelmeyen düşünceler, tamamlanmamış cümleler eşliğinde...

Peki ya sizin sonranız ne? Siz "M.U.C.İ.Z.E." yi bştan yaratsanız sizinki ne olurdu?

Fatma PAŞA

Ufak Şeyleri Dert Etmeyin

2012-10-17T14:36:00.002+03:00

Uyum içinde yaşamak için iki kural vardır diyor Dr. Dyer.

1) Ufak şeyleri dert etme.

2) Hepsi de ufak şeylerdir.

Dr. Richard Carlson'un kitabına da adını vermiş bu kural.

Ve Amerika'da bu kitap, Ufak Şeyleri Dert Etmeyin ( Don't sweat the small stuff), 2004 yılında son 10 senenin en çok okunan kitaplarından biri olmuş.

Psikoloji alanında doktora yapmış olan Dr. Richard Carlson, stres yönetimi ve mutluluk danışmanı olarak dünyanın en önemli uzmanlarındandır...

Dr. Carlson, hayatımızı iyileştirmek için bu kitapta 100 strateji öneriyor... İşte bu stratejilerden birkaçının başlığı;

* Sırf gırgır olsun diye yöneltilen eleştiriyi kabul edin.

* Unutmayın: Öldüğünüz zaman, Yapılacak işler listeniz hala dolu olacaktır.

* Biraz yüzünüz gülsün...

Ve daha birçok öneri... Sadece yaşamı kolaylaştırmak için...

Haydi siz de Ufak Şeyleri Dert Etmeyin ve Hepsinin de Ufak şeyler olduğunu öğrenin...

The Blind Side

2012-10-03T22:16:00.000+03:00

Çoğumuzun hiç sıkılmadan izleyeceği filmlerden biri olduğunu düşünüyorum.Gerçek hikayeye dayanan bir film olmasına rağmen günümüzde pek de sık rastlamadığımız ilişkilerdeki gönül zenginliğine The Blind Side ile tadına varabilirsiniz.

Filmde,özellikle toplumdaki çarpışmalar etkileyici bir şekilde vurgulanmakta.

The Blind Side, Micheal Oher adlı bir Amerikan futbolu oyuncusunun hayatını anlatan,gerçek bir biyografiye dayanan

bir 2009 filmi.Filmin başrollerini Sandra Bullock ve Quinton Aaron paylaşırken, yönetmen koltuğunda ise John Lee Hancock'u görmekteyiz

Koca Mike(Micheal Oher),yaşamakta olduğu muhitteki insanlara rağmen saf kimliğini koruyabilmiş, sokaklarda yaşayan,yetenekli ama henüz keşfedilmemiş bir gençtir.Tesadüf eseri Leigh Anne (Sandra Bullock) ve ailesi ile yolları kesişir ve asıl hikaye bundan sonra başlar.Ayrıca filmin sonunda hikayenin gerçek kahramanlarını görebilirsiniz.

İzleyecek olanların,yanına bir mendil almasını tavsiye ederim.İyi seyirler:)

İngiltere Durakları: Manchester

2012-10-03T18:40:00.001+03:00

İngiltere Seyir Defteri'nde bir sayfa daha çeviriyoruz...

Liverpool'dan sonra bakın nerede durduk ve neler keşfedeceğiz...

Hadi o zaman keşif başlasın:)

Şimdi ki durağımız dünyaca ünlü Manchester United ve Manchester City futbol kulüplerine sahip, Liverpool ile birlikte Birleşik Krallik ve Kuzey-Batı İngiltere'nin merkezi 'MANCHESTER'.

Salford İskelesi boyunca yürümenizi tavsiye ederim. İskelenin taşlarının bazılarında güzel sözler yazmakta. Bunları okuyarak yürüdüğünüz yer hakkında bir çok bilgiye sahip olabilirsiniz.
Ayrıca bu yürüyüşünüzde Manchester'in eski ve yeni yapılarını bir arada görmeniz de mümkün.

Salford'da ilerlerken sol tarafta Manchester United Stadını görebilirsiniz.

Eğer tarih sever biri iseniz Imperial War Museum tam sizin için... Bu müze Manchester şehrinin Trafford bölgesinde yer almaktadır. İngiltere'de Imperial War Museum'a ait olan beş müzeden biridir. Daniel Libeskind tarafından tasarlanan mimarisi ile oldukça dikkat çeken bu müze 2002 yılında açılmıştır. Bu müze modern savaşların insanlığa ve toplumlara etkisini incelemek amacıyla kurulmuştur. Müzede krolonojik ve tematik sunumların olduğu sürekli sergiler bulunmaktadır.

Salford'un sağ yanında ise meşhur
The Lowry Kültür Merkezini ve aynı ismi
taşıyan alışveriş merkezini görüyoruz.
Girdim içeri bir ne var ne yok dedim ve ünlü
'Swan Lake' (Kuğu Gölü) balesine rastladım.
Gerçekten çok güzeldi.
İnsanı baleye teşfik ettiği kesin.

Manchester'ın içlerine doğru gittiğimizde çeşitli müzeler, güzel yerler ve bahçelerle karşılaşıyoruz.
Bunlardan ilki Museum of Science and Industry yani kısaca MOSİ. Toplam 5 binadan oluşan çok büyük bir bilgi yuvası.

Gezimiz boyunca karşımıza çıkan bir diğer müze ise People History Museum... Ve elbette rengarenk, cıvıl cıvıl yapılarıyla China Town...

En çok etkilendiğim bir yer, John Rylands Library. Eski yapısı ile büyüleyici bir yer. Bu kadar çok kitabı bir arada görmek insanı okumaya teşfik ediyor.

Bu kadar dolaşıp gezdikten sonra biraz oturup soluk almak gerek tabi... Bunun için de en iyi mekan Piccadally Garden:)

Bir durağımızın daha sonuna geldik. Umarım Manchester turumuzu sevmişsinizdir...

Seyir Defterimizdeki bir sonraki durağımızda görüşmek üzere...

Fotoğraf: Esra KAYA

Düzenleme: Esra KAYA - Fatma PAŞA

Just Go With It

2012-10-01T15:59:00.003+03:00

2011 yapımı bir film olan Just Go With It , Hayatım Yalan adıyla beyaz perdedeki yerini almıştı.

Film, bekar ve çapkın bir plastik cerrah olan Danny'nin genç ve güzel sevgilisine boşanmak üzere olduğu yalanını uydurmasıyla başlayan serüveni anlatmaktadır. Bu gerçeği gizlemek için de asistanı Katherine'i Hawai'de geçirecekleri bir haftasonu tatilinde boşanmak üzere olduğu karısı rolünü oynaması için ikna eder ve eğlence başlar...

Filmin başrollerini Jennifer Aniston ve Adam Sandler paylaşırken, yönetmen koltuğunda ise Dennis Dugan'ı görmekteyiz...

Eğlenceli ve komedi garantili şahane bir film... Mutlaka izleyin:)

İncir Kuşları

2012-09-30T22:06:00.005+03:00

1992 ve 1995 yılları arasında Bosna'da yaşanan soykırımda yüz binin üzerinde Müslüman Boşnak öldürüldü. Otuz ile elli bin arasında Boşnak kadına ve genç kıza Sırp güçleri tarafından sistematik olarak tecavüz edildi.Sinan Akyüz'ün yazdığı "İncir Kuşları" Bosna'da yaşanan savaşta, Boşnak kızı Suada'nın gerçek yaşamını anlatıyor.
Yazar dört yıl önce Bosna'ya turist olarak gittiğinde Suada'nın hikayesini duyuyor ve hikayeden çok etkilenerek olayın kahramanları ile görüşmeyi başarıyor ve bu kitap ortaya çıkıyor.

Akyüz kitabı Saraybosna'ya Suadaya göndermiş fakat Suada kitabı okumaya hala cesaret edememiş. " Elim gitmedi, kendimi hazır hissetiğimde okuyacağım" diyormuş...

Kitabı yeni bitirdim ve beni etkileyen bölümleri var gerçekten 20. yy'da yaşananları kabullenmek çok zor ancak mecbur bırakılıyoruz bazı şeylere :(

İngiltere Durakları: Liverpool

2012-09-27T23:56:00.004+03:00

İngiltere'nin coğrafi açıdan en güzel şehri...
2008 Avrupa Kültür Başkenti...
İki tane futbol takımının ev sahibi...
Titanik'in kayıtlı olduğu liman şehri...
The Beatles'ın kurulduğu şehir...
Tüm bu özelliklerin ve güzelliklerin sahibi 805 yaşındaki bir kent. Yani; Liverpool...
Bugünkü durağımız Liverpool...

İşte bir Liverpool tablosu... Tüm güzellikleriyle...
Şehir hakında biraz daha bilgilenelim mi?
Liverpool, İngiltere'nin başkenti olan Londra'nın kuzey batısında yer alan bir şehir. Aynı zamanda Mersey Halicininde doğu kıyısında yer alır. Bu yüzdendir ki; İngiltere'de coğrafi konum açısından en güzel şehir olarak tanımlanır.
Ayrıca; liman kenti olması dolayısıyla ve sahip olduğu birçok dok nedeniyle de Avrupa'dan Amerika'ya göç edenlerin yolculuklarının başlangıcı olmuştur.

Ve bu liman şehrinin en güzel ve en çok turist çeken doku "Albert Dok" u ( Albert Dock) üstteki fotoğrafta görmekteyiz. Bu dokun şöyle bir özelliği varmış... Albert Dok Liverpool'da birçok kompleks dok binası ve depolardan oluşan bir yer. Jesse Hartley ve Philip Hardwick tarafından dizayn edilen ve 1846 yılında açılan bu dokun inşasında hiç yapısal tahta kullanılmamış.Sadece dökme demir, tuğla ve taştan inşa edilmiştir.

İşte Albert Dok'tan bir görsel daha... Albert Dok açılışından kısa süre sonra pamuk, çay, şeker ve ipek gibi oldukça değerli ürünlerin bulunduğu popüler bir depo olmuştur.

The Pump House, binasının gösterişiyle olduğu kadar size sunduğu enfes Britanya yemekleriyle de insanı kendisine hayran bırakıyormuş.

Liverpool'u bu kadar renkli bir şehir yapan bir özelliği de nüfusunun yapısının farklılığıdır. Bu farklılık içinde en çok dikkat çekenler ise Avrupa'daki en eski azınlık olan Çinliler... Çinli denizcilerin bulunduğu bölge "Çin Şehri" olarak bilinmektedir. Renkli sokakları ve giriş kapılarıyla da oldukça dikkat çekicidir. Bu fotoğrafa gördüğünüzde Liverpool'daki Çin Şehri giriş kapısıdır.

Bu sokak giriş kapısı Çin dışında bulunan en büyük giriş kapısıdır.

İşte Çin Şehri sokaklarından bir fotoğraf daha...

Ve bu güzel Brezilya insanlarıyla Liverpool Müzesi'ndeki turumuz başlar...

"Batmaz dendi ama battı"...

Elbette ki Titanik'ten bahsediyorum. 1912 yılında dünyanın en büyük buharlı yolcu gemisiydi...

10 Nisan 1912 tarihinde Southampton'dan New York'a doğru yola çıktı... Ancak; ilk seferinde 15 Nisan 1912'de buzdağına çarparak batmaz denen gemi battı... Bukadar gösteriş ve ileri teknolojisi ile tarihe geçen Titanik aynı zamanda dünya savaşları dışındaki en büyük deniz felaketi olarak da tarihe geçti...

Ve Titanik'ten geriye kalanlar...

Liverpool'un müziğe, dünyaya kazandırdığı en önemli değerlerden biri. John Lennon, Paul McCartney, George Harrison, Ringo Star yani The Beatles...

1960'ların en popüler müzik grubu....Sayısız rekorların sahibi...

Yeni bir durakta görüşmek dileğiyle...
Hayatınızda "her telden her renkten" birşeyler olsun...

Fotoğraflar: Esra KAYA
Düzenleme: Fatma PAŞA

3 Idiots

2012-09-23T20:05:00.000+03:00

Hindistan'ın en iyi mühendislik okuluna başlayan öğrencilerin hayatını anlatan bir Bollywood filmi.

Sistemin daima yarış üzerine kurulu olduğu, herkesin en iyi olmaya çabaladığı bir okulda sistemi değiştirmeye çalışan bir öğrenci ve onun en yakın 2 arkadaşı. Başlarından geçenler, hayattan aslında ne istedikleri.Ranco karakterinin başrol oynadığı film dram ve komedi türünü en iyi şekilde harmanlayıp bize öğretici bir film olmakta.

Bu film hem güldüren hem insanı hüzünlendiren, düşündüren izlenesi bir film...
Filmin yönetme koltuğunda Rajkumar Hirani otururken başrollerde ise Aamir Khan, Madhavan ve Mona Singh yer alıyor...

Israrla Tavsiye Edilir:)

Haydi Festivale...

2012-09-21T16:49:00.001+03:00

Haydi 6.Beyoğlu Sahaf Festivaline...
Bu yıl altıncısı düzenlenen Beyoğlu Sahaf Festivali 25 Eylül'de sevenlerine kapılarını açıyor.

25 Eylül - 14 Ekim tarihleri arasında gerçekleşecek olan festivale yetmişe yakın sahaf katılıyor...

Bunun yanı sıra birçok etkinliğinde düzenleneceği festival geçen yıllarda olduğu gibi mekan olarak yine Tepebaşı'nda TRT binası yanında yer alacak...

Tüm kitapsevenlere duyurulur.

İşte katılımcı listesi...

KATILIMCI LİSTESİ:

1- 40 Ambar (stand no 26)

2- Ada Kitabevi (stand no 24)

3- Anadolu / Siyahkalem (stand no 2)

4-Nadir Sahaf (stand no 27)

5- Ayça Kitabevi (stand no 25)

6- Babil Sahaf (stand no 54)

7- Bahtiyar Sahaf (stand no 4)

8- Barış Kitabevi (stand no 56)

9- Barış Moda Sahaf (stand no 64)

10- Bengi Kitabevi (stand no 35)

11- Beşiktaş Sahaf (stand no 37)

12- Bitap (stand no 40)

13- Bizim Sahaf (stand no Sahne 1)

14- Cihannüma (stand no 13)

15- Destine (stand no 14)

16- Doğa (stand no 31)

17- Edebi Hayat (stand no 32)

18- Ege (stand no 28)

19- EOS (stand no 18)

20- Eylül (stand no 57)

21- Gezegen (stand no 55)

22- Gezgin Kitabevi (stand no 6)

23- Hermes (stand no 15)

24- Hisar (stand no 58)

25- Ilgın (stand no 7)

26- İstiklal Kozan (stand no 5)

27- Kağıt Gemi (stand no 52)

28- Kamer (stand no 39)

29- Karanfil Sahaf (stand no 38)

30- Kayıp Kitap (stand no 21)

31- Kırkambar (Bayram) (stand no 10)

32- Kibrit (stand no 9)

33- Kitap İçin (stand no 20)

34- Kitap Rafı (stand no 60)

35- Kitapçı Ahmet (stand no 17)

36- Kurgu (stand no 33)

37- Kuzguncuk (stand no 62)

38- Labirent (stand no sahne 4)

39- Levant (stand no 68)

40- Mihrican (stand no 53)

41- Müteferrika (stand no 65)

42- Nadirkitap.com (stand no 1)

43- Nar Sahaf (stand no 29)

44- Sahaf Nazım Hikmet Kitabevi / Lamelif Sahaf (stand no 46)

45- Nermin (stand no Sahne 2)

46- Nigar (stand no 44)

47- Nostalji (İkarus) (stand no 59)

48- Özer (stand no 34)

49- Pami (stand no 12)

50- Patika (stand no 16)

51- Pazar Mezatı (stand no 50)

52- Pera Orient (stand no 30)

53- Radyo Alaturka (stand no 47)

54- Rengin (stand no 49)

55- Sahaf Vefa (stand no 67)

56- Sanat Kitabevi (stand no 66)

57- SCS (stand no Sahne 3)

58- Senan Sahaf (stand no 36)

59- Sercan Sahaf (stand no 19)

60- Sevgi Kitabevi (stand no 23)

61- Simurg (stand no 8)

62- Teknik Sahaf (stand no 41)

63- Tezgah (stand no 61)

64- Turabibaba (stand no 3)

65- Turkuaz (stand no 11)

66- Ün Sahaf (stand no 43)

67- Volga Kitabevi / Buğra Turanlı (stand no 48)

68- Yaşam Kitabevi (stand no 42)

69- Yenici Kitabevi (stand no 45)

70- Yol Kitabevi (stand no 51)

İngiltere Durakları: Spalding

2012-09-20T00:44:00.002+03:00

Bu sefer ki durağımız Lincolnshire 'de yer alan Spalding bölgesi. Spalding 30000 nüfusu olan, Welland Nehri üzerinde yer alan bir pazar kasabasıdır.
Bu kasaba aslında yıllık düzenlenen Çiçek Törenleriyle tanınır ve bu törenler de oldukça ilgi çekermiş...

Ama bu kasabayı ziyaretçi akınına uğratan bir merkez daha var... O da bugünkü yazımın konusu olan Baytree Owl Centre.
Bu merkez en geniş ve en çok baykuş ve de av kuşunun bulunduğu bir yer...

Arkadaşım Esra'da baykuşları ve kuşları bizler için fotoğrafladı...

Bu merkezin bir diğer özelliği de bazı baykuşlar sahipleri tarafından bakılması için bu merkeze verilmiş.
Sahipleri tarafından bırakılanlara isim verilmiş.
Fotoğraflarımızla birlikte isimleri de sizlerle paylaşacağız...

Adını bilmesek de o bizim "Ak Sakallı Baykuşumuz"

Onun adı "Chunky".

Fotoğraftan anladığım kadarıyla Chunky fotoğraf çektirmekten pek hoşlanmıyor:)

Bu baykuşumuz ise bize göz kırpıyor:)

Onlar Jergen ve Mystery... Galiba biraz şaşkınlar... Onlarda haklı bu kadar flaş patlayınca:)

İşte bu da "Jo". Ve birbirinden güzel, fotojenik pozları:)

Bu da "Jomah"

İşte karşınızda tüm zerafetiyle "Josie"

Kevin Molcolm

Çok şirin "Kelly"

"Lucy". Sizce de Lucy tam bir İngiliz hanımefendileri gibi değil mi...

"Mr. Simpson"

"Virgo ve Gini"

" Pepee"

Ona adıyla seslendiğinizde şekilde görüldüğü gibi hemen kabarıveriyormuş...

Pamuk gibi değil mi? Her ne kadar adını bilmesekte...

Çok düşünceli bir Baykuş... Felsefik yönü ağır basıyor bence...

Sabah sporunda:)

Uyuklamak üzere.... Cin bakışlarıyla etrafı kolaçan ediyor...

Sevimli bir o kadar da edebi ruhlu... Oturmuş, Welland Nehri'ni seyre dalmış...

Bugünkü gezimizin de sonuna geldik...

Bu yazımda sizlere vedamı Cedric vari yapmak istiyorum...

Eğer sekiz yaşındaysanız demeyeceğim elbette ama "Eğer bir gün İngiltere'ye yolunuz düşerse mutlaka Baytree Owl Centre ziyaret edin..." diyeceğim...

Yani; eğer İngiltere'ye gitmişseniz ve Baytree Owl Centre gezmişseniz geziniz çok daha eğlenceli olabilir...

Bu kadar baykuşu bir arada görmek gerçekten çok güzeldi, eğlenceliydi...

Esra bizlere yine şahane bir gezi yaptırdı...

Bir sonraki durağımızda görüşmek üzere...

Fotoğraf: Esra KAYA

Düzenleme: Fatma PAŞA

Hiç Bir Şey İmkansız Değil, İste ve İnan...

2012-09-16T00:16:00.003+03:00

BLACK
Yönetmenliğini Sanjay Leela Bhansali'nin yaptığı 2005 yapımı güzel bir hint/amerikan filmi.Hayatını karanlıkta yaşamaya mahkum sağır ve kör bir kızın, öğretmeni sayesinde hayatın abecesini öğrenmesinin konu edildiği; sürükleyici ve izlenesi bir eser. Kızlarına belli kalıpların içerisinde baktıkları için başarılı olamayan bir aileye, öğretmen bakış açısının bolluğu ile karşılık veriyor ki bu sayede imkansızı-bu da asla öğrencisine öğretmediği bir kelime- başarıyor.

Harika mesajlar veren, bize hayata farklı bakış açılarıyla bakmamızı ve hiç bir zaman pes etmememizi her başarısızlığın bizi sabır ve zamanla en büyük başarılara ulaştırabileceğini ifade eden izlenesi bir film...

Bin Yüz Bir İnsan...

2012-09-15T18:35:00.003+03:00

Bir Bedende Kaç Kişi Yaşıyoruz?

Her gün onlarca role girerken, kendi kuklalarımızı yaratıyoruz. Kendimizden yarattığımız, günlük hayatta oynattığımız onlarca kukla. Her rolün bir kuklası var.
Bir insanın, bin farklı yansıması…

Akıcı bir dille sizi sıkmadan kendinizden bir parça bulabileceğiniz normalden farklı olarak diğer "kişisel gelişim" kitaplarına benzemeyen bir yönü var bu kitabın...

Kitapla ilgili daha detaylı bilgiyi aşağıdaki linke tıklayarak edinebilirsiniz;)

http://www.dr.com.tr/Kitap/Bin-Yuz-Bir-Insan/Aret-Vartanyan/Egitim-Basvuru/Kisisel-Gelisim/urunno=0000000365010

İngiltere Durakları: Lincoln

2012-09-12T23:28:00.001+03:00

Londra'dan başlayan turumuz Chester'dan sonra tüm hızıyla Lincoln'de devam ediyor...

Lincoln, İngiltere'nin doğu bölgesinde yer alan bir şehirdir. Lincoln'e şehir havasını biraz da katedrali ve de üniversiteleri vermiştir.

Lincoln'i daha yakından tanımaya Skegness kasabasından başlayalım. Bu kasaba denize kıyısı olan bir yerleşim yeridir.

Haydi o zaman gelsin fotoğraflar...

Bu kasaba oldukça uzun kumsallara sahip bir yer...
Ama; arkadaşım Esra şunu özellikle belirtmemi istedi. " Bu denize ve kumsallara bakınca YURDUMUN denizlerinin ne kadar değerli olduğunu anladım."

Üstteki resimde yer alan kuleyi herkes "Saat Kulesi" olarak biliyor ama resmi adı Diamond Jubilee Clock Tower'dır. Kraliçe Victoria'nın isteği üzerine Diamond Jubilee'yi işaretlemek için 1898-1899 yılları arasında yapılmıştır.

Bu resimdeki ise Jolly Fisherman'dır. Skegness'in simgesi, maskotu olan balıkçı heykelidir.

Birazcık da Lincoln'i gezelim. Sıradaki fotoğrafımız Lincoln Üniversitesi'nden...

Ve Lincoln Üniversite'sinin kütüphanesinden bir görünüm...

Aşağıdaki görseller ise Lincoln sokaklarından görüntüler...

Ve son fotoğrafımız ise Lincoln Katedrali'nden... Da Vinci'nin Şifresi'nin bazı bölümleri burada çekilmiş...

Ve bir turumuzun sonuna daha gelmiş olduk...
Bir sonraki durağımızda görüşmek üzere...

Fotoğraflar: Esra KAYA
Düzenleme: Fatma Paşa