Çiçek Pasajı

Veda

2010-02-28T02:00:00.000+02:00

26 Şubat'ta Atatürk temalı yeni bir film vizyona girecek. Veda, Mustafa Kemal Atatürk'ü yaveri Salih Bozok'un gözünden anlatan bir film.

Veda’nın amacı, Atatürk’ü sadece Türkiye’ye anlatmak değil, aynı zamanda tüm dünyada Atatürk’ün tanınmasını sağlamak.

Zülfü Livaneli’nin senaryosunu yazıp ve yönettiği filmin görüntü yönetmenliğini Peter Stegueryaptı. Müzikler yine Zülfü Livaneli’ye ait.

Çekimlerine 27 Ekim’de başlanan filmin senaryo çalışması 3 yılsürdü ve çekimler 7 haftada tamamlandı.

İtalya’dan ekipleriyle gelen Aldo Signoretti ve Vittorio Sodano saç ve makyajı yaptı. Veda için Türkiye’ye 1200 kg makyaj malzemesi geldi. Bu proje için 150 adet gerçek saçtan peruk yapıldı. Makyaj ve saç ekibi için 2 mobil kuaför ve makyaj salonu ve 1 adet makyaj laboratuarı özel olarak tasarlandı ve üretildi.

Tamamı yerli sermaye ile hazırlanan projede, 13 kişilik İtalyan ve Alman teknik ekip görev aldı.

Türkiye’de ilk defa bir prodüksiyon için 12000 parça kostüm ve aksesuar Baran Uğurlu tarafından hazırlandı. Kostümler en ufak ayrıntısına kadar gerçeği yansıtabilsin diye dönemine uygun olarak eskitildi, renklendirildi, işlendi. Devamlı çalışan 29 araç, 98 kişilik ekip ve 2000 kişilik figurasyonla Türkiye’nin en kalabalık prodüksiyonu gerçekleştirildi

‘Veda’ çekimleri, Ayvalık, İzmir ve Antalya’da gerçekleşti. Savaş sahneleri doğal plato olan Seferihisar’da çekildi. Uşakizade Köşkü gibi gerçek mekanların yanısıra Atatürk’ün arabası ve vagonu da çekimlerde kullanıldı.

Ve Fragman...

Basketbolda Yobazlık

2010-02-27T22:26:00.006+02:00

Larry Brown...ABA'de parlak sayılabilecek bir oyunculuk kariyeri ve NBA'de başlayan sonra NCAA'e kayan ve tekrar NBA'e dönen -maalesef- devam etmekte olan bir koçluk kariyeri.
Amerikan muhafazakarlığını çok iyi yansıtan kişiliği,basketbol mantalitesini daha da ileri götürmüş bir basketbol yobazına dönüştürmüştür.Tabii ki NBA'de "efsane olmuş" bir kişi hakkında bunları söylememin sebepleri var.Yoksa Allen Iverson gibi bir insanın yere göğe sığdıramadığı bir adama seviyesizce atıp tutmak haddime mi düşmüş?
1960'larda ve 70'lerde modern basketbol henüz oluşmamıştı.Pota altından oynanan kombinasyonların temeli o zaman atılmaya başlasa da,defansın şimdiki kadar önemli olmaması gibi eksiklikler vardı.Yani basketbolun temelleri bugünkünden farklıydı.İyi pivotu olan takımlar kazanıyordu.Potaya doğru giden oyuncu kafadan iyi oyuncuydu zaten.Daha sonra,Güney Amerika ve Avrupa başta olmak üzere,bütün dünyada basketbol yayıldı ve gelişti,günden güne basketbol kalitesi yükseldi.Amerika'da oynanan basketbolda bir eksiklik vardı ki dünya ve olimpiyat şampiyonalarındaki başarısızlıklar değişikliği kaçınılmaz hale getirdi.Bu eksikliği Avrupa basketbolu tamamlar bir niteliğe bürününce Avrupa'da oynayan oyunculara NBA'in kapısı açıldı.Hatta NBA'den Avrupa'ya giden Amerikan oyuncuların NBA'e dönüş oranı da arttı.Bu,Avrupa basketbol kültürünü almış oyunculardan birçoğu lige önemli etki ettiler.Bu oyuncuların seçiminde nokta atışı yapan takımlar gayet güzel basketbol oynadılar ve halen oynuyorlar.Amerikanlar kendilerini çok sert zannederler ama orada oynayan yabancı oyuncular sert olmaktan,potaya gitmekten ve alley-ooplara kalkmaktan fazlasını yapıyorlar.Gayet de sertler ayrıca.
Bu değişime kaliteli hocalar ayak uydurdu.Takımların hem kimyasına uygun hem de eksikliğini giderecek oyuncular buldular.Nowitzki olmasaydı,Mavericks NBA finali görebilirmiydi dersiniz?San Antonio'nun başında Popovich gibi vizyonu geniş birisi olmasa o dört şampiyonluğu kazanabilirmiydi?Amerikan doğumlu olmasına rağmen babasının Sırp olması basketbol konusunda Amerikancı olmamasının açıklaması olabilir belki de.Ama bir zamanlar hocası olan ve sadıçlığını yaptığı Larry Brown aynı geniş vizyona sahip değil maalesef.Tabii ki kariyerinde başarıları var.Ama onun inandığı basketbol gerçekleri artık değişti.

Larry Brown kariyeri boyunca çok az yabancı oyuncuyla çalıştı,çalıştıklarıyla da anlaşamadı.Tek şampiyonluğunu kazandığı Detroit'te genel menejer Joe Dumars'ın şampiyonluktaki katkısı bana göre Larry Brown'dan fazlaydı.Kadroda sadece iki Avrupalı vardı:Darko Milicic ve Mehmet Okur. Joe Dumars'ın draftta ikinci sırada seçtiği Darko'yu,garantilenen maçların son 1-2 dakikasını (garbage time) çıkarırsak,hiç oynatmadı.Mehmet'le olan ilişkisi gayet trajikomik.Mehmet draftta ikinci turdan seçilmiş bir sophomore için fena süreler almıyordu aslında.Fakat sorun bu değildi.Mehmet'i bir şamar oğlanına dönüştürmek üzereydiler.Örneğin Mehmet dizini kırıp üçlüğünü gönderiyordu potaya,ya da rakibin forveti veya pivotu onu savunmak için dışarı çıktığında Rip Hamilton,Tayshuan Prince boşluğu değerlendiriyorlardı.Larry Brown buna kızıyordu! Evet.Mehmet üçlük atınca bir hışımla onu kenara alıyor,bir güzel azarlıyordu Brown. "Bizim burada pivot üçlük atmaz koçum.Savunmacısını dışarı çıkarmak için öyle sağda solda gezmez de!! " gibisinden şeyler diyordu muhtemelen.Halbuki Mehmet gerektiğinde pota altında mücadelesini de veriyordu.Daha sonra New York'un başına geçti Brown.Artık para hırsı su yüzüne çıkmıştı.NBA tarihinin en kötü takım yönetimini gerçekleştirdi.Çünkü muazzam bir maddi kaynağı vardı.Elinde bu kadar maddi imkan bulunup da bu kadar kötü bir yönetimi hiçbir hoca sergilememiştir herhalde.Yine eski kafalı yönetim tarzında diretti.
Tam ondan kurtuldu basketbol camiası diye düşünüyorken Bobcats'in başında gördüm onu.Kariyeri boyunca Avrupalılar ile çalışmama huyuna devam ediyor.Zira Bobcats kadrosunda tek bir Avrupalı var şu an,o da Fransız Boris Diaw (Kadroda bir Fransız oyuncu daha var Alexis Ajinca adında ama koca sezonda 14 dakika oynamış bu arkadaş).Bu kadarı da tesadüf değildir takdir edersiniz.Brown'ın istediği türden oyuncuları var kadroda.Potaya giden,her maç smaçlarıyla göz kamaştıran,dış şutu da şöyle böyle olan Gerald Wallace var.Müthiş skorer bir oyuncu.Fakat kendisi üç sayı çizgisinin gerisinde bekleyen arkadaşına pas atarken bile altyapı ve kalite eksikliğini belli ediyor.Topu ayağına nişanlıyor arkadaşının.Yani atlet ve potaya giden bir oyuncuysa,biraz da şanslıysa,NBA'de bir kaç sezon iyi sayı ortalaması yapan ama kariyeri sona erdiğinde hiç hatırlamayacağımız bir sürü oyuncu var.
Bobcats play-offtan da şu anda 1 maç geride.Takımın bulunduğu yeri başarı sayanlar vardır mutlaka.Ama daha genç,vizyonu geniş bir hocayla,draftta doğru oyuncu seçimiyle daha kaliteli işler yapılabilirdi.Brown ne de olsa onları en fazla 1 ya da 2 sene sonra yarı yolda bırakacak (Tabii umarım ki kovulur,orası ayrı).Vizyonunu genişletip,kendini geliştirmek varken o hep aynı kalmayı yeğledi.Takımda görevini yapan,dişlileri çalıştıran kaliteli oyuncularla çalışmak varken,herhangi bir U-17 oyuncusunun atabileceği bir pası vermeyi beceremeyen 3. sınıf skorer yıldızlarla çalışıyor.Allen Iverson,bana kalırsa,hayır,Larry Brown kesinlikle dünyanın en iyi hocası değil.

Behlül ve Acılar - 4

2010-02-27T22:24:00.006+02:00

Öğlen arası gelmişti. Beslenme saatiydi, herkes beslenme çantasını açtı, sınıf başkanı Behlül de bir zabıta memuru tarzında teftişe çıkmıştı, eller arkada, gözler masalardaydı. Kızlara takılmadan edemiyor; "Sütünden içirecen mi ?, Şokalyeni yiyim, ekmeğine diş attığım" gibi seviyesiz espriler yapıyordu. Sınıfın şaklabanı, en önde gelen hayvanı olmuştu. Namı 5.sınıflara kadar çıkmıştı.

Teftişi bitirip, herkesi kontrol ettikten sonra kendi çantasını açıp, baktı. Ekmek arası kaşar, süt ve muz vardı. Kaşarlı ekmek ile sütü çıkardı. Sütün kamışıyla yanındaki arkadaşına seviyesiz espri yaptı. Hayvan gibi güldü, sonra da arkasında oturan "Nakil Eda"ya dönerek, şakamı gördün mü edasında kaş göz hareketi yaptı. Eda da gözlerini kısarak, dilini çıkardı. Buna daha da uyuz olan Behlül, insanlık ben de kalsın diyerek; "Muzumu vereyim mi ? Yer misin ?" dedi. Eda iyice bir tersledi, ağır konuştu. Bunun üzerine bir hışımla yerinden kalktı Behlül. "Böyle aşkın ızdırabını" diyerek, kapıyı çarpıp çıktı. Sınıf sessizliğe büründü bir 3-4 dakika. Kimseden çıt çıkmıyordu. Ama yakın arkadaşı Beşir, Behlül'ün biraz sonra süratle içeri girip, geri döneceğini adı gibi biliyordu. Öyle de oldu, süratle kapı geri açıldı, Behlül içeri girdi. Yerine oturdu. Hiç konuşmuyordu. Eda da çocuğun çok üzerine gittiğini anlayarak, gitti özür diledi, barışmak için hafta sonu sinemaya gidip gidemeyeceklerini sordu. Bu noktadan sonra Behlül için işin rengi değişmişti. Gözleri açılmıştı. Sinemaydı, karanlıktı...

Eve gider gitmez, gazeteyi eline aldığı gibi vizyondaki en kötü filmi seçmek için harcadı tüm vaktini. Gidecekleri filme pek rağbet olmamalıydı, salon tenha olmalıydı. Filmi kararlaştırdı. Ondan sonra da "sivil de ne giyeceğim ya" telaşı başladı. Önlük dışında hiç kızın karşısına çıkmamıştı. Saçına jole de sürmeliydi. Ev halkının "inek yalamış gibi oldu" demesine aldırış etmeyecekti. Para işini de bir şekilde, anneden ve babadan birbirlerinden haberleri olmadan farklı vakitlerde istenen ücretler sponsorluk ediyordu. Bu noktadan sonra, o anı düşünmeye başlamıştı; "Karşılaşınca ne yapsam ? Selam mı versem ? Elini mi sıksam ? Tokalaşsam mı ? Şap şup öpsem mi ? Sarıp sarmalasam mı ?" diye kafasında kurup duruyordu.

Sinemaya doğru yürürken elini nasıl tutabilirim telaşı ve planları başladı zihninde. Yapılan iyi bir esprinin ardından, katıla katıla gülerken bilinçsizce "hay iyi güldük ha" diyerek bileğini kavrasa gerisi gelir mi ki diye düşündü. Ya da yanyana yürürken elini onun eline değdirse, niyetini bir kazadan ibaret olmadığını anlar mıydı "Nakil Eda". Bir diğer kafasında kurduğu ise, yoldan karşıdan karşıya geçerken; "durrrrr araba geliyooooooo" diyerek eline atlasaydı ya...

Offff çekti, vurdu kendini köhne Bağcılar sokaklarına....

Olimpiyatlarda Kondom Çılgınlığı

2010-02-26T13:51:00.001+02:00

2010 Vancouver Kış Olimpiyatları'ndaki başarısız performansların,kötü derecelerin nedeni yavaş yavaş ortaya çıkıyor.Ajanslara düşen bir haberde olimpiyat köyünde 7000 atletin yaklaşık 100.000 kondomu tükettiği ve acilen kondom istedikleri söyleniyor.Tırlarla yola çıkan yeni kondomlar bu 7000 yiğidin seks ihtiyacını ne kadar süre karşılar, tahmin etmek epeyce zor.

Lan siz sporcu adamlarsınız. Ülkeniz sizi oraya gidin anlı şanlı memleketinizi güzel bir şekilde temsil etmeye mi gönderiyor yoksa kondom tüketmeye mi ? Hazineden sporculara ayrılan o kadar para,maddi ve manevi değerin karşılığı bu mu ? Hiç bir halt yiyeme ama kişi başı 14 prezervatifi bitir. Yazıklar olsun mu diyim,yoksa 14 sayısına bakarak helal olsun mu diyim, şaşırdım kaldım.

Arkadaş, - eğer yapıyorsanız tabii ki- o kadar antremana,ter dökmeye,yarışmalara,egzersizlere falan nasıl gücünüz yetiyor sizin ? Olimpiyatlara, pistlerden,rampalardan kayıcam ben diye söz verip taa Kanadalara gidip başka bir kayma eylemi gerçekleştiren bu insanları kınıyoruz sülalece.

Behlül ve Acılar - 3

2010-02-26T01:14:00.006+02:00

Bir dönem bitmişti. "On beş" tatil dedikleri on dört günlük tatil serüveni de geride kalmıştı. Arkasına dönüp baktığında sıranın sonunu görmekte zorlanıyordu. Kasiyer kız, reklamlarda ki "bonus" kasiyer değil, sıradaki vatandaşta televizyon reklamlarında oynayan... Ama olsundu, tren yapmışlardı kasanın önünde. Bir müddet sonra daraldı. Sıkıldı. Sıra kendisine gelince de parasını bir hışımla uzattı, fişini almadan çıktı gitti. Fişi almamanın, orada bırakmanın isyankar bir tavır olduğunu düşünüyordu...

Marketten mahalleye dönerken, "Merkez Camii" önünde eski platonik aşkı Nihan'ı gördü. Mahalleden taşındıklarından beri onu ilk kez görüyordu. Hiç değişmemişti, at kuyruğu saçlarını şuursuzca sallayarak yürüyordu. Arkasından takip edip, yeni taşındıkları mahalleyi öğreneyim diye düşündü. Sonra, aklına arkadaşlarına verdiği söz geldi. Yarım saat sonra maçı vardı. Daha eve gidip, poşetleri bırakıp üstünü değiştirecekti. Tüm bunları düşününce, kızı takip etmeyi siktir etmesi gerektiğinin farkına vardı. Nasıl olsa onu bir daha görürüm, yolumuz bir yerde rastlaşır diye avuttu kendini. Sanki onu yarın tekrardan görecekmiş hissiyle doldurarak refaha ulaştırdı ruhunu...

Ama olmadı, 3 aydır her gün onu göreceğim ümidi ile serseri mayın gibi dolanıp durdu tüm sokaklarda, ama en sonun da kızın mahallesine değil de babalara geldiğinin farkına vardı. Bu böyle olmayacaktı. En yakın arkadaşı Beşir'in de dediği gibi Nihan'ı unutmanın en iyi yolu yeni bir kıza aşık olmaktan geçerdi. O yüzden hemen okuldan bir manita yapma telaşesine tutuldu. İnip, çıkmadık kat, girip çıkmadık koridor bırakmadı. Fellik fellik tavaf ediyorlardı Beşir ilen okulu. Hatta bir keresinde nöbetçi hoca ; çok gezmelerine atıfta bulanarak, "çok gezme ayağına bok bulaşır" diyerek, bıyık altından sırıttı. Behlül de hocadır, iyi gözükeyim, off süper espri yaptın havasını katayım diye sırıttı, tabi içinden ettiği küfürler yüzünü daha da yumuşatmasına neden oluyordu. Ayar oldu, yeter bu günlük dedi, sınıfa çıktı.

.
Kapıdan içeri girdiğinde, "Nakil Eda" ile göz göze geldiler. Hatta ilk kez göz göze geliyorlardı. Behlül bir an kitlendi. "Ne oluyor lan bana" dedi içinden. Kulaklarının kızardığını, kalbinin normal atmadığını, gözlerinin baktığını ancak görmediğini hissetti. Kız sırıtınca, bu da sırıttı. Niye sırıttığını bilmeden, ama tebessümün vermiş olduğu sarhoşlukla geçip gitti o günü...

Madenciden...

2010-02-23T23:12:00.006+02:00

Balıkesirde yaşamını yitiren 17 madencimiz için fazla söze gerek yok...

İndin maden ocağına,kara elmas diyarına
Yeryüzü sıcak olsun diye dost
Yıllar boyu kazma salladın suskunca bu zindanda
Cocukların gülsün diye dost
Oysa bizim evde gülen yok

Yürü derler yürü derler açlığa yürü derler
Kara elmas tabut olmuş gerekirse ölüm derler
Günü gelir utanmadan ağlaşana gülün derler dost
Artık yalanlara sabrın yok

Bugün maden ocağına kara elmas diyarına
İnmedik selam olsun sana dost
Ölesiye ışık hasretiyle dolmuş bu yüzlere
Grev grev güneş doğmuş dost
Artık kaybedecek bir şey yok

Yer altında ezilenler yeryüzüne seslenirler
Madenler bizim derler gerekirse ölüm derler
Günü geldi grev derler günü geldi grev derler dost
Artık yalanlara sabrın yok.

Milli Dava:Eurovison

2010-02-23T17:07:00.007+02:00

Eurovision Şarkı Yarışması'nın ülkemiz için ne kadar önem arzettiği malumunuz.1975 senesiyle başlayan heyecan,özellikle 80'li ve 90'lı yıllarda tavan yaptı.Öyle ki,son yıllarda devlet de amatör müzisyenlerle ve Türkçe şarkılarla yarışma ısrarından,başarı uğruna vazgeçti.Artık ülkemizin ünlü müzisyenleri boy göstermekte bu güzide yarışmada ki bu sene de ülkemizi MaNga grubu temsil edecek.

Ülkemiz insanlarına Eurovision'un bir yarışmadan daha fazla şey ifade ettiği kesin.Benim gibi, müzikal kalite olarak Eurovision'u kötü bulan kişiler dahi az çok haberdar oluyorlar ya da takip ediyorlar.Ben aslında Eurovision'un bir rezalet olduğunu düşünüyorum.Ama yine de ülkemizi Eurovision'da MaNga,daha önce Mor ve Ötesi ve yine Athena gibi grupların temsil etmesinden ötürü de bir mutluluk duyuyorum açıkçası,sonucun beni hiç ilgilendirmemesine rağmen.Benim bu psikolojim halkımızın 80'ler ve 90'lardan beri süregelen psikolojisine biraz paralel aslında.Eurovision bizim için sanki bir kendini ispat etme,sanki bir "biz de Avrupa'nın bir parçayısız" deme fırsatını yaratan bir platformdu.Kötü sonuçlar geldiğinde hayal kırıklığı yaşadık,siyasi oylara agresif reaksiyonlar gösterdik,bize yüksek oy veren ülkelere sempati duyduk.Çocukluğunda bu ezikliği yaşamış olan günümüz müzisyenleri de bir gün ülkemizi orada temsil etme hayalini kurdular.Kendi popüler çizgilerine ters gelen bir strateji olsa da (çünkü siyasi oylar sebebiyle maça 1-0 yenik başladığımız için başarıslık da yüksek bir ihtimal oluyor),oranın büyüsü çekiyor bu müzisyenleri.
Başarısızlık halkımızı üzüyor tabii,neyin göstergesiyse Eurovision'da başarılı olmak...Ukrayna'nın 2007 Eurovision'daki adını hatırlamadığım şarkısını bakın mesela,hani şu travesti şarkıcının söylediği,Almanca birer birer ritmik saymalar şeklinde giden şarkı.O şarkı ikinci oldu.Burada sizleri bilgilendirmek için adını yazmayı isterdim ama google'da arama yapacak vakte değmeyeceğini düşündüm bu şarkının.O derece kötü yani.Daha da başka örnekler var ama bu örneği özellikle verdim çünkü Alanya'da tanıştığım Rus gençler (insan gibi insan olanlar,yanlış anlaşılmasın) bu şarkının gerçekten kaliteli bir şarkı olduğunu savunmuşlardı! Eurovision'da böyle bir şarkı ikinci oluyorsa,ciddi ciddi bu şarkının birinciliği hakkettiğini düşünenler de varken Eurovision'dan çıkan bir sonuca üzülmek ya da bununla ilgilenmek,üzerinde düşünmek vs. saçma geliyor bana.İstisnalar da olmuyor değil,arada kaliteli parçalar da çıkıyor ama istisnalar kaideyi bozmaz(ya da ben Eurovision'a karşı önyargılıyım,kafayı takmış durumdayım).

Kimi ülkelerde halk oylaması yapılıyor.Çıkan sonuçlardan Avrupalılar Eurovision'u gerçekten eğlence için izlediklerini anlayabiliriz. Yani buradaki gibi ciddiye alma durumu yok.Oylama sonuçlarını da o anlayışla takip ediyorlar.Bazen oylamaları abuk sabuk kişilerin önde götürdüğü oluyor.İnsanlar sırf gülmek ve ti'ye almak için bunlara oy verebiliyor orada.Örnek verecek olursam;İspanya'nın 2008'de Rodolfo Chicilicuatre'yi göndermesi...Şöyle söyleyim,Rodolfo Chicilicuatre gerçek bir kişi bile değil.Katalan komedyen David Fernández Ortiz'in yıllardır yaptığı bir tiplemesi ve insanlar bu tiplemeye oy verip Eurovision'a gönderebiliyorlar.Ne var bunda diyebilirsiniz ama Türkiye'de Beyaz'ın Hüsmen Ağası'nın ya da Şahan Gökbakar'ın Recep İvedik'inin Türkiye'yi Eurovision'da temsil ettiğini hayal edin.Ortalık ayağa kalkardı.Bunların adaylığı kabul edilmezdi zaten Türkiye'de olsa,orası ayrı.

Bu sene Eurovision'u izleyeceğiz muhtemelen yine.Benim MaNga'dan beklentim sadece çizgilerine yakışan bir şarkıyla performanslarını sergilemeleri ve kendi duruşlarından farklı şeyler yapmamaları.Mor ve Ötesi,oraya gittiklerinde şebeklik yapmadılar diye eleştirilmişlerdi (Popüler kültür böyle lanet bi şey).Bense mutlu olmuştum.Tabii dileğim,Eurovision ilerde o kadar ayağa düşsün ki Türkiye'de bile! insanlar Eurovision'u ti'ye alsınlar,böyle kaliteli müzisyenlerimizi oraya göndermeyelim,yazık etmeyelim.Yani Eurovision'a hakkettiğini verelim.

Behlül ve Acılar - 2

2010-02-20T03:19:00.004+02:00

Sabah ezanının ardından, anası kalkkkkkkkk, geç kalıcaz ! diye çığırmaya başlamıştı.Behlül'ün hiç umrunda değildi, tınlamıyordu yani. Gitgide anasının sesinden rahatsız oldu. Anası tekrar çığırdı; Kalk! dedi. Kalktı.

Gözü kapalı bir şekilde tuvalete girdi, sıkıştığını hissetti. Hacetini giderdi. Gözünü açtığında, klozetin içine denk getiremediğini gördü. Aman, ufff ! diyerek çıktı heladan. Anası kolundan sürükleyerek, askılıktan çıkardığı pantolon ve önlüğünü giydirdi. Yakalığa ayar olmuştu Behlül. Boğazını çiziyordu kenarları. Halbuki, anaokulu ne kadar iyiydi. Free takılıyordu. Önlük faslı bitince, kendisini mutfakta buldu. Gözlerini açmakta zorluk çekerken, ağzına sokulmaya çalışan şokelyalı ekmekle karşılaştı ve akabinde ağzına sokulan bardaktaki süt ile... Vurdular kendilerini sokaklara. Anası kolundan tutup, sürükler pozisyonda çekiştiriyordu. Bu sahneyi pazara çıktıklarında yaşıyordu. "Nedir lan benim bu çektiğim" dedi bir an içinden. Okula geldiler. Bahçeden içeri girerken, bir telaş, bir korku yaşadığını hissetti. Curcuna yeri gibiydi. Ne oluyor lan burada diyecekti ki, bir kız ile göz göze geldi. Sırıttı. Kız somurttu. Yetmedi, dil çıkarttı kız, Behlül de hareket. Sırasına girdi, istiklal marşı ve andımızı okudu. Sonrada bilindik sınıfa geçme merasimi. Sıranın en arkasında olmasından olsa gerek, sınıfa girdiğinde arka sıralar doluydu. Kabak gibi geçti en ön sıraya oturdu. Reklam panosuna benzer görüntü içindeydi, ezik hissetti kendini ansızın. Zil çaldı, yetmedi bir daha çaldı. Sınıfın çok bilmişleri; "aaaa ötmennnn ziliiiiii" diye bağırdılar; "çak mak, oley" gibi gereksiz eylemlerde bulundular. O tarafa doğru haşin bir çakış atıp, içinden "bu sınıfın salakları da bunlarmış" dedi. Öğretmen geldi, tanışma merasimi, ağlayanlar, ben annemi özledim diyenler, sümüğünü koluna sürenler, önündeki kızın saçını çekenler, birbirlerine sokakta öğrendikleri samimi sözleri sarf edenler falan derken zil çaldı. "Oh lan" deyip, attı kendini koridora... Okulu bir tanıyayım, ne var ne yok, belki piyasa da yaparım diye düşünerek üst katta çıktı. O katta büyük sınıfların ikamet etmesinden olsa gerek, erkekleri gözüne birer öküz, kızlarıysa at gibi gözüküyordu. Fena oldu. WC yazısını görünce, "heh ben zaten tuvalet için çıkmıştım bu kata" dedi içinden. WC ile avuttu kendini. Sonrasında, öğle arasındaki "Beslenme Saati" kültürünü öğrendi. Otlu ekmek kokusu sardı tüm sınıfı. Derken günün son zili de çaldı. İnşallah anam beni almaya gelmemiştir. Bir havam olsun şunlara karşı diye düşündü. Ama nerdeeee... Bir de kapıda göründüğünde, anasının elini pergel gibi açar kapar pozisyonda sallayarak "burdayımmmm, burdayımmm" diye bağırmasına daha da sinir olmuştu. İlk gün sendromu, tüketmişti bizim oğlanı, eve gitti kendini segasına vurdu. Nijerya'yı alıp, lig yaptı. Bir maç bile yapmamıştı ki, zil çaldı. "Hayyyy anasınıı....." dedi. Niyazi, ekibi kurmuş. 9 aylık oynamak için bizimkini çağırıyordu. Tamam lan bekleyin, geliyorum, hepinizi "Anne" yapacağım dedi. Ve gitti !

Buddha Bar

2010-02-19T21:18:00.011+02:00

Buddha Bar, Paris'te bulunan,lüks ve saygın bir restoran-bar..Buda temalı buluşma yeri olan mekanda Asya Mutfağı'na özgü yemekler sunuluyor.Yemek salonunda da büyük bir Buda heykeli var.

1996'dan bu yana Buddha Bar markası altında albümler hazırlandı.Albümler genel olarak lounge & chill out türünde..Her telden kaliteli parçalar toplanıp bir araya getirilmiş.Restoranda çalınan müziklerin derlemeleri olan Buddha Bar albümleri dünya çapında ünlü ve en başarılı derleme albümlerden kabul ediliyor. Hem restoranın hem de müziklerin mistik havası cezbedici..Ben bayılıyorum! Bir dinleyin derim..

Uzaydan İstanbul Fotoğrafı

2010-02-19T10:32:00.001+02:00

Japon bir astronot olan Soichi Noguchi uzaydan İstanbul'un güzel bir fotoğrafını çekmiş. İyi de yapmış.

Haberin devamını okumak isteyenler buraya tıklayabilirler.

Öğrenci Evinde Nadir Görülen Temizlik Günü Seramonisi

2010-02-19T00:45:00.003+02:00

Bilirsiniz erkeklerin yuvalandığı öğrenci evlerinde temizlik 2-3 ayda bir o da mecburiyetten yapılmaktadır. Biz de artık pisliğin,tozun içinde boğulmayalım diye temizlik yapalım dedik. Malum genç adamız kendimizden utanmıyoruz ama eve gelip gelen arkadaşlara ayıp oluyor.

Temizlik öncesi ev hali şöyle : Aşırı şekilde içilmiş bir geceden sonra ayrı iki odada iki kusmuk var. Ve onun getirdiği tarifi zor bir koku.Evimiz de Amerikan mutfak olduğundan mutfağın bütün pisliği oturma odasına da direkt olarak yansımakta.Yerlerde cips kırıntıları,halının üzerinde bir ton toz, kırılmış iki bardak vs.vs şeyler var.

Yine sınıf arkadaşımız olan başka bir öğrenci evi sakinlerinden ana temizlik malzemesi olan elektrik süpürgesi ödünç olarak alındı. Elimizde böyle deterjanlar falan da vardı,tam bilmiyorum ismini.

Bundan sonra anlatılanlar kesinlikle hayal ürünü değildir !

Evden 53 adet sigara paketi ve sayısını tam olarak bilmediğimiz bira şişesi, 10 a yakın kola veya sprite şişesi, 6 torba çöp çıktı. Bildiğiniz çöp ev yani.

Biz bunları balkona taşıdık ve sonra tam bir denyoluk yaptık. Bütün site ahalisi balkonlarda gösteri izler gibi bizi süzerken - bu arada sitede oturuyoruz biz ! - fotoğraf falan çektirdik.

Yazımı bitirirken evimize gelip 3-5 kap yemek yapabilecek,evi şöyle toparlayacak bayan arkadaşlar aradığımız duyurmak isterim. Ücret dolgundur.

Her şeyden biraz kalır..

2010-02-18T22:30:00.004+02:00

''İnsan en çok sabahları arar sevdiği kadını.''
diyor birisi, katılıyorum o sabahlara..
Öğleler kaba yaşanır; kalındır.
Akşamüstleri ince, hüzünlü.
Çiçekler alınıp verilebilir..
Sabahtır yalnızlık.
Nasıl sabah, nasıl yalnızlık?
Ve şiirsel hiçbir yanı yok sanılır!
Var mıdır ?
Vardır..
Vardır ama çiçeklerle değil..
Kendi başına, zımparataşı gibi acımasız.
Ne aklıma gelse bir bakıyorum unutmuşum!
(...)
''Herşeyden biraz kalır'' diyor birileri,
Çoğulluk haklılıktır.
Kavanozda biraz kahve,
Kutuda biraz ekmek,
İnsanda biraz acı..

Turgut Uyar-Kayayı Delen İncir

Yeni,Yine,Yeniden.

2010-02-18T22:08:00.001+02:00

Korktuğum yine başıma geldi. Her sefer bir sözlük açayım,blog açayım,internet sitesiyle uğraşayım diyorum fakat sürekli yarı yolda kalıyorum / kalıyoruz.

Üzülüyorum lan. Yapmayın böyle. Şu blogla ilgilenin az. Yazı falan yazmak isteyin,girin bir iki kere.. Aaa şöyle olmuş böyle olmuş diyin.

Hadi koçlarım,hadi canlarım.

Yoksa yakarım kendimi.

Yeter Lan !

2010-02-18T22:02:00.007+02:00

İspanya milli takım oyuncusu bu. Fena da oynamıyor oralarda. İspanya ligi gol kralı olarak geldi. Ama Türkiye liginde, Fenerbahçe formasıyla "Şaban oğlu Şaban" serisini izletiyor bizlere. İspanyol olduğuna da inanmak istemiyorum, tipi bizim blogumuzun sahibi, arkadaşım Kerim'in aynısı.

Yeter artık çektiklerimiz, tamam iyi yaptığı işler de yok değil. Çok kritik yerlerde, muhteşem gollere de imza attı. Ama artık yararından çok zararı oluyor. Fenerbahçe takımının oyun sistemine uymuyor. Geldiği takım Mallorca, İspanya'nın orta sıra takımlarından biri. Yani genellikle boş alanda top oynamaya alışık, defans arkasına koşular yapmaktan başka marifeti de yok. Fenerbahçe gibi liginin büyük takımlarından birine gelip, her hafta kapanan takımlara karşı oynayınca, rakip savunma arasında kaybolup gidiyor.

Kaybetmemek uğruna ne bu ısrar ? Yedekte oturan "genç, nöbetçi vb." lakaplara sahip Semih, daha yararlı bu takımın sistemine işte ! Alex ile de çok iyi anlaşıyor. İlerde top tutup, arkası dönük oynamasını bilen birisi. En çok da bu çocuğa üzülüyorum. Sahada kendisi yerine oynayan Guiza'yı gördükçe ne düşünüyordur acaba ?

Bugün de Lille karşısında kaçırdığı %100 lük 2 golü beceriksizliğine mi, güçsüzlüğüne mi, yoksa zekası olmamasına mı vurayım artık bilemiyorum. Sabrım kalmadı benim. Sene sonunu iple çekiyor, gidişini 4 gözle bekliyorum.

Hedo'nun Cevabı

2010-02-18T15:39:00.013+02:00

Hedo geçen yaz,bilindiği üzere,daha önce oynadığı takımlara,ne sistem ne de taraftar kitlesi olarak benzeyen bir takıma,üstelik de büyük bir free-agent transferi olarak geçiş yaptı.Basının bu tranfere ilgisinden sonra,Toronto’da onun için yapılan karşılamalar,basına tanıtım toplantısı,takımın yıldızı Chris Bosh’un bu transfere çok sevinmesi (hatta birkaç yıl önce NBA’in genç yıldızları bir otobüs seyahati sırasında imrendikleri oyuncuları anlatırken,Bosh Hedo’yu yere göğe sığdıramamıştı) gibi etkenlerden dolayı Hedo’dan beklenti iyice artmıştı.

Toronto bir Avrupa kulübü gibi oynama sistemini benimsemiş ve bu sisteme yönelik oyuncular almıştı-ki bunların çoğu Avrupalı zaten-fakat Avrupa’nın sert savunma sisteminden Toronta’da eser yoktu.Kaldı ki bu yeni bir şey değil Toronto için.Kobe’nin abartıp 81 sayı attığı maçı hala hatırlıyorum.Evet,Kobe o gün zıvanadan çıkmıştı belki ama Toronto’nun savunmadaki dağınıklığı da ekmeğine yağ sürdü.Hedo,baskının yüksek olduğu maçlar oynamış,aralarında Micheal Jordan,LeBron,Kobe gibi starların bulunduğu çok sayıda süper yıldızı marke etmiş,takım savunmasından kaytarmayan ve de lider bir oyuncu olarak belki de bu sorunlara çağre olabilirdi.Böylelikle takımın star adayları da kendini gösterir,aynı zamanda gelişimlerine devam ederlerdi.Bu beklentileri dikkate aldığımızda,Hedo’nun NBA’de ne kadar önemli bir oyuncu olduğunu da farkediyoruz.

Derken sezon başladı ve Toronto aynı kötü savunmayla kötü bir galibiyet yüzdesine sahipti.Açıkçası Hedo’nun performansı da çok iyi değildi ama ondan bir sihirli değnek gibi herşeyi bir anda değiştirmesini beklenmesi pek mantıklı değildi.Elbette zamana ihtiyacı vardı.Aslında ben Hedo’nun bu süreci artık çok çabuk atlatacak düzeyde bir oyuncu olduğunu düşünüyordum ama işler umulduğu gibi gitmiyor her zaman.Bunu izleyen dönemde Kanada basın-yayın organlarında Hedo ile ilgili çok ağır,yaralayıcı eleştiriler yapıldı.Aldığı paraya atıfta bulunan yorumcular oldu.Amiyane tabirle;”aldığının paranın hakkını ver” diye dillendi Kanadalılar.Türkiye’de de basın ve NBA takipçileri buna paralel yorumlarda bulundu.Belki Hedo vücut diliyle memnun olmadığını gösteriyordu ve kötü maçlar çıkardığı da olmuştu.Fakat aleyhine yapılan yorumların çoğu,özellikle de Türkiye’deki gazetelerde geçenler,istatistiğe dayalı yorumlar.Halen bu yorumlara,yazılara rastlayabiliriz.Sanki bir oyuncunun düşük sayıda kalması,kötü oynadığı anlamına geliyormuş gibi bir anlayış var çünkü.Ya da çok sayı atan oyuncu,iyi oyuncuymuş gibi…İstatistiğe yansımayan işler yapıyor Hedo.Zaten onu önemli bir oyuncu yapan sayıları ve asistleri değil.Sacramento’da ikinci sezonunda,henüz genç bir oyuncuyken,playofflarda 40 dakikaya varan süreler alıyordu-hem de 6-7 sayı gibi ortalamalarla oynarken.

Raptors gün geçtikçe daha derli toplu oynamaya başladı artık.Ara sıra eski Raptors gibi oynasa da playoff’ta iyi bir yer kapabilir.Son 9 maçın 8’ini kazandı,ki bunlar arasında Lakers da var.Kaybettiği tek maçta da,Hedo oynamadı.Sakatlıktan sonraki maçta da Hedo fedakarlık yaparak maskeyle oynadı ve 16 sayı attı.Bu maçlar arasındaki en flash sonuçta Lakers’ı yenerken Hedo’nun son dakikada attığı serbest atışlar skoru belirledi.Kobe’yi savunulabilecek en iyi şekilde savundu.Madison Square Garden’da New York’a karşı 26 sayı ve 11 reboundla double-double yaptı.Yani bu dönemde iyi rakamlar da elde etti zaman zaman.Maçlarda genel performansı kötü olsa bile,maç sonlarında sorumluluk aldı,takımı yönlendirdi,savunmadaki çabasıyla takıma örnek oldu.

Umarım bütün bunlar Toronto taraftarları ve medyası için bir anlam ifade ediyordur.Yapmak istediğim şey,Hedo’nun mükemmel olduğunu göstermek değil.Zaman zaman bende de hayal kırıklığı yaratsa da,bu takım eğer geçen sezonun üstüne koymuşsa bunda Hedo’nun payı büyüktür diye düşünüyorum.Ve de son bir ayda yaptıklarıyla,aleyhine yapılan haksız ve aşırıya kaçan eleştirilere oyunu ve olgun duruşuyla en iyi cevabı verdi.Umarım da devamı gelecektir.

Herkes Okumalı #1 Sofie'nin Dünyası

2010-02-18T01:29:00.007+02:00

Efendim öncelikle kardeşlerimin blogunda yazmakdan şeref ve onur duyduğumu söylemek istiyorum. Daha önceki tecrübelerimide katarak bu sayfaya faydalı olmaya çalışacağım eğer ki böyle bir şey olursa ne mutlu bana.
Herkes Okumalı serisinin ilk kıtabı (ilk kurbanı) Sofie'nin Dünyası. Yeni bitirdiğim bir kitap olduğu için sıcağı sıcağına sizlerle paylaşmak istedim. " Ya be adam 20 yaşına gelmişsin Sofie'nin Dünyasını okumak için geç kalmadın mı ? " diyebilirsiniz. Lakin demeyin! Okumadıysanız mutlaka en kısa sürede edinin, bulun, okuyun. Bulamayanlar benden istesin, onalara nerelerde bulabılıceklerini söyliyeyim.
Efendim kitabımız 15 yaşına girmek üzere olan Sofie adlı kızımızın esrarengiz bir şekilde mektuplar almasıyla başlıyor ve bu mektuplarla birlikte aslında Sofie esrarengiz bir şekilde felsefe derslerine de başlıyor. Eğer ki klasik felsefe eğitiminden sıkılıyorsanız lakin öğrenmek istiyorsanız bu kitabı şiddetle tavsiye ediyorum. Kitap tüm felsefi akımları hikayeler üzerinden anlatıyor ve bunları anlatırken felsefede alışık olduğumuzun dışında sade bir dil kullanıyor. Felsefe öğrenmek istiyorsanız mutlaka okumanızı öneriyorum. Okuyan arkadaşlarımızın da yorumlarını bekliyorum.
Kitap Adı: Sofie'nin Dünyası (Sofies Verden)
Yazar: Jostein Gaarder
Türkçeye Çeviren: Sabir Yücesoy
İlk Yayınlanma: Oslo da 1991 yılı
Ülkemızde İlk Yayınlanış: 1994
Yayınevi: Pan Yayıncılık

Behlül ve Acılar - 1

2010-02-17T19:49:00.013+02:00

Murat Mert UYSAL'la Behlül ve Acılar serisi başladı. Takipteyiz.

Behlül, 6 yaşını bitirmiş, ana sınıfından mezun olmuştu. Bergüzel halasının da dediği gibi 7'sinden gün almıştı. 7 sinden gün aldığını duyar duymaz, bakkala koştu.

İçeri girdi, yazın vermiş olduğu o, nemli ve sıcak hava dalgası, bakkalın o basık görüntüsüyle birleşince bir an "buraya niye gelmiştim lan" sözcükleri çıktı ağzından peşisıra, bakkal Hacı amca duyar, anama der diye telaşlandı. Şöyle üstünkörü tezgahın altına falan da baktı ama Hacı amca yoktu, "camidedir o ya" diyerek sulugöz sakızını kaptı. Elinde tuttuğu sakız parasını da "aman siktir et" diyerek cebine attı. Attığı an cebinin delik olduğunu hatırladı, paçasından düşen para tezgahın altına girdi. Bir siktir daha çekerek girdiği hızla bakkaldan çıktı. Yanlış zamanda mı çıktım çelişkisine düştü bir an. Nedeniyse; karşı kaldırımdan gelen sokağın başındaki "çiçek apartman"da oturan, platonik aşkı Nihan. Bir an için kalbi duracak gibi oldu. Ağzına attığı sulugöz sakızın verdiği ekşi tada aldırış etmeden sırıtmaya başladı. Gözlerinin içi gülüyordu. Kız yaklaştıkça sakızın o sıvısının daha da ekşileştiğini hissetti. Kız yaklaştıkça, yanından mı geçsem ? Yüzüne mi baksam ? yoksa hiç tınlamasam mı ? diye kurdu kafasından... Tam kızla arasında 10-15 metre kalmıştı ki, dar sokağı yararak gelen ve üstünde "Biz Mal Taşıyoruz" yazan kargonun kamyoneti girdi aralarına. Girmekle kalmadı, göz göze gelecekleri açının tam ortasına pergelle paralel çizer gibi zınk dedi,durdu. Mal indirdi. Behlül aracın arkasından dönüp, kıza baktı. Kız, onun varlığından bir haber, ağzındaki lolipopunu yalayarak, at kuyruğu saçlarını şuursuzca dalgalandırarak, hacı bakkalın köşesinden döndü, yoluna gitti. Behlül triplerdeydi. Sakızda mundar olmuştu, o istediği aromayı kız uğruna tadamamıştı. İçinden haykırdı; Hassiktir be ! Sonra neyse ya deyip, eve döndü. Half time'ında pause tuşuna bastığı "sega"sında avuttu kendini...

Devamı Haftaya...

Çiçek Pasajı Facebook'ta !

2010-02-17T16:08:00.001+02:00

Çiçek Pasajı grubumuz Facebookta açılmış bulunmaktadır.

Buraya tıklayarak üye olabilirsiniz.

Burada Neler Olacak? sorusunun cevabı ektedir ;

2010-02-17T14:58:00.017+02:00

Evet arkadaşlar, herhangi bir uzmanlık alanı ya da bir dal da yazılar yazmayacağız. Ne yazmak istiyorsak, onu yazacağız. Yazı yelpazemizi geniş tutucağız ve böylece sizlerde okumak istediğiniz, okumaktan zevk aldığınız konularla buluşacaksınız. Burası buluşma yeriniz olacak. Tıp ki; Beyoğlu "Çiçek Pasajı" gibi. Sanal alemdeki "Çiçek Pasaj"ınıza hoşgeldiniz...

Davalık Olma Yine GIRGIR

2010-02-17T13:38:00.002+02:00

Bildiğiniz gibi Recep Tayyip Erdoğan'ın yeğeni 50 kg. uyuşturucuyla yakalanmıştı. Gırgır da hemen koymuş kapağı.

Ben de Buradayım !

2010-02-17T12:49:00.004+02:00

Kerim arkadaşımın hayalini süslediği kendine ait bir blog fikri, sonunda hayata geçti. Acı ama gerçek. Kerim, ben ve aramıza katılacak yeni arkadaşlarla beraber bundan böyle buraya karalayacağız.

Sonunda

2010-02-17T12:27:00.002+02:00

Yıllardır beynimde büyüttüğüm blog fikrini hayata geçirdim.Geç oldu biraz ama sağlık olsun.Allah utandırmasın