ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αλ. Γιωτόπουλος αποκλειστικά στο documentonews: Μετά από 24 χρόνια ακόμα περιμένω απαντήσεις για την ηθική αυτουργία μου

noreply@blogger.com (nasosgr) — Wed, 27 May 2026 23:05:41 +0300

Με αφορμή την παραγγελία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κ. Τζαβέλλα, να εξεταστεί εάν προσβάλλεται το άκρως εμπεριστατωμένο βούλευμα του συμβουλίου εφετών που διέταξε την αποφυλάκιση του.

Με μια δήλωση που επαναλαμβάνει αυτό που έλεγε πάντα, από την πρώτη στιγμή
της σύλληψης του, αντέδρασε ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, στην είδηση ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έσπευσε – όπως ήταν αναμενόμενο με βάση τα δείγματα της θητείας του – να πράξει τα… δέοντα, επιχειρώντας να ανοίξει το δρόμο για την επιστροφή του στη φυλακή, παρά το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι έχει θεμελιώσει ουσιαστικά και τυπικά εδώ και χρόνια το δικαίωμα της απόλυσης του με όρους.

Αν και ο νόμος που ισχύει για την αποφυλάκιση των κρατουμένων επ ουδενί εξετάζει την ουσία της υπόθεσης για την οποία καταδικάστηκε ένας κρατούμενος, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος που ουδέποτε έχει προκαλέσει με δηλώσεις του και αποφυλακίστηκε με διαγωγή αρίστη, απαντά στα πολιτικά κελεύσματα που κρύβονται πίσω από την επιθυμία να επιστρέψει ξανά στη φυλακή, με ένα κομβικό ερώτημα που αφορά στην καταδίκη του:

«Μετά από 24 έτη κράτησης, αναμένω ακόμη την απάντηση στο καίριο ερώτημα:

Σε ποιο χώρο έγινε η ηθική αυτουργία μου; Πότε έγινε; Τι καιρό έκανε; Ποιοι ήταν παρόντες και ποιες συγκεκριμένες λέξεις χρησιμοποιήθηκαν για να πειστούν οι φυσικοί αυτουργοί;».

Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους στις 21 Μαΐου 2026, έπειτα από περίπου 24 χρόνια εγκλεισμού. Ωστόσο, η αποφυλάκισή του βρίσκεται υπό δικαστική αμφισβήτηση, καθώς στις 25 Μαΐου 2026 ο Άρειος Πάγος κατέθεσε πρόταση αναίρεσης του βουλεύματος αποφυλάκισης, με το επιχείρημα ότι δεν έχει συμπληρωθεί ο απαιτούμενος πραγματικός χρόνος έκτισης της ποινής του. [1, 2, 3, 4, 5, 6]

Ποιος είναι ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος :

Ηγετικός ρόλος: Θεωρείται από τις ελληνικές διωκτικές αρχές ως ο ιδρυτής και ιδεολογικός καθοδηγητής της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη», στην οποία δρούσε με το ψευδώνυμο «Λάμπρος».
Καταδίκη: Μετά την εξάρθρωση της οργάνωσης, καταδικάστηκε αμετάκλητα σε 17 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για ηθική αυτουργία σε 17 δολοφονίες, εκρήξεις και ληστείες. Ο ίδιος αρνείται σταθερά όλες τις κατηγορίες.
Σύλληψη: Συνελήφθη το καλοκαίρι του 2002 στους Λειψούς, όπου ζούσε χρησιμοποιώντας πλαστά στοιχεία (ως Μιχάλης Οικονόμου). [1, 2, 3]

Το Χρονικό των Τελευταίων Εξελίξεων (Μάιος 2026)

Ο Γιωτόπουλος είχε καταθέσει επανειλημμένα αιτήσεις αποφυλάκισης, με την πέμπτη κατά σειρά να γίνεται τελικά δεκτή. [1]

Ημερομηνία [1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8]	Γεγονός	Λεπτομέρειες
21 Μαΐου 2026	Αποφυλάκιση	Το Συμβούλιο Εφετών έκανε δεκτό το αίτημά του, παρά την αντίθετη εισήγηση του εισαγγελέα. Στο σκεπτικό προσμετρήθηκε η καλή του διαγωγή και η επιστημονική του δραστηριότητα (απόκτηση διδακτορικού) εντός της φυλακής.
22 Μαΐου 2026	Αντιδράσεις	Η απόφαση προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις στην Ελλάδα, καθώς και επίσημη τοποθέτηση από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, που εξέφρασε την αλληλεγγύη του στις οικογένειες των θυμάτων, χαρακτηρίζοντάς τον «καταδικασμένο δολοφόνο».
25 Μαΐου 2026	Πρόταση Αναίρεσης	Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Σοφοκλής Λογοθέτης, ζήτησε την αναίρεση του βουλεύματος, υποστηρίζοντας ότι για καταδίκους με πολλαπλά ισόβια το νομικό πλαίσιο επιβάλλει αυστηρότερα κριτήρια χρόνου έκτισης.

Οι Περιοριστικοί Όροι της Αποφυλάκισης

Μέχρι να κριθεί οριστικά η πρόταση αναίρεσης από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο του Αρείου Πάγου, ο 82χρονος σήμερα Γιωτόπουλος παραμένει εκτός φυλακής με τους εξής όρους: [1, 2]

Απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.
Δήλωση μόνιμης κατοικίας.
Εμφάνιση μία φορά τον μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του. [1]

Θέλετε να μάθετε περισσότερα για το νομικό σκεπτικό της αποφυλάκισης, το ιστορικό της δίκης της 17Ν, ή τις λεπτομέρειες της επικείμενης απόφασης του Αρείου Πάγου;

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Αυτή είναι η αρρώστια. Και πρέπει να ειπωθεί καθαρά: Το Φιλοκτήτειο σύνδρομο κοινωνικής αυτοματαίωσης

noreply@blogger.com (nasosgr) — Wed, 27 May 2026 22:44:56 +0300

Το Φιλοκτήτειο σύνδρομο κοινωνικής αυτοματαίωσης

 του Δημήτρη Καραμήτσα

"Δεν μας νικά μόνο η συντήρηση. Μας νικά η ηττημένη συνείδηση των ανθρώπων που υποτίθεται ότι θέλουν την αλλαγή." 

Υπάρχει μια στάση που πλέον δεν μπορεί να βαφτίζεται ούτε ρεαλισμός ούτε πολιτική ωριμότητα ούτε απογοήτευση. Είναι παραίτηση. Είναι φόβος. Είναι ηττημένη συνείδηση. Είναι έλλειψη σθένους και εγκεφαλικής κατεύθυνσης, επιλογής, πρόθεσης, έλλειψη τάσης και πορείας. 

Και το χειρότερο είναι ότι δεν αφορά μόνο τους συντηρητικούς, τους βολεμένους, τους διαχειριστές και ευνοούμενους της παρακμής που οι ίδιοι προκάλεσαν, τους ανθρώπους που ιστορικά φοβούνται κάθε αλλαγή επειδή κάθε αλλαγή απειλεί τη μικρή τους ασφάλεια. Αυτοί είναι, κατά κάποιον τρόπο, αναμενόμενοι.

Το πρόβλημα είναι πλέον στους δικούς μας.
Σε εκείνους που μιλούν για αλλαγή, αλλά δεν παράγουν προτάσεις.
Σε εκείνους που καταγγέλλουν το σύστημα, αλλά δεν φτιάχνουν εργαλεία υπέρβασής του.
Σε εκείνους που οργίζονται, αλλά δεν οργανώνουν.
Σε εκείνους που ξέρουν να αποδομούν τα πάντα, αλλά δεν χτίζουν τίποτα.
Σε εκείνους που πεινούν, αλλά ούτε σπέρνουν, ούτε οργώνουν.  
Σε εκείνους που περιμένουν πάντα κάποιον άλλον να πει, να πράξει, να εκτεθεί, να πληρώσει το κόστος.

Πού είστε;
Τι έχετε πάθει;
Τι θα παραδώσουμε στα παιδιά μας;
Μια κατεστραμμένη χώρα όπου όλοι θα ξέρουν να ειρωνεύονται και κανείς δεν θα ξέρει να προτείνει;
Μια κοινωνία που θα έχει εξαιρετική ικανότητα να διακρίνει το λάθος, αλλά καμία δύναμη να σκεφτεί και να παράξει το σωστό;
Έναν λαό εκπαιδευμένο να γκρινιάζει, να υποψιάζεται, να καταγγέλλει, να αποσύρεται και τελικά να ηττάται;
Δεν αρκεί πια η κριτική.
Η κριτική χωρίς πρόταση έχει γίνει καταφύγιο.
Έχει γίνει άλλοθι.
Έχει γίνει ασφαλές κρησφύγετο ανθρώπων που δεν θέλουν να ρισκάρουν ούτε σκέψη, ούτε πράξη.
Διότι η πρόταση εκθέτει. Η πρόταση δεσμεύει. Η πρόταση μπορεί να κριθεί, να απορριφθεί, να πολεμηθεί, να γελοιοποιηθεί. Γι’ αυτό πολλοί προτιμούν την κριτική. Η κριτική σε αφήνει καθαρό. Η πρόταση σε βάζει μέσα στη μάχη.
Αλλά χώρα δεν σώζεται με καθαρούς θεατές.
Χώρα σώζεται με ανθρώπους που σκέφτονται, προτείνουν, συγκρούονται, οργανώνουν, επιμένουν.
Η πρόταση αλλάζει τον κόσμο, η πρόταση είναι ο φορέας της αλλαγής και της υπέρβασης, η πρόταση είναι ο δρόμος της πορείας.
Και εδώ ακριβώς γεννιέται αυτό που πλέον αποκαλώ Φιλοκτήτειο σύνδρομο κοινωνικής αυτοματαίωσης.  Είναι η κατάσταση κατά την οποία μια κοινωνία εγκαταλείπει ή απαξιώνει την αναγκαία λύση και τους φορείς της, ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι οι φορείς της αλλαγής εσωτερικεύουν την ήττα, αποσύρονται στην ασφάλεια της κριτικής και παραιτούνται από το καθήκον της πρότασης, της οργάνωσης και της πράξης, απενεργοποιώντας κάθε προοπτική. 
Όπως οι Έλληνες εγκατέλειψαν τον Φιλοκτήτη στη Λήμνο, επειδή η πληγή του ήταν ενοχλητική, παρότι κρατούσε το αναγκαίο για τη νίκη τόξο του Ηρακλή, έτσι και η κοινωνία μας εγκαταλείπει συχνά τους φορείς της λύσης. Δεν αντέχει την πληγή τους, την ενόχληση που προκαλούν, το κόστος που φέρουν, την αλήθεια που κουβαλούν. Θέλει το τόξο, αλλά όχι τον τοξότη. Θέλει τη σωτηρία, αλλά όχι την δράση της αναγκαίας αλλαγής. 
Όμως το σύνδρομο δεν σταματά εκεί. . .
Δεν αφορά μόνο την κοινωνία που εγκαταλείπει τους Φιλοκτήτες της. Αφορά και τους ίδιους τους δήθεν Φιλοκτήτες, τους δήθεν επαναστάτες, τους δήθεν φορείς της αλλαγής, όταν εγκαταλείπουν πρώτοι το ίδιο τους το τόξο.
Όταν φοβούνται.
Όταν συμβιβάζονται πριν δώσουν μάχη.
Όταν καταγγέλλουν τους ομοϊδεάτες τους για να σωθούν οι ίδιοι.
Όταν πουλάνε την ήττα ως ωριμότητα.
Όταν μετατρέπουν την αδυναμία τους σε θεωρία.
Όταν αντί να πουν «δεν αντέξαμε», λένε «δεν γινόταν αλλιώς».
Αυτό είναι το βαθύτερο πρόβλημα.
Δεν μας νικά μόνο η συντήρηση.
Μας νικά η εσωτερικευμένη ήττα των ανθρώπων που θα έπρεπε να την πολεμούν.
Μας νικά ο επαναστάτης που δεν πιστεύει πραγματικά στην επανάσταση.
Ο προοδευτικός που δεν παράγει πρόοδο.
Ο κοινωνικός άνθρωπος που δεν οργανώνει κοινωνία.
Ο πολίτης που θέλει δικαιοσύνη, αλλά δεν αντέχει κανόνες.
Ο αγανακτισμένος που θέλει αλλαγή, αλλά δεν θέλει να αλλάξει ο ίδιος.
Αυτή είναι η αρρώστια.
Και πρέπει να ειπωθεί καθαρά:
Η ηττημένη στάση των ανθρώπων της αλλαγής είναι σήμερα εξίσου επικίνδυνη με την επιθετικότητα της συντήρησης.
Δεν απευθύνομαι στους εχθρούς της αλλαγής. Αυτοί ήταν πάντα εκεί και κάνουν αυτό που ιστορικά κάνουν: φοβούνται, εμποδίζουν, συκοφαντούν, καταστέλλουν. Απευθύνομαι στους δικούς μας, στους ομοϊδεάτες, στους συντρόφους. 
Σε εκείνους που ισχυρίζονται ότι θέλουν έναν άλλο τόπο, αλλά έχουν βολευτεί στην ασφάλεια της κριτικής και στην άνεση της ήττας.

Η συντήρηση είναι ο αντίπαλος. Αλλά η ήττα των ανθρώπων της αλλαγής είναι το εσωτερικό δηλητήριο που κάνει τον αντίπαλο ανίκητο.

Δεν μας νικά μόνο η συντήρηση. Μας νικά η ηττημένη συνείδηση των ανθρώπων που υποτίθεται ότι θέλουν την αλλαγή. 
Διότι η συντήρηση πολεμά την αλλαγή απ’ έξω. Η ηττημένη συνείδηση τη σκοτώνει από μέσα.

Αν θέλουμε να αφήσουμε κάτι στα παιδιά μας, δεν μπορούμε να τους παραδώσουμε μόνο αναλύσεις και κριτικές της παρακμής. Δεν μπορούμε να τους παραδώσουμε μόνο εξυπνάδες, ειρωνείες, καταγγελίες και πικρές διαπιστώσεις. Αυτά δεν είναι κληρονομιά. Είναι η απολογία της ήττας.
Στα παιδιά μας οφείλουμε κάτι δυσκολότερο:
να τους δείξουμε ότι ακόμη και μέσα στη βρομιά μπορεί να υπάρξει σκέψη,
ότι ακόμη και μέσα στην παρακμή μπορεί να υπάρξει πρόταση,
ότι ακόμη και μέσα σε ένα κράτος που βουλιάζει μπορεί να υπάρξει αξίωση σωτηρίας,
ότι ο πολίτης δεν είναι καταδικασμένος να είναι θεατής της καταστροφής του.
Γι’ αυτό χρειάζεται έξοδος από την ασφάλεια της κριτικής.
Βγείτε.
Σκεφτείτε.
Γράψτε.
Προτείνετε.
Οργανώστε.
Διαφωνήστε δημιουργικά.
Φτιάξτε μηχανισμούς.
Φτιάξτε θεσμούς.
Φτιάξτε ελέγχους.
Φτιάξτε λύσεις.
Μη ζητάτε μόνο να φύγουν οι κακοί.
Πείτε τι θα μπει στη θέση τους.
Μη ζητάτε μόνο διαφάνεια. Πείτε πώς θα μετριέται.
Μη ζητάτε μόνο δικαιοσύνη. Πείτε με ποιον θεσμό θα προστατεύεται.
Μη ζητάτε μόνο αλλαγή. Αποδείξτε ότι την αντέχετε.
Γιατί ο τόπος αυτός δεν θα σωθεί από την κριτική.
Η κριτική είναι το πρώτο βήμα.
Αν μείνουμε εκεί, μετατρέπεται σε νεκροψία.
Ο τόπος θα σωθεί μόνο αν η κριτική μετατραπεί σε πρόταση, η πρόταση σε σχέδιο, το σχέδιο σε οργάνωση, και η οργάνωση σε κοινωνική δύναμη.
Αλλιώς θα συνεχίσουμε να ζούμε στην ίδια τραγωδία:
να εγκαταλείπουμε τους Φιλοκτήτες μας,
να λοιδορούμε τα τόξα μας,
να φοβόμαστε τις λύσεις μας,
και στο τέλος να παραδίδουμε στα παιδιά μας όχι πατρίδα, αλλά εξήγηση της αποτυχίας μας.
Αυτό πρέπει να τελειώσει και να τελειώσει πρώτα μέσα μας.
Όχι αύριο.
Τώρα !!!

Υ.Γ.
Σας κατέθεσα το σχέδιο μιας πρότασης για την πάταξη της διαφθοράς· όχι ως σύνθημα, όχι ως καταγγελία, όχι ως ακόμη μία άσκηση ηθικής αγανάκτησης, αλλά ως συγκεκριμένο θεσμικό εργαλείο.
Η διαφθορά δεν είναι απλώς ένα ελάττωμα του νεοελληνικού κράτους. Είναι ένα από τα συστατικά της καχεξίας του. Είναι αίτιο παρακμής του τόπου, του λαού, των θεσμών, της οικονομίας, της εμπιστοσύνης, της ίδιας της συλλογικής μας ψυχής.
Η διαφθορά είναι το κλεμμένο μέλλον των παιδιών μας, είναι η κλεμμένη μας πατρίδα. Είναι η ισχύς των αντιπάλων μας, αυτή την τρέφει, την κάνει καθεστώς και την γιγαντώνει ως αιώνια κατάσταση, ως σύμφυτο της ύπαρξής μας. 
Το σχέδιο αυτό φέρνει τη δημοκρατία, τη διαφάνεια και τον κοινωνικό έλεγχο στα χέρια όλων μας. Δεν ζητά να εμπιστευθούμε πρόσωπα. Ζητά να ελέγξουμε μηχανισμούς. Δεν ζητά πίστη. Ζητά γνώση. Δεν ζητά χειροκρότημα. Ζητά συμμετοχή.
Το θεωρώ, χωρίς φόβο και χωρίς ψεύτικη μετριοφροσύνη, ένα από τα ουσιωδέστερα επαναστατικά σχέδια που μπορούν να διατυπωθούν σήμερα: διότι δεν υπόσχεται απλώς αλλαγή προσώπων, αλλά αλλαγή του τρόπου με τον οποίο η κοινωνία βλέπει, ελέγχει και διεκδικεί.
Είναι το αναγκαίο τόξο.
Το τόξο χωρίς το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική αλλαγή, ούτε δημοκρατική αναγέννηση, ούτε συνολική πρόοδος του τόπου και των ανθρώπων του. Είναι, ταυτόχρονα, ίαμα για τη σκέψη πολλών ανθρώπων· για όσα έμαθαν να κουβαλούν ως καχυποψία, παραίτηση, φόβο, αδράνεια και ήττα.
Και όμως, η απήχησή του υπήρξε στην ουσία απόρριψη.
Όχι επειδή ήταν αδύναμο.
Όχι επειδή ήταν αόριστο.
Όχι επειδή δεν απαντούσε σε πραγματική ανάγκη.
Απορρίφθηκε, ή αγνοήθηκε, κυρίως επειδή ήταν πρόταση και όχι κριτική.
Με παραινείτε να γράψω, να μιλήσω, να δώσω.
Σας το έδωσα.
Σας είπα: πάρτε το τόξο.
Σας το χαρίζω.
Και εσείς;
Θα συνεχίσετε ηττημένοι στο καβούκι σας, κάνοντας ότι δεν υπάρχει;
Θα κλείσετε τα μάτια μπροστά σε αυτό που θα μπορούσε να γίνει εργαλείο κοινής σωτηρίας;
Θα μείνετε έξω από τα τείχη της Τροίας, στις σάπιες σκηνές μιας αιώνιας αναμονής, επαναλαμβάνοντας κριτικές, ειρωνείες και διαπιστώσεις;
Ή θα αποφασίσετε, έστω τώρα, ότι το τόξο δεν είναι σύμβολο για να το θαυμάζουμε από μακριά, αλλά όπλο που πρέπει να χρησιμοποιηθεί;
Διότι στο τέλος το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει λύση.

Το ερώτημα είναι αν υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που αντέχουν την ύπαρξή της.

------------------------------------------

(Σας συνιστώ να διαβάσετε την τραγωδία, την βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα!)

Περίληψη

Θα περιγράψω την τραγωδία «Φιλοκτήτης» ως μια θεραπευτική διεργασία συστημικού τύπου.

Η τραγωδία ξεκινά με το σχέδιο εξαπάτησης του Φιλοκτήτη από τους Οδυσσέα και Νεοπτόλεμο, προκειμένου να τον πείσουν να πάει στην Τροία για να βοηθήσει στη λήξη του Τρωικού πολέμου.

Μέσα από τον διάλογο και την σχέση που καλλιεργείται μεταξύ των δύο ηρώων, Φιλοκτήτη και Νεοπτόλεμου, συμβαίνει μια σταδιακή αλλαγή, μια συνεξέλιξή τους. Ο μεν Φιλοκτήτης εγκαταλείπει την άκαμπτη θέση του, χωρίς να μετακινηθεί από τις αξίες του, ο δε Νεοπτόλεμος εγκαταλείπει την εξαπάτηση και αναδεικνύει το κοινό όφελος προσφεύγοντας σε μια συνθετική λύση. Τις δύο παράλληλες αυτές αλλαγές έρχεται να σταθεροποιήσει, από τον ρόλο του επόπτη-θεού, ο Ηρακλής, σχολιάζοντας σε ένα μετα-επίπεδο, με αφηγηματικό, βιωματικό τρόπο.

Ο ρόλος του Χορού είναι επίσης σημαντικός, και συχνά λειτουργεί ως αναστοχαστική ομάδα.

Μήπως μπορούμε να πούμε πως αυτή ήταν η πρώτη περιγραφή ψυχοθεραπευτικής διεργασίας στην ανθρώπινη ιστορία;

Λέξεις κλειδιά: Φιλοκτήτης, Σοφοκλής, αρχαία ελληνική τραγωδία, ψυχολογία, συστημική ψυχοθεραπεία.

Με τον Φιλοκτήτη ασχολήθηκαν όλοι οι τραγικοί. Από τις τραγωδίες όμως των άλλων τραγικών (Αισχύλου, Ευριπίδη) σώζονται μόνον αποσπάσματα, η μοναδική ολόκληρη είναι αυτή του Σοφοκλή.

Σοφοκλής

Η γενιά του Σοφοκλή συμπίπτει ιστορικά με το απόγειο της Αθηναϊκής δύναμης. Πρώτευσε συχνότερα από κάθε άλλο τραγικό ποιητή. Πρώτευσε σε ηλικία 87 ετών με τον Φιλοκτήτη, το 409 πΧ (1417 στίχοι). Ήταν αξιαγάπητος και κοινωνικός. Είχε πολυάριθμους φίλους.

Τοποθέτησε τον άνθρωπο στο κέντρο των πάντων, γέμισε τις τραγωδίες του με αλληλοσυγκρουόμενα καθήκοντα, με συζητήσεις πάνω σε συμπεριφορές και τρόπους ζωής. Δεν υπάρχει ούτε ένα από τα σωζόμενα έργα του Σοφοκλή, στο οποίο να μην παρουσιάζεται ένα πρόβλημα ηθικής τάξης, σε όλη του την έκταση. Ο Σοφοκλής είναι μάρτυρας της εξέλιξης η οποία, στην Αθήνα, συνόδευσε την κοινωνική εξέλιξη, προκαλώντας μια έκρηξη πολυμορφίας των ιδεών. Τα πρόσωπα, στο έργο του Σοφοκλή, θέτουν προβλήματα και ενσαρκώνουν ένα ιδεώδες που απαιτεί όλο και περισσότερα από τον άνθρωπο, και τον καθιστά ολοένα μοναδικό κριτή των καθηκόντων του.

Ο άνθρωπος στον Σοφοκλή προσδιορίζει ο ίδιος την αξία του ανάλογα με τον τρόπο που αντιδρά στη δοκιμασία. Πρόκειται για δραματουργία που προκαλεί θαυμασμό και βαθιά πίστη για τον άνθρωπο και αγάπη για τη ζωή.

Με την προσωπικότητα του Φιλοκτήτη, από την ψυχαναλυτική σκοπιά, έχουν ασχοληθεί, ο Norman Austin (2011), καθώς και ο Lacan που εστίασε στην ηρωική πλευρά του χαρακτήρα του Φιλοκτήτη (1992).

Τον Φιλοκτήτη τον «διάβασα» ως ψυχοθεραπευτική διεργασία που όμως ήταν διπλή, δηλαδή οι ρόλοι θεραπευτή-θεραπευόμενου εναλλάσσονταν και η συνεξέλιξή τους ήταν εμφανής. Θα «δω» την εξέλιξη της τραγωδίας ως μια σταδιακή μεταστροφή, απ’ τη μια του έφηβου Νεοπτόλεμου, κι απ’ την άλλη μια θεραπεία του Φιλοκτήτη που συμβαίνει ξαφνικά (;) στο τέλος, με συνειδητή απόφαση του ίδιου να θεραπευθεί, μετά την παρέμβαση του Ηρακλή-πατέρα-θεού.

Ο Φιλοκτήτης, στην Ιλιάδα, αναφέρεται να έχει εκστρατεύσει μαζί με τους Έλληνες στην Τροία, με επτά πλοία. Όμως δεν έφτασε ποτέ εκεί, καθώς τον δάγκωσε ένα ιερό υδρόβιο φίδι, στο νησί Χρύσα, πριν φτάσουν στην Τροία. Οι Ατρείδες (Αγαμέμνων και Μενέλαος) εξόρισαν τον Φιλοκτήτη στη Λήμνο, γιατί δεν άντεχαν τη δυσοσμία της πληγής του και τις φωνές του από τους πόνους, που διατάρασσαν όλο το στρατόπεδο. Ζει, εδώ και δέκα χρόνια, σε μια σπηλιά ολομόναχος, άρρωστος, με μόνο εφόδιο τα περίφημα τόξα του Ηρακλή, τα οποία του χάρισε ο ίδιος ο ήρωας όταν ο Φιλοκτήτης τον έσωσε. Στην Ιλιάδα ο Φιλοκτήτης αναφέρεται για την απουσία του από τον Τρωικό Πόλεμο, η εξορία τον απέκλεισε από τις ηρωικές αφηγήσεις, εξαιρέθηκε από τον ηρωικό κόσμο.

Ο Φιλοκτήτης είναι όχι μόνο ο πιο μοναχικός από τους ήρωες του Σοφοκλή αλλά και ο πιο αποτρόπαια αδικημένος (Κουταλόπουλος, 2003). Προτιμά να μείνει στη Λήμνο και να πεθάνει από την πείνα παρά να υποχωρήσει. Το μίσος ενάντια στους εχθρούς του, Ατρείδες και Οδυσσέα, που τον εξόρισαν στο νησί, δεν μπορεί να το παραμερίσει. Δεν δέχεται να ωφελήσει ούτε τον εαυτό του, αν έτσι θα ωφελήσει κι εκείνους.

Αλλά πλάι στο δράμα του Φιλοκτήτη, εκτυλίσσεται και το δράμα του νεαρού Νεοπτόλεμου (γιου του Αχιλλέα που όμως δεν γνώρισε τον πατέρα του), ο οποίος αναγκάζεται να ενεργήσει αντίθετα προς τη «φύση» του (όπως την εννοεί ο Σοφοκλής), όμως τελικά μέσα από μια επώδυνη πορεία ξαναβρίσκει τον εαυτό του (Κουταλόπουλος, 2003).

Στην εξέλιξη του μύθου φαίνεται ότι ο Νεοπτόλεμος μεταστρέφεται σταδιακά από την επαφή του με τον Φιλοκτήτη, χωρίς ο τελευταίος να έχει σχεδιάσει εκ των προτέρων να μεταβάλει τη σκέψη του έφηβου Νεοπτόλεμου, αλλά, με την ειλικρινή και αυθόρμητη συμπεριφορά του ασκεί καθοριστική επίδραση στην ψυχή του (Κουταλόπουλος, 2003) και «θεραπεύει» τον Νεοπτόλεμο. Από την άλλη, ο Φιλοκτήτης επανεντάσσεται σταδιακά στην κοινωνία των ανθρώπων και χάνει την ακαμψία του χαρακτήρα του, επιτρέποντας στους Έλληνες να τον βοηθήσουν στη θεραπεία, μέσα από τη σχέση πατέρα-γιου που αναπτύσσει με τον Νεοπτόλεμο, η οποία του επιτρέπει, επιπλέον, να πάει στην Τροία όπου βρίσκονται οι «γιοι του Ασκληπιού» που θα του γιατρέψουν το χρόνιο τραύμα από το δάγκωμα του φιδιού.

Στην τραγωδία αυτή οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι ο δόλος, η βία και η πειθώ. Ο δόλος αποτυγχάνει, η βία αποτυγχάνει και η πειθώ όταν δοκιμάζεται στο τέλος φαίνεται, σε πρώτο επίπεδο, να αποτυγχάνει, εξαιτίας του δόλου και της βίας που προηγήθηκαν (Κουταλόπουλος, 2003).

Η τραγωδία «Φιλοκτήτης» εκτυλίσσεται στο νησί της Λήμνου. Εκεί φτάνει ο Οδυσσέας και ο Νεοπτόλεμος, από την Τροία προερχόμενοι, (και ενώ έχουν περάσει δέκα χρόνια Τρωικού Πολέμου και η έκβαση του είναι αβέβαιη) για να πείσει ο Νεοπτόλεμος τον Φιλοκτήτη να τους ακολουθήσει στην Τροία, μια και ο χρησμός του μάντη Έλενου λέει πως οι Έλληνες θα κερδίσουν τον πόλεμο μόνο με τα ανίκητα βέλη του Ηρακλή τα οποία κατέχει ο Φιλοκτήτης. Ο Οδυσσέας δίνει οδηγίες στον Νεοπτόλεμο για το πώς θα ξεγελάσει τον Φιλοκτήτη και θα τον πάρει μαζί του στην Τροία. Ο Φιλοκτήτης δεν πρέπει να δει τον Οδυσσέα καθόλου, το έργο του δόλου καλείται να το φέρει σε πέρας μόνος του ο Νεοπτόλεμος που, όπως του λέει ο Οδυσσέας, είναι καινούργιος στον πόλεμο και άρα είναι εύκολο να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Φιλοκτήτη. Ο Οδυσσέας προτρέπει τον Νεοπτόλεμο να θυσιάσει για μια φορά τη συνείδηση του και να ξεγελάσει τον Φιλοκτήτη.

Ο Νεοπτόλεμος, από την άλλη, βρίσκεται σε εσωτερικό δίλημμα (ή διπλό δεσμό;). Δεν θέλει να νικήσει με δόλο, αλλά δεν θέλει και να τον πουν προδότη των Ελλήνων. Θέλει να κερδίσει με την πειθώ (θεραπεία; Διότι, για να πειστεί ο Φιλοκτήτης να ακολουθήσει τον Νεοπτόλεμο, θα πρέπει να θεραπευτεί από την άκαμπτη στάση που του υπαγορεύουν απ’ τη μια οι αξίες του, κι απ’ την άλλη το μίσος του για τους Ατρείδες. Αυτό το μίσος πρέπει να θεραπευτεί για να πάει στην Τροία και να θεραπευτεί και η πληγή του).

Ο Χορός μπαίνει στη θέση και των δύο ηρώων, θέλει να βοηθήσει τον Νεοπτόλεμο αλλά συμπονά και τον Φιλοκτήτη, με γνήσια ανθρώπινα συναισθήματα, για να καταλήξει «μα αλίμονο στον άνθρωπο που η μοίρα έξω από το μέτρο κατατρέχει». Ενώ παρακάτω θα πει «μακριά από τους ανθρώπους ξορισμένος και μέσα σε πόνους και πείνα βαριά, έγνοιες ανοικονόμητες τον ζώνουν, ενώ μονάχα η φλύαρη ηχώ αντιλαλεί τους πικρούς τους στεναγμούς του μακριά». Δεν είναι τυχαίο που ο πόνος και το δράμα του Φιλοκτήτη, διαδραματίζεται σ’ ένα έρημο νησί, μια ψυχολογική μεταφορά για την εμπειρία του υποφέρειν (C. Fred Alford 2002).

Ο πρόλογος τελειώνει με τον Χορό να εφιστά την προσοχή του Νεοπτόλεμου στον πόνο του Φιλοκτήτη, σαν ο Χορός να εστιάζει την προσοχή στον πόνο (ψυχικό και σωματικό μαζί).

Το πρώτο επεισόδιο το ξεκινά ο Φιλοκτήτης ρωτώντας τους ξένους από πού είναι, μιλά για τη λαχτάρα του ν’ ακούσει ανθρώπινη λαλιά στην εξορία του. Ο ίδιος συστήνεται και αυτοπροσδιορίζεται με τρεις τρόπους: πρώτον, ως ο κάτοχος των όπλων του Ηρακλή (η κατοχή των τόξων είναι συστατικό της ταυτότητας του), δεύτερον, με την καταγωγή του και τρίτον, με την εγκατάλειψή του από τους Έλληνες (Καλογεροπούλου, 2009). Ο Φιλοκτήτης διηγείται την ιστορία του, την απόγνωση του, τον πόνο του, τη ζωή του στην ερημιά αλλά και τη συμφιλίωση του με τα δεινά του, και καλεί τον Νεοπτόλεμο να φανταστεί τι ένοιωσε όταν κατάλαβε την κατάσταση του ξυπνώντας, τότε που οι Αργείοι τον εγκατέλειψαν αβοήθητο, ενώ κοιμόταν, στον τόπο της εξορίας του. Τον καλεί να μπει στη θέση του και προσθέτει ότι δέκα χρόνια τώρα όσοι έχουν περάσει από κει, το μόνο που του δίνουν είναι συμπόνια με τα λόγια και ελεημοσύνη αλλά όχι θεραπεία (δεν τον επιστρέφουν στην πατρίδα του να βρει τους δικούς του και να θεραπευτεί). Στο τέλος καταριέται τους Ατρείδες που τον έφεραν σ’ αυτή τη θέση, όπως θα κάνει πολλές φορές σε όλη την τραγωδία. Ο Χορός πάλι συμπονά.

Στη συνέχεια, ο Νεοπτόλεμος προσπαθεί να καλλιεργήσει τη σχέση με τον Φιλοκτήτη αφηγούμενος τη δική του ιστορία και τη δική του αδικία (ψεύτικη) από τους Ατρείδες, ενώ αφήνει αιχμές γι’ αυτούς που έχουν την εξουσία, οι οποίοι αποτελούν το κακό πρότυπο για τους υπόλοιπους. Στόχος αυτής της αφήγησης είναι να έρθει κοντά στον Φιλοκτήτη.

Ο Χορός εδώ πάλι συμπάσχει με τον Νεοπτόλεμο, σχολιάζοντας την «αδικία» που φέρνει κοντά τους δύο ήρωες.

Ακολουθεί διάλογος, στον οποίον ο Φιλοκτήτης ρωτά τον Νεοπτόλεμο για τους διάφορους ήρωες του Τρωικού Πολέμου. Η απαρίθμηση των νεκρών ηρώων λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα, εγκαθιδρύοντας μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα σε Φιλοκτήτη και Νεοπτόλεμο. Το μέσον, βέβαια, του Νεοπτόλεμου είναι ο δόλος. Κι όμως, σαν να καλλιεργείται ένα πλαίσιο συνεργασίας, ένα πλαίσιο θεραπευτικό, δημιουργείται η «θεραπευτική σχέση» αλλά και προσδιορίζεται το σύστημα αξιών των ηρώων, οι οποίοι ψάχνουν για επαλληλίες αφού συμμάχησαν. Όταν ο Νεοπτόλεμος δηλώνει ξεκάθαρα τις επιλογές του και τις αξίες του και ο Φιλοκτήτης τον έχει εμπιστευτεί, ανακοινώνει την αναχώρηση του (πρώτη αναχώρηση) (ψεύτικα). Είναι ενδιαφέρον αυτό το σημείο. Περιμένει, και έμμεσα προκαλεί τον Φιλοκτήτη να εκφράσει το αίτημα του; Να ζητήσει βοήθεια; Να τον καλέσει πίσω; Ο Φιλοκτήτης το εκφράζει, ζητά τη βοήθεια του Νεοπτόλεμου. Τον καλεί να μπει στη θέση του.

Ο Χορός ξανά συμπονά και παίρνει για άλλη μια φορά το μέρος του αδύναμου, του άρρωστου. Ο Νεοπτόλεμος φέρνει το ερώτημα: αντέχουμε την παρουσία της αρρώστιας; Αντέχουμε τη δυσλειτουργία ή αυτή θα μας κάνει απάνθρωπους, όπως έγιναν οι Ατρείδες και εξόρισαν τον Φιλοκτήτη; Ο Χορός-πλήρωμα απαντά ναι, και ο Νεοπτόλεμος δέχεται να σώσει τον Φιλοκτήτη και να τον πάρει μαζί του. Ο Φιλοκτήτης ευχαριστεί τον Νεοπτόλεμο για την απόφαση του να τον πάρει μαζί του, αλλά θέλει μαζί με τον Νεοπτόλεμο να του δείξει, και να αποχαιρετήσουν μαζί, τη σπηλιά που τον φιλοξένησε όλα τα χρόνια.

Σ’ αυτό το σημείο έρχεται ο έμπορος (από τους ναύτες του Νεοπτόλεμου) για να αποκαλύψει, στην αρχή μόνο στον Νεοπτόλεμο και μετά δημόσια (με προτροπή του Νεοπτόλεμου να μιλήσει δυνατά), τον πραγματικό σκοπό του ερχομού τους. Ο Νεοπτόλεμος κάνει τον ανήξερο, απορεί γιατί νοιάζονται ξαφνικά οι Ατρείδες γι αυτόν που τον είχαν παραπετάξει τόσα χρόνια, συντασσόμενος, στην ουσία, με τον Φιλοκτήτη. Ο Φιλοκτήτης, ακούγοντας το, οργίζεται και προτρέπει τον Νεοπτόλεμο να φύγουν γρήγορα (φεύγοντας, ο Φιλοκτήτης παίρνει τα τόξα μαζί του ενώ ο Νεοπτόλεμος παριστάνει τον αδιάφορο για τα τόξα, αλλά αφήνει αιχμές ότι επιθυμεί να τα ακουμπήσει, και τότε ο Φιλοκτήτης, αφού επαινεί τις αρετές του, του λέει πως είναι ο μόνος που μπορεί να τα πιάσει γιατί τα δικαιούται αυτός που κάνει το καλό). Για άλλη μια φορά ο Χορός συμπονά τον Φιλοκτήτη και περιγράφει τη δύσκολη ζωή και τον αγώνα του, όπως και την αδικία που έχει ζήσει.

Και, την ώρα που φεύγουν, ο Φιλοκτήτης παθαίνει υποτροπή της αρρώστιας του και αρχίζει να βογγά από πόνο. Στην αρχή το κρύβει αλλά μετά το φανερώνει και ζητά από τον Νεοπτόλεμο να μην φοβηθεί την αρρώστια, να μην τον προδώσει (η σκηνή είναι η ίδια που συνέβη όταν τον εγκατέλειψαν οι Ατρείδες στη Λήμνο. Το μέλλον του εδώ διακυβεύεται σε παρόμοιες συνθήκες. Πρόκειται για μια επανάληψη-διορθωτική εμπειρία;). Ο Νεοπτόλεμος τον συμπονά και η συμπόνια συνδέει ξανά τον Φιλοκτήτη με τον ανθρώπινο κόσμο (C. Fred Alford, 2002). Τότε, ο Φιλοκτήτης του εμπιστεύεται τα τόξα, να τα προσέχει και να μην τα δώσει σε κανέναν κατά τη διάρκεια της κρίσης. Είναι μια συγκλονιστική πράξη, ακραία εκδήλωση εμπιστοσύνης (Καλογεροπούλου, 2009). Ο Νεοπτόλεμος του υπόσχεται να μην τα δώσει σε κανέναν και ο Φιλοκτήτης τον προειδοποιεί να προσέξει τα τόξα, να μην του φέρουν στεναγμούς όπως σε όλους («προσκύνα τον φθόνο!»). Ο πόνος έρχεται έντονος και ο Φιλοκτήτης εύχεται να πεθάνει. Ο Νεοπτόλεμος σωπαίνει. Εδώ είναι η πρώτη σιωπή. Γιατί σιωπά ο Νεοπτόλεμος; Η απάντηση είναι διότι συμπονά, αλλά είναι μόνον αυτό; Ο Φιλοκτήτης φοβάται ότι θα τον εγκαταλείψει και εκφράζει την αμφιβολία του. Ο Νεοπτόλεμος υπόσχεται ότι δεν θα τον αφήσει. Ο Φιλοκτήτης κοιμάται πάνω στον παροξυσμό της αρρώστιας του.

Τότε ο Χορός, για άλλη μια φορά σαν με νανούρισμα (θεραπευτικό;), συμπονά και εύχεται τη θεραπεία του Φιλοκτήτη και μετά λέει στον Νεοπτόλεμο, χωρίς να παίρνει θέση, απλώς να προσέξει να επιλέξει την κατάλληλη στιγμή για να δράσει και να αποφασίσει μέχρι πού θα προχωρήσει.

Ο Νεοπτόλεμος αρχίζει να μεταστρέφεται, να ντρέπεται για τα ψέματα που έχει πει. Εδώ ο Χορός γίνεται εντυπωσιακά συστημικός, απευθύνεται στον Νεοπτόλεμο και του λέει να μελετήσει πολύ βαθιά το ζήτημα και να βρει μια λύση συνθετική: «κείν’ η δουλειά είναι η καλύτερη που φόβο κανένα δεν δίνει.»!

Ο Φιλοκτήτης ξυπνά και έχει συνέλθει, ξαφνιάζεται και επαινεί τον Νεοπτόλεμο για την αντοχή του στην αρρώστια («απίστευτη και ανέλπιστη των ξένων η παρουσία»). Κι ενώ φεύγουν μαζί, ο Νεοπτόλεμος για πρώτη φορά κοντοστέκεται. Πάλι το εμπόδιο είναι ο πόνος. Αυτή τη φορά όμως είναι ο Νεοπτόλεμος που πονάει. Είναι μια εντονότατη ψυχική οδύνη, ίση με τον σωματικό πόνο του Φιλοκτήτη. Η κραυγή του (παπαί =αλίμονο!) έρχεται σαν αντίλαλος της κραυγής του Φιλοκτήτη (Κουταλόπουλος, 2003). Η φρικτή αρρώστια του ήρωα, η ευγένεια με την οποία την αντιμετώπισε τόσα χρόνια, η έκφραση της ευγνωμοσύνης και η εμπιστοσύνη που του έδειξε συγκίνησαν βαθιά τον νέο και γι’ αυτό δεν μπορεί πια να συνεχίσει τη σκληρή εξαπάτηση. Η συμπόνια και η ντροπή δημιουργούν αφόρητο ψυχικό πόνο. Βρίσκεται σε απόλυτη αμηχανία (Κουταλόπουλος, 2003) και υπονοεί το εσωτερικό του δίλημμα, την εσωτερική του σύγκρουση, χωρίς όμως να την εκφράζει. Ο Φιλοκτήτης απορεί και τότε ο Νεοπτόλεμος του αποκαλύπτει τον πραγματικό του σκοπό, ότι πρέπει να τον πάρει μαζί του στην Τροία. Ο Φιλοκτήτης εκρήγνυται, βρίζει τον Νεοπτόλεμο και του ζητά να του γυρίσει πίσω τα τόξα διότι στην Τροία δεν πρόκειται να πάει. Ο Νεοπτόλεμος αρνείται, ο Φιλοκτήτης προσπαθεί πότε με θετική πρόκληση, πότε με αυτολύπηση, πότε με υποτίμηση και τέλος με κατάρες να τον κάνει να τα γυρίσει πίσω. Ο Νεοπτόλεμος σιωπά (δεύτερη φορά). Ο Νεοπτόλεμος δηλώνει τη συμπόνια που νιώθει για τον Φιλοκτήτη και τη δύσκολη θέση του, όσον αφορά στην απόφαση που πρέπει να πάρει.

Εδώ μπαίνει στη σκηνή ο Οδυσσέας. Τη στιγμή που ο Νεοπτόλεμος είναι έτοιμος να δώσει τα τόξα πίσω στον Φιλοκτήτη, ο Οδυσσέας προσπαθεί να τον εμποδίσει και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Λέει στον Φιλοκτήτη πως θα τον πάρει μαζί του με κάθε τρόπο, καλό η κακό, γιατί αυτό είναι το θέλημα του Δία. Ακολουθεί διάλογος Φιλοκτήτη-Οδυσσέα, στον οποίον ο Οδυσσέας προσπαθεί να πείσει τον Φιλοκτήτη να πάει μαζί του στην Τροία πότε με απειλή, πότε με θετική αναπλαισίωση, ενώ ο Φιλοκτήτης βγάζει όλο του τον θυμό αναλύοντας όλη την αδικία που έχει υποστεί και εκφράζοντας όλο του το μίσος προς τον Οδυσσέα, και πάνω στο αδιέξοδο δηλώνει ότι θα αυτοκτονήσει.

Ο Οδυσσέας απολογείται με τη σειρά του αλλά ταυτόχρονα υποστηρίζει και τη θέση του, λέγοντας πως το χαρακτηριστικό του είναι να προσαρμόζεται στις καταστάσεις και να θέλει να νικά πάντα, και σ’ αυτή την περίπτωση δεν σκοπεύει ν’ αλλάξει τακτική (σε αντίθεση με την ακαμψία του Φιλοκτήτη). Του δηλώνει, προκλητικά, ότι δεν τον έχει ανάγκη και ότι μπορούν να νικήσουν και χωρίς αυτόν και θα πάρουν και τη δόξα που ανήκε στον Φιλοκτήτη. Ο Φιλοκτήτης ζητά από τον Νεοπτόλεμο να μιλήσει (τρίτη σιωπή του Νεοπτόλεμου), αναρωτιέται τώρα κι αυτός τι να κάνει, ενώ ο Οδυσσέας φεύγει και καλεί και τον Νεοπτόλεμο να πάει μαζί του για να μην του χαλάσει το σχέδιο. Ο Φιλοκτήτης καλεί πίσω τους ναύτες να τον συμπονέσουν. Εδώ οι ναύτες-Χορός για πρώτη φορά παίρνουν το μέρος του Νεοπτόλεμου φανερά, και δηλώνουν ότι θα πάνε μαζί του. Ο Νεοπτόλεμος λέει στον Χορό να μείνει, μήπως εν τω μεταξύ αλλάξει γνώμη ο Φιλοκτήτης (του δίνει χρονικό περιθώριο).

Ακολουθεί ένας διάλογος μεταξύ Φιλοκτήτη και Χορού (ναύτες) στον οποίον ο Φιλοκτήτης θρηνεί για την άθλια κατάσταση που βρίσκεται, μόνος στο έρημο νησί χωρίς τα όπλα του, αυτά που του έδιναν τροφή και προστασία. Ο Χορός του απαντά πως αυτό ήταν καθαρά δική του επιλογή, ότι προτίμησε το χειρότερο για τον ίδιο, αντί το καλύτερο. Ο Φιλοκτήτης συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο αυτολύπησης, θρήνου για τον εαυτό του και κατάρες για τους εχθρούς του. Ο Χορός, πάλι συστημικός, συμφωνεί πως είναι καλό να λέει καθαρά αυτό που πιστεύει αλλά να μην γεννούν τα λόγια του μίσος και ότι, εν τέλει, αυτό που προτείνουν θα ωφελήσει όλους. Ο Φιλοκτήτης επιμένει να θρηνεί, ενώ ο Χορός, με τρυφερότητα και συμπόνια, του λέει: «στο χέρι σου είναι, νιώσε το καλά, ν΄ απαλλαχτείς από την μοίρα την φρικτή, που όσον καιρό αν τη βόσκεις, δε θα μάθει τα μύρια να βαστά που σέρνονται μαζί της πάθη». Σαν να του λέει πως όσο θρηνεί και δεν αλλάζει τη μοίρα του ο ίδιος, τόσο θα τον ταλαιπωρούν τα πάθη του. Ο Φιλοκτήτης εμμένει στον ίδιο τρόπο σκέψης, στην ετερομομφή και στο θρήνο, αν και αναγνωρίζει την καλή πρόθεση του Χορού, ενώ ο Χορός απαντάει πως αυτό που του προτείνει είναι για το καλό του. Στο τέλος ο Φιλοκτήτης τους διώχνει, ο Χορός κάνει να φύγει και τότε ο Φιλοκτήτης τον ξανακαλεί. Ο Χορός του λέει: «Βάλε στην παραφορά σου μέτρο κι είναι περιττή». Ο Χορός ρωτά τι να περιμένει διαφορετικό απ’αυτό που έκανε μέχρι τώρα. Και τότε ο Φιλοκτήτης αρχίζει να παίρνει την ευθύνη της στάσης του: «Λέω άλλα των αλλώ».

Ο Χορός τον ξαναπλησιάζει και ο Φιλοκτήτης ξαναγυρίζει στην προηγούμενη άκαμπτη θέση του, που είναι αποτέλεσμα του μίσους που τρέφει για τους εχθρούς του και ζητά από τον Χορό να του δώσουν ένα μαχαίρι για να αυτοκτονήσει. Ο Χορός ρωτά «για ποιο λόγο;». Η ερώτηση ηχεί ως παράδοξο (τι επίδραση έχει, άραγε, αυτό το παράδοξο στον Φιλοκτήτη; Δεν αναφέρει ξανά την αυτοκτονία). Κι ενώ ο Φιλοκτήτης εξηγεί (για να πάει, λέει, να βρει τον πατέρα του στον Άδη), ο Χορός δεν το σχολιάζει, δεν προσπαθεί να τον πείσει ν’ αλλάξει γνώμη, του αφήνει την ευθύνη στα χέρια του, αλλά αλλάζει θέμα, δεν φαίνεται ν’ ανησυχεί ιδιαίτερα.

Ο Νεοπτόλεμος επιστρέφει βιαστικά, μετανιωμένος, για να διορθώσει, όπως λέει, τις αμαρτίες του. Θέλει να επιστρέψει τα τόξα στον Φιλοκτήτη, έκανε λάθος που τα πήρε με τρόπο αισχρό. Ο Οδυσσέας προσπαθεί να τον μεταπείσει και μετά τον απειλεί, στο τέλος ο Οδυσσέας φεύγει από τη σκηνή.

Ο Νεοπτόλεμος ρωτά τον Φιλοκτήτη τι αποφάσισε να κάνει, θα μείνει ή θα πάει μαζί τους; Ο Φιλοκτήτης δεν αλλάζει γνώμη, ο Νεοπτόλεμος παραδέχεται την αποτυχία του να τον πείσει με τα λόγια, δέχεται την απόφαση του Φιλοκτήτη, αποφασίζει να του δώσει πίσω τα τόξα.

Εμφανίζεται πάλι ο Οδυσσέας και αλληλοαπειλούνται με τον Φιλοκτήτη, ο Φιλοκτήτης προσπαθεί να σκοτώσει τον Οδυσσέα, ενώ ο Νεοπτόλεμος τους χωρίζει και του λέει πως δεν θα ήταν καλό για κανέναν να σκοτώσει τον Οδυσσέα. Ο Φιλοκτήτης δέχεται την παρέμβαση του Νεοπτόλεμου και η εμπιστοσύνη μεταξύ τους έχει αποκατασταθεί. Τότε ο Νεοπτόλεμος κάνει μια τελευταία προσπάθεια να πείσει τον Φιλοκτήτη, καθρεφτίζοντας τον και δίνοντας του την ευθύνη, λέγοντας του πως: «Αυτοί που πέφτουν σε συμφορές που μόνοι τους τις θέλησαν, αυτούς δεν είναι δίκαιο να συγχωρά κανείς ή να λυπάται», ενώ σχολιάζει την ακαμψία και καχυποψία του. Ο Φιλοκτήτης μετακινείται λίγο και μπαίνει σε εσωτερικό διάλογο, έχει εμπιστευτεί τον Νεοπτόλεμο, αλλά δεν μπορεί να φανταστεί να ζει με τα παιδιά του Ατρέα. Ο Νεοπτόλεμος του ζητά να τον εμπιστευτεί γιατί αυτό είναι το καλό και των δύο. Στη συνέχεια του λέει «μάθε καλέ μου να μην είσαι τόσο περήφανος μέσα στις συμφορές». Ο Φιλοκτήτης, κυριευμένος από το μίσος του για τους Ατρείδες, δεν θέλει να πάει στην Τροία, ενώ ο Νεοπτόλεμος τον καλεί να δει τώρα ότι θέλουν να τον σώσουν. Ο Φιλοκτήτης αρνείται να φύγει, και τότε ο Νεοπτόλεμος παραδέχεται την αποτυχία του να τον πείσει και ότι το μόνο που μένει είναι να τον αφήσει μέσα στην ερημιά του χωρίς ελπίδα σωτηρίας (θεραπευτικός διπλός δεσμός;). Τότε ο Φιλοκτήτης του ζητά να κρατήσει την υπόσχεση του και να τον γυρίσει στην πατρίδα του, αλλά ο Νεοπτόλεμος τον ρωτά «και τι θα κάνω εγώ όταν αρχίσουν να με κυνηγούν;». Ο Φιλοκτήτης του υπόσχεται πως θα τον βοηθήσει ο ίδιος με τα τόξα του.

Μέχρις εδώ ο «θεραπευτής» Νεοπτόλεμος έχει αποδεχτεί την αποτυχία του, έχει αποδεχτεί την απόφαση του «θεραπευόμενου» Φιλοκτήτη, αλλά δεν έχει βρεθεί συστημική λύση, η κατάσταση είναι αδιέξοδη. Κι εδώ στην κρίσιμη στιγμή έρχεται ο από μηχανής θεός, ο Ηρακλής, για να βοηθήσει τη θεραπεία. Παίρνει τον ρόλο του επόπτη; Μιλά με βιωματικό αφηγηματικό τρόπο, αναφερόμενος στους δικούς του μόχθους και εστιάζοντας στην αξία της συνεργασίας και αλληλεξάρτησης (κανένας μόνος του δεν μπορεί να πάρει την Τροία, μπορούν μόνο σε συνεργασία οι δύο τους, οι δύο γενιές, για να φυλάει ο ένας τον άλλο), καθώς και στην αξία του σεβασμού που είναι πάνω από τους ανθρώπους, είτε ζουν ή αφού πεθάνουν. Δηλαδή τι κάνει; Ασχολείται με το ανώτερο ιεραρχικά επίπεδο των αξιών, με αποτέλεσμα η προηγούμενη σύγκρουση να μην έχει πια νόημα, γιατί βάζει τους ήρωες να συμμαχήσουν, να συνεργαστούν, για να πετύχουν τον κοινό στόχο. Ο Φιλοκτήτης δικαιώνεται, θεραπεύεται από την αδράνεια στην οποία καταδίκασε τον εαυτό του και πάει να θεραπευτεί και σωματικά. Ο Φιλοκτήτης, στο ίδιο μοτίβο με τον Ηρακλή, αποχαιρετά τον τόπο που τον φιλοξένησε και υμνεί τη δύναμη της ζωής! Αλλά δεν παραλείπει να πει ότι πηγαίνει εκεί που τον στέλνει η Μοίρα, η γνώμη των φίλων και η δύναμη της θεότητας.

Κάποιες σκέψεις για την τραγωδία

Πρόκειται για μια τραγωδία στην οποία η διαλεκτική τίθεται σε διάζευξη με τη βία και τον δόλο (Καλογεροπούλου, 2009). Η τραγωδία κινείται ταυτόχρονα σε πολλά επίπεδα. Επικεντρώνει στον άνθρωπο και στον αγώνα του. Ο Σοφοκλής θεωρείται αυθεντία στην τέχνη της σκιαγράφησης των προσώπων του, χωρίς να τα αναλύει (de Romilly, 1997). Το κάθε πρόσωπο διακρίνεται από την σπουδαιότητα που δίνει στη μια ή στην άλλη αξία (ηθική), αλλά και από την έμφαση που χρησιμοποιεί, καθρεφτίζοντας, έτσι, τον χαρακτήρα του (ψυχολογία). Ο καθένας δεν αντιπροσωπεύει παρά μόνο τη δική του επιλογή, τη δική του θέληση, την ανθρώπινη κρίση του. Με άλλα λόγια η ψυχολογία αρχίζει με την ηθική. Η ηθική είναι αυτή που ανοίγει πρώτη τους δρόμους της εσωτερικότητας (de Romilly, 1997). Ο Σοφοκλής ασχολείται με το θέμα της εποχής του, «φύση ή εκπαίδευση, τι από τα δύο υπερέχει;». Αυτό βέβαια θυμίζει τη διαμάχη «γονίδια ή περιβάλλον»; «Φύση», για τον Σοφοκλή, είναι η ύπαρξη στη βαθύτερη υπόσταση της, είναι εκείνο στο οποίο μπορούμε να βασιστούμε. Η «φύση» για τον Σοφοκλή είναι πάντα καλή και παρούσα, λανθάνουσα και εξασθενημένη από τις περιστάσεις, αλλά την αποφασιστική στιγμή βρίσκει τη δύναμη της (de Romilly, 2000). Μήπως αυτό δεν μας θυμίζει την εμπιστοσύνη των θεραπευτών στις εν δυνάμει δυνατότητες των θεραπευομένων μας (χρειάζεται να έχουμε ένα μικρό Σοφοκλή μέσα μας);

Ο Οδυσσέας ταυτίζεται με τους σοφιστές και τις διδαχές τους περί επιδεξιότητας και επωμίζεται όλες τις μνησικακίες που είχε ξεσηκώσει στην Αθήνα η επιρροή των σοφιστών (de Romilly, 2000). Αν η ηθική παρέχει τον σκοπό, η ρητορική και η διαλεκτική προσφέρουν τα μέσα που επιτρέπουν να προχωρήσουν σε λεπτότερες αναλύσεις. Η ψυχολογία παρουσιάζεται με τη συνάντηση των δύο αυτών κατευθύνσεων. Οι χαρακτήρες του Σοφοκλή γνωρίζονται βαθιά μεταξύ τους. Η αντίθεση των χαρακτήρων ευαισθητοποιεί τον καθένα ως προς τον χαρακτήρα του άλλου και η εσωτερική γνώση αναδύεται από αυτές τις εξωτερικές παρατηρήσεις (de Romilly, 1997). Εδώ θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για συνεξέλιξη. Ο Νεοπτόλεμος ξεκινά να χτίσει μια σχέση με τον Φιλοκτήτη, έστω με ύπουλο στόχο. Η σχέση αυτή κάνει τον Φιλοκτήτη να εμπιστευτεί τον Νεοπτόλεμο και να του καθρεπτίσει μια καλή «φύση», η οποία καλή φύση προκαλεί αλλαγές στον Νεοπτόλεμο, οι οποίες αλλαγές με τη σειρά τους αλλάζουν την άκαμπτη στάση του Φιλοκτήτη. Ο Σοφοκλής δείχνει αυτές τις αλλαγές στην πράξη και τις κάνει κατανοητές, χωρίς να τις αναλύει ψυχολογικά και χωρίς να παραδεχτεί την εσωτερική σύγκρουση. Εδώ ο Νεοπτόλεμος είναι η ζωντανή απεικόνιση της δύναμης μιας καλής φύσης, όταν ανθίσταται στους δασκάλους που θέλουν να την φθείρουν (de Romilly, 2000).

Αλλά αναδεικνύει και πολιτικά ζητήματα, θέτει ζητήματα αξιών (φιλία, συνεργασία, συμπόνια, δικαιοσύνη) και τα συνδέει με την αρρώστια και την οδύνη αλλά και με τη θεραπεία. Μια θεραπεία πολυδιάστατη σε κυριολεκτικό και μεταφορικό επίπεδο. Ένα εκπληκτικό μάθημα εκπαίδευσης στην ενσυναίσθηση (empathy). Μιλά για την ωρίμανση της εφηβείας μέσα από τη μεταστροφή του Νεοπτόλεμου. Η ιστορία του Φιλοκτήτη αναδεικνύει την δυσκολία του αγώνα για επιβίωση έξω από την ανθρώπινη κοινωνία. Ο Σοφοκλής αφιερώνει αρκετούς στίχους δίνοντας τον λόγο στον Φιλοκτήτη, για να περιγράψει τα δέκα χρόνια που έζησε στη σπηλιά, στην ακατοίκητη Λήμνο (καινοτομία του Σοφοκλή), μακριά από κάθε βοήθεια, χωρίς κανείς να μάθει για τις καθημερινές του αγωνίες, τις πίκρες, τις χαρές, τους θριάμβους.

Η μνήμη των άλλων είναι η απόδειξη ότι υπήρξαμε. Πριν αφήσει τη Λήμνο, θέλει να δει τη ζωή του να καθρεφτίζεται στα μάτια ενός άλλου και καλεί τον Νεοπτόλεμο να δει τη σπηλιά του πριν την εγκαταλείψουν μαζί (Καλογεροπούλου, 2009).

Τι παρατηρούμε; Έχουμε εδώ μια διπλή θεραπεία, μια συνεξέλιξη. Ο έφηβος Νεοπτόλεμος ψάχνει για έναν πατέρα που δεν είχε. Είναι γιος του διάσημου Αχιλλέα, που όμως δεν τον γνώρισε ποτέ. Στην αρχή ο πονηρός Οδυσσέας τον παρασύρει, αλλά το μοντέλο-πατέρα του Φιλοκτήτη, που είναι πιστός στις αρχές του, θα του θεραπεύσει την εσωτερική σύγκρουση μέσα από την συμπόνια για τον Φιλοκτήτη. Η μεταστροφή του Νεοπτόλεμου θα συμβεί όλη εκτός σκηνής (de Romilly, 2000) (εκτός θεραπείας, είναι ελεύθερη επιλογή, ελεύθερη απόφαση) ενώ βρίσκεται στο κέντρο της δράσης και θα αναδειχθεί με εντυπωσιακό τρόπο μέσα από τις σιωπές. Η θεραπεία συμβαίνει εκτός θεραπευτικής συνεδρίας, και οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί ασυνείδητα βοηθούν στην ανάληψη ευθύνης του θεραπευόμενου και στην αύξηση των επιλογών του. Εδώ, όπως θα πει η de Romilly, ο Σοφοκλής πλησιάζει περισσότερο, κατά παράδοξο τρόπο, στην ψυχολογία του ασυνειδήτου, είναι πιο κοντά στον Φρόιντ απ’ όσο ο Ευριπίδης (ή πιο κοντά και στη συστημική σκέψη;).

Από την πλευρά του Φιλοκτήτη έχουμε ένα τραύμα που δεν λέει να κλείσει, μια χρόνια αρρώστια και μια τεράστια μοναξιά, που την κάνει ακόμα πιο δύσκολη. Ζει με απίστευτο ψυχικό πόνο, ένα χρόνιο πένθος του τραύματος της απώλειας, ενώ γαντζώνεται στον σωματικό πόνο, ζώντας μια αφόρητη επανάληψη στο σώμα του (Μανωλόπουλος, 2014). Ο Φιλοκτήτης, όμως, ενώ υποφέρει, μένει δύσκαμπτος και κουφός στις προτάσεις για τη σωτηρία του. Το μίσος του τον εγκλωβίζει στη δυσλειτουργία και στην αρρώστια. Στην πορεία, η θεραπεία θα έλθει με την ολοκλήρωση της διεργασίας του πένθους, δηλαδή την αναγνώριση και την διαπραγμάτευση της πραγματικότητας (Μανωλόπουλος, 2014).

Ο Νεοπτόλεμος, ως θεραπευτής, προσπαθεί να του δείξει το δρόμο, αφού του επιστρέφει τα τόξα, και ο Φιλοκτήτης αρχίζει να τον εμπιστεύεται ξανά. Όμως, μόνον ο Ηρακλής μπορεί να το καταφέρει, είναι έξω από το σύστημα και είναι ο συμβολικός πατέρας του Φιλοκτήτη. Η οδύνη συνδέει τον Φιλοκτήτη με τον Ηρακλή. Είναι αυτός που έχει το κύρος, αυτός που εμπιστεύεται ο Φιλοκτήτης γιατί ανήκει σε ένα παρελθόν αμόλυντο από την προδοσία, είναι αυτός που διηγείται τη δική του ιστορία και, μέσα απ’ αυτήν, ταυτίζει τον εαυτό του με τον Φιλοκτήτη, του δίνει αξία, προοπτική, θεραπεία. Η θέση του Ηρακλή είναι αυτή που κάνει τη διαφορά και όχι το περιεχόμενο των λόγων, γιατί τα ίδια λόγια έχει πει και ο Νεοπτόλεμος στον Φιλοκτήτη. Όμως ο Φιλοκτήτης έχει προετοιμαστεί από τη σχέση που ανέπτυξε με τον Νεοπτόλεμο για την αλλαγή της στάσης του. Ο Ηρακλής αποδυναμώνει τη σύγκρουση και λύνει το αδιέξοδο της κατάστασης, σχολιάζοντας σε ένα μετα-επίπεδο.

Ο Χορός και ο ρόλος του

Καμιά άλλη μορφή θεάτρου δεν γνώρισε κάτι παρόμοιο. Όχι στον ίδιο ακριβώς χώρο που βρίσκονται οι ηθοποιοί, αλλά τους ακούει, τους βλέπει, συνδιαλέγεται και σχολιάζει αυτά που κάνουν ή υφίστανται. Καμιά άλλη μορφή θεάτρου δεν παρουσίασε, ταυτόχρονα, δράση να εκτυλίσσεται μεταξύ των ηρώων και σχόλιο από την κοινή γνώμη, που δεν μπορεί να συμμετάσχει σε όσα συμβαίνουν, αλλά της οποίας οι σκέψεις τονίζουν σε διάφορες στιγμές αυτή τη δράση! (de Romilly, 2000). Ο Χορός φέρνει μια ευρύτητα και προσφέρει μιαν αντήχηση που τη μεγεθύνει.

Εδώ εύκολα πάει ο νους μας στην ομάδα πίσω από τον καθρέφτη ή την αναστοχαστική ομάδα.

Ο Χορός εκφράζει το βαθύτερο νόημα των γεγονότων, βρίσκεται ένα επίπεδο πιο πάνω, αντλεί συμπεράσματα για την ζωή των ανθρώπων. Τελικά, όμως, το σημαντικό δεν είναι αυτό που λέει ο Χορός αλλά τα ερωτήματα που προκαλεί (de Romilly, 2000), οι διεργασίες τις οποίες καταλύει, οι συνηχήσεις που δημιουργεί στους θεατές, το πλαίσιο που διευρύνει. Είναι ο διαμεσολαβητής μεταξύ του συγγραφέα και κοινού. Ο Χορός αναρωτιέται, αναζητεί τα αίτια, απευθύνεται στους θεούς, προσπαθεί να καταλάβει. Γι’ αυτό το λόγο αναπολεί συχνά το παρελθόν για να αντλήσει εμπειρίες. Προσφέρει στη σκέψη των θεατών νέες προοπτικές. Οι στοχασμοί του Χορού δίνουν στη δράση μια άλλη διάσταση (de Romilly, 1997). Στον Φιλοκτήτη ο χορός μπαίνει στη θέση και των δύο ηρώων, καλλιεργεί το συγκινησιακό κλίμα και διευρύνει κάθε φορά τα ζητήματα που αναδύονται στο διάλογο.

Οι χρησμοί

Πολλοί χρησμοί βρίσκονται στον Σοφοκλή, που όμως είναι ασαφείς, σκοτεινοί, συχνά απατηλοί, και αφήνουν περιθώρια για ελπίδες και λάθη (de Romilly, 2000).

Ο χρησμός σε όλη την τραγωδία (εκτός από το τέλος που τον διατυπώνει ο Ηρακλής με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο), δεν παύει να είναι ανθρώπινη ερμηνεία. Σε όλη τη διάρκεια του έργου, ακούμε σε διάφορες παραλλαγές τη διαρκή παράφραση και παρερμηνεία του χρησμικού λόγου (Καλογεροπούλου, 2009). Η πορεία του χρησμικού λόγου είναι παράλληλη με την πορεία του Νεοπτόλεμου προς την ωρίμανση. Η σαφήνεια και η καθαρότητα είναι χαρακτηριστικά που τόσο ο χρησμός, όσο και ο Νεοπτόλεμος, δεν θα αποκτήσουν παρά μόνο στο τέλος του έργου. Εν τέλει, ο χρησμός αφορά μόνο τον Φιλοκτήτη και σε κάποιο βαθμό τον Νεοπτόλεμο, ενώ πριν αφορούσε όλους τους Έλληνες (Καλογεροπούλου, 2009).

Όμως, αν δούμε τον χρησμό ως μια θεραπευτική οδηγία από κάποιον «σοφό θεραπευτή» τι διαπιστώνουμε; Διαπιστώνουμε την αυτοκατάργησή του, διότι αποκτά κάθε φορά το νόημα που του δίνει ο εκάστοτε χαρακτήρας του δράματος. Επιπλέον, σαν να μην έχει αξία το περιεχόμενο του, η αξία του προκύπτει από τη ανάδειξη του διαλόγου τον οποίον καταλύει, από τις αλλαγές που προκαλεί στα πρόσωπα της τραγωδίας.

Επίλογος

Αν υποθέσουμε ότι ο Σοφοκλής περιγράφει δύο παράλληλες «θεραπείες» (μήπως μπορούμε να πούμε ότι ήταν η πρώτη περιγραφή ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας στην ανθρώπινη ιστορία;), τι ήταν αυτό που λειτούργησε θεραπευτικά; Μήπως η «σχέση» των δύο ηρώων του δράματος που αναπτύχθηκε σταδιακά, ήταν αυτή που βοήθησε τους δύο ήρωες να θεραπευτούν, έστω κι αν ξεκίνησε από τη μια πλευρά με δόλιο σκοπό; Όμως η σχέση αυτή ήταν θεραπευτική διότι, εντέλει, χτίστηκε πάνω στη βαθιά πίστη και εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του ανθρώπου να αντισταθεί και να μετατρέψει τη δυσλειτουργία σε υγεία, ψυχική και σωματική.

Βιβλιογραφία

1. Σοφοκλής, Φιλοκτήτης, Βιβλιοπωλείο της Εστίας, μεταφρ. Ι. Ν. Γρυπάρης

2. de Romilly Jacqueline, Αρχαία Ελληνική Τραγωδία, Εκδόσεις Α. Καρδαμίτσα 1997

3. de Romilly Jacqueline, Βάστα καρδιά μου, Εκδόσεις το Άστυ 1997

4. de Romilly Jacqueline, Η ελληνική τραγωδία στο πέρασμα τoυ χρόνου, Εκδόσεις το Άστυ 2000

5. Καλογεροπούλου, Ε., Ο μύθος του Φιλοκτήτη και οι Τραγικοί ποιητές του 5ου και 4ου αιώνα πΧ, Πανεπιστήμιο Πατρών, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στο Αρχαίο Ελληνικό θέατρο 2009

6. Κουταλόπουλος, Απ., Φιλοκτήτης, Εκδόσεις Πατάκη 2003

7. C. Fred Alford, Levinas the Frankfurt School and Psychoanalysis, SAGE 2002

8. Norman Austin, Sophocles’ Philoctetes and the Great Soul Robbery, University of Wisconsin Press, 2011

9. Lacan, J., The Ethics of Psychoanalysis 1959-1960, The Seminar of Jacques Lacan Book VII 1992, Edited by Jacques -Alain Miller

10. Μανωλόπουλος, Σ. (προσωπική επικοινωνία) 2014

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ζωή Κωνσταντοπούλου σε Γιάννη Στουρνάρα: «Ο ελληνικός λαός αφαιμάχθηκε για να σωθούν οι τράπεζες»

noreply@blogger.com (nasosgr) — Wed, 27 May 2026 01:55:06 +0300

Η φράση αυτή διατυπώθηκε από την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, προς τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Επιτροπής Δημόσιων Επιχειρήσεων, Τραπεζών και Οργανισμών (ΔΕΚΟ) της Βουλής. [1]

Το Πλαίσιο της Αντιπαράθεσης

Η τοποθέτηση έγινε κατά τη συζήτηση για την ανανέωση της θητείας του κ. Στουρνάρα στο τιμόνι της κεντρικής τράπεζας. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου άσκησε δριμεία κριτική για τον ρόλο του στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης, των μνημονίων και του τραπεζικού συστήματος. [1]

Τα Κύρια Σημεία της Κριτικής

Διαχείριση των Μνημονίων: Η κ. Κωνσταντοπούλου υποστήριξε ότι οι θυσίες του ελληνικού λαού έγιναν με αποκλειστικό σκοπό τη διάσωση των τραπεζικών ιδρυμάτων.
Άρνηση Συνεργασίας το 2015: Αναφέρθηκε στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους του 2015, κατηγορώντας τον κ. Στουρνάρα ότι είχε αρνηθεί να συνεργαστεί στον λογιστικό έλεγχο του χρέους.
Τραπεζική Εποπτεία: Άσκησε κριτική για τα κέρδη και τη συμπεριφορά των τραπεζών απέναντι στην κοινωνία. [1]

Η Κατάληξη της Συνεδρίασης

Παρά τις έντονες αντιδράσεις και την κριτική από την κ. Κωνσταντοπούλου και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, η Επιτροπή της Βουλής ενέκρινε κατά πλειοψηφία (με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας) τη θετική γνωμοδότηση για την τρίτη συνεχόμενη θητεία του Γιάννη Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος. [1, 2, 3, 4]

Στην Επιτροπή Δημόσιων Επιχειρήσεων, Τραπεζών και Οργανισμών της Βουλής τοποθετήθηκε η πρόεδρος της Πλεύση Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, κατά τη συζήτηση για την ανανέωση της θητείας του διοικητή της Τράπεζα της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, ασκώντας σκληρή κριτική για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης, τις τράπεζες και το δημόσιο χρέος. Η κ. Κωνσταντοπούλου ξεκίνησε την τοποθέτησή της αναφερόμενη στο 2015 και στην Επιτροπή Δημοσίου Χρέους, σημειώνοντας πως είχε γίνει μια προσπάθεια λογιστικού ελέγχου του χρέους, στην οποία όπως είπε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος είχε αρνηθεί να συνεργαστεί. Όπως τόνισε, «ο ελληνικός λαός έζησε τα μνημόνια, πέρασε και συνεχίζει να περνά πολύ δύσκολα και το μόνο που έμεινε ίδιο είναι το δημόσιο χρέος», ενώ χαρακτήρισε πρωτοφανή την παραμονή του κ. Στουρνάρα για τρίτη συνεχόμενη θητεία στη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ζητώντας απαντήσεις για τις εγγυήσεις που παρέχει προς την κοινωνία. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, υποστηρίζοντας πως οι πολίτες επιβαρύνθηκαν οικονομικά ώστε να σωθεί το τραπεζικό σύστημα. Όπως ανέφερε, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και μικρομέτοχοι του Δημοσίου στερήθηκαν χρήματα, ενώ σήμερα οι τράπεζες εμφανίζουν τεράστια κέρδη που από 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ το 2022 φτάνουν, όπως είπε, στα 4,6 δισεκατομμύρια ευρώ το 2025. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας υποστήριξε ακόμη πως πρέπει να υπάρξει πρόγραμμα επιστροφής χρημάτων προς τους πολίτες και τους κατόχους μετοχών, σημειώνοντας ότι οι ανακεφαλαιοποιήσεις έγιναν χωρίς τη συγκατάθεση της κοινωνίας, ενώ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν φορολογεί ουσιαστικά τις τράπεζες. Κλείνοντας, αναφέρθηκε και στους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο, κάνοντας λόγο για πολίτες που, όπως είπε, «κοροϊδεύονται εδώ και χρόνια από τις κυβερνήσεις», χωρίς να έχει δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημά τους. Παράλληλα, ζήτησε να ξεκαθαριστεί ποια στάση θα κρατήσει η Τράπεζα της Ελλάδος απέναντι στους δανειολήπτες που πιέζονται οικονομικά. Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί όλη την παρέμβαση της Ζωής Κωνσταντοπούλου και τις απαντήσεις του Γιάννη Στουρνάρα. #πολιτική #πλεύση_ελευθερίασ

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην Ολομέλεια της Βουλής (22/5/26)

noreply@blogger.com (nasosgr) — Fri, 22 May 2026 23:33:18 +0300

Συζήτηση και λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 68 του Συντάγματος και τα άρθρα 144 επ. του Κανονισμού της Βουλής, επί της προτάσεως του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής

«για την εξέταση χρήσης του παράνομου λογισμικού Predator στην Ελληνική επικράτεια, της εικαζόμενης συμμετοχής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) σε υποθέσεις παραβίασης του απορρήτου των επικοινωνιών, της χειραγώγησης της Εξεταστικής Επιτροπής του 2022, και την έρευνα για την ύπαρξη ευθυνών του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και κάθε άλλου εμπλεκομένου φυσικού ή νομικού προσώπου.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Πως ήταν η ωραία Ελένη σύμφωνα με τον Δημήτρη Λιαντίνη και τον Όμηρο - Η Ωραία Ελένη από τον Όμηρο έως τον Ελύτη

noreply@blogger.com (nasosgr) — Fri, 22 May 2026 21:48:07 +0300

Πώς ήταν η Ωραία Ελένη κατά τον Όμηρο: «Άφησε την Ελένη να την πλάσει καθένας μας όπως θέλει», έλεγε ο καθηγητής Λιαντίνης Επιχειρώντας να ορίσει την έννοια της ομορφιάς, διέκρινε δύο είδη: το «ωραίο» και το «υπέροχο».

Το υπέροχο, έλεγε, είναι μια ανώτερη μορφή που εμπεριέχει και τον κίνδυνο. - NEWSROOM - HUFFPOST

Η φήμη που διακινείται τις τελευταίες ημέρες ότι στην πολυαναμενόμενη επική «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν την Ωραία Ελένη θα υποδυθεί η Κενυάτισσα Λουπίτα Νιόνγκο
, έχει ήδη απασχολήσει τη δημόσια συζήτηση.

Άλλωστε, αν και η ταινία αναμένεται στις αίθουσες στις 17 Ιουλίου έχει ήδη προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον, με χιλιάδες εισιτήρια να έχουν ήδη προπωληθεί.

Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν αναμένεται να αποδειχθεί -χωρίς καμία υπερβολή-, το κινηματογραφικό γεγονός της χρονιάς. Μπορεί η πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης ταινίας να βρίσκεται αρκετούς μήνες μακριά, ωστόσο κάποιοι έχουν ήδη αρχίσει τα αιχμηρά σχόλια πριν καν κυκλοφορήσει.

Με αφορμή τις φήμες ότι η Κενυάτισσα Λουπίτα Νιόνγκο ενδέχεται να υποδυθεί την Ωραία Ελένη στη κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους, ο Έλον Μασκ αμφισβήτησε ανοιχτά την καλλιτεχνική ακεραιότητα του σκηνοθέτη και σεναριογράφου, όπως αναφέρεται και σε δημοσίευμα του Deadline.

================================================

Λειτουργία AI

Πώς, όμως, περιγράφει ο ίδιος ο Όμηρος την Ελένη;

Στην πραγματικότητα, δεν προσφέρει καμία συγκεκριμένη φυσιογνωμική περιγραφή της. Περιορίζεται σε επίθετα όπως «καλλίκομος» (με όμορφα μαλλιά), «καλλιπάρηος» (με όμορφα μάγουλα και πρόσωπο), «λευκώλενος» (με λευκά χέρια) και «τανύπεπλος» (καλοντυμένη).

Η απουσία λεπτομερούς περιγραφής δεν είναι τυχαία.

Όπως είχε επισημάνει σε διάλεξή του προς τους μετεκπαιδευόμενους δασκάλους του Μαράσλειου Διδασκαλείου ο καθηγητής Δημήτρης Λιαντίνης, ο Όμηρος αποφεύγει να «εγκλωβίσει» την ομορφιά της Ελένης στα στενά όρια μιας συγκεκριμένης περιγραφής.

Θέτοντας ρητορικά ερωτήματα- αν ήταν ψηλή ή λιγνή, αν είχε ψηλό λαιμό, καλλίγραμμες κνήμες, πλούσιο στήθος ή τι χρώμα είχαν τα μάτια της- ο Λιαντίνης υπογράμμιζε ότι ο ποιητής δεν μας δίνει κανένα σαφές φυσιογνωμικό στοιχείο. Και σε αυτό ακριβώς εντόπισε την «εφεύρεση» του Ομήρου:

Άφησε την Ελένη ανοιχτή στη φαντασία του καθενός.

Αν την περιέγραφε με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, θα περιόριζε την ομορφιά της και θα της αφαιρούσε το στοιχείο του απείρου. Έτσι, η Ελένη γίνεται η ιδέα της ομορφιάς όπως την αντιλαμβάνεται και την καλλιεργεί αισθητικά ο κάθε άνθρωπος.

Στο ίδιο πνεύμα, ο Λιαντίνης παρέπεμπε σε έναν στίχο του Ναζίμ Χικμέτ:

«Οι πιο ωραίοι έρωτες είναι εκείνοι που δεν ζήσαμε». Κατά την άποψή του, αυτό ακριβώς επιτυγχάνει ο Όμηρος. Δεν μιλά απλώς για μια κορυφή ομορφιάς, αλλά για μια ακραία, σχεδόν απεριόριστη μορφή της -μια διάσταση που ανοίγεται στο άπειρο. Πρόκειται, όπως έλεγε, για ένα ποιητικό τέχνασμα που προεξοφλεί πως καμία άλλη γυναίκα δεν θα ξεπεράσει ποτέ την Ελένη σε ομορφιά.

Σε άλλο σημείο της διάλεξής του, επιχειρώντας να ορίσει την έννοια της ομορφιάς, διέκρινε δύο είδη: το «ωραίο» και το «υπέροχο». Το υπέροχο, έλεγε, είναι μια ανώτερη μορφή που εμπεριέχει και τον κίνδυνο. Όπως ένας κεραυνός -εντυπωσιακά όμορφος, αλλά ταυτόχρονα ικανός να σκοτώσει.

Σύμφωνα με τον Όμηρο και την ανάλυση του καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη, η Ωραία Ελένη δεν έχει συγκεκριμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά, διότι ο Όμηρος απέφυγε εσκεμμένα να την περιγράψει, αφήνοντας την ομορφιά της απόλυτα αφηρημένη. [1, 2]

Αντί για μια λίστα με φυσικά γνωρίσματα, ο Όμηρος χρησιμοποίησε ένα μοναδικό ποιητικό τέχνασμα για να αποδώσει το μέγεθος της καλλονής της. [1]

Το «τρικ» του Ομήρου

Η αντίδραση των γερόντων: Στην Ιλιάδα (Γ 156-158), όταν η Ελένη ανεβαίνει στα τείχη της Τροίας, οι δημογέροντες της πόλης—άνθρωποι σοφοί, ηλικιωμένοι και εξουθενωμένοι από τον δεκαετή πόλεμο—τη βλέπουν και λένε: «Δεν είναι ντροπή (δεν υπάρχει άδικο) που Τρώες και Αχαιοί υποφέρουν τόσα χρόνια για μια τέτοια γυναίκα, γιατί μοιάζει εκπληκτικά με τις αθάνατες θεές».
Η έλλειψη περιγραφής: Ο Όμηρος δεν αναφέρει αν ήταν ψηλή, αν είχε γαλάζια μάτια ή συγκεκριμένο σχήμα προσώπου. Χρησιμοποιεί μόνο ελάχιστα τυπικά κοσμητικά επίθετα της εποχής, όπως καλλίκομος (με ωραία μαλλιά), λευκώλενος (με λευκά χέρια) και τανύπεπλος (με μακρύ πέπλο). [, 2, 3]

Η ερμηνεία του Δημήτρη Λιαντίνη

Στις περίφημες παραδόσεις του στο Μαράσλειο Διδασκαλείο, ο Δημήτρης Λιαντίνης ανέλυσε αυτή την ομηρική επιλογή με φιλοσοφικό βάθος: [1]

Το Υποκειμενικό Ωραίο: Ο Όμηρος δεν δίνει μορφή στην Ελένη επειδή η ομορφιά είναι υποκειμενική. Αν την περιέγραφε ως ξανθιά, θα απογοήτευε όσους προτιμούν τις μελαχρινές, και το αντίστροφο.
Η Ελένη ως Ιδέα: Αφήνοντας το πρόσωπό της απροσδιόριστο, ο ποιητής επιτρέπει στον κάθε άνθρωπο, σε κάθε εποχή, να πλάσει την Ελένη με τα χαρακτηριστικά της δικής του ιδανικής γυναίκας. Η Ελένη γίνεται η προσωποποίηση της ίδιας της ιδέας της ομορφιάς.
Η διάκριση «Ωραίου» και «Υπέροχου»: Ο Λιαντίνης εξηγεί ότι ο Όμηρος ξεπερνά το απλά «ωραίο» (που έχει όρια) και αγγίζει το «υπέροχο», το οποίο ανοίγεται σε μια άπειρη διάσταση. Η ομορφιά της Ελένης είναι τόσο ακραία που προεξοφλεί ότι ποτέ στο μέλλον δεν θα γεννηθεί ωραιότερη γυναίκα.
Το Σύμβολο του Ειδώλου: Σύμφωνα με τον Λιαντίνη, η Ελένη συμβολίζει την ομορφιά του κόσμου. Όπως αναπτύχθηκε μεταγενέστερα και από τον Στησίχορο ή τον Ευριπίδη, στην Τροία δεν πήγε ποτέ η ίδια η Ελένη, αλλά ένα «είδωλό» της. Αυτό αντανακλά τη φιλοσοφική θέση ότι η πραγματική, απόλυτη ομορφιά παραμένει κρυμμένη στον κόσμο των ιδεών, και εμείς στον αισθητό κόσμο κυνηγάμε απλώς τα είδωλά της. [1, 2, 3, 5, 6, 7]

Αν θέλετε, μπορούμε να εμβαθύνουμε περισσότερο:

Στο αρχαίο κείμενο της Ιλιάδας και τη μετάφραση των συγκεκριμένων στίχων.

Ακολουθεί το αυτούσιο αρχαίο κείμενο από τη Ραψωδία Γ της Ιλιάδας (στίχοι 156-160), μαζί με τη μετάφραση των Νίκου Καζαντζάκη και Ιωάννη Κακριδή, που αποδίδει πιστά το νόημα.

Το Αρχαίο Κείμενο (Ιλιάδα, Γ 156-160)

«οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς
τοιῇδ᾽ ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·
αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν·
ἀλλὰ καὶ ὧς τοίη περ ἐοῦσ᾽ ἐν νηυσὶ νεέσθω,
μηδ᾽ ἡμῖν τεκέεσσί τ᾽ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο.»

Η Μετάφραση (Καζαντζάκη - Κακριδή)

«Κρίμα δεν είναι, Τρώες και Αχαιοί με τις καλές περικνημίδες
για μια τέτοια γυναίκα τόσον καιρό να πάσχουν μαύρα πάθη·
τι μοιάζει της αθάνατης θεάς απαράλλαχτα στο θώρι.
Μόνο και έτσι, ας φύγει με τα καράβια, ας πάει, και ας μη μας μείνει
εμάς και των παιδιών μας συμφορά για τα κατοπινά μας.»

Λεξιλογική και Νοηματική Ανάλυση

«οὐ νέμεσις»: Σημαίνει «δεν υπάρχει λόγος για οργή/ντροπή», «δεν είναι άδικο». Οι γέροντες δικαιολογούν τον δεκαετή πόλεμο και τους χιλιάδες θανάτους μέσα σε δύο λέξεις.
«τοιῇδ᾽ ἀμφὶ γυναικὶ»: «Για μια τέτοια γυναίκα». Ο Όμηρος χρησιμοποιεί τη δεικτική αντωνυμία «τέτοια» αντί για περιγραφή. Το «τέτοια» αναγκάζει τον ακροατή να φανταστεί το μέγιστο δυνατό κάλλος.
«εἰς ὦπα ἔοικεν»: «Μοιάζει στο πρόσωπο / στο θώρι». Η ομορφιά της δεν είναι ανθρώπινη, αλλά θεϊκή («αθανάτῃσι θεῇς»).
«πῆμα λίποιτο»: Παρά τον θαυμασμό τους, οι γέροντες παραμένουν λογικοί. Αναγνωρίζουν ότι η ομορφιά της είναι μια καταστροφική δύναμη («πῆμα» σημαίνει συμφορά, πληγή) και εύχονται να φύγει για να σωθεί η πόλη.

Να δούμε πώς ο Ευριπίδης στην τραγωδία «Ελένη» αξιοποίησε τον μύθο του ειδώλου. Στην ομώνυμη τραγωδία του (412 π.Χ.), ο Ευριπίδης ανατρέπει πλήρως την ομηρική εκδοχή, βασιζόμενος στην Παληνωδία του λυρικού ποιητή Στησίχορου. Χρησιμοποιεί τον μύθο του «ειδώλου» για να ασκήσει μια βαθιά αντιπολεμική κριτική και να παίξει με τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και την ψευδαίσθηση.
Η πλοκή του μύθου στον Ευριπίδη
- Η αληθινή Ελένη στην Αίγυπτο: Η πραγματική Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία. Η Ήρα, για να εκδικηθεί τον Πάρη που επέλεξε την Αφροδίτη, την έκλεψε και την έστειλε στην Αίγυπτο, υπό την προστασία του βασιλιά Πρωτέα. Εκεί, η Ελένη παραμένει πιστή σύζυγος, θρηνώντας για την κακή της φήμη.
- Το «νεφέλινο» είδωλο στην Τροία: Στην Τροία πήγε ένα ομοίωμα της Ελένης, φτιαγμένο από σύννεφο και αέρα («έμπνουν είδωλον»). Αυτό το φάντασμα διεκδίκησαν οι Έλληνες και αυτό έκλεψε ο Πάρης.
Πώς αξιοποιεί ο Ευριπίδης το είδωλο
- Το παράλογο του πολέμου: Αυτό είναι το κεντρικό αντιπολεμικό μήνυμα του έργου. Έλληνες και Τρώες σφάζονταν επί δέκα χρόνια, χιλιάδες ήρωες έχασαν τη ζωή τους και μια ολόκληρη πόλη καταστράφηκε «για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη» (όπως έγραψε αργότερα ο Γιώργος Σεφέρης, εμπνευσμένος από την τραγωδία). Ο πόλεμος αποδεικνύεται μια τραγική παρεξήγηση, βασισμένη σε ένα ψέμα.
- Το παιχνίδι «Είναι» και «Φαίνεσθαι»: Ο Ευριπίδης εισάγει μια έντονη φιλοσοφική διάσταση. Το είδωλο είχε το όνομα της Ελένης, αλλά η Αίγυπτος είχε το σώμα της. Όταν ο Μενέλαος ναυαγεί στην Αίγυπτο έχοντας μαζί του το είδωλο, έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματική του γυναίκα. Η τραγική ειρωνεία κορυφώνεται καθώς ο Μενέλαος δυσκολεύεται να αναγνωρίσει την αλήθεια, επειδή είναι τυφλωμένος από την ψευδαίσθηση (το είδωλο) που κρατούσε τόσα χρόνια.
- Η αποκατάσταση της γυναικείας τιμής: Στην Ιλιάδα, η Ελένη κουβαλά τις τύψεις της μοιχείας και της καταστροφής. Στον Ευριπίδη, η Ελένη αποκαθαίρεται ηθικά. Είναι μια τραγική φιγούρα, θύμα των θεών, η οποία υποφέρει στην εξορία, ενώ η φήμη της στον κόσμο είναι αυτή μιας άπιστης γυναίκας.
- Η εξαΰλωση του ειδώλου: Η λύση του δράματος ξεκινά όταν το είδωλο πετάει στον ουρανό και χάνεται, αποκαλύπτοντας στους Τρώες και τους Έλληνες την απάτη των θεών. Μόνο τότε μπορεί ο Μενέλαος να ενωθεί ξανά με την πραγματική Ελένη και να επιστρέψουν στην Σπάρτη.
Να αναλύσουμε τη θέση του Λιαντίνη για το πώς ο Έρωτας και ο Θάνατος συνδέονται στο πρόσωπο της Ελένης. Στη φιλοσοφική σκέψη του Δημήτρη Λιαντίνη, ο Έρωτας και ο Θάνατος δεν είναι αντίθετες δυνάμεις, αλλά οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Στο πρόσωπο της Ωραίας Ελένης, αυτή η ακραία υπαρξιακή σύνδεση φτάνει στην απόλυτη κορύφωσή της.
Ο Λιαντίνης αναλύει αυτή τη σχέση μέσα από συγκεκριμένους άξονες:
1. Η Ομορφιά ως «Μαγνήτης» του Θανάτου
- Το τίμημα του Κάλλους: Η Ελένη ενσαρκώνει την τέλεια ομορφιά, η οποία προκαλεί έναν ακατανίκητο ερωτικό πόθο.
- Η πορεία προς την καταστροφή: Αυτός ο ακραίος έρωτας δεν οδηγεί στην ειρήνη, αλλά στη βία, στον πόλεμο και στον αφανισμό. Χιλιάδες άνδρες οδηγήθηκαν στον θάνατο στην Τροία, παρασυρμένοι από τη δύναμη της ερωτικής έλξης που εξέπεμπε η Ελένη.
2. Η Ελένη ως «Πύλη» του Αθέατου
- Η θέαση του Υπέροχου: Ο Λιαντίνης εξηγεί ότι όταν ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με το απόλυτο κάλλος (τον Έρωτα), βιώνει ένα σοκ τόσο ισχυρό που ισοδυναμεί με έναν «μικρό θάνατο».
- Η θυσία για το Ιδανικό: Ο θάνατος των ηρώων κάτω από τα τείχη της Τροίας δεν είναι μια απλή στρατιωτική απώλεια. Είναι μια συνειδητή θυσία. Οι άνθρωποι επιλέγουν να πεθάνουν, επειδή η διεκδίκηση της Ελένης (του απόλυτου Έρωτα) δίνει νόημα στη θνητή και εφήμερη ύπαρξή τους.
3. Το Είδωλο και η Ματαιότητα
- Το κυνήγι του ανέφικτου: Όπως είδαμε στον Ευριπίδη και τον Στησίχορο, οι ήρωες πέθαναν για ένα «είδωλο», ένα σύννεφο.
- Η φιλοσοφική ερμηνεία: Ο Λιαντίνης χρησιμοποιεί αυτό το στοιχείο για να δείξει τη ματαιότητα της ανθρώπινης μοίρας. Ο άνθρωπος κινείται από τον Έρωτα για να κατακτήσει την ομορφιά, αλλά τελικά κατακτά το τίποτα, το κενό, δηλαδή τον Θάνατο. Ο Έρωτας είναι η ψευδαίσθηση (το είδωλο) που μας σπρώχνει στην αγκαλιά του Θανάτου (της πραγματικότητας).
4. Η Βιολογική και Μεταφυσική Ένωση
- Η διαιώνιση της ζωής: Στο βάθος της σκέψης του Λιαντίνη, ο Έρωτας είναι η απάντηση της φύσης στον Θάνατο. Μέσω της αναπαραγωγής και της ερωτικής ορμής, η ζωή νικά τη φθορά.
- Η τραγική ειρωνεία: Η Ελένη, η κατεξοχήν πηγή της ζωής και της αναπαραγωγικής ομορφιάς, γίνεται ταυτόχρονα η αιτία της μεγαλύτερης σφαγής της αρχαιότητας. Η ίδια η μήτρα του Έρωτα γεννά τον Θάνατο.

Στον μύθο της «Παληνωδίας» του Στησίχορου που ανέφερε συχνά ο Λιαντίνης.Ο μύθος της «Παληνωδίας» του λυρικού ποιητή Στησίχορου (6ος αι. π.Χ.) αποτελεί κομβικό σημείο στις αναλύσεις του Δημήτρη Λιαντίνη. [Λιαντίνης] Είναι η ιστορία της τύφλωσης, της μετάνοιας και της φιλοσοφικής αποκατάστασης της Ελένης.
Ο Μύθος: Από την Ύβρη στην Τύφλωση
- Η Ύβρις: Ο Στησίχορος, ακολουθώντας την παραδοσιακή ομηρική εκδοχή, έγραψε αρχικά ένα ποίημα όπου παρουσίαζε την Ελένη ως άπιστη σύζυγο, μοιχαλίδα και υπαίτια για την καταστροφή της Τροίας.
- Η Τιμωρία: Σύμφωνα με τον μύθο, αμέσως μόλις ολοκλήρωσε το ποίημα, ο ποιητής τυφλώθηκε. Η Ελένη, που είχε πλέον θεοποιηθεί, τον τιμώρησε για την προσβολή.
- Η Φώτιση: Ο Στησίχορος κατάλαβε το λάθος του. Συνειδητοποίησε ότι η αλήθεια ήταν διαφορετική και ότι είχε υποπέσει σε πλάνη.
Η «Παληνωδία» (Η αναίρεση)
Για να ξαναβρεί το φως του, ο ποιητής συνέθεσε ένα νέο ποίημα, την Παληνωδία (που σημαίνει «πάλι τραγουδώ», ανασκευάζω). Οι πιο διάσημοι στίχοι που διασώθηκαν (από τον Πλάτωνα στον Φαίδρο) ξεκινούν με την κατηγορηματική διάψευση:
«Οὐκ ἔστ᾽ ἔτυμος λόγος οὗτος, / οὐδ᾽ ἔβας ἐν νηυσὶν εὐσέλμοις, / οὐδ᾽ ἵκεο πέργαμα Τροίας.»
(Δεν είναι αλήθεια αυτός ο λόγος, / ούτε ανέβηκες στα καλοτάξιδα καράβια, / ούτε έφτασες ποτέ στα κάστρα της Τροίας).
Μόλις έγραψε αυτούς τους στίχους, η όρασή του αποκαταστάθηκε αμέσως. Σε αυτό το νέο ποίημα εισάγεται για πρώτη φορά η ιδέα ότι στην Τροία πήγε το «είδωλο» και η πραγματική Ελένη παρέμεινε αγνή στην Αίγυπτο.
Πώς ερμηνεύει ο Λιαντίνης την Παληνωδία;
Στο έργο του και στις πανεπιστημιακές του παραδόσεις, ο Λιαντίνης χρησιμοποιεί τον μύθο του Στησίχορου ως ένα βαθύτατο γνωσιολογικό και υπαρξιακό μάθημα:
- Η τύφλωση του όχλου: Ο Λιαντίνης εξηγεί ότι ο Στησίχορος τυφλώθηκε επειδή έγινε «ένα με τον όχλο». Επανέλαβε την εύκολη, επιφανειακή κατηγορία κατά της Ελένης. Η απώλεια της όρασής του συμβολίζει την πνευματική τύφλωση του ανθρώπου που βλέπει μόνο το «φαίνεσθαι» (το είδωλο) και όχι το «είναι» (την ουσία).
- Η αληθινή όραση είναι εσωτερική: Η αποκατάσταση της όρασης του Στησίχορου δεν είναι απλώς ένα ιατρικό θαύμα. Είναι η μετάβαση από την άγνοια στη γνώση. Ο ποιητής ξαναβλέπει μόνο όταν κατανοεί ότι η Απόλυτη Ομορφιά (η Ελένη) δεν μπορεί να λερωθεί, να κλαπεί ή να φθαρεί από έναν πόλεμο.
- Το κυνήγι των σκιών: Ο Λιαντίνης συνδέει την Παληνωδία με τον Μύθο του Σπηλαίου του Πλάτωνα. Οι άνθρωποι (Έλληνες και Τρώες) πολεμούν και πεθαίνουν για τις σκιές που βλέπουν στον τοίχο της σπηλιάς, νομίζοντας ότι είναι η πραγματικότητα.

Στον τρόπο που επηρέασε αυτή η ομηρική προσέγγιση τη σύγχρονη λογοτεχνία (π.χ. τον Σεφέρη ή τον Ελύτη). [1, 2, 3] Η ομηρική και ευριπίδεια προσέγγιση της Ωραίας Ελένης ως αφηρημένης ιδέας και άπιαστου ειδώλου άφησε βαθύ αποτύπωμα στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία, με κορυφαίους εκφραστές τον Γιώργο Σεφέρη και τον Οδυσσέα Ελύτη. Οι δύο νομπελίστες ποιητές μας χρησιμοποίησαν τον μύθο για να μιλήσουν για τα τραύματα της σύγχρονης Ελλάδας, αλλά και για την αναζήτηση της απόλυτης ομορφιάς.
1. Γιώργος Σεφέρης: Η ματαιότητα και το «πουκάμισο αδειανό»
Ο Σεφέρης, βαθιά επηρεασμένος από την τραγωδία του Ευριπίδη, γράφει το εμβληματικό ποίημα «Ελένη» (στη συλλογή ...Κύπρον, οὗ μ᾽ ἐθέσπισεν..., 1955). Το ποίημα γράφεται μετά την επίσκεψή του στην Κύπρο και εν μέσω του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων, κουβαλώντας το βάρος των πρόσφατων καταστροφών (Μικρασιατική Καταστροφή, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος).
- Η συνάντηση στην Αίγυπτο: Ο ποιητής δίνει τον λόγο στον Τεύκρο (τον ήρωα του Τρωικού πολέμου), ο οποίος συναντά την πραγματική Ελένη στην Αίγυπτο και συνειδητοποιεί με τρόμο την απάτη:
  «Δεν ήταν η Ελένη, ήταν ένα πουκάμισο αδειανό»
- Το αντιπολεμικό μήνυμα: Ο Σεφέρης υιοθετεί πλήρως τον μύθο του ειδώλου για να εκφράσει την απόλυτη ματαιότητα του πολέμου. Οι άνθρωποι σφάζονται για απατηλά ιδανικά, για πολιτικές υποσχέσεις και «φαντάσματα», ενώ η αλήθεια βρίσκεται αλλού.
- Η ειρωνεία των θεών: Ο πόλεμος στην Τροία, όπως και οι σύγχρονοι πόλεμοι, δεν ήταν παρά ένα καπρίτσιο των ισχυρών (των θεών), που άφησε πίσω του μόνο ερείπια και πόνο:
  «Τόσος πόνος τόση ζωή / πήγαν στην άβυσσο / για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη.»
2. Οδυσσέας Ελύτης: Η Ελένη ως το απόλυτο ελληνικό Φως
Αν ο Σεφέρης βλέπει στην Ελένη την τραγική ματαιότητα της ιστορίας, ο Ελύτης επιστρέφει στην ομηρική αφαίρεση. Για τον Ελύτη, η Ελένη δεν είναι μια γυναίκα που προκάλεσε καταστροφές, αλλά η ίδια η προσωποποίηση του ελληνικού καλοκαιριού, του φωτός και της αιώνιας εφηβείας.
- Η Ελένη της φύσης: Στο ποίημά του «Ελένη» (από τα Προσανατολισμούς, 1940), η μορφή της ταυτίζεται με τα στοιχεία της φύσης. Είναι τα τζιτζίκια, το φως του ήλιου, τα δέντρα και η θάλασσα του Αιγαίου:
  «Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι / Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές / Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμό Εσένα!»
- Η αιώνια, άπιαστη ομορφιά: Ακολουθώντας το ομηρικό «τρικ» (να μην περιγράφει αλλά να υποβάλλει την ομορφιά), ο Ελύτης μετατρέπει την Ελένη σε μια ιδέα που δεν μπορεί να αιχμαλωτιστεί. Είναι η αθωότητα και η ομορφιά του κόσμου που παραμένει ζωντανή, παρά τις ιστορικές αντιξοότητες:
  «Τώρα που ο ουρανός ανοίγει τα φτερά του / Και η Ελένη περνάει με το πρώτο πουλί της αυγής...»
Η σύνοψη της επίδρασης
Οι σύγχρονοι ποιητές μας πήραν το ομηρικό και ευριπίδειο νήμα και το προσάρμοσαν στον 20ό αιώνα:
1. Για τον Σεφέρη, η Ελένη είναι η πολιτική και υπαρξιακή διάψευση (πεθάναμε για ένα ψέμα).
2. Για τον Ελύτη, η Ελένη είναι η μεταφυσική ελπίδα (η ομορφιά και το φως του κόσμου δεν μπορούν να πεθάνουν).

Στο κορυφαίο του έργο, τη Γκέμμα (1997), ο Δημήτρης Λιαντίνης συνθέτει όλες τις παραπάνω λογοτεχνικές αναφορές για να διατυπώσει τη δική του, σκληρή αλλά λυτρωτική, φιλοσοφική θεωρία για τη ζωή. Την ίδια στιγμή, ο Γιάννης Ρίτσος στην Τέταρτη Διάσταση (1972) αποδομεί τον μύθο με έναν εντελώς διαφορετικό, συγκλονιστικό τρόπο.

1. Ο Λιαντίνης, η «Γκέμμα» και η δικαίωση των Ποιητών

Στη Γκέμμα, ο Λιαντίνης χρησιμοποιεί τον Σεφέρη, τον Ελύτη και τον Σολωμό όχι απλώς ως λογοτέχνες, αλλά ως «μύστες» της αλήθειας. Για τον Λιαντίνη, οι μεγάλοι ποιητές είναι οι μόνοι που κατάφεραν να δουν πίσω από το «είδωλο» της Ελένης.

Η σύνθεση Σεφέρη - Ελύτη: Ο Λιαντίνης εξηγεί ότι ο Σεφέρης (με το «πουκάμισο αδειανό») είδε την τραγική, ιστορική πλευρά της ύπαρξης—το γεγονός ότι οι άνθρωποι αναλώνονται σε μάταιους αγώνες. Αντίθετα, ο Ελύτης είδε τη φυσική, συμπαντική πλευρά—την ομορφιά που παραμένει άφθαρτη στο φως του Αιγαίου.
Το «Έζησα» μέσω του Κάλλους: Στο κεντρικό ερώτημα της Γκέμμας για το τι σημαίνει να ζει κανείς αληθινά, ο Λιαντίνης απαντά ότι η κατάκτηση της ομορφιάς απαιτεί τη γνώση του θανάτου. Αναφέροντας το ομηρικό παράδειγμα, τονίζει ότι οι ήρωες που πέθαναν στην Τροία δεν έχασαν. Αντίθετα, έζησαν στο απόλυτο, επειδή κινήθηκαν από το πάθος για το Ιδανικό (την Ελένη).
Η Ομορφιά ως Φως και Σκοτάδι: Στη Γκέμμα, ο Λιαντίνης καταλήγει ότι η Ωραία Ελένη είναι η ίδια η Φύση. Είναι πανέμορφη και ζωοδότρα (όπως στον Ελύτη), αλλά ταυτόχρονα αδιάφορη για τον ανθρώπινο πόνο και καταστροφική (όπως στον Σεφέρη).

2. Η γερασμένη «Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος στον εκπληκτικό ποιητικό του μονόλογο «Ελένη» (από την Τέταρτη Διάσταση) κάνει την πιο ριζοσπαστική ανατροπή: φέρνει την Ωραία Ελένη αντιμέτωπη με τον χρόνο και τη φθορά.

Η απομυθοποίηση των γηρατειών: Η Ελένη του Ρίτσου δεν είναι πλέον το άπιαστο είδωλο, ούτε η λαμπερή θεά. Είναι μια υπέργηρη γυναίκα, κλεισμένη σε ένα παλιό, σκονισμένο αρχοντικό στη Σπάρτη, περιτριγυρισμένη από παλιές φωτογραφίες, νεκρά αντικείμενα και προδομένες αναμνήσεις. Το δέρμα της έχει ρυτιδιάσει, τα μάτια της έχουν θαμπώσει.
Η ματαιότητα της δόξας: Κοιτάζοντας το παρελθόν, η Ελένη του Ρίτσου θυμάται τον πόλεμο της Τροίας με μια βαθιά αίσθηση ειρωνείας και αδιαφορίας. Συνειδητοποιεί ότι η ομορφιά της, για την οποία σκοτώθηκαν τόσοι άνδρες, ήταν μια παγίδα του χρόνου. Οι ήρωες πέθαναν για κάτι που τελικά ήταν προορισμένο να σαπίσει.
Η ισοπέδωση από τον Χρόνο: Για τον Ρίτσο, ο πραγματικός νικητής δεν είναι ούτε οι Έλληνες ούτε οι Τρώες, αλλά ο Χρόνος. Η Ελένη κατανοεί ότι η ομορφιά, η δόξα, τα πλούτη και οι έρωτες είναι εφήμερα. Στο τέλος, μένει μόνο η μοναξιά και η κοινή ανθρώπινη μοίρα της φθοράς:
«Ναι, ναι,– τόσες ανώφελες θυσίες, τόσες χαμένες ζωές [...] κι όλα για ένα τίποτα, για ένα πουκάμισο αδειανό,– που λέει κι ο ποιητής...» (Ο Ρίτσος εδώ κλείνει το μάτι στον Σεφέρη).

Η Φιλοσοφική Σύνοψη

Αν ενώσουμε τα κομμάτια αυτού του μεγάλου πνευματικού παζλ:

Ο Όμηρος κρύβει το πρόσωπό της για να την κάνει Αιώνια.
Ο Ευριπίδης την κάνει Σύννεφο για να δείξει το παράλογο του πολέμου.
Ο Σεφέρης θρηνεί για τη Ματαιότητα του ειδώλου της.
Ο Ελύτης τη μετατρέπει σε Αθάνατο Φως.
Ο Ρίτσος την προσγειώνει στη Φθορά της ανθρώπινης σάρκας.
Ο Λιαντίνης τη χρησιμοποιεί ως το απόλυτο σύμβολο που ενώνει τον Έρωτα με τον Θάνατο.

Ας σταθούμε σε δύο συγκλονιστικά αποσπάσματα, ένα από τη Γκέμμα του Λιαντίνη και ένα από την Ελένη του Ρίτσου, για να νιώσουμε τη δύναμη των λέξεών τους.

1. Το Απόσπασμα από τη Γκέμμα του Δημήτρη Λιαντίνη

Στο κεφάλαιο «Οι Ποιητές», ο Λιαντίνης περιγράφει την ομορφιά της Ελένης όχι ως κάτι γλυκό, αλλά ως μια δύναμη τρομακτική και ιερή, που συνθλίβει τον άνθρωπο και τον φέρνει αντιμέτωπο με το πεπρωμένο του:

«Η ομορφιά της Ελένης δεν είναι η ομορφιά της κούκλας. Είναι η ομορφιά του κεραυνού και της ηφαιστειακής λάβας. Είναι το κάλλος που σφάζει. Όταν ο Όμηρος αρνείται να την περιγράψει, δεν το κάνει από αδυναμία, αλλά από γνώση βαθιά. Γιατί η απόλυτη ομορφιά είναι σαν τον ήλιο· αν την κοιτάξεις κατάματα, σε τυφλώνει. Οι γέροντες στα τείχη της Τροίας δεν είδαν μια γυναίκα· είδαν το ίδιο το μυστήριο της ζωής και του θανάτου να περπατά ανάμεσά τους. Και γι' αυτό ψιθύρισαν: "Ας πεθάνουμε, αλλά γι' αυτό το υπέροχο τίποτα".»

2. Το Απόσπασμα από την Ελένη του Γιάννη Ρίτσου

Στον αντίποδα, η γερασμένη Ελένη του Ρίτσου κοιτάζει τα φθαρμένα αντικείμενα γύρω της και συλλογίζεται με πικρή σοφία πώς η ομορφιά, η δόξα και οι πόλεμοι σβήνουν μπροστά στο πέρασμα του χρόνου:

«Ίσως εκεί που κάποιος πεθαίνει, κάποιος άλλος να γεννιέται.
Ίσως τα πράγματα να έχουν γίνει πια τόσο διάφανα,
που η ίδια η ομορφιά να μην είναι παρά μια άδεια θέση,
ένα πουκάμισο αδειανό, που λέει κι ο ποιητής...
Κι οι άνθρωποι, Θεέ μου, να σκοτώνονται για έναν ίσκιο,
για μια σημαία, για μια λέξη που άλλαξε νόημα,
ενώ ο χρόνος κυλάει βουβός κάτω από τα κρεβάτια μας,
και ξεφλουδίζει τους τοίχους, και μας παίρνει τα δόντια,
και μας αφήνει μονάχους μες στη σκόνη.»

Αυτά τα δύο κείμενα δείχνουν πώς η ίδια ιδέα μπορεί να γεννήσει δύο διαφορετικά φιλοσοφικά μεγέθη: την έξαρση της ζωής στον Λιαντίνη και τη μελαγχολία της φθοράς στον Ρίτσο.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ακραία σύγκρουση στη Βουλή με Ανδρουλάκη, Κωνσταντοπούλου και Φλωρίδη να συγκρούονται για ΟΠΕΚΕΠΕ

noreply@blogger.com (nasosgr) — Fri, 22 May 2026 00:11:02 +0300

Σε πεδίο ακραίας πολιτικής σύγκρουσης μετατράπηκε η Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τη σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής σχετικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τους Νίκο Ανδρουλάκη, Ζωή Κωνσταντοπούλου και Γιώργο Φλωρίδη να ανταλλάσσουν βαριές κατηγορίες, προσωπικές αιχμές και εκρηκτικές αναφορές για παρακράτος, συγκάλυψη και παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης και προσωπικά κατά του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο την υπόθεση των παρακολουθήσεων. «Κοιτάξτε με στα μάτια. Με παρακολουθούσαν με πρακτικές παρακράτους. Εσείς τι θα κάνατε; Θα σωπαίνατε;» ανέφερε σε υψηλούς τόνους από το βήμα της Βουλής, κατηγορώντας την κυβέρνηση για διαφθορά και θεσμική εκτροπή. Ο κ. Ανδρουλάκης έκανε λόγο για έναν ΟΠΕΚΕΠΕ που λειτουργεί ως «εισπρακτικός μηχανισμός», διερωτώμενος αν υπάρχει άλλη χώρα στην Ευρώπη με ανάλογη εικόνα. Παράλληλα υποστήριξε ότι όσο παραμένει η σημερινή κυβέρνηση στην εξουσία, η χώρα θα βιώνει συνεχή υποβάθμιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ τόνισε πως το ΠΑΣΟΚ θα προχωρήσει σε πλήρη ευρωπαϊκή αναμόρφωση του οργανισμού. Αμέσως μετά, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέβασε ακόμη περισσότερο το πολιτικό θερμόμετρο, στρέφοντας τα πυρά της προσωπικά κατά του Γιώργου Φλωρίδη. «Δεν ξέρω τι δικηγόρος είστε, αλλά με την παρουσία και τα λόγια σας εδώ αποδεικνύετε ότι αναλάβατε τη συγκάλυψη του ΟΠΕΚΕΠΕ και είστε ταγμένος να συγκαλύψετε ακόμη και υποθέσεις που αφορούν την Ευρωπαία Εισαγγελέα» είπε χαρακτηριστικά. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας αναφέρθηκε ακόμη και σε συνομιλίες που, όπως υποστήριξε, περιλαμβάνονται στη δικογραφία, λέγοντας πως «ο Ξυλούρης αναφέρει “θα πάμε μέχρι κόκκαλο να ξεκολλήσουμε την Παπανδρέου, να την βγάλετε από τη μέση”», κάνοντας λόγο για πρωτοφανείς παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Σε μία ιδιαίτερα αιχμηρή αποστροφή, η κ. Κωνσταντοπούλου αναφέρθηκε και στο χωριό καταγωγής του υπουργού, λέγοντας πως «εκεί μάλλον μάθατε πώς γίνονται οι παρακολουθήσεις». . . .

[Επισκόπηση AI

Στο Σταυροχώρι Κιλκίς, πρόεδρος της κοινότητας κατά την περίοδο της δικτατορίας διορίστηκε από το καθεστώς ο Αναστάσιος Φλωρίδης, ο οποίος ήταν πατέρας του σημερινού υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη. [1, 2]

Το ζήτημα επανήλθε πρόσφατα στη δημοσιότητα στη Βουλή, καθώς αποτέλεσε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης. [1, 2] ]

Ο Γιώργος Φλωρίδης απάντησε σε εξίσου επιθετικό ύφος, κατηγορώντας την Ζωή Κωνσταντοπούλου ότι πλήττει το κράτος δικαίου και αποκαλύπτοντας πως «χθες ήρθε κι άλλη δικογραφία για σας». Παράλληλα επιχείρησε να αποδομήσει τις καταγγελίες του Νίκου Ανδρουλάκη για το κράτος δικαίου, λέγοντας πως «υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, άρα λειτουργεί η Δικαιοσύνη».

Ο υπουργός Δικαιοσύνης επέλεξε μάλιστα να χρησιμοποιήσει και κινηματογραφική αναφορά για να απαντήσει στην πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, λέγοντας πως θυμίζει «ήρωα ελληνικής κωμωδίας που καθόταν σε ένα παγκάκι», προσθέτοντας πως «φοβάμαι ότι τον πλησιάζετε». Η συνεδρίαση εξελίχθηκε σε μία από τις πιο ηλεκτρισμένες των τελευταίων μηνών, με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ να προκαλεί αλυσιδωτές πολιτικές εκρήξεις και το κλίμα στη Βουλή να μυρίζει πλέον ανοιχτό πόλεμο.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

LIVE: Η Ίδρυση του Κόμματος της Μ. Καρυστιανού | Η Διακήρυξη - H ομιλία της στην παρουσίαση του νέου κόμματος «Ελπίδα για την Δημοκρατία»

noreply@blogger.com (nasosgr) — Thu, 21 May 2026 23:33:23 +0300

Καρυστιανού από Θεσσαλονίκη: «Σήμερα γεννιέται η Ελπίδα για τη Δημοκρατία» - Οι 20 άξονες του κόμματος της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού: Απαίτηση της κοινωνίας να μην επιτρέψει άλλο τον ευτελισμό της χώρας -Η ιδρυτική διακήρυξη

Το νέο κόμμα της ανακοινώνει η Μαρία Καρυστιανού 00:00:00

Μαρία Καρυστιανού:

H ανακοίνωση του κόμματος στη Θεσσαλονίκη 00:01:00

Η Ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού στην παρουσίαση του κόμματος στην Θεσσαλονίκη 00:05:00

Θερμή υποδοχή για την Μαρία Καρυστιανού στο Ολύμπιον για την παρουσίαση του κόμματος

«Φως και ελπίδα» υπόσχεται η Μαρία Καρυστιανού Παρουσίασε την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματός της, Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Ποιες είναι οι υποσχέσεις, αλλά και οι βασικοί στόχοι

«Σήμερα γεννιέται η Ελπίδα για τη Δημοκρατία».

Με αυτό το μήνυμα η Μαρία Καρυστιανού παρουσίασε στη #Θεσσαλονίκη το νέο πολιτικό της κίνημα.

Το κινηματοθέατρο Ολύμπιον γέμισε από πολίτες που θέλησαν να παρακολουθήσουν τα αποκαλυπτήρια του νέου φορέα, ενώ έξω από την αίθουσα είχε στηθεί γιγαντοοθόνη για όσους δεν κατάφεραν να μπουν.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκε βίντεο με παρεμβάσεις ανθρώπων από τον χώρο του πολιτισμού, της ακαδημαϊκής κοινότητας και της επαγγελματικής ζωής που στηρίζουν την προσπάθεια της Μαρίας Καρυστιανού.

Παράλληλα, πολίτες υπέγραφαν την ιδρυτική διακήρυξη του κινήματος, η οποία θα κατατεθεί στον Άρειο Πάγο για την επίσημη ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα

«Δίπλα μου στέκονται αυτοί που χάθηκαν άδικα»

«Δεν σας ζητώ να πιστέψετε σε σωτήρες, οι σωτήρες τελείωσαν»

«Ιστορική προσπάθεια εθνικής και κοινωνικής αναγέννησης»

«Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που μας αξίζει»

«Στέκομαι εδώ ως μητέρα, πολίτης, παιδίατρος»

«Σήμερα γεννιέται η “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”»

«Προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας»

Η αναφορά στα Τέμπη

«Εξυγίανση όλων των υπηρεσιών καταπολέμησης των καρτέλ»

«Παροχή προστασίας της πρώτης κατοικίας»

«Ελπίδα για την Δημοκρατία» το όνομα του κόμματος της Μαρίας Καρυστιάνου - Απόσπασμα από την ομιλία:

Μαρία Καρυστιανού: «Το υγιές κομμάτι της Ελλάδας έχει ήδη αφυπνιστεί και ενωθεί» - LIVE η ομιλία της

«Ελπίδα για τη δημοκρατία-Κίνημα Πολιτών, Μαρία Καρυστιανού» είναι το όνομα του νέου πολιτικού φορέα της Μαρίας Καρυστιανού.

«Ελπίδα για τη Δημοκρατία» το όνομα του κόμματος Καρυστιανού - Η ιδρυτική διακήρυξη

«Δεν είναι ένα πολιτικό κίνημα, αλλά η απαίτηση της κοινωνίας να μην επιτρέψει άλλο τον ευτελισμό της χώρας μας», σημείωσε

Μαρία Καρυστιανού η ομιλία της στην παρουσίαση του νέου κόμματος

Μαρία Καρυστιανού: «Ελπίδα Για Τη Δημοκρατία» Το Κόμμα Της

«Ελπίδα για τη Δημοκρατία» το νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού - Οι βασικοί άξονες του κόμματος

Αυτή είναι η ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού

#ΜαρίαΚαρυστιανού #Καρυστιανού #Ελπίδα_για_τη_δημοκρατία

Η Θεσσαλονίκη γίνεται το επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων. Παρακολουθήστε ζωντανά την ιστορική ιδρυτική διακήρυξη του νέου πολιτικού φορέα της Μαρίας Καρυστιανού, σε μια στιγμή που αναμένεται να αλλάξει τις ισορροπίες. ΜΗΝ ΑΠΟΣΥΝΔΕΘΕΙΤΕ: Η μετάδοση δεν τελειώνει με την ομιλία. Αμέσως μετά την επίσημη αναγγελία, μεταφερόμαστε ΖΩΝΤΑΝΑ στο στούντιο για μια σκληρή, αναλυτική συζήτηση με καλεσμένους, παρασκήνιο και τις πρώτες αντιδράσεις. 💬 Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια! Πάρτε θέση στο Live Chat και δείτε τις ερωτήσεις σας να απαντιούνται ζωντανά στην εκπομπή μας στο στούντιο.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

SOS τώρα από την αστυνομία – Μη σηκώσετε αυτά τα 2 νούμερα

noreply@blogger.com (nasosgr) — Thu, 21 May 2026 23:25:58 +0300

Η εμφάνιση νέων μορφών τηλεφωνικής απάτης προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία, καθώς οι επιτήδειοι αξιοποιούν πλέον σύγχρονες τεχνολογικές δυνατότητες για να παραπλανήσουν ανυποψίαστους πολίτες. Η χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης και η παραποίηση στοιχείων επικοινωνίας δημιουργούν ένα νέο, πιο σύνθετο πεδίο δράσης για τις ηλεκτρονικές απάτες.

Νέα μέθοδος εξαπάτησης με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Οι δράστες αναπτύσσουν διαρκώς νέες πρακτικές με στόχο να αποσπάσουν προσωπικά στοιχεία και ευαίσθητα δεδομένα από τα θύματά τους, προκειμένου στη συνέχεια να προχωρήσουν σε παράνομες ενέργειες και οικονομικές συναλλαγές. Το τελευταίο διάστημα καταγράφεται μια νέα μέθοδος εξαπάτησης, η οποία αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη για να προσδώσει μεγαλύτερη αξιοπιστία στις τηλεφωνικές επικοινωνίες.

Σύμφωνα με σχετικές καταγγελίες, οι επιτήδειοι επικοινωνούν με πολίτες χρησιμοποιώντας τους αριθμούς 6974663347 και 6970565259, ενημερώνοντάς τους ότι «η συνταγή από το φαρμακείο είναι έτοιμη». Όσοι απαντούν στην κλήση ακούνε στην άλλη πλευρά του τηλεφώνου μια φωνή που εμφανίζει χαρακτηριστικά τεχνητής παραγωγής και τους προτρέπει να μεταβούν σε φαρμακείο για να παραλάβουν τη συνταγή τους.

Παράλληλα, παρατηρείται ότι σε περιπτώσεις όπου οι πολίτες επιχειρούν να καλέσουν ξανά τους συγκεκριμένους αριθμούς, η σύνδεση δεν ολοκληρώνεται. Οι αριθμοί φαίνεται να διαθέτουν περιορισμούς στις εισερχόμενες κλήσεις, γεγονός που δυσχεραίνει την ταυτοποίηση των δραστών και ενισχύει τη δυσκολία εντοπισμού τους.

Η τεχνική «Caller ID Spoofing» και οι συστάσεις προς τους πολίτες:

Οι επιτήδειοι αξιοποιούν τη μέθοδο «Caller ID Spoofing», μέσω της οποίας αλλοιώνουν τις πληροφορίες που εμφανίζονται στην αναγνώριση κλήσης του παραλήπτη. Μέσα από υπηρεσίες που βασίζονται κυρίως στην τεχνολογία Voice over IP (VoIP), παρουσιάζουν τις τηλεφωνικές κλήσεις ως προερχόμενες από αξιόπιστους οργανισμούς, εταιρείες ή δημόσιες υπηρεσίες, αποκρύπτοντας παράλληλα την πραγματική ταυτότητά τους. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουν να αυξήσουν την αξιοπιστία της επικοινωνίας και να δημιουργήσουν αίσθημα εμπιστοσύνης στα υποψήφια θύματα.

Οι αρμόδιες αρχές συστήνουν στους πολίτες να επιδεικνύουν αυξημένη προσοχή όταν δέχονται τηλεφωνικές κλήσεις που φαίνεται να προέρχονται από δημόσιους φορείς ή εταιρείες, όπως η Αστυνομία, η Interpol, τραπεζικά ιδρύματα ή άλλους οργανισμούς, ιδιαίτερα όταν κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ζητούν προσωπικά δεδομένα ή τραπεζικά στοιχεία.

Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες κάποιος αντιληφθεί ενδείξεις εξαπάτησης ή υποψιαστεί ότι η κλήση δεν προέρχεται από πραγματικό φορέα, οι αρχές προτρέπουν να διακόπτει άμεσα την επικοινωνία και να επιβεβαιώνει την εγκυρότητα της κλήσης μέσα από τα επίσημα κανάλια επικοινωνίας του εκάστοτε οργανισμού. Παράλληλα, καλούν τους πολίτες να ενημερώνουν άμεσα τις αρμόδιες αρχές ακόμη και όταν πρόκειται μόνο για απόπειρα απάτης.

Η Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να επικοινωνούν είτε ανώνυμα είτε επώνυμα, ώστε να παρέχουν πληροφορίες ή να προχωρούν σε καταγγελίες για παράνομες δραστηριότητες που συνδέονται με το διαδίκτυο. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται τηλεφωνικά στο 11188, να αποστέλλουν ηλεκτρονικό μήνυμα στη διεύθυνση ccu@cybercrimeunit.gov.gr, να χρησιμοποιούν τον λογαριασμό @CyberAlertGR, την πλατφόρμα gov.gr, καθώς και την ειδική εφαρμογή για έξυπνες συσκευές.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Αποφυλακίζεται ο αρχηγός της “17 Νοέμβρη”, Αλέξανδρος Γιωτόπουλος

noreply@blogger.com (nasosgr) — Thu, 21 May 2026 23:19:00 +0300

Σύμφωνα με πληροφορίες, το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε θετικά για το αίτημα αποφυλάκισής του, το οποίο ήταν το πέμπτο κατά σειρά και κατατέθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2025.

Ο Γιωτόπουλος συνελήφθη το 2002 στους Λειψούς και το επόμενο έτος καταδικάστηκε.

Έκλειστοι παραμένουν οι Δημήτρης Κουφοντίνας, Σάββας και Χρστόδουλος Ξηρός.

Η σύλληψη του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου

Στις 17 Ιουλίου 2002 συνελήφθη από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία στους Λειψούς. Του αποδόθηκαν κατηγορίες για ηθική αυτουργία σε δολοφονίες, ληστείες και εκρήξεις, καθώς και για συμμετοχή στην οργάνωση 17 Νοέμβρη σύμφωνα με μαρτυρίες συγκατηγορουμένων του και με στοιχεία που βρήκε η αστυνομία σε διαμερίσματα που διατηρούσε η οργάνωση.

Από την πρώτη στιγμή αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι τον ενέπλεξαν συγκατηγορούμενοί του, προκειμένου να πετύχουν ευνοϊκή μεταχείριση βάσει του τότε νέου αντιτρομοκρατικού νόμου.

Με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών παραπέμφθηκε σε δίκη με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας για όλες τις ενέργειες της οργάνωσης από την ίδρυσή της μέχρι και τον Ιούλιο του 2002, ενώ του αποδόθηκε ο ρόλος του ηγέτη και του καθοδηγητή της οργάνωσης.

Κατά του βουλεύματος άσκησε αίτηση ακύρωσης, η οποία απορρίφθηκε από το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Οι δηλώσεις της Ζωής για όσα έγιναν σήμερα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής (20/5/26)

noreply@blogger.com (nasosgr) — Thu, 21 May 2026 00:18:09 +0300

Με πρωτοβουλία της Πλεύσης Ελευθερίας και ανταπόκριση όλων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης είχαν προσδιοριστεί για σήμερα δύο συνεδριάσεις της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

Η πρώτη, στις 9πμ , με την ακρόαση του Διοικητή της ΕΥΠ, του κυρίου Δεμίρη και η δεύτερη, στη 1 η ώρα το μεσημέρι, με ακρόαση του κυρίου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, ο οποίος πάρα πολύ πρόσφατα επιχείρησε να θάψει για πολλοστή φορά την υπόθεση Μητσοτάκης Gate, την υπόθεση δηλαδή των υποκλοπών, την υπόθεση, το σκάνδαλο, το έγκλημα παρακολουθήσεων με κέντρο το Γραφείο του Πρωθυπουργού, με κέντρο το Μαξίμου και με συμμετοχή και παραγόντων που παραπέμπουν σε ξένα κράτη, δηλαδή με συμμετοχή που συνιστά πράξη κατασκοπίας.

Ενώ επρόκειτο να πραγματοποιηθούν δύο συνεδριάσεις, η δεύτερη συνεδρίαση, με μεθόδευση της Νέας Δημοκρατίας, κατ' εντολή του κ. Μητσοτάκη, ματαιώθηκε.

"Η ματαίωση της συνεδρίασης ακρόασης Τζαβέλλα, είναι όχι απλώς παράνομη αλλά και αξιόποινη, συνιστά αυτοτελή πράξη συσκότισης και συγκάλυψης εγκλημάτων, τα οποία έχουν να κάνουν με την ακραία διαπλοκή αλλά και με αδικήματα κατασκοπίας και βεβαίως η θέση της Πλεύσης Ελευθερίας είναι ότι η συνεδρίαση πρέπει να επαναπροσδιοριστεί, με ευθύνη του Προεδρείου, που είναι διακομματικό..."

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Κόλαφος το διαβιβαστικό της Κοβέσι στην δικογραφία για την άρση ασυλίας του Κώστα Kostas Karamanlis...!!!

noreply@blogger.com (nasosgr) — Wed, 20 May 2026 02:02:14 +0300

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Κοντογιώργης: Η Ελλάδα δεν είναι δημοκρατία, αλλά εκλόγιμη μοναρχία - «Η αναλγησία του ηγεμόνα»

noreply@blogger.com (nasosgr) — Wed, 20 May 2026 01:55:29 +0300

«Η αναλγησία του ηγεμόνα»
Πες τα Δάσκαλε! και σκέπασε με τον επιστημονικό λόγο σου τα γαβγίσματα των κομματόσκυλων!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ: (...) Λείπει σήμερα αυτό που λέγεται «επιστήμη». Δεν είναι μόνον ότι έχουν μια πολύ δυνατή ιδεολογία στο μυαλό τους, αλλά λείπει και η επιστήμη. 

Δεν υπάρχει κανείς που θα μας πει ότι αύριο θα έχουμε ένα άλλο αξιακό και ένα άλλο πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Όλοι μας λένε ότι αυτό που ζούμε είναι τελειωτικό και ότι έχουμε τελειώσει.

Δεν εξελίσσονται όμως έτσι οι κοινωνίες. 

Όπως δεν εξελίσσεται έτσι και ο κάθε άνθρωπος. Οι κοινωνίες, ιδίως οι ανθρωποκεντρικές κοινωνίες, έχουν κι αυτές μία βιολογία. Εξελίσσονται με συγκεκριμένο τρόπο. 

Διευρύνουν το πεδίο της ελευθερίας τους εκεί που βρίσκονται σε αδυναμία και που αποκτούν σταδιακά και τις εμπειρίες τους. 

Αν λοιπόν δεν θελήσουμε να δούμε το μέλλον με βάση τις προδιαγραφές αυτών που έχουν αλλάξει στις τελευταίες δεκαετίες, τότε, είναι βέβαιο ότι στο μεσοδιάστημα θα συναντήσουμε σοβαρότατες αμφισβητήσεις οι οποίες άλλωστε είναι παρούσες στο οικονομικό και πολιτικό σκηνικό των χωρών -ιδίως των χωρών της πρωτοπορίας- αλλά με πολύ πιο δυναμικούς όρους. Διότι κάθε εξέλιξη ξεκινάει μέσα από τον πόνο των ανθρώπων.

Όσο βλέπουν λοιπόν οι ηγεμόνες τους ανθρώπους/τις κοινωνίες να βρίσκονται σε πολιτική και κοινωνική αδυναμία, τόσο τις αντιμετωπίσουν με την αναλγησία του ηγεμόνα. . . .Γ. Κοντογιώργης : Από την «Εκλεγμένη Μοναρχία» στη Συμμετοχική Δημοκρατία των Πολιτών

Πράγμα που σημαίνει ότι προετοιμάζουν τη δική τους πτώση. 

Διότι, αν υπάρχει κάτι σε αυτήν την περίοδο που διανύουμε και που το έχουν αντιληφθεί και που υπάρχει ο μεγάλος τους φόβος, είναι μήπως οι κοινωνίες αξιώσουν να μπουν και εκείνες στο πολιτικο-οικονομικό σύστημα. 

Αυτό είναι και το διακύβευμα του μέλλοντος.

Για να αλλάξουν λοιπόν οι συσχετισμοί και για να πάψουν αυτά που συμβαίνουν σήμερα στον κόσμο, ένας τρόπος υπάρχει: αντί ο "ένας" να κατέχει το σύστημα και ο "άλλος" (δηλαδή οι κοινωνίες) να είναι στην ιδιωτία, να αξιώσουν οι κοινωνίες να γίνουν μέρος του πολιτικού και του οικονομικού συστήματος. 

Και, εν προκειμένω, μέσω του πολιτικού συστήματος θα γίνουν και μέρος του οικονομικού συστήματος. 

Έχουμε μία λογική διάταξη λοιπόν των πραγμάτων. 

Από την εκλόγιμη μοναρχία θα πάμε στην αντιπροσώπευση και στο βάθος στη δημοκρατία. Δεν είναι δημοκρατία αυτό που έχουμε.

Η πρώτη αρχή λοιπόν των κοινωνιών σήμερα, είναι να αποκομίσουν ακριβώς αυτό το συμπέρασμα. 

Ότι είναι βαθιά εξαπατημένες, ότι είναι θύματα μιας ιδεολογίας που τους διδάσκει ότι με το να επιλέγουν τον επόμενο μονάρχη ζουν σε δημοκρατία και ότι επειδή απολαμβάνουν την ατομική τους ελευθερία και κάποια δικαιώματα σημαίνει ότι έχει τελειώσει εδώ ο κόσμος της εξέλιξης. 
Λάθος! 
Αν αποκομίσουν το συμπέρασμα ότι ζουν πραγματικά στην εκλόγιμη μοναρχία και μάλιστα με όλα τα στοιχεία εκείνα της απολυταρχίας/της κληρονομικής μοναρχίας, τότε θα κάνουν άλλες σκέψεις και δεν θα πιστεύουν σε αυτό το οποίο τους λένε, ότι δηλαδή, αν αμφισβητηθεί η λεγόμενη “φιλελεύθερη δημοκρατία” τότε θα έρθει το αυταρχικό καθεστώς. 
Είναι λάθος! 

Το αυταρχικό καθεστώς είναι ετεροθαλές αδελφάκι και του υπαρκτού σοσιαλισμού και της φιλελεύθερης υποτιθέμενης δημοκρατίας, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εκλόγιμη μοναρχία.

Αυτό λοιπόν είναι το πρώτο βήμα το οποίο το βλέπουμε μέσα από την αντίδραση να διαμορφώνεται.

Οι αντισυμβατικές συμπεριφορές στο εκλογικό σώμα, αυτό που βλέπουμε δηλαδή να εκλέγουν διάφορους που οι άλλοι τους χαρακτηρίζουν ως ακροδεξιούς ή ως εάν είναι ναζιστές (ενώ είναι οι παλαιοί φιλελεύθεροι μέσα στο κράτος), δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία πράξη αντίδρασης απέναντι στις καθεστωτικές δυνάμεις οι οποίες έχουν συγκλείνει αριστερά και δεξιά στο να υπηρετήσουν τις Αγορές και, βεβαίως, τα οφέλη τα οποία αντλούν από την άσκηση της εξουσίας, δηλαδή την κατοχή του κράτους. (...)

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ακούστηκε στη Βουλή: " Άι σιχτίρ πια... " - Όλη η ομιλία του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης Κυριάκου Βελόπουλου στη Βουλή

noreply@blogger.com (nasosgr) — Wed, 20 May 2026 00:30:59 +0300

🔹 Ακούστηκε στη Βουλή: " Άι σιχτίρ πια... " 🔹 Άνω - κάτω η Βουλή: "Μην βογκάς ρ@ ..." 🔹Θα τρομάξετε! "Δείτε πόσα χρήματα έχουν οι πολιτικοί!" 🔹"Ανδρουλάκη, δεν ήταν «εκτοπισμός», ήταν Γενοκτονία"! 🔹Ακούστηκε στην Βουλή: " Άι σιχτίρ πια... " 🔹Κότες του Κολωνακίου οι πατριώτες! Διασυρμός της ΝΔ από τον Βελόπουλο 🔹Κλούβια αυγά τα νέα κόμματα με «άρωμα» Μητσοτάκη!

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η Βουλή δεν είναι τσιφλίκι κανενός: κρύβεστε πίσω από το μικρόφωνο, η δημοκρατία μικραίνει

noreply@blogger.com (nasosgr) — Wed, 20 May 2026 00:30:34 +0300

Η σημερινή σύγκρουση της Ζωής Κωνσταντοπούλου με το προεδρείο, στη συζήτηση για το νομοσχέδιο περί διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας, δεν ήταν ένα ακόμη επεισόδιο κοινοβουλευτικής έντασης.

Ήταν η ωμή εικόνα μιας Βουλής που κάθε τόσο θυμάται τον Κανονισμό όχι ως πλαίσιο δημοκρατικής λειτουργίας, αλλά ως εργαλείο φίμωσης. Το νομοσχέδιο αφορά την ενσωμάτωση των Οδηγιών 2023/2226 και 2025/872, με τροποποιήσεις στην Οδηγία 2011/16/ΕΕ για τη διοικητική συνεργασία στη φορολογία, ενώ η δημόσια διαβούλευση είχε ολοκληρωθεί στις 14 Απριλίου 2026.

Στη σχετική γνώμη της Ο.Κ.Ε. περιγράφονται ρυθμίσεις για αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών, φορολογικά δεδομένα, κρυπτοστοιχεία, πρόστιμα και λοιπές διατάξεις. Όμως η πολιτική ουσία της ημέρας δεν περιορίστηκε στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Μεταφέρθηκε στο ίδιο το ερώτημα: ποιος δικαιούται να μιλά, για πόσο, και με ποιους όρους μέσα στο Κοινοβούλιο; Η Κωνσταντοπούλου κατήγγειλε ότι ζήτησε να ανανεωθεί ο χρόνος της και βρέθηκε αντιμέτωπη με το προεδρείο, με τον Γιώργο Γεωργαντά στην έδρα.

Η φράση «το μικρόφωνο δεν σας κάνει περισσότερο άντρα» συμπύκνωσε την ένταση μιας αντιπαράθεσης που ξέφυγε από την τυπική διαδικαστική διαφωνία και άγγιξε τον πυρήνα της εξουσίας: όταν η έδρα διαχειρίζεται τον λόγο σαν πειθαρχικό μέσο, η κοινοβουλευτική διαδικασία καταντά σκηνικό επιβολής. Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η επίθεση προς τη Ντόρα Μπακογιάννη, με αφορμή παρεμβάσεις την ώρα που μιλούσε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας.

Η εικόνα είναι γνωστή και επαναλαμβανόμενη: διακοπές, ειρωνείες, φωνές από τα έδρανα, και στο τέλος μια επίκληση της «τάξης» από εκείνους που ανέχονται την αταξία όταν τους εξυπηρετεί. Αυτό δεν είναι αυστηρότητα. Είναι επιλεκτική πειθαρχία. Στο κέντρο της σύγκρουσης βρέθηκε και η ένσταση συνταγματικότητας. . . .Η Κωνσταντοπούλου παρουσίασε την ένσταση όχι ως τέχνασμα καθυστέρησης, αλλά ως θεσμικό εργαλείο της αντιπολίτευσης.

Και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο: σε μια σοβαρή κοινοβουλευτική δημοκρατία, η ένσταση αντισυνταγματικότητας δεν αντιμετωπίζεται ως ενοχλητικό εμπόδιο. Αντιμετωπίζεται ως δικλείδα ελέγχου.

Όταν η πλειοψηφία βαφτίζει κάθε ένσταση «πρόσχωμα», τότε δεν υπερασπίζεται την ταχύτητα της νομοθέτησης· υπονομεύει τον έλεγχο της εξουσίας. Η αναφορά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η φράση «αυτή τη δημοκρατία έχετε;» ανέβασαν ακόμη περισσότερο τους τόνους.

Όμως η ουσία παραμένει: η δημοκρατία δεν κρίνεται από τα πανηγυρικά λόγια, ούτε από τις επετειακές δηλώσεις.

Κρίνεται όταν ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης ζητά χρόνο, καταθέτει ένσταση, επιμένει σε διαδικαστικό δικαίωμα και η αίθουσα αποφασίζει αν θα τον ακούσει ή θα τον συνθλίψει με φωνές και κουδούνια. Στη συνέχεια, η παρέμβαση του Δημήτρη Καιρίδη κινήθηκε στην ακριβώς αντίθετη λογική.

Μίλησε για «ταλαιπωρία» των βουλευτών και κατηγόρησε την Κωνσταντοπούλου ότι βάζει συνεχώς προσχώματα και καταγγέλλει τα πάντα ως αντισυνταγματικά. Το επιχείρημα είναι πολιτικά βολικό, αλλά θεσμικά φτωχό.

Η ταλαιπωρία των βουλευτών δεν μπορεί να μπαίνει πάνω από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Η Βουλή δεν είναι γραφείο διεκπεραίωσης.

Δεν υπάρχει για να περνούν τα νομοσχέδια γρήγορα και αθόρυβα. Υπάρχει για να ελέγχει, να συγκρούεται, να φωτίζει και να εκθέτει. Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι όλα είναι «ψεύδη», ας απαντήσει επί της ουσίας. Αν θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, ας το αποδείξει με αντοχή στον έλεγχο, όχι με εκνευρισμό απέναντι σε κάθε ένσταση.

Γιατί κράτος δικαίου δεν σημαίνει «η πλειοψηφία αποφασίζει και οι υπόλοιποι σωπαίνουν».

Σημαίνει ότι ακόμη και η πλειοψηφία δεσμεύεται από κανόνες, Σύνταγμα και διαδικασίες. Το σημερινό επεισόδιο δείχνει κάτι βαθύτερο από μια προσωπική σύγκρουση. Δείχνει μια Βουλή που συχνά λειτουργεί σαν πεδίο αριθμητικής κυριαρχίας και όχι σαν χώρος δημοκρατικής λογοδοσίας.

Και όσο το προεδρείο εμφανίζεται να μετρά τον χρόνο της αντιπολίτευσης με το δευτερόλεπτο, αλλά να ανέχεται την πολιτική βαβούρα όταν προέρχεται από τα ισχυρά έδρανα, τόσο η εικόνα θα γίνεται πιο βαριά. Η κατάπτωση δεν βρίσκεται στη φωνή που διαμαρτύρεται. Βρίσκεται στην εξουσία που δεν αντέχει να ακούει.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Άγρια σύγκρουση Σαλμά με Γεωργιάδη στη Βουλή για τον διαγωνισμό των 145 εκατ. ευρώ

noreply@blogger.com (nasosgr) — Tue, 19 May 2026 23:37:46 +0300

Σφοδρή πολιτική σύγκρουση ξέσπασε στη Βουλή ανάμεσα στον ανεξάρτητο βουλευτή Μάριο Σαλμά και τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη με αφορμή τον διαγωνισμό του ΕΚΑΠΥ 1/23 για τη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων υγειονομικών μονάδων, συνολικής αξίας 145 εκατομμυρίων ευρώ. Ο Μάριος Σαλμάς κατηγόρησε την κυβέρνηση για «στημένο διαγωνισμό», κάνοντας λόγο για ενδείξεις καρτελοποίησης της αγοράς τύπου bid rigging και ζημία του Δημοσίου.

Υποστήριξε πως δεν υπήρξε πραγματικός ανταγωνισμός, σημειώνοντας ότι το Δημόσιο «δεν κέρδισε τίποτα» από τη διαδικασία. Παράλληλα, συνέδεσε ευθέως τη διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία με τις καταγγελίες που είχε κάνει από το 2024 για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό, επιμένοντας ότι είχε αναδείξει δημόσια πως «στήνεται ο διαγωνισμός». Η απάντηση του Άδωνι Γεωργιάδη ήταν ιδιαίτερα έντονη. Ο υπουργός Υγείας, αναφερόμενος και στην υπόθεση της Novartis, δήλωσε χαρακτηριστικά πως «δεν ανέχομαι μύγα στο σπαθί μου», αποκαλύπτοντας ότι έχει ήδη καταθέσει μήνυση και αγωγή κατά του ανεξάρτητου βουλευτή.

Στη συνέχεια υπερασπίστηκε πλήρως τη νομιμότητα του διαγωνισμού, επικαλούμενος αποφάσεις τόσο του Συμβουλίου της Επικρατείας όσο και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ο υπουργός κατηγόρησε τον Μάριο Σαλμά ότι λειτουργεί υπέρ συγκεκριμένης ιδιωτικής εταιρείας, λέγοντας σε υψηλούς τόνους:

«Αυτό το κάνατε για την ψυχή της μάνας σας δηλαδή ή για την εταιρεία που εκπροσωπείτε;».

Παράλληλα τόνισε πως σύμφωνα με την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου το Δημόσιο εξασφαλίζει όφελος 15%, υπογραμμίζοντας ότι το θέμα έχει ήδη κριθεί θεσμικά. Ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστήριξε ακόμη ότι ο ίδιος δεν σχεδίασε τον διαγωνισμό, λέγοντας πως «όλα αυτά έγιναν πριν από εμένα, εγώ ήρθα και υπέγραψα», ενώ κατηγόρησε τον πρώην βουλευτή της ΝΔ για συνεχή συκοφαντία.

«Γι’ αυτό σας διέγραψε ο Μητσοτάκης. Θα μπορούσατε να είχατε κάνει μια ολοκληρωμένη κοινοβουλευτική καριέρα», ανέφερε χαρακτηριστικά. Από την πλευρά του ο Μάριος Σαλμάς αντέδρασε έντονα, αφήνοντας αιχμές για επαφές του υπουργού με εταιρείες που συμμετείχαν στη διαδικασία, ρωτώντας ευθέως:

«Μήπως εσείς κύριε Γεωργιάδη κάνατε ραντεβού με αυτές τις εταιρείες;». Η αντιπαράθεση ολοκληρώθηκε με τον υπουργό Υγείας να απορρίπτει κατηγορηματικά όλες τις αιτιάσεις περί σκανδάλου, κάνοντας λόγο για «συνεχή ψεύδη» και για στοιχεία και τιμές που «δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα».

«Ο διαγωνισμός είναι νομιμότατος και όποιος θέλει μπορεί να ελέγξει ό,τι χρειάζεται», κατέληξε.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

«Κωνσταντοπούλου: “Λίγες οι μέρες που θα γελάτε”. Καταγγελίες για στημένη διαδικασία άρσης ασυλίας»

noreply@blogger.com (nasosgr) — Tue, 19 May 2026 23:27:55 +0300

Με σφοδρή επίθεση κατά του Γιώργου Φλωρίδη και της κυβερνητικής πλειοψηφίας ξεκίνησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου την τοποθέτησή της στη Βουλή, κατά τη συζήτηση για την άρση της ασυλίας της.

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας κατήγγειλε ότι έχει καταθέσει αίτηση αναβολής της διαδικασίας, υποστηρίζοντας πως δεν πληρούνται οι συνταγματικές και νόμιμες προϋποθέσεις για τη συνεδρίαση. Από την πρώτη στιγμή ανέβασε τους τόνους, απευθυνόμενη ευθέως προς την πλευρά της κυβέρνησης και λέγοντας χαρακτηριστικά πως «είναι λίγες οι μέρες που θα γελάτε».

Στο επίκεντρο της επίθεσής της βρέθηκε και ο προεδρεύων Γιώργος Γεωργαντάς, τον οποίο κατηγόρησε για τον τρόπο που διευθύνει τη συνεδρίαση. Η ίδια μίλησε για «άγρια συνεδρίαση», ενώ αναφέρθηκε και σε περιστατικό μέσα στην Επιτροπή, κάνοντας λόγο για σωματική απειλή από τον Υψηλάντη.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου υποστήριξε ότι η διαδικασία είναι κατασκευασμένη και πολιτικά στοχευμένη, κάνοντας λόγο για «συκοφαντία», «ψευτοδικογραφίες» και «μαγειρέματα» εις βάρος της ίδιας και της Πλεύσης Ελευθερίας. Παράλληλα, επιτέθηκε και σε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, αφήνοντας αιχμές ότι δεν μπορούν να συμμετέχουν αμερόληπτα στη διαδικασία.

Σύμφωνα με την ίδια, η μήνυση στην οποία βασίζεται η υπόθεση είναι άκυρη, ενώ η άρση ασυλίας της είναι «καταπτυστή». Η συνεδρίαση εξελίχθηκε σε σκληρή πολιτική αντιπαράθεση, με την Κωνσταντοπούλου να καταγγέλλει ευθέως την κυβέρνηση ότι επιχειρεί να πλήξει την ίδια και το κόμμα της.

Η αντιπαράθεση αναμένεται να προκαλέσει νέες πολιτικές αντιδράσεις, καθώς οι καταγγελίες της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας βάζουν στο στόχαστρο τόσο τη διαδικασία όσο και πρόσωπα της κυβερνητικής πλειοψηφίας. #πολιτική #βουλη #πλεύση_ελευθερίασ

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ποια Δημοκρατία, ποιο Σύνταγμα , ποια Βουλή, ποια διάκριση εξουσιών: Νικήτας Χιωτίνης

noreply@blogger.com (nasosgr) — Tue, 19 May 2026 23:23:22 +0300

Με τον ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής Νικήτα Χιωτίνη, προσπαθούμε να απαντήσουμε σ’ όλα αυτά τα ερωτήματα, με αφορμή τις δηλώσεις του πρωθυπουργού για «απαγόρευση» στους βουλευτές να γίνονται υπουργοί και για αναθεώρηση του Συντάγματος…

Όλα αυτά την ίδια ώρα που η χώρα κυβερνάται με τις αποφάσεις του ενός που στη σημερινή συγκυρία είναι ο ίδιος.

Κάπως έτσι, η χώρα τοποθετείται σε σοβαρότατες διεθνείς κρίσεις και τα τηλεφωνήματα στον ΟΠΕΚΕΠΕ για διευκολύνσεις είναι η κανονικότητα της χώρας…

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η βασική σύνταξη ΟΓΑ μετά την αύξηση - Εθνική Σύνταξη: Έτη ασφάλισης, ηλικία και ποσό το 2026 μετά την αύξηση

noreply@blogger.com (nasosgr) — Tue, 19 May 2026 11:32:03 +0300

Η βασική σύνταξη ΟΓΑ μετά την αύξηση: Πως διαμορφώνεται για το 2026 το ποσό της βασικής σύνταξης ΟΓΑ μετά την αύξηση των κύριων συντάξεων. Συγκεκριμένα μετά την αύξηση των συντάξεων το συνολικό ποσό όλων των κύριων συντάξεων του e-ΕΦΚΑ με έναρξη καταβολής έως και την 31η Δεκεμβρίου 2025 αυξάνεται από την 1.1.2026 κατά 2,4%

Βασική Σύνταξη ΟΓΑ

Η βασική σύνταξη του πρώην ΟΓΑ, η οποία μέχρι 31.12.2025 ανερχόταν σε 409,13 ευρώ, από 1.1.2026 αυξάνεται και ανέρχεται σε 418,94 ευρώ

Σύμφωνα με το άρθρο 19 του ν. 4997/2022 (Α’ 219) «Το ποσό της βασικής σύνταξης του πρώην Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων ορίζεται σε τριακόσια εξήντα (360) ευρώ και αυξάνεται από 1.1.2023 και εφεξής με βάση την παρ. 4 του άρθρου 14 του νόμου 4387/2016 (Α’ 85), περί του καθορισμού με κοινή υπουργική απόφαση του συνολικού ποσού της σύνταξης που αυξάνεται από την 1η.1.2023 κατ’ έτος.».

Με βάση τα ανωτέρω, η βασική σύνταξη του πρώην ΟΓΑ του νόμου 4169/1961, η οποία μέχρι 31.12.2025 ανερχόταν σε 409,13 ευρώ, από 1.1.2026 αυξάνεται και ανέρχεται σε 418,94 ευρώ.

Σημειώνεται ότι το άρθρο 12 του νόμου 2458/1997, συνεχίζει να ισχύει και τα ποσοστά απομείωσης της βασικής σύνταξης υπολογίζονται από 01.01.2026 επί του ανωτέρω νέου αυξημένου ποσού των 418,94 ευρώ . . .

Έτος	Ποσό βασικής σύνταξης (ευρώ)	Παρατηρήσεις
Έως 31/12/2024	399,54 €	Πριν τις νέες αυξήσεις
Από 1/1/2025	409,13 €	Αύξηση βάσει ετήσιας αναπροσαρμογής
Από 1/1/2026	418,94 €	Νέα αύξηση κύριων συντάξεων
Από 1/1/2026	–	Τα ποσοστά απομείωσης υπολογίζονται στο νέο ποσό

Σχετικά: Αναλυτικά οι αυξήσεις στις συντάξεις από το έτος 2026

Δημοσιεύτηκε στον Οδηγό του Πολίτη (https://www.odigostoupoliti.eu)

Εθνική Σύνταξη: Έτη ασφάλισης, ηλικία και ποσό το 2026 μετά την αύξηση. Πόσα έτη ασφάλισης χρειάζονται, όριο ηλικίας και ποσό μετά την αύξηση. Στα 446,86 ευρώ ανέρχεται το ποσό της εθνικής σύνταξης, από την 1 Ιανουαρίου 2026, λόγω της αύξησης 2,4%. Η Εθνική Σύνταξη καταβάλλεται από τον ΕΦΚΑ σε όλους, όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης εξ ιδίου δικαιώματος ή ανικανότητας ή κατά μεταβίβαση

Εθνική σύνταξη. Ποσό, ηλικία και έτη ασφάλισης. On-line εφαρμογή για την εθνική σύνταξη. Πόσα χρόνια ασφάλισης χρειάζονται

Η Εθνική Σύνταξη καταβάλλεται ακέραια εφόσον έχουν συμπληρωθεί τουλάχιστον 20 έτη ασφάλισης. Το ποσό της εθνικής σύνταξης βαίνει μειούμενο κατά 2% για κάθε έτος ασφάλισης που υπολείπεται των 20 ετών, εφόσον έχουν συμπληρωθεί τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης

Η αίτηση υποβάλλεται μετά την συμπλήρωση του εξηκοστού εβδόμου (67) έτους ηλικίας του δικαιούχου

Υπολογισμός Εθνικής Σύνταξης Γήρατος On-line από το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της ΓΣΕΕ

Η συμπλήρωση στοιχείων στα πεδία γίνεται με αποκλειστική ευθύνη του χρήστη

Ο υπολογισμός της Εθνικής Σύνταξης Γήρατος γίνεται σύμφωνα με τον νόμο 4387/2016

Συμπληρώστε τα παρακάτω στοιχεία στα πεδία της εφαρμογής και δείτε την εθνική σύνταξη που δικαιούσθε.

Ημερομηνία Εξόδου Στη Σύνταξη:
Ημερομηνία Γέννησης:
Ημέρες Ασφάλισης (ένσημα):
Συμπληρωμένα χρόνια διαμονής στη χώρα (από την ηλικία των 15 ετών):

Υπολογισμός Εθνικής Σύνταξης Γήρατος On-line

https://www.kepea.gr/calc-ethniki-syntaxi.php

Ο νόμος για την Εθνική Σύνταξη

Νόμος 4387/2016 – ΦΕΚ A 85 – 12.05.2016

Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας – Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού – συνταξιοδοτικού συστήματος – Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις.

Άρθρο 7

Εθνική Σύνταξη

1. Η Εθνική Σύνταξη καταβάλλεται από τον ΕΦΚΑ σε όλους, όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης εξ ιδίου δικαιώματος ή ανικανότητας ή κατά μεταβίβαση, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις.

2. Ειδικά, στις περιπτώσεις συνταξιοδότησης εξ ιδίου δικαιώματος, η Εθνική Σύνταξη καταβάλλεται στους δικαιούχους εφόσον διαμένουν μόνιμα και νόμιμα στην Ελλάδα για τουλάχιστον δεκαπέντε (15) έτη, μεταξύ του 15ου έτους ηλικίας και του έτους κατά το οποίο συμπληρώνουν το προβλεπόμενο όριο ηλικίας καταβολής της σύνταξης. Η μόνιμη διαμονή για τους πολίτες χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποδεικνύεται, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία για τη χορήγηση άδειας διαμονής σε αυτούς. Το ποσό της μειώνεται για τους συνταξιούχους λόγω γήρατος κατά 1/40 για κάθε χρόνο που υπολείπεται των σαράντα (40) ετών διαμονής στην Ελλάδα, μεταξύ του 15ου έτους της ηλικίας και του έτους κατά το οποίο συμπληρώνουν το προβλεπόμενο όριο ηλικίας καταβολής της σύνταξης. Η κατά τα ανωτέρω μείωση δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις συνταξιοδότησης με βάση τις διατάξεις του τετάρτου εδαφίου της περίπτωσης α ́ της παρ. 1 των άρθρων 1 και 26 του Π.δ. 169/2007 (Α 210), είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές, όπως ισχύουν κάθε φορά, καθώς και για όσα από τα πρόσωπα αυτά συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του Ν. 2084/1992 (Α 165).

Η αίτηση υποβάλλεται μετά την συμπλήρωση του εξηκοστού εβδόμου (67) έτους ηλικίας του δικαιούχου

Υπολογισμός Εθνικής Σύνταξης Γήρατος On-line από το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της ΓΣΕΕ

Η συμπλήρωση στοιχείων στα πεδία γίνεται με αποκλειστική ευθύνη του χρήστη

Ο υπολογισμός της Εθνικής Σύνταξης Γήρατος γίνεται σύμφωνα με τον νόμο 4387/2016

Συμπληρώστε τα παρακάτω στοιχεία στα πεδία της εφαρμογής και δείτε την εθνική σύνταξη που δικαιούσθε.

Ημερομηνία Εξόδου Στη Σύνταξη:
Ημερομηνία Γέννησης:
Ημέρες Ασφάλισης (ένσημα):
Συμπληρωμένα χρόνια διαμονής στη χώρα (από την ηλικία των 15 ετών):

Υπολογισμός Εθνικής Σύνταξης Γήρατος On-line

https://www.kepea.gr/calc-ethniki-syntaxi.php

Ο νόμος για την Εθνική Σύνταξη

Νόμος 4387/2016 – ΦΕΚ A 85 – 12.05.2016

Άρθρο 7

Εθνική Σύνταξη

Προσδιορισμός της διάρκειας μόνιμης διαμονής (κατοικίας) στην Ελλάδα για την εφαρμογή των διατάξεων της παρ. 2 του άρθρου 7 του Ν. 4387/2016

3. Το ποσό της εθνικής σύνταξης μειώνεται αναλογικά στις περιπτώσεις καταβολής μειωμένης σύνταξης εξ ιδίου δικαιώματος, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις.

Η κατά τα ανωτέρω μείωση της εθνικής σύνταξης, προκειμένου για τους ασφαλισμένους που λαμβάνουν μειωμένη σύνταξη εξ ιδίου δικαιώματος, ανέρχεται σε 1/200 για κάθε μήνα που υπολείπεται για τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας πλήρους συνταξιοδότησης.

4. Στους συνταξιούχους που λαμβάνουν μειωμένη σύνταξη λόγω ανικανότητας με ποσοστό ανικανότητας από 67% έως και 79,99% χορηγείται το 75% της εθνικής σύνταξης και με ποσοστό ανικανότητας από 50% έως και 66,99% χορηγείται το 50% αυτής. Στους συνταξιούχους που λαμβάνουν μειωμένη σύνταξη λόγω ανικανότητας με ποσοστό ανικανότητας έως 49,99% χορηγείται το 40% της εθνικής σύνταξης. Στους συνταξιούχους με ποσοστό ανικανότητας 80% και άνω χορηγείται το πλήρες ποσό της εθνικής σύνταξης. Οι προσαρμογές αυτές δεν έχουν εφαρμογή για όσους συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις που αναφέρονται στα πρόσωπα του τετάρτου εδαφίου της περίπτωσης α ́ της παρ. 1 των άρθρων 1 και 26 του Π.δ. 169/2007 (Α ́ 210), είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές, όπως ισχύουν κάθε φορά, καθώς και για όσα από τα πρόσωπα αυτά συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του Ν. 2084/1992 (Α ́ 165).

5. Σε περίπτωση σώρευσης συντάξεων χορηγείται μία εθνική σύνταξη. Στην περίπτωση συνταξιούχου ή δικαιούχου μιας πλήρους και μιας μειωμένης κύριας σύνταξης, το ποσό της χορηγούμενης εθνικής σύνταξης είναι πλήρες. Σε περίπτωση συνταξιούχου ή δικαιούχου δύο μειωμένων κύριων συντάξεων, καταβάλλεται το ποσοστό της εθνικής σύνταξης που αντιστοιχεί σε καθεμία από αυτές, εφόσον το άθροισμά τους είναι μικρότερο ή ίσο με το πλήρες ποσό της εθνικής σύνταξης.

6. Για την πρώτη εφαρμογή του νόμου αυτού η εθνική σύνταξη ορίζεται σε τριακόσια ογδόντα τέσσερα (384) ευρώ μηνιαίως και καταβάλλεται ακέραια εφόσον έχουν συμπληρωθεί τουλάχιστον 20 έτη ασφάλισης. Το ποσό της εθνικής σύνταξης βαίνει μειούμενο κατά 2% για κάθε έτος ασφάλισης που υπολείπεται των 20 ετών, εφόσον έχουν συμπληρωθεί τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης. Η εθνική σύνταξη αναπροσαρμόζεται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 3 του άρθρου 14 του παρόντος.

Με τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 1 του νόμου 4488/2017, η οποία υπάγεται στο Κεφάλαιο «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου», μετά το δεύτερο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 7 του Ν. 4387/2016 προστίθεται εδάφιο, στο οποίο ορίζεται ότι η προϋπόθεση της συμπλήρωσης δεκαπέντε (15) ετών ασφάλισης για την καταβολή της εθνικής σύνταξης δεν ισχύει για όσους ασφαλισμένους, σύμφωνα με τη συνταξιοδοτική νομοθεσία του Δημοσίου, θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης γήρατος με τη συμπλήρωση χρόνου ασφάλισης μικρότερου των δεκαπέντε (15) ετών.

Στην περίπτωση αυτή χορηγείται το ποσό εθνικής σύνταξης που αντιστοιχεί στα δεκαπέντε (15) έτη ασφάλισης (345,60€).

Εθνική σύνταξη. Εννοιολογικός προσδιορισμός. Όροι και προϋποθέσεις καταβολής από το ΕΦΚΑ

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ντοκουμέντο από την «απαγωγή» των ελικοπτέρων της ΕΛ.ΑΣ

noreply@blogger.com (nasosgr) — Tue, 19 May 2026 10:49:15 +0300

Γιατί η ιδιωτική εταιρεία η οποία είχε αναλάβει τη συντήρηση ελικοπτέρων της Ελληνικής Αστυνομίας αρνήθηκε να παραδώσει τα ελικόπτερα.
Συλλήψεις και παρέμβαση της Δικαιοσύνης.
Η επιβεβαίωση της έρευνας των Data Journalists για τις περιπέτειες που προκύπτουν από τις «ιδιωτικοποιήσεις» σε εναέρια μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Την 1η Σεπτεμβρίου οι Data Journalists είχαν δημοσιεύσει έρευνα με τίτλο «Γιατί έχουν εξαφανιστεί εδώ και μήνες τα ελικόπτερα της Αστυνομίας;». Στην έρευνα επισημαίνονταν τα μεγάλα προβλήματα που παρουσιάζονται από την επιλογή να δοθούν σε ιδιώτες οι συντηρήσεις εναέριων μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Έξι μήνες μετά, όσα δημοσιεύθηκαν σ΄ εκείνη τη έρευνα, επιβεβαιώθηκαν με τρόπο τραγελαφικό.

Στις 19 Μαρτίου 2026 η Ελληνική Αστυνομία αναγκάστηκε να κάνει με τη συνδρομή της Δικαιοσύνης, «επιχείρηση απελευθέρωσης» των ελικοπτέρων της, τα οποία βρίσκονταν για συντήρηση σε εγκαταστάσεις ιδιωτικής εταιρείας στην Πάχη Μεγάρων. Η φωτογραφία-ντοκουμέντο που δημοσιεύουν οι Data Journalists είναι από την επιχείρηση. . . .

Τι προηγήθηκε

Η ιδιωτική εταιρεία η οποία είχε αναλάβει τη συντήρηση ελικοπτέρων της Ελληνικής Αστυνομίας, αρνείτο να υπογράψει την ανανέωση της μονομερούς επέκτασης της σύμβασης και η Υπηρεσία Υποστήριξης του ΝΑΤΟ (NSPA) που εμπλέκεται στη συμφωνία, ενημέρωσε το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως και τις ηγεσίες της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, η οποία επίσης συντηρεί ελικόπτερα στη συγκεκριμένη εταιρεία.

Η NSPA πρότεινε με επιστολή της έναν “οδικό ” χάρτη για την διέξοδο και την επαναφορά των ελικοπτέρων σε ενέργεια. Ενημέρωσε, ότι εάν δεν υπήρχε ανταπόκριση θετική ή αρνητική στην πρότασή της, θα τελείωνε τη συνεργασία-πλαίσιο με την ιδιωτική εταιρεία στις 7 Νοεμβρίου 2025.

Αποτέλεσμα αυτών είναι ο πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας με επιστολή του να ζητά από την NSPA καταρχάς τη διακοπή της συμφωνίας-πλαίσιο και κατά δεύτερον την εντολή για διενέργεια νέου διαγωνισμού για την τεχνική συντήρηση των ελικοπτέρων της ΕΛ.ΑΣ.

Ταυτόχρονα, ο πολιτικός προϊστάμενος της πυροσβεστικής, μετά την 7η Νοεμβρίου, απέστειλε επιστολή στην NSPA με την οποία ζητούσε την διενέργεια διαγωνισμού για την τεχνική συντήρηση των ελικοπτέρων του πυροσβεστικού Σώματος.

Η NSPA απάντησε σε αμφότερους ότι θα ξεκινήσει διεργασίες για την διενέργεια ξεχωριστών διαγωνισμών οι οποίοι θα τελεσφορήσουν στο τέλος του 2027.

Η ΕΛ.ΑΣ ζήτησε την παράδοση των ιπτάμενων μέσων της, κάτι που δεν έκανε η πυροσβεστική, καθώς είχε ξεκινήσει τη διαδικασία για την απευθείας ανάθεση με τον Ν. Άρθρο 32 για την εκ νέου ανάθεση στην ίδια εταιρεία, με κοστολόγιο 1.900.000 ευρώ για το διάστημα από τον Μάρτιο του 2026 και για 18 μήνες. Το παράδοξο στην περίπτωση της πυροσβεστικής είναι ότι ενώ η ιδιωτική εταιρεία δεν υπογράφει την επέκταση του υπάρχοντος συμβολαίου με την NSPA την 1/6/2025, για την τεχνική συντήρηση των ελικοπτέρων της θέτοντας αναπροσαρμογή του κοστολογίου, παρόλα αυτά συντηρεί χωρίς ενεργό συγκεκριμένο συμβόλαιο τα ελικόπτερα του πυροσβεστικού Σώματος από την 1/6/2025 έως τον Μάρτιο του 2026, όπου το Πυροσβεστικό Σώμα αναθέτει στην ίδια εταιρεία την τεχνική συντήρηση έως το τέλος του 2027. Το κοστολόγιο άγνωστο…

Η NSPA με επιστολή της στην εταιρεία την ενημερώνει ότι έχει καταγγέλλει από την 7η Νοεμβρίου 2025 την μεταξύ τους συμφωνία πλαίσιο, και της ζητά την απόδοση των ιπταμένων μέσων της Ελληνικής Αστυνομίας στους ιδιοκτήτες τους έως την 2 Μαρτίου 2026.

Η Ελληνική Αστυνομία, αφού ενημέρωσε με επιστολή τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, ότι θα προσέλθει για παραλαβή των ελικοπτέρων στις 2 Μαρτίου 2026, έλαβε απαντητική επιστολή με την οποία ζητούσε 10 ημέρες διορία ώστε να είναι έτοιμα τα ελικόπτερα για παράδοση.

Η Ελληνική Αστυνομία με επιστολή της απαντά ότι παρότι δεν προκύπτει από καμιά συμβατική υποχρέωση η 10ήμερη παράταση που ζητά η εταιρεία, την αποδέχεται και δίνει 14 ήμερη παράταση ορίζοντας την 16η Μαρτίου ως ημέρα παράδοσης των ιπταμένων μέσων.

Την 16η Μαρτίου 2026, κλιμάκιο με την επιτροπή παράδοσης, παραλαβής μεταβαίνει στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο αεροδρόμιο Πάχης Μεγάρων, αλλά εκεί αντιμετωπίζει την άρνηση παράδοσης των ελικοπτέρων. Η εταιρεία υποστήριξε ότι η επιτροπή της ΕΛ.ΑΣ δεν είχε νομιμοποίηση από την NSPA καθώς δεν αναφέρονται τα ονόματα της επιτροπής στην επιστολή που έχει λάβει για την παράδοση των ιπτάμενων μέσων. Η επιτροπή αποχωρεί από τις εγκαταστάσεις της εταιρείας άπρακτη.

Την επόμενη 17 Μαρτίου 2026 η NSPA αποστέλλει επιστολή στην εταιρεία που αναφέρει τα ονόματα της επιτροπής που θα παραλάβουν τα ιπτάμενα μέσα.

Την 17η Μαρτίου η Ελληνική Αστυνομία αποστέλλει επιστολή που ενημερώνει ότι την 18η Μαρτίου η επιτροπή θα προσέλθει στις εγκαταστάσεις της εταιρείας για να προχωρήσει η διαδικασία παράδοσης-παραλαβής των ιπτάμενων μέσων.

Την 18η Μαρτίου η επιτροπή μεταβαίνει στις εγκαταστάσεις της στο αεροδρόμιο Πάχης Μεγάρων όπου υπάλληλος ενημερώνει ότι δεν θα γίνει η διαδικασία επειδή ο ιδιοκτήτης της εταιρείας είναι απών για δικαστική του υπόθεση.

Κατόπιν όλων αυτών και αφού έχει ενημερωθεί η ηγεσία της Αστυνομίας, ο Αρχηγός της Αστυνομίας πήγε στον προϊστάμενο Εισαγγελέα στο Πρωτοδικείο Αθηνών, όπου και υπέβαλε ενημερωτικό σημείωμα για τα γεγονότα. Ο εισαγγελέας διέταξε την διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας για υπεξαίρεση με βάση το άρθρο 375 π.κ. και εισαγγελικός λειτουργός πήγε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας για έρευνα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας συνελήφθη ο ιδιοκτήτης της εταιρείας και οδηγήθηκε με τη διαδικασία του αυτόφωρου στον εισαγγελέα. Την επομένη αφέθηκε ελεύθερος ως άτομο γνωστής διαμονής. Στο μεταξύ στην Πάχη γίνονταν… η «απελευθέρωση των ελικοπτέρων» της ΕΛ.ΑΣ.

Η υπόθεση έχει πάρει τον δρόμο της για τη Δικαιοσύνη, όμως τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά κι έχουν να κάνουν με τις επιλογές που γίνονται σε κρίσιμους και ευαίσθητους τομείς του κράτους, όπως είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.

Επειδή η είσοδος ιδιωτών στις Ένοπλες Δυνάμεις επεκτείνεται ταχύτατα, ποιος μπορεί να φανταστεί τι θα γίνει αν σε μια περίοδο κρίσης, εναέρια μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκονται «εγκλωβισμένα» και χωρίς να έχουν ολοκληρώσει τις συντηρήσεις τους, σε ιδιωτικές εγκαταστάσεις; Ποιος θα ζητήσει ευθύνες από ποιον και ποιος μπορεί να πιέσει ιδιώτες να δουλέψουν εκτός ωραρίων και ορίων για να έχουν έτοιμα προς χρήση τα εναέρια μέσα τους οι Ένοπλες Δυνάμεις; Τα παραπάνω δεν αποτελούν θεωρίες αλλά έχουν συμβεί στο παρελθόν, σε εποχές που οι ιδιώτες δεν είχαν διεισδύσει τόσο βαθιά στο κράτος. Στην κρίση των Ιμίων, για παράδειγμα, το ΠΝ έτρεχε να ζητήσει από ιδιωτική εταιρεία με έδρα τη Θράκη, να ανοίξει μέσα στην νύχτα τις εγκαταστάσεις της, προκειμένου να παραδοθούν υλικά απαραίτητα για τις τορπίλες υποβρυχίων. Οι ιδιώτες ήταν απολύτως συνεργάσιμοι τότε, αλλά ουδείς μπορεί να εγγυηθεί για το τι θα συμβεί με άλλους ιδιώτες στο μέλλον.

Το πρόβλημα της ιδιωτικοποίησης στη τεχνική συντήρηση μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων έχει ακόμη μία πολύ σοβαρή διάσταση. Οι ιδιωτικές εταιρείες που θέλουν να μπουν στον χώρο, αναζητούν το εξειδικευμένο προσωπικό τους εντός των Ενόπλων Δυνάμεων. Για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί είναι έμπειρο και ικανό, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τα ιπτάμενα μέσα και δεύτερον γιατί είναι πολύ πιο φθηνό, από το προσωπικό του ιδιωτικού τομέα. Αποτέλεσμα η «αιμορραγία» έμπειρου και πολύτιμου τεχνικού προσωπικού από τις Ένοπλες Δυνάμεις να είναι ακατάσχετη.

Μετέωρο παραμένει το ερώτημα πώς ένας πολίτης-εταιρία που δεν παραδίδει τα ιπτάμενα μέσα της Αστυνομίας, λαμβάνει με απευθείας ανάθεση την τεχνική συντήρηση των ιπταμένων μέσων της πυροσβεστικής. Πώς αυτός ο φορέας μετά από όλα αυτά θεωρείται αξιόπιστος να παρέχει υπηρεσίες σε σώματα ασφαλείας, ένοπλες δυνάμεις και την NSPA;

Tags: ΕΛ.ΑΣ Πάρις Καρβουνόπουλος

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Γιατί έχουν εξαφανιστεί εδώ και μήνες τα ελικόπτερα της Αστυνομίας

noreply@blogger.com (nasosgr) — Tue, 19 May 2026 10:43:50 +0300

Oι Data Journalists αποκαλύπτουν όλο το παρασκήνιο της σύμβαση τεχνικής υποστήριξης με ιδιώτη εργολάβο που έχει λήξει και την επιμονή «κύκλων» του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για συνέχιση της συνεργασίας παρά τα αξεπέραστα προβλήματα

by DATA JOURNALISTS

1 Σεπτεμβρίου, 2025

in Έρευνες

A A

Τι συμβαίνει με τη συντήρηση των πτητικών μέσων της ΕΛ.ΑΣ.
Πρόβλημα και με ελικόπτερα της Πυροσβεστικής.

Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Η επιλογή της εκχώρησης τεχνικών συντηρήσεων ιπτάμενων μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας σε εταιρείες του ιδιωτικού τομέα, αποδεικνύεται όλο και συχνότερα προβληματική. Επιβεβαιώνοντας όσους επιμένουν ότι μια χώρα όπως η Ελλάδα, με τις επιχειρησιακές ανάγκες που έχει, δεν μπορεί να μην διαθέτει αξιόπιστες κρατικές δομές για τη συντήρηση αυτών των ιπτάμενων μέσων. Ή εναλλακτικά, να διασφαλίζει ότι οι ιδιώτες που θα αναλαμβάνουν τέτοιες εργασίες θα τις φέρουν εις πέρας σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα.

Προβλήματα κακής ή υπέρμετρα χρονοβόρας και ταυτόχρονα ακριβής συντήρησης, έχουν αναφερθεί για ιπτάμενα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων. Τώρα παρατηρούνται και για τα ελικόπτερα της Ελληνικής Αστυνομίας, τα οποία αν δεν το έχετε παρατηρήσει, έχουν σταματήσει να πετούν στους ουρανούς της χώρας. Γιατί; Η υπόθεση έχει ενδιαφέρον και οι Data Journalists, αποκαλύπτουν όλο το παρασκήνιο. Η σύμβαση τεχνικής υποστήριξης με ιδιώτη εργολάβο έχει λήξει και παρά το γεγονός ότι η συνεργασία μαζί του ήταν προβληματική, κάποιοι επιμένουν στη συνέχιση της.

Τα ελικόπτερα της ΕΛ.ΑΣ εδώ και τουλάχιστον δύο μήνες, δεν πετούν, διότι δεν έχουν γίνει συγκεκριμένες εργασίες τεχνικής υποστήριξης και αυτό προκαλεί σοβαρά προβλήματα σε μία σειρά επιχειρήσεών της, όπως για παράδειγμα ο από αέρος έλεγχος για χασισοκαλλιέργειες στην ελληνική επικράτεια καθώς και η συνδρομή στις δράσεις του Πυροσβεστικού Σώματος. . . .

Η ιστορία αρχίζει το 2009, όταν η Ολυμπιακή Αεροπλοΐα, που είχε την ευθύνη τεχνικής υποστήριξης των ελικοπτέρων της Ελληνικής Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος, κλείνει. Αναζητήθηκαν νέοι ανάδοχοι, πλην όμως οι σχετικοί διαγωνισμοί μέσω εθνικής νομοθεσίας, λόγω διαδικαστικών και δικαστικών εμπλοκών, καθυστέρησαν επί μακρόν με αποτέλεσμα την υπηρεσιακή δυσλειτουργία και την καθήλωση των ελικοπτέρων Αστυνομίας και Πυροσβεστικής.

Το 2011 η Ελληνική Αστυνομία, προς επίλυση των ζητημάτων που ανέκυψαν σχετικά με την τεχνική υποστήριξη των ελικοπτέρων της, αναζήτησε υποστήριξη από το Διεθνή Οργανισμό NATO και την Υπηρεσία NAMSA, καθώς στο συνολικό έργο του οργανισμού, λειτουργεί Κοινοπραξία Υποστήριξης Ελικοπτέρων (Helicopter Weapon System Partnership), στην οποία η χώρα μας είναι μέλος.

Το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, έστειλε αίτημα προς τη NAMSA, η οποία αποδέχθηκε την πρόταση .Η συνεργασία ξεκινά και εξελίσσεται στο πλαίσιο της οποίας το NATO και η υπηρεσία του NSPA, μετά τη διενέργεια διεθνούς διαγωνισμού, έχει συνάψει σύμβαση για την παροχή υπηρεσιών τεχνικής υποστήριξης, με την εταιρία Aeroservices SA. Η εταιρεία αυτή παραμένει μοναδικός πάροχος των υπηρεσιών από την έναρξη υπαγωγής στις ειδικές διαδικασίες του NATO/NSPA.

Η συνεργασία ήταν σχετικά απρόσκοπτη και λειτουργική, προς όφελος της ΕΛ.ΑΣ, τα πρώτα χρόνια. Προβλήματα αρχίζουν να δημιουργούνται στις αρχές του 2020, όταν η NSPA ενημέρωσε την ΕΛ.ΑΣ ότι, η ανάδοχος εταιρεία δεν προσκόμισε πιστοποιητικό εξουσιοδοτημένου κέντρου συντήρησης (OEM Authorized Maintenance Certification), το οποίο αποτελούσε υποχρεωτικό στοιχείο της τεχνικής προδιαγραφής του έργου και παρέχεται από τον κατασκευαστή των ελικοπτέρων (Airbus), συνεπώς ήταν υποχρεωμένη να προκηρύξει νέο διαγωνισμό για την παροχή των υπηρεσιών. Τον Φεβρουάριο του 2020 με υπουργική απόφαση, ανατέθηκε στο NATO η διενέργεια νέου διαγωνισμού για το χρονικό διάστημα από 01-06-2020 έως την 31-05-2022, με δικαίωμα προαίρεσης για δύο έτη, δηλαδή μέχρι την 31-05-2024. Καθώς τα χρονικά περιθώρια για τη διενέργεια διαγωνισμού ήταν μικρά μέχρι την 31-05-2020 και δεν ήταν δυνατή η έγκαιρη ολοκλήρωση της διαδικασίας, ασκήθηκε το δικαίωμα προαίρεσης της προηγούμενης Υπουργικής απόφασης από την 01-06-2020 μέχρι την 31-05-2021 με τον ίδιο ανάδοχο.

Στο πλαίσιο του διεθνούς διαγωνισμού που διενήργησε το NATO, προκειμένου για τη διαμόρφωση ικανής γνώμης των υποψηφίων για την τεχνική κατάσταση των ελικοπτέρων της Υπηρεσίας, ζητήθηκε από τον ανάδοχο να παράσχει στοιχεία που αποτυπώνουν την τεχνική κατάσταση των ελικοπτέρων μέσω των Μητρώων τους. Ο ανάδοχος απέστειλε στην NSPA σχετικά δεδομένα, πλην όμως απαίτησε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα κατέστησε μη αξιοποιήσιμα, καθυστερώντας την ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας και οδηγώντας την NSPA προς αποφυγή καθήλωσης των ελικοπτέρων, σε περαιτέρω άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης για ένα ακόμη έτος μέχρι την 31-05-2022. Τα απαιτούμενα στοιχεία εν τέλει αποκτήθηκαν μέσω ψηφιοποίησης από ειδική επιτροπή που συνεστήθει σε συνεργασία με στελέχη της NSPA.

Στο νέο διαγωνισμό που διενήργησε η NSPA το 2022, η εταιρεία Aeroservices SA επελέγη ξανά ως ανάδοχος, καθώς παρουσίασε τη χαμηλότερη τιμή μεταξύ των υποψηφίων, προσφέροντας ετήσιο πάγιο τέλος ύψους 25% της αντίστοιχης προηγούμενης σύμβασης. Έτσι υπογράφτηκε η τρέχουσα σύμβαση παροχής υποστήριξης των ελικοπτέρων της ΕΛ.ΑΣ. και της Πυροσβεστικής σε ένα ενιαίο πλαίσιο.

Με την έναρξη παροχής των συμβατικών υποχρεώσεων, αναφορικά με την αποκατάσταση βλαβών και μη προγραμματισμένων συντηρήσεων, ακολουθήθηκε το νέο σχήμα που είχε περιγραφεί σε επίπεδο τεχνικής προδιαγραφής, σύμφωνα με το οποίο ο ανάδοχος θα χρέωνε για τις ανωτέρω δραστηριότητες ανάλογα με την ωριαία απασχόληση του εξειδικευμένου τεχνικού του προσωπικού.

Όμως εδώ αρχίζουν τα προβλήματα και οι παρατηρήσεις της ΕΛ.ΑΣ, οι οποίες συνοψίζονται στα εξής:

–Κατά την εκτέλεση της πρώτης μη προγραμματισμένης εργασίας, απαίτησε δυσανάλογη απασχόληση εργατοωρών για την αποκατάσταση συνήθους βλάβης σε ελικόπτερο της Αστυνομίας. Μέρος της βλάβης αυτής είχε αποκατασταθεί προγενέστερα και ζητήθηκε από την ΕΛ.ΑΣ η χρήση όρων εγγύησης. Οι εργασίες αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν με αναθεωρημένη εκτίμηση την 19/09/2022, με απαίτηση εκ νέου μεγαλύτερου από το λογικό κόστος εργατοωρών απασχόλησης.

-Την 23/06/2022, απαίτησε πληροφορίες σχετικά με τη επιχειρησιακή χρήση των ελικοπτέρων της Αστυνομίας και καθήλωσε δύο ελικόπτερα, επικαλούμενος παράβαση επί των όρων της σύμβασης. Στο πλαίσιο εκπαίδευσης, η ΕΛ.ΑΣ είχε πραγματοποιήσει εκπαιδευτικές πτήσεις με εκπαιδευόμενο χειριστή. Ο ανάδοχος θεώρησε ότι έπρεπε να ενημερωθεί για το ειδικό αντικείμενο των πτήσεων και κατηγόρησε ότι προέκυψε βλάβη η οποία αποκρύφθηκε. Απέστειλε επιστολή στην Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (Α.Π.Α) και καθήλωσε δύο ελικόπτερα μέχρις ότου η Α.Π.Α. θα ολοκλήρωνε ζητούμενο έλεγχο. Η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας, μετά από έλεγχο απέρριψε τις σχετικές αιτιάσεις. Η εταιρεία ενημερώθηκε από την ΕΛ.ΑΣ και της ζητήθηκε να ενεργήσει άμεσα, αλλά η καθήλωση των ελικοπτέρων συνεχίστηκε. Η Α.Π.Α., μετά από πραγματοποίηση κοινής σύσκεψη, κοινοποίησε στον ανάδοχο νέα απόφαση της, καλώντας τον να επαναφέρει τα ελικόπτερα της Υπηρεσίας. Η εταιρεία δεν ενήργησε αρμοδίως και η NSPA έστειλε νέα επιστολή στην Α.Π.Α. την 20/07/2022 ζητώντας ενέργειες. Η Α.Π.Α. απέστειλε νέα εντολή την 22/07/2022, καλώντας την εταιρεία να αποκαταστήσει την πλοϊμότητα των ελικοπτέρων. Η εταιρεία απάντησε, επικαλούμενη αδυναμία ενημέρωσης «λόγω ασθένειας», αρνούμενη ότι καθήλωσε τα ελικόπτερα.

Η αξιοπλοΐα του ενός ελικοπτέρου αποκαταστάθηκε την 28/07/2022, ενώ το δεύτερο ελικόπτερο παρέμεινε μη επιχειρησιακά αξιοποιήσιμο, καθώς πλέον προέκυψαν πρόσθετες προγραμματισμένες χρονικές εργασίες. Και δεν ήταν μόνο αυτά τα προβλήματα, υπήρχαν και σοβαρότερα.

Σύμφωνα με τη σύμβαση, καθώς και τη συνήθη πρακτική η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να αποδέχεται το τεχνικό προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ, προκειμένου αυτό να συμμετέχει στην εκτέλεση τεχνικών εργασιών για εξοικονόμηση πόρων, απόκτηση εμπειρίας, διατήρηση σε ισχύ των κατεχόμενων πιστοποιήσεων και συνολικά διατήρηση αυτοπρόσωπης αντίληψης των δραστηριοτήτων. Από την πρώτη στιγμή η εταιρεία αρνήθηκε τη συμμετοχή έξι τεχνικών που κατείχαν μόνο βασικό πτυχίο, επιτρέποντας μόνο τη συμμετοχή δύο τεχνικών που ήταν κάτοχοι επιπλέον πιστοποίησης επί τύπου ελικοπτέρου και είχαν επιπλέον πιστοποιηθεί αρμοδίως από την εταιρία.

Η σύμβαση προβλέπει την παροχή από τον ανάδοχο προτάσεων, σχετικά με εκπαίδευση των χειριστών και των τεχνικών, εντός διαστήματος δύο μηνών μετά από σχετικό αίτημα. Η ΕΛ.ΑΣ, για την κάλυψη των άμεσων αναγκών εκπαιδεύσεων χειριστών, καθώς και για τις πρόσθετες ανάγκες πιστοποίησης των τεχνικών, απέστειλε την 12/08/2022 το αίτημά της στην NSPA. Σε κοινή σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την 24/05/2023, η εταιρεία δεσμεύτηκε ότι θα υποβάλει τις προτάσεις της μέχρι το τέλος του Ιουνίου, πλην όμως ζήτησε να της δικαιολογείται αποζημίωση για την παροχή αυτή, γεγονός που δεν προβλέπεται συμβατικά. Τελικά με μεσολάβηση της NSPA έγινε πρόταση να αποζημιώνεται η εταιρεία με κοστολόγηση ωριαίας απασχόλησης, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό από τον ανάδοχο.

Πρόβλημα και με τα ανταλλακτικά

Προβλήματα υπήρξαν και με τα ανταλλακτικά. Στη σύμβαση προβλεπόταν η ειδικότερη υποστήριξη διαχείρισης «τέλους ζωής» (Obsolescence Analysis), σύμφωνα με την οποία, ο ανάδοχος θα έπρεπε να παρουσιάσει ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης. Αντί αυτού παρουσιάστηκε μια σύντομη λίστα με κάποια ανταλλακτικά. Κάθε άλλο αίτημα προς την εταιρεία για πληρέστερη κάλυψη αγνοήθηκε. Η απουσία αυτή οδήγησε και συνεχίζει να οδηγεί σε μη προβλεπόμενες καθυστερήσεις στην εκτέλεση των εργασιών, οι οποίες προκαλούν σοβαρή επιχειρησιακή δυσλειτουργία, αλλά ταυτόχρονα θεωρούνται αποδεκτές συμβατικά, λόγω κάθε αυτής της μη εύρεσης ανταλλακτικών μερών.

Για όλα αυτά ενημερώθηκε λεπτομερώς το αρμόδιο Γραφείο Ελλήνων Συνδέσμων NSPA και αποφασίστηκε να κληθεί η εταιρεία για εξηγήσεις στην έδρα του Οργανισμού, καθώς επίσης και να προετοιμάσει η NSPA νέο διαγωνισμό με αυστηρότερα κριτήρια επιλογής αναδόχου. Ο επικεφαλής του Γραφείου Ελλήνων Συνδέσμων, κινητοποιήθηκε περαιτέρω και ανέδειξε το θέμα σε υψηλότερο επίπεδο ιεραρχίας του Οργανισμού, όπου όπως ενημέρωσε με την από 18/09/2023 επιστολή του, υπήρξε καθολική αποδοχή και επιβεβαίωση της θέσης της Αστυνομίας και ότι θα πρέπει να εξεταστεί από τον Οργανισμό ακόμη και ο πρόωρος τερματισμός της σύμβασης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του αναδόχου με τις συμβατικές του υποχρεώσεις .

To οξύμωρο είναι ότι τελικά παρότι η Αστυνομία αλλά και η Πυροσβεστική δια μέσου της NSPA έχουν στείλει στην Aeroservices S.A. έγγραφο για την επέκταση της συμφωνίας βάσει της προαίρεσης του υπάρχοντος διαγωνισμού για τα έτη 2022 έως 2025 για ένα έτος ακόμη, με τις ιδίες υπάρχουσες ποιοτικές και οικονομικές προδιαγραφές, η εταιρεία ΔΕΝ υπογράφει την δεσμευτική επέκταση του συμβολαίου και αιτείται με έγγραφό της την αναδιαπραγμάτευση των οικονομικών όρων.

Αποτέλεσμα, είναι η Αστυνομία εφαρμόζοντας εντολή της NSPA να μην δραστηριοποιείται καθώς ΔΕΝ υφίσταται ενεργό συμβόλαιο τεχνικής υποστήριξης των ελικοπτέρων της και η Πυροσβεστική να δραστηριοποιείται μετά από «δωρεάν» άτυπη τεχνική υποστήριξη που δεν την καλύπτει νομικά απέναντι στις υποχρεώσεις της στην Α.Π.Α. από την Aeroservices SA.

Παράλληλα μετά από ένα μήνα απραξίας των ιπτάμενων μέσων της Αστυνομίας, κατατίθεται πρόταση από πιστοποιημένο συνεργάτη της NSPA που είχε συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2022-2025 και για οικονομικούς λόγους δεν κατοχυρώθηκε σε αυτόν ο διαγωνισμός, όπου αναφέρει ότι δύναται στις οικονομικές παραμέτρους που είχε κατοχυρωθεί ο προηγούμενος διαγωνισμός να αναλάβει την τεχνική υποστήριξη για το χρονικό διάστημα έως ότου πραγματοποιηθεί ο νέος διαγωνισμός που θα πρέπει να πραγματοποιηθεί, αφού η εταιρεία Airservices S.A. δεν υπογράφει την επέκταση του υπάρχοντος συμβολαίου και ζητά νέους οικονομικούς όρους.

Για όλα αυτά είναι ενήμερη η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά και του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Οι εισηγήσεις που έχουν γίνει προφανώς δεν συνηγορούν υπέρ της συνέχισης της συνεργασίας. Περιέργως όμως, από «κύκλους» του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, προωθείται η επιλογή της επέκτασης συνεργασίας με τον σημερινό ανάδοχο που ζητά νέους οικονομικούς όρους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πρέπει οπωσδήποτε να παρθεί μια απόφαση που να δίνει άμεση λύση στο πρόβλημα και να αρχίσουν να ξανά πετάνε νόμιμα τα ιπτάμενα μέσα Αστυνομίας και Πυροσβεστικής.

Tags: ΕΛ.ΑΣ Πάρις Καρβουνόπουλος

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Προτεραιότητα: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει την στήριξη για τον Akyla στην Eurovision! - Τα εθνικά θέματα μάλλον είναι για τα δευτερεύοντα στην Ατζέντα

noreply@blogger.com (nasosgr) — Tue, 19 May 2026 09:30:13 +0300

Eurovision 2026: Έτοιμος να ξεσηκώσει το Stadthalle ο Akylas

Σύνταξη:Συντακτική ομάδα ertnews.gr

Η "χιουμοριστική" αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη στήριξη του Akyla έγινε το Σάββατο 16 Μαΐου 2026, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο 16ο Τακτικό Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. [1]

Το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον Ακύλα στο 16ο συνέδριο της ΝΔ

Λίγες ώρες πριν από τη διεξαγωγή του μεγάλου τελικού της [Eurovision 2026 στη Βιέννη], ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε το βήμα του συνεδρίου για να σχολιάσει με χιούμορ την ελληνική συμμετοχή: [1, 2, 3]

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει την στήριξη για τον Akyla στην Eurovision!

Τα Highlights της Αναφοράς Μητσοτάκη

Η «επιστράτευση» του Μάνφρεντ Βέμπερ: Ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε προσωπικά στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), Μάνφρεντ Βέμπερ, ευχαριστώντας τον προκαταβολικά για την «υπόσχεση» ότι τα αδελφά κόμματα της Ευρώπης θα κάνουν ό,τι μπορούν για να στηρίξουν την προσπάθεια του Ακύλα.
Η «πάσα» στον Νίκο Χριστοδουλίδη: Στρεφόμενος και προς τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ζήτησε χαριτολογώντας το παραδοσιακό «12άρι» της Κύπρου προς την Ελλάδα, λέγοντας χαρακτηριστικά τη λέξη «Ferto», που είναι ο τίτλος του ελληνικού τραγουδιού. [1, 2, 3, 4]

Το Αποτέλεσμα του Διαγωνισμού :

1.Βουλγαρία – 516

2.Ισραήλ – 343

3.Ρουμανία – 296

4.Αυστραλία – 287

5.Ιταλία – 281

6.Φινλανδία – 279

7.Δανία – 243

8.Μολδαβία – 226

9.Ουκρανία – 221

10.Ελλάδα – 220

11.Γαλλία – 158

12.Πολωνία – 150

13.Αλβανία – 145

14.Νορβηγία – 134

15.Κροατία – 124

16.Τσεχία – 113

17.Σερβία – 90

18.Μάλτα – 89

19.Κύπρος – 75

20.Σουηδία – 51

21.Βέλγιο – 36

22.Λιθουανία – 22

23.Γερμανία – 12

24.Αυστρία – 6

25.Ηνωμένο Βασίλειο -1

Παρά την πολιτική... «κινητοποίηση» και τη μεγάλη προσπάθεια της ελληνικής αποστολής:

Ο Akylas με το τραγούδι «Ferto» κατέκτησε τελικά τη 10η θέση στον τελικό, με το κοινό να τον ψηφίζει πιο θερμά σε σχέση με τις κριτικές επιτροπές.
Μεγάλη νικήτρια της Eurovision 2026 αναδείχθηκε η Βουλγαρία με το τραγούδι «Bangaranga». [1, 2, 3]

Στην εκπομπή «ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ» που μεταδόθηκε ζωντανά τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, με παρουσιαστή τον Ανδρέα Παπακυριακόπουλο, συμμετείχαν για τον σχολιασμό της επικαιρότητας οι εξής προσκεκλημένοι: [1, 2]

Γιώργος Βλάχος
Δημήτρης Παπαγεωργίου [1]

Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρο το βίντεο της εκπομπής και να διαβάσετε ή να αφήσετε τα δικά σας σχόλια απευθείας στο επίσημο κανάλι AlertTV.gr στο YouTube, καθώς και στον συγκεκριμένο σύνδεσμο της εκπομπής ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ live || ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΜΑΪΟΥ 2026. [1, 2]

Eurovision 2026: Μεγάλη νικήτρια η Βουλγαρία με Έλληνα συνθέτη – 10ος ο Akylas Με στοιχεία ethnic το τραγούδι «Bangaranga» κατάφερε να τραβήξει την προσοχή των eurofans.

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Φως στο μυστήριο εκατομμυρίων ετών: Γιατί σχεδόν όλοι είναι δεξιόχειρες;

noreply@blogger.com (nasosgr) — Mon, 18 May 2026 22:23:37 +0300

Γιατί το 90% των ανθρώπων είναι δεξιόχειρες;

Η απάντηση ενός εξελικτικού βιολόγου

Πώς η ιστορία, ο εγκέφαλος και η γενετική διαμόρφωσαν την ανθρώπινη «κυρίαρχη» πλευρά

Μια νέα πρωτοποριακή μελέτη με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ρίχνει φως σε ένα από τα πιο παράξενα παζλ της ανθρώπινης εξέλιξης, προτείνοντας ότι η καθολική επικράτηση των δεξιόχειρων στον πλανήτη οφείλεται σε δύο καθοριστικά χαρακτηριστικά του είδους μας: την όρθια στάση και τη δραματική επέκταση του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Περίπου το 90% των ανθρώπων σε κάθε πολιτισμό προτιμά το δεξί του χέρι, ένα ποσοστό μοναδικό στο ζωικό βασίλειο, καθώς οι μεγάλοι πίθηκοι παρουσιάζουν μόνο μια ήπια τάση χωρίς καθολική κυριαρχία.

Αναλύοντας δεδομένα από περισσότερα από 2.000 άτομα σε 41 διαφορετικά είδη πρωτευόντων, οι επιστήμονες εξέτασαν διάφορες υποθέσεις, όπως τη χρήση εργαλείων, τη διατροφή και το περιβάλλον, όμως ο άνθρωπος παρέμενε μια εξελικτική παραφωνία μέχρι τη στιγμή που εισήχθησαν στο μοντέλο η δίποδη βάδιση και το μέγεθος του εγκεφάλου.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Δρ. Τόμας Πούσελ, ανακάλυψε ότι η ανάπτυξη της δεξιοχειρίας πραγματοποιήθηκε σε μια διαδικασία δύο σταδίων κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών.

Σε πρώτο στάδιο, η υιοθέτηση της όρθιας στάσης και το περπάτημα στα δύο πόδια απελευθέρωσαν τα χέρια των προγόνων μας από την ανάγκη της μετακίνησης.

Νέες εξελικτικές πιέσεις:

Αυτή η ανατομική αλλαγή, η οποία αποτυπώνεται στη σχέση του μήκους των χεριών σε σύγκριση με τα πόδια, δημιούργησε νέες εξελικτικές πιέσεις που ευνόησαν την εξειδίκευση και την ασύμμετρη χρήση των άνω άκρων για λεπτές χειρωνακτικές εργασίες.

Σε δεύτερο στάδιο, καθώς ο εγκέφαλος του γένους Homo μεγάλωνε και αναδιοργανωνόταν, η προτίμηση προς τη δεξιά πλευρά σταθεροποιήθηκε και ενισχύθηκε, οδηγώντας στο σημερινό ακραίο ποσοστό.

Εξετάζοντας εξαφανισμένα είδη ανθρωπίνων ειδών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πρώιμοι πρόγονοι όπως ο Αρδιπίθηκος και ο Αυστραλοπίθηκος είχαν μάλλον ασθενή προτίμηση στο δεξί χέρι, παρόμοια με αυτή των σημερινών χιμπαντζήδων.

Ωστόσο, η τάση αυτή εντάθηκε σημαντικά με την εμφάνιση ειδών όπως ο Homo erectus και οι Νεάντερταλ.

Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί ο Homo floresiensis, ο λεγόμενος «Χόμπιτ» της Ινδονησίας, ο οποίος λόγω του μικρού του εγκεφάλου και του σώματος που ήταν προσαρμοσμένο τόσο για περπάτημα όσο και για σκαρφάλωμα, παρουσίαζε πολύ ασθενέστερη προτίμηση στο δεξί χέρι, επιβεβαιώνοντας τη θεωρία των επιστημόνων.

Παρά τη σημαντική αυτή ανακάλυψη, η μελέτη αφήνει ανοιχτά ερωτήματα για το μέλλον, όπως τον ρόλο που έπαιξε η ανθρώπινη κουλτούρα στη διατήρηση αυτής της τάσης, αλλά και τον λόγο για τον οποίο οι αριστερόχειρες συνεχίζουν να υπάρχουν διαχρονικά στον πληθυσμό.

TANEA Newsroom18/05/2026, 21:42

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

kalami.us: Αναμένεται ανάμιξη Τραμπ (Ελληνο - Τουρκικά) - ''Φοβού τους τραμπικούς και δώρα φέροντας''

noreply@blogger.com (nasosgr) — Mon, 18 May 2026 21:39:31 +0300

Τα καλά λόγια τώρα, γιά το ''καθεστώς Μητσοτάκη'', δεν είναι τυχαία. Γιά όσους ζούμε στις ΗΠΑ και γνωρίζουμε πως λειτουργεί το σύστημα, το καταλαβαίνουμε. 'Ισαμε τον περασμένο χρόνο, ο πρόεδρος ΗΠΑ αγνοούσε δημόσια και προκλητικά τον πρωθυπουργό. Οι ξαφνικές αλλαγές έχουν σχέση με Τουρκία, Ισραήλ και την πολιτική ΗΠΑ.

Είναι ζήτημα εβδομάδων να εκδηλωθεί η ''πρωτοβουλία'' ΗΠΑ, δημόσια ή ιδιωτικά, γιά να σταματήσουν οι εντάσεις με τις διαφορές Ελλάδας- Τουρκίας, να γίνει ''δίκαιος διακανονισμός'' στο Αιγαίο και αλλού. Και να μειωθεί η ένταση στις σχέσεις Ισραήλ με Τουρκία. 'Ετσι θα έχει και μία αιτία ο Τραμπ να ισχυρίζεται ότι ήταν μεσολαβητής γιά την ''ειρήνη'' δύο συμμάχων στο ΝΑΤΟ, αφού στις άλλες μεσολαβήσεις του, απότυχε και άσχημα, δημιουργώντας... πολέμους, με ''εντολή'' Ισραήλ.

Αν τελικά γίνει η επίσκεψη Τραμπ στην Ελλάδα πριν την σύνοδο ΝΑΤΟ στην Τουρκία (7-8 Ιουλίου '26), τότε είναι σίγουρο ότι θα ''μεσολαβήσει'', ζητώντας από την Ελλάδα παραχωρήσεις. Με δεδομένο ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης είναι ''ευάλωτος'' (ΗΠΑ και Ισραήλ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ γιά μίζες, predator κ.ά.), οι εξελίξεις, όπως και να ''βαφτιστούν'' από την κυβέρνηση Ελλάδας, θα είναι δυσάρεστες.

Οι ''προκλήσεις'' Ερντογάν τελευταία, απλά δημιουργούν το ''κλίμα'' γιά την αμερικάνικη ''μεσολάβηση'' και υποχωρήσεις από την πλευρά της Ελλάδας. Η πίεση Τουρκίας γιά ζητήματα ''γαλάζιας πατρίδας'', απαίτηση γιά συμμετοχή στα δρώμενα στην ανατολική Μεσόγειο, δημόσια κριτική στο Ισραήλ, η ενίσχυση των δυνάμεών της στην Κύπρο κλπ, φτιάχνουν το ''κλίμα'' γιά ''φιλική μεσολάβηση ΗΠΑ''.

Με δεδομένο ότι η -ραγδαία αναπτυσσόμενη στρατιωτικά και με βαλιστικούς πυραύλους- Τουρκία, ξέρει να διαπραγματεύεται και δεν παραχωρεί, είναι εύκολο να αντιληφθούμε ποιοί θα είναι οι... χαμένοι.

Και οι συνθήκες το... επιστρέπουν. Ο λαός στην Ελλάδα θα είναι σε καλοκαιρινές διακοπές ή θα ασχολείται με τα κόμματα Τσίπρα, Καρυστιανού (ο Σαμαράς είναι του ''θα'' και δεν θα κάνει κόμμα). Μην ξεχνάμε ότι όλα τα σοβαρά και καταστροφικά ζητήματα με Τουρκία (π.χ. εισβολή Κύπρο) έγιναν καλοκαίρι.

Οι δε εθνικιστικές σαχλαμάρες ακροδεξιών, ότι το Ισραήλ ''θα σώσει Ελλάδα και Κύπρο, διαλύοντας την Τουρκία'', είναι αρμοδιότητας ψυχίατρου. Το Ισραήλ ΜΟΝΟ τα δικά του συμφέροντα υπηρετεί, χρησιμοποιώντας άλλες χώρες.

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η κυβέρνηση Κυρ. Μητσοτάκη, ''πανηγυρίζει'' γιά τα καλά λόγια του Τραμπ και ακροδεξιών ΜΜΕ που τον στηρίζουν στις ΗΠΑ. Και δεν προβληματίζεται, γιατί έναν χρόνο πριν τον αγνοούσαν επιδεικτικά τον πρωθυπουργό και τώρα τον ''εξυψώνουν'', μαζί με το ακροδεξιό ''σούργελο'', την πρέσβη των ΗΠΑ ατην Αθήνα.

Από τα λεγόμενά της, φαίνεται ότι η κυβέρνηση προτιμά την ''φωτογραφία'' του ''ηγέτη Κούλη'', με Τραμπ στην Αθήνα, γιά εκλογικούς λόγους, γιά να συγκινήσει τους ακροδεξιούς.

Απλά μία φράση ως επίλογο: ''Φοβού τους τραμπικούς και δώρα φέροντας''. 'Εχουν μόνο συμφέροντα, όχι ηθική και λογική.

''Κ'' - 18 Μάη '26

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Τα σταφύλια της οργής - John Steinbeck

noreply@blogger.com (nasosgr) — Sun, 17 May 2026 23:51:08 +0300

Το Βιβλίο που Παρέδωσαν στις Φλόγες: Η 40χρονη Καταδίωξη του Τζον Στάινμπεκ από το FBI για Ένα Έγκλημα που Δεν Διέπραξε Ποτέ
Τα σταφύλια της οργής - Steinbeck John | audiobooks Iroukos Rocker


Απρίλιος 1939. Σε μια κεντρική πλατεία της Καλιφόρνιας, ένα οργισμένο πλήθος έχει συγκεντρωθεί. Δεν βρίσκονται εκεί για να συζητήσουν, ούτε για να κατανοήσουν. Βρίσκονται εκεί για να κάψουν. Το βιβλίο βρισκόταν στα ράφια των βιβλιοπωλείων για λιγότερο από μία εβδομάδα, όμως οι σελίδες του έγιναν γρήγορα στάχτη. Αυτό που δεν καταλάβαινε το πλήθος εκείνη τη στιγμή, ήταν ότι με αυτή την πράξη επιβεβαίωναν πανηγυρικά κάθε εφιαλτική αλήθεια που ήταν γραμμένη μέσα σε αυτό.
Το βιβλίο ήταν «Τα Στάφυλα της Οργής». Ο άνθρωπος που το έγραψε, ο Τζον Στάινμπεκ, είχε κάνει κάτι εντελώς ασυνήθιστο για έναν συγγραφέα της δικής του κοινωνικής τάξης: είχε πάει να βρει την αλήθεια με τα ίδια του τα μάτια.
Δεν φόρεσε δημοσιογραφική ταυτότητα, ούτε κράτησε σημειώσεις από απόσταση ασφαλείας. Ο Στάινμπεκ φόρεσε ρούχα εργασίας, οδήγησε μέχρι τα χωράφια και μάζεψε φρούτα δίπλα-δίπλα με τις εξαθλιωμένες οικογένειες μεταναστών που κατέκλυζαν την Καλιφόρνια, κυνηγημένες από την οικονομική εξαθλίωση. Έφαγε ό,τι έτρωγαν εκείνοι. Είδε από απόσταση αναπνοής τη φρίκη, χωρίς το «φίλτρο» των στατιστικών: μεροκάματα που δεν έφταναν ούτε για ένα πιάτο φαΐ, παιδιά να λιμοκτονούν δίπλα σε τόνους αφθονίας και άγριες νυχτερινές επιδρομές της αστυνομίας στους καταυλισμούς. Ήταν μια βία που χρησιμοποιούσαν ψυχρά οι μεγάλες αγροτικές εταιρείες για να κρατούν τους εργάτες απελπισμένους και ανίκανους να αντιδράσουν.

ΚΕΦΑΛΑΙΑ:
1ο: 00:00:00
2ο: 00:09:01
3ο: 00:32:30
4ο: 00:38:07
5ο: 01:17:20
6ο: 01:41:40
7ο: 02:44:03
8ο: 02:58:24
9ο: 03:52:58
10ο: 04:02:46
11ο: 05:13:20
12ο: 05:18:15
13ο: 05:31:01
14ο: 06:46:47
15ο: 06:53:55
16ο: 07:21:05
17ο: 08:42:04
18ο: 08:51:21
19ο: 09:20:41
20ο: 09:43:41
21ο: 11:32:35
22ο: 11:38:46
23ο: 13:20:50
24ο: 13:35:59
25ο: 14:13:31
26ο: 14:22:43
27ο: 16:40:49
28ο: 16:47:43
29ο: 17:44:50
30ο: 17:52:24

The Grapes of Wrath (1940) HD (Greek Subtitles)

Η ιστορία μιας από τις χιλιάδες οικογένειες του αμερικανικού Νότου που έχασαν τα πάντα, εν μέσω της μεγάλης ύφεσης, όταν καταστράφηκαν οι σοδειές τους από την παρατεταμένη ξηρασία και από τους θυελλώδεις ανέμους. Με τα λιγοστά υπάρχοντά τους φορτωμένα σε ένα σαραβαλιασμένο φορτηγάκι ταξιδεύουν προς τη Γη της Επαγγελίας, την Καλιφόρνια, ελπίζοντας να βρουν δουλειά και ψωμί. Μα ακόμα και όταν φτάνουν στον προορισμό τους, δεν αργούν να αντιληφθούν ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως είχαν ελπίσει.
Επέστρεψε στο σπίτι του και τα έγραψε όλα. Το βιβλίο έγινε αμέσως παγκόσμιο μπεστ σέλερ, αλλά η αντίδραση του συστήματος ήταν άμεση και αμείλικτη.
Η Καλιφόρνια απαγόρευσε το βιβλίο. Η Ιρλανδία το ίδιο. Η ναζιστική Γερμανία το παρέδωσε στις φλόγες. Πολιτικοί και αγροτικά λόμπι το χαρακτήρισαν «κομμουνιστική προπαγάνδα» και απαίτησαν να εξαφανιστεί από παντού. Τότε ακριβώς, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να παρέμβει με τον πιο σκοτεινό τρόπο.
Για περισσότερα από σαράντα χρόνια, πράκτορες του FBI παρακολουθούσαν κάθε βήμα του Τζον Στάινμπεκ. Κατέγραφαν τα ταξίδια του, διάβαζαν την προσωπική του αλληλογραφία, παρακολουθούσαν τις ομιλίες του και δημιούργησαν έναν απόρρητο φάκελο που ξεπερνούσε τις τριακόσιες σελίδες. Ο ίδιος ο πανίσχυρος αρχηγός του FBI, Τζέι Έντγκαρ Χούβερ, υπέγραφε προσωπικά την ανανέωση της παρακολούθησης χρόνο με τον χρόνο, δεκαετία με τη δεκαετία.
Έψαχναν απεγνωσμένα αποδείξεις ότι ήταν κατάσκοπος των Σοβιετικών, ένας εχθρός του κράτους που κρυβόταν πίσω από τη λογοτεχνία. Όμως, η μοίρα και το ταλέντο του Στάινμπεκ τους επιφύλασσαν το πιο ταπεινωτικό χτύπημα...
Μάθετε τη συγκλονιστική κατάληξη της δικαίωσης του Στάινμπεκ και πώς το FBI βρέθηκε σε απόλυτο αδιέξοδο στα σχόλια παρακάτω

Στα Ίχνη του Χρόνουhttps://story.travel2days.com/το-βιβλίο-που-άντεξε-στη-φωτιά-nhi0308/

Τα Σταφύλια της Οργής | Τζον Στάινμπεκ | Ηχητικό Βιβλίο μέρος 1/2

Τα Σταφύλια της Οργής | Τζον Στάινμπεκ | Ηχητικό Βιβλίο μέρος 2/2

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΡΧΕΣ ΙΟΥΝΙΟΥ! Το «Τριπλό Σχέδιο» της Άγκυρας και η σιωπή της Αθήνας - Τα κεφάλαια της ανάλυσης:

noreply@blogger.com (nasosgr) — Sun, 17 May 2026 00:52:31 +0300

Στο σημερινό Dimitris Report (13 Μαΐου 2026), αναλύουμε την επικίνδυνη κλιμάκωση στο Αιγαίο. Τουρκική πυραυλάκατος παρενοχλεί το πλοίο Ocean Link ανατολικά της Αστυπάλαιας, ενώ οπλισμένα τουρκικά F-16 πραγματοποιούν πτήσεις πάνω από το Αρχιπέλαγος.

Τι κρύβεται πίσω από το «Τριπλό Σχέδιο» της Άγκυρας για τον Ιούνιο; Αργήσε η ελληνική κυβέρνηση να απαντήσει στις προκλήσεις και τις «γκρίζες ζώνες»;

Αναλύουμε τα γεγονότα, την στάση της φρεγάτας «Αδρίας» και τις απαραίτητες κινήσεις της Αθήνας απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα. Τα κεφάλαια της ανάλυσης: 00:00 Εισαγωγή: Η αλήθεια πίσω από τους τίτλους 00:41 Το επεισόδιο στην Αστυπάλαια: Ocean Link & Φρεγάτα «Αδρίας» 02:45 Το «Τριπλό Σχέδιο» της Άγκυρας για τον Ιούνιο 04:53 Οπλισμένα F-16: Το τέλος της «ηρεμίας» στο Αιγαίο 06:22 Η ώρα της κρίσης: Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα; 08:22 Καλοκαίρι 2026: Επικοινωνιακό παιχνίδι ή θερμή απειλή; 09:06 Επίλογος: Η ενημέρωση είναι η δική μας άμυνα

=====================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"