Strona dostępna jest pod adresem

• http://www.istartedsomething.com/bingimages/

To, co skusiło mnie do przyjrzenia się temu nowego soc-oprogramowaniu (soc-software, jak ja to nazywam). Była to chęć poznania tego, co w sieci "ćwierka". I po kilku miesiącach doszedłem do wniosku, że to co ćwierka w sieci, można usłyszeć także na kanałach z wiadomościami (CNN, SkyNews, BBC News) ... oraz poczytać w brukowcach.

Dziennikarstwo obywatelskie

Kilka miesięcy temu ponad milion użytkowników Twittera stwierdziło, że będzie bardziej skłonna słuchać (śledzić) w sieci średniej klasy aktora filmowego i telewizyjnego Ashtona Kutchera niż jedną z najbardziej wiarygodnych stacji telewizyjnych na świecie - CNN. Konkurs, w którym wygrany miał za zadanie zdobyć milion śledzących, przetoczył się przez wszystkie światowe media i zdążył już zatoczyć drugie (bądź trzecie) koło. Zarówno Kutcher, jak i CNN mają już ponad 2 miliony "śledzących".

Asthon ogłosił, że jest to nowy etap w dziennikarstwie - dziennikarstwo obywatelskie. Ilość osób, skłonna śledzić Kutchera miała być dowodem, że jest on bardziej popularny, wiarygodny czy też warty wysłuchania niż CNN. I to właśnie Twitter miał być tym medium dziennikarstwa obywatelskiego.

Jednak, co konkretnie Asthon Kutcher ma do powiedzenia nie wiadomo, a na pewno nie wiem tego ja. Ostatecznie nie było mnie pośród milionów osób, które dopisały go do swojej listy. Wiem za to, że CNN wciąż nadaje i wciąż przekazuje mi wszystkie ważne wiadomości z całego świata (mimo, że może robić to z opóźnieniem, co zostało wielokrotnie podkreślone przez użytkowników Twittera, a.k.a. #CNNfail)

Więcej o #CNNFail:

Komunikacja "jeden do wielu"

Twitter to medium służące do dwustronnej komunikacji. To medium przeznaczone do konwersacji. Jednak po mojej kilkumiesięcznej obecności na Twiterrze, mogę stwierdzić coś innego - Twitter to medium dla tych, którzy mają coś do powiedzenia. Świadczą o tym statystyki pokazujące, że 10% osób na Twitterze produkuje 90% treści przesyłanych między użytkownikami (więcej na Yahoo!: Study: Top 10% of Twitter users do 90% of the tweeting). Nie wyobrażam sobie by "twitter celebrities" odpowiadały na dziesiątki, jeśli nie setki tysięcy bezpośrednich wiadomości. To jest technicznie niewykonalne. A korespondencja z osobami, które nie odpowiadają, nie jest już korespondencją.

Nierzadko Twitter wykorzystywany jest jako miejsce publikacji linków do swoich blogów czy też innych stron. Miałem na swojej liście co najmniej 3 osoby, które przeważnie wykorzystywały serwis do promocji swojego bloga. Czasami były to linki do stron użytkowników na innym serwisie społecznościowym, Friendster, które to z kolei odsyłały na inne strony (to było dość irytujące, by przeczytać co jest mi podsyłane musiałem klikać w dwa, zamiast jak normalnie, w jeden link).

Tematyka

To co najbardziej utkwiło mi w pamięci a co było poruszane na Twiterrze w ostatnich kilku miesiącach, to:

• śmierć Michaela Jacksona (#MJ)
• pojedynek CNN i Ashtona Kutchera (@aplusk vs. @cnnbrk)
• wybory i zamieszki w Iranie (#Iran, #Tehran, #iranelection)
• wpływ przerwy technicznej Twittera na komunikację z protestującymi w Teheranie (U.S. Government Asks Twitter to Stay Up for #IranElection Crisis)
• "porażka" CNN w informowaniu o sytuacji w Teheranie (#CNNfail)
• naprawa teleskopu Hubbla (@hubble, @astro_Mike)
• grypa H1N1 (tzw. świńska grypa - #swineflu)

Rzesza ludzi pragnąca dowiedzieć się co dzieje się z królem muzyki pop nie tylko zalała Twitter, ale także spowodowała dig effect na CNN i zmusiła Google do działania w związku ze znacznym wzrostem zapytań dot. Michaela Jacksona. Ani Twitter, CNN, ani Google nie odnotowały takiego ruchu w związku z kryzysem ekonomicznym czy upadkiem General Motors. A te dwa ostatnie wydarzenia mogły i wciąż mogą mieć większy wpływ na życie i portfele setek milionów ludzi na całym świecie niż śmierć gwiazdy muzyki pop.

To co zdaje się być motorem napędzającym ruch w serwisach społecznościowych, to sama społeczność. Gwiazdy muzyki i ekranu, różnej maści celebrities, seks, a przede wszystkim - plotki na wszelkie możliwe tematy. I nierzadko są to plotki wyssane z palca.

Tak było w przypadku świńskiej grypy H1N1, kiedy użytkownicy Twittera donosili o przypadkach wykryć wirusa w miejscach, gdzie nie było to oficjalnie potwierdzone (więcej na CNN: Swine flu creates controversy on Twitter). Jak można się domyśleć spowodowało to sianie bezpodstawnej paniki pośród wielu tysięcy osób.

Czas

Twitter jest bardzo zajmującym czas medium. Ja śledziłem "jedynie" 89 osób w serwisie, ale nawet dla tak małej grupy osób przeczytanie i podążanie za wszystkim, czym się zajmują, zabierało mi zdecydowanie za dużo czasu. Jedna z najbardziej popularnych aplikacji-klientów dla Twittera, twittdeck, domyślnie odgrywa dźwięk przypominający dźwięk dzwonka do drzwi za każdym razem, gdy ktoś z moich kontaktów coś napisze, bądź mój alias zostanie przez kogoś wymieniony. Wyłączenie tej funkcjonalności było moim priorytetem zawsze kiedy instalowałem twittdeck na nowym komputerze.

Czytałem kiedyś, co pisał Robert Scoble na temat Twittera i czemu mimo tak wielkiej popularności tego serwisu wyżej ceni jednak blogi. Teraz nie mogę znaleźć, co napisał, ale Robert zwrócił uwagę na brak ciągłości czy też brak historii korespondencji w Twitterze. To co raz zostało napisane szybko znika pod naporem kolejnych "notek" i nie można odtworzyć korespondencji z kilkoma osobami. Wszystko to, co piszą użytkownicy serwisu dzieje się "teraz".

Pytania

Oto pytania, które nasunęły mi się po kilku miesiącach użytkowania serwisu Twitter:

• W 140 znakach muszę zmieścić to, co chcę powiedzieć. Co zatem ważnego mogę powiedzieć w 140 znakach?
• Skoro to, co piszę jutro zostanie zapomniane, po co piszę?

Nie byłem w stanie odpowiedzieć sobie na te pytania i stwierdziłem, że moja obecność na Twitterze nie ma dłuższego sensu. Nie jestem typem człowieka, dla którego ważne jest powiedzieć drugiej osobie o jedzonym właśnie obiedzie. Micro-blogging jako forma komunikacji dla mnie się nie sprawdziła, bo jest dla mnie zbyt uboga. Dla istotnych rzeczy, które chcę przekazać wymagam więcej niż 140 czy nawet znane z SMSów 160 znaków. Dla mnie konieczny jest wstęp, rozwinięcie i zakończenie.

... i zakończenie

I na zakończenie pewna refleksja. Jeszcze żaden z tak popularnych serwisów społecznościowych nie okazał się być przedsięwzięciem dochodowym (mimo doniesień z Facebook'a o rychłej zyskowności projektu - link). Bez dochodu żadna firma nie może na dłuższą metę funkcjonować. I nawet tak potężna firma jak Google, która stoi za YouTube, będzie musiała kiedyś podjąć drastyczne kroki w celu obniżenia kosztów serwisu albo doprowadzenia do sytuacji, w której będzie w stanie generować więcej przychodów. Co zatem stanie się z tymi ikonami Web 2.0, kiedy skończy się gotówka? Na poznanie odpowiedzi na to pytanie będziemy musieli zaczekać.

Zostało mi wskazane, że MSE prawidłowo rozpoznaje Lenovo Message Center Plus jako adware, co zostało potwierdzone w badaniach przeprowadzonych przez specjalistów z Microsoft. Skontaktowano się z Lenovo, które szybko wypuściło zmodyfikowaną wersję Message Center Plus nie zawierającą kodu uznawanego przez MSE za adware.

Po ukazaniu się nowej wersji oprogramowania Lenovo Microsoft opublikował nowe definicje dla MSE oznaczone numerem 1.61.794.0, które nie rozpoznają już tego oprogramowania jako adware.

Adware:Win32/LenovoMCP was a detection for Lenovo Message Center Plus. This program was detected by definitions prior to 1.61.794.0 as adware, as it violated the guidelines by which Microsoft identifies spyware and other potentially unwanted software. The vendor subsequently modified the program so as to remove the undesired behavior. Due to this vendor action, Microsoft has confirmed that the program no longer has potentially unwanted behaviors. Microsoft has released definition 1.61.794.0, which no longer detects this program.

(informacje ze strony Microsoft Security Encyclopedia)

Użytkownicy komputerów Lenovo powinni zaktualizować swoje oprogramowanie na nową, pozbawioną adware wersję Message Center Plus.

Jaki będzie to system, pokaże czas i bezlitośni użytkownicy. Choć podchodzę do tego z rezerwą, chętnie zobaczę to dzieło twórców Androida i Google Chrome.

Cechy:

• oparty na kodzie open source i jądrze Linuxa
• lekki
• przeznaczony dla netbooków
• szybki - ma startować i umożliwić połączenie się z web w ciągu kilku sekund
• skromny UI
• większość operacji przeprowadzana na web
• aplikacje na nowy system będą aplikacjami webowymi, które można uruchamiać także na innych przeglądarkach i systemach operacyjnych
• na procesory x86 i ARM
• dostępny w drugiej połowie 2010

Więcej na:

• oficjalny blog Google: Introducing the Google Chrome OS
• BBC: Google to launch operating system

Ja nie jestem zainteresowany, ale jeśli komuś jest za ciepło w europejskim klimacie, zapraszam na stronę http://www.antarctica.ac.uk/employment/vacancies/job.php?JobID=441 po więcej informacji.

Każdy motyw używany w MobilePress korzysta z różnych plików składowych strony - header.php, page.php, footer.php. A co za tym idzie, by dołączyć np. skrypt Google Analytics trzeba edytować plik każdego motywu. Na szczęście domyślnie dostarczane są tylko dwa.

Aby dodać skrypt Google Analytics, wyedytuj dwa pliki:

• /wp-content/plugins/mobilepress/themes/default/footer.php
• /wp-content/plugins/mobilepress/themes/iphone/footer.php

i dodaj przed znacznik zamknięcia body skypt GA.

Dzięki temu prostemu zabiegowi zapewnisz sobie zliczanie wejść klientów komórkowych na swojego bloga.

Dzięki statystykom z Flickr.com odkryłem, że moje zdjęcie czołgu Sherman, jakie zrobiłem w Normandii w lipcu 2008 zostało wykorzystane do stworzenia tła dla iPhone.

Oryginał:

Wersja dla iPhone:

3 spośród tych maszyn miały włączone szyfrowanie. Tylko jeden komputer był zabezpieczony nazwą użytkownika i hasłem.

Cytaty z Irish Times z dnia 18 czerwca, 2009:

Managing director of Bord Gáis Energy Dave Bunworth said this morning the stolen laptop containing the account details of 75,000 customers would be “very difficult to get into” despite it not being encrypted.

(dyrektor zarządzający [...] Dave Bunworth powiedział, że będzie "bardzo trudno dostać się" do danych 75,000 klientów mimo, że nie zostały zaszyfrowane)

I dalej:

“I don’t want to minimise the risk but this is not a normal laptop that you could break into that easily,” he told RTÉ radio.

("Nie chcę minimalizować zagrożenia ale to nie jest zwykły laptop na który można się łatwo włamać", powiedział radiu RTÉ)

Wtóruje mu Gary Davis:

“The risk may be low but there is a risk,” said deputy Data Protection commissioner Gary Davis.

("Ryzyko może być małe, ale wciąż istnieje", powiedział zastępca "komisarza do spraw ochrony danych" Gary Davis - odpowiednik polskiego GIODO)

Dalsze wyjaśnienia pana Dave Bunworth'a:

Mr Bunworth said that while the machine was not encrypted, the data saved on it could only be accessed using a username and password.

(Mr Bunworth powiedział, że mimo że komputer nie był zaszyfrowany dane są dostępne tylko przez podanie nazwy użytkownika i hasła)

Fakty:

• 3 spośród 4 skradzionych maszyn miały szyfrowanie włączone
• 1 komputer nie miał włączonego szyfrowania, a dostęp do danych odbywał się na podstawie nazwy użytkownika i hasła
• komputery zawierały dane 75,000 klientów: imię i nazwisko, adres, numer konta bankowego
• zarówno Bord Gáis Energy, jak i Data Protection Commisioner uważają, że ryzyko jest małe i trudno dostać się do danych

Niestety, to czego nie wiemy to sposób, w jaki dane były szyfrowane (tylko dane czy cały dysk i jaka była metoda bądź siła szyfrowania).

Najbardziej zatrważające jest jednak to, co zarówno Bord Gáis Energy jak i Data Protection Commisioner starają się nie powiedzieć publice. Nie potrzeba dyplomu magistra informatyki by wiedzieć, że aby dostać się do danych na niezaszyfrowanym dysku wystarczy śrubowkręt i kilkanaście minut, by podłączyć dysk do innego komputera. W zależności od systemu operacyjnego, a co za tym idzie systemy plików, uzyskanie dostępu do danych jest łatwe bądź bardzo łatwe.

Aby zrozumieć wagę problemu muszę wyjaśnić pewną specyfikę irlandzkiego (i brytyjskiego) systemu bankowego. W Irlandii (i w Wielkiej Brytanii) istnieje instytucja direct debit (w Polsce jest to chyba polecenie zapłaty). Problem polega jednak na tym, że aby zrealizować przelew w tym systemie banki irlandzkie i brytyjskie wymagają tylko 3 informacji: imienia i nazwiska dłużnika, numer jego konta bankowego (sort code i bank account number) oraz jego podpisu dostarczonych przez wierzyciela.

Jak niedoskonały jest to system przekonał się w zeszłym roku Jeremy Clarkson, prezenter Top Gear na BBC. Clarkson przekonany, że nikomu nie uda się wyciągnąć pieniędzy z jego konta, opublikował numer swojego rachunku w gazecie Sun. Nie musiał długo czekać, by czytelnicy udowodnili mu, że się mylił. Na jego koncie ktoś ustawił miesięczne polecenie zapłaty na £500 na rzecz fundacji Diabetes UK (szczegóły na BBC News i na stronie Gazety).

To tylko jeden z przykładów. Można mnożyć inne, socjotechniczne metody wykorzystywania znajomości podobnych danych.

Ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu, MSE uznał, że Message Center Plus z Lenovo to szkodliwy program wyświetlający reklamy, tzw. adware.

Szczegóły:

• plik - C:\Program Files\Lenovo\Message Center Plus\MCPLaunch.exe
• wykryty jako Adware:Win32/LenovoMCP
• poziom zagrożenia: średni

Najnowsza wersja Message Center Plus z Lenovo pochodzi z końca maja 2009 roku (link). Od maja nie pamiętam, bym widział reklamę wyświetloną inaczej niż z okna przeglądarki internetowej (Firefox, IE), tym bardziej nie z narzędzia Lenovo. Być może moje doświadczenia to za mało, by stwierdzić, że program tego nie robi, ale chyba nie jest to powodem by ostrzegać użytkowników laptopów Lenovo o potencjalnym zagrożeniu.

Znalezisko wygląda mi na klasyczny false positive. Mam nadzieję, że w niedługim czasie program nie będzie już wykrywany.

Ten niedawno stworzony produkt to darmowa wersja Microsoft Windows Live OneCare, czyli program antywirusowy. Oparty na Microsoftowej technologii sprawdzonego skanera antywirusowego, tego samego, który znalazł zastosowanie w Forefront i OneCare budzi we mnie nadzieję, że będzie to bardzo dobry produkt. Dodatkowo, wyniki z VB100 zdają się potwierdzać tę tezę. Pracuję z grupą odpowiedzialną za tworzenie programu antywirusowego w mojej firmie od ponad 2 lat. Postęp, jakiego jestem świadkiem i narzędzie jakie stworzyli pozwala mi odważnie postawić tezę, że będzie to jeden z najlepszych programów antywirusowych na rynku.

Przez ostatnie kilka lat codziennie miałem do czynienia z wieloma programami antywirusowymi - AVG, Symantec, McAfee, Eset, Norman, Avira - by wymienić tylko kilka. Jednym z czynników, na podstawie których można stwierdzić, że program antywirusowy jest dobry jest ilość tzw. false positives, czyli błędnych wskazań zagrożenia wirusem. Kolejnym jest oczywiście celność wskazania właściwego zagrożenia. Wymienione przeze mnie programy miały porównywalne wyniki w tym drugim teście, natomiast potrafiły nastręczać nie lada problemów przy pierwszym.

Skaner opracowany przez Microsoft nigdy nie nastręczał problemów przy false positive ale zawsze znajdywał to, co miał znaleźć.

Ściągnąłem i zainstalowałem Microsoft Security Essentials na swoim komputerze. Szybka instalacja i mała zasobożerność przyjemnie odróżniają się od znanych na rynku alternatywnych rozwiązaniach. Program pracujący w tle zajmuje nieco ponad 6MB przy włączonych opcjach skanowania modyfikowanych plików. To skutecznie pozwala zapomnieć o tym, że w ogóle mamy program antywirusowy, co nie jest takie proste przy zauważalnym odcisku na procesorze i pamięci np. w programie antywirusowym od firmy Symantec.

Wykonałem mały test za pomocą eicar'a by przetestować nie tyle działanie skanera, ile informacje jakie dostają użytkownicy w przypadku wykrycia zagrożenia wirusem. Microsoft Security Essentials nie tylko poprawnie wykrył zagrożenie, na moje żądanie je usunął, ale także udostępnił dodatkowe informacje on-line na stronach Microsoftu. Takie wsparcie bazą wiedzy bardzo się przydaje.

Nie był to test z prawdziwego zdarzenia, na taki pewnie przyjdzie jeszcze zaczekać, kiedy program ukaże się w finalnej wersji. Moje odczucia są bardzo pozytywne, bo żaden inny program antywirusowy do tej pory nie spowodował, że nie chcę go usuwać krótką chwilę po zainstalowaniu (tym samym przyznaję się, że do dnia dzisiejszego nie mialem zainstalowanego żadnego programu antywirusowego ).