Charlotte

Serdecznie Zapraszam na Kabaretowe Show razem z Charlotte nie zabraknie takich przebojów jak Królowej Disco Polo Shazzy i Mydeła Fa !
25 luty w Le Garage w Warszawie od 21:30

Spotkajmy się przed zielonogórską Palmiarnią (pomnik chłopca z koniem). Przynieście lampiony, zabierzcie znajomego, znajomą, partnera, partnerkę, przyjaciół i rodzinę!
Razem wypuścimy lampiony do nieba na znak jedności! Bo wszyscy mamy równe prawo do Miłości!

KPH Zielona Góra

A po happeningu udajemy się na tęczową imprezę walentynkową z cyklu “Dancing Queer” w Piekarni Cichej Kobiety (ul. Fabryczna 13).
Start: 20:00
Wstęp: 7 zł
Zabawa do białego rana!!!

Życzliwe pary hetero też zapraszamy, jako mniejszość na pewno nie będziecie dyskryminowani

P.S. Lampiony będą tez na miejscu happeningu!

Organizatorzy: Kampania Przeciw Homofobii & STG

Zajrzyj na stronę KPH Zielona Góra

309290_188551451212086_188523161214915_446627_484839_n

Zapraszamy na wyjątkowy pokaz mody do galerii MiTo nieopodal Placu Konstytucji (ul. Waryńskiego 28) już w sobotę 11 lutego od 20.00.
www.h0m0.eu

www.facebook.com/h0m0.eu

Moderacja: Agnieszka Weseli

Anna Werenc (Grupa Edukatorów Seksualnych PONTON)
Patrycja Bartoszak

IV Festiwal Równe Prawa do Miłości

Powszechnie uważa się, że wśród osób doświadczających jakiegoś rodzaju wykluczenia dominuje postawa tolerancji i akceptacji wobec różnorodności. Czy tak jest na pewno? Panel dyskusyjny „Osoby LGBTQ z niepełnosprawnościami – wielokrotnie wykluczeni?” będzie świetną okazją, aby dowiedzieć się, czy w środowisku LGBT istnieje miejsce dla osób z niepełnosprawnościami i czy osoba nieheteroseksualna znajdzie akceptację wśród nich?
W trakcie trwania dyskusji paneliści i panelistki zajmą się także kwestią osób z niepełnosprawnościami umysłowymi i odbieraniu im praw do jakiejkolwiek seksualności, poprzez traktowanie ich jak dzieci.

18 lutego 16.00 Nowy Wspaniały Świat, czarna sala; wstęp wolny

coming out

Odstawałem od grupy, małomówny, zawsze nos w książce, bujający w obłokach. Outsider. To była kwestia czasu aż dojrzeję do kolejnego stopnia mojej “inności”.

Czyli kiedy dokładnie powiedziałeś sobie “Jestem gejem”?
W gimnazjum. Nie powiedziałem tego. Spodobał mi się chłopak o rok młodszy ode mnie. Fakt, wcześniej zauważyłem, że błędnym wzrokiem bardziej oglądam się za kolegami. Jednak wtedy myślałem “Chciałbym tak wyglądać”, bycie nastolatkiem to cały czas oceniania i porównywania się. Nic z tym nie robiłem. Ale z Łukaszem było inaczej. Byłem w drugiej klasie gimnazjum, miałem trzynaście/czternaście lat. Był pierwszy dzień roku szkolnego. Wszyscy byli w kościele na mszy – taka świecka tradycja, pomodlić się o spokojne dziesięć miesięcy. Stałem w przedsionku, bo ciżba się zebrała, że nawet szpilki nie wsadziłeś. Po mojej lewej stronie stał wyższy chłopak w bordowym garniturze. Pierwszoklasista – pierwszy dzień w nowej szkole. Wyglądał na starszego. Non stop na niego zerkałem, zaintrygował mnie. Ale nigdy nie spodobał mi się facet na żywo. Przez prawie dwa lata wyglądałem Łukasza na korytarzach. Rzadko do niego zagadywałem. Miałem kilkanaście lat, uczyłem się w prowincjonalnej szkole – bałem się tego uczucia, chciałem się tego wyprzeć. Załamałem się.  Ale dzięki przyjaciółkom przetrwałem. Zaakceptowałeś siebie, ale dopiero po opuszczeniu murów gimnazjum. Trzecia klasa to był czas mojego coming out przed samym sobą.

Kiedy i komu powiedziałeś, że jesteś homoseksualistą?
Agnieszce, przyjaciółce. Pamiętam ten dzień dokładnie. Byliśmy w gimnazjum po lekcjach. Agnieszka razem z koleżankami prowadziły sklepik uczniowski. Nasza klasa uważała go jako swoją metę. Zebraliśmy się tam w kilka osób, aby przeczekać na mszę. Tak, na mszę. To był czas przygotowań do bierzmowania i każdy z nas musiał uczęszczać w mszy – wszystkie niedziele i pierwszy piątek miesiąca. Nie wiem, kto powiedział w żartach, że wyglądam na geja. Nic nie powiedziałem, nie było ode mnie żadnego ataku, jakbym tego nie słyszał. Agnieszka potraktowała to poważnie, zapytała się mnie wprost jak byliśmy sami. Potwierdziłem. Nie pamiętam jej pierwszych słów, ale chyba były optymistyczne. W liceum nawet próbowała mnie zeswatać ze swoim znajomym. Później pomału inne bliskie mi osoby poznawały mój mroczny sekret, ale zawsze to były moje przyjaciółki. Według mnie łatwiej to przyjmują. Albo ludzie, którzy cię lubią i znają, nie opuszczą z powodu takiej “błahostki”.

To był Twój prywatny coming out. Na publiczny czekałeś kilka lat. Dlaczego?
Przez ten czas byłem samotnym gejem, nie czułem takiej potrzeby aby wykrzyczeć wszystkim lub wypisać na czole “Jestem gejem”. To wszystko się zmieniło, kiedy się związałem. Ja nie potrafię ukrywać swoich pozytywnych uczuć, u mnie wszystko co jest w sercu wypływa na twarz. Chodziłem uśmiechnięty. Nawet w pracy. Byłem szczęśliwy i chciałem nim zarażać. Zaczęły się pytania o powód mojego stanu. Odpowiadałem enigmatycznie, że znalazłem “swoje kochanie”. Mój wielki coming out miał miejsce na naszej-klasie.pl. W Dzień Św. Walentego wstawiłem zdjęcie ze swoim ówczesnym partnerem. Staliśmy objęci na moście Św. Jana na tle czerwonych baloników. W ciągu jednego dnia miałem kilkaset wyświetleń, prawie wszyscy moi znajomi zaglądali na mój profil. Większość domyśliła się co w trawie piszczy. Dostałem mało komentarzy, ale wszystkie były pozytywne.

Jak zareagowała na to rodzina, znajomi?
Zacznę od znajomych. Oczekiwałem burzy, gradu pytań, nawet kilka negatywnych epitetów. Na palcach jednej ręki mogę policzyć pytania co do mojej orientacji. Nikt nie był wstrząśnięty, przyjęli tą wiadomość z normalnością jakbym związał się z dziewczyną. Niektórzy mówili, że się domyślali. Może i fakt. Nie ukrywałem za kim się oglądam w pracy. Więc to był mały deszcz z dużej chmury. Pozytywnie. Mogę przytoczyć pewną wymianę zdań z żonatym kolegą:
– Jak ty możesz to robić z facetem?
– A jak ty możesz to robić z kobietą?
– Normalnie.
– Ja też normalnie.
Niczego od tamtej pory nie ukrywam. Jestem sobą. Wreszcie.

A rodzina?
Na drugi dzień po walentynkach zadzwoniłem do mamy. Na początku typowa rozmowa o niczym. A później:
– Mamo… Wiesz, że podobają mi się mężczyźni?
– Głupi jesteś.
Znam swoją mamę i znam ten ton, przyjęła to ze spokojem. Później powiedziała, że się domyślała. Tak jak większość  rodziny. Ale najbardziej bałem się reakcji mojego najstarszego brata. Dla mnie on zawsze był typem prawdziwego mężczyzny, samcem alfa, ulubieńcem tłumu, prawie ideałem. Na święta Wielkiejnocy pojechaliśmy razem z rodziną do jego domu. Jak to bywa na takich spotkaniach nie siedzieliśmy przy herbacie. Mając trochę promili porozmawialiśmy istnie po męsku.
Brat: Jak tam?
Ja: Z czym?
B: No wiesz.
J: Dobrze. – inteligentnie się domyśliłem
B: Jesteś szczęśliwy?
J: Jestem
B: To dobrze
Rodzina i znajomi sprawili mi naprawdę wielką niespodziankę taką reakcją. Prawie nie było reakcji. Może kręcą nosem i nie podoba im się homoseksualizm. Ale ze względu na mnie ukrywają to nie chcąc mnie ranić. Albo wyłażą z założenia, że to moja sprawa co robię w łóżku i z kim. Jednak to była reakcja na suchy fakt. Jakbym powiedział przez telefon, że przefarbowałem włosy na zielono, a rozmówca na to, że ok to twój wygląd. A jak już mnie zobaczą z tą fryzurą, widać po nich zniesmaczony grymas na twarzy. Więc dopiero poznam ich uczucia jak zobaczą mnie z drugim facetem. Poznam kto mówił prawdę a kto ukrywał swoje poglądy. Tych drugich nie wykreślę, ponieważ nie chcieli mnie zranić. Oprócz rozmowy z mamą i z bratem. Pamiętam zdanie kolegi z pracy: “Nie lubię pedałów, ale Ciebie podziwiam co zrobiłeś.”. Sam fakt, że coming out otwiera oczy ludziom na ciebie cieszy. Jednak ludzie, którzy widzą, że jesteś normalny, zmieniają zdanie co do homoseksualizmu. Boimy się tego, czego nie znamy.
Procesy coming out są potrzebne, burzą stereotypy.

Wywiad nie jest fragmentem prezentowanej książki 

Madox

04.02.2012 start 21.00
Glam Club ul.Żurawia 22
Madox live
Mc Hienka
Queen the artist

http://www.facebook.com/events/301163676601545/

Zapraszamy na VI Festiwal Równe Prawa do Miłości trwający od 10 do 19 lutego, którego organizatorami są Stowarzyszenie bez!miar oraz Kampania Przeciw Homofobii. Poniżej program wydarzeń. Więcej informacji na stronie www.frpdm.pl

IV Festiwal Równe Prawa do Miłości

Program
VI Festiwalu Równe Prawa Do Miłości 2012

10–19 luty

uwaga: program może ulec zmianom

10 lutego (Piątek)

18.00 Filmowy Speed Dating dla Lesbijek (Organizator: Randkuj Warszawo)
Miejsce do informacji uczestników | Wstęp wolny – dobrowolna dotacjawięcej>>
21.00 Koncert D4D
1500 m2 do wynajęcia | Wstęp: 25pln (koncert + AFTERPARTY) więcej>>
23.00 AFTERPARTY
Grają: Hoax; We Are Adventure
1500m2 do wynajęcia | Wstęp: 10 pln

11 lutego (Sobota)

16.00 Panel dyskusyjny: Poliamoria, czyli wielomiłość
Nowy Wspaniały Świat, sala górna | Wstęp wolny więcej>>
20.00 Pokaz mody marki H0M0
MiTo | Wstęp wolny
21.00 Kotylion Party
Kosmos Kosmos | Wstęp: 10 pln więcej>>

12 lutego (Niedziela)

14.30 Mecz pokazowy siatkówki
Digi Team Warszawa vs. Nieznajome Warszawa
Zespół obiektów sportowych „HAWAJSKA” | Wstęp wolny więcej>>
16.30 Mecz pokazowy siatkówki
Volup Warszawa vs. Chillli Katowice
Zespół obiektów sportowych „HAWAJSKA” | Wstęp wolny
18.30 Seminarium o homofobii w sporcie
Zespół obiektów sportowych „HAWAJSKA” | Wstęp wolny
20.00 Filmowy Speed Dating dla Gejów (Organizator: Randkuj Warszawo)
Miejsce do informacji uczestników | Wstęp wolny – dobrowolna dotacja więcej>>

13 lutego (Poniedziałek)

19.00 Wernisaż wystawy kampanii społecznej „Po prostu miłość”
Cukry | Wstęp wolny

14 lutego (Wtorek)

14.00 Happening Queerowego Centrum Społecznego i Fundacji Wolontariat Równości
Pomnik Kopernika, ul. Krakowskie Przedmieście
19.00 Filmy Andy’ego Warhola: Lonesome Cowboys (1968 r.; 109 min.)
Kino.Lab | Wstęp: 10/12 pln więcej>>

15 lutego (Środa)

18.00 Panel dyskusyjny: Nowe projekty ustaw o związkach partnerskich
Siedziba Kampanii Przeciw Homofobii | Wstęp wolny więcej>>
20.30 Queerowy pokaz filmowy: Eating Out 4: Obóz teatralny
1500m2 do wynajęcia | Wstęp: 10 pln

16 lutego (Czwartek)

18.00 Panel dyskusyjny:  Politycy LGBTQ w Polsce i na świecie a ich rola w zmianie społecznej postaw obywateli
Siedziba Kampanii Przeciw Homofobii | Wstęp wolny więcej>>
20.30 Filmowy Speed Dating Hetero
Miejsce do informacji uczestników | Wstęp wolny – dobrowolna dotacja więcej>>

17 lutego (Piątek)

18.00 Panel dyskusyjny: Młodzi aktywiści i aktywistki
Nowy Wspaniały Świat, sala czarna | Wstęp wolny więcej>>
20.00 Film Andy’ego Warhola: Bike Boy (1967 r.; 96 min.)
Kino.Lab | Wstęp: 10/12 pln więcej>>

18 lutego (Sobota)

16.00 Panel dyskusyjny: Osoby LGBTQ z niepełnosprawnościami
Nowy Wspaniały Świat, sala czarna | Wstęp wolny więcej>>
17.30 Drag King Fever
Pokaz reportażu o polskich drag Kingach
Występ: Dieter van Tease oraz DA BOYZ
Pardon To Tu | Wstęp wolny więcej>>
19.00 Filmy Andy’ego Warhola: My Hustler (1965 r.; 79 min.)
Kino.Lab | Wstęp: 10/12 pln więcej>>

19 lutego (Niedziela)

16.00 Panel dyskusyjny: Sytuacja osób nieheteroseksualnych w polskich szkołach
Nowy Wspaniały Świat, sala górna | Wstęp wolny więcej>>
18.00 Queerowy pokaz filmowy: Is it just me?
1500m2 do wynajęcia | Wstęp: 10 pln

kredki

Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej, Warszawa 2011

Źródło: www.tea.org.pl

Publikacja Edukacja antydyskryminacyjna i jej standardy jakościowe jest pracą zbiorowączłonkiń i członków TEA.

W publikacji autorki i autor:

§       opisują standardy merytoryczne edukacji antydyskryminacyjnej – definicję, treści, formy, a także kompetencje osób prowadzących edukację antydyskryminacyjną,

§       pokazują ścieżkę rozwoju zawodowego dla osób zajmujących edukacją antydyskryminacyjną i zainteresowanych prowadzeniem szkoleń o tej tematyce (system certyfikacji trenerskiej TEA),

§       przedstawiają listę praktycznych rekomendacji, które pomogą zaplanować i przeprowadzić szkolenie, festiwal, piknik lub inne wydarzenia edukacyjne w najbardziej równościowy sposób (narzędzie do równościowego monitoringu),

§       proponują możliwości konstruowania dokumentacji przetargowej (np. SIWZ) z uwzględnieniem perspektywy antydyskryminacyjnej i równościowej, zgodnie z Zasadą społecznie odpowiedzialnych zamówień

Publikacja Edukacja antydyskryminacyjna i jej standardy jakościowe skierowana  jest przede wszystkim do trzech grup odbiorców i odbiorczyń:

1.      organizacji pozarządowych zajmującym się edukacją i/lub przeciwdziałaniem dyskryminacji,

2.      indywidualnych osób — edukatorów/edukatorek, trenerów/trenerek, animatorów/animatorek i wielu innych, podejmujących działania edukacyjne i zainteresowanych wspieraniem równości i różnorodności,

3.      instytucji państwowych odpowiedzialnych za edukację, w tym również tych organów, które zajmują się polityką oświatową na szczeblu lokalnym.

Reż. Rob Epstein, Jeffrey Friedman

Premiera: 9 marca 2012

O FILMIE

SKOWYT

James Franco portretuje młodego Allena Ginsberga, poetę i lider pokolenia bitników.

Ginsberg wspomina swoje podróże, romanse i próby odnalezienia autowyzwolenia, które doprowadziły do powstania jego najsłynniejszego dzieła: wiersza „Skowyt”. W międzyczasie w San Francisco toczy się proces przeciw wydawcy „Skowytyu”. Prokurator stara się doprowadzić do zakazu rozprowadzania utworu, podczas gdy obrońca argumentuje, że jest on wyrazem wolności słowa, a wszelkie użyte w nim wulgaryzmy – przejawem ekspresji twórczej. Postępowanie przybiera coraz to różne formy od groteskowej po prawdziwie poruszającą w miarę przesłuchań kolejnych świadków.

Film jest jednocześnie portretem artysty-renegata, który przełamywał bariery, by znaleźć odkupienie i miłość oraz pobudzającą wyobraźnię „przejażdżką” po proroczym wierszu, który poruszył pokolenie i odbił się szerokim echem na całym świecie.

Zagraniczna prasa o filmie:

„Skowyt” bierze na warsztat arcydzieło i sprawia, że ono ożywa.

- New York Times

5 gwiazdek: Bez wątpienia odważny, zaangażowany i pomysłowy.

- Los Angeles Times

Świetny film. Franco totalnie wnika w seksowną przyziemność Ginsberga.

- Newsweek

Franco genialnie oddaje pompatyczną radość poety, wielkomiejskiego intelektualisty. Jest jak rabin, puszczający wodze fantazji w bitnikowskim światku. Na pewno nie jest to typowy film biograficzny.

- Entertainment Weekly

TWÓRCY FILMU:

Scenariusz i reżyseria:

Rob Epstein, Jeffrey Friedman

OSCARY:

Common threads: stories from the quilt – Najlepszy dokument pełnometrażowy 1990

Czasy Hareya Milka – Najlepszy dokument pełnometrażowy 1984

BERLINALE:

Paragraf 175 – Teddy Award 2000

The Celluloid Closet – Teddy Award 1996

Common Threads: Stories from the quilt – nagroda InterFilm 1990

SUNDANCE:

Paragraf 175 – Najlepsza reżyseria 2000

The Celluloid Closet – nagroda Freedom of Expression 1995

Występują:

Allen Ginsberg – James Franco (Geneza Planety Małp, Green Hornet, 127 godzin, Obywatel Milk)

Jake Ehrlich – Jon Hamm (Mad Men)

Gail Potter – Mary Louise-Parker (Anioły w Ameryce, Smażone, zielone pomidory, Red, Trawka)

David Kirk – Jeff Daniels (Good Night and Good Luck, Godziny)

Jack Kourack – Todd Rotondi

Neal Cassady – Jon Prescott

presents

KOTYLION PARTY

11 lutego tylko z kotylionem poznasz wykręconych w Kosmos ludzi!

IV Festiwal Równe Prawa do Miłości

Zapraszamy na kultowe już KOTYLION PARTY!

Przyjdź 11 lutego do Kosmos Kosmos, przyczep kotylion i weź udział w anonimowym podrywie! Na miejscu będzie działać najlepsza poczta francuska w mieście! Każdy list traktujemy priorytetowo! Zagrają dla nas Poppins i Holly Kitty! Będzie indie kosmos kosmos!

Djs:

POPPINS
Producent i DJ. Karierę zaczął w przedszkolu. Jego pasją i pracą jest muzyka. Poppins ze swoją techniką i poczuciem estetyki daje wszystko czego potrzebujesz a nawet więcej. Zna muzykę bardzo dobrze a swoimi występami wciąż zadziwia jak na swój wiek. Produkcję rozpoczął stosunkowo niedawno, ale jego przygoda ze scena już trochę trwa. Teraz wyrusza w Świat szerząc nieśmiertelną elektronikę.

HOLLY KITTY
Holly Kitty – didżejka z Warszawy. Jej sety można było usłyszeć w wielu polskich klubach – m.in. Klub 55, 1500 m do wynajęcia, Obiekt Znaleziony, Cafe Kulturalna / Warszawa, Oiom, Bagdad Cafe / Łódź, Cafe Mięsna / Poznań, Folia, Caryca, Błędne Koło / Kraków. Grała z wieloma gwiazdami polskiej i zagranicznej sceny indie i electro – m.in. z Chewy Chocolate Cookies, Hungry Hungry Models, Junkie Punks, Double Trouble, Sebastianemxxx i Kubą Wandachowiczem (CKOD). Ma także na swoim koncie udział w festiwalach (We Have Sound i Castle Party). W swoich setach łączy muzyke z gatunków takich jak electro, electroclash, szerokopojęte indie, punk rock, new wave, ostatnio nawet metal. Współtworzy kolektyw Dirty R. Prowadzi cykliczne imprezy Let’s dance! w klubie Hydrozagadka, wspópracuje z Vintage Indie Party.

Wspierają nas:
Radio Roxy, Aktivist, EmmaPak, Independent.pl

Wejście: 10 pln
Start: 21:00

kolory

Warszawa, 27.01.2012

Sz. P. Elżbieta Witek
Przewodnicząca Komisji Etyki Poselskiej
Ul. Wiejska 4/6/8
00–902 Warszawa

SKAGA NA POSŁA JANA DZIEDZICZAKA Z PRAWA i SPRAWIEDLIWOŚCI

Szanowna Pani,

W imieniu Kampanii Przeciw Homofobii, ogólnopolskiej organizacji działającej na rzecz praw lesbijek, gejów, biseksualistów i osób transpłciowych chciałbym wyrazić ubolewanie z powodu zachowania posła Jana Dziedziczaka i jego wypowiedzi w trakcie posiedzenia Komisji Kultury, w której zwrócił się do posłanki Anny Grodzkiej “Pan Anna Grodzka”.

W mojej opinii zachowanie posła jest oburzające i stanowi nie tylko przejaw braku kultury osobistej i poszanowania godności posłanki Grodzkiej, ale jest także wyrazem dyskryminacji wobec przedstawicielki grupy osób transpłciowych – transfobii.

Zachowanie takie stanowi naruszenie Zasad Etyki Poselskiej, a w szczególności art. 6, który stanowi, iż “Poseł powinien unikać zachowań, które mogą godzić w dobre imię Sejmu oraz powinien szanować godność innych osób.”

Jako organizacja działająca m. in. na rzecz osób transpłciowych, apelujemy o wyciągnięcie konsekwencji wobec posła Dziedziczaka, który swoim zachowaniem, nie licującym z godnością posła, narusza godność i dobra osobiste posłanki Anny Grodzkiej.

Wspomnieć bowiem należy, iż poczucie przynależności do płci jest dobrem osobistym chronionym przez polskie prawo, a płeć posłanki Grodzkiej została ustalona prawomocnym orzeczeniem sądu.

Z poważaniem

Tomasz Szypuła
Prezes Zarządu

IV Festiwal Równe Prawa do Miłości

- g.17.30 – pokaz pierwszego w Polsce filmu o polskich drag kingach i drag queen – w tym wyjątkowym dokumencie w reżyserii Joanny Meuś i Natalii Tepper, będziesz mógł bliżej poznać kto naprawdę jest Królem Polskiej Sceny a kto Królową i dlaczego Królowa jest chłopcem?

A tuż po filmie…

Drag King Fever– atmosferę na scenie podkręcać będą:
Drag Kids, czyli Dieter van Tease oraz DA BOYZ– w pełnym składzie (DK Tivv, DK Morfi i DK Antonio)

Już wiesz dlaczego nie może Cię zabraknąć?!

Przyjdź i baw się z Nami:)

Miejsce:Pardon to Tu
Start: 18 lutego 17:30

Wydarzenie jest częścią Festiwalu Równe Prawa do Miłości (www.frpdm.pl)

presents

KONCERT D4D + AFTERPARTY

IV Festiwal Równe Prawa do Miłości

D4D

D4D to muzyczna i performerska grupa założona przez czwórkę przyjaciół z Trójmiasta. Zespół ów wykorzystuje różne gatunki muzyczne, aby tworzyć z nich swój własny język muzyczno– wizualny, a jedynym akceptowalnym aksjomatem w ich działaniu jest zmiana. Nieustanne przeobrażenia stylów muzycznych, wizerunku scenicznego, informacji podawanych na własny temat obrazują pełną swobodę artystycznej wypowiedzi grupy, skutecznie wymykającej się jednoznacznym próbom jej zaszufladkowania. D4D powstał w 2004 roku i ma na swoim koncie kilka wydawnictw muzycznych i multimedialnych: „Silver Ballads” (Zgniłe Mięso, 2005), „Dick Back In Town Ep” (Dickie Dreams, 2006), „Grey Album” (Dickie Dreams, 2008), „The Legendary Dick4Dick 2004–2009″ (Mystic, 2009), „Summer Remains” (Mystic 2009). Zespół zagrał ponad 250 wspaniale przyjętych koncertów na terenie całej Europy, zagrał na większości liczących się krajowych festiwalach, brał udział w wielu sesjach zdjęciowych współpracując z najlepszymi fotografami, pojawił się na okładkach kilku czasopism. Zespół zdobywał nagrody i był nominowany w wielu kategoriach przez takie magazyny jak Aktivist (Nocne Marki 2006– Zespół Roku), Gazeta Wyborcza, Elle, Pulp, Yach Film Fest. Zespół został wybrany na szturmową kapelę promującą kompilację polskiej sceny muzycznej Play: Shortcut To Polish Music 2008, przygotowanej do promocji za granicą. Muzycy zagrali też epizod w filmie ‘Moja Krew’ w reż. M. Wrony, oraz przyczynili się do powstania komiksu o D4D autorstwa J.Rebelki ‘Dick4Dick: Harem Zordaxa 2009′. W 2009 r. grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Mystic, dystrybuującą już wcześniej płytę ‘Grey Album’. W skład zespołu wchodzą obecnie : M.Bunio.S– gitara, wokal, elektronika (Michał Skrok); Goodboy Khris – bas, wokal, klawisze (Krystian Wołowski); Jacek Frąś – perkusja, sampler; Baron Baye– klawisze, elektronika (Tomek Ziętek).

AFTERPARTY

DJs:

HOAX

WE ARE ADVENTURE

WSTĘP (koncert + afterparty): 25 pln

WSTĘP afterparty (od 23.00): 10 pln

START: 10 lutego 21.00 w 1500 m2 do wynajęcia

Karolina Gierszewska – Młodzi Socjaliści (poliamorystka z Torunia)

IV Festiwal Równe Prawa do Miłości

Zjawisko poliamorii nie tylko jest marginalizowane w świetle prawa, ale przede
wszystkim nieznane społeczeństwu.
W heteroromie zakorzeniony jest pogląd, jakoby szczęście można było odnaleźć tylko w monogamicznym związku tworzonym przez osoby różnej płci. Poliamoryści całkowicie zaprzeczają temu mitowi, udowadniając, że udany związek można zbudować z dwoma czy trzema osobami, a nawet ze znacznie większą ich liczbą. Podczas debaty opowiedzą o swoich doświadczeniach i postarają się udowodnić niedowiarkom, że istnieją sensowne alternatywy dla monogamii.

11 lutego 16.00 Nowy Wspaniały Świat, sala górna; wstęp wolny

Moderacja: Mariusz Kurc

IV Festiwal Równe Prawa do Miłości

Marta Konarzewska – nauczycielka
Marcin Szczepkowski – Teatr Forum
Jan Świerszcz – Kampania Przeciw Homofobii

Rzetelna edukacja seksualna to w polskiej szkole pozostawia wiele do życzenie. Nic więc dziwnego, że wśród uczniów i uczennic panują krzywdzące stereotypy na temat osób LGBTQ, a na szkolnych korytarzach szaleje homofobia. Uczestnicy i uczestniczki panelu dyskusyjnego”„Szkoła Podstawowa (nie)tolerancji, czyli sytuacja osób nieheteroseksualnych w placówkach oświatowych w Polsce”” przedstawią sytuację nieheteroseksualnej młodzieży w polskich placówkach oświatowych i spróbują odpowiedzieć na pytanie, jak ją poprawić.

19 lutego 16.00 Nowy Wspaniały Świat, górna sala; wstęp wolny

Ona to on

Viola Johnson (Amanda Bynes) miała ważne powody, by podać się za swojego brata bliźniaka, Sebastiana (James Kirk) i zapisać się do szkoły Illyria Prep. Skorzystała z tego, że Sebastian postanowił zdezerterować z zamiarem podbicia muzycznych scen Londynu. Przebrana za brata może grać w piłkę i dokopać drużynie chłopaków ze swojej starej szkoły. Cała sytuacja komplikuje się, kiedy prawdziwy Sebastian wraca z Londynu o dwa dni za wcześnie…

WYBRANE NAGRODY I WYRÓŻNIENIA

2006 – Nagroda Teen Choice w kategoriach: Ulubiona komedia, Filmowy przełomowy męski występ aktorski (Channing Tatum) oraz nominacja w kategorii: Ulubiony pocałunek

Kraj: Kanada / USA Rok produkcji: 2006 Czas: 101 min. Wiek: 12+
Tagi: Nastolatki / Śmieszne / Komedia / Romans / Sportowy

IV Festiwal Równe Prawa do Miłości

Festiwal Równe Prawa Do Miłości powstał w 2007 roku jako alternatywny sposób spędzenia Walentynek. Mieliśmy na celu stworzenie wydarzenia dla osób LGBT (lesbijki, geje, osoby biseksualne, transpłciowe) oraz ich przyjaciół, którzy nie czują się dobrze w heteronormatywnym świecie. W pozytywny sposób pokazujemy, że wszyscy mamy prawo kochać, a miłość niekoniecznie musi się rodzić pomiędzy kobietą a mężczyzną.

A co z zamiłowaniem do konkretnych dziedzin życia, jak na przykład do sportu? Sport jako zjawisko samo w sobie nie wyklucza lecz osoby biorące w jego życiu czynny udział – już tak. Stąd też poprzez masowe media nierzadko słyszymy o przejawach antagonistycznych nastawień na tle etnicznym, rasowym czy seksualnym, płynących ze stadionowych trybun, parkietów czy samych prezesowskich kuluarów. Homofobia w świecie sportu skutecznie blokuje osobom nieheteroseksualnym choćby udział w życiu większości drużyn gier zespołowych. Tymczasem sportowcy LGBT istnieją i tworzą własne kluby gdzie nienarażeni na ostracyzm mogą robić to co kochają najbardziej – grać! Dlatego też postanowiliśmy wprowadzić nieheteronormatywny sport w program naszego festiwalu jako kolejny przejaw jakże wyjątkowej oraz odwzajemnionej miłości.

12 lutego; wstęp na halę sportową od godziny 14:00.

I. mecz, godzina 14:30

Digi Team Warszawa – Baba Jaga Berlin

II. mecz, godzina 16:30

Volup Warszawa – Chillli Katowice

O godzinie 18:30 w sali aerobowej znajdującej się przy hali sportowej odbędzie się seminarium z elementami konwersatorium na temat organizacji sportowych LGBT na terenie Europy.

WSTĘP WOLNY

http://www.facebook.com/FestiwalRownePrawaDoMilosci

http://www.facebook.com/bezmiar

http://www.facebook.com/Volup

RandkujWarszawo.pl

Lubisz popcorn, magię sali kinowej, klimat widowni i kochasz zapowiedzi? I lubisz fajne szybkie randki, bo są fajne i szybkie?To wygląda na to że wpadniesz na nasz SPEED DATING tylko dla dziewczyn w piątek 10.02 (godzina 18.00) /  tylko dla chłopaków w niedzielę12.02 (godzina 20.00) / dla dziewczyn i chłopaków w czwartek 16.02 (godzina 20.30)!

Wszyscy wiedzą o co chodzi: przychodzimy, siadamy, gadamy przez parę minut kimś fajnym, dzwoni dzwoneczek, gadamy z naste pną fajną osobą, dzwoni dzwoneczek, Ty myślisz że już wyczerpałeś/łaś zapas fajnych randek na miesiąc a tu– następna!

zapisy:

hetero http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.randkujwarszawo.pl%2Fp%2Fnajblizsza-randka.html&h=bAQGxs2ZM

gej http://www.randkujwarszawo.pl/p/czy-to-dla-ciebie.html

les http://www.dziewczynywarszawy.blogspot.com/p/najblizsze-randki.html

(Ważne! Zapisy przez stronę! Nie przez FB)

szczegóły:

www.randkujwarszawo.pl

Andy Warhol to wszechstronny artysta, znany przede wszystkim jako przedstawiciel popartu, sztuki drugiej połowy XX wieku. Warhol to także reżyser niezależnych filmów. Jego obrazy są zwierciadłem życia i ilustracją prawdziwych zachowań aktorów-ludzi. Filmy, które chcemy przedstawić pokazują gejów, lesbijki, osoby biseksualne oraz drag queens, czyli osoby ówcześnie nie pasujące do zwykłych przedstawicieli klasy średniej w Stanach.

Andy Warhol

Lonesome Cowboys, reż. Andy Warhol, Paul Morrissey (1968 r.), 109 min. Western Andy’ego Warhola „Lonesome Cowboys” w bardzo luźny sposób posługuje się sztafażem gatunku, wręcz traktując go pretekstowo i zmierzając w kierunku parodii westernu, z wątkami gejowskimi na pierwszym planie.  

Bike Boy, reż. Andy Warhol (1967 r.), 110 min. Joe Spencer, członek gangu motocyklowego, to typowy macho. W pierwszej scenie bierze długi prysznic. Gdy wreszcie kończy, spotyka gwiazdy Andy’ego Warhola, które wciągają go w rozmowę. Rzucają niezrozumiałe żarty, stale go poprawiają próbując przy tym pozbawić go pewności siebie. W odpowiedzi na te prowokacje Joe staje się coraz bardziej obsceniczny i nie przestaje się przechwalać. Mimo to, trudno przychodzi mu walka z próbą jego ośmieszenia. Ostatecznie staje się częścią gry kobiet Warhola, które biorą nad nim górę.

My Hustler, reż. Andy Warhol, Chuck Wein (1965 r.), 79 min. Krok milowy dla kina gejowskiego, choć wedle dzisiejszych standardów niemalże konwencjonalny, nie szokujący film, opowiadający historię starzejącego się geja, który wynajmuje na weekend żigolaka, aby uprzyjemnił mu czas.

Program festiwalu znajdziecie na stronie www.frpdm.pl