இயக்கம்

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல; ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Mon, 03 Aug 2020 16:14:00 +0000

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல;

ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே

தோழர்கள் ஈரோடு செங்கதிர், அலெக்சாண்டர், கதிரவன் மற்றும் குழுவினர்களுக்கு: இப்பதிவின் பின்னூட்டத்தில் உள்ள இரண்டு லிங்குகளில் உள்ள பதிவுகளில் நீங்கள்முன்வைத்த கருத்துக்களின் சாராம்சம் இவைதான்: * நமது சமூகம் பெரும் முதலாளியத்தால் உருவானது அல்ல; தரகுமுதலாளியத்தால் உருவானதே. * பெரும் முதலாளியம் என்கின்ற வரையரை ஏகாதிபத்திய மறு உருவம் என்பதே. * இந்தியத்தில் பெரும் முதலாளியம் வளர்ந்து அது ஏகாதிபத்தியமாக பரிணமிக்கிறது என்று வரையரை செய்வது தவறானது. *** ஆனால் அதே சமயத்தில் இந்தியாவில் அரசியல் அதிகாரத்தில் இருக்கும் ஆளும் வர்க்கம் தரகு முதலாளித்துவ வர்க்கமே என்பதற்கு நீங்கள் எந்த ஆய்வையும் ஆதாரங்களையும் முன்வைக்கவில்லை. மாறாக உலக வரலாற்று ஆதாரங்களுக்கு முரணாகவும் மார்க்சிய இயக்கவியலுக்கு முரணாகவும் உங்களது மாலெமா முன்னோடிகள் 1968-ல் வரையறுத்த வரையறுப்பையே உங்கள் வேத புத்தகமாகவும் கொண்டு உங்கள் வாதங்களை முன் வைக்கிறீர்கள். இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் தான் என்பதற்கு நீங்கள் முன்வைக்கும் வாதங்கள் இவைதான்: 1) இதுகாறும் நமக்கு கிடைக்கப்பெற்ற வரலாற்று தகவல்களின் அடிப்படையில் உலகத்தில் காலனியப்படுத்தப்பட்ட நாடுகளில் பெரும் முதலாளியம் (அதாவது ஏகாதிபத்தியம்) உருவாகியதில்லை. இது இந்தியாவிற்கு மட்டுமல்ல காலனியப்படுத்தப்பட்ட ஆப்ரிக்கா, இலத்தின் அமெரிக்க நாடுகளுக்கும் மற்றும் ஆசிய நாடுகளுக்கும் பொருந்தும்.! நிலமை இவ்வாறு இருக்க இந்தியாவில் பெரும் முதலாளியம் (அதாவது ஏகாதிபத்தியம்) எங்கிருந்து முளைத்தது? அத்துடன் தரகு முதலாளியம் என்பதற்கு ஒரு வினோதமான வரையறையையும் முன்வைக்கிறீர்கள்: " தரகுமுதலாளியம் என்பதின் வரையரை எந்தெ தேசத்தில் முதலாளியம் உருவாகவில்லையோ அந்த தேசங்களில் தரகுமுதலாளியம் உருவாகும் அல்லது ஏகாதிபத்தியங்களால் உருவாக்கப்படும் என்பது இயங்கியல் விதி.! " அதாவது சாராம்சத்தில் நீங்கள் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள் என்றால் ஒரு ஏகாதிபத்திய நாட்டின் கீழ் காலனி நாடாக இருக்கும் ஒரு நாட்டில் சொந்த முதலாளித்துவம் வளராது. அப்படி சொந்த முதலாளித்துவம் வளராத காலனி நாடுகளில் உருவாகும் முதலாளித்துவம் தரகு முதலாளித்துவம் ஆகத்தான் இருக்கும்; அது ஒரு காலத்திலும் ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவமாக வளர்ச்சியடைய முடியாது என்பதே. 2) பெரும் முதலாளியத்தின் (அதாவது ஏகாதிபத்தியத்தின்) பொருளாதார வரையரை என்பது தன் சொந்த தேசியத்தின் சந்தையை மட்டுமல்ல பிற தேசத்தின் சந்தைகளையும் கைப்பற்ற நாடு பிடிக்கும் அளவிற்கு போர் புரியும் வல்லமை பெற்றதாகும்.! இதுவே முதல் மற்றும் இரண்டாம் உலகப்போர்கள் நமக்கழித்த சான்றாகும்.! உண்மைநிலமை இவ்வாறு இருக்க 1950,முதல் 2020, வரை இந்தியத்தில் உருவான முதலாளிய தன்மை என்பது முழுக்க முழுக்க தரகுத்தன்மை வாய்ந்ததாகவும், தேசிய தன்மை இழந்ததாவும் உள்ளது என்பதை நமது மாபெரும் மா.லெ.மா. முன்னோடிகள் தெள்ளத் தெளிவாக இடித்துரைத்ததோடு அல்லாமல் இந்தியத்தில் நிலவும் முதலாளிய தன்மை என்பது தரகுப்பார்பனிய முதலாளிய தன்மைவாய்ந்ததாகவே உள்ளது என்பதை ஆணித்தரமாக வரையரை செய்துவிட்டனர்.! அதாவது சாராம்சத்தில் நீங்கள் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள் என்றால் இந்திய முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவம் ஆக இருக்க வேண்டுமென்றால் அது தன் சொந்த தேசியத்தின் சந்தையை மட்டுமல்லாது பிற தேசியத்தின் சந்தைகளையும் கைப்பற்றுவதற்கு போர் நடத்தி இருக்க வேண்டும். இந்தியா இதுவரையில் சந்தையை பிடிப்பதற்காக போர் நடத்தவில்லை. அதனால் இது ஏகாதிபத்தியம் அல்ல என்பது உங்களுடைய வாதமாக இருக்கிறது. 3) பெரும் முதலாளியம் (ஏகாதிபத்தியம்) என்கிற வரையரை கோட்பாட்டின்படி சரியானதென்றால் இந்தியா ஒரு முழுமையான தேசமாக இருக்க வேண்டும் மேலும் அதை சார்ந்து சுயசார்பு முதலாளியமும் உருவாகி இருக்க வேண்டும்.! ஆனால் இந்தியா என்பது பல தேசிய இனங்களை பலாத்காரமாக அடிமைப்படுத்தி கட்டமைக்கப்பட்டஅரசாகும்.! நிலவும் அரசே தரகுமுதலாளிகளையும், ஏகாதிபத்தியங்களையும் தூக்கிப்பிடித்து நிலவுடைமையை தக்கவைக்கும்போது சொந்த முதலாளிய வளர்வதற்கு வாய்பு இல்லை.! ஆக இப்படியான அரசை கொண்ட நிலப்பிராந்தியத்தில் ஒரு சுயசார்போடு வளர்ந்த பெரும் முதலாளியம் எப்படி சாத்தியமாகும்.? அதாவது சாராம்சத்தில் நீங்கள் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள் என்றால் i) ஒரு முழுமையான தேசமாக இருந்தால்தான் அங்கு வளரும் முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்தியமாக வளர முடியும். ஆனால் இந்தியா என்பது பல தேசிய இனங்களை பலாத்காரமாக அடிமைப்படுத்தி கட்டமைக்கப்பட்டஅரசாகும். எனவே இந்தியாவில் வளரும் முதலாளித்துவம் தரகு முதலாளித்துவமாகத்தான் இருக்க முடியும். ii) ஒரு நாட்டில் சுயசார்பு முதலாளித்துவம் உருவாகி இருந்தால்தான் அந்த நாட்டில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து ஏகாதிபத்தியமாக ஆக முடியும். இந்தியாவில் நிலவும் அரசே தரகுமுதலாளிகளையும், ஏகாதிபத்தியங்களையும் தூக்கிப்பிடித்து நிலவுடைமையை தக்கவைக்கும்போது சொந்த முதலாளியம் வளர்வதற்கு வாய்பு இல்லை.! இந்தியாவில் உருவாகி வளர்ந்திருக்கும் முதலாளித்துவம் தரகு முதலாளித்துவமே. முடிவாக முத்தாய்ப்பாக நீங்கள் சொல்வது இதுதான்: //எனவே அரைக்காலனிய, அரைநிலவுடமை நிலவுகின்ற இந்தியாவில் 1968,ம் ஆண்டே 5, அம்சங்கள் தீர்மாணிக்கப்பட்டு விட்டது.! அதன் முதல் அம்சம் இந்தியாவில் தரகுமுதலாளியம்தான் நிலவுகிறது.!// *** தோழர்களே இந்தியாவில் தலைமை வர்க்கமாக இருக்கும் வர்க்கம் இந்திய ஏகாதிபத்திய முதலாளி வர்க்கம் அல்ல; அது ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் தரகு முதலாளி வர்க்கமே என்ற உங்களது வாதங்களை நிலைப்பாடுகளை மறுத்து வாதிடும் முன் இந்த வரையறுப்புகளுக்கு நீங்கள் முழுமுதல் ஆதாரமாக கொள்ளும் 1968 மாலெமா முன்னோடிகளின் வரையறுப்பை உண்மையில் மார்க்சிய இயக்கவியல் படியான மறுக்க முடியாத ஆய்வு முடிவாக எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா? அந்த 1968 களின் வரையறுப்பை முன்வைத்த மாலெமா முன்னோடிகள் உண்மையில் மார்க்சிய இயக்கவியல் பார்வையில் - மார்க்சியம் லெனினியத்தின் அடிப்படையில் இந்திய சமூகத்தை முறையாக ஆய்வு செய்து அந்த ஆய்வின் முடிவில் இந்த வரையறுப்புக்கு வந்தார்களா? அல்லது புரட்சிக்கு முந்தைய சீன சமூகம் பற்றிய மாவோவின் ஆய்வுகளை அப்படியே காப்பியடித்து இந்திய சமூகம் பற்றிய தங்கள் ஆய்வுகளாக முன்வைத்தார்களா? என்பதை முதலில் தீர்மானிக்க வேண்டும். ஏனென்றால், நீங்கள் நம்பும் மாலெமா முன்னோடிகள் முன்வைத்த 1968 ஆய்வு முடிவு இந்திய சமூகத்தைப் பற்றிய ஸ்தூலமான ஆய்வுக்குப் பின்னர் எடுக்கப்பட்ட முடிவு அல்ல; சீன சமூகத்தை காப்பி அடித்து எடுக்கப்பட்ட முடிவுதான் என்று ஆகிவிட்டால் தயவுதாட்சன்யமில்லாமல் அதை தூக்கி எறிந்து விட்டு, இன்றைய இந்திய சமூகத்தின் ஆய்வை நாம் புதிதாக தான் செய்தாக வேண்டும். அதையே ஒரு வேத புத்தகம் போல பிடித்து தொங்கிக் கொண்டிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

தரகு முதலாளித்துவம் என்பது
ஆய்வுகளற்ற அகநிலை முடிவே

மா லெ மா முன்னோடிகளின் தன்னலமற்ற அர்ப்பணிப்புக்கும் தியாகங்களுக்கும் உரிய மதிப்பையும் மரியாதையையும் வழங்கும் அதே சமயத்தில் அவர்கள் இந்திய சமூகத்தை ஆய்வு செய்து தரகு முதலாளித்துவம் என்ற முடிவுக்கு வரவில்லை; புரட்சிக்கு முந்தைய சீனாவில் கடைப்பிடித்த அதே செயல் தந்திரங்களை யுத்த தந்திரங்களை இந்தியாவிலும் அப்படியே காப்பியடித்து களத்தில் இறங்கிய பிறகுதான் இந்தியாவின் ஆளும் வர்க்கத்தை பற்றிய தரகு முதலாளித்துவம் என்ற வரையறுப்புக்கே வருகிறார்கள். அதுவும் எப்படி நடைமுறை செயல் தந்திரங்களை மாவோ விடமிருந்து காப்பியடித்தார்களோ அதுபோலவே சீன சமூகம் பற்றிய மாவோவின் வரையறையையும் காப்பியடித்து கொண்டார்கள் என்பதே வரலாற்று உண்மை. மாலெமா வழித்தோன்றல்கள் மத்தியில் இன்றுவரை அந்த காப்பியடித்தல் தொடர்கிறது என்பதும் வருந்தத்தக்க உண்மையே. அதிலும் இன்னும் அதிர்ச்சி தரக்கூடியது என்னவென்றால் புரட்சிக்கு முந்தைய சீன சமுதாயம் பற்றிய மாவோவின் வரையறுப்புகளை காப்பியடித்த பின்னர், அந்த வரையறுப்புகளுக்கு உகந்த விதத்தில் மாவோ கடைபிடித்த செயல் தந்திரங்களை காப்பியடிக்கவில்லை. காப்பியடித்ததையும்கூட வரிசைப்படி செய்யாமல் தலைகீழாகத்தான் செய்திருகிறார்கள். முதலில் புரட்சிக்கு முந்திய சீனாவில் மாவோ கடைபிடித்த செயல் தந்திரங்களை காப்பியடித்த பிறகு தான் அவருடைய சீன சமூகம் பற்றிய வரையறைகளை காப்பியடித்திருக்கிறார்கள். விளைவு, பத்தாம் வகுப்பு வரலாற்று பாடத்தில் பரீட்சை எழுத வேண்டிய மாணவன் தேர்வறையில் தனக்கு முன்னால் உட்கார்ந்திருந்த பனிரெண்டாம் வகுப்பு மாணவன் ஏற்கனவே எழுதியிருந்த பனிரெண்டாம் வகுப்பு வரலாற்று பாடத்திற்கான விடைத்தாளை காப்பியடித்து எழுதினால் அந்த பத்தாம் வகுப்பு மாணவன் தேர்வில் எப்படித் தோற்பானோ அப்படியே இவர்களும் தோற்றார்கள். இன்று வரை அவர்கள் தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இந்திய சமூகம் என்னும் பத்தாம் வகுப்பு வரலாற்று பாடத்திற்கான கேள்வித்தாளை படித்துப் பார்க்காமல் தன் முன்னோடிகள் ஏற்கனவே தவறாக எழுதிய விடைத்தாளிலேயே மாற்றி மாற்றி திருத்தங்கள் செய்து கொண்டு மீண்டும் மீண்டும் தோல்வியை சந்தித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். அதற்குள் வரலாற்றுப் பாடத்திட்டமும் மாறிவிட்டது என்பதைக்கூட அவர்கள் இன்னமும் உணரவில்லை. மாலெமா முன்னோடிகளில் முதன்மையானவர் ஆகிய சாரு மஜூம்தார், 1965 முதல் 1966 வரை எழுதிய அவரது "எட்டு ஆவணங்கள்" என்று அழைக்கப்படும் ஆவணங்களிலும்... நக்சல்பாரி எழுச்சி துவங்கிய 1967 மே - ஜூன் காலத்திற்கு பிறகு 1972இல் அவர் இறக்கும்வரை அவர் எழுதிய ஆவணங்களிலும் ... 1970இல் சிபிஐ எம் எல் கட்சியின் முதல் மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட கட்சி திட்டத்திலும்... -தரகு முதலாளி என்பதற்கான வரையறை எங்குமே சொல்லப்படவில்லை. நானறிந்தவரை 1985 ஆம் ஆண்டு சுனிதி குமார் கோஷ் இந்திய பெரு முதலாளி வர்க்கம் பற்றிய நூல் எழுதும் வரை மாலெமா இயக்கத்தில் இந்தியாவில் தரகு முதலாளித்துவம் பற்றிய விரிவான ஆய்வுகள் இல்லை என்றே கூறலாம். சுனிதி குமாரும் கூட இந்திய சமூகத்தை பற்றிய எந்த ஆய்வும் செய்யாமல் மாவோவின் சீன சமூகம் பற்றிய ஆய்வை காப்பியடித்து மாலெமா இயக்கம் வெகு தூரம் சென்று பல பின்னடைவுகளை சந்தித்த பிறகு அன்று ஆய்வின்றி எடுத்த முடிவு சரியானதுதான் என்பதை நிலைநாட்டுவதற்காக மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரத்தின் அடிப்படை கோட்பாடுகளுக்கே விரோதமான தர்க்க முறைகளை பயன்படுத்தி அதை நிறுவ முயன்றிருக்கிறார். அதன் மூலம் அவர் சாரு மஜூம்தார் செய்த நடைமுறை தவறை சாசுவதமானதாக ஆக்கி அந்த இயக்கம் என்றுமே அதிலிருந்து மீள முடியாத அளவிற்கு அந்த தவறை நிரந்தரப் படுத்திவிட்டார். உண்மை நிலைமை இவ்வாறு இருக்க நீங்களோ இந்தியாவில் 1968,ம் ஆண்டே இந்தியாவில் தரகுமுதலாளியம்தான் நிலவுகிறது என்று தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது என்று அடித்துச் சொல்கிறீர்கள். உங்கள் வாதத்திற்கு உண்மையில் ஆதாரம் ஏதாவது இருக்கிறதா என்பதை அறிந்துகொள்ள 1968 ஆவணங்களில் சாரு மஜூம்தார் இந்தியாவின் ஆளும் வர்க்கத்தை எப்படி வரையறுக்கிறார் என்பதை பார்த்தாலே விஷயம் தெளிவாகிவிடும்: 1965 முதல் 1966 வரை சாரு மஜூம்தார் எழுதிய அவரது "எட்டு ஆவணங்கள்" என்று அழைக்கப்படும் ஆவணங்களில் அவர் எந்த இடத்திலும் இந்திய முதலாளிகளை தரகு முதலாளிகள் என்று வரையறுக்கவில்லை. மாறாக அவர் இந்திய முதலாளிகளை ஏகபோக முதலாளிகள் (Monopoly Capitalists) என்றே வரையறுக்கிறார். இன்னும் ஒருபடி மேலே போய் இந்திய ஆளும் வர்க்கம் தனது நெருக்கடியை ஏகாதிபத்திய செயல் தந்திர வழிமுறைகளின் மூலம் தீர்க்க முயல்கிறது. அதற்காகவே இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரை துவக்கி உள்ளது. இந்த ஏகாதிபத்திய போரை உள்நாட்டுப் போராக மாற்ற வேண்டும் என்றும் அறைகூவல் விடுக்கிறார். முத்தாய்ப்பாக இந்திய அரசு ஏகாதிபத்தியம் நிலப்பிரபுத்துவம் மற்றும் பெரும் ஏகபோகங்கள் இன் அரசு என்று வரையறுக்கிறார். அதுமட்டுமின்றி நக்சல்பாரி எழுச்சி துவங்கிய 1967 மே - ஜூன் முதல் 1972இல் அவர் இறக்கும்வரை அவர் எழுதிய எந்த ஆவணங்களிலும் இந்திய சமூகத்தைப் பற்றிய ஆய்வையோ தரகு முதலாளி என்பதற்கான வரையறையையோ அவர் முன்வைக்கவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால் நக்சல்பாரி எழுச்சியும் ஆயுதப் போராட்டமும் துவங்கப்பட்டு ஓராண்டுக்கு பின்னர்தான் புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி என்ற வார்த்தையையே சாரு மஜூம்தார் பயன்படுத்துகிறார். அதற்கு முந்தைய ஆவணங்கள் அனைத்திலும் மக்கள் ஜனநாயக புரட்சி பற்றியே பேசுகிறார். 1968 ஜூன் மாதம் எழுதிய இரண்டு ஆவணங்களில் ஒன்றில் புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி என்றால் என்ன என்பதை வரையறுக்கிறார். அதிலும்கூட ஆளும் வர்க்கத்தை தரகு முதலாளி வர்க்கம் என்று அவர் சொல்லவில்லை என்பது கவனிக்கத்தக்கது. அவர் "அயல்நாட்டு மற்றும் உள்நாட்டுப் பிற்போக்காளர்களுக்கு எதிராக தொழிலாளி வர்க்கத்தின் தலைமையில் பரந்துபட்ட விவசாய மக்களின் கூட்டணியுடன் ஆயுதப்போராட்டம் மூலம் வென்றெடுக்கப்படும் புரட்சியே புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி என்று புதிய ஜனநாயகப் புரட்சியை வரையறுக்கிறார். புதிய ஜனநாயகப் புரட்சிக்கான வரையறையில் ஆளும் வர்க்கத்தை அயல்நாட்டு மற்றும் உள்நாட்டு பிற்போக்காளர்கள் என்றுதான் வரையறுக்கிறார். தரகு முதலாளித்துவ வர்க்கம் என்று அவர் சொல்லவில்லை. ஆனால் அதே மாதத்தில் (1968 ஜூன்) அவர் எழுதிய இன்னொரு ஆவணத்தில் "மத்திய காங்கிரஸ் அரசாங்கம் அதிகார வர்க்கம் மற்றும் தரகு முதலாளி வர்க்கத்தை பிரதிநிதித்துவப் படுத்துகிறது" என்று சொல்கிறார். 1968 இல் எழுதப்பட்ட ஆவணங்களில் இந்த ஒரு ஆவணத்தில் மட்டும் தான் தரகு முதலாளி என்ற வார்த்தையே இருக்கிறது. இந்த ஒரு இடத்தில் தவிர சாரு மஜூம்தார் இறக்கும் வரையில் எழுதிய எந்த ஆவணத்திலும் தரகு முதலாளி என்ற வார்த்தையையே அவர் பயன்படுத்தவில்லை. இந்த ஆவணத்தில் கூட போகிறபோக்கில் தரகு முதலாளி வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாக மத்திய காங்கிரஸ் அரசு இருக்கிறது என்று சொல்கிறாரே தவிர தரகு முதலாளி என்பதற்கான வரையறை எதையும் சொல்லவில்லை.

இடது திருத்தல்வாதம்

1967 இல் விவசாயிகளின் ஜனநாயக கோரிக்கையான நிலச்சீர்திருத்த திற்காக எழுந்த ஆயுதம் தாங்கிய விவசாயிகளின் எழுச்சியை புரட்சி என்று தவறாக புரிந்து கொண்டு அந்தப் புரட்சியை நாடு முழுமைக்கும் உரிய புரட்சியாக விரிவுபடுத்திய சாரு மஜும்தாரும் அவருடன் இணைந்த தோழர்களால் 1970இல் உருவாக்கப்பட்ட சிபிஐ எம்எல் கட்சியும் அதன் கட்சி திட்டமும் மார்க்சிய லெனினிய அடிப்படைகளின் படி ஓர் இடது திருத்தல் வாதம் என்றால் மிகையில்லை. லெனின் தனது மார்க்சியமும் திருத்தல் வாதமும் எனும் நூலில் மார்க்சியத்திற்குள் இருக்கும் எந்தெந்த போக்குகள் திருத்தல் வாதம் என்று சொன்னாரோ திருத்தல் வாதத்தின் குண அடையாளங்களாக எதை எதையெல்லாம் சொன்னாரோ அவை அனைத்தும் இந்த மாலெமா இயக்கங்களுக்கும் மிகச் சரியாக பொருந்தும். லெனின் "லத்தீனிய நாடுகளில் புரட்சிகர சிண்டிகலிச வாதத்தால் உருவாகியுள்ள அந்த இடது திருத்தல் வாதமும் கூட தன்னை மார்க்சியத்திற்குத் தகவமைத்து மார்க்சியத்தை திருத்தி வருகிறது" என்று சொல்கிறார். லெனின் இடது திருத்தல் வாதம் என்று சொன்ன புரட்சிகர சிண்டிகலிசத்திற்கும் இந்த மாலெமா இயக்கத்திற்கும் சாராம்சத்தில் பல ஒற்றுமைகளைக் காண முடியும். சிண்டிகலிஸ்டுகள் செய்த முதன்மையான திருத்தம் என்னவென்றால் புரட்சியில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைமைப் பாத்திரத்தை மறுப்பது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைமையில் புரட்சி நடத்தாமல் தொழிலாளர்களின் தொழிற்சங்கங்கள் பொது வேலைநிறுத்தம் மூலம் முதலாளித்துவத்தை தூக்கி எறிந்து உற்பத்தியின் மீதான கட்டுப்பாட்டை கைப்பற்றி விட முடியும் என்பது சிண்டிகலிஸ்டுகளின் இடது திருத்தல் வாதம் ஆகும். சி பி ஐ எம் எல் கட்சியும் சாரு மஜூம்தாரும் புரட்சிக்கு ஒரு புரட்சிகரக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிதான் தலைமை தாங்க முடியும் என்பதையும் அந்தக் கட்சி லெனினிய அடிப்படையில் ஜனநாயக மத்தியத்துவ கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் தொழிலாளி வர்க்க கட்சியாக கட்டி அமைக்கப்படவேண்டும் என்பதையும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இதன் பொருள் அது தேவையில்லை என்று அவர்கள் வாய்மொழியாக அறிவித்தார்கள் என்பதல்ல. ஒரு ஆயுதம் தாங்கிய புரட்சியை அறிவிப்பதற்கும் நடத்துவதற்கும் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை என்பதை அவர்கள் நடைமுறை மூலமாக அறிவித்தார்கள். 1967 ஜூன் மாதம் நக்சல்பாரி எழுச்சி துவங்கி அதுவே புரட்சி என நம்பி இந்தியாவின் பல பகுதிகளுக்கு அது ஆயுதப் புரட்சியாக பரப்பிய பிறகு, பல பகுதிகளில் அகில இந்திய அளவிலான ஒருங்கிணைப்பு இன்றி பல்வேறு இடங்களில் அவரவர் புரிதலின்படி நடந்து கொண்டிருந்த புரட்சியை ஒருங்கிணைப்பதற்காக பல்வேறு பகுதிகளின் குழுக்களையும் ஒன்றிணைத்து ஒரு அகில இந்திய ஒருங்கிணைப்பு குழு உருவாக்கப்பட்டு, அந்த ஒருங்கிணைப்புக் குழுவே 1970இல் சிபிஎம் எம் எல் கட்சியாக மாற்றப்பட்டது. உலகில் எந்த ஒரு நாட்டிலும் புரட்சிக்கான வர்க்க சக்திகளை ஒருங்கிணைக்காமல், அப்படி அதை ஒருங்கிணைப்பதற்கான ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இல்லாமல் நன்கு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட இராணுவ பலத்துடன் இருக்கும் அரசு இயந்திரத்திற்கு எதிராக ஆயுதப் போராட்டம் மூலமான புரட்சியை துவக்கிய முன்னுதாரணத்தை இந்தியாவைத் தவிர வேறு எங்கும் காட்ட முடியாது. தொழிலாளி வர்க்கத்தின் வர்க்கப் போராட்டத்தையும் அதன் முன்னணிப் படை ஆகிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அவசியத்தையும் புரிந்து கொள்ளாமல் அல்லது நடைமுறையில் மறுத்து தன் உயிரை விடவும் தயாராக உள்ள வெகுசில குட்டி முதலாளித்துவ இளைஞர்களை மட்டுமே வைத்து ஆயுதப் புரட்சியை நடத்திவிட முடியும் என்றும் அந்த புரட்சியை நடத்திக் கொண்டே தேவைக்கு ஏற்ற விதத்தில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை உருவாக்கிக் கொள்ளலாம் என்ற குதிரைக்கு முன்னால் வண்டியை நிறுத்திய மாலெமா இயக்க முன்னோடிகள் லெனின் சொன்ன இடது திருத்தல் வாதிகளே அன்றி வேறல்ல. மாலெமா கட்சி உருவாக்கத்தில் ஏற்பட்ட இந்த முதல் கோணல் முற்றும் கோணல் ஆகி இன்று அது எண்ணிலடங்காத குழுக்களாக தொடர்ந்து சிதறிக் கொண்டே இருப்பதற்கும் மூல காரணம் இந்த இடது திருத்தல்வாதமே. அதுமட்டுமின்றி ஒரு பாட்டாளி வர்க்க கட்சிக்கு இன்றியமையாத மாக்சிய வர்க்கப்பார்வை யான அனைத்தும் பாட்டாளி வர்க்க நலனுக்கு கீழ்ப்பட்டதே என்ற அணுகுமுறைக்கு மாறாக, அனைத்தும் ஏற்கனவே துவங்கி விட்ட ஆயுதப்போராட்டத்தை பாதுகாப்பதற்கும் நியாயப்படுத்துவதற்கும் கீழ்ப்பட்டதே; பாட்டாளி வர்க்க நலனை விட ஆயுதப்போராட்ட நலனே பிரதானமானது என்பதாக சீரழிந்து விட்ட இன்றைய மாலெமா இயக்கத்தின் இன்றைய திருத்தல்வாத சிந்தனைக்கும் இந்த இடது திருத்தல் வாதமே காரணமாகும். மாலெமா இயக்க முன்னோடிகள் முன்வைத்த இன்னொரு திருத்தல் வாதம் மார்க்சியத்தின் அடிப்படை கோட்பாடான வர்க்கப் போராட்டம் பற்றியது. லெனின் தனது மார்க்சியமும் திருத்தல் வாதமும் என்ற நூலில் "அரசியல் அரங்கில் திருத்தல் வாதம் மார்க்சியத்தின் அடிப்படையான வர்க்கப் போராட்டம் பற்றிய கோட்பாட்டை திருத்த முயல்கிறது" என்று சொல்கிறார். வர்க்கப் போராட்டத்தை திருத்துவது என்பது வர்க்கப் போராட்டம் தேவையில்லை என்று மறுதலிப்பது மட்டுமல்ல; வர்க்கப் போராட்டம் அல்லாத ஒன்றை இதுதான் வர்க்கப் போராட்டம் என்று மார்க்சியத்தின் பெயராலேயே முன்வைத்து வர்க்கப் போராட்டத்துடன் தொடர்பில்லாத ஒன்றை நோக்கி பாட்டாளி வர்க்கத்தின் முன்னேறிய பகுதியினரை திசை திருப்பி விடுவதும் திருத்தல்வாதம் தான். மாலெமா முன்னோடிகள் 1970இல் முன்வைத்த சிபிஐ எம்எல் கட்சித் திட்டத்தில் "வர்க்கப் போராட்டம் என்றால் வர்க்க எதிரிகளை அழித்தொழிப்பது. வர்க்க எதிரிகளை அழித்தொழிக்கும் வர்க்கப் போராட்டமே நம் அனைத்து பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வைத் தரும்" வரையறுக்கப்படுகிறது. இது வர்க்கப் போராட்டம் பற்றிய மார்க்சிய லெனினிய அடிப்படை புரிதல் இல்லாத பார்வை என்பதை இன்றைய நடைமுறை தெளிவாக நிரூபித்து விட்டது நாங்கள் அது தவறு என்று உணர்ந்து விட்டோம் என்று ஒரு தீர்மானத்தின் மூலம் தப்பித்துக் கொள்ள முடியாது. தவறு என்று எப்போது உணர்ந்தீர்கள்? பாறையில் முட்டிக்கொண்டு ரத்தம் வழிந்த பிறகுதானே அங்கே பாதை இல்லை; பாறை இருக்கிறது என்று புரிந்து கொண்டீர்கள். முட்டி ரத்தம் வருவதற்கு முன்பே அங்கு பாறை இருக்கிறது; பாதை இல்லை என்பதை ஏன் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்பதற்கான உண்மைக் காரணமாகிய நமக்குப் "பார்வை இல்லை" என்ற காரணத்தை புரிந்து கொள்ளாமல் கையால் தடவி தடவி எத்தனை பாதையில் திரும்பினாலும் ஏதோ ஒரு முட்டுச்சந்தில் முட்டிக் கொண்டுதான் இருக்க வேண்டியிருக்கும். இன்றுவரை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று என உருவாகும் எல்லா மாலெமா இயக்கங்களும் ஏதோஒரு முட்டுச் சந்தில் தொடர்ந்து முட்டிக்கொண்டு நிற்பதற்கு காரணமும் அதுதான். இன்னும் லெனின் தனது மார்க்சியமும் திருத்தல் வாதமும் எனும் நூலில் திருத்தல் வாதப்போக்கு களை அடையாளம் காண்பதற்காக அவர் முன்வைத்த திருத்தல் வாத்திற்கு உரிய நடைமுறை குணாதிசயங்களை பட்டியலிட்டு அவை ஒவ்வொன்றையும் இன்றைய மாலெமா இயக்கத்தின் நடைமுறைச் செயல்பாடுகளோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் மாலெமா இயக்க முன்னோடிகளில் தொடங்கி இன்று வரை இருக்கும் அனைத்து மாலெமா இயக்கங்களும் திருத்தல்வாத இயக்கங்களே என்பதை எளிதாக புரிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால் அதையெல்லாம் தனி ஒரு கட்டுரையாக தான் எழுத முடியும். இங்கே விரித்து எழுதினால் இப்பதிவு இன்னும் நீளமாகி விடும் என்பதால் விரிவஞ்சி அதை தவிர்க்கிறேன்.

இனியாவது மாவோவை காப்பியடிக்காமல்
சுயமாக ஆய்வு செய்வோம்

உண்மை வரலாறு இப்படி இருக்கும்போது நீங்கள் //....இந்தியாவில் 1968,ம் ஆண்டே 5, அம்சங்கள் தீர்மாணிக்கப்பட்டு விட்டது.! அதன் முதல் அம்சம் இந்தியாவில் தரகுமுதலாளியம்தான் நிலவுகிறது.!// என்று அடித்துச் சொல்வது இல்லாத கடவுளை இருக்கிறார் என்று அடித்துச் சொல்லும் ஒரு கடவுள் நம்பிக்கையாளரின் கடவுள் நம்பிக்கையை போன்ற ஒரு மூட நம்பிக்கையே தவிர வேறு எதுவும் இல்லை. எனவே இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகளா? ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளா? என்பதை வரையறுப்பதற்கு உங்கள் மாலெமா முன்னோடிகளின் எந்த வரையறையும் நமக்கு உதவ உதவாது. ஏனென்றால் மாலெமா முன்னோடிகள் புரட்சிக்கு முந்தைய சீன நிலைமைகளுக்கு மாவோ கடைபிடித்த யுத்த தந்திரங்களை அப்படியே நகலெடுத்து இந்திய சமூகத்தில் நடைமுறைப்படுத்தி விட்டு, அது சரிதான்; இந்திய சமூக நிலைமையும் சீன சமூக நிலைமையும் ஒன்றுதான் என்று நிலைநாட்டுவதற்காக மீண்டும் அதே சீன நிலைமைகள் பற்றிய மாவோவின் வர்க்க ஆய்வுகளையும் வரையறைகளையும் அப்படியே நகலெடுத்தனர். அப்போது தரகு முதலாளி என்ற கருத்தையும் அவ்வாறே நகலெடுத்துள்ளார்கள். 1949 சீனப் புரட்சிக்கு முந்தைய சீன சமுதாய நிலைமைகளும் வர்க்க நிலைமைகளும் இன்றைய 2020 ஆம் ஆண்டில் இந்திய சமுதாய நிலைமைகளும் வர்க்க நிலைமைகளும் ஒன்று அல்ல என்பது மார்க்சியத்தின் அடிப்படை எதுவுமே தெரியாத சாதாரண அறிவு உள்ளவர் எவருக்கும் எளிதில் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய ஒன்றுதான். மாலெமா தோழர்களும் இந்த சாதாரண அறிவுள்ள பொதுமக்களை விட அறிவில் எந்த அளவிலும் குறைந்தவர்கள் அல்ல. ஆனால் அவர்களுக்கு பிரச்சினை என்னவென்றால் மதவாதிகளுக்கு இருக்கும் அதே பிரச்சனைதான் முகமது நபிகள் சொன்னதை - இயேசுபிரான் சொன்னதை நாம் எப்படி மாற்றிச் சொல்வது என்ற அதே மனத்தடைதான் இவர்களையும் ஆட்டிப் படைக்கிறது. அதனால்தான் 1960 -70களில் மாலெமா முன்னோடிகளின் இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் என்ற வரையறையை பொய்யாக்கும் விதத்தில் சமூக வளர்ச்சிப் போக்குகள் எத்தனை நிதர்சனமாக கண்முன் தோன்றினாலும் அந்த புதிய முதலாளித்துவ சமூக வளர்ச்சிப் போக்குகளுக்கு மார்க்சிய அடிப்படைக்கே விரோதமான புதிய புதிய விளக்கங்களைக் கொடுத்து அந்த முதலாளித்துவ போக்குகளை தரகு முதலாளித்துவம் அல்லது நவகாலனியாதிக்கம் எனும் சிமிழுக்குள் அடைத்து விடுகின்றனர். ஒரு திருத்தல் வாத முடிவை மார்க்சியம் லெனினியம் என்று நிரூபிப்பதற்காக இன்னொரு திருத்தல் வாதம் இன்னொரு திருத்தல் வாதம் என்று தங்களது பேச்சு செயல் சிந்தனை அனைத்தையும் திருத்தல்வாத சிந்தனை முறையாகவே மாற்றிக் கொண்டுவிட்டனர். அதனால் இந்திய சமூகம் எத்தனை மாறினாலும் எங்கள் வரையறை இன்னும் மாறவில்லை என்பதை நிரூபிப்பதிலேயே இவர்களின் காலம் அனைத்தும் விரயமாகி கொண்டிருக்கிறது. ஒன்றிலிருந்து ஒன்று என எத்தனை குழுக்கள் பிரிந்தாலும் அத்தனைக் குழுக்களின் திட்டங்களிலும் தவறாமல் இடம்பெறும் வாசகம் "இந்திய சமூகம் பற்றிய மாலெமாவின் அடிப்படை வரையறுப்புகளில் எந்த மாற்றமும் இல்லை" என்றுதான் திட்டத்தை எழுதுவதற்கே தொடங்குவார்கள். ஏனென்றால் அந்த அடிப்படை வரையறுப்பு முறையான ஆய்வுகள் இல்லாமல் சீனத்தை.காப்பியடித்து உருவாக்கப்பட்டது என்பது இவர்களுக்கு தெரியாது. அதுமட்டுமின்றி இந்திய சமூகத்தை புதிய பார்வையில் ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்று ஒரு குழுகூட நினைப்பதில்லை. எனவே மேலே நீங்கள் முன்வைக்கும் வாதங்கள் அனைத்தும் இந்திய சமூகம் பற்றிய ஆய்வுகள் எதுவுமின்றி மாலெமா முன்னோடிகள் மாவோவை நகலெடுத்து முன்வைத்த தரகு முதலாளித்துவம் என்ற தவறான வரையறுப்பை சரியென நிலைநாட்டுவதற்காக வலிந்து முன்வைக்கப்படும் மார்க்சிய அடிப்படைகளுக்கே விரோதமான செயற்கை வாதங்களே. எனவே அந்த பழைய மாலெமா வரையறையை எப்பாடுபட்டாவது நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற முரட்டுப் பிடிவாதத்தைவிட்டுவிட்டு இன்றைய இந்திய சமூக யதார்த்தங்களை மார்க்சிய அடிப்படையில் விவாதிப்போம்.

காலனிய நிழலில் வளர்ந்தாலும் இந்திய முதலாளிகள் தேசிய முதலாளிகளேயன்றி தரகு முதலாளிகள் அல்ல

இன்றைய சமூக யதார்த்தங்களை மார்க்சிய அடிப்படையில் விவாதிப்போம் என்றால் மாவோவின் தரகு முதலாளித்துவம் என்ற வரையறுப்பும் மார்க்சிய அடிப்படைதானே என்று நீங்கள் வாதிடலாம். தரகு முதலாளித்துவம் என்பது சீன சமூகத்தில் முதலாளித்துவமே உருவாவதற்கு முன்னால் உண்டான அரை காலனி அரை நிலபிரபுத்துவ சமுதாயத்தின் பிரத்தியேகமான சமூக சூழ்நிலையில் மாவோ அவர்களால் வகைப்படுத்தப்பட்ட சீன நிலைமைகளுக்கு மட்டுமே பொருந்தக்கூடிய வரையறையே தரகு முதலாளித்துவம் பற்றிய மாவோவின் வரையறுப்பாகும். ஆனால் இந்தியா அதன் வரலாற்றில் எந்த காலகட்டத்திலும் சீனாவைப் போல் அரை காலனி அரை நிலப்பிரபுத்துவ நாடாக இருந்ததில்லை என்பது வரலாறு அறிந்தவர் அனைவருக்கும் தெரியும். அது ஒரு கட்டம் வரை முழு நிலப்பிரபுத்துவ நாடாக இருந்தது. அதன்பிறகு முழு காலனி நாடாக ஆனது. அதன் பிறகு 1947 ஆகஸ்ட்15க்குப் பிறகு அது பொருளாதார அடித்தளத்திலும் அரசியல் மேற் கட்டுமானத்திலும் முழு முதலாளித்துவ நாடாக மாறியது. எனவே அரை காலனி அரை நிலபிரபுத்துவ சீனாவில் உருவான தரகு முதலாளித்துவ வர்க்கம் என்ற ஒரு வகை வர்க்கம் முழு காலனியாக இருந்த இந்தியாவில் உருவாவதற்கான வாய்ப்பு ஏற்படவில்லை. இந்தியாவில் ஆரம்பத்தில் மிகக் குறுகிய காலத்திற்கு ஏகாதிபத்திய ஆலை முதலாளிகளுக்கு மூலப்பொருட்களை இந்திய விவசாயிகளிடம் இருந்து வாங்கி விற்கும் தரகு வியாபாரிகளாக இந்திய முதலாளிகளில் சிலர் இருந்திருக்கலாம். அதன் பிறகு தானே தொழில் தொடங்கும் அளவிற்கு கையில் மூலதனம் சேர்ந்த பிறகு சுயமாக சுதேசி தொழில்கள் தொடங்குவதற்கு இந்திய முதலாளிகள் முனைந்தனர். ஆனால் ஆங்கில ஏகாதிபத்திய அரசும் ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளும் இந்திய சுதேசி முதலாளிகள் நவீன ஆலைகள் துவங்குவதை அனுமதிக்கவில்லை. உள்நாட்டு தேசிய முதலாளிகளுக்கும் ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு வெளிப்படையாக தலைதூக்கத் துவங்கியது. மகாகவி பாரதியாரின் தந்தை போன்றோர் எடுத்த நவீன நூற்பாலை முயற்சிகள் தோல்வி அடைந்ததும் திலகர் வஉசி போன்றோரின் சுதேசி கப்பல் முயற்சிகள் தோல்வி அடைந்ததும் 1900களின் முதல் பத்தாண்டுகளில் வீச்சுடன் எழுந்த சுதேசி இயக்கமும் இந்த வர்க்க முரண்பாடுகளின் அதாவது இந்திய தேசிய முதலாளிகளுக்கும் ஆங்கில ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகளின் அரசியல் பொருளாதார வெளிப்பாடுகளே ஆகும். அதன் பிறகு ஏகாதிபத்திய உலகம் முதல் உலகப் பொது நெருக்கடியில் சிக்கிக் கொண்டது. 1914ல் முதல் உலகப் போர் மூண்டது. ஆங்கில ஏகாதிபத்தியம் தலைமை தாங்கிய அந்த உலகப்போரில் ஆங்கில ஏகாதிபத்திய அரசும் ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளும் முழுக்கவனம் செலுத்த வேண்டியிருந்தது. அதனால் அதன் மிகப்பெரிய காலனி ஆகிய இந்தியாவில் வளர துடித்துக்கொண்டிருந்த தேசிய முதலாளிகளின் வளர்ச்சியை தடுப்பதற்காக தான் போட்டிருந்த கட்டுப்பாடுகள் விதிகள் அனைத்தையும் தளர்த்த வேண்டிய கட்டாய சூழல் அதற்கு ஏற்பட்டது. போரில் ஈடுபட்டிருக்கும் படைகளுக்கு தேவையான ஆயுத தளவாடங்கள் உள்ளிட்ட கனரக உற்பத்தியில் ஆங்கில ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் ஈடுபட்டிருக்கும்போது பின்புலத்தில் உணவுத் தேவை மற்றும் உடை தேவைகளை அவர்களே பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. அதற்காக இந்திய முதலாளிகள் மீது நவீன ஆலைத்தொழில்கள் தொடங்குவதற்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த தடையை நீக்க வேண்டிய நிர்பந்தம் ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்திற்கு ஏற்பட்டது. அதன் விளைவாக இந்திய முதலாளிகள் நவீன நூற்பாலைகள், பருத்தியிலிருந்து பஞ்சை பிரித்தெடுக்கும் ஜின்னிங் பேக்டரி போன்றவை தொடங்குவதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டது. அதாவது இதை மிக எளிமையாக புரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் இதற்கு முன்பு பாரதியின் தந்தை இதே நவீன நூற்பாலையை நிறுவுவதற்காக எடுத்த முயற்சிகளை திட்டமிட்டு குலைத்த அதே ஏகாதிபத்தியவாதிகள் அதே ஆலையை இந்திய முதலாளிகள் திறந்து கொள்ளலாம் என்று இப்போது அனுமதி அளிக்கிறார்கள் என்பதை பொருத்திப் பார்த்தால் நிலைமைகளில் ஏற்பட்ட தலைகீழ் மாற்றத்தை எளிதாக புரிந்து கொள்ளலாம். இப்படி முதல் உலகப்போர் சூழல் ஏற்படுத்திய இந்த வாய்ப்பை கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்ட இந்திய தேசிய முதலாளிகள் நாடெங்கும் பஞ்சாலை களையும் இதர உப தொழில்களையும் தொடங்கினர். இந்தச் சூழலில்தான் முதல் உலகப்போரில் ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்தின் படைக்கு ஆள் சேர்க்கும் வேலையையும் அகிம்சையின் பிதாமகனான காந்தியடிகள் செய்தார் என்பதையும் நாம் பார்க்க வேண்டும். இந்திய முதலாளிகள் வளர்வதற்கு திறந்துவிடப்பட்ட புதிய வாய்ப்புகளுக்கு பிரதிபலன் ஆகவே இந்தியர்களை பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்திய படைகளில் சேர்த்து பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு போர் புரிவதற்கும் இந்தியப் படைவீரர்கள் உற்சாகத்துடன் அனுப்பப்பட்டனர் என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த மூலதன வளர்ச்சியை ஆதாரமாகக்கொண்டு இந்திய தேசிய முதலாளிகள் சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்பே ஏகபோக முதலாளிகளாக எப்படி வளர்ச்சியடைந்தனர் என்பதை விரிவாக அறிவதற்கு மார்க்சிய ஆய்வாளர் ஏ ஆர் தேசாய் அவர்கள் எழுதிய "சோசியல் பேக்ரவுண்ட் ஆஃப் இன்டியன் நேஷனலிசம்" என்ற நூலையும் மற்றொரு முக்கியமான மார்க்சிய ஆய்வாளர் ஆகிய டி டி கோசாம்பி அவர்களின் இந்திய சமூகம் பற்றிய ஆய்வு நூல்களையும் படிக்க வேண்டும். அத்துடன் முதல் உலகப்போரில் தனக்கு தொழில் தொடங்குவதற்கு வாய்ப்பளித்த தற்கு பிரதிபலனாக முதல் உலக யுத்தத்தில் ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்தின் போர் முயற்சிகளுக்கு பக்கபலமாக இருந்து ஆதரவளித்த இந்திய முதலாளிகளும் அவர்களது அரசியல் பிரதிநிதிகளும் இரண்டாம் உலகப்போர் காலகட்டத்தில் ஏகபோக முதலாளிகளாக வளர்ச்சியடைந்து வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தை நடத்தி ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்திற்கு நெருக்கடி கொடுத்து அரசியல் அதிகாரத்தை வெல்லும் நேரெதிரான அரசியல் நிலைபாட்டுக்கு வளர்ச்சி அடைந்தது எப்படி என்பதையும் சுயமாக சிந்தித்து பார்க்க வேண்டும்.

முதலாளித்துவ ஜனநாயக புரட்சியை நடத்தினால்தான்
தேசிய முதலாளிகளா?

உடனடியாக நீங்கள் இன்னொன்றை கேட்கலாம். இந்திய முதலாளிகள் காலனி ஆட்சியின் கீழ் தனியாக தொழில் தொடங்கினாலும் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராகவும் நிலப்பிரபுத்துவத்திற்கு எதிராகவும் சமரசமற்ற முதலாளித்துவ ஜனநாயக புரட்சியை நடத்தி அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற வில்லையே. அதனால் இவர்கள் தரகு முதலாளிகள்தானே என்று நீங்கள் வாதிடலாம். ஆனால் அது மார்க்சிய இயக்கவியல் பார்வை அல்ல. இயக்க மறுப்பியல் திருத்தல்வாத சிந்தனையே. எந்த ஒரு பொருளையும் அது இயங்கும் சூழலின் பின்னணியில் இருந்து பிரித்து எடுத்து தனியே இயங்காமல் நிறுத்திவைத்து அதை ஆய்வு செய்வது இயக்கவியல் அணுகுமுறை அல்ல. மாறாக அது இயக்க மறுப்பியல் சிந்தனை முறையாகும். அதைப்போலவே சமூகத்தின் வளர்ச்சியையும் அது வளரும் வரலாற்றுச் சூழலின் பின்னணியில் இருந்து ஆய்வு செய்யாமல் அந்தச் சூழலில் இருந்து தனித்து எடுத்து நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டு வரலாற்றின் வேறொரு காலகட்டத்தில் உள்ள மாதிரியை வரலாற்று சூழலிலிருந்து தனியே எடுத்து நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டு இரண்டையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து இது போல் அது இல்லை; அதனால் இது வேறு அது வேறு என்று முடிவுக்கு வருவது திட்டவட்டமான இயக்க மறுப்பியல் சிந்தனையே. லெனின் தனது மார்க்சியமும் திருத்தல் வாதமும் எனும் நூலில் திருத்தல் வாதிகளின் குணாம்சங்களில் ஒன்றாக முதலாளித்துவத்தின் முழு அமைப்பின், முதலாளித்துவத்தின் அனைத்துப் படிநிலை வளர்ச்சிகளின் அடிப்படைக் கூறுகளையும் முழுமையாக பார்க்க மறுப்பதையும் சொல்வார். உங்களது பார்வை திருத்தல் வாதப் பார்வை என்பதையே இது அசலும் நகலும் நிரூபிக்கிறது.

அதாவது இந்திய முதலாளித்துவம் வளர்ந்து அரசியல் அதிகாரத்தை கைப்பற்றிய வரலாற்று காலகட்ட சூழலின் பின்னணியில் இருந்து இந்திய முதலாளித்துவ வளர்ச்சியை ஆய்வு செய்யாமல், அதை அந்தச் சூழலில் இருந்து தனித்து எடுத்து நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டு, வரலாற்றின் வேறொரு காலகட்டத்தில் அதாவது முதலாளி வர்க்கம் புரட்சிகரமான வர்க்கமாக இருக்கும் போது நடத்திய முதலாளித்துவ ஜனநாயக புரட்சியை அதன் வரலாற்று சூழலிலிருந்து தனியே எடுத்து நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டு இரண்டையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து அந்தக் காலத்தில் உருவான ஐரோப்பிய முதலாளி வர்க்கம் முதலாளித்துவ ஜனநாயகப் புரட்சியை நடத்தி அரசியல் அதிகாரத்தை கைப்பற்றியது போல் இந்திய முதலாளிகள் ஜனநாயகப் புரட்சி நடத்தி அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற வில்லை; நிலப்பிரபுத்துவ வர்கத்துடனும் ஏகாதிபத்தியத்துடனும் சமரசம் செய்துகொண்டு அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியுள்ளனர். அதனால் இது வேறு அது வேறு. இந்தியாவில் 1947இல் அரசியல் அதிகாரத்திற்கு வந்தது தேசிய முதலாளிகள் அல்ல; தரகு முதலாளிகளே என்று முடிவுக்கு வருவது திட்டவட்டமான இயக்க மறுப்பியல் சிந்தனையே. திருத்தல்வாதப்போக்கே. ஏனென்றால் உலக அளவில் முதலாளித்துவம் உலகப்பொது நெருக்கடியை சந்தித்து பிற்போக்கு ஆகிவிட்ட பிறகு தான் இந்திய முதலாளித்துவம் வளரத் துவங்குகிறது. வரலாற்று ரீதியில் முதலாளித்துவ வர்க்கமே புரட்சிகர தன்மை இழந்து பிற்போக்காக மாறிவிட்ட சூழ்நிலையில் வளரும் இந்திய முதலாளிகளிடம் மட்டும் புரட்சிகர குணத்தையும் முதலாளித்துவப் புரட்சியையும் எதிர்பார்ப்பது வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் பற்றிய அடிப்படை புரிதல் இல்லாத குறைபாடே ஆகும். இன்றுவரை உலகத்தில் சமரசமில்லாத ஜனநாயக புரட்சியின் மூலம் முதலாளித்துவம் ஆட்சி அதிகாரத்திற்கு வந்த ஒரே நாடு பிரான்ஸ் மட்டும்தான். பிரெஞ்சுப் புரட்சிக்குப் பிறகு நிலப்பிரபுத்துவ வர்கத்துடன் எந்த சமரசமும் இல்லாமல் முதலாளித்துவ ஜனநாயகப் புரட்சியை நடத்திய எந்த நாட்டையும் உலகில் நீங்கள் காட்ட முடியாது. காரணம் என்னவென்றால் நிலப்பிரபுத்துவத்துடன் சமரசமில்லாமல் பிரெஞ்சுப் புரட்சியை நடத்திய தன் விளைவு மிகக் குறுகிய காலத்தில் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சி ஆகிய பாரி கம்யூன் ஏற்பட்டு முதலாளித்துவ அரசு முற்றாக தூக்கி எறியப்பட்டு பாட்டாளி வர்க்க அரசு உருவாகும் பாதை செப்பனிடப்பட்டு இருந்தது. இதை அனுபவத்தில் கண்ட எந்த நாட்டின் முதலாளி வர்க்கமும் நிலப்பிரபுத்துவத்திற்கு எதிரான சமரசமற்ற போராட்டத்தை நடத்த தயாராக இல்லை. இவ்வளவு ஏன் இங்கிலாந்து முதலாளிகள் கூட நிலப்பிரபுத்துவத்துடன் சமரசம் செய்துகொண்டு தான் முதலாளித்துவ அரசியல் அதிகாரத்தை கைப்பற்றினார்கள். இங்கிலாந்து முதலாளித்துவ ஆட்சியை இங்கிலாந்து ராணியின் பெயரில்தான் நடத்தினார்கள். ஆரம்பத்தில் நிலப்பிரபுத்துவத்துடன் சமரசம் செய்யும் போது இங்கிலாந்து மன்னருக்கு (ராணிக்கு) அதிக அதிகாரங்கள் பகிரப்பட்டு இருந்தாலும் அது படிப்படியாக குறைக்கப்பட்டு இப்போது பெயர் அளவிற்கான அதிகாரப் பதவி யாக சுருக்கப்பட்டு விட்டது. நெருக்கடி இல்லாத காலகட்டத்தில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்த பிரிட்டிஷ் ஆங்கில ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே நிலப்பிரபுக்களுடன் சமரசம் செய்து கொண்டுதான் அரசியல் அதிகாரத்திற்கு வந்து இருக்கிறார்கள் என்ற வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது, உலக அளவில் முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்தியம் ஆக வளர்ந்து பிற்போக்கு ஆகி இதற்கு மேல் வளர முடியாது என்ற அளவில் முதல் உலகப் பொது நெருக்கடியை சந்தித்து விட்ட சூழலில் வளர்ந்த இந்திய தேசிய முதலாளிகள் அரசியல் அதிகாரத்தை பெறுவதற்காக ஒருபக்கம் நிலப்பிரபுத்துவ வர்க்கத்துடனும் மறுபக்கம் தன் மூலதனத்தை வளர்த்து பெருக்குவதற்காக அவ்வப்போது ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக சுதந்திர போர் முழக்கங்களும் அந்த நெருக்கடியின் மூலம் கிடைக்கும் சலுகைகளுக்காக ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்துடன் அவ்வப்போது சில சமரசங்களும் செய்தும் இறுதியில் அரசியல் அதிகாரத்தையும் பெற்றுக் கொண்டனர் என்பது வரலாற்றில் புதுமையும் இல்லை; புரியாத புதிரும் இல்லை. இங்கிலாந்து முதலாளிகள் நிலப்பிரபுத்துவத்துடன் சமரசம் செய்துகொண்டு அரசியல் அதிகாரத்தை கைப்பற்றி வளர்ந்தாலும் இங்கிலாந்து முதலாளிகள் ஏகாதிபத்தியமாக வளரமுடியும் என்பது எப்படி மறுக்க முடியாத வரலாற்று உண்மையோ அப்படியே இந்தியாவிலும் நிலப்பிரபுத்துவத்துடனும் ஏகாதிபத்தியத்துடனும் சமரசம் செய்துகொண்டு அரசியல் அதிகாரத்தை இந்திய முதலாளிகள் கைப்பற்றி இருந்தாலும் அவர்களும் ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளாக வளரமுடியும் என்பதும் மறுக்க முடியாத வரலாற்று உண்மையே. இதுவே வரலாற்றை இயக்கவியல் ரீதியாகப் பார்க்கும் சரியான வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையாகும். ஏனென்றால் வரலாற்றின் இயக்கவியல்விதி என்பது ஒரு பொதுவான விதி. அது இங்கிலாந்து முதலாளிகளுக்கு பொருந்தும்; ஆனால் இந்திய முதலாளிகளுக்கு பொருந்தாது என்பது இயக்க மறுப்பியல் சிந்தனையே.

சீனாவின் தரகு முதலாளிகளுக்கும் இந்தியாவின் தேசிய முதலாளிகளுக்கும் உள்ள வேறுபாடு

புரட்சிக்கு முந்திய சீன சமூகத்தின் வர்க்க ஆய்வுகளில் மாவோ தரகு முதலாளி வர்க்கத்தை எதிரி வர்க்கமாகவும் தேசிய முதலாளி வர்க்கத்தை நேச சக்தியாகவும் வரையறுப்பார். அவர் தரகு முதலாளிகள் என்று வரையறுத்தது சீனாவில் ஏகாதிபத்தியங்கள் தங்கள் சிறப்பு சலுகை மண்டலங்களில் நிறுவியிருந்த ஏகாதிபத்திய நிறுவனங்களின் சீன நிர்வாக அதிகாரிகள் பங்குதாரர்களையே. அவர்களுடைய வாழ்வும் நலனும் ஏகாதிபத்திய நலனைச் சார்ந்ததாக இருந்தது. இந்தியாவில் தேசிய முதலாளிகள் எவரும் ஆங்கில ஏகாதிபத்திய நிறுவனங்களின் நிர்வாக அதிகாரிகளாகவும் பங்குதாரர்களாகவும் இருந்ததில்லை. இவர்கள் சுயமாக முதலீடு செய்து தங்கள் சொந்த தொழில்களுக்கு அதிபதிகளாக இருந்தனர். இவர்கள் தொழிலை வளர்ப்பதற்கும் மூலதனத்தை பெருக்குவதற்கும் ஆங்கில ஏகாதிபத்திய அரசு தடையாக இருந்தது. அதனால் இவர்களுடைய நலனும் ஏகாதிபத்தியங்களின் நலனும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டதாக இருந்தது. சீனாவின் தரகு முதலாளிகளைப் போல் இந்திய தேசிய முதலாளிகள் ஏகாதிபத்திய நலனை சார்ந்து இருக்கவில்லை. ஏகாதிபத்திய நலனுக்கு எதிராக இருந்தார்கள். அதன் அரசியல் வெளிப்பாடே இந்திய சுதந்திரப் போராட்டம். இந்திய தேசிய முதலாளிகள் ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக போராடியதை போல சீனாவில் மாவோ வரையறுத்த தரகு முதலாளிகள் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக ஒருநாளும் போராடியது இல்லை. மாறாக ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு எதிராக நடந்த சீன மக்களின் போராட்டங்களை ஒடுக்குவதில் ஏகாதிபத்தியங்களை விட அதிக முனைப்புடன் இருந்தார்கள் சீனாவின் தரகு முதலாளிகள். இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்து கொண்டால் சீனாவில் மாவோ வரையறுத்த தரகு முதலாளிகளின் குணாம்சங்கள் வேறு; இந்தியாவின் தேசிய முதலாளிகளின் குணாம்சங்கள் வேறு என்பதை எளிதாக புரிந்து கொள்ளலாம். அதனால் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் காலனி ஆதிக்கத்தின் கீழ் உருவாகி வளர்ந்த முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல; தேசிய முதலாளிகளே.

சீனாவின் தேசிய முதலாளிகளுக்கும் இந்தியாவின் தேசிய முதலாளிகளுக்கும் உள்ள வேறுபாடு

சீனாவின் தரகு முதலாளிகள் வேறு இந்தியாவின் தேசிய முதலாளிகள் வேறு என்றால் சீனாவின் தேசிய முதலாளிகளுக்கும் இந்தியாவின் தேசிய முதலாளிகளுக்கும் ஏதேனும் ஒற்றுமை உண்டா என்றால் அதுவும் இல்லை என்பதே உண்மை. சீனாவில் புதிய ஜனநாயகப் புரட்சியின் நேச சக்தி என்று மாவோ வரையறுத்த தேசிய முதலாளிகள் என்பவர்கள் பெரும் முதலீடு செய்து சீனாவின் இயற்கை வளங்களையும் பெரும் எண்ணிக்கையில் சீனத் தொழிலாளர்களையும் சுரண்டும் வல்லமை பெற்ற தேசிய முதலாளிகள் அல்ல. உண்மையில் அப்படியொரு தேசிய முதலாளி வர்க்கத்தினர் சீன சமூகத்தில் அப்போது வரை உருவாகி இருக்கவே இல்லை.

மாறாக அப்படியொரு தேசிய முதலாளியாக உருவாக துடித்துக்கொண்டிருந்த - ஆனால் சீனாவின் அரைக் காலனிய அரை நிலபிரபுத்துவ சமூக நிலைமைகள் அப்படி தன்னை வளர அனுமதிக்க வில்லையே என்று கொதித்துக் கொண்டிருந்த வணிக முதலாளி வர்க்கத்தையே மாவோ தேசிய முதலாளிகள் என்று வரையறுத்தார். புரட்சியின் நேச சக்தியாகவும் வகைப்படுத்தினார். ஆனால் இந்தியாவின் தேசிய முதலாளிகள் மாவோ வரையறுத்த சீனாவின் தேசிய முதலாளிகளை போல் அத்தனை பலவீனமானவர்கள் அல்ல. அவர்கள் நாம் மேலே விவாதித்தது போல் வலுவான மூலதன அடித்தளத்துடன் இந்தியாவின் இயற்கை வளங்களையும் இந்தியத் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் கணிசமான பகுதியினரையும் சுரண்டிக் கொண்டிருந்தனர். இன்னும் அதிகமதிகம் சுரண்டி தான் ஏகபோக முதலாளியாக வளர்வதற்கு தடையாக இருக்கும் ஆங்கில ஏகாதிபத்திய அரசை விரட்டிவிட்டு தன் கையில் அரசியல் அதிகாரத்தை கைப்பற்றி மேலும் வேகமாக வளர வேண்டும் என்பதற்காக முனைப்புடன் சுதந்திரப் போராட்டங்களை தலைமையேற்று நடத்திக் கொண்டிருந்தது இந்தியாவின் தேசிய முதலாளி வர்க்கம். ஆனால் சீனாவின் தேசிய முதலாளி வர்க்கமாக மாவோ வரையறுத்த வணிக முதலாளி வர்க்கமோ அந்த அளவிற்கு வளர்ச்சியடையாத காரணத்தால், சீனாவில் முதலாளித்துவ ஜனநாயக புரட்சிக்கு தலைமையேற்று அரசியல் அதிகாரத்தை வென்றெடுக்கும் சக்தியற்றதாக இருந்தது. எனவே அதைவிட அரசியல் ரீதியில் முன்னேறிய வர்க்கமான தொழிலாளி வர்க்கத்தின் அரசியல் தலைமையை ஏற்றுக் கொண்டால்தான் தன் வாழ்நிலைமையில் எந்த ஒரு முன்னேற்றமும் சாத்தியம் என்ற நிலையில்தான் இருந்தது. அதனால்தான் மாவோ அந்த வர்க்கத்தைப் புரட்சியின் நேச சக்தியாக சேர்த்துக்கொண்டார். மாவோ சீனப் புரட்சியின் நேசசக்தியாக வரையறுத்த குணங்களையுடைய தேசிய முதலாளிகளை இந்தியாவில் சுதந்திரத்திற்கு முன்பும் சரி சுதந்திரத்திற்கு பின்னரும் சரி எங்குமே காண முடியாது. அதனால்தான் மாவோவை காப்பியடித்து இந்தியாவில் புதிய ஜனநாயகப் புரட்சியின் நேச சக்தியாக தேசிய முதலாளிகளை சேர்த்துக்கொண்ட மாலெமா இயக்கங்கள், அவர்களோடு புதிய ஜனநாயகப் புரட்சியில் நேசசக்தியாக கைகோர்க்க ஒரு தேசிய முதலாளி கூட வரவில்லையே, வரவில்லையே என்று காத்திருந்து, காத்திருந்து இலவு காத்த கிளிகளாக ஏமாந்து போனார்கள். ஆனால் மனம் தளராமல் இன்னமும் காத்துக்கிடக்கிறார்கள். அந்த இல்லாத தேசிய முதலாளிகளை புரட்சியின் பக்கம் இழுப்பதற்காக என்னென்ன செயல் தந்திரங்களை வகுக்கலாம் என்று மூளையை போட்டு கசக்கி கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் இந்தியாவிலிருந்த தேசிய முதலாளிகள் எல்லாம் இன்று ஏகபோக முதலாளிகளாக வளர்ந்து ஏகாதிபத்தியங்கள் ஆகவும் ஆகிவிட்டதைப் பார்க்கத் தவறி அவர்களை தரகு முதலாளிகள் என்று வகைப்படுத்தி ஓரங்கட்டி வைத்துவிட்டு, இவர்கள் கற்பனையில் வரையறுத்த தேசிய முதலாளிகளை தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். வேறு வழியின்றி சிறிய முதலாளிகளை எல்லாம் தேசிய முதலாளிகளாக வரையறுத்து பார்க்கிறார்கள். ஆனால் அந்த சிறிய முதலாளிகளால் சுரண்டப்படும் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கும் அந்த சிறிய முதலாளிகளுக்கும் இடையிலான வர்க்க முரண்பாட்டை எப்படித் தீர்ப்பது என்பதற்கு எந்த வழியும் அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஏனென்றால் அதற்கு காப்பியடிப்பதற்கு மாவோவின் படைப்புகளில் யுத்த தந்திரம் செயல் தந்திரம் என்று எதுவும் இல்லை. காரணம் மாவோ புரட்சியின் நேச சக்தி என்று வரையறுத்த தேசிய முதலாளிகளான வணிக முதலாளி வர்க்கத்தால் சுரண்டப்படும் சீனத் தொழிலாளி வர்க்கம் அங்கே எதுவும் இல்லை. சீனத் தொழிலாளி வர்க்கம் முழுவதும் பெரும்பாலும் ஏகாதிபத்திய நிறுவனங்களின் தரகு முதலாளிகளின் சுரண்டலில் தான் ஆட்பட்டு கிடந்தார்கள். அதனால் மாவோவுக்கு சீனாவின் தேசிய முதலாளிகளை புரட்சியின் நேச சக்தியாக சேர்க்கும்போது அந்த தேசிய முதலாளிகளுக்கும் அந்த நேச சக்திகளால் சுரண்டப்படும் புரட்சியின் தலைமை வர்க்கமான தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாடு பற்றிய கேள்வியே அவருக்கு எழவில்லை. அதனால் அதை கையாள்வது பற்றி அவர் எதுவும் எழுதவில்லை. அதனால் இந்த இடத்தில்தான் இந்திய மாலெக்கள் சொந்தமாக யோசிக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்பட்டு விட்டார்கள். இவர்களும் "பாவம் சின்ன முதலாளி; அவரே பெரிய முதலாளிகளின் தரகு முதலாளிகளின் சுரண்டலால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்; அவருக்கு எதிராக தொழிலாளர்கள் போராடினால் அவர் தொழிலையே இழுத்து மூடிவிட்டு போய் விடுவார்" என்று வர்க்க சமரசம் செய்து வைக்கப் பார்க்கிறார்கள். அப்படியாவது அந்த சின்ன முதலாளி எனும் "தேசிய முதலாளி"களை நேச சக்தியாக இழுத்துவிட முடியுமா என்று பார்க்கிறார்கள். அதாவது புரட்சியின் தலைமை வர்க்கமான தொழிலாளி வர்க்கத்தின் நலனைக் காவு கொடுத்து அந்த சின்ன முதலாளியை புரட்சியின் நேச சக்தியாக இழுத்து விட முடியுமா என்று படாதபாடு படுகிறார்கள். ஆனால் அந்த சின்ன முதலாளிகள் "ஆமாம் நான் பாவம் தான்; உங்கள் தொழிலாளிகளை சம்பள உயர்வு கேட்காமல், முடிந்தால் கொஞ்சம் சம்பள வெட்டும் செய்துகொண்டு, சில சலுகைகளை விட்டுக்கொடுத்து, ஓவர்டைம் சம்பளம் இல்லாமல் ஓரிரு மணி நேரம் கூடுதலாக வேலை பார்த்து கொடுத்து என்னை கைதூக்கி விடுங்கள்" என்று சொல்லி தன் சுரண்டலை அதிகப்படுத்தி தன் மூலதனத்தை வளர்ப்பதற்கு இவர்களை அந்த சின்ன முதலாளிகள் பயன்படுத்திக் கொள்வார்களே தவிர புரட்சிக்கு ஆதரவாக தொழிலாளி வர்க்கத்தின் பக்கம் அந்த சின்ன முதலாளிகள் ஒருநாளும் வர மாட்டார்கள். மார்க்ஸ் சொன்னது போல முதலாளித்துவத்தின் விதியின்படி பெரும் மூலதனத்துடன் போட்டியிட முடியாமல் மூலதனத்தை இழந்து தொழிலாளி வர்க்க அணிகளுக்குள் தள்ளப்படும்போது வேண்டுமானால் அந்த சின்ன முதலாளி தொழிலாளி வர்க்கத்தின் பக்கம் வருவார்.

ஒரு ஏகாதிபத்திய நாட்டின் காலனி நாட்டில் சொந்த முதலாளித்துவம் வளராதா? அது ஏகாதிபத்தியமாகவும் ஆகாதா?

நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள் என்றால் ஒரு ஏகாதிபத்திய நாட்டின் கீழ் காலனி நாடாக இருக்கும் ஒரு நாட்டில் சொந்த முதலாளித்துவம் வளராது. அதனால் அப்படி சொந்த முதலாளித்துவம் வளராத காலனி நாடுகளில் உருவாகும் முதலாளித்துவம் தரகு முதலாளித்துவம் ஆகத்தான் இருக்கும்; அது ஒரு காலத்திலும் ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவமாக வளர்ச்சியடைய முடியாது. அதனால் இந்தியாவில் வளர்ந்து இருக்கும் முதலாளித்துவமும் தரகு முதலாளித்துவமே என்று சொல்கிறீர்கள். அதற்கு ஆதரவாக தரகு முதலாளியம் என்பதற்கு நீங்களாக உருவாக்கிய ஒரு வினோதமான வரையறையையும் முன்வைக்கிறீர்கள்: " தரகுமுதலாளியம் என்பதின் வரையரை எந்தெ தேசத்தில் முதலாளியம் உருவாகவில்லையோ அந்த தேசங்களில் தரகுமுதலாளியம் உருவாகும் அல்லது ஏகாதிபத்தியங்களால் உருவாக்கப்படும் என்பது இயங்கியல் விதி.! " இந்த வரையறை மார்க்சிய ஆசான்கள் முன்வைத்த எந்த வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத கோட்பாடுகளுக்கும் உட்பட்டதல்ல. அது இயக்கவியலும் அல்ல. தரகு முதலாளித்துவம் பற்றிய ஆழமான மார்க்சிய ஆய்வுகளுக்கு சொந்தக்காரரான மாவோவின் படைப்புகளிலும் இதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. இது உங்களுடைய சொந்த கண்டுபிடிப்பே. உங்களின் இந்த சொந்த கண்டுபிடிப்பு சரியான வரையறையாக இருக்க வேண்டுமென்றால் எந்த ஒரு காலனி நாட்டிலும் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து அது ஏகாதிபத்தியமாக ஆகி இருக்கக்கூடாது. அதனால்தான் நீங்கள் அதற்கும் ஒரு வாதம் வைத்திருக்கிறீர்கள். //இதுகாறும் நமக்கு கிடைக்கப்பெற்ற வரலாற்று தகவல்களின் அடிப்படையில் உலகத்தில் காலனியப்படுத்தப்பட்ட நாடுகளில் பெரும் முதலாளியம் (அதாவது ஏகாதிபத்தியம்) உருவாகியதில்லை. ... நிலமை இவ்வாறு இருக்க இந்தியாவில் பெரும் முதலாளியம் (அதாவது ஏகாதிபத்தியம்) எங்கிருந்து முளைத்தது?// -என்று கேட்கிறீர்கள். ஆங்கில ஏகாதிபத்திய காலனி ஆட்சியின் கீழ் இந்தியாவில் முதலாளித்துவம் எப்படி வளர்ந்தது, அது எப்படி ஏகபோகமாக வளர்ந்து ஏகாதிபத்தியமாக ஆனது என்பது பற்றி மேலே வரலாற்று ஆதாரங்களுடன் விளக்கியுள்ளேன். இருந்தாலும் அதை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமானால் வரலாற்றில் "உலகத்தில் காலனியப்படுத்தப்பட்ட நாடுகளில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து, அது ஏகாதிபத்தியமாக உருவாகியதா?" என்பதற்கு வரலாற்று ஆதாரம் வேண்டும் என்று கேட்பீர்கள். அமெரிக்கா, அமெரிக்கா என்று ஒரு ஏகாதிபத்தியம் இருக்கிறது அல்லவா? அந்த ஏகாதிபத்தியம் இதற்கு முன்பு அதாவது அது ஏகாதிபத்தியமாக ஆவதற்கு முன்பு இந்தியாவைப் போலவே பிரிட்டன் எனும் ஏகாதிபத்திய நாட்டின் காலனி நாடாக இருந்தது என்பதும்; அந்தக் காலனி நாடுதான் இந்தியாவைப் போலவே பிரிட்டனின் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக சுதந்திரப் போராட்டத்தை நடத்தி சுதந்திரமடைந்து இன்று ஏகாதிபத்திய நாடாக உலகை அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்பதும் வரலாறு. அதற்கு அர்த்தம் என்னவென்றால் ஒரு ஏகாதிபத்திய நாட்டின் காலனி நாட்டின் அடிமை சூழலில் வளர்ந்த ஒரு முதலாளி கடைசிவரை தரகு முதலாளி ஆகவே அடிமை முதலாளி ஆகவே இருந்து விடுவான் என்பது வரலாறு அல்ல. வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது தானும் ஒரு சுதந்திர முதலாளியாக மாறி ஒரு ஏகாதிபத்தியமாக மாறி தன்னை அடிமைப்படுத்திய ஏகாதிபத்தியத்தையே சுரண்டும் ஏகாதிபத்தியமாகவும் வளருவான் என்பதற்கு அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியமே வரலாற்றின் முதல் சாட்சி. இந்திய ஏகாதிபத்தியம் அடுத்த சாட்சி. இந்த வரலாற்று சாட்சியை நீங்கள் ஏற்றுக் கொண்டுதான் ஆகவேண்டும். ஆனாலும் இதை ஏற்றுக்கொண்டால் இந்திய முதலாளித்துவம் தரகு முதலாளித்துவம் அல்ல; அது ஒரு முதலாளித்துவ ஏகாதிபத்தியம் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருக்கும் என்பதால் அதை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயங்குகிறீர்கள். ஆனால் அதை மறுப்பதற்கு உரிய வரலாற்று ஆதாரம் உங்களுக்கு கிடைக்கவில்லை என்பதால் சிறுபிள்ளைத்தனமான வாதத்திற்கு போகிறீர்கள். // பெரும் முதலாளிகள் யார் என்ற கேள்விக்கு நாங்கள் கொடுத்த விளக்கம் என்பது முதல் மற்றும் இரண்டாம் உலகப்போருக்கு பின்பு எல்லோருக்கும் தெறிந்த சான்றுகளின் அடிப்படையிலேயேதான் விளக்கினோம்.! நாங்கள் 1750,ல் இருந்து விடுதலைக்கு போராடிய அமெரிக்காவை பற்றியோ, அதன் உள்நாட்டு போரைப்பற்றியோ நாங்கள் சொல்லவில்லை.! // என்று பிரிட்டன் காலனியில் இருந்து அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் உருவான வரலாற்றை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் கடந்து போக முயற்சி செய்கிறீர்கள். இந்தியாவின் இன்றைய முதலாளி வர்க்கத்தின் வளர்ச்சியை ஆய்வு செய்வதற்கு முதலாளித்துவ சகாப்தத்தின் ஒட்டுமொத்த மனித குல வரலாற்றையும்தானே நாம் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்படி முழுமையாக ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்ள மாட்டோம்; முதல் இரண்டு உலகப் போருக்குப் பிந்தைய வரலாறுகளைத் தான் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்வோம் என்று சொல்வது எந்த வகையான இயக்கவியல் அணுகுமுறை என்பதை நீங்கள் தான் சொல்ல வேண்டும். அப்படி முழுமையான வரலாற்றை அதாவது பிரிட்டன் ஏகாதிபத்தியத்தின் காலனி ஆதிக்கத்திலிருந்து அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் எப்படி உருவாக முடிந்தது என்ற வரலாற்றையும் சேர்த்து ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொண்டால் பிரிட்டன் காலனி ஆதிக்கத்தின் கீழ் இந்தியாவிலும் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து ஏகாதிபத்தியமாக ஆக முடியும் என்ற தவிர்க்க முடியாத முடிவுக்கு வர வேண்டியிருக்கும். ஆனால் அந்த முடிவு உங்கள் மனதுக்கு விருப்பமான முடிவு அல்ல. நீங்கள் விரும்பும் ஆய்வு முடிவு காலனி நாடுகளில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து ஏகாதிபத்தியமாக ஆக முடியாது என்பதற்கு வரலாற்றில் ஆதாரத்தை காட்ட வேண்டும். அதற்காக வரலாற்றை இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரித்துக் கொண்டு உங்களுக்கு சாதகமான பகுதியை மட்டும் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள். அப்படி எடுத்துக்கொண்டு உங்களுக்கு சாதகமாக இந்தியாவில் முதலாளித்துவம் பிரிட்டன் காலனி ஆதிக்கத்தின் கீழ் உருவானதால் அது தரகு முதலாளித்துவமே என்று முடிவுக்கு வருகிறீர்கள். இதன்மூலம் நீங்கள் என்ன சாதிக்க விரும்புகிறீர்கள்? எங்கள் மாலெமா முன்னோடிகள் அன்று வரையறுத்த வரையறை சரிதான் என்ற வாதத்தில் ஜெயிக்க விரும்புகிறீர்களா? அப்படி ஜெயிப்பதனால் இந்தியாவில் சமூக மாற்றத்திற்கு என்ன பயன்? ஏற்கனவே அந்த வரையறையை முன்வைத்த மாலெமா முன்னோடிகளின் காலமும் நேரமும் உழைப்பும் தியாகமும் வீணடிக்கப்பட்டது போல உங்களுடைய காலமும் நேரமும் உழைப்பும் தியாகமும் தவறான வேலைத்திட்டத்தில் மீண்டும் ஒருமுறை வீணடிக்கப்படுவதைத்தவிர வேறென்ன ஆக்கபூர்வமாக நடந்து விடப்போகிறது.

பல்தேசிய இன அரசில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து
ஏகாதிபத்தியம் ஆகாதா?

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகளே என்பதற்கு நீங்கள் சொல்லும் இன்னொரு வினோதமான வாதம்:

"ஒரு முழுமையான தேசமாக இருந்தால்தான் அங்கு வளரும் முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்தியமாக வளர முடியும். ஆனால் இந்தியா என்பது பல தேசிய இனங்களை பலாத்காரமாக அடிமைப்படுத்தி கட்டமைக்கப்பட்டஅரசாகும். எனவே இந்தியாவில் வளரும் முதலாளித்துவம் தரகு முதலாளித்துவமாகத்தான் இருக்க முடியும்." இந்தியா என்றொரு நாடு பல தேசிய இனங்களை பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்திய காலனி ஆட்சியின் கீழ் பலாத்காரத்தின் மூலம் அடிமைப்படுத்தி ஒன்றிணைக்கப்பட்டது தான். அது வரலாற்று உண்மை. அதை மறுப்பதற்கு எதுவும் இல்லை. அது புரட்சிக்கு முந்தைய ஜாரிச ரஷ்யாவில் தேசிய இனங்கள் பற்றி லெனின் சொன்னது போல இந்தியாவும் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்திய காலனி ஆட்சியின் கீழ் தேசிய இனங்களின் சிறைக் கூடமாக தான் இருந்தது என்பதையும் மறப்பதற்கு எதுவும் இல்லை. ஆனால் எப்படி தேசிய இனங்களின் சிறைக் கூடமாக இருந்த ரஷ்யாவில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து 1917 பிப்ரவரியில் அரசியல் அதிகாரத்தை கைப்பற்றியதோ அது போல பிரிட்டிஷ் காலனி ஆதிக்கத்தின் கீழ் தேசிய இனங்களின் சிறைக் கூடமாக இருந்த இந்தியாவிலும் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து 1947 ஆகஸ்ட் 15இல் அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியது என்பதும் மறுக்க முடியாத வரலாற்று உண்மை. பிரிட்டிஷ் காலனி ஆதிக்கத்தின் கீழ் ஒவ்வொரு தேசிய இனங்களில் வளர்ந்த முதலாளிகளும் தங்கள் தங்கள் தேசிய இன சந்தையை தனி நாடாக பிரித்து தாமே சுதந்திரமாக சுரண்டுவதற்கு ஆசை இல்லாமல் இருக்கவில்லை. அப்படி எந்த ஒரு தேசிய முதலாளிகள் ஆசைப்படவில்லை என்று சொன்னால் அது முதலாளி வர்க்க குணாம்சங்கள் பற்றிய வர்க்க புரிதலையே மறுப்பதாகும். ஆனால் வலிமையான பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்து ஒவ்வொரு தேசிய இனமும் தனித்தனியாக போராடி விடுதலை பெற முடியாது என்பதை ஒவ்வொரு தேசிய இன முதலாளிகளும் அவர்களது அரசியல் பிரதிநிதிகளும் புரிந்து கொண்டனர்.

எனவே அனைத்து தேசிய இனங்களும் சேர்ந்து ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக சுதந்திரப் போராட்டத்தை நடத்தினர். எந்த அளவிற்கு அகில இந்திய அளவிலான சுதந்திரப் போராட்டங்கள் நடந்ததோ அந்த அளவிற்கு போராட்டங்களில் ஈடுபட்ட தேசிய இனங்களுக்கு இடையிலும் மக்களுக்கு இடையிலும் நாம் அனைவரும் இந்திய மக்கள் என்ற உணர்வும் தேசிய உணர்வும் வளர்ந்தது. அந்த அடிப்படையில் போராடி சுதந்திரம் பெற்ற இந்தியா இன்று ஒரு பல்தேசிய இன முதலாளித்துவ ஏகாதிபத்திய அரசாக நிலவுகிறது. இந்தியாவில் இருந்த ஒவ்வொரு தேசிய இன முதலாளிகளும் பின்பற்றிய அதே நடைமுறையை பின்பற்றி இன்று வலிமையான இந்திய அரசுக்கு எதிராக தனித்தனி தேசிய இனங்களின் தொழிலாளி வர்க்கம் தனித்தனியாகப் போராடி சோசலிச சமூகத்தைப் படைக்க முடியாது; அதனால் அகில இந்திய அளவில் அனைத்து தேசிய இனங்களின் தொழிலாளி வர்க்கத்தையும் உழைக்கும் மக்களையும் ஒரே கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கீழ் ஒன்றிணைத்து அகில இந்திய அளவிலான புரட்சி நடத்த வேண்டும் என்று சொன்னால், அதே தேசிய முதலாளிகளின் குட்டி முதலாளித்துவ பகுதியினர் கம்யூனிச வேடம் போட்டுக் கொண்டு தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமை என்ற கோட்பாட்டை திரித்து ஒவ்வொரு தேசிய இனங்களின் தொழிலாளி வர்க்கமும் மற்ற தேசிய இனங்களுடன் ஒன்று சேர்ந்து விட முடியாதபடி தொழிலாளி வர்க்க இயக்கத்தை குழப்பிக் கொண்டுள்ளனர்.

அவ்வாறு குழப்பிக் கொண்டிருப்பவர்களில் முதன்மையானவர்களாக இருப்பவர்கள் மாலெமா இயக்கத்தைச் சேர்ந்த தமிழ் தேசியவாதிகளாக தான் இருக்கிறார்கள். மாலெமா இயக்கங்களின் திருத்தல் வாதத்தின் பல போக்குகளில் ஒன்றான இந்தப் போக்கும் தனியாக விவாதிக்கப்பட வேண்டும். இந்த விவாதத்தை பொருத்தவரையில் வரலாற்றின் குறிப்பிட்ட ஒரு கட்டத்தில் பலாத்காரமாக ஒன்றிணைக்கப்பட்ட பல தேசிய இனங்கள் ஒன்று சேர்ந்து தேசிய இனங்களின் சிறைக் கூடமான சூழலில் இருந்தும் முதலாளித்துவம் வளரும்; அந்த சிறைக் கூடங்களில் இருந்து வெளியேறுவதற்காக நடத்தப்பட்ட பல தேசிய இனங்களின் ஒன்றுபட்ட போராட்டங்களின் விளைவாக உருவான பல்தேசிய இன அரசின் பின்புலத்துடன் அந்த முதலாளிகள் ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் ஆகவும் வளர்வார்கள். இதை மறுக்க வேண்டுமானால் நீங்கள் முதலில் தேசிய இனங்களின் சிறைக் கூடமாக இருந்த ரஷ்யாவில் முதலாளித்துவம் வளரவே இல்லை; லெனின் பொய் சொல்லிவிட்டார் என்பதை முதலில் நிரூபிக்க வேண்டும்.

முதலாளித்துவம் என்றால் சுயசார்பானதா?

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகளே என்பதற்கு நீங்கள் சொல்லும் இன்னொரு மார்க்கிய விரோத திரிபு வாதம்: ஒரு நாட்டில் சுயசார்பு முதலாளித்துவம் உருவாகி இருந்தால்தான் அந்த நாட்டில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து ஏகாதிபத்தியமாக ஆக முடியும் என்ற வாதமாகும். முதலாளித்துவம் என்றால் சுயசார்பானதா? இல்லை சார்புடையதா என்பதை முதலாளித்துவத்தின் குணங்கள் பற்றி மார்க்ஸ் தனது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில் என்ன சொல்கிறார் என்பதை பார்த்தால்தான் நீங்கள் சொல்வது மார்க்சியமா? இல்லை மார்க்ஸ் சொல்வது மார்க்சியமா? என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியும். மார்க்ஸ் " பிற்போக்காளர்கள் கடும்கோபம் கொள்ளும்படி முதலாளித்துவம் தொழில்களது காலுக்கு அடியில் இருந்து அவற்றின் தேசிய அடி நிலத்தை அகற்றியுள்ளது" என்கிறார். அதாவது முதலாளித்துவம் என்றால் தேசிய அளவிலானது தேச வரையறைகளுக்கு உட்பட்டது என்ற இந்திய மாலெமா வினரிடம் இன்று பொதுவாக நிலவி வரும் புரிதல் என்பது தவறான புரிதல் ஆகும். முதலாளித்துவம் என்றாலே தேச எல்லைகளைக் கடந்தது தான். முதலாளித்துவ தொழில்கள் மற்ற தேசங்களையும் தேச சந்தைகளையும் தொழில்நுட்பங்களையும் சாராமல் சுயமாக வளர முடியாது என்பதே மார்க்சியத்தின் அடிப்படை புரிதல். மார்க்ஸ் மேலும் சொல்கிறார், "முன்பிருந்தவற்றை போல் இந்த புதிய தொழில்கள் உள்நாட்டு மூலப் பொருள்களை மட்டும் உபயோகிப்பவை அல்ல. தொலை தூர பிரதேசங்களில் இருந்து தருவிக்கப்படும் மூலப் பொருட்களை உபயோகிப்பவை. இவற்றின் உற்பத்தி பொருட்கள் தாய் நாட்டில் மட்டுமின்றி உலகமெங்கும் எடுத்துச்செல்லப்பட்டு எல்லாப் பகுதிகளிலும் நுகரப்படுகிறவை. தாய் நாட்டு உற்பத்தி பொருட்களால் பூர்த்தி செய்யப்படும் பழைய தேவைகளுக்குப் பதில் தொலைதூர நாடுகள் மண்டலங்களது உற்பத்தி பொருட்களால் பூர்த்தி செய்யப்படும் புதிய தேவைகள் எழுகின்றன. வட்டாரங்கள் நாடுகள் இவற்றின் பழைய ஒதுக்க நிலைக்கும் தன்னிறைவுக்கும் பதில் எல்லாத் திசைகளிலும் ஆன நெருங்கிய தொடர்பும் உலக அளவில் நாடுகளுக்கிடையிலான சார்புடைமையும் ஏற்படுகின்றன". அதாவது உள்நாட்டு மூலப் பொருட்களையும் உள்நாட்டுச் சந்தையையும் மட்டும் நம்பி சுயசார்பானதாகவும் தன்னிறைவு பெற்றதாகவும் இருந்தவை முதலாளித்துவத்திற்கு முன்பிருந்த நிலப்பிரபுத்துவ தொழில்களே அன்றி முதலாளித்துவ தொழில்கள் அல்ல. மாறாக முதலாளித்துவத்தில் தொழில்கள் வேறு நாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் மூலப் பொருட்களையும் வேறு தேசங்களின் சந்தையையும் சார்ந்து இருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு இந்தியாவின் ருசி ஊறுகாய் தொழிற்சாலைக்கு தேவையான மூலப் பொருட்களான மிளகாய்வற்றல் ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது. உற்பத்தி செய்யப்படும் ஊறுகாய் உள்நாட்டிலும் உலகெங்கும் மற்ற நாடுகளிலும் விற்கப்படுகிறது. தமிழ் நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் டிவிஎஸ் 50 வாகனங்கள் ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் விற்கப்படுகிறது. நிலப்பிரபுத்துவத்தில் மக்களின் தேவைகள் உள்நாட்டு உற்பத்தி பொருட்களாலேயே பூர்த்தி செய்யப்படும். முதலாளித்துவ நாடுகளின் சந்தை தேவைகள் தொலைதூர நாடுகளின் மண்டலங்களின் உற்பத்திப் பொருட்களால் மட்டுமே பூர்த்தி செய்யப்படும் புதிய தேவைகள் எழுகின்றன. முத்தாய்ப்பாக மார்க்ஸ் சொல்கிறார்: "முதலாளித்துவத்தில் உலகளவில் நாடுகளுக்கிடையிலான சார்புடைமை ஏற்படுகிறது". அதாவது முதலாளித்துவம் என்றாலே, முதலாளித்துவத்தின் சிறப்பு குணமே உலகில் உள்ள மற்ற நாடுகளை சார்ந்து இருப்பதும் சார்ந்து வளர்வதும் தான்.

ஆனால் மாலெமாவினரோ முதலாளித்துவத்தின் சிறப்பு குணமாக மார்க்ஸ் சொன்ன அந்த சார்புடைமையையே முதலாளித்துவத்தின் குறைபாடாகச் சொல்கின்றனர். அதுவே அவர்களின் மார்க்சியப் பார்வைக் குறைபாடாகவும் இருக்கிறது. அத்தோடு அவர்கள் விடவில்லை குதிரை கீழே தள்ளியதுமில்லாமல் குழியும் பறித்த கதையாக அவர்கள் உள்நாட்டு மூலப் பொருட்களையும் உள்நாட்டுச் சந்தையையும் மட்டும் நம்பி சுயசார்பானதாகவும் தன்னிறைவு பெற்றதாகவும் இருந்த பழைய நிலப்பிரபுத்துவ தொழில்களையே சுயசார்புடைய முதலாளித்துவம் என்று திரித்துச் சொல்கின்றனர்.

இதிலிருந்து தெரிவது என்னவென்றால் மாலெமாவினருக்கு நிலப்பிரபுத்துவம் பற்றிய புரிதலும் இல்லை; முதலாளித்துவம் பற்றிய புரிதலும் இல்லை என்பதே. நாம் ஏற்கனவே இவர்களுக்கு வர்க்கப் போராட்டம் பற்றிய புரிதலும் இல்லை; கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பற்றிய புரிதலும் இல்லை; புரட்சி பற்றிய புரிதலும் இல்லை என்பதை தெளிவுபடுத்தியதையும் சேர்த்துப் பார்த்தால் இவர்களுக்கு ஒட்டுமொத்தத்தில் மார்க்சியம் பற்றிய புரிதலே இல்லை என்பது தெளிவாகப் புரிந்துவிடும்.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில் மார்க்ஸ் சொன்ன முதலாளித்துவத்தின் சார்புடைமை பற்றி எளிமையாக புரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் நீங்கள் பிரதான ஏகாதிபத்திய எதிரி என்று சொல்லும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியமே மற்ற உலக நாடுகளை சார்ந்துதான் இருக்கிறது என்ற உலக எதார்த்தத்தை ஆய்வு செய்து பார்க்க வேண்டும். சீனா இந்தியா பிரேசில் போன்ற முதலாளித்துவ நாடுகள் ஒட்டுமொத்தமாக அமெரிக்காவிற்கு பொருளாதாரத் தடை விதித்தால் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் பசி பட்டினியாலேயே அழிந்துவிடும். அந்த அளவிற்கு அந்த நாடு மற்ற நாடுகளைச் சார்ந்து இருக்கிறது. அதற்காக அமெரிக்க முதலாளிகளை சார்பு முதலாளிகள் என்றும் அமெரிக்கா ஒரு சார்பு நாடு என்றும் சொல்ல முடியுமா? சொல்ல முடியாது. அதே சமயத்தில் சீனா இந்தியா பிரேசில் போன்ற முதலாளித்துவ நாடுகளால் அப்படி ஒரே அடியாக அமெரிக்காவிற்கு பொருளாதார தடையும் விதிக்க முடியாது. ஏனென்றால் மார்க்ஸ் சொன்ன முதலாளித்துவ விதிப்படி இந்த முதலாளித்துவ நாடுகளும் அமெரிக்க சந்தையை சார்ந்தே இருக்கின்றன. அதற்காக இந்தியா உள்ளிட்ட இந்த முதலாளித்துவ நாடுகள் எல்லாம் சார்பு முதலாளிகள் என்றும் சார்பு நாடுகள் என்றும் சொல்ல முடியுமா? சொல்ல முடியாது. இதைத்தான் மார்க்ஸ் சொல்கிறார்: "வட்டாரங்கள் நாடுகள் இவற்றின் பழைய ஒதுக்க நிலைக்கும் தன்னிறைவுக்கும் பதில் எல்லாத் திசைகளிலும் ஆன நெருங்கிய தொடர்பும் உலக அளவில் நாடுகளுக்கிடையிலான சார்புடைமையும் ஏற்படுகின்றன". எனவே முதலாளித்துவத்தில் சார்பற்ற சுய சார்புடைய முதலாளி என்றும் சார்பு முதலாளி என்றும் எந்த வகைப்பாடும் மார்க்சிய அகராதியில் கிடையாது. முதலாளித்துவம் என்றாலே ஒன்றையொன்று சார்புடையது தான் என்பதுதான் முதலாளித்துவம் பற்றிய மார்க்சிய புரிதல். மார்க்ஸ் சொன்னது போல் எல்லா முதலாளித்துவ நாடுகளையும் போலவே இந்திய முதலாளிகளும் சார்பு முதலாளிகளே; எல்லா முதலாளித்துவ நாடுகளையும் போலவே இந்தியாவும் மற்ற நாடுகளைச் சார்ந்திருக்கும் சார்பு முதலாளித்துவ நாடே. ஏனென்றால் முதலாளித்துவத்தால் சார்பில்லாமல் ஒதுங்கிய நிலையில் வாழ முடியாது என்பதே மார்க்சியம். அப்படியில்லை என்பது முதலாளித்துவம் என்றால் சுயசார்பும் தன்னிறைவும் இருக்க வேண்டும் என்ற நிலப்பிரபுத்துவத்தை முதலாளித்துவம் என்று திருத்தி சொல்லும் திருத்தல் வாதமே.

புரட்சிக்கு முந்தைய சீனத்தில் மாவோ ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளை சார்ந்து இருந்த தரகு முதலாளிகளை வணிக முதலாளிகளான தேசிய முதலாளிகளிடம் இருந்து பிரித்துக் காட்டுவதற்காக தரகு முதலாளிகளை ஏகாதிபத்திய சார்பு முதலாளிகள் என்று விளக்கினார். நாம் ஏற்கனவே தரகு முதலாளி என்ற மாவோவின் வரையறை பொதுவான முதலாளித்துவ வளர்ச்சி கட்டம் கிடையாது; அது சீனாவின் பிரத்தியேக சூழ்நிலையில் உருவான ஒரு வர்க்கம்; இந்தியாவில் தரகு முதலாளிகள் என்ற வர்க்கம் உருவாகவேயில்லை என்பதை தெளிவாக விவாதித்து விட்டோம். சீனாவில் மாவோ வரையறுத்த தரகு முதலாளி பற்றிய வரையறையை மாலெமா முன்னோடிகள் இந்தியா பற்றிய எந்த ஆய்வும் இன்றி காப்பி அடித்ததால் வந்த வினையே இந்திய முதலாளிகள் மற்ற நாட்டு முதலாளிகளை சார்ந்து இருக்கும் சார்பு முதலாளிகள் என்பதால் அவர்களும் தரகு முதலாளிகள் என்ற மார்க்சிய விரோத கண்ணோட்டமாகும். அதாவது இந்தியாவில் இல்லாத தரகு முதலாளிகளை மாவோவின் சீன தரகு முதலாளி பற்றிய வரையறையை வைத்து நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயம் உங்களுக்கு ஏற்பட்டிருப்பதால் மாவோவின் வரையறையில் உள்ள சார்புத்தன்மை என்பதை ஒட்டுமொத்த முதலாளித்துவத்தின் சார்புத் தன்மையாக காட்ட முயன்று கடைசியில் மார்க்ஸ் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில் சொன்ன முதலாளித்துவம் பற்றிய வரையறுப்புக்கே விரோதமாக வந்து நிற்கின்றீர்கள்.

போர்களை நடத்தி சந்தைகளை கைப்பற்றினால்தான் ஏகாதிபத்தியமா?

அடுத்ததாக, இந்திய முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவம் ஆக இருக்க வேண்டுமென்றால் அது தன் சொந்த தேசியத்தின் சந்தையை மட்டுமல்லாது பிற தேசியத்தின் சந்தைகளையும் கைப்பற்றுவதற்கு போர் நடத்தி இருக்க வேண்டும். இந்தியா இதுவரையில் சந்தையை பிடிப்பதற்காக போர் நடத்தவில்லை. அதனால் இது ஏகாதிபத்தியம் அல்ல என்பது உங்களுடைய வாதமாக இருக்கிறது. உங்களுடைய இந்த வாதம் ஏகாதிபத்தியம் பற்றிய லெனினுடைய அடிப்படை வரையறுப்புக்கே முற்றிலும் விரோதமானது. லெனின் தனது ஏகாதிபத்தியம்: முதலாளித்துவத்தின் உச்சகட்டம் என்ற நூலில் உலகப் போர்களை ஏகாதிபத்தியத்தின் தனி சிறப்பு வாய்ந்த கூறாக கூறவில்லை. மூலதன ஏற்றுமதியை தான் சிறப்பு வாய்ந்த தனிமுதல் கூறாக கூறுகிறார். அந்த மூலதன ஏற்றுமதி லெனின் காலத்தில் போர்கள் மூலமாக நடந்தது; இப்போது உலக ஒப்பந்தங்கள் மூலமாக நடக்கிறது. ஒரு நாடு ஏகாதிபத்திய நாடா இல்லையா என்பதை தீர்மானிப்பதற்கான காரணி அந்த நாடு எந்த வழிமுறையில் மூலதன ஏற்றுமதியை செய்கிறது என்பது அல்ல . மாறாக அந்த நாடு மூலதன ஏற்றுமதி செய்கிறதா இல்லையா என்பதுதான் ஏகாதிபத்தியத்தை தீர்மானிப்பதற்கான காரணி. இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பிந்தைய உலகச் சூழலில் ஒரு நாட்டின் சந்தைகளை பிடிப்பதற்கு உலகப் போர்கள் தேவையில்லை. உலக ஒப்பந்தங்களே போதுமானது.

பாதி திறந்திருக்கும் கதவு பாதி மூடியிருக்கும் கதவே

ஆனால் நீங்கள் இந்திய முதலாளிகள் ஒப்பந்தங்கள் மூலம் பிற நாடுகளை சுரண்டினாலும் அவர்கள் தரகு முதலாளிகள்தான் என்பதில் எங்களுக்கு மாற்றுக்கருத்து இல்லை என்று சொல்கிறீர்கள். அதற்கு நீங்கள் சொல்லும் காரணமும் வினோதமானதாக இருக்கிறது. //தரகுமுதலாளிகள் ஏகாதிபத்தியங்களோடு கூட்டு சேர்ந்து உலகம் முலுவதும் கொள்ளையடிக்கின்றனர் என்பது உண்மை.! உதாரணத்திற்கு இலங்கை இரப்பர் தோட்டங்களிலும், இந்தோனியசியாவின் பாமாயில் பணைமரக்காடுகளில் பயிற் செய்து சுற்றுப்புறச்சூழலையும், காற்று மாசுப்பாட்டையும் தொழிலாளர்களை சுரண்டுவதையும் தாங்கள் கூரியதைப்போல் ஒப்பந்தங்களின் வாயிலாகத்தான் நடைபெறுகிறது என்பது உண்மை.! ... (அதேசமயத்தில்) நீங்கள் கூறும் ஏகாதிபத்தியங்களின் ஒப்பந்தத்தின் வாயிலாகத்தான் சப்பான், தென்கொரியா, சீனா, அமெரிக்கா போன்ற அனைத்து நாடுகளின் முதலாளிகள் இந்தியாவிற்குள் வந்து தொடர்ச்சியாக சந்தைப்படுத்தும் நிகழ்வுகள் நடப்பதற்கு நீங்கள் கூறும் விளக்கம் என்ன? // என்று நீங்கள் என்னைத் திருப்பிக் கேட்கிறீர்கள். இதற்கு என்ன பதில் சொல்வது? சுருக்கமாகச் சொல்வதென்றால் "பாதி திறந்திருக்கும் கதவு என்றால் பாதி மூடி இருக்கும் கதவு என்றும் அர்த்தம்" என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். இந்திய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் உலகம் முழுவதும் உள்ள நாடுகளின் இயற்கை வளங்களை சுரண்ட வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டால் தன்னாட்டு இயற்கை வளங்களில் கொஞ்சத்தையாவது மற்ற நாடுகளும் சுரண்டிக் கொள்வதற்கு அனுமதிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் போர்களே இல்லாமல் இந்திய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளால் மற்ற நாடுகளின் சந்தைகளை சுரண்டுவதற்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும். இதுதான் உலகமயத்தின் தாத்பர்யம்.

புறநிலை யதார்த்தத்துக்குப் பொருந்தாத வரையறை

எனவே உங்களுடைய வாதப்படி போர்களின் மூலம் வேறொரு நாட்டின் சந்தையைக் கைப்பற்றி மூலதனத்தை ஏற்றுமதி செய்து இயற்கை வளங்களை சுரண்டி னால்தான் ஏகாதிபத்தியம் என்றால் உங்கள் மா-லெ-மா முன்னோடிகள் சொன்ன வரையறை படி உலகில் ஒரு நாடும் ஏகாதிபத்திய நாடாக இருக்க முடியாது. இன்று அமெரிக்கா பிரிட்டன் பிரான்ஸ் போன்ற நாடுகளும்கூட ஏகாதிபத்திய நாடாக இருக்க முடியாது. இது ஒன்றே உங்களது ஏகாதிபத்தியத்திற்கான வரையறை பொருத்தமற்றது; புறநிலை யதார்த்தத்துடன் பொருந்தி வராதது என்பதை நிரூபித்து போதுமானதாகும். ஆக இன்றைய உலகமயச் சூழலில் போர்கள் மூலம் அல்லாமல் ஒப்பந்தங்கள் மூலம் சந்தையை பிடிக்கும் அமெரிக்கா பிரிட்டன் பிரான்ஸ் ஜப்பான் ஜெர்மனி இத்தாலி போன்ற நாடுகள் ஏகாதிபத்திய நாடுகள் என்றால் இந்தியாவும் ஏகாதிபத்திய நாடே. அப்படியில்லை; இந்தியா ஏகாதிபத்திய நாடு அல்ல என்று நீங்கள் சொல்வீர்களேயானால் அமெரிக்கா பிரிட்டன் பிரான்ஸ் ஜப்பான் ஜெர்மனி இத்தாலி போன்ற நாடுகளும் ஏகாதிபத்திய நாடு அல்ல என்று தான் நீங்கள் சொல்ல வேண்டியது வரும். இப்போது மீண்டும் நீங்கள் உங்கள் பழைய பாணியில் இரண்டாம் உலகப் போருக்கு முன்பு ஏகாதிபத்தியமாக ஆன பழைய ஏகாதிபத்தியங்கள் போர்கள் இல்லாமல் ஒப்பந்தங்கள் மூலம் மூலதன ஏற்றுமதி செய்தாலும் அவைகள் ஏகாதிபத்தியம் ஆகவே நீடிக்கும்; இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் புதிதாக மூலதன ஏற்றுமதி செய்யும் நாட்டு முதலாளிகள் போர்கள் மூலம் ஏற்றுமதி செய்தால் தான் அவர்களை ஏகாதிபத்தியமாக ஒப்புக் கொள்வோம் என்று மட்டையடி வாதம் செய்யாதீர்கள். ஏனெனில் லெனினுடைய ஏகாதிபத்தியம் பற்றிய வரையறை பற்றி தெரிந்தவர்கள் மட்டுமல்ல குறைந்தபட்ச தர்க்க ஞானம் உள்ளவர்களும் கூட உங்களைப் பார்த்து சிரிப்பார்கள்.

காலனிகள் வைத்திருந்தால்தான் ஏகாதிபத்தியமா?

போர்கள் மூலம் சந்தையை பிடித்தால்தான் அது ஏகாதிபத்தியம் என்ற உங்களுடைய இந்த வாதத்தை நீட்டித்தால் அது இன்னொரு வாதத்திற்கும் இட்டுச்செல்லும். அதாவது மற்ற நாடுகளை காலனிகளாக கொண்டிருந்தால்தான் ஒரு நாடு ஏகாதிபத்திய நாடு என்று சொல்லமுடியும். இந்தியாவிற்கு என்று எந்த காலனியும் கிடையாது. அதனால் இந்தியா ஒரு ஏகாதிபத்திய நாடு அல்ல என்ற வாதம் முன் வைக்கப்படுகிறது இந்த வாதமும் முந்தைய போர்பற்றிய பார்வையைப் போலவே சமூகத்தின் வளர்ச்சிப் போக்கை அந்த சமூகத்தின் இயக்கத்தோடு படிக்கும் இயக்கவியல் அணுகுமுறைக்கு பதிலாக அதை தனியாக நிறுத்தி வைத்து ஆய்வு செய்யும் இயந்திர கதியிலான அணுகுமுறையே தவிர வேறொன்றுமில்லை. அதற்குரிய பதிலே இதற்கும். இந்த வாதத்தை ஏகாதிபத்தியங்களை தீர்மானிக்கும் காரணிகளில் ஒன்றாக வைத்து உலக ஏகாதிபத்தியங்களை வரையறை செய்தால் உலகில் எந்த ஒரு நாடும் இன்று ஏகாதிபத்திய நாடாக இருக்க முடியாது. இன்று அமெரிக்கா பிரிட்டன் பிரான்ஸ் ஜப்பான் ஜெர்மனி இத்தாலி போன்ற எந்த ஏகாதிபத்திய நாட்டுக்கும் காலனி கிடையாது. அப்படியானால் இந்த நாடுகள் எல்லாம் ஏகாதிபத்திய நாடுகள் அல்ல என்று நம்மால் சொல்லிவிட முடியுமா? முடியாது என்பதே உண்மை.

இந்தியா, அமெரிக்கா பிரிட்டனின் நவகாலனியா? அல்லது அமெரிக்காவும் பிரிட்டனும் இந்தியாவின் நவகாலனியா?

இந்திய முதலாளிகளின் உலகளாவிய வளர்ச்சி கண்ணுக்கு முன்னால் எத்தனை நிதர்சனமாக இருந்தாலும் இந்தியா ஒரு தரகு முதலாளித்துவ நாடுதான் என்பதை நிறுவுவதற்காக மாலெமா கட்சிகள் - குழுக்கள் மட்டுமல்ல; சிபிஐ சிபிஎம் கட்சிகளை சேர்ந்தவர்களும் முன் வைக்கும் மற்றொரு வாதம் இந்தியா அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் புதிய காலனி ஆதிக்கச் சுரண்டலில் அல்லது நவ காலனி யாக இருக்கிறது என்பதை தொடர்ந்து கூறி வருகிறார்கள். அவர்களிடம் இந்தியாவை எப்படி அமெரிக்கா பிரிட்டனின் காலனி நாடாக சொல்லமுடியும்? இந்தியாவில் அமெரிக்கா பிரிட்டன் ராணுவமோ அமெரிக்கா பிரிட்டனின் ஆட்சியோ இல்லையே என்று கேட்டால், அமெரிக்க பிரிட்டன் ஏகாதிபத்தியங்களின் மூலதனம் இந்தியாவில் பங்குச்சந்தைகள் மூலமும் அந்நிய முதலீடுகள் மூலமும் குவிந்து கிடக்கின்றன; அதனால் இந்தியா அமெரிக்கா பிரிட்டனின் நவ காலனியாக அல்லது புதிய காலனியாக இருக்கிறது என்று சொல்கிறார்கள். நல்லது. அவர்களது வாதப்படி இந்தியா அமெரிக்கா பிரிட்டனின் நவ காலனி அல்லது புதிய காலனி என்பதை வரையறுப்பதற்கு இந்தியாவிலுள்ள அமெரிக்கா பிரிட்டன் நாடுகளின் முதலீடுகளை ஆதாரமாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால் அதே அளவுகோலை கொண்டு அமெரிக்கா பிரிட்டனில் இருக்கும் இந்திய முதலீடுகளை வைத்து அமெரிக்காவும் பிரிட்டனுமே இந்தியாவின் நவ காலனி அல்லது புதிய காலனி என்றும் சொல்ல முடியும் என்பதை மறந்து விடுகிறார்கள்.

அந்நிய மூலதனம் குவிந்தால் புதியகாலனி என்றால் அமெரிக்காவும் புதிய காலனியே

உதாரணத்திற்கு, கடந்த 2016ஆம் ஆண்டின் ஐ,நா,சபையின் உலக முதலீட்டு அறிக்கை இன்படி, கடந்த 2015இல் அமெரிக்காவின் மொத்த நிலையான மூலதனத்தில் 10.8 சதவீதம் அந்நிய மூலதனம் ஆகும்.

அதே ஆண்டில் இந்தியாவின் மொத்த நிலையான மூலதனத்தில் 7 சதவீதம்தான் அந்நிய மூலதனம். அதுபோல அதே 2015இல் அமெரிக்காவின் பங்குச் சந்தையில் குவிந்திருந்த அந்நிய மூலதனம் அதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 31.1 சதவீதம். அதே ஆண்டில் இந்தியாவின் பங்குச் சந்தையில் குவிந்திருந்த அந்நிய மூலதனம் அதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 13.5 சதவீதம்தான். அப்படிப் பார்த்தால், இவர்களது பார்வையில் இந்தியாவைவிட அமெரிக்காதான் அதிகளவு புதிய காலனியாதிக்கத்தில் இருப்பதாக இவர்கள் கூறவேண்டும். அல்லது குறைந்தபட்சம் அமெரிக்கா, இந்தியா இரண்டுமே புதிய காலனியாதிக்கத்தில் இருப்பதாகவாவது கூற வேண்டும். மாறாக எந்தவிதமான தர்க்க நியாயமும் இன்றி இந்தியா அமெரிக்காவின் புதிய காலனியாதிக்கத்தில் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் உண்மையில் அமெரிக்கா இந்தியா ஆகிய இரண்டு ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளும் பரஸ்பரம் அவரவர் சக்திக்கேற்ப பரஸ்பரம் ஒருவர் மற்றவரது நாட்டின் இயற்கை வளங்களையும் உழைப்பையும் சுரண்டிக் கொழுக்கிறார்கள். அவ்வளவுதான்.

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல;
ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே

மேலே விவாதித்தது போல பிரிட்டன் காலனி ஆதிக்கத்தின் கீழ் உருவாகி ஏகபோகமாக வளர்ந்து 1947 இல் அரசியல் அதிகாரத்திற்கு வந்த இந்திய முதலாளித்துவம் இந்த காலகட்டத்தில் எவ்வளவு வேகமாக எவ்வளவு தூரம் வளர முடியுமோ அவ்வளவு வேகமாக அவ்வளவு தூரம் வளர்ந்து உலக நாடுகளுக்கு தன் சரக்குகளை மட்டுமல்ல மூலதனத்தையும் ஏற்றுமதி செய்யும் அளவிற்கு ஒரு ஏகாதிபத்தியமாக இன்று வளர்ந்து நிற்கின்றது. இந்த உண்மையை காண மறுப்பது இந்தியத் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு மட்டுமல்ல இந்திய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் உலகில் எந்தெந்த நாடுகளில் எல்லாம் போய் சுரண்டுகிறார்களோ அந்த நாட்டின் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கும் செய்யும் மிகப்பெரிய துரோகமாகும். ஏகாதிபத்தியம்-முதலாளித்துவத்தின் உச்சகட்டம் என்ற தனது நூலில் மாமேதை லெனின், "தடையில்லாப் போட்டி தனியாட்சி புரிந்த பழைய முதலாளித்துவத்தின் குறிப் பண்பாய் இருந்தது பண்டங்களின் (சரக்குகளின்) ஏற்றுமதி. ஏகபோகங்கள் ஆட்சி புரியும் முதலாளித்துவத்தின் இன்றய (ஏகாதிபத்தியக்) கட்டத்தின் குறிப் பண்பாய் இருப்பது மூலதனத்தின் ஏற்றுமதி என்று சொல்கிறார். இன்று இந்திய முதலாளிகள் தன்னை விட பின்தங்கிய ஆசிய ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கு மட்டுமல்லாது வளர்ச்சியடைந்த ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கும் குறிப்பாக தன்னை காலனியாக வைத்திருந்த இங்கிலாந்து மற்றும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கும் தங்கள் மூலதனங்களை ஏற்றுமதி செய்துகொண்டுள்ளனர்.

அமெரிக்காவில் இந்திய மூலதனம்

அமெரிக்காவில் குவிந்து இருக்கும் இந்திய ஏகாதிபத்திய மூலதனங்கள் பற்றிய புள்ளிவிவரங்களை பட்டியலிடுவதை விட கடந்த 2008 இல் அமெரிக்க பொருளாதாரத்தை ஆட்டிப்படைத்த குமிழிவெடிப்பு என்று சொல்லப்படும் பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கித் தவித்த அமெரிக்க பொருளாதாரத்தை இந்திய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் பெரும் மூலதனங்களை பாய்ச்சி அமெரிக்க பொருளாதாரத்தை தூக்கி நிறுத்தியதற்காக வெள்ளை மாளிகை 2010 ஆம் ஆண்டில் வெளியிட்ட பாராட்டு அறிக்கையை சொன்னாலே போதுமானது என்று நினைக்கிறேன். அதன் அறிக்கையின் ஒருபகுதி: "இந்திய நிறுவன‌ங்கள் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த அமெரிக்க நிறுவனங்களைத் தூக்கி நிறுத்தி, வேலைகளைப் பாதுகாத்து அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தில் உற்பத்தியைத் தூண்டிவிட்டுள்ளன. இந்தியாவின் எஸ்ஸார் குழும நிறுவனம் அமெரிக்காவின் மின்னசொட்டா ஸ்டீல் இண்டஸ்ட்ரீஸ் நிறுவனத்தில் 17 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் முதலீடு செய்து 12 மாகாணங்களில் 7200 பேருக்கு வேலை வழங்கிக் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவின் டாடா குழுமம் அமெரிக்காவில் 3 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் முதலீடு செய்து நாடு முழுவதும் 19,000 பேரை வேலைக்கு வைத்துள்ளது. இந்தியாவின் ஜுப்லியன்ட் ஆர்கன்ஸி நிறுவனம் அமெரிக்காவில் 246 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் முதலீடு செய்து நாடு முழுவதும் 900 பேரை வேலைக்கு வைத்துள்ளது. Wockhardt எனும் இந்தியாவின் மருந்து நிறுவனம் அமெரிக்காவின் மோர்டன் க்ரோவ் எனும் மருந்து நிறுவனத்தை 37 மில்லியன் அமெரிக்க டாலருக்கு விலைக்கு வாங்கி அந்நிறுவனத்தின் 200 தொழிலாளர்களையும் வேலைக்கு வைத்துக் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவின் அவந்தா குழுமத்தின் க்ராம்ப்டன் க்ரீவ்ஸ் நிறுவனம் அல்பேனி பல்கலைக் கழகத்துடன் இணைந்து.... ... இப்படி போகிறது அந்த வெள்ளை மாளிகை இன் அறிக்கை.

இங்கிலாந்தில் இந்திய மூலதனம்

இங்கிலாந்தில் குவிந்து இருக்கும் இந்திய ஏகாதிபத்திய மூலதனங்கள் பற்றிய புள்ளிவிவரங்களை பட்டியலிடுவதை விட சமீபத்தில் 2019ஏப்ரலில் இங்கிலாந்து ஏகாதிபத்திய அரசாங்கம் இந்திய ஏகாதிபத்தியநிறுவனங்கள் இங்கிலாந்தில் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கியதற்காக வெளியிட்ட பாராட்டு அறிக்கையில் வெளியிட்ட புள்ளி விபரங்களைச் சொன்னாலே போதுமானது என்று நினைக்கிறேன். அதன்படி 2019 காலகட்டத்தில் ஏறத்தாழ 850 இங்கிலாந்து ஏகாதிபத்தியத்தின் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களை இந்திய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் தமக்குச் சொந்தமாக்கிக் கொண்டுள்ளனர். அது தவிர 842 இந்திய ஏகாதிபத்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் இங்கிலாந்தில் தனது மூலதனத்தை முதலீடு செய்து தொழில் நடத்தி வருகின்றன. அவற்றின் மொத்த ஆண்டு வருமானம் 48 பில்லியன் ஸ்டெர்லிங் பவுண்ட் அதாவது இந்திய ரூபாய் மதிப்பில் ரூபாய் 4 லட்சத்து 50 ஆயிரத்து 55 கோடியே 20 லட்சம் ஆகும். இதுவே 2018இல் 800 இந்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் ஆகவும் அவற்றின் மொத்த ஆண்டு வருமானம் 46.4 பில்லியன் ஸ்டெர்லிங் பவுண்ட் ஆகவும் இருந்தன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்திய ஏகாதிபத்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் 2018இல் 360 மில்லியன் பவுண்ட் (ரூபாய் 3375 கோடியே 38 லட்சத்து 96 ஆயிரத்து 600) தொகையை கார்ப்பரேட் வரியாக இங்கிலாந்து அரசிற்கு செலுத்தியதாகவும்; அதுவே 2019இல் இரண்டு மடங்காகி 684 பில்லியன் பவுண்ட் (ரூபாய் 6398 கோடியே 50 லட்சத்து 32 ஆயிரத்து 741) ரூபாய் தொகையை கார்ப்பரேட் வரியாகச் செலுத்தி உள்ளதாகவும்; இந்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள், 2018இல் ஒரு லட்சத்து 4 ஆயிரத்து 952 வேலைவாய்ப்புகளையும் 2019இல் ஒரு லட்சத்து 4 ஆயிரத்து 753 வேலைவாய்ப்புகளையும் உருவாக்கியுள்ளதாக இங்கிலாந்து ஏகாதிபத்திய அரசாங்கம் இந்திய ஏகாதிபத்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களை பற்றி பெருமையாக அறிவித்துக் கொள்கிறது.

தோராயமான புள்ளி விபரங்களை வைத்து இந்தியாவை
ஏகாதிபத்திய நாடு என்று சொல்ல முடியுமா?

இந்தக் கேள்விக்கான பதிலை லெனின் தனது ஏகாதிபத்தியம் முதலாளித்துவத்தின் உச்சகட்டம் என்ற நூலில் தனக்கு கிடைத்த புள்ளிவிவரங்களின் பயன்படுத்தி முதலாளித்துவத்தின் ஏகாதிபத்திய கட்டத்தைய நிலைநாட்டிய பிறகு லெனின் சொன்ன பின்வரும் வார்த்தைளிலேயே நாமும் சொல்லலாம்:

"வெளிநாடுகளில் முதலீடு செய்யப்பட்டிருக்கும் மூலதனம் பல்வேறு நாடுகளுக்கிடையில் எவ்வாறு வினியோகமாகியிருக்கிறது? இம்மூலதனம் எங்கு முதலீடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது? இக்கேள்விகளுக்குத் தோராயமான பதில்தான் அளிக்க முடியும்; ஆயினும் தற்கால ஏகாதிபத்தியத்தின் பொதுவான சில உறவுகளையும் தொடர்புகளையும் தெளிவுபடுத்த இந்தப் பதில் போதுமானதாகும்." -லெனின் ஆகவே இந்திய முதலாளித்துவத்தின் ஏகாதிபத்திய வளர்ச்சிக் கட்டத்தை நிலைநாட்டவும் இவை போதுமானவையே.

தரகு பங்குக்காக அல்ல; முழுப் பங்குக்காகவே மூலதன ஏற்றுமதி

உங்கள் வாதப்படி இந்திய முதலாளிகள் மூலதன ஏற்றுமதி செய்தாலும் அவர்கள் ஏகாதிபத்தியத்தின் தரகு முதலாளிகள்ளே என்றால் அவர்கள் எந்த ஏகாதிபத்தியத்தின் தரகு முதலாளிகள் என்பதையும் நீங்கள் சொல்ல வேண்டும்? குறிப்பாக எந்த ஏகாதிபத்தியத்தின் தரகு முதலாளிகள் என்று சொல்ல முடியாது; ஆனால் அவர்கள் எல்லா ஏகாதிபத்தியங்களின் தரகு முதலாளிகள் என்று மட்டையடி யாக வாதம் செய்து தப்பிக்க முடியாது. மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதார கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் இன்றைய உலக யதார்த்த நிலைமைகளை ஆய்வு செய்து அதனடிப்படையில் குறிப்பாக சொல்ல வேண்டும். ஏற்கனவே இந்திய சமூகம் பற்றிய எந்த ஆய்வுகளும் இன்றி நீங்கள் முன்வைத்த திருத்தல் வாதக் கோட்பாடுகளை நியாயப்படுத்துவதற்காக மீண்டும் மீண்டும் எந்த ஆய்வுகளும் இல்லாத புதிய புதிய திருத்தல் வாத கருத்தாக்கங்களை உற்பத்தி செய்து கொண்டே இருப்பது இந்திய புரட்சிக்கும் இந்திய தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கும் மாமேதை மார்க்சுக்கும் நீங்கள் செய்யும் துரோகமாகும். ஒரு தரகு முதலாளி தன்னை அடிமைப்படுத்தும் ஏகாதிபத்திய நாட்டு முதலாளிகளையும் தொழிலாளி வர்க்கத்தையும் இயற்கை வளங்களையும் சுரண்ட முடியாது என்பதை என்ற எளிய உண்மையை புரிந்து கொள்வதற்கு மார்க்சியம் படித்திருக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. இந்திய முதலாளிகள் தன்னைச்சுற்றியுள்ள ஆசிய ஆப்பிரிக்க பின்தங்கிய நாடுகளில் மட்டுமல்லாது பிரிட்டன் பிரான்ஸ் அமெரிக்கா போன்ற ஏகாதிபத்திய நாடுகளிலும் தனது நிதி மூலதனத்தை ஏற்றுமதி செய்து அங்குள்ள தொழிலாளி வர்க்கத்தையும் இயற்கை வளங்களையும் சுரண்டுகின்றனர் என்பது கண்கூடான உண்மை. நீங்கள் சொல்லும் "தரகு முதலாளிகள்" அவர்களது ஏகாதிபத்திய எஜமானர்களின் ஏகாதிபத்திய நாட்டின் இயற்கை வளங்களையும் அங்குள்ள தொழிலாளிகளின் உழைப்பையும் சுரண்டுவது சாத்தியம் என்றால் அந்த முதலாளி எப்படி தன்னால் சுரண்டப்படும் ஒரு ஏகாதிபத்திய நாட்டின் தரகு முதலாளியாக - அடிமை முதலாளியாக இருக்க முடியும் என்ற இந்த எளிய தர்க்க உண்மையை புரிந்து கொள்வதற்கு மார்க்ஸியம் படித்திருக்க வேண்டுமா என்ன?

ஆனால் உங்கள் வாதங்களில் உள்ள பலவீனங்களை மறைப்பதற்காக தனது முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராத விக்ரமாதித்தனைப் போல்கூசாமல் பொய் சொல்கிறீர்கள். //மேலும் மேற்கூரிய தரகுமுதலாளிய நாடுகள் அனைத்தும் உலக ஏகாதிபத்தியங்களோடு ஒப்பத்தங்களின் அடிப்படையில் உலக வங்கிக்கும் உலமயமாக்கலுக்கும் வால்பிடித்து தன் சொந்த நாட்டு தொழிலாளர்களை மட்டுமல்லாது ஏகாதிபத்தியங்கள் கொள்ளையடிக்கும் உலகின் அனைத்து நாடுகளிலும் கூட்டனி அமைத்துக்கொண்டு சரி நிகர் கொள்ளைப் பங்கிற்காக இல்லாமல் தங்களின் தரகு சேவை பங்காக சில சலுகைகளை பெற்றுக்கொண்டு உலகில் இவர்களுக்கு வாய்பு உள்ள அனைத்து நாட்டு தொழிலாளார்களையும் சுரண்டி வருகின்றனர்.!// -என்று சொல்கிறீர்கள். இன்றைய தகவல் தொழில்நுட்ப உலகத்தில் இதையெல்லாம் இன்றைய இளம் தலைமுறையினரிடம் இருந்து மறைக்க முடியாது என்பதற்காக தரகு முதலாளிகளின் மூலதன ஏற்றுமதி பற்றிய உண்மைகளை ஒப்புக் கொள்வது போல் ஒப்புக்கொண்டு ஆனால் அவர்கள் சரிநிகர் பங்கிற்காக இல்லை தரகு பங்கிற்காகவே மூலதன ஏற்றுமதி செய்வதாக முழு பூசணிக்காயை சோற்றில் மறைக்கவே முயற்சிக்கிறீர்கள். இதன்மூலம் மீண்டும் மீண்டும் நீங்கள் திருத்தல் வாதிகள் என்பதையே நிரூபிக்கிறீர்கள்.

நான் மேலே இந்திய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் பிரிட்டன் அமெரிக்கா போன்ற ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் நிறுவனங்களையே கைப்பற்றி சுரண்டுகிறார்கள்; தனி நிறுவனங்களை அமைத்தும் சுரண்டுகிறார்கள் என்பதை ஆதாரத்துடன் சொல்லியிருக்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் எந்த ஆய்வுகளும் இன்றி உங்கள் முன்னோடிகளின் ஆய்வுகள் இல்லாத திருத்தல்வாத வரையறுப்புகளை நியாயப்படுத்துவதற்காக போராடிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பது வெளிப்படையாகவே தெரிகிறது.

இந்தியப் புரட்சியின் கட்டம்

புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி அல்ல; சோசலிசப் புரட்சியே

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல. ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே என்பதை மேலே நான் மார்க்சியத்தின் வரலாற்றுப் பொருள் முதல்வாத கோட்பாடுகளின் படியும் அரசியல் பொருளாதார கோட்பாடுகளின்படியும் சுருக்கமாக விவாதித்துள்ளேன்.

இந்திய முதலாளிகள் ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் என்றால் அமெரிக்கா பிரிட்டன் முதலாளிகள் அளவிற்கு வளர்ச்சி அடைந்த முதலாளிகளா? என்றால் பழைய ஏகாதிபத்தியங்கள் அளவிற்கு வளர்ச்சியடைந்த பெரிய ஏகாதிபத்தியங்கள் இல்லை என்பது உண்மைதான். ஆனாலும் இவர்கள் லெனின் வரையறுத்த ஏகாதிபத்தியங்களின் அனைத்து குணங்களையும் கொண்ட சிறிய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே. இந்திய முதலாளிகள் பெரிய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளா? சிறிய ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளா? என்பது அவர்களின் அளவு ரீதியான வேறுபாடுகளே தவிர குணாம்ச ரீதியான வேறுபாடுகள் அல்ல. அளவு ரீதியான மாறுபாடுகள் குணாம்ச ரீதியான மாறுபாடுகளுக்கு இட்டுச் செல்லும் என்ற இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாத விதியை விரிவஞ்சி விரித்துச் சொல்லாமல் சுருக்கமாக இத்துடன் முடிக்கிறேன். எனவே இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல; இந்தியப் புரட்சியின் கட்டம் புதிய ஜனநாயகப் புரட்சியும் அல்ல. இந்திய முதலாளிகள் ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே; இந்தியப் புரட்சியின் கட்டம் சோசலிசப் புரட்சியே. உங்கள் பதில் விவாதக் கருத்துக்களை எதிர்பார்த்து தோழமையுடன் த.சிவக்குமார்

noreply@blogger.com (இயக்கம்) — Wed, 23 Nov 2016 10:16:00 +0000

நவம்பர் புரட்சி நூற்றாண்டை முன்னிட்டு

noreply@blogger.com (இயக்கம்) — Wed, 23 Nov 2016 10:16:00 +0000

noreply@blogger.com (இயக்கம்) — Wed, 23 Nov 2016 10:09:00 +0000

உழைப்பாளர் நலனை முன்னிறுத்திக் களமிறங்கும் CWP யை ஆதரிப்பீர் அதன் வேட்பாளர்களுக்கு வாக்களிப்பீர்

noreply@blogger.com (இயக்கம்) — Mon, 04 Apr 2016 18:30:00 +0000

தியாகி பகத்சிங்கை நினைவு கூறுவோம் - அரங்க கூட்டம்

noreply@blogger.com (இயக்கம்) — Sun, 03 Apr 2016 03:59:00 +0000

சுயசிந்தனையுள்ளதொரு பொதுவுடமைவாதியாகிக் கொண்டிருந்த தியாகி பகத்சிங்கை நினைவு கூறுவோம் - அரங்க கூட்டம்

03 . 04. 2016 ஞாயிறு காலை 10 மணி முதல்
ஆதவன் டியுஷன் செண்டர் மாடியில்
, நாராயணபுரம் ,மதுரை - 14.

பண்டித ஜவஹர்லால் நேருவை வேறு எதற்காக இல்லாவிடினும் இதற்காக நினைவுகூர்வோம்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Mon, 17 Nov 2014 07:40:00 +0000

கேளாத செவிகள் கேட்கட்டும் நூல் குறித்து சுப.வீ ...புதுயுகம்தொலைக்காட்சியில்...

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Fri, 15 Aug 2014 04:32:00 +0000

அடக்குமுறைக்கு அஞ்சிடோம்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sat, 09 Aug 2014 07:41:00 +0000

108 ஆம்புலன்ஸ் ஊழியரின் மாபெரும் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம்

ஜெயலலிதா சிபிஎம்-ஐ கூட்டணியில் இருந்து நெட்டித் தள்ளிவிட்டதன் பலன் நேற்று மதுரை நீதிமன்றத்தில் தெரிந்தது: DYFI - மாநிலச் செயலாளர் வேல்முருகன் குற்றவழக்கில் நீதிமன்றத்தில் ஆஜரானார்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Wed, 09 Apr 2014 03:28:00 +0000

2006 ஆம் ஆண்டு எனது தொகுப்பிலும் தமிழிலும் வெளிவந்த “கேளாதசெவிகள் கேட்கட்டும்...” தியாகி பகத்சிங் கடிதங்கள் கட்டுரைகள் நூலை அச்சுப் பிழைகளுடன் காப்பியடித்து விடுதலைப் பாதையில் பகத்சிங் என்ற பெயரில் சிபிஎம் கட்சியின் DYFI -யும் பாரதி புத்தகாலயமும் 2007இல் வெளியிட்டனர்.

இவர்களுமா என்று அதிர்ந்து போன நாம் ஏன் இப்படிச்செய்தீர்கள் என்று மறைந்த தோழர் விடியல் சிவா போன்ற மூத்த இடது பதிப்பகத்தார்கள் மூலம் கேட்டபோது உன்னால் முடிந்ததைச் செய்து பார் என்று ஆணவத்துடன் பதில்சொன்னார்கள். நாமும் இவர்கள் மீது குற்றவழக்குப் பதிவுசெய்ய எவ்வளவோ முயன்றும் மதுரை கே, புதூர் காவல் நிலையத்தில் புகாரை வாங்கவே மறுத்துவிட்டனர். காரணம் அப்போது ஆளும் கட்சியாக இருந்த திமுக-வுடன் சிபிஎம் கட்சி கூட்டணியில் இருந்ததால் காவல்துறை அவர்களுக்கும் வாலாட்டியது.

நாமும் விடாமல் நீதிமன்றத்தில் போராடியதன் விளைவாக எனது புகாரைப் பெற்றுக்கொண்டு DYFI -மாநிலச் செயலாளர் மற்றும் பாரதி புத்தகாலயம் நிர்வாகி மீது முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்யுமாறு மதுரை உயர் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. அப்போதும் சிபிஎம் கட்சியினர் ஆளும் திமுக கூட்டணி செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி, DYFI மற்றும் பாரதி புத்தகாலயத்தினர் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை என்றும் நான்தான் அவர்களது புத்தகத்தை அனுமதியின்றி வெளியிட்டுள்ளதாகவும் அதை மறைத்து நீதிமன்றத்தை ஏமாற்றி உத்தரவு பெற்றுவிட்டதாகவும் எனவே நீதிமன்ற உத்தரவுப்படி DYFI -மாநிலச் செயலாளர் மற்றும் பாரதி புத்தகாலயம் நிர்வாகி மீது முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்ய வேண்டியதில்லை; மாறாக என் மீது வழக்குப் பதிவு செய்ய நீதிமன்ற அனுமதி பெற்று வழக்குப் பதிவு செய்யுமாறு அறிவுறுத்தி மதுரை மாநகர காவல் ஆணையரின் தனிச் சட்டஆலோசகரிடம் சட்டக் கருத்துரை பெற்று என் மீதே வழக்கைத் திருப்பி விட்டனர்.

ஆனால் நான் எழுத்தாளர் மட்டுமல்ல; வழக்கறிஞரும்கூட என்பதால் இந்த அச்சுறுத்தலால் என்னை ஒன்றும் செய்துவிட முடியவில்லை. அதை சட்டப்படியே முறியடித்து அவர்கள் மீது முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்ய வைத்து விட்டேன்.

ஆனால் அவர்கள் மீதுபோடப்பட்ட வழக்கு 3 ஆண்டுகள் வரை சிறை தண்டனையும் 2 லட்சம்வரை அபராதமும் விதிக்கப்படக்கூடிய கடும் குற்றப்பிரிவாக இருந்தும் காவல்துறை அவர்களைக் கைது செய்யவில்லை. அவர்கள் ஜாமீனும் எடுக்கவில்லை. ஏனென்றால் அவர்கள்தான் பரமசிவன் கழுத்துப் பாம்பாயிற்றே. நாமும் அவர்களைக் கைதாக்க முயற்சிக்கவும் இல்லை. ஏனென்றால் குற்றம் நிரூபணமான பின் தண்டிக்கப் படவேண்டும் என்பதே நம் நோக்கம். எனவே அவர்கள் மீது காவல்துறை விசாரணை முடித்து குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்யவைக்க முயற்சித்தோம். ஆனால் காவல்துறை அவர்களை விசாரிக்கத் தயாராயில்லை.

மாறாக சிபிஎம் கட்சியினர் ஆளும் திமுக கூட்டணி செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி, வழக்கை மதுரையில் இருந்து சென்னைக்கு மாற்றிவிட்டனர். நான் மதுரையில் இருந்து சென்னைக்குச் சென்று வழக்கை நடத்த முடியாது என்பது அவர்கள் திட்டம். ஆனால் நான் மீண்டும் நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்து வழக்கை மீண்டும் மதுரைக்கு மாற்றவைத்தேன். ஆனாலும் காவல்துறையினரை குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல்செய்ய வைக்க முடியவில்லை. சிபிஎம் கட்சியின் ஆளும் கூட்டணிச் செல்வாக்கு அப்படி.

இருந்தும் மதுரை உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கிட்டதில் 4 மாதத்தில் விசாரணை முடித்து குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்யுமாறு காவல்துறைக்கு உயர் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. ஆனாலும் ஆளும் திமுக கூட்டணி செல்வாக்கை பயன்படுத்தி சிபிஎம் கட்சியினர் அதையும் தடுத்துவிட்டனர்.

இத்தனை போராட்டங்களுக்கு மத்தியில் 4 ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன 2011 மே மாதம் அடுத்த சட்டமன்றத் தேர்தலும் வந்துவிட்டது. ஆட்சி மாறினால் காட்சி மாறும்; சிபிஎம் கட்சி ஆளும் கூட்டணிச் செல்வாக்கை இழக்கும்; காவல்துறையை உயர் நீதிமன்ற உத்தரவுப்படி குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்ய வைத்துவிடலாம் என்று நினைத்தேன்.

ஆனால் ஆட்சி மாறியது, காட்சிதான் மாறவில்லை. இந்தமுறை சிபிஎம் கட்சி ஆளும் அதிமுக கூட்டணி செல்வாக்குக்கு மாறிவிட்டது. பச்சோந்திபோல் தனது நிறத்தை கருப்பு-சிவப்பில் இருந்து கருப்பு-வெள்ளை-சிவப்புக்கு மாற்றிக் கொண்டது. பரமசிவன் மாறியபோதும் பாம்பு மட்டும் மாறவில்லை. மீண்டும் நமது போராட்டம் தொடர்ந்தது.

ஆனால் இந்தமுறை சிபிஎம் கட்சி ஆளும் அதிமுக கூட்டணி செல்வாக்குக்குடன் காவல்துறையை கைக்குள் வைத்துக்கொண்டு உயர் நீதிமன்ற உத்தரவுப்படி குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்யவிடாமல் தடுத்தது. நமது அடுத்த 2 ஆண்டுகால போராட்டத்திற்குப் பிறகு இறுதியாக உயர் நீதிமன்றத்தில் காவல் ஆய்வாளர் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்குத் தொடரப்பட்ட பின்னர்தான் வேறுவழியின்றி DYFI -முன்னாள் மாநிலச் செயலாளர் கண்ணன், தற்போதய மாநிலச் செயலாளர் வேல்முருகன், பாரதி புத்தகாலயம் நிர்வாகி நாகராஜன் மற்றும் சொ.பிரபாகரன், ச.வீரமணி ஆகியோர் மீது காவல்துறை குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல்செய்தது.

குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல்செய்த பின்னரும் குற்றவாளிகள் எவரையும் காவல்துறை கைதுசெய்யவில்லை இவர்கள் ஜாமீனும் எடுக்கவில்லை. ஏனென்றால் இவர்கள்தான் பரமசிவன் கழுத்துப் பாம்பாயிற்றே. இவர்களை நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்துவதற்கு எடுத்த அனைத்து முயற்சிகளையும் சிபிஎம் கட்சி ஆளும் அதிமுக கூட்டணி செல்வாக்கைக் கொண்டு முறியடித்து வந்தது. நண்பர்கள் பலரும் முதலமைச்சரின் தனிப்பிரிவிற்கு புகார் தெரிவித்தால் காவல்துறை வேலைசெய்வார்கள் என்று ஆலோசனைசொன்னாலும் அது ஏனோ எனக்கு ஒப்புதலாக இல்லை. எனவே நமது வழக்கமான வழியான நீதிமன்றம் மூலமே அழுத்தம் கொடுத்து வந்தோம்.

இந்நிலையில் கடந்த சிலவாரங்களுக்கு முன்பு ஆளும் அதிமுக கூட்டணியில் இருந்து ஜெயலலிதா சிபிஎம் கட்சியை நெட்டித் தள்ளிவிட்டதால் வேறுவழியின்றி தனித்துதேர்தலை சந்திக்க வேண்டி வந்ததால் அது ஆடிப்போனது . கடந்த 7ஆண்டுகளாக திமுக அல்லது அதிமுக என மாறி மாறி ஆளும் கட்சி கூட்டணி செல்வாக்குக்குடன் காவல்துறையை கைக்குள் வைத்துக்கொண்டு குற்றம் செய்த தங்கள் கட்சியினரைக் காப்பாற்றி வந்த சிபிஎம் கட்சி, இனி அது அத்தனை எளிதல்ல என்பதை உணர்ந்து, அவர்களின் கைதுக்குப் பயந்து நீதிமன்றத்தில் அவர்களுக்கு முன்ஜாமீன் பெற்றது.

நேற்று அக்குற்ற வழக்கு மதுரை நீதித்துறை நடுவர் எண் 6 நீதிமன்றத்தில் விசாரனைக்கு வந்தபோது DYFI - தற்போதய மாநிலச் செயலாளர் வேல்முருகன் நீதிமன்றத்தில் ஆஜரானார். வழக்கு வருகின்ற 13.05.2014 தேதிக்கு ஒத்திவைக்கப் பட்டது.

எனது 7ஆண்டுகளாக கடும்போராட்டத்தின் பலன் இன்றுதான் லேசாக எட்டிப் பார்த்தது. அதுவும் ஜெயலலிதா சிபிஎம் கட்சியை கூட்டணியில் இருந்து நெட்டித் தள்ளிவிட்டதால் நடந்தது. இனி குற்ற வழக்குத்தொடரும்........குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படுவார்கள்.

மார்ச்-8 மகளிர் தினம் அல்ல; உழைக்கும் மகளிர் தினம்.

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sat, 08 Mar 2014 05:16:00 +0000

அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் ராஜினாமா: காங்கிரஸ் - பிஜேபி - ஆளும் முதலாளி வர்க்கங்களின் முகத்திரைகள் கிழிந்தன

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Fri, 14 Feb 2014 18:58:00 +0000

அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் ராஜினாமா: காங்கிரஸ் - பிஜேபி - ஆளும் முதலாளி வர்க்கங்களின் முகத்திரைகள் கிழிந்தன.

அரசியல் புரட்சியின் முன்னோடியாகும் கலாச்சாரப் புரட்சி

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Fri, 31 Jan 2014 13:49:00 +0000

பாஸிசத் தன்மைவாய்ந்த தனிநபர்வாத , லும்பன் கலாச்சாரப் போக்குகளுக்கெதிரான போரட்டத்தை சமூகத்தை ஜனநாயக மயப்படுத்தும் கலாச்சாரப் போராட்டங்களோடு இணைக்க வேண்டும்

இந்தியாவில் இடதுசாரிக் கட்சிகள் என்று கருதப்படக் கூடிய கட்சிகள் அனைத்துமே பெரும்பாலும் ஒன்றாயிருந்த இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலிருந்து பிரிந்தவையே. நுணுகிப் பார்த்தால் அவை இத்தனை பிரிவுகளாக பிரிந்து கிடப்பதற்கு சரியான காரணம் எதுவுமே இல்லை. ஏனெனில் இக்கட்சிகள் அனைத்திலும் இந்திய அரசு அதிகாரம் எந்த வர்க்கம் அல்லது வர்க்கங்களின் கையில் உள்ளது என்ற வரையறையில் அடிப்படையான வேறுபாடு என்பது எதுவும் கிடையாது.

குழு முரண்பாடே பிளவுக்குக் காரணம்

இந்த அனைத்துக் கட்சிகளுமே பெரிய முதலாளிகள் மற்றும் நிலப்பிரபுக்களின் கைகளிலேயே ஆட்சி அதிகாரம் உள்ளது என்று நம்பக்கூடியவை. மேலும் இக்கட்சிகள் அனைத்தின் திட்டத்திலுமே நிலச் சீர்திருத்தம் ஒரு மிகமுக்கிய கோரிக்கையாகவும் அது நாட்டின் பிரச்னைகளுக்கு ஒரு அடிப்படையான தீர்வாகவும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

இந்த அடிப்படையான ஒற்றுமையை மனதிற்கொண்டு பார்த்தால் இக்கட்சிகள் அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து செயல்படுவதே சரியானதாகவும் பொருத்தமுடையதாகவும் இருக்கும். ஆனாலும் அவை இத்தனை பிரிவுகளாகப் பிரிந்துள்ளது ஒரே ஒரு காரணத்தால் தான். அதாவது அவற்றின் பிளவு அடிப்படை அரசியல் வழியிலோ அதுபோன்ற கோட்பாடு ரீதியான விசயங்களிலோ நடைபெறவில்லை. குழு முரண்பாட்டின் காரணத்தால்தான் இந்தப் பிளவு நிகழ்ந்துள்ளது.

இக்கட்சிகள் அனைத்தின் வழிமுறையிலும் தேசிய முதலாளிகள் ஏதாவது ஒரு வகையில் நேச சக்திகளாக முன் வைக்கப்படுகின்றனர். ஆனால் இவர்கள் நடைமுறையில் நடத்தும் போராட்டங்கள் எதிலும் அந்த தேசிய முதலாளிகளாகிய நேசசக்தி ஒருபோதும் கலந்து கொண்டதில்லை.

தேசிய முதலாளிகளுக்கு இவர்கள் நேச சக்தி , இவர்களுக்கு தேசிய முதலாளிகள் நேச சக்தி அல்ல

ஆனாலும் தேசிய முதலாளிகள் இக்கட்சிகளை ஒருவகையில் அவர்களுக்கு நேச சக்திகளாகத்தான் கருதிக் கொண்டுள்ளனர். அதாவது தேசிய முதலாளிகள் நேச சக்திகள் என்ற கண்ணோட்டம் முதலாளித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டக் கூர்முனையை மழுங்கடிப்பதாக நடைமுறையில் இருப்பதால் அவர்கள் இக்கட்சிகளின் இந்தத் தவறான கண்ணோட்டத்தைத் தங்களுக்குச் சாதகமாக பெரிதும் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர்.

இக்கட்சிகளிலேயே பெரிய கட்சியாக உள்ள இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி , இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட்) ஆகிய கட்சிகளைப் பொறுத்தவரையில் தேசிய முதலாளிகள் நேச சக்திகள் என்ற கண்ணோட்டம் ஒளிவு மறைவற்ற வர்க்க சமரசப் பாதையைப் பின்பற்றுவதற்கும் வர்க்க அரசியலைக் கைவிட்டு விட்டு நாடாளுமன்றவாத அரசியலில் பிற முதலாளித்துவக் கட்சிகளின் பாணியில் கூச்சநாச்சமின்றிச் செயல்படுவதற்கும் மிகவும் ஏதுவாக உள்ளது.

வேறு சிறிய அதிதீவிரக் கம்யூனிஸ்ட் குழுக்கள் என்று கருதப்படும் கட்சிகளைப் பொறுத்தவரையில் அக்கட்சிகளுக்கு அத்தகைய வாய்ப்பெதுவும் இல்லை. அந்நிலையில் நெருக்கிப்பிடித்து உங்களது நேச சக்தியான தேசிய முதலாளிகள் யார் அவர்கள் நமது சமூகத்தில் ஆற்றிக் கொண்டிருக்கும் முற்போக்கான பங்கென்ன என்று கேட்டால் தமிழ்நாடு வணிகர் சங்கத்தலைவர் வெள்ளையனின் பெயரைக் கூறி அவர் அவ்வப்போது நடத்தும் போராட்டத்தை தேசிய முதலாளிகளின் எழுச்சி என்று வர்ணிக்கும் அளவிற்கு செல்லுகிறார்கள்.

யதார்த்தத்திற்குப் பொருந்தி வராத ஒரு அடிப்படை அரசியல் வழியை அவர்கள் முன்வைப்பதால் அதில் உள்ள ஓட்டைகளை அடைக்க தலித்தியம் , பெரியாரியம் இவற்றோடு தமிழ் தேசியம் ஆகிய கருத்துக்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர்.

இதனால் சமூகத்தின் மிக அடிப்படையானதும் மையமானதுமான முரண்பாட்டை புரிந்துகொண்டு அத்துடன் இணைந்துபோகும் வகையிலான போராட்டங்களை மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கைப் பிரச்னைகளை சார்ந்து இவர்களால் எடுக்க முடியவில்லை.

அடிப்படைப் பிரச்னைகளோடு தொடர்பேதுமில்லாத போராட்டங்களில் ஈடுபடும் போக்கு

எனவேதான் ஜனநாயகத்தை நிலைநாட்ட சிதம்பரத்தில் தமிழில் வழிபாடு நடத்த வேண்டும் என்பதில் தொடங்கி கோவில்களில் ஆடு , கோழி பலியிடுதல்கள் அவை சிறுதெய்வ வழிபாடு அவற்றை போக்க முயல்வது பார்ப்பனியம் என்பவை போன்ற நாட்டின் மக்கள் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கக் கூடிய அடிப்படைப் பிரச்னைகளோடு தொடர்பேதுமில்லாத போராட்டங்களில் இவர்கள் ஈடுபட நேர்கிறது.

வசைமாரிப் போக்கு

இதுநாள் வரை இலங்கையில் நடைபெற்ற இனக்கலவரம் இவர்களின் தமிழ் தேசியவாத முழக்கத்திற்கு ஏதோ அடிப்படை உள்ளதுபோல் காட்டுவதாக இருந்தது. இப்போது அங்கு அந்த பிரச்னையில் ஏற்பட்டுள்ள மிகப்பெரிய பின்னடைவிற்குப் பின் அதனாலும் இவர்களின் செயல்பாட்டுத் தளம் மிகவும் குறைந்துவிட்டது. இவர்களது வரையறைகளுடன் ஒத்துப் போகாததாக யதார்த்த நிலை இருப்பதால் அது இந்த அதிதீவிரவாத கட்சிகள் என்று கருதப்படும் கட்சிகளில் ஒரு பொறுமையின்மையை உருவாக்கி , அது அவர்களின் எழுத்துக்களில் ஒரு வகையான வசைமாரித்தனம் இழையோடுவதில் பிரதிபலிக்கிறது. அதாவது ஒரு அமைப்பின் அடிப்படை அரசியல் வழி விஞ்ஞான ரீதியான முரண்தர்க்க வாதத்தின் அடிப்படையில் நிறுவ முடிந்ததாக இருந்தால் அப்போது தர்க்க ரீதியாக மக்களிடம் உள்ள கேள்விகளை அதாவது வெளிப்படையாகக் கேட்கப்படும் மற்றும் கேட்கப்படுவதற்கு வாய்ப்பிருக்கும் கேள்விகளை மனதில் நிறுத்தி அக்கேள்விகளுக்கு என்ன விடை என்பதை தெளிவாக மக்களிடம் நிதானமாகவும் , கெளரவமிக்க வாதங்கள் மூலம் முன்வைக்க முடியும்.

அவ்வாறு இல்லாவிடில் நிச்சயமாக விஞ்ஞானபூர்வ முரண்தர்க்கவாத அடிப்படைகளில் நிறுவப்பட முடியாத கருத்துக்களை பக்கம் பக்கமாக எழுத வேண்டிவரும் போது அதையும் ஒரு போர்க்குணத்தோடு சொல்லியாக வேண்டும் என்ற கட்டாய சூழ்நிலை தோன்றும் போது அந்த எழுத்துக்கள் வசைமாரித்தன்மை வாய்ந்தவையாக தவிர்க்க முடியாமல் ஆகிவிடுகின்றன. இது ஒருபுறமிருக்க இவ்வாறு எழுதுவதுதான் தொழிலாளி வர்க்க ரகத்தைச் சேர்ந்த எழுத்து என்று கருதுபவர்களும் கூறுபவர்களும் கூட இக்கட்சிகளில் இருக்கிறார்கள்.

மார்க்சிய பூர்வ ஆய்வு

மார்க்சிய ரீதியிலான ஆய்வு நமக்கு உணர்த்துவது இந்தியாவில் அரசு அதிகாரம் விடுதலைக்குப் பின்பு இந்திய தேசிய முதலாளிகளின் கரங்களுக்கு வந்துவிட்டது;அந்த அரசு எந்திரம் அக்காலகட்டத்தில் முதலாளித்துவம் எத்தனைதூரம் வளர்ச்சியடைய முடியுமோ அத்தனை தூரம் விரைவாகவும் துரிதகதியிலும் வளர்வதற்கான திட்டங்களை வகுத்தெடுத்து , அது வளர்ந்து ஏகபோகங்களுக்கு உருக்கொடுத்து இன்று தன்னாட்டு முதலாளித்துவ நிறுவனங்கள் சரக்குகளை பிற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்வதோடு தனது நிதி மூலதனத்தை பிற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யும் ஏகாதிபத்தியக் கூறுகளோடும் வளர்ந்து விட்டது என்பதாகும். அதாவது இந்நிலைபாடே அரசு அதிகாரம் யார் கையில் என்பது குறித்த அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் தெளிவான பதிலளிக்கக் கூடிய தர்க்கபூர்வ நிலைபாடாகும்.

அதை அடிப்படையாக வைத்தே முதலாளித்துவ எதிர்ப்பு சோசலிசப் புரட்சி வழியே நாம் பின்பற்ற வேண்டிய அடிப்படை அரசியல் வழி என்பதையும் நாம் வலியுறுத்துகிறோம்.

நாட்டில் நிலவும் விநோத சூழ்நிலை

அதே சமயத்தில் கலாச்சாரத் துறையைப் பொறுத்தவரையில் நிலவுடமைக் கலாச்சாரத்தின் மிச்சசொச்சங்கள் நமது நாட்டின் கலாச்சார வாழ்க்கையில் இருப்பதையும் நாம் பார்க்கிறோம். பொருளாதார அடித்தளம் ஒரு தேசிய சந்தை (இப்போது மிகவேகமாக அது உலகச் சந்தையாக மாறி வருகிறது) தோன்றி அதற்காகவே நாட்டின் பொருள் உற்பத்தி நடைபெற்றுக் கொண்டுள்ளது. அதாவது அப்பட்டமான முதலாளித்துவ அடிப்படை அம்சத்தோடு பொருளாதார அடித்தளம் இருக்கும் வேளையில் கலாச்சார மேல் கட்டுமானத்தில் ஜாதிகளும் இன , மொழி , பிராந்திய வேறுபாடுகளும் நிலவிக் கொண்டுள்ளன.

அதாவது நிலப்பிரபுத்துவக் கலாச்சாரக் கூறுகள் இருப்பதைப் பார்க்கிறோம். அதாவது இன்று நமது நாட்டில் ஒரு விநோதமான சூழ்நிலை நிலவுகிறது. பொதுவாக முதலாளித்துவம் அதன் வளர்ச்சிப் போக்கில் பொருளாதார அரங்கில் தோற்றுவிக்கும் தேசியச் சந்தையும் அதன் தேவைக்காக பொருள் உற்பத்தியும் வணிகமும் நடக்கும் சூழலும் சிறுசிறு பிளவு வாதங்களுக்கும் குழு மனநிலைக்கும் எதிரான ஒரு சூழலைத் தோற்றுவித்து கலாச்சார அரங்கில் ஒரு முதலாளித்துவ ஜனநாயகக் கருத்தோட்டத்தை உருவாக்கி அதன் விளைவாக ஜாதிய வாதங்களும் பிராந்திய வாதங்களும் அழித்தொழிக்கப் பட்டிருக்கவேண்டும். ஆனால் அது செவ்வனே நடைபெறுவதற்கு முதலாளித்துவத் தொழில்மயம் முழுவீச்சில் நடைபெற்றிருக்க வேண்டும்.

முதல் இரண்டு முதலாளித்துவப் பொது நெருக்கடிகளுக்குப்பின் தோன்றிய சூழ்நிலையில் உலக முதலாளித்துவச் சந்தையே கடும் நெருக்கடிக்கு ஆளாகியிருந்த வேளையில் இந்திய முதலாளித்துவம் வளர்ந்ததால் அதனால் அதன் ஜனநாயகக் கடமைகளை பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. எனவே ஜாதிய , பிராந்திய வாதங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்து ஜனநாயக மனநிலையை மக்களிடம் வளர்த்தெடுக்கும் முதலாளித்துவ மனிதாபிமானக் கலாச்சாரம் முழுவீச்சுடன் மக்களிடையே ஏற்படச் செய்வதற்குத் தேவையான சூழலை ஏற்படுத்த முடியாததாக அது ஆகிவிட்டது.

நாளடைவில் நெருக்கடி சூழ்ந்த நிலைக்கு வந்துவிட்ட முதலாளித்துவத்தின் வர்க்க நலனைக் காக்கும் வேலையைச் செய்ய வேண்டிய நிலையிருந்த முதலாளித்துவ அரசியலோ ஒன்றிணைந்த தொழிலாளி வர்க்கத்தின் தலைமையில் நடைபெற வாய்ப்புள்ள புரட்சிக்குப் பயந்து , தொழிலாளி வர்க்கத்தின் ஒற்றுமையை எத்தனை தூரம் பிளவுபடுத்த முடியுமோ அத்தனை தூரம் பிளவுபடுத்த விரும்பியது; அதற்காக ஜாதி , மத , இன , மொழி வாதப் பிரிவினைகளைத் தூபம்போட்டு அது வளர்த்துவிடவும் தொடங்கியது.

முதலாளித்துவப் பொருளாதாரச் செயல்பாட்டை தடுக்கும் அரசியல்

அதனால் இன்று முதலாளித்துவ அரசியல் முதலாளித்துவப் புரட்சியின் ஆரம்ப காலத்தில் அது ஆற்றிய ஆக்கப்பூர்வ பணியான மக்களை அவர்களைச் சூழ்ந்துள்ள வேறுபாடுகளை தூக்கியயறிந்துவிட்டு ஒன்று சேர்க்கும் பணியினைச் செய்வதை விடுத்து அவர்களது ஒற்றுமையைக் குலைக்கும் பிரிவினைவாதப் போக்குகளை தூண்டிவிடுவதிலும் , வளர்த்துவிடுவதிலும் அதிகக் கவனம் செலுத்துகின்றன. இவ்வாறு கலாச்சார மேல் கட்டுமான விசயத்தில் முதலாளித்துவ அரசியல் முதலாளித்துவப் பொருளாதாரத்தின் மீது மேலாதிக்கம் செலுத்தி அதனை செயல்பட விடாமல் தடுத்து முதலாளித்துவ ஆட்சிக்குப் பங்கம் வராமல் காக்கும் வேலையைச் செய்கிறது.

கலாச்சார மேல் கட்டுமானம் அதாகவே மாறாது

நிலவும் இந்தச் சூழ்நிலையைத் தெளிவாக அடையாளம் கண்டு கொண்ட பின்னர் பட்டாளி வர்க்க அரசியல் சக்திகள் இதனை அம்பலப்படுத்தி முறியடிக்க வல்ல கலாச்சார எதிர் நீரோட்டத்தை முழுவீச்சுடன் ஏற்படுத்த வேண்டும். ஆனால் இச்சூழ்நிலையில் இப்பிரச்னைகளுக்கு கொடுக்கப்பட வேண்டிய முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படாமல் பொருளாதார அடித்தளம் மாறிவிட்டால் அதன் மேல் கட்டுமானமான கலாச்சாரமும் மாறிவிடும் என்ற மேலோட்டமான கண்ணோட்டம் முதலாளித்துவ எதிர்ப்பு சோசலிசப் புரட்சி பேசுபவர்களிடமும் கணக்கிலெடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய அளவிற்கு மலிந்துள்ளது.

இந்தத் தவறு களையப் படாவிட்டால் , அது அதிதீவிர கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் என்று கருதப்படும் கட்சிகளின் தவறான அடிப்படை அரசியல் வழியைச் சரியானதாகக் காட்டவும் பயன்பட்டு விடும். அதாவது மேல் கட்டுமானத்தில் நிலப் பிரபுத்துவ அம்சங்கள் இருந்தால் அந்த அளவிற்குப் பொருளாதார அடித்தளத்திலும் நிலப்பிரபுத்துவம் இருப்பதாகத் தானே அர்த்தம் என்று அவர்கள் எந்திரகதியில் வாதிடுவதற்கு இது வழி கொடுத்துவிடும்.

இயக்கவியல் பார்க்கும் பொருள் முதல்வாதம் அதன் செறிவு படுத்தப்பட்ட வகையில் போதிப்பது என்னவென்றால் முதலாளித்துவ அடித்தளம் மாறும் போது கலாச்சார மேல் கட்டுமானம் மாறுவதற்கான சூழல் ஏற்படுகிறது என்பது தான். ஆனால் முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் தேவை மிக அதிகமாக இருக்கும் போது முதலாளித்துவ நலன்களுக்கான அரசியலை முன்னெடுத்துச் செல்லும் கட்சிகள் கலாச்சார அரங்கில் மக்களின் பகுத்தறிவுக்குப் பொருந்தாத துவேசங்களை களைந்தெரியும் தன்மை வாய்ந்த போராட்டங்களுக்கு உருக்கொடுத்து மக்கள் ஒற்றுமையைக் கட்ட முயல்கின்றன. சுதந்திரம் , சமத்துவம் , சகோதரத்துவம் என்ற முழக்கங்களை எழுப்புகின்றன.

ஆனால் அதே முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் தேவை சந்தை நெருக்கடியினால் குறைந்து முதலாளித்துவப் பொருளாதாரம் ஒரு நெருக்கடிக்கு ஆளாகும் வேளையில் முதலாளித்துவ நலன் பேணும் அரசியல் கட்சிகள் முதலாளித்துவ நெருக்கடி தோற்றுவித்தள்ள கொந்தளிப்பான சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்தி தொழிலாளி வர்க்கப் புரட்சி ஏற்பட்டு அது முதலாளித்துவத்தை ஆட்சியதிகாரத்திலிருந்து தூக்கியயறிந்துவிடுமளவு வளர்வதைத் தடுப்பதற்காக மக்களிடையே பிளவினையும் துவேசத்தையும் முழுக்க முழுக்கப் பகுத்தறிவுக்குப் பொருந்தி வராத கருத்துக்களையும் வாதங்களையும் முன்வைப்பதிலேயே மும்முரமாக ஈடுபடுகின்றன.

பாசிஸம் முதலாளித்துவத்தின் பற்றுக் கோடு

முதல் உலகப்பொது நெருக்கடிக்குப் பின்பு இரண்டாவது உலகப்பொது நெருக்கடி காலத்தில் பாஸிசக் கண்ணோட்டமும் , பாஸிசக் கட்சிகளும் முதலாளித்துவத்தின் பற்றுக் கோடாகவும் பிடிமானமாகவும் உருவானதன் பின்னணி இதுதான். ஆரியர்கள் உடலில் ஓடுவது நீல இரத்தம் அவர்கள் ஆளப்பிறந்த இனம் என்பது போன்ற பகுத்தறிவுக்கு அசலும் நகலும் ஒத்துவராதக் கருத்துக்களை முதலாளித்துவம் அப்போது முன்வைக்கத் தொடங்கியது. தர்க்க ரீதியான வாதங்களின் மூலம் இந்தக் கருத்துக்களை நிறுவ முடியாது என்று கண்டுகொண்ட பாஸிச சக்திகள் இவற்றை மக்களிடையே பரப்புவதற்காக ஓரே பொய்யைத் திரும்பத் திரும்பக் கூறினால் அது உண்மை ஆகிவிடும் என்ற கோயபெல்சின் யுக்தியை அறிமுகம் செய்தன.

ஜெர்மனியில் தோன்றிய அந்த பாஸிசம் தான் ராணுவ ரீதியாக முறியடிக்கப் பட்டுவிட்டதே என்ற வாதம் இங்கு முன்வைக்கப் படலாம். ஆனால் பாஸிசம் அதன் கொடுமையான வடிவில் ஜெர்மனியில் தலைதூக்கியது. ஆனால் நெருக்கடி சூழ்ந்த இன்றைய சூழ்நிலையில் முதலாளித்துவம் முன்பு வழங்கிய அனைத்து உரிமைகளையும் ஆக்கபூர்வமாக வழங்கவே முடியாது. அவ்வாறு வழங்கினால் அது தன் வர்க்க ஆட்சியை நீடித்து நடத்த முடியாது. எனவே அவை தாங்கள் முற்போக்காக இருந்த காலத்தில் வழங்கிய உரிமைகளை ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பறிக்கவே முயல்கின்றன. உலகம் முழுவதிலும் உள்ள அனைத்து முதலாளித்துவ நாடுகளும் இதன் மூலம் ஏதாவதொரு வகையில் பாஸிசக் கொள்கைகளையும் , யுக்திகளையும் கையாள வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.

இந்நிலையில் ஒரு கொடுமையான வகையைச் சேர்ந்த பாசிஸத்தின் இராணுவ ரீதியான தோல்வி உலகம் முழுவதிலும் இருந்த பாசிஸப் போக்குகளின் ஒட்டுமொத்தத் தோல்வியாக ஆகிவிடாது. மேலும் இன்று மீளமுடியாத நெருக்கடியில் மென்மேலும் முதலாளித்துவம் மூழ்கிக் கொண்டுள்ள வேளையில் அது பற்றுக் கோடாகக் கொள்வதற்கு பாசிஸ யுக்திகள் தவிர ஜனநாயக நடப்புகள் எதுவும் மிஞ்சியிருக்கவில்லை.

சீனக் கலாச்சாரப் புரட்சியின் பின்னணி

மேலே நாம் கூறிய வற்றிலிருந்து ஒரு சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளம் மாறியவுடன் கலாச்சார மேல் கட்டுமானத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்திற்கு உகந்த வகையிலான மாற்றம் அதாகவே ஏற்பட்டு விடுவதில்லை என்பதே தெளிவாகத் தெரியவருகிறது. அதைப் போல்தான் சோசலிசப் பொருளாதார அடித்தளமும் அதற்கு உகந்த வகையிலான கலாச்சார மேல் கட்டுமானத்தை அதாகவே உருவாக்கிவிடுவதில்லை. சீனாவில் சோசலிச பரவலாக்கத்திற்கு பழைய கலாச்சாரமும் அதில் ஊறிய அதிகார வர்க்க மனநிலையும் ஊறு விளைவித்து விடக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் மகத்தான கலாச்சாரப் புரட்சியினை தோழர்.மாவோ நடத்தினார்.

சோவியத் சோசலிசத்தின் வீழ்ச்சியில் முதலாளித்துவக் கலாச்சாரத்தின் பங்கு

அத்தகைய கலாச்சாரப் புரட்சி சோவியத் யூனியனில் நடத்தப்படாதது முதலாளித்துவம் அங்கு மீண்டும் வந்ததற்கு ஒரு காரணமாக இருந்தது. இவ்வாறு நாம் கூறும்போது கலாச்சார மாற்றத்தின் தேவையை தோழர். லெனினும் குறிப்பாக ஸ்டாலினும் உணராமல் இருந்தார்கள் என்பது பொருளல்ல. சோலிசக் கட்டுமானத்தை நடைமுறை ரீதியில் பிரதானமாக முன்நின்று நடத்திய தோழர். ஸ்டாலின் குறிப்பாக மிகப் பெருமளவு அதன் தேவையை உணர்ந்தே இருந்தார். ஆனால் அவர் அதனை மக்களைத் திரட்டி ஒரு இயக்கமாக நடத்தவில்லை. மாறாக பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகார அரசின் கீழ் வழங்கப் பட்டுவந்த உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கு உகந்த கல்விமுறை அந்தக் கலாச்சாரத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்துவிடும் என்று நம்பினார்.

மேலும் அவரது தலைமையின் கீழ் சோவியத் அரசு இருந்தபோது உழைக்கும் வர்க்கத்திடம் பராமரிக்கப்பட்ட சோலிச உணர்வு மட்டம் , முதலாளித்துவ எதிர்மறை சிந்தனைப் போக்குகள் பெரிதாக தலைகாட்ட வாய்ப்பு எதையும் அதற்குத் தரவில்லை.

கூட்டுவாதக் கலாச்சாரம்

இது ஒருபுறம் இருக்க முதலாளித்துவ சமூகம் போன்ற வர்க்கங்களால் பிளவுபட்ட சமூகங்களிலும் கூட சுரண்டும் சுரண்டப்படும் வர்க்கங்களுக்கிடையில் நடைபெறும் வர்க்கப் போராட்டத்தை மையமாக வைத்து நிலவும் சுரண்டல் அமைப்பின் கலாச்சாரத்திற்கு எதிரான பட்டாளிவர்க்கக் கலாச்சாரப் போக்குகள் இருக்கவே செய்யும். அந்த விதத்தில் கலாச்சாரப் புரட்சி அரசியல் ரீதியான புரட்சிக்கு முன்பே தோன்றிவிடுகிறது என்றும் ஒரு வகையில் கூறலாம்.

அவ்வாறு உருவாகும் முதலாளித்துவம் முன்வைக்கும் தனிமனிதவாதக் கலாச்சாரப் போக்கிற்கு எதிராதான கூட்டுவாதக் கலாச்சாரப் போக்கு முதலாளித்துவ சமூக அமைப்பில் பரவலாக நிலை பெற்றிருக்கும் தனிமனிதவாத கலாச்சாரத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தை தொடர்ந்து நடத்தும்.

மூலதனத்தின் அசுரத்தனமான வலுவினை தொழிலாளர் தனித்தனியாக எதிர்த்துப் போராடி முறியடிக்க முடியாது; தனது கூட்டு வலிமையின் மூலம் முறியடிக்க முடியும் என்ற கருத்தோட்டத்தின் அடிப்படையில் உருவாவதே இந்தக் கூட்டுவாதக் கலாச்சாரமாகும். தொழிலாளி வர்க்கம் குறித்த அது கோடிக்கால் பூதம் என்ற வர்ணனை இதனைத் தெளிவு படுத்தும் ஒரு சரியான உருவகமாகும்.

இந்தக் கலாச்சாரப் போராட்டம் வர்க்கப் போராட்டங்கள் அதிக வீச்சுடன் பரவலாக நடைபெறும் போது மேலோங்கி நிற்கும். வர்க்கப் போராட்டங்கள் தொய்வடைந்து நிற்கும் வேளைகளில் பட்டாளி வர்க்கக் கலாச்சாரம் வளருவதற்கு ஏதுவான சூழல் குறைவாக இருக்கும்.

ஆனால் இன்று சோவியத் யூனியனிலும் கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் சோசலிசம் வீழ்ச்சி கண்ட பின்பு இருக்கும் தங்களை சோசலிசப் பாதையில் இருப்பவர்கள் என்று காட்டிக் கொள்ளும் நாடுகளிலும் ஒருபுறம் சீனாவைப் போல் பெயரளவில் மட்டும் சோசலிசப் பாவனை காட்டிக் கொண்டு நடைமுறையில் முதலாளித்துவப் பாதையில் நடைபோடும் சூழ்நிலை நிலவுகிறது. மற்றொருபுறம் அத்தனை தூரம் சீரழிவுக்கு ஆட்படாத வடகொரியா , கியூபா போன்ற நாடுகளில் தாங்கள் ஏற்படுத்தியிருந்த சோசலிசத் திசைவழியிலான சமூக அமைப்பை எப்பாடுபட்டும் காக்க வேண்டும் என்ற தற்காப்பு மனநிலை பிரதானமாக உள்ளது. எனவே நடைமுறையில் இன்று பாட்டாளி வர்க்கத்தின் சமூக மாற்றத் திசைவழியிலான புரட்சிக்கரப் போராட்டங்களுக்குப் பின்பலமாக இருக்கக் கூடிய சோசலிச முகாம் என்பது இல்லை. இந்நிலையில் வர்க்கப் போராட்டத்தின் வளர்ச்சிக்கு இதுவரை இருந்து வந்த சர்வதேச ஆதரவு இல்லாமல் போனதால் உலக அளவில் பட்டாளி வர்க்கக் கலாச்சாரப் போக்கு மிகவும் பின்தங்கியுள்ளது.

கலாச்சார இயக்கங்களில் கவனம் செலுத்தும் நாம் , உலகம் முழுவதுமே இரண்டு வகைச் சூழ்நிலைகள் நிலவுவதையும் பார்க்கத் தவறக் கூடாது. அவற்றில் ஒன்று மேலை நாட்டுத் தொழிலாளி வர்க்கம் , உலகமயம் என்ற பெயரில் உலக அளவில் எங்கெல்லாம் குறைந்த கூலிக்கு உற்பத்தித் திறன் கிடைக்கிறதோ அங்கெல்லாம் மூலதனத்தைக் கொண்டு சென்று அதிக லாபம் ஈட்டும் போக்கு அதாவது மேலைநாட்டுத் தொழிலாநி வர்க்கத்திடம் தற்போதைய சூழ்நிலை உருவாவதற்கு முன்பு அது பெற்றுவந்த வாழ்க்கைச் சம்பளம் கொடுத்திருந்த மேலான வாழ்க்கையில் மதிமயங்கி சமுதாய மாற்றக் கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிராதவையாக அவர்கள் இணைந்திருந்த தொழிற்சங்கங்கள் இருந்த போதிலும் அத்தகைய வர்க்க சமரசப் போக்கோடு மனதொத்திருந்த நிலையிலிருந்து தற்போதைய மிகப்பெரிய பொருளாதார நெருக்கடியினால் கண் திறக்கப்பட்டு , சமுதாய மாற்றம் குறித்து ஆழமாகச் சிந்திக்கத் தொடங்கியிருப்பது. அதாவது முதலாளித்துவக் கலாச்சாரத்தோடு அப்பட்டமாக ஒன்றியிருந்த நிலைமாறி மாற்றி யோசிக்க வேண்டியது மேலைநாட்டுத் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு அவசியமாகியிருப்பது; ஆனால் அந்நிலையில் அதற்கு வழிகாட்ட வல்ல புரட்சிகரக் கம்யூனிஸ அமைப்புகள் அங்கு இல்லாதிருப்பது அவர்களது இத்தகைய மனமாற்றம் புரட்சிகரச் சிந்தனையாக மாறுவதற்கு முட்டுக்கட்டையாக விளங்குகிறது.

அதிகரிக்கும் வாய்ப்புகள் குறையும் வர்க்கப் போராட்டம்

அதே சமயத்தில் இந்தியா போன்ற நாடுகளில் உலகமயம் சமூகத்தின் 15 , 20 சதவீத மக்களின் பிள்ளைகளுக்கு உருவாக்கித் தந்துள்ள வேற்றிட வேலை வாய்ப்பு , வாய்ப்புகள் அதிகரித்துள்ளன என்ற வகையில் ஏற்படுத்தியுள்ள பொய்த்தோற்றம் வர்க்கப் போராட்டப் பாதையின் முன்னிறுத்தியுள்ள முட்டுக் கட்டை. அதன் விளைவாக கலாச்சாரம், வாழ்க்கை முறை உட்பட அனைத்திலும் இவ்வாய்ப்பினை ஏற்படுத்தித் தந்துள்ள மேலைநாட்டு முதலாளித்துவப் போக்குகளை கைக் கொள்ள விளையும் சூழ்நிலை இத்தகைய இரண்டு எதிரெதிரான போக்குகள் உலகத் தொழிலாளி வர்க்கத்திடம் ஏற்பட்டுள்ளன.

கூட்டுவாத மனநிலையைக் கட்டுக்குள் வைக்க தொழிற்சங்க இயக்கத்தை முடக்கும் போக்கு

இந்த நிலையைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு உலக முதலாளித்துவம் முதலாளித்துவக் கலாச்சாரம் ஒன்றே உலகில் நிலவக்கூடிய ஓரே கலாச்சாரம் என்ற போக்கை நிலைநாட்ட முயன்று அதில் பெருமளவு வெற்றியும் கண்டுவருகிறது.

வர்க்கப் போராட்டமோ அது சார்ந்த கூட்டுவாத மனநிலையோ இந்தியா போன்ற நாடுகளின் உழைக்கும் மக்களிடையே ஏற்பட்டு விடக்கூடாது என்பதில் தற்போது தகவல் தொழில்நுட்பம் போன்ற தொழில்களில் ஈடுபடும் முதலாளிகள் மிகவும் குறிப்பாக உள்ளனர்.

அதனால் தான் இன்றுவரை அத்தொழில்களிலும், புதிதாக அன்னிய, உள்நாட்டு முதலீடுகளால் உருவாக்கி வளர்க்கப்படும் தொழில்களிலும் தொழிற்சங்க இயக்கத்தின் சுவடே இல்லாமல் பார்த்துக் கொள்கின்றனர்.

அதே சமயத்தில் தற்போது இந்தியா போன்ற நாடுகளில் வேற்றிட வேலைவாய்ப்பு மூலம் தோன்றி வளர்ந்துவரும் உயர் தொழில் நுட்பம் சார்ந்த தொழில்களில் இதுவரை இருந்தது போல் மேல்தட்டு மத்தியதர வர்க்க மக்கள் மட்டுமே வேலை செய்யும் நிலை இல்லை. அதைத்தாண்டி கீழ்த்தட்டு மத்தியதர வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த தொழில் நுட்பம் கற்ற ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பகுதியினரும் அவற்றில் பணியமர்கின்றனர். ஓரளவு சமூகக் கடமையுணர்வு இருக்க வாய்ப்புள்ள இப்பகுதியினரிடையே முதலாளித்துவக் கலாச்சாரத்திற்கு மாற்றான கூட்டுவாதக் கலாச்சாரம் ஏற்பட்டு விடாமல் இருக்கவே தொழிற்சங்க இயக்கம் இத்துறையில் உருவாகி விடாமல் இருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்.

தகவல் தொழில் நுட்பத் துறையில் ஜனநாயகத் திருமணங்கள்

ஆனால் இச்சூழ்நிலை தவிர்க்க முடியாமல் சில ஜனநாயக அம்சங்களையும் தோற்றுவித்துள்ளது. அதாவது பரஸ்பர மன விருப்பத்தின் அடிப்படையில் நடைபெறும் திருமணங்களின் எண்ணிக்கையை ஓரளவு இது அதிகரித்துள்ளது. இத்தகைய பல நிறுவனங்கள் அந்நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் ஆண்கள் மற்றும் பெண்களிடையே இத்தகைய திருமணங்களை ஊக்குவிப்பதற்தாக கார் போன்ற வெகுமதிகள் கூட வழங்குகின்றன.

ஆனால் அதை வைத்து தற்போது முதலாளித்துவம் பரப்பிக் கொண்டுள்ள கலாச்சாரம் முதலாளித்துவம் தோன்றிய காலத்தில் அது கொண்டுவந்த பல முற்போக்கு அம்சங்களைக் கொண்டிருந்த முதலாளித்துவ மனிதாபிமானக் கலாச்சாரம் என்ற முடிவிற்கு வந்துவிடக் கூடாது.

ஏனெனில் திருமணம் போன்ற வியங்களில் ஜனநாயகப் போக்கினை ஊக்குவிக்கும் போக்குகள் உயர் தொழில் நுட்பம் சார்ந்த தொழில்களில் தலை தூக்கியுள்ள வேளையில் பஞ்சாலைகள் போன்றவற்றில் இளம் பெண் பிள்ளைகளை வேலைக்கமர்த்தும் முதலாளிகள் அவர்களைச் சிறைகள் போன்ற விடுதிகளில் அடைத்து வைத்துச் சுரண்டுகின்றனர்.

சுமங்கலித் திட்டம் அமலில் உள்ள பஞ்சாலைகளில் ஆண் பெண் உறவில் பராமரிக்கப்படும் நிலவுடைமைக் கலாச்சார மனநிலை

அங்கு வேலை செய்யும் ஆண் தொழிலாளரோடு பேசுவது கூட அவர்களால் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. அதற்குக் காரணம் விடுதிகளில் தங்கி வேலைக்கு வராமல் வெளியிலிருந்து வேலைக்கு வரும் ஆண் தொழிலாளர்கள் உரிமை , சம்பளம் , தொழிற்சங்கம் போன்ற வியங்களைப் பெண் தொழிலாளரிடம் கொண்டுவந்து விடுவர் என்ற பயமே. அதாவது நிலவுடைமைச் சாதியக் கலாச்சார மனநிலையில் ஊறிப்போயுள்ள பெண் தொழிலாளரின் கிராமப் புறப் பெற்றோரிடம் அவர்களது பிள்ளைகளுக்கு அவர்களைச் சுரண்டிக் கொழுக்கும் தாங்கள் எதிரிகளல்ல. ஆண் தொழிலாளரே எதிரிகள் என்ற மனநிலையை உருவாக்குவதே பஞ்சாலை முதலாளிகள் இவ்வாறு செயல்படுவதன் நோக்கமாகும்.

பெண் பிள்ளைகளை வேலைக்கனுப்பிச் சம்பாதிக்கிறான் என்ற பெயர் வந்துவிடக் கூடாது என்ற நிலவுடைமைக் கலாச்சார மனநிலையின் அடிமைகளாக உள்ள அந்த பெற்றோர்களால் தங்கள் பிள்ளைகள் ஆண்களோடு பேசக்கூட விடப்படாமல் பாதுகாக்கப் படுகிறார்கள் என்பது பெருமையுடன் பார்க்கப் படுகிறது. இதைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திச் சுரண்டுகிறார்கள். இவ்வாறு இங்கு தகவல் தொழில் நுட்பத் துறையிலுள்ள முதலாளி ஆண் , பெண் உறவில் ஜனநாயகக் கலாச்சாரத்தைக் கொண்டு வருவது போலவும் , பஞ்சாலைகளில் நிலவுடைமைக் கலாச்சாரப் போக்கினைப் பராமரிக்கும் விதத்திலும் நடந்து கொள்வது இன்றைய முதலாளித்துவத்தின் தந்திரமான , மோசடித்தன்மை வாய்ந்த சுயலாபத்தைக் கருத்திற்கொண்ட போக்குகளை வெளிப்படுத்துகிறது.

முதலாளித்துவ மனிதாபிமான கலாச்சாரத்தைக் கொண்டு வருவதற்கு முதலாளித்துவம் நிலவுடைமைப் பொருளாதார அமைப்பின் பல்வேறு மூடப்பழக்கங்கள் மதவாதப் போக்குகள் போன்றவற்றை எதிர்த்து விஞ்ஞானத்தையும் அது சார்ந்த பகுத்தறிவுப்பூர்வ உண்மைகளையும் முன் வைத்துப் போராடியது. ஆனால் இன்று மிகப்பெரிய நெருக்கடி சூழ்ந்த நிலையில் இருக்கக் கூடிய உலக முதலாளித்துவம் ஆரம்பகால முதலாளித்துவத்தைப் போல் உண்மைக்கு மதிப்பளித்தால் அது உரத்துச் சொல்ல வேண்டிய உண்மையாக ஒன்றே ஒன்றுதான் இருக்கும். அது நான் காலாவதியாகிவிட்டேன் இனிமேல் நான் நீடித்திருப்பதற்கு எந்த உரிமையும் இல்லை என்பதாகவே இருக்கும்.

பொய் , வஞ்சகம் , பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி

இந்நிலையில் இன்றைய முதலாளித்துவ அமைப்பு பொய்யையும் வஞ்சகத்தையும் உழைக்கும் வர்க்கத்தைப் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியையும் கடைப்பிடிப்பதையே தனது அடிப்படை வழிமுறையாகக் கொண்டுள்ளது. ஜனநாயக நெறிமுறைகள் அனைத்தையும் காற்றில் பறக்க விட்டுவிட்ட நிலையில் ஹிட்லர் முன்வைத்த பாஸிசக் கண்ணோட்டம் முதலாளித்துவத்தின் போக்கின் உச்சகட்டமாக இருந்ததென்றால் அதையயாத்த பாஸிசப் போக்குகளை நாட்டுக்கு நாடு அளவுரீதியில் வேறுபட்டு இன்று முதலாளித்துவத்தால் சமூகத்தில் பரப்பப்படுகிறது.

மோசமான கலாச்சாரக் கலவை

முதலாளித்துவம் முழுமையாக வளர்ச்சியடைந்து முதலாளித்துவ ஜனநாயகம் நிலைபெற்றிருந்த நாடுகளின் மக்கள் ஓரளவு முற்போக்கான முதலாளித்துவ ஜனநாயகக் கருத்துக்களை அனுபவித்திருந்ததனால் இன்று அங்கு நிகழும் மோசமான போக்குகளை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடிந்தவர்களாக இருக்கின்றனர். ஆனால் முதலாளித்துவம் முழுமையான வளர்ச்சியடையாது அது தோன்றி வளர ஏதுவான சூழ்நிலை ஏற்பட்ட வேளையில் எவ்வளவு வளர முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் மட்டுமே நறுங்கிப்போன ஒரு வளர்ச்சியை ஏற்படுத்திய நமது நாட்டைப் போன்ற நாடுகளின் மக்கள் மிகப் பெரும்பாலும் முதலாளித்துவக் கலாச்சாரத்தின் முற்போக்கான வியங்களையே பார்த்தறியாதவர்கள். எனவேதான் இங்கு பண வெறிவாதமும் , நிலவுடைமைக் கலாச்சாரத்தின் குறுகிய மூடநம்பிக்கை கலந்த குழுவாதப் போக்குகளும் ஒருங்கிணைந்த ஒரு மோசமான கலாச்சாரத்தின் கலவையே இங்கு கலாச்சாரமாகப் பெருமளவு விளங்குகிறது.

இந்திய மண்ணில் கலாச்சார ரீதியான மாற்றங்களைக் கொண்டுவர விரும்பும் நாம் இத்தகைய நிலையைத் தெளிவாகக் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும். அதாவது முதலாளித்துவக் கலாச்சாரமும் வாழ்க்கை முறையும்தான் இனிமேல் நிலவுவதற்கு சாத்தியமான ஓரே வாழ்க்கைமுறை என்பது சோசலிச முகாம் இல்லாமல் போய்விட்ட நிலையில் உருவாகியுள்ளது. உலகின் அனைத்து நாடுகளின் உற்பத்திப் பொருள்களும் உலகச் சந்தையின் உற்பத்திப் பொருளாக இன்றைய உலகமயச் சூழலில் மாறிவிட்டன. இந்தச் சூழலில் இந்தியா போன்ற நாடுகளில் இங்கு நிலவும் குறைந்த கூலிக்கு ஆள் கிடைக்கும் போக்கை மையமாக வைத்து அதனைப் பயன்படுத்திச் சுரண்ட அந்நிய மூலதனம் உள்நாட்டு முதலாளிகளின் ஒத்துழைப்போடு இங்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது. அதன் விளைவாகவே இன்றைய ஆட்சியாளர்கள் கூறும் 6,7 சதவிகித வளர்ச்சி விகிதங்கள் பராமரிக்கப்படுகின்றன.

தகவல் தொழில் நுட்பத் துறையில் தலைவிரித்தாடும் தனிநபர் வாதம்

எனவே இப்போது ஏற்படும் தகவல் தொழில் நுட்பப் புரட்சி என்று இவர்களால் வர்ணிக்கப்படும் இந்த நவீனமயமும் அதன் விளைவாக ஏற்படும் ஓரளவிலான தொழில் மயமும் முதலாளித்துவ எந்திரத் தொழில் உற்பத்தி முறையின் பரவலாக்கலைக் கொண்டுவந்தாலும் அது கலாச்சார மேல் கட்டுமானத்தில் முற்போக்கான முதலாளித்துவ மனிதாபிமானக் கலாச்சாரத்தைக் கொண்டு வரவில்லை. மாறாக இன்றைய நிலையில் அது மேலை நாடுகளில் குறிப்பாக அமெரிக்காவில் நிலவும் அப்பட்டமான தனிமனிதவாத கலாச்சாரப் போக்குகளையே கொண்டு வருகிறது. மனிதனை சமூகம் குறித்த அக்கறையற்றவனாக்கும் இத்தகைய தனிமனிதவாதக் கலாச்சாரப் போக்குகள் பாஸிசக் கலாச்சாரத்தின் பிரதானக் கூறுகளை பெருமளவு உள்ளடக்கியவையே என்று கூறத் தேவையில்லை.

இந்த நிலையில் தான் அதாவது உலகம் முழுவதுமே முதலாளித்துவம் எந்த அளவு அதிகபட்சம் வளர முடியுமோ அந்த அளவிற்கு உலகமயத்தின் விளைவாக வளர்ந்து முடிந்துவிட்ட நிலையில்தான் அதாவது உலகின் ஒவ்வொரு நாட்டின் உற்பத்திப் பொருள்களுக்கும் உலகச் சந்தையில் எவ்வளவு தூரம் விற்கப்பட வாய்ப்பிருக்கிறதோ அவ்வளவு தூரம் அந்த நாட்டில் அப்பொருட்களின் உற்பத்தி அதிகபட்சம் வளர சந்தை சக்திகளால் வாய்ப்பளிக்கப்பட்டு இன்று ஏறக்குறைய முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் உச்சகட்டத்தில் நிற்கும் இந்த சூழ்நிலையில் தான் உலகம் முழுவதுமே முதலாளித்துவம் எத்தகைய உச்சகட்ட வளர்ச்சியைச் சாதிக்க முடியுமோ அத்தகைய வளர்ச்சியை சாதித்துள்ள இந்நிலையில் தான் அதாவது இனிமேல் உலகில் எங்குமே முதலாளித்துவச் சந்தைப் பொருளாதாரம் எத்தகைய குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியையும் கொண்டுவர வாய்ப்பே இல்லை என்ற நிலையில் தான் சி.பி.ஐயும் , சி.பி.ஐ(எம்)மும் அவற்றிலிருந்து பிரிந்த இடதுசாரிக் குழுக்களும் இங்கு நடக்கவிருக்கும் புரட்சி ஜனநாயகப் புரட்சி என்ற அடிப்படையில் இங்கு தேசிய முதலாளித்துவம் வளர நாம் உதவ வேண்டும் என்ற கருத்தினை முன்வைக்கின்றன. அதாவது 19வது நூற்றாண்டின் இடைக்காலத்தில் தோன்றிய அந்த முற்போக்கு முதலாளித்துவத்தின் கூறுகளைக் கொண்ட முதலாளிகள் வளர்ந்து சமூகத்தில் ஜனநாயகத்தை நிலைநாட்ட உதவுவர் என்று நம்பி அத்தகைய முதலாளிகள் எங்காவது தென்படுகிறார்களா என்று பூதக்கண்ணாடி போட்டுத் தேடி , இலவு காத்த கிளிபோல் காத்திருக்கின்றனர்.

இன்று இங்கு நிலவும் கலாச்சாரம் முதலாளித்துவ அரசியல்வாதிகளால் முதலாளித்துவத்தின் நலன் கருதி உழைக்கும் வர்க்கத்தின் ஒற்றுமையைப் பிளவுபடுத்தி அதன் போராட்டக் கூர்முனையை மழுங்கடிக்கும் விதத்தில் செயற்கையாக வளர்த்துவிடப்பட்டு அதனால் நின்று நிலவும் நிலப்பிரபுத்துவக் கலாச்சாரத்தின் மிச்ச சொச்சங்களே; அதனை தேசிய முதலாளித்துவ சக்திகளையும் உள்ளடக்கிய ஒட்டுமொத்த முதலாளித்துவத்திற்கு மரண அடிகொடுத்துத் தூக்கியயறியாமல் ஒழிக்க முடியாது என்பதை உணராமல் புதிய கலாச்சாரம் , புதிய ஜனநாயகம் என்ற பெயர்களில் வளர்ச்சிப் போக்குகளை அதன் இயக்கத்தில் கணிக்காமல் அது என்றோ இருந்த நிலையில் நிலைநிறுத்திப் பார்த்து இந்த நிலவுடைமைக் கலாச்சார மிச்சசொச்சங்களைப் போக்க தேசிய முதலாளித்துவ சக்திகளையும் உள்ளடக்கிய புதிய ஜனநாயக , புதிய கலாச்சாரப் போக்குகள் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்று கிளிப்பிள்ளைவாதம் பேசிக் கொண்டுள்ளனர். தலைகீழாக நின்றாலும் அழுகி நாற்றமடிக்கும் நிலைக்கு வந்துவிட்ட இன்றைய முதலாளித்துவம் சமூகத்தில் ஜனநாயகப் போக்குகளை ஒருபோதும் கொண்டுவர முடியாது. சித்தாந்த ரீதியில் நறுங்கிப்போன , வளர்ச்சியற்ற மனநிலையில் உள்ளவர்களே அத்தகைய எதிர் பார்ப்பினை இன்றைய சீரழிந்த முதலாளித்துவம் குறித்துக் கொண்டிருக்க முடியும்.

இலவசத் திட்டங்கள் மூலம் பரப்பப்படும் லும்பன் கலாச்சாரம்

ஒருபுறம் உழைப்பில் ஈடுபடும் மத்தியதர வர்க்கத்திடம் முதலாளித்துவ பாஸிசக் கலாச்சாரத்தின் சுவடான சமூக நலனைப் புறக்கணிக்கும் அப்பட்டமான தனிநபர்வாதக் கலாச்சாரத்தைப் புகுத்தியுள்ள ஆளும் வர்க்கம் மறுபுறம் அமைப்பு ரீதியான தொழில்களில் ஒருங்கு திரட்டபடாத கோடிக்கணக்கான சிறு முதலாளித்துவச் சுரண்டலில் ஆட்ப்பட்டுக் கிடக்கும் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் நேர்மை , நாணயம் , கெளரவம் ஆகியவற்றை அழித்தொழிக்கும் விதத்தில் அவர்களை இலவசத் திட்டங்களுக்கும் வாக்களிப்பதற்குப் பணம்பெறும் ஊழல் நடவடிக்கைகளில் ஊறித் திளைப்பதற்கும் இட்டுச் சென்று கொண்டிருக்கிறது. அதாவது உதிரித் தொழிலாளி வர்க்கத்தை லும்பன் மனநிலைக்கு தள்ளும் முயற்சியில் வெகுவேகமாக ஈடுபட்டுக் கொண்டுள்ளது. இவ்வாறு கருத்தால் உழைக்கும் வர்க்கம் சமூக மனநிலையற்ற தனிமனித வாதத்திலும் கரத்தால் உழைக்கும் வர்க்கம் லும்பன்மயமாவதிலும் அதிக அளவில் ஈடுபடத் தொடங்கினால் சமூகப் புரட்சிக்கு இது எத்தனை பெரிய எதிர்மறை மனநிலையினைத் தோற்றுவிக்கும் என்பதை விவரித்துக் கூறவும் வேண்டுமா? அத்தகைய ஒரு மிகக் கொடுமையான நிலையில்தான் இன்று நமது சமூக அமைப்பு உள்ளது.

எனவே தவறான அடிப்படை அரசியல் வழியைப் பின்பற்றி மருந்திற்கும் முற்போக்குத் தன்மைகள் எதுவுமில்லாத இன்றைய காலகட்ட முதலாளித்துவத்தை தங்கள் வசதிக்குத் தகுந்த வகையில் கூறுபோட்டு அதில் ஒரு பகுதியினருக்கு முற்போக்கு முலாம் பூசி கம்யூனிஸ்ட்கள் என்ற பெயரில் உலாவருபவர்கள் சமூகப் புரட்சிக்கு ஊறுவிளைவிக்கின்றனர். அதற்கு கம்யூனிஸ்ட்கள் என்ற பெயரில் அவர்கள் பல காலம் செயல்பட்ட பாரம்பரியமும் அது மக்கள் மனதில் ஏற்படுத்தியுள்ள தாக்கமும் உதவுகிறது.

ஒருபுறம் சரியான கருத்துக்கள் மக்களிடம் சென்று சேராமல் முதலாளித்துவம் தனது ஊடக வலிமையினால் தடுத்து நிறுத்திக் கொண்டுள்ளது. அதே வேளையில் மறுபுறம் இந்த இடதுசாரி என்ற போர்வையில் உள்ள கட்சிகள் யதார்த்தத்தோடு ஒரு பொருத்தமும் இல்லாத தங்களது அடிப்படை அரசியல் வழியை நியாயப்படுத்தும் வகையில் பொருந்தாத புள்ளி விபரங்களையும் வசைமாரி வார்த்தை ஜாலங்களையும் கொண்டு குழப்பம் ஏற்படுத்தி சீரழிந்துவிட்ட முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக மக்கள் நிலை எடுப்பதைத் தடுத்து அதைக் காப்பாற்றிக் கொண்டுள்ளது.

அதனை மிகச்சரியாக விமர்சிக்கும் நாமும் பொருளாதார அடித்தளம் அதாகவே கலாச்சார மேற்கட்டுமானத்தைக் கொண்டுவந்துவிடும் எனவே முதலாளித்துவத்தை எதிர்த்த போராட்டங்களை அதன் அடித்தளம் சார்ந்த விதத்திலேயே நடத்தினால் போதும் என்று எண்ணி வாளாவிருந்தோமானால் அது மிகப்பெரிய ஏமாற்றத்தை நமக்கும் அளிக்கும். கலாச்சார அரங்கில் இன்று முதலாளித்துவ வளர்ச்சியினாலும் அதன் நாசகரத்தன்மை வாய்ந்த சதிச் செயல்களினாலும் விசப் புகையயனப் பரவி புரட்சிகரக் கருத்துக்கள் சென்றடைவதற்கு பெரும் தடைக்கற்களாக விளங்கக் கூடிய சமூக சிரத்தையற்ற தனிமனிதவாதப் போக்கையும் சமூகத்தின் அரிதிப் பெரும்பான்மையாக உள்ள உழைக்கும் வர்க்கத்திடம் பரப்பப்படும் லும்பன் கலாச்சார மனநிலையையும் எதிர்த்து மிகப்பெரும் போராட்டங்கள் நடத்தப்பட வேண்டும் இல்லையயனில் சரியான அடிப்படை அரசியல் வழியை நாம் கண்டு கொண்டிருந்தாலும் அதனை இயக்க வழிமுறையாக கடைப்பிடித்துக் கொண்டிருந்தாலும் சமூகப் புரட்சியை வெற்றிகரமாக நடத்த முடியாதவர்களாக நாம் ஆகிவிடுவோம்.

நாம் ஏற்கனவே பார்த்தது போல் கருத்தால் உழைக்கும் மக்களிடம் இன்று வந்து கொண்டுள்ள தனிநபர் வாதம் அவர்கள் அமைப்பு மயப் படுத்தப்படாததன் அடிப்படையில் உருவாகிறது. அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் ஒப்பு நோக்களவிலான கூடுதல் ஊதியம் அவர்களை சமூகத்தின் பிற மக்களோடு ஒன்ற விடாதவர்களாக ஆக்குகிறது.

முதலாளித்துவ வியாபார நலனுக்குப் பயன்படும் தனிநபர் வாதம்

இவ்வாறு அவர்களிடம் வளர்த்து விடப்படும் தனிநபர் வாதத்தை முதலாளித்துவம் தனது வியாபார நலனுக்கும் பயன்படுத்திக் கொள்கிறது. அவர்களுக்கு வீடு , கார் போன்றவை வாங்க கடன்களை வாரி வழங்குகிறது. இவ்வாறு அவர்கள் செலுத்த வேண்டிய கடன் தவணைகளைத் தவிர வேறெதையும் எண்ண முடியாதவர்களாக அவர்களை ஆக்கிவிடுகிறது. அதனால் அவர்கள் மீது நிர்வாக ரீதியாக வரும் எந்த நடவடிக்கையையும் உரிய முறையில் சந்திக்கத் திராணியற்றவர்களாக்கப் படுகின்றனர். அவ்வாறு எதிர் கொண்டாலும் அமைப்பு ரீதியாக எதிர் கொள்ளாமல் தனிமனித ரீதியாகவே எதிர் கொள்பவர்களாக ஆகி சட்ட நடவடிக்கைகளில் நம்பிக்கை வைத்து பல சமயங்களில் மோசம் போகின்றனர்.

ஒருநாள் பெரு வலிமை கொண்ட மனிதனாக அவர்களைப்பற்றி அவர்கள் மனதில் நிரம்பித் ததும்பும் எண்ணம் வேலையிழப்பு போன்றவை ஏற்படும் வேளையில் ஒன்றுமில்லாத கையாலாகாதவர்கள் என்ற எண்ணத்தை அவர்களிடம் ஏற்படுத்துகிறது.

இவற்றையயல்லாம் மனதிற்பதித்து இந்தத் தனிமனித வாதத்தை எதிர்த்த கலாச்சார ரீதியான இயக்கங்கள் கலை , இலக்கிய வடிவங்கள் மூலமாகவும் , அமைப்பினை ஏற்படுத்தி செயல் படுவதன் மூலமாகவும் செய்யப்பட வேண்டும். இல்லாவிடில் மதங்கள் குறிப்பாக இந்து மதம் முன்வைக்கும் விதி வாதத்திற்குள் இவர்கள் தஞ்சம் புகுந்து விடுவர்.

மேலும் எந்த அத்துமீறலையும் சகித்துக் கொள்ளும் வகையில் மனதைப் பக்குவப் படுத்துகிறோம் என்ற பெயரில் சுரணையற்ற தாக்குவதற்குப் பல புதுப்புது மதம் என்ற பெயரில் நேரடியாகச் செயல்படாமல் செயல்படும் அமைப்புகள் உருவாக்கி வளர்க்கப் படுகின்றன.

முழுக்க தொழில் நுட்ப ரீதியிலான அறிவே ஒரே அறிவு என்ற நிலையில் உள்ள அவர்களுக்கு அந்த அமைப்புகள் கூறும் மிகச் சாதாரண வியங்கள் கூட அரிய கண்டுபிடிப்புகள் போல் காட்சியளிக்கின்றன. இந்தப் போக்குகள் அனைத்தையும் உரியமுறையில் அலசி ஆராய்ந்து அவற்றிலுள்ள பகுத்தறிவுக்குப் புறம்பான போக்குகளை நாம் அம்பலப்படுத்த வேண்டும்.

இலவசத் திட்டங்கள் உருவாக்கும் இரங்கல் மனநிலை

இதுதவிர கீழ்த்தட்டு மக்களிடையே வளர்க்கப்படும் லும்பன் கலாச்சாரத்தை வளர்க்கும் இலவசத் திட்டங்களையும் , அவர்களது நேர்மையுணர்வைப் பாழாக்கும் வாக்கிற்குப் பணம் கொடுக்கும் போக்கினையும் எதிர்த்து அம்பலப்படுத்த வேண்டும். உண்மையில் இத்தகைய இலவசத் திட்டங்கள் நீடித்து செயல்படுத்த முடியாதவை. இருந்தாலும் அது செயல் படுத்தப்படும் கால கட்டத்திலேயே அது இலவசத் திட்டங்களுக்காக ஏங்கும் ஒரு இரங்கல் மனநிலையை அது தோற்றுவித்து விடுகிறது. அதன் விளைவாகக் கடுமையான சுரண்டலில் ஆட்பட்டிருக்கும் அவர்களிடம் இருக்க வேண்டிய போர்க்குணம் மங்கிவிடும் அவலநிலை ஏற்படுகிறது. மற்றொரு வகையில் ஒரு ரூபாய்க்கு ஒரு கிலோ அரிசி போன்ற திட்டங்கள் மறைமுகமாக முதலாளிகளுக்கு வழங்கப்படும் மானியங்கள் போல் ஆகி விலைவாசி விசம் போல் ஏறிவிடும் சூழ்நிலையிலும் குறைந்த கூலி கொடுத்து உழைக்கும் மக்களைச் சுரண்ட அது முதலாளிகளுக்கு வாய்ப்பளிக்கிறது.

வாக்கிற்குப் பணம் வழங்க முதலாளித்துவக் கட்சிகளின் அரசியல் வாதிகளுக்குப் பணம் எங்கிருந்து வருகிறது? ஒருபுறம் உலக வங்கி போன்ற நிதி நிறுவனங்களில் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கென கடன் வாங்கி அதில் ஒரு சிறு பகுதியை மட்டும் செலவு செய்துவிட்டு மிகப்பெரும் பகுதியை ஒப்பந்தக்காரர், அரசு அதிகார வர்க்கத் துணையோடு கூட்டுக் கொள்ளை அடிப்பதன் மூலமும், மறுபுறம் தொழில் மற்றும் வர்த்தக நிறுவனங்களின் ஒட்டுமொத்த லாபத்தில் சில விழுக்காடுகளைக் கட்டாயமாகப் பெறுவதன் மூலமுமே வருகிறது.

இவ்வாறு அரசியல் வாதிகளுக்குக் கொடுக்கும் கட்டாய வசூல் தொகையை வர்த்தக நிறுவனங்கள் மக்களிடம் விற்கும் பொருட்களின் விலைகளை உயர்த்துவதன் மூலம் ஈடுகட்டி விடுகின்றன. இதனால் ஓரளவு வாங்கும் சக்தியுள்ளதாக இருக்கும் மத்திய தர வர்க்கத்தின் வருமானம் சூறையாடப்படுகிறது.

தேர்தல் அரசியலே பிரதானம் என்றாகிவிட்டதால் இங்கு இடதுசாரி மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் என்ற பெயர்களில் செயல்படும் கட்சிகளும் கூட இலவசத் திட்டங்களாலும் , வாக்கிற்குப் பணம் கொடுப்பது போன்ற நடவடிக்கைகளாலும் வளர்க்கப்படும் லும்பன் மனநிலையை அம்பலப்படுத்தவும் , உழைக்கும் வர்க்கத்தின் உணர்வு பெற்ற பகுதியினரை அதற்கு எதிராக அணிதிரட்டவும் முன் வராதவர் ஆகிவிட்டனர். இவை அனைத்தையும் பிரச்சார இயக்கங்களின் மூலமாக அம்பலப்படுத்தி பெருசிவரும் லும்பன் கலாச்சாரப் போக்கிற்கெதிராக முடிந்த வகையிலெல்லாம் இயக்கம் கட்ட முன்வர வேண்டும்.

பாசிஸக் கலாச்சாரத்தை எதிர்க்கும் இயக்கத்துடன் ஜனநாயக மயப்படுத்தும் இயக்கங்களை இணைக்க வேண்டியதன் தேவை

இத்தகைய பாசிஸக் கலாச்சாரத்தின் பரவலை எதிர்த்த இயக்கங்களையும் சமூகத்தை உண்மையிலேயே ஜனநாயக மயப்படுத்த நடத்தப்படும் இயக்கங்களோடு இணைக்க வேண்டும். ஆண்டாண்டு காலமாகச் சமூக ரீதியாக ஒடுக்கப்பட்ட பகுதியனரிடமிருந்து வந்து இட ஒதுக்கீடு போன்றவற்றின் மூலமாக கல்விகற்று , பணியமர்ந்து , பதவி உயர்வு பெற்றவர்களில் பலர் இன்று திருமணம் போன்ற நிகழ்ச்சிகளில் சமஸ்கிருதவாதப் போக்குகளைப் பின்பற்றத் தொடங்கியிருக்கின்றனர்.

அதைப்போல் சுமங்கலித் திட்டம் போன்ற திட்டங்களில் உழைக்கும் ஆண், பெண் தொழிலாளரிடையே தோன்ற வாய்ப்பிருக்கும் சுரண்டலை எதிர்த்த ஒற்றுமையைத் தடுக்கும் நோக்குடன் உழைக்கும் வர்க்கப் பெண்களின் பெற்றோரின் மனதில் நிலவுடைமைக் கலாச்சாரத்தின் மிச்சசொச்சமாக இருக்கும் ஜாதியப் போக்குகளை நிலை நிறுத்த பஞ்சாலை முதலாளிகளினால் கடைப்பிடிக்கப்படும் நியதி, அந்தச் சூழ்ச்சியையும் அதற்கு பெற்றோர் இரையாகும் போக்கினையும் எதிர்த்த ஆண் , பெண் உறவில் ஜனநாயகக் கலாச்சாரத்தை முன்னிறுத்தும் இயக்கங்களோடு இணைக்க வேண்டும்.

இது போன்ற கலாச்சார இயக்கங்களை முன்னின்று சரிவர நடத்த வேண்டுமானால் அதனை அவ்வாறு முன்னின்று நடத்தும் தோழர்கள் தங்களது சொந்த வாழ்க்கையில் ஜனநாயகக் கலாச்சாரத்தைப் பிரதிபலிப்பவர்களாகவும் , அனைத்துவகை வேசதாரித் தனங்களுக்கு எதிராக இருப்பவர்களாகவும் திகழ வேண்டும். தங்களால் செல்வாக்கு செலுத்த முடிந்த அனைத்து இடங்களிலும் வரதட்சணைக் கொடுமைக்கு எதிராகவும் , நிலவுடைமை சமூகத்தில் நிலப்பிரபுக்கள் திருமணங்களை நடத்தும் பாணியில் வீண் செலவு செய்து மூடச் சடங்குகளோடு திருமணங்கள் நடத்துவதைத் தவிர்த்து ஜனநாயகப் பூர்வமானவையாகத் திருமண விழாக்களை மாற்ற முயற்சிக்க வேண்டும்.

ஏழை மக்கள் உட்பட அனைத்து மக்கட் பகுதியினரிடமும் தற்போது பராமரிக்கப் பட்டுவரும் திருஷ்டி சுற்றுதல் , இல்லங்களின் முன்பு அகோர உருவங்களைக் கண்படாமல் இருப்பதற்காக வைக்கிறோம் என்ற பெயரில் வைக்கும் போக்கு , வெள்ளிக் கிழமைகளில் பெட்டிக் கடைகளில் தொடங்கி பெருங்கடைகள் வரை ஒலைக் கொட்டான்களில் உப்பை வைத்து நெருப்பைக் கொழுத்தி ரோடுகளில் திருஷ்டி பரிகாரம் என்ற பெயரில் போக்குவரத்திற்கு ஏற்படுத்தும் இடைஞ்சல் , தங்களது சொந்த விழாக்களை சமூக விழாக்கள் போல் நடத்தவது , ஒலி பெருக்கிகள் ஏற்பாடு செய்து செவிப் பறையைக் கிழிப்பது , பொதுச் சுவர்களில் தனிப்பட்ட விழாக்கள் குறித்து சுவரெழுத்துக்கள் செய்வது , இது போன்றவற்றையும் எதிர்த்து இளைஞர் மற்றும் மாணவரைத் திரட்டி கலாச்சார இயக்கங்களும் , பிரச்சாரங்களும் நடத்த வேண்டும்.

கலாச்சாரப் புரட்சி அரசியல் புரட்சியின் முன்னோடி

இது போன்ற கலாச்சார விசயங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்காது பொருளாதார அடித்தளமே அதற்குரிய மேல் கட்டுமானத்தை மக்கள் இயக்கம் ஏதுமின்றிக் கொண்டு வந்துவிடும் என்ற மேலோட்டமான கருத்துடன் செயல்படுவது உண்மையான புரட்சிகர இயக்கத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல உழைக்கும் வர்க்க இயக்கம் பின்னடைவில் உள்ள இன்னாளில் பயன்படவே பயன்படாது.

இத்தகைய கலாச்சார இயக்கங்களைக் கையிலெடுப்பதன் நோக்கம் முதலாளித்துவம் இந்தியா போன்ற நாடுகளில் செயல் படுத்தாமல் விட்டுவிட்ட ஜனநாயகக் கடமைகளை உழைக்கும் வர்க்கம் நிறைவு செய்வது என்பது மட்டுமல்ல. இன்று சீரழிந்த முதலாளித்துவம் கொண்டு வந்து கொண்டிருக்கும் பாசிஸக் கலாச்சாரப் போக்குகளுக்கு எதிரான நீரோட்டத்தை ஏற்படுத்துவதும் , அதனை உருவாக்கும் போக்கில் உழைக்கும் மக்களிடையே சோசலிசக் கூட்டுவாதக் கலாச்சாரப் போக்கினை உருவாக்குவதும் ஆகும். அந்த வகையில் கலாச்சாரப் புரட்சி அரசியல் புரட்சிக்கு முன்னோடியாக ஆக்கப்படுவது மிகமிக அவசியமாகும்.

மாற்றுக்கருத்து 2010 மே

தற்கொலை செய்து கொள்வது ஒரு கோழைத்தனம் - பகத்சிங்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Tue, 28 Jan 2014 14:42:00 +0000

தற்கொலை செய்துகொள்வதை ஒரு போராட்ட வடிவமாகப் பார்க்கும் - பரப்பும் தமிழ் கூறும் நல்லுலகின் இன்றய சூழலில் பகத்சிங்கின் இக்கடிதம் நிச்சயம் நமக்கு ஒரு வழிகாட்டும்.

விசாரணை என்ற பெயரில் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் நடத்திய சிறப்பு நீதிமன்ற நாடகத்தில் விசாரணைக் காட்சிகள் முடிவடைந்தன. புரட்சியாளர்கள் பகத்சிங்கும் அவரது தோழர்களும் தீர்ப்புக்காக காத்திருந்தனர். ஒரு நாள் தோழர்கள் சிறையில் ஒருவருக்கொருவர் சந்தித்துக் கொண்ட போது யார், யாருக்கு என்ன தண்டனை வழங்கப்படும் என்ற விவாதம் நடந்தது. தனக்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்கப்படலாம் என்று சுகதேவ் எதிர்பார்த்தார். ஆனால் ஆயுள் தண்டனைக் கைதியாக 20 ஆண்டுகள் சிறையில் காலம் கழிப்பதை அவர் விரும்பவில்லை. இது குறித்து அவர் சிறைக்குள் பகத்சிங்கிற்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்.

சுகதேவ் தனது கடிதத்தில் தனக்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்கப்பட்டால் தற்கொலை செய்து கொள்ளப் போவதாக எழுதியிருந்தார். ஒன்று, தனக்கு தூக்குத்தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும் ; இல்லாவிட்டால் விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும். இரண்டுக்கும் இடைப்பட்ட தண்டனை எதிலும் தனக்கு உடன்பாடில்லை என்று அவர் கூறியிருந்தார்.

அக்கடிதத்திற்கு பகத்சிங் பின்வரும் பதில் கடிதம் எழுதினார்.

............................................................................................................................................

தற்கொலை பற்றி சுகதேவுக்கு பகத்சிங் கடிதம்

அன்புள்ள சகோதரனே,

உன்னுடைய கடிதத்தை மிகுந்த கவனத்துடன் பல முறை படித்து விட்டேன். மாறிய சூழ்நிலை நம்மை வெவ்வேறு விதத்தில் பாதித்துள்ளது என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். வெளியே இருக்கும் போது நீ வெறுத்து ஒதுக்கிய விஷயங்கள் இப்பொழுது உனக்கு அவசியமானவையாக மாறிவிட்டன. அதே போன்று, வழக்கமாக நான் உறுதியுடன் ஆதரிக்கும் விஷயங்கள் எனக்கு எந்த முக்கியத்துவமும் அற்றதாய் ஆகிவிட்டன.

உதாரணமாக, தனிப்பட்ட காதலில் நான் நம்பிக்கை வைத்திருந்தேன். ஆனால் இப்பொழுது அந்த உணர்வு எனது மனதிலும் நினைவிலும் குறிப்பான இடம் எதனையும் பெற்றிருக்கவில்லை. வெளியில் இதனை நீ கடுமையாக எதிர்த்தாய். ஆனால் இன்று அதனைப் பற்றிய உனது கருத்தில் தலைகீழான தீவிர மாற்றம் வெளிப்படையாய் தெரிகிறது. மனித வாழ்க்கையின் அதிமுக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதியாய் அதனை நீ உணர்கிறாய். அந்த உணர்வில் தனியானதொரு வகை இன்பத்தையும் நீ காண்கிறாய்.

ஒரு நாள் தற்கொலையைப் பற்றி உன்னிடம் நான் விவாதித்தேன். அதனை இப்பொழுதும் கூட நினைவுபடுத்திப் பார்க்க முடியும். அப்போது நான், சில சூழ்நிலையில் தற்கொலை நியாயப்படுத்தப்படக் கூடியதாக இருக்கலாம் என்று கூறினேன். ஆனால் எனது கருத்திற்கு நீ எதிர்ப்புத் தெரிவித்தாய். நாம் பேசிக் கொண்டிருந்த இடமும் நேரமும் எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. ஷாகன்ஷாஹி குடியாவில் ஒரு மாலைப் பொழுதில் இதனைப் பற்றி நாம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். அத்தகையதொரு கோழைத் தனமான செயலை ஒருபோதும் நியாயப்படுத்த முடியாது என்று நீ இகழ்ந்து கூறினாய். இது போன்ற செயல்கள் கோரமானவை என்றும் கொடுமையானவை என்றும் கூறினாய்.

ஆனால், இப்பொழுதோ இந்த விஷயத்தில் நீ தலைகீழாய் மாறியிருப்பதை நான் பார்க்கிறேன். இப்பொழுது, சில சூழ்நிலைகளில் தற்கொலை ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கதே என்பதாக மட்டுமல்ல, அது தவிர்க்க முடியாததாகவும் - ஏன் அவசியமான தாகவும் கூட நீ பார்க்கிறாய். முன்பு நீ என்ன கருத்து வைத்திருந் தாயோ அதுவே இன்று என்னுடையது. அதாவது, தற்கொலை என்பது ஒரு கொடுமையான குற்றம். அது முழுக்க முழுக்க ஓர் கோழைத்தனமான செயல். புரட்சியாளர்களை விடு, எந்தவொரு தனிமனிதனும் அத்தகைய செயலை ஒரு போதும் நியாயப்படுத்த முடியாது.

துன்பப்படுவதன் மூலம் மட்டுமே எவ்வாறு நாட்டிற்கு சேவை செய்ய முடியும் என்பது புரியவில்லை என்று நீ கூறுகிறாய். உன்னைப் போன்ற ஒருவரிடமிருந்து வரும் இத்தகைய கேள்வி உண்மையிலேயே என்னைத் திகைப்படையச் செய்கிறது. ஏனெனில், “சேவையின் மூலமாக துன்பப்படுவதற்கும் தியாகம் செய்வதற்கும்” - என்ற நவஜவான் பாரத் சபாவின் குறிக்கோளில் எத்தனை தீர்க்கமான சிந்தனையுடன் நாம் பற்றுக் கொண்டிருந்தோம். எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு சேவையை நீ செய்து விட்டாய் என்றே நான் நினைக்கிறேன். நீ செய்த சேவைக்காக துன்பத்தை அனுபவிக்க வேண்டிய நேரம் இப்போது வந்துள்ளது. அத்துடன் மக்கள் அனைவரையும் நீ வழி நடத்திச் செல்ல வேண்டிய மிகச் சரியான தருணமும் இதுவே.

மனிதன், தனது செயலில் நியாயம் இருப்பதாக உறுதியாக நம்பினால் மட்டுமே அச்செயலைச் செய்கிறான். நாம் சட்ட மன்றத்தில் வெடிகுண்டுகள் வீசியதைப் போல. அச்செயலுக்குப் பிறகு, அச்செயலுக்கான விளைவுகளை தாங்க வேண்டிய நேரம் இது. கருணை காட்டுமாறு மன்றாடுவதன் மூலம் தண்டனையில் இருந்து தப்பிக்க நாம் முயற்சித்திருந்தால், நாம் இன்னும் அதிகப்படியாக நியாயப்படுத்தப் பட்டிருப்போம் என்று நீ நினைக்கிறாயா ? இல்லை. அது மக்கள் மத்தியில் எதிர்மறையான விளைவுகளையே ஏற்படுத்தியிருக்கும். இப்பொழுது நமது பெருமுயற்சியில் நாம் முழுவெற்றியை அடைந்துள்ளோம்.

நாம் சிறையிலடைக்கப்பட்ட நேரத்தில், நமது கட்சியைச் சேர்ந்த அரசியல் கைதிகளின் நிலைமை மிகவும் மோசமாக இருந்தது. அதனை மேம்படுத்த நாம் முயற்சித்தோம். (உண்ணா விரதத்தின் உச்சகட்டத்தில்) நாம் மிக விரைவில் சாகப் போகிறோம் என்றே நாம் நம்பினோம் என்று நான் உளமாறக் கூறுகிறேன். வலுக்கட்டாயமாக உணவு புகட்டும் முறை பற்றி நமக்கு தெரியவும் செய்யாது. அதனை நாம் ஒரு போதும் நினைத்ததும் கிடையாது. நாம் சாவதற்குத் தயாராக இருந்தோம். ஆனால் இதன் மூலம் நாம் தற்கொலை செய்து கொள்ள எண்ணியிருந்தோம் என்று நீ சொல்கிறாயா ? இல்லை. உயர்ந்த இலட்சியத்திற்காக ஒருவரது உயிரை வருத்துவதும் தியாகஞ் செய்வதும் ஒரு போதும் தற்கொலை ஆகாது. நமது தோழர் ஜடிந்த்ர நாத் தாஸின் மரணத்தில் நாம் பொறாமைப் படுகிறோம். அதனை நீ தற்கொலை என்று கூறுவாயா ? இறுதியாக நாம் பட்ட கஷ்டங்களுக்கு பலன் கிடைத்தது. நாடு முழுவதும் மிகப் பெரிய போராட்டம் துவங்கியது. நம்முடைய நோக்கத்தில் நாம் வெற்றி பெற்றோம். இந்த வகையான போராட்டத்தில் ஏற்படும் மரணம் என்பது ஓர் இலட்சிய மரணம்.

இது தவிர, நமது தோழர்களில் தமக்கு மரணதண்டனை வழங்கப்படும் என்று நம்பும் தோழர்கள், தண்டனை அறிவிக்கப் பட்டு அவர்கள் தூக்கிலிடப்படும் நாள் வரையிலும் பொறுமையாக காத்திருக்க வேண்டும். இந்த மரணமும் கூட மனநிறைவானதே. ஆனால் தற்கொலை செய்து கொள்வது சில துன்பங்களை தவிர்ப்பதற்காக தனது வாழ்நாளை சுருக்கிக் கொள்வது - ஒரு கோழைத்தனம். தடைகளே ஒரு மனிதனை முழுமையானவனாக்கு கின்றது என்பதை நான் உனக்குச் சொல்ல விரும்புகிறேன். நீயோ நானோ இன்னும் சரியாகச் சொன்னால் நம்மில் எவருமே, எந்தவொரு துன்பத்தையும் இதுவரையிலும் அனுபவித்ததில்லை. நமது வாழ்க்கையின் அந்தப் பகுதி இப்பொழுதுதான் துவங்கியுள்ளது.

இரஷ்ய இலக்கியத்தில் காணப்படும் - நம்முடைய இலக்கியத்தில் எங்குமே காணப்படாத - யதார்த்த வாதம் பற்றி நாம் பலமுறை பேசியதை நீ நினைவு கூர முடியும். அவர்களது கதைகளில் வரும் துன்பியல் சூழ்நிலைகளை வெகுவாக பாராட்டுகிறோம். ஆனால் அத்துன்ப உணர்வை நமக்குள் நாம் உணர்வதில்லை. அவர்களது துன்ப உணர்ச்சியையும் அவர்களது கதாபாத்திரங் களின் அசாதாரண உயர்நிலையையும் நாம் வியந்து போற்றவும் செய்கிறோம். ஆனால் அதன் காரணத்தை கண்டறிவது பற்றி நாம் ஒருபோதும் கவலைப் படுவதில்லை. துன்பத்தைத் தாங்கிக் கொள்ளும் அவர்களின் மனவுறுதியே அவர்களது இலக்கியத்தில் ஒரு தீவிரத்தையும் துன்புறும் வேதனையினையும் தருகிறது என்றே நான் சொல்வேன். அதுவே அவர்களது கதாபாத்திரங்களுக்கும் இலக்கியத்திற்கும் பெருஞ்செறிவையும் உயர்ந்த இடத்தையும் அளிக்கிறது.

இயற்கையின்பாற்பட்ட அல்லது உறுதியான அடிப்படை ஏதுமின்றி, பகுத்தறிவிற்குப் புறம்பான, இறையுள் அடக்கம் தேடும் கோட்பாட்டை நமது வாழ்வில் ஏற்றுக் கொள்ளும் போது, நாம் ஏளனத்திற்கும் கேலிக்கும் உரியவர்களாகி விடுகிறோம். எல்லாவிதத்திலும் புரட்சியாளர்களாய் இருப்பதில் பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளும் நம்மைப் போன்றவர்கள், நம்மால் துவக்கப்பட்ட போராட்டங்களின் மூலம் நமக்கு நாமே வரவழைத்துக் கொண்ட கஷ்டங்கள், கவலைகள், வேதனைகள் துன்பங்கள் அனைத்தையும் தாங்கிக் கொள்வதற்கு எப்பொழுதும் தயாராய் இருக்க வேண்டும். அதனாலேயே நாம் நம்மை புரட்சியாளர்கள் என்று கூறிக் கொள்கிறோம்.

மிகப் பெரும் சமூகப் பாடமாகிய குற்றத்தையும் பாவத்தையும் பற்றி அனுபவப் பூர்வமாய் படிப்பதற்கான வாய்ப்பை ஒருவர் சிறையிலேயே, சிறையில் மட்டுமே பெறமுடியும் என்று நான் உனக்குச் சொல்ல விரும்புகிறேன். இது பற்றிய சில இலக்கியங்களை நான் படித்தேன். இத்தகைய தலைப்புகள் பற்றி சுய விசாரணை செய்து கொள்வதற்கு ஏற்ற இடம் சிறைச்சாலையே. ஒருவரது சுய விசாரணையின் மிகச் சிறந்த பகுதியே அவர் துன்பத்திற்கு ஆளாவதுதான்.

இரஷ்யச் சிறைச்சாலைகளில் அரசியல் கைதிகள் அனுபவித்த துன்பங்களே, ஜாரின் ஆட்சி தூக்கியெறியப்பட்ட பின்னர் சிறை நிர்வாகத்தின் புரட்சிகரமான மாறுதல்களுக்கு முக்கியக் காரணமாக இருந்தது என்பதை நீ அறிவாய். இந்தியாவிற்கும் அது போல சிறைகளில் உள்ள பிரச்சனைகளைப் பற்றி முழுமையாக அறிந்த, அவற்றில் நேரடியான அனுபவம் பெற்றவர்கள் தேவைப்படவில்லையா ? வேறு யாரேனும் ஒருவர் அதனைச் செய்வார்கள் என்றோ, அதனைச் செய்வதற்கு மற்றவர்கள் பல பேர் இருக்கின்றார்கள் என்றோ கூறுவது போதுமானதாய் இருக்காது. எனவே, புரட்சியின் பொறுப்புக்களை அடுத்தவர்கள் தோள் மீது சுமத்துவது முற்றிலும் நேர்மையற்றது என்றும் வெறுக்கத்தக்கது என்றும் கருதுபவர்கள், தற்போதிருக்கும் அமைப்பு முறைக்கு எதிரான போராட்டத்தை முழு ஈடுபாட்டுடன் துவக்க வேண்டும். இந்தச் சட்ட வரம்புகளை அவர்கள் தகர்த்தெறிய வேண்டும். ஆனால் அவர்களது செயலின் நடைமுறைப் பொருத்தத்தையும் அவர்கள் மனதிற்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், அவசியமற்ற, தவறான முயற்சிகள் ஒருபோதும் நியாயமானவையாக கருதப்படுவதில்லை. அத்தகைய கிளர்ச்சிகள் புரட்சியின் இயல்பான வளர்ச்சியை வெட்டிக் குறுக்கவே செய்யும்.

இந்த இயக்கங்களில் இருந்து உன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்வதற்காக நீ கூறும் வாதங்கள் அனைத்தும் என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியாதவையாகவே உள்ளன. நமது நண்பர்களில் சிலர் அப்பாவிகளாகவோ, அறியாமைக்குரியவர்களாகவோ இருக் கின்றனர். அவர்களுக்கு உன்னுடைய நடத்தைகள் வழக்கத்திற்கு விரோதமாகவும் புரிந்து கொள்ள முடியாதவையாகவும் இருப்பதாக உணர்கின்றார்கள். (நீ, அவர்களின் புரிந்து கொள்ளும் உணர்வு மட்டத்தை விட மேலான இடத்திலும் வெகு உயரத்திலும் இருப்பதால் தங்களால் உனது நடத்தைகளை புரிந்து கொள்ள முடியாது என்று அவர்கள் தமக்குத் தாமே சமாதானம் சொல்லிக் கொள்கின்றனர்).

சிறை வாழ்க்கை உண்மையிலேயே தன்மானத்திற்கு இழுக்கேற்படுத்துவதாக இருக்கிறது என்று நீ கருதினால், கிளர்ச்சிகள் மூலம் அந்த நிலையை மேம்படுத்துவதற்கு நீ ஏன் முயற்சி செய்யக் கூடாது ? ஒரு வேளை, இந்தப் போராட்டத்தால் ஒரு பயனும் விளையாது என்று நீ கூறலாம். ஆனால் இந்த வாதம், ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் அதில் பங்கெடுப்பதை தவிர்ப்பதற்காக, பலவீனமான மனிதர்களால் நொண்டிச் சாக்காக முன் வைக்கப்படும் வழக்கமான அதே வாதம் தான். இது, சிறைக்கு வெளியே புரட்சிகர இயக்கங்களில் சிக்கிக் கொள்வதில் இருந்து தப்புவதிலேயே அக்கறையாக இருப்பவர்களிடமிருந்து நாம் கேட்டுக் கேட்டு சலித்துப் போன அதே பதில்தான். அதே வாதத்தை இன்று உன்னிடமிருந்தே நான் கேட்கலாமா ? நமது கட்சியின் மாபெரும் குறிக்கோளோடும் கொள்கைகளோடும் ஒப்பிடுகையில் விரல் விட்டு எண்ணிவிடக் கூடிய வெகு சிலரை மட்டுமே கொண்ட நமது கட்சியால் என்ன செய்துவிட முடியும் ? அப்படியானால், நமது வேலையை முழுமையாக துவக்கியதன் மூலம் நாம் இமாலயத் தவறு செய்து விட்டோம் என்று நாம் இதிலிருந்து அனுமானிக்கலாமா ? இல்லை இத்தகைய அனுமானங்கள் தவறானவையாகவே இருக்கும். இது போன்று சிந்திக்கும் மனிதனின் உள்ளார்ந்த பலவீனத்தைக் காட்டுவதாக மட்டுமே இது இருக்கும்.

மேலும், “ஒருவர், பதினான்கு ஆண்டுகள் சிறையில் துன்பங்களை அனுபவித்த பின்னரும் சிறை செல்வதற்கு முன்னர் தான் கொண்டிருந்த அதே சிந்தனையையே கொண்டிருப்பார் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. ஏனென்றால், சிறைவாழ்க்கை அவரது கொள்கைகள் அனைத்தையும் அழித்துவிடும்” என்று நீ எழுதியிருந்தாய். சிறைக்கு வெளியே உள்ள சூழ்நிலை நமது கொள்கைகளுக்கு சிறிதளவாவது இதைக்காட்டிலும் சாதகமான தாக இருக்கிறதா என்று நான் உன்னைக் கேட்கலாமா ? அப்படியிருந்தும் நாம் மனம் தளர்ந்து நமது கொள்கைகளை கைவிடவா செய்து விட்டோம் ? இல்லையென்றால், நாம் களத்தில் இறங்கவேயில்லை, புரட்சிப் பணி எதுவும் செய்யப்படவேயில்லை என்று மறைமுகமாக குறிப்பிடுகின்றாயா ? இதுதான் உனது கருத்து எனில், நிலவும் சூழலை மாற்றுவதில் ஓரளவிற்கு உதவிகரமாகவும் இருந்துள்ளோம் என நீ கூறுவது சரியானதாக இருந்தாலும், மொத்தத்தில் நீ தவறாகவே மதிப்பீடு செய்துள்ளாய். ஆனால் நண்பனே ! நாம் நமது காலத்தின் தேவையால் உருவாக்கப் பட்டவர்களே.

கம்யூனிசத்தின் தந்தை எனப்படும் மார்க்ஸ், உண்மையில் கம்யூனிசக் கொள்கைகளை உருவாக்கவில்லை என்று கூட நான் சொல்வேன். ஐரோப்பாவில் ஏற்பட்ட தொழிற்புரட்சியே இம்மாதிரியான பலரை உருவாக்கியது. அவர்களுள் ஒருவராக மார்க்ஸ் இருந்தார். ஆனால், அவரது காலத்தின் சக்கரத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் முடுக்கி விடுவதற்கு அவரும் ஒரு கருவியாக இருந்தார் என்பதில் எவ்வித சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லை.

நமது நாட்டில் சோசலிஸ, கம்யூனிசக் கொள்கைகளை நான் தோற்றுவிக்கவில்லை. நீயும் தான். நாம் வாழும் காலகட்டமும், சூழலும் நம் மீது ஏற்படுத்திய தாக்கத்தின் விளைவே இக்கொள் கைகள். இக்கொள்கைகளை பரப்புவதற்கு நாம் கொஞ்சம் உழைத்திருக்கிறோம் என்பதில் ஐயமில்லை. எனவே, ஒரு கடினமான பொறுப்பை ஏற்கனவே நாம் ஏற்றுக் கொண்டு விட்டதால், தொடர்ந்து அதனை நாம் முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டும். துன்பங்களில் இருந்து தப்பிச் செல்வதற்காக நாம் செய்யும் தற்கொலைகளால் மக்கள் வழிநடத்தப்படக் கூடாது. மாறாக, அது முழுக்க முழுக்க ஓர் பிற்போக்கான நடவடிக்கை யாகவே இருக்கும்.

ஏமாற்றங்களும், நிர்ப்பந்தங்களும், சிறைச் சட்டங்களால் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட வன்முறைகளும் நிறைந்த சோதனையான சூழ்நிலைகளையும் பொருட்படுத்தாமல் நமது செயல்பாட்டை தொடர்ந்தோம். நாம் செயல்பட்ட வேளையில் பல்வேறு துன்பங்களுக்கு இலக்கானோம். மாபெரும் புரட்சியாளர்கள் என்று தம்மைத் தாமே அறிவித்துக் கொண்டவர்கள் கூட நம்மை விட்டு ஓடிப்போனார்கள். இந்த நிலைமைகள் உச்சபட்சமாக நம்மை சோதிக்கவில்லையா ? அதன் பின்னரும் நமது போராட்டமும் முயற்சிகளும் தொடர்ந்ததற்கான காரணமும் காரண - காரியத் தொடர்பும் தான் என்ன ?

இந்த சாதாரண வாதமே நமது கொள்கைக்கு கூடுதல் பலத்தைத் தரவில்லையா ? மேலும், தாம் பற்றுக் கொண்ட கொள்கைகளுக்காக சிறைகளில் துன்பங்களை அனுபவித்துத் திரும்பிய பின்னரும் இன்னமும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நமது புரட்சிகரத் தோழர்களின் உதாரணங்கள் நம்மிடம் இல்லையா? பகுனின் உன்னைப்போல் வாதம் செய்திருந்தால், அவர் ஆரம்பத்திலேயே தற்கொலை செய்து கொண்டிருப்பார். தங்களது தண்டனைக் காலத்தை நிறைவு செய்வதற்காக தமது வாழ்நாளில் பெரும்பகுதியை சிறையிலேயே கழித்த பல புட்சியாளர்கள் இன்று இரஷ்ய அரசின் பொறுப்பு மிக்க பதவிகளில் அமர்ந்திருப்பதை நீ பார்க்கிறாய். மனிதன், தான் கொண்ட கொள்கைகளில் இருந்து பிறழாமல் இருப்பதற்கு பெருமுயற்சி செய்ய வேண்டும். வருங்காலம் ஒழித்து வைத்துள்ளது என்ன என்பதை எவராலும் சொல்ல முடியாது.

உனக்கு நினைவிருக்கிறதா? நமது வெடிகுண்டு தொழிற்சாலைகளில் செறிவூட்டப்பட்ட, வீரியம் மிக்க விஷமும் வைத்திருக்க வேண்டும் என்று நாம் விவாதித்துக் கொண்டிருந் தோம். அப்போது நீ அதனை மிகக் கடுமையாக எதிர்த்தாய். அந்த யோசனையே உனக்கு ஏற்புடையதாக இல்லை. அதில் உனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. அப்படியானால், இன்று உனக்கு என்ன நேர்ந்தது? இங்கே, கடினமான, சிக்கலான நிலைமைகள் கூட நிலவவில்லை. இந்தக் கேள்வியை விவாதிக்கும் போது கூட நான் திடீர் உணர்ச்சி மாறுபாட்டை உணர்கிறேன். தற்கொலையை அனுமதிக்கும் மனப்போக்கையே நீ வெறுத்தாய். நீ கைது செய்யப்பட்ட அந்தத் தருணத்திலேயே தற்போதிருக்கும் இந்த எண்ணப்படி நீ செயல்பட்டிருந்தால் (அதாவது, விஷம் அருந்தி நீ தற்கொலை செய்து கொண்டிருந்தால்) புரட்சியின் நோக்கத்திற்கு நீ உதவியிருப்பாய். இப்படிக் கூறுவதற்காக தயவு செய்து என்னை மன்னித்து விடு. ஆனால், இத்தருணத்தில் அத்தகைய செயலைப்பற்றி நினைத்துப் பார்ப்பதுங்கூட நமது நோக்கத்திற்கு கேடு விளை விப்பதாய் அமையும்.

நான் உனது கவனத்திற்கு கொண்டுவர விரும்பும் விஷயம் இன்னும் ஒன்றே ஒன்று உள்ளது. கடவுளிடத்திலோ சொர்க்கம் - நரகம், தண்டனை - வெகுமதி என்பனவற்றிலோ நமக்கு நம்பிக்கை இல்லை. அதாவது மனித வாழ்க்கை பற்றிய கடவுளின் கடைசிநாள் நியாயத் தீர்ப்பின் மீது நமக்கு நம்பிக்கை இல்லை. ஆகவே, பொருள் முதல்வாதப் பார்வையின்படியே நாம் வாழ்வையும் சாவையும் பற்றி சிந்திக்க வேண்டும்.

அடையாளம் காண்பதற்காக நான் டெல்லியிலிருந்து இங்கு அழைத்து வரப்பட்டேன். அப்போது சில புலனாய்வு அதிகாரிகள், எனது தந்தை உடனிருக்கையில் இந்த விஷயம் பற்றி என்னிடம் பேசினார்கள். இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் எனது உயிரை காப்பாற்றிக்கொள்ள நான் முயற்சிக்காததால், என் வாழ்க்கையில் கடுமையான மரணவேதனை இருப்பதையே அது காட்டுவதாக அவர்கள் கூறினர். இம்மாதிரியான மரணமும் ஒரு வகையில் தற்கொலையைப் போன்றதே என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். ஆனால், என்னைப் போல் கொள்கைகளும் கோட்பாடுகளும் உள்ள ஒரு மனிதன் பயனின்றி இறந்துபோவதை ஒருபோதும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாது என்று நான் அவர்களுக்கு பதிலளித்தேன். எங்களது உயிருக்கு அதிகபட்ச பயன்மதிப்பை பெறவே நாங்கள் விரும்புகிறோம். இயன்ற மட்டும் மனிதகுலத்திற்கு சேவை செய்யவே நாங்கள் விரும்புகிறோம். குறிப்பாக, வாழ்க்கையின் எந்த இடத்திலும் துன்பமோ கவலையோ இல்லாத என்னைப் போன்ற ஒரு மனிதன் தற்கொலையைப்பற்றி ஒருபோதும் நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாது. அதற்கு முயற்சிப்பதைப் பற்றி பேச வேண்டியதே இல்லை என்று பதிலளித்தேன். அதே விஷயத்தைத்தான் இப்பொழுது நான் உனக்குச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

என்னைப் பற்றி நான் என்ன நினைக்கிறேன் என்பதை உனக்குச் சொல்ல நீ அனுமதிப்பாய் என்று நம்புகிறேன். எனக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படும் என்பது உறுதி. இதைக்காட்டிலும் சற்றுக் குறைந்த தண்டனையையோ பொது மன்னிப்பையோ நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. பொதுமன்னிப்பு வழங்கப்பட்டாலுங்கூட அது அனைவருக்கும் வழங்கப்படாது. அந்தப் பொதுமன்னிப்பும் கூட மற்றவர்களுக்குத்தான் வழங்கப்படுமேயொழிய நமக்கு வழங்கப்படாது. மற்றவர்களுக்கு வழங்கப்படும் பொது மன்னிப்பும் கூட அதிகபட்சம் வரையறுக்கப்பட்டதாகவும் பல்வேறு நிபந்தனை களுக்கு உட்பட்டதாகவுமே இருக்கும். நமக்கு எந்தவொரு பொதுமன்னிப்பும் வழங்கப்படாது. அது ஒருகாலத்திலும் நடக்காது. இருந்தாலும், நம்மை விடுதலை செய்யக்கோரும் கோரிக்கைகள் கூட்டாகவும் பரந்துபட்ட அளவிலும் எழுப்பப்பட வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். அத்துடன், அப்போராட்டம் அதன் உச்சகட்டத்தை அடையும்போது நாம் தூக்கிலிடப்பட வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறேன். மதிப்பிற்குரியதும் நியாய மானதுமான சமரசம் எதுவும் எந்த நேரத்திலும் சாத்தியமாகக் கூடியதாக இருக்குமானால், நமது வழக்கு போன்ற பிரச்சனைகள் ஒருபோதும் அதற்கு ஒரு தடையாக இருக்கக்கூடாது என்பதே எனது விருப்பம். நாட்டின் தலைவிதியே நிர்ணயிக்கப்படும் நேரத்தில் தனிநபர்களின் தலைவிதியைப் பற்றி கவலைப்படக் கூடாது.

புரட்சியாளர்கள் என்ற வகையில் கடந்தகால அனுபவங்கள் அனைத்தைப் பற்றியும் முழுமையாக நாம் அறிந்துள்ளோம். ஆகையால், ஆட்சியாளர்களின் போக்கில் குறிப்பாக பிரிட்டிஷ் இன ஆட்சியாளர்களின் போக்கில் திடீர்மாற்றம் எதுவும் நிகழ்ந்து விடும் என்று நாம் நம்பவில்லை. புரட்சி இல்லாமல் அத்தகைய தொரு திடீர் மாற்றம் சாத்தியமில்லை. விடாப்பிடியான கடும் போராட்டம், துன்பங்கள், தியாகங்கள் மூலமாக மட்டுமே ஒரு புரட்சியை சாதிக்க முடியும். அது சாதிக்கப்பட்டே தீரும். என்னுடைய மனப்போக்கைப் பொறுத்தவரை, அனைவருக்குமான வாய்ப்பு வசதிகளும் பொதுமன்னிப்பும் நிரந்தரமானதாக இருந்தால் மட்டுமே அதனை என்னால் வரவேற்க முடியும். நான் துhக்கிலிடப்படுவதன் மூலம் இந்த நாட்டு மக்களின் இதயங்களில் அழிக்கமுடியாத சில நினைவுகள் பதியப்பட வேண்டும். நான் விரும்புவது இது மட்டுமே. இதற்குமேல் அதிகமாக வேறொன்று மில்லை.

உன்

பகத்சிங்.

நன்றி: கேளாத செவிகள் கேட்கட்டும்...

வேலைநிறுத்தத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ள 108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளரின் போராட்டத்தை ஆதரிப்போம்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sun, 29 Dec 2013 09:01:00 +0000

வேலைநிறுத்தத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ள 108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளரின் போராட்டத்தை ஆதரிப்போம்

வேலைநிறுத்தத்திற்கு ஆதரவாக திருவண்ணாமலையில் மாபெரும் தர்ணாப் போராட்டம்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sun, 29 Dec 2013 08:59:00 +0000

வேலைநிறுத்தத்திற்கு ஆதரவாக திருவண்ணாமலையில் மாபெரும் தர்ணாப் போராட்டம்

நாமக்கல்லில் வெற்றிகரமாக நடைபெற்ற எழுச்சிமிகு தர்ணாப் போராட்டம்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sun, 29 Dec 2013 08:58:00 +0000

நாமக்கல்லில் வெற்றிகரமாக நடைபெற்ற எழுச்சிமிகு தர்ணாப் போராட்டம்

வேலைநிறுத்தத்திற்கு ஆதரவாக நாமக்கல்லில் மாபெரும் தர்ணாப் போராட்டம்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sun, 29 Dec 2013 08:57:00 +0000

வேலைநிறுத்தத்திற்கு ஆதரவாக நாமக்கல்லில் மாபெரும் தர்ணாப் போராட்டம்

108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளரின் நியாயமான கோரிக்கைகளுக்கான போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தாரீர்!

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sun, 29 Dec 2013 08:56:00 +0000

108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளரின் நியாயமான கோரிக்கைகளுக்கான போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தாரீர்!

108 ஆம்புலன்ஸ் பைலட், இஎம்டி, கால்சென்டர் ஊழியர்களின் வேலைநிறுத்தக் கோரிக்கைகள்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sun, 29 Dec 2013 08:55:00 +0000

108 ஆம்புலன்ஸ் பைலட், இஎம்டி, கால்சென்டர் ஊழியர்களின் வேலைநிறுத்தக் கோரிக்கைகள்

108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளர்கள் மாநிலம் தழுவிய ஒருநாள் வேலைநிறுத்தம் அறிவிப்பு

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sun, 29 Dec 2013 08:46:00 +0000

108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளர்கள் மாநிலம் தழுவிய ஒருநாள் வேலைநிறுத்தம் அறிவிப்பு

பாரதியிடம் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் -1

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Tue, 10 Sep 2013 15:15:00 +0000

பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தின் கீழ் ’கஞ்சி குடிப்பதற்கு இலாராய்’, ’அதன் காரணங்கள் இவை என்ற அறிவும் இலாராய்’ இருந்த மக்களை, அவர்களது நீண்ட உறக்கத்தில் இருந்து தட்டியெழுப்பி ஒரு சுதேச முதலாளித்துவ அரசை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தவன் பாரதி.

இன்று இந்திய முதலாளித்துவத்தின் கீழ் உள்ளடக்கத்தில் கிட்டத்தட்ட அதே நிலமையில் இருக்கும் மக்களைத் தட்டியெழுப்பி ஒரு புரட்சியின் மூலம் சோசலிச சமுதாயத்தை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருப்பவர்கள் கம்யூனிஸ்ட்டுகள்.

எனவே மக்களின் உணர்வுகளைத் தட்டியெழுப்புவதில், மக்களைத் திரட்டுவதில், வாழ்க்கையின் அனைத்துப் பிரச்னைகளுக்கும் மூலகாரணமாக விளங்கும் இந்த முதலாளித்துவ அரசுக்கு எதிராக மக்களின் கோபங்களை ஒருமுகப்படுத்துவதில்.. என பலவகைகளிலும் அன்று பாரதி கையாண்ட யுக்திகளும் நடைமுறைத் தந்திரங்களும், வழிமுறைகளும் வாழும் முறைகளும் இன்றும் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்களாகவே இருக்கின்றன.

அது 1907. பழைய காங்கிரஸின் மனுப் போடும் சகாப்தம் முடிந்து சுயராஜ்யம் எங்கள் பிறப்புரிமை என்று முழங்கிய சுதேசிய சகாப்தம் துவங்கிய காலம். இதுவரை மனுப் போட்டுப் பார்த்ததில் மக்களுக்குக் கிடைத்த அனுபவங்களைச் சொல்லியே அவர்களை மெல்ல புதிய சகாப்தத்திற்குள் நடத்திச் செல்லும் பாரதியின் வாக்கில் நின்று ஒளிவிடும் உண்மை இதோ:

காங்கிரஸ் சபையும் ‘பல்லவ கிரஹ பாண்டித்யமும்’ அதாவது இலைபறிக்கும் புத்தியும் (’இந்தியா’:01.19.1907)

ஒரு மனிதன் ஒரு மரத்தை நாசம் செய்ய விரும்பினான். இவன் மிகுந்த விடாமுயற்சியுள்ளவன். ஆனால் முயற்சிக்குத் தகுந்தபடி அறிவுடையவனில்லை. இவன் பின்வருமாறு ஆலோசிக்கலானான். அந்த மரத்திலுள்ள இலைகளை ஒவ்வொன்றாய்ப் பிடுங்கி எறிந்து விட்டால் கால அளவில் நாசமாய்விடும் என்று இவன் நினைத்தான். இவ்வாறு நிச்சயித்துக் கொண்டு ஒவ்வொரு இலையாக நாள் தவறாமல் ஒரு வருஷ காலம் பறித்துக் கொண்டே போனான். அடுத்த வருஷத்து வசந்த காலத்தின் போது மறுபடியும் மரத்திலிருந்து இலைகளெல்லாம் நன்றாய்த் தழைத்து விட்டன. மரம் முன்னைக் காட்டிலும் வெகு ஷேமமாக இருந்தது. இதன் பேரில் இவனுக்கு, தான் செய்து வரும் முயற்சியிலே அவநம்பிக்கை பிறந்துவிட்டது. கோடரியைக் கொண்டு மரத்தை வேரோடு வெட்டி வீழ்த்தினாலொழிய அது நாசமாக மாட்டாதென்பதைத் தெளிவாக அறிந்து கொண்டான். இது போலவே காங்கிரஸ் சபையையும் சொல்லலாம்.

இது வரையில் சபை பிரிட்டிஷ் ராஜாங்கத்திலே நமக்குள்ள குறைகளை ஒவ்வொன்றாக எடுத்துச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது. வருஷந்தோறும் புதிய புதிய குறைகள் ஏற்பட்டு வந்தன. புதிய புதிய நஷ்டங்கள் உண்டாயின. அவற்றையும் சேர்த்துச் சேர்த்து காங்கிரஸ் சபையில் முறையிடலானார்கள். ஒரு பிரதிநிதி ஆப்காரி சட்டத்திலே பெரிய குறைகளிருப்பதாக அவற்றை நிவர்த்தி செய்ய வேண்டி முறையிட்டார். மற்றொரு பிரதிநிதி வந்து ராணுவச் செலவை கவர்மெண்டார் சுருக்கியே தீர வேண்டுமென்றார். மற்றொருவர் நிலவரி பளுவாக இருக்கிறதென்றார். மற்றொருவர் இந்தியர்களுக்கு அதிக உத்தியோகங்கள் வேண்டுமென்று பிரர்த்தனை புரிந்தார். இவ்வாறு உப்பு வரி திருத்தம், ஏககாலப் பரீட்ஷைகள், வங்காளப் பிரிவை மாற்றுதல், சட்டசபை திருத்தம், அந்தத் திருத்தம், இந்தத் திருத்தம் என்பதாக நம்மவர்கள் ஒவ்வொரு அம்சமாக எடுத்தெடுத்து ஆலோசனை புரிந்து கஷ்டம் அடைந்தனர்.

இந்த எல்லாக் குறைகளுக்கும் மூல காரணம் என்ன? அந்நிய ராஜாங்கமல்லவா? அந்நிய ராஜாங்கத்தின் தீமைகளைப் பற்றி ஸ்ரீதாதாபாய் நவுரோஜி மட்டுமேயன்றி, மிஸ்டர் டிக்பி, மிஸ்டர் ஹைண்டுமன், ஸ்ரீரமேஷ் சந்திரதத்தா முதலிய எத்தனையோ அறிஞர்கள் ஓயாமல் அத்தியாயக் கணக்காய் எழுதி வற்புறுத்தியிருக்கிறார்கள். எனவே, நாம் இப்போது கேட்க வேண்டுவதெல்லாம் ஸ்வராஜ்யம் வேண்டுமென்பதே. வாயால் கேட்டவுடனே யாராவது ராஜ்யத்தை ஒப்புக் கொடுத்துவிட்டு ஊருக்குப் போய்விடுவார்களா? ஸ்வராஜ்யம் நமக்குக் கொடுக்கும் வரை நாட்டில் அமைதி இராதென்பதையும், ஸ்வராஜ்யம் கொடுத்தால்தான் ஆங்கிலேய ஜாதியாருக்கு நன்மை உண்டாகுமென்றும் நமது காரியங்களின் மூலமாக விளக்கிக் காட்ட வேண்டும்......... (பாரதி தரிசனம் : 2ஆம் பாகம், பக்.54).

இன்றும் நாம் அந்த இலைபறிக்கும் வேலையைத்தான் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்.

பெட்ரோல் விலையைக் கூட்டாதே, கேஸ் விலையைக் குறை, விலைவாசியைக் கட்டுப்படுத்து, இந்த ஜாதிக்கு இட ஒதுக்கீட்டை அதிகப்படுத்து, அந்த ஜாதிக்கு இட ஒதுக்கீடு கொடுக்காதே, சிறுபான்மை மதத்தினருக்கு இந்தச் சலுகை வழங்கு அல்லது அந்தச் சலுகை வழங்காதே, இந்தச் சட்டம் இயற்று அல்லது அந்தச் சட்டம் இயற்றாதே, சமச்சீர் கல்வி கொண்டுவா அல்லது கொண்டுவராதே.....என்று நாம் அன்றாடம் பறித்துக் கொண்டிருக்கும் இலைகள் ஏராளம்.

ஆனால் நமது பிரச்னைகள் எல்லாவற்றுக்கும் மூலகாரணமான இந்த முதலாளித்துவ அரசைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டால் இவை எல்லாம் தீர்ந்துவிடும் என்ற எண்ணத்தை மக்களிடம் கம்யூனிஸ்டுகள் உருவாக்கவே இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும். மக்கள் இன்னமும் இங்கு தம்முடைய ஆட்சி நடப்பதாகவே நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஏனென்றால் இது மக்களாட்சி என்று எல்லோரும் சொல்வதை அவர்கள் உண்மை என்று நம்புகின்றனர். உண்மையில் நடப்பது இந்திய முதலாளிகளின் ஆட்சி என்பதை உழைக்கும் மக்களுக்கு எப்போது புரிய வைக்கப் போகிறோமோ அப்போதுதான் புரட்சிக்கான பாதையில் வெளிச்சக் கீற்றையையாவது நாம் காணமுடியும்.

...........தொடர்ந்து கற்போம் பாரதியிடம்.

மகாகவி பாரதி நினைவுநாளை மக்கள் கவிஞர்கள் தினமாக அனுஷ்டிப்போம்

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Tue, 10 Sep 2013 15:07:00 +0000

செப்டெம்பர் 11

மகாகவி பாரதி நினைவுநாளை மக்கள் கவிஞர்கள் தினமாகஅனுஷ்டிப்போம்

சிவப்பு நட்சத்திரம் ஒன்று ஒளி வீசுவதை நிறுத்திக் கொண்டது

noreply@blogger.com (த.சிவக்குமார்) — Sun, 17 Mar 2013 20:25:00 +0000

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் போது காங்கிரஸ் இயக்கத்தோடு தங்களை இணைத்துகொள்ளாது வெள்ளை ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்து வங்கத்தில் தீவிரமாகப் போராடிய அனுசிலன் சமிதி, ஜுகாந்தர் போன்ற அமைப்புகளில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டு விடுதலைப் போரில் ஒரு உயரிய பங்கினை வகித்தவரும், விடுதலை பெற்ற பின்பு இந்திய மண்ணில் ஒரு உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைக் கட்டியமைக்கும் பணியில் தோழர். சிப்தாஷ் கோஷ் ஈடுபட்ட போது அவருடன் தோளோடு தோள் கொடுத்து அப்பணியில் ஈடுபட்டவரும், அதன் பின்னர் தோழர். சிப்தாஷ் கோஷ் விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய சில தோழர்களைக் கொண்டு SUCI ஸ்தாபனத்தை ஏற்படுத்திய போது அதன் அமைப்புத் தலைவர்களில் ஒருவராகவும், அதன் அரசியல் தலைமைக்குழு உறுப்பினர்களில் ஒருவராகவும் விளங்கியவரும், தோழர். சிப்தாஷ் கோஷ் மறைவுக்குப் பின்னர் SUCI கட்சி பெயரளவில் முதலாளித்துவ எதிர்ப்பு சோஷலிஸப் புரட்சிப் பாதையைக் கூறிக்கொண்டு நடைமுறையில் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு என்ற போர்வையில் - இங்கு கம்யூனிஸ்ட் என்ற பெயரில் செயல்படும் பிற கட்சிகளைப் போல் - இந்த மண்ணில் நிலவும் பிரதான முரண்பாட்டைப் புறக்கணிக்கும் பாதையில் செயல்பட்டு சம்பிரதாய வாதத்தையும், இயந்திர கதியிலான சிந்தனைப்போக்கையும் கடைப்பிடிக்க ஆரம்பித்த போது அதிலிருந்து வெளியேறி, CWP (Communist Workers Platform) என்ற அமைப்பினை ஏற்படுத்தி அதன் மூலம் கம்யூனிச சிந்தனை கொண்டோரை ஒருங்கிணைத்து SUCI கட்சியின் தோல்வியிலிருந்தும் படிப்பினை எடுத்துக் கொண்டு ஒரு சரியான பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சியை இந்திய மண்ணில் கட்டியமைப்பதற்குரிய வலுவான அடித்தளத்தை அமைத்தவரும் இந்தியப் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் வழிகாட்டியுமான, எங்கள் அன்பிற்கும் மதிப்பிற்கும் உரிய தோழர் சங்கர் சிங் அவர்கள் 16.03,2013 அன்று தன் 87 ஆவது வயதில் பாட்னா நகரில் இயற்கை எய்தினார். அம்மாபெரும் தலைவருக்கு செங்கொடி தாழ்த்தி அஞ்சலி செய்கிறோம். அவர் பயணித்த பாதையில் உறுதியுடன் பயணித்து அவரது கனவை நனவாக்க உறுதியேற்போம்.

An Appeal to the Readers of Progressive and Left Literature

noreply@blogger.com (இயக்கம்) — Tue, 29 Jan 2013 03:30:00 +0000

There are various writings on the Indian left movement as part and parcel of the freedom movement in India. Almost all those writings are about the activities of the Congress Party as the frontal organisation of the Indian freedom movement and the unity and struggle attitude maintained by the left groups with the Congress. On all occasions when the Congress was in the movement mode the left groups were united with them and at moments the Congress made compromises with the British and withdrew movements after striking compromises they differed with it. This trend and tendency of the Left formed the core of those writings.

In all those writings the political difference the leftists and communists had with the Congress alone was highlighted. By and large Communist Party of India was also not conducting a struggle on a higher plane and at an elevated level in those days and even after that. With this limitation also the leftist and communist of our soil did a lot of awe inspiring sacrifices during the freedom movement. In the freedom movement revivalism was also a trend. Among those who espoused the cause of Hindu revivalism Bhagavad-Gita and Karma yoga acted as the source of inspiration for their death defying acts of valour and sacrifice. In one sense it was easy for the religious minded revivalists who believed in the life after death to involve themselves in such an ordeal since the belief of life after death acted as the consoling factor and had helped in their coming forward to lay down even their precious lives on the altar of the freedom movement.

But for the communist this solace was unavailable since they do not believe in God and the life after death. They themselves had to emerge as God in many respects with the qualities attributed to Him. For that the grasping of the communists ideology in depth was required. The ups and downs faced by the communists in their lives were not like those the Congress men and the other brave soldiers who embraced the cause of freedom had faced. They could not simply adopt the communism as an ideology and a concept of economics in their political life. They had to adopt it in all walks of their life. While practising communist politics they had to face opposition all around and they had to wage struggle against many odds in this private property oriented society. For that they had to adopt communism not only as the concept guiding their political life but also as the concept guiding their very life itself. In short Communism had to be the mode of existence for a communist.

There was no dearth of leadership in the international communists Movement in leading such communistic way of life. Many leaders of the international Communist movement not only led that noble life but they also enriched the treasure house of Marxism with the experiences gained thereby. Every such enrichment had the shade of the surrounding political and social environment of the countries wherein those great leaders led their political as well as life struggles. In our soil it was Com.Sibdas Ghosh who attempted that all pervasive struggle in a distinctly different historic period: a period starting from militant mass movement against imperialism to conscious working class movement against domestic capitalism. With the cherished experiences of his life as a revolutionary he enriched the treasure house of Marxism with newer and newer concepts. The concept of identification in the place of submission was one such milestone in his contributions to Marxism.

In our times the revolutionary movement is at the receiving end after the debacle socialism met with in the Soviet Union and in the erstwhile socialist countries of Eastern Europe. In China also the debacle came through by the usurpation of power by the roader of capitalism Deng Xiao ping and his coterie. While we look at this painful scenario on one side, on the other side we perceive many positive developments also. Working class movement all over the world is steadily rising up. It has of its own come to the inevitable conclusion that capitalism is not the last word and the end of history seeing that capitalism all over the world is faced with insurmountable and all pervading economic crisis and it is making the life of the working people intolerably miserable everywhere. All the efforts the capitalist thinkers take to stave the system off its crisis meet with utter failures. The artificial interventions they make to put brakes in the operation of the capitalist economic law end not only in fiasco but also end up in taking the crisis to newer and newer heights of unexpected dimensions.

At this juncture the conscious working class throughout the world is in searching mode to find the necessary ways and means for its emancipation from the yoke of capitalism. For that it has to read anew all the classical literature of Marxism and take up and practise the lessons taught by those who tried to practice communism as a concept of their life.

There are only a few such noteworthy accounts available in the annals of left movement for them to read and practice. One such account is that of the life struggle of Com. Sibdas Ghosh. He, taking lessons from the shortcomings and deficiencies of the mainstream communist parties in India tried to develop Marxism as a concept of life. His life struggle is brought to the mainstream left readers by one of his worthy followers and ardent disciples. Com. Shankar Singh who was his close associate throughout his life has written an excellent book on his life in a novel form.

Though many of the contributions made by Com.Sibdas Ghosh which were very much relevant during his day has become not so relevant in today’s context of globalisation and the non existence of socialist camp, the way he struggled relentlessly for the correct grasp of Marxism ,the one and only guiding force of social movement is worth emulating. In short one can safely say that one who is capable of conducting such type of struggle that Com. Sibdas Ghosh conducted in his life time can have the correct grasp of Marxism and can guide social movement in the correct way and lead it even to its logical culmination of effecting fundamental social change. Taking into account the historic significance involved in this we are trying to publish it with the title Lest the Legend go untold.

This novel writing would undoubtedly evoke a lasting interest in the left readers. It is certain that it will become a unique piece in the writings of this sort one day or other. To bring this out we need financial help and assistance with your kind of social minded people. We hope that you will come forward happily to contribute liberally and will stand shoulder to shoulder with us in sharing the financial responsibility involved in the publication of this book.

With Revolutionary Greetings,

Communist Workers Platform (C.W.P.), Tamilnadu.

இயக்கம்

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல; ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல;

ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே

தரகு முதலாளித்துவம் என்பது ஆய்வுகளற்ற அகநிலை முடிவே

இடது திருத்தல்வாதம்

இனியாவது மாவோவை காப்பியடிக்காமல்சுயமாக ஆய்வு செய்வோம்

காலனிய நிழலில் வளர்ந்தாலும் இந்திய முதலாளிகள் தேசிய முதலாளிகளேயன்றி தரகு முதலாளிகள் அல்ல

முதலாளித்துவ ஜனநாயக புரட்சியை நடத்தினால்தான்தேசிய முதலாளிகளா?

சீனாவின் தரகு முதலாளிகளுக்கும் இந்தியாவின் தேசிய முதலாளிகளுக்கும் உள்ள வேறுபாடு

சீனாவின் தேசிய முதலாளிகளுக்கும் இந்தியாவின் தேசிய முதலாளிகளுக்கும் உள்ள வேறுபாடு

ஒரு ஏகாதிபத்திய நாட்டின் காலனி நாட்டில் சொந்த முதலாளித்துவம் வளராதா? அது ஏகாதிபத்தியமாகவும் ஆகாதா?

பல்தேசிய இன அரசில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து ஏகாதிபத்தியம் ஆகாதா?

முதலாளித்துவம் என்றால் சுயசார்பானதா?

போர்களை நடத்தி சந்தைகளை கைப்பற்றினால்தான் ஏகாதிபத்தியமா?

பாதி திறந்திருக்கும் கதவு பாதி மூடியிருக்கும் கதவே

புறநிலை யதார்த்தத்துக்குப் பொருந்தாத வரையறை

காலனிகள் வைத்திருந்தால்தான் ஏகாதிபத்தியமா?

இந்தியா, அமெரிக்கா பிரிட்டனின் நவகாலனியா? அல்லது அமெரிக்காவும் பிரிட்டனும் இந்தியாவின் நவகாலனியா?

அந்நிய மூலதனம் குவிந்தால் புதியகாலனி என்றால் அமெரிக்காவும் புதிய காலனியே

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல; ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே

அமெரிக்காவில் இந்திய மூலதனம்

இங்கிலாந்தில் இந்திய மூலதனம்

தோராயமான புள்ளி விபரங்களை வைத்து இந்தியாவைஏகாதிபத்திய நாடு என்று சொல்ல முடியுமா?

தரகு பங்குக்காக அல்ல; முழுப் பங்குக்காகவே மூலதன ஏற்றுமதி

இந்தியப் புரட்சியின் கட்டம்

புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி அல்ல; சோசலிசப் புரட்சியே

நவம்பர் புரட்சி நூற்றாண்டை முன்னிட்டு

உழைப்பாளர் நலனை முன்னிறுத்திக் களமிறங்கும் CWP யை ஆதரிப்பீர் அதன் வேட்பாளர்களுக்கு வாக்களிப்பீர்

தியாகி பகத்சிங்கை நினைவு கூறுவோம் - அரங்க கூட்டம்

பண்டித ஜவஹர்லால் நேருவை வேறு எதற்காக இல்லாவிடினும் இதற்காக நினைவுகூர்வோம்

கேளாத செவிகள் கேட்கட்டும் நூல் குறித்து சுப.வீ ...புதுயுகம்தொலைக்காட்சியில்...

அடக்குமுறைக்கு அஞ்சிடோம்

108 ஆம்புலன்ஸ் ஊழியரின் மாபெரும் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம்

மார்ச்-8 மகளிர் தினம் அல்ல; உழைக்கும் மகளிர் தினம்.

அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் ராஜினாமா: காங்கிரஸ் - பிஜேபி - ஆளும் முதலாளி வர்க்கங்களின் முகத்திரைகள் கிழிந்தன

அரசியல் புரட்சியின் முன்னோடியாகும் கலாச்சாரப் புரட்சி

தற்கொலை செய்து கொள்வது ஒரு கோழைத்தனம் - பகத்சிங்

வேலைநிறுத்தத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ள 108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளரின் போராட்டத்தை ஆதரிப்போம்

வேலைநிறுத்தத்திற்கு ஆதரவாக திருவண்ணாமலையில் மாபெரும் தர்ணாப் போராட்டம்

நாமக்கல்லில் வெற்றிகரமாக நடைபெற்ற எழுச்சிமிகு தர்ணாப் போராட்டம்

வேலைநிறுத்தத்திற்கு ஆதரவாக நாமக்கல்லில் மாபெரும் தர்ணாப் போராட்டம்

108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளரின் நியாயமான கோரிக்கைகளுக்கான போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தாரீர்!

108 ஆம்புலன்ஸ் பைலட், இஎம்டி, கால்சென்டர் ஊழியர்களின் வேலைநிறுத்தக் கோரிக்கைகள்

108 ஆம்புலன்ஸ் தொழிலாளர்கள் மாநிலம் தழுவிய ஒருநாள் வேலைநிறுத்தம் அறிவிப்பு

பாரதியிடம் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் -1

மகாகவி பாரதி நினைவுநாளை மக்கள் கவிஞர்கள் தினமாக அனுஷ்டிப்போம்

செப்டெம்பர் 11

மகாகவி பாரதி நினைவுநாளை மக்கள் கவிஞர்கள் தினமாகஅனுஷ்டிப்போம்

சிவப்பு நட்சத்திரம் ஒன்று ஒளி வீசுவதை நிறுத்திக் கொண்டது

An Appeal to the Readers of Progressive and Left Literature

தரகு முதலாளித்துவம் என்பது
ஆய்வுகளற்ற அகநிலை முடிவே

இனியாவது மாவோவை காப்பியடிக்காமல்
சுயமாக ஆய்வு செய்வோம்

முதலாளித்துவ ஜனநாயக புரட்சியை நடத்தினால்தான்
தேசிய முதலாளிகளா?

பல்தேசிய இன அரசில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து
ஏகாதிபத்தியம் ஆகாதா?

இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் அல்ல;
ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளே

தோராயமான புள்ளி விபரங்களை வைத்து இந்தியாவை
ஏகாதிபத்திய நாடு என்று சொல்ல முடியுமா?