Indie Robots

Architektur

noreply@blogger.com (Yiğit) — Thu, 16 Oct 2008 19:42:00 +0000

down-tempo, nu-jazz, dub etiketli müzikleri ile 2000' den bu yana "güzel" müzik icra eden bir topluluktur Architektur. Burning Bowl Records'dan piyasaya çıkan albümleri Travelogue, lezzetli bir ilgi alaka kokteyli içinde yüzüyor lounge müzik arenasında.

Daha fazla bilgi ve hatta şarkılar için Myspace linki de budur, alın size architektur:) www.myspace.com/architektur

Hollywood, Mon Amour

noreply@blogger.com (Deniz) — Sat, 11 Oct 2008 20:19:00 +0000

Nouvelle Vague ’nun arkasındaki isimlerden Marc Collin ’in yeni projesi Hollywood, Mon Amour, 80’lere damgasını vurmuş film müziklerinin yeniden yorumlarını içeriyor. Şarkı listesine ilk bakışımda dikkatimi çekip, merak uyandıranlar şu şekildeydi: Bond filmi A View to A Kill, Flashdance ve Rocky 3 ’ün unutulmaz şarkısı Eye Of The Tiger. Kısacası mutlaka edinip dinlemeniz gereken bir albüm. Henüz yeni çıktı, buharı üstünde, geç kalmış sayılmazsınız. Albüm hakkında fikir vermesi açısından en sevdiğim şarkıyı ekledim. American Gigolo ’nun film müziği olan ve Blondie ’nin söylediği Call Me ’nin yeniden yorumu, seslendiren isim Morcheeba ’nın eşsiz vokali Skye. Keyifli dinlemeler.

Mp3: Hollywood Mon Amour - Call Me (Featuring Skye)

Vinroc - Bewithme

noreply@blogger.com (Deniz) — Fri, 10 Oct 2008 13:03:00 +0000

Turntablism'in öncü isimlerinden Vinroc, yeni çıkacak olan albümünden 1 parça sunmuş. Aslında sunalı baya olmuş ben yeni farkettim. Instrumental Hiphop ve Downtempo tarzlarını sevenler özellikle bir göz atsın. Aslında şarkı, izin alınarak sanatçı Hanna Abi-Hanna'nın "Beneath the Rubber Tree" isimli kısa animasyon filminin üzerine yerleştirilmiş, iyi ki de böyle bir şey yapılmış. Mutlaka izlemelisiniz.

Stars of the Lid Film (2010)

noreply@blogger.com (Can) — Fri, 03 Oct 2008 11:11:00 +0000

Stars of the Lid: Teaser 1
HD görüntü için..

Alias - Resurgam

noreply@blogger.com (Can) — Thu, 25 Sep 2008 16:44:00 +0000

Uzun ve sabırlı bir bekleyişin ardından, meraklı kulaklarımıza nihayet Alias'ın yeni albümü ulaştı. Hem de ne ulaşım.. Kendine has synthesizer sesleri, eşi benzerine zor rastlanan davul ritmleri ve daha birçok ayrıntı Alias tarafından bize sunulmuş.

Parçalar genelde birbirinden farklı olmuş. Özellikle Autumnal Ego ve The One AM Radio'nun da katkısının bulunduğu Weathering parçaları, daha önce kafamıza kazınan Alias tarzıyla alakasız gözüküyor. Tabii ki bu alakasızlık oldukça olumlu anlamdadır bana göre. Kendisinin müziğe bakış açısını bu albümde daha da açık görebilme şansına ulaşıyoruz. Alias'da görülen en önemli farklılık ise, gitarına önceki çalışmalarına nazaran daha da fazla başvurmasıdır. Bu yüzden, sanatçımızın en melodik albümü olarak da görebiliriz Resurgam'ı.

Albümün genelde farklı tarzlarda parçaları kapsadığını söylemiştim. Resurgam'daki en sevdiğim parçalardan biri olan I Heart Drum Machines gibi oldukça detaylı hazırlanmış davul ritmlerinin yoğun olduğu parçanın dışında, Oakland In The Rearview gibi duygusal yoğunluğu üst seviyelerde gezinen bir çalışmanın da bulunması, hatta Weathering gibi Alias'tan hiç beklenmeyecek bir tarzda parçanın yer alması, bu sözümün doğruluğunu kanıtlıyor.

Alias'ın, hiç kuşkusuz, en önemli özelliklerinden biri, parçalarındaki ritmik öğelere çok önem vermesidir. Davulların içerisinde yer alan, birbirleriyle oldukça uyumlu sesler aracılığıyla, genel olarak akla gelemeyecek ritmler yazar. Bu özelliğini zaten daha önceki albümlerinde de gözlemlerdik. Ancak bu albümde çok daha farklı bir ritm anlayışı hakim. Örnek vermek gerekirse, Why? ile birlikte yapılan Well Water Black parçasında kullanılan canlı davul sesleri, farklı trampet kullanımı hemen kulakların farkındalığında oluyor. Bunun dışında, adından da belli olduğu üzere I Heart Drum Machines parçasında kullandığı drum machine'i en ince ayrıntısına kadar değerlendirmiş ve daha önce kimsede duyamadığım bir ritm anlayışını öğrenmemi sağlamıştır. Tabii ki bahsetmezsem kendisine çok büyük ayıp etmiş olacağım Justamachine parçasında da, Alias'ın davul ritmi konusunda ne kadar zengin bir anlayışa sahip olduğunu görebiliyoruz.

Alias'daki bir diğer önemli yenilik ise, sesini çok sevdiğim ksilofonu parçalarına bir şekilde sokma isteğidir. Bu istek parçaları bambaşka yönlere taşımış bana göre. Yine örnek vermek gerekirse; "I Heart Drum Machines" parçasında ön planda duyduğumuz davul ritminin, zaman geçtikçe, daha melodik bir kavram içerisinde kullanılmış ksilofon ve farklı sesler ile harmanlanmasıyla, çeşitlilik hiç kuşkusuz çok artıyor.

Resurgam'ın dışında yeni çıkardığı Resurgam Residual Ep'ye de biraz değinmeden önce, M.G.Jack parçası hakkında da birşeyler söylemek istiyorum. Hissettirmeden, yavaş yavaş, insan sesinin değişik bir şekilde manipüle edilmesiyle başlayan parça, zaman geçtikçe düğümünü kendi kendine çözüyor. Ortalarından sonra artık parçanın tamamen kendini bıraktığı duyuluyor. Ve başlayan melodiyle de parçanın asıl benliğine kavuşması sağlanıyor. Bunun gibi ince düşünülmüş parçaları gerçekten çok seviyorum.

Yazının sonlarına gelirken, biraz da çıkardığı ep'den bahsetmek istiyorum. Resurgam albümünün genelinde olduğu gibi gitarın çok önemli rol aldığı The Answer parçasıyla başlayan ep, kendi vokalini de duyabildiğimiz Fame Game ile devam edip, Alias'ın albüm çıkmadan önce bize armağan ettiği, yine kendi sesine tanık olduğumuz Crosswalks ile sona eriyor. Tabii kendi vokali yer alıyor deyip kestirip atamayacağım, çünkü daha önce Alias'ın bu denli ciddi bir şekilde şarkı söylediğini duymamıştım. Önceki zamanlarda sadece rap yaparken duyduğumuz Alias, bu ep sayesinde çok daha farklı bir ses rengine sahip olduğunu gösteriyor ve çok da mutlu ediyor bizi. Ayrıca Not Right parçası için de ayrı bir parantez açmak gerekir. Çünkü bu parçada Alias çok farklı şeyler denemiş. Kullandığı Kaoss Pad'i kontrol ederek ritmik öğelere renk katmış. Duyulan synthesizer seslerini kullanımda biraz daha çeşitliliğe başvurmuş.

Kısacası, hem albümü hem de ep'yi göz önünde bulundurarak, Alias'ın müzikal anlamda kendisini en iyi tanıttığı ve parçalardaki melodik kavramları daha da ön planda tuttuğu çalışmaların sonucunda, takipçilerini oldukça iyi tatmin ettiğini söyleyebilirim.

Myspace: http://www.myspace.com/alias

Saroos

noreply@blogger.com (Can) — Tue, 12 Aug 2008 13:44:00 +0000

Aslında bu proje pek çok insan tarafından es geçilmiştir. Ancak içerisinde yer alan müzisyenlere bakacak olursak iki sene önce çıkardıkları albümlerini edinmenin önemli olabileceğini düşünüyorum. Genel olarak idm türünün, abstract hiphop ritmleriyle harmanlanmasıyla oluşturdukları tarzda müzik yapan Saroos'u, Lali Puna'nın üyeleri arasında yer alan Christoph Brandner, Florian Zimmer(eski Lali Puna üyesi) ve Max Punktezahl oluşturuyor. Ayrıca 2006'da çıkardıkları albümde yer alan isimler oldukça memnun vericiydi. Anticon'dan tanıdığımız ve yeni albümünü dört gözle beklediğimiz Alias da bu albümde During This Course parçasına ortak olmuştu. Ayrıca albümdeki çoğu parçanın miksajı yine Lali Puna'dan tanıdığımız Christian Heiss tarafından yapılmıştı. Bu güzel albümü kesinlikle edinmenizi öneriyorum. Hatta yeni albüm haberi de her an kulağımıza gelebilir.

Onun dışında Florian Zimmer'in diğer projesi olan Iso68, yeni albümünü çıkarmaya hazırlanıyor. Ve yine kendisiyle birlikte Max Punktezahl'ın da yer aldığı Jersey adındaki grup, Ekim ayında albümlerini çıkarıyor. Ben de merakla bekliyorum açıkçası.

Bir diğer güzel haber de, Morr Music'in bu sene sonu ya da önümüzdeki sene başında bir compilation albüm çıkarmak istemesidir. Saroos da bu albüme iki parça veriyormuş, kendi bloglarında okuduğuma göre. Kısacası bu ayla birlikte önümüzdeki aylar da oldukça iddialı albümlerle geçecek gibi..

Saroos Myspace: http://www.myspace.com/saroos
ISO68 Myspace: http://www.myspace.com/iso68
Jersey Myspace: http://www.myspace.com/lokmusikjersey

birkaç indie folk tavsiyesi..

noreply@blogger.com (Deniz) — Mon, 11 Aug 2008 16:59:00 +0000

Uzun zamandır severek dinlediğim tarzların başında indie-folk geliyor. Indie-Folk’un insanı alıp götüren, rahatlatan ve huzur dolu melodilerinin üzerimde yarattığı etkiyi tarif edemem sizlere. Akustik gitarın bu kadar güzel kullanıldığı müzik türü pek azdır. Hele bir de keman ile birleşince ortaya çıkan o büyülü atmosfer inanılmaz. Aslında bayadır adını anmak istediğim ama nedense bir türlü anma fırsatı bulamadığım 3 isim önereceğim sizlere. İlki Misophone, herhalde Loch Lomond ile beraber geçen sene tanıştığım en güzel isimlerden birisi. Indie-Folk’a kattığı değişik enstrümanlar ve sesler ile müziğini diğerlerinden çok farklı konumlandıran, ayrıca deneyselliğin getirdiği eşsizlikle insanın kulaklarını şenlendiren Misophone, eğer yanlış okumadıysam kendi başına 5 yılda 13 tane albüm kaydettiği yazılmış bazı yerlere. Fakat myspace’inde şimdi tavsiye edeceğim albümü 10. olarak saymış. Neyse sonuçta bu kadar albüm kaydetmenin sonunda yakaladığı tarz cidden kendine hayran bırakan türde. Resmi olarak bir plak şirketinden çıkarak bizlerle buluşan albümünün adı “Where Has It Gone, All The Beautiful Music Of Our Grandparents? It Died With Them, That’s Where It Went” . Her parçasını çok severim, birini diğerinden ayrı tutmam. Albümün dışında mutlaka Myspace’inde yer alan şarkıları da dinleyin.

Misophone haricinde yine geçtiğimiz aylarda keşfettiğim bir diğer isim ise Fireworks Night, aslında Misophone daha geniş bir kitleye hitap ederken Fireworks Night tam olarak Indie Folk severlere göre. Şu ana kadar çıkmış olan 2 albümleri ve şu an üzerlerinde çalışmakta oldukları –belki de bitirmişlerdir- bir mini-album projeleri var. Eğer bu türü seviyorsanız mutlaka dinlemelisiniz. Son olarak yine Misophone ve Fireworks Night gibi İngiltereli olan bir diğer grup Fanfarlo, daha pop katkılı bir tarza sahip olmasına rağmen gerçekten gelecek vaat eden gruplardan. Folk’ta ses çeşitliliğini ve özellikle trompet kullanılmasını seviyorsanız, Fanfarlo’ya bir şans vermelisiniz. İşin ilginci şimdi fark ettiğim bir detay Fireworks Night ve Fanfarlo da Black Cab Sessions’da yer almışlar demek ki neymiş, www.blackcabsessions.com sitesi didik didik edilmeli. Fanfarlo’nun henüz bir albümü veya anlaşmalı bir şirketi bulunmamasına rağmen çıkardıkları single’lar ile eleştirmenlerin beğenisini kazandılar. Umarım en yakın zamanda albümleri çıkar ve doya doya dinleriz. Şimdi sizler için Fanfarlo’dan geliyor, "You Are One of the Few Outsiders Who Really Understands Us". Yeni tavsiyelerle, yeni bir günde görüşmek üzere :)

Everything is made in China

noreply@blogger.com (Deniz) — Sat, 09 Aug 2008 21:00:00 +0000

Ne kadar doğru bir söz değil mi? Merak etmeyin, şimdi burada Çin'in izlediği politika'dan ve insana verdiği aslında vermediği değerden bahsedecek değilim. Konumuz müzik. Rusya’dan 3 arkadaşın oluşturduğu Everything Is Made In China, post-rock katkılı shoegaze sevenlerin kesinlikle dinlemesi gereken bir grup. Son albümleri “4 “ ile başlamanızı öneriyorum. Hatta bu albümde yer alan Buy 4 Take One Free isimli parçayı last.fm aracılığı ile hemen indirebilirsiniz. Dinlemeseniz bile edinin, bir köşede dursun. Ne de olsa sonbahara az kaldı. 1 ay sonra böyle grupları çok tüketeceğiz.

Myspace: http://www.myspace.com/playreunion
Last.fm: http://last.fm/music/Everything+is+made+in+China

Kangding Ray - Automne Fold

noreply@blogger.com (Can) — Fri, 08 Aug 2008 10:29:00 +0000

Minimal, glitch, ambient seven kişilerin favori plak şirketlerinden olan Raster-Noton, tüm hızıyla yeni albümler çıkarmaya devam ediyor. Belki de 2008'in en yaratıcı albümlerinden biriyle bizi başbaşa bırakıyor.
Albümün mimarı Kangding Ray ise, daha önceki çalışması olan "Stabil" ile minimal müzik severleri gayet yeterli bir şekilde memnun etmişti. Ancak bu sene çıkardığı Automne Fold albümüyle çıtayı biraz daha yukarı çıkarmış. Genel olarak daha da kirli bir sound'a sahip olan albümde, tabii ki yine Stabil'deki gibi kulağımıza bolca click & cut'lar geliyor. Bazı parçaların altyapılarında ise, Tim Heckervari seslere yer vermiş kendisi. Onun dışında bu albümde, Kangding Ray'in sesini duyma şansına da sahip oluyoruz. Özellikle "World Within Words" parçasındaki ufak fısıltılar halinde söylediği sözlerle çalışmayı bambaşka bir yere taşıyor. Ayrıca, albümle aynı adı taşıyan Automne Fold, Downshifters, The Distance, A Protest Song, Quarante, Altiz ve Parallel parçaları diğer çok sevdiğim çalışmaları oldu Kangding Ray'in. (Evet, neredeyse tüm albümü saydım..)
Kısacası, deneysel işlerden hoşlanıyorsanız albümü kesin edinin derim.

Website: http://www.kangdingray.com/
Myspace: http://www.myspace.com/kangdingray

Chequerboard

noreply@blogger.com (Deniz) — Thu, 07 Aug 2008 10:32:00 +0000

Geçen gün last.fm'de turlarken bu isimle karşılaştım. İrlandalı olan bu müzisyen arkadaşımız, akustik gitarı ile elektronik müziği harmanlıyor. Elektronik dediysem glitch'e kayan bir tarz fakat ağır değil, çoğu kişiyi rahatsız etmeyecek düzeyde ve akustik gitar'ın yarattığı huzur ortamını bozmayacak türden. Son albümü Penny Black'i 2008'in başlarında yayınlamış. Benim ilk dinlediğim şarkısı Prince August oldu, bu albümden ve hala en sevdiğim parçası. Sizler için upload ettim. Belki siz de benim gibi bu şarkı ile dinleyip seversiniz.

Last.fm : http://www.last.fm/music/Chequerboard

Softlightes

noreply@blogger.com (Deniz) — Tue, 22 Jul 2008 19:16:00 +0000

Softlightes, bugün dinlediğim güzel bir grup. Vokalistin sesi bazı parçalarda Ben Gibbard'ı andırıyor. Sevenlerine duyrulur. Oldukça güzel bir de stop motion klipleri var.

Boat Club

noreply@blogger.com (Yiğit) — Wed, 25 Jun 2008 14:04:00 +0000

İsveç Gothenburg 'den son gözdemiz Studio' yu daha yeni yeni sindirirken bir başka Gothenburg lu ekip Boat Club karşıma çıktı. Üzerine yazı yazmak için beklediğim bu iki kişilik ekibin ne yazık ki sadece 3 şarkısını ele geçirebildim. Ama albümünü bulamayınca ve sadece iki üç süper şarkıyla idare etmek zorunda kalınca daha bir üzerine yazı yazılası grup oluyor benim için. Ayrıca eziyet gibi ısıtan şu günlerde Boat Club dinlemek, serin bir köşede hamak üstünde uyuya kalmak gibi bir tat bırakıyor insanda. Lastfm den 30 saniyeliğine Memories in tadına bakabilir, myspace'ten diğer iki şarkılarını dinleyebilirsiniz. Benim favorim Memories. Tam halini bulan olursa , isterim!

Acid House Kings, Club 8, The Legends, The Honeydrips, Studio gibi ekipler ne hoş ki hızla çoğalıyor ve İsveç Pop sahnesinin bu kadar üretken olması bizi mutlu ediyor...

http://www.myspace.com/boatclub

http://www.lastfm.com.tr/music/Boat+club

Trumpet, Trumpet, Toot! Two!

noreply@blogger.com (Deniz) — Thu, 12 Jun 2008 23:30:00 +0000

Modest Mouse vokali Isaac Brock’tan sonra en sevdiğim Indie Rock vokali Spencer Krug 'tur. Zaten onu seven bunu da sever diyebiliriz rahatça. Kendisi Wolf Parade ile hayatıma girmiş olup sonraları Sunset Rubdown ile gönlümü fethetmiş bir insan. Yakında yeni Wolf Parade albümü çıkıyor. Çıkış tarihi 17 Haziran olarak belirlenmiş ama tabi şimdiden net’e düşmüş durumda . Gelişigüzel ilk dinlememde dikkatimi çeken parça "Bang Your Drum" oldu. İlerleyen günlerde playlistte baya yer bulacak gibi. Aslında büyük bir Wolf Parade hayranı olduğum söylenemez, Sunset Rubdown’ı daha çok severim. Spencer Krug bu projeye solo olarak başladığı için olsa gerek, sanki kendini daha iyi ortaya koyuyor ve kafasındakini müziğine daha iyi yansıtabiliyor gibi hissediyorum. Büyük ihtimalle Wolf Parade albümü sonrasında 2008 bitmeden yeni Sunset Rubdown albümü gelecek gibi, açıkçası yazıyı yazma amacım da sadece bu albümde olacak bir parçanın video linkini vermekti. O zaman lafı fazla uzatmadan, Sunset Rubdown’ın Black Cab Sessions’daki “You Go On Ahead” performansını izleyelim. Bu arada Indie müzik severler, hala ziyaret etmedilerse http://www.blackcabsessions.com/ sitesine bir göz atsınlar. Oldukça güzel bir fikir, ben çok tuttum, sevdim, bağrıma bastım.

The Dead Texan - Aegina Airlines

noreply@blogger.com (Can) — Tue, 15 Apr 2008 23:19:00 +0000

Bu sefer fazla üzerinde durmadan, birçok ambient türü takipçisi gibi benim de sevdiğim projelerden biri olan The Dead Texan'ın videosunu koyuyorum. Ancak The Dead Texan'ın, Stars Of The Lid grubundan tanıdığımız Adam Wiltzie'nin bir diğer projesi olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim. Ayrıca Christina Vantzos adlı film yapımcısı da kendisine çizimleriyle ve yaptığı animasyonlarla katkıda bulunuyor.

Son Lux

noreply@blogger.com (Can) — Sat, 05 Apr 2008 17:12:00 +0000

Ailecek takip ettiğimiz, müzikteki sıradışılık ve evrensellik söz konusu olduğunda ismini başlarda telaffuz edebildiğimiz Anticon insanlarının arasına, geçtiğimiz aylarda bir yenisi daha katılmıştı: Son Lux. Aslında onunla ilgili konuşmak için henüz çok erken olabilir. Çünkü, baş kahramanımızın Ryan Lott olduğu Son Lux ile ilgili elimizde sadece, geçtiğimiz ay çıkardığı At War With Walls And Mazes isimli albümü ve o albümdeki en beğendiğim parçalardan biri olan Break için bir klip var. Yazının sonunda, ona kesin bir göz atın derim.
Bu albümü ele alarak ve myspace'de yayınladığı bir kaç farklı parçayı göz önünde bulundurarak, yaptığı müzik, deneyselliğin dışında birçok türü de içinde barındırıyor. O yüzden bir türün içerisinde, kalıplaşmış şekilde derecelendirmek biraz yanlış olabilir. Parçalardaki vokaller ise hoşuma gitti, hatta ileride ne derece daha da gelişebilir diye de düşünmedim değil. O bakımdan kendisinden umutluyum. Zihinlerde daha fazla yer edinmesini sağlayacak albümlerin de geleceğinden eminim. Tabii ki bu düşüncemde "Anticon" etkisi de çok yüksek benim için. Açıkçası konu Anticon olunca, biraz olumlu önyargı içerisinde olabiliyorum. Kısacası albümü edinin, dinleyin, sevin.
Kendisinden biraz bahsedeyim, blogdaki linkler bölümü dışında da Anticon ismi geçsin istemiştim. Bu yüzden lafı uzatmadan yazıma noktayı koyayım.

Myspace: http://www.myspace.com/sonlux

Anticon Site: http://www.anticon.com/

Adrian Klumpes - Be Still

noreply@blogger.com (Can) — Tue, 01 Apr 2008 19:05:00 +0000

Uzun zamandır yazı yazmamanın getirdiği hevesle, biraz önce bilgisayarın karşısında, acaba kimi yazsam, ne yazsam diye düşünüyordum. Aklıma da şimdi bahsedeceğim isim geldi: Adrian Klumpes. Kendisinin ilk solo albümü olan, Leaf etiketli, "Be Still" uzun süredir kafamda yer etmişti zaten. Özellikle dışarıda dinlemenin bayağı farklı bir havası olduğunu söylemeliyim.
Albüme genel olarak şöyle bir bakacak olursak, minimalist ve oldukça derin bir yaklaşım görüyoruz. Bu derinliği yaratan melodilerdeki karamsarlık, bana direkt olarak William Basinski'nin parçalarında yarattığı atmosferi hatırlattı. Çalışmalarının altyapı kısımlarında kullandığı sesler de bu fikrimi biraz olsun destekler biçimde. Albümdeki parçaları tek tek ayırmak pek mümkün olmuyor benim için. Ancak özellikle "Unrest" ve "Exhale" adlı iki parça, tüm bir albümü özetler nitelikte. Unrest parçası hakikaten çalkantı içerisinde ilerliyor on dakika boyunca. Hastası olduğum minör tonundaki melodilerin nereden nereye gittiğini takip etmek bile zorlaşıyor bir zaman sonra. On dakikalık serüvenimiz "Unrest" parçasından sonra yoğun bir dark ambient örneğiyle karşı karşıya kalıyoruz. "Why" adındaki, albümün en kısa parçası için melodik değil de, biraz daha dokusal bir yapı taşıdığını söylesek hiç de yanlış olmaz. Gerçekten sanatçımız için yakıştırdığım karamsar sıfatını doğrulayan bir parça olmuş. Ancak albümdeki sırası da oldukça iyi belirlenmiş. Albümün en özel iki parçası arasındaki köprü görevini de üstlenmiş sanki. Ardından ise, iyice gerilmiş olan kulaklarımıza, "Exhale" parçası ile hafif bir serinlik hissi veriliyor. Bunu hakikaten hissedebiliyorsunuz. Sesler çok çok iyi kullanılmış ve o arkada kalan seslerin etkisiyle, size bahsettiğim serinlik hissi, yerini yine kasvetli bir havaya bırakıyor. Daha sonrasında gelen iki parça ise, gerçekten dinlemeye değer. Edininiz ve kesinlikle dinleyiniz derim. Yazımın sonlarına gelirken, en fazla dinlediğim türlerden biri olan ambient ın örneklerine bundan sonra daha fazla yer vermek istediğimin de altını çizmek isterim. Bu duyurumu da yaptıktan sonra, final olarak sizi youtubeda bulabildiğim tek canlı perfonmansıyla başbaşa bırakıyorum.

Myspace: http://www.myspace.com/adrianklumpes

indie! indie! indie!

noreply@blogger.com (Deniz) — Sat, 29 Mar 2008 19:26:00 +0000

Uzun zamandır bir şeyler yazmıyordum. Çok fazla müzik dinledim fakat yeni şeyler keşfetmek yerine, hak ettiği değeri veremediğimi düşündüğüm kişilere yöneldim. Açıkçası ağırlıklı olarak klasik caz ve swing dinledim diyebilirim. Bu yazıda uzun zamandır bahsetmek istediğim isimlerden kısa kısa bahsedeceğim, youtube’a kavuşmanın sevinciyle birkaç video linki vereceğim. Neyse lafı fazla uzatmadan başlayayım. Bu isimlerden ilki Peter Broderick. Son yıllarda Zach Condon haricinde genç yaşına rağmen yaptığı işe şaşırdığım kimseyle karşılaşmamıştım. Gel gelelim Peter ile karşılaştığımda çok fena afalladım. Çünkü bu insan evladı 87’li olmasına rağmen multi-enstrümanist bir kişilik ve elini hangi alete atsa konuşturuyor resmen. Kendi solo albümlerinde, katkıda bulunduğu albümlerden ve içinde bulunduğu projelerden biraz uzak kalarak modern klasik müzik icra ediyor. Olağanüstü.. Olağanüstü.. Yaptığı müzik üzerine cümleler kuramam, bu yüzden tek kelime ile ifade ediyorum tekrardan, Olağanüstü.

Loch Lomond - Tic

Solo çalışmaları haricinde, içinde yer aldığı ve enstrümanist kimliği ile destek verdiği isimler şöyle Loch Lomond, Horse Feathers, Laura Gibson, Norfolk & Western, Flash Hawk Parlor Ensemble. Eğer Indie Folk seviyorsanız bu saydığım isimlere bir göz atmalısınız. Horse Feathers geçen sene rastladığım en başarılı işlerdendi. Özellikle Dustbowl isimli parçalarıyla beni esir etmişlerdi. Ayrıca Ritchie Young’ın başı çektiği ve kalabalık bir ekip çalışmasıyla ortaya çıkan Loch Lomond grubunun albümleri Indie Folk seven herkesi kendisine bağlayabilecek nitelikte. Kendi adıma konuşacak olursam uzun süredir bir gruba bu kadar bağlandığımı hatırlamıyorum. İlk albümleri When Were Mountains da yer alan Del Fuego, Whatafall, son albümlerinde yer alan Song in 3/4, ikinci albümleri Lament for Children'dan Tic ve Nelson Family başlangıç için önerebileceğim mükemmel şarkılar. Loch Lomond’da yer alan bir diğer önemli isim ise Nick Jaina, yukarıda adı geçen herkes gibi memleketi Portland olan Jaina’nın son albümü The Wool, 2008’de kendini oldukça dinletecek nitelikte, es geçilmemesi gerekiyor. Hazır Portland demişken gelecek vaat eden bir diğer grup Musee Mecanique ‘in de adını analım. Like Home, Fits and Starts ve eski space’lerinde dinlediğim Sleeping in Our Clothes ile beğenimi kazanan bu grubu, umarım ileride Hush Records bünyesinde görebiliriz.
Eveeet.. Aklımda olan birçok ismi döktüm ortaya, bu isimlerden bahsetmeyi hatta hepsi hakkında uzun uzun yazmayı çok istiyordum fakat nedense bir türlü oturup yazamıyordum. Kısa da olsa isimleri geçtiği için rahatladım. Fekaat ve hatta fakat bitmedi daha. Kieran Hebden (Four Tet)’in yakın arkadaşı olan ve Fridge ’de kendisiyle beraber çalan Adem İlhan “Takes” adını taşıyan 3. Albümünü, 12 Mayısta bağlı olduğu Domino Records etiketiyle çıkartıyor. Albüm, Adem’in Björk, Smashing Pumpkins, Low, Pinback gibi isimlerin parçalarına yaptığı cover’ları içerecek. Kaçırmamanızı tavsiye ediyorum. Ayrıca Adem’i duymamış olanlarınız varsa –ki kendisi Domino Records bünyesinde, her Indie severin, bu label’a ait sanatçıları yalayıp yutması gerektiğini düşünüyorum.- Homesongs albümü ile başlamalarını öneririm. Hatta şarkı olarak Gone Away’i tavsiye ederim.

Son olarak bir isim daha verip çekilmek istiyorum. Bugün şans eseri dinlediğim İtalyan Indie Rock grubu ...A Toys Orchestra çoğu Indie severin beğenilerini karşılayacak düzeyde. Geçen sene çıkardıkları Technicolor Dreams isimli albümlerini biraz geç olsa da keşfetmiş olduğum için mutluyum. Aşağıda yer alan videolar bu albüme ait. Bol müzikli günler diliyorum efenim.

Invisible:

Powder On The Words:

CANON BLUE

noreply@blogger.com (Yiğit) — Sat, 15 Mar 2008 22:07:00 +0000

NASHVILLE, Tennessee, United States...
64417 Profile Views...

Bu yazıya başlarken ne kadar gecikmişim şu 70000' e yakın kişi arasına girmek için diye geçirdim aklımdan... Dinlediğim o kadar ABD merkezli yerel radyoda neden hiç bağışlamadılar ki bana şu Canon Blue ismini? Ya da neden hiç kimse çıkmadı "Al bakalım, dinle şunu" diyen?
Sevmediğim halde bir grup ya da kişi için yazı yazmam. Dolayısıyla harika süper ve müthiş gibi tanımları kullanacağım elbette. Tabi ki bir sınırı var. Fakat gerçekten bir türlü kabullenemediğim bir geç kalmışlık sonrası gerginliğim var üstümde. Thom York umsu vokal. Ve grubun da kendisini tanıtmak için kullandığı yolu seçecek olursam eğer: "if canon blue is a soundtrack, here is the movie......."
SILENCE 2:00am SOLITUDE MINIMALISTIC KAFKA KNEE-HIGH BOOTS WITH FUR MASTERPIECE THEATER CARTOON WOLVES PARIS AT NIGHT FLOODLIGHT WAREHOUSE WWI IMAGES AND STORIES NIGHT WALKS RUSSIAN HISTORY WRITING IN A MOLESKINE 70-80's PBS SURREALIST MY FAIR LADY/SOUND OF MUSIC/MUSIC MAN OLD BOOKS AND MAGAZINES BARREN WINTER LANDSCAPES COLD BEACHES GOING TO THE OPERA/SYMPHONY OLD THEATERS RED WINE ETTA JAMES/LOUIS ARMSTRONG STRINGS M|M PARIS THE TRIPLETS OF BELLEVILLE UK COAST NO LOGO OLD STONE SCHOOLS THE FLUTE DOSTOEVSKY 19th century MISSISSIPPI RIVER CITIES NIGHT SKIING THE FIVE OBSTRUCTIONS THEME SONG TO "ARE YOU BEING SERVED" CREATURES ART MUSEUMS CZAR VIBRAPHONES SOCIOLOGY NATURAL/WOODEN INSTRUMENTS OLD CAMERAS RILKE 60'S FRENCH/ITALIAN FILMS NORSE MYTHOLOGY/FOLKLORE CRISP AIR CATHEDRALS FAIR TRADE WWII GERMANY/AUSTRIA NOI ALBINOI... diye giden uzunca bir liste.

İlk debut albüm COLONIES ile epey konuşulacak gibi duran Canon Blue, Daniel James isimli kendisine "eline sağlık" lafını borç bildiğimiz bir kardeşimizin eseri. Yer yer Death Cab For Cutie dinlediğimi hissettim. Ama Radiohead'in Kid A albümünü de kokluyor gibiydim. Ortaya çıkansa harika olmuş. Sonuç olarak elde var bir adet Canon Blue. İndirin efendim. İllegal millegal. Dinleyin yeter ki.

Bu one man band' i övmeyeceğim ama dinlemeyeni döveceğim. Şöyle ki, bazı keşifleri özel kalsın ister ya insan. Paylaşmaz hani. İstemez başkaları da ondan zevk alsın, onun hakkında konuşşsun. İşte her ne kadar bunun yanlısı bir insan olmasam da yeri gelince olunuyormuş bee! Yani anlaşılacağı üzere bu bir kıyaktır. "Myspace e girip girin bakın,dinleyin" de demiyor ve hemen yazının sonuna linki de iliştiriyorum.

Evet... O kadar sevdim.

http://www.myspace.com/canonblue

MODERNAGE

noreply@blogger.com (Yiğit) — Thu, 28 Feb 2008 17:01:00 +0000

Bir yıl olmuştur herhalde bu adamlarla tanışalı. Dürüst olmak gerekirse illegal olarak indirdim şarkılarını. Myspace Gopher'dı hatta programın adı. Ne o? Blog'a ceza mı gelir yoksa? Gelsin. Buna değer bir grup Modernage. Dinledikten sonra "Gitarlar Interpol kokuyor" diyenler olacaktır. Bize ne! Müzik işte. Dinleyerek beslenir müzisyen. Eh Interpol' ün de New York Indie,Post-punk sahnesinin son yıllarda çıkardığı en ayakları yere basan grup olduğu ortada.

Herneyse,
Modernage'de farkedilir şeyler var. İyi söz yazıyorlar. Mario Giancarlo isimli abimiz de çok hoş söylüyor. "Ah! iyimiş" diyoruz. 2003 sonlarında kurulmuş olan Modernage, The Receiver EP sinden sonra nedense ses seda çıkarmadı.Ne yaparlar ne ederler acaba? Gerçi zaman da çok çabuk geçiyor . Bir bakmışız albümleri çıkmış. Myspace sayfalarıyla idare edin artık. Tabi isteyene yollarım da bendeki şarkılarını.Kendilerinin The Walkmen ve geçtiğimiz dönemlerde İstanbul' u da ziyaret eden The Stills ile konserlere çıkma durumu söz konusu imiş.Sonra olmamış mı ne. Şimdi yolunda her şey.
Ama ayıp benim yaptığım da.İnsan araştırır bol bol bilgi verir...
Grubun memleketi olan Miami,Florida'da havalar hoşmuş.Plajlarlardaki kızlar duruyorlarmış hala. Gangsta gençlik arabalarıyla dumtıs dumtıs geziyormuş sahillerde. Neyse tamam. Tam geçerken uğramış gibi yazdım bu sefer.Ama idare edin işte... Hem Deniz bloga az yazı geliyor diye yakınıyordu. Mutlu olmalısın Deniz! Bir de çalınca birden Modernage.Tutamadım kendimi, uğradım geçerken. Bak şimdi M harfinde Modest Mouse'a geldi sıra.Ben biraz onunla ilgileneyim.
Hoşçakalın

Myspace : http://www.myspace.com/modernage

The Legends

noreply@blogger.com (Yiğit) — Sat, 02 Feb 2008 15:30:00 +0000

Kim demiş soğuk yerden sıcak müzik çıkmaz diye? The Legends'la tanışın.İskandinav topraklarında müzik adına aksi iddia edilemez bir hızla üretim olduğu ortada. Son yıllarda çeşitliliği de artan bu üretimin içinde Labrador Records etiketiyle çıkan albümler ise kesinlikle dikkate değer işler oluyor.
2003 yılında kurulan The Legends, samimi ve içten müziğiyle olmadık zamanlarda ihtiyaç duyabileceğiniz iki albümüyle kendisine arşivde yer açılması gereken bir grup.
Facts And Figures ve Public Radio bugüne kadar çıkmış iki The Legends albümü.
Stockholm'lu grubun beyni Acid House Kings ve Club 8' den tanıdığımız Johan Angergård.
Something Good gibi lezzetli tatlıların ve Play It For Good gibi hoş meşrubatların bulunduğu The Legends sofrasında doyamamanız dileğiyle,afiyet olsun...

Myspace: http://www.myspace.com/heknowsthesun

Scout Niblett - Kiss

noreply@blogger.com (Deniz) — Wed, 30 Jan 2008 00:09:00 +0000

Dikkat ettiyseniz bu ay blog'a pek bir şey yazmadık, aslında yazabilirdik ama nedense hep yattık bu ay. Çok tembeliz ekip olarak, evet kabul ediyorum bunu. Düzeliriz belki bir gün, elbet düzeliriz. Neyse, başlıkta adı geçen parçayı çok seviyorum ben, vidyosunu paylaşayım istedim. Scout Niblett hayatımda gördüğüm en doğal vokallerden birisi. Bu parçada kendisine Will Oldham eşlik etmiş. Will Oldham'ı pek dinlemiyor olsam da bu şarkıdaki vokaliyle gönlümde çok ayrı bir yere kuruldu. Eğer müzikte sadelikten hoşlanıyorsanız, Scout Niblett'e bir kulak verin derim ben. Sonuncusu geçen aylarda çıkan 4 albüm yaptı bugüne kadar. Aşağıda vidyosu yer alan parça "Kiss", son albümü "This Fool Can Die Now"'dan..

Casino Versus Japan

noreply@blogger.com (Can) — Wed, 23 Jan 2008 01:31:00 +0000

Yüzeyden derine inip, sonra uzay boşluğuna kadar çıkabilmek.. Etraftaki cisimler, aynı onun müziğindeki melodiler gibi uçuşmaktadır. Bazıları vücudunu teğet geçer, bazılarıysa seni yakalar. Kirlenmiş, biraz rahatsız edici tonlara sahip ritmle seni yolculuğa çıkarır. Yolculuk esnasında daha önce görmediğin olaylara şahit olursun. Sınırı olmayan karanlıkta ışığı aramaya kalkmazsın. Işık zaten karanlığın bütünlüğünde saklıdır. Gözlerin kapalı olsa da içinde bulunduğun durumu kendine tarif edebilirsin. Gözlerin açıldığında ise, beyninde hala yankılanmaya devam eden bir takım sesleri duyabilme ihtimaline sahipsin. İşte Casino Versus Japan'in size hissettirebileceklerinin sadece ufak bir kısmı.

Hayalgücünün sınırlarını zorlayabilen isimlerden olan Casino Versus Japan, ambient ve idm türlerini harmanlayarak bize leziz eserler çıkarmıştır. İki cdlik "Hitori + Kaiso 1998 - 2001" albümüyle kendisini zaten tanıma fırsatına ulaşabiliyorsunuz. Onun dışındaysa en önemli albümü kesinlikle "Whole Numbers Play The Basics" dir. Albümün her parçası tek tek çok dikkatli, hissedilerek dinlenmeli. Bilinmeyene doğru yön veren Casino Versus Japan, albümde bu özelliğinin ne kadar geçerli olduğunu tam olarak kanıtlamış durumda. Bu arada unutmadan söylemek isterim ki; çok önem verdiğim diğer isimlerden biri olan "Freescha" ile birlikte yaptıkları Split Ep'yi de acilen edinmelisiniz.

Ortaya çıkardığı melodiler, sizi somutluktan biraz daha uzaklaştırıp asıl gerçekliğe adım atmanıza yardımcı olup, farklı algılara yönelmenizi sağlıyor. Ve illa ki, her albümünde bu hisse kapılmanız olağan. O yüzdendir ki lafı uzatmayıp, sizin de Casino Versus Japan büyüsüne bir an önce kapılmanızı umuyorum. Ondan önce ise, dilerseniz hoşuma giden sitesine de göz atın.

Web: http://www.casinoversusjapan.com/

Myspace: http://www.myspace.com/casinovsjapan

Ez3kiel - Battlefield

noreply@blogger.com (Deniz) — Thu, 17 Jan 2008 17:43:00 +0000

Finallerle meşgul olduğum şu günlerde bi albüm haberi şok etti beni, Ez3kiel – Battlefield. Vaktim olmamasına rağmen bari blog’a yazıvereyim de herkesin haberi olsun dedim ve işte karşınızdayım :) Fransız elektronik müzik triosu Ez3kiel, BArb4ry şaheserini ortaya koyduktan sonra uzun bir müddet albüm çıkarmamıştı. Ta ki geçen sene Naphtaline’i sunana kadar. Eminim benim gibi Ez3kiel’i ilk 3 albümü ile sevenler Naphtaline’i ilk dinlediklerinde şaşırmışlardır. Çünkü Dub yoktu albümde, onun yerine Fransız tınıları daha ağır basıyordu. Tabi yine güzel bir albümdü fakat Dub nereye gitmişti? Anlaşılan o ki Ez3kiel bu son albümlerde biraz ne yapabilirim, ne edebilirim diye deneme olayına girişmiş. Battlefield’da yine Dub açık olarak yok fakat hafiften göz kırpıyor arada. Sonuçta Dub olsun olmasın bu albümde Naphtaline gibi oldukça güzel bir albüm. Adıyla uyum içinde, bazı parçalarda allah allah nidası ile savaşa girecekmiş hissine kapılıyor insan. Bu etkiyi yaratmak için özellikle elektronik gitara başvurulmuş. Ayrıca şunu da belirtelim, Ez3kiel bu albümle beraber 3 kişilik kadrosuna multi enstrümanist Stéphane Babiaud’u dahil ederek terfi etti ve 4 kişi oldu. Şimdi, albümün geneli haricinde özellikle bahsetmek istediğim bir parça var, o da hiphop katkılı Alignment -ki eğer kulağım beni yanıltmıyorsa bu parçada Stéphane Babiaud baya ön planda olmuş. Ben bu parçayı kesin haftalarca aylarca dinleyeceğim, sebebi ise tabi ki Blu Rum 13 yani gerçek adı ile James Sobers. Kendisinin albümleri pek ahım şahım olmasa bile yazdığı sözler her daim iyidir. Daha önce Ez3kiel ile aynı şirketten olan Reverse Engineering’in Duck & Cover albümünde yer almıştı. Hatta o albümdeki Tug O War isimli parçayı dinlemeden duramaz olmuştum. Hafif reggae tonu hakim olan vokali ile elektronik müziğin üstüne çok ama çok yakışan bir isim. Bir zahmet artık kendisinin elektronik altyapılı bir albüm yapmasını istiyorum. Hala fark edemedin mi sen bu olay için doğmuşsun Ceyms! Eğer bu albümde James Sobers'ı severseniz, kendi albümlerini tavsiye etmiyorum. Tabi bir hip-hop dinleyicisiyseniz dinleyin ama solo albümleri yerine size Dj Vadim ve Yarah Bravo ile bir araya gelerek oluşturduğu One Self’i tavsiye ederim. Özellikle "One Self – Sunday Afternoon" kesinlikle dinlenmeli. Pazar günü yapılan geç bir kahvaltıdan sonra dinlenebilecek en iyi parça herhalde. Huzur var bu şarkıda. Pazar günü en çok istenen şey galiba huzur. Bu parça sayesinde çabuk ulaşabilirsiniz.

Nereden nereye.. bi albüm haberi vereyim dedim, laf döndü dolaştı nerelere geldi. İşte böyle sevgili okuyucu, Ez3kiel, Reverse Engineering ve One Self hemen bul bunları dinle. Sen bunları sindirdikten sonra, yine gelir 2-3 isimden bahsederim.

Myspace : www.myspace.com/ez3kielmyspace

Felipecha

noreply@blogger.com (Deniz) — Sun, 30 Dec 2007 05:51:00 +0000

Güneş yüzünü henüz göstermeye başlamışken üzerimde battaniyem öyle internette geziniyordum. Tam bu sırada Charlotte Savary ‘nin içinde bulunduğu, yeni ve oldukça ümit verici gözüken bir projeyle karşılaştım, isimleri Felipecha. Büyük ihtimalle projede başı çeken iki kişinin yani Philippe ve Charlotte'ın isimlerini birleştirerek grup adını oluşturmuşlar. Daha önce Wax Tailor ’ın albümünden aşina olduğum Charlotte 'ın sesini akustik müzik eşliğinde dinlemeye başlar başlamaz içeriyi tatlı bir sıcaklık sardı. Hiç bitmesin istedim, bittikçe tekrar tekrar dinledim. Ön vokalde Charlotte beni kendimden geçirirken, bu yetmezmiş gibi ardından Philippe Chevallier’in eşlik etmesiyle, hayal alemine daldım doğal olarak. Bir ara doğan güneşle beraber yıldızlar odama dökülüyormuş gibi hissettim. Yani anlayacağınız gibi çok sevdim ben bu grubu, albümlerini heyecan içinde bekliyorum. Aslında Felipecha’dan sizlere daha ayrıntılı bahsetmek isterdim fakat kendileri hakkında hiçbir bilgiye ulaşamadım. Bu yüzden lafı kısa kesip onların tatlı melodileriyle baş başa bırakayım sizi.

Myspace : http://www.myspace.com/felipecha

21 Hertz

noreply@blogger.com (Can) — Wed, 26 Dec 2007 20:46:00 +0000

Blogumuzda İskandinav ülkelerinden çıkan, ilik soğutan çalışmalara bir yenisini daha eklemenin yeridir diye düşünüyorum: 21 Hertz. Dört kişiden oluşan bu grup, genel olarak Portishead'in büyüsünden kendine de pay almış. Özellikle Karin Steneby'nin sesi ve vokal tekniği, Beth Gibbons'ı andırıyor gerçeği, ilk dinlediğimizden itibaren kafamızda yer ediyor. Onun dışında, daha önce Deniz'in bahsettiği Saltillo'nun da içinde bulunduğu Sunday Munich grubunun müzikal anlayışıyla da benzerlikler olduğunu söylemek mümkün. Yaptıkları müzikte kullanılan enstrumanlara bakacak olursak da, gitar, bass, klavye-synth, padler ve farklı efektler açısından önemli yer tutan turntable yer alıyor.

Kısacası trip-hop ve downtempo türlerini kapsayan çalışmaları beğenip, hele ki Portishead hayranıysanız 2005 senesinde çıkan "Ocean Of Time" albümünü kesinlikle edininiz.

Myspace : http://www.myspace.com/21hertz

Website : http://www.21hz.org/