Asahhara

Allah'tan Korkmak, Kuldan Utanmak.

2013-03-02T15:12:00.000+02:00

İnsanız ve toplum halinde yaşıyoruz. Gerek aile içinde, gerek iş hayatımızda, gerek toplum içinde birer birey olsak da, birbirimizden etkileniriz. Adeta birbirimizden aldığımız duygu, düşünce ve davranışlarımızla varlığımıza yüklenen müsbet ve menfi değerlerin taşıyıcısıyız. Herbirimiz birer bireyiz ama toplumdan aldığımız elbiseyi giyeriz. "Üzüm üzüme baka baka kararır" derken atalarımız, herbirimizin içinde bulundurduğu değerleri birer potansiyel olarak görür, bu potansiyeli bir etkin güç olarak üzerimizde hissederiz. Elimizde olmayan bir takım oluşumlar ve gelişimler içinde kendimizi buluveririz. Peş peşe iyi gelişmeler olduğu gibi, peş peşe felaketlerin içine de düşüveririz. Demek ki tek başına insan varlığını sürdürürken ahlak ve karakterine etki edecek müspet ve menfi bütün değerler birbirine sirayet etmesi kaçınılmazdır.

İnsan önce kendi yaptıklarıyla sorumludur. Bu sorumluluk kanuni, ahlaki ve vicdani anlamda adlandırdığımızda insanın neye, nasıl, ne şekilde inandığının boyutları da ortaya çıkacaktır. Mademki; bireyiz önce yaptıklarımızdan sorumluyuz, o halde çevremize zararımız dokunacak herşeyden kendimizi çekmemiz gerekmektedir. Bunun en baştaki formülü, iyilikleri, güzellikleri ve doğrulukları inancımız çerçevesinde şiar edinerek bir yaşam biçimi oluşturmalıyız. Önce insani zaaflarımızın önüne geçebilmemiz için böyle düşünüp böyle yaşamak şarttır. Eğer "Allah'tan korkmak, kuldan utanmak" istiyorsak, inançla, ihlasla, iyi niyetle insanlara ve bütün varlıklara karşı insani, ahlaki ve vicdani bir duruş içinde olmalıyız. Gücümüz ve birikimimiz her neyse, o gücümüzle ve birikimlerimizle masumiyet çizgisinde hareket edersek eğer, yüzümüzün kara çıkmaması demektir

Her zaman yüz yüze geleceğiz. Çünkü insanlık ve bütün yaratılmışlar aynı kaderi paylaşırlar. Aynı kaderi paylaşmak demek, başta dünya hayatını hep birlikte sınavlarla geçirmek demektir. Ebedi aleme hep birlikte hazırlıklı olmak demektir. Başta onurlu yaşamanın sırrı şuurlu yaşamaktır. Kimseyi haksız yere üzmemek, kimsenin onurunu zedeleyecek davranışlarda bulunmamak demektir. Belki de Allah'tan korkmak, kuldan utanmak demektir.

Asahhara

Zaman her şeyi gösterecek.. Şapka düşecek; kel görünecek..

2013-03-01T16:17:00.001+02:00

Düşüncem yerinde durma diyor. Duygularım kendine inan diyor.

Umutlarım küçücük bir ev; penceresinde karanfiller.

İçimde bir his var, performansımı arttıran. Bir güven duygusu bu; beni sevgisinden Yaratan.

Beni seven, beni koruyan ve kollayan Allah var. Yüreğinde maneviyat olmayana her yer dar..

Yüreğim yaradır; Kanadıkça kanar.. Öfkem naradır; Kılıcım parlar..

Hadsiz olanlara had gerek, bilmiyorlarsa bildirmek gerek 

Bir savaş öncesi.. Biledim öfkemi, kinimi. Kıldan ince, kılıçtan keskin, kuşandım bilincimi..

Suskunluğum cahilliğimden değil, suskunluğum belki de edebimdendir..

Bir insan ancak karşısındakini kendisi gibi görebiliyorsa insandır.

Bir insan iyilikleriyle anılıyorsa insandır. Bir insan, sevgi, şefkat, merhametiyle tanınıyorsa insandır.

Düşüncem yerinde durma diyor. Duygularım kendine inan diyor. Umutlarım küçücük bir ev; penceresinde karanfiller.

İçimde bir his var, performansımı arttıran. Bir güven duygusu bu; beni sevgisinden Yaratan.

Zaman her şeyi gösterecek. Şapka düşecek, kel görünecek. Haksızlık gören, hak görecek...

#EnSevdiğim3Şey; İnancım..Umudum..Şuurum..

#EnSevdiğim3Şey Sevgi.. Şefkat.. Merhamet..

Kavanozdaki balık ne kadar süslü olsada mutlu mudur. Denizler dururken o kavanoz içinde huzurlu mudur..

Müşteriler tüketici gözüyle bakılmamalı. Müşteriler bilinçli kullanıcı olarak adlandırılmalı.

Biz hizmet üretiyoruz; itibar satıyoruz. Tasarımdan reklama, pazarlamadan satışa bir ahenk yakalıyoruz.

Kaliteli bir ürün, kaliteli bir ambalajla sunulur. Ürünün kalitesi reklamla duyrulur.

Kurumsal iletişim, marka itibarını düşünülerek yapılmalı.. Ürünün kalitesi, kurumsallığı daha da güçlendirecektir.

Halkla ilişkiler demek; kalplerin ısındırılması demektir. Kalpler yapaylığı kabul etmez. Bilimseliği olmayan bir reklam çalışması zarar verir

Herkesin içinde keşfedilmeyi bekleyen bir potansiyel vardır. Yeter ki o keşfedilsin. Sonra da cevher işlensin. Bir yıldız gibi parıldasın.

Herkez işini iyi yapsa, istişare edip kendini geliştirse, paylaşsa, paylaştırsa; işte bu berekettir. 

Asahhara

2013 Şubat ayı Tweetlerim

Yıldızlar Gönüllerde Parlar

2013-02-22T11:33:00.000+02:00

Her sabah yeni bir güneş doğar. Herşey yeniden başlar. Sabahın zindeliği geceyle kazanılmıştır. Sabahleyin uykudan kalkar kalkmaz, pencereyi açarsınız. Derin bir nefes alır, temiz havayı içinize çekersiniz. Hava kıştır. Hava soğuktur. Yine de odanıza temiz hava girmelidir. Hava kapalı, bulutlu ve güneş olmasa bile, güneşin varlığını bilirsiniz, onu içinizde hissedersiniz. O vardır. Tepelerin ve şehrin arkasından ufuktan doğmaktadır. Onun varlığını bilişiniz içinizi ısıtmaktadır. Dün dündür. Bugün yeni bir gündür. Herşey geride kalmıştır. Dünün bereketi bugüne yansımaktadır. Ne kadar bizi üzen olumsuzluklar, düş kırıklıkları, etrafımızda gudubet suratlar olsa da artık geride kalmıştır. Önemli olan, yaşanan tecrübeleri olumluya çevirip, yarına huzur ve mutluluk endeksli kendimizi hazırlamaktır.

Masum bir çocuğun elinden oyuncağını alarak, çocuğun gözlerinin önünde ayaklar altında alarak kırsanız, boğazındaki lokmaya göz dikseniz, onu hırpalasınız, masum ve biçare yavrunun acıklı halinden zevk duyar mısınız? Bu davranışınızla ona karşı güç gösterisi yapmış olur musunuz? Kendinizi haklı bir pozisyonda görebilir misiniz? Her anlamda güçlü olmak demek, haklı olmak demek midir? Her güçlü olan, gücünü haksızlık ve zulümden yana kullanan zavallının ta tekidir. Ancak hak hukuk tanıyan, sevgi, şefkat ve merhamet besleyen güçlüdür.

Nice insanlar vardır ki; toplum içinde parlayan birer yıldızlardır. Onların gökyüzü gönüllerdir. Onların parıldayışı gönüllerdedir. Onlar ancak kalp gözüyle idrak edilir. Bir sabah yıldızı, bir işaret fişeği gibidir. Besmele'nin değerini bilir; Besmele'yle güne başlar. Günün bereketini Besmele'yle anlar. Onlar için mal mülk, para pul, makam mevki ve şöhret gelip geçici birer emanettir. O gücünü adaletten ve hakkaniyetten alır. O kendine olan güveni inancından ve ahlakından alır. O suskunluğunu hüznünden, boyun eğmişliğini kulluğundan alır. O başı dik, alnı açıklığını, iffetinden ve namusundan alır. Eğer gecenin zifri karanlıklarında yolunu kaybederseniz, başınızı gökyüzüne çeviriniz; Tek başına, yapayalnız parıl parıl parıldayan bir yıldız görürseniz eğer; işte size rehberlik edecek, huzur ve sükun verecek parıldayan yıldız O'dur. O yanı başınızdadır. O gönlünüzde parıl parıl parıldamaktadır.

Asahhara

Pırıl Pırıl Pırıldamak

2013-02-20T21:13:00.001+02:00

Çocuklarımız.. Hayatımızın anlamı en değerli varlıklarımız.. Hepimiz onların güzel bir hayata kavuşmasını, başarılı olmasını ve kendi ayakları üzerinde, doğru kararlarla sapasağlam durmalarını isteriz. İlk doğdukları günden, ergenliğe, hatta torun sahibi olana kadar evlatlarımızın üzerine titrer, onları her türlü kötülükten korumak isteriz. Bir kişi evlat sahibi olunca ancak o zaman annesinin kıymetini anlarmış. Annemin yıllar önce “Sen de anne ol da, anlarsın o zaman beni” sözünü ancak anne olduğumda anladım. Gençlik yıllarımızda hayatımıza sanki sürekli müdahale ediyor gibi gördüğümüz, anne ve babalarımız aslında bize gelebilecek, zerre kadar bir kötülüğün olmamasını istemişlerdir. Şimdiki nesil sanki hayatı görüp, bilip, öyle doğuyorlar. Bizim 20’li yaşlarda karşılaştığımız çoğu olayla, onlar adeta 10’lu yaşlarda karşılaşıyorlar. Bir de ergenlik çağına girmiş bir çocuğunuz varsa, üzerine titremeniz on katı artıyor. Çünkü siz belli bir yaşa gelmişsiniz, hayatta gördükleriniz, yaşadıklarınız, hataya düştüğünüz anlar var. Evladınızın ise bu hatalara asla düşmemesini istersiniz. Ama biz ne kadar onları korumaya çalışsak da, sosyal hayattan, internetten, arkadaşlarından gelebilecek kötülüklerin önüne ne yazık ki bir türlü geçemiyoruz. Ergen çocuğu olanlar bilirler, onlar için en yakın dost, en iyi insan, en yakın arkadaşlarıdır. Onları sadece arkadaşları anlar, arkadaşları dinler ve dertlerini onlarla çözmek isterler. Bizler ne kadar evladımıza çok yakınız, onun herşeyinden haberimiz var desek de, mutlaka müdahale edemediğimiz ya da göremediğimiz çoğu şey olabiliyor.

Hayat bazılarımız için gerçekten zor. Özellikle düzeni bozulmuş, aile yapısı darmadağın olmuş, işinde iflas etmiş, ya da bir takım hastalıklara düşmüş insanlarımız için hayat on kez daha zordur. Böyle durumda olanlar aynı zamanda haksızlığa karşı, riyakarlığa karşı duyarlıdırlar. Bazen onlara dokunsanız gözlerinden yaşlar akıverir. Oysa onların çevrelerinden beklediği insanlık onurudur. Bazen herşey tersyüzdür. Başlar ayak, ayaklar baş olduğu bütün yerlerde onların yıldızı parlasa da çekememezlik, hasetlik, ayak oyunları, arkadan konuşmalar, sınırını ve haddini bilmemezliklerle karşı karşıyadır. Fakat güneş balçıkla sıvanmadığı gibi, karşısındaki insanların güneşi mumla aramaları onu üzmektedir. Onların düştüğü çıkmazları iyi bilmektedir. Onlar da çoluk çocuk yetiştirecekler. Onların bütün menfi davranışları çocuklarının da ruhlarına işleyecektir. Beklemediği kötü sürprizler bu gibi insanların yakasına da yapışacaktır.

İnsan özel hayatında bir şeye canı sıkıldığında, sosyal hayatta da, iş hayatında da olumsuzluklar, hak etmediği davranışları da göz önüne gelebiliyor. Demek ki, hayatımız dediğimizde herşey bütünüyle iç içedir. Eğer kendimize bir özgüven duyuyorsak, kendimizi günden güne güncelleyebiliyorsak, bizim hataya düşme ve suç işleme potansiyelimiz sıfırlanacaktır. Çünkü üreten, kendini geliştiren, istişare eden, bağcıyı döven değil, üzümü yiyen, iyi niyet sahibi kişiler hayata bakışıyla, insana ve emeğine verdiği değerlerle yükselecektir. Her olumlu gelişme, eve de, işe de, sosyal hayata da olumlu olarak yansıyacaktır. Önemli olan topraktan kömür olarak çıkardığımız bir cevheri, pırlanta haline sokabilmek, pırıl pırıl pırıldayabilmektir.

Asahhara

Aradığım İnsandır..

2013-02-18T21:37:00.000+02:00

İnsanın kırılım noktaları vardır. Gemileri bir kere yakmaya görsün, gözü görmez artık hiç bir şeyi. Düşünüyorum da, ömrü hayatım boyunca birçok kez gemileri yakmışım ben. Yine de, sabrımı her zaman son demine kadar devam ettirmişim ben. Gençliğime dönüp baktığımda, her şeyi tek kalemle çizmişliğim ve geride bırakmışlığım var benim. Ders aldım yaşadıklarımdan. Üniversite yıllarımdan bu zamana kadar ne çokta şeye sabretmişim ben. İnsanın sabrı hangi noktada taşarmış acaba!. Kendimi düşündüğümde, bu arada sabır noktamın ne kadar yüksek olduğunu görüyorum. Yaşadığım onca acıya rağmen sabırla, azimle beklemesini bilmişim ben. Umutlarımı asla kaybetmeyerek yaşama tutunmasını bildiğim gibi.. Bir kişinin düzelmesi ve ayakta kalması için umutla ve cesaretle savaşmışım ben. Ne yazık ki; ne kadar mücadele etsek de, bazen hayat istediklerimizi bize vermiyor. Gün geliyor, sabır noktası da taşıyor. Eskisi gibi tahammül etmek yerine, haksızlıkları, görmemezlikten gelemiyorum.. Hakkı ve hakikati ezilsem de söylemeden edemiyorum.

Artık insanlarla eskisi kadar mücadele etmek istemiyorum. Değer verene değer vermek, değer vermeyene de kendi haline bırakmak, kibrinin, gururunun, bencilliğinin içinde boğulmasını istiyorum. İnsan gibi mert, yiğit, inançlı ve güvenilir, ancak kendisinden emin olduğum dostlarımı yanımda görmek istiyorum. Kendi hayatımı, kendi düzenimi kurmak istiyorum. Özgür olarak hareket edebilmek, onurumu çiğnetmeden yaşamak istiyorum. Hedeflerime kitlenip, kızımla mutlu olmak istiyorum..Huzurun deminde kendi benliğimi bulmak istiyorum.

Bir insan iyilikleriyle anılıyorsa insandır. Bir insan, sevgi, şefkat, merhametiyle tanınıyorsa insandır. Bir insan ancak karşısındakini kendisi gibi görebiliyorsa insandır. İyilikte ve sıkıntıda yanında hissedebiliyorsan o aradığın dost bir insan.. Belki de unutmayacağın ve kendisinden kopamayacağın bir insandır.. Eğer herşeye rağmen tebessüm edebiliyorsan, bilki seni anlayan vardır bir insan..

Asahhara

Sevgi Fakirleri

2013-02-13T11:43:00.001+02:00

Mutluluk çok önemli bir kavramdır. Özü sevgidir. Sevgi şefkatle kardeştir. Şefkat de merhametle birlikte gelir zaten. Etrafımızda bulunan bir çok insan bu kavramın içini bilemediği gibi, içeriğini de dıştan anlamalarının asla imkanı yoktur. Mutluluk önce insanın birey olmasıyla başlar. Ben ve benlik duygularını yaşamakla kazanır. O tür kişiler, ben ve benlik yerine bencillik tuzağına düştüklerinde her anlamda tatminsizlik yaşamaktadırlar. Bunun göstergesi kendisinin dışındaki değerlere sahip olma yerine, o değerleri aşağı çekmek ve sinsice bir kıskançlık ve hasetlik içine girişmektedirler. Bunlara halk arasında da sevgi fakiri de denmektedir.

Bal kavanozunu dışarıdan yalayan bir zavallı, ben oldum delisi olmak yerine, kavanozun kapağını açıp, bala dalsa bal gibi mutlu olur. Hayatın tadına varır. Fakat bunu akıl edemedikleri, hatta beceremedikleri için ruh halleri yüzlerinden okunmaktadır. Bu tür İnsanların içlerindeki duygu ve düşünceler de olumsuz olarak yüzlerine yansır. Onlar tebessüm etseler bile, içlerindeki o mutsuzluk kolaylıkla sezilebilmektedir. Bütün mutsuz insanlar her zaman, aynı ifade ile yaşarlar.. Bu mutsuzlukları insanlar arası iletişimlerine de yansımaktadır. Sabahleyin bir günaydın demeyi çok gören, bir nasılsın diyerek sormayan bu insanlar, kendileri için de ayrıca özel ilgi beklerler. Sıcak bir yaklaşımı, içten bir sohbeti bile esirgeyen bu insanlar, dünyanın sadece kendi etrafında döndüklerini zannetmektedirler.

Bencillik insanın kendi kendine hapsetmesidir. Kendi kendine yalnızlığa mahkum etmesidir. Kendini kaybetmesi ve kendi yüzünü aynada tanımamasıdır. Eğer olumlu duygular taşımak istiyorsak, baştan bencilliğimizi ayaklar altına almalıyız. Oysa mutluluk tebessüm etmekle başlar. İnancımızda ve kültürümüzde tebessüm etmek sadakadır. Tebessüm insan huzurunun dışa yansımasıdır. Tebessüm gönül hoşluğudur.

Asahhara

Kul Bir İster.. Allah Bin Lütfeder..

2013-02-07T20:54:00.000+02:00

Bir cam kavanozda yaşayan, kırmızı bir balık gibiydim. Nefes alış verişlerim bir cam kavanoz kadar sınırlıyken kendimi özgür sanıyor gibiydim. Oysa ben bir süs balığıyım. Kudretten makyajım, sınırlanmış bir hayatım, beni bu cam kavanoza sokan kişinin vicdanı kadarıydım. Bir damla nasıl diğer damlalarla buluşup, sular seller olup, akıp nehir olup, denizlere gidiyorsa, ben de bir küçük balık olup, okyanuslara koşmalıydım.

Derken bir zaman sonra; sanki bilinmeyen bir şefkatli el, beni çekti çıkardı bu küçücük cam kavanozdan; bırakıverdi beni bir geniş gölete. Biraz daha büyümeli, biraz daha gelişmeliydim. Biraz daha korkusuzca nefes almalı, biraz daha umudum taşmalıydı. Bir göletten bir çağlayan akarsuya korkusuzca atmalıydım kendimi.. İnsan hayalleriyle yaşarmış her zaman. Duyguları umutlarıyla beslenirmiş. Bazen kışı kar, fırtına, bora içinde yaşamak, duygularının ilkbaharda yeşermesini beklermiş. Yaz dermiş; meyveler olgunlaşır gelişirmiş. Her şey zamanında olur, her şey ikliminde yenirmiş.

Şunu anlamalıyız ki, olgunluk kendini bilmek, Rabbini bilmekmiş. Biraz sabır, biraz tefekkür, inanmak ve inandığın gibi yaşamakmış.. Nice hayal ettiğimiz şeyler, insanı masal dünyasına götürse de, kaf dağını aşabilmek için çaba gösterebilmekmiş. Sıradan küçük bir balık, her ne olursa olsun, onun yeri denizlerin eşsiz derinliğiymiş. Damlalarla suda buluşmanın yurdu balıkların deniziymiş. İnsan bu ya.. Küçücük bir süs balığı, küçücük bir su kavanozunda yaşıyorsa eğer, kendini bir okyanusta hayal ederek yüzebilmeliymiş.. Hayal denizinde yüzen bir balık, özgürlüğünü gerçek bir denizde tadabilmeliymiş.

İnsan, insan olarak özgürlüğünü, Allah'a kulluğunda bulabilmeli, huzur ve mutluluğunu başını koyduğu seccadede bulabilmeliymiş. Kul duasında Allah'tan bir isterse; Allah isteyen kuluna, bire karşı bin lütfedermiş.

Asahhara

Kayra Filistin'e Mağaza Açtı

2013-02-05T22:30:00.000+02:00

Son zamanlarda bayan giyimde, yurt içinde olduğu gibi, yurt dışında muhafazakar ve mütedeyyin hanımların talepleri arttıkça, onların taleplerine cevap veren firmalar da kendi mağazalarını açmaya başladı. Bayan giyimin en önemli temsilcilerinden olan Kayra; Yurt dışındaki açmış olduğu mağazalarından en büyüğünü, Ortadoğu’nun en dikkat çekici, en hareketli ve en kadim bölgesi olan Filistin'de açmıştır. 31 Ocak 2013 tarih itibariyle açılışı yapılan Filistin mağazasıyla Kayra Filistinli hanımların gönlünde taht kurdu.

Kayra Firmasının İhracat Müdürü Tahir Hamdan Filistin Mağazası ile ilgili şu bilgileri vermiştir; “ Kayra hem kurumsal, hem de dünya markası olma yolunda yatırımlarını, hız kesmeden sürdürmektedir. Bu anlamda plan ve program dâhilinde, münhal yerlerde mağaza açılışlarının gerçekleştirilmesi düşünülmektedir. Türkiye’de birçok satış noktası olmakla birlikte, dünyada başta Kuveyt olmak üzere, Suriye, Katar, Suudi Arabistan ve Irak’ta Kayra mağazası bulunmaktadır. Bununla birlikte Mısır, Hollanda, Fas, Almanya, Fransa, Belçika, Avustralya, İngiltere ve orta doğuda Ürdün, Lübnan ve çeşitli ülkelerde edinilen müşteriler, Kayra’yı satış noktası olarak temsil etmektedirler. ” şeklinde bilgi vermiştir.

Kayra Firması; 1992 yılında bayan manto, kaban ve pardösü üretimi ile hazır giyim sahasında çalışmaya başlayan firma, 1998 yılında Kayra Tekstil Ticaret Ltd Şti.’ni kurarak bayan takım, etek, pantolon, ceket, manto, kaban ve pardösü üretimi ile yelpazesini genişletmiştir.

Asahhara

İnsanları Küçümseyerek Dudak Bükmeyelim

2013-02-04T23:16:00.003+02:00

Olgunluk insanın yaşamış olduğu iyi ve kötü bütün tecrübelerin bileşkesiyle orantılıdır. Kişinin hayata bakışı ve tüm davranışları ahlaki manada Allah’ın rızasını kazanma ölçüsünde olmalıdır. Yaratandan ötürü, bütün yaratılanları sevmeli, şefkat ve merhamet içinde olmalıdır. Kalp kazanmalı ve kalp kırmaktan çekinmelidir. Çünkü o kalbin tek sahibinin Yüce Allah olduğunu iyi bilmelidir. Ancak bu şekilde gönül almalıdır ve bu duyguyla gönül kazanmalıdır. Bir insan ahirete inanıyor, cenneti umut ediyorsa, cehennemden korkuyorsa, bilerek hak hukuk ihlali etmemeli, zalimlerden olmamalıdır.

Bir kişinin mefkuresi, ancak şuurlu bir hayat için mücadele ise, gafletten uyanmalıdır. Her türlü olumsuz düşünce, duygu ve davranışları acilen hayatından çıkartmalıdır. Bir meselede problem yaşanıyorsa mutlaka istişare edilmeli, doğru ve makul olan neyse ona göre hareket edilmelidir. Herkesin özel fikri olabilir. Fakat istişareye girdiği zaman fikri budanır, diğer kişilerin görüşleriyle gelişir, ortak bir olgu olarak hem problemler çözülür, hem de o topluma rahmet ve bereket ihsan edilir. Yoksa üzüm yemek yerine bağcıyı dövmek istersek, bencilliğimizle kendiliğinden ortam gerilirken, aynı zamanda işlerimiz yolunda gitmez. Çekememezlik, dedikodu, kışkırtma, küçük görme, dışlama gibi akıl almaz, gönül kabul etmez davranışlar aslında sahibine ait olur. Oysa severek, yardımlaşarak, dayanışma içinde olanlar bir anlamda iç huzuruna da kavuşurlar.

Bilgi ve birikim kolay kolay kazanılmamakta ve herkeste bulunmamaktadır. Kişinin ömründen geçen senelerin o kişiye kazandırdığı o kadar tecrübe vardır ki; bu adeta hazine değerindedir. Bir ekip çalışmasındaki en önemli özellik, doğru kararlar almak ve bu kararları sağlıklı bir şekilde yürütmektir. Kişi işlerinde ve özel hayatında, asla hırs ve öfkesinin kurbanı olmamalıdır. Hırs ve kıskançlık kişiye en büyük zararı verecek duygudur. Bu tür duygular insanın gözünü kör eder. Doğruları görmekte zorlanır. Böyleleri zamanla kendine zarar verdiği gibi, doğal olarak etrafına da zarar verecektir. Aklın yolu birdir. Akıl birlik olmayı emreder. Birlik beraberlik kalbe giden yoldur. Allah hepiniz birden benim ipime sarılın diyor. Bizi topluca kabul ediyor. O halde birikimlerimizi birleştirelim. Birlikte hareket edelim. Hakkaniyet ve ahlak ölçülerinde davranalım. İnsan gibi insana daha çok değer verelim; küçümseyerek, onlara dudak bükmeyelim.

Asahhara

Çok Konuşmak, Boş Konuşmak Olmamalıdır..

2013-02-01T21:01:00.000+02:00

Moral bulmak istiyorsan. İyilik edecek, iyilikle güçleneceksin. Mutlu olmak istiyorsan eğer; Kalbini kirletmeyeceksin.

İnanmak ne güzel!. İnanıp da güvenmek daha da güzel. Mademki ulvi bir yolun yolcusuyuz. Birbirimizin koruyucusuyuz.

Şefkatli bir dost eli tutan; merhametle buluşurmuş. Sevginin bereketi, gönül dostu olmakmış.

Bu gökyüzü, bu güneş, bu ay, bu yıldızlar. Allah var.. Allah var!....

Gerçek şu; inanırsın, inandığını yaşarsın. Hayal edersin; umutlarınla beslenirsin. Bir bakmışsın ki, istediğin olmuş; istediğin yerdesin.

Ufuk bir adım kadar yakın.. Bir ütopya değil, bir mefkurem var benim. Zafer yakından da yakın.

Durduğun yeri iyi bileceksin. Bilgilenip bilinçleneceksin. Etrafın kuşatılsa da, Allah'a güveneceksin.

Kendini bilen haddini bilir. Kendini bilen işini bilir. Kendini bilen dostunu, düşmanını bilir. Kendini bilen kul olur, Allah'ını bilir.

İnsan yeter ki inansın. Teneke altın, kömür cevher olur. Bir ömür çile çeken kişi insan olur, sevgili bir dost olur.

Sorumluluk duygusu ahlaktandır. Doğru İş yapan, yaptığı işin hakkını alamasa da, hakkını Hakk'tan bulandır.

Sorumluluk adalettendir. Birinin elinden tutup kaldırırken, diğerini ezmemektir. Birinin karnını doyururken, diğerinin kursağından çalmamaktır

Yarabbim sen bilirsin.. Bizi bizden daha iyi bilirsin.. Biz Sana ihlasla, bir adım attığımızda, Sen bize rahmetinle koşar gelirsin

Bilmiyorsak; öğrenelim, danışalım. Biliyorsak bile birbirimize danışalım. Bildiğimizi birbirimizle yeniden paylaşalım. Başarı birlikteliktedir

Hayat tercübesi denen şey, yaşla olmaz. Acı tecrübeler yaşayarak, acıyla ateşte pişer insan. Bir hüzün ki; külünden yeniden doğar insan

İşimizi bir ibadet gibi yaparız biz. İnsanlara hoşgörüyle bakarız biz. Bir haksızlık karşısında, Hak adına tavır koyarız biz.

Paraya, pula kanmam ben. Makamla, şöhretle kandırılamam. İnsan onurlu bir kuldur. İnsan onurunu çiğneyeni kaldıramam.

Kiminin parası kiminin duası.. Zorda kalanlar için el uzatılmalı. Gün gelir zorda kaldığımızda, bize de el uzatan olmalı..

Yoluna adadığımız bir mefkuremiz var. Geleceğimizi mamur edecek bir kafa yapımız, bir de iman dolu sinemiz var.

İnandığın çok güvendiğin dostun varsa eğer; Bilki; O'nu Allah göndermiştir. Sakın onu kaybetme; O herşeye değerdir.

Duygular da, düşünceler de yol alır. Bir yol ayrımı geldiğinde, şatafata giden yol değil, belleklerde doğru yol kalır.

Zerre kadar imanı olan cennete gider, zerre kadar umudu olan da mutlu olmaya değer.

Asahhara
2013 Ocak Ayı Twitlerinden Seçmeler

Adalet Duygusuyla Bakış

2013-01-28T11:50:00.000+02:00

Adalet önce vicdanlarda yaşanır ve sonra vicdanlara hükmeder. Adalet kavramı ancak iyi niyet ve hakkaniyetle değer bulur. İletişimin en önemli anahtarı, her işte ve her şeyde adaletli olabilmektir. Adaletli olmak bütün kapıları açabilmektir. İnsanlar arasında iletişimin sağlıklı olabilmesi için, karşımızdaki ile empati kurabilmek, onlarla hoşgörü, anlayış ve paylaşım içinde olunmalıdır. İyi niyetli olan insan, daha başından kalp kırmaktan çekinen insandır. Kalp kıran adaletsizliğe kapı açan demektir. Allah'ın kabesini bilerek ya da bilmeyerek yıkan insan demektir. Kişisel hırslar, ön yargılar, kesinlikle kişiyi yanlış adımlara ve yanlış kararlar almaya götürür. Oysa bir insan başarmak ve gerçek mutluluğu tatmak istiyorsa, ancak sağlıklı düşünerek, karşılıklı istişare ederek ve ona göre karar alarak yapacaktır.

Başarıya ulaşmak için, birlikte hareket etmek, yardımlaşmak, dayanışmak ve ortak hedefe birlikte varabilmektir. Ortak olarak yapılan ekip çalışmalarından elde edilen başarılar daima verimli olacaktır. Niceleri kariyer anlamında üniversiteler ve alanıyla ilgili fakülteler bitirse de, yaptığı işin kurdu da olsa, dürüst ve iyi niyetli olmadıkça, başarılı gibi görünse de, geleceğini, sonsuzluğunu hoyratça yakan bir insandır. Onun için hayat; mutlulukta sahte bir gülüş, huzursuzlukla kendini yiyip bitirme olacaktır. Hüsrana uğramak istemiyorsak eğer, adalet duygusunu yitirmemek olmalıdır.

Ne yazık ki; sanki eşyanın tabiatına aykırıymış gibi, okuyanlar, okuyup da feyiz alamayanlar gaflete düşüyor.. Kendini yetiştirip de, bir disiplinle kılı kırk yaranlar, inandığı değerlere kavuşabiliyor. Hayat tecrübesi bazen okulun vereceği değerlere okuldan da büyük değerler katabiliyor. Hayat tecrübesi ancak yaşanarak öğreniliyor. Öyle oluyor ki; hayata dair çekilen acılar, kişinin alacağı kararlarda, bir kez daha düşünmeye zorluyor. Artık insan ikinci kez aldanmak ve ikinci kez acı çekmek istemiyor. Bir kişiyi asıl pişiren yaşadığı acı, ıstırap ve tecrübeler olduğuna göre, her alınan yaş, her zaman kişi için önemli bir faktördür. Yaş aldıkça insan farklı farklı düşünebiliyor. Bu akan zaman zarfında insan daha da olgunlaşıyor. Fakat öyle bir dünyada yaşıyoruz ki hiç bir şeyin garantisi olmadığından, her şey ters yüz olma korkusuyla, kendisiyle baş başa kalabiliyor. Bu açıdan atılan adımlar temkinli atılıyor. Bir taraftan süfli bir hayat sürenler varken, bir taraftan bizim tercih ettiğimiz, onurlu bir hayat, bizi maneviyeten yüceltiyorsa, o da bizim adalet duygumuzdandır. Birazcık olsun vicdanımız sızlıyorsa, bizim hakkaniyet duygumuzdandır. Toplum içinde anlımız ak ve başımız dik dolaşabiliyorsak o bizim ahlakımızdandır. İyi niyetle birbirimize yakınlaşabiliyorsak, o bizim sevgi dolu yüreğimizdendir. Eğer nefes alabiliyorsak eğer o da bizim Allah'a olan şükrümüzdendir.

Asahhara

Çünkü İnanmak Mucizedir

2013-01-21T23:30:00.001+02:00

Bir Ankara gecesi.. Bu gecenin huzuru içinde, yılların üzerimde istemediğim, çöreklenmiş bir ağırlık olarak bıraktığı ıstırap veren tortulardan ancak kurtuluyorum.. Ancak özümü ve ruhumu yıllar sonra ilk kez dinlendirebiliyorum. Belki ilk kez ıstırap çekmeden, derin bir nefes alıyorum. İnancımla, umutlarımla beslediğim hayallerimin belki de ilk kez gerçekleştiği günün gecesini yaşıyorum. İnanca, umuda, azme dayalı bir çalışmanın ve hiçbir şeyin boşa çıkmayacağını, eninde sonunda gerçekleşeceğini görebiliyorum. Bir kez daha, inançla, ihlasla, istediğimiz ve sevdiğimiz bir işin bize verdiği iştiyakla, insanlık adına, hizmet edilebileceğini söylemek istiyorum.

Bu geceyi diğer gecelerden ayıran en güzel özellik ise, sanki başımda uçuşan kavak yelleri. Pembe bir dünyada, beyaz bir sayfa açmak gibi bir ütopyanın mucizevi gerçeğinde, düşünce dünyamı süsleyen güzel duygular yaşıyorum. Huzurun sesi kulaklarımda çığlıklar atmakta, mutluluğun sesi adeta yüreğimde fısıldamaktadır. Televizyondan gelen müzik, kucağımda uykusunun en derin deminde hırıldamakta olan evimizin sevimli kedisi Paşa.. Hayallerim ve ben bu gece tamamen bütünleştik. Tedirginlik, temkinli olma, ya da imkan ve fırsatların oluşmamasından dolayı, açılım ve atılım için ertelenen adımların, aslında hayatımızda büyük kayıplara yol açsa da, belki de zaman bugündür. Bugünde apayrı bir, hayır vardır düşüncesiyle binlerce kez şükrediyorum.

Mademki yıllar geçiyor ve ömür tükeniyorsa, o halde hayallerimizi ötelemek yerine, özellikle yaptığımız işlerimizde ehliyet ve liyakat sahibi olmalıyız. Zamanın değerini iyi bilmeliyiz. Mesleki bilgilerimizi geliştirerek güncellemeliyiz. Özel hayatımızı inancımız doğrultusunda yüceltmeliyiz. Öğrendiklerimizi bizden sonraki gelenlere öğretmeli, ayrıca yetişmeleri için, himayemiz altındakilerle birikimlerimizi cömertçe paylaşmalıyız. İş hayatımızı, özel hayatımızı, sosyal hayatımızı bir ahenk içinde, herkesin gıpta ettiği bir mefkureyle taçlandırmalıyız. Yeter ki biz inanalım. Umut edelim. Yeter ki; inandığımız gibi yaşayalım. Birikimlerimizi paylaşalım. Çünkü inanmak mucizedir.

Asahhara

Hayatımda Yeni Bir Sayfa

2013-01-17T12:09:00.000+02:00

Yılların birbirini nasıl kovaladığını ve bu yılları tek bir nefesle nasıl tükettiğimi bugün daha iyi anlıyorum.. Yılların yorgunluğunun ne kadar ağır olduğunu fazlasıyla hissediyorum bugün.. Yaşanmışlıkların hafızamda bıraktığı anılarımla bir başka yüzleşiyorum bugün.. Geçen onca yılın bende bıraktığı iyi, ya da kötü hatıraların izleri ile nefes alıyorum bugün.. Hayat tecrübeme ve iş hayatıma kattığım, tüm olumlu sonuçlarımı da yanıma alıp gidiyorum bugün.. Yaşamış olduğum ne kadar olumsuzluklar ve üzücü olaylar varsa, ardımda bırakarak yeni bir yola, yeni bir sayfaya adım atıyorum bugün.. Yaşadığım dostluklarla, kazandığım dostluklarımı kalbime yükleyerek gidiyorum bugün..

Onca yıl aldığım her nefesin ve yaşadığım her anın kıymetini biliyorum. Beni üzmüş olan herkesi geride bırakıp hakkımı helal ediyorum. Üzdüğümü hissettiğim kim varsa, onların da gönlünü alarak vicdanımı huzura erdiriyorum. Yaşanmış onca haksızlığa rağmen, tüm yaşanmış yılların hep iyi taraflarını alarak anılarımı anlamlandırıyorum.. Hayatımda yer etmiş, vereceğim son nefesimde dahi adlarını unutmayacağım kimseleri dualarımla kalbimde götürüyorum.

Hayatıma ve bundan sonraki geleceğime dair, geç kalınmış, atılması gereken bir adım vardı. Hayallerimin ve umudumun beni götürdüğü bir yol vardı. Öğrendiğim onca tecrübe ve iş birikiminin değerlendirilmesi gerekiyordu. Kendi ayaklarım üzerinde daha sağlam durabilmek için, onca yıl sonra, tedirginlikle, fakat özgüven ve cesaretle alınmış bu kararın, hakkımda hayırlı olmasını Rabbim’den diliyorum. Yeni bir sayfada, yeni bir hayatta sevginin, şefkatin, merhametin olduğu, huzur ve mutluluk için büyük bir azim ve istekle başarılı olabilmek adına, elimden gelen her şeyi yapacağım. Herkesin hayalinde, umutlarını süslediği, murad ettiği şeylere ermesini diliyorum. Darda kalan, nefes almakta güçlük çeken her kim varsa Allah'a dua ediyorum. Allah hepimizin yanında, yar ve yardımcısı olsun.

Asahhara

Kırmızı Bir Elmaya Bakış

2013-01-14T15:17:00.000+02:00

Hayat herkes için farklı geçmekte.. Kimileri için huzurun ve mutluluğun en üst seviyelerde yaşandığı, kimileri için ise maddi zorluğun ve hastalıkların bir bir sınav edildiği bir yaşam süreci.. Hiç kimse hiçbir zorluk ve güçlükle karşılaşmak istemez. Fakat başımıza gelen her zorlu süreç ise, bizler için bir olgunlaşma, verdiğimiz sınavla Allah katında iyi bir kul oluşumuzun da kanıtıdır. Aslında hayatı nasıl görmek istersek öyle görürüz. Zorlu ve meşakkatli bir yol olarak görürsek eğer; karşımıza çıkan her engel, aşılması güç dağ yığınları halini alır. Bu engellerde, inançla, umutla, azimle aşılır.

Her an sınav içinde olduğumuzu bilirsek ve ona göre davranırsak eğer, yaptıklarımızın karşılığını, ona göre alacağımızı da bilmeliyiz. İyiliklerin karşılığı ecirdir. Ecir de, bizim için en büyük ödüldür. Bize verilenlere kanaat etmek, en büyük şükürdür. Şükrümüzü kulluk şuuruyla yaparsak eğer, Allah'ın rızasını kazanmışız demektir. Bir taraftan da, hayrın ve şerrin Allah’tan geldiğini bildikten sonra, başımıza ne gelirse gelsin, asla isyan etmeyiz.. Başımıza gelenler için tevekkülle karşılayarak, zorlu sınavları başarılı bir şekilde vermenin gayretine düşeriz.

Cennette ısırılmış bir kırmızı elmanın dünyaya yansıması, olgun ve tam olarak görülse de, bu dünyanın faniliğini ve sanallığını ortadan kaldırmaz. Sadece bu fani ve sanal dünyada tekrar ahiret için, bir insan olarak olgunlaşmamızı işaret eder ki; buda ancak kulluk şuuruna varmakla olur. Tekrar cennette sonsuz nimetlere ve kırmızı elmaya ulaşmak için, hayaller değil, mefkureler oluşturulur. Önce insan mümin olur, müslüman olur, kendini insanlığa hizmete adamış, şuurlu gerçek bir kul olur.

Asahhara

Karda Kışta Biraz Empati

2013-01-09T16:52:00.000+02:00

Kar yüklü bulutlar kapladı bütün şehrimizi.. Ayaz yaşadığımız şehrin sokaklarında adeta kol gezmekte; girmediği bir ara sokak, hatta çıkmaz sokak, açıkçası sallamadığı tek bir yaprak bile kalmamıştır. Kışın şaşaalı etkisi her geçen gün bütünüyle hissedilmektedir. Yağan karla birlikte donan sular, buz kaplayan yollar, kar elbisesini giyen ağaçları görmekteyiz. Donduran soğuklar, tipi, kar, borayla birlikte bacası tüten evlerin sayıları da, her geçen gün artmaktadır. Maddi gücü olan zengin insanların evleri sıcacık olurken, maddi gücü olmayan, fakir insanların evlerinde ise, ayaz insanın iliklerine kadar işlemektedir. Sanki kara kış bütün şiddeti ile yoksulların evinde. Bir battaniyenin altında ısınmak isteyen bebecikler, soğuğu iliklerine kadar hissederken, kıpkırmızı olmuş, buz gibi kesilmişler. Bir evi olmayan, sokakta yaşayan, kimsesiz zavallı insanların hali ise, insanın yüreğini parçalarcasına içler acısı..Ne yazık ki; ya kuytu bir köşede soğuktan korunmaya çalışacak, ya da soğuğun kara yüzü ile karşılaşacak.

Etrafımıza bir de bu gözlerle bakalım. Sıcacık evlerimizde kahvelerimizi yudumlarken, bir lokma ekmeği olmayan, bu karda kışta, kara kışta ısınmaya dair hiç bir imkanı olmayan ailelerin varlığını düşünmeliyiz. Gerektiğinde yaşadığımız muhitte böyle düşkün aileler varsa, onlara mutlaka sıcak bir nefes vermeliyiz. İyilik yapmanın mutluluğunu bizler yaşarken, onlara da yardım eli uzanmanın mutluluğunu yaşatmalıyız. Sokakta yaşayıp da, yokluk ve soğukla baş başa kalan bir insan için, nasıl olsa belediye yetkilileri bu tür insanları korumaya alıyor şeklindeki düşüncemizin sağlıklı olmadığını bilmeliyiz. Asıl olan sivil toplum olarak bizleri böyle bir görevi kutsal sayarak onlara insani ve vicdani yönümüzü göstermeliyiz. Yardımseverlik insanı ruhi hastalıklardan koruyan en etkin müsekkindir.

Bir taraftan da sokakta yaşayan hayvanların, karda kıştaki durumunu da düşünerek onlarla ilgili çalışmalar yapmalıyız. Onların da, kara kışın kötü etkilerinden insanlar gibi etkilendiğini bilmeliyiz.. Aslında hayvanların kış şartlarındaki durumlarının daha da zor olabileceğini akıl edip, gereken insani ve vicdani görevimizi yerine getirmeliyiz. . Bir lokma ekmek, bir yudum su bulmak için günlerce beklemektedirler. Onların çektiği çileyi biz de yüreğimizde duymalıyız. Onların sıcak bir yuvası da yoktur. Belki de onlara sıcak bir yuva, kontağı yeni kapanmış bir otomobilin motoru bile olabiliyor. Biraz da kendimizi darda, zorda kalan insanların yerine koyalım. Biz de onların yerinde olabilirdik diye düşünelim.

Asahhara

Başarı kararlılık gerektirir.. Kararlılık başarı getirir..

2013-01-04T11:47:00.000+02:00

Bin bir yüz bin bir surat. Her birini biraz kullan da at. Bir insan olduğu gibi olmalı. Ya da olmadığı gibi davranmamalı.

Yeni bir hayata ne kadar hazırız. Geçmişi geride bırakıp da ileriye umutla bakar mıyız!.. Güneş doğuyorsa eğer, gece geride kalmış demektir.

İnsan yalnız kalsa da, bunu fırsat bilmeli. Bu fırsatı Allah ile değerlendirmeli. Bir tefekkür, bir de zikir, bununla birlikte şükür etmeli

Ey gökyüzü çaksın şimşekler, yağdır yağmurunu. Gökler gümbürdesin gümbür gümbür. Yanan yürekler serinlesin. Sana açılan eller bereketlensin.

Bir durgunluk bir sessizlik bir tedirginlik. Bir işaret fişeği beliriverir gökyüzünde. Atış serbesttir artık bütün gözler hedefte.

Mazlum ile Allah arasında perde yoktur. Mazlumun duası kimsede yoktur. Allah isterse merhametini yağdırır. Yere düşen mazlumu ayağa kaldırır

İçimde bir huzur var, kendime güvenimden. Bir umut besliyorum inancımdan. Yeni bir sayfa açılıyor. Beni yaratan Rabbimden.

Ya burdayız, ya ordayız. Düşünceyle duygunun kesiştiği yerdeyiz. Bir devir kapansa da, yeni bir başlangıcın arefesindeyiz.

Bir tarafımız elma, bir tarafımız portakal gibiyiz. Bir haber gelecekmiş gibi beklemedeyiz.

Kalbi kırılan, hiç kalp kırar mı? İnsanlık ölse de vicdanlar susar mı? Kimse kimsenin kalbini kırmasın. Kalbi kırılsa bile o hiç kırmasın.

Her yeni gün, başlangıcıdır umutların.. Her yeni hayal, habercisidir gerçeklerin. Hayallerimiz gerçek olsun. Hayatımızda yeri olsun.

Gökyüzünde bir yıldız olsam da kaysam gitsem, acaba bundan dolunayın haberi olur muydu?.. Benim gidişimle içi burkulur muydu?..

İnançlıyım ve umutluyum. Duyguluyum ve düşünceliyim. Geleceği kuşattım şimdiden; bir dünya kuruyorum, kararlıyım şimdiden.

Vakit gece ama, gecenin mehtabı var. Duygular dorukta ama, hüznün nameleri duyulmakta.. Yönüm belli ama, duygularım karmaşada..

Bir yürek ki, felah buluyor. Bir ilahi ses gönle doluyor. İnanan insan yalnız kalmaz hiç bir zaman. Çünkü onu sever Hazreti Yezdan.

Asahhara
Aralık 2012 Twitlerden seçmeler

Bir Ezan Sesi

2012-12-28T13:07:00.000+02:00

Kulağımda bir ezan sesi.. Kafamda kurduğum hülyalarımın resmi.. Nereden nereye geldik biz. Kimdik, neydik, ne olduk!. Hayal ettik yaşadık, umud ettik nefes aldık. Şükrettik şükrümüzü artırdık. Dualarımız hayatımız, hayatımız zikrimiz oldu. Huzura açılan kapıları zorladık. Yaşanmış bütün acılarımızı hafızamıza kaydettik. Acılardan ders alarak, hesabını ahirete bıraktık. Bir ezan sesiyle sabahın seherinde uyandık. Gafletten kurtulup, yüce divana durduk. Çünkü ezan sesi, bizi hayata bağlar, bizi Allah'a kul eder. Seher vaktinde bir serçe üşüse de baharı bekler. Bir nefeslik ömrümüz varsa eğer; yüreğimizde sevgi yeşerir, şefkat çiçek açar, merhamet meyve verir.

Asahhara

Bir Güneş Kadar

2012-12-22T12:53:00.001+02:00

Tak.. Tak.. Tak!.. Kulağımda çınlayan ayak sesleri var. Ötelerden berilere gelen yabancı birileri var. Her gelenin hayatımıza kattıkları nice değerler, her gidenin de hayatımızdan aldıkları nice özverilerimiz var. Yaşadıklarımızla, bir ömür törpüsü tutulan hesaplarda kabaran defterlerimiz var. Hafızamızdan silmek istediğimiz, bir daha, bir daha acı çekerek yaşamak istemediğimiz, nice acılarımızın izleri var. Küçük insanların küçük hesapları ile yüzleşmelerimiz var. Öyle bir ayak sesi ki; yürüyüşünde bir tavır, adımlarında kararlılık var. Beklenen gecede ne bir kayan yıldız, ne bir üşüyen ay var. Mehtap doğsa da, yakamozlar oyun oynasa da, doğmak için, parıldamak için, ısıtmak ve ışıtmak için; sabahı sabırsızlıkla bekleyen bir güneş var.

Belki hepimizin beklediği, parıldayan bir güneş kadar gönlümüzde yer edecek birer dost var.

Asahhara

Hepimiz Şefkate Hasretiz

2012-12-21T14:10:00.000+02:00

Yollar.. Bir türlü arşınlayamadığımız çerden, çöpten, dikenden geçilemeyen patika yollar.. Bir an gelir ki, tek bir adım bile atamadığımız, ilerlemeye takatimizin yetmediği, üzerinde nefesimizin tükendiği yollar.. Oysa hayal dünyamızda istediğimiz her yere seyahat edebiliriz. Afrika’dan Amerika’ya, Karadeniz’den Akdeniz’e belki bir anlık olsa bile, dünyanın her yerine gider geliriz. Bedenimiz ne kadar bulunduğumuz mekana sabit kalsa da, biz iç dünyamızda olmak istediğimiz yere gider, oranın keyfini almaya çalışırız. Öyle anlar gelir ki; hayallerimizde bile yol alamayız. Bulunduğumuz odanın dışına bile çıkamayız. Çivi gibi saplanıp kalırız bedenimizin yanına. Bazı zamanlar hep hayallerini kurduğumuz o yollarda ilerlemek için, bütün varımızı yoğumuzu bu uğurda vermek isteriz. Herşeyimizi verebilsek bile, yine de bir adım atamayız. Çaresizlik içinde karamsarlığa kapılırız. Hayata küser, sadece günlük hayatta olması gereken, elzem kelimeleri kullanır ve zamanın akmasını bekleriz. Gün be gün zamanın bizim aleyhimize işlediğini görürüz. Zaman ile yarışmaya kalkışmak ise en büyük hüsranlığımız olur. O an bir gün gelecekken, biz şimdi istediklerimizin olmasını isteriz ama istenilenlerin hemen olmaması ile sanki hayallerimizi hem de umutlarımızı kaybederiz.

Bir inanan insan, bu ruh durumuna düşüyorsa eğer, ne yazık ki o insan yalnızdır. O'nun Allah'tan başka hiçbir sığınağı yoktur. Oysa inananlar birbirinin elinden tutacak ki; umutsuzluğun beli kırılacak.. Umut bir hayal olmaktan çıkacak, yegane gerçek, huzur ve mutluluk olacak. Bu anlamda her insan kendisini sorgulamalı, insanlık olarak, vicdanen yapacakları olmalı. İnanç taşıyan bir insan, yürekten tebessüm eden bir insandır. Yürekten tebessüm eden bir insan etrafını kollayan, koruyan ve seven bir insandır. İnanç demek doğrudan yaraları sarmak demektir. Kim ki maddeten ve maneviyeten bir çıkmazdadır, onun yanında, anında olmak, onun yaralarına merhem demektir. İnanan insanın hiçbir kaygısı olmaması demektir. İnanıyorsa yalnız olmaması demektir. İnanan insan boşu boşuna fikretmez. İnanan insan boşu boşuna zikretmez. İnanan insan kendisini insanlık için hizmete adayan insandır. Bununla birlikte, inanan insan, iyi bir kul olma yolunda kendisine bahşedilen herşey için, şükretmeyi iyi bilendir.

Hepimiz elbette insanız. Hepimizin sıkıntılar içinde sıkıntılar yaşadığımız zamanlar olmakla birlikte, kendimizi derin bir uçurumların dibinde görebiliriz. Bu uçurumdan çıkmak için, bir el uzansın, bizi kurtarsın isteriz. Hepimiz şefkatli bir ana kucağına hasretiz. İnanan inancını tam yaşasın, hep birlikte iyilikte ve kötülükte birbirimizle kucaklaşalım isteriz.

Asahhara

Bakmak ve Görmek

2012-12-20T14:33:00.000+02:00

Bakmak görmek için bir eylemdir aslında. Nereden ve nasıl baktığımızla ilgilidir, bakmak ve görmek.. Hayatımıza dair iki zıt kavram vardır ki; bizim bakış açımıza göre benliğimizde değer bulur, bizi hem olumluluğa taşımakla birlikte, hem de istemesek bile, bizi olumsuzluğa da mahkum edebilir. Çünkü öyle bir bakış vardır ki; insana umut verir, hayallerini süsler, rüyalarına girer, yanan yüreklere su serper. Yine öyle bir bakış vardır ki; taş taş üstünde koymayabilir. Yürekleri delip geçebilir. Bazen bir bakış dövmekten de beter eder adamı. Böyle bir bakışı hak eden de çoktur etrafımızda. Oysa sevgiyle, şefkatle, merhametle bakmak, insanı yücelere taşımak, insanın hak ettiği onurlu bir yaşamı yürekten istemek, aynı zamanda bakışlarda saklıdır aslında.

Aslolan nasıl ve niçin baktığımız önemlidir. İnsanda cismen iki göz olsa da, eşyayı cismen ve fiziken görmekle birlikte, olayları zahiren ve yüzeysel olarak algılar, onunla bir yargıya varmak isteriz. Oysa öyle bir göz vardır ki; o da kalp gözüdür. Üçüncü göz olarak da adlandırdığımız, kalbimizle bakar, kalbimizle görür, kalbi bir bakışla herşeye bir anlam katmayı da biliriz. Bu aslında değerler içinde manevi bir bakıştır. Bu adaletli ve hakkaniyetli bir bakıştır. Bu Allah'ın razı olduğu bir bakıştır.

Etrafımızda şen şakrak nice insanlar görürüz; her şeyi vardır. Herşeyi yolundadır. Oysa ona bir dokunduğunda eksik olan şey ortaya çıkıverir. Herşeye sahip oldum ama özümün, ruhumun tatmin olabileceği değerlere sahip olamadım deyiverir. Oysa herşey fikir, zikir, şükürle ilgilidir. Hak'tan gelen herşeyin kul için bir hayır olduğunu bilmekten geçer. Bereketin maddeten zenginlikten değil de, bir kuru lokmada, küçük bir göz evde, bir yamalı hırkada saklı olduğunu görmekten geçer. Göz dediğimizde, Hak'kı görmeli, kalp dediğimizde Hak'kı tasdik eylemelidir.

Asahhara

Şakır Şakır Yağmur Yağsa.. Lapa Lapa Kar Yağsa..

2012-12-18T15:33:00.001+02:00

Durmak bilmeden çiseleyen yağmur, ne kadar hüzünlüdür bilir misiniz? İnsan ne zaman hüzünlenir; ya ayrılıkta ya da yalnızlıkta değil midir? Yağmur çiseledikçe, inceden inceye ruhun derinliklerine işler gider. Oysa yağmur damlaları kurumaya yüz tutmuş bütün çatlayan susuz topraklara can vermektedir. Yağmur çiselemesi ise, insanın yaralarını saracak yerde, adeta yaraları kaşındırır, yaraları kanatır, yaraları acıtır da. Görmüyor musunuz; grileşen havanın içinde kaybolan insancıklar, bir o yana, bir bu yana telaş içinde bilinmeyene doğru sanki yol almaktadırlar!. Belki de berilerden gelerek, ötelere gitmenin kayboluşları içinde, yaşama tutunmaya çalışıyorlardır.

Durup etrafımıza baktığımızda; herkes kendince bir yol tutturmuş gitmektedir. Kimisinin yolu kendince doğru, kimisinin yolu kendince yorucudur. Ama arzulanan tek şey huzur ve mutluluk değil midir? Bu yalancı dünyanın nesine güveniyoruz ki; tek gerçeğin sevgi olduğu henüz öğrenilmemiş midir? Nice çileler çekmiş insanlar ilerledikleri yollarda sağlam adımlarla basarak yürümek isterler. Her incinmişliklerinde katman katman ürkekleşerek korkmaktadırlar. Sanki hayat bir daha onlara gülmeyecektir. Kaderim buymuş deyip, boş hayallere kapılmayacaklardır.

Bu ahmak ıslatan, durmadan çiseleyen yağmur altında şuursuzca iç çekecek, umut beslediği ve kaybettiğini sandığı bütün değerlere üzülecek, hüzünlenecek, ağlayacak, belki de en sonunda dudak bükerek haline şükredecektir.. En büyük yalnızlık ise, tek kelimeyle sevgisizliktir. Sevgisizliği kabullenmek demek, belki de ölümü hayatın önüne geçirmek demektir. Oysa bu mevsimde şakır şakır yağmur yağsa, lapa lapa kar yağsa böyle bir ruh halini yaşamakta olmazdık. Şakır şakır yağmur bütün kirlilikleri siler götürür. Lapa lapa kar insan hayatında beyaz bir sayfa açar. Şakır şakır yağmurda ıslanırsın ama, duyguların yeşerir, bir avare gibi ıslık çalarsın. Sevildiğini anlarsın. Lapa lapa karda, kardan adam yapar, kızak kayarsın. Belli mi olur; hayatına açılan bir beyaz sayfada, nereden atıldığını bilemediğin bir kartopu, bütün hayatını değiştiriverir.

Asahhara

Karıncayı Seveceksin.. Karıncayı İncitmeyeceksin..

2012-12-11T15:03:00.000+02:00

Karıncayı seven bir adam karıncalarıyla meşhurdur. Her gün karınca yuvası arar, bulur, bulduğu karınca yuvalarına da ekmek kırıntılarını koyar, yeri gelir arpa buğday tanelerini yuvalarının kenarına serperdi. Karıncalar işi tembelliğe vurdurup da bu kırıntılarla yetinmez, kilometrelerce yolu kat eder, yuvalarına kışlık yiyecekler taşırlardı. Karıncayı seven adam, karıncalar arasında hiç ayrım yapmaz, küçük karıncalardan büyük karıncalara, siyah karıncalardan, sarı karıncalara, beygir karıncalarından, atlı karıncalara kadar her tür karıncayı kendisine dost edinirdi. O öyle bir dostluk ki; yarın ruzu mahşerde sırat köprüsünü geçerken, karıncayı seven adam olarak, kanatlı bir karıncaya binip karşı tarafa uçup geçeceğine inanırdı.

Bir gün karşısına bir adam çıktı; kendinden çokça bahsediyor, kendine övgü üstüne övgü yağdırıyordu. Şöyle iyiyim de, böyle iyiyim de övgüleri bitmiyordu hiç. Kendini öven adam "Ben karıncayı bile incitmem" diye bir cümle kurunca; karıncayı seven adam, buruk bir gülümsemeyle bu adama "Dostum" dedi. Bir müddet sustuktan sonra, ibreti alem için, dağarcığındaki değerli bir cümleyi ona bahşediverdi.

Karıncayı bile incitmem deme. "Bile" den bile incinir karınca. Söz söylemek irfan gerektirir; karınca kararınca.

Asahhara

Huzur İçinde Mutluluk

2012-12-06T13:30:00.000+02:00

Huzur iklimleri arıyorum. Dingin zamanlarda sessizliği kendi içimde, kendi derinliğimde dinlemek istiyorum. Kalabalıklar arasından sıyrılıp, artık sakinliğin ve sessizliğin hüküm sürdüğü yerlerde bulunmak istiyorum. Bedenim bulunduğu mekana aitken, ruhumu türlü hülyalar içinde umutlarla gezdirmek istiyorum artık. Kendimi bazen bir çiftlikte, hamakta sallanır, bazen bir deniz kenarında martılara simit atarken bulmak istiyorum. İnsanların içlerinde bulunduğu huzursuz ortamlardan bıktığımı söyleyebilirim.. Kendi olumsuz duygularını etrafa yayan insanlardan uzak duruyorum artık. Ne bir kavganın içinde oluyorum, ne de bir ağız dalaşının. Ortam ne kadar gergin olursa olsun, ben kendimi böyle olumsuzluklardan çekip alıyorum artık. Kendimi sadece kozmik alanın içine hapsetmiş gibi görmüyorum. Zırhlanarak bulunduğum kapsülden de çıkarak, hayal ve umutlarımın kardeş olduğu, hayat ve kaderimin arkadaş olduğu, dostluk ikliminin içinde kendimi buluveriyorum. Yalancı dünyanın bize sunduğu yalancı hayattan uzaklaşarak huzuru arıyorum. Anladım ki; kişi kendi huzurunu kendi oluştururmuş. Aklı ve duyguları ile doğruların peşinden gitmeli, o yönde yaşamalı, huzur ve mutluluğa koşmalıdır. Ancak; sevgi, şefkat ve merhamet kavramlarını içselleştirmiş insanlarla dostluk kurulmalıyız. Allah için sevmeliyiz ve Allah için sevilmeliyiz. Çünkü huzur ikliminde mutluluk, mutlulukla huzur buluruz.

Asahhara

Kuru bir dalda ötüyorsa serçe; Üşümüştür..

2012-11-30T11:53:00.000+02:00

Kimseyi kötüleme. İyilikleri öteleme. Herkes şuurlu olursa, bütün insanlık şuurlu olur. Kötülükler gider, iyiliklerle felah bulur.

Her yıldızın parlayacağı zaman vardır. Sabah namazına kalkarsan, sabah yıldızın senindir. Ne dilersen o zaman dile, Allah seninledir.

Hayat bir içim sudur. Başında besmele çekersin. Sonunda şükredersin. Şükrettikçe Allah boş durmaz. Bir bakmışsın istediğin yerdesin.

İnsan akıllanacağı yerde şımarıp, delleniyor. Sevip sevileceği yerde engelleniyor. Parayla aşk satın alanlar, hem aldanıyor, hem aldatıyor.

İlaçların iyileştiremeyeceği hastalıklar, sevgiyle ilgiyle iyileşir. Sevgisizlik ve ilgisizlik bir fili bile öldürebilir.

Belki bir gün; gelir o gün. Vicdanlar sızlar, herkes kendine gelir bir gün.Yeniden bir dünya kurulur.Sevgi çemberi içinde, dostluklar oluşur

Bir söz söyleyelim. Kısa ve öz olsun.Derde derman, yüreklere şifa olsun. Yüzler gülsün, gözler ışıldasın.Sevmenin ve sevilmenin anlamı olsun

Günümüzü güncellersek eğer, yenileniriz. Günümüzü değerlendiremezsek eğer, olumsuzluklara yeniliriz.

Ömür bir nefesmiş meğer; yaşadıklarımız birer kader. Yürekten inanıyorsak eğer; sevmeye de ölmeye de değer.

Geçmiş geçmiştir geri dönmeyelim. Geçmişe değil, ileriye yönelelim. Ayrık olmayalım birleşelim. Hırslarımız uğruna, bir parçaya bölünmeyelim

Anlamak aynı zamanda anlaşılmaktır. Zamanı aynı anda yaşamaktır. Bir nefeslik ömür varsa eğer, onu birlikte paylaşmaktır.

Aç kaldık, açıkta kaldık; Ne zorluklarla yetiştik. Hakkı tuttuk, hakikati gördük. Namus ve şerefimiz için; ne kavgalara giriştik.

Saygılı olmak, Hakkı korumak demektir. Sevgi ondan sonra gelecektir. Büyüklük hataları örten, aşağılık sevdiğini yeren demektir.

Tırnağın varsa başını kaşırsın. Tırnağın yoksa hepten kaşınırsın. Kimseye muhtaç olma derim ben. Bu twitte bir öğüt var; derinden derinden.

Sahte yüzler, sahte mutluluklar. Ne aşk vardır, ne de dostluklar. Kararır bulutlar; hakaretler, kavgalar. Konuşur karşılıklı yumruklar.

Bir kişi yürekten ağlıyorsa. Yürekleri dağlıyorsa. Ona kulak ver yürekten. Vicdanın varsa eğer. Gelemezsin görmemezlikten..

Oku da adam ol deniyor. Nice okumuşlar var. İnsanlıktan bi haber. Kılı kırk yarıyorsak eğer, Adam gibi adamı 40 yıl beklemeye değer.

Bize bir harf öğretenin 40 yıl kölesiysek eğer; 30 harf öğrenmek için 120 yıl kölelik gerek..

Kolay gelen, kolay gider. Biz zora talibiz. Alın terimizle kazanır; kolay kolay kaybetmeyiz. Dostluğa emek verir; hem sever hem seviliriz.

Geçmişi kabullenmeyi kader dedik. Asık suratlı olmaya keder dedik. Her tür haksızlığa yeter dedik. Dimdik ayakta durmayı şeref bildik.

Doğruyu öğrenmekle binlerce yanlışı önlersin. Binlerce yanlışı öğrenmekle doğruyu bulamazsın.

Asahhara

Kasım 2012 Twitlerden seçmeler

İletişimimiz Masumiyetimizledir

2012-11-28T17:35:00.000+02:00

Bizi hayata bağlayan, bizi yaşatan, çocuklarımızdır diyebiliriz. Çünkü geleceğimizi çocuklarımızın geleceğiyle şekillendiririz. Çocuklarımızın mutluluğuyla huzur bulur, onların üzüntüsüyle üzülürüz. Sanki canımız kendimizde değil, kendimizi onun yüreğinde hisseder, kendimizi onun pırpır eden yüreğinde görürüz.. Hepimiz çocukluğumuzdan itibaren, ergenliğimizi, gençliğimizi yaşarken bir bir yaşadıklarımızı, kat ettiğimiz kilometre taşlarından tanırız ve kendimizi biliriz. Hangi düşüncelerle düşler kurduk; sevincimiz neydi, korkularımız, kaygılarımız küçücük yüreğimizde nasıl yer ederdi, hepsini yaşadık, biliriz biz. Yeri gelir bir kırmızı pabuç, yeri gelir yalancı bir bilezik, bize bayram sevinci yaşatırken, büyüklerimizin ellerinden öperken, bize verilen harçlığın, şefkatli bir bakışın, içimize işlenen sevgiyi biliriz biz. Çocukluk masumiyetle başlar; dünya önce masumiyetle kurulur. Onun için herkesin anılarında çocukluk bir lokma ekmek gibidir; hayatımızın mayasını oluşturur çocuklarımız. Bir taraftan öyle çocuklar vardır ki; buğulu gözlerinden sicim gibi yaşlar akar; kendimizi onun yerine koyarız. Nice gözü yaşlı çocuklar bilirim ben.. Sümüğünü yalayan, sonra koluna silen, burnunu karıştıran çocuklar bilirim ben. Masum bakışlarla insanın yüreğini delip de geçen, kendi çocukluğumuzdan yaşadığımız yoksullukları hatırlatan, yalınayak, başı rastgele tıraş edilmiş, etekleri dışarıda, içinde hiç bir katığı olmayan, kuru bir ekmek parçasıyla açlığını gidermeye çalışan çocukları gördüm ben.

Çocukluk duygularımız belki de en kutsal duygularımızdır. Bu kutsal duygularla beslenir, bu kutsal değerlerle büyürüz. Küçük bir çocuk sevgi ve şefkatten başka ne ister bizden!. Küçük bir çocuk, ilgiyle anlaşılmak ister herkesten. Küçük bir çocuğa bir gülücük yeter. Küçük bir çocuğun başını okşamak, elini tutmak, belki eline bir şeker tutuşturmak onun garip yeter. Küçük bir çocuğa renkleri bağışlayın. O size renklerle rengarenk bir dünya çizer. Kırmızıdan, maviye, sarıdan turuncuya, yeşilden kahverengiye sizi renk renk çiçeklerle bezer. Çünkü çocuk masumiyettir. Çünkü çocuk; masumiyet özünde, sevgidir, şefkattir, merhamettir. Gelecek tasarrufu, kötülülükleri yenmek, çirkinlikleri güzelleştirmektir. Bir çocuğun hayali masal da olsa gerçektir. O belki şişeden çıkan bir cin olmak ister. Dara düşmüşlerin elinden tutmak ister. Belki o, herşeyden önce sevmek ve sevilmek ister.

Bazen bir çocuk kadar çaresiz hissederiz kendimizi. Bazen hiç kimseyi anlayamaz, bazen de hiç kimse anlamaz bizi. Bazen hak edilmeyen davranışlara maruz kalırız. Bazen üzer, bazen üzülürüz. iletişim koptuğunda alfabedeki var olan nice harfler yıpranmış, işlevini yitirmiştir. Kelimeler, kavramlar anlam bulmaz, birbirini tutmaz, birbirini kavramaz. Cümleler içi boş laflardır; sözden öte geçmez, yerini bulmaz. Boşu boşuna niye konuşur, niye yazarız; karşımızdakini anlamakta güçlük çekeriz. Yazmakla, konuşmakla karşımızdakiyle bakışarak iletişim kuramayız. Belki de bir sır, bir şifre vardır anlamak ve anlaşılmaya dair. Duyguları birlikte paylaşmaya dair. Belki de o kalbin beklediği bir an, kalbin titrediği bir andır. Ona sadece usulcacık parmak ucunla dokunursun. O öyle bir dokunmakla, dokunmamak arasında hafif bir dokunuş ki; seni anlıyorum dokunuşudur. O öyle bir dokunuş ki; yüreğine dokunur da, bütün düğümler çözülür, bütün bentler, barikatlar yıkılır, sanki bir baraj boşanır gibi göz yaşları akar sicim gibi. Şakaklarından, yanaklarına, yanaklarından dudaklarına, dudaklarından çenesine kadar akar da durduramazsın gözyaşları.. Onu anlarsın. Onunla anlaşılırsın. Sanki ölüm suskunluğunu ortadan kaldıran bir haykırışla, haykıra haykıra, hıçkıra hıçkıra, birlikte ağlaşırsınız. Bütün birikmiş duygular bir anda sel olur, kanayan yüreklere merhem olur, şifa olur. Anlamak ve anlaşılmak için belki de bam teline dokunmak gerek. İletişim kurmak, anlamak ve anlaşılmak için, çocukluğumuzun masum duygularını anımsamak gerek. Ömrümüz geçse de, biz çocukluğumuzu yaşarız. Ne kadar metanetli olsak da, biz duygularımızla ağlaşırız. Öyle bir sığınak ararız ki kendimize, yalnızlığımız aşılması zor bir duvarsa önümüzde, o duvarı birlikte kolayca aşarız.

Asahhara