itfaiye | itfaiyecilik | iftaiye eri alım ilanları

Kahramanmaraş’ta Kot Fabrikasında Patlama Meydana Geldi

itfaiyeci — Fri, 13 Apr 2012 15:28:18 +0000

Kahramanmaraş-Kayseri karayolunda bir firmaya ait kot boyama fabrikasında patlama meydana geldi. Patlama sırasında fabrikada çalışan 4 kişi hayatını kaybetti, bazı işçiler yaralandı.

Yaralanan işçiler Kahramanmaraş Belediyesi arama ve kurtarma ile itfaiye ekipleri tarafından fabrikadan çıkarılarak Kahramanmaraş Sütçü imam Üniversitesi Tıp Fakültesi ile Kahramanmaraş Devlet Hastanesi’ne kaldırıldı.

Vali Vekili Servet Güngör, fabrikadaki inceleme sırasında gazetecilere yaptığı açıklamada, boya kazanından kaynaklandığı tahmin edilen patlama sonucu 4 işçinin hayatını kaybettiğini, 9 işçinin yaralandığını bildirdi.

Fabrikanın tavanının bir bölümünün patlama nedeniyle çöktüğünü belirten Güngör, ekiplerin arama-kurtarma çalışmasını sürdürdüğünü ifade etti. Güngör, ”ölü sayısının artmamasını ümit ettiklerini” söyledi.

ÖLÜ SAYISI ARTIYOR

İlk açıklamalarda Kahramanmaraş’taki patlama sonucu bir kişi ölü, 8 kişi yaralı olarak açıkla yapılmıştı. Fakat son gelen bilgiye göre ölü sayısı 4′e, yaralı sayısı ise 9′a ulaştı.

Kahramanmaraş’taki kot boyama fabrikasında meydana gelen patlamada ölü sayısı 4′e, yaralıların sayısı ise 9′a yükseldi.

Alınan bilgiye göre, Kahramanmaraş-Kayseri karayolunda bir firmaya ait kot boyama fabrikasında meydana gelen patlamada Erkan Gölge, İlhami Çetin, Çelebi Başkurt ve Mehmet Nuri Özgener‘in öldüğü belirlendi.

Fabrikadan çıkarılan yaralıların sayısı ise 9′a ulaştı. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Kahramanmaraş Devlet Hastanesi’ne kaldırılan yaralıların tedavisinin devam ettiği bildirildi.

Bu arada, patlamada hayatını kaybedenlerden birinin cesedinin enkaz altından çıkarılması için yapılan çalışmaların devam ettiği kaydedildi. Vinç ve iş makineleriyle fabrikanın çöken bölümünün enkazını kaldırmak için çalışmalar yürütülüyor.

Çorum’da Yangın Can Aldı

itfaiyeci — Mon, 26 Mar 2012 06:59:40 +0000

Çorum İskilip ilçesi İkiçise köyünde, Nurettin Kara‘ya (52) ait 2 katlı evde sabah saatlerinde henüz belirlenemeyen bir nedenle yangın çıktı. Kısa sürede büyüyen yangın, çevredeki 5 eve daha sıçradı. Vatandaşların müdahalesiyle kontrol altına alınan yangın, itfaiye ekiplerince söndürüldü.
Olayda, yangının başladığı evde yaşayan Nurettin Kara ile eşi Şerife Kara (38), 20 günlük bebekleri Fatma Kara ile evde misafir olarak bulunduğu öğrenilen Adalet Çimen (28) yaşamını yitirdi.
Yangının sıçradığı evler ise kimsenin yaşamadığı, bu evlerde yalnızca maddi hasar oluştuğu bildirildi.

Kazan Dairelerinin Kurulma Esasları ve Yangın Güvenliği

itfaiyeci — Tue, 20 Mar 2012 11:31:58 +0000

Kazanlar özellikle okullar, çok katlı binalar, hastaneler, oteller vb. gibi toplu yaşam yerlerinde ısınma, sanayide sıcak su, su buharı ve ısınmak amacıyla çok yaygın olarak kullanılan cihazlardır. Ancak her teknolojik gelişmenin beraberinde getirdiği fayda kurallara uyulması ile etkinleştiği malumdur. Kazanların da yanlış ve ehil olmayan kimseler tarafından uygunsuz montajı, bakımsız ve kontrolsüz kullanılması gibi nedenlerle yangın ve patlama tehlikesi baş göstermektedir. Bunun sonucunda oluşan yaralanmalar, ölümler ve maddi zararlar yazılı ve görsel basında sık sık yer almaktadır.
Kazan Dairesi Nereye Kurulmalı ?
Ülkemizde kazanlar konutlarda genellikle bodrum katına ya da zemin katına yerleştirilirler. Endüstride ise bir kısmı tesisin dışında ve bir kısmı ise tesisin içinde, bodrum yada zemin katında ayrı bir odacık içinde kurulmaktadır. Son zamanlarda ise çatı katlarına kurulmaktadır (genellikle doğal gaz ve LPG yakıtlı kazanlar) çatı katlarına kurulan kazan dairelerinin hem havalandırma hem de kuruluş açısından bir çok faydaları vardır. Bu durumda statik hesaplarda kazan dairesindeki yüklemenin etkisi dikkate alınmalıdır (Yaklaşık 1000-2000 kg/m²). Çatının altında ve yanındaki mahallere rahatsızlık verebilecek etkileri aktarmamak için yeterli akustik yalıtım ile kazanların altına titreşim izoleli kaide yapılmalıdır. Kazan dairesinden çıkış için uygun merdiven yapılmalı, kapı ve pencereler kaçış yönünde, kilitsiz ve kolay açılabilecek şekilde düzenlenmelidir. Yakıt boru hattı doğal havalandırmalı, kolay müdahale edilebilen bir dikey tesisat kanalı veya merdiven boşluğunda duvara yakın yapılırken, havalandırma ve diğer kriterler bodrum kazan daireleri değerlendirilmelidir.
Kazanların hastanelerde yoğun bakım üniteleri, okullarda sınıfların alt kısmında, konferans salonlarının altında ve işletmelerde yemekhanelerin altında kurulmaları fevkalade sakıncalı olmakla beraber ne yazık ki görülen gerçeklerimizdendir.
Kazanlarda Patlama ve Yangın Tehlikeleri
Kazan dairelerinde yakıtlar, elektrik ve bunlarla ilgili olarak yangın ve patlama tehlikesi her zaman vardır. Patlamaların nedeni sistemlerin içinde, çevresinde çeşitli yerlerde biriken yakıt hava karışımlarının alev almasıdır. Genellikle bu birikmeler ya bir arızadan ya da operatör hatasından meydana gelir.
a.   Yakıt ya da hava akışındaki bir kesilmeden ötürü geçici bir süre için ateş sönebilir ve bu arada yanma tekrar sağlanana kadar akan sıvı-gaz yakıt kazan içinde birikir ve tekrar ateşleme anında patlar, akabinde yangın çıkabilir.
b.   Kullanılmayan kazanların içine yakıt sızıntısı varsa, biriken yakıt ateşleme anında patlayabilir. Sonrasında büyük bir yangına dönüşebilir.
c.   Çok fazla hava ile çalıştırılan kazanlarda yanmamış yakıt birikimleri olabilir. Çiğ gaz olarak atılan bu yakıtlar bacada yangınlara dönüşebilir.
d.   Gaz yakan sistemlerin en önemli tehlikeleri gaz sızıntıları ve yoğun yakıt karışımlarının birikmesidir. Kazan dairesindeki bu tür birikimler patlama ve yangın nedeni olabilir.
e.   Katı yakıt kazanlarında pulverizöre giren ham kömürün çok farklı boyutlarda olması, beslenme hızının kontrol altında tutulmasını zorlaştırır. Ayrıca içindeki yabancı maddeler sisteme zarar verebileceği gibi, pulverizörde bir yangın tehlikesi de oluşturabilir.
f.   Başka bir tehlikede taze kömür tozundan havaya yayılan metan gazıdır. Bu gazda kuytu yerlerde birikebilir.
g.   Kazanların yetkisiz kişilerce ve hatalı kullanımını patlamalara neden olabilir.
h.   Kazanların yakıtına göre periyodik olarak temizlik-bakım-kontrollerinin yapılmaması yangın ve patlamaya neden olabilir.
Kazan Dairelerinin Kurulumunda Alınacak Önlemler
a.   Katı ve Sıvı Yakıtlı Kazan Dairelerinde Alınması Gereken Önlemler:
·   Kazan daireleri, TS 1257, TS 2192 ve TS 2736′ya uygun olmalıdır.
·   Kazan dairelerinde alınacak önlemler için “Binaların Yangından Korunması Hakkındaki Yönetmelik” 54. maddesi uygulanmalıdır.
·   Kazan dairesi taban alanı olabildiği kadar dikdörtgen kesitli, tavan yüksekliği kazan yüksekliğinden en az 1,2 m fazla olmalıdır.
·   Kazanların önü ve arkası ile sağ ve sol yanında her türlü bakım-onarım ve müdahalenin yapılmasına imkan sağlayacak açıklık bulunmalıdır. Kazan dairesinde kullanılan yakıt türüne göre gerekli olan temiz havanın temini ve egzoz havasının atılabilmesi için yeterli havalandırma sağlanmalıdır.
·   Temiz hava giriş bacası ağzının zemin düzeyinde, pis hava atma bacası ağzının ise tavan düzeyinde olması sağlanmalıdır. Katı ve sıvı yakıt kullanılan tesiste taze hava emiş menfez kesiti, duman bacası kesitinin % 50’sinden az olmamak üzere 50 kW’a (43 000 kCal/h) kadar 300 cm2, sonraki her kW için 2.5 cm2 ilave edilerek bulunan değerde, egzoz baca kesiti ise duman bacası kesitinin % 25′i kadar olmalıdır.
·   Kazan dairelerinde doğal havalandırmanın yapılamadığı durumlarda cebri havalandırma uygulanmalıdır. Bu durumda sıvı yakıtta bu havalandırma kapasitesi kazanın her Kw’ı için 0.5 m3/h olmalıdır. Cebri havalandırmalı sıvı yakıtlı kazan dairelerinde Vantilatör kapasitesi = (Brülör fan kapasitesi + aspiratör kapasitesi) x 1,1 olmalı ve fanın brülörle aynı anda birlikte çalışması sağlanmalıdır. Katı yakıtlılarda mutlaka doğal havalandırma yapılmalıdır.
·   Kazan dairesinde farklı yakıtlı kazan varsa en yüksek değerdeki baca ve havalandırma kriterleri esas alınmalıdır.
·   Her kazan için standardına uygun ayrı bir baca yapılmalıdır. Kazan bacalarına şofben, kombi, kat kaloriferi ve jeneratör gibi başka cihaz bacalarının bağlantısı yapılamaz. Bacalar mümkünse bina içinde olmalıdır. Zorunlu hallerde, bacanın bina dışında yapılması gerekirse soğumaması için yeterli ısı yalıtımı ve dış koruması yapılmalıdır.
·   Katı ve sıvı yakıtlı kazan bacaları dolu tuğla (içi sıvalı) veya ateş tuğlası ile yapılır. Metal bacalarda yanma sesinin yukarılara iletilmemesi için gerekli tedbirler alınmalı ve baca topraklaması yapılmalıdır.
·   Bacaların en altında bir temizleme kapağı bulunmalıdır.
·   Bacada TS 901′e uygun yalıtım malzemeleri kullanılmalıdır.
·   Duman kanalları, çelik malzemeden yapılarak izole edilmelidir. Kanallar, kolayca temizlenecek şekilde düzenlenmelidir. Duman kanallarının yatay uzunluğu dikey bacanın ¼’ünden daha fazla olmamalı, kanal ana bacaya direkt ve %5’lik yükselen eğimle bağlanmalı, 2 adet 450’lik dirsekten fazla sapma olmamalı ve 900’lik dirsek kesinlikle kullanılmamalıdır.
·   Yüksek binaların bacalarında, genleşme ve bacanın kendini taşıması için gerekli tedbirler alınmış olmalıdır. Baca kesiti zorunlu olmadıkça dairesel olmalıdır.
a.   Doğalgaz Ve LPG Yakıtlı Kazan Dairelerinde Alınması Gereken Önlemler:
1.   Sayaçlar kazan dairesi dışına yerleştirilmelidir. Herhangi bir tehlike anında gazı kesecek olan ana kapama vanası ile elektrik akımını kesecek ana şalter ve ana elektrik panosu kazan dairesi dışında kolayca ulaşılabilecek bir yere konmalıdır.
2.   Gaz ana vanasının yerini gösteren plaka, bina girişinde kolayca görülebilecek bir yere asılmalıdır.
3.   Gaz kullanılan kapalı bölümlerde, gaz kaçağından oluşabilecek patlama olaylarına karşı bir yırtılma yüzeyi inşa etmek zorunludur. Bu yüzey kapalı bölümün yan duvarlarında olabilir 0.2 m²/m³ büyüklük yeterlidir.
4.   Kazan dairesi topraklaması standartlara uygun şekilde yapılmalıdır. Her kazan dairesi için 20 sınırı altında özel topraklama sistemi yapılması zorunludur.
5.   Kullanılan gazın özelliği dikkate alınarak aydınlatma ve açma kapama anahtarlarıyla panolar kapalı tipte (exproof) uygun yerlere tesis edilmelidir.
6.   Kazan dairesi tavanı mümkün olduğu kadar düz olmalı, gaz sızıntısı halinde gazın birikeceği ceplerin bulunmamasına önem gösterilmelidir.
7.   Doğalgazlı kazan dairesini işletecek personel mutlaka yetkili bir kurum tarafından verilen doğalgazlı kazan dairesi işletmeciliği kursunu bitirdiğine dair sertifikalı olması gerekir.
8.   Gaz yakıtlı kazanlarda temizleme kapağına ek olarak drenaj düzeni yapılmalıdır.
9.   Gaz firmaları ve ilgili gaz dağıtım kuruluşlarınca belirlenen esaslara göre gaz kaçak kontrol sistemi oluşturulmalıdır.
Kazan Dairelerinin Havalandırılması
1.   Kazan dairesinin havalandırılması hava bacası ve pencere ile sağlanacaktır.
2.   Havalandırma mümkün mertebe cereyana meydan verilmeden sağlanmalıdır.
3.   En az bir hava giriş menfezi bulunmalı bu menfez(ler) veya pencere(ler) tüm kesiti ile açık tutulmalı ve bu husus kolayca görülecek yerde konacak bir levhayla açıklanmalıdır.
4.   Hava giriş menfezinin kazan dairesi döşeme seviyesinden 50 cm’den daha yüksekte olmaması tercih edilmelidir.
5.   Tabii olarak havalandırılan kazan dairelerinde hava bacası kesit alanı (açık) toplam duman bacası kesit alanının (açık) en az % 25′i kadar olmalıdır.
6.   Hava bacaları duman bacaları gibi çatı üstüne kadar çıkarılmalıdır.
7.   Özellikle motorin ve fuel-oil gibi sıvı yakıtlar ile doğal gaz ve LPG gibi yakıtlar yakmak üzere dizayn edilmiş olan kazanların kullanılacağı yerlerdeki havalandırma sistemi, her iki cins yakıtın özellikleri dikkate alınarak hem sıvı hem de gaz yakıtlar ile kullanılabilecek şekilde dizayn edilmelidirler.
Kazan Dairelerinde Yakıt Depoları
Kazan dairelerinin yakıt depolarında alınması gereken önlemler şu şekilde olmalıdır.
1.   Kömürlük, kazan dairesine bitişik olmalı, kömür rahat taşınabilmeli ve cüruf kolay atılabilmelidir.
2.   Kömürlük alanı TS 1257 (5)’e göre 1,5 m kömür yüksekliği için hesaplanır.
3.   Sistem sıvı yakıtlı ise yakıt tankları TS 2192 (6) ve TS 712 (7)’ye göre hesaplanır ve yerleştirilir.
4.   Akaryakıt deposu tercihen toprağa gömülü olmalıdır. Bu mümkün değilse, yalnız bu depolamaya ayrılmış ve yangına dayanıklı bölmelerle korunmuş bir hacme yerleştirilmelidir.
5.   Yakıt deposu ile kazan dairesinin yangına 120 dakika dayanıklı bir bölme ile ayrılmış olmaları esastır.
6.   Depoda yeterli bir havalandırma sağlanmalıdır.
7.   Akaryakıt haznesi çevresinin 24 cm kalınlıklı kagir bir duvar örülmesi uygundur.
8.   Kapı veya kapıların da yangına en az 60 dakika dayanıklı olmaları gerekir.
9.   Bir binada akaryakıt depolama limitleri ve diğer önlemler için, “Binaların Yangından Korunması Hakkındaki Yönetmelik” 56. maddesi esas alınmalıdır.
10.   Sıvı yakan kat kaloriferinin yakıt depoları, daire içinde merdiven boşluklarında, mutfak, banyo, yatak odası ve balkon gibi mahallere konulamaz.
11.   Kat kaloriferi tesisatı bulunan binalarda en az 6 kg’lık kuru kimyevi tozlu seyyar yangın söndürme cihazı bulundurulmalıdır.
Kazan Dairesinde Çıkan Yangınların Söndürülmesi
TS EN-2′ye göre A sınıfı (kömür), B sınıfı (motorin, fueloil), C sınıfı (LPG, NLG) yangınları olarak kabul edilir. Bu mahaldeki yangının söndürülmesi anlayışı kullanıcı ve bina sakinleri tarafından ilk müdahalenin yapılmasını ifade eder. Bu müdahale en azından itfaiye gelinceye kadar yangının büyümesini engellemiş olur. Bilahare gelen itfaiye kendi imkanları ve koşulların değerlendirilmesini müteakip müdahalesini yapar. Kazan dairesinde oluşabilecek yangınlara müdahale etme metodu, yangın söndürme prensiplerinden ısı ve oksijenin yok edilmesi esasına yöneliktir. Bu prensipte yanıcı maddenin soğutulması ve oksijen/hava ile temasının kesilmesi hedeftir. Bu maksada hizmet edecek çeşitli söndürücüler kullanılmaktadır. Bu söndürücüler
A.   Seyyar yangın söndürme cihazları
Seyyar yangın söndürme cihazlarından kuru kimyevi tozlu söndürücüler başlangıçta kullanılabilir. Bu tür yangınlarda çok etkili olurlar. Ancak yangının büyümesi halinde, yayılan yüksek ısı nedeniyle yaklaşmanın güçlüğü söndürmede zorluklar ortaya çıkartabilir.
B.   Su ve foam (köpük)
Kazan dairesi yangınlarında pulvarize şeklinde soğutma amaçlı su kullanılabilir. Böyle bir durumda hem yanıcıyı soğutur hem de havayı keserek yangını söndürür. Suyun köpükle aynı anda kullanılması yangının daha kısa sürede söndürülmesini sağlar.
Ancak (dreyn devresi ve taşıntı havuzu olmayan) kazan dairelerinin yeri çoğu binaların sıfır kodu altında olduğundan dolayı suyun yakıttan ağır olması belli bir müddet sonra dibe çökmesine sebep olabilir. Bu durum tankta taşıntı ile yangının yayılmasına sebebiyet verebileceği göz ardı edilmemelidir.
Kazan daireleri yangın esnasında havalandırmanın yeterli olmayacağı ve duman tahliyesinin yeterince sağlanamayacağı göz önünde tutulmalı ve yangına müdahale edecek ekibin muhakkak temiz hava yollu duman maskesi takmış olmalıdır.
Kazan dairelerinde sprinkler sistemi kurulmamış veya maliyet yüksekliğinden dolayı kurulamamış ise otomatik sprinkler başlıklı 6 veya 12 kg’lık kuru kimyevi toz tüpü tavana brülörün üstüne belirli bir yüksekliğe asılarak yangın anında yaklaşık sıcaklığın 68 °C’ye çıkması ile devreye girer ve çıkan yangının söndürülmesini, patlama riskinin büyük ölçüde düşürülmesini sağlamakla birlikte en azından yangın büyümeden personele müdahale imkanı sağlanmış olur.
Kaynaklar:
1.   Binaların Yangından Korunması Hakkındaki Yönetmelik (Sayfa: 31-33).
2.   TS1257, TS 2192, TS 2736, TS 825, TS 825/T2, TS 2164.
3.   Kalorifer kazanları ve tesisatları çalıştırma ve bakım kılavuzu. (2116 T.D)
4.   Isı Yalıtımı Yönetmeliği (08.05.2000) Bu yönetmelik 180 sayılı Bayındırlık ve İskan Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 209 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 2/n maddesine dayanılarak düzenlenmiştir (Madde 13-14-15).
5.   Basınçlı Kaplar (sunum), Prof. Dr. H. Hilmi SABUNCU (Y.Ü.İş Sağlığı Öğretim Üyesi).

İzolasyon Malzemelerinin Yangın Güvenliği Açısından Önemi

itfaiyeci — Tue, 20 Mar 2012 11:21:18 +0000

İzolasyon malzemeleri, endüstri ve inşaat sektöründe yıllardır yaygın olarak kullanılmaktadır. Özellikle enerji tasarrufu kriterinin önemi anlaşıldığından beri, bu tür malzemelerin kullanımı hayatımızda temel bir rol almıştır. Ancak uygulamada, bu tür malzemelerinin kullanımı yerine ve malzemelerinin özelliklerine göre değişmektedir. Bazı malzemeler, yangın gibi belirli şartlar altında çok tehlikeli olabilirler.
Yapı Malzemesi Seçiminde Yangın Faktörü
Binalarda kullanılacak yapı malze-melerinin yapıda kullanımından önce pek çok yapısal özelliğinin dışında, yangın sırasındaki performansının da bilin-mesi gereklidir. Özellikle yapının dizaynında etkin rol oynayan mimarın, mimari dizaynın kurgusu içerisinde seçim yapması gerekir. Se-çim yapmak, makro ölçekte sistem seçimin-den mikro ölçekte malzeme ve detay seçimine dek devam eden bir süreçtir. Yangın korunu-munda amaç, yangın riskini minimize edecek önlemleri almak ve bu sayede bina kullanıcı-larının can ve mal kaybetmesine engel olmak-tır. Dolayısıyla yapıda kullanılacak olan sis-tem ve malzemeler yangın açısından düşü-nüldüğünde, bu amaca yönelik olarak seçil-melidir. Mimarın özgür iradesinin dışında seçim yapma işi, yasa ve yönetmeliklerle de sınırlandırılmıştır.
2. Yapılarda İzolasyon Malzemelerinin Kullanımı
2.1. İzolasyon Malzemesine Genel Bir Bakış
İzolasyon, ısı enerjisinin geçişini aşağıda bahsedilen fonksiyonlardan bir veya birkaçını yerine getirerek geciktiren malzeme veya malzemelerin kombinasyonudur. Bu fonksiyonlar şu şekilde sıralanabilir:
1. Isı kazanç veya kayıplarını azaltarak enerjiyi korumak.
2. Kişisel korunma ve konfor için yüzey sıcaklıklarını kontrol etmek.
3. Sıcaklık kontrolünü kolaylaştırmak.
4. Soğuk yüzeylerde buhar akışını ve yoğunlaşmayı önlemek.
5. Isıtma/havalandırma/soğutma, sıhhi tesisat, buhar, ticari ve endüstriyel tesislerde işleme ve güç sistemlerinin çalışma etkinliğini artırmak.
6. Ekipmanları yangın veya aşındırıcı atmosfer koşullanın etkilerinden korumak veya etkisini azaltmak.
7. Yiyecek ve kozmetik tesislerinde USDA (FDA) kriterlerini karşılayarak mekanik sistemlere yardımcı olmak.
Isısal izolasyon uygulamaları, -73.3 °C ile 815.6 °C sınırları içerisinde geçerlidir. Bu sınırlar içerisinde yapılan izolasyon uygulamaları düşük, orta ve yüksek sıcaklıklı izolasyon uygulamaları olarak üç grupta ele alınırlar.
Köken açısından izolasyon malzemeleri değerlendirildiğinde iki gruptan söz etmek mümkündür: organik kökenli (polistiren, poliüretan, kauçuk v.b.) ve inorganik kökenli (camyünü, taşyünü v.b.) izolasyon malzemeleri [3].
İzolasyonun türü, kompozisyonunu (yani cam, plastik v.b.) ve iç strüktürünü (yani hücresel, lifli v.b.) gösterir.
Biçim ise genel şekil veya uygulamayı anlatır (yani levha, boru izolasyonu v.b.).
2.2. İzolasyon Malzemesinin Türleri
İzolasyon malzemelerini üç türde inceleyebiliriz:
1. Lifli izolasyon: Küçük çaplı liflerden oluşur. Lifler yüzeye yatay veya dikey olduğu gibi birbirine bağlı ya da serbest halde bulunabilir. Silis, kaya yünü, alüminyum silis lifleri kullanılır. Bu türde en yaygın kullanılan izolasyon cam lifi ve mineral yündür.
2. Hücresel izolasyon: Birbirinden ayrı durumdaki çok sayıda küçük bireysel hücreden oluşur. Hücresel malzemeler cam veya polistiren (kapalı hücre), poliüretan, poliizosyanürat, poliolefin ve elastomerik gibi köpüklendirilmiş plastiklerdir.
3. Tanecikli izolasyon: Arası boşluklu küçük nodüllerden meydana gelmiştir. Bu tür izolasyona örnek olarak kalsiyum silikat, genleştirilmiş vermikülit, perlit, selüloz ve genleştirilmiş polistiren verilebilir.
2.3. İzolasyon Malzemesinin Biçimleri
Özel fonksiyon ve uygulamalar için izolasyon malzemeleri çeşitli biçimlerde üretilirler. Yaygın olarak kullanılan biçimler şunlardır:
1. Rijit levhalar, bloklar, yapraklar ve önbiçimli (preformed) şekiller (boru izolasyonu gibi),
2. Esnek levhalar ve önbiçimli şekiller,
3. Esnek levhalar,
4. Çimentolar (izolasyon ve bitirme malzemesi),
5. Köpük.
2. 4. Yapıda Yaygın Olarak Kullanılan İzolasyon Malzemeleri
Ticari ve endüstriyel uygulamalarda yaygın olarak kullanılan izolasyon malzemeleri şu şekilde sayılabilir:
1. Kalsiyum silikat yanmaz ve sıcak boru izolasyonlarında ve yüzeylerde kullanılır.
2. Cam iki grupta incelenebilir.
a. Lifli yanmaz ve iyi ses emme özelliğine sahiptir.
b. Hücresel yanmaz, emici değildir ve pek çok kimyasala dayanıklıdır.
3. Mineral lifler (kaya ve taş yünü) doğal pH dengesine sahip malzeme yanmaz ve iyi ses kontrol özelliğine sahiptir.
4. Genleştirilmiş silis veya perlit yanmaz ve orta ve yüksek izolasyon sıcaklıklarında kullanılabilir.
5. Elastomer kılıflamaya gerek duyulmayan düşük sıcaklıktaki izolasyon uygulamaları için maliyeti oldukça düşüktür. Yangın tutuculuğuna dikkat edilmelidir.
6. Köpüklendirilmiş plastik hafif, üstün nem dayanım ve kesilebilme özelliğine sahiptir. Yangın tutuculuğuna dikkat edilmelidir.
7. Sıcağa dayanıklı lifler sıcaklık limiti 1648.9 °Cye ulaşır. Yanmaz özelliktedir.
8. İzolasyon çimentosu yüksek sıcaklıktaki yüzeylere uygulanabilir. Tamamen izolasyon malzemesi olarak veya diğer izolasyon malzemelerinin yüzeyine uygulanabilir.
2.5. Yanıcılık Açısından İzolasyon Malzemeleri
Yapılarda kullanılan izolasyon malzemesinin yanmaz nitelikte olması onun güvenli olduğu anlamına gelmez. İzolasyon malzemesinin yanıcı sıvıları bünyesine çekmesi ve bununla birlikte yanması halinde duman ve zehirli gaz üretmesi oldukça büyük bir sorundur. İzolasyon malzemeleri alevlerin, yanıcı gazların ve yakıcı damlacıkların gelişimine katkıda bulunarak, yangının büyümesinde önemli bir rol oynar. Belirli izolasyon malzemeleri kaçınılmaz olarak yanıcıdır ve yangınların büyümesine katkıda bulunur. Diğer bazı izolasyon malzemeleri yanıcı olmayabilir ancak bu tür malzemeler de yanıcı sıvıları emebilir. Maksimum yangın güvenliği için seçilecek izolasyon malzemesinin hem yanıcı olmayan hem de emici olmayan özellikte olması gerekir. İzolasyon malzemesi yangın ve duman açısından ele alındığında yangına karşı güvenli olmalı ve izolasyonlu strüktürler ve ekipmanları için yangın korunumu sağlamalıdır. Aynı zamanda korunmuş strüktüre ısı akışını minimize etmeli ve bir dış yangının oluşturabileceği zararı en alt düzeyde tutabilmelidir. Genellikle inorganik izolasyon malzemeleri yangının gelişimine katkıda bulunmaz ancak organik olanları için aynı şey söylenemez. Özellikle plastik köpük esaslı poliüretan, polistiren, izosyanüratlar ve fenolikler ciddi yangın tehlikeleri oluştururlar. Hızlı alev yayılımı ve yüksek sıcaklıklara erişim, yüksek seviyede yoğun duman, zehirli ve yanıcı gazlar ile kimyasalların üretimi buna örnek verilebilir.
Malzemeler deneysel çalışmalar yapılarak çeşitli yanıcılık sınıflarına ayrılmış ve bunlara ilişkin özellikler standart ve yönetmeliklerde ifade edilmiştir. Ülkemizde uygulanmakta olan yangın yönetmeliğinde yanıcılıklarına göre iki ana grupta ele alınan malzemeler, yanmaz A sınıfı ve yanıcı B sınıfı olarak ayrılmıştır. Bunlar da yine A1, A2 ve B1, B2 ve B3 şeklinde alt gruplara bölünmüştür. Yangın yönetmeliğine göre döşeme içindeki veya üstündeki yalıtımların normal alevlenici B2 sınıfında olması cephelerde ise cephe kaplama yalıtımlarının bir kattan yüksek binalarda B2 sınıfından daha düşük olamayacağı ifade edilmektedir. Dış duvar iç yüz yalıtımları yüksek binalarda zor alevlenici B1 diğerlerinde B2 cephe yalıtımları ise 2 kata kadar olan binalarda B2, diğerlerinde ise B1 sınıfı olması (kaplama ile dış duvar arasındaki aralık 4 cm, pencere ve kapı kasaları yanmaz A sınıfı malzeme ile örtülmesi halinde B2 olabilir) zorunlu tutulmaktadır.
3. İzolasyon Malzemelerinin Yangın Oluşumuna Katkısı
Bir mekanın duvar ve tavanlarına uygulanan izolasyon, bu mekanda başlayan bir yangının kolayca büyüyüp gelişmesine neden olabilir. Isı yalıtımında yaygın olarak kullanılan izolasyon malzemeleri özellikleri nedeniyle odada artan ısının önemli bir bölümünü muhafaza ederek, yangının bulunduğu mekanda sıcaklığın normalden daha çabuk artışına neden olur. Böyle bir durumda mekan içerisinde yer alan tutuşabilir malzemenin yüzey sıcaklıklarının ani yükselmesiyle birlikte genel kavuşma (flashover) evresine daha hızlı erişilir. İzolasyon özellikleri açısından karşılaştırıldığında duvar ve tavanlarında daha düşük seviyede veya hiç izolasyon önleminin alınmadığı bir mekana göre ciddi izolasyon önlemlerinin alındığı bir mekan, daha büyük tehlike ortaya koyar. Malzemenin yüzey sıcaklığındaki artış miktarı, tutuşmayla birlikte alevlerin hızla yayılmasına neden olabileceği gibi yanıcı gazların ve dumanın da benzer şekilde mekanda oluşumunu hızlandırır. Köpük plastikler (foam plastics), örneğin çok kısa bir süre içerisinde 200 °C yüzey sıcaklığına eriştikleri halde benzer koşullar altında ahşap (ahşabın türüne, nemliliğine, biçimine v.b. faktörlere bağlı olarak) aynı sıcaklığa 10 dakikada ulaşır. Köpük plastiklerin yüzey sıcaklıklarındaki bu hızlı artış, bazı plastik türlerinin alevi yüzeylerinde çabuk yayma özelliklerine bağlanabilir.
Boşluklu duvarlarda izolasyon malzemesi olarak kullanılan köpük esaslı plastik malzemelerin yangın esnasındaki davranışıyla ilgili Kanada Yapı Araştırma Bölümü (The Division of Building Research) tarafından bir dizi deney yapılmıştır. Bu deneylerin sonucunda boşluksuz ve yanmaz özellikteki iki duvar katmanı arasına yerleştirilmiş köpük plastik malzemede alevlerin yukarı doğru yayılma hızının oldukça düşük olduğu gözlenmiştir. Ancak duvar katmanı ile köpük plastik malzemenin arasında düşey bir hava boşluğu bulunması durumunda yukarı doğru alev yayılmasının daha süratli olduğu tespit edilmiştir.
3.1. Duman ve Zehirli Gazlar
Yangın istatistiklerine bakıldığında yangınlarda meydana gelen ölümlerin büyük miktarı yanıcı malzemenin yanması sonucu ortaya çıkan duman ve zehirli gazlar nedeniyledir. Pek çok yanıcı özellik gösteren malzemede olduğu gibi yapı sektöründe yaygın olarak kullanılan izolasyon malzemelerinin çoğu da geleneksel malzemelere göre daha fazla duman ve zehirli gaz üretmektedir. Bu nedenle kullanılan malzemenin özelliklerinin iyi bilinmesi gerekmektedir. Dumanın en önemli etkisi, görünürlüğü azaltmasıdır. Yani yanmakta olan bir binadan kullanıcıların kolaylıkla uzaklaşabilmesi için gerekli kaçış yollarının açıkça ve net olarak görünmesini engellediği gibi yangın nedeniyle bina içinde oluşan ısı ve zehirli gazlara da daha uzun süre maruz kalmasına neden olur.
benzer deney koşulları altında bazı yangına karşı korunmamış malzemenin ürettiği dumana bağlı olarak görünürlüğü azaltma süresini göstermektedir. Buradaki değerler malzemelerin duman üretme miktarları hakkında fikir vermek amacıyla verilmiştir.
Karbon monoksit, hidrojen klorit, hidrojen siyanid, sülfür dioksit ve nitrojen oksitleri yanma sonucu ortaya çıkabilecek bazı zararlı bileşiklerdir. Yanmakta olan bir mekanda bu gazların bir ya da birkaçının aynı anda ve belirli oranlarda bulunması insan sağlığını önemli ölçüde tehdit eder. Bu gazlar solunum yoluyla, deri yoluyla ve hem solunum hem de deri yoluyla vücuda girebilir. Gazın türüne bağlı olarak meydana getirdiği etkilerse tahriş etme, basit boğma, kimyasal boğma ve uyuşturma şeklindedir. Yukarıda sayılan gazlar içerisinde en az zararlı olan karbonmonoksit (CO)in bile havanın içerisindeki konsantrasyonuna, kişinin fiziki durumu ve eylem durumuna göre zehirleyici etkisi artarak ortaya çıkmaktadır. Hareket halindeki bir insanın % 0.7 CO konsantrasyonunun bulunduğu bir mekandaki yaşama süresi 40 dakika, % 1 CO (10.000 ppm) değerine ulaşması halinde ise bu süre 15.6 dakikadır. Yanıcı özellik gösteren izolasyon malzemelerinin COnun dışında ve çok daha zararlı başka gazları da yaydığını unutmamak gerekir. Yanmakta olan bir mekanda artan sıcaklık da hararet nedeniyle insan vücudunu etkiler. Yüksek hararet nedeniyle kısa sürede ter bezleri tahrip olur ve vücuttan toksinler atılamaz. Bu durum kan zehirlenmesine yol açar. Yine kan basıncının artması nedeniyle iç organlarda kanama oluşabilir ve kalbin ritmi bozulabilir. Aşırı su kaybı ve solunum yetersizliği de yine ölümle sonuçlanır. Yangının ilk 5 dakikası içerisinde mekan içindeki sıcaklığın 538 °C civarına çıkması kaçınılmazdır. 177 °C civarındaki hava ise insan tarafından en çok 1 dakika solunabilir.
3.2. Yangının Strüktürel Elemanlar Üzerindeki Etkisi
Duvarları ve çatısında izolasyon önlemlerinin alındığı bir yapıda, artan sıcaklığın yapıda muhafaza edilmesi nedeniyle strüktürel elemanlar, olması gerekenden daha kısa bir süre içerisinde dayanımlarını yitirebilirler. İzolasyon malzemeleri yangının sıcaklığını artırmanın yanı sıra, duvar ve tavan bileşenlerinde de ani sıcaklık artışlarına neden olabilir. Bu ısı değişimleri strüktürel elemanların yangın dayanımını değiştirebilir. Özellikle çelikten yapılmış veya çelik donatı ile güçlendirilmiş çatılarda kullanılan izolasyon malzemeleri nedeniyle ısının ani artışı, çeliğin dayanımını kısa sürede yitirmesine neden olur. Kritik sıcaklığa erişildiğinde çelik malzeme de dayanımını yitirir. Duvarlarda kullanılan izolasyon malzemesi, şayet duvarın mekana bakan yüzüne yakın yerleştirilmişse sıcaklık artışı çabuk olacaktır. Ayrıca kullanılan izolasyon malzemesinin yanıcı özellikte olması ve yangına karşı korunmaması da yangının kısa sürede tüm duvar yüzeyi boyunca ilerlemesini kolaylaştıracaktır. Koruyucu bir yüzey kaplaması bulunması halinde duvarın sıcaklığı düşük ve yangın dayanımı yüksek olur. İzolasyon malzemesinin yangına dayanıklı olması durumunda ise duvarın yangın dayanım özelliği daha yüksek olacaktır.
İzolasyonun boşluklu bir duvar içerisinde yer alması durumunda, duvarın strüktürel dayanımı istenildiği kadar uygun olmayabilir. Özellikle bu durum, büyük yer değiştirmelerin olduğu ve duvar boşluğunun her iki yanındaki malzemenin eşit olmayan genleşmeleri nedeniyle meydana gelen bel vermelerin oluştuğu narin duvarlarda görülür. İzolasyon konulması çatı, döşeme ve duvar gibi yangın bariyerlerinin strüktürel yangın performansını azaltmasına rağmen, yangın bariyerleri vasıtasıyla geçebilecek aşırı miktardaki ısıyı engelleyerek yangına dayanımını artırır.

Çadır Yangının Sebebi Belli Oldu

itfaiyeci — Sun, 18 Mar 2012 13:43:17 +0000

İstanbul Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı’nın hazırladığı rapora göre yangın 21.07′de başladı ve 21.14′te ilk müdahaleyi ekipler yaptı. Gece 00.45′te tamamen söndürülen yangın pvc-polyester çadırların üzerinden geçen elektrik kablosundan çıktı.

Rapora göre yangın, önce 1 No’lu çadırın üzerinden geçen elektrik tesisatından çıkan kıvılcımların sünger yataklara düşmesiyle başladı. Polyester çadır örtüsünün tutuşmasıyla hızlanan yangın rüzgarın etkisiyle hızla yayıldı. 1 No’lu çadırda sıkışan 11 işçi birkaç dakika içinde yanarak can verdi.

Raporda yangın öncesinde işçilerin kaldığı çadırlar hakkında ilginç bilgiler yer alıyor. Rapora göre işçilerin yatakhane ve yemekhane olarak kullandıkları çadırlar metal profil üzeri PVC polyester branda kaplı. Isınma tavana asılı ve ayaklı infrared ısıtıcılarla, aydınlatma ise duylu ampuller ile sağlanıyordu.

Çadır içerisinde ranzalar arasında ısıtıcı, su ısıtıcısı, büro tipi buzdolapları gibi elektrikli cihazlar tespit edildi. Raporda yanmayan yatakhanede yapılan incelemede, işçilerin soğuktan korunmak amacıyla ranzaların etrafını battaniyelerle kapatmaları ve tüm giyim eşyalarının da ranzalarda asılı bulunmasının yangın yükünün artmasına neden olduğu belirtildi.

Yapı Malzemelerinin Yangına Tepki Sınıflarında Türkiye Avrupa Karşılaştırması

itfaiyeci — Sun, 18 Mar 2012 09:09:54 +0000

Avrupa yangın sınıflarının kabulü ile Avrupa Birliğine üye ülkeler ulusal mevzuatlarını Avrupa yangın sınıflarına göre düzenlemektedirler. Avrupa sınıflarına geçiş, ürün bazında olup, uyumlaştırılmış teknik şartnamelere sahip ürünlerin piyasaya arzı ile uygulanmaktadır.
Almanya, İngiltere, Fransa gibi önceden ulusal yangın sınıflarını oluşturmuş ve yapı malzeme üretimlerini bu sınıflara göre yapan ülkelerde, Avrupa sınıflarına geçişin maliyeti oldukça yüksek olmaktadır. Çünkü yeni sınıflar beraberinde yeni deney metotlarını getirmekte, mevcut deney laboratuvarlarının, malzeme üretimlerinin ve mevzuatlarının değiştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Bunun sonucunda doğal olarak ulusal sınıflardan Avrupa sınıflarına geçiş süreci de uzamaktadır. AB’ye üye ülkeler, uyumlaştırılmış bir standarda (harmonised standartshEN) sahip ürünlerde Avrupa Sınıflarını kullanmakta iken diğer ürünlerinde ulusal standartlarından vazgeçmemektedirler.
Ülkemizde ise, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmeliğin kabul edilmesi ile, daha önce yerel yönetimler ile kamu yapıları için çıkarılmış olan yönetmelikler yürürlükten kaldırılmıştır.
Yönetmeliğin, malzemelerin yanıcılık özellikleri ile ilgili bölümünde (Ek-1) yanıcılık sınıfları olarak TS 1263′ün ekinde bulunan tablonun esas alındığı görülmektedir. TS 1263 standardının yangına tepki ile ilgili bölümü ise Alman DIN 4102 normlarından faydalanarak hazırlanmıştır. Aynı düşünce paralelinde, Avrupa Birliği teknik mevzuatının uyumlaştırılması çalışmaları bağlamında Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından yayımlanan tebliğde, ulusal yangın sınıflarının Avrupa yangın sınıflarına göre düzenlenmesi çalışmasında, Alman yanıcılık sınıfları Euroclasses denklikleri esas alınmıştır. Benzer bir çalışmanın da İçişleri ile Bayındırlık ve İskân Bakanlıkları tarafından ortak yürütülen “Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik” revizyonunda da yapılacağı düşünülmektedir.

Yangından Korunum ve Yapı Malzemeleri Direktifi

itfaiyeci — Sun, 18 Mar 2012 09:03:30 +0000

YANGINDAN KORUNUM VE YAPI MALZEMELERİ DİREKTİFİ (CPD89/106/EEC)
Yapı Malzemeleri Direktifi, Avrupa Birliği’nin yirminin üzerinde ürün grubu için geliştirdiği yeni yaklaşım direktifleri kapsamındadır. Bu direktifin iki temel amacı bulunmaktadır
- Güvenlik ve kamu yararı için her ülkenin kendi açısından ortaya koyduğu temel gereklerin ortak noktasının saptanması,
- Üretimin ortak yöntemi belirlenerek, standartların ortak hale getirilmesi ve böylece AB ülkeleri arasındaki ticarette teknik engellerin ortadan kaldırılarak, yapı malzemelerinin serbest dolaşımının sağlanmasıdır.
Yapı Malzemeleri Direktifi (89/106/EEC)’ne göre, yapıların karşılamaları gereken ve malzemelerin teknik özelliklerini etkileyen altı temel gerek mevcuttur. Bunlar
1. Mekanik dayanım ve kararlılık (stabilite),
2. Yangın durumunda emniyet
3. Hijyen, sağlık ve çevre
4. Kullanım emniyeti
5. Gürültüye karşı korunma
6. Enerjiden tasarruf ve ısı korunumudur.

Bugüne dek Türkiye’de üzerinde fazlaca durulmayan yangın mevzuatı, Avrupa Birliği tarafından oldukça önemsenmekte olup, ikinci temel gereği oluşturmaktadır. Yangın durumunda emniyetin alt temel gerekleri ise şunlardır
a. İnşa edilen yapının yük taşıma kapasitesi belli bir süre azalmamalıdır.
b. Yapı içinde yangın çıkması, yangının ve dumanın yayılması sınırlı olmalıdır.
c. Yangının çevredeki yapılara yayılması sınırlı olmalıdır.
d. Yapı sakinleri binayı terk edebilmeli veya başka yollarla kurtarabilmelidir.
e. Kurtarma ekiplerinin emniyeti göz önüne alınmalıdır.

Yukarıda belirtilen temel alt gerekler içinde, özellikle mimarlık disiplini içine giren ve pasif yangın güvenlik önlemlerinden birini oluşturan yapı malzemelerinin yanıcılık özellikleri (reaction to fire) ile ilgili ortak Avrupa Sınıfları (Euroclasses), 2000/147/EC sayılı [4] komisyon kararı ile ortaya konulmuştur. Bir diğer alt temel gerek olan yapı elemanlarının yangına dayanım performansları (Fire Resistance) ile ilgili ortak Avrupa sınıflandırması ise, 2000/367/EC sayılı komisyon kararında belirtilerek Avrupa Birliği Resmi Gazetesinde yayımlanmış, ayrıca EN 13501-2 [6,7] standardında ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır.
Yapı Malzemeleri Direktifi (CPD) kapsamında her temel gereği ayrıntılı bir biçimde açıklamak üzere birer “Açıklayıcı Doküman” yayımlanmıştır. Açıklayıcı Dokümanlar bilgilendirme amacını taşımaktadır. Yangın durumunda emniyet temel gereği ile ilgili açıklayıcı doküman, “Interpretative Document Number 2: Safety in Case of Fire” adı altında Avrupa Birliği Resmi Gazetesinde yayımlanmıştır. Ülkemizde de, Yapı Malzemeleri Yönetmeliği kapsamında Açıklayıcı Dokümanlar 29 Kasım 2004′de Resmi Gazetede yayımlanmıştır [9].
Yapı Malzemeleri Direktifi bağlamında, 12 adet Kılavuz Belge (Guidance Paper A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L) yayımlanmıştır. Bunlardan “Kılavuz Belge G” de Yapı malzemelerinin yangına tepkisi ile ilgili Avrupa sınıflandırma sisteminin işleyişine dair konular ele alınmış olup Kılavuz Belge J de ise, mevcut ulusal sistemlerden yeni Avrupa sistemlerine geçişe dair düzenlemelere yer verilmiştir.
Kılavuz Belge J ye göre yapı malzemeleri ilgili bir teknik mevzuat ortaya çıktıktan sonra, teknik mevzuat ile çelişen ulusal sistemlerin sürdürülmesinin AB kanunlarına uymadığı, dolayısıyla, ulusal yangın sınıflandırma sistemlerinin uygun bir zaman içerisinde yürürlükten kaldırılmasının gerekeceği bildirilmektedir. Ayrıca ulusal yangın sistemlerinin yürürlükten kaldırılmasının, Avrupa ürün şartnamelerinin önemli bir bölümü ortaya çıktıktan ve bunların eşvarlık (Ulusal standartlar ile AB standartlarının birlikte yürürlükte olması) dönemi sona erdikten sonra gerçekleşmesi gereği ortaya konmaktadır. İki paralel sistemin yürütülmesi ile ilgili olabilecek problemleri gidermek için de, Avrupa sınıflandırma sistemlerinin tek ulusal sistem olarak erken tarihlerde aynen benimsenmesinin, üye ülkelerin çıkarları yönünde olduğu da bu belgede vurgulanmaktadır. Avrupa standartlarıyla çelişen ulusal yangın standartlarının yürürlükten kaldırılma tarihi, Avrupa Standardizasyon Komitesi (CEN-European Committee for Standardization) kurallarınca belirlenmekte olup, izin verilen minimum süre, Avrupa standartlarının dağıtımından sonra 6 ay, maksimum süre ise 3 yıldır.

Yapı Malzemelerinin Yangına Tepki Sınıfları

itfaiyeci — Sun, 18 Mar 2012 08:59:47 +0000

Türkiye-Avrupa Genelinde İrdelenmesi ve Ulusal Sınıfların Yeni Avrupa Sınıflarına Uyarlanması Avrupa Birliği, üye ülkeler arasındaki yapı malzemelerine yönelik farklı yaklaşımları ortadan kaldırmak amacıyla Yapı Malzemeleri Direktifini (Construction Product DirectiveCPD) yayımlamıştır. Bu direktif ülkemizde de Gümrük Birliği Antlaşması çerçevesinde, adapte edilmesi gereken Avrupa Birliği Teknik Mevzuatlarından biri olarak 4703 sayılı, “Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun” kapsamında Bayındırlık ve İskân Bakanlığı’nca uyumlaştırılarak, 8 Eylül 2002 yılında Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106/EEC) adı altında yayımlanmıştır. Yapı Malzemeleri Direktifi (89/106/EEC)’ne göre, yapıların karşılamaları gereken temel gerekler mevcut olup, bunlar yapı malzemelerinin teknik özelliklerini etkilemektedir. Bu temel gereklerin en önemlilerinden biri de yangın durumunda emniyettir. Üye ülkelerin ulusal yangın mevzuatlarına bakıldığında, coğrafi, iklimsel veya yaşam koşullarındaki farklılıklar nedeniyle yapı malzemelerinin karşılaması gereken özelliklerinin de farklılaştığı görülmüştür. Avrupa Birliği’nce, bu farklılıkların yapı malzemelerinin serbest dolaşımı ve kullanımını engellememesi için yangın durumunda emniyet temel gereği doğrultusunda malzeme performans sınıfları oluşturulmuştur. Bu çalışmada yangından korunum bağlamında Yapı Malzemeleri Direktifi (89/106/EEC) ile yangınla ilgili temel gerek doğrultusunda oluşturulmuş malzeme performans sınıflarından biri olan Avrupa yangına tepki/reaksiyon sınıfları incelenerek, konu ile ilgili olarak ülkemizde ve Avrupa’daki durumun ortaya konulması amaçlanmıştır.

Sprinkler Sistemlerinde ve Depolamanın Önemi

itfaiyeci — Mon, 12 Mar 2012 12:29:25 +0000

Depolar, yerel kurumlar için önemli bir yangın tehlikesi oluşturmaktadır ve büyük çaplı bir yangın hem ekonomik hem de çevresel olarak yıkıcı bir etkiye sebep olabilir. Oldukça geniş bir alana yayılmış olan bu binalar, depolanmış olan yüksek derecede yanıcı ve kirletici mallar barındırmakta olabilir. Bu depolama genellikle çok sıralı raflardan oluşan çok katmanlı bir yapıda olduğundan, yangın mahalline anında su ulaştırmak büyük çaplı bir olaydan kaçınmak için hayati önem taşır.

Bu binalar şehrin yerleşim merkezinin göbeğinde ise oluşturduğu hayati ve sıhhi tehlike daha da artar. Herhangi bir yangınla mücadelede yangın söndürme suyunun yayılmasının engellenmesi ve çevreyi korumak için bu suyun minimum seviyede tutulmasının önemi de ek problem yaratır. Depolama ve malların yerinden alınıp yeniden kullanılmasında otomasyona geçişteki gelişmeler sayesinde bu öncüllerin yapılması için gereken çalışan sayısı azalmaktadır. Bu, bölgede meydana gelecek bir yangını erken safhalarda farkedebilecek kişi sayısının da azalmış olması anlamına gelir.
Depolarda yangını önleme ve kontrol etmenin çok çeşitli yolları vardır. Bunlar, binanın yapımında yangına dayanıklı sağlam ürünler kullanmak gibi pasif yangın koruma yöntemi ya da yangını kontrol etmek ve söndürmek için sprinkler kullanmak gibi aktif yangın önleme olabilir. Bu seçeneklerden birini diğeri ile birlikte kullanmak kurtarılacak hayat, mal mülk, çevre ve işletme olasılığını büyük ölçüde artırır. Yangın ölümlerini önlemede duman ve ısı dedektörleri gibi erken uyarı sistemlerinin yararları gözden kaçmamalıdır.
Binanın yapımında kullanılacak malzemeler iki saate kadar yangına dayanıklılık gösterebilecek ürünlerden seçilmelidir. Genellikle depolar geniş açık alanlar olduğundan, yüksek derecede yangına dayanıklı yapı, bina içinde ve depolanmış mallar arasında yayılan yangını hapsedebilir fakat durduramaz. İtfaiye olay yerine ulaştığında, yangınla savaşmak için binaya girerek hayatlarını tehlikeye atmaktadırlar. Umabileceklerinin en iyisi binanın ve depolanan malların bir kısmının kurtarılmış olmasıdır, fakat yangın sonrasında işletme hayatta kalabilecek midir? Erken uyarı verebilen bir yangın alarm sistemi kurmak, itfaiyecilerin olay mahalline erken ulaşmasını ve dolayısıyla yangının yayılmasını azaltma şansını artırır. Günümüzde, itfaiyecilerden çok ciddi bir yangın durumunda binaya girmelerini beklememeliyiz.
Bir depo yangını ile baş etmenin açık farkla en iyi yolu sabit, otomatik, su ile kontrol ya da hapsetme sistemi kurmaktır. Bu yalnızca erken uyarı vermeyecek, aynı zamanda yangının kaynağına da anında müdahale sağlayacaktır. Mükemmel güvenilirlik tescili ile iyi tasarlanmış ve kurulmuş sprinkler sistemleri, itfaiyenin gelmesinden önce yangını kontrol altına alabilir hatta söndürebilir.
İngiltere’de yaygın olarak kullanılan otomatik sprinkler sistemlerinin tasarımı, kurulumu ve bakımı için dört ana kural vardır: BS 5306 Bölüm 2′yi de kapsayan Otomatik Sprinkler 1990 için LPC kuralları BS EN 12845 ile uyumlu Otomatik Sprinkler için LPC kuralları ve iki Amerikan standardı – NFPA ve Factory Mutual. İlk ikisi, ilerleyen paragraflarda referans olarak kullanılmıştır.
Aşağıda, bir depoda kurulabilecek sprinkler sisteminin bazı türlerine değinilmiştir. Bir çatı tipi sprinkler sistemi, çatı kaplamasının hemen altına yerleştirilmiş olan bir boru ağından oluşmaktadır. Sprinkler başlıkları her yönde 3 metrelik aralıklarla yerleştirilmiştir. 68 °C çalışma sıcaklığına ve ‘standart yanıt’ termal hassasiyet sınıflandırmasına sahiptir. Minimum 0.5 bar basınç altında ve 56 l/dk akış hızı ile aynı anda en az 29 başlık çalışabilmektedir.
Yüksek hacimli depolarda, çatı tipi su püskürtme sistemi kurmak için geçerli olan sınırlandırmaların belirleyici faktörü depolama düzeni ve depolanan malların türüdür. İzin verilen maksimum depolama yüksekliği 3.0 metre ile 7.6 metre arasında değişir. Su tatbiki en az 7.5 l/m²/dk ve en fazla 30 l/m²/dk olabilir.
Yangın alanı için toplam su ihtiyacı 2300 l/dk’dan 11000 l/dk’ya kadar ve 6 ila 8 bar arasında olabilir. Yerel su tedariğinin bu talebi karşılama ihtimali olmadığından, en azından bir su depolama tankı ve pompaları gereklidir. Depolar için tercih edilen sistem, daimi olarak su ile dolan ve yangının kaynağına suyu anında ulaştırabilecek ıslak tip sistemlerdir. Diğer ıslak/kuru tip sistemler suyun donma ihtimali olan daha soğuk binalarda kullanılabilir ve bu sistemler genellikle en az % 25 daha fazla su tatbiki gerektirir. Çatı tipi sistemler daha düşük yangın tehlikesi içeren, alçak tavanlı depoların korunmasında daha ekonomik ve güvenlidir.
Çatı ve Raf İçi
Raf içi sistemler, raf yüksekliğinin çatı tipi su püskürtücüleri ile korunabilecek seviyeyi aştığı durumlarda kullanılır. Aynı zamanda daha alçak tavanlı depolarda çatıdaki su ihtiyacının ve çatı sisteminde kullanılan boru çaplarının azaltılması için çatı sistemleri ile birlikte kullanılabilir. Çatı sistemi yukarıda anlatıldığı gibi kalır fakat depolama rafları arasına kurulu su püskürtücüleri ile güçlendirilmiştir. Raf içi sprinkler boruları, depolama paletlerini destekleyen ve raf geçitlerinin tam ortasında bulunan traverslerin arkasına yerleştirilmiştir. Sprinkler genellikle depolanan mallara 150 mm’den daha fazla yaklaşmayacak şekilde ve su deflektörü traversden 20 mm aşağıda olacak şekilde konumlandırılır. Sprinkler bu şekilde, yangını ilk fırsatta tespit edip saldırıya geçebileceği ideal konumdadır.
Borular tehlikenin ciddiyetine bağlı olarak her seviyede ya da dikey olarak 3.5 metre aralıklarla yerleştirilebilir. Püskürtme kafaları yatay borular üstünde 1.4 metre ile 2.8 metre aralıklı olarak kurulabilir. Su püskürtücüleri, 68 °C çalışma sıcaklığında, ‘hızlı yanıt’ termal hassasiyet sınıflandırması ile çalışacak şekilde tasarlanmıştır ve minimum 2 bar basınçta 113 l/dk akış hızı ile çalışmaktadır. Raflar arasında çalışması beklenen püskürtücü sayısı hangi kuralların kullanıldığına bağlı olarak değişir.
LPC/BS5306 kuralları, her seviyede ve üç rafa kadar olmak üzere, her sırada üç püskürtücünün çalışmasını gerektirmektedir. Her ne kadar bu kurallar çatı tipi püskürtücülerle aynı anda çalışacak 45 raf içi su püskürtücüsü gerektirse de, BSEN 12845 kuralları maksimum dokuz püskürtücünün çalışmasını talep etmektedir. Raflar arasındaki geçidin genişliği çalışacak raf içi su püskürtücülerinin sayısını belirlemede esas faktördür.
Bir yangın bölgesi için gereken toplam su ihtiyacı 6 bar ile 8 bar basınç arasında, 2700 l/dk’dan 9000 l/dk’ya kadar olabilir. Islak tip sistemler tercih edilirken, yine en az bir su depolama tankı ve pompaları gerekmektedir ve çiftli tank sistemin güvenilirliğini arttıracaktır.
Daha serin binalar için bir alternatif olarak, ısı tespit sistemi ile kontrol vanasının çalıştırılmasına dayanan öneylem sistemleri kullanılabilir. Çatı tipi ve raf içi sistemleri özellikle ‘hangar tipi’ depolarda yangına karşı korumada etkindir. Raf içi su püskürtücüleri genellikle bir kablo koruyucu ile hasara karşı korunmakta ve daha yüksek seviyedeki su püskürtücülerinin çalışması durumunda sudan korunmak için su siperleri ile monte edilmektedir.
ESFR (Erken Müdahale Hızlı Yanıt) tipi başlıklar büyük düşme gösteren püskürtücülerle yangını mümkün olan en kısa zamanda zaptetme modundaki püskürtücülerdir. Bunlar 1980′lerde FM Global tarafından ABD’de geliştirilmiş ve yakın zamanda LPC ve BS EN 12845 su püskürtücü kurallarına dahil edilmiştir.
Maksimum 9.5° eğime sahip, 13.7 metreye kadar olan tavan yüksekliği ve 12.2 metre depolama yüksekliğine sahip alanlar ESFR sistemi ile korunabilir. Bu su püskürtücüleri, normal su püskürtme sistemlerinde kullanılanlardan daha büyük ağız genişliğine sahiptir ve 3.5 bar basınçta 670 l/dk akış hızı ile çalışabilir. ESFR sistemlerinin faydası, raf içi su püskürtücülerine ihtiyaç olmadan, 12.2 metreye kadar istenilen her yükseklikte depolama yapılabilmesidir.
ESFR koruma performansı hızlı yangın tespit ve yanıtlamaya bağlıdır ve normal bir su püskürtme sistemine göre daha az sayıda püskürtücü kafasının çalışması için tasarlanmıştır. İyi bir ESFR su püskürtücü performansı, daha fazla suyun nüfuz etmesine yetecek alanı sunan açık çerçeve depolamaya dayanmaktadır.
Çalışan ilk birkaç ESFR su püskürtücüsünün büyümekte olan bir yangına yeteri kadar su ulaştırabilmesi çok önemlidir.
Öte yandan bina yapısı, ışıklar, kanallar, elektrik kabloları ve kablo tablaları gibi engellere karşı savunmasızdırlar.
Yangın bölgesinde gereken toplam su ihtiyacı 8 bar basınç altında 5300 l/dk ile 9600 l/dk arasında olabilir. En az iki yarı kapasiteli su depolama tankı ve pompaları kurulmalıdır ve sadece ıslak tip sistemlere müsaade edilmiştir.

Avanos Belediyesi İtfaiye Amirliği’ne Girmeye Hak Kazananlar Belli Oldu

itfaiyeci — Fri, 23 Sep 2011 11:06:23 +0000

Avanos Belediyesi İtfaiye Amirliği kadrosunda boş bulunan 4 kişilik itfaiye eri alımına başvuran adayların sözlü mülakat sınavları ve fiziki performans testleri sonucunda 2 kişi işe girmeye hak kazandı.

AvanosBelediyesi İtfaiye Amirliği kadrosunda boş bulunan 4 kişilik itfaiye eri alımına

başvuranadayların sözlü mülakat sınavları ve fiziki performanstestleri sonucunda 2 kişi işe girmeye hak kazandı.

Avanos Belediyesinden yapılan yazılı açıklamaya göre, 5′i kadın 99 adayın Kamu Personeli Seçme Sınavı (KPSS) puanına göre başvurduğu ilk 12 adayın mülakat sınavı sonuçları belli oldu.

Buna göre, Arda Efe Bilecen ile Emre Işıksaçan itfaiye eri olmaya hak kazandı.

Sınava girmeye hak kazanan 12 kişiden 7′si başarısız olurken, 3 kişi ise mülakat sınavına katılmadı.