tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791Fri, 08 Nov 2024 15:33:52 +0000günceaklımdan geçenlerrüzgarınşehriiçtatil notlarıbavulumdakişehireskimiş hatıralarımössarkadaşlıkbörtk.nt.rtesadüfler şehrimaviufaklıkyuvakaramelkaraçocuküni9armicazgırpıtyawruyaşantızuzukşeker#kezbankoyu yeşilmimpeltekserçesokaktan nağmeleru.u.dur!!! diyemezsin...http://wuuwww.blogspot.com/noreply@blogger.com (çii)Blogger58125tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-7514386609079823259Wed, 17 Dec 2008 10:27:00 +00002008-12-17T12:28:59.427+02:00<div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:180%;">BİTTİ!!</span></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (çii)10tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-3911981590166950221Thu, 11 Dec 2008 10:27:00 +00002008-12-11T12:55:14.043+02:00serçebilmediğim ama hep dinlediğim bir şehireydi yolculuğum... Adana, ilk sevgilimin doğup büyüdüğü yer.<br />16 yaşındaydım onunla tanıştığımda; güzel, zeki, hırçın, büyümeye çalışan, çelişkili bir lise öğrencisiydim... o, gencecik bir öğretmendi memleketinden uzaklarda... iki yıl sürdü ilişkimiz, kimsenin haberi olmadı, gizledik...<br />benim üniversiteyi kazandığım yıl, o da Adana'ya atandı... ayrıldık...<br />sevmiştim ama daha çok küçüktüm ve yaşamam gereken çok şey vardı... onun üstüne karalayacağım koca bir yaşam... onun da vardı gerçi ama benden daha çok acı çekti... kaderi çizilmişti, o kabullenmişti, gelenekçi bir aileden geliyordu... memleketine dönerken, iki ya da üç yıl sonra annesinin beğendiği bir kızla evlenip, baba olup; bazen mutlu bazen buruk, içinde bir sızıyla yaşayacağını biliyordu...<br />yine de otobüse atlayım onun yanına gitmek istediğim anlar oldu, tuttum kendimi, tuttular... hiç görmedim onu ayrıldıktan sonra, ama hep haber aldık birbirimizden... imkansızlığımız dostluğa dönüştü zamanla...<br />benim başka sevgililerim oldu... onun bir karısı, sonra kızı... başlarda hep kendimden büyük seçtim sevgililerimi, ondan kalma bir alışkanlıkla... son zamanlarda yaş sorunumu çözdüm sanırım...<br />şimdi 28 yaşındanyım... ilk sevgilimin şehrine gidiyorum...<br />boyumda son sevgilimin aldığı kolye...<br />yıllar sonra, benden sonraki hayatını görücem, ne kadar değiştiğini, karısını, kızını, çocukluğunu, en sevdiği yerleri, okulunu, öğrencilerini... onda bıraktığım izleri...http://wuuwww.blogspot.com/2008/12/415.htmlnoreply@blogger.com (çii)4tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-3293883043705132263Sat, 06 Dec 2008 11:00:00 +00002008-12-06T13:07:42.610+02:00börtiç<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgKFavKIXDDVuejTCAHpZ1v_OtTOgNnp6RimE1DiwbTra6lM5j2AuqzO-9d-V6oi8ta7sX106gSKW6N4iValhEDi-QvnpHWhHNIMsJKVgBHQKcsACsv9lKP4gacvtx-tST5CU-uOnaJUOi/s1600-h/b12700193%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276631596456245202" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 227px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgKFavKIXDDVuejTCAHpZ1v_OtTOgNnp6RimE1DiwbTra6lM5j2AuqzO-9d-V6oi8ta7sX106gSKW6N4iValhEDi-QvnpHWhHNIMsJKVgBHQKcsACsv9lKP4gacvtx-tST5CU-uOnaJUOi/s320/b12700193%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="font-size:180%;">birbirimize çok fazla benziyoruz değil mi?</span></div><div align="center">korkma!</div><div align="center"><span style="font-size:130%;">zıt kutupların birbirini çektiği yalanmış...</span></div><div align="center">...en azından psikolojide.</div><div align="center"> </div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/12/zt.htmlnoreply@blogger.com (çii)1tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-141158968229228779Thu, 04 Dec 2008 18:03:00 +00002008-12-04T20:26:41.126+02:00ünitürk dili notlarım... bordo dosyanın içindeydi... ama bulamıyorum işte yok... nerde unuttum ki yine... hımm... en son... pazartesi günü, 6 gün önce elimdeydi... yarın da sınav var... naptım ki o gün?<br />kahve bahane'de bırakmış olamam heralde... 6 gün... yine de şansımı deniyim bi...<br />hava da kapalı gözüküyordu ama çok soğuk değilmiş, terledim atkıyla...<br />ama mevsim cin gibi kız ben unutsam o görürdü hem arka masada bizim bölümden çocuklar vardı unutsam onlar getirirdi... bi dakika ya! ben o gün hilal'i kuaförden almıştım... orda bırakmışımdır, dergilerin arasında görmemişimdir... zaten dönerken elimde dosya taşıdığımı hiç hatırlamıyorum... önce kuaföre sorayım bari...<br /><br />- merhaba! ya burda 6 gün önce borda bir dosya buldunuz mu?<br />- bordo... (ufak bi odadaki tahta bir dolaptan çıkarttı bordo dosyamı)<br />- çok sağ olun ya! çok sevindim, yarın ki sınavımın notları vardı bu dosyanın içinde...<br />ben orda içimi dökmüşüm kıza tüm samimiyetimle, kız gülümsemedi bile... neyseki ben yeterince mutlu olmuştum...<br />6 gün farketmemişim dosyamın yokluğunu, çok da severim kendisini, 6-7 yıllık bir mazisi var bende, eşyalara duyulan o garip sevgiden bende de var işte... 2 kere okudum o 40 sayfalık notu, kaç alırım bilmiyorum...http://wuuwww.blogspot.com/2008/12/trk-dili-notlarm.htmlnoreply@blogger.com (çii)2tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-7400011958209578067Thu, 04 Dec 2008 12:53:00 +00002008-12-04T15:49:35.841+02:00arkadaşlıkbörtgüncetesadüfler şehriyuva<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgslAQdKNGnzfn-92PbVB_qCLpI1ygB6ir_p6phip-aCwWkq1xChnv3mRvZb2eDiAzWbXgETLFipQ3Rf0MbqXzb6MSlKo1QebBQH2bOPSC6_EXt-IdHuZ2GHKnGLJG_co-mhuEdyNrhxo8v/s1600-h/ask9ry4%5B1%5D.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275931521415731010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 316px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgslAQdKNGnzfn-92PbVB_qCLpI1ygB6ir_p6phip-aCwWkq1xChnv3mRvZb2eDiAzWbXgETLFipQ3Rf0MbqXzb6MSlKo1QebBQH2bOPSC6_EXt-IdHuZ2GHKnGLJG_co-mhuEdyNrhxo8v/s320/ask9ry4%5B1%5D.png" border="0" /></a>dolu dolu geçiyor günlerim, pek vakit bulamıyorum açıkçası yazmaya... <div>açıklanan ilk vizeden 57 almışım, sınıf ortalaması 56,86.</div><div>hayallerimdeki çocuğu buldum bir de... çok eğleniyorum onunla... o bağlandı, ben hala bağlanamadım... geçmişinin izlerini siliyorum, yavaş yavaş ve farkettirmeden... sen beni hiçbir zaman, benim seni sevdiğim kadar sevemeyeceksin, diyor bana... umarım öyle olur...</div><div>arkadaşlıklar zorlaşıyormuş gerçekten büyüdükçe... iki ay içinde üç farklı oda arkadaşım oldu... sanırım odaya fazla uğramadığımdan iletişim kopukluğu yaşıyoruz... eskiden kalma bir kaç arkadaşım olduğundan pek zorluk yaşamadım üniversiteye alışma konusunda, ama kendi hayatımı ayırmalıydım bir şekilde onlardan, ayırdım da... ama geçende farkettim de, öyle oturup derdimi anlatabileceğim kadar güvendiğim insan yok henüz etrafımda... </div><div>bir de, karşısındaki insanın bakışından ya da ettiği üç kelimelik cümleden neyin nesi olduğunu anladığını düşünen öyle çok insan varmış ki... bir insanı tanımak öyle kolay mı, fazla ön yargılılar... yok canım! ben insanları tanımak için zamana ihtiyaç duyanlardanım...</div><div>cumartesi günü eve dönüyorum... babamla aram yine bozuk bu aralar... bana olan güvenini sıfıra indirmişim... neysee... emeklilik sendromu bunlar diye geçiştirip, kafama takmıyorum... iyi ki annem var da dengeliyor durumu...</div><div>eve dönüyorum...</div><div> </div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/12/ksaca.htmlnoreply@blogger.com (çii)0tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-1221712543293224575Sat, 29 Nov 2008 17:34:00 +00002008-11-29T19:46:13.782+02:00tesadüfler şehriyaşantıo adam...<br />söylediğim her kelimenin yalan olduğunun farkındaydı...<br />ama yine de yardım etti...<br /><br />küçük bir kızın kendini korumak için attığı yalanlardı onlar...<br />bunu da farketmişti...http://wuuwww.blogspot.com/2008/11/kayp.htmlnoreply@blogger.com (çii)0tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-1614864387624271888Sat, 22 Nov 2008 20:42:00 +00002008-11-22T23:59:08.574+02:00aklımdan geçenlerbörttesadüfler şehri<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5YOS_O_CfJJ9wduCiw3TsZJMtuFPgOLcDWrl2zt70UKiAzhPq0v_ybA5F3sKqnMz8chQzweAXQ-hY39uX9XOg_f-p-epCpEPORbR5FuII9cJSW9dHu3v9oCc1muNpFVN6cO0ps6LHkDKI/s1600-h/rain%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271604412965943106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 254px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5YOS_O_CfJJ9wduCiw3TsZJMtuFPgOLcDWrl2zt70UKiAzhPq0v_ybA5F3sKqnMz8chQzweAXQ-hY39uX9XOg_f-p-epCpEPORbR5FuII9cJSW9dHu3v9oCc1muNpFVN6cO0ps6LHkDKI/s320/rain%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div>ıslak bir gün... ıslak ve rüzgarlı... rüzgar bu şehirden değil sanki...</div><div>yine uzak hissediyorum kendimi bir yerlere, özleyecek şehirlerim hep olacak benim...</div><div>yürüyorum... kendimi kötü hissettiğimden değil, hüzünlendim birden... hem havayı sevdim, dokunur gibi... <em>bört'ü</em> metronun önünde bırakmıştım, kendimdim...</div><br /><div></div><div>yine güçlü olmak zorundayım...</div><div>hayatımın ipleri tekrar benim ellerimde...</div><div>babamlar ilk zamanlardaki gibi sık aramıyorlar, endişelenmiyorlar... alıştılar... çektiler ellerini üstümden...</div><div><br />yağmur çiliyor hafiften... saniyeden saniyeye hızlanıyor... yerler zaten ıslak...</div><div>saatlerce yürüme isteği var içimde ama yolum kısa... uzatmayı denemeyecek kadar yorgunum...</div><div>hani lisedeki gibi olmayacaktı hayatım, daha düzenli bir yaşamım olacaktı... ama çok da düzenli bir insan sayılmam ki ben, önceden planlayıp yaptığım ne kadar şey var ki... dağınığım, bu hayatıma yansıyor... belki değişirim ilerde...</div><div>geçende "masanı toparla" uyarısı almışım temizlikten... laptopumun üstüne postitle yapıştırmışlar, oda arkadaşım not falan bıraktı sandım önce; ne olduğunu anlayınca güldüm, çok da kötü yazısı varmış... şu küçük yurt odasında kendime ait hissettiğim ne kadar eşyam var ki, masama karışmasınlar bari...</div><br /><div></div><div>iyice hızlandı yağmur... saçlarım da ıslansın istiyorum biraz, direniyorum...</div><div>büyümüş hissediyorum kendimi, eskisi gibi toy değilim, ne yapmam gerektiğini biliyorum çoğu zaman... bu, hayatım ellerimde beşinci yılım...</div><br /><div></div><div>kapşonumu taktım... yağmurun alıp götürmesini istediğim fazla kötülük yok üstümde...</div><br /><div></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/11/dokunur-gibi.htmlnoreply@blogger.com (çii)1tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-7721540194978385793Fri, 21 Nov 2008 16:33:00 +00002008-11-21T19:14:03.408+02:00daha önce hiç görmediği bir evdeymiş... kendi eviymiş... yıllardır orada yaşıyormuş...<br />kapı çalmış sonra... gitmiş bakmış... kapıyı açmasıyla, boydan boya uzanmışım yere...<br />"seni buldum" demişim... onu bulmuşum... sevinmiş...<br /><br />hayaliymiş... birgün her şeyi bırakıp gitmek, uzaklara... yeni bir hayata...http://wuuwww.blogspot.com/2008/11/bir-rya.htmlnoreply@blogger.com (çii)4tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-5831659671711186429Tue, 18 Nov 2008 23:10:00 +00002008-11-19T01:48:40.735+02:00börtiç<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBVzDTfm-V0Gj_X1vnar3rVtEiPUImi1rellVXP8MdcSiO4H1pW_DoX_FJqntGz5pAuioJKXOsQzi2oyQMvet7FVQuKi6N-KRa_hELtzTabMrvwS11c349GXlSAHdkeSAMrPvgUkhGfFtc/s1600-h/7687gr%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270146129870063154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBVzDTfm-V0Gj_X1vnar3rVtEiPUImi1rellVXP8MdcSiO4H1pW_DoX_FJqntGz5pAuioJKXOsQzi2oyQMvet7FVQuKi6N-KRa_hELtzTabMrvwS11c349GXlSAHdkeSAMrPvgUkhGfFtc/s320/7687gr%5B1%5D.jpg" border="0" /></a>içimdeki masumiyeti görüyor... ben bile göremiyordum oysa... <div>değişiyorum, diyor... onu değiştiriyormuşum, değişmek istemiyor... değişmesini istemiyorum...</div><div>ama değiştiğinin farkındayım...</div><div>masumiyetim onu değiştiriyormuş...</div><div>belki de değişmek istediğin için beni seçmişsindir, dedim...</div><div>senin bu kadar masum olduğunu bilmiyordum, dedi...</div><div> </div><div>belki de sadece biraz masumiyete ihtiyacı vardır...</div><div>görmek istediğini görüyordur bende...</div><div> </div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/11/masumiyet.htmlnoreply@blogger.com (çii)6tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-2476342601904673890Tue, 04 Nov 2008 16:14:00 +00002008-11-04T18:27:32.748+02:00bört<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_QF-U9t9gbo-N7vPZMdCKtVI8BFpC8PKAwxB6V2V5TV2QZ_PJAeAbRNmW69vbpayvrg7Sv9ouAL9kRvDdqzUxGmWBnvqjd5f3T0yoTQ4cch2TlB6bnmOzf5mMjl3vjEPAyHF3Msp6nETr/s1600-h/cfce82f30359d212c6dbf42es8%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264838352380703410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_QF-U9t9gbo-N7vPZMdCKtVI8BFpC8PKAwxB6V2V5TV2QZ_PJAeAbRNmW69vbpayvrg7Sv9ouAL9kRvDdqzUxGmWBnvqjd5f3T0yoTQ4cch2TlB6bnmOzf5mMjl3vjEPAyHF3Msp6nETr/s320/cfce82f30359d212c6dbf42es8%5B1%5D.jpg" border="0" /></a>ben sana aşık oldum ya, dedi... sevmeye başladığım... <div>bir sevgilisi vardı, ayrıldı... </div><div>ama korkuyor benden...</div><div>terkettiğim şehirlerden, bıraktığım insanlardan... gitmeleri seviyor olmamdan korkuyor...</div><div>bana bağlanmaktan korkuyor...</div><div>güvenemiyor...</div><div>hiç o açıdan bakmamıştım kendime...</div><div> </div><div> </div><br /><div></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/11/ak-m.htmlnoreply@blogger.com (çii)8tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-7494320689982857441Fri, 31 Oct 2008 14:48:00 +00002008-10-31T18:07:43.996+02:00#mavi<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGkROEVUj26e_vr0M7nNOP3C1kU07kNVqGObdfnOLOTZc-laeCXOBx-cV7r4oJYelHRXGe9lUttyHsTkL2KvF5AEZg8uKonAi1Bwe-K34u9jAuDTEt7wCP0UpmU2x52FuFjneLWLwxsQ7V/s1600-h/x1pn1mp8dkygtfkdr1nnfywye7%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263349210002822434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGkROEVUj26e_vr0M7nNOP3C1kU07kNVqGObdfnOLOTZc-laeCXOBx-cV7r4oJYelHRXGe9lUttyHsTkL2KvF5AEZg8uKonAi1Bwe-K34u9jAuDTEt7wCP0UpmU2x52FuFjneLWLwxsQ7V/s320/x1pn1mp8dkygtfkdr1nnfywye7%5B1%5D.jpg" border="0" /></a>kumsala oturdum... beni ilk öpen sevgilimle bağdaştırdığım şarkıyı açtım... deniz kenarları onu hatırlatır bana hep... onu unutamayacağımı söylemişti, evet unutmadım ama vazgeçtim... ölmüş bir arkadaşımı anar gibi anıyorum onu... biri geldi oturdu yanıma... <div>üç hafta önce tanıştım onunla... <em>mavi</em>'ye olan benzerliği çekmişti ilk dikkatimi... konuşması, tavrı, gözleri, efendiliği... benziyordu işte, bu yüzden ısınamadım bir türlü ona, çok dengesiz davrandım...</div><div>çalan şarkının kime ait olduğunu bulmasını istedim, ikinci tahmininde buldu... sonra başka biri geldi diğer yanıma oturdu...</div><div>sen böyle şarkılar mı dinliyorsun, dedi... yeni yeni tanıyordu beni, yeni yeni seviyordu... ben ondan önce başlamıştım onu sevmeye... yanımda olması hoşuma gidiyordu da bir şey vardı kendimi bırakmamı engelleyen...</div><div>ortalığı karıştıran, arkadaş ortamını bozan kötü kız olmak istemiyorum... ama elimde değil sanırım...</div><div>sessiz ve seviyeli bir yarış var aralarında...</div><div>kendimi arada kalmış hissedince, arkama baktım... kumun üzerine serdiğimiz pikeleri topluyordu arkadaşlar, kalktım onlara yardım ettim...</div><br /><div></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/10/sessiz-ve-seviyeli.htmlnoreply@blogger.com (çii)2tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-7035563037630409348Thu, 30 Oct 2008 14:16:00 +00002008-10-30T16:53:20.848+02:00içtesadüfler şehribir sürü de eski yüz gördüm yeni şehrimde, geçmişten kaçış yok... uzun zamandır görmediğim insanlara, görmeye alışık olmadığım bir şehirde rastlıyorum, ilginç geliyor... geçmişte pek samimi olmamış olsak da, hayatın aynı şehre sürüklediği insanların samimiyeti yansıyor hal hatır sormalarımıza...http://wuuwww.blogspot.com/2008/10/eski-insanlar.htmlnoreply@blogger.com (çii)2tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-8748312678254514423Thu, 30 Oct 2008 14:10:00 +00002008-10-30T16:13:55.401+02:00tesadüfler şehriuzun bir ara oldu değil mi?<br />izmir'deyim artık... hiç internet cafeye rastlamadım burda, ilginç... gerçi, bunun için pek zamanım da yoktu, sadece bilgisayar derslerinde öyle ucundan baktım neler olup bittiğine... bir laptop aldım kendime, parmak izimden tanıyor beni, öyle teknolojik bir şey...<br />hızlı bir başlangıç yaptım yeni şehrimde... babamla ufak sorunlar yaşayınca hevesim kaçtı, duruldum... oysa aramız çok iyiydi son günlerde, yani gitmeden önce... şimdi ona güven vermiyormuşum... ben bunu daha çok, onun kontrol edemeyeceği kadar uzağında olmama yordum, bir bakıma çaresizliğine...<br />yavaş yavaş öğreniyorum şehri işte... birçok insanla tanıştım, tanıştığım üç insandan biri trakyalı, çekiyorum sanırım... birçok eski arkadaşımla karşılaştım, şu hızlı başlangıçta birinin payı çok büyük hatta...<br />küçükpark'ın nargile kokusuna bayıldım... forumun o avrupai havasını sevdim, akordion çalan o kır saçlı adamı da... kampüste henüz keşfetmediğim çok fazla yer var; geçen gün olay çıktı, taşlı sopalı, fotokopiciye saklandım... geçenlerde de elektirikler kesik diye bir dersimiz iptal oldu, normalde bölüm dersimizin ingilizce olması gerekiyor ama sevgili hocamız ingilizce bilmiyor diye türkçe işliyoruz... sürprizlerle dolu bir okul, yaşayan kampüs... bir de 525 var, efsanevi; bir kesim öğrenci topluluğu en büyük ve eski olanına "uçan ikarus" ismini takmış, yakışmış ama...<br />ilk günler havasına alışmakta biraz zorlandım, nezle oldm hatta; ama kolay atlattım güçlü bir bünyem varmış...<br />eh işte böyle, döndüm...http://wuuwww.blogspot.com/2008/10/burdaymm.htmlnoreply@blogger.com (çii)2tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-7799086165376612614Fri, 03 Oct 2008 22:10:00 +00002008-10-04T01:27:50.412+03:00bavulumdakişehirkaraçocukyolda yürüyordum...<br /><em>karaçocuk</em>tan yeni ayrılmış...<br />henüz yağmura yakalanmamıştım...<br />yanımdan geçenlerden biri <strong>"trakyalı"</strong> dedi...<br />döndüm baktım bende, üstüme alındım resmen...<br />dershanedeki coğrafya hocamı gördüm dönünce, üstüme alınmakta haklıymışım...<br />severim trakya'yı... özledim de...http://wuuwww.blogspot.com/2008/10/trakyal.htmlnoreply@blogger.com (çii)5tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-3006318542696683431Fri, 03 Oct 2008 19:28:00 +00002008-10-04T05:26:08.873+03:00güncek.nt.rkaraçocukpıtrüzgarınşehriu.u.yawruzuzukşeker<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm_lmwdzDuZTp7mwTWnpnzrK8RCfDGp8lDm0UdcTrwNg67hbGM30czKH1YNF-a1pDwB_-uGQ2barA5N8GLhu_yIq3d0mfGxfOL2iW-h0GVTibirF02Dhcl1uEltSsRX2j9kt6MwMF91VXK/s1600-h/kayal%C4%B1k.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253031760975929058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm_lmwdzDuZTp7mwTWnpnzrK8RCfDGp8lDm0UdcTrwNg67hbGM30czKH1YNF-a1pDwB_-uGQ2barA5N8GLhu_yIq3d0mfGxfOL2iW-h0GVTibirF02Dhcl1uEltSsRX2j9kt6MwMF91VXK/s320/kayal%C4%B1k.JPG" border="0" /></a><br /><div>hava yağmurlu ama ılıktı...<br /><br />ağlayamadım vedalaşırken... aynı ortamda bulunmasının anlamsız olduğu bir kaç insan vardı, belki sırf bu yüzden, durumu kurtarmak için çok fazla konuştuğum bir buluşma oldu... son bir yılımı paylaştığım insanlar... beklemediğim kadar eğlenceli bir yıldı; çok fazla ağlamadığım, umutsuzluğa düşmediğim, güçlendiğim, sevildiğim, sevdiğim, izler bıraktığım, liseyi ailemin yanında okusaydım ne olurdu diye sorduğum bir yıl...<br /><br /><em>yawru</em> mektup yazmış bana, veda mektubu... sanırım e-maille cevaplıycam... üniversitede yurtta kalacak çünkü, devlet yurtlarında özel hayatın sınırları bayağı daralır, müdüriyetin mektupları okuma hakkı vardır... kağıda yazmak başka şey de, mektubumu başkası okusun istemem... bir de cd yapmışlar abla-kardeş, içinde son bir yılda çekildiğimiz bir sürü fotoğraf var... içlerinden birine iki dakika güldüm, doğal ve çok komik :D<br /><br /><em>karaçocuğu</em> da çağırdım, aslında buluşmanın bu kadar kapsamlı olmasını o sağladı, yoksa kendi aramızda vedalaşacaktık biz, belki öyle olsaydı ağlardım... çok eğleniyorum bu çocuğun yanında, ne bileyim bir şey yapmasa da güldürüyor beni...<br />son bir kaç haftadır gezerken <em>karaçocuğa</em> çok benzeyen birini görüyorum sokakta, orda burda... bayağı da karşılaştık... kızlara falan da söyledim, onlarda görmüşler... bugün de gördük onu, zuzuğa gösterdik:<br /><br />- Aaa! <em>karaçocuk</em> değil mi o?<br />+ değil ama çok benziyo di mi...<br />ama benim bildiğim <em>karaçocuk</em>, ailesinin biricik oğlu...<br /><br />buluşunca sordum tabi, dalga geçercesine...<br />+ son iki haftadır sana bezeyen birini görüyorum orda burda ama çok benziyo...<br />- benim sakallı halim di mi...<br />+ yok bugün gördük kesmiş sakalını<br />- abim o benim<br />+ hadi yaa! sen tek çocuk değil misin? inanmam!<br />- valla ya abim, yazın yoktu burda...<br />+ sen abinden uzun musun?<br /></div><div align="center">...</div><div align="left">nasıl bir benzerlikse artık, tamam bana da başta "karaçocuğun abisi mi var" hissi yaşatmıştı ama, hiç ihtimal vermemiştim yine de, abisinin varlığına da <em>u.u.</em>'nun tasdiğiyle inandım zaten... hiç küçük kardeş tipi yok aslında onda... batman'a, teyzesinin yanına, sürgüne yolluyorlarmış <em>karaçocuğu, </em>en azından arkadaş edinene kadar çalışır diye heralde, yoksa iflah olmaz bir çocuk o... ahh ya! çok seviyorum onu... yanıma gelse seneye keşke, ama hukuk yok ki egede...<br /><br />k.nt.r bile geldi, düşünün o kadar kapsamlı oldu yani... garip ama özünde iyi bir çocuk o da, sevildiğini bilsin...<br /><br />işte rüzgar ılık ılık eserken vedalaştım şehrimle, yarın yola çıkıyoruz... bavullarım hazır... babam çok hüzünlü bu aralar, annem o kadar değil... ama babam bir başka...<br />eve dönerken yağmura yakalandım, bu seferki bayağı şiddetliydi, baktım dinecek gibi değil... carfur(carrefourre)'a sığındım... babam aradı... "karfurda mahsur kaldım" dedim... kapatırken "nerde arabanın anahtarları" diyen sesini duydum, güldüm... aldı beni ordan, beraber balık almaya kipa'ya gittik, böyle şeyler yapmayız genelde babamla, hoşuma gitti, baba-kız olmaya yeni başladık... kaldırımda yürüyen insanlar olsaydı onları ıslatacaktık ama kimse kalmamıştı... hani freud'un bir tezi var ya, kız çocukları babalarını annelerinin elinden almaya çalışır, diye... belki ben de o şanslı kız çocuklardanımdır; belki babam beni, annemi sevdiğinden daha çok seviyordur...<br /><br />yarın akşam akçay'da kalıcaz, geçen seferki gibi... akçay'daki evin bir anahtarı da bende artık, gelip giderken uğrarım diye... pazar, izmir'e gitmeden önce balıkesir'e uğrayacağız, amcamları ziyarete, gecikmiş bayram ziyareti... kuzenimin de bandırma'da okuyacağını öğrendim, <em>şeker</em>'le aynı yerde... balıkesir'e gittiğimizde hala yola çıkmamış olurlarsa, ona <em>şeker</em>'in telefonunu verip, onu arasıra dışarı çıkarmasını söyliycem, yabancılık çekmesin... korkuyor arkadaş edinememekten, yıllarca kardeşinden hiç atrılmamış çünkü, zor olacak her ikisi için de... ama onun için daha bir zor, onu tadığımda hiç kendine güveni yoktu, şimdi çok daha iyi, kendini sevmeyi öğrendi...<br /><br />yeterince uzun oldu, ben bile sıkıldım yazarken...</div><div align="left"></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/10/gidiyorum-buralardan.htmlnoreply@blogger.com (çii)0tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-6177722815014957991Wed, 01 Oct 2008 23:07:00 +00002008-10-02T10:59:02.207+03:00eskimiş hatıralarımgünceufaklıkyuva<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAKmzwlnO7wgmAdImq3MGoubsinP3ZDqnt4EmgXqvjGtWeUwSK8PD2TrVIi0jMAPHK6_EsgRWneaxRuo1ZETbp37OHxJEA9MjKBW_GvRCWplBjfDhyphenhyphennKjh558xUJ7sL6eJmltzoRd0nCjb/s1600-h/post8711254443615im%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252332582196459938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAKmzwlnO7wgmAdImq3MGoubsinP3ZDqnt4EmgXqvjGtWeUwSK8PD2TrVIi0jMAPHK6_EsgRWneaxRuo1ZETbp37OHxJEA9MjKBW_GvRCWplBjfDhyphenhyphennKjh558xUJ7sL6eJmltzoRd0nCjb/s400/post8711254443615im%5B1%5D.jpg" border="0" /></a>küçükken tam bi' sanayağlı ekmek tutkunuyduk kardeşimle... annem sobanın üstünde kızartırdı ekmekleri... yağ ekmeğin üstünde erirdi... bir ekmeği bitirirdik iki küçük çocuk... <div><div>artık hiç sanayağlı ekmek yemiyorum, aynı tadı alamıyorum...</div><div>sanayağlı ekmek, selpakmendil gibi... öyle derdik küçükken... hala öyle derim bazen...</div><div>"sanayağ"ı genel bir ad sanıyordum o zamanlar... öyle olmadığını; annem, beni margarin almak için bakkala yoladığında anladım...</div><br /><div>- bi sanayağ</div><div>+ "sana" mı olsun</div><div>- ?! e-ee-eveet</div><div></div><div align="center">...</div><br /><div>farkettim de ev halkı düzenli uykuya geçmiş, kardeşim bile erken yatıyo artık... sonbahar geldi, artık evden gitmem lazım...</div><div>izmir'de karşılaşmak istediğim çok fazla insan var...</div><div></div></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/10/sanayal-ekmek.htmlnoreply@blogger.com (çii)7tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-8771911001117265930Sun, 28 Sep 2008 12:27:00 +00002008-09-28T19:13:08.704+03:00mimtest sonuçlarını, beni sobeleyen <a href="http://aksitabraxas.blogspot.com/">abraxas </a>gibi kopyalamayı çok denedim ama beceremedim...<br />hoş bir sobeymiş... bir bakıma resimli kişilik testi...<br />teste <a href="http://www.visulog.com/">buradan </a>ulaşılabilir...<br /><br /><br /><strong></strong><strong>RUH HALİ</strong><br />Sofistike<br /><br />Zevk seçimin ışıltılı bir karakter olduğunu gösteriyor. Çekici ve sofistike bir dokunuşa hayır demezsin!Romantik sayılırsın ve egzotik olan herşeye ilgin var. Saçlarında denizden gelen esintiyi,teninde güneşi hissetmeyi seviyorsun. Ayakkabılarından kurtul..keyfini çıkar..işte bu. Müzik hayatının fonunda çalsın istiyorsun. Gerçek dünyadan bir süre de olsa kopmanı ve rahatlamanı sağlıyor.Sanat söz konusu olduğunda, hassas bir göz ve birikime sahip olduğunu bilmek hoşuna gidiyor. Biraz ukala olmakla birlikte, alışılmadık ve deneyimlere açıksın.<br /><br /><div align="center">-----</div><br /><div align="center"></div><strong>EGLENCE</strong><br />Firari<br /><br />Senin için tatil,özel ve kaliteli olmalı.Çıktığın yolun rotasını seçme özgürlüğünü seviyorsun.Tutkularının sana yön vermesini seviyorsun.Muhtemelen yalnız vakit geçirmekten zevk alıyorsun, içgüdülerin ve merakın seni bütün dünyayı keşfetmeye zorluyor.Her zaman ilk hareketi sen yaparsın, arkana bile bakmadan - 'keşke' lere yer bırakmazsın. Kaybetmeyi göze alıyorsun, bu da zengin deneyimlere sahip olmanı sağlıyor.Seni rahatsız eden nedir? Doğal görüntüyü herşeye tercih edersin.Şişirilmiş ve yapay duran her türlü plastik görüntüyü dayanılmaz buluyorsun.<br /><br /><div align="center">-----</div><br /><strong>ALIŞKANLIKLAR</strong><br />Sadeliğe dönüş<br /><br />Risk almak seni canlandırıyor, yaşadığını hissettiriyor.Sürekli heyecan arıyorsun.Evinde samimi , konforlu bir ortamı tercih ediyorsun.Herşey senin elinden çıkmalı.mmm.. kafein..sakinlikten ve alışkanlıkların keyfinden hoşlanıyorsun. Bazen devam etmek için ekstra bir desteğe ihtiyaç duyuyorsun . Onsuz ne yapardın ?<br /><br /><div align="center">-----</div><br /><strong>AŞK</strong><br />Aşk böceği<br /><br />Gerçek bir romantiksin, biraz da hayalperest.Aşk senin için kendini adamak ve sevecenlik. Hislerini her gün ufak sürprizlerle ifade etmeye çalışıyorsun. Kalbin ortada. Senin için özgürlük kıyafetlerinden kurtulup doğanın kucağına atlamak. Kendinle barışıksın ve her zaman ilk harekete geçen olmaktan çekinmezsin.<br /><br /><div align="center">-----<br /><br /></div><div align="left"></div>vee... ben de <a href="http://masumcadi.blogspot.com/">fallen angel </a>ı sobeliyorum...http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/sobeee-1.htmlnoreply@blogger.com (çii)2tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-6533716478653777120Sat, 27 Sep 2008 10:23:00 +00002008-09-27T14:35:55.564+03:00iç<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjhto-RwI3E8EsWdrLwDPWw4QEouRvSEWG-CBv9JIsXgBS7Gh1FrgYL3BEaHP7UfAaff8jIfNWsOLvZjuyEPzHxW9t0Ul6W34IMYrRgvj1sBDrdH-Jh8ZmM33ibDibw0EXlV1E1fgENZiF/s1600-h/baby%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250648541187556850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjhto-RwI3E8EsWdrLwDPWw4QEouRvSEWG-CBv9JIsXgBS7Gh1FrgYL3BEaHP7UfAaff8jIfNWsOLvZjuyEPzHxW9t0Ul6W34IMYrRgvj1sBDrdH-Jh8ZmM33ibDibw0EXlV1E1fgENZiF/s320/baby%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div>ben küçükken...<br /><div>içimden konuşabildiğimi farkettiğimde...</div><div>bunu sadece kendimin yapabildiğini sanmıştım...</div><div>kimseye söylemedim o yüzden...</div><div>sormadım da...</div><div>hem nasıl soracaktım ki, nasıl sorulur ki...</div><div>uzun süre kafamı kurcalamıştı bu, kendimi uzaylı gibi hissetmiştim...</div><br /><div>sonra öğrendim bir şekilde...</div><div>insancıl bir özellikmiş...</div><div>içinden konuşabilmek, düşünebilmek...</div><div>yalnız değilmişim...</div><div>farklı değilmişim...</div><div></div></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/iimden-konuuyorum.htmlnoreply@blogger.com (çii)12tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-9162377699519691544Wed, 24 Sep 2008 09:30:00 +00002008-09-24T12:51:13.180+03:00sokaktan nağmeler<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwWRaqKGUHpUW2hk8ebQCRgypWKc_M0ZUM3Q0Kvd1jDzohMy2TcBJykTg93UlOi2_VWw3sqrbofu9C7DpGB60Tm69ydM_lt78Jp4Zgcj7IbrExqFM5VoWWXnGCa2KvkU6zgJWFUmZlrnQQ/s1600-h/okullaaaaa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249522476839386450" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwWRaqKGUHpUW2hk8ebQCRgypWKc_M0ZUM3Q0Kvd1jDzohMy2TcBJykTg93UlOi2_VWw3sqrbofu9C7DpGB60Tm69ydM_lt78Jp4Zgcj7IbrExqFM5VoWWXnGCa2KvkU6zgJWFUmZlrnQQ/s200/okullaaaaa.jpg" border="0" /></a>biri kız, diğeri erkek iki liseli genç çarşıda gülüşerekten (daha çok kız gülmektedir) yürümektedirler...<br />biz tam yanlarından geçerken erkek olanın o, bizi kopartan sözleri ağzından dökülüverir...<br /><div></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">" böyle espri üstüne espri yaparsan </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">bu ilişki yürümez!! "</span></div><br /><div align="left"><span style="font-size:85%;">iyi bir çift olacaklar gibi...</span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;"></span></div><div align="left"></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/sokaktan-nameler-1.htmlnoreply@blogger.com (çii)9tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-2040095278405165379Sun, 21 Sep 2008 00:47:00 +00002008-09-21T03:52:48.227+03:00biraz zoraki geçmişim gibi geldi bana...<br />"70" çünkü geçme notum... kaybettiğim yılı geri kazanmış oldum böylece...<br />öğrencilik sürecimi de bir yıl kısaltmış...<br />ama 4 yıl yeterince uzun bir süre zaten...http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/hazrl-gemiimm.htmlnoreply@blogger.com (çii)11tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-8280213965297327382Mon, 15 Sep 2008 19:59:00 +00002008-09-15T23:10:44.377+03:00k.nt.r<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjTOLrg6F8NQt82Nb0UV-EC3p0qap5hAxTWHuoLTk0N8sYOIUlXV2fHJDXRTLO9IAaFlLsajqcRScmhRrw3kuQ8yMRk-YBdXAnPZTCuvdSjGaTqQPby1sOxMhh4lA6JMYo4t5qIq6H6A33/s1600-h/davulcu2ck9%5B1%5D.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246341682964502978" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjTOLrg6F8NQt82Nb0UV-EC3p0qap5hAxTWHuoLTk0N8sYOIUlXV2fHJDXRTLO9IAaFlLsajqcRScmhRrw3kuQ8yMRk-YBdXAnPZTCuvdSjGaTqQPby1sOxMhh4lA6JMYo4t5qIq6H6A33/s320/davulcu2ck9%5B1%5D.gif" border="0" /></a>k.nt.r, feybuka gecenin bir yarısı ramazan davulcusuyla çekilmiş fotoğraflarını koymuş... <div>baktıkça güldüm, tam karikatürlük bu çocuk...</div><div>fotoğrafların birinde almış davulu poz vermiş, birinde ramazan davulcusuna kırk yıllık dostu gibi sarılmış... ramazan davulcumuz da kısa, bıyıklı bir şeymiş... artık gecenin o saati sokakta ne arıyorsa, hangi alemden dönüyorsaa...</div><div></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/ilgin-insann-ramazan-maceras.htmlnoreply@blogger.com (çii)4tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-2760367177977688785Sun, 14 Sep 2008 02:58:00 +00002008-09-14T13:42:43.768+03:00güncekaramelyuva<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjODru6OEOY1tt5hs2oYIkrBguWPi9iW8qnfB9k0eFZCOYrh1O8Jz7efu2tkRQJZEuKxdWKJgTfUfAhw-4Lc5VhTroYd2gfRCBHKZnIFVbZwXuIGd-QSHLuCoXFGpSiiGYKnmk11ehzzwyv/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245824203872800082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjODru6OEOY1tt5hs2oYIkrBguWPi9iW8qnfB9k0eFZCOYrh1O8Jz7efu2tkRQJZEuKxdWKJgTfUfAhw-4Lc5VhTroYd2gfRCBHKZnIFVbZwXuIGd-QSHLuCoXFGpSiiGYKnmk11ehzzwyv/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>bütün gece kitap okudum... okurken gözlerimi sayfa numarasına kaydırmadığım bir kitap elimdeki... hala bitmedi kaçıncı sayfada olduğumu bilmiyorum... aslında okumak için geç kaldığım bir kitap, yaşıtlarım lisedeyken okumuştu... zaten o günlerden aklımda kaldı kitabın adı... <div>bir ara <em>karamel</em>'le mesajlaştık, heyecanlıymış bu öğretim yılı dolayısıyla, saat 05:00'da yola çıkacakmış, uyanık olursam "iyi yolculuklar" mesajı atarım... bu pazartesi başlıyor onun okulu, ikinci yılı... bu yıl yurtta tanıştığı bir arkadaşıyla eve çıktı, ya da apart diyelim...</div><div>bir ara annem geldi... aşağı inmeycek misin?(çatıdaydım) yatıyorum bir uğrayayım dedim, dedi... yatarken pencereyi kapatmamı ve fişi çekmemi tembihledi... gitti...</div><div>bir ara ingilizce çalıştım, kelime çıkardım...</div><div>televizyon hep açıktı bunları yaparken, çoğu zaman sesi kısık... görüntülerin akıp gitmesi bile bir hareket veriyor odaya... yalnızlığa tahammülüm yok...</div><div></div><div>...</div><br /><div></div><div>"iyi yolculuklar" mesajı attım...</div><div>otobüse yeni binmiş...</div><div></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/okuokuoku.htmlnoreply@blogger.com (çii)5tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-2234584030740120127Sat, 13 Sep 2008 13:07:00 +00002008-09-13T17:55:38.722+03:00aklımdan geçenlerrüzgarınşehriufaklıkyuva<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2D7xqgHiAOrElG6BJ3VH_psdcrexwUvHz09ygCJnaKBGLQBNHlUD04E40dAXpBcYsGNNUsUnCAJ7tnY10NNfRb15FtHB-B1R4iZ6NsXs4llv9P2WsroVXeN22OAfRf7H3LLAY8KKaJaoQ/s1600-h/c75f966911fa7e03%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245519034825084994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2D7xqgHiAOrElG6BJ3VH_psdcrexwUvHz09ygCJnaKBGLQBNHlUD04E40dAXpBcYsGNNUsUnCAJ7tnY10NNfRb15FtHB-B1R4iZ6NsXs4llv9P2WsroVXeN22OAfRf7H3LLAY8KKaJaoQ/s320/c75f966911fa7e03%5B1%5D.jpg" border="0" /></a>kendimi sulu bir vedaya hazırlıyorum... beş yıl önce nasıl da hevesle gitmiştim bu şehirden, bir damla göz yaşı dökmemiştim... herkesin gözlerinde hüzün varken, benimkinde mutluluk vardı... annem ve babamın arabaya binip okulun bahçesinden çıkışlarını sessizce izlemiştim yatakhanenin kapısında... üzülmüyordum, yeni hayatımı çok merak ediyordum çünkü... hem ben hiç bir zaman ölesiye bağlı olmamıştım ki aileme, çoğu şeyi saklardım... <div>bu gidiş geçen sene olsaydı da gözyaşı dökmeden çeker giderdim ama şimdi farklı... hem onlar bana, hem ben onlara alıştım... hesap vermeye bile alıştım...</div><div>annemin gerçekleştiremeyeceği anne-kız hayallerini farkettim, onunla dışarıya çıktığında ne kadar çok sevindiğini, arkadaşlarımla çıktığımda kıskandığını... "evde çii'yle oturuyoruz" demenin onu ne kadar mutlu ettiğini gördüm, nasıl gururla söylediğini o cümleyi, benim yanımda kızım var... benimle ne çok şey yapmak istediğini gördüm... hiç misafir gibi değildim bu yıl...</div><div>babam bana bir kolye almış geçen gün gittiği yerden... deniz kabuğundan bir kolye, bileklikte alacakmış ama çok kaba bulmuş hepsini, yakıştıramamış kızına... babamın böyle alışkanlıkları yoktur aslında, gittiğime üzülüyor farkındayım... bu şehirde okumamı çok isterdi, tercihlerimi yaparken hiç ona danışmadım... her şey için çok geç olduğunda "bana sorsaydın..." la başlayan cümleler kurduğunda utandım sonra... gücenmişti bana, belliydi ama istediğim yere gittiğim içinde buruk bir sevinç duyuyordu, övünüyordu benimle... yine de her şeye rağmen bu şehirde okumamı isterdi... galiba öyle alıştırmıştı kendini...</div><div>haklılardı öyle düşünmekte, yeni bir hayat kurmuştum burda onların gözleri önünde... yeni arkadaşlıklar, neredeyse eskileri kadar sağlam... mutluydum, her şey istediğim gibi gidiyordu... </div><div>çatıyı da bana tahsis etmişlerdi, rahat etmem için... hoş tutmuşlardı beni bütün yıl... eski arkadaşlarım ziyarete geldiğinde orda kalıyorduk... zamanımın büyük bölümünü o çatıda geçirdim zaten... kendime göre dizayn ettim... ben gidince kardeşim yine çöplüğe çevirecek orayı, annem ne kadar engel olmaya çalışsacak olsa da...</div><div>sanırım bir tek kardeşim seviniyor gidişime... haklı, tekrardan evin tek çocuğu olacak... geçen gün eskiden beni ne kadar kıskandığını itiraf etti, ben uzaklara gidince geçmiş kıskançlığı... </div><div>büyüdüğümü farkediyorlar...</div><div>çoğu şeyi kendim yapabileceğimi, onlara sandıkları kadar ihtiyacım olmadığını görüyorlar...</div><div>korkuyorlar...</div><div>çünkü bu yıl küçük masum kızlarının o kadar da güçsüz olmadığını farkettiler...</div><div>eskisi gibi olmayacak bu gidiş... geri dönüş olmayacak...</div><div>sarılıcam ve doyasıya ağlayacağım...</div><div>sonra gözüm yaşlı, gülümseyeceğim...</div><div> </div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/kendimi-alamaya-hazrlyorum.htmlnoreply@blogger.com (çii)2tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-3580885913243197666Tue, 09 Sep 2008 23:59:00 +00002008-09-10T09:38:06.502+03:00cazgırgünce<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN89a429HdMHZfEica50gRPUrd72G3PRvqzMZj2CGVuSvyjtcp1rGOp-B7QhUAbI0sPSq5H3En4GXJKOAc-mEq6t2zlMIc1pcMDrhM9NgKg7UOC63hzJgkSk8VfAIqTo7FWsF5fezV7eJE/s1600-h/viveros_full%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244277299046669522" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 206px; CURSOR: hand; HEIGHT: 280px" height="289" alt="" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN89a429HdMHZfEica50gRPUrd72G3PRvqzMZj2CGVuSvyjtcp1rGOp-B7QhUAbI0sPSq5H3En4GXJKOAc-mEq6t2zlMIc1pcMDrhM9NgKg7UOC63hzJgkSk8VfAIqTo7FWsF5fezV7eJE/s320/viveros_full%5B1%5D.jpg" width="206" border="0" /></a>merdivenleri çıkıyordum... <div><div>"oo bak kim geliyo" sesi yükseldi pizzacıdaki masaların birinden...</div><div>baktım, <em>cazgır</em>'ın sevgilisiyle hoşlandığım ama zamanı bahane ederek reddettiğim çocuk... tam "merabaa!" deyip geçiyordum ki, gözüm karşılarında oturana takıldı, ilkokul arkadaşlarımdan biri... hemen gittim masaya, konuşmaya başladım, konuşma uzayınca diğerleri isyan etti, "ee bi selam verseydin bari, biz de burdayız"... zoraki selam verdim, pizzaları geldi, gittim masalarından...</div><div></div><div></div></div>http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/burdayz.htmlnoreply@blogger.com (çii)1tag:blogger.com,1999:blog-590716268805303791.post-8330255896411233727Tue, 09 Sep 2008 13:11:00 +00002008-09-09T16:44:37.568+03:00güncerüzgarınşehriufaklıkbilgisayara format attırdık... sonunda... çok yavaşlamıştı... kırk saatte bir resim atıyordu...<br />kendime 25 tane boş cd aldım... bilgisayarda kayıtlı neyim varsa cdlere kopyalıycam... bilgisayarı tamamen kardeşime bırakıcam, zaten müziklerimin bir kısmını silmiş, okuldan gelsin hesap sorucam... bir sürü fotoğraf, video, müzik bayağı yer kaplıyorum bilgisayar hafızasında, ben gidince o da rahatlayacak...<br /><br />teyzemle geçen gün çatıda konuşuyoruz...<br />...<br />- ne kadar sürüyo okul<br />- 9 ay işte... ama 8 de olabilir<br />- çok değil 8 ay katlanacaksın sonra yine burdasın...<br />...<br />"katlanmak mı? orda yaşamayı planlıyorum ben", diyordum içimden, o bunları söylerken... gidicem diye herkes fazladan ilgi gösteriyor bu aralar, özellikle ananem... geçen gün geçti karşıma öğütler dizdi, "oğlanlarla dolaşma"yaymışım, güldürdü beni... bunları hep dedikoducu karşı komşu sokuyo onun aklına...<br />geçen gün evden çıkıyordum... annem, ananem ve mahallenin dedikoducu kadını bahçedeydi... annemden para istedim, bekliyorum... dedikoducu kadın, "ben çii'yi çok beğeniyorum" dedi, şaşırdım... ben gidince neler anlattı kimbilir... zaten bir kere yakalanmıştım ona... aslında iyi kadın saf biraz, bir de çenesini tutamıyor o kadar...<br />ingilizce çalışıyorum bu ara, malum hazırlığı geçme planlarım var...http://wuuwww.blogspot.com/2008/09/plprt.htmlnoreply@blogger.com (çii)2