Thnx Geertje van Berlo voor het delen.

Waarom dit experiment?
De reden dat ik dit experiment aan wilde gaan was dat ik nooit echt bewust voor alcohol had gekozen.
Als tiener was ik het gaan drinken omdat ik iedereen om me heen ineens bier zag drinken.
En omdat ik merkte dat ik door alcohol wat ‘losser’ werd.
Eigenlijk heb ik bier nooit echt lekker gevonden.
Met uitzondering van een witbiertje als het een mooie zomerse dag was…
Maar verder was het tijdens het stappen vooral ‘even doordrinken’ om de eerste smaak kwijt te zijn.
Absurd eigenlijk.
Ik ben dus gaan drinken omdat anderen dat ook deden…
EN omdat ik me dan meer op m’n gemak voelde tijdens het stappen.
Ik had natuurlijk ook kunnen kijken waarom ik me tijdens het stappen niet zo op mijn gemak voelde.
Die optie was echter nooit in me opgekomen.
En een Spa Rood bestellen als heel je vriendengroep aan het bier is, is zeker als tiener niet makkelijk.

Gezellig! Toch?
Wat me in ieder geval aan alcohol opviel was dat mijn lichaam zich iedere keer moest herstellen.
Mijn lichaam had tijd nodig om de alcohol uit mijn lichaam te verwijderen.
En alleen dat gegeven al, dat je lichaam zich moet herstellen na alcohol, vind ik opvallend.
Je zou dus kunnen concluderen: alcohol is niet goed voor je lichaam.
Toch blijven we het massaal drinken en toch vinden we het heel gewoon dat de alcohol-industrie hun namen mag verbinden aan grote evenementen.
Alcohol-reclames worden dan ook vrijwel altijd gekoppeld aan ‘gezelligheid’.
Door diezelfde boodschap jarenlang in reclames en events te benadrukken ontstaat het beeld dat alcohol en gezelligheid bij elkaar horen.
Dat je als het gezellig is ook alcohol moet drinken.
Want dat ‘hoort bij elkaar’.
Ik denk dat het helemaal niet bij elkaar hoort.
Dat het een verzonnen beeld is dat al zo enorm lang bestaat dat iedereen denkt dat gezelligheid niet zonder alcohol kan bestaan.
Alcohol en voetbal.
Alcohol en carnaval.
Alcohol en concerten.
Alcohol en vakanties.
Alcohol en ….
Kortom ontspanning lijkt direct aan alcohol gekoppeld te zijn.

Hoe zit het nu met dat experiment?
Zo, dat was een behoorlijk lange tekst om mijn experiment mee in te leiden.
Een experiment dat me eigenlijk helemaal niet zwaar viel.
Ik ben er na oud en nieuw 2008 mee begonnen…
En ben daarna nooit meer gestopt.
Sinds oud en nieuw 2008 heb ik dus geen alcohol meer gedronken.
Nou ja, dat is niet helemaal zo…
Ik heb wel alcohol gedronken.
Namelijk als er tussendoor een avondje kwam waarop ik dacht:
“Eens kijken hoe een glas bier me nu bevalt.”
In die 4 jaar is het totaal aantal glazen alcohol dat ik gedronken heb op 4 handen te tellen.
Twee handen gaat me denk ik net niet lukken…
In het begin was het nog wat onwennig allemaal.
Een Spa Rood bestellen als iedereen in de groep bier bestelt.
Al snel werd dat echter een gewoonte voor me.
En ik merkte dat ik ook helemaal geen behoefte meer aan bier had.
En toen moest ik ineens aan Peter Wassenaar denken.
De contrabassist uit de begeleidingsband van Bram Vermeulen waar ik eens mee heb mogen optreden.
Ik herinner me nog goed dat hij na afloop van een optreden een biertje aangeboden kreeg en dit afsloeg met de woorden: “Nee, voor mij geen bier. Ik wil nog heel lang muziek blijven maken.”
Dat vond ik zo mooi.
Het kwam op mij over als een heel krachtig iets.
Ik dacht toen: “Ja, hij heeft gelijk ook.”
Pas veel later ben ik het dus zelf ook gaan doen.
Gewoon geen alcohol meer drinken.
En langzaamaan begin ik me op die manier ook op mijn gemak te voelen.
Gewoon zoals ik ben.
Op welk moment dan ook.

tip: kies 720p als beeldwaliteit in de youtube-player (op play drukken dan op icoontje rechtsonder klikken)

In oktober 2011 ben ik langsgeweest bij de Waarmakerij in Nijmegen.
En om precies te zijn bij Juul Martin, mede-oprichter van de Waarmakerij.
De film die ik die dag opnam heb ik door alle drukte nooit af kunnen ronden.
Gisteren was daar echter ineens een dag zonder agenda-punten.
En dus een uitgelezen kans om het verhaal van Juul en de Waarmakerij de aandacht te geven die het verdient.
Afgerond staat netjes!

Zo zag mijn kleedkamer er gisteravond uit tijdens de kwart finale van het Leids Cabaret Festival.
Wat een mooie plek is die Leidse Schouwburg!
Een geweldige zaal met balkons waar in totaal zo’n 550 man kunnen zitten maar waar je toch het gevoel van een kleine zaal hebt.

Deur in huis…
De jury besloot gisteravond dat ik niet door mocht naar de halve finale.
Die beslissing viel me eigenlijk niet zo zwaar.
Ik was ook verbaasd hoe ontspannen ik was op het moment dat de beslissing bekend werd gemaakt.
Misschien dat het was dat ik voor mezelf duidelijk had gekozen wat ik die avond wilde spelen.
Er zaten twee totaal nieuwe scenes in.
Daarmee had ik voor risico gekozen, dat wist ik.
Maar juist dat risico maakt het voor mij leuk.
Dat ik niet weet wat er precies gaat gebeuren.
Dat ik benieuwd ben naar hoe het publiek gaat reageren op iets dat ik de dag ervoor verzonnen heb.
Het komt ook in mijn voorstelling terug:
Dat er een wereld van verschil zit tussen ‘ik ben benieuwd’ en ‘het zal mij benieuwen’.
Het is het verschil tussen avontuur en afwachten.
Risico versus veiligheid.
Gisteravond heb ik voor avontuur gekozen.
En een avontuur kan op allerlei manieren eindigen.
Een van die manieren is dat de kwart finale het eindpunt is voor mij tijdens dit festival.

Jammer
Wat ik vooral erg jammer vind is dat ik de mede-finalisten niet meer mee ga maken.
In de korte tijd dat ik ze heb meegemaakt was het erg fijn om te merken dat er een ontzettend relaxte houding bij iedereen te bespeuren was.
Ik had ook echt het idee dat iedereen oprecht de ander het beste gunde.
Dat was mooi.
William, Edo, Pepijn, Omar en Arnout: heel veel plezier morgenavond!

Lessen
- kies altijd voor het brengen van je eigen verhaal
- durf om meer zaallicht te vragen tijdens een optreden
- risico nemen tijdens optredens is leuk; risico nemen is het echte spelen
- bedenk op welke andere plekken dan het theater (en samen met wie) je materiaal ook tot zijn recht kan komen

Bedankt
Helga, Heddy en Geert van Bunker Theaterzaken heel erg bedankt voor de organisatie.
De coaches/regisseurs Patrick en Minou bedankt.
Jochen bedankt voor het meedenken.
Verder Stefan (presentatie), Heleen, Eelco (geluid) en Sjaak (licht) bedankt.
En natuurlijk ook alle andere mensen die achter de schermen hebben meegeholpen.

Vanochtend samen met Louis van den Heuvel van Zoem in een elektrische Nissan Leaf op pad gegaan.
Dit keer om het Mobility of the Future event van BMW in Rotterdam te bezoeken.
De BMW i3 en i8 concept-auto’s waren er te bewonderen.
Tegelijk werd ook de aftrap gedaan voor een test-periode met de BMW ActiveE.
Verder stond er na afloop van het event buiten een Fisker Karma op te laden.
Die bleek aan een van de aanwezige prinsen toe te behoren.
De foto’s heb ik dit keer geschoten met mijn Canon 5D mkII.

Links is overbodig
Op Wikipedia valt te lezen:
“De meest algemene maar tezelfdertijd nietszeggende definitie van links is de volgende: links is wat de personen die zichzelf links noemen goed vinden.”
Het is dus een holle term waar bijna iedereen wel een andere invulling aan geeft.
En juist daardoor ontstaan er allerlei totaal overbodige en vermoeiende discussies over wat ‘links’ nu is.
Zulke discussies kosten mensen HEEL VEEL energie en dat is absoluut niet duurzaam.
De discussie gaat namelijk nergens naar toe.
Hij is niet creatief.
De naam GroenLinks is dus energieverslindend en niet duurzaam.
Hij klopt niet bij het verhaal van de partij.
De naam Groen klopt wel.

GroenLinks zonder Links is Groen
Wanneer je Links weg laat dan blijft de term Groen over.
Groen staat voor een duurzame samenleving.
En het mooie is: IEDEREEN IS VOOR EEN DUURZAME SAMENLEVING!
Wanneer je Links weg laat heb je ineens een beweging, Groen, waar niemand iets tegen kan hebben.
Daardoor ontneem je alle andere politieke partijen munitie om op je beweging te schieten.

Groen is helder
Tegelijkertijd is het volledig helder waar Groen voor staat:
Een duurzame samenleving.
Helder verhaal, geen gedoe meer.
Nu wordt het ineens veel makkelijker voor iedereen om zich bij Groen aan te sluiten.
Het is niet meer een keuze TUSSEN ‘links of rechts’ maar een keuze VOOR een duurzame samenleving.
Geen splitsing van groepen maar een collectieve droom.

Beweging in plaats van partij
Ik heb niks met politieke partijen.
Sterker nog: de laatste verkiezingen heb ik niet meer gestemd.
De reden: het meerdere malen beschadigen van mijn vertrouwen.
De leiders van politieke partijen deden tijdens verkiezingen uitspraken over de dingen waar zij voor stonden.
Dat waren dingen die ‘nooit ter discussie’ zouden komen te staan.
Vervolgens zag ik dan dat enkele weken na die verkiezingen dezelfde leiders doodleuk toch diezelfde punten ter discussie stelden en daarna kozen voor een compromis waar niemand echt enthousiast van werd.
Conclusie: Het hele politieke compromis-stelsel van nu is gewoon nodig aan verandering toe.
Hoe dat stelsel er precies uit zou moeten zien weet ik nu nog niet.
Wat ik wel weet is dat dat stelsel vertrouwen moet geven.
En dat betekent helder zijn en ook ondernemend.
Laten zien dat je doet waar je voor staat en dat iedereen mee kan helpen.
Zodat mensen zien dat zij echt invloed hebben op hun omgeving.
Uitgangspunt is volgens mij dat het stelsel mee gaat helpen mensen in beweging te krijgen richting een duurzame samenleving.
Een beweging van mensen dus.
Een beweging die open is, waar iedereen aan deel kan nemen en waar de nieuwe gevormde overheid kansen creëert om deze beweging verder te helpen.
Een ondersteunende rol dus die meehelpt om alles en iedereen richting een duurzame samenleving te laten groeien.
Ik weet zeker dat het kan.
Jij ook?

Voorbereiding voor auditie
De dingen die ik doe laat ik steeds meer leiden door de vraag of ik er wel echt ZIN in heb.
In 2010 won ik de publieksprijs en de juryprijs tijdens cabaretfestival Cabaretesk.
In eerste instantie leek het mij toen logisch om in 2011 al aan het Leids Cabaret festival deel te nemen.
Maar toen de inschrijving van dat jaar voorbij kwam had ik helemaal niet het gevoel dat ik dat echt wilde.
En dus liet ik het aan me voorbij gaan.
Dit jaar was het anders.
Ik had al een tijd niet meer voor publiek gespeeld en dus was ik wel benieuwd naar wat er zou gaan gebeuren.
De voorbereiding bestond voor mij voornamelijk uit het samenstellen van een voorstelling van 20 minuten waar ik wel benieuwd naar was.
Er was bestaand materiaal en er diende zich ook nieuw materiaal aan.
Het echt actief doornemen van het materiaal begon eigenlijk pas nadat ik terug was uit New York.
Gewoon thuis in de huiskamer een aantal keer de set doorspelen en dan kan kijken wat voor mijn gevoel klopt (en wat niet).
Op basis daarvan ontstond een set die goed voelde.
En die nog verder kon groeien.

Feest!
Ik vind het leuk om experimentjes te doen.
Vooral experimentjes die patronen doorbreken.
En dus leek het mij leuk om de avond VOOR de auditie al met mijn vriendin de afloop van de auditie te gaan vieren.
Want waarom zou je alleen iets ACHTERAF mogen vieren?
En dus heb ik ‘n tafel in ‘n restaurant gereserveerd en zijn we op zaterdag mijn auditie van zondag gaan vieren.
In gedachte zie ik dan al mijn onderbewustzijn dat helemaal in de war is:

“He? Auditie vieren? Maar die is morgen toch pas? Hallo! Zo hoort het niet hoor. Je kent de regel toch: eerst iets presteren en dan pas genieten! Het zou een mooie rotzooi worden als iedereen zomaar een beetje gaat zitten genieten VOORDAT hij iets gepresteerd heeft!”

Die gedachte aan dat onderbewustzijn dat op dat moment totaal in de war is… dat vind ik mooi.
Alleen om die reden was het etentje al helemaal geslaagd.

En dan de auditie nog
Om 15:15 moest ik in Leiden in Societeit de Burcht optreden.
Ik merkte dat ik in vergelijking met de voorronde van Cabaretesk veel rustiger was.
Toen ik rond 14:30 aankwam schrok ik nog wel even door de setting van de auditie.
Ik had me een soort van klein theatertje voorgesteld maar het was meer een grand cafe met een klein podium.
En het zat bomvol.
Even overwoog ik nog m’n te spelen set aan te passen.
Maar toen bedacht ik me: “Nee, dit is wat ik hier wilde spelen. We gaan het gewoon zo doen.”
Niet veel later stond ik op het podium.
Een muisstil publiek dat 360 graden om me heen zat.
Even ademhalen en dan … spelen maar.
En het ging lekker.
Regelmatig stond ik te wachten tot het publiek was uitgelachen zodat ik met m’n verhaal door kon.

Nieuw materiaal
De tweede helft van mijn auditie was extra spannend.
Dat was namelijk volledig nieuw materiaal.
Ik had het nog nooit voor iemand gespeeld.
Zelfs mijn vriendin kende dat verhaal nog niet en hoorde het die middag voor het eerst.
Binnen dit verhaal waren er verschillende punten die sterker konden.
Dat besefte ik me tijdens het spelen.
Kansen om te groeien dus.
Tegelijkertijd kwam het verhaal wel bij het publiek aan…
Dat was ook goed te merken bij het slotapplaus.
Wow…
Mooi.

Bedankt
Heddy bedankt voor de relaxte ontvangst en Stefan Pop bedankt voor de presentatie.
Oh ja, uiteraard ook Eelco Vellema, de man van het geluid, bedankt!

En nu?
23 januari hoor ik of ik bij de laatste 8 zit en door ben naar de volgende ronde (kwart finale).
Ben benieuwd.