Hiking-info.net | Knowhow

Sokken drogen 3 (door Ben)

2009-09-23T18:19:00+01:00

Handig voor als je een kampvuurtje hebt, leg een stel stenen naast het kampvuur (niet te dichtbij want dan kunnen de stenen een beetje te heet worden). Als de steen de goede temperatuur heeft moet je een beetje jongleren met de steen om hem vast te kunnen houden. Gooi de steen in de sok en even wachten. Je kan natuurlijk ook een heleboel kleinere steentjes in je sok doen. Je kan het natuurlijk ook gebruiken om je schoenen droog te krijgen. (Kijk wel uit dat je geen stenen neemt die lang naast of in het water hebben gelegen, deze hebben soms de neiging als handgranaat te functioneren )

Heb je geen kampvuur dan kan je alsnog je sokken leggen op de deksel van de pan waar je mee aan het koken bent. Als je de deksel dan op de pan legt wordt niet alleen de deksel warm maar ook je sokken

Daarnaast kan je natuurlijk ook je sokken leggen tussen je slaapzak en je matje. Ook de sokken onder je kussen leggen kan werken (bij mij hebben geen van beide technieken ooit echt goed gewerkt! ).

Trektochten in de Pyreneeen (door robudo)

2009-09-12T12:05:01+01:00

http://home.kpn.nl/udo00026/

map wanderland (door Ivo)

2009-04-22T19:54:00+01:00

http://map.wanderland.ch/

Leerentveld Vrijetijd (door Berry)

2009-04-09T08:08:00+01:00

http://www.leerentveldvrijetijd.nl

Trek Magazine (door Isa)

2009-04-03T14:32:00+01:00

http://trekmag.com

Onvergetelijke wandelingen die je gemaakt moet hebben! (door DRW)

2009-02-04T10:36:00+01:00

In dit boek worden een dertigtal wandelideeën voorgesteld, geografisch verspreid over de hele wereld. De auteurs zijn ervaren reisjournalisten die hun foto’s en schrijfsels aan de meest gerenommeerde Engelse kranten en tijdschriften verkochten de voorbije jaren. De fotografische inkleuring van de tochtbestemmingen staat eigenlijk centraal in het boek, de (overigens prachtige) foto’s palmen duidelijk meer plaats in dan de teksten.

Soms krijg je wat het gevoel dat de tekst is opgehangen rond de foto’s. Verwacht dus geen gedetailleerde routevoorstellen, Watkins en Jones reiken enkel wandelbestemmingen aan die ze in een paar alinea’s voorstellen. Soms wordt zelfs enkel verwezen naar een reisorganisatie om je verder op weg te zetten.

Dit is dus vooral een kijk- en ideeënboek. Er zitten enkele klassiekers bij onder de voorgestelde wandeltochten: Turkije Lycian Way, Engeland Coast-to-coast, Nieuw-Zeeland Routeburn Track, Schotland WHW, Engeland SWC-pad, Peru Incatrail, Kilimandjaro Kenia, Alpen TMB.

Andere besproken bestemmingen worden eerder aangestipt als speciale wandelgebieden, zonder echt concrete tochtvoorstellen, bvb de Italiaanse Amalfikust, Yellowstone Amerika, de transhumances van het Spaanse Andaloezië, de Noorse Lofoten of de Indische Darjeeling theeroute.

Behalve klassieke wandelbestemmingen zitten er toch ook enkele minder bekende verassingen tussen. Coyote Buttes en Fallingwater in Amerika, het Takesipad in Bolivië, Meteora in Griekenland, Tiger Leapingkloof in China of de Zuid-Afrikaanse tuinroute.

Wandelen wordt in de brede zin geïnterpreteerd. Met bestemmingen als de Amsterdamse grachten, de Boston vrijheidsroute of de Franse slagvelden aan de Somme komt ook wandeltoerisme aan bod dat eerder is gefocust op historische of architecturale beleving dan op natuurbeleving.

Een prima droomweg-boek voor iemand die een ‘verweg’-wandelidee zoekt. Wat praktische info betreft gaat het boek de mist in. Voor de concrete uitwerking van je tochtkeuze valt er dus nog heel wat huiswerk te doen.

Andy Kirkpatricks blog (door Bruno M)

2009-01-22T17:22:00+01:00

http://www.andy-kirkpatrick.com/site/blog

Mapový Server (door Iris)

2009-01-18T20:57:00+01:00

http://mapy.mk.cvut.cz/list

Trekking Atlas van de Wereld (door DRW)

2009-01-17T22:22:00+01:00

Onder de prestigieuze titel ‘Trekking atlas van de wereld’ verscheen in 2007 een lijvig boek van 300 pagina’s waarin 54 prachtige meerdaagse wandelroutes worden voorgesteld. Het is een Nederlandse vertaling van een Brits werk.

Het woord ‘Trek’ wordt wereldwijd gebruikt en is afkomstig uit het Afrikaans, dus eigenlijk is het één van de weinige Nederlandstalige woorden die –zij het via een Afrikaans omwegje – wereldwijd worden gebruikt. Om te bepalen welke routes aan bod komen in het boek werden een aantal vuistregels gehanteerd: Minstens 100 km of 5 dagen; opmerkelijk wandelterrein, fysiek uitdagend, niet te technisch en een zeker avontuurlijk karakter hebben. Uitzondering op deze regels werd gemaakt voor de populaire pelgrimsroute naar Santiago.

Wie door deze kanjer bladert zal zeker niet teleurgesteld zijn in de keuze en de voorstelling die de schrijvers van het boek maakten. Per continent komen een tiental routes aan bod, met een ietsje meer aandacht voor Europa en Azië. Natuurlijk kan je je altijd afvragen waarom die trekking wel in het boek en die niet? Bvb, om even in Europa te blijven: Voor Schotland is wel de Coast to Coast doorsteek opgenomen maar niet de populaire West Highland Way. GR5 of de Via Alpina komen er ook niet in voor bvb, maar wel Aiguilles Rouges of GR4. Zelfs in zo’n lijvig boek is het onmogelijk om alle routes voor te stellen Wel hadden we toch graag ter aanvulling achteraan in het boek een lijst of een reeks overzichtskaarten gevonden met meer routes, kwestie van het woord ‘atlas’ toch een beetje te respecteren. Toch is er en mooie keuze gemaakt, vrij evenwichtig verspreid over alle continenten.

Elke route wordt voorgesteld over enkele pagina’s,door zorgvuldig geselecteerde trekkers. Opfleuring met prachtige foto’s en een mooi schematisch overzichtskaartje van de route. De prachtige lay-out van dit concept kwam me niet onbekend over, idd het lijkt erg op het boek ‘Beroemde trektochten’ van Steve Razzetti uit 2001. ‘Trekking atlas van de wereld’ is gewoon een dikkere versie van Razzetti’s boek, met nog meer trekkings dus.

De prijs van het boek ligt rond 50 €, maar gezien het volume en de kwaliteit van de uitgave is dat eigenlijk niet overdreven. Dit is uiteraard geen boek om mee te nemen onderweg (gewicht + 2 kg!) of zelfs niet om een tocht mee te plannen. Het reikt je zeker ideeën aan en anders is het zalig om bij weg te dromen.

Een trekkingtrofee in de boekenkast.

Swiss Original Drinkflessen (door Marcel)

2009-01-04T20:22:01+01:00

http://www.swissoriginal.eu

AfstandsWinkel (door 3Cime)

2009-01-03T18:42:01+01:00

http://www.afstandswinkel.be

De Chestpack (door Outdoor Man)

2008-12-22T19:26:00+01:00

http://www.chestpack.nl

La Traversée des Pays et des Âges (door DRW)

2008-12-06T19:35:00+01:00

Mocht er zoiets bestaan als de prijs voor wandelgids van het jaar, dan krijgt deze voor mij de hoofdprijs 2008.

Deze topografische gids is het resultaat van grensoverschrijdende samenwerking tussen het Natuurpark 2 Ourthes aan Belgische zijde en een natuurvereniging aan Luxemburgse zijde.

De wandelroute is eigenlijk niet zo lang, zo’n 48 km, loopt in circuit en is volledig gemarkeerd, inclusief 7 doorstekers voor wie wil inkorten.

La Traversée des Pays et des Âges loopt door een gebied dat ruwweg is begrensd door de dorpen Buret, Limerlé, Huldange, Troisvierges, Asselborn en Troine.

Eigenlijk is deze wandelroute qua traject op het eerste zicht helemaal niet spannend, vaak loopt de route voor langere tijd op dezelfde weg of over geasfalteerde ondergrond, avontuurlijke paden komen er niet echt aan te pas. Je wandelt wel over rustige wegjes, vaak panoramische paden. Maar nu komt het: Deze gids ‘makes all the difference’ bij je tochtbeleving, het maakt van die 48 km een boeiende belevenis. Het landschap waar je door wandelt wordt helemaal ‘ontleed’. Het is biezonder verrassend welke landschapslijnen je ontdekt dankzij de beschrijvingen en illustraties in de gids: Een Romeinse weg, een half verdwenen kanaal met ondertunnelde doorsteek, een weg die al eeuwenlang en tot op de dag wordt gebruikt door Duitse pelgrims naar Saint-Hubert, een oude postweg, een vluchtelingroute van WO II, de restanten van een opgebroken spoorlijn, de waterscheidingslijn tussen Maas en Rijn, de grenslijn tussen B en Lux… Ook alle andere elementen in het landschap aan bod, zoals de oriëntatie en inplanting van dorpen, molens en landbouw. Kortom analyse en geschiedenis hoe de mens over tientallen eeuwen het landschap geboetseerd en naar zijn hand heeft gezet.

De lay-out van de gids is erg professioneel: Er werd oa gebruik gemaakt van grondig geselecteerd historisch kaartmateriaal, professionele en zorgvuldig geselecteerde foto’s, enz…

Degelijke kennis van de Franse taal is een vereiste om de uitstekend geschreven teksten ten volle te begrijpen.

Nu komt het: Deze mooie gids, uitgegeven op luxepapier en met geringde band is helemaal gratis. Dat is nog niet alles: Hoewel er al kaartmateriaal in de gids zit hoort er apart ook nog eens een NGI-wandelkaart bij, met achterop nogmaals allerlei teksten over het landschap onderweg. En ook die kaart is gratis (dankzij steun uit oa het Europees Interreg fonds). Te verkrijgen (tot uitputting van stock) in de VVV van Houffalize of via Hellief fir Natur. Een kleine gift voor een natuurproject van de Lux. natuurgebied als bedanking wordt zeer geapprecieerd.

Het concept is vernieuwend, zorgvuldig uitgewerkt en zeer verzorgd gepresenteerd. Leuk voor wandelaars die één streek en of een landschap grondig willen verkennen en leren verstaan, minder geschikt voor wandelaars die wilde paden of avontuur willen of gefocused zijn op sportieve prestaties.

Topervaringen (door Bruno M)

2008-11-06T17:23:00+01:00

Hans Kammerlander is een naam die bij het brede publiek waarschijnlijk geen belletje doet rinkelen. Toch vergezelde hij mede Zuid-Tiroler Reinhold Messner bij diens beklimming van zeven van de veertien 8000 meter bergen die onze aarde rijk is. Daarbij volgde hij Messners opvattingen en strategieën over/bij het beklimmen van deze toppen. Geen kunstmatige zuurstof, kleine expedities en zo snel mogelijk omhoog en terug naar beneden (al dan niet op ski’s). Om op deze manier aan alpinisme te doen moet je natuurlijk over de juiste kwaliteiten beschikken, en in _Topervaringen _ komen we te weten hoe Kammerlander uitgroeide tot iemand die door Messner ‘een uitzonderlijk sterke klimmer’ genoemd wordt.

Kammerlander groeit op als boerenzoon in een dorpje in Zuid Tirol. School boeit hem maar matig. Op een dag spijbelt hij en volgt een paar bergwandelaars die een berg bij hem in de buurt gaan beklimmen. Hij is meteen verkocht. Vanaf dat moment is bergbeklimmen het enige waar hij nog aan denkt. Wandelen wordt al gauw klimmen en de pieken in zijn achtertuin breidt hij snel uit met de Dolomieten en later de grote wanden in de rest van de Alpen. Tijdens zijn jeugd legt hij de basis voor zijn fenomenale conditie door te werken op het land en als training de Moosstock op en af te lopen, in totaal zo’n 3000 hoogtemeters. Die keiharde training blijft een constante doorheen zijn carrière, waardoor je beseft dat prestaties zoals de zijne niet alleen te danken zijn aan talent of de juiste genen.

In 1983 wordt hij gevraagd door Reinhold Messner om de zuid-west wand van de Cho Oyu te beklimmen, wat het begin betekent van zijn Himalaya carrière. Na deze berg volgen er in totaal nog 12 andere 8000’ers.
Ook de Alpen blijven hem bezig houden, waarbij hij vooral zoekt naar zo extreem mogelijke projecten: gecombineerde beklimmingen (Noordwanden Matterhorn-Eiger en Grandes Jorasses) en meerdere oversteken van één berg ( 4 keer de Matterhorn op en af binnen de 24 uur, elke keer via een andere graat).

Net zoals de meeste Himalaya klimmers heeft Kammerlander het nodige drama meegemaakt, waarbij bliksem een prominente rol speelt. Dit is de reden waarom hij geen ambitie heeft alsnog de Manaslu te beklimmen, de laatste 8000’er die nog ontbreekt op zijn palmares. Details weten? Lees het boek!

Het boek bevat naast al het bovenstaande ook een stevig gefundeerd betoog over het klimmen zonder zuurstof, zonder belegeringsstrategieën, zonder vaste touwen, enz. Dit koppelt hij aan het afvalprobleem in de Himalaya, want, zo stelt hij, als men het zou verbieden met zuurstof te klimmen, dan zou het spreekwoordelijke kaf van het koren gescheiden worden en zouden de bergen veel minder belast worden.

Kammerlander is zo verstandig geweest samen te werken met journalist Walther Lücker, zodat het boek bijzonder goed geschreven is. Zijn prestaties zijn op hun minst buitengewoon te noemen, maar nergens komt hij protserig of zelfingenomen over. De vele, vaak weinig verbloemende foto’s doorheen het boek (die niet samengebundeld zijn in een middenkatern zoals vaak het geval is in klimliteratuur) geven het geheel een documentaire-achtige inslag.

Dikke aanrader!

Free map tools (door Ivo)

2008-11-01T09:04:00+01:00

http://www.freemaptools.com/measure-distance.htm

De 100 mooiste dagwandelingen in de Pyreneeën (door Ivo)

2008-10-29T20:52:01+01:00

In het boek De 100 mooiste dagwandelingen in de Pyreneeën maakt Ton Joosten een selektie van eerder uitgegeven wandelingen uit zijn vierdelige wandelgidsenserie die hij in de jaren 1999-2001 heeft gemaakt.
De 200 wandelingen van toen zijn herleid tot een bloemlezing van de in zijn ogen 100 mooiste bergwandelingen in de Pyreneeën.
Hij verdeelt ze over twee gidsen.
Hij benadert ze van west naar oost en dit zowel langs Franse als langs Spaanse kant.
Is het dan oude wijn in nieuwe zakken?
Hoegenaamd niet.
Hij heeft zijn huiswerk echt wel grondig overgedaan.
Er zijn merkelijk grote verschillen tussen de oude versie en deze nieuwe tweedelige reeks.
Je zal er vijfentwintig nieuwe wandelingen aantreffen.
De vijfenzeventig ‘oude’ wandelingen zijn opnieuw onder de loep genomen en verbeterd door ze in te korten, soms te verlengen en van andere tochten is er een rondwandeling gemaakt.
Waarbij hij in de eerste reeks na een overzicht van de route vrij sec was in de beschrijving van het pad laat Ton Joosten nu veel meer in zijn kaarten kijken.
Van alle boeken die er tot nu toe van hem verschenen zijn geeft hij in dit boek onomwonden en soms met scherpe pen zijn mening over de evoluties die er in de Pyreneeën hebben plaatsgevonden in de twintig jaren dat hij doorheen zijn geliefd gebergte trok.
Je voelt doorheen de tekst dat hij met een caleidoscoop aan emoties zit en zich over sommige ontwikkelingen terecht zorgen maakt.
Alvorens aan de beschrijvingen van de dagwandelingen te beginnen spendeert hij een veertig tal bladzijden over onderwerpen als: de nationale parken, de fauna en flora.
Een groot deel gaat over informatie en praktische adviezen zoals beste reistijd, het weer, voorbereiding en materiaal, veiligheid ed.
Erg waardevol vind ik het deel dat handelt over de gang van zaken in berghutten of in de gites d’étape.
Een naar mijn gevoel te uitgebreide paklijst sluit het eerste deel af.
De daaropvolgende dagwandelingen worden stuk voor stuk heel accuraat beschreven.
Iedere wandeling wordt uitgetekend op een duidelijke schematische kaart die gemakkelijk over te brengen is op de voorgestelde wandelkaart.
Een wandelkaart die niet mag ontbreken voor je vertrekt.
Hij geeft ook tussentijden aan.
Deze tussenpunten zijn niet altijd terug te vinden op de schematische kaart.
Het is maar een klein punt van kritiek.
Lovend ben ik over de informatie die gegeven wordt bij iedere standplaats/streek die kort bij het begin van de wandeling ligt.
Talrijk zijn de verwijzingen naar internetsites.
Dat alles samen maakt dat dit boek naast een wandelgids ook een reisgids is geworden.
Nog verder aangevuld onder de kop ‘Observaties en informatie’ met kennis die de schrijver in de loop van de jaren heeft verzameld.
Ook hier voel en hoor ik hem weer worstelen met allerhande soms tegengestelde emoties hoe het met ‘zijn Pyreneeën’ soms is vergaan.
Hij draagt dit boek postuum op aan de in 1933 geboren fransman Georges Véron.
Géorges Véron is in maart 2005 overleden en is een begrip als het over de Pyreneeën gaat.
De man die voor hem een voorbeeld en een bron van inspiratie is geweest.
Zelf loop ik ook al enkele jaren doorheen de Pyreneeën.
Het vuur indertijd aangewakkerd door de schrijfsels van Ton Joosten.
Ik moet bekennen dat, door het lezen van dit boek ik het gevoel kreeg me misschien teveel te hebben gefocust op het pad en wat er op gezichtsafstand allemaal te beleven viel.
Bakken indrukken heb ik zo in mij opgeslagen.
Maar toch bleef er veel blank moest ik concluderen na dit boek …
Alleen al door in dit boek te lezen is mijn kijk op de Pyreneeën
verder verruimd en verdiept.
Een aanrader voor iedereen die op een aktieve manier
zich door de Pyreneeën wil laten omarmen.

Wandeltijd schatten (door Troef)

2008-10-18T20:44:00+01:00

Snelheid: gemiddeld 4km per uur (korte pauzes inbegrepen).
1 km vlak = 100 m stijgen.
Voorbeeld: op je kaart reken je uit dat er 12 km moet afgelegd worden en dat je 800 m zult moeten stijgen. 800 m stijgen is 8 km stappen. 12 km + 8 km = 20 km stappen. 20 km aan gemiddeld 4 km/u. geeft 5 uur stappen (20 : 4). Reken daar nog de langere pauzes bij en je weet bij benadering hoelang je onderweg zult zijn.

GAISMA (door Troef)

2008-10-05T22:56:00+01:00

http://www.gaisma.com/en/

High Exposure / Ijle Hoogten (door Bruno M)

2008-09-23T21:07:01+01:00

Ijle Hoogten (gelezen in vertaling) is de autobiografie van David Breashears, een Amerikaanse klimmer en filmmaker.

Als klimmer is hij bekend van zijn beklimmingen van enkele zeer moeilijke rotsroutes in Colorado tijdens de jaren 70. Zijn belangrijkste alpiene wapenfeiten zijn zijn 5 succesvolle beklimmingen van de Mount Everest, waarvan één in het jaar 1996, toen enkele commerciële expedities bijzonder dramatisch afliepen (zie de recensie van Krakauers De ijle lucht in) en zijn beklimming van de Ama Dablam (6812 meter), samen met Jeff Lowe (een van de oprichters van Lowe Alpine).

Als filmmaker werkte hij o.a. mee aan Cliffhanger en Seven Years in Tibet. Hij oogste vooral roem met de IMAX film Everest, waarbij de berg succesvol beklommen werd mét IMAX camera, geen sinecure gezien het gewicht en de omvang van zo’n apparaat.

In Ijle Hoogten vertelt de auteur in chronologische volgorde over zijn problematische jeugd, de ontsnapping die hij vond in rotsklimmen, hoe hij geleidelijk aan in het filmwereldje terechtkwam, zijn werk in de mainstream filmindustrie tot aan de beklimming van de Everest die gefilmd werd op IMAX formaat in het dramatische jaar 1996.

De interessantste onderwerpen die aan bod komen zijn hoe zijn werk en passie (filmen en klimmen) een eind maken aan zijn huwelijk (iets wat zelden aan bod komt in klimboeken) en zijn documentaire werk in het bezette Tibet. Vooral dat laatste wordt naar mijn mening te weinig belicht. Aan de andere kant zijn er andere boeken over deze toestand die beter geschikt zijn om het volledige verhaal te doen.

Breashears is zeker geen onverdienstelijk schrijver, het boek leest erg vlot, maar het is ook geen topliteratuur. Je zult er geen spijt hebben hebben als je het gelezen hebt, maar als je één boek mag meenemen in je rugzak zijn er betere opties.

Link naar de IMDB pagina over Everest : http://www.imdb.com/title/tt0120661/

Into Thin Air / De ijle lucht in (door Bruno M)

2008-09-19T11:35:00+01:00

John Krakauer is een Amerikaanse bergbeklimmer en schrijver. Hij is waarschijnlijk het meest bekend van Into the wild, het verhaal van een welgestelde jongeman die zich nogal radicaal uit het dagelijkse leven terugtrekt, met weinig of geen voorbereiding heel Amerika doorkruist en op een nogal domme manier aan zijn eind komt (ik heb me vooral geërgerd aan deze kerel zijn queeste om eerlijk te zijn).

Into Thin Air (gelezen in vertaling) is zijn relaas van de commerciële Everest expeditie waar hij in 1996 aan deelnam als cliënt/reporter onder Rob Hall. Die loopt vrij tragisch af, van de 5 mensen van zijn expeditie die de top halen is hij de enige die het overleeft. Ook onder andere expedities vallen slachtoffers. Anderen halen het maar moeten bv. verder door het leven zonder handen en met een valse neus (Beck Weathers die twee keer voor stervende/dood wordt achtergelaten en die twee keer op wonderlijke wijze toch nog rechtstaat).

Krakauer geeft in het eerste hoofdstuk een samenvatting van het drama, daarna geeft hij een chronologisch overzicht van hoe het zo is kunnen aflopen. Hierbij wordt een weinig positief beeld opgehangen van de commerciële expedities. Sommige deelnemers hebben nog nooit op stijgijzers gelopen, anderen worden door een sherpa naar boven gesleurd, etc. Toch moet en zal de top bereikt worden, met alle gevolgen van dien.

Dit boek is ontzettend ontnuchterend als je de meestal vrij heroïsche verhalen van klimmers gewoon bent en stelt ernstige vragen bij de commerciële expedities op Everest.

Het is ontzettend goed geschreven, en het is duidelijk dat Krakauer én bergbeklimmer én schrijver is, en geen klimmer die een boek schrijft. Naast het verhaal van de expeditie krijg je ook veel randinformatie over de berg, de mythes, de verhalen (Mallory, Boardman & Tasker, Hillary & Tenzing, Messner, …), enz.

Dit is waarschijnlijk een van de beste boeken over bergbeklimmen die ik al gelezen heb, een absolute aanrader!

Rond deze expeditie is ook een [url=http://www.imdb.com/title/tt0120661/]IMAX film[/url verscheven van David Breashears, die tijdens de ramp ook op de berg was en meegeholpen heeft met de reddingsoperatie (en daarna de top bereikte).

OpenStreetMap (door Pieter)

2008-08-28T13:09:00+01:00

http://www.openstreetmap.org/

Goeie potjes vinden (door KoenVO)

2008-08-08T09:09:00+01:00

Sommige zaken moeten nu eenmaal goed afgesloten zijn in een rugzak. Zo neem ik meestal een potje olie, zeep, afbreekbaar wasmiddel mee… maar ook een minipotje kruiden, enz…

In mijn zoektocht naar goede stevige potjes in alle vormen en soorten die heel goed afsluiten heb ik gemerkt dat de Apotheek op de hoek je zeker kan helpen.

Windscherm voor vuurtje (door KoenVO)

2008-08-08T09:01:00+01:00

Dat een windschermpje er voor zorgt dat er minder warmte verloren gaat tijdens het koken is evident. Maar die dingen hoef je ook helemaal niet te kopen.
Neem aluminiumfolie, rol er een groot stuk af, plooi enkele malen dubbel (naargelang hoe stevig je scherm moet zijn), plooi onderaan en bovenaan zo’n 3 cm dubbel. Dit scherm kan je dan in een vaste ‘opbergvorm’ plooien.
Zo heb je een duurzame (ik doe echt al lang met m’n eerste versie) en licht windscherm.

Sponsbad (door David)

2008-07-18T11:39:00+01:00

Jezelf wassen wordt veel makkelijker door gebruik te maken van een spons. Dit scheelt bovendien een hoop zeep. En een spons weegt niks in de rugzak.

Ministeri d’Urbanisme i Ordenament Territorial (door Ivo)

2008-07-02T12:29:00+01:00

http://www.muot.ad/ct_productes.htm