De milieuorganisatie uittte eerder al haar onvrede over de plannen van Facebook om in Prineville een datacenter te bouwen op basis van energie afkomstig van steenkolen. Het internetbedrijf kondigde in januari aan een eigen rekencentrum van bijna 11.000 vierkante meter te bouwen in Prineville, een stadje met ongeveer 10.000 inwoners in het westen van de Verenigde Staten.

Woensdag heeft Greenpeace-directeur Kumi Naidoo in een brief aan Facebook-directeur Mark Zuckerberg geschreven dat hij zijn verantwoordelijkheid moet nemen voor het enorme energieverbruik van zijn bedrijf en dat hij ‘klimaatleiderschap’ moet tonen. Greenpeace wil dat het datacenter van Facebook op duurzame energie gaat werken.

“Vanwege de enorme verwachte groei tot 2015 van cloud computing-bedrijven zoals Facebook, heeft dit bedrijf een zeer belangrijke rol te vervullen in het gebruik van duurzame energiebronnen om daarmee de ergste effecten voor de klimaatverandering te voorkomen”, schrijft Kumi.

“Ik nodig u uit om met mij hierover in discussie te gaan zodat we samen de milieudoelstellingen en groeiplannen van uw bedrijf kunnen bespreken”, aldus Kumi. Het is niet bekend of Zuckerberg al op de brief heeft gereageerd.

Dubbel
Overigens gebruikt Greenpeace als activistische organisatie zelf regelmatig Facebook om medestanders aan zich te binden en publiciteit te krijgen. De voorstellen om een eigen datacenter te bouwen die draait op kolen, waren voor Greenpeace voldoende reden om een actie te starten.

Bovendien is later bekend geworden dat Facebook van plan zou zijn om het datacenter twee keer zo groot te maken als eerder gepland en dus zou het energieverbruik, en de belasting voor het milieu, nog groter zijn dan aanvankelijk gedacht.

Gerelateerde artikelen:

• Greenpeace valt Facebook aan vanwege datacenter
• Facebook bouwt eerste eigen datacenter
• 6,25% IPv4-adressen over in de IANA pool

“Nu de DNSSEC vertrouwensketen compleet is zorgt dit er voor dat tot op het niveau van de rootzone het mogelijk is om betrouwbaarheid van een gesigneerde .eu-domeinnaam vast te stellen.”, aldus Marc van Wesemael, general manager van EURid, “EURid moedigt .eu-domeinnaamhouders aan om, via hun registrars, hun .eu-domeinnamen met DNSSEC te signeren, om op die manier het .eu-domein nog veiliger te maken.”.

Gerelateerde artikelen:

• DNS.BE signeert .be-domein met DNSSEC
• Eurid start test met DNSSEC
• Overgang DNSSEC op rootzone succesvol verlopen

In Duitsland is de kans het grootst dat een .eu-domeinnaam in eigen land is geregistreerd met 88,0 procent, Nederland staat op de zesde plaats met 70,9 procent. Het laagst is het percentage registraties in eigen land op Malta met 0,4 procent. Opvallend laag scoren het Verenigd Koninkrijk en Ierland met respectievelijk 11,5 procent en 12,5 procent.

EURid heeft ook gekeken naar trends dat grote percentages .eu-domeinnamen in een ander land zijn geregistreerd. Zo zijn 45,2 procent van alle .eu-domeinnamen in Oostenrijk door een Duitse registrar geregistreerd, terwijl dat omgekeerd maar 0,9 procent is. Opvallend is ook dat maar 12,5 procent van de Belgische .eu-domeinnamen bij een Nederlandse registrar is geregistreerd, omgekeerd is dit 1,7 procent.

Het volledige rapport is hier te lezen (pdf).

Gerelateerde artikelen:

• Schlund+Partner roept zichzelf tot meest succesvolle .eu registrar uit
• Go Daddy registreert 40 miljoenste domeinnaam
• Resultaten EURid .eu awareness survey

Eén van de meest in het oog springende verschillen is dat leveranciers op grote schaal testresultaten inzetten om de kwaliteit te onderstrepen. Of het nu gaat om brood, hypotheken of hosting, er is bijna altijd wel een test die aantoont dat leverancier X op de eerste plaats staat. En omdat het bij reclame ook draait om de kracht van de herhaling schroomt men er ook niet voor om meerdere testresultaten in een reclamecampagne te tonen.

Voorbeeld van die aanpak vond ik bij de Targobank, die laat zien voor meerdere diensten goed te zijn getest. Nou zal dat kunnen kloppen, ware het niet dat de bank voorheen een andere naam had en zeker aan het einde door het imago minder vaak goede testresultaten kon laten zien.

Ook internetproviders in Duitsland, zowel b2c als b2b, en telecombedrijven maken gebruik van testresultaten voor de verschillende diensten die ze bieden. Dat herken ik deels wel van de Nederlandse markt. Sommige accessproviders bij ons geven alle behaalde overwinningen een prominente plek op de website, maar tot zover ik weet betreft dat puur de consumentenaanbiedingen.

Vraag die daarom bij mij opkwam is: hoe het komt dat we in Nederland in de b2b omgeving voor ip-diensten geen gebruik maken van externe bronnen om aan te tonen dat we het beter doen dan de concurrentie? Heeft het te maken met een verbod op vergelijkende reclame? Dat lijkt me van niet, want dat is alweer geruime tijd – weliswaar onder voorwaarden – ook in Nederland toegestaan (link naar actuele Europese Richtlijn).

Ik ben op zoek gegaan naar een valide verklaring. Veel verder dan dat er hier wellicht geen tijdschriften of bureaus zijn die regelmatig grootschalig opgezette tests uitvoeren naar de performance van meerdere b2b-bedrijven en deze ook publiceren ben ik niet gekomen. Ik zou eigenlijk wel willen weten of dat gebrek aan aanbod op zijn beurt weer voorkomt uit het gebrek aan vraag vanuit de ip-leveranciers.

Gerelateerde artikelen:

• Internetproviders test van de Consumentenbond is broddelwerk
• Koopsignaal (column)
• Wat zijn de belangrijkste vragen (Column)

Stel nu dat de klant verschillende overeenkomsten heeft lopen, een hostingpakket en een aantal domeinnamen. Als de klant zijn hostingpakket niet betaalt, mag je in dit geval dan ook je verplichtingen met betrekking tot de domeinnamen opschorten? Ja, in principe wel. Er is sprake van een zodanige relatie tussen jou en de klant dat ook hier voldoende samenhang is. Het is wel aan te raden een dergelijke opschortingsmogelijkheid in je algemene voorwaarden op te nemen.

En hoe zit het met ontbinden?
Als zelfs opschorting geen zoden aan de dijk zet zal de volgende stap ontbinding van de overeenkomst(en) kunnen zijn. Dit kan geheel of gedeeltelijk. Je zult wel eerst de klant in gebreke moeten stellen alvorens de overeenkomst(en) te kunnen ontbinden, tenzij de betalingstermijn al verstreken is of duidelijk is dat de klant toch niet zal gaan betalen. Ook zul je duidelijk de grond(en) moeten aangeven waarop je de ontbinding baseert, in dit geval het uitblijven van betaling. Deze gronden moeten in je algemene voorwaarden opgesomd zijn.

Uiteraard speelt ook hier weer de vraag of de ontbinding redelijk is. Stel dat de klant 5 hostingpakketten heeft en er 3 niet betaalt, mag je dan de andere 2 overeenkomsten ook ontbinden? Als er nog niet veel tijd overheen gegaan is, lijkt het mij niet verstandig een dergelijk paardenmiddel in te zetten. Dit kan anders zijn indien je aan kan tonen dat zelfs na verscheidene aanmaningen de klant maar niet over de brug komt. Een beding in de algemene voorwaarden dat op een dergelijke situatie toeziet zou dit kunnen opvangen. Dat zorgt ervoor dat je sterker staat bij discussies hierover.

Domeinnamen opheffen
Het opheffen van domeinnamen zal via dezelfde weg kunnen plaatsvinden. Lastig wordt het als een klant nog even snel zijn domeinnamen probeert te verhuizen naar een andere hoster. Sidn verbiedt het haar deelnemers om een verhuizing tegen te houden. De domeinnaamhouder is in zijn overeenkomst met Sidn immers nog altijd gerechtigd over de domeinnaam te beschikken. En dus mag hij ook verhuizen. Dit kan worden opgelost door de domeinnaam voor de verhuizing alsnog op te heffen. Sidn geeft deze optie zelfs aan.

Opheffen of ontbinden
Let wel op, het opheffen van domeinnamen is iets anders dan het ontbinden van een domeinnaamovereenkomst. Bij ontbinding eindigt de overeenkomst en bij het opheffen van een domeinnaam blijft deze nog wel bestaan. Het voordeel hiervan is dat je als hoster niet meer voor de domeinnaam hoeft te betalen, maar de klant nog steeds zijn verplichtingen uit die overeenkomst moet nakomen.

Kortom…
Wanneer en hoe je als hoster kunt opschorten, ontbinden of opheffen ligt dus globaal aan twee dingen. Ten eerste: wat heb je in je algemene voorwaarden opgenomen? En ten tweede: was het in de gegeven omstandigheden redelijk om het te doen? De wet is terughoudend bij overeenkomsten en dat schept vrijheid, maar zorgt er ook voor dat voorwaarden getoetst zullen worden aan een vaag begrip als “de redelijkheid en billijkheid”.

Zoals in deel 1 al aan bod kwam is het oppassen bij B2C verhoudingen. Consumenten genieten in Nederland een zekere bescherming die bedrijven vaak niet toekomt. Volgende keer staat deze verhouding met consumenten centraal. Welke bedingen worden zoal onredelijk geacht en hoe zit het nu precies met de zwarte en grijze lijst uit Boek 6.

Dit artikel is geschreven door Kirsten Martens, juridisch adviseur bij ICTRecht.

Gerelateerde artikelen:

• De wanbetaler op zwart: het opschortingsrecht voor hosters (Deel 1)
• SIDN: Domeinnaam verhuizende wanbetaler opheffen
• 32 miljoen onbetaalde domeinnamen in mei 2006

HiDrive biedt de gebruiker extra schijfruimte voor bijvoorbeeld flexibele werkers die overal en altijd toegang tot hun bestanden willen hebben of voor het maken van back-ups. De dienst – die later vandaag op Strato.nl zal verschijnen – is opgedeeld in twee pakketten. Zo biedt het HiDrive Media-pakket 100 GB aan opslagruimte voor 6,90 euro per maand en is HiDrive Pro meer iets voor grootverbruikers. Abonnees krijgen voor 39,90 euro per maand 1000 GB aan ruimte.

Ook bestaat er de mogelijkheid om de dienst een maand gratis te proberen. Maar als er niet tijdens de proefmaand wordt geannuleerd, wordt het abonnement na de proeftermijn automatisch omgezet in een Media 100-abonnement voor de duur van drie maanden.

Voor HiDrive hoeft geen software te worden geïnstalleerd. Bestanden kunnen via de browser of met een ftp-programma worden geüpload.

Eerder
De introductie van de dienst komt in Nederland eerder dan verwacht. Begin dit jaar sprak het Duitse bestuur van Strato nog de verwachting uit dat HiDrive pas in 2011 in Nederland geïntroduceerd zou worden.

Het hostingbedrijf heeft eerst de ervaringen en reacties in Duitsland willen afwachten. Daar werd HiDrive eind vorig jaar al gelanceerd. De Duitsers hebben echter iets meer keuze dan wij, variërend van 100 GB tot en met 5 TB aan opslagruimte. Dat laatste pakket is speciaal gericht op bedrijven en kost 149 euro per maand.

Alternatieven
Met HiDrive biedt Strato meer ruimte dan menig gratis alternatief. Zo krijgen gebruikers bij Mozy 2 GB aan ruimte gratis en biedt Microsoft al enige tijd met zijn dienst Windows Live Skydrive 25 GB gratis aan opslagruimte. Wie bij Mozy niet genoeg heeft aan 2 GB, kan overigens voor 4,95 dollar per maand onbeperkte opslagruimte kopen. Bij Dropbox, een andere populaire dienst, kost 100 GB aan ruimte maandelijks 19,90 dollar (ca. 16 euro).

Gerelateerde artikelen:

• Strato AG op de Nederlandse markt
• Deutsche Telekom neemt STRATO over
• Verkoop Strato moet minimaal 300 miljoen euro opbrengen

Gevolgen van onrechtmatige uitlatingen
Indien een uitlating over de wederpartij bij een overname niet terecht is dan kan dit onrechtmatig zijn wat in ieder geval kan leiden tot een drietal gevolgen.
Allereerst kan het zijn dat de uitlating strafbaar is (als smaadschrift en in het ergste geval als laster), al zal het in de praktijk niet snel tot een veroordeling komen, al is het natuurlijk ook niet prettig als er aangifte tegen je wordt gedaan.
Een tweede probleem is dat de uitlating als onrechtmatige daad wordt aangemerkt. Daarbij kan men worden veroordeeld tot het vergoeden van de schade en het plaatsen van een rectificatie. Het derde mogelijke gevolg is dat  de onrechtmatige uitlating als contractbreuk kan worden gezien (van het overnamecontract). Ook al is er niks op papier vastgelegd of überhaupt wat over afgesproken. Dit derde gevolg werk ik hieronder verder uit.

De betekenis van geheimhoudingsverklaringen
Eerst nog een opmerking over geheimhoudingsverklaringen. Indien er afgesproken is dat er niets over de overname naar buiten zal worden gebracht en/of men geen mededelingen over elkaar zal doen, dan is men daar in principe aan gehouden. Indien er echter een zwaarder belang is, om toch een boekje open te doen over acties van de wederpartij , dan kan dit de geheimhoudingsverplichting opzij zetten. Ook is er indien men zelf schade lijdt door het handelen van een derde in beginsel de verplichting de schade te beperken. Op die grond kan men er zelfs toe gehouden zijn om de geheimhoudingsverplicht te schenden, op straffe van het verliezen van het recht op (een deel van de) schadevergoeding.

Het is echter raadzaam niet te snel aan te nemen dat de geheimhoudingsverplicht aan de kant kan worden geschoven. Indien men toch besluit om de geheimhoudingsverplichting te schenden, beperk de schending dan tot wat absoluut noodzakelijk is om het gewenste doel te bereiken. Een situatie waarbij het gerechtvaardigd zou kunnen zijn om een geheimhoudingsverplichting te schenden is dat de verkopende partij ten onrechte naar zijn voormalige klanten communiceert dat deze nog steeds aan hem dienen te betalen.

Contractbreuk
De reden dat contractbreuk kan optreden door het doen van een onrechtmatige uitlating komt vooral doordat naast de dingen die je afspreekt, er ook een aantal zaken in het contract besloten liggen, die niet expliciet zijn besproken. Daarbij valt te denken aan het feit dat kopende partij ook daadwerkelijk omzet kan behalen uit zijn investering en dat de verkopende partij om die reden de kopende partij niet in een slecht daglicht mag stellen (tegenover zijn voormalige klant). En zo zijn er nog verschillende andere zaken te bedenken die eveneens in het contract besloten liggen.
Het gevolg van de contractbreuk is in ieder geval dat de onrechtmatig handelende partij de schade die daardoor ontstaan moet vergoeden. Daarnaast heeft de wederpartij in bepaalde gevallen het recht om het contract geheel of gedeeltelijk te ontbinden. Bij een gedeeltelijke ontbinding valt te denken aan een (eenzijdige) verlaging van de overnamesom. Terwijl bij een gehele ontbinding de hele overname wordt teruggedraaid. In dat geval ontstaat er een teruggave verplichting voor beide partijen. Van gehele ontbinding zal enkel sprake kunnen zijn indien de uitlatingen voldoende ernstig zijn.

Gehele ontbinding van het overnamecontract
Bij gehele ontbinding van de overname moet de overgenomen partij de volledige overnamesom terugbetalen, terwijl de overnemende partij met terugwerkende kracht nooit rechthebbende is geweest en dus van rechtswege zijn handelsnaam, klanten, contracten, etc. terug krijgt. De kopende partij heeft daarbij de verplichting om er aan mee te werken dat de verkopende partij weer daadwerkelijk over het geheel kan beschikken.

Praktisch gezien zal het voor de overgenomen partij vaak onmogelijk zijn om zijn bezit terug te nemen en vaak ook onwenselijk omdat deze zijn bedrijfsactiviteiten gestaakt heeft. Er rest in zo´n geval dan ook feitelijk niets anders dan (tegen een fractie van de vorige overnamesom) een nieuw contract te sluiten met de (voormalige) overnemende partij of indien deze dat weigert op grond van ongerechtvaardigde verrijking  een vordering bij de rechter in te stellen, waarbij eveneens maar een fractie van de overnamesom zal kunnen worden verkregen en ook een kostbare en langdurige gang naar de rechter vereist is. Talloze overgenomen ondernemers zijn door gehele ontbinding van het overnamecontract al aan de grond geraakt.

Conclusie: Een boekje open doen over de wederpartij? Denk eerst goed na!
Bij overnames van webhostingbedrijven gaat er relatief vaak wat mis. Zodra hier klanten bij betrokken zijn, wordt er vaak door een van de partijen een boekje open gedaan over de kwalijke praktijken van de ander. Er moet echter een gerechtvaardigd belang zijn om dat te doen. Daarbij gaat het om de noodzakelijke verdediging tegen onterechte beschuldigingen, het belang om klanten (of andere derden, zoals leveranciers) te informeren over de kwalijke praktijken van de ander, echter alleen voorzover de klant er direct belang bij heeft om dit te weten, en het algemeen belang, zoals het blijven voeren van de handelsnaam van het verkochte bedrijf door de verkoper.

Het is echter raadzaam om niet te snel aan te nemen dat er een gerechtvaardigd belang is om kritische geluiden over de wederpartij te laten horen. Blijkt namelijk later dat hiervoor een gerechtvaardigd belang ontbroken heeft, dan kan men gehouden zijn tot het betalen van schadevergoeding, het plaatsen van een rectificatie en zelfs kan het contract ontbonden worden. Vooral dat laatste kan zeer vervelend uitpakken. Indien je dus besluit een boekje open te doen over de wederpartij, overleg dit dan eerst met een (neutrale) derde, het liefst een jurist, voordat je een reactie plaats of probeer alsnog de zaak in der minne te schikken met de wederpartij. Op die manier worden een hoop problemen voorkomen.

Gerelateerde artikelen:

• Een boekje open doen over een webhosting overname, mag dat? (Deel 1)
• Vraag het Mr. Ras: Algemene voorwaarden (inclusief 2 casussen)
• Piratenpartij wil jouw handtekening

Het ontbreekt bijvoorbeeld aan technische specificaties om de gegevens op te slaan. Daardoor voldoen veel internetbedrijven, die onder de bewaarplicht vallen, niet aan de wettelijke bepalingen die zijn opgesteld voor de vernietiging en beveiliging van de opgeslagen persoonlijke informatie, aldus Bits of Freedom (BoF). “Deze hadden natuurlijk vóór de inwerkingtreding van de bewaarplicht opgesteld moeten worden, in plaats van daarna.” Hierdoor groeit de kans op incidenten als datalekken, identiteitsfraude en onrechtmatig snuffelen door de politie komen.

Bovendien klagen de isp’s volgens BoF terecht over het hoge beveiligingsniveau waar aan voldaan moet worden. Met de kritiek reageert de burgerrechtenorganisatie op de nulmeting, een rapport van het Agentschap Telecom dat een week of twee geleden werd gepubliceerd (pdf). Daarin werd de situatie geschetst hoe telecombedrijven op dit moment met de bewaarplicht omgaan.

Elders in Europa
Niet alleen in Nederland is nog altijd weerstand tegen de bewaarplicht. Ook binnen politieke kringen in Brussel bestaan twijfels over het nut en de manier waarop de regels op nationaal niveau zijn ingevoerd. Zo diende de werkgroep European Data Protection Authorities half juli nog een protestbrief in bij de Europese Commissie over deze Europese richtlijn. De richtlijn zou onder meer te weinig rekening houden met de praktijksituatie van isp’s, bijvoorbeeld over hoe data bewaard en aangeleverd zou moeten worden. De werkgroep roept de Europese Commissie op om de richtlijn nog eens kritisch tegen het licht te houden als deze wordt geëvalueerd.

Gerelateerde artikelen:

• Europa onderzoekt proportionaliteit van de bewaarplicht
• Bewaarplicht voor internetgegevens wordt versoepeld
• Gesteggel in Belgie: 6, 12 of 24 maanden bewaarplicht?

Sam Terburg heeft al geruime tijd geleden een nieuwe isp opgericht: Produtch Hosting. Binnen deze entiteit probeert hij nu de gedupeerde klanten de mogelijkheid te bieden om weer snel online te komen. Dat kan hij doen omdat de ip-nummers nog op zijn naam stonden en hij op die manier de mogelijkheid heeft om het verkeer anders te routeren.

Ook Arendse heeft in het de afgelopen dagen keihard gewerkt om de klanten van Redunix weer online te krijgen. Arendse:  ”Ik heb meer dan 40 uur achter elkaar doorgewerkt. De meeste servers zijn weer online, gelukkig.”

Ruim een week geleden deed Arendse  al van zich horen. In een later op Webhostingtalk verschenen bericht beschuldigt Arendse Terburg van fraude. Zijn voormalige zakenpartner zou klanten van Redunix hebben opgeroepen de facturen op een ander rekeningnummer over de maken.

Half waar
Geconfronteerd met deze beschuldigingen ontkent Terburg deze niet. “Het klopt deels wel en het klopt deels niet, de beschuldigingen zijn half waar.” Terburg heeft de klanten aangeschreven omdat, nu hij weg is bij Kronos Nederland (de moeder van Redunix), er geen kennis meer is van de historie van Redunix-klanten. Bovendien is er geen technische kennis meer in het bedrijf”, zo stelt Terburg.

Hij wilde de klanten informeren over zijn vertrek bij Redunix. “Op die manier kan ik een alternatief bieden”, meent Terburg.  ”Mijn naam is helemaal weg en daarom loopt het nog niet storm met overstappers”, zo geeft hij aan.

Prutser
Terburg, oorspronkelijke oprichter van Redunix, heeft geen goed woord over voor Fred Arendse. De twee hebben enige tijd geleden het  initiatief genomen om te komen tot de realisatie van een datacentrum.  Ze gingen daartoe zelfs een fusie aan. Maar de zakelijke liefde bekoelde al snel. “Fred Arendse is een man met wie je niet kan samenwerken. Ik heb nooit enige inspraak gehad. Ik vind hem een prutser”, zo luidt het onverbloemde oordeel van Terburg over Arendse.

Arendse over Terburg:  ”Terburg is werkelijk een uitstekende techneut maar je moeten hem heel ver van organisatie en administratie vandaan houden”.  Hij verwijt Terburg dat hij uit de gezamelijke onderneming tonnen aan geld heeft ontrokken op een niet legale manier. “Hij heeft de boel leeggeroofd”, stelt Arendse.

Arendse zal ook een kort geding aanspannen tegen Terburg vanwege het illegaal wegkapen van klanten. Ook Grafix de housingprovider krijgt een kort geding aan de broek omdat zij meewerken aan deze illegale activiteiten van Terburg. De twee hebben ruzie over niet betaalde aandelen, niet geleverde activa, de wijze waarop het datacentrum moest worden gerealiseerd en nog een hoop meer. Inmiddels bestoken ze elkaar met in gebreke stellingen en andere juridische procedures.

Volgens Arendse klopt er niks van de beschuldigingen aan zijn adres. “Op de dag dat Terburg binnenkwam werden we al geconfronteerd met enorme achterstallige betalingen van hem, hij zat financieel zo moeilijk dat  we hem direct geholpen hebben met een lening.  Daarnaast hebben we een  constructie opgetuigd om om ervoor te zorgen dat hij niet geconfronteerd zou worden met belasting claims. Het is gegaan zoals het hoort. Bovendien kreeg hij direct een salaris van 5500 euro per maand. Dat is gewoon een zakelijke constructie, ik weet echt wel hoe dit werkt.”

Strafbaar
Arendse geeft in zijn berichtgeving aan dat eventuele betalingen aan Terburg geen bevrijdende betaling opleveren. Relaties die per abuis op een dergelijk bericht hadden betaald hebben aangegeven dat zij zowel een melding bij hun bank als ook aangifte van een strafbaar feit bij de politie hebben gedaan, zo meldt Arendse.

Er worden nu meerdere rechstzaken voorbereid waarbij Terburg van het plegen van economische delicten beschuldigd wordt. Volgens Arendse is de zaak zo omvangrijk dat dit alles niet geseponeerd zal gaan worden.

Arendse geeft aan dat de realisatie van het datacentrum voorspoedig verloopt. In de Spaanse Kubus zal op korte termijn 2000vierkante meter worden gerealiseerd. Pandeigenaar TCN zal mee investeren in nieuwe groene stroomvoorziening en revolutionaire koelsystemen. “De subsidie aanvraag ligt al bij de Rabobank”, zegt Arendse.

Eigen vermogen
Of Arendse in staat zal zijn deze ambitieuze plannen daadwerkelijk te financieren valt nog te bezien. Een blik op de jaarcijfers 2008 van zijn concern leert dat de moedermaatschappij IP Phone Team BV ultimo 2008 technisch failliet was. Over 2009 zijn nog geen cijfers gedeponeerd. Deze holding heeft een negatief eigen vermogen. Ook de andere werkmaatschappijen uit het concern bevinden zich ultimo 2008 in een financieel deplorabele toestand. Met uitzondering van IP Phone Telecom BV dat wel een positief eigen vermogen kent. De vraag is of dat voldoende zekerheid biedt om tot daadwerkelijke realisatie van het datacentrum te komen.

Gerelateerde artikelen:

• Groot deel klanten Demon offline door storing
• Europese Colt Telecom klanten al dagen offline
• Webhoster sluit honderden klanten af na hack

Registrars die domeinen bij het Franse AFNIC geregistreerd hebben kennen het probleem misschien al wel van de controles die uitgevoerd worden op de nameservers. Wanneer deze niet luisteren op TCP dan zal de registratie van een .fr-domein niet slagen. Het lijkt een beetje vreemd dat een registry toegang tot TCP wil hebben omdat dit protocol normaal gesproken alleen gebruikt wordt voor (interne) AXFR-transfers maar ook zonder DNSSEC kunnen er problemen ontstaan door UDP-pakketten die te groot worden, bijvoorbeeld een SPF-record met een  grote lijst geautoriseerde mailservers.

Met de komst van DNDSEC zullen pakketten mogelijk over de grens van 512 bytes heen gaan, waardoor DNS-servers over zullen schakelen naar TCP om de informatie af te leveren. Veel firewalls en DNS-servers blokkeren dit protocol of droppen pakketten groter dan 512 bytes. Nu ook in Nederland en België de eerste stappen voor DNSSEC zijn gezet, is het belangrijk om alvast te kijken hoe je eigen DNS-server en firewalls ingesteld staan.  Er is een manier om te testen of je huidige DNS-resolver DNSSEC aankan. Namelijk door de instructies te volgen op DNS-OARC.

Gerelateerde artikelen:

• SURFnet: Uitrol DNSSEC noodzakelijk
• NLnet financiert implementatie DNSSEC
• IETF: Minimum eisen thuisrouters