Ψυχωφέλιμο, δραματοποιημένο και βραβευμένο τεκμηριογράφημα (ντοκιμαντέρ) για το βίο του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή διάρκειας εξήντα πέντε λεπτών.

Ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής γεννήθηκε το 1897 στην Πάρο και σε ηλικία 23 ετών μετέβη στο Άγιον Όρος ποθώντας να ζήσει την ασκητική ζωή. Όλος ο βίος του είναι ένα πνευματικό συναξάρι που θυμίζει τους παλαιούς ασκητές της ερήμου. Ο Άγιος συνέβαλε, ως γνήσιος εκφραστής της Πατερικής Παράδοσης, στην ανανέωση του Αγιορείτικου μοναχισμού και εν γένει του σύγχρονου Ορθοδόξου μοναχισμού. Σήμερα ανάγουν την πνευματική τους πατρότητα στον Άγιο περί τους 2000 μοναχούς και μοναχές σε όλο τον κόσμο. Κατέστη έμπειρος, διακριτικός και απλανής οδηγός της πνευματικής ζωής τόσο μοναχών, όσο και λαϊκών. Ο Άγιος Ιωσήφ υπήρξε ακραίος ασκητής και ησυχαστής, έδειξε όμως και απαράμιλλο ενδιαφέρον και ιδιαίτερη ποιμαντική μέριμνα και για τους χριστιανούς στον κόσμο. Συνεχίζει να ενισχύει πνευματικά μέχρι τις ημέρες μας μοναχούς και πιστούς μέσα από τις επιστολές και τα κείμενα του, που έχουν έντονο ποιμαντικό χαρακτήρα και αποτυπώνουν το ενδιαφέρον του Αγίου για τη σωτηρία όλου του κόσμου.

Πρωταγωνιστής, στο ρόλο του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή ο Jonathan Jackson, ο Χολυγουντιανός ηθοποιός και μουσικός με τα 5 βραβεία Έμμυ, που έγινε Ορθόδοξος το 2012.

Στο φεστιβάλ LONDON GREEK FILM FESTIVAL του 2019, το ντοκιμαντέρ έλαβε πέντε βραβεία από την επιτροπή του φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένου και του βραβείου για το βίντεο που συνοδεύει το τραγούδι «Μια προσευχή για όλους» με στίχους του Αγίου Ιωσήφ και διασκευασμένους από τον Αλέξανδρο Φωτεινό. Τη μουσική του τραγουδιού έχει συνθέσει ο Ανδρέας Κατσιγιάννης, καθώς και τη μουσική όλου του ντοκιμαντέρ. Η κριτική επιτροπή απένειμε, μεταξύ άλλων, το Βραβείο του Καλύτερου Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ στην παραγωγή του Ινστιτούτου Άγιος Μάξιμος ο Γραικός, για τον Άγιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή, και το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στον Χολυγουντιανό ηθοποιό και τραγουδιστή, Jonathan Jackson για το ρόλο του Αγίου Ιωσήφ στο ντοκιμαντέρ. Επιπλέον, απονεμήθηκε Βραβείο Ειδικής Μνείας στους μοναχούς της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου στο Άγιο Όρος, για την επιμέλεια, και τη συμμετοχή τους στο ντοκιμαντέρ, ενώ Τιμητικό Βραβείο δόθηκε στους ίδιους μοναχούς για την πνευματική και κοινωνική τους συμβολή σε όλον τον κόσμο. Το βίντεο για το τραγούδι «Μια προσευχή για όλους» (Α prayer for all), που βασίζεται σε ένα ποίημα που έγραψε ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής και ερμηνεύει ο Jonathan Jackson, πήρε το βραβείο καλύτερου video clip.

Αυτό το τραγούδι, καθώς και άλλα δύο τραγούδια ερμήνευσε ο Jonathan Jackson ως συμμετοχή στο μουσικό Ορατόριο του Ανδρέα Κατσιγιάννη «Μεγάλες Ώρες», που παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2022 σε μία πολύ πετυχημένη και sold out παράσταση. Συμμετείχαν επίσης η Γλυκερία, ο Δημήτρης Μπάσης, η Ελεάννα Βαρελά, η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και οι Χορωδίες «Chorus Vivendi», «Μελωδοί» και η χορωδία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Αφηγητής ήταν ο Νικήτας Τσακίρογλου.

Α’ Μέρος

Β’ Μέρος

Παιγνιώδες σκίτσο το οποίο «απαντά» στον Τσε ότι το αίτημά του για δικαιοσύνη είναι όμορφο, αλλά η απάντηση βρίσκεται στην αγάπη του Χριστού. 

Πηγή: Αθανάσιος Παπαθανασίου (FB)

Αυτά, όσον αφορά τον Γολγοθά δίχως Χριστό. Με τον Χριστό, όμως, τη Μεγάλη Πέμπτη της Σταύρωσης έρχεται η ανατροπή. Ο Γολγοθάς αποκτά ενδοχώρα, την οποίαν δεν την έχει από μόνος του. Εκεί που Γολγοθάς σημαίνει ανηφόρα προς το μηδέν, ακριβώς εκεί ο Χριστός ανοίγει ορίζοντες απεριόριστους. Είναι μια ενδοχώρα που δεν προκύπτει αυτόματα, αλλά δημιουργείται με την θυσιαστική δράση. Ο Χριστός δεν βρίσκεται στον Γολγοθά από ατύχημα, αλλά ηθελημένα, προχωρώντας σε μια κορυφαία πράξη αγάπης και αλληλεγγύης. Σταυρώνεται για χάρη των οδυνομένων, κάνει ζωή του την αφτιασίδωτη ζωή των ανθρώπων (το περιθώριο, την αδικία, το παράλογο, τον πόνο, τον θάνατο), ακριβώς για να μην αφήσει όλη αυτή την τυραννία (το περιθώριο, την αδικία, το παράλογο, τον πόνο, τον θάνατο) να είναι το ανίκητο τέρμα, το αδηφάγο μηδέν που ακυρώνει κάθε καλό και κάθε ομορφιά…

Έτσι ο Γολγοθάς δεν είναι πια τέρμα, δεν είναι όμως ούτε απλό πέρασμα. Είναι εργαστήρι για το ολότελα καινούργιο: για την Ανάσταση. Ανάσταση σημαίνει κατάργηση του θανάτου (κάθε είδους θανάτου) και κατάργηση της αδικίας (κάθε είδους αδικίας), κοντολογίς ένα όραμα αναμέτρησης της αγάπης με κάθε λογής υποτέλεια στο μηδέν. Πριν τον Γολγοθά ο Χριστός είχε πετάξει έξω από το ναό τους χρηματιστές (Ματθ. 21: 12-13), μετά τον Γολγοθά είχε να πετάξει τη σκλαβιά έξω από την ανθρώπινη ζωή. Οι θριαμβευτικοί ύμνοι στις εκκλησιές το Μ. Σάββατο ξεδιπλώνουν, με γλώσσα ποιητική, μια θεολογία της απελευθέρωσης, τη θεολογία της εκούσιας καθόδου στον άδη. Ο Χριστός δέχτηκε να πεθάνει, για να βρεθεί στα έσχατα μπουντρούμια του ανθρώπου, αλλά με τον τρόπο του αλληλέγγυου και ανυπόταχτου Θεού: πήγε για να συντρίψει τα μπουντρούμια, να σπάσει πόρτες και κλειδωνιές, να ελευθερώσει τους κρατουμένους. «Σήμερα», πανηγυρίζουν σαν τραγούδι αντάρτικο οι αναστάσιμοι ύμνοι, «ο άδης στενάζοντας βοά: βούλιαξε το κράτος μου […]. Όσους εξουσίαζα τους έχασα […]. Κατέβηκες, Χριστέ, ως τα βάθη της γης και σύντριψες τους αιώνιους μοχλούς που κρατούσαν δέσμιους τους φυλακισμένους». Και οι περισσότερες εικόνες στις εκκλησιές μας έτσι ζωγραφίζουν την Ανάσταση. Δεν δείχνουν τον Χριστό να τινάζεται από το μνήμα ατομικά και ξέχωρα από τους ανθρώπους, αλλά να βρίσκεται στον άδη, εισβολέας και ελευθερωτής, να πατά πάνω σε συντρίμμια, να πιάνει από το χέρι τους ανθρώπους και να τους σηκώνει. Ολόκληρη η γιορτή της Ανάστασης είναι ένα πανηγύρι για το μέλλον που έρχεται, για το ολότελα καινούργιο μέλλον της απελευθέρωσης. Όχι σε μια ζωή που ψυχορραγεί και υποκλέπτεται με κρατικά επιδόματα και κομματικές συναλλαγές, αλλά σε μια ζωή ατόφια, που να ξεχειλίζει από πληρότητα, όπως ο ίδιος ο Χριστός είχε πει (Ιω. 10: 10).

Είμαστε γεμάτοι αντιφάσεις, οι οποίες όμως μπορεί να γίνονται απανθρωπιά, σε κρίσιμες στιγμές. Είναι τραγικά αντιφατικό, άνθρωποι που δηλώνουν Χριστιανοί, να συμμαχούν με τις δυνάμεις του θανάτου που λυσσομανούν γύρω μας και μετατρέπουν τους ανθρώπους σε αναλώσιμα. Από την άλλη, είναι επίσης τραγικό, άνθρωποι που θέλουν τη ρήξη μ’ αυτές τις δυνάμεις, να στεγνώνουν αυτή την υπέροχη ορμή τους σε μεμψιμοιρία, και να μη την μπολιάζουν στην αγάπη, και μάλιστα στην Αγάπη που δεν πεθαίνει ποτέ – στην Αγάπη που έχει αναστηθεί.

Η Ανάσταση είναι νίκη. Αλλά το να μιλάς αφηρημένα για νίκη δεν είναι αρκετό, γιατί δεν δηλώνεται το ποιόν, η προοπτική της νίκης. Πόσες νίκες μέσα στην ιστορία δεν έχουν εκφυλιστεί σε νέα κατεστημένα (πολιτικά και εκκλησιαστικά) και σε νέες δουλείες; Το είδος της Αναστάσιμης νίκης, λοιπόν, το δείχνει ο Γολγοθάς. Είναι νίκη της θυσιαστικής αγάπης, νίκη αυτού που θυσιάζεται ο ίδιος, αλλά δεν θυσιάζει τους άλλους. Είναι η ασφαλιστική δικλείδα ώστε η Ανάσταση να εμπνέει στον φιλότιμο άνθρωπο μια επ-ανάσταση διαρκή, μια στάση αδιάκοπα κριτική και ακούραστα αυτοκριτική. Ώστε η καθημερινότητά μας, η πνευματικότητά μας, η πολιτική μας, οι σχέσεις μας, οι υπάρξεις μας σύγκορμες, να δονούνται από τη ρήξη με το μηδέν!».

[Απόσπασμα από το βιβλίο του συγγραφέα, «Η Ρήξη με το Μηδέν», εκδ. Αρμός, Αθήνα 2017, σελ. 17-20].

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου Αναπλ. Καθηγητής της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθήνας, Αρχισυντάκτης του περιοδικού Σύναξη

Στον σταυρό κρέμεται η δική μας φωτογραφία – η δική μας Ανάσταση 

ΡΩΜΑΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΛΩΔΟΥ – «ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ»
Συμμετέχουν: Νάνα Μούσχouρη, Χάρις Αλεξίου, Γιώργος Νταλάρας, Ελευθερία Αρβανιτάκη Δήμητρα Γαλάνη,Τάνια Τσανακλίδου, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Δήμητρα Στογιάννη, Δημήτρης Καταλειφός, Κατερίνα Παπαδοπούλου, Σπύρος Σακκάς, Ζαχαρίας Καρούνης, π. Νεκτάριος Στογιάννης, ETHOS ENSEMBLE, ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ
Καλλιτεχνική Επιμέλεια – Σκηνοθεσία: Θωμάς Κωνσταντίνου – Δήμητρα Στογιάννη

Ακούστε τον δίσκο ελεύθερα:
YouTube https://bit.ly/4svkotO

Spotify https://bit.ly/4d2jf8n

Πηγή: Στέφανος Δορμπαράκης (FB)

Βασικά σημεία:

• Συγχώρηση δεν είναι λήθη, αμνησία, να σβήσεις την ιστορία, τη μνήμη μιας κακής πράξης που βιώσαμε και μας πλήγωσε.
• Η συγχώρηση «εξαφανίζει» το δράστη από τη ζωή μας, αποσυνδέεουμε το δράστη από το τραυματικό γεγονός, δεν με ελέγχει πια η μνήμη της πληγής.
• Η συγχώρηση έχει πολλά «στρώματα», βήματα ή στάδια.
• Το πρώτο βήμα εφαρμογής της συγχώρησης είναι η παραίτηση από την εκδίκηση.
• Ο Θεός μας βλέπει όλους και όλες από το μέλλον, όχι από το παρελθόν (και τα λάθη που έχουμε κάνει).
• Συγκλονιστικά παραδείγματα συγχώρησης 1: Ευα Μόζες Κορ (Eva Mozes Kor), Εβραία που ήταν πειραματόζωο του Μένγκελε κατά το β’ παγκόσμιο πόλεμο και τον συγχώρησε δημόσια. Γιατί το έκανε; Ήθελε να ελευθερωθεί από αυτόν.
• Τον αφήνω (το δράστη) στα χέρια του Θεού, «θα το βρει από τον Θεό», πνευματικός νόμος και κάρμα. (Κεκαλυμμένη) κατάρα ή νόμος του Χριστού;
• Ο Θεός είναι δίκαιος ή άδικος;
• Συγκλονιστικά παραδείγματα συγχώρησης 2: Ντάνι Αμπντάλα (Danny Abdallah), καθολικός χριστιανός και πρώην πρωταθλητής πολεμικών τεχνών στην Αυστραλία που συγχώρεσε μεθυσμένο οδηγό που χτύπησε τρια παιδιά του.
• Μόνο με τη Χάρη του Θεού γίνεται η πλήρης θεραπεία τόσο του θύματος όσο και του θύτη.
• Ο Θεός μας αγάπησε και έπαθε για εμάς που είμαστε κακοί (μπροστά στο Θεό).
• «Αγαπάτε τους εχθρούς ημών»: Πριν αγαπήσεις κάποιον πρέπει να τον συγχωρέσεις πρώτα.
• Το να συγχωρέσω κάποιον δε σημαίνει τον αφήνω ή τον προσκαλώ να συνεχίσει την βλαπτική του συμπεριφορά προς εμάς ή άλλους. Θα τον πάω και στο δικαστήριο αλλά για να προστατέψω τους άλλους, όχι για να πάρω εκδίκηση.
• Μπορούμε εμείς να συγχωρήσουμε ένα συγγενή που μας αδίκησε ή μας είπε μια κουβέντα παραπάνω;
• Συγκλονιστικά παραδείγματα συγχώρησης 3: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η συνάντησή του με το δολοφόνο του γιού του.
• Η αληθινή πνευματικότητα και αγιότητα φαίνεται στην πράξη (και δεν είναι προνόμιο μόνο ημών των Ορθοδόξων).
• Δώσε το όνομα αυτού που σε έβλαψε ή αδίκησε στην προσκομιδή της θείας λειτουργίας, είναι μεγάλη ευεργεσία.
• Η συγχώρηση δεν είναι αδυναμία, είναι μεγάλη δύναμη και ελευθερία.

Απόσπασμα: https://www.facebook.com/share/v/181kRH2xS4/

Πλήρης ομιλία: https://youtu.be/9XqLxlDOZps?si=MMBhbaJqNbVKvzYX

Πηγή: Αντάρτης Κλεφταρματωλός (FB)

Απόσπασμα από την ομιλία του Μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου για τον Γέροντα Ιωσήφ τον ησυχαστή. Ο Σεβασμιώτατος περιγράφει την φανέρωση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Γέροντα Ιωσήφ τον ησυχαστή μετά από πολλές θλίψεις. Κατά τη διάρκεια της εμφανίσεως η Παναγία είπε στον Γέροντα εκείνο τον σπουδαίο και παρηγορητικό λόγο για την ελπίδα στο πρόσωπό της. Λόγος που μπορεί να τονώσει την ψυχή κάθε ανθρώπου. Επιπλέον ο Σεβασμιώτατος αναφέρει ότι η Υπεραγία Θεοτόκος ήταν εκείνη η οποία έδωσε ως χάρισμα την αδιάλειπτη νοερά προσευχή στον Γέροντα για τις φιλότιμες και υπεράνθρωπες προσπάθειες που έκανε για τον καθαρισμός της ψυχής του από τα πάθη.

Πηγή ηχητικού: Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού Κύπρου

Επιλογή & Επεξεργασία Video: Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Κορυδαλλού

Εὐχαριστίες στην Ἰωάννα Ι. για την ἀποστολή τοῦ βίντεο.

Στο πλαίσιο του κύκλου διαλέξεων που διοργανώνει ο «Όμιλος Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού» και ο χώρος πολιτικής και πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής», “Η Ελλάδα και ο κόσμος τον 21ο αιώνα“, την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026 ο πολιτικός επιστήμονας και συγγραφέας Κωνσταντίνος Χολέβας μίλησε με θέμα: «Ορθοδοξία και εθνική ταυτότητα στον 21 ο αιώνα».

Η πολύ διδακτική ομιλία είναι οργανωμένη σε 10 θέματα – ερωτήματα στα οποία ο ομιλητής προσφέρει απαντήσεις. Ακολουθεί διάλογος:

1. Είναι ξεπερασμένο να μιλάμε για τη θρησκεία σήμερα;
2. Επιβιώνουν οι εθνικές ταυτότητες σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης;
3. Είναι στοιχείο της ταυτότητας του Ελληνισμού η Ορθοδοξία;
4. Μήπως η Ορθοδοξία παρεμποδίζει την θρησκευτική ελευθερία; Συμβιβάζεται με τη δημοκρατία;
5. Ορθοδοξία και πατριωτισμός, ρατσισμός και εθνοφυλετισμός
6. Μπορεί η ορθόδοξη παράδοση να βοηθήσει στην επίλυση του δημογραφικού;
7. Γεωπολιτικές προκλήσεις της εποχής και προβλήματα
8. Παράδοση ή ανανέωση;
9. Ανθρωπιστική παιδεία, ιστορική συνείδηση και ορθόδοξη παράδοση.
10. Ορθοδοξία και τεχνητή νοημοσύνη / ευφυΐα.

Διδακτικό απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου στη Σχολή Γονέων – Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης την Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2018 με θέμα: «Δεν είμαι Χριστιανός… Θέλω να γίνω!».

Ας ακούσουμε προσεκτικά αυτό το «θεολογικό» τραγούδι των Κ.Θ. και ιδιαίτερα τους στίχους, τι θα απαντούσαμε στα μηνύματά του;

Στίχοι
Εμένα τους θεούς μου δε τους προσκυνούν πιστοί
Εκείνοι προσκυνάνε από φόβο το ληστή
Εμένα τους Θεούς μου δε τους χτίσαν μαυσωλεία
Ούτε και τετραπέρατη εκκλησία στη Γαλλία.
Εμένα οι θεοί μου δε κάθονται σε θρόνους
Ούτε βαφτίζουν αγίους τους δολοφόνους.
Δεν είναι αναμάρτητοι και δεν πετάνε λίθο
Και στ’ όνομά τους δεν έγραψαν μύθο.
Εμένα οι θεοί μου δε δικάζουν τη γυναίκα
Επειδή είναι γυναίκα και γεννήθηκε στη Μέκκα.
Δεν είναι ανέραστοι και δε ρίχνουν κατάρα
Σ’ όποιον δεν έμοιασε με τη δική τους φάρα.
Εμένα οι θεοί μου δεν είναι εκλεκτοί
Δεν είναι επουράνιοι ούτε ιδεατοί.
Δε τους καρφώσαν στο σταυρό του Γολγοθά μια μέρα
Μα το σταυρό τον κουβαλάν στην πλάτη κάθε μέρα.

Οι Θεοί μου δεν παράγουν τη ρητορική του μίσους
Ούτε κι είναι γνήσιοι λευκοί απόγονοι του Jesus
Δεν έχουν παράδεισο, δεν έχουνε κόλαση
Περπατούν στην άβυσσο για να βρούνε όαση.
Δεν έχουν μεταφυσικές υπερδυνάμεις
Ούτε αφύσικες ορέξεις όπως ο παπάς κι ο ιμάμης
Κάνουνε ότι μπορούν για ένα μεροκάματο
Κι είναι αναγκασμένοι να το κάνουν ως το θάνατο.
Οι θεοί μου ναυαγοί στη Μεσόγειο
Σηκώνουνε στην πλάτη τους ολόκληρη Υδρόγειο.
Κόβουν απ’ το υστέρημα τους για να σε κεράσουν.
Και γερνάνε πριν γεράσουν.
Εμένα οι θεοί μου είναι άνθρωποι απλοί
Γεννιούνται σα λουλούδια που ανθίζουν στην αυλή.
Ζούνε μια στιγμή, κοντά έναν αιώνα
Μέσα σ’ έναν ανεξήγητο αγώνα.

Εγώ έχω για θεούς όλους τους κοινούς θνητούς
Μεσ’το αστέρι γράφει ΚΑΠΑ ΘΗΤΑ
Χωρίς αυτούς δε θα ‘κανα, δε θα’μουν, δε θα ‘χα
Δε θα’ ήξερα ούτε την Αλφαβήτα

Εμένα τους θεούς μου τους γνωρίζουν οι διάβολοι
Τους φοβάται το σκοτάδι και τους σέβεται όλη η πόλη
Στο πόλεμο πρώτη γραμμή θα τρώγανε το βόλι
καθένας για την πάρτη του και για τον ένα όλοι
Εμένα οι θεοί μου πήραν άλλο μονοπάτι
και διαδηλώνουν στην Χιλή με ένα δεμένο μάτι
Έχουν καρδιά μικρού παιδιού έχουν ψυχή σακάτη
και ακόμα και αν δεν περπατούν τρέχουνε σαν το άτι
Εμένα οι θεοί μου δεν πιστεύουν σε θεούς
γιατί ονειρεύονται ένα κόσμο με ενωμένους τους λαούς
Δεν θα τους δεις ποτέ να προσκυνάν σύμβολα και σταυρούς
Δεν έχουνε αφεντικά γιατί είναι απ τους αυθεντικούς
Εμένα οι θεοί μου είναι ξύπνιοι με στην νύχτα
Και αν θέλεις να τους δεις στον ουρανό το αστέρι κοίτα
Το αστέρι αυτό που κουβαλάς επάνω σου σαν προίκα
αυτοί είναι οι θεοί μου φώναζε τους Κάπα Θήτα

• Η ηθική του κόσμου χωρίζει τελειωτικά τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς.
• Η έλλειψη συμπάθειας και κατανόητησης, η αν-ελεημοσύνη ή σκληροκαρδία προς τους άλλους ανθρώπους, όπως το να τους κρίνουμε, να τους σχολιάζουμε σημαίνει ότι δεν είμαστε άνθρωποι αρετής.
• Η σιωπή και η προσευχή με τη συναίσθηση ότι ο άλλος είναι μια εικόνα του Θεού είναι πιο σημαντική από τα λόγια και τις συμβουλές.
• Πρακτική εφαρμογή: «Αν εγώ πω σε έναν άνθρωπο καλημέρα και αυτός με βρίσει ή με καταραστεί ή με εκδικηθεί, δεν θα τον κρίνω, θα παραβλέψω αυτή τη συμπεριφορά του».
• Γιατί; Γιατί δεν μένω στο φαινόμενο, αλλά εισχωρώ στο βάθος, στην ουσία. Τον βλέπω σαν μια βιολογική, κοινωνική ή ψυχολογική μονάδα, αλλά βλέπω την αξία του του δίνει ο Χριστός ως εικόνα Θεού.
• Και ο μεγαλύτερος αμαρτωλός είναι τίμια ύπαρξη που είναι καλεσμένος για την Βασιλεία των ουρανών.
• Ο Χριστός ήρθε για (να βοηθήσει) τους αμαρτωλούς.
• Όταν εμμένουμε στα στραβά των άλλων οδηγούμαστε στον (δαιμονικό) συνειρμό ότι όλα είναι μαύρα και χάλια, κανείς δεν είναι για τον Παράδεισο, πέφτουμε σε μελαγχολία και άρα δεν υπάρχει λόγος κι εμείς να αγωνιζόμαστε.

Ψυχωφέλιμη, διδακτική και άκρως πρακτική ομιλία του Αρχιμανδρίτη π. Βαρνάβα Γιάγκου πάνω στο βιβλιο «Λόγοι ασκητικοί – ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα» του π. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη στις 12 Ιανουαρίου 2026.

Μελωδικό, ακουστικό τραγούδι με διδακτικό μήνυμα γιά την αλληλοβοήθεια.

Στίχοι: Ουράνια Πατέλλη
Μουσική: Alex Sid
Ενορχήστρωση: Alex Sid & Thrax Punks

Γκάιντα, Κρουστά, Κιθάρα: Thrax Punks
Κιθάρα, Μπαγλαμας, Παραγωγή: Alex Sid
Μίξη & Mastering: Δημήτρης Μισυρλής στο Matrix recording Studio

Στίχοι: Μάτια μου ασήμι και σκουριά Χάραμα και λυκόφως Πότε λαβώθηκε η θωριά Και ερημώθη ο κόρφος Ανοίξετε τα βλέφαρα Ο ήλιος να περάσει Να φοβηθεί ο θάνατος Και να σας προσπεράσει

Σαν γίνει ο πόνος του ενός Ο πόνος του καθένα Οι φυλακές γκρεμίζονται Κι είναι όλα αναπαμένα

Μάτια μου ασήμι και σκουριά Μαύρα μαργαριτάρια Ποιος σας πληγώνει τη θωριά Και σας πουλά στα ζάρια Ανοίξετε την πόρτα σας Φρέσκο να μπει τ´ αγέρι Κι αν χάσατε τη ρότα σας Απλώστε μου το χέρι

Η Τουρκία έχει ένα «μυστικό», το οποίο κρύβει όσο καλύτερα μπορεί και με όποιον τρόπο μπορεί.

Oι γενοκτονίες, η ακραία καταπίεση, οι βίαιες πρακτικές του Μεσαίωνα, οι διώξεις και οι αναγκαστικοί εξισλαμισμοί, περιλαμβάνονται διαχρονικά στις «αναγκαστικές» μεθόδους διατήρησης αυτού του μυστικού. Ένα μυστικό που ολοένα όμως και αποκαλύπτεται, 202 χρόνια μετά το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης και της αρχής του τέλους, για την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Αυτό που το σύγχρονο τουρκικό κράτος θέλει να διατηρήσει ως μυστικό, δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι… οι σημερινοί Τούρκοι, σε ένα συγκλονιστικά υψηλό ποσοστό, μάλλον δεν είναι καθόλου Τούρκοι, τουλάχιστον όχι όσο νομίζουν…

Η ακριβής ιστορική ανάλυση και τα πραγματικά γεγονότα, έρχονται να ταυτιστούν με τη σύγχρονη τεχνολογία και τα επιτεύγματα της γενετικής, δίνοντας μια απάντηση-γροθιά στους υπερεθνικιστές της Τουρκίας, όπως και στους φανατικούς ισλαμιστές: Το μογγολικό φύλο που ξεκίνησε μετά τον 10^ο αιώνα από τις στέπες της Μογγολίας και σταδιακά κατέκτησε και «εξαφάνισε» τους γηγενείς πανάρχαιους πληθυσμούς της Ανατολίας, με αποκορύφωμα τις γενοκτονίες του 20^ου αιώνα, ουσιαστικά δεν πέτυχε ποτέ τον σκοπό του, αυτόν του εκτουρκισμού της Ιωνίας και άλλων περιοχών.

Κι αυτό διότι η πολιτισμική αλλαγή που επέβαλλε με τις εισβολές, με το τσεκούρι και τους βίαιους εξισλαμισμούς, οι πρακτικές δηλαδή που διαμόρφωσαν αυτό που σήμερα είναι το τουρκικό έθνος, δεν υπήρξε απαραίτητα και πληθυσμιακή…

Εκατομμύρια Τούρκοι σήμερα ανακαλύπτουν την… αλήθεια και το «μυστικό», χάρη στα DNA τεστ του εμπορίου, που κρίνονται ως πολύ αξιόπιστα και σύμφωνα με τα οποία, πάρα πολλοί από αυτούς, δεν έχουν ούτε 1% από αυτό που θεωρούσαν ως «τουρκικό αίμα» στις φλέβες τους, παρά είναι ένα μείγμα – ή και μια ξεκάθαρη εθνότητα- από αυτές τις οποίες εξανδραπόδισαν τα τελευταία 1.000 χρόνια από τα σημερινά όρια του κράτους τους. Δηλαδή Έλληνες, Αρμένιοι, Χεταίοι, Ασσύριοι ή και πολλά ακόμα. Αλλά κυρίως, Έλληνες!

Κατά κάποιες εκτιμήσεις, το ποσοστό αυτό μπορεί να ξεπερνάει και το 70%, όπερ σημαίνει ότι μόλις ο ένας στους τρεις σημερινούς Τούρκους είναι… Τούρκος. Οι υπόλοιποι, είναι εξισλαμισμένοι και πολιτιστικά αποκομμένοι με τις πραγματικές τους ρίζες. Μέχρι σήμερα. Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί όταν το καταλάβουν, όλο και περισσότεροι, ενώ ήδη, είναι αρκετοί αυτοί που το γνωρίζουν, ή που δεν ξέχασαν ποτέ…

Το Newsbomb.gr πραγματοποίησε πρόσφατα οδοιπορικό στον Πόντο, όπου διαπίστωσε ότι ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων, σκέφτεται… ποντιακά, μιλάει ποντιακά και γλεντάει ακριβώς όπως οι Πόντιοι στη χώρα μας. Νιώθουν φυσικά Τούρκοι, ωστόσο το διαδίκτυο, η ευρύτερη ενημέρωση της ιστορίας και όχι μόνο αλλά και, τα dna τεστ, που πια εδώ και λίγα χρόνια είναι διαθέσιμα σε όλους, δημιουργούν… εκπλήξεις και ίσως αύριο, αναζητήσεις. Σαν και αυτές, που τρέμει το εθνικιστικό καθεστώς, το οποίο δεν απολογήθηκε, ούτε έχει και καμιά διάθεση, για το στυγερό παρελθόν του, πρόσφατο και απώτατο.

Σε συνεχεία του οδοιπορικού, συνομιλήσαμε με διεθνολόγους, οθωμανολόγους και γενετιστές, προκειμένου να μας αναλύσουν το ερώτημα όχι μόνο για το ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι σημερινοί κάτοικοι της Ανατολίας υπό τα όρια του κράτους που προσδιορίζεται ως τουρκικό, αλλά τι… επιπτώσεις μπορεί να έχει η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας, τουλάχιστον για τις επόμενες γενιές.

«Οι κρυπτοχριστιανοί είναι πολλά εκατομμύρια»

Ο Μελέτης Μελετόπουλος, Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης, μιλώντας στο Newsbomb.gr δεν διστάζει να τονίσει ότι οι σημερινοί Τούρκοι «στην τεράστια πλειοψηφία τους είναι Έλληνες που εξισλαμίστηκαν μετά το Ματζικέρτ. Πολλοί από αυτούς το ξέρουν, είναι κρυπτοχριστιανοί και ενώ κατά τα άλλα είναι Τούρκοι μουσουλμάνοι διατηρούν μια δευτερεύουσα χριστιανική διάσταση στην προσωπικότητά τους». Η εκτίμησή του, δε, είναι ότι αυτοί ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια.

«Υπάρχουν φυσικά και Τούρκοι που έφτασαν με τις ορδές τον 14^ο αιώνα, αλλά αυτά τα τσαντίρια δεν ήταν αρκετά για να φτάνουν σήμερα τα 80 εκατομμύρια. Πρόκειται για το μογγολικό φύλο που φυσικά δεν είναι γηγενείς της Ανατολίας», εκτιμά, ενώ «πλέον χιλιάδες Τούρκοι κάνουν τεστ dna και διαπιστώνουν ότι έχουν ελληνικό ή άλλο dna – συνειδητοποιούν δηλαδή ότι δεν είναι Τούρκοι! Πρόκειται για κατασκευασμένη ταυτότητα που έγινε μετά το 1922».

Κατά τον Δρ. Μελετόπουλο, αυτό το γεγονός αποτελεί «δυνητική ατομική βόμβα στο κατασκεύασμα που λέγεται σύγχρονη Τουρκία κι αν δεν συμφιλιωθούν οι Τούρκοι με το μη τουρκικό παρελθόν τους, θα έχουν τεράστιο πρόβλημα». Και καταλήγει: «Η Ελλάδα θα μπορούσε να τους προσεγγίσει όλους αυτούς με την ελληνική παιδεία. Προσδοκώ ένα μέλλον που οι Τούρκοι θα προσεγγίζουν τους Έλληνες μέσω της αυτεπίγνωσης ότι είναι Έλληνες και του μεγαλείου του ελληνικού πολιτισμού».

«Ίσως δούμε τη Χάρτα του Ρήγα να υλοποιείται»

Ο Δημήτρης Σταθακόπουλος, Διεθνολόγος-Νομικός και Τουρκολόγος, γνωρίζει ότι «οι 70 λαότητες που σήμερα είναι Τούρκοι πολίτες, ψάχνουν πια τις ρίζες τους και βοηθά πολύ η τεχνολογία και η επιστήμη σε αυτό».

Ο ίδιος, αναλύει στο Newsbomb.gr τη διαδικασία αλλοίωσης όχι της πληθυσμιακής -αλλά της πολιτιστικής, όλης της Ανατολίας από τους εισβολείς, η οποία έχει οδηγήσει στον τουρκικό εθνικισμό, ενώ στην πραγματικότητα ένα μεγάλος μέρος των Τούρκων είναι… Έλληνες.

Αυτό επιτεύχθηκε με τους βίαιους εξισλαμισμούς – ως αποτέλεσμα αυτών μετά από 2-3 γενιές αρκετοί να ξεχάσουν τις πραγματικές τους ρίζες. Αρκετοί ήταν κι αυτοί που προτίμησαν να γίνουν μάρτυρες. Η πρώτη φάση αυτής της διαδικασίας ήταν από τον 11^ο αιώνα μέχρι τον 15^ο , η δεύτερη κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας και η τρίτη στις αρχές του 20^ου αιώνα, αλλά, όπως τονίζει, διατηρείται μέχρι και σήμερα.

«Κατά κάποιον τρόπο, πολεμούσαμε πάντα τον… εαυτό μας», υπογραμμίζει. Όσο για το πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η κατάσταση, ο ίδιος δηλώνει αισιόδοξος ότι ίσως το όραμα του Ρήγα Φεραίου να γίνει πραγματικότητα:

«Μια επαγρύπνηση συνείδησης των Τούρκων θα οδηγήσει σε αναγέννηση πολιτισμού – αυτό δεν μπορεί να σταματήσει με καταστολή και με κανένα μέτρο. Έχει ξανασυμβεί αυτό στην Ιστορία, δεν θα είναι η πρώτη φορά… Η Τουρκία θα μπορούσε να μας ξανασυναντήσει πολιτιστικά κάποια στιγμή, με την επιστροφή στις πολιτιστικές και θρησκευτικές μας ρίζες.

Ίσως δούμε κάποτε τη Χάρτα του Ρήγα να υλοποιείται… Η διαμόρφωση της Ιστορίας, που κάνει σπειροειδείς κύκλους, δεν γίνεται σε μερικές δεκαετίες ή ακόμα και σε μερικούς αιώνες», καταλήγει.

«Η γενοκτονία δεν σταμάτησε ποτέ – Αυτός θα είναι ο λόγος της κατάρρευσής τους»

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, Πολιτικός επιστήμονας – διεθνολόγος/επικοινωνιολόγος, με καταγωγή από τον Πόντο και ιδιαίτερη ενασχόληση με τα εθνικά ζητήματα, από τα ταξίδια του και τις έρευνές του θεωρεί ότι αρκετοί Τούρκοι πολίτες σήμερα «είναι συνειδητοποιημένοι και θρησκευτικά και εθνικά ως… Έλληνες». Οι κρυπτοχριστιανοί, θεωρεί, ανέρχονται σε εκατομμύρια, αν και δεν είναι δυνατόν να έχουμε στοιχεία.

Ο ίδιος, θυμίζει τις σφαγές των Χριστιανών που διατηρούσαν εκδοτικό οίκο με χριστιανικά βιβλία στη Μαλάτεια, το 2008, λέγοντας ότι η καταπίεση και σήμερα είναι πολύ ισχυρή. «Η γενοκτονία δεν σταμάτησε ποτέ, διότι και πολύ απλά η Τουρκία δεν την έχει αποδεχτεί και δεν έχει λογοδοτήσει για αυτήν».

Κατά τον διεθνολόγο, «είναι ανάθεμα για το τουρκικό κράτος να υπάρχει κάτι μη μουσουλμανικό και μη τουρκικό και το βλέπουν σαν ζωτική απειλή. Η Τουρκία έχει ακόμα το σύνδρομο των Σερβών. Αυτή η μισαλλόδοξη τακτική, που οδηγεί και στις γενοκτονίες, θα είναι και ο λόγος της κατάρρευσής τους».

Τι θα μπορούσε να συμβεί; «Οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών θα μπορούσαν σε μια ευνοϊκή συγκυρία να πραγματοποιήσουν καμπάνια, να δείξουν στον κόσμο ότι υπάρχει μια εναλλακτική ταυτότητα, πραγματικά δική τους, την οποία έχουν απωλέσει».

«Το 70% των Τούρκων γενετικά, δεν είναι Τούρκοι»

Τέλος, επικοινωνήσαμε με τον Κώστα Τριανταφυλλίδη, Γενετιστή, πρ. πρόεδρο του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι «η γενετική σύσταση των σημερινών Τούρκων πολιτών έχει αναλυθεί πλήρως. Το 30% είναι πληθυσμοί της κεντρικής Ασίας – μογγολικής καταγωγής – και το υπόλοιπο 70% προέρχεται από τους γηγενείς της Ανατολίας, δηλαδή πρόκειται για Έλληνες, Αρμένιους, Χιτίτες και άλλες εθνότητες».

«Πρόκειται για μοναδικό παράδειγμα που η πληθυσμιακή μειοψηφία επιβάλλεται πολιτιστικά και όχι μόνο στους γηγενείς», σημειώνει.

Οι σημερινοί Πόντιοι, δε, έχουν παρόμοια γενετική σύσταση με τους σημερινούς Έλληνες και καμία σχέση με τους Τούρκους, ενώ αντίστοιχα οι σημερινοί Έλληνες διατηρούν το ίδιο DNA με τους κατοίκους αυτής της γης πριν από 4.000 χρόνια…

Ἀναδημοσίευση ἀπό: Newsbomb