Belki de hayatım boyunca hiç istemediğim kadar çok istiyorum bunu. Tıbbın bir şey yapamadığı tam da şu noktada gelsin istiyorum. 1,5 senedir çektiği ızdırap artık bitsin istiyorum annemin ama bizi bırakıp gitmesin de.

Doktorun ağzından “artık yapacak hiç bir şey kalmadı” dediği anda gözlerimden süzülen yaşların hatrına istiyorum. Hep sağda solda duyduğumuz “1 ayı kalmıştı güya ama bak 10 senedir sapasağlam yaşıyor.” dedikleri gibi olsun istiyorum bunun da. Ben de gidip sağda solda anlatayım, insanların umutlarını kaybetmemelerini sağliyim istiyorum.

“Bundan sonra  sadece ağrılarını dindirmeye çalışacağız.” sözü bana hep garip gelirdi. Ne demek yani öylece bırakacak mısınız hastayı diye. Ama doğruymuş, yapılması gerekenler bitiyormuş ve size öylece her öğünde “şu poşetteki ilaçların hangisinden başlasam” demek kalıyormuş.

Ve insan yine de sevdiklerine bu zamanda daha çok ihtiyaç duyuyormuş. Nitekim aciz bir varlığız.

Google Music Scrobbler (Firefox için)
1- Greasemonkey eklentisini kurun. (Çalışması için tarayıcıyı yeniden başlatmanız gerekecek.)
2- Şu adresteki javascript dosyasını çalıştırın. (Linke tıklamanız yeterli.)
3- Google Music‘e giderek üstteki barın sağ tarafında çıkacak olan lastfm bağlantısına tıklayarak kimlik doğrulamasını gerçekleştirin.

Google Music Scrobbler (Chrome için)
Üstteki yönergeyi 2. adımdan itibaren uygulayın :p

Yapımcısı: Daniel Slaughter

Dipnot: Google Music şu anda yalnızca Amerika için aktif. Fakat vpn gibi araçlar kullanarak bu engelin önüne geçebiliyorsunuz. Hotspot Shield adlı program işinizi görür. (Dipnotun bu kadar yukarda olmasının mantığı ne emin olun bilmiyorum.)

SoundCloud Last.fm Scrobbler (Firefox için)
1- Greasemonkey eklentisini kurun. (Çalışması için tarayıcıyı yeniden başlatmanız gerekecek.)
2- Şu adresteki javascript dosyasını çalıştırın. (Linke tıklamanız yeterli.)
3- Soundcloud.com‘a giderek üst menünün hemen altındaki “Enable Last.fm Support” linkine tıklayarak kimlik doğrulamasını tamamlayın.

SoundCloud Last.fm Scrobbler (Chrome için)
Üstteki yönergeyi 2. adımdan itibaren uygulayın :p

Userscript adresi: http://userscripts.org/scripts/show/107923

Ayrıca diğer Lastfm skrop araçları için şuraya bakabilirsiniz.

Youtube son zamanlarda farklı tasarımla denemeye başladı. Önce cosmic panda adını verdiği test tasarımını sundu kullanıcılarına. Daha sonra Google’un diğer tüm servislerindeki değişikliklerle birlikte köklü bir değişikliğe gitmeye karar verdi. Bu yeni tasarım tüm kullanıcılara aynı anda sunulmuyor. Beklemek istemiyorsanız;

Firefox kullananlar:
www.youtube.com‘a girin.
Ctrl + Shift + K tuşlarına basın. (Aynı anda)
Üst taraftan açılan konsolun en alt kısmına document.cookie=”VISITOR_INFO1_LIVE=ST1Ti53r4fU”; yazarak enter’a basın.
Sayfayı yenileyin.

Chrome kullananlar:
www.youtube.com‘a girin.
Ctrl + Shift + J tuşlarına basın. (Aynı anda)
Alt taraftan açılan konsolun en alt kısmına document.cookie=”VISITOR_INFO1_LIVE=ST1Ti53r4fU”; yazarak enter’a basın.
Sayfayı yenileyin.

NOT: SyntaxError: Unexpected token ILLEGAL hatası alanlar document.cookie=’VISITOR_INFO1_LIVE=ST1Ti53r4fU’; kodunu girsinler.

Yeni tasarıma geçmiş olmalısınız. Güle güle kullanın.

Geçtiğimiz sene Aralık Ocak aylarında katıldığım bu ekipte çok şey öğrendim açıkçası, yeni tanıştığım insanlar ve onların tecrübelerinden yararlanmam da cabası. Ekibi seviyorum doğrusu. Yazar ekibindeki son değişikliklerle de daha daha yeni insanlarla tanışmış olduk. Ne güzel di mi?

Yeni sayının içeriğine gelince:
Panpiş = 459.651 – Alp Solak // S: 5
Gönüllü İşler Ama Nasıl İşler? – Özgür Kuru // S: 8
Soluklanma Bitmiş, Yeni Heyecan Sarmışken Bizi – Serap Kazancı // S: 10
Doğduğumda Evliydim – Hakan Kara // S: 11
Mini Bangkok Rehberi – Berk Yıldırım // S: 12
Torpilimin Adı Evren, Sen de Tanırsın Onu – Aslıhan Gündüz // S: 18
Altın Kelebek – Onur Gürleyen // S: 20
Süpriz Aşk – Büşra Bayram // S: 22
Bir Sıkıntı Var İçimde – Semiha Çakar // S: 24
Otomobillerde Kültürel Etki – Akay Perker (Konuk Blog Yazarı) // S: 26
Yeni Bir Hayata Başlarken – Oğuz Aslan // S: 31
Fatmanur Erdoğan Röportajı – Rahim Aytunç // S: 34
Özgürlüğe Kaçış – Gizem Kuzu // S: 38
Vizyondakiler – Ekim 2011 // S: 42
Yeni Sezonun Yeni Serileri – Gizem Kuzu // S: 46
Emmy’den Galip Çıkanlar – Gizem Kuzu // S: 48
Müzik Kutusu – İbrahim Mumcu // S: 50
Yeni Mevsim, Yeni Trendler ve Yeni Ben… – Zümra Çelik // S: 52
Herşey Yeni Başladı Ama… – Oğuz Akdeniz // S: 54
Düzyazı – Onur Gürleyen // S: 55
Karikatürler – Onur Gürleyen // S: 57

Güzel yorumlarınız için sizi şöyle blog dergisinin sitesine doğru alayım: BURDAN Lütfen yorumlarınızı esirgemeyin

Dergiyi aşağıdaki flash üzerinden okuyabileceğiniz gibi pdf formatında indirip okuyabilirsiniz: İndir

Biraz büyüyünce Sabrina’ya sardım, Bücür Cadı’yı izledim durmadan, neredeyse tüm bölümlerini 2 kere izlediğim Ruhsar da bunlara dahil. Çünkü onların sihirli güçleri vardı. İyilerin yanındaydılar, yardım ediyorlardı. Ruhsar kadere karşı gelmiyordu, kuralı vardı ama olabildiğince iyilik yapmaya çalışıyordu. (Hoş kaynanasıyla didişiyordu sürekli ama o da işin geyiği değil mi zaten?)

Hatta geçtiğimiz 4-5 sene öncesinde Sihirli Annem’i bile izledim. Her ne kadar garip geliyor olsa da oradaki iyilik perileri benim hayallerimi süslemişti çocukluğumda. Hala bazen durup durup “benim niye yok?” diyesim geliyorsa da gerçek olmadığını bilince, bunun çok aptalca bir hayal olduğunu bilince susup oturuyorum yerime.

Tam bu dönemler kendime gelip “yok öyle şeyler İbrahim, bırak şu abuk sabuk hayalleri” desem de Heroes dizisiyle başlayan, sonra da Misfits ve Alphas ile devam eden “sihirli güçler” isteğimi bastırmamın bir yolu yok, olmadı da. İzlediğim fantastik filmleri hiç söylemiyorum bile.

Zamanla bu duygu “sihirli güçler olmadan da onların yapabildiklerini yapabilirsin bence” ye çekti kendini. Tamam bir duvardan geçemem, uçamam ya da nesneleri hareke ettiremem ama onların “zihin okuma” olayını ben “empati” yoluyla halledebilirim belki diye düşündüm.  Ya da onların “hayata döndürme, can verme” güçlerini ben insanlara iyi davranarak, onlara yardım ederek daha iyi bir hayat yaşamalarını sağlayabilirim, kim bilir?

Denedim de bunu. Bir çok arkadaşıma yardım ettim, etmeye çalıştım. Sevgilisinden ayrıldıktan sonra soluğu yanımda alan arkadaşımı sabahlara kadar dinledim. Ödevini yetiştiremeyeceğini söyleyen arkadaşımın ödevine yardım ettim. 2 arkadaşım tartışırken onların 2sini de dinleyerek birbirlerine empati yapabilmelerini sağladım. Kimisinde başarılı oldum, kimisinde olamadım, bilmiyorum ama denedim. Elimden gelen neyse onu denedim ve hala daha deniyorum, daha iyi olabilmek, iyi edebilmek için.

Herşey aslında bu kadar karmaşıkken benim de yardıma ihtiyacım oldu, hem de çoğu zaman. Bu aralıkta çok iyi dostlar kazandım. Bir Göksu, Bir Semiha, Merve, Şeyma, Esra, Bengü, Yasin, Burak, bir Burak daha, Efe, Barış bunlardan sadece bir kaçı. Bazılarını sonradan kaybettim gerçi, demekki buraya kadarmış dedim, olabilir. (Keşke olmasa ama işte, ah bu keşkeler demekten yine de kendimi alamıyorum)

Hala “dünyayı ben kurtaracağım” düşüncesiyle geziyor, geyik yapıyor olsam da bunu yapabilmeyi isterdim, gerçekten isterdim. Hastalar iyileşse, küsler barışsa, kötülükler azalsa, iyilikler artsa, hayat bayram olsa. Evet evet bayram tadında olsa. Hangi bayram olduğu önemli değil, herkesin en mutlu olduğu gün gibi olsa her günü. Hayal edebiliyor musunuz bunu? Ne kadar güzel değil mi?

Dipnot: Gece uyuyamayınca insanlar saçmalayabilir, lütfen mazur görünüz.
Dipnot 2: Yazıda niye bu görseli kullandığıma dair en ufak bir fikrim bile yok.

Mekanın 3 boyutlu tasarımlarına bakarken hayran kaldım. Hem alaturka hem şık. Açılışını merakla bekliyorum, o günlerde de Ankara’da olmayı umuyorum

TeppanyakiAlaturka.com ve Facebook sayfasına da bakabilirsiniz. Ayrıca info@TeppanyakiAlaturka.com mail adresiyle ulaşabilirsiniz kendilerine.

Bahçe

Giriş Salonu

Alt kat

Büyük Vip Salonu

Fotoğrafların fazlasını facebook sayfasında bulabilirsiniz.

Öncelikle opera kullananların üst barında ufak bir sorun varmış sanırım (sanırım diyorum çünkü opera birincil tarayıcım değil.) Çözümünü Orçun burada anlatmış.

Facebook’a göz aşinalığı olanlar için ise userstyles.org’da şu eklenti işinizi görebilir. Baya baya facebook gibi birşey oluyor Google+ (Firefox 5.0′da stil tam olarak çalışmıyor, hata aldığımı belirtmek isterim. -Hoş hata almasam da kullanmam zaten, orası ayrı-)

Friendfeed’e göz aşinalığı olanlar için ya da “orta kısım çok küçük kalıyor, daralıyorum” diyenler için ise Google+’ı 2 sütun halinde kullanmaları mümkün. Onun eklentisi ise şurada.

Bu ne ya böyle fazla beyaz diyenlere ise yan kısımları hafif gri renkli kullanmaları için gerekli userstyles eklentisi ise şu adreste bizler için hazırlanmış.

Siyah barı yukarıda sabitlemek için gerekli eklenti ise şurada.

Tabii bu eklentileri kullanmak için tarayıcınızda UserStyles eklentisi yüklenmiş olmalı. Firefox ve Chrome

Google biraz hızlı davranarak Google+ istatistiklerini ise socialstatistics.com‘da sunmaya başlamış. Liste takipçi sayısına göre (yani seni çevresine alan kişi sayısına göre sıralanmış.)

Android Market üzerinde Google+ ise şurada listelenmiş. Ayrıca Google+ ile birlikte Gmail ve GCalendar’a da yeni tema gelmiş oldu. Gmail’de yeni temayı aktif etmek için Temalar sekmesini ziyaret edin.

Bu arada Google+ adresini paylaşmak isteyenler için gplus.to adında bir servis açıldı. Psdup’ın kurucusu Şirzat Aytaç tarafından açılan servis kısa sürede 25bin kullanıcıya ulaştı. Servis Google+ adresinizi gplus.to/isminiz şeklinde gösteriyor. Tek yapmanız gereken gplus.to adresine girerek Google+ id’nizi ve kullanmak istediğiniz nick name’i seçmek. (http://gplus.to/ibrahimmumcu‘i ben kullanıyorum mesela.)

Ayrıca her ne kadar klavye kısayollarına alışkın olmasam da Google+ için şu kısayollar varmış.
Birazcık da deneyimlerimden bahsetmem gerekirse eğer friendfeed’teki “up” olayının olmadığını zannederek geç ısındım. Ayrıca Google’un bu sosyal ağlardaki başarısızlığı da üzerine eklenince yine olmamış diyecektim ki bu sefer olmuş. Yani en azından ortalıkta herkes kendi adıyla dolaşıyor (tabiiki hala fake hesaplar var, ama çoğunluğu kendi adı ve soyadı ile). Friendfeedteki arkadaş listesini gruplama da hala mevcut fakat bu sefer “çevre” ismiyle. Link, fotoğraf ve video paylaşımları gerçekten çok güzel. Lokasyon hususunda da bence başarılı. (En azından bizim evi bulabiliyor ) Ayrıca konular kısmında da sürekli takip etmek istediğiniz kelimeleri yazarak bir nevi RSS okuyucu olarak kullanabiliyorsunuz. Gizlilik ayarları da FF ile Facebook arası birşey olmuş. Şu an diğer sosyal medya araçlarından otomatik olarak veri çekemiyor, yakında onu da getirirler sanırım.

Çevreme aldığım herkesi Gtalk’a eklemeseydi daha güzel olabilirdi aslında. Onun da ayarı vardır belki ama bulamadım. Ayrıca engellediğim insanın kendi feedimde olmasa da başkasının feedinde görebiliyor olmam oldukça saçma.

Hangouts olayı başlı başlına bir şaheser. 6-7 kişilik yaptığımız görüntülü sohbette her ne kadar tarayıcı takılsa da güzel sonuçlar aldığımızı söylemeden edemeyeceğim. Skype’ın ücretli olarak sunduğu hizmeti Google ücretsiz sunuyordu. İçindeki youtube entegresi de güzel düşünülmüştü.

Bu arada benim Google Plus profilim: http://gplus.to/ibrahimmumcu

Türkiye Doğrudan Satış Derneğinin ev sahipliğinde Zed Etkinlik Yönetimi ve Danışmanlığı tarafından gerçekleştirilecek olan, konferans 5-6 Ekim’de İstanbul Swissotel’de , doğrudan satış dünyasını bir araya getiriyor.

“East Meets West” – “ Doğu Batıyla Buluşuyor” teması ile 14.kez düzenlenen kongre son olarak 2008 yılında Singapur’da gerçekleştirildi. Dünyada 58 doğrudan satış derneğinin üyesi olduğu WFDSA’nın 14. Dünya Konferansı bölgesel düzeyde, Türkiye Doğrudan Satış Derneğinin ev sahipliğinde gerçekleştiriliyor.

Ağırlıkla Avrupa, Kafkasya, Orta Asya, Ortadoğu ve Kuzey Afrika’daki doğrudan satış dünyasının profesyonellerinin katılımın beklendiği konferans, hükümetlerden uzmanları, tüketici gruplarını, akademik isimleri ve doğrudan satış yöneticileri bir araya getirecek.

Konferans konuları başlıca, doğrudan satış ve tüketici koruması, etik değerler, doğrudan satış faaliyetlerinin ulusal ekonomiye sosyo-ekonomik faydaları ve doğrudan satış firmalarının yeni teknolojilere adaptasyonu olacak.

Konferans ile ilgili bilgileri http://www.wfdsa2011istanbul.com adresinden ve http://www.facebook.com/wfdsa2011 ve http://www.twitter.com/wfdsa2011 adreslerinden takip edebilirsiniz.

Sorularınız için
Tolga Ozek
socialmedia@wfdsa2011istanbul.com

basın bültenidir.

Annem normalde mide kanseri, aslında daha öncesinden bir böbrek rahatsızlığı, sonra hafif bir kalpte ritim bozukluğu ortaya çıkmıştı. Son zamanlarda nükseden hastalığı midesiyle ilgili problemlerdendi. Anadolu yakasının -güya- en iyi hastanelerinden biri olan Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nden tedavi görüyor.  Hastane milletin aklında öyle bir kazınmış ki taa Üsküdar, Ümraniye taraflarından gelen var, Avrupa yakasından geleni bile duydum. Aa hatta bugün ve daha önce de Yalova’dan gelenlere şahit oldum.

Oysaki bu hastane 1-2 kere film çekilmek için geldiğimizde “makine arızalı” gibi çok amatörce bir lafı söyleyebilecek kadar düşük bir yer. Ya da sekreterlerin yanına gittiğinizde yanlarındaki masaya takı, incik boncuk döküp onlarla ilgilenirken sizi farkedemedikleri bir yer. Doktorların ağzına düşüp hastaların suratlarına bile bakmayan hemşirelerin ya da sekreterlerin olduğu bir yer. Bir doktor ameliyat kararı verirken tam ameliyat günü gittiğinizde başka bir doktorun “bu hasta ameliyat olamaz” diyerek sorumsuzca davrandıkları bir yer. Pataloji raporlarını pespaye bir yerden aldığınız bir yer de ayrıca. İşini düzgün yapmayan sekretere “bizimle ilgilenebilir misiniz?” dediğinizde ise çirkefleştikleri bir yer. Bir doktorun “hocalara” başvurmak için tüm dosyaları götürüp daha sonra götürdüğünü inkar ettiği bir yer. Hatta hatta daha fazlası var ama yeter bence bunlar.

Heh bir de şu “hocalar” mantığını hiç anlamadım. Asistan doktorlar yalnızca takılıyorlar orada gibime geliyor. Bir şeyin altından kalkamayınca “hocalar görmeli” diyorlar ve işin içinden sıyrılıyorlar. Ha tabii hocalar o dosyaları görene kadar da siz saatler boyunca koridorunda oturacak yeri bile olmayan bir hastanede saatlerce beklemek zorunda kalıyorsunuz. Ha bu benim için hiç sorun olmadı. Götümü koyduğum gibi yere oturdum ama kadın hastalıkları polikliniğinde o kadar kadın varken -ki çoğu yaşlı- oturup doktoru bekleyecekleri alan olmaması o kadar saçma ki. Neyse hocalar diyordum. Tamam konu sağlık olunca ince eleyip sık dokumak zorunda kalan bir doktor silsilesi var karşımızda ama bu hocalar asla ulaşamayacağınız kişiler, bir şey soramıyorsunuz kesinlikle. Sırf o “hoca”yı yakalamak, olacağın ameliyatla ilgili getiri-götürülerini öğrenmek için saatlerce -ki bu saatlerce tanımım bazen sabah 9 – akşam 8 gibi birşey bile olmuştur- bekleyip doktorun bir an önce dosyalarına bakıp “bir şeyin yok, çok da önemli değil” diyerek yollaması kadar saçma bir durum da söz konusu. Ha mesleklerinde uzmanlardır bir şey diyemem ama duygudan, insaftan noksan oldukları apaçık bir gerçek.

Bir de sağa sola hiç düşünmeden yollama durumları var. Şöyle açıklayayım, bahsi geçen hastane 1 acil, 1 kadın doğum, 1 poliklinik binası, 1 yatak hastalarının olduğu binadan oluşuyor. Aynı bahçe içersinde bir hastane daha var, benzer şeyler onun için de geçerli. Kadın Doğum binasından poliklinik binasına film çekilmen için gönderen doktor yazılı kağıt vermeden git çektir gel diyor, hadi biz yılların tecrübesi oraya kağıtsız gidilmeyeceğini biliyorum, ama diğerleri biliyor mu bakalım? O binadan diğerine, “imza yok git al gel” diyen doktordan sonra tekrar geldiğin yere, o arada kaybettiğin zaman, sıra hep sorun, hep. Bunu ilk başlarda biz de çok yaşadık ondan biliyorum. Hatta bir “doktor yazısı” tabiri var ya, he işte onlar bazen kendi aralarında yazdıkları şeyleri de okuyamıyorlar. Sonra olan yine hastalara oluyor. -Evet telefon açmıyorlar birbirlerine, nedenini biz de bilmiyoruz, henüz çözemedik.-

Tabii bunlar çok basit sorunlar aslında. Bir de onkoloji hastası annemin daha sonra kadın hastalıkları ile ilgili bölgeye sıçrayan kisti var. Onkoloji 2 kere kadın hastalıklarına görün diye gönderdi. Biz de paşa paşa gittik. İlk gittiğimizde önemli bir şey değil, kemoterapi ile geçer diyerek geri gönderildik. 2.sinde ameliyat kararı çıkıp, sonrasında “bu hasta ameliyat olamaz” diye bahsettiğim durum. 3.sü ise işte daha bugün hastaneden geldiğimizde yaşadığımız durum. “Senin işin acil, hemen ameliyat olmalısın” diyen doktor 10 gün sonrasına randevu veriyor, tam hazırlanıp hastaneye geliyorsunuz, bir bakıyorsunuz ki doktorların ertesi gün (cuma) seminerleri varmış. Hoop pazartesi yatış, salı ameliyat. Peki demekten başka çareniz kalmıyor, ki en fazla ne diyebilirsiniz ki, burada sağlık söz konusu. Ben çok hemşire biliyorum, sırf sinirlendikleri için kan alırken iğneyi daha acımasız batırıyorlar. İşte bu kadar da gaddar aslında bu insanlar. Zaten bu sefer de bir şekilde çözüme ulaşamazsak hastane değiştireceğiz. Tabii gitmeden de o doktorlara sanıyorum ki bildiğim tüm sövme şekliyle sövücem.