ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ

2012-01-04T02:59:00.013+02:00

"Μαμά ...γερνάαααμε...":-D

Χρόνια μας Πολλά & Καλά λοιπόν! Για όλα: για τις γιορτές που μόλις πέρασαν, για τα γενέθλιά μου που ήταν στις 9 Οκτώβρη, για όλα! Οι φωτογραφίες στο Παρίσι ήταν τις ημέρες των γενεθλίων μου: ευτυχώς ο καλός μου για να μου "γλυκάνει" την πίκρα των 39ων Μαΐων που έκλεινα, μου έκανε δώρο-έκπληξη το ταξίδι, που φυσικά κάναμε αφού αφήσαμε τις μικρές στη μαμά μου! Και ήταν πάλι Ε-ΞΑΙ-ΣΙΑ!!! Γιατί βέβαια το Παρίσι όσες φορές κι αν το επισκεφθείς δεν το χορταίνεις...! Και ζήσαμε & τρελλές περιπέτειες αυτή τη φορά, ρίξαμε απίστευτο γέλιο, οπότε Ναι, ήταν τα καλύτερα γενέθλια της ζωής μου κι ας μην πίστευα πως θα το έλεγα αυτό...!
Κρίση; Οκ! Και; Ο Ελληνάρας (καλώς ή κακώς) δεν το βάζει κάτω, δε λυγίζει, δεν πέφτει το ηθικό του, το παλεύει & βρίσκει πάντα τρόπους να περνάει καλά...!
Φιλιά στα μουτράκια σας & Χρόνια Πολλά κι Απτόηταααα!

*Εt voila, το πιό μεγάλο smart που έχετε δει!

2011-06-22T00:45:00.005+03:00

Συντηρητικά από αποσμητικά σώματος συσσωρεύονται στο σώμα
"Ύπουλα Σπρέυ"

Aναδημοσιεύω (γιατί το θεωρώ πολύ σοβαρό) από εδώ:
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=508192
Φωτογραφία Associated Press

"Λονδίνο:
Ουσίες που χρησιμοποιούνται σε αποσμητικά σώματος ως συντηρητικά απορροφώνται από το δέρμα και συσσωρεύονται στους ιστούς, διαπίστωσαν Βρετανοί ογκολόγοι. Αν και η χρήση τους είναι εγκεκριμένη και δεν υπάρχουν ενδείξεις τοξικότητας, η έρευνα προκαλεί ανησυχία, καθώς οι ουσίες ανιχνεύθηκαν σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι τα parabens, όπως ονομάζονται τα συντηρητικά, έχουν καλό ιστορικό όσον αφορά την ασφάλεια χρήσης και μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι καρκινογόνα. Ωστόσο και οι ίδιοι αλλά και η βρετανική κυβέρνηση ζητούν να διερευνηθεί περαιτέρω δράση τους.

«Αυτή είναι η πρώτη έρευνα που δείχνει τη συσσώρευσή τους στους ανθρώπινους ιστούς» σχολιάζει στο BBC η Δρ Φιλίπα Ντάρμπρε, επικεφαλής των ερευνητών στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ.

Η Ντάρμπρε και οι συνεργάτες της πραγματοποίησαν αναλύσεις σε δείγματα ιστού που είχαν ληφθεί από 20 γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Τα parabens βρέθηκαν σε όλα.

«Η ανίχνευσή τους σε ανθρώπινους όγκους του μαστού είναι ανησυχητική, καθώς έχει βρεθεί ότι τα parabens μπορούν να μιμούνται τη δράση των γυναικείων ορμονών οιστρογόνων» εξηγεί η ερευνήτρια.

«Τα οιστρογόνα μπορούν να πυροδοτήσουν την ανάπτυξη ανθρώπινων όγκων μαστού. Θα φαινόταν επομένως συνετό να εξετάσουμε κατά πόσο τα parabens θα πρέπει να συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται σε τόσο μεγάλο εύρος καλλυντικών που εφαρμόζονται στην περιοχή του στήθους» συνεχίζει.

Εκπρόσωπος της βρετανικής βιομηχανίας κοσμητικών προϊόντων δήλωσε ότι τα αποτελέσματα της έρευνας χρήζουν μελέτης, αν και παλαιότερα δεδομένα υποδεικνύουν ότι οι ουσίες αυτές είναι ασφαλή.

Όπως ανέφερε εκπρόσωπος του βρετανικού υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας, τα συμπεράσματα της Δρ Ντάρμπε θα επανεξεταστούν τώρα και από άλλες ομάδες ειδικών.

Η έρευνα δημοσιεύεται στο Journal of Applied Toxicology."

Εγώ το μόνο που έχω να προσθέσω είναι να ΜΗ χρησιμοποιείται αντι-ιδρωτικά (ο ιδρώτας είναι τοξίνες που πρέπει να αποβάλλονται από τον οργανισμό) αλλά απλά αποσμητικά όσο γίνεται πιό "απαλά"-ήπια (πχ. μπορείτε να βρείτε πλέον σε όλα τα διαδικτυακά φυτικά φαρμακεία τους λεγόμενους αποσμητικούς ορυκτούς κρυστάλλους)!

2011-05-23T01:12:00.021+03:00

7 ΧΡΟΝΙΑ ΦΑΓΟΥΡΑΣ & 2 ΑΓΓΕΛΟΙ!

Όταν η "μεγάλη" σου κόρη έχει γενέθλια στις 30/4 η μικρή στις 29/5 κι εσύ με τον άντρα σου επέτειο γάμου ακριβώς στη μέση στις 15/5 τότε τί καλύτερο από μια ΤΡΙΠΛΗ γιορτή;! Στις φωτογραφίες λοιπόν παραπάνω σβήσαμε οικογενειακώς κεράκια!!! Η Σμαραγδούλα έκλεισε κιόλας τα 5 της χρόνια, η Τζώρτζια τα 2 κι εγώ με τον άντρα μου κλείσαμε αισίως 7 χρόνια γάμου! Χαρείτε μας όπως τα χαρήκαμε κι εμείς!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Υπέροχα ήταν (κι ας γυρίσαμε μετά στο σπίτι & τα μικρά διαλυθήκαν στους εμετούς {κι εμείς στο καθάρισε-πλύνε} από μια σιχαμένη ίωση γαστρεντερίτιδας) & σκέφτηκα να σας το δείξω να χαρούμε παρεούλα!
Πολλά-Γλυκά-Φιλάκια,
Μαρία.

2011-02-10T15:12:00.009+02:00

Μάθημα ... φυσικής ιστορίας να το πω;...

Πριν λίγο η "μεγάλη" μου κόρη (4+ ετών) προς εμένα:
- Μαμά, εγώ το καλοκαίρι στη θάλασσα δε θέλω να σκοτώνουμε ούτε τα σαλιγκαράκια γιατί κρίμα είναι κι αυτά τα καϋμένα!
Εγώ τρισευτυχισμένη που το παιδί μου αγαπάει κι αυτό όλα τα ζώα όπως η μαμά του:
- Μπράβο αγάπη μου! Μόνο τα απαραίτητα για την τροφή μας ζώα πρέπει να σκοτώνουμε, δηλαδή ψαράκια, κοτούλες, κουνελάκια, αρνάκια, κατσικάκια, γουρουνάκια, γελαδίτσες...
.......................................................................................................................................
Το πανέξυπνο παιδάκι μου σκεφτικό & "μπλοκαρισμένο":
- Αλλά μαμά, δε γίνεται τα αρνάκια & τα κουνελάκια να ΜΗΝ τα βαφτίζουμε ζωάκια;;;
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2011-01-24T09:24:00.013+02:00

Κ Α Π Ν Ο Α Π Ε Ξ Α Ρ Τ Η Σ Η

Μέχρι τα 26 μου ήμουν σπασικλάκι-αντικαπνίστρια μέχρι αηδίας. Έμαθα να καπνίζω όταν γνώρισα τον άντρα μου που μου έλεγε "πάρε ένα για να μη σου βρωμάω". Κι εγώ η ...ερωτευμένη έπαιρνα & ξανάπαιρνα μέχρι που έγινα πιό φανατική καπνίστρια ίσως κι από εκείνον! Μιλάμε ότι μπήκα στο χειρουργείο (& τις 2 φορές) να γεννήσω με το τσιγάρο στο χέρι... Πολλές φορές στη δουλειά ξεχνιέμαι από την ένταση κι ανάβω 2 τσιγάρα ταυτοχρόνως!
Τα τελευταία βέβαια χρόνια αισθάνομαι αιχμάλωτη αυτής της συνήθειάς μου. Δεν μου αρέσει που ξυπνάω το πρωί & μου βρωμάνε τα μαλλιά μου, δεν μου αρέσει που λαχανιάζω γρήγορα ενώ παλιά έκανα 2-3 λεπτά μακροβούτι, δεν μου αρέσει που πρέπει να βγαίνω (τώρα, στη μετά παιδιών εποχή) όλο το χειμώνα έξω στο μπαλκόνι & να ξεπαγιάζω όλη την ώρα για να καπνίσω. Αλλά φυσικά, το τσιγάρο-τσιγάρο. Μπορεί να το μείωσα λίγο αναγκαστικά στο ένα πακέτο την ημέρα μετά τα παιδιά (από τα 2,5) αλλά εξακολουθώ να το ευχαριστιέμαι το άτιμο. Καπνίζω τα More τα οποία λατρεύω! Ξέρετε, αυτά που πολύς κόσμος τα νομίζει πουράκια, αλλά δεν είναι, είναι απλώς τσιγάρα μακριά τυλιγμένα σε καφέ σκούρο χαρτί. Υπέροχη γεύση μαζί με φινέτσα! Βέβαια φινέτσα ακριβή... Άλλος ένας λόγος που νιώθω τόσο ανόητη που καπνίζω αφού ξέρω πως κάποιοι έξυπνοι θησαυρίζουν πουλώντας σε μένα & άπειρους άλλους το ίδιο ανόητους με μένα, το θάνατο...
Όμως το Σάββατο το βράδυ ή μάλλον το πρωί κατά τις 4,30 έφτασα στο στάδιο της απόλυτης τσιγαροεξαθλίωσης: μετά από κάνα-δυο-τρία-τέσσερα ποτάκια & μπόλικο κούνημα, μας "έκοψε λόρδα" & είπαμε με τον άντρα μου αντί για "βρώμικο" να μπούμε σε ένα Swedco cafe (διανυκτερεύει) που θα είχαμε & τη ζεστούλα μας & το ωραίο μας περιβάλλον αλλά & ωραία-καθαρά υλικά για να φάμε ό,τι τραβούσε η ψυχούλα μας! Μπαίνουμε λοιπόν, προχωράμε στο βάθος πιάνουμε ένα ωραιότατο τραπεζάκι φάτσα στη θάλασσα & γυρνάμε να επιλέξουμε τί θα παίρναμε (self service γαρ). Μπανίζω εγώ εντωμεταξύ (με αγωνία) ότι δεν υπάρχουν τασάκια πουθενά εκτός από ένα τραπέζι που μια κοπέλα -μόνο!- καπνίζει κανονικότατα. Την πλησιάζω & τη ρωτάω ευγενικά αν όντως επιτρέπεται το κάπνισμα. Με διαβεβαιώνει πως ρώτησε & της είπαν "ναι, μετά τις 12,30 επιτρέπεται" & της δώσαν το τασάκι! Εγώ κι ο άντρας μου ανασαίνουμε! Παραγγέλνουμε λοιπόν, πληρώνουμε κι έπειτα ζητάμε ένα τασάκι για να πάμε στο τραπέζι μας να κορέσουμε την ξελιγωμάρα μας. Αλλά! Ο τύπος αρνείται! Μας λέει πως δεν μπορούμε να καπνίσουμε μέσα στο μαγαζί! Εγώ ΦΟΥΝΤΩΣΑ... Η άλλη να καπνίζει την ίδια στιγμή που εμένα μου λένε πως δεν μπορώ!!!!!!!! Ταυρίνα εν υαλοπωλείο η δικιά σου...
-"Μα η κοπέλα που καπνίζει με διαβεβαίωσε πως της είπατε ότι επιτρέπετε (εσείς) το κάπνισμα στο μαγαζί μετά τις 12,30 & της δώσατε τασάκι!"
- Όχι εγώ, μπορεί να της το είπε η κοπέλα που ήταν στην προηγούμενη από μένα βάρδια!
- Κι εμένα τί με νιάζει ποιός της το είπε; Εγώ θέλω να καπνίσω κι αφού επιτρέπετε το κάπνισμα στην κοπέλα θα το επιτρέψετε & σε μένα. Δώστε μου τασάκι!
- Δεν σας δίνω!
Εγώ σε κατάσταση έξαλλη βουτάω επιδεικτικά από ένα τραπέζι που έφευγαν εκείνη την ώρα κάτι νεαροί ένα άδειο κουτάκι αναψυκτικού, αγριοκοιτάω τον κατά τα άλλα -η αλήθεια- ευγενέστατο τύπο που μου αρνήθηκε το τασάκι & πάω & κάθομαι. Εννοείται πως άναψα κατευθείαν να ευχαριστηθώ το τσιγαράκι μου! Όταν έχεις νεύρα είναι ωραίο να ξεφυσάς με μανία...
.............................................
Ξαφνικά συνειδητοποιώ πως ο άντρας μου με κοιτά παγωμένα. Και πως πριν που εγώ λογομαχούσα με το νεαρό στο ταμείο, ο Στέλιος μου κάτι προσπαθούσε να μου πει. Αμέσως μετά συνειδητοποιώ πάλι πως περιέργως εκείνος δεν έχει ανάψει ακόμη τσιγάρο. "Γιατί με κοιτάς έτσι;" τον ρωτάω. "Και τί μου έλεγες πριν στο ταμείο;" Πριν προλάβει να μου απαντήσει βλέπουμε & οι δύο να μας πλησιάζει ο νεαρός του ταμείου. Εγώ ξαναρχίζω να ...φουντώνω στην υποψία πως έρχεται να μου την πει που άναψα τσιγάρο! Όμως ο νεαρός πολύ ευγενικά σκύβει, κάνει πως καθαρίζει το τραπέζι μας & μου λέει: "χίλια συγνώμη για πριν που δε σας έδωσα τασάκι, όμως δεν μπορούσα γιατί οι μπάτσοι πίσω μας κοίταζαν" !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ο άντρας μου απευθυνόμενος προς εμένα: "Αυτό σου έλεγα πριν!"

Εγώ που έχω μείνει κάγκελο γυρνάω & κοιτάω ερευνητικά τα τραπεζάκια γύρω από το ταμείο. Βλέπω πραγματικά ένα στο οποίο κάθονται 5 νεαροί ένοπλοι αστυνομικοί & μία κοπέλα επίσης ένστολη, με χεροπέδες, γκλομπς, κλπ. Κοιτάνε όλοι προς το μέρος μας! Τα χάνω αλλά όχι εντελώς. Κάνω ματιά στον άντρα μου, σηκώνω το ποτήρι μου (στο άλλο χέρι κρατώ αναμμένο τσιγάρο) & γνέφω στους αστυνομικούς στην υγειά τους! Τώρα τα χάνουν εκείνοι για λίγο, μετά μου χαμογελάνε & μας κάνουν κι αυτοί στην υγειά μας με τα ποτήρια τους (προς μεγάλο εφησυχασμό του συζύγου μου)!

Τρώμε, πίνουμε με τον καλό μου, φυσικά καπνίζουμε (μάλιστα & ένας από τους αστυνομικούς επίσης κάπνισε μετά) & ηρεμούμε ωραία-ωραία. Εγώ όμως που έχω θυμώσει πολύ με τον εαυτό μου που φέρθηκα έτσι απότομα κι άκομψα στο νεαρό του ταμείου κι έγινα & ρεζίλι λόγω του πάθους μου για το -συγχωρέστε με- γ@μημένο το τσιγάρο, λέω αποφασιστικά στον καλό μου: "είσαι να αφήσουμε φεύγοντας εδώ τα πακέτα μας & από αύριο να μην ξανακαπνίσουμε ποτέ;" Με κοιτάζει σκεπτικά, ξέρει ότι αυτή τη φορά το εννοώ. Ας το κάνουμε, μου λέει!

Από τα ξημερώματα της Κυριακής λοιπόν έχω να καπνίσω! Χτες ήταν κόλαση αλλά όσο πάει γίνεται & καλύτερο. Βασικά κρίσεις στέρησης είναι μερικών λεπτών, δεν το θες όλη μέρα. Ευτυχώς. Και τις στιγμές που το θες σκέφτεσαι τα οφέλη του "κοψίματος" & προσπαθείς να επικεντρώσεις σε κάτι άλλο τη σκέψη σου. Εμείς υποσχεθήκαμε να ρίχνουμε κάθε μέρα 10€ που θέλαμε για τα τσιγάρα μας σε ένα κουμπαρά & του χρόνου να πάμε μια κρουαζιέρα ή διακοπές στο Μαυρίκιο & μάλιστα σε πρόγραμμα νεονύμφων!!!! Καλό; Τουλάχιστον τώρα χωρίς τσιγάρο έχουμε περισσότερες πιθανότητες του χρόνου να είμαστε καλά για να πραγματοποιήσουμε την υπόσχεσή μας!!!

Εξάλλου, με αυτά που γίνονται (απαγορεύσεις δήθεν για το καλό & την υγεία μας, αλλά που εξετάζουν & το ενδεχόμενο να μπορεί ο κάθε καταστηματάρχης να εξαγοράσει ειδική "καπνιστική" άδεια για το μαγαζί του) αστρονομικές τιμές, κλπ όντως θα είμαστε εντελώς ανόητοι αν τους κάνουμε τη χάρη & συνεχίσουμε το βρωμοτσιγάρο... (Μωρές ας είχα ένα τώρα!)

Εδώ θα βρείτε σημαντικές πληροφορίες όσοι σκέφτεστε να το κόψετε: Το blog των Κυριών

Μακάρι να το αποφασίσετε γιατί τελικά όντως θέμα απόφασης είναι! Καλή επιτυχία από την καρδιά μου,
Μαρία.

2011-01-15T18:37:00.007+02:00

Πρέπει...

Πριν από 2 μόλις εβδομάδες μια από τις αδέσποτες γατούλες της γειτονιάς που ταϊζω εδώ κι ενάμιση χρόνο (από τότε δλδ που μετακομίσαμε σ΄αυτή τη γειτονιά) μας έφερε ένα πολύ όμορφο μωρό γατάκι, ηλικίας περίπου ενός μήνα.
Ήταν για μένα ένα υπέροχο χριστουγεννιάτικο δώρο, μια φανταστική έκπληξη. Ένα μικρούλη, ασπρόμαυρο γατάκι, παιχνιδιάρικο & τόσο γλυκό... Το αγαπήσαμε όλοι στην οικογένειά μου, το ταίζαμε, το φροντίζαμε, του βάλαμε ένα πολύ ωραίο σπιτάκι-ιγκλού για να μη βρέχεται ή κρυώνει ούτε αυτό ούτε η μανούλα του, ακόμη & μια μωρουδιακή κουβερτούλα μέσα στο σπιτάκι βάλαμε...

Το μωρό γατάκι από χθες δεν ήθελε να φάει τίποτα, ήταν συνέχεια μαζεμένο μέσα στο σπιτάκι του μόνο που κάπου-κάπου νιαούριζε με την ψιλή του φωνούλα παραπονιάρικα. Ανησύχησα λιγάκι, το είπα & στον άντρα μου μα εκείνος με καθησύχασε. Σήμερα το μεσημέρι πήγα κοντά να δω γιατί το έβλεπα συνέχεια ξαπλωμένο μέσα στο σπιτάκι & δυστυχώς το είδα να ψυχομαχάει... Μετά από λίγο είχε πεθάνει. Έτσι ξαφνικά & ήρεμα όπως μπήκε στη ζωή μας, έτσι μας ξαναάφησε...

Η καϋμένη η μανούλα του πήγε & το έγλειφε στο κεφαλάκι του. Μετά ξάπλωσε το κεφαλάκι της πάνω στο κεφαλάκι του πεθαμένου πια παιδιού της...

Φυσικά & κλαίω. Από το μεσημέρι συνέχεια. Αλλά τί αλλάζει;

Δεν μπορώ τώρα να καταλάβω γιατί μπήκε στη ζωή μας για τόσο λίγο καιρό αυτό το γλυκό κι όμορφο πλασματάκι. Μας γλύκανε πάντως...

Η μανούλα του μπαίνει-βγαίνει συνέχεια στο σπιτάκι. Το ψάχνει τώρα. Πρέπει κι αυτή κι εμείς να μάθουμε, ό,τι κι αν συμβαίνει στη ζωή μας, να βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίζουμε μόνοι μας. Γιατί όπως σωστά λένε, "η ζωή συνεχίζεται"...

2010-11-03T23:23:00.003+02:00

Θ Ε Ο΄Σ ! ! !

Μπουράκ Χακκί, είσαι πραγματικά ο πιό ωραίος άντρας που έχω δει!

Μαρία.-

UPDATE: Όχι, ούτε εγώ έβλεπα τούρκικα έργα κι αυτό όχι βέβαια από ρατσισμό αλλά γιατί συνήθως (έβλεπε παλιά η μαμά μου σε βιντεοκασέτες) είναι εντελώς μελό κι εγώ με το μελό δεν τα πάω καλά! Όταν μάλιστα άρχισε να παίζεται εδώ η σειρά & είδα 2-3 φορές τρέιλερ την κορόιδευα φανατικά. Έπειτα μια μέρα εντελώς τυχαία είδα ένα επεισόδιο (γύρω στο τριακοστό ) & μου τράβηξε λιγάκι το ενδιαφέρον. Το σήριαλ, όχι ο "Κενάν"! Ο εν λόγω πρωταγωνιστής τότε με εντυπωσίασε μεν ως άντρας αλλά ως ηθοποιός μου είχε φανεί λιγάκι "κρυόκwλος"... Ύστερα φρόντισα να δω & το επόμενο γιατί ανακάλυψα πως με βόλευε ιδιαίτερα η ώρα προβολής (5-7 το απόγευμα) μια που μόλις έχουν κοιμηθεί οι μικρές κι εγώ επιδιώκω λίγη χαλάρωση. Έτσι, επεισόδιο στο επεισόδιο, κατέληξα σήμερα καταγοητευμένη τόσο με τον πανέμορφο πρωταγωνιστή όσο & με την ιστορία της σειράς!
Μου αρέσει πολύ που βλέπω χλιδή εκεί, με ξεκουράζει μάλλον από τα δικά μας κανάλια που μονίμως μας θυμίζουν την οικονομική μας κατρακύλα. Λες & δε τη ζούμε καθημερινά...
Επίσης, μου αρέσει που όλα σχεδόν τα πρόσωπα της σειράς είναι όμορφα ή έστω γοητευτικά. Τρελλαίνομαι που έχει τόση δράση, τόση ένταση & τόσες ανατροπές σε κάθε επεισόδιο (προφανώς αυτό έχει να κάνει & με τη μεγάλη διάρκεια των επεισοδίων)! Ακόμη, οι διαφημίσεις που πέφτουν σ΄αυτό το σήριαλ είναι λίγες, τόσο που δεν κουράζομαι ίσα-ίσα κι αυτές ακόμη με ξεκουράζουν αφού μου δίνουν το χρόνο να βγω στο μπαλκόνι για ένα τσιγάρο.
Βέβαια δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι το μήνυμα που θέλουν να περάσουν στους θεατές τους οι παραγωγοί : πως οι φτωχοί δεν έχει νόημα να σηκώνουν κεφάλι;;; Πως όπως κι αν έχουν τα πράγματα, πάντοτε οι πλούσιοι δικαιώνονται όσο κι αν φταίνε; Γιατί σίγουρα καυτηριάζει έντονα τις κοινωνικές διακρίσεις ανάμεσα σε πλούσιους & φτωχούς κι αυτό η αλήθεια μου ..."κάθεται λιγάκι στο λαιμό"! Για την ακρίβεια λιγάκι παραπάνω ή μάλλον πολύ παραπάνω! Είναι προφανές πως προσφέρουν ομορφιά, πολυτέλεια & δράμα στο λαό με σκοπό να του περνάνε τέτοια μηνύματα: "μην κάνετε τον κόπο να διεκδικήσετε το δίκιο σας εφόσον είστε φτωχοί, άδικος κόπος"... Φυσικά αυτά στους Έλληνες δεν πιάνουν!
Εν κατακλείδι, πραγματικά κουκλιά οι πρωταγωνιστές (Κενάν, Λάμια, Τζαβιντάν) αλλά ως γυναίκα, το άριστα με τόνο θα το δώσω δικαιωματικά στον περήφανο κι επιβλητικό αλλά πολύ γλυκό ταυτόχρονα, στον ελκυστικότατο "Χουσείν Κενάν Γκιούν": παίδαρος!!!

2010-08-26T01:55:00.004+03:00

ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΣΕΞ !!!

Ναι, λένε ψέματα! Πως δήθεν ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα... Φυσικά & όχι! Εμείς οι ίδιοι σκοτώνουμε τον έρωτα, όταν δε βάζουμε το μυαλό μας να σκεφθεί, όταν φερόμαστε ανώριμα, όταν παραλείπουμε πράγματα που θα μας ανανέωναν... Και σίγουρα όταν αφήνουμε το σεξ στην άκρη ή έστω, όταν αφηνόμαστε να ρουτινιάσουμε στο σεξουαλικό τομέα. Γιατί; Γιατί δλδ όταν έχουμε μόνο σχέση να βάζουμε τα δυνατά μας να έχουμε καλές επιδόσεις, φαντασία, κ.λ.π. ενώ στη μετά γάμου εποχή να βαριόμαστε ακόμη & να κάνουμε έρωτα;;;
Παρατηρείστε τα (ομολογουμένως ελάχιστα) υγιή ζευγάρια που γνωρίζετε: δεν έχω καμμιά αμφιβολία πως διαφαίνεται στη σχέση τους η ...ερωτική-σεξουαλική τους ευμάρεια! Εννοώ φυσικά πως για να πάει καλά ένας γάμος*, απαραίτητα-απαραίτητη προϋπόθεση είναι το συχνό & καλό SEX !
Γιατί πώς να το κάνουμε κιόλας: εάν έχεις εκτονωθεί & με το παραπάνω σεξουαλικά, έ, τότε όοοοοολα τα άλλα (προβλήματα, ρουτίνα, κ.λ.π.) σου φαίνονται πολύ πιό ανούσια ή έστω πιό εύκολα στο να επιλυθούν ή να τα αντέξεις! Σωστά; Ενώ αντίθετα, αν είσαι ανικανοποίητη/ος, τότε όλα σου φαίνονται χειρότερα γύρω σου, πιό δύσκολα, πιό σοβαρά.

Γι΄αυτό λοιπόν κι εσείς οι παντρεμένες/οι ΜΗΝ παραμελείτε ΠΟΤΕ αυτό το συγκεκριμένο συζυγικό σας καθήκον. Εξάλλου, ακριβώς γι΄αυτό θεωρείται καθήκον κι όχι για να το σκέφτεστε & να βαρυγκομάτε! Γιατί τότε, όχι σε μεγάλο χρονικό διάστημα, θα βρεθεί σίγουρα άλλη/ος να σας αντικαταστήσει & να τα εκπληρώσει κι εσείς το μόνο που θα κάνετε θα είναι να κλαίγεστε & να κατηγορείτε στους γύρω σας τον/την καλό/ή σας ως άπιστη, e.t.c. Δεν είναι όμως καλύτερα αντί αυτού, να βάζετε σεις τα δυνατά σας, να του πετάτε πχ τα μάτια έξω αντί για καμμιά άλλη;;;! Έ;
...................................................................

Φιλιά γλυκά & τα μάτια σας όχι τέσσερα, αλλά 1004!

* το επίπεδο επικοινωνίας ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως είναι το 1ο γιατί εδώ που τα λέμε, όσο καλό κρεββάτι-τραπέζι-καρέκλα-μπαλκόνι κ.λ.π κι αν κάνεις μαζί του/ης, αν του μιλάς & δε σε πιάνει ή εσύ λες "α" κι εκείνος καταλαβαίνει "ω" τότε ΜΗΝ κάνεις ποτέ το λάθος να φτάσεις στην εκκλησία-δημαρχείο μαζί του, θα τον έχεις βαρεθεί πριν ακόμη λήξει ο μήνας με τα ...μέλια!

2010-08-20T16:34:00.006+03:00

ΑΝΤΙΟ ΓΙΑΓΙΑ...
Σήμερα το πρωί πέθανε μια υπέροχη γυναίκα, η γιαγιά του άντρα μου. Δεν ήταν νέα, 85 ετών ήταν, έτσι δεν μπορούμε να πούμε "κρίμα, δεν έζησε". Είχε παιδιά, εγγόνια & η μικρή μου κόρη ήταν το 13ο δισέγγονό της. Όμως στην ψυχή ήταν πολύ νέα! Νέα κι όμορφη! Πάντοτε χαμογελαστή, αισιόδοξη, σκόρπιζε γύρω της μόνον αγάπη! Ποτέ δεν την είχα ακούσει πραγματικά να λέει κακή κουβέντα για κανέναν. Ζούσε μόνη της σε ένα σπιτάκι πολύ κοντά στις κόρες της γιατί δεν ήθελε να τις επιβαρύνει μέχρι & τα στερνά της...
Δόξα τω Θεώ δεν ταλαιπωρήθηκε, έφυγε πολύ ήσυχα. Προ μίας εβδομάδος μπήκε κοτσονάτη στο νοσοκομείο με την πιό απλή διάγνωση: γαστρεντερίτιδα. Χθες είχαν ολοκληρωθεί όλες τις οι εξετάσεις, οι γιατροί απεφάνθησαν πως είχε πλέον συνέρθει εντελώς & πως σήμερα το πρωί θα μπορούσε να επιστρέψει στο σπίτι της... Αλλά ξαφνικά η γιαγιούλα χθες το βραδάκι άρχισε να κλαίει & να παρακαλάει: "σας παρακαλώ, αν μ΄αγαπάτε πηγαίντε με στο σπίτι μου, από κει θέλω να φύγω. Θα πεθάνω, το ξέρω, είδα στον ύπνο μου το Χριστό να μου χαμογελάει, να μου ανοίγει μια πόρτα & να μου δείχνει να πάω δίπλα του να μπούμε μαζί μέσα"...
Ο γιατρός γέλασε & την κορόιδεψε:'τί΄ναι αυτά που λες γιαγιά; Δεν έχεις τίποτα, αύριο το πρωί θα είσαι στο σπίτι σου πάλι, θα μας θάψεις όλους εσύ!"
...................................................................
Σήμερα το πρωί μετά από μια πολύ ήσυχη βραδιά στο νοσοκομείο, μάζεψε με την μία της την κόρη τα ρουχάκια της χαρούμενη γιατί έπαιρνε εξιτήριο. Κατεβαίνει η κόρη της 2 λεπτά στο κυλικείο να πάρει η γυναίκα έναν καφέ κι όταν γύρισε βρήκε όλους τους γιατρούς του νοσοκομείου πάνω απ΄το κρεββάτι της γιαγιάς να προσπαθούν να τη συνεφέρουν. Ανακοπή. Δύο φορές την επανέφεραν με τον απινιδωτή αλλά ο Κύριος είχε άλλα σχέδια για κείνη. Την ήθελε πλέον κοντά του! Και κείνη έφυγε χαμογελώντας γιατί το ήξερε...
Καλό ταξίδι γλυκιά & υπέροχη γιαγιά μας! Μας λείπεις ήδη πολύ... Σ΄αγαπάμε!

2010-07-27T01:53:00.008+03:00

ΡΟΔΟΣ, ΝΗΣΙ ΥΠΕΡΟΧΟ, ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ!!!

Πραγματικά! Ζω εδώ 12 χρόνια τώρα αλλά από ότι φαίνεται δε θα το χορτάσω ποτέ αυτό το μαγευτικά πανέμορφο νησί! Και πώς να το χορτάσω άλλωστε όταν η ομορφιά του είναι ατελείωτη;;;
Το ΣΚ που μας πέρασε αποδράσαμε σε ένα από τα καταπληκτικά ξενοδοχεία του νησιού εκτός πόλεως (για όσους έχουν έρθει: στη Λίνδο) & πραγματικά περάσαμε τόσο τέλεια που λέγαμε χθες με τον άντρα μου ότι ήταν σα να λείψαμε 10 μέρες αντί για δύο!
Στις φωτος η θέα που αντικρύζαμε από το δωμάτιό μας ... χρειάζονται λόγια;

Γι΄αυτό λοιπόν φίλοι/ες μου, ακόμη & αν δεν μπορείτε να πάτε διακοπές τώρα (όπως εμείς που το ερχόμενο Σάββατο βαφτίζουμε τη μπεμπούλα μας κι έχουμε τρέξιμο), κάντε τη χάρη στον εαυτό σας κι αποδράστε έστω σε ένα κοντινό προάστιο, σε ένα ξενοδοχείο της αρεσκείας σας. Θα ξεφύγετε από όλους & όλα, θα αλλάξετε παραστάσεις, θα αναζωογονηθείτε! Μήπως το χρωστάτε αυτό στον εαυτό σας;! Εγώ πάντως 12 χρόνια τώρα δεν παραλείπω αυτές τις μίνι αλλά τόσο δροσιστικές αποδράσεις!

Μάλιστα, σας καλώ να έρθετε ούτως ή άλλως το Σάββατο 31 Ιουλίου στις 18:00 για να παρευρεθείτε στη βάφτιση της μικρής μας κουκλίτσας. Θα γίνει σε ένα εξίσου υπέροχα μαγικό εξωκκλήσι που βρίσκεται μάλιστα μέσα στη θάλασσα (το αυτοκίνητο δεν πάει μέχρι εκεί, περπατώντας πάνω από γέφυρα & προβλήτα θα πάμε) , τους Αγίους Αποστόλους Φαληρακίου. Και φυσικά μετά θα φάμε & θα πιούμε ποτάκι με τους φίλους μας στην πισίνα του καινούριου διαμαντιού της αλυσίδας ξενοδοχείων Atlantica Hotels, στο Holiday's Village στα Κολύμπια της Ρόδου.
Τί λέτε; Θα μας κάνετε την τιμή; Θα χαρούμε πολύ να σας γνωρίσουμε!

Φιλιά,
Στέλιος & Μαρία

2010-07-06T03:06:00.005+03:00

Συμπέρασμα;

"...Τα παιδιά είναι κοινωνικό ζήτημα υψίστης σημασίας, συμφωνώ.... Θα μιλήσουμε για τα παιδιά αργότερα. Για την ώρα ας ασχοληθούμε με τα κέρατα. Oμολογώ πως το κέρατο είναι η αδυναμία μου. Είναι μια έκφραση πολύ άσχημη, έκφραση ουσάρων, πολύ αγαπητή στον Πούσκιν. Το λεξικό του μέλλοντος όμως θα τη διαγράψει. Τί είναι λοιπόν τα κέρατα; Ω, τί χονδροειδής πλάνη! Περί τίνων κεράτων πρόκειται; Και γιατί μιλάμε για κέρατα; Στην ελεύθερη ένωση δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Τα κέρατα είναι φυσική συνέπεια του γάμου. Είναι να πούμε, το μέσον, που επανορθώνει το λάθος του γάμου. Είναι μια διαμαρτυρία. Απ΄αυτή την άποψη δεν έχει τίποτα το ταπεινωτικό... Και αν τότε, -υπόθεση εντελώς παράλογη- παντρευόμουνα στ΄αλήθεια, θα ήμουνα πολύ ευτυχής να αποκτήσω τα τρισκαταραμένα κέρατά σας. Θα έλεγα στη γυναίκα μου: "Αγάπη μου, ως τώρα σ΄αγαπούσα μόνο, από δώ & πέρα όμως, θα σ΄εκτιμώ βαθύτατα γιατί μπόρεσες να υψώσεις φωνή διαμαρτυρίας! "
Γελάς; Γελάς γιατί δεν έχεις τη δύναμη να ξεπεράσεις τις προλήψεις. Καταλαβαίνω πολύ καλά που να με πάρει ο διάβολος, πόσο δυσάρεστο είναι να σε κερατώνει η γυναίκα σου στο νόμιμο γάμο, αλλά αυτό είναι μια αισχρή συνέπεια, ενός αισχρού δεσμού που εξευτελίζει & τον άντρα & τη γυναίκα. Όταν όμως τα κέρατα φυτρώνουν φανερά, όπως συμβαίνει στον ελεύθερο γάμο, παύουν να υπάρχουν πια, γίνονται ακατανόητα & δεν ονομάζονται πλέον κέρατα. Αντίθετα, μ΄αυτόν τον τρόπο, η γυναίκα δείχνει πόσο μας εκτιμάει γιατί δε στεκόμαστε εμπόδιο στην ευτυχία της & μας θεωρεί πολύ εξελιγμένους αφού δε θυμώνουμε καθόλου για τον καινούριο άντρα που βρήκε. Ο διάβολος να με πάρει, σκέφτομαι όμως καμμιά φορά, πως αν παντρευόμουνα, (ελεύθερα ή νόμιμα αδιάφορο), θα έφερνα εγώ ο ίδιος στη γυναίκα μου έναν εραστή, εφόσον θ΄αργούσε να τον βρει μόνη της! "Αγάπη μου, θα της έλεγα, σ΄αγαπώ βέβαια, αλλά θέλω να μ΄εκτιμάς κιόλας, επιμένω σ΄αυτό!"
Δεν έχω δίκιο;
................"

Από το συγκλονιστικό βιβλίο "Έγκλημα & Τιμωρία" του Φ. Ντοστογιέφσκυ, Κεφάλαιο Πρώτο του Πέμπτου Μέρους.

Δικές μου σκέψεις;
Τελικά τα ίδια θέματα ταλανίζουν ανέκαθεν τους ανθρώπους από τη στιγμή που οργανώθηκαν σε "πολιτισμένες" κοινωνίες!
H δική μου γνώμη για την περίπτωση της φίλης μου στο προηγούμενο post ;
Να μην πάρει καταρχήν βιαστικές αποφάσεις κι έπειτα να μην κάνει τίποτε που δε θα την αντιπροσωπεύει...
Εγώ πάντως επιμένω να πιστεύω πως ο έρωτας μπορεί να κρατήσει! Αρκεί να φροντίζουμε να τον τιμάμε όπως του αξίζει! Αρκεί να μην ξεχνάμε εμείς πρώτοι πως είμαστε ερωτευμένοι, αρκεί να μη θεωρούμε τον άνθρωπό μας δεδομένο. Και φυσικά να κάνουμε & καμμιά ...σκανταλιά, έτσι για να τον τσιγκλάμε λιγάκι!
UPDATE:
Απόψε είναι μια υπέροχα δροσερή βραδιά καλοκαιριού! Από κείνες που σε κάνουν να θέλεις να κάνεις σχεδόν τα πάντα, να ονειρευτείς, να ερωτευτείς, να ζήσεις! Ας ζήσουμε λοιπόν!
Φιλιά & ερωτευτείτε, ομορφαίνει η ζωή μας έτσι!

2010-06-16T02:00:00.014+03:00

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΜΙΑΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΗΣ ΠΡΟΔΟΜΕΝΗΣ...
ή αλλιώς
"Κι όμως η γη γυρίζει?!"

Γενικά μιλώντας:
Είσαι μαζί του πάνω-κάτω μια δεκαετία. Από ΈΡΩΤΑ ΤΡΕΛΛΟ! Τα μισά εξ αυτών παντρεμένοι. Τέκνα δύο. Και νόμιζες πως όλα πάνε καλά μεταξύ σας! Πως ειδικά στον ερωτικό τομέα είστε super ! Καλύτερα κι από καινούριο ζευγαράκι! Νόμιζες...

Εδώ κι ένα χρόνο περίπου έχεις μια αδιόρατη αίσθηση πως κάτι συμβαίνει. Κάτι τα ωράρια δουλειάς του που χτυπάνε μονίμως κόκκινο, κάτι τα περίεργα ψιθυριστά τηλεφωνήματα, κάτι κάποια ψέματα που τον έπιασες να σου λέει, κάτι, κάτι, κάτι. Εξ΄αρχής τον ρωτάς ευθέως & πολύ ήρεμα, αλλά ούτε λίγο ούτε πολύ σε βγάζει τρελλή! Όμως η κατάσταση όσο περνά ο καιρός χειροτερεύει. Καμμία σημασία πια δε σου δίνει! ΕΣΕΝΑ που για πάρτη σου κάποτε κυριολεκτικά πέθαινε! Όχι μόνο αυτός δηλαδή, ολόκληρος ο αντρικός περίγυρος. Και μπορεί να πέρασαν δεκα-κάτι χρονάκια & να μην είσαι πια 25 αλλά & στα 37 σου γμτ θεά είσαι, το βλέπεις καθημερινά στα αντρικά βλέμματα γύρω σου. Τί στην ευχή, ΓΙΑΤΙ;;; Αυτό ήταν με τον έρωτα; Μας τελείωσε;;;

Και δε σου πάει να αρχίσεις τις παρακολουθήσεις, τα ψαξίματα, τις κατινιές! Ούτε με σφαίρες! Ξέρεις πως δεν έχει τίποτε το σοβαρό, πως πραγματικά μόνο ξενοπηδάει, ωστόσο αυτό ούτε το καταδέχεσαι, ούτε μπορείς ή θέλεις να το ανεχτείς! Τί στην ευχή να κάνεις τώρα; Κι έχεις κάνει τόοοοοσες θυσίες για κείνον, έχεις αλλάξει ολόκληρη τη ζωή σου. Ούφ! Πώς είναι καλύτερα να συμπεριφερθείς;
Να το παίξεις κορόιδο & να τον αφήσεις να δεις πότε θα βαρεθεί & θα σταματήσει κάνοντας κι εσύ ταυτόχρονα τη ζωούλα σου; Κι αν δε βαρεθεί; Αν είναι τέτοιος ο χαρακτήρας του & μετά απ΄αυτή βρει κάποια άλλη; Εσύ δε γουστάρεις να ζεις μέσα στην υποκρισία, ποτέ δεν το έκανες!
Και τα παιδιά; Τί είναι καλύτερο για τα παιδιά; Να τα αφήσεις να μεγαλώνουν μέσα στο ψέμα; Με έναν μπαμπά & μια μαμά που ο καθένας θα έχει τις γκομενοδουλίτσες του (όχι, εσύ μέχρι τώρα ποτέ δεν τις είχες, όμως αν πρόκειται να κάνεις υπομονή δε θα μονάσεις κιόλας!) κι απλά διατηρεί & την "οικογένεια" του για "τα μάτια του κόσμου"; Αυτά που πάντοτε κορόιδευες;! Ή απλά να κλείσεις ένα ωραιότατο ραντεβού σε ένα δικηγόρο & μετά να γυρίσει μια μέρα εκείνος στο σπίτι & να λείπεις μαζί με τα παιδιά; Πάντως τις υστερίες, τα κλάματα, τα ψέματα δεν τα μπορείς, ούτε κατά διάνοια!

Μα πού πήγαν τόσα όνειρα, τόσος έρωτας, τόσο πάθος, τόση αγάπη, τόση καψούρα;;; Τόσο ήταν;
Ψάχνεις να βρεις τα λάθη σου, αλλά όσο κι αν πίστευες πως για ένα χωρισμό πάντοτε φταίνε & οι δύο, τώρα δεν μπορείς ειλικρινά να βρεις πού φταις! ΠΟΥΘΕΝΑ!!!
Σκέφτεσαι πως μπορείς μια χαρά να του κάνεις αντίποινα μια που τόσο καλά τον ξέρεις: είναι τόσο κτητικός απέναντί σου, θα ζηλέψει τόσο που θα σαλτάρει. Θα κινήσει γη & ουρανό για να σε ξανακερδίσει. Όμως εσύ θα τον θέλεις πια;;;

Ψεύτη! Κάποτε μου είχες υποσχεθεί πως θα είσαι ερωτευμένος μαζί μου & στα 80 σου! Και είσαι μόνο 45!...

2010-06-03T02:31:00.005+03:00

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ = ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΔΙΚΙΑ, ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, IQ-ΡΑΔΙΚΙΟΥ!
Σήμερα (ή μάλλον χθες) το πρωί καθόμουνα στο μπαλκόνι μου απολαμβάνοντας τον καφέ με το τσιγάρο μου στην αναζωογονητική πρωινή δροσούλα. Όχι όμως για πολύ... Απέναντι ακριβώς ερχόταν μια ηλικιωμένη κυρία για να ανοίξει το μαγαζί της, ένα πρακτορείο προ-πό. Ξαφνικά την ακούω να φωνάζει. Έξω από το πρακτορείο της σε συγκεκριμένο σημείο βγάζουν κάθε βράδυ κάτι τεράστιες μαύρες σακκούλες απορριμάτων, φαντάζομαι γεμάτες χαρτούρα. Η ηλικιωμένη λοιπόν κυρία είχε αρχίσει να φωνάζει γιατί πάνω στα δικά τους σκουπίδια εντόπισε ξαφνικά μία μικρή σακκούλα από S-market γεμάτη κι αυτή με σκουπίδια...! Όχι λυτή (αυτό θα μπορούσε να είναι μια εξήγηση), δεμένη. Αφουγκράστηκα για να καταλάβω γιατί φώναζε: η γριά απλά ενοχλήθηκε γιατί λέει "αυτά δεν είναι δικά τους σκουπίδια"...!
Εντωμεταξύ ήρθε κι ο υπάλληλός της κι άρχισε να το συζητά ιδιαιτέρως μεγαλόφωνα μαζί του:
-(Γριά):Ποιός λές να μας τα έβαλε εδώ;
-(Υπάλληλος):Πού να ξέρω;
-(Γ):Αυτά δεν είναι δικά μας σκουπίδια!
-(Υ):Το ξέρω, αλλά τί να γίνει;
-(Γ):Αυτή θα τα έβαλε!!! (Με κακία)
Δείχνει προς το μέρος του διπλανού της σπιτιού όπου ενοικιαστές είναι μια οικογένεια αλβανών... Κι αρπάζει η ανεκδιήγητη τη σακκούλα & τη ρίχνει μέσα στην αυλή της διπλανής!!!!!!!!!! Το πιστεύετε;;; Χωρίς να ξέρει εάν είναι όντως δικά τους, έτσι απλά! Επειδή η διπλανή της είναι αλβανή, προτιμά να τα φορτώνει σ΄αυτή...

Έ, δεν άντεξα, της την είπα της γριάς. Με ποιά λογική δλδ αποφασίζει πως τα είχε βάλει η κοπέλα από την αλβανία; Και γιατί να μην τα είχε βάλει απλά η ελληνίδα γειτόνισσά της από την άλλη πλευρά του κτιρίου;;;
Μου φαίνεται εντελώς ανόητο να γίνονται φασαρίες για τέτοια πράγματα (& τί έγινε δλδ αν κάποιος της άφησε μια μικρή σακουλίτσα σκουπιδιών; Και όχι, δεν ήταν δικά μου, εγώ έχω αγοράσει δικό μου κάδο απορριμάτων & είμαι ήσυχη) κι επίσης μου κάνει για μεγάλη αδικία το να επιρρίπτουμε/φορτώνουμε στους έρημους τους μετανάστες οτιδήποτε στραβό γίνεται που μας ενοχλεί. Σε κάτι τέτοιες φάσεις είναι που φανερώνουμε το πραγματικό μας επίπεδο, την κουλτούρα μας, την ανθρωπιά μας! Κρίμα όμως, γιατί τη συγκεκριμένη γριά την είχα μέχρι σήμερα σε μια σχετική εκτίμηση...

2010-05-25T02:20:00.007+03:00

ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΑΣ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ: RAPEX!

Το RAPEX είναι το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μη ασφαλή καταναλωτικά προϊόντα (εξαιρούνται τρόφιμα, φαρμακευτικές και ιατρικές συσκευές, που καλύπτονται από άλλους μηχανισμούς).

Βοηθά στη γρήγορη ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στα κράτη μέλη, σχετικά με τα μέτρα που ελήφθησαν για να προλάβουν ή να απαγορεύσουν τη διακίνηση ή χρήση προϊόντων που εμπεριέχουν κίνδυνο ή πιθανό κίνδυνο σχετικά με την υγεία ή ασφάλεια των καταναλωτών.

Στη σελίδα http://www.efpolis.gr/el/rapex.html θα βρίσκετε όλες τις λίστες απαγορευμένων-επικίνδυνων προϊόντων με χρονολογική σειρά που αυτές καταρτίστηκαν. Μη βαρεθείτε να τις επισκέπτεσθε για να ενημερώνεστε συχνά γιατί όπως διαπίστωσα η ίδια, κάποια από αυτά εξακολουθούν να πωλούνται κανονικότατα στη χώρα μας... Oh, yes!

2010-05-07T02:22:00.009+03:00

Της Δημοκρατίας ...το κάγκελο!

Είμαστε λέει πολιτισμένοι... Είμαστε Δημοκράτες! ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ είμαστε! ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ αθώων ψυχών είμαστε! Όλοι μας! Εσείς ανεγκέφαλοι, πορωμένα κομματικά στελέχη (καμμία σημασία δεν έχει ποιού κόμματος)που πετάξατε τις μολότοφ, αλλά -το χειρότερο- κι εμείς όλοι μας που σας ανεχόμαστε, σας αφήνουμε πρόσφορο έδαφος για να δολοφονείτε, σας το επιτρέπουμε. Ντρέπομαι. Και για λογαριασμό μου κι ας ζω στην άλλη άκρη της Ελλάδος. Που δεν έκανα τίποτε, που δε μεθόδευσα κάτι για να το αποτρέψω. Κι ας μην μπορούσα...
Είστε χαρούμενα τώρα καθίκια; Νιώθετε άντρες; Δυνατοί; Μήπως Θεοί; Μπράβο σας ρε... Καταφέρατε ρε ψευτοεπαναστάτες της δεκάρας να κάψετε ζωντανούς τον Τσακάλη Επαμεινώνδα, 36 ετών, τη Ζούλια Παρασκευή, 35 & την Παπαθανασοπούλου Αγγελική, 32. Επανάσταση το λέτε εσείς αυτό βρε ξεφτίλες; Έ; Ξέρω, θα μου πείτε τις γνωστές παπαριές, πως επανάσταση χωρίς να χυθεί αίμα δεν μπορεί να γίνει, πως κάποιοι αθώοι πάντοτε την πληρώνουν κι άλλες τέτοιες εξυπνάδες! Όμως ξέρετε κάτι; Αυτά είναι μπούρδες! Φυσικά & γίνονται & αναίμακτες επαναστάσεις, μονο που πρώτα πρέπει να βάζουμε το μυαλουδάκι μας να σκεφτεί, δε λειτουργούμε σαν πρόβατα, δεν πάμε & κάνουμε ό,τι μας σφυρίξουν...
Τί σας έφταιξαν ρε ρεμάλια οι άνθρωποι που δούλευαν να βγάλουν το ψωμάκι τους;;; Πώς σας πείραξαν; Και τί σκατά δημοκρατία είναι αυτή αν δεν μπορούν, όσοι θέλουν, να μην απεργήσουν; Δικαίωμά τους! Ούτε μπορούμε εμείς να ξέρουμε τους λόγους που τους ανάγκαζαν να το κάνουν, αλλά ούτε & μας αφορούν...
Εάν πάντως, εσείς που κάψατε ζωντανούς αυτούς τους συνανθρώπους μας (κι ευτυχώς που γλίτωσαν & κάποιοι δλδ) έχετε έστω & λίγο φιλότιμο, λίγη μπέσσα, λίγη ανθρωπιά, αν αξίζετε έστω & ελάχιστα, ΝΑ ΠΑΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑς ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΤΕ! Ναι ρε! Για να δείξετε πως τουλάχιστον είστε έστω & λίγο άνθρωποι κι όχι μονάχα κομματόσκυλα! Για να σας δοθεί έτσι η ευκαιρία να ζητήσετε ένα συγνώμη από τις οικογένειές τους κι ας μην έχει πια σημασία. Αυτό θα πει ίσως πραγματικός επαναστάτης...

-------------------------------------------------------------------

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ, ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ, ΤΟ ΠΑΣΟΚ & ΤΗ ΝΔ...

Οκ, μας πείσατε, έχουμε κρίση. Οικονομική κατρακύλα. Και καλά, είμαστε υποχρεωμένοι να ματαξαναχρεωθούμε, να υποθηκεύσουμε μέχρι & το μέλλον των παιδιών μας, για να μην πω των εγγονιών μας. Όμως, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΟΝΟΜΑΤΑ; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΠΟΤΕ ΟΙ ΦΤΑΙΧΤΕΣ Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗ ΡΗΜΑΔΟΧΩΡΑ;;; Βρήκατε τώρα & λέτε μόνο για τους δολοφόνους των χθεσινών επεισοδίων, πως θα κάνετε ό,τι μπορείτε για να τους βρείτε & να πληρώσουν. Οι μεγαλοκομπιναδόροι των κομμάτων σας που γκρέμισαν ολόκληρη χώρα, που στερούν τώρα τη συνταξούλα τόσων φτωχών ανθρώπων, ποιοί είναι;;; ΑΥΤΟΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ;
Ντροπή & αίσχος σας! ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΤΕ;
Άν νιάζεστε πραγματικά για τη δημοκρατία & για τη χώρα ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΟΥΣ, ΚΛΕΙΣΤΕ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΟΣΟ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΑ, ΔΗΜΕΥΣΤΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ & ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΤΙΜΩΡΗΣΤΕ ΤΟΥς!!! Άν θέλετε να το παίζετε εσείς κύριε πρωθυπουργέ έντιμος, ΓΙΑΤΙ ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΜΕΓΑΛΟΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΝΑ ΧΛΕΥΑΖΟΥΝ ΕΙΡΩΝΙΚΑ "ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΆ ΤΩΝ ΚΟΡΌΙΔΩΝ";
Άν πράγματι δε θέλετε άλλα επεισόδια σαν τα χθεσινά, γιατί δεν πράττετε λοιπόν το αυτονόητο, να δώσετε στη δικαιοσύνη τους ενόχους, όλους, ανεξαιρέτως κομματικής υπόστασης, ως οφείλετε;;; Δε βλέπετε δήθεν πως ο λαός τον οποίο εκπροσωπείτε το ΑΠΑΙΤΕΙ σύσσωμος;!

2010-03-17T01:15:00.015+02:00

Ντροπή...!

http://www.youtube.com/watch?v=lSa7fHQWr6Q

Αυτό το κήρυγμα με αηδιάζει, με γεμίζει απίστευτη οργή κι εντέλει με κάνει να ντρέπομαι...
Αυτή είναι η Αγάπη σου Άνθιμε;;; Τόσο νιάζεσαι αυτούς τους άμοιρους που βλέπεις στο Σύνταγμα; Είσαι σκέτη απογοήτευση...
Ποιός δεν μπορεί να κατανοήσει τη φρίκη που ζούνε όλα αυτά τα πλάσματα, οι λεγόμενοι οικονομικοί μετανάστες, που ζούνε κάποιες φορές στοιβαγμένοι μέσα σε δωμάτια βρώμικα, ελεεινά, μακρυά από τις οικογένειές τους, χωρίς καν τα απαραίτητα & είναι άξιος να λέγεται άνθρωπος;
Ντροπή! Εσείς, τα "μεγάλα κεφάλια της εκκλησίας" κάντε κάτι άμεσα! Δεν είναι δυνατό ένα άτομο με τέτοιες ρατσιστικές, απάνθρωπες & γεμάτες κακία απόψεις να εκπροσωπεί μέρος του Χριστιανισμού. Κανείς πραγματικός χριστιανός δε θα πρέσβευε ΠΟΤΕ αυτά τα αίσχη που με τέτοια ευκολία διακηρύττει αυτός ο τύπος, ο οποίος θέλει να λέγεται κι εκπρόσωπος του Θεού!!!!!!!!!!!!!!!!!
Καλά λένε φυσικά πως "το ψάρι βρωμάει απ΄το κεφάλι"! Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει ήδη βρωμίσει αυτό το "κεφάλι", απομακρύνετέ το, μήπως & σωθεί από τη γάγγραινα το υπόλοιπο χριστιανικό σώμα!
ΕΙΜΑΙ ΤΌΣΟ ΕΞΟΡΓΙΣΜΈΝΗ ΠΟΥ ΔΕ ΒΡΊΣΚΩ ΛΌΓΙΑ ΤΩΡΑ...

UPDATE:
ΝΑΙ, φυσικά να φορολογηθεί & η εκκλησία!!! Επιτέλους! Που πίνει τόσα χρόνια το αίμα φτωχών ανθρώπων, συνταξιούχων, αναξιοπαθούντων ποντάροντας στην αφέλειά τους & στο συναισθηματισμό τους...
Αλλά έχω να κάνω & 2 πολύ πιό σοβαρές προτάσεις:
1. Να δεσμεύσει το κράτος όοοοοοοοοοοολα τα ακίνητα της εκκλησίας! Μαζί φυσικά με τους υπερ-υπέρογκους λογαριασμούς καταθέσεων σε τράπεζες του εξωτερικού (δες Ελβετία)! Να δείτε πως θα ξεχρεώσουμε άμεσα τους πάντες!!! Γιατί όχι;;; Αυτός δεν υποτίθεται πως είναι ο ρόλος της εκκλησίας; Να βοηθά!
2. Υπό την προϋπόθεση όμως, πως θα τιμωρηθούν αυστηρότατα όλοι όσοι μας εξαπάτησαν & μας έφτασαν στο χείλος του γκρεμού! ΌΛΟΙ! Με ονόματα & κατασχέσεις των περιουσιών & των καταθέσεών τους (εντός & εκτός Ελλάδος)! Αυτό θα ήταν δικαιοσύνη & σωστή διακυβέρνηση!!!

Update του UPDATE:
Άκουσα/είδα προ 2-3 ημερών μία συνέντευξη ενός άλλου ιερέα, του πατρός Τιμόθεου Κιλίφη που με βρίσκει απολύτως σύμφωνη σε πολλά σημεία της. Συγκεκριμένα έλεγε:
"Εάν ξανάρθει ο Χριστός στη γη πρώτα από εμάς τους κληρικούς θα αρχίσει να τιμωρεί... Έχουμε γίνει... Ο ρόλος μας είναι να βοηθάμε αυτόν που μας έχει ανάγκη, αλλά εμάς πλέον το μόνο που μας νιάζει είναι τα χρυσά! Χρυσά, χρυσά...! (Και δείχνει με τα χέρια του υποτιμητικά τις τιάρες που φοράνε στα κεφάλια τους & τους σταυρούς που κρεμάνε στο λαιμό τους!)"
Επίσης, σχολιάζοντας την επικαιρότητα είπε για τη Τζούλια πως μόνο να στεναχωριόμαστε αξίζει γι΄αυτή την κοπέλα & μακάρι όποιος μπορεί να τη βοηθήσει! Πως κατά καιρούς έχουν περάσει από το εξομολογητήριό του άνθρωποι (άντρες & γυναίκες) που έχουν κάνει τεράστια αίσχη, μετανοούν όμως ειλικρινά κι έπειτα γίνονται οι καλύτεροι άνθρωποι, άγιοι πραγματικοί! Στέλνοντας έτσι ένα υπέροχο μήνυμα σ΄αυτή την κοπέλα πως ποτέ δεν είναι αργά & πως μπορεί πάντοτε να κάνει μια νέα αρχή στη ζωή της! Μπράβο λοιπόν από μένα σ΄αυτόν τον πραγματικό ιερέα! Μακάρι κι άλλοι πολλοί να συμμεριστούν τις απόψεις του αυτές & να του μοιάσουν! Γιατί αυτοί οι ιερείς είναι που φέρνουν τον κόσμο κοντά στην εκκλησία!

2010-03-04T16:07:00.006+02:00

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΡΟΖ DVD ΤΗΣ ΤΖΟΥΛΙΑ

Όχι, δε θα σχολιάσω τα νέα οικονομικά μέτρα! Αρνούμαι. Το κάνουν άλλοι άλλωστε πολύ πετυχημένα. Θα πω απλώς πως πολύ καλά μας κάνουν μπας & ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ κάποτε...
Για τη Τζούλια όμως, φυσικά & θα μιλήσω γιατί τα έχω πάρει πάρα πολύ με την υποκρισία & την ψευτοηθική μας!!! Σήμερα ΠΑΝΤΟΥ, αλλά παντού όμως, κανάλια, ραδιόφωνο, blogs, όλοι ασχολούνται με την κοπέλα βρίζοντάς την ή στην καλύτερη κοροϊδεύοντάς τη. ΓΙΑΤΙ όμως;;;;; Τί το κακό έχει κάνει δλδ; Τί το αβάσταχτο για τη φαιδρή ηθική μας; Ποιό τρομερό παράπτωμα που δεν μπορούμε να ανεχτούμε όλοι εμείς οι ηθικοί & άμεμπτοι;;;!
Όχι, την κοπέλα-κυρία δεν τη γνωρίζω καθόλου, παρά μόνο μέσα από τη δημόσια εικόνα της, δλδ σαν μια πολύ όμορφη κοπέλα που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί αυτή την ομορφιά της & να βγάλει χρήματα, όπως κάνουν άλλωστε τόοοοοοοσες & τόσες άλλες! Οκ, γύρισε πορνό ή μάλλον για να μιλάμε την καθομιλουμένη τσόντα. Έ και;;; Εδώ γύρω μας στην αληθινή ζωή γίνεται χαμός, η τσόντα μας πειράζει εμάς; Κι εμείς γιατί τη βλέπουμε; Ή μάλλον ας το θέσω αλλιώς το ερώτημα: υπάρχει κανείς που να μη βλέπει;;; Έ;
Ή μήπως υπάρχει έστω & ένας ανάμεσά μας που να νομίζει πως μόνο η Τζούλια γυρίζει τσόντες;! Εδώ από εποχής του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου όλες σχεδόν οι ελληνίδες σταρς γύριζαν αντίστοιχες ταινίες! Όπως γυρίζουν φυσικά & σχεδόν όλες οι όμορφες, διάσημες μοντέλες & όχι μόνο... Με τη διαφορά πως αυτές έχουν την πονηριά (ή αν θέλετε δεν έχουν τα κότσια της Τζούλιας) να δεσμεύσουν τις εταιρείες να ΜΗΝ κυκλοφορήσουν τις ταινίες αυτές στην Ελλάδα ή ακόμα & στην Ευρώπη! Εδώ μέχρι & σύζυγοι πρωθυπουργών έχουν κυκλοφορήσει τέτοιες ...επιμορφωτικές ταινιούλες, στη Τζούλια εμείς τώρα κολλήσαμε; Υπάρχει ακόμη σήμερα στο ελληνικό κοινοβούλιο κυρία, βουλευτής, η οποία με τις τσόντες της προ 15ετίας περίπου "διασκέδαζε" ολόκληρο τον ελληνικό φοιτητόκοσμο της Γερμανίας! Για να μην πω & για τα άλλα, τα "καλύτερα": εδώ κυκλοφορούν κατάλογοι (ΝΑΙ κατάλογοι) με γυμνές φωτογραφίες άπειρων διασήμων (ηθοποιών, μοντέλων, τραγουδιστριών, αθλητριών, κ.λ.π.) & δίπλα στις φωτογραφίες το κασέ τους! Τί ποσό δλδ πρέπει να σκάσει όποιος θέλει να ...βγάλει τα μάτια του με τις εν λόγω κυρίες!!!
Πού ακριβώς δλδ είναι το μεγάλο παράπτωμα της Τζούλιας; Μήπως το ότι η Τζούλια ΔΕΝ είναι μουλωχτή;;;
Για να πω όμως την πλήρη αλήθεια μου, εγώ στεναχωριέμαι & ανησυχώ για την κοπέλα. Γιατί είμαστε κοινωνία όρνεων που έχουμε πέσει να την κατασπαράξουμε επειδή τολμάει να πετάει τις μάσκες... Εύχομαι μόνο μέσα από την καρδιά μου ό,τι κάνει να είναι πραγματικά δική της επιλογή & να μη την οδηγούν εκεί που θέλουν κάποια από τα ...μεγαλοόρνεα. Γιατί όντως το πολύ νεαρό της ηλικίας της (αν δεν κάνω λάθος πρέπει να είναι γύρω στα 23) με φοβίζει λιγάκι. Αυτό & το ότι σε όλες μα όλες τις δημόσιες εμφανίσεις της αυτή η πανέμορφη κοπέλα δεν μου φαίνεται να γελά με την καρδιά της, αντίθετα τη βλέπω πάντοτε παγωμένη. Κι εύχομαι απ΄την καρδιά μου να μην την έχουν κάνει να εξαρτάται από κάποιους λόγω πρέζας...
Αυτά κι άλλη φορά πριν βιαστείτε ορισμένοι να κατακρίνετε τους γύρω σας, ρίξτε μια ματιά πρώτα στα δικά σας λάθη & στη δική σας καμπούρα!
Μαρία.-

UPDATE: Προσωπικά θεωρώ εξαρχής την ιστορία με το αν ήξερε ή όχι η ίδια για το dvd φαιδρή! Απλά σκαρφίστηκαν (αυτή ή εταιρεία άραγε;) ένα έξυπνο τέχνασμα για να γίνει ντόρος κι ως γνωστόν αυτός ο ντόρος ήταν που πούλησε τα 200.000 αντίτυπα...

2010-01-18T18:06:00.006+02:00

YOOX!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Βαρέθηκα να ακούω από παντού για την οικονομική κρίση. Οκ, υπάρχει, το ξέρω, το ζω, τα πράγματα είναι από δύσκολα έως μαύρα κι άραχνα. Όμως με κούρασε όλος αυτός ο ντόρος. Μήπως με το να τη μνημονεύουμε συνέχεια μπορούμε & να ξορκίσουμε την κατάσταση; Όχι βέβαια! Οπότε εγώ θα πιάσω το θέμα από την άλλη πλευρά του, έτσι για αλλαγή! Ξέρω, θα μου πείτε όπως πάντα των άκρων (όλα ή τίποτα δε γράφω σαν αγαπημένο ρητό στο προφίλ μου;!) αλλά όντως έτσι είμαι: η μετριότητα με κουράζει...

KΑΙ ΠΑΛΙ ΥΟΟΧ λοιπόν! Ξέρω, πάω κόντρα αυτή τη στιγμή στα εμπορικά καταστήματα της χώρας μου. Όμως, για να πω την αμαρτία μου δε με νιάζει. Ας φροντίσουν να είναι ανταγωνιστικοί στις τιμές τους & ευσυνείδητοι. Εξάλλου, όπως έχω ξαναπεί εδώ μέσα, οι online αγορές μου ταιριάζουν ιδιαίτερα αφού μου εξοικονομούν χρόνο που μου είναι εξαιρετικά πολύτιμος! Λοιπόν www.yoox.com & βρίσκεις υπέροχα ρούχα, επώνυμα κυρίως, σε καταπληκτικές τιμές!!! Το είχα εντοπίσει πριν ένα χρόνο περίπου, αλλά τότε δεν ήξερα πως στέλνει & αντικαταβολή κι επειδή δεν είμαι φίλη του να χρησιμοποιώ κάρτες, αφού τις θεωρώ κοροϊδία των τραπεζών-νόμιμωντοκογλύφων, δεν αγόρασα. Πριν λίγες εβδομάδες όμως, μια φίλη μου μου ανέφερε πως ψώνισε από εκεί 2 υπέροχα jeans (τα είδα-δοκίμασα), το επισκέφθηκα & μέχρι σήμερα έχω βάλει 4 βαρβάτες παραγγελίες για μένα, τον καλό μου, ακόμη & για δώρα! Σειρά έχει η Σμαράγδα αφού έχει & πανέμορφα παιδικά ρουχάκια!
Οι άνθρωποι έχουν φτιάξει ένα ηλεκτρονικό πολυκατάστημα με χιλιάδες επώνυμα κυρίως προϊόντα & είναι άψογοι! Συνεπέστατοι στους χρόνους παράδοσης, σε 5-6 μέρες το πολύ λαμβάνεις την παραγγελία σου, με απίστευτα μεγάλη ποικιλία σε κάθε συγκεκριμένο είδος (πχ jeans, φούστες, κλπ), με υπερ-αναλυτική περιγραφή είδους ώστε να ξέρεις ακριβώς τι αγοράζεις (σύνθεση, style, χαρακτηριστικά πχ χαμηλοκάβαλο), σου στέλνουν ακόμη & αυτοκόλλητο με τη δ/νσή τους για περίπτωση επιστροφής & μάλιστα χρεώνονται οι ίδιοι τα μεταφορικά (επιστροφής)! Τι άλλο να θέλει κανείς;
Εννοείται πως, αφού όπως έχω επίσης ξαναδηλώσει εδώ μέσα, είμαι καταναλωτικό ον (για να μην πω «υπερ») επισκπέπτομαι το e-shop τους ανελιπώς & φροντίζω την ανανέωση της γκαρνταρόμπας μας προς τέρψην κι ευχαρίστησή μας! Και μη μου πει κανείς πως υπερκαταναλωτικοί γίνονται οι άνθρωποι που δεν τα έχουν βρει με τον εαυτό τους, γιατί εγώ απλά είμαι της άλλης άποψης, πως στην κοινωνία που ζούμε σήμερα έχουμε ανεβάσει τόσο τα status που δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε με ρούχα πολυφορεμένα. Ούτε βέβαια κι έχω εγώ ή κανένα μέλος της οικογένειάς μου κανενός είδους όφελος από τα κέρδη του εν λόγω e-shop. Πολύ απλά, την έχω πραγματικά καταβρεί να ψωνίζω από εκεί!

Πολλά φιλιά σας κι όσοι με θυμηθείτε (έστω & για ένα ρουχάκι) καλές πλοηγήσεις & με το καλό να χαρείτε τα καινούρια σας! Η φτώχεια θέλει καλοπέραση δε λένε;;;!

2009-12-12T14:48:00.007+02:00

Μωρών Ευαγγέλια, μέρος 1ο.

Θυμάμαι όταν πριν 2-3 χρόνια τέτοια εποχή που είχε έρθει η Σμαραγδούλα στη ζωή μας, ένιωθα τόσο χαρούμενη κι ολοκληρωμένη που νόμιζα πως ήταν τα πιό ευτυχισμένα Χριστούγεννα της ζωής μου! Έπεφτα έξω… Φέτος είναι! Φέτος που έχουμε & το 2ο μωρούλι μας!!!
Είχα γράψει τότε ένα post για το πόσο με συντάρασσε ο ερχομός του πρώτου μου παιδιού, τώρα τα πράγματα είναι το ίδιο όμορφα, μαγικά, αλλά επί δύο…!
Είναι πραγματική μαγεία να μεγαλώνεις δύο μικρά αγγελούδια, να τους μαθαίνεις χίλια-δυο πράγματα, να τους χαρίζεις χαρά, να τα ντύνεις με πανέμορφα ρουχάκια, να τα χαϊδεύεις τρυφερά, να τους λες παραμυθάκια, να ψάχνεις εκπαιδευτικά παιχνίδια να τους αγοράσεις, να τα ακούς να ξεκαρδίζονται, να, να, να…
Έτσι λοιπόν πλέον η ζωή μου/μας έχει αποκτήσει ένα εντελώς διαφορετικό νόημα, έχει γίνει πολύ πιο ουσιαστική. Φυσικά όμως όλα αυτά έχουν & την άλλη τους πλευρά, το κόστος τους. Πολύ περισσότερη κούραση, την οποία όμως όχι μονάχα δεν τη σκέφτεσαι αλλά την παρέχεις κι εντελώς αγόγγυστα με απίστευτη προθυμία. Σα να εκπαιδευόσουν μια ζωή για να κάνεις τελικά αυτό…Ο χρόνος σα να λιγόστεψε ξαφνικά απίστευτα, δε φτάνει ποτέ για να αφιερώσεις λίγο στον εαυτό σου, παρά μόνο το βράδυ αργά που τα αγγελούδια σου έχουν πλέον ταξιδέψει στην αγκαλιά του Μορφέα…
Όμως όταν πριν κάνεις παιδιά τα έχεις βρει με τον εαυτό σου, έχεις ζήσει αυτά που θέλεις & έχεις πια καταλήξει με ωριμότητα πως πλέον θέλεις όντως να γίνεις μαμά/μπαμπάς & μάλιστα με σύντροφο τον άνθρωπο που έχεις πλάι σου, τότε όλα έρχονται απολύτως φυσιολογικά, όμορφα, ήρεμα & γλυκά! Αυτό που λέμε η φυσική τάξη πραγμάτων…

Έτσι ζω κι εγώ τα τελευταία 4 τουλάχιστον χρόνια αυτό το μαγικό παραμύθι παρακαλώντας τίποτε να μην αλλάξει, τίποτε να μην πάει στραβά, να κρατήσει για όλη την υπόλοιπη ζωή μας. Επειδή λοιπόν αυτό το παραμύθι έχει & τις τραγελαφικές του στιγμές, θα αρχίσω από σήμερα & μια που σ΄αυτή τη φάση της ζωής μου τα παιδιά μου-η οικογένειά μου αποτελούν το νούμερο ένα θέμα που με απασχολεί, να καταγράφω εδώ μέσα διάφορα περιστατικά της καθημερινότητάς μας που για μένα έχουν ενδιαφέρον, γέλιο, ή θεωρώ πως είναι απλά ευχάριστα αν τα διαβάσει κάποιος.

----------------------------------------------------------------------------------

Το μωρό εδώ & 1,5 μήνα περίπου μπορεί πλέον & κάθεται μόνο του, όχι για πολύ ώρα (κουράζεται) αλλά κάθεται. Βρίσκομαι λοιπόν εγώ στην κουζίνα πλένω τα μπιμπερό για να τα βάλω για αποστείρωση, έχω αφήσει τη μπεμπούλα στη μέση του καναπέ στο καθιστικό κι έχω πει στη «μεγάλη» τη Σμαραγδούλα που κάθεται δίπλα στο μωρό & κοιτάζει τη «Barbie & τους 3 σωματοφύλακες» στην τηλεόραση να προσέχει την αδερφούλα της. Όπως έχουμε πει το ρόλο της «μεγάλης αδερφής που προσέχει το μωρό αδερφάκι της» τον έχει πάρει πολύ στα σοβαρά παρότι η ίδια είναι μόλις 3,5 χρόνων, τόσο που πλέον έχω να λέω ότι η διαφορά ηλικίας 3 χρόνων ανάμεσα στα αδερφάκια είναι η ιδανική! Γατί το μεγάλο παιδί δεν έχει μεγαλώσει πολύ ώστε να αποκτήσει δικά του ενδιαφέροντα, είναι στη φάση ακόμη που παίζει πολύ & βλέπει-αντιμετωπίζει το μωρό σαν κουκλίτσα που η ίδια έχει την ευθύνη του! Πλένω λοιπόν εγώ «τρέχοντας» τα μπιμπερό έχοντας φυσικά δίπλα μου το babyfone για να ακούω τι γίνεται μέσα.

Σμαράγδα: - Μαμάααααα, τρέξε, το μωρό μας έπεσε …
Εγώ: (αφήνω να πέσει το μπιμπερό που κρατώ στα χέρια μου & τρέχω πανικόβλητη, αλλά μέχρι να φτάσω προσπαθώ αλλόφρων να σκεφτώ & τη ρωτώ):
- …… Έπεσε Πολύ???……………………!

Φτάνοντας στο καθιστικό βλέπω πως απλά η μπεμπούλα κουράστηκε να κάθεται κι αποφάσισε να ξαπλώσει στο πλάι, η Σμαραγδούλα όμως που είναι υπεύθυνο παιδάκι & πραγματικά την προσέχει νιώθει την ανάγκη να με ενημερώσει για την αλλαγή που προέκυψε, ώστε να δω αν είναι ανάγκη να επέμβω προς σωτηρία του βρέφους! Κι εγώ που πλέον έχει πάει η καρδιά μου στη θέση της συνειδητοποιώ τι ρώτησα πριν λίγο την κόρη μου & γελώ μόνη μου!

Φιλάκια γλυκά σε όλες τις μανούλες-ήρωες του κόσμου αλλά & σε όλους σας,
Μαρία

2009-11-25T23:34:00.004+02:00

ΤΑ ΠΑΙΔίΑ ΠΑΙΖΕΙ!

Στην παρούσα φάση της ζωής μου περνώ από επιλογή μου τις περισσότερες ώρες της ημέρας μου μέσα στο σπίτι φροντίζοντας τα μικρά! Κάτι που αφενός μεν με γεμίζει αγάπη & χαρά αλλά αφετέρου με κάνει να ψιλοβαριέμαι... Οπότε ο αρτοπαρασκευαστής για μένα τώρα είναι σωτήρια ανακάλυψη!!! Αφού λοιπόν δοκίμασα αρκετές συνταγές διαφορετικών ειδών ψωμιού (εκτός από την πρώτη του μαύρου ψωμιού όλες οι άλλες πέτυχαν) είπα τώρα να ανέβω επίπεδο (έμπειρη γαρ) & να προσπαθήσω να φτιάξω κανένα τσουρέκι! Κι εδώ ξεκίνησε ο ξεκαρδιστικός μου μαραθώνιος! Γιατί το εγχειρίδιο του δικού μου αρτ/στή δεν έχει "τσουρεκοσυνταγή" κι έπρεπε πάλι να ψάξω & να αυτοσχεδιάσω. Μου έδωσε & η κολλητή μου του δικού της, αλλά στο δικό μου μηχάνημα απέτυχαν παταγωδώς:
* Πρώτη απόπειρα προχθές, παρα-παραφούσκωσε κι ήρθε & κόλλησε στα τοιχώματα πάνω του μηχανήματος... Ψήθηκε δε πολύ (σχεδόν κάηκε για να είμαι ειλικρινής) γύρω & κάτω ενώ το πάνω μέρος που ακουμπούσε στο καπάκι του ...φούρναρη φυσικά έμεινε ωμό κι έκανε τρύπα στη μέση!!
Εγώ απτόητη είπα δεν πειράζει, θα επαναλάβω τη διαδικασία με μικρότερη δόση & θα πετύχει! (είπαμε, είμαι αισιόδοξο παιδάκι!)
* Το ίδιο βράδυ λοιπόν ξαναπροσπάθησα με δόση αυτή τη φορά για 750 γραμμάρια αντί του ενός κιλού. Κι επειδή βέβαια ήμουν κι απολύτως σίγουρη πως αυτή τη φορά θα είχα το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, το άφησα να ψηθεί κι εγώ την έπεσα για ύπνο (σβήνει μόνο του το μηχάνημα)! Τρέχω το πρωί να ...θαυμάσω το δημιούργημά μου, τί να δώ; Μια σόλα είχε φυτρώσει μέσα στον αρτοπαρασκευαστή: μαύρη, σκληρή, απαίσια... Δεν μπορεί αυτό να ήταν το θεσπέσιο τσουρέκι που ονειρευόμουν πως θα είχε γίνει. Τα νεύρα μου τσατάλια. Αλλά φυσικά εκτός από αισιόδοξο πλάσμα είμαι & πεισματάρικο κι έτσι δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσω να με καταβάλει, εγώ θα το νικούσα & θα έφτιαχνα το πιό ωραίο τσουρέκι που φτιάχτηκε ποτέ σε αρτο-αποτέτοιο.
* Το μεσημέρι λοιπόν σήμερα μόλις κοιμήθηκε το μωρό εγώ που είχα σκοτωθεί να φτιάξω νωρίς το ψωμί για να προλάβω μετά με την ησυχία μου να ...δημιουργήσω απερίσπαστη, ξεκίνησα τρίτη προσπάθεια. Εννοείται πάλι έπλεα σε πελάγη σιγουριάς για το εξαίσιο αυτή τη φορά αποτέλεσμα! Τήρησα δε τη συνταγή κατά ...γραμμάριο (ναι, μετά τον αρτ/στή πήγα εννοείται & αγόρασα μια ψηφιακή ζυγαριά ακριβείας για την κουζίνα μου)! Εκεί λοιπόν που καθόμουν το απόγευμα με τον άντρα μου & παίζαμε με τα πιτσιρίκια αναμένοντας το πολυπόθητο ...καμπανάκι λήξεως του μηχανήματος, άρχισε να μυρίζει το σπίτι έντονα καμμένο! Τρέξαμε στην κουζίνα & είδαμε το μείγμα πάλι να έχει φουσκώσει τόσο πολύ, μα τόσο πολύ που είχε ξεχειλίσει από το δοχείο του & είχε χωθεί σε όλα τα κενά του μηχανήματος συμπεριλαμβανομένου & του χώρου πάνω στις αντιστάσεις ψησίματος!... Ε, για να πω την αλήθεια, αν δεν ήταν στο σπίτι εκείνη τη στιγμή ο άντρας μου για να ...σώσει το μηχάνημα, εγώ δεν υπήρχε περίπτωση να καθήσω (& με τα νεύρα που είχα από τις επαναλαμβανόμενες αποτυχίες) να το καθαρίσω, θα πετούσα & τον αρτ/στή μαζί. Αντ΄αυτού ο καλός μου με την υπομονή που τον διακρίνει το καθάρισε μια χαρά! Και ψοφήσαμε & στο γέλιο όταν σε κάποια φάση που είχαν γεμίσει τα χέρια του ζύμη σα τσίχλα είπε "τσουρέκια μας τα έκανε το μίγμα για τσουρέκι σου"!!!
* Τί; Νομίζατε πως αυτό ήταν; Όχι βέβαια, σιγά μην αφήσω εγώ ένα ανεγκέφαλο μηχάνημα να με νικήσει! Μόλις έφυγε ο Σ. από το σπίτι το απόγευμα (μη γίνουμε κι εντελώς ...ρόμπα) εγώ σφαίρα ξανά να ...ζυμώσω. Τελευταία φορά είπα όμως στον εαυτό μου! Ε, επιτέλους, αυτή η τελευταία προσπάθεια έφερε τελικά ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα αφού το τσουρέκι μου & μοσχοβολάει & γεύση υπέροχη έχει! Για όνομα πια, τόσα υλικά χαμένα! Το κακό ξέρετε όμως ποιό είναι; Πως αυτή τη φορά αυτοσχεδίασα, οπότε αν θελήσω να το επαναλάβω, χλωμό έως κατάχλωμο το βλέπω να ξαναπετύχει εύκολα... Και δεν υπάρχει περίπτωση να ξανααρχίσω τα πειράματα. Enough is enough! Τώρα έχουν τα κέικς σειρά! Κι ελπίζω σ΄αυτά να είμαι πιό τυχερή. Το υπέροχο είναι που ευτυχώς πήρε & η κολλητή μου (την επηρέασα φυσικά) αρτο-τέτοιο & ρίχνουμε τρελλό γέλιο όλη μέρα στα τηλέφωνα να λέμε η μία στην άλλη τα ...δεινά της! Αλλά είπαμε: για τη φάση που ζω τώρα (& η κολλητή μου επίσης) εκτόνωση φοβερή είναι το όλο σκηνικό με το μηχάνημα αυτό! Μετά θα δω τί θα πάρω!
Φιλιά γλυκά σας! Και μην με παρεξηγείτε που & χάθηκα & κανένα σοβαρό θέμα δεν αγγίζω: είπαμε, είμαι αλλού τώρα & για μερικούς μήνες ακόμη...
Μαρία.

2009-10-26T02:12:00.019+02:00

ΖΥΜΩΣΑ!
Και χωριάτικο & ολικής αλέσεως ψωμί μάλιστα! Κι έγιναν ΥΠΕΡΟΧΑ!!!
Όχι, δεν είμαι μαζοχίστρια... Αγαπώ πολύ την οικογένειά μου βέβαια, αλλά αγαπώ & τα χεράκια μου κι επειδή δεν μου αρέσει να τα ταλαιπωρώ (το είχα κάνει 2-3 φορές & ήταν ...πίκρα), θέλω όμως να προσφέρω στους αγαπημένους μου ζεστό, μυρωδάτο, αχνιστό, καθαρό ψωμάκι, ΑΓΟΡΑΣΑ ΕΝΑΝ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΑΡΤΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗ! Aυτόν της φωτογραφίας. Όχι, δεν είναι πανάκριβος (60ευρουδάκια) ωστόσο είναι πραγματικά εκπληκτικό μηχάνημα!!!
Ρίχνεις απλά μέσα στη φόρμα του τα υλικά της συνταγής, τον προγραμματίζεις (αν θέλεις να έχει σκουρόχρωμη κόρα, αν θέλεις να ξεκινήσει το ζύμωμα κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή μέσα στις επόμενες 23 ώρες), εσύ πας τη βόλτα σου / στη δουλειά σου/ μανικιουρίστα σου κι ο αρτ/στής κάνει κυριολεκτικά το θαύμα του! Μόνος του ζυμώνει, φουσκώνει, ματαξαναζυμώνει, ψήνει & κρατά & ζεστό το καρβέλι ή το κέικ σου! Επιπλέον επιστρέφοντας στο σπίτι, μοσχοβολά από την είσοδο! Συν του ότι φτιάχνει & ζύμη πίτσας, τσουρέκι, ακόμη & μαρμελάδες!!! Εxtra "συν" το ότι δεν έχεις χίλια-δυό κουζινικά μαραφέτια μετά για πλύσιμο παρά μόνο τον κάδο του παρασκευαστή & τις κούπες-κουτάλες-μεζούρες πάλι του παρασκευαστή που όμως όλα μπαίνουν πλυντήριο (αν & τον κάδο καλύτερα πλύντε τον με το σφουγγάρι για να κρατήσει περισσότερο η αντικολλητική επίστρωση) ! Α, αυτή τη φορά η net shopping therapy που έκανα άξιζε με χίλια! Σας συνιστώ την αγορά αρτ/στή ανεπιφύλακτα: για να τρώτε έτσι πολύ πιό υγιεινά, πιό καθαρά, ψωμάκι χωρίς χρωστικές, συντηρητικά(από κατεψυγμένες ζύμες), χωρίς πρόσθετα! Kαι φυσικά, αν θέλεις, (σήμερα που υπάρχουν παντού ανάλογα καταστήματα) φροντίζεις & τα υλικά που θα χρησιμοποιήσεις (βασικά το/α αλεύρι/α) να είναι & βιολογικά!
Ο άντρας μου, η κόρη μου, ο πεθερός μου & η πεθερά μου (όχι, δε μένουμε μαζί, δίπλα μένουμε) λάτρεψαν το ψωμί "μου"! Στο οποίο εγώ το μόνο που έκανα ήταν να ακολουθήσω τη συνταγή στο χωριάτικο & να αυτοσχεδιάσω στο "μαύρο"! Πέταξα βέβαια -για να είμαι απολύτως ειλικρινής ένα καρβέλι του ενός κιλού ψωμί ολικής αλέσεως (το είχα κάνει πολύ αλμυρό & ούτε είχε φουσκώσει), αλλά πώς θα μάθαινα; Αφού συνταγή για μαύρο δεν είχα, από το νετ κατέβασα μία η οποία βγήκε αποτυχία. Αλλά κι αυτό σε καλό μου βγήκε γιατί μετά πείσμωσα, κατέβασα κι άλλες, αλλά βασικά αυτοσχεδίασα & το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά αξιολογότατο!!! Σας παραθέτω μάλιστα & τη ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΝΤΑΓΗ για να τη φτιάξετε & να με ...μακαρίζετε. Σας την κάνω δώρο για τα γενέθλιά μου που πέρασαν προ λίγων ημερών (έκλεισα τα 37! Ε, και; Πάμε για άλλα 37 ακόμη ομορφότερα!) θα είναι πολύ καλύτερο κι από άρτο της εκκλησίας, ειλικρινά! Φτιάξτε το!
Ψωμί ολικής αλέσεως: Υλικά για κάδο αρτ/στή μεγάλο, του κιλού (κάποια μοντέλα έχουν 2 μικρούς):
350ml χλιαρό νερό
½ κούπα λάδι
½ κούπα γάλα σε θερμοκρασία δωματίου
1 κ.σ. φυτίνη
1 ½ κούπα αλεύρι ολικής αλέσεως
½ κούπα αλεύρι για χωριάτικο ψωμί
1 ½ κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
½ κούπα καλαμποκάλευρο
1 κ.σ.* κανέλα
1 κ.γ.* γαρίφαλλο
1 κ.σ. σκόνη κακάο
1 κ.γ. ρίγανη
1 κ.σ. κύμινο
1/2 κούπα σουσάμι μαύρο
½ κούπα σουσάμι λευκό
1 1/2 φακελάκι ξηρή μαγιά
2 κ.σ. ζάχαρη
1 κ.γ. αλάτι

* κ.σ. = κουταλιά σούπας &
* κ.γ. = κουταλιά του γλυκού
Απολαύστε το μαζί με αγαπημένα σας πρόσωπα!
Γλυκά φιλιά,
Μαρία.

2009-08-24T02:38:00.006+03:00

ENA "EYXAΡΙΣΤΩ" ΣΤΗΝ ΤΡΟΧΑΙΑ & ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΡΟΔΟΥ!

Επειδή αφενός ποτέ δεν μου άρεσε να είμαι αχάριστη κι αφετέρου θεωρώ πως οφείλουμε να επιβραβεύουμε την καλή θέληση & τις προσπάθειες που γίνονται από κάποιους για το καλό του τόπου (άρα όλων μας), θέλω σήμερα να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στην Τροχαία & στη δημοτική αρχή της πόλης που μένω!

Επιτέλους, ένας από τους δρόμους που αποτελούσαν σχεδόν καθημερινή καρμανιόλα, ΜΟΝΟΔΡΟΜΗΘΗΚΕ! Και μάλιστα παρά τις αντιδράσεις ορισμένων στενόμυαλων που σκέπτονται μονάχα την πάρτι τους. Κι εμένα μπορεί να μη με βολεύει όταν έρχομαι από τη δουλειά μου στη Βασιλέως Ηρακλείου για να παρκάρω στο σπίτι μου αυτή η μονοδρόμηση, ωστόσο δεν είναι δυνατό να εθελοτυφλώ & να μην κατανοώ πως η οδός αυτή είναι πάαααρα πολύ στενή για αμφίδρομη κίνηση των οχημάτων & σε συνδυασμό με τις απότομες στροφές γίνεται τρομερά επικίνδυνη...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ λοιπόν & πάλι όσους νιάστηκαν έμπρακτα για το καλό όλων μας & φρόντισαν να τη μονοδρομήσουν! Ήταν κάτι που το είχα ζητήσει κι εδώ στις 15 Οκτωβρίου 2007 κι ευτυχώς εισακούστηκα.

Γιατί πρέπει εμείς πρώτοι να νιαστούμε τον τόπο μας, για να αρχίσει να γίνεται το όνειρο πραγματικότητα...! (Eξάλλου εγώ πλέον δε θα μένω εκεί, ωστόσο χαίρομαι πραγματικά που συνέβαλα λιγάκι στο να αποτραπούν τα σχεδόν καθημερινά ατυχήματα!)
Εύγε κύριε διοικητά & κύριε δήμαρχε!

2009-08-24T00:57:00.009+03:00

ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ, ΈΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΗΣΤΕ!

"ΒΡΕΦΗ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ
Τα κέρδη των ιδιωτικών μαιευτικών κλινικών έχουν αυξηθεί μέσα στην τελευταία πενταετία πάνω από 230%!

Βάλτε αυτό το γεγονός δίπλα στις τραγικές μορφές των γονιών που έχασαν τα βρέφη τους λόγω “έλλειψης υποδομών” σε ιδιωτικά μαιευτήρια, που εντέχνως καταλήγουν στην “αργοπορία του ΕΚΑΒ” ως αιτία θανάτου και έχετε την παρανοϊκή πραγματικότητα της Βιομηχανίας των γεννήσεων στη χώρα. 230% αύξηση κερδών που κανείς δεν αγγίζει. Χρηματιστήριο, Σουΐτες τοκετού, ευημερία. Από την άλλη, μεταφορά νεκρών νεογνών με κούριερ, κατεστραμμένες οικογένειες που με τη βοήθεια των “έμπιστων” γιατρών τους καταλογίζουν ευθύνες στην κρατική μηχανή, χωρίς να αναρωτιόνται ΓΙΑΤΙ πληρώνουν τα υπέρογκα ποσά σε ιδιώτες, όταν σε περίπτωση επιπλοκής το νεογνό θα πρέπει να μεταφερθεί σε ΔΗΜΟΣΙΟ νοσοκομείο για νοσηλεία.

Βαρύτατες (όπως πάντα) οι ευθύνες του κράτους, διότι εντέλει με ποιά κριτήρια δίδονται οι άδειες λειτουργίας στα ιδιωτικά μαιευτήρια; Με κριτήρια ξενοδοχειακού συγκροτήματος; Αν ναι, τότε ας αναλάβει ο ΕΟΤ την αδειοδότηση και εμείς να γεννάμε στο Hilton ή στη θαλπωρή του σπιτιού μας με τη μαμή. Οι ευθύνες όμως του ΕΚΑΒ στις συγκεκριμένες περιπτώσεις είναι άλλοθι κερδοσκοπίας και ανικανότητας. Το κράτος (ή άλλοι φορείς) αναγκάζεται να δαπανεί τεράστια ποσά με κύριο ρόλο την ύπαρξη ειδικών οχημάτων διακομιδής νεογνών από ιδιωτικά μαιευτήρια σε δημόσια νοσοκομεία (!).

Στην Αθήνα υπάρχουν δυο κινητές μονάδες νεογνών. Η μία έχει ως έδρα το νοσοκομείο παίδων Αγία Σοφία και η άλλη την κεντρική υπηρεσία του EKAB. Έχουν ως αντικείμενο τις διακομιδές νεογνών από ιδιωτικά μαιευτήρια προς τα νοσοκομεία παίδων καθώς και προς τις μονάδες προώρων των δημοσίων μαιευτηρίων. Είναι μάρκας MERCEDES και στον εξοπλισμό τους διαθέτουν φορείο με θερμοκοιτίδα. Επανδρώνονται από δύο διασώστες και έναν ιατρό. Τα οχήματα αυτά έχουν δοθεί προς χρήση στο EKAB από το σύλλογο "Το χαμόγελο του παιδιού".

Ενώ η απλούστατη συνθήκη λειτουργίας θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον η ύπαρξη πλήρους υποδομής αντιμετώπισης προβλημάτων τοκετού σε συνδυασμό βέβαια με κινητές, κατάλληλα εξοπλισμένες μονάδες. Η απληστία σε όλο της το μεγαλείο.

Ο τοκετός ως “ασθένεια”
Το marketing αυτής της βιομηχανίας έχει έναν πυλώνα: Την εμφάνιση της γέννας που είναι μια απολύτως φυσική διαδικασία, ως ασθένεια. Ως γνωστό, στην ασθένεια ο πολίτης είναι ανυπεράσπιστος και δεν υπολογίζει κόστος προκειμένου να τελεσφορήσει η όποια ιατρική διαδικασία. Επιπλέον είναι αδύναμος να ελέγξει την αξία της “υπηρεσίας” που λαμβάνει εκτός αν είναι ο ίδιος ειδικός. Ποιό ζευγάρι όμως θα σκεφθεί το κόστος όταν ακούσει το κλισέ “οι παλμοί του εμβρύου πέφτουν, πρέπει να προχωρήσουμε σε καισαρική” κατά τη διάρκεια της εξέτασης; Ακόμα για την «επιτάχυνση» του τοκετού χρησιμοποιούνται εκτός νοσοκομείου φάρμακα που απαγορεύονται εντός νοσοκομείου, γιατί προκαλούν ταχυκαρδίες ή βραχυκαρδίες, που έχουν σχέση με την εγκεφαλική λειτουργία.

Η βιομηχανία των καισαρικών “
Στην Ελλάδα γύρω στο 32% των γυναικών γεννάνε με καισαρική, ενώ ο μέσος όρος στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη είναι 9-13%” μας ενημερώνει ο σύλλογος μαιών – μαιευτών. Εκτός από τις περιπτώσεις που υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, κανείς δεν ενημερώνει το ζευγάρι για τις συνέπειες που έχει η καισαρική τόσο στη γυναίκα όσο και στο έμβρυο και μπορούν να το συνοδεύουν ακόμα και μετά την ενηλικίωση! (Προτείνουμε το βιβλιο του Oden Mitchel εκδόσεις ΡΕΩ για το θέμα). Κι εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι μόνο στην Ελλάδα η απόφαση για καισαρική τομή μπορεί να ληφθεί μόνο από ένα γιατρό, ενώ στο εξωτερικό χρειάζεται να αποφασίσει ομάδα δυο – τριών επιστημόνων (ΣΜΜΕ).

Η γυναίκα αντιμετωπίζεται σαν αντικείμενο, το ίδιο και το νεογνό. Στόχος η μεγιστοποίηση του κέρδους, η ελαχιστοποίηση της απασχόλησης ανθρωπίνου δυναμικού, η αύξηση “παραγωγής”.

Γνωστός γυναικολόγος, που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, καταγγέλλει προς «Το Βήμα» ότι για το αυξημένο ποσοστό των καισαρικών τομών στην Ελλάδα ευθύνονται και άλλοι λόγοι «πιο… ωφέλιμοι».
«Πολλοί επιλέγουν την καισαρική τομή προβάλλοντας κάποιο πρόβλημα υγείας της γυναίκας ή του παιδιού επειδή συνήθως διαρκεί λιγότερη ώρα από τον φυσιολογικό τοκετό. Η καισαρική τομή διαρκεί κατά μέσον όρο 20 λεπτά, ενώ ο φυσιολογικός τοκετός μπορεί να κρατήσει και ένα 24ωρο. Τη λύση αυτή επιλέγουν κυρίως γυναικολόγοι που συνεργάζονται με ιδιωτικά μαιευτήρια, καθώς δεν βρίσκονται όλες τις ώρες “μέσα”. Συνήθως πηγαίνουν όταν έχουν κάποιον τοκετό. Αν για παράδειγμα τους τύχει δύσκολος τοκετός, θα προτιμήσουν να κάνουν στη γυναίκα καισαρική τομή για να “τελειώσουν” γρηγορότερα. Επιπλέον μέσα στις τρεις ώρες που ενδέχεται να διαρκέσει ένας φυσιολογικός τοκετός μπορούν να κάνουν τρεις καισαρικές τομές. Αντιθέτως, στα κρατικά νοσοκομεία οι γιατροί είναι μισθωτοί και όχι συνεργάτες. Αυτό σημαίνει ότι βρίσκονται αρκετές ώρες στο νοσοκομείο. Δεν βιάζονται να φύγουν».

«Αλλοι γιατροί» συνεχίζει «υπολογίζουν την εγκυμοσύνη από την τελευταία περίοδο της γυναίκας και όχι από την ημέρα της σύλληψης. Αυτό έχει το εξής αποτέλεσμα: η γυναίκα φαίνεται ότι βρίσκεται στη 40ή εβδομάδα κυήσεως ενώ στην πραγματικότητα είναι στην 38η εβδομάδα. Ετσι ο γιατρός έχει το πλεονέκτημα να χειριστεί την υπόθεση όπως τον εξυπηρετεί. Στη συνέχεια μπορεί να κάνει ψεύτικη πρόκληση τοκετού (σ.σ.: η μήτρα της γυναίκας, καθώς είναι ανώριμη, δεν κάνει τις απαιτούμενες συσπάσεις) βάζοντας ενδεχομένως μικρότερη ποσότητα φαρμάκου και οδηγείται στην καισαρική τομή».

Ετσι επιτυγχάνεται και η έμμεση μείωση ανθρωπίνου δυναμικού εκτός από τους Γιατρούς που ούτως ή άλλως είναι “συμβεβλημένοι”. Οι επιστήμονες μαίες, που είναι πέντε χιλιάδες στην Ελλάδα, δεν αξιοποιούνται, ετεροαπασχολούνται, υποαπασχολούνται, περιθωριοποιούνται, παροπλίζονται. Κι ας έχουν τετράχρονες σπουδές, εμπειρία και το πτυχίο τους είναι ισότιμο με τα πτυχία των μαιών σ’ όλη την Ευρώπη.

Σε αντίθεση με τις Ελληνίδες, πολλές Βρετανίδες εξακολουθούν να γεννούν όπως οι πρόγονοί τους. Μάλιστα, η δεύτερη μεγαλύτερη ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία της Βρετανίας έπαψε να δικαιολογεί τις δαπάνες των καισαρικών τομών, αφενός διότι δεν μπορούσε να ελέγξει το ακριβές κόστος τους, αφετέρου για να συμβάλει στη μείωση του ποσοστού που υπολογίζεται ότι ανέρχεται στο 19%. Στην Ελλάδα το ποσοστό των καισαρικών τομών εκτιμάται ότι αγγίζει το 47,3%! Οπερ σημαίνει ότι οι μισοί τοκετοί στη χώρα μας γίνονται με αυτή τη μέθοδο. Παρ’ ότι το θέμα είχε θίξει ο πρώην υπουργός Υγείας κ. Αλ. Παπαδόπουλος μιλώντας στη Βουλή στις αρχές του 2001, προκαλώντας μεγάλο θόρυβο, η εικόνα δεν βελτιώθηκε στο ελάχιστο. Μάλλον το αντίθετο συνέβη… Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από έρευνα που δημοσιεύθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Δημόσιας Υγείας (European Journal of Public Health) τον περασμένο Μάιο. H έρευνα, η οποία βασίστηκε σε στοιχεία που συγκέντρωσαν οι συντάκτες της από δύο κρατικά και ένα ιδιωτικό μαιευτήριο της Ελλάδας, διενεργήθηκε από ομάδα επιστημόνων της London School of Economics (LSE), με επικεφαλής τον καθηγητή κ. H. Μόσιαλο.

Στην Ελλάδα δυστυχώς, πολλοί τομείς της ιδιωτικής δραστηριότητας με τεράστιους τζίρους είναι ανεξέλεγκτοι. Γεγονός που πολλαπλασιάζει την απληστία εις βάρος της δημόσιας υγείας ακόμα και των ανυπεράσπιστων παιδιών! Δείτε και την ολοκλήρωση της Βιομηχανίας Τοκετών όπως την περιγράφει ο ΣΜΜΕ στο Ριζοσπάστη παρουσιάζοντας τα “εναλλακτικά προϊόντα κερδοφορίας”:

Η ιδιωτικοποίηση της περιγεννητικής φροντίδας, τονίστηκε, κοστίζει πολλά δισεκατομμύρια, που βέβαια βγαίνουν από τις τσέπες των πολιτών, της ίδιας της ελληνικής οικογένειας: Στα δημόσια μαιευτήρια γεννάνε κατά 85% γυναίκες πρόσφυγες, ενώ τα ιδιωτικά, που έχουν εμφάνιση πολυτελών ξενοδοχείων, είναι πανάκριβα και πληρώνονται συνήθως με στερήσεις ή από κάποια ιδιωτική ασφάλιση, επειδή εργάζεται εκεί ο γιατρός που παρακολουθεί τη μητέρα. Η πολιτεία – υπογραμμίστηκε – δεν ενημερώνει πως ο τοκετός δεν είναι ασθένεια και δε χρειάζεται ολική νάρκωση…

Ο μητρικός θηλασμός δεν προωθείται, αντίθετα στα νοσοκομεία ταΐζουν τα νεογέννητα με ζαχαρωμένο νερό και ξένο γάλα, με αποτέλεσμα να εθίζονται σ’ αυτά! Τεράστια ποσά ξοδεύονται για τη διαφήμιση του ξένου γάλακτος για τα νεογέννητα, παρότι απαγορεύεται στη χώρα μας και έξω χορηγείται μόνο με συνταγή γιατρού (που γράφει το λόγο για τον οποίο το παιδί δε θηλάζει). Γιατί το μητρικό γάλα είναι η καλύτερη και η πιο πλήρης τροφή και δε συγκρίνεται με αυτό των γαλακτοβιομηχανιών. Κι ενώ σε νοσοκομεία άλλων χωρών προωθείται ο μητρικός θηλασμός, εδώ δίνονται εξ αρχής λανθασμένες οδηγίες στις μητέρες και υποβαθμίζεται ο ρόλος της μαίας.

Στη χώρα μας ενώ υπάρχουν μεγάλες ανάγκες και ελλείψεις, οι μαίες παροπλίζονται. Νεαρές μαίες έχουν αποσπαστεί σε νομαρχίες και γραφεία υπουργών. Σε δημόσια νοσοκομεία υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις και δεν προσλαμβάνονται, ενώ στα ιδιωτικά μαιευτήρια, που δεν ελέγχονται, εκβιάζονται να δεχτούν πράγματα που δεν πρέπει.
Στο μεταξύ στον τόπο μας κάνουν θραύση οι προκλητοί τοκετοί (συνήθως η φράση: «Ελάτε αύριο να σας ξεγεννήσουμε»), τα φάρμακα και η νάρκωση χρησιμοποιούνται κατά κόρο, οι γυναίκες δεν είναι ενημερωμένες για το τι πρέπει να προσέξουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι 97% των γυναικών στη Γαλλία γεννάνε χωρίς να τις «κόψουν», ενώ το 98% στην Ελλάδα – αντίθετα – τις «κόβουν» όπως επισημάνθηκε.

Μίζες σε γιατρούς από ασφαλιστικές εταιρείες
* H ασφαλιστική κάλυψη των νεογνών μετατρέπεται σε παζάρι για μεγαλύτερες προμήθειες σε ιδιωτικές μαιευτικές κλινικές
Νέες μεθόδους για να αυξήσουν τα κέρδη της επιχείρησης και τα έσοδα των γιατρών, εις βάρος των πελατών τους, έχουν «εφεύρει» ορισμένες ιδιωτικές μαιευτικές κλινικές. Σε συνεργασία με ασφαλιστικές εταιρείες «προσφέρουν» νοσοκομειακή κάλυψη των νεογνών. Επίσης, δίνουν τη δυνατότητα στις οικογένειες να δημιουργήσουν τον «κουμπαρά» των παιδιών τους. H προμήθεια της κλινικής φθάνει τα 200 ευρώ, εκ των οποίων τα μισά αποδίδονται στον γιατρό που… μεσολαβεί.

Δεν είναι λίγοι οι γονείς που ακούγοντας τη συγκεκριμένη… προσφορά αγανάκτησαν. Μίλησαν για «καινούργια κόλπα-έσοδα των γιατρών των ιδιωτικών μαιευτηρίων με επίσημες μίζες ακόμη και από ασφάλειες νεογέννητων» και αναρωτήθηκαν: «Από πού θα φυλαχτούμε;». Και δεν έχουν άδικο… Το κόστος του φυσιολογικού τοκετού σε ιδιωτικό μαιευτήριο ξεκινά από 2.000 ευρώ, αν η αμοιβή του γιατρού δεν ξεπεράσει τα… 500 ευρώ και η γυναίκα δεν κάνει επισκληρίδιο αναισθησία. Το ποσόν ανεβαίνει αν η γυναίκα γεννήσει με καισαρική τομή ή νοσηλευθεί σε τρίκλινο, δίκλινο ή μονόκλινο θάλαμο."

Πηγή: www.tovima.gr

Ποιότητα υπηρεσιών ανύπαρκτη...!
Λόγω των υψηλών τιμοκαταλόγων των ιδιωτικών μαιευτηρίων και δη των μεγάλων, θα περιμέναμε να υπάρχει τουλάχιστον μια βασική εξασφάλιση των πελατών, όπως άλλωστε και στα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα (που είναι και ασυγκρίτως οικονομικότερα). Διαβάστε την ΕΠΩΝΥΜΗ καταγγελία που ακολουθεί και βγάλτε τα συμπεράσματα σας:

"Ιδιωτικά ναι, μαιευτήρια όχι!
Φίλοι μου για σας. Παρακαλώ βοηθήστε με να διαδώσουμε την παρακάτω ιστορία σε όσους περισσότερους μπορούμε. Το θέμα είναι αρκετά σοβαρό και νομίζω ότι αφορά πολλούς από εσάς ή φίλους σας. Τίτλος της ιστορίας «Όλα μπορεί να συμβούν» Την Πέμπτη 15/11/2007 η σύζυγός μου γέννησε το δεύτερο παιδί μας σε γνωστό μαιευτήριο των Αθηνών, γνωστό και ως «ξενοδοχείο πολυτελείας» (θα σας πω παρακάτω γιατί δεν αναφέρω το όνομα του). Δυστυχώς μας έκατσε το λαχείο να γνωρίσουμε την «άλλη πλευρά» του εν λόγω ιδρύματος που διαφέρει δραματικά από το ιλουστρασιόν περιτύλιγμα με το οποίο πλασάρεται στον κόσμο. Επιλέξαμε μονόκλινο δωμάτιο και όλα πήγαιναν καλά μέχρι και την Κυριακή το απόγευμα. Βγήκαμε από το δωμάτιο για να περπατήσει η λεχώνα, όπως της είχε συστήσει ο ιατρός της και λείψαμε περίπου 15 λεπτά. Όταν επιστρέψαμε διαπιστώσαμε ότι είχαν κάνει «φτερά» το laptop μου, η φωτογραφική μηχανή, πορτοφόλια και πιστωτικές κάρτες. 19:30 της Κυριακής! Με τρομακτική άνεση! Μέσα από το δωμάτιο! Με φουλ βάρδια! Ενημερώσαμε αμέσως το προσωπικό του ορόφου και αυτό με τη σειρά του ενημέρωσε την ασφάλεια του κτηρίου. Η αντίδραση ήταν άμεση (sic). Ο πρώτος σεκιουριτάς εμφανίστηκε μετά από 20 λεπτά (!), άνετος, κυριλέ, και όταν τον ενημέρωσα για το γεγονός αντί να σημάνει συναγερμό, προσπαθούσε να πείσει ότι δεν έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο στο μαιευτήριο, ότι πρέπει να θυμηθούμε μήπως τα είχαμε βάλει κάπου και το είχαμε ξεχάσει και γενικά έδωσε πολύτιμο χρόνο σε όποιον τα είχε πάρει να μπορέσει να τα απομακρύνει. Εμφανίζεται ο υπεύθυνος της ασφάλειας του μαιευτηρίου ο οποίος δίνει εντολή σε υφιστάμενο του να με πάει «μια βόλτα» σε όλους τους ορόφους μήπως και δούμε κάτι! Λες και ο κλέφτης θα κυκλοφορούσε με το laptop ανα χείρας διαλαλώντας το κατόρθωμά του!. Όταν του είπα ότι μάλλον πρέπει να βάλουν ανθρώπους τους στις εξόδους του κτηρίου, με έγραψε κανονικά και όπως θα δείτε παρακάτω αυτό ήταν σαφής εντολή της διοίκησης να « μην διαταραχτεί το κλίμα του νοσοκομείου»! Πήγαμε τελικά να δούμε τις κάμερες στο φυλάκιο της εταιρίας σεκιούριτι όπου διαπίστωσα ότι καμία από τις εξόδους του μαιευτηρίου δεν καλύπτεται από κάμερα και η μόνη που μπορούσε κάτι να δείξει ήταν μία που έδειχνε το πάρκινγκ! Και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που να μην μπορείς να δεις αριθμό αυτοκινήτου! Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα ότι είχα παρατηρήσει ότι σε κάθε όροφο υπάρχει κάμερα που καλύπτει την είσοδο προς τα δωμάτια και θα σας πω πως το θυμόμουνα. Το Σάββατο το βράδυ, όταν πήγα στο μαιευτήριο γύρω στις 00:30, διαπίστωσα έκπληκτος ότι έφτασα στο δωμάτιο της γυναίκας μου ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ διασχίζοντας σχεδόν όλο το κτήριο. Προβληματίστηκα από το γεγονός και τότε ψάχνοντας τον όροφο διαπίστωσα ότι υπάρχει κάμερα που κάλυπτε την είσοδο του ορόφου και ηρέμησα θεωρώντας ότι τουλάχιστον κάποιος παρακολουθεί ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει. Τζίφος όμως. Όταν ζήτησα από τους υπεύθυνους ασφαλείας να δούμε την καταγραφή της κάμερας του ορόφου μας πήρα τις εξής απαντήσεις: ο ένας μου είπε ότι οι κάμερες δεν δουλεύουν γιατί τους «έχουν απαγορέψει νομοθετικά (sic) να έχουν κάμερες! , ο άλλος μου είπε ότι δουλεύουν αλλά δεν αποθηκεύουν τις καταγραφές(!!). Ακόμα και η κάμερα που δείχνει την είσοδο στο θάλαμο που φυλάσσονται τα βρέφη ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ μου είπαν! Δηλαδή μπαίνω, διαλέγω μωρό όπως ακριβώς το θέλω, φεύγω και αν δεν με πιάσουν ΓΙΑ ΣΑΣ! Αποφασίσαμε να φωνάξουμε την αστυνομία. Προσοχή. Εμείς, όχι το μαιευτήριο. Ήρθαν όντως δυο αστυφύλακες, κατέγραψαν το συμβάν και από εκείνη τη στιγμή άρχισε το πανηγύρι. Ξαφνικά λες και είχαμε λέπρα. Δεν τόλμαγε κανένας από το (εξαιρετικό μέχρι εκείνη την ώρα) προσωπικό. Για να φέρουν φαγητό στη λεχώνα έπρεπε να τους ενημερώσουμε εμείς και μας δικαιολογούνταν ότι «δεν ήθελαν να μας ενοχλήσουν»! Φυσικά από την διοίκηση ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Ενώ όλοι στο νοσοκομείο «έπεφταν από τα σύννεφα» και μας διαβεβαίωναν ότι πρώτη φορά συμβαίνει τέτοιο γεγονός σε όλα τα χρόνια λειτουργίας του και που λογικά θα έπρεπε να κινητοποιήσει άπαντες, δεν μας πήραν ούτε ένα τηλέφωνο να ηρεμήσουν τουλάχιστον την λεχώνα που όπως καταλαβαίνετε είχε φρικάρει με όλα αυτά. Να δείξουν τουλάχιστον ότι κάνουν κάτι. Ότι υπάρχουν και έχουν ενοχληθεί από το γεγονός. Ή για να ακριβολογούμε, έκαναν αισθητή τη παρουσία τους περνώντας γραμμή στο προσωπικό να μας αντιμετωπίζει σαν να φταίγαμε εμείς για ότι συνέβη! Την άλλη μέρα το πρωί και αφού περιμέναμε οι αφελείς ότι κάποιος θα έρθει από την διοίκηση να μας μιλήσει, έφτασε μεσημέρι και έπρεπε να αδειάσουμε το δωμάτιο, να πληρώσουμε και να φύγουμε. Αποφασίζω να ζητήσω να δω τον γενικό διευθυντή. Μετά από 5 φορές που το ζήτησα στην προϊσταμένη του ορόφου, ήρθαν δύο κυρίες και μου είπαν ότι ο κος ταδε θα μας δεχτεί (sic) στο γραφείο του. Πήγαμε μαζί με την γυναίκα μου στον κύριο τάδε ο οποίος όμως δεν ήταν γενικός διευθυντής αλλά νομικός σύμβουλος. Διαπίστωσα ότι φυσικά ήταν πλήρως ενημερωμένος για το γεγονός, είχε φέρει μάλιστα και κάτι εκπαιδευόμενους βοηθούς που ψάχνανε νόμους και συμβόλαια και μας είπε ότι «η μόνη ευθύνη που φέρει το μαιευτήριο είναι για απώλειες μέχρι 88 ευρώ!» Γιούπι! Αναγνώρισε δηλαδή ότι κάτι μπορεί να κλάπηκε αλλά «ας προσέχατε να μην φέρνατε αντικείμενα αξίας στο θάλαμο». Όταν του επισήμανα ότι δεν είναι το θέμα τα υλικά που κλάπηκαν αλλά η παντελής έλλειψη ασφάλειας στην εταιρία του, η άθλια αντιμετώπιση μας από το προσωπικό μετά το συμβάν και η ταλαιπωρία που περάσαμε έφτασε στο σημείο να μας βάλει τις φωνές, να πιάσουν την γυναίκα μου τα κλάματα και να γίνει χαμός. Ζητάω επιτακτικά να δω τον γενικό διευθυντή. Συναντάμε τελικά τον κύριο γενικό στο γραφείο του. Θα σας πω μόνο μια ατάκα του για να δείτε σε τι επίπεδα κυμάνθηκε η κουβέντα. Κος Γενικός: Όλα μπορούν να συμβούν κύριε μου. Ακόμα και οι δίδυμοι πύργοι έπεσαν οπότε όλα μπορούν να συμβούν. Τι να κάνουμε. Σοκ. Αφού μας ενημέρωσε ότι ΘΑ κάνει έρευνα για το θέμα (μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω δεν μας έχει ενοχλήσει κανείς για πληροφορίες κλπ) και αφού εκθείασε τα (ανύπαρκτα) μέτρα ασφαλείας της εταιρίας που διοικεί ( έχουμε πλήρες σύστημα παρακολούθησης (!), 35 σεκιουριτάδες (αν πάτε και δείτε έστω και 2 εκτός από αυτούς που φυλάνε το πάρκινγκ να μου τρυπήσετε την μύτη) και ότι δεν έχει ξαναγίνει ότι η επιχείρησή του είναι «τόπος χαράς» και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να διαταραχτεί το καλό κλίμα και η ηρεμία και ότι (κύριε ελέησον) δεν έχει χαθεί ποτέ παιδί από εδώ(!) κλπ κλπ με απείλησε ότι αν βγει κάτι παραέξω θα «σας κυνηγήσω»! Παραδέχτηκε δε ότι είναι αδύνατον να μπορέσουν να ελέγξουν τις χιλιάδες των εισερχόμενων στο μαιευτήριο δηλαδή με λίγα λόγια «ENTER AT YOUR OWN RISK!». Με ευχαρίστησε δε για την ενημέρωση που του κάναμε και που θα τους βοηθήσει να βελτιώσουν το (κατά τα άλλα άψογο) σύστημα ασφαλείας τους! Όταν πολύ ευγενικά του είπα ότι ούτε οι κάμερες δουλεύουν ούτε σεκιουριτάδες υπάρχουν, μας έβαλε και αυτός τις φωνές κατηγορώντας μας ότι τον προσβάλουμε και ότι δυσφημούμε την εταιρία του. Κι όλα αυτά χωρίς ούτε ένα συγγνώμη. Τελικά του επισήμανα ότι αδυνατούμε να πληρώσουμε γιατί μας έκλεψαν τις πιστωτικές, μας είπε ότι θα βοηθήσει να εκδοθεί άμεσα νέα πιστωτική (!). Γυρίζοντας στο δωμάτιο διαπιστώνουμε ότι έχουν αρχίσει και μοιράζουν κλειδιά στα μονόκλινα και να εμφανίζονται από το πουθενά σεκιουριτάδες. ΟΛΕ! Το σύστημα λειτούργησε! Πήρα το παιδί και έφυγα. Φυσικά και δεν πλήρωσα. Και δεν με εμπόδισε κανένας! Το χειρότερο από όλα είναι ότι διαπιστώνεις πόσο ανίσχυρος είναι κανείς απέναντι στις εταιρίες – τέρατα. Τα συμπεράσματα δικά σας. (Τάσος Καζάκος, Ελεύθερος Τύπος)"

Εγώ βρήκα το παραπάνω υπέροχο κι ενημερωτικότατο άρθρο στο blog της Αριάδνης κι εκείνη το βρήκε στο Οlympia.gr . To θεωρώ σχεδόν υποχρέωσή μου να το αναδημοσιεύσω!

2009-07-27T18:32:00.010+03:00

...Φτου, Ξελευθερία"!!!
Απολύτως σωστή η έκφραση "καλή λευτεριά" που λένε στις εγκύους! Πραγματικά έτσι αισθάνθηκα από τις πρώτες κιόλας μέρες μετά τη γέννα: ελευθερία κινήσεων βασικά αφού δεν έχεις όλη αυτή την τεράστια (πλέον στον 9ο μήνα) κοιλιά να δυσχεραίνει τις κινήσεις σου, ακόμη & την αναπνοή σου! Γέννησα λοιπόν ξημερώματα 29ης Μαίου κι αποκτήσαμε άλλο ένα υγιέστατο κοριτσάκι, καρμπόν κι αυτό στην εμφάνιση με τον μπαμπούλη του...! Ο οποίος μάλιστα χαζομπαμπάς, επέμενε να είναι αυτή τη φορά μέσα στο χειρουργείο κατά τον τοκετό κι έκοψε μόνος του τον ομφάλιο λώρο μόλις γεννήθηκε το μωρό!!! Απίστευτα μαγική στιγμή, από αυτές που & οι δυό μας θα θυμόμαστε πάντοτε!

Η "μεγάλη" μου κόρη (μέχρι χθες ήταν μικρή!) αντιμετώπισε εξαρχής το μωρό τόσο όμορφα & με τόση αγάπη & τρυφερότητα που ούτε στα πιό τρελά μου όνειρα δεν το περίμενα! Σαν κουκλίτσα την έχει την μπέμπα! Την κουνάει στο καρότσι για να κοιμηθεί, της μιλάει γλυκά, με βοηθάει & γενικά όλο το πακέτο της καλής πραγματικά συμπεριφοράς! Στην αρχή μάλιστα που φέραμε το μωρό στο σπίτι, όταν αυτό έκλαιγε, έκλαιγε & η Σμαραγδούλα με δάκρυα & με ρωτούσε "τί έχει το μωρό μας μαμά;"...!

Βέβαια από κούραση ή μάλλον αϋπνία, πέρασα δύσκολα. Ευτυχώς οι γονείς μου είχαν έρθει για βοήθεια -όπως τους ζήτησα- κι εγώ το μόνο που είχα να σκεφτώ 2 μήνες τώρα ήταν ο θηλασμός του βρέφους! Πραγματικά δεν υπάρχει πιό γλυκιά στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας από αυτή που κρατάει το νεογέννητο στην αγκαλιά της & το θηλάζει! Δεν περιγράφονται με λόγια τα συναισθήματα που σου γεννιούνται, είναι από τις μαγικές στιγμές που δίνουν αξία στη ζωή μας! Και το βλέπεις μέρα με την ημέρα να μεγαλώνει (τώρα πλέον η μπέμπα μόλις τη θηλάσω αρχίζει τα χαμόγελα!) κι αισθάνεσαι ακόμα πιό υπέροχα & πιό χαζομαμά...

Το κακό δύο μήνες τώρα που είχα εδώ τους δικούς μου ήταν οι διαρκείς έλεγχοι που μου κάναν σε όλα, αλλά σε όλα όμως! Πότε θα ταΐσω τη Σμαράγδα, πόσο θα την ταΐσω, τί, πως, τί θα της φορέσω, όλα... Κι εγώ που έχω μάθει τόσα χρόνια τώρα να ζω μόνη μου & να μη δέχομαι παρεμβάσεις από κανέναν, παρότι ήμουν προετοιμασμένη για όλο αυτό, ένιωθα συνήθως σε "πόλεμο" μαζί τους. Ξέρω φυσικά πόσο με αγαπάνε & πως δεν το κάνουν με κακία, ωστόσο όταν έχεις μάθει μόνη σου & ξαφνικά οι γονείς σου αρχίζουν να επεμβαίνουν σε όλα, κάποια στιγμή αρχίζεις να χάνεις την υπομονή σου. Από αυτή την άποψη, ο τίτλος του ποστ έχει διπλό νόημα για μένα: ξελευθερία από την κύηση αλλά & ξελευθερία από τους γονείς μου που πλέον έφυγαν πάλι! Φυσικά & τους αγαπώ κι εγώ & τους το είπα όταν έφευγαν, αλλά η νοοτροπία τους απέχει πάαααρα πολύ από τη δική μου, οπότε το ρητό μακρυά κι αγαπημένοι έχει νόημα στην περίπτωσή μας. Ελπίζω αυτό να μας γίνει μάθημα & να μη γίνουμε κι εμείς έτσι (το ίδιο καταπιεστικοί) στα παιδιά μας αργότερα!

Το μωρό τώρα, ευτυχώς είναι ένα γλυκύτατο πλασματάκι, πολύ-πολύ ήσυχο, τόσο που μόλις ξυπνήσει για να φάει, αντί να κλάψει αρχίζει να πιπιλάει τα χεράκια του!!! Με κάνει να νιώθω σα να ξαναγεννήθηκα το ότι απέκτησα πάλι μωρό..! Και μάλιστα, επειδή αυτή τη φορά έχω προηγούμενη εμπειρία που την απέκτησα μεγαλώνοντας τη Σμαραγδούλα, αυτό το μωρό πραγματικά το απολαμβάνω κάθε στιγμή! Στην 1η μου κορούλα πριν 3 χρόνια είχα μονίμως άγχος για όλα, ακόμη & για το πως θα την κρατώ στην αγκαλιά μου, ενώ τώρα που δεν αγχώνομαι για τίποτα μπορώ & ζω πραγματικά την κάθε στιγμή μαζί της!

Δεν ξέρω αν αυτό που ζούμε με τον άντρα μου είναι όντως ευλογία, ωστόσο εγώ έτσι αισθάνομαι: απίστευτα τυχερή κι ευλογημένη! Είμαστε αγαπημένοι, υγιείς, τρελλά ερωτευμένοι (ΝΑΙ, όσο ανέφικτο κι αν ακούγεται μπορεί να υπάρχει έρωτας σε ένα ζευγάρι όσα χρόνια κι αν περάσουν!!!), αγκαλιάζουμε τα 2 πανέμορφα παιδάκια μας! Μακάρι να κρατήσει η αίσθηση αυτή & μακάρι ειλικρινά να τη ζήσουν όλοι οι άνθρωποι, γιατί δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο...

Σας φιλώ όλους γλυκά & σας εύχομαι καλές βουτιές (κι εμείς αρχίσαμε τα μπανάκια)!
Μαρία.

PS: Σας αφιερώνω το τραγουδάκι του Μύρωνα Στρατή που μου κόλλησε τελευταία "Πάνω απ΄όλα"! Αν προλάβω θα το βάλω για σας μουσική υπόκρουση!

2009-06-03T03:45:00.003+03:00

Ένας Άντρας, Δύο Κόρες & Εγώ!!!

Το post θα αναπτυχθεί με την ...πρώτη ευκαιρία! Βλέπετε, με νεογέννητο μωράκι στην οικογένεια, ο ελεύθερος χρόνος είναι πραγματικά ελάχιστος!
Φιλάκια σας,
Μαρία.