ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΊΑ

ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΠΛΑΝΗΣ...

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Mon, 28 Apr 2014 23:21:00 +0000

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2014/02/blog-post_19.html

Αρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Από το βιβλίο: Ο Χριστός ήταν Ορθόδοξος Εκδόσεις «ΤΕΡΤΙΟΣ» ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Το ξεκίνημα.

Την 16.2.1924 εισήχθη εις την Εκκλησία της Ελλάδος το Νέο Ημερολόγιο. Και η 16.2.1924 έγινε 1.3.1924. Μέχρι τότε ήταν εν χρήσει το Ιουλιανό Ημερολόγιο.

Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν ενήργησε επιπόλαια στην αλλαγή του Ημερολογίου, αλλά κατόπιν πολλών συσκέψεων μετά αρμοδίων επιτρόπων και ειδικών πανεπιστημιακών καθηγητών, όπως εμπεριστατωμένα αποδεικνύει στην διδακτορική διατριβή του ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ.κ. Χριστόδουλος (Ιστορική και Κανονική θεώρησις του Παλαιοημερολογητικού ζητήματος κατά τε την Γένεσιν και την εξέλιξιν αυτού εν Ελλάδι, Αθήναι, 1982). Η δε απόφαση της τότε Ιεραρχίας προς αλλαγή του Ημερολογίου ήταν ομόφωνη.

Με την εισαγωγή του Ν. Ημερολογίου φανατικοί παλαιοημερολογίτες μοναχοί εξ Αγίου Όρους όρμησαν στον κόσμο και τον ξεσήκωσαν, λέγοντας του πως προδόθηκε η πίστη των πατέρων μας. Ο αγράμματος λαός φανατίσθηκε, αγρίεψε. Προκαλούσε και επεισόδια. Δεν σεβάσθηκε ούτε και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ.κ. Χρυσόστομο ! Ενώ πήγαινε να ιερουργήσει, του επετέθησαν και με μια ψαλίδα - που κούρευαν τα ... πρόβατα (!) - του έκοψαν τα γένεια ! Και θα τον σκότωναν, αν δεν μεσολαβούσε ο γιγαντόσωμος αείμνηστος Μητροπολίτης Γρεβενών κ.κ. Θεόκλητος Σφήνας, ο οποίος, και διηγήθηκε το τραγικό συμβάν στον Μητροπολίτη Φλωρίνης κ.κ. Αυγουστίνο. (Ορθόδοξος Τύπος», φ. 27.1.1995, σελ. 3) Ο αγριεμένος όχλος επληθύνετο! Ο ένας παρέσυμι τον άλλο. Ήθελαν τώρα δική τους Εκκλησία, που να ακολουθούσε το «πάτριο» ημερολόγιο. Έψαχνε για αρχηγό Επί σκοπό. Κανένας Έλληνας Επίσκοπος δεν δεχόταν να τους ακολουθήσει. Πήγαν ακόμα και στους Σέρβους, αλλά κι αυτοί αρνήθηκαν.

Η εμπάθεια γέννησε το σχίσμα.

Ενώ αρχικά σύσσωμος η τότε Ιεραρχία μας αποδέχτηκε την αλλαγή του ημερολογίου, μετά από ... ένδεκα (!) ολόκληρα χρόνια, τρεις Αρχιερείς άλλαξαν γνώμη !

Ο πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος.
Ο Δημητριάδος Γερμανός.
Ο Ζακύνθου Χρυσόστομος.

Κινούμενοι από ιδιοτελείς σκοπούς, κινήθηκαν κατά του τότε Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου. Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος σκόπευε να αναρριχηθεί στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο. Ο πρ. Φλωρίνης να αναλάβει την προεδρία της Αποστολικής Διακονίας. Και ο Μητροπολίτης Ζακύνθου να μετάτεθεί στην Μητρόπολη Πειραιώς.

Την Κυριακή 26 Μαΐου 1935 οι ανωτέρω Μητροπολίτες λειτούργησαν στον παλαιό Ι. Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κολοκυνθούς, ενώπιον του κοχλάζοντος λαού. Και διεκήρυξαν ότι:

Αναλαμβάνουν την αρχηγία του αγώνος προς επαναφορά του παλαιού Ημερολογίου. Συντόμως δε προέβησαν σε χειροτονίες τεσσάρων Επισκόπων:

Την 5.6.1935, τον Γερμανό, Επίσκοπο Κυκλάδων
Την 6.6.1935 τον Χριστόφορο, Επίσκοπο Μεγαρίδος
Την 7.6.1935 τον Ματθαίο, Επίσκοπο Βρεσθένης
Την 7.6.1935 τον Πολύκαρπο, Επίσκοπο Διαυλείας. Και έτσι έγινε το σχίσμα.

Η αντίδραση της Επισήμου Εκκλησίας.

Για την σατανική αυτή ανταρσία η Ελληνική ορθόδοξη Εκκλησία, ως ήταν φυσικό, αντέδρασε σθεναρώς. Έτσι:

α. Την 14^η Ιουνίου 1935 συνήλθε το πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο και καθήρεσε τους τρεις Μητροπολίτες.

Αργότερα ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος μεταμελήθη. Ακυρώθηκε η καθαίρεση του και του υπεβλήθη, εξάμηνος αργία. Και

β. Την 3.7.1935 (δια της ύπ' αριθμ. 3/3.7.1935) καθήρεσε τους τέσσερις επισκόπους, που χειροτόνησαν οι τρεις Μητροπολίτες.

Το Νέο Ημερολόγιο είναι παπικό;

Οι ακολουθούντες το παλαιό Ημερολόγιο κατηγορούν τους νεοημερολογίτες ότι το ημερολόγιο τους είναι Παπικό. Έχουν δίκιο ;

Μέχρι τα μέσα του 16^ου αιώνος Ανατολή και Δύση είχαν το ίδιο το Ιουλιανό ημερολόγιο. Κατόπιν η Δυτική Εκκλησία άλλαξε το ημερολόγιό της.

Αναλυτικότερα:

Το έτος έχει 365,242217 ηλιακές ήμερες. Το έτος στο Ιουλιανό ημερολόγιο είναι κατά τι μεγαλύτερο του πραγματικού. Ήτοι, υπερέχει κατά 0,007783 ηλιακές ημέρες. Η διαφορά αυτή ανά 400 έτη γίνεται 3,1132 ημέρες. Ο πάπας Γρηγόριος ο ΙΓ' θέλησε να διορθώσει την διαφορά αυτή. Σε συνεργασία με τον αστρονόμο Lilio απεφάσισε όπως η 4^η Οκτωβρίου 1582 γίνει 15 Οκτωβρίου. Το διορθωμένο αυτό Ιουλιανό ημερολόγιο ονομάσθηκε «Γρηγοριανό». Η Ανατολή διετήρησε το Ιουλιανό ημερολόγιο, χωρίς την αλλαγή που έκανε ο πάπας. Έτσι τώρα έχομε εν χρήσει δύο ημερολόγια. Η διαφορά ανάμεσα σ' αυτά είναι καθαρά αστρονομική. Το Ιουλιανό χάνει μία ημέρα ανά 128 χρόνια, το Γρηγοριανό μία ημέρα ανά 3.320 έτη. Από άποψη αστρονομική και τα δύο ημερολόγια είναι ατελή. Επί πλέον:

Ενώ με το παπικό ημερολόγιο έχομε 97 δίσεκτα έτη ανά 400 χρόνια, με το Ιουλιανό έχομε 100 δίσεκτα χρόνια ανά 400 έτη. Άλλο το Ιουλιανό ημερολόγιο και άλλο το παπικό.

Και το σπουδαιότερο:

Η αγία πρώτη Οικουμενική Σύνοδος ορίζει πότε πρέπει να γιορτάζεται το Πάσχα:

Κατά την εαρινή ισημερία.
Την πρώτη Πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία.
Μετά το Νομικό (Εβραϊκό) Πάσχα.
Την πρώτη Κυριακή μετά άπ' αυτά.

Ενώ η αγία Σύνοδος ορίζει ότι το χριστιανικό Πάσχα πρέπει να γιορτάζεται μετά το Εβραϊκό Πάσχα, γιατί τότε ανέστη ο Κύριος (πρβλ. 7ο Κανόνα Αγ. Αποστόλων), ο πάπας Γρηγόριος ο ΙΓ' κατά την αλλαγή του ημερολογίου αυτό δεν το έλαβε ύπ' όψη του. Με αποτέλεσμα, οι Λατίνοι να γιορτάζουν το Πάσχα ή πριν από το Πάσχα των Εβραίων ή ταυτόχρονα ! Κάτι που αντιτίθεται ρητώς με τις διατάξεις της Αγίας πρώτης Οικουμενικής Συνόδου.

Αντίστροφα, η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία κατά την αλλαγή του ημερολογίου μερίμνησε ώστε να τηρηθούν απολύτως οι διατάξεις της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου.

Και εξ απόψεως Εκκλησιολογικής το Νέο Ημερολόγιο διαφέρει από το παπικό Γρηγοριανό ημερολόγιο.

Άρα ο ισχυρισμός των παλαιοημερολογιτών ότι το Νέο Ημερολόγιο είναι Παπικό είναι αστήρικτος.

Επιτρεπόταν η αλλαγή του Ημερολογίου;

Στην Π. Διαθήκη το Πάσχα γιορταζόταν δύο φορές.

Στην Π. Διαθήκη, όσοι άγγιζαν νεκρό, θεωρούνταν «ακάθαρτοι». Και δεν μπορούσαν να γιορτάσουν την γιορτή του Πάσχα, που γινόταν την 14^η του μηνός Νισσάν (Μαρτίου). Και ο Θεός έδωσε εντολή στον Μωυσή, οι ακάθαρτοι να γιορτάζουν το Πάσχα ένα μήνα αργότερα! Το ίδιο ίσχυε και για όσους ένεκα ταξειδίου δεν προλάμβαναν να το γιορτάσουν. (Αριθμ. 9: 6-12 και 12: 47-50).

Μάλιστα δε ολόκληρος ο Εβραϊκός λαός γιόρτασε το Πάσχα ένα μήνα αργότερα ! (Β' Παραλ. 30: 2-3).

Ο Χριστός ακολούθησε το Ν. Ημερολόγιο.

Οι Εβραίοι γιόρταζαν το Πάσχα ημέρα Σάββατο, όπως διέταξε ο Θεός. Και όμως ο Χριστός πρωτοτύπησε ! Γιόρτασε το Πάσχα με τους μαθητές Του ημέρα Πέμπτη. Άλλαξε την θεόσδοτη Παράδοση !...

Υπάρχει και συνέχεια. Ο Θεός καθιέρωσε δια του Μωυσέως ορισμένες γιορτές (Πάσχα, Σκηνοπηγία, Πεντηκοστή κ.α.). Τότε οι Εβραίοι είχαν δικό τους ημερολόγιο το «Σεληνιακό». Και γιόρταζαν τις Εορτές βάσει του ημερολογίου τους. Ο Καίσαρας Ιούλιος το 50 π.Χ. περίπου με την συνεργασία του αστρονόμου Σωσιγένη διόρθωσε το Ρωμαϊκό ημερολόγιο και έκανε το «Ιουλιανό». Το Ισραήλ ήταν τότε μέλος του Ρωμαϊκού κράτους. Και δέχθηκε το νέο Ιουλιανό ημερολόγιο. Από τότε οι Εβραίοι προσάρμοσαν τις θεόσδοτες γιορτές τους σ' αυτό το ημερολόγιο. Ενώ ο Θεός τις προσάρμοσε στο Σεληνιακό ημερολόγιο, τώρα οι Εβραίοι τις προσαρμόζουν στο νέο Ιουλιανό ημερολόγιο !

Όταν ήρθε ο Χριστός, δεν επανέφερε τις γιορτές στο παλαιό Σεληνιακό ημερολόγιο. Ακολούθησε το νέο Ημερολόγιο. Σεβάσθηκε την αλλαγή, προσαρμογή αυτή ! Και γιόρτασε τις γιορτές σύμφωνα με το νέο Ημερολόγιο (Μεσοπεντηκοστή κ.α.). Το ίδιο έκαναν οι Απόστολοι. Γιόρτασαν την Πεντηκοστή βάσει του νέου Ημερολογίου !

Η αλλαγή του Ημερολογίου.

Οι άγιοι Πατέρες έχοντες ύπ' όψη τους τα ανωτέρω, μετέθεταν εορτές στην Εκκλησία. Έτσι, ενώ μέχρι τον 4^ο αιώνα τα Χριστούγενα γιορταζόταν την ίδια μέρα με τα Θεοφάνεια (6 Ιανουαρίου), από τότε μετέφεραν την Εορτή των Χριστουγέννων στην 25^η Δεκεμβρίου. Ενώ ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εκοιμήθη την 14^η Σεπτεμβρίου, εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, οι άγιοι Πατέρες μετέφεραν την μνήμην του στις 13 Νοεμβρίου κ.α.

Και η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στηριζόμενη σ' αυτά εισήγαγε το 1924 το Νέο Ημερολόγιο. Στην ουσία δεν εισήχθη ένα νέο ημερολόγιο, απλώς διορθώθη το παλαιό, Ιουλιανό ημερολόγιο. Και το άκρως σημαντικό: Η διόρθωση έγινε, ως ήδη είπαμε, σύμφωνα με την διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Με άλλα λόγια, η εισαγωγή του Ν. Ημερολογίου, δεν αλλοίωσε ούτε στο ελάχιστο την παράδοση μας. Τουναντίον σε μερικά σημεία ήρθε πιο κοντά ! Και να. Όταν οι άγιοι Πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου ρύθμιζαν τον εορτασμό του Πάσχα, είχαν ως εαρινή ισημερία την 21^η Μαρτίου. Από τότε μέχρι σήμερα η εαρινή αυτή ισημερία, εξέπεσε στην 8^η Μαρτίου. Κι' αυτήν την ισημερία, ημερομηνία ακολουθούν σήμερα οι παλαιοημερολογίτες. Οι νεοημερολογίτες, όμως, με το «πήδημα» των δεκατριών ημερών, έχουν ως ισημερία την 21^η Μαρτίου. Την ισημερία που είχαν οι άγιοι Πατέρες που συγκρότησαν την Α' Οικουμενική Σύνοδο ! Άρα με το νέο ημερολόγιο ήρθαμε πιο κοντά στην Παράδοση ! (βλ. Αρχιμ. Ιωήλ Γιαννακοπούλου, Παλαιόν και Νέον Ημερολόγιον, σελ. 10-11).

Πότε γιορτάζουν τα επουράνια ;

Ισχυρίζονται οι Παλαιοημερολογίτες: «Όταν γιορτάζουν τα επουράνια, γιορτάζουν και τα επίγεια !». Πότε, λοιπόν, γιορτάζουν τα επουράνια, με τους παλαιοημερολογίτες ή τους νεοημερολογίτες;

Η τελετή της Αναστάσεως γίνεται στις 12 τα μεσάνυκτα. Και εν συνεχεία η πανηγυρική Θ. Λειτουργία, που λήγει κατά τις 2 π.μ. ξημερώνοντας Κυριακή. Στην Αμερική, όμως, η ελληνική ώρα 2 π.μ. είναι 7^η απογευματινή του Μ. Σαββάτου. Άρα οι εκεί παλαιοημερολογίτες ακόμα δεν γιόρτασαν την Ανάσταση. Θα την γιορτάσουν επτά ώρες αργότερα! Λοιπόν, τα επουράνια τι θα κάνουν τώρα; Θα ξαναγιορτάσουν την Ανάσταση; Και τι θα κάνουν με τους χριστιανούς της Αυστραλίας, που θα γιορτάσουν την Ανάσταση ακόμα πιο αργά;

Στα επουράνια δεν υπάρχουν ώρες, ημέρες, εβδομάδες, μήνες και χρόνια ! Εκεί υπάρχει ένα διαρκές σήμερα ! Έκεϊ πάντοτε γιορτάζουν τα επουράνια ! Όταν και όσες φορές γιορτάζουν τα επίγεια, γιορτάζουν και τα επουράνια. Αρα και σ' αυτό σφάλλουν οι παλαιομερολογΐτες.

Η Θεόθεν (;) επιβεβαίωση.

Οι παλαιοημερολογίτες προς στερέωσιν της πίστεώς τους προβάλλουν στα έντυπα τους το ακόλουθο θαύμα: (βλ. εξώφυλλο «Ημεροδείκτη 1994», Εκκλησίας Γ.Ο.Χ., Ελλάδας). Στις 14.9.1925 Εορτή του Τιμίου Σταυρού (Παλαιό ημερολόγιο) φανερώθηκε ουρανόθεν ο Τίμιος Σταυρός. Η λάμψη του επισκίασε το φως της ημέρας. Και το θαύμα αυτό είναι για τους παλαιοημερολογίτες σημείο ότι ο Θεός εξέφρασε την ευαρέσκεια Του προς το πάτριο ημερολόγιο. Μήπως έχουν δίκιο; Θαύματα γίνονται και από τον Θεό και από τον διάβολο. Επομένως, θα πρέπει να διερωτηθούν: Μήπως το θαύμα αυτό είναι εκ του διαβόλου; Οπότε είναι πλάνη. Μα είναι δυνατόν ο διάβολος να φανερώσει το σημείο του Σταυρού; Ο διάβολος είναι τέτοιος απατεώνας, τέτοιος ταχυδακτυλουργός, που και το σημείο του Σταυρού μπορεί να παρουσιάσει και Αυτόν τον Ίδιο τον Χριστό να υποκριθεί.

Έστω ότι το θαύμα ήταν εκ Θεού. Και το θαύμα έγινε στις 14.9.1925, ήτοι πριν το 1935· πριν το σχίσμα ! Τότε, που δεν υπήρχε Εκκλησία των Παλαιοημερολογιτών. Τότε που όλοι ήταν ενσωματωμένοι στην Μία Εκκλησία ! Θα εκαυχώντο δικαίως, αν το θαύμα γινόταν μετά το 1935!!!

Και η συνέχεια :

Στο Μαρκόπουλο της Κεφαλλονιάς υπάρχει ο γνωστός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στον ναό αυτό, κάθε χρόνο από τις 6 μέχρι στις 15 Αυγούστου, βγαίνουν από τους τοίχους και την σκέπη του ναού ακίνδυνα φιδάκια με ένα κόκκινο σταυρό στο κεφάλι τους. Κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες τα άλογα αυτά ζωάκια δίνουν το ραντεβού τους.

«Όταν εισήχθη το Ν. Ημερολόγιο οι πιστοί είχαν αγωνία να δουν τα φιδάκια πότε θα βγουν. Με το νέο ημερολόγιο ή με το παλαιό; Ιδιαίτερα τα μικρά παιδάκια εκείνο το βράδυ της 6.8.1924 (ν. ημερολ.) με κεράκια αναμμένα έψαχναν στους τοίχους και στο καμπαναριό μήπως τυχόν δουν τα φίδια. Και φώναξαν πανηγυρίζοντας «Να ! Τα φίδια βγήκαν ! Με το νέο ημερολόγιο...» (Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη, Το θαύμα της Πίστεως, σελ. 119-120). Από τότε κάθε χρόνο τα φίδια βγαίνουν στο ναό με το νέο ημερολόγιο, φυσικά κατ' εντολή του Θεού.

«Έχουμε δύο θαύματα. «Ένα με το παλαιό ημερολόγιο και ένα με το νέο. Ποιο ημερολόγιο εγκρίνει ο Θεός;

Ο Θεός υπογράφει και τα δύο ημερολόγια. Εκείνο, όμως, που δεν υπογράφει, που καταδικάζει, είναι το σχίσμα, η διαίρεση, που προκάλεσαν οι εν Ελλάδι Παλαιοημερολογίτες.

Συμπέρασμα:

Το πότε γιορτάζονται οι γιορτές είναι θέμα δευτερεύον. Σημασία έχει να γιορτάζονται. «Κανείς δεν κολάσθηκε ούτε κατηγορήθηκε, λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επειδή γιόρτασε το Πάσχα ένα μήνα νωρίτερα ή αργότερα». Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο. «Ας μην ασχολούμαστε, λοιπόν, με χρονολογίες και ημερομηνίες (Γαλ. 4:10).

Τα τρία μεγάλα λάθη των Παλαιοημερολογιτών.

Το πρώτο:

«Έκαναν πρωτεύον ένα δευτερεύον θέμα. «Έδωσαν αξία στην... τρίχα (!) Το πότε δηλαδή γιορτάζονται οι γιορτές. (Κάτι που δεν έκανε ούτε ο Χριστός !). Και έμειναν έτσι με την τρίχα στο χέρι τους!

Το δεύτερο:

Το πρώτο λάθος τους έχει κάποιο ελαφρυντικό. «Ήθελαν έστω το «πάτριον» ημερολόγιο. Καλό και άγιο. Αυτό, όμως, τους έσπρωξε σ' ένα δεύτερο, βαρύτερο λάθος. Προέκυψε το πρόβλημα. Να αλλάξει ή όχι το ημερολόγιο. Τον λόγο τον είχε η επίσημος Ελληνική Εκκλησία. Και αυτή αποφάσισε την αλλαγή του ημερολογίου. Κάτι που δεν ήταν αντίθετο ούτε με το πνεύμα της Αγίας Γραφής ούτε με το πνεύμα της Ιεράς Παραδόσεως. Και στην απόφαση αυτή ώφειλαν ΟΛΟΙ υπακοή ! Υπακοή στην Εκκλησία. Και το έγκλημα τους: Έδειξαν απείθεια στην Εκκλησία. Κατά τον Μ. Βασίλειο όποιος αντιστέκεται σε ό,τι γίνεται από τους εκλεκτούς του Θεού είναι σαν να αντιστέκεται στις διαταγές του Θεού. (Επιστολή 227 πρβλ. Λουκ. 10:16)

Το τρίτο:

Και χειρότερο. Απεκόπησαν από την Εκκλησία ! «Έκαναν δική τους Εκκλησία ! «Έκαναν το σχίσμα ! Κατέπεσαν στο βάθος του γκρεμού και κατατσακίσθηκαν !

Την Εκκλησία, την οποία ο Θεός μας υπεσχέθη και μας εδώρησε, ούτε την «πουλάμε», ούτε την «εγκαταλείπομεν», γράφεται στα πρακτικά της Ε' Οικουμενικής Συνόδου (Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου, αυτόθι, σελ. 345). Βάσει αυτού οι Παλαιοημερολογίτες, που αυτοδιαφημίζονται ως φύλακες των παραδόσεων και υπέρμαχοι των Οικουμενικών Συνόδων, πως δικαιολογούν την αποκοπή τους από την Μία Εκκλησία;

Ο διαμελισμός τους.

Όταν το 1924 εισήχθη το νέο Ημερολόγιο, ένας δαιμονισμένος στην Κεφαλλονιά έλεγε ωρυόμενος: «Τώρα που άλλαξε το ημερολόγιο θα πάω ατό «Άγιο Όρος ! Και κάθε σκήτη και καλύβα θα την κάνω και Πατριαρχείο !!!». Οι «ζηλωτές» του Αγ. «Όρους είναι δικό του κατασκεύασμα. Ο σατανάς εργάσθηκε και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Χώρισε τους παλαιοημερολογίτες από την Μία Εκκλησία ! Τους χώρισε και μεταξύ τους. Τους έκανε (προς το παρόν...) έξι κομμάτια ! Τα ακόλουθα:

α. Του «Αρχιεπισκόπου» Ανδρέα, β. Του «Αρχιεπισκόπου» Μαξίμου, γ. Του «Αρχιεπισκόπου» Χρυσοστόμου, δ. Του «Μητροπολίτη» Κυπριανού, ε. Του «Μητροπολίτη» Γρηγορίου και στ. Του «Μητροπολίτη» Καλλινίκου.

Και ο καθένας άπ' αυτούς έχει και τους «επισκόπους» του.

Έχουν ιερωσύνη;

«Οι δε απορραγέντες λαϊκοί γενόμενοι...» (Κανών Α' Μ. Βασιλείου). Ήτοι, όσοι κληρικοί απεκόπησαν από την Μία Εκκλησία, καθίστανται αυτόματα λαϊκοί. Και οι παλαιομερολογίτες κληρικοί απεκόπησαν από την Μία Εκκλησία^˙άρα είναι λαϊκοί. «Αν δεν πείθεσαι μ' αυτό, τότε πρέπει να σε πείσει η καθαίρεσή τους. «Όταν, δηλαδή, έκαναν το σχίσμα, η Ελληνική Ορθόδοξος Εκκλησία τους καθήρεσε ! Με άλλα λόγια, οι παλαιομερολογίτες κληρικοί και απεκόπησαν από την Μία Εκκλησία και καθαιρέθηκαν. «Έγιναν δυο φορές λαϊκοί. Και σαν λαϊκοί, «ούτε το βαπτίζειν, ούτε το χειροτονείν είχον εξουσίαν» (Κανών Α' Μεγάλου Βασιλείου), τα μυστήρια τους είναι τελείως άκυρα. Γι' αυτό πάλι τους βαπτίζομε (ενώ τους αιρετικούς τους δεχόμαστε με Χρίσμα...), πάλι τους παντρεύομε και πάλι τους χειροτονούμε. Δηλαδή, όσοι έχουν βαπτισθεί ή παντρευθεϊ σε παλαιοημερολογίτικη «Ελληνική Εκκλησία είναι σαν να μην έχουν βαπτισθεί ή παντρευθεί !

Ένα ευφυέστατο επιχείρημα.

Ο αείμνηστος αρχιμ. π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος προβάλλει εδώ το ακόλουθο επιχείρημα.

Οι παλαιοημερολογίτες κατηγορούν τους νεοημερολογίτες, ότι με την θέσπιση του Ν. Ημερολογίου απεκόπησαν από την παράδοση, και άρα έγιναν σχισματικοί. Άρα (κατ' αυτούς) τα μυστήρια (των νεομερολογιτών) είναι άκυρα. Μέχρι, όμως, το 1935 οι τρεις Μητροπολίτες, που ηγήθησαν του όχλου, ήταν εντεταγμένοι με τους νεοημερολογίτες, δηλαδή τους σχισματικούς. Άρα και αυτοί οι τρεις ήταν σχισματικοί! Και συνεπώς δεν είχαν ιερωσύνη. Οι παλαιοημερολογίτες, όμως, ισχυρίζονται ότι έχουν την ιερωσύνη! Που την βρήκαν; Από τους νεοημερολογίτες; Μα αυτοί κατηγορούνται ως σχισματικοί !...

Υποστηρίζουν, ότι η Σύνοδος έχει τη δύναμη να αποκαταστήσει τους σχισματικούς. Σωστά. Ποια Σύνοδος; Αυτή η Σύνοδος δεν θα είναι Σύνοδος σχισματικών; Είναι δυνατόν τέτοια Σύνοδος να αποκαταστήσει σχισματικούς; (Άρθρα, Μελέται, σελ. 184).

Παραφράζομε εδώ τα λόγια του άγ. Αυγουστίνου, (που λέει για τους άπιστους): Ω ! Παλαιοημερολογίτες ! Είστε πρόθυμοι να πιστέψετε την οποιαδήποτε ανοησία αρκεί να μην δεχθείτε την Αλήθεια ! Ίδια τραγική περίπτωση με τους αιρετικούς.

Η «απομόνωση» τους.

Έχομε λ.χ. δύο Εκκλησίες, την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος και την Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας, που ακολουθεί το παλαιό ημερολόγιο. Τα μέλη των δύο αυτών Εκκλησιών μπορούν να λειτουργηθούν, να εξομολογηθούν και προπαντός να κοινωνήσουν των Αχράντων Μυστηρίων, σ' όποια από τις δύο Εκκλησίες θέλουν. Οι ιερείς τους μπορούν και να συλλειτουργήσουν. Και αυτό γίνεται γιατί ακριβώς ανάμεσα στις δύο αυτές Εκκλησίες, δεν υπάρχει καμμία απολύτως διαφορά, ούτε σε δογματικά ζητήματα, ούτε σε Εκκλησιολογικά.

Η επικοινωνία αυτή των δύο Εκκλησιών, ιδιαίτερα το κοινό ποτήριο, λέγεται στην εκκλησιαστική γλώσσα «Κοινωνία».

Όταν, λοιπόν, οι παλαιοημερολογίτες απεκόπησαν από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, επιδίωξαν να αποκτήσουν «κοινωνία» με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες του εξωτερικού, που ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο. Αλλά καμμία άπ' αυτές δεν καταδέχθηκε να «κοινωνήσει» με την εν Ελλάδι Εκκλησία Παλαιοημερολογιτών ! Διετήρησαν την «κοινωνία» τους με την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, που ακολούθησε το Ν. Ημερολόγιο ! Πήραν έτσι ένα μεγάλο μάθημα, ότι βρίσκονται σε πλάνη.

http://imverias.blogspot.gr/2012/02/blog-post_3489.html

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2014/02/blog-post_19.html

Ικεσία

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Wed, 20 Oct 2010 13:26:00 +0000

Άπνοο χώμα χαμένο στο σύμπαν

ειν’ το θνητό μου σώμα

χωρίς του κυρίου το άπειρο φως

δέντρο άνευ καρπού η καρδιά μου

χαμένος μισθός

Χωρίς εσένα η ζωή μου πνοή μου

ανθός παγωμένος πεσμένος στη γη

χωρίς του φωτός σου τη χάρη

Εσύ είσαι ήλιος κι εγώ το φεγγάρι

εσύ είσαι αλήθεια αιώνια ζωή

Δρόμος αδιέξοδος με πλήθος κωλύματα

μακριά σου η ζωή στεγνή και πικρή

στο σκοτάδι μ οδηγούνε τα βήματα

σκουπίδια τα πλούτη τα χρήματα

αν δεν είσαι πατέρας μου εσύ

Που να στρέψω το βλέμμα μου κύριε

της καρδιάς τα σπασμένα φτερά

για τα τόσα πολλά μου αμαρτήματα

της ψυχής και του σώματος κρίματα

να κρυφτώ και να κλάψω πικρά

Άλογο όν χαμένο στη νύχτα είμαι θέ μου

έλα συ και ζωή χάρισε μου

Τετέλεστε

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Thu, 01 Apr 2010 21:20:00 +0000

Στ' αγκάθινό σου το στεφάνι
Καθάριο το αίμα σου
Στο πρόσωπο σου κόκκινα στολίδια
οι πληγές σου
Σιωπή τα χείλη σου
Μπορείς και κουβαλάς όλων τα λάθη
Μπορείς να κουβαλάς τόση αγάπη

Το σταυρό μου σήκωσες
Το σώμα σου το καθάριο πλήγωσες
τα ιμάτια σου μοίρασαν
Γυμνός με κοίταξες
Και όταν δίψασες χολή και ξίδι
τα χείλη σου πικρά στου Άδη το ταξίδι

Τον πόνο σου έπνιξες στην αγάπη
μ ένα σου δάκρυ
Με συγχώρησες κι ας μην άξιζα
Για μένα μίλησες
Για σένα σιωπή το στόμα σου
Κι εγώ στον κλήρο το χιτώνα σου
Στου θανάτου το απάντημα
Κραυγή το στόμα σου

Τετέλεστε

Το νόημα της ζωής

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Wed, 20 Jan 2010 22:34:00 +0000

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
- Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας, οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη. Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές, η δουλειά μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, τα στερεοφωνικά μας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες.
Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
-Καλά, η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;
Ο καθηγητής γελώντας του απαντά:
- Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω. Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για δυό μπυρίτσες!

ΑΣΗΜΩΝΗΣ

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Mon, 21 Dec 2009 08:26:00 +0000

Χριστούγεννα
τι ωραία λέξη στα αυτιά των παιδιών και καμιά φορά και των μεγάλων
Και λέω καμιά φορά γιατί σήμερα έχουμε χάσει τη μαγεία έχουμε αρκεστεί στο ότι Χριστούγεννα
είναι ψώνια δώρο και τίποτα άλλο
άραγε γεννιέται αλήθεια ο ΧΡΙΣΤΟΣ
Πως να γεννηθεί αφού πρέπει μέσα μας να γεννηθεί
και πως να γεννηθεί αφού η δεν πιστεύουμε πια σε τίποτα δεν κάνουμε τίποτα
μόνο ρεπό και ψώνια δεν γεμίζουν την ψυχή
χρειάζεται και λίγο μαγεία λίγο παραμύθι

χρειάζεται να γίνουμε και λίγο παιδιά

όπως και να έχει ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Θυμός

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sun, 04 Oct 2009 06:32:00 +0000

Ω σεις που μου γεννήσατε

Στο βλέμμα μου την πίκρα

Εσείς που κοιταχτήκατε

στα μάτια μεταξύ σας

Και γνέψατε κρυφά θαρρείς

δε θα ‘βλεπε η ψυχή μου

τον θάνατο να αφήσετε

στις γειτονιές του κόσμου

Γελιέστε αν νομίσατε

πως χάθηκε η ελπίδα

πως τάχα όλοι σκύψαμε

με φόβο το κεφάλι

και δικιά σας η

πνοή ανάσα μας θα γίνει

Εχουμε ασίγαστη καρδιά

και στην ψυχή μας πίστη

το βλέμμα θα σηκώσουμε

μαζί τα αναστημά μας

και ποταμοί θα γίνουμε

που θα σας παρασύρουν

Και σαν σκεφτείτε λογικά

θα δώσετε τη λύση

μα σαν θελήσετε ξανά

τη νοιώτη μας στα μαύρα

Να πάτε ήρθε η ώρα σας

στο δρόμο της καρδιάς σας

Ανάσταση των νεκρών

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sun, 16 Aug 2009 05:30:00 +0000

13Δεν θέλω δε να αγνοήτε, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, διά να μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα.

14 Διότι εάν πιστεύωμεν ότι ο Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του Ιησού θέλει φέρει μετ' αυτού.

15 Διότι τούτο σας λέγομεν διά του λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες, όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει τους κοιμηθέντας· Α' Κορ 15:22, Α' Κορ 15:51

16 επειδή αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ' ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον, Μτ 24:31, Α' Κορ 15:52, Β' Θεσ 1:7

17 έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου.

18 Λοιπόν παρηγορείτε αλλήλους με τους λόγους τούτους.

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Wed, 29 Jul 2009 21:16:00 +0000

Κάνοντας βόλτα στο ίντερνετ συναντώ σε μεγάλο ποσοστό νέους ανθρώπους να μιλάνε με μίσος και απέχθεια για την εκκλησία
Δεν τους αδικώ
Απλά θα ήθελα να πω πώς άλλο εκκλησία άλλο θρησκεία άλλο θεός
Ας ψαχτούμε μέσα μας και ας γίνουμε η εκκλησία του δικού μας θεού
ας σκεφτούμε και ας αποφασίσουμε εν ψυχρώ τι θέλουμε απ τη ζωή μας
τι κάνουμε και πόσο γνωρίζουμε τα λάθη μας

και μετά ας λοιδορούμε
ο πρώτος αναμάρτητος ας ρίξει το λίθο ..

Ας κάνουμε προσπάθεια να την κάνουμε σωστή
όσοι πιστεύουν
Για τους άλλους... είναι ελεύθεροι να πράξουν ότι θέλουν

Τα μάτια της καρδιάς.

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sun, 12 Jul 2009 20:57:00 +0000

καλοκαίρι εποχή διακοπών
όλοι έχουμε ανάγκη από μια μικρή αλλαγή από ένα διάστημα χαλάρωσης
αφού όλο το χρόνο έχουμε γίνει αθλητές δρόμου για να προλάβουμε τις υποχρεώσεις μάς
¨Άραγε αξίζει τον κόπο τόσο τρέξιμο?
για μια δύο εβδομάδες χαράς και ξεκούρασης
μήπως πρέπει η κοινωνία μας να δει τις πραγματικές μας ανάγκες και ο αγώνας μας να είναι
μόνο γι αυτές.
Ας μην μας φορτώνει με ενοχές και κόμπλεξ και μας οδηγεί να φτάσουμε τους πολύ πάνω από εμάς στο χρήμα και στη δόξα
ας μας αφήσουν ήσυχους και ας μας φορτώσουν αγάπη ειρήνη και ηρεμία την έχουμε ανάγκη
δεν μας φτάνουν οι διακοπές πιά.
ας κοιτάξουμε με την καρδιά μας γύρω μας ας δούμε τη ματαιότητα της ύλης κι άς
ξεκινήσουμε μια νέα αρχή ζητώντας τον πλούτο του πνεύματος
κι όταν είμαστε διακοπές και τον υπόλοιπο καιρό με τα μάτια της καρδιάς.

μιά καλή και τρυφερή ανάρτηση Ο μικρός βοσκός ......

Ο κύριός μου

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Mon, 15 Jun 2009 21:31:00 +0000

Μαύρο το άτι

μαύρος καβαλάρης

ψηλά η ρομφαία

δεν θα με πάρεις

ο κύριός μου θα σταθεί

στα σκαλιά

σαν άνεμος θα φυσήξει

θα ανεμίσει η μαύρη

μπέρτα σου

και τ άλογό σου θα σκιαχτεί

θα τρέξει κοντά στον Κύριό του

και σύ θα φύγεις

για πάντα θα χαθείς

γιατί ο κύριός μου είναι δυνατός

ο κύριός μου είναι θεός

κι εγώ θα πέσω καταγής

το μάτι μου δε θα σηκώσω

να μην καεί απ τη ντροπή

ου χρόνια τώρα τον σταύρωσα

αμέτρητες φορές

που νερό δεν του ‘δωσα

τροφή ,ιμάτια γυμνό τον άφησα

έλεος δεν έκανα θύμωσα, οργίστηκα

απίστησα, αμφέβαλα

για την αγάπη του την τόση

θα κλάψω πικρά σφόδρα

θα λυπηθώ θα ζητήσω συχώρεση

μήπως καθαρισθώ και το χέρι

του απλώσει

τη ζωή μου χαρίσει

Κύριέ μου θεέ μου

Φως αλήθειας ο λόγος

Έλα ντύσε με άσπρα

Και στη δόξα σου δώς μου

Δούλου θέση να ζήσω

Πρόσφατα βγήκα αλώβητος

απο ατύχημα που μόνο

ο θεός μπορεί να σε βγάλει

Συγνώμη

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sat, 06 Jun 2009 19:07:00 +0000

Υπήρξε κάποιο πρόβλημα με τα σχόλια στη σελίδα ζητάω συγνώμη απο όλους το πρόβλημα διορθώθηκε

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας .

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Mon, 01 Jun 2009 20:38:00 +0000

Τρέχουμε πίσω απ τους πολιτικούς που μας υποτιμούν τη νοημοσύνη

Που κάνουν νόμους να παραγράφονται τα αδικά τους

Μόλις αλλάξει η βουλή

Που κλέβουν το ψωμί μας και

Που μας πεθαίνουν κάθε μέρα

Και εμείς τρέχουμε πάλι κοντά τους έχοντας ελπίδα

Πως μπορούν να μας σώσουν

Τελικά από ότι κατάλαβα με τους πολιτικούς έχουμε κοινά

Βαθιά στην καρδιά μας όλοι θέλουμε να ήμασταν

αυτοί

να κλέβουμε να περνάμε καλά και να μην μας πειράζει κανένας

τους βλέπουμε σαν σταρ

ζηλεύουμε τη ζωή τους

Κι όλα αυτά τα κάνουμε χωρίς να ντρεπόμαστε .

Την ντροπή και το ότι είμαστε στον εικοστό αιώνα

τη θυμόμαστε μόνο όταν μας ζητηθεί να μιλήσουμε ,

να ασχοληθούμε με το θεό

εκεί θυμόμαστε ότι υπάρχουν ιερείς αμαρτωλοί!

κλέφτες ,πόρνοι

εκεί ανοίγουν τα μάτια μας και γινόμαστε ηθικοί

άγιοι με φωτοστέφανο ..

εκεί δεν θέλουμε να προσπαθήσουμε

ούτε κάν να κοιτάξουμε

τελικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας

κι ας μην το βλέπουμε

πιστεύετε στο θεό ?

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Fri, 22 May 2009 23:16:00 +0000

πιστεύετε στο θεό ?
τι είναι ο θεός για σάς?

Βαριά υπνηλία

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Thu, 14 May 2009 14:52:00 +0000

Κάθομαι και σκέφτομαι καμιά φορά την ζωντάνια που είχαμε παλιά
Πώς αντιμετωπίζαμε τη ζωή με αισιοδοξία
Τώρα δεν περιμένουμε δεν ελπίζουμε δεν θέλουμε δεν πιστεύουμε δεν
Πάμε εκδρομές δεν μαγειρεύουμε δεν μιλάμε κι όταν μιλάμε
Δεν είμαστε ειλικρινείς υποκρινόμαστε φοβούμενοι την αντίδραση του διπλανού μας
Τα δένδρα δεν μιλάνε και δεν διαφωνούνε μεταξύ τους όχι οι άνθρωποι.
Τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι μας έχει κυριεύσει υπνηλία
Πνευματική και σωματική
Τι άλλαξε ?
Ο τρόπος ζωής μας έγινε αγώνας δρόμου για να αποκτήσουμε πολλά αγαθά
Η τηλεόραση μας βομβαρδίζει κάθε μέρα μπούρδες και ψέματα
Κι όμως ακόμη την έχουμε στις προτεραιότητές μας
Δεν μας ξεφεύγει τίποτα
Στη δουλειά εκμετάλλευση στο έπακρον
Η χαρά μας τα ψώνια μια βόλτα ακόμη και στο σούπερ μάρκετ για μια τριακοσάρα ψώνια μπορεί να αντικαταστήσει ακόμη και αυτόν τον έρωτα

Πάλι λέω αυτά τα είχαμε και παλιά κατά κάποιο τρόπο αλα η ζωή ήταν αλλιώς
Ψάχνοντας παλιά και τώρα βρήκα πώς σήμερα μας λείπει αγάπη
Μας λείπει σεβασμός μας λείπει ηθική μας λείπει θεός
Μήπως να δοκιμάζαμε να γίνουμε πάλι παιδιά
Να παίζουμε μεταξύ μας να μοιραζόμαστε τα αγαθά μας
Να εμπιστευόμαστε τη φύση
Να περπατάμε
Να ελπίζουμε στο αύριο και να αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας
να αλλάξουμε νοοτροπία και οι απλοί πολίτες και οι έχοντες τα αξιώματα δεν είναι ντροπή

Απάντηση στον φίλο Σωκράτη Αντωνακάκη

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Thu, 30 Apr 2009 22:28:00 +0000

Απάντηση στον φίλο Σωκράτη Αντωνακάκη
http://molonlabe-socrates.blogspot.com/2009/02/3.html

Πολύς λόγος γίνεται για τον αστερισμό του υδροχόου τα τελευταία χρόνια

Ο πλανήτης μας δεν εισέρχεται το 2011 στον αστερισμό του υδροχόου αλλά έχει εισέλθει πριν από μερικά εκατομμύρια χρόνια μιας και αυτό που εμείς βλέπουμε στον ουρανό είναι τόσο μακριά που το βλέπουμε με καθυστέρηση μερικών εκατομμυρίων ετών.
Το ότι έχει συνδυαστεί ο χριστιανισμός με τον ιχθύ είναι από το ακρωνύμιο
ΙΗΣΟΎΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΕΟΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ
Σύμφωνα τώρα με τις γραφές δεν θα συμβεί άλλη παγκόσμια καταστροφή
Παρά μόνο αυτή της φωτιάς όταν έρθει η εσχάτη μέρα
Β Πέτρου κεφ γ εδάφιο10-14

Την εποχή των δεινοσαύρων δεν υπήρχαν άνθρωποι πάνω στη γή

Για την αποκάλυψη δεν λέει πουθενά ότι θα σωθούν μόνο 144000 άνθρωποι αν κοιτάξουμε καλά το κείμενο θα δούμε ότι συνεχίζει και μιλάει για μεγάλο αριθμό ανθρώπων από όλα τα έθνη που δεν μπορεί να αριθμηθεί

3 λεγων μη βλαψητε την γην μητε την θαλασσαν μητε τα δενδρα εωσου σφραγισωμεν τους δουλους του θεου ημων επι των μετωπων αυτων
4 και ηκουσα τον αριθμον των εσφραγισμενων εκατον τεσσαρακοντα τεσσαρες χιλιαδες ησαν εσφραγισμενοι εκ πασης φυλης των υιων ισραηλ
5 εκ φυλης ιουδα δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι εκ φυλης ρουβην δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι εκ φυλης γαδ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι
6 εκ φυλης ασηρ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοιεκ φυλης νεφθαλειμ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι εκ φυλης μανασση δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι
7 εκ φυλης συμεων δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι εκ φυλης λευι δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι εκ φυλης ισσαχαρ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι
8 εκ φυλης ζαβουλων δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι εκ φυλης ιωσηφ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι εκ φυλης βενιαμιν δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι
9 μετα ταυτα ειδον και ιδου οχλος πολυς τον οποιον ουδεις ηδυνατο να αριθμηση εκ παντος εθνους και φυλων και λαων και γλωσσων οιτινες ισταντο ενωπιον του θρονου και ενωπιον του αρνιου ενδεδυμενοι στολας λευκας εχοντες φοινικας εν ταις χερσιν αυτων
10 και κραζοντες μετα φωνης μεγαλης ελεγον η σωτηρια ειναι του θεου ημων του καθημενου επι του θρονου και του αρνιου

Όταν έρθει η ώρα της καταστροφής δεν θα σωθούμε μέσα σε σπηλιές αλλά ο κύριος θα μας αρπάξει στον ουρανό. Στη γή θα μείνουν όλοι οι άλλοι που δεν θα πιστέψουν σ αυτόν αλλά
στον αντίχριστο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α ΚΕΦ 4 ΕΔ 15
15 διοτι τουτο σας λεγομεν δια του λογου του κυριου οτι ημεις οι ζωντες οσοι απομενομεν εις την παρουσιαν του κυριου δεν θελομεν προλαβει τους κοιμηθεντας
16 επειδη αυτος ο κυριος θελει καταβη απ ουρανου με κελευσμα με φωνην αρχαγγελου και με σαλπιγγα θεου και οι αποθανοντες εν χριστω θελουσιν αναστηθη πρωτον
17 επειτα ημεις οι ζωντες οσοι απομενομεν θελομεν αρπαχθη μετ αυτων εν νεφελαις εις απαντησιν του κυριου εις τον αερα και ουτω θελομεν εισθαι παντοτε μετα του κυριου
18 λοιπον παρηγορειτε αλληλους με τους λογους τουτους

ΚΑΙ ΚΟΡΙΝΘ.Α ΚΕΦ ΙΕ ΕΔ 51

51 ιδου μυστηριον λεγω προς εσας παντες μεν δεν θελομεν κοιμηθη παντες ομως θελομεν μεταμορφωθη
52 εν μια στιγμη εν ριπη οφθαλμου εν τη εσχατη σαλπιγγι διοτι θελει σαλπισει και οι νεκροι θελουσιν αναστηθη αφθαρτοι και ημεις θελομεν μεταμορφωθη
53 διοτι πρεπει το φθαρτον τουτο να ενδυθη αφθαρσιαν και το θνητον τουτο να ενδυθη αθανασιαν
54 οταν δε το φθαρτον τουτο ενδυθη αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυθη αθανασιαν τοτε θελει γεινει ο λογος ο γεγραμμενος κατεποθη ο θανατος εν νικη
55 που θανατε το κεντρον σου που αδη η νικη ΣΟΥ

Αυτές είναι οι εξελίξεις σύμφωνα με τις γραφές πάντα και όχι με εμένα

Ας μην πέφτουμε σε παγίδες που μας στήνουν οι επιστήμονες και μη για το μέλλον της γης και για την τελική κατασροφή.

Ψεγάδια

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sun, 26 Apr 2009 20:02:00 +0000

Πέρασε και το Πάσχα φάγαμε ψωνίσαμε κάναμε και κανένα ταξιδάκι και πάει

του χρόνου πάλι θα θυμηθούμε τη σταύρωση και την ανάσταση.

Σήμερα θα ήθελα να πω κάτι για τα Ευαγγέλια. Ακούω από πολλούς πώς είναι γεμάτα ανακρίβειες και πώς άλλα λέει το ένα και άλλα το άλλο .

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν διάφορες αποκλίσεις από την περιγραφή του κάθε Ευαγγελιστή.

Κατ εμέ αυτό είναι που αποδεικνύει πως δεν είναι κατασκευασμένο άλλα αληθινό .

ο κάθε ευαγγελιστής έγραψε ότι άκουσε η και είδε από την δική του μεριά.

Ο Ματθαίος ήταν μαθητής του κυρίου και είδε πολλά από αυτά που έγραψε με τα ίδια του τα μάτια .

Ο Μάρκος έγραψε ότι άκουσε από τον Πέτρο και τους άλλους μαθητές που γνώρισε

το ίδιο και ο Λουκάς

τελευταίος ο Ιωάννης έγραψε κι αυτός από προσωπική του εμπειρία ήταν ο μόνος που ήταν μπροστά στο θάνατο του Ιησού.

ας σταματήσουν όλοι όσοι λένε ότι δεν πιστεύουν να προσπαθούν να βρούνε ψεγάδια

άλλωστε ελεύθερος είναι ο κάθε άνθρωπος να πιστεύει ότι θέλει και να θερίζει ότι σπέρνει.

ας πάρουν αυτοί το δικότους δρόμο και εμείς το δικό μας .

Πάσχα

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sun, 12 Apr 2009 20:54:00 +0000

Περιμένοντας το Πάσχα είναι σαν να είμαστε
Σε μια μεγάλη πόλη με πολλά μαγαζιά και σ ένα μεγάλο δρόμο
Βρισκόμαστε μπροστά σε δυο βιτρίνες
Η πρώτη βιτρίνα είναι μεγάλη λαμπερή με υπέροχα στολίδια
και πίσω της χιλιάδες άνθρωποι που θέλουν να αγοράσουν
πάση θυσία απ τον όμορφο αυτό κόσμο ότι ποιο πολλά μπορούνε
για να νοιώσουν ευτυχία και χαρά μέρες που είναι

Η δεύτερη βιτρίνα είναι απλή λαμπερή καθαρή χωρίς στολίδια και πολλά φώτα
πίσω της λίγοι άνθρωποι που χαμογελώντας περνούν με τη σειρά για να πάρουν δωρεάν τα λίγα όμορφα απλά φτωχικά τους ψώνια για να περάσουν τις μέρες
βγαίνοντας συνεχίζουν να χαμογελούν δοξάζοντας το Θεό για την δωρεά του

Tο θέμα είναι πότε θα ρίξουμε τον εγωισμό μας να κατεβούμε απ τα στολισμένα
και λαμπερά σκαλιά και να μπούμε στη βιτρίνα της δωρεάς του Θεού

Μηδενικός αιώνας

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Wed, 01 Apr 2009 21:35:00 +0000

Οικονομική κρίση άνθρωποι χαμένοι στα χρέη τους
Παιδιά που δεν θέλουν να μάθουν που γίνονται ο μικρός ήρωας της καθημερινότητας
προσπαθώντας να διορθώσουν τα λάθη των μεγάλων (που δεν ξέρουν γιατί δεν είναι ιν)
Παιδιά που δεν παίζουν πια που δεν ζουν το παραμύθι το κουτσό το κρυφτό γιατί λέει ξυπνήσανε νωρίς ,κάποιοι θέλουν να τους φορτώσουν και την ευθύνη της ψήφου
Παιδιά που δεν θέλουν να προφυλαχθούν από τίποτα γιατί δεν πιστεύουν στη ζωή
Γυναίκες που καπνίζουν σαν το μακαρίτη τον παππού μου
Που κάνουν αγώνα ισότητας χωρίς να ξέρουν τι θέλουν
Που τυράννιουνται σε μια και δύο βάρδιες δουλειάς γι να βγάλουν πολλά λεφτά
Να τα κάνουν επώνυμα ρούχα και παπούτσια για να είναι μοδάτες κουρασμένες και γερασμένες πρίν την ώρα τους
Άνδρες κουρασμένοι ταλαιπωρημένοι απ την δουλειά που δεν μπορούν να χορτάσουν τα
Παιδιά τους και να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των καιρών
Που ζούν για το ποτό το τζόγο και καμια ερωμένη
Κλέφτες παντού μέρα και νύχτα που σκοτώνουν για μια μπουκιά ψωμί
Ύστερα σου λέει εικοστός αιώνας
Ένα ψέμα μεγάλο μια ουτοπία
Εικοστός αιώνας μετά Χριστό που αφού δεν βάλαμε Χριστό στη ζωή μας
που φερόμαστε σαν να μην ακούσαμε ποτέ και δεν γνωρίσαμε Χριστό
Δεν είναι εικοστός αφού διώξαμε το θεό απ τη ζωή μας είναι μηδενικός αιώνας
Πάλι απ την αρχή
Και αν κοιτάξουμε πίσω στην ιστορία ξέρουμε τι μας περιμένει
αν ξαναρχίσουμε απ την αρχή.
Ας ξαναγυρίσουμε στον εικοστό αιώνα
Πριν είναι αργά πολύ αργά.

Προς Ρωμαίους επιστολή Παύλου κεφ 8 εδφ 18

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Wed, 18 Mar 2009 23:12:00 +0000

Πιστεύω πραγματικά πως αυτά που τώρα υποφέρουμε δεν ισοσταθμίζουν
Τη δόξα που μας επιφυλάσσει ο Θεός στο μέλλον .Γιατί όλη η κτίση προσμένει με λαχτάρα πότε θα φανερωθεί η δόξα των υιών του θεού.
Ξέρετε βέβαια πως υποτάχτηκε κι αυτή στη φθορά όχι γιατί το ήθελε αλλά γιατί έτσι το θέλησε αυτός που την υπέταξε.
Έχει πάντοτε την ελπίδα κι αυτή ακόμη η κτίση, πως θα απελευθερωθεί από την υποδούλωση της στη φθορά και θα μετάσχει στην ελευθερία που θα απολαμβάνουν
τα δοξασμένα παιδιά του Θεού ξέρουμε καλά ότι ως τώρα όλη η κτίση στενάζει και κραυγάζει από πόνο σαν την ετοιμόγεννη γυναίκα. Και όχι μόνο η κτίση.
Το ίδιο κάνουμε κι εμείς :Έχουμε ως αρραβώνα του νέου κόσμου το Άγιο Πνεύμα, εσωτερικά όμως στενάζουμε κι εμείς .Γιατί λαχταρούμε να γίνουμε παιδιά του Θεού και να γλυτώσει για πάντα το σώμα μας απ’ τη φθορά.

…ήχος λεπτού αέρος..

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sat, 07 Mar 2009 23:18:00 +0000

Πολλές φορές έχουμε μες το μυαλό μας μια εικόνα
Τρομερή για τον θεό
Ένα θεό που είναι απλησίαστος και φοβερός
Διαβάζοντας στην παλαιά διαθήκη έπεσε στην αντίληψη μου το κομμάτι που ο προφήτης Ηλίας συναντά τον θεό

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΒΑΣΕΙΛΈΩΝ Α ΚΕΦ 19
11Και είπαν έξελθε και στάθητι επι το όρος ενώπιον Κυρίου και ιδού ο Κύριος διάβαινε και άνεμος μέγας και δυνατός έσχιζε τα όρη και συνέτριβε τους βράχους έμπροσθεν του Κυρίου ο Κύριος δεν ητο εν τω ανεμω και μετά τον άνεμον σεισμός ο Κύριος δεν ητο εν τω σεισμω
12 και μετα τον σεισμον πυρ ο Κύριος δεν ητο εν τω πυρι και μετά το πυρ ήχος λεπτού αέρος
13 και ως ηκουσεν ο Ηλίας σκέπασε το πρόσωπο αυτού με την μηλωτην αυτού και εξηλθε και εσταθη εις την εισοδον του σπηλαίου και ιδού φωνή προς αυτόν λέγουσα τι κάμνεις ενταύθα Ηλία

…ήχος λεπτού αέρος..

Έτσι είναι ο θεός της αγάπης έτσι εμφανίζετε σαν αεράκι λεπτό που το αισθάνεσαι που το αγαπάς και δεν σε ενοχλεί ούτε σου κάνει κακό.

Ας κοιταχτούμε λίγο

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sat, 28 Feb 2009 22:37:00 +0000

Είναι κακό να σου χτυπάει την πόρτα ο Χριστός και να μην του ανοίγεις.
το να την κλειδώνεις είναι θάνατος.
Στην περιήγησή μου στα διάφορα μλογκ διάβασα πολλές αναρτήσεις αθέων και χλευαστών
του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Μπορείτε να πιστεύετε ότι θέλετε και να λέτε ότι θέλετε αλλά το κόλλημα σας ότι όποιος πιστεύει είναι αγράμματος και χαζός δεν μπορώ να το δεχτώ ούτε να σας το χαρίσω.
Στο σπίτι σας έχετε καθρέπτη?

ΙΩΝΑΣ

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Wed, 25 Feb 2009 22:29:00 +0000

Και ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιωνᾶν τὸν τοῦ ᾿Αμαθὶ λέγων· 2 ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευὴ τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ, ὅτι ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆς κακίας αὐτῆς πρός με. 3 καὶ ἀνέστη ᾿Ιωνᾶς τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσὶς ἐκ προσώπου Κυρίου καὶ κατέβη εἰς ᾿Ιόππην καὶ εὗρε πλοῖον βαδίζον εἰς Θαρσὶς καὶ ἔδωκε τὸν ναῦλον αὐτοῦ καὶ ἐνέβη εἰς αὐτὸ τοῦ πλεῦσαι μετ᾿ αὐτῶν εἰς Θαρσὶς ἐκ προσώπου Κυρίου. 4 καὶ Κύριος ἐξήγειρε πνεῦμα μέγα εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγένετο κλύδων μέγας ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ τὸ πλοῖον ἐκινδύνευε τοῦ συντριβῆναι. 5 καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ναυτικοὶ καὶ ἀνεβόησαν ἕκαστος πρὸς τὸ θεὸν αὐτοῦ καὶ ἐκβολὴν ἐποιήσαντο τῶν σκευῶν τῶν ἐν τῷ πλοίῳ εἰς τὴν θάλασσαν τοῦ κουφισθῆναι ἀπ᾿ αὐτῶν. ᾿Ιωνᾶς δὲ κατέβη εἰς τὴν κοίλην τοῦ πλοίου καὶ ἐκάθευδε καὶ ἔρρεγχε. 6 καὶ προσῆλθε πρὸς αὐτὸν ὁ πρωρεὺς καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί σὺ ρέγχεις; ἀνάστα καὶ ἐπικαλοῦ τὸν Θεόν σου, ὅπως διασώσῃ ὁ Θεὸς ἡμᾶς καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα. 7 καὶ εἶπεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· δεῦτε βάλωμεν κλήρους καὶ ἐπιγνῶμεν τίνος ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν; καὶ ἔβαλον κλήρους, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπὶ ᾿Ιωνᾶν. 8 καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· ἀπάγγειλον ἡμῖν τίνος ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν; τίς σου ἡ ἐργασία ἐστί; καὶ πόθεν ἔρχῃ, καὶ τοῦ πορεύῃ, καὶ ἐκ ποίας χώρας καὶ ἐκ ποίου λαοῦ εἶ σύ; 9 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· δοῦλος Κυρίου εἰμὶ ἐγὼ καὶ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι, ὃς ἐποίησε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν. 10 καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρες φόβον μέγαν καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· τί τοῦτο ἐποίησας; διότι ἔγνωσαν οἱ ἄνδρες, ὅτι ἐκ προσώπου Κυρίου ἦν φεύγων, ὅτι ἀπήγγειλεν αὐτοῖς. 11 καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· τί ποιήσομέν σοι καὶ κοπάσει ἡ θάλασσα ἀφ᾿ ἡμῶν; ὅτι ἡ θάλασσα ἐπορεύετο καὶ ἐξήγειρε μᾶλλον κλύδωνα. 12 καὶ εἶπεν ᾿Ιωνᾶς πρὸς αὐτούς· ἄρατέ με καὶ ἐμβάλετέ με εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ κοπάσει ἡ θάλασσα ἀφ᾿ ὑμῶν· διότι ἔγνωκα ἐγὼ ὅτι δι᾿ ἐμὲ ὁ κλύδων ὁ μέγας οὗτος ἐφ᾿ ὑμᾶς ἐστι. 13 καὶ παρεβιάζοντο οἱ ἄνδρες τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς τὴν γῆν καὶ οὐκ ἠδύναντο, ὅτι ἡ θάλασσα ἐπορεύετο καὶ ἐξηγείρετο μᾶλλον ἐπ᾿ αὐτούς. 14 καὶ ἀνεβόησαν πρὸς Κύριον καὶ εἶπαν· μηδαμῶς, Κύριε, μὴ ἀπολώμεθα ἕνεκεν τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου τούτου, καὶ μὴ δῷς ἐφ᾿ ἡμᾶς αἷμα δίκαιον, διότι σύ, Κύριε, ὃν τρόπον ἐβούλου, πεποίηκας. 15 καὶ ἔλαβον τὸν ᾿Ιωνᾶν καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἔστη ἡ θάλασσα ἐκ τοῦ σάλου αὐτῆς. 16 καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρες φόβῳ μεγάλῳ τὸν Κύριον καὶ ἔθησαν θυσίαν τῷ Κυρίῳ καὶ ηὔξαντο τὰς εὐχάς.

ΚΑΙ προσέταξε Κύριος κήτει μεγάλῳ καταπιεῖν τὸν ᾿Ιωνᾶν· καὶ ἦν ᾿Ιωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας. 2 καὶ προσηύξατο ᾿Ιωνᾶς πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους 3 καὶ εἶπεν· ᾿Εβόησα ἐν θλίψει μου πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μου, καὶ εἰσήκουσέ μου· ἐκ κοιλίας ᾅδου κραυγῆς μου ἤκουσας φωνῆς μου. 4 ἀπέρριψάς με εἰς βάθη καρδίας θαλάσσης, καὶ ποταμοὶ ἐκύκλωσάν με· πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ᾿ ἐμὲ διῆλθον. 5 καὶ ἐγὼ εἶπα· ἀπῶσμαι ἐξ ὀφθαλμῶν σου· ἆρα προσθήσω τοῦ ἐπιβλέψαι με πρὸς ναὸν τὸν ἅγιόν σου; 6 περιεχύθη μοι ὕδωρ ἕως ψυχῆς, ἄβυσσος ἐκύκλωσέ με ἐσχάτη, ἔδυ ἡ κεφαλή μου εἰς σχισμὰς ὀρέων. 7 κατέβην εἰς γῆν, ἧς οἱ μοχλοὶ αὐτῆς κάτοχοι αἰώνιοι, καὶ ἀναβήτω ἐκ φθορᾶς ἡ ζωή μου, πρὸς σὲ Κύριε ὁ Θεός μου. 8 ἐν τῷ ἐκλείπειν ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν ψυχήν μου τοῦ Κυρίου ἐμνήσθην, καὶ ἔλθοι πρὸς σὲ ἡ προσευχή μου εἰς ναὸν τὸ ἅγιόν σου. 9 φυλασσόμενοι μάταια καὶ ψευδῆ ἔλεον αὐτῶν ἐγκατέλιπον. 10 ἐγὼ δὲ μετὰ φωνῆς αἰνέσεως καὶ ἐξομολογήσεως θύσω σοι, ὅσα ηὐξάμην ἀποδώσω σοι εἰς σωτηρίαν μου τῷ Κυρίῳ. 11 Καὶ προσέταξε Κύριος τῷ κήτει, καὶ ἐξέβαλε τὸν ᾿Ιωνᾶν ἐπὶ τὴν ξηράν.

ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιωνᾶν ἐκ δευτέρου λέγων· 2 ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευὴ τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ κατὰ τὸ κήρυγμα τὸ ἔμπροσθεν, ὃ ἐγὼ ἐλάλησα πρός σε. 3 καὶ ἀνέστη ᾿Ιωνᾶς καὶ ἐπορεύθη εἰς Νινευή, καθὰ ἐλάλησε Κύριος· ἡ δὲ Νινευὴ ἦν πόλις μεγάλη τῷ Θεῷ ὡσεὶ πορείας ὁδοῦ τριῶν ἡμερῶν. 4 καὶ ἤρξατο ᾿Ιωνᾶς τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν ὡσεὶ πορείαν ἡμέρας μιᾶς καὶ ἐκήρυξε καὶ εἶπεν· ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευὴ καταστραφήσεται. 5 καὶ ἐπίστευσαν οἱ ἄνδρες Νινευὴ τῷ Θεῷ καὶ ἐκήρυξαν νηστείαν καὶ ἐνεδύσαντο σάκκους ἀπὸ μεγάλου αὐτῶν ἕως μικροῦ αὐτῶν. 6 καὶ ἤγγισεν ὁ λόγος πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Νινευή, καὶ ἐξανέστη ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ περιείλετο τὴν στολὴν αὐτοῦ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ σποδοῦ. 7 καὶ ἐκηρύχθη καὶ ἐρρέθη ἐν τῇ Νινευὴ παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ παρὰ τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ λέγων· οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη καὶ οἱ βόες καὶ τὰ πρόβατα μὴ γευσάσθωσαν μηδὲ νεμέσθωσαν μηδὲ ὕδωρ πιέτωσαν. 8 καὶ περιεβάλλοντο σάκκους οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη, καὶ ἀνεβόησαν πρὸς τὸν Θεὸν ἐκτενῶς· καὶ ἀπέστρεψαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς καὶ ἀπὸ τῆς ἀδικίας τῆς ἐν χερσὶν αὐτῶν λέγοντες· 9 τίς οἶδεν εἰ μετανοήσει ὁ Θεὸς καὶ ἀποστρέψει ἐξ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα; 10 καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ ἔργα αὐτῶν, ὅτι ἀπέστρεψαν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν, καὶ μετενόησεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ κακίᾳ, ᾗ ἐλάλησε τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς, καὶ οὐκ ἐποίησε.

ΚΑΙ ἐλυπήθη Ἰωνᾶς λύπην μεγάλην καὶ συνεχύθη, 2 καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον καὶ εἶπεν· Ὦ Κύριε, οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι μου ἔτι ὄντος μου ἐν τῇ γῇ μου; διὰ τοῦτο προέφθασα τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσίς, διότι ἔγνων ὅτι σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις. 3 καὶ νῦν, δέσποτα Κύριε, λάβε τὴν ψυχήν μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι καλὸν τὸ ἀποθανεῖν με μᾶλλον, ἢ ζῆν με. 4 καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Ἰωνᾶν· εἰ σφόδρα λελύπησαι σύ; 5 καὶ ἐξῆλθεν Ἰωνᾶς ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι τῆς πόλεως· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ σκηνὴν καὶ ἐκάθητο ὑποκάτω αὐτῆς, ἕως οὗ ἀπίδῃ τί ἔσται τῇ πόλει. 6 καὶ προσέταξε Κύριος ὁ Θεὸς κολοκύνθῃ, καὶ ἀνέβη ὑπὲρ κεφαλῆς τοῦ Ἰωνᾶ τοῦ εἶναι σκιὰν ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τοῦ σκιάζειν αὐτῷ ἀπὸ τῶν κακῶν αὐτοῦ. καὶ ἐχάρη Ἰωνᾶς ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ χαρὰν μεγάλην. 7 καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸς σκώληκι ἑωθινῇ τῇ ἐπαύριον, καὶ ἐπάταξε τὴν κολοκύνθαν, καὶ ἀπεξηράνθη. 8 καὶ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸς πνεύματι καύσωνι συγκαίοντι, καὶ ἐπάταξεν ὁ ἥλιος ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἰωνᾶ· καὶ ὠλιγοψύχησε καὶ ἐπελέγετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ εἶπε· καλόν μοι ἀποθανεῖν με ἢ ζῆν. 9 καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς Ἰωνᾶν· εἰ σφόδρα λελύπησαι σὺ ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ; καὶ εἶπε· σφόδρα λελύπημαι ἐγὼ ἕως θανάτου. 10 καὶ εἶπε Κύριος· σὺ ἐφείσω ὑπὲρ τῆς κολοκύνθης, ὑπὲρ ἧς οὐκ ἐκακοπάθησας ἐπ᾿ αὐτὴν οὐδὲ ἐξέθρεψας αὐτήν, ἣ ἐγενήθη ὑπὸ νύκτα καὶ ὑπὸ νύκτα ἀπώλετο. 11 ἐγὼ δὲ οὐ φείσομαι ὑπὲρ Νινευὴ τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἐν ᾗ κατοικοῦσι πλείους ἢ δώδεκα μυριάδες ἀνθρώπων, οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν δεξιὰν αὐτῶν ἢ ἀριστερὰν αὐτῶν, καὶ κτήνη πολλά

το πνευμα του αντιχριστου

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sun, 15 Feb 2009 22:55:00 +0000

1 αγαπητοι μη πιστευετε εις παν πνευμα αλλα δοκιμαζετε τα πνευματα εν ηναι εκ του θεου διοτι πολλοι ψευδοπροφηται εξηλθον εις τον κοσμον
2 εκ τουτου γνωριζετε το πνευμα του θεου παν πνευμα το οποιον ομολογει οτι ο ιησους χριστος ηλθεν εν σαρκι ειναι εκ του θεου
3 και παν πνευμα το οποιον δεν ομολογει οτι ο ιησους χριστος ηλθεν εν σαρκι δεν ειναι εκ του θεου και τουτο ειναι το πνευμα του αντιχριστου το οποιον ηκουσατε οτι ερχεται και τωρα μαλιστα ειναι εν τω κοσμω
4 σεις εκ του θεου εισθε τεκνια και ενικησατε αυτους διοτι μεγαλητερος ειναι εκεινος οστις ειναι εν υμιν παρα οστις ειναι εν τω κοσμω
5 αυτοι εκ του κοσμου ειναι δια τουτο εκ του κοσμου λαλουσι και ο κοσμος αυτους ακουει
6 ημεις εκ του θεου ειμεθα οστις γνωριζει τον θεον ακουει ημας οστις δεν ειναι εκ του θεου δεν ακουει ημας εκ τουτου γνωριζομεν το πνευμα της αληθειας και το πνευμα της πλανης
7 αγαπητοι ας αγαπωμεν αλληλους διοτι η αγαπη ειναι εκ του θεου και πας οστις αγαπα εκ του θεου εγεννηθη και γνωριζει τον θεον
8 οστις δεν αγαπα δεν εγνωρισε τον θεον διοτι ο θεος ειναι αγαπη
9 εν τουτω εφανερωθη η αγαπη του θεου προς ημας οτι τον υιον αυτου τον μονογενη απεστειλεν ο θεος εις τον κοσμον δια να ζησωμεν δι αυτου

ΙΩΆΝΟΥ Α ΚΕΦ 4

ασμα των ασματων

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sat, 14 Feb 2009 21:28:00 +0000

2 ας με φιληση με τα φιληματα του στοματος αυτου διοτι η αγαπη σου ειναι καλητερα παρα τον οινον
3 δια την ευωδιαν των καλων μυρων σου το ονομα σου ειναι μυρον εκκεχυμενον δια τουτο αι νεανιδες σε αγαπωσιν
4 ελκυσον με θελομεν δραμει κατοπιν σου ο βασιλευς με εισηγαγεν εις τα ταμεια αυτου θελομεν αγαλλεσθαι και ευφραινεσθαι εις σε θελομεν ενθυμεισθαι την αγαπην σου μαλλον παρα οινον οι εχοντες ευθυτητα σε αγαπωσι
5 μελαινα ειμαι πλην ευχαρις θυγατερες της ιερουσαλημ ως τα σκηνωματα του κηδαρ ως τα παραπετασματα του σολομωντος
6 μη βλεπετε εις εμε οτι ειμαι μεμελανωμενη επειδη ο ηλιος με εκαυσεν οι υιοι της μητρος μου ωργισθησαν κατ εμου με εβαλον φυλακα εις τους αμπελωνας τον ιδιον μου αμπελωνα ομως δεν εφυλαξα
7 απαγγειλον μοι συ τον οποιον αγαπα η ψυχη μου που ποιμαινεις που αναπαυεις το ποιμνιον την μεσημβριαν δια τι να γεινω ως περικεκαλυμμενη μεταξυ των ποιμνιων των συντροφων σου
8 εαν δεν γνωριζης τουτο αφ εαυτης ωραια μεταξυ των γυναικων εξελθε συ κατοπιν εις τα ιχνη του ποιμνιου και ποιμαινε τα εριφια σου πλησιον των σκηνων των βοσκων
9 με τας ιππους των αμαξων του φαραω σε εξωμοιωσα ηγαπημενη μου
10 αι σιαγονες σου ειναι ωραιαι με τας σειρας των μαργαριτων και ο τραχηλος σου με τα περιδερραια
11 θελομεν καμει εις σε αλυσεις χρυσας με στιγματα αργυριου
12 ενοσω ο βασιλευς καθηται εις την τραπεζαν αυτου ο ναρδος μου διαχεει την οσμην αυτου
13 δεματιον σμυρνης ειναι εις εμε ο αγαπητος μου θελει διανυκτερευει μεταξυ των μαστων μου
14 ο αγαπητος μου ειναι εις εμε ως βοτρυς κυπρινος εις τους αμπελωνας του εν-γαδδι
15 ιδου εισαι ωραια αγαπητη μου ιδου εισαι ωραια οι οφθαλμοι σου ειναι ως περιστερων
16 ιδου εισαι ωραιος αγαπητε μου ναι ευχαρις και η κλινη ημων ειναι ευθαλης
17 αι δοκοι των οικων ημων ειναι κεδροι τα σανιδωματα ημων εκ κυπαρισσου

Σωτηρία

noreply@blogger.com (Γιάννης Παππάς) — Sun, 08 Feb 2009 21:10:00 +0000

Μια λέξη που ακούμε συχνά απ το στόμα πολλών χριστιανών

Προϋπόθεση γι ότι ακολουθεί είναι
1. Αναγνωρίζω ότι υπάρχει θεός και ότι εγώ χρειάζομαι την βοήθεια του.
2. προσανατολίζομαι προς τον κύριο
3. μελετώ το λόγο του θεού για να δώ τι θέλει από εμένα
4. μαθαίνοντας το λόγο του προσπαθώ να τον βιώσω

Μετά τα πρώτα θετικά αποτελέσματα με κυριεύει ο ενθουσιασμός
και στην πορεία προκύπτουν διάφορα προβλήματα

αντιμετωπίζω τα προβλήματα με νέους τρόπους και με αισιοδοξία που πηγάζει
από την εμπιστοσύνη στον θεό

αρχίζω να αισθάνομαι το βαρύ φορτία της αρετής

πίστη μια δύναμη ουδέτερη
μπορεί να κάνει κάποιος θαύματα και να είναι έργο ανομίας
Α κορινθίους κ.ιγ, 2
Και εαν εχω προφητειαν και εξευρω παντα τα μυστηρια και πασαν την γνωσιν και εαν εχω πασαν την πιστιν ωστε να μετατοπιζω ορη αγαπην δε μη εχω ειμαι ουδεν

Κατά Μανθαίον ζ 21,22,23
Δεν θελει εισελθει εις την βασιλειαν των ουρανων πας ο λεγων προς εμε κυριε κυριε αλλ ο πραττων το θελημα του πατρος μου του εν τοις ουρανοις
22 πολλοι θελουσιν ειπει προς εμε εν εκεινη τη ημερα κυριε κυριε δεν προεφητευσαμεν εν τω ονοματι σου και εν τω ονοματι σου εξεβαλομεν δαιμονια και εν τω ονοματι σου εκαμομεν θαυματα πολλα
23 και τοτε θελω ομολογησει προς αυτους οτι ποτε δεν σας εγνωρισα φευγετε απ εμου οι εργαζομενοι την ανομια
Προσανατολίζομε στην θετική πίστη

Υπάρχουν 10 άνθρωποί που πιστεύουν για ένα άρρωστο συνάνθρωπο τους ότι δεν θα γίνει καλά
Είναι ακριβώς το ίδιο σαν να πιστεύουν ότι θα πεθάνει

Αποφεύγουμε την αρνητική πίστη πάντα
Πολλές φορές λέμε
Κι αν είναι θέλημα θεού?
Δημιουργούνται δύο ερωτήματα
1)Εμείς είμαστε θεοί ?

2)εμάς η αγάπη τι μας καλεί να κάνουμε?
Να πιστεύουμε ότι θα ζήσει η ότι θα πεθάνει?

Αν έχουμε αγάπη η πίστη μας πρέπει να είναι στ ζωή

Το αποτέλεσμα είναι το θέλημα του θεού
Αλλά δεν μπορούμε εμείς να παίρνουμε το ρόλο του θεού
εμείς πρέπει να παίρνουμε Θέση σύμφωνα με την αγάπη

Ενας λόγος που οι άνθρωποι είναι άπιστοι είναι η ασυμφωνία και ο εγωισμός
α εσύ πιστεύεις έτσι εγώ αλλιώς
Ο σατανάς μας χωρίζει πάντα ακόμη και την μονάδα (χωρίζει σώμα από ψυχή)
η ψυχή μιλάει για ζωή το σώμα για θάνατο

Ο θεός ζητάει από εμάς εμπιστοσύνη μόλις η καρδιά μας τον εμπιστευθεί βγαίνει από μέσα μας μια δύναμη θεού και κάνει θαύματα
Το ίδιο (να κάνει θαύματα)μπορεί να πετύχει κάποιος και με πίστη σε άλλα πράγματα
μπορεί να πετύχει δυνάμεις αλλά σύντομα θα αδειάσει και θα γίνει ψυχικό ράκος
όταν η πίστη είναι στο θεό η δύναμη μας είναι αστείρευτη
Ιωάνου Δ ΚΕΦ. Εδαφιο 14
Οστις ομως πιη εκ του υδατος το οποιον εγω θελω δωσει εις αυτον δεν θελει διψησει εις τον αιωνα αλλα το υδωρ το οποιον θελω δωσει εις αυτον θελει γεινει εν αυτω πηγη υδατος αναβλυζοντος εις ζωην αιωνιον

δίνουμε 10 παίρνουμε 20
όταν η πίστη μας στηρίζετε στα του κόσμου η δύναμή μα ς μειώνετε
δίνουμε 10 και δεν παίρνουμε τίποτα

πιστεύουμε πως ένας άνθρωπος θα γίνει καλά .
Όχι γιατί έχουμε πίστη και θα τον γιατρέψουμε
Όχι για να λέμε έχουμε χάρισμα ιάσεως
Όχι για να λέμε έγινε θαύμα
Πιστεύουμε στην σωτηρία του γιατί τον αγαπάμε

Αν δύο συμφωνήσουν λέει ο κύριος μπορούν να κάνουν τα πάντα

Ας προσευχόμαστε λοιπόν για ότι συμφωνούμε καλό θα κάνουμε
Όστις γνωρίζει κάτι καλό και δεν το κάνει αμαρτάνει

Ιακώβου Δ 17
Εις τον οστις λοιπον εξευρει να καμνη το καλον και δεν καμνει εις αυτον ειναι αμαρτια