Iran Green Voice Feed - Persian

دو زلزله مناطقی از تهران و کرمان را لرزاند

Fri, 10 Feb 2012 10:30:06 +0000

گزارش های دریافتی حاکیست، دو زلزله نه چندان قوی، کیانشهر در استان کرمان و فیروزکوه در استان تهران را لرزانده است.

به گزارش مهر، سخنگوی سازمان امداد و نجات کشور از وقوع زلزله ۴.۷ ریشتری در منطقه کوهستانی فیروزکوه خبر داد و افزود: هنوز اطلاعاتی در مورد خسارت و حوادث احتمالی گزارش نشده است.

حسین درخشان در مورد وقوع زلزله ۴.۷ ریشتری در منطقه کوهستانی فیروزکوه استان تهران گفت: بر اساس گزارشات ارسالی، این زمین لرزه حدود ساعت ۱۲ و ۳۰ دقیقه در روستای 'کیلان' از توابع شهرستان دماوند واقع در استان تهران به وقوع پیوست.

وی افزود: هم اکنون تیمهای ارزیاب هلال احمر فیروزکوه به منطقه زلزله زده برای تعیین خسارت اعزام شدند که در صورت نیاز بالگردهای هلال احمر و تیمهای امدادی نیز اعزام می شوند.

رئیس سازمان امداد و نجات هلال احمر نیز با اشاره به اینکه زلزله در بخشهایی از تهران احساس شد تاکید کرد: زمین لرزه هیچ تاثیری روی گسلهای تهران نداشته و خطری پایتخت را تهدید نمی‌کند.

محمود مظفر در گفتگو با خبرگزاری مهر، با اشاره به وقوع زلزله ۴.۷ ریشتری در مناطق کوهستانی شهرستان فیروزکوه گفت: بلافاصله پس از وقوع زمین لرزه تیم های ارزیاب و امدادی هلال احمر به منطقه اعزام شدند. در بررسی های اولیه مشخص شد خوشبختانه این زلزله خسارت جانی نداشته است و تنها تعدادی از خانه های روستایی اندکی خسارت دیده اند.

وی ادامه داد: نیروهای امدادی هم اکنون در منطقه حاضر و آماده امدادرسانی و اسکان اضطراری زلزله زدگان هستند.

بر اساس این گزارش همچنین زمین لرزه ای به بزرگی ۵/۳ درجه در مقیاس امواج درونی زمین (ریشتر) ، حوالی کیانشهر – کرمان را لرزاند.

به گزارش ایرنا ، شبکه های لرزه نگاری کشوری موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران ، زمان وقوع این زمین لرزه را ساعت ۱ و ۱۶ دقیقه و ۱۲ ثانیه بامداد جمعه ۲۱ بهمن ماه اعلام کردند.

این زمین لرزه در عرض شمالی ۳۱/۳۱ و طول شرقی ۴۶/۵۶ به وقوع پیوست.

نامزدهای انتخاباتی ما در حبس هستند/ روز چهاردهم، مقیسه، توکلی، بورقانی و سروش

Fri, 10 Feb 2012 10:13:52 +0000

انتخابات آزاد، به عنوان یکی از اصلیترین ارکان مردمسالاری تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که تمامی شهروندان از حق نامزدی در آن برخوردار بوده، و همه جریان‌های سیاسی رقیب حق استفاده عادلانه و برابر از امکانات عمومی از جمله مطبوعات و رسانه‌های جمعی به ویژه رسانه ملی را برای بیان دیدگاه‌ها و برنامه خود داشته باشند.

همچنین مجریان و ناظران و داوران انتخابات باید با بی‌طرفی بر روند برگزاری آن از ابتدا تا انتها نظارت داشته باشند و نهایتا انتخابات در فضایی آرام و به دور از هرگونه فضای امنیتی-پلیسی برگزار شود، و آرای ملت از دستبرد و مصادره حکومت و هرگونه مهندسی به منظور تحقق نتایج از پیش تعیین شده مصون و محفوظ باشد. اما در انتخابات این دوره مجلس نه تنها هیچ‌یک از شرایط فوق وجود ندارد، بلکه نقض ابتدایی‌ترین حقوق و اصول یک انتخابات آزاد و سالم و منصفانه در اظهارات و مواضع حاکمان بیانگر عدم پایبندی ایشان به معیارهای فوق است. * از آن طرف نیز دیده می‌شود که بیشتر فعالین سیاسی و انتخاباتی در بند هستند، جرم آنان شرکت در انتخابات بود از آن سو نیز یکی از مولفه‌های انتخابات آزاد،‌‌ رها بودن فعالان سیاسی، مطبوعاتی و دانشجویی از زندان است. اما این مهم‌ترین شرط نه تنها محقق نشده که روز به روز بر شدت این فشار‌ها نیز افزوده شده است. اکنون با توجه به این شرایط چطور می‌توان در انتخابات شرکت کرد خصوصا زمانیکه:

مجید توکلی: من یک مجید هستم

متولد ۱۳۶۵ در شهر شیراز، یکی از نمادهای جنبش دانشجویی ایران در دههٔ اخیر است. او در سال ۱۳۸۳ برای تحصیل در رشته مهندسی کشتی وارد دانشگاه صنعتی امیرکبیر شد و چند ماه بعد به عضویت انجمن اسلامی دانشجویان این دانشگاه درآمد. دانشگاه امیرکبیر به خاطر اعتراض‌های دامنه دار و همیشگی‌اش علیه استبداد به «قلب تپنده جنبش دانشجویی ایران» معروف است. اردیبهشت ۸۶ بود که مأموران امنیتی سناریویی را برای فعالان دانشجویی دانشگاه امیرکبیر تهیه دیدند. آن‌ها با جعل لوگوی نشریه‌های منتقد دانشگاه، از جمله «خط صفر»، مطالبی را دربارهٔ باورهای دینی و مقام رهبری به چاپ رسانده و در سطح دانشگاه توزیع کردند. انتشار این مطالب مطابق قوانین جمهوری اسلامی جرم تلقی می‌شد. مجید در پی انتشار این مطالب که به دروغ به او نسبت داده شده بود به همراه دوستانش بازداشت شد. او یک سال و سه ماه را در زندان اوین گذارند و ماه‌ها برای اعتراف به جرمِ نکرده تحت فشار قرار داشت. مجید پس از آزادی در مرداد ۸۷ به فعالیت‌های آزادی خواهانه‌اش ادامه داد. در بهمن‌‌ همان سال به دلیل شرکت در مراسم سالگرد درگذشت مهدی بازرگان، اولین نخست وزیر ایران پس از انقلاب بازداشت شد. او چهار ماه دیگر را در سلول انفرادی زندان اوین گذراند. در حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ در شانزدهم آذر آن سال، روز دانشجو، در دانشگاه امیرکبیر سخنرانی کرد. چند ساعت بیشتر از سخنرانی مجید نگذشته بود که خبر بازداشت او منتشر شد. توکلی از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به تحمل ۸ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

یک روز پس از دستگیری مجید، خبرگزاری فارس با انتشار عکسی از او با چادر و مقنعه پرداخت و مدعی شد که او با لباس مبدل قصد فرار داشته‌ است. در کنار این عکس تصویری از ابولحسن بنی صدر که با لباس زنانه از ایران رفته بود نیز منتشر شد. عده‌ای از فعالان سیاسی با اشاره به نحوه ساخت این عکس و همچنین عکس جعلی بنی صدر آن را اقدامی مضحک از سوی این خبرگزاری برای تحقیر توکلی دانستند. روزنامه آفتاب یزد هم این عکس را جعلی دانسته و پیرامون چنین اقداماتی به قوه قضائیه هشدار داد. اما این اقدام بر خلاف تصور اولیه دستگاههای امنیتی منجر به راه افتادن موجی از انتقاد به حجاب اجباری زنان و همچنین حمایت همزمان از مجید توکلی شد. در همین ارتباط صد‌ها نفر از مردان اقدام به پوشیدن چادر یا روسری و انتشار عکس خود در فضای مجازی کردند. سایت ایرانیان نیز اقدام به ایجاد بخشی برای انتشار تصاویر مردان با حجاب کرد. اقدام دستگاههای امنیتی و تبلیغاتی جمهوری اسلامی علیه مجید توکلی و همچنن واکنش این گروه از مردان و ایجاد کمیپن مردان با حجاب، بازتابهای متعدد در رسانه‌های بین‌المللی نیز داشت.

مجید توکلی در بند ۳۵۰ اوین به همراه ۱۷ زندانی دیگر دست به اعتصاب غذا می‌زند که نهایتا پس از آن به زندان رجایی شهر فرستاده می‌شود. او از جمله زندانیانی هست که از زمان بازداشت تا کنون به مرخصی نیامده است.

محمد رضا مقیسه: رزمنده جبهه‌ها دربند

روزنامه نگار و سردبیر مجله بیست ساله‌ها، از اعضای حزب جمهوری، رزمنده دوران جنگ و عضو کمیته پیگیری امور بازداشت‌شدگان و آسیب‌دیدگان پس از انتخابات ریاست‌جمهوری است. او در تاریخ ۲۲ مهرماه ۸۸ بازداشت و در تاریخ ۱۱ اسفند ۸۸ با قرار وثیقه پانصد میلیون تومانی آزاد و در دادگاه به شش سال زندان محکوم شده است. او از تاریخ ٢ آبان ۸۹ برای اجرای حکم خود به زندان فراخوانده شد. مقیسه همراه دوازده نفر از زندانیان سیاسی وقایع انتخاباتی خرداد ۸۸، در اعتراض به مرگ هاله سحابی و هدی صابر اعلام کرده بودند به طور نامحدود دست به اعتصاب غذا می‌زنند پس ازپایان اعتصاب غذا با توجه به مشکلات کلیوی قبلی این موضوع موجب حاد شدن بیماری وی شده است. محمدرضا مقیسه معروف به حاجی مقیسه از چهره‌های همیشه دوست داشتنی و محبوب در زندان و بیرون در بین آشنایان است که در کار خیر از هیچ کوششی دریغ نمی‌کند.

بر اساس اخبار منتشر شده همچنین مصطفی مقیسه، پسر محمدرضا مقیسه در سالن ملاقات مورد ضرب و شتم سربازان زندان اوین قرار گرفت. به گفتهٔ شاهدان در این سالن یکی از ماموران که گاهی روزهای دوشنبه در محل ملاقات حاضر می‌شود بعد از مکالمهٔ توهین آمیز کوتاهی با مصطفی مقیسه که پس از سوال‌های این جوان برای نحوهٔ پر کردن کارت ملاقات بوده است با وی درگیر شده و پس از چند دقیقه دو سرباز به مصطفی مقیسه حمله کرده و به شدت او را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند به طوری که لباس‌های وی پاره شده و ظاهر نامناسبی پیدا کرده است. این ضرب و شتم و برخورد غیر انسانی در مقابل ده‌ها خانواده و فرزندان آن‌ها صورت گرفته است.

دکتر علی اکبر سروش: استاد دانشگاه در بند می‌شود زندان دانشگاه می‌شود

عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و فنون بابل بوده که در تاریخ ۲۲/۱۲/۸۸ توسط وزارت اطلاعات دستگیر شد و در دوران ۵۰ روزه بازداشت خود را در زندان اداره اطلاعات ساری و متی کلای بابل سپری کرد. او در ابتدای دفاعیات خود ضمن رد اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام با خطاب دادن قاضی دادگاه گفت: «شما در پیشگاه خداوند و وجدان جامعه مسئول هستید و باید بر اساس عدالت و مستقل قضاوت کنید. بدون اینکه ضابط دستگاه دیگر باشید با حفظ استقلال قاضی به داوری بنشینید و پاک‌ترین فرزندان اینجامعه را بر اساس بغض و کینه به قربانگاه نفرستید.»

رئیس سابق اداره آموزش و پرورش شهرستان بابل وضعیت ۴۸ روز انفرادی و بازجوئی‌های ملال آور را تکان دهنده توصیف کرد و از همه مواضع تحلیل‌های مندرج در اوراق بازجوئی دفاع کرد و با بیانی از قرآن و کلام حضرت امیر (ع) انگیزه‌های شرافنمدانه و اصلاح گرایانه خود و دوستانش را نشریح کرد. دکتر علی اکبر سروش در پایان، دفاعیات خود با کلامی از قرآن به پایان رساند: «ان ارید و الا الاصلاح»

علی اکبر سروش مشاور سیاسی استاندار در دوره اصلاحات، رئیس ستاد انتخاباتی دکتر معین در سال ۸۴، عضو شورای مرکزی حزب مشارکت مازندران، عضو ستاد ائتلاف اصلاح طلبان مازندران در انتخابات اخیر ریاست جمهوری و از حامیان مهندس میر حسین موسوی بوده است. در پانزدهم تیرماه سال گذشته در دادگاه انقلاب اسلامی شهر بابل به ریاست قاضی باقریان و به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» محاکمه و نهایتاً با رای شعبه سوم دادگاه تجدید نظر استان مازندران به چهار ماه حبس تعزیری محکوم گردید. او پس از بازداشت در اسفندماه سال ۸۸ توسط وزارت اطلاعات، مدت ۵۰ روز را در بازداشتگاه اداره اطلاعات ساری و زندان متی کلای بابل سپری کرد. و اخیرا مسئولان قضایی مانع از آزادی وی می‌شوند.

سهام الدین بورقانی؛ روزنامه نگار و فعال سیاسی

او فرزند احمد بورقانی، نماینده مردم تهران در مجلس ششم و معاون مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت محمد خاتمی، رئیس جمهور پیشین ایران است که در سال ۸۶ براثر بیماری قلبی درگذشت. سهام خبرنگار روزنامه اعتماد ملی و سردبیر سایت دیپلماسی ایرانی بوده است.

مأموران امنیتی با ورود به منزل سهام ابتدا به تفتیش خانه پرداخته و سپس او را بازداشت کردند. وی به هنگام بازداشت در خانه تنها بوده و مأموران امنیتی پیامی با مضمون «ما سهام و وسائل را بردیم» بر در خانه او گذاشته‌اند.

گفته می‌شود سهام بورقانی که همچنان در بند دو الف سپاه در زندان اوین در بازداشت انفرادی به سر می‌برد، تحت فشار برای مصاحبه و اعتراف دروغین به ارتباط با بی‌بی‌سی قرار دارد. این روزنامه‌نگار مستقل هیچ ارتباطی با کارمندان شبکه بی‌بی‌سی نداشته و صرفا به خاطر دوستی سابق با تعدادی از روزنامه‌نگاران همکار در روزنامه‌های داخل کشور که بعدا در بی‌بی‌سی مشغول به کار شده‌اند تحت فشار برای مصاحبه و اعتراف دروغین قرار گرفته و تاکنون حاضر به این کار نشده است. بنا بر این گزارش، او در معرض دروغ‌های مکرر بازجویان قرار داشته است و جز وعده‌های مکرر و عملی‌نشده آزادی، بازجویان از جمله به دروغ مدعی شده‌اند که همسر و دیگر دوستانش با شبکه بی‌بی‌سی درباره بازداشت او مصاحبه کرده‌اند.

پدربزرگ سهام، پدر احمد بورقانی و شهید امیر بورقانی، نیز که برای ملاقات او به زندان اوین رفته بوده‌است در میان پله‌های پرتعداد مسیر و تحت تاثیر فشارهای عاطفی ناشی از بازداشت نوه‌اش دچار درد شدید قلب شده و مدتی در بیمارستان بستری شده است.

*برگرفته از بیانیه سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران (شاخه خارج کشور)

کاری از گروه اجتماعی کلمه

اعدام کودکان زیر ۱۸ سال متوقف می شود

Fri, 10 Feb 2012 09:49:12 +0000

سخنگوی کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس تاکید کرد که با تصویب قانون جدید مجازات اسلامی، مجازات قصاص برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع شده است.

به گزارش قانون، امین‌حسین رحیمی نماینده ملایر با اشاره به آخرین تغییرات قانون مجازات اسلامی، گفت: سن کیفری در قانون قبلی ۹ و ۱۵ سال قمری بود که میان دختر و پسر متفاوت بوده و سن قمری و بلوغ شرط بود اما در قانون جدید سن مسئولیت کیفری را اینگونه تعریف کردیم که دختران و پسران زیر ۱۸ سال شمسی جز اطفال و نوجوانان محسوب می‌شوند و مجازات بزرگسالان برای آن‌ها اعمال نمی‌شود.

وی ادامه داد: از ۱۸ سال به بالا نیز دختران و پسران مشمول مجازات می‌شوند و برای زیر ۱۸ سال نیز تمهیداتی در نظر گرفته شده است، از جمله آنکه برای کودکان ۹ تا ۱۵ سال یکسری اقدامات مراقبتی از جمله تحویل به والدین و نصیحت در نظر گرفته شده است و برای افراد بین ۱۵ تا ۱۸ سال با توجه به نوع جرم آن‌ها معرفی به کانون‌های اصلاح و تربیت در نظر گرفته شده و به صورت کلی مجازات اطفال و نوجوانان زیر ۱۸ سال کاملا تفکیک شده و قصاص برای کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال طبق قانون جدید منتفی شده است.

این نماینده مجلس در ارتباط با اینکه آیا همچون گذشته این افراد پس از رسیدن به سن قانونی به مجازات می‌رسند یا خیر؟ گفت: نه، این موضوع برای زمانی بود که سن مسئولیت کیفری ۹ و ۱۵ سال بود و در حال حاضر اگر در زمان ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال باشند به کانون اصلاح و تربیت معرفی می‌شوند.
رحیمی همچنین از کاهش میزان مجازات شلاق در این قانون نسبت به قانون قبلی خبر داد.

شورای هماهنگی راه سبز امید: از همه امکانات استفاده کنید

Fri, 10 Feb 2012 09:03:09 +0000

شورای هماهنگی راه سبز امید در بیانیه تازه خود، با اشاره به پیروزی انقلاب اسلامی نوشته است: یاران دیرین انقلاب، کروبی، رهنورد و موسوی از حصر خانگی نظاره‌گر آتشی هستند که تمامیت‌خواهان به خرمن منافع ملی زده‌اند. جنگ قدرت در حاکمیت و خودکامگی شیفتگان قدرت، آنان را هر روز از اهداف اصلی انقلاب مردمی۵۷ دور می‌کند.

این بیانیه بر استفاده‌ی حداکثری همه‌ی یاران آزاده و سبز جنبش اعتراضی مردم ایران از کمترین امکانات و حداقل‌های موجود، در زمان باقی‌مانده تا ۲۵ بهمن، برای اطلاع رسانی در مورد راهپیمایی مزبور، حضور فعال و خلاقانه و توام با تدبیر و به ‌دور از خشونت در این آیین اعتراضی، و نیز تداوم مقاومت صبورانه و امیدوارانه در برابر دولت کودتا، تا آزادی آقایان موسوی، کروبی و خانم رهنورد، و تمامی زندانیان سیاسی تاکید کرده است.

در این بیانیه آمده است: این گام نخست برای نیل به «حاکمیت ملی» از گذرگاه انتخابات آزاد، سالم و عادلانه است. بپاس یکایک شهیدان انقلاب، جنگ و جنبش سبز، و همه قهرمانان دربند آن، تلاش برای تحقق آرمان‌های انقلاب ۵۷ و مطالبات برحق مردم ایران پس از انتخابات ۱۳۸۸ را با صبر، مقاومت، عقلانیت، امید و خلاقیت ادامه خواهیم داد.

به گزارش کلمه، متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

به نام خدایی که انسان را آزاد آفرید و او را به آزادی از قید بندگی هر آنچه غیر اوست فراخواند

امسال سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، با گرامی سالروز میلاد پیامبر اکرم (ص)، آخرین فرستاده خداوند و راهبر بزرگترین انقلاب تاریخ بشریت مقارن گشته است؛ تقارنی که ما را به تأمل در کارنامه دو انقلاب با فاصله چهارده قرن فرا می خواند. هدف هر دو این انقلاب ها، مانند همة نهضت های دیگری که به رهبری مصلحان شکل گرفته، نجات انسان ها از تیره روزی، جهل، خودکامگی و ستم، و هموار ساختن راه بهروزی آنان و حرکت به سوی بهره مندی، دانایی، آزادی و عدالت بوده است. همة این تلاش ها به معنای احیای ارزش ها اخلاقی و فراهم آوردن شرایط زندگی مبتنی بر اخلاق است. بی جهت نیست که پیامبر گرامی اسلام، هدف رسالت خود را در به کمال رساندن مکارم اخلاقی تعریف می کند.

انقلاب اسلامی مردم ایران در سال ۵۷ نیز برپا شد تا با هدف گسترش آزادی، استقلال، عدالت و پیشرفت، راه بهروزی و بهزیستی بر روی همة ایرانیان، صرف نظر از تفاوت هایی که در زبان، نژاد، مذهب و مانند آن دارند، گشوده گردد. اهدافی که در سایه وسیله ای که تبدیل به هدف شد، یعنی حفظ نظام، روز به روز کمرنگ تر شد. جای بسی تأسف است که این روزها مردم ایران در حالی به سی و سومین سالگرد پیروزی انقلابشان نزدیک می شوند که از آرمان های آن نشانی باقی نمانده است. صرف هزینه های گزاف از سوی دستگاه های دولتی و حکومتی برای برپایی جشن های پیروزی انقلاب، در حالی که مردم شهر و روستا در تأمین نیازهای اولیه زندگیشان با فقر و ناداری دست و پنجه نرم می کنند، نشان از این بی نشانی دارد.

۲۲ بهمن امسال نه فقط زیر سایه‌ی ادامه‌ی بی‌توجهی خودکامگان به آرمان‌های انقلاب، و تداوم حبس غیرقانونی بسیاری از فعالان سیاسی و یاران انقلاب، که تحت‌الشعاع تداوم زندان خانگی آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد، و نیز تشدیدتحریم‌های اقتصادی علیه ایران و خطر جنگی خانمانسوز (برخاسته از عطش قدرت راست‌های افراطی در خارج و داخل ایران) است.

یاران دیرین انقلاب، کروبی، رهنورد و موسوی از حصر خانگی نظاره‌گر آتشی هستند که تمامیت‌خواهان به خرمن منافع ملی زده‌اند. جنگ قدرت در حاکمیت و خودکامگی شیفتگان قدرت، آنان را هر روز از اهداف اصلی انقلاب مردمی۵۷ دور می‌کند. انقلابی که جان‌ها برایش رفت و آرزوها برای تحقق آرمان‌هایش به دل ماند. اهداف آن انقلاب همچنان آرمان‌خواهان و ایران‌دوستان را به‌خود می‌خواند. هنوز تشنه‌ی استقلال حقیقی میهن‌ایم؛ در پی حاکمیت قانون و تحقق عدالت و مردمسالاری و آزادی قلم و بیان و عقیده و احزاب و مطبوعات و اتحادیه‌ها و نهادهای مدنی مستقل‌ایم؛ جمهوری و رای واقعی مردم را می‌جوییم؛ و اخلاق و ارزش‌های دینی را می‌طلبیم.

اما همچنان که رهبران جنبش سبز تاکید کرده اند، اقتدارگرایان از جمهوریت و اسلامیت نظام جزاسمی و نامی باقی نگذاشته‌اند. آزادی را فدای خودکامگی و شهوت قدرت و ثروت کرده‌اند. استقلال را قربانی منافع اقتصادی و امنیتی خود در پیوند با چین و روسیه ساخته‌اند. فقر و اختلاف طبقاتی فزاینده‌ای را متوجه جامعه نموده‌اند. و هم‌زمان، با ماجراجویی‌ سیاسی، منافع ملی را با خطر میهن‌سوز جنگ مواجه کرده‌اند.

شورای هماهنگی راه سبز امید همراهان سبز خود و یکایک شهروندان معترض به اوضاع بحرانی ایران (از شرایط سیاسی گرفته تا اقتصادی و بین‌المللی) را بار دیگر به اعتراض و مقاومت در برابر استبداد داخلی و مداخله خارجی (از تحریم ها گرفته تا جنگ ) فرامی‌خواند. چنانکه در بیانیه‌ی نهم بهمن‌ماه شورای هماهنگی آمده بود، در اعتراض به اوضاع نابسامان کشور که حاصل کودتای انتخاباتی سال ۸۸ و نادیده گرفته شدن حقوق مردم است، در ادامه‌ی فراخوان ۳۹ زندانی سیاسی جنبش سبز از زندان‌، و هم‌زمان با سالروز زندان خانگی رهبران وفادار و حق‌طلب و آزاده‌ی جنبش سبز، هموطنان آگاه و آزاده‌ی خویش را به راهپیمایی سکوت فرامی‌خوانیم. خیابان‌ انقلاب و آزادی تهران (حدفاصل میدان فردوسی و نواب) و خیابان‌های اصلی تمام شهرهای کشور از ساعت ۱۶ تا ۱۹ بار دیگر تجلی بخش حضور سبز آزادی‌خواهان و دموکراسی‌جویان خواهد شد.

تاکید موکد شورای هماهنگی راه سبز امید، استفاده‌ی حداکثری همه‌ی یاران آزاده و سبز جنبش اعتراضی مردم ایران، از کمترین امکانات و حداقل‌های موجود، در زمان باقی‌مانده تا ۲۵ بهمن، برای اطلاع رسانی در مورد راهپیمایی مزبور، حضور فعال و خلاقانه و توام با تدبیر و به ‌دور از خشونت در این آیین اعتراضی، و نیز تداوم مقاومت صبورانه و امیدوارانه در برابر دولت کودتا، تا آزادی آقایان موسوی، کروبی و خانم رهنورد، و تمامی زندانیان سیاسی است. این گام نخست برای نیل به «حاکمیت ملی» از گذرگاه انتخابات آزاد، سالم و عادلانه است. بپاس یکایک شهیدان انقلاب، جنگ و جنبش سبز، و همه قهرمانان دربند آن، تلاش برای تحقق آرمان‌های انقلاب ۵۷ و مطالبات برحق مردم ایران پس از انتخابات ۱۳۸۸ را با صبر، مقاومت، عقلانیت، امید و خلاقیت ادامه خواهیم داد.

شورای هماهنگی راه سبز امید
۲۱بهمن ۱۳۹۰

ماشین‌ها در ۲۵ بهمن

Fri, 10 Feb 2012 07:34:00 +0000

مرتضی کاظمیان

با نزدیک شدن به ۲۵ بهمن، روز اعتراض خیابانی و بروز و ظهور مجدد سبزها در خیابان‌های اصلی شهرها، به‌ویژه پایتخت، خونی تازه در رگ‌های جنبش فعال، پویا و زنده‌ی سبز به جریان افتاده؛ و البته در نقطه‌ی مقابل، خواب آشفته‌ی اقتدارگرایان، آشفته‌تر شده، که جنبش سبز کابوس هر شب و روز آنهاست. موج جدید بازداشت‌ نخبگان و کنشگران سیاسی و مطبوعاتی، و دور جدید حملات رسانه‌ای و اتهامات و تهدیدها و احضارها، خود گواهی بر این ادعاست.

یاران جنبش سبز، هر یک به سهم خود می‌کوشند با بهره جستن از خلاقیت و ابتکار خویش، و بهره گرفتن از خرد جمعی و گفت‌وگوهای صورت گرفته در شبکه‌های اجتماعی، این روز را چنان که در خور رهبران آزاده و صادق و شجاع جنبش سبز، و زنان و مردان آزاده‌ی آن در زندان‌های استبداد دینی است، برجسته سازند و گرامی دارند.

یکی از یاران جنبش سبز، پیشنهادی قابل تأمل برایم فرستاد و خواست در صورت موافقت، آن را در فضای مجازی تکثیر کنم. پیشنهاد مناسب و کاربردی است: بهره جستن از خودروها در روز اعتراض، 25بهمن.

این پیشنهاد مبتنی است بر واقعیت حضور میلیون‌ها خودرویی که در کشور درحال تردد و حرکت هستند؛ ماشین‌هایی که در روزهای معمولی –به‌ویژه در شهرهای بزرگ- دود و ترافیک و تنش و استرس و اتلاف وقت را بازتولید می‌کنند، می‌توانند در عصر و غروب و شب 25 بهمن، همراهان موثر جنبش اعتراضی شوند.

توجه داشته باشیم که اینک بیش از چهار میلیون خودرو تنها در تهران وجود دارد. مطابق گزارش‌های رسمی، این تعداد ماشین برای حرکت، حجم و ظرفیتی 8 برابر معابر موجود در پایتخت را نیاز دارند.

اگر با این مفروض هم‌عقیده باشیم که سامان دهندگان طبقه متوسط شهری، حاملان اصلی تغییر و فعالان و همدلان محوری جنبش سبز هستند، و اگر بپذیریم که خانواده‌ها و شهروندان تشکیل دهنده‌ی این طبقه عمدتا خودرویی در خانه دارند و در مقاطع گوناگون از آن سود می‌جویند، در این صورت می‌توان از ماشین‌ها در روز اعتراض به بهترین شکل سود جست.

آن بخش از همدلان جنبش که به هر دلیل مایل نیستند یا امکان ندارند که در مسیرهای اعلام شده، به راهپیمایی اعتراضی در سکوت بپردازند، می‌توانند با ماشین خود خیابان‌های منتهی به محل‌های اعتراض را به تسخیر خود درآورند. این شهروندان همدل جنبش سبز می‌توانند به تنهایی یا با دوستان و خانواده (که محمل مناسبی برای افزایش امنیت آنان خواهد بود) در خیابان‌های اطراف محل اعتراض، چند ساعتی همراه با دیگر یاران جنبش، پتانسیل بالقوه و بالفعل سبزها را به رخ حاکمیت اقتدارگرا کشند.

حضور گسترده‌ی ماشین‌ها در خیابان‌های منتهی به محل‌های اعتراض و راهپیمایی، افزون بر جلوه‌گری مجدد ابعاد حضور اعتراضی سبزها و مخالفان وضع موجود در ایران، می‌تواند موجب اختلال در سرکوب محتمل (توسط موتورها و خودروهای نیروهای امنیتی و نظامی) شود؛ نیز می‌تواند با توجه به پوشش امنیتی مناسبی که فراهم می‌کند و نیز امکان مناسبی که در هوای سرد زمستان در اختیار برخی می‌گذارد، همراهان و همدلان سبز بیشتری را راهی خیابان‌ها کند؛ همچنین امکان تهیه فیلم و گزارش از اعتراض خیابانی را بیشتر می‌سازد؛ هم‌زمان می‌تواند در وضع فوق‌العاده مددرسان معترضان تحت تعقیب شود؛ و در صورت امکان، با به صدا درآوردن صدای بوق خودروها، همدلی سبزها را در اشکالی دیگر، نمایان می‌سازد، اتفاقی که در تمامی روزهای اعتراض پس از کودتای انتخاباتی، خیابان‌های شهرهای بزرگ به قدر لازم شاهدش بودند. خلاصه آن‌که بهره جستن از صدها هزار خودرویی که در اختیار طبقه متوسط شهری و همدلان و همراهان جنبش سبز و تغییرخواهان است، می‌تواند اعتراض به وضع موجود (با تمرکز بر ضرورت آزادی رهبران در حبس جنبش سبز) را در وجهی دیگر و ابعاد خیابانی بازتولید و نمایان ‌کند.

استفاده از خودروها البته یک پیشنهاد برای استفاده از یک امکان است. ماشین‌ها چون دیوارهای شهر، چون پوستر و پلاکارد و اسکناس شعارنویسی شده، مانند روزنامه‌های تک‌برگی جنبش سبز، و نیز همچون تمامی ابزارها و امکان‌های دیگر، «وسیله»ای مشروع هستند برای بازتولید و تکثیر و بلند کردن صدای اعتراض.

ماشین‌ها تنها و تنها، یکی از امکان‌ها و وسیله‌هایی هستند که این روزها می‌تواند توسط حامیان جنبش سبز برای بلند کردن دوباره‌ی صدای اعتراض‌شان، و نشان دادن عمق شکاف ملت-دولت در ایران و بحران مشروعیت نظام سیاسی، به‌کار گرفته شود.

اگر عزم اقدام و اراده‌ی اعتراض باشد، و اگر ابتکار و خلاقیت همراه شور و اشتیاق به اعتراض به وضع موجود شود، راه‌ها و امکان‌ها و وسیله‌هایی چون «ماشین»ها، کم نیستند.

با تکبیر و سوت، پیاده و با ماشین

Fri, 10 Feb 2012 06:19:08 +0000

ندای سبز آزادی_ کیان: از حضور اعتراضی و راهپیمایی سکوت در عصر روز ۲۵ بهمن گرفته تا استفاده از امکان ماشین‌ها برای اشغال خیابان‌های منتهی به محل تظاهرات؛ و از به صدا در آوردن صدای سوت تا فریاد کردن «الله اکبر»، جملگی یک هدف و مسیر را تعقیب می کند: اعتراض به تداوم حبس غیرقانونی رهبران جنبش سبز؛ و اعتراض به وضع موجود.

جنبش سبز جانی دوباره می گیرد. بعد از بیانیه ۳۹ زندانی سیاسی، و در پی فراخوان راهپیمایی اعتراضی شورای هماهنگی راه سبز امید برای ۲۵ بهمن، حالا همراهان جنبش هر یک به سهم خود فعال شده اند. از حضور به دور از خشونت، و راهپیمایی اعتراضی در سکوت، تا حضور اعتراضی با ماشین‌ها در محدوده ی خیابان‌های محل اعتراض، و از سکوت در راهپیمایی تا به صدا در آوردن سوت و فریاد کردن مجدد ندای «الله اکبر»، حامیان جنبش سبز هریک به سهم خود و با استفاده از خلاقیت و خرد جمعی در شبکه‌های اجتماعی، می کوشند سالروز حصر رهبران جنبش را به مجالی دیگر برای پیگیری خواست‌های انسانی و قانونی و نیز به امکانی برای تبلور اعتراض به حق‌شان تبدیل کنند.

گام نخست؛ فراخوان ۳۹ آزاده ی دربند

گام نخست را ۳۹ زندانی آزاده در زندان‌های جمهوری اسلامی برداشتند. ۳۹ شخصیت برجسته سیاسی و مطبوعاتی که برخی از آنها، از همان فردای کودتای انتخاباتی در زندان استبداد بسر می برند، با انتشار بیانیه‌ای شجاعانه از پشت دیوارهای بلند اوین و رجایی شهر، اعلام کردند: «اصلاح‌طلبان و آزادی‌خواهان حقیقی به ارزیابی رهبران محبوس خود، ندای ما از درون زندان و خواست اکثریت ایرانیان و جمعیت‌های سیاسی وطن‌دوست، پاسخ مثبت دادند و حاضر به گرم کردن تنور انتخابات مهندسی شده و بازتولید استبداد نشدند. تحقق حاکمیت ملی از مجرای انتخابات آزاد، سالم و منصفانه به‌عنوان خواسته‌ی اصلی جنبش سبز همچنان باقی است. قدم نخست در این راه چنان که در دو بیانیه‌ی آبان‌ماه و آذرماه خود تاکید کردیم، آزادی رهبران آزاده‌ و استوار و صادق جنبش سبز است.»

۳۹ زندانی سیاسی از «تمامی هموطنان آزاده و آگاه خویش درهرکجای جهان که هستند» خواستند که «در کنار آگاهی‌بخشی در مورد انتخابات دروغین و مهندسی شده و فرمایشی اسفندماه، از هیچ کوششی برای پیگیری آزادی رهبران محبوس جنبش سبز در بهمن ماه جاری دریغ نکنند.»

گام‌های دیگر برای پیگیری آزادی رهبران جنبش

فراخوان و صدای اعتراض زندانیان آزاده ی جنبش سبز با استقبال آزادگان و دموکراسی خواهان مواجه شد. شیرین عبادی در واکنش همدلانه با بیانیه ۳۹ زندانی اعلام کرد: «درود بر آزادگان دربند، سلام بر کسانی که پای در زنجیر و نگاهی بر آسمان دارند، سپاس بر افرادی که شجاعت را معنائی تازه بخشیدند، لبیک به رادمردانی که سرود فراموش شده هم بستگی و اتحاد را دوباره به یادمان آوردند و چه به موقع یاد آور شدند که اعتمادی به صندوق رای نیست و "نظارت استصوابی" پاسخی برای خواسته‌های ملت ندارد و جواب پرسش ساده‌ای چون "رای من کو" گلوله است و زندان.»

عبادی اضافه کرد: «صادقانه سخن گفتند و قانون شکنی‌های ماموران قانون را فاش ساختند- فروتنانه ظلم بر خویش را فراموش کردند و همگان را به یاری خانم زهرا رهنورد و آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی فرا خواندند.»
او همراه فراخوان زندانیان شد و تاکید کرد: «در مقابل شهامت این عزیزان بزرگوار سر تعظیم فرود آورده و با اعلام حمایت از فراخوان آنان از تمامی آزادی خواهان سراسر دنیا دعوت می کنم که از هیچ کوششی برای پی گیری آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران به ویژه خانم زهرا رهنورد و آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی دریغ نورزند .»

شورای هماهنگی راه سبز امید اما به همدلی‌های ابراز شده با فراخوان زندانیان، صورتی دیگر بخشید؛ این شورا در بیانیه‌ای اعلام کرد: «این حق انسانی و قانونی و شرعی ایرانیان است که به وضع کنونی زندگی خود و نیز شرایط کشور خویش اعتراض کنند؛ اعتراض کنند به: حاکمیت دروغ و سرکوب، شرایط سخت زندگی، گرانی روزافزون نیازهای اولیه‌ و تنگناهای معیشتی، سلطه‌ی ناکارآمدی در اداره‌ی کشور، گسترش ناامنی، فروپاشی ارزش‌های اخلاقی، شرایطی که باعث فروپاشی بسیاری از کانون‌های گرم خانواده‌ها شده، گسترش روزافزون اعتیاد و بزهکاری در جامعه، توسعه‌ی ساعت به ساعت فقر، قرار گرفتن در شرایط ذلت‌بار بین‌المللی که نتیجه سیاست‌های ماجراجویانه و غیرواقع بینانه دولت در طی سال‌های اخیر است، مدیریت پادگانی در عرصه‌های اقتصادی، فرهنگی و آموزشی، اعمال سیاست‌های تبعیض آلود در برخورد با زنان، اقوام و صاحبان عقاید و باورمندان به آیین‌های گوناگون و نیز دگراندیشان، حبس غیرقانونی رهبران جنبش سبز و دیگر زندانیان حوادث پس از انتخابات، که همگی برخلاف قانون اساسی است؛ اعتراض به این همه، حق ایرانیان است.»

شورای هماهنگی راه سبز امید در فراخوان خود، ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ را بطور مشخص روز اعتراضی دیگر به استبداد دینی اعلام ، و از «تمامی همراهان جنبش سبز» دعوت کرد که «از ساعت ۴ تا ۷ بعد از ظهر روز ۲۵ بهمن ماه در تهران در پیاده‌روهای خیابان‌های انقلاب و آزادی، حدفاصل میدان فردوسی و تقاطع نواب، و در شهرستان‌ها در خیابان اصلی هر شهر، بنابر تصمیم فعالان محلی، اقدام به پیاده‌روی سکوت کنند.»

شورا البته تاکید کرد: «بدیهی است که همه‌ی ما همچون گذشته، با حفظ هوشیاری و نیز التزام به خط مشی جنبش در پایبندی به اصل عدم توسل به خشونت، از هرگونه سوء استفاده احتمالی جلوگیری خواهیم کرد.»

سوت: یک تبلور و صدای اعتراض آنهایی که «بی‌شمار»ند

در پی فراخوان اعتراض زندانیان و شورای هماهنگی راه سبز امید، «جمعی از جوانان سبز ایران» با انتشار فراخوانی از حامیان جنبش سبز دعوت کردند، روز ۲۵ بهمن، ساعت ۲۰، با دمیدن در سوت از پشت بام و پنجره خانه خود یا در خیابان، در سالگرد حصر میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد، برای دقایقی به شکل نمادین اعتراض خود را به این حصر و نیز بی‌کفایتی اقتصادی دولت و فشارهای مضاعف و اجتناب‌پذیر اقتصادی بر مردم اعلام کنند.

در بخشی از فراخوان آنان آمده: «دمیدن در سوت به نشانه اعتراض هزینه‌ای ندارد ولی با توجه به برد بیشتر صدای سوت، مرئی خواهد بود و به شکلی نمادین اعتراض مردم به حصر رهبران جنبش سبز و اوضاع اسف‌بار اقتصادی را نشان می‌دهد. صدای سوت، بدون این‌که مشخص باشد توسط چه کسی دمیده می‌شود، از مسافتی قریب به یک کیلومتر شنیده می‌شود و در صورت باخبر شدن و مشارکت تعداد بیشتری از حامیان جنبش سبز به خوبی در سطح شهر شنیده خواهد شد و ضمن نشان دادن زنده بودن این جریان، پیام اعتراضی‌ مردم را از راهی مدنی، بی‌هزینه، قانونی و نمادین به گوش مخالفان جنبش سبز خواهد رساند.»

پیشنهاد دهندگان تاکید کردند که «اگر از حامیان جنبش سبز هستید، با شرکت فعالانه و مسئولانه خود در این طرح، به شنیده شدن صدای اعتراض مردم کمک کنید و با این گام کوچک و بی‌هزینه، وفاداری خود به جنبش سبز و رهبرانش را نشان دهید.»

آنان از مخاطبان سبز خود خواستند که «حتماً همین فردا یا در اولین فرصت به نزدیک‌ترین فروشگاه لوازم ورزشی بروید و هر تعداد سوت داوری فوتبال یا سوت عادی (چوبی یا پلاستیکی) که می‌توانید تهیه کنید و در میان دوستان و همسایگان سبز خود توزیع کنید. حداقل ۱۰ نفر از دوستان و آشنایان و اعضای شبکه همکاران و خانواده و همسایگان خود را در چند روز آینده از اجرای این طرح باخبر کنید و به صورت حضوری از آن‌ها بخواهید به مشارکت‌کنندگان فعال در این طرح بپیوندند و خودشان هم ۱۰ نفر را به شرکت در این طرح تشویق کنند. سوت‌هایی که خریده‌اید را میان آن‌ها توزیع کنید و قرار بگذارید که رأس ساعت ۲۰ به مدت ۵ دقیقه از پنجره یا پشت بام در سوت‌هایشان بدمند.»

پیشنهاددهندگان تاکید کردند که «حتی اگر فقط یک یا چند نفر هستید در اجرای طرح تردید نکنید. در هر محله اگر یک یا چند نفر شروع به دمیدن سوت در راس ساعت ۲۰ کنند، تعداد بیشتری از حامیان جنبش سبز و معترضان به حصر رهبران جنبش و بحران‌های اجتناب‌پذیر اقتصادی به آن‌ها خواهند پیوست. اگر به دلیل شرکت در تجمع یا دلایل دیگر ساعت ۲۰ خانه نیستید، سوت‌تان را همراه خود ببرید و راس ساعت مقرر در هر جای شهر که بودید مکان مناسبی را انتخاب کنید و در سوت اعتراضتان بدمید و نشان دهید که سبزها بی‌شمارند.»

ماشین‌ها، همراهان سبزها

یکی دیگر از پیشنهاداتی که در در فضای مجازی مطرح شده، استفاده از امکان و پتانسیل خودروها در روز اعتراض، ۲۵بهمن است.

این پیشنهاد خود را مبتنی کرده بر واقعیت حضور میلیون‌ها خودرویی که در کشور درحال تردد و حرکت هستند؛ «ماشین‌هایی که در روزهای معمولی –به‌ویژه در شهرهای بزرگ- دود و ترافیک و تنش و استرس و اتلاف وقت را بازتولید می‌کنند.»

پیشنهاددهندگان معتقدند که «آن بخش از همدلان جنبش که به هر دلیل مایل نیستند یا امکان ندارند که در مسیرهای اعلام شده، به راهپیمایی اعتراضی در سکوت بپردازند، می‌توانند با ماشین خود خیابان‌های منتهی به محل‌های اعتراض را به تسخیر خود درآورند.» به عقیده آنان: «شهروندان همدل جنبش سبز می‌توانند به تنهایی یا با دوستان و خانواده (که محمل مناسبی برای افزایش امنیت آنان خواهد بود) در خیابان‌های اطراف محل اعتراض، چند ساعتی همراه با دیگر یاران جنبش، پتانسیل بالقوه و بالفعل سبزها را به رخ حاکمیت اقتدارگرا کشند.»

از این زاویه: «حضور گسترده‌ی ماشین‌ها در خیابان‌های منتهی به محل‌های اعتراض و راهپیمایی، افزون بر جلوه‌گری مجدد ابعاد حضور اعتراضی سبزها و مخالفان وضع موجود در ایران، می‌تواند موجب اختلال در سرکوب محتمل (توسط موتورها و خودروهای نیروهای امنیتی و نظامی) شود؛ نیز می‌تواند با توجه به پوشش امنیتی مناسبی که فراهم می‌کند و نیز امکان مناسبی که در هوای سرد زمستان در اختیار برخی می‌گذارد، همراهان و همدلان سبز بیشتری را راهی خیابان‌ها کند؛ همچنین امکان تهیه فیلم و گزارش از اعتراض خیابانی را بیشتر می‌سازد؛ هم‌زمان می‌تواند در وضع فوق‌العاده مددرسان معترضان تحت تعقیب شود؛ و در صورت امکان، با به صدا درآوردن صدای بوق خودروها، همدلی سبزها را در اشکالی دیگر، نمایان می‌سازد، اتفاقی که در تمامی روزهای اعتراض پس از کودتای انتخاباتی، خیابان‌های شهرهای بزرگ به قدر لازم شاهدش بودند.»

خلاصه ی این پیشنهاد آن است که «بهره جستن از صدها هزار خودرویی که در اختیار طبقه متوسط شهری و همدلان و همراهان جنبش سبز و تغییرخواهان است، می‌تواند اعتراض به وضع موجود (با تمرکز بر ضرورت آزادی رهبران در حبس جنبش سبز) را در وجهی دیگر و ابعاد خیابانی بازتولید و نمایان ‌کند.»

ندای الله اکبر بار دیگر در شهر می پیچد

برخی از همدلان و فعالان سبز پیشنهاد کرده‌اند که در شامگاه ۲۴ بهمن (شب قبل از اعتراض)، معترضان به وضع موجود در ایران، با سر دادن ندای تکبیر (الله اکبر)، اعتراض خود را به ادامه ی حبس رهبران جنبش سبز و نیز زندانیان آزاده نشان دهند.

فریاد کردن «الله اکبر» در تمام شب‌ها و روزهای پس از کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸، یکی از ویژگی‌ها و شاخصه‌های تبلور اعتراض سبزها بوده است. سبزها و تغییرخواهان در مقاطع گوناگون، با سر دادن ندای تکبیر، اعتراض مشروع خود به اوضاع غیرانسانی حاکم بر ایران و تداوم اقتدار نامشروع صاحبان زر و زور و تزویر را فریاد کرده اند.

از حضور اعتراضی و به‌دور از خشونت و نیز راهپیمایی سکوت در عصر روز ۲۵ بهمن گرفته تا استفاده از امکان ماشین‌ها برای اشغال خیابان‌های منتهی به محل تظاهرات؛ و از به صدا در آوردن صدای سوت تا فریاد کردن «الله اکبر»، جملگی یک هدف و مسیر را تعقیب می کند: اعتراض به تداوم حبس غیرقانونی رهبران جنبش سبز؛ و البته اعتراض به ادامه‌ یافتن زندان غیرقانونی و ضدانسانی چند صد فعال سیاسی و مطبوعاتی و حقوق‌دان و دانشجو و استاد دانشگاه. و در کنار همه‌ی اینها، اعتراض به وضع موجود؛ اعتراض به بحران‌های اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی و بین‌المللی و نیز سیاسی که حاکمیت اقتدارگرا در جمهوری اسلامی و مدیران ارشد ناکارآمد و بی‌کفایت نظام سیاسی در ایران، بانیان و مقصران اصلی ایجاد و تداوم آن هستند.

نگرانی از سلامت مسعود سپهر در بازداشتگاه اطلاعات شیراز

Thu, 09 Feb 2012 23:59:45 +0000

ندای سبز آزادی- نزدیک به سه ماه از بازداشت دکتر مسعود سپهر استاد علوم سیاسی و از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی می گذرد اما هنوز از علت دستگیری وی اطلاعی در دست نیست.

این فعال اصلاح طلب که از صبح پنجشنبه 26 آبان 1390 توسط مامورین اطلاعات شیراز دستگیر گردیده در بازداشتگاه اطلاعات موسوم به پلاک صد نگهداری می شود.

امیر سپهر فرزند دکتر مسعود سپهر در خصوص آخرین وضعیت پدرش به " ندای سبز آزادی" می گوید: به ما اجازه ملاقات کابینی داده اند اما وضعیت جسمانی پدرم خوب نیست او ناراحتی کلیوی و فشار خون دارد و باید تحت نظر مداوم پزشک باشد اما این امکانات برای وی مهیا نیست.

وی می افزاید: پرونده او همچنان بلاتکلیف است ،نه پرونده اش را به دادسرا ارجاع می دهند نه اجازه ملاقات به وکیل پدرم با وی را می دهند و نه از آزادی وی صحبتی در میان است ،هیچ گونه اتهامی هم در بین نیست. او را بی هیچ گناهی از تمام حقوق قانونی اش محروم کرده اند.

فرزند سپهری در مورد سابقه بازداشت پدرش می گوید: یک بار بعد از انتخابات یک مراسمی در تجلیل از حامیان سبز در شیراز برگزار شد که پدرم سخنرانی کردند که بعد ایشان را احضار کردند اما این مسئله همان زمان تمام شد و پرونده مربوط به آن هم مختومه اعلام شد.

او با اشاره به فشارهای وارده به خانواده می افزاید که مادرم بسیار ناراحت سلامت ایشان است،این وضعیت به سلامتی هر دو آنها لطمه خواهد زد، گفته بودند با هیچ کجا مصاحبه نکنید ،پرونده ایشان بررسی می شود و ایشان بزودی آزاد خواهند شد ،سه ماه گذشت و هنوز هم منتظریم ،پدرم بی گناه در بند است.

عبدالرضا احمدی

زنان اصلاح طلب خواستار آزادی رهبران جنبش سبز و زندانیان سیاسی شدند

Thu, 09 Feb 2012 23:47:34 +0000

جمعی از زنان اصلاحطلب با صدور بیانیه ای که به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و همچنین حصر رهبران جنبش سبز منتشر نموده اند، خواهان آزادی کلیه زندانیان سیاسی و رفع حصر آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد شده اند.

به گزارش نوروز، متن کامل این بیانیه بشرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

والفجر و لیال عشر و الشفع والوتر والیل اذا یسر هل فی ذلک قسم لذی حجر؟

بهمن پنجاه و هفت برای ایران و ایرانی مبشّر نور بود و امید، از آن جا که مردم بر علیه ظلم شوریده و بنای ستم را ویران کرده و سرنوشت خویش را به دست گرفتند.

بهمن پنجاه و هفت برای ایرانیان فجری به غایت نیکو و امید بخش بود از آن رو که وعده الهی را برای مستضعفان راست انگاشته و منت او را به جان خریدند و بنای استبداد را با مشت محکم خویش در هم ریختند تا نظامی را بنا کنند در خور ایرانی پاک نهاد و مسلمان ستم ستیز و عدالت خواه و آزادی طلب. اما با گذشت تنها کمی بیش از سه دهه، ناگهان جهانیان نظاره گر استحاله ارزش های انقلابی شدند که مردمی بود و ضد دیکتاتوری و صدای پای استبداد بار دیگر و این بار مهیب تر با افتادن انقلاب جوان به دست نااهلان به گوش مردم رسید. نااهلان و نامحرمانی که از همان ابتدای پیروزی، کینه مردم انقلابی را سخت به دل داشتند. کینه مردمی که به نام خدا به هرچه ستم، «نه» گفته و بر این ایده استوار مانده بودند و حاضر نشدند بنده غیر خدا شوند و بندگی غیر خدا پذیرند!

باری هنوز مردم از زیر بار سختی های انقلاب و مرارت های جنگ تحمیلی به در نیامده و هنوز دوران سازندگی را به عصر اصلاحات و تحقق جامعه مدنی پیوند نزده بودند که به ناگاه جریان انحرافی سعید امامی با رندی و دغل کاری، بختی پلید و فالی شوم برای آنان تدارک دید و با سوار شدن بر دوش صدیق ترین خدمتگزاران و با تابلوی سراسرفریب و نیرنگ دولت امام زمانی، اورنگ همایونی فراچنگ آورد و توسن مراد سوار شده به تاخت بر میراث زرین تمدن و فرهنگ ایرانی تاخت و آئین مسلمانی را نشانه گرفت و در عمق جان دلسوختگان وطن آن چه بود، آه بود!

بعد از کودتای 88، مسند نشینان تمام تلاششان را برای به تاراج دادن ارزش های اصیل انقلاب به کار بستند و تیربدفرجام کینه را به سوی اصلاح طلبانی نشانه رفتند که رگه های انحراف را از روزهایی دور تشخیص داده دل به شعارهای میان تهی و وعده های دروغ نسپرده بودند و در مصاف نابرابر حق و باطل باز هم باطل قدرت مدار با تکیه بر پول و زور و تزویر، برنده میدان شد اما چه کسی است که نداند دست خدا بالای دست هاست و اراده او غالب بر همه خواست ها؟

بهمن 89 برای ایران روزهای زیبایی را به ارمغان نیاورد، بوی گل و سوسن و یاسمن اما خانه شهیدان بهمنی را آکند که مظلومانه صدای اعتراضشان را به گوش غاصبان قدرت رسانده و تنها به همین جرم، خون پاکشان ریخته شده بود. یادمان نمی رود که حضور فراگیر مردم در خیابان های شهر برای اعلام هم بستگی با مسلمانان ستم ستیز و حمایت از جنبش های ضداستبدادی منطقه که به درخواست رهبران جنبش سبز آقایان موسوی و کروبی انجام شد، چگونه خشم اقتدارگرایان را برانگیخت و علاوه بر برخوردهای خشن با مردم، منجر به حصر غیرقانونی این عزیزان و همسرانشان شد که متأسفانه تا امروز ادامه دارد.

ما جمعی از زنان اصلاح طلب، در سی و سومین فجر انقلاب اسلامی با ابراز انزجار از تبلیغات وارونه متضمن هتک حرمت پایه گذار آن و با داعیه بازگشت به آرمان های اولیه انقلاب و احیای روح عدالت طلبی و آزادی خواهی و جبران خطاها و اصلاح انحرافات این مسیر پرفراز و نشیب، اینک در سالگرد حصر غیرقانونی فجرآفرینان غیور و خدمتگزاران واقعی مردم، آقایان کروبی و موسوی که طی این یک سال نهایت ستم و بی انصافی و ناجوانمردی در حق خودشان و خانواده شریف و فرزندان عزیزشان اعمال شد، انتظار داریم هرمقام مسئولی که دستور این اقدام زشت و وقیحانه را داده حالا که بی اثر بودن این حصر بیهوده و نافرجام در وجود و گسترش اعتراضات مردم مسلمان کشورمان که نهی از منکر را برای خود وظیفه ای دینی دانسته و امر به معروف را تکلیف شرعی فرض کرده اند، و حتی غیرمسلمانانی که مطالبه حقوق انسانی و اجتماعی خود را از حاکم مسلمان خارج از دایره مسلمانی نمی دانند، بر همگان آشکار شده است، با دستور توقف آن در آستانه میلاد نبی رحمت حضرت محمد مصطفی (ص) و نیز آزادی همه زندانیان سیاسی مظلوم و بی گناه که سال ها حبس ناعادلانه برایشان موجد مخاطرات جدی بوده است، شیرینی دفع ظلم مستمر را به کام مسلمانان و همه مردم ستم ستیز و نجیب و شریف ایران بچشاند.

متأسفیم در حالی که این انتظار و درخواست فراگیر از نظام وجود دارد، اخیراً شنیدیم که تهدیدهایی نسبت به فرزندان مظلوم و ستم دیده نخست وزیر دوران جنگ، مهندس میرحسین موسوی و هنرمند نام آور دکتر زهرا رهنورد که فرزندان همه ما هستند، صورت گرفته است و ماموران امنیتی که پیش از این بارها دختران میرحسین موسوی را تهدیدهایکاری و جانی کرده بودند، این بار تماس گرفته و تهدید نموده اندکه آنها رابازداشت و به زندان یا مکانی منتقل خواهند کرد که هیچ کس از آن خبردارنشود. همچنین یکی از دختران میرحسین از ادامه فعالیت در دانشگاه بازداشتهشد. این فشارهای غیرانسانی بر دختران ستم دیده و محروم از آغوش گرم والدین و حتی دیدار آنان در حالی در کشور اسلامی ما اعمال می شود که مدعیان انتخابات آزاد در مجامع بین المللی از آزادی رقبای انتخاباتی خود و آزادی بیان در کشورمان سخن می گویند و بی عدالتی در سراسر جهان را محکوم می کنند.

ما جمعی از زنان اصلاح طلب در آستانه میلاد مبشّر سعادت برای بندگان راست گو و راست کردار خدا، با شکایت به محضر آن بزرگوار از کسانی که دین محمد(ص) را ملعبه و دستاویزی برای اعتلای جایگاه مادی خود قرار داده اند، و با شِکوه از همه پلیدی هایی که به نام اسلام و تعالیم دین مبین می شود، از خدای مظلومان می خواهیم که دل های دردمند ما را در زمان غیبت شفا مرحمت نماید و گره از کار ما بگشاید و به نام بلند نبی رحمتش دل های بیمار ستم کاران مدعی مسلمانی را نیز شفا دهد. باشد که بارقه اصلاح و بازگشت از انحرافات در این سرزمین پاکان بار دیگر بدرخشد و امید به روزهای نیکو برای همه امیدواران و منتظرانواقعی محقق شود.

ألم تر كيف فعل ربك بعادإرم ذات العمادالتي لم يخلق مثلها في البلادوثمود الذين جابوا الصخر بالوادوفرعون ذي الأوتادالذين طغوا في البلاد

صدق الله العلی العظیم

جمعی از زنان اصلاحطلب

بیست و یکم بهمن 1390

مخالفت مسئولان زندان با اعزام محمدرضا معتمدنیا به بیمارستان

Thu, 09 Feb 2012 23:22:38 +0000

به رغم تاکید پزشکی قانونی بر ضرورت انتقال به بیمارستان محمدرضا معتمدنیا، از مسئولان پشتیبانی جنگ دوران دفاع مقدس در بند۳۵۰ زندان اوین، مقامات دادستانی تهران با اعزام معتمدنیا به بیمارستان خارج از زندان مخالفت می کنند.

به گزارش کلمه، محمدرضا معتمدنیا زندانی سیاسی محبوس در بند ٣۵٠ اوین به دلیل نامشخص انگشتان دست راستش بی حس و فلج شده است وی همچنین به علت عفونت شدید لثه دچار خونریزی های مکرر شده است.

معتمدنیا، مشاور اجرایی فرماندهی ستاد کل قوا در دوران دفاع مقدس، بارها به بهداری زندان اوین مراجعه کرده که پزشکان این مرکز نتوانستند دلیل بی حس شدن انگشتان محمدرضا معتمد نیا را تشخیص دهند و عنوان کردند که درمان وی باید در خارج از زندان انجام شود.

علیرغم تاکید پزشکی قانونی بر ضرورت انتقال به بیمارستان و این نکته که این زندانی سیاسی از بیماری های قلبی و نخاعی رنج می برد، مقامات دادستانی تهران با اعزام معتمدنیا به بیمارستان خارج از زندان مخالفت می کنند.

معتمدنیا از مسئولان پشتیبانی جنگ دوران دفاع مقدس و نماینده ویژه نخست وزیری در دوره های رجایی، باهنر و مهندس میرحسین موسوی در بخش صنعت و معدن بوده است.

وی در جریان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ٨٨ در تاریخ ٨ تیرماه توسط اطلاعات سپاه احضار و بازداشت شد و پس از ٢ ماه انفرادی با قرار وثیقه آزاد شد.

معتمدنیا در شعبه ٢۶ دادگاه انقلاب تهران توسط قاضی پیرعباسی به اتهام تبلیغ علیه نظام محکوم و در تاریخ ٢١ مرداد ماه ٩٠ برای سپری کردن دوران محکومیتش روانه زندان اوین شد.

این عضو ستاد میرحسین موسوی به دلیل فشارهای روحی و شرایط نامناسب دوران بازداشت در بند ٢الف به بیماری لثه و آسیب های نخاعی دچار شده است.

رژیم اسد امروز دستکم ۱۳۷ نفر را کشت

Thu, 09 Feb 2012 18:48:13 +0000

اتحادیه کمیته های هماهنگی اعتراض های سوریه اعلام کرد که تا ساعات غروب روز پنجشنبه، دستکم ۱۳۷ نفر به دست نیروهای دولتی این کشور کشته شدند.

بیشتر کشته شدگا از شهر حمص هستند. نیروهای ارتش سوریه از صبح پنجشنبه گلوله باران توپخانه ای حمص را آغاز کرده اند. حملات سنگین ارتش به حمص از شش روز پیش آغاز شده است.

سقوط خمپاره ها به منازل در محله های بابا عمرو، الخالدیه، البیاضیه و الانشائات حمص باعث شد برخی منازل به طور کامل تخریب شده و تمام اعضای چند خانواده جان خود را از دست داده اند.

گروه های امداد رسان و هلال احمر به دلیل شدت حملات امکان ورود به مناطق تحت بمباران و درمان زحمی ها را ندارند. وضعیت انسانی در شهر هم بحرانی توصیف شده و در روزهای اخیر برق و آب از منازل قطع شده است. نان، شیر کودکان، سوخت و دیگر مواد ضروری نیز در شهر یافت نمی شود.

همچنین خبرگزاری فرانسه به نقل از دیده بان حقوق بشر سوریه از یورش ارتش این کشور به شماری دیگر از مناطق خبر داده است. حومه دمشق از چهار محور در معرض حملات نیروهای ارتش با پشتیبانی خودروهای زرهی و تانک ها قرار دارد. درعا نیز وضعیتی همچون حمص پیدا کرده است. جدا شدگان از ارتش سوریه در ادلب با نیروهای دولتی درگیر هستند.

گام تازه اتحادیه عرب

العربیه به نقل از منابعی در اتحادیه عرب می گوید، وزرای امور خارجه کشورهای عضو این اتحادیه در نشست یکشنبه آینده خود در قاهره پایتخت مصر، به رسمیت شناختن مجلس ملی معترضان سوریه به عنوان نماینده مردم این کشور را به بحث خواهند گذاشت.

روزنامه سعودی "الشرق" نیز امروز گزارش داد که مساله بررسی به رسمیت شناختن مجلس ملی سوریه با گفته های چند روز پیش شاهزاده سعود الفیصل وزیر امور خارجه سعودی همخوانی دارد که گفته بود به رسمیت شناختن مجلس ملی از چارچوبی عربی آغاز خواهد شد.

این روزنامه همچنین به نقل از منابعی که نامشان را ذکر نکرد نوشت وزرای امور خارجه عرب "راه حل هایی فوری برای متوقف کردن ماشین کشتار در سوریه" را بررسی خواهند کرد.

از سویی عبداللطیف الزیانی دبیرکل شورای همکاری خلیج در مصاحبه با روزنامه سعودی "الوطن" گفت که اخراج سفرای سوریه توسط کشورهای عضو این شورا، گامی فوری پیش از نشست اتحادیه عرب است که به منظور متوقف کردن حمام خون در سوریه برداشته شده است.

او ادامه داد که همه راهکارها در نشست اتحادیه عرب بررسی خواهد شد "تا بر سر گام هایی فوری توافق شود و اجرای آن یا از راه شورای امنیت خواهد بود یا خارج از آن و از راه ائتلاف های منطقه و بین المللی برای کمک به مردم سوریه به اجرا گذاشته خواهد شد."

به گزارش العربیه، پس از آن که چین و روسیه قطنامه ای در خصوص سوریه را در شورای امنیت سازمان ملل متحد وتو کردند، برخی کشورها از جمله ترکیه، فرانسه و آمریکا، از نیت تشکیل گروه تماس بین المللی با نام "گروه مردم سوریه" سخن گفتند که برای پایان دادن به بحران این کشور گام هایی بر می دارد.

اخراج دیپلمات های سوری از لیبی

از سوی دیگر وزارت امور خارجه لیبی از کارکنان و دیپلمات های سفارت سوریه خواست ظرف ۷۲ ساعت خاک لیبی را ترک کنند.

در روزهای اخیر فشارهای دیپلماتیک بر نظام سوریه بیشتر شده و این امر بر انزوای نظام بشار اسد افزوده است .

آمریکا سفارتخانه خود را در سوریه بست و بریتانیا، اسپانیا، ایتالیا، بلژیک و فرانسه، سفرای خود را از این کشور فراخواندند. شش کشور عضو شورای همکاری خلیج افزون بر اخراج سفرای سوریه، سفرای خود را از دمشق فراخواندند.

اما وزیر امور خارجه چین از سفر یک هیات متشکل از فعالان اپوزیسیون سوریه به پکن و دیدار با نخست وزیر این کشور خبر داد.

احمد داوود اغلو وزیر امور خارجه ترکیه هم به منظور بررسی بحران سوریه به آمریکا سفر کرده است. او پیش از سفر به ایالات متحده با تاکید بر این که همه گزینه ها درباره سوریه مطرح است از عزم آنکارا برای میزبانی نشست گروه دوستان مردم سوریه خبر داد.

در مقابل محمود احمدی نژاد رئیس دولت ایران در دیدار با بدرالدین حسون مفتی هوادار دولت سوریه بر حمایت تهران از نظام بشار اسد رئیس جمهور این کشور تاکید کرد.

ائتلاف بین الملل

از سوی دیگر دولت ترکیه اعلام کرده است که قصد دارد برای وادار کردن حکومت سوریه به توقف حملات شدید به مراکز مخالفان دولت، یک ائتلاف بین المللی تشکیل دهد.

به گزارش بی بی سی، احمد داوداغلو، وزیر امور خارجه ترکیه دیروز پیش از سفر به واشنگتن گفت که اگر شورای امنیت سازمان ملل نمی تواند از غیرنظامیان در سوریه حمایت کند، کشورهای همفکر باید راهی برای این کار پیدا کنند.

او گفت که مقامات این کشورها باید هر چه سریعتر با یکدیگر ملاقات کنند تا پیام همبستگی خود را به مردم سوریه برسانند.

این پیشنهاد مورد استقبال دولت آمریکا قرار گرفته، اما روسیه نسبت به هر گونه دخالت خارجی در بحران سوریه هشدار داده است.

تلاش های دیپلماتیک بین المللی برای جلوگیری از خشونت ها در سوریه پس از وتوی پیش نویس قطعنامه مورد حمایت غرب در شورای امنیت توسط روسیه و چین ناکام ماند.

یک خبرنگار بی‌بی‌سی در حمص که شاهد گلوله باران شهر بوده است می گوید که ساکنان حمص احساس می کنند که جامعه بین المللی آنها را به حال خود رها کرده است.