پس بیشتر از این روی اعصاب شما حرکت موزون انجام نمی‌دهم و قلم را می‌سپارم به دست یکی از بزرگان عکاسی وب فارسی. دکتر نعما م.روشن. مدیر محترم انجمن و سایت عکاسی

بنام  ایزد مهربان
پیش‌نوشت: جناب آقای فتحی از بنده خواسته‌اند که مطلبی را در وبلاگ ایشان به عنوان مهمان بنویسم که در آن مسیری راهنماگر رسم گردد برای پیشرفت کسی که یک دوربین SLR خریده است. این شرط خرید دوربین SLR البته برای متمایز کردن کسانی است که در عکاسی، علاقمند جدی محسوب می‌گردند. چه بسیار دارندگان دوربینهای SLR که از آن تنها برای تهیه عکس‌های یادگاری و خانوادگی استفاده می‌کنند و مطمئناً گروه هدف ما در این مطلب محسوب نمی‌گردند. از سویی دیگر بسیارند کسانی که دوربینهای غیر SLR دارند اما در عکاسی سعی و ممارستی بسیار می‌کنند. بنابراین بهتر است چنین بگوییم که گروه هدف ما در این مطلب کسانی هستند که علاقمند جدی به عکاسی محسوب می‌شوند و تمایل دارند سطح عکاسی خود را ارتقاء دهند.

مسیر پیشنهادی من ظاهراً به صورت مراحل مختلف است اما در عمل، گاه لازم است چندین مرحله ر ا با یکدیگر طی کرد .

مرحله اول:
تکنیک صحیح عکاسی برای کسی که می‌خواهد در عکاسی پیشرفت کند، ضروری است. نباید آن را دست کم گرفت و یا از آن گذشت. مطمئن باشید کسی که تکنیک عکاسی را به‌خوبی می‌داند، ‌به‌تر و سریع‌تر پیشرفت خواهد کرد. ۱-  آشنایی با تکنیک عکاسی

۱-۱ : آشنایی دقیق با دوربین: روی کلمه «دقیق» تأکید دارم تا بگویم که باید دوربین مانند موم در دستان‌تان باشد. هم برای آن که بتوانید از آن برای تهیه عکس‌هایی که می خواهید، استفاده کنید و هم برای آن که دوربین مانند یک عنصر  مزاحم برای شما باعث عدم تمرکز نگردد. بعداً خواهم گفت که تمرکز ، دیدن و تفکر، شرایط ضروری برای تهیه عکس خوب هستند و هیچ چیزی نباید مانع این مسیر گردد. دوربینی که حاوی دکمه‌ها و کنتر‌ل‌های مختلف است ، برای کسی که با آن آشنایی ندارد، بیشتر یک عامل مزاحم خواهد بود تا وسیله‌ای برای تهیه عکس خوب.

دفترچه راهنمای دوربین‌تان را کاملاً و چند بار، از ابتدا تا انتها بخوانید و بر روی دوربین تمرین کنید. نکاتی را که به نظرتان مهم هستند، یادداشت کنید و  با مرور چندباره، به‌خاطر بسپارید.

۱-۲: آشنایی با مفاهیم اولیه تکنیک عکاسی: شاتر، دیافراگم، ایزو، نورسنجی، فوکوس، فاصله کانونی، براکت،فرمتهای فایلی عکس و تمام مواردی که موقع عکاسی به آن‌ها نیاز دارید. این‌ها را باید یاد بگیرید و به صورت دقیق تمرین کنید و با کنترل‌های دوربین‌تان تطابق دهید. روش آموختن آنها، کتاب‌های عکاسی، مطالب آنلاین فارسی و انگلیسی و  شرکت در کلاسهای عکاسی است. باز هم باید این آموختن دقیق باشد. باید بتوانید از حالات مختلف نورسنجی دوربین در شرایط خاص استفاده کنید و باید بتوانید عکس‌هایی بگیرید که مشکل تکنیکی نداشته باشند.

۱-۳ : آشنایی با پروسس عکس: برای کسی که می‌خواهد در عکاسی پیشرفت کند، این مرحله نیز الزامی است. پروسس عکس نه به معنای عامیانه «دستکاری» که به معنای بهبود اطلاعات عکس و استخراج آن و تغییر این اطلاعات بر حسب هدفی است که اصلاً عکاس، عکس را برای آن تهیه کرده است. در این فرآیند می‌توان روشنایی و طیف تونال عکس را اصلاح کرد و آن را تغییر داد. می‌توان رنگ‌ها بهینه کرد و می‌توان جزییات عکس را تغییر داد.
احتمالاً  شنیده‌اید که برخی می‌گویند عکس دوربین را نباید وارد نرم‌افزار کرد تا اصالت‌ش از بین نرود. اینان در اساس  به‌علت عدم آشنایی با دوربین و فرآیند عکاسی دیجیتال چنین احکامی صادر می‌کنند. عکسی که از دوربین بیرون می‌آید قبلاً توسط پردازنده ضعیف دوربین و نرم‌افزار ساده آن، تغییر پیدا کرده است و اصلاً حاوی هیچ‌گونه اصالتی نیست!
پروسس فایل با نرم‌افزارهای مختلفی صورت می‌گیرد که محصولات شرکت ادوبی در این زمینه پیشتازند. فتوشاپ در زمینه عکاسی و پروسس عکس بسیار کامل است و با توجه به رایگان بودنش در اینجا بهتر است سراغ نرم‌افزار دیگری نروید. اما محصول دیگری نیز ادوبی دارد به نام لایت‌روم. این محصول نیز می‌تواند بسیاری از نیازهای عکاسان را پاسخ دهد و از سوی دیگر امکان مدیریت فایلی را نیز برای آنان فراهم می کند. این مدیریت فایلی جزئی از یک فرآیند بزرگ‌تر است با نام «روند کاری» که از هنگام تهیه عکس شروع می‌شود و با انتقال فایلها به دوربین ادامه می‌یابد و بک‌اپ‌گیری و پروسس و تهیه خروجی‌های مختلف، از جمله مراحل دیگرش هستند.
علاقمندان جدی عکاسی  بهتر است ( یا واجب است) که به تدریج به سمت استفاده از فایلهای RAW بروند. این فایل‌ها برخلاف فایلهای JPEG ، حاوی اطلاعات خام دوربین هستند و علاوه بر اینکه توسط پردازنده دوربین دست‌کاری نشده‌اند، امکانات فوق العاده‌ای برای عکاس فراهم می‌کنند تا بتواند بهترین پردازش را مطابق نظر خود بر روی فایلها انجام دهد. پروسس این فایلها هم در لایت‌روم و هم در فتوشاپ امکان‌پذیر است.

روش آموزش این مرحله: کتاب‌هایی است که در آن  پروسس را برای عکاسان توضیح می‌دهند. اصلاً نباید کتاب‌هایی را تهیه کنید به آموزش نرم‌افزار فتوشاپ می پردازند. بلکه کتاب‌هایی مفید هستند که فقط نیازهای عکاسان را نشانه گرفته‌اند.اگر زبان می‌دانید از کتاب‌های زبان اصلی استفاده کنید. شرکت در کلاسها و مطالب آنلاین نیز راههای دیگری برای یادگیری هستند.

مرحله دوم: تمرین دیدن
دیدن صحیح را باید تمرین کنید. باید بتوانید دنیا را از طریق دید اختصاصی خود به بیننده نشان دهید و این کاری مشکل‌تر از مراحل قبل است.

روش آموزش : کتاب‌های ترکیب‌بندی و مطالب وسیعی که در محیط آنلاین وجود دارد.

۲-۱ کلاسهای عکاسی: آشنایی با اصول ترکیب‌بندی عکس و دیزاین:در اینجا باید بیاموزید که چه کادری قوی است  و چه کادری ضعیف. چگونه عناصر مختلف را در کادر جای‌دهی کنید  و چگونه عناصر غیر ضروری را حذف کنید.

۲-۲ تمرین دیدن: پس از طی مرحله قبل باید تمرین کنید تا «دید» تان را تقویت کنید. عکس‌های معروف را ببینید . در نمایشگاههای عکس شرکت کنید و با دقت عکسها را ببینید و سعی کنید نقاط قوت و ضعف آن‌ها را از لحاظ ترکیب شناسایی کنید. عکسهای قبلی خودتان را ببینید.
هر جایی که هستید، حتی بدون دوربین، سعی کنید که با چشم‌تان سوژه های اطراف را ببینید و کادر بندی کنید. این تمرین بسیار مفید است و دید‌تان را تقویت خواهد کرد.سعی کنید در جایی که اصلاً سوژه‌ی قابل توجهی ندارد، کادرهایی مناسب پیدا کنید.

مرحله سوم: بهبود تفکر و دید هنری
خب این مرحله چندان قابل نسخه‌پیچی نیست. چون اصولاً زیاد سرراست و مشخص نیست. نیاز به سعی و تلاش بسیار دارد. باید بامطالعه کتاب‌ها بخصوص کتاب‌هایی در زمینه هنر عکاسی و فلسفه آن، با تفکر عکاسی آشنا شوید. این سطح مشخصاً بالاتر از سطوح قبلی است و برای پیشرفت در عکاسی به سطحی فراتر از تکنیک و کادر، به آن نیاز خواهید داشت. باید عکس‌های معروف را ببینید و نقد های معروف را بخوانید. باید بفهمید که چرا یک عکس که در نظر شما چیز مهمی نیست، در طول تاریخ آن‌قدر معروف شده و آن‌قدر ارزش پیدا کرده است.تاریخ هنر، فلسفه هنر، تاریخ عکاسی، ارتباط عکاسی با سایر هنر مانند ادبیات و موسیقی، نقد عکس، مفهوم زیبایی و فلسفه زیبایی از دید فلاسفه بزرگ، برخی از عناوینی‌ هستند که باید با آن‌ها آشنا شوید.

مرحله چهارم: نمایش عکس‌های شخصی
خب این مرحله لازم نیست که الزاماً در آخر باشد. در پایان همه مراحل قبل باید عکس‌های تان را به نمایش بگذارید تا از نظر دیگران بهره ببرید. مطمئناً این «دیگران» فقط پدر و مادر و همسر و دوستان نزدیک نیستند. باید عکس‌های خود را در معرض دید افراد آشنا با فن و هنر عکاسی قرار دهید تا با شنیدن راهنمایی‌های آن‌ها، عیوب خود را برطرف کنید. گالری‌های آنلاین بسیاری وجود دارند که در آن‌ها اعضا به نقد عکس‌ها می‌پردازند. نشان دادن عکس‌ها به استادان عکاسی و صاحب‌نظران بسیار ارزشمند است. داشتن فتوبلاگ و شنیدن نظرات مخاطبین مختلف می‌تواند نکته‌های زیادی به شما بیاموزد.

مسیری که ترسیم شد برای پیشرفت عکاسی است اما بی‌نیاز از تأکید است که در این نوشتار کوتاه نمی‌توان به همه جزیبات پرداخت. این مطلب را فقط به عنوان یک نقشه ابتدایی در نظر بگیرید و  بتدریج از نظرات افراد صاحب‌نظر و مجرب استفاده کنید.

با تشکر از جناب آقای فتحی که در وبلاگ خودشان، فرصتی برای بنده فراهم کردند که بتوانم با مخاطبین این وبلاگ ارتباط  برقرار کنم.

نظرتان را درباره اولین پست مهمان این وبلاگ می‌گویید؟ :)

+ پست مهمان نوشتن، راهی برای رشد سریع یک وبلاگنویس باهوش
+ تمام افزونه‌های موردنیاز، برای عشاق فایرفاکس و عکس
+ مجموعه‌ای شامل بهترین عکس بعضی از وبلاگنویسان فارسی

با سریعتر شدن دسترسی به اینترنت، یکی از مواردی که با رشد چشمگیری روبرو می‌شود، میزان دانلود فایل از این شبکه فوق پهناور است. هکرها این نکته را به خوبی می‌دانند و از این بستر برای پخش کردن ویروسهای مخربشان استفاده می‌کنند.
این است که همواره کارشناسان امنیتی، فایل‌های دانلود شده از اینترنت را، فایل‌هایی بسیار پرخطر برمی‌شمرند. اما بسیار هم دیده می‌شود که فایلهای دانلود شده واقعا هم آنقدر خطرناک نیستند. حتی آنهایی که از طریق سایت‌های دانلود رایگان به دست ما می‌رسد هم ممکن است ویروس نباشند. هر چند که توسط آنتی ویروس ما به عنوان ویروس شناخته شوند!

در این مقاله یک سرویس را به شما معرفی می‌کنیم که به سادگی به شما می‌گوید آیا فایلی که دانلود کرده‌اید ویروس است یا حاوی ویروس هست یا نه؟ این سرویس زمانی که آنتی ویروس شما یک فایلی را به عنوان ویروس می‌شناسد ولی شما فکر می‌کنید که آن فایل ویروس نیست هم به شما کمک می‌کند.
فکر می‌کنم شمایی که این روزها دست به دانلودتان بالاست، به این سرویس نیاز زیادی داشته باشید :)

مثبت کاذب ( False Positive ) چیست؟ و چگونه می‌تواند خطرساز شود؟
فالس پوزیتیو یک اتفاق است که امکان وقوعش کم هم نیست! توی این اتفاق آنتی ویروس یا آنتی تروجان یا هر برنامه امنیتی که ممکن است ما به آن اعتماد داشته باشیم اشتباه می‌کند.
چند وقت پیش اگر یادتان باشد مک‌آفی یک به روز رسانی اشتباه داشت که دخل سیستم کاربرانش را آورد. دم عیدی هم کاربران bitDefender اگر یادتان باشد خیلی به مشکل خوردند. امیر به عنوان یکی از این کاربران توضیح داده است جریان خودش را و توضیح داده است که خیلی‌ها مجبور شدند سیستم عاملشان را عوض کنند.
در حقیقت خطر مثبت کاذب چی است؟ این است که ممکن است فایلهای ویندوزی یا مهم‌تان را پاک یا قرنطینه کند و شما به آن فایل‌ها دسترسی نداشته باشید. معمولا کم پیش می‌آید این جوری، ولی اگر پیش بیاید شما باید بدون هیچ دلیلی با بسیاری از فایلهایتان خداحافظی کنید.

مثبت کاذب چرا اتفاق می‌افتد؟
توضیح این که چرا سیستم امنیتی ما ( مثلا آنتی ویروس ) باید اشتباه کند خیلی ساده نیست. نرم‌افزارهای امنیتی، عموما نرم‌افزارهای پیچیده‌ای هستند.
اما یک توضیح ساده اگر بخواهیم بدهیم این طور باید توضیح بدهیم که نرم‌افزارهای امنیتی یک سری کدنویسی‌ها را شناسایی می‌کند که توی ویروسها مشاهده می‌شوند. آنها می‌گردند توی فایلها را که ببینند آیا آن فایلها این کدها را در خودشان دارند یا نه؟ اگر داشته باشند به احتمال زیاد ویروس هستند ( که آنتی ویروس آنها را قرنطینه می‌کند ) یا اینکه به اثبات رسیده است که آنها ویروس هستند ( و آنتی‌ویروس آنها را پاک می‌کند ).
مشکل «معمولا» وقتی خیلی حاد می‌شود که این رشته کدها توی فایلهای سالم هم زیاد باشند. آن وقت است که هزاران فایل، از جمله فایل‌های مهم ویندوزی هم ممکن است به عنوان ویروس شناخته بشوند.
این اطلاعات را از این نوشته لایف‌هکر عمدتا گرفتم، که کاربرانش زیاد ایمیل می‌زنند و شکایت می‌کنند که فایلهایی که از لایف هکر دانلود کرده‌اند ویروس داشته است. اما مسئولان این سرویس مدعی هستند در این 5 سال، یک مورد هم فایلی حاوی ویروس برای دانلود ارائه نکرده‌اند.
نامگذاری جالب این اتفاق ( فالس پوزیتیو ) هم برای شخص من خیلی جالب بود. دقت کرده‌اید که اگر حاوی ویروسی باشید، آزمایشگاه می‌گوید نتیجه آزمایشتان مثبت است؟ این مثبت کاذب از همان‌جا آمده است.

حالا چی کار می‌شود کرد؟
پاسخ خیلی ساده است. شما فرض کنید یک فایلی را ضدویروس‌تان به عنوان ویروس شناسایی کرد. شما مطمئن نیستید که آیا واقعا ویروس هست یا نه؟ یا دوست دارید مطمئن‌تر بشوید که فایلی که دانلود می‌کنید ویروس نیست؟ یا وقتی AntiVirus در دسترس نیست چگونه می‌توان مطمئن شد فایلی ویروسی هست یا نه؟
برای اینکار کافی است فایلتان را در یک سرویس آنلاین امنیتی آپلود کنید. این سرویس شروع می‌کند به بررسی فایل به صورت آنلاین و نتیجه را آنلاین به شما خبر می‌دهد.
اما سرویسی که امروز معرفی می‌کنیم خیلی عالی‌تر از این حرفهاست. VirusTotal در 40 سرویس آنلاین می‌گردد و فایل شما را به وسیله آنها بررسی می‌کند.

اگر فالس پوزیتیو اتفاق افتاده باشد، قاعدتا باید فقط در یکی دوتا از سرویسهایی که ویروس توتال از آنها استفاده می‌کند، ویروس تشخیص داده بشود و در 38-39 سرویس دیگر مشکلی وجود نداشته باشد. این جوری می‌توانید بفهمید که آیا مثلا فلان فایل ویندوزی شما که توسط آنتی‌ویروس به عنوان ویروس شناخته می‌شود، ویروس هست یا خیر؟
در ثانی اگر ویروسی تازه منتشر بشود، چون ویروس توتال از 40 موتور امنیتی مختلف استفاده می‌کند، شانس این که توسط ویروس توتال از وجود آن مطلع بشویم خیلی بهتر است. بد نیست فایلهای مشکوکی که از اینترنت دانلود می‌کنید را یک بار در این سرویس بررسی کنید.
ثالثا بدیهی است که همه جا دسترسی به آنتی ویروسمان نداریم. آن وقت‌ها می‌شود به راحتی با یک سرویس آنلاینی مثل ویروس توتال رفت توی دل ویروسها :)

چطوری از ویروس توتال بهتر استفاده کنیم؟
با یک ابزار بسیار ساده و سبک. VirusTotal Uploader به شما اجازه می‌دهد که با یک کلیک راست، فایل را مستقیما برای ویروس توتال بفرستید. خوبی این روش این است که شما هیچ کاری نمی‌کنید. همه چیز اتوماتیک برای سایت فرستاده می‌شود و بررسی می‌شود و نتیجه‌اش برای شما می‌آید :)

یک خوبی فوق‌العاده این روش دارد. شما همیشه نیاز نیست منتظر بمانید. در حقیقت هر ویروس یک شناسه یکتا دارد. فقط کافی است آپلودر بعد از این که شما درخواست بررسی دادید، بگردد و ببیند آیا شناسه یکتایی که برای ویروسها، در بانک اطلاعاتیش دارد را در فایل شما هم می‌بیند یا نه؟
متوجه نشدید؟ وقتی فایلی را می‌خواهید بررسی کنید، اگر واقعا ویروس باشد و قبلا نمونه مشابهی از آن دیده شده باشد، بدون این که آپلود کند به شما می‌گوید که این فایل ویروس است.
اگر هم تا به حال نمونه آن آپلود نشده باشد، که آپلود می‌کند و بررسی می‌کند که ببیند ویروس هست یا نه؟ با این وضع اینترنت ما، این امکانی عالی است چون لازم نیست هر بار که به شک افتادیم فایل را آپلود کنیم. اگر ویروس باشد قبل از آپلود به ما اطلاع می‌دهد :)

امیدوارم این سایت عالی به درد شما هم بخورد. یک نکته دیگر را که باید یادآوری کنم و ممکن است برای شما سوال باشد هم این است که پس با وجود این سایت چه نیازی به نرم افزار است؟ چرا باید نرم افزار آنتی ویروس را در سیستم نصب کنیم که سرعت سیستممان هم پایین بیاید؟
پاسخ ساده است. این سایت وقتی فایلی را بررسی می‌کند که شما بخواهید. ولی آنتی ویروسها بدون دخالت شما و در تمام لحظات این کار را می‌کنند. ممکن است شما هیچ وقت به فایلی مشکوک نشوید و با این سرویس آن را چک نکنید. اما آنتی‌ویروس این حرفها حالیش نیست و هر فایلی ببیند بررسی می‌کند. به همین خاطر است که انتخاب یک آنتی‌ویروس مناسب نیاز هر کاربر کامپیوتری عاقلی است :)
+ 5 آنتی ویروس برتر برای حفاظت از کامپیوتر شما

* تولدت مبارک آقای رفیق :)

برای اینکه خودم کمکی به مبارزه با گرم شدن زمین و از دست رفتن محل زندگیم بکنم، و یک تلنگر هم به آن دوستانی بزنم که حواسشان پرت شده است، مطلب امروز را، که در آن به بررسی 10 اقدام بی‌نهایت ساده برای نجات زمین می‌پردازیم، به زمین بی‌نهایت تو دل برویمان تقدیم می‌کنم :)

1pound = 453.59237 grams

صرفه‌جویی، دوباره مصرف کردن، بازیافت کردن
انگلیسی زبان‌ها یک ترکیب خیلی زیبا برای این قضیه دارند که بهشان کمک می‌کند این سه اصل خوب توی ذهنشان بماند. Reduce, Reuse, Recycle !
وقتی بیرون می‌روید سعی کنید به میزان موردنیاز خرید کنید تا مثلا خراب نشوند و به بیرون نریزید‌شان. گول جعبه‌ها و پکیج‌های «جیب خالی کن» را هم نخورید. بابا سن و سالی از شما گذشته است. زشت است پول بدهید به یک جعبه پرزرق و برق که نیم ساعت دیگر باید برود توی سطل آشغال. هر چی بسته‌ها کم‌تر، زباله‌ها هم کمتر.
حالا اگر از میوه‌فروش میوه خریدید، بلافاصله مشمع آن را دور نیاندازید. چندین بار می‌توان از بسیاری از وسایل استفاده کرد. خیلی از وسایل هم هستند که بعد از استفاده می‌شود آن‌ها را جداسازی کرد و برای بازیافت به مسئولین مربوطه داد.
می‌دانید اگر همین تهران خودمان، برون‌ریز کاغذ نداشته باشد، چقدر در قطع نشدن درختان کمک می‌شود؟

کمتر از وسایل گرمازا و سرمازا استفاده کردن
یک عادت بدی که خود من دارم این است که توی خانه با لباس کم می‌گردم ( با وضعیتی متبرج ) و در عوض سالهاست که پیوند زناشویی با بخاری منعقد کرده‌ام! برعکسش هم هست که خیلی‌ها در تابستان با یک لباس گرم می‌گردند در منزل ولی کولرگازی را در درجه آخر تنظیم می‌کنند.
با اقداماتی چون استفاده درست از لوازم گرمایشی، سرمایشی، و درزبندی درست پنجره و درها و عایق‌سازی ساختمان، مخصوصا دیوارها، می‌شود 25 درصد از هزینه‌های گرمایشی و سرمایشی خانه و 25 درصد از هزینه‌های انرژی موردنیاز را کم کرد. این بنده خدا، بابابرقی، خیلی هم چرت و پرت نمی‌گوید حیوانکی!

عوض کردن لامپ‌ها
جدیدا دولت یک کار خیلی خوبی که دارد می‌کند، عرضه لامپ کم مصرف یارانه‌ای است. خیلی از اقشار کم‌درآمد جامعه می‌توانند به راحتی و با هزینه خیلی کم لامپ‌های خانه‌هایشان را از لامپ‌های رشته‌ای معمولی به لامپ کم‌مصرف تغییر بدهند.
برای اینکه کمی منقلب‌تان کنم به این چندتا عدد کوچک گوش بدهید. لامپ‌های کم‌مصرف حدودا 10 برابر یک لامپ معمولی عمر می‌کنند. حالا حساب کردند اگر یک لامپ 60وات معمولی را با یک لامپ کم‌مصرف عوض کنید کلا 30 دلار برای هر لامپ می‌رود توی جیب شما. اگر فکر کردید فقط همین است اشتباه کردید. یادتان گفتیم از لوازم گرمازا کمتر استفاده کنید؟ اگر از لامپ کم مصرف استفاده کنید 70درصد کمتر نسبت به لامپ معمولی گرما تولید می‌شود. لامپهای کم‌مصرف یک/سوم لامپهای معمولی انرژی نیاز دارند و انرژی کمتر برابر است با زمین سالم‌تر. لطفا کمی متحول شوید!

کمتر و هوشمندانه‌تر رانندگی کردن
در این یک مورد شما حتما از من بیشتر وارد هستید. رانندگی کمتر یعنی مصرف سوخت کمتر. با این وضعیت سهمیه‌بندی بنزین، هر چقدر کمتر بنزین مصرف کنید، کمتر لنگ بنزین می‌مانید و مجبور می‌شوید به در و همسایه برای بنزین رو بزنید. راه رفتن یا پیاده‌روی هم که از سالم‌ترین انواع ورزش کردن است. چه اشکالی دارد به جای تحمل بوق‌های ممتد رانندگان عصبی دیگر، قدم بزنید و یک بار هم با دقت به محل رفت و آمدتان دقت کنید. آیا می‌دانید عمده کسانی که از روی زمین پول پیدا می‌کنند، پیاده هستند؟
من که محل کارم خیلی دور است و در بعضی قسمت‌ها، جوری نیست که وسایل نقلیه عمومی بگذرند. حداقل اگر مجبورم رانندگی کنم، می‌توانم هوشمندانه‌تر رانندگی کنم. مهم‌ترین بخش این قسمت هم این است که مطمئن باشم خودرویم درست کار می‌کند و اصطلاحا تنظیم است. مثلا یک ماشین کم‌باد سه درصد بیشتر از یک ماشین با لاستیک‌هایی با باد متناسب بنزین مصرف می‌کند. جدا می‌دانید هر گالن بنزین کمتر 20 پاوند دی‌اکسیدکربن کمتری طول می‌کند؟ فقط کمک به جیب‌تان نمی‌ّشود. به زمین هم کلی کمک می‌کنید.

استفاده کردن از وسایلی با مصرف انرژی بهینه‌تر
با این وضع بنزین می‌خواهید ماشین‌تان را عوض کنید؟ سعی کنید بروید سراغ ماشین‌های دوگانه‌سوز یا ماشین‌هایی که مصرف بنزین کمتری دارند. این روزها که برچسب مصرف انرژی روی اکثر محصولات هست، چه بهتر که از محصولاتی استفاده کنید که رده انرژی بهتری دارند. اگر می‌خواهید محصولی بخرید، طوری بخرید که دور ریز کمتر و بازده بیشتری داشته باشد.
شاید برای‌تان جالب باشد اگر آشغالتان را 10 درصد کم کنید، 1200 پاوند سالانه از میزان تولید دی‌اکسیدکربن شما، که گازی سمی است کم می‌شود.

کمتر از آب داغ استفاده کنید
عزیزان من. فرزندانم. به خدا هیچکس نمی‌آید شما را از زیر دوش حمام بکشد ببرد ضبط صدا. استودیو جای دیگری است. زیر دوش آواز خواندن شما فقط حنجره حساس‌تان را آزار می‌دهد. ممکن است خدای نکرده صدای محمد اصفهانی‌وارتان شبیه صدای اره برقی بشود.
فقط اینها نیست. سعی کنید لباس‌هایتان را تا جایی که امکان دارد با آب سرد بشویید. بسیاری از لباس‌ها هستند که در آب گرم خراب می‌شوند اما مادر گرامی‌تان ( که من دستشان را از اینجا می‌بوسم ) «دل‌شان ور نمی‌دارد» با آب سرد بشویند. با عایق‌کاری لوله‌های آب و یا تنظیم آب به میزان مناسب سالانه مقدار بسیار زیادی، در حدود 350 پاوند می‌توان از تولید گازهای گلخانه‌ای جلوگیری کرد.

استفاده کردن از دکمه «خاموش»
کم شدن میزان مصرف الکتریسیته علاوه بر این که به جیب شما کم می‌کند، با جلوگیری از انتشار گازهای گلخانه‌ای به جلوگیری از گرم شدن زمین هم کمک می‌کند. کم کردن مصرف الکتریسیته هم بسیار ساده است. اگر هر بار که از اتاقی خارج می‌شوید لامپ‌های اضافی را خاموش کنید، یا تلوزیون و استریو و سینما خانگی و هزاران دستگاه الکترونیکی دیگر را، وقتی که به آنها نیاز نداریم خاموش کنیم، می‌دانید به چه میزان در مصرف برق صرفه‌جویی می‌شود؟
بستن آب در حین مسواک زدن یا شستن آب هم باعث کاهش قبض آب‌تان می‌شود و هم نمی‌گذارد تابستان از بی‌آبی هلاک شوید خدای نکرده! خلاصه که «بستن و خاموش کردن» چیزهای خوبی هستند عموما. فراموششان نکنید.

کاشتن یک درخت
بعضی کارها چندین جنبه دارند. مثلا کاشتن درخت. حیاط ما بعد از کاشتن درخت انجیرمان بسیار بسیار زیباتر شده است. اما زیبایی تنها فایده درختان نیست!
هر درخت برای ادامه حیاط، با عملی به نام فتوسنتز انرژی خود را جذب می‌کند. در طی این عمل دی‌اکسیدکربن محیط جذب و اکسیژن آزاد می‌شود و این می‌شود یک راه مقابله با آلودگی‌های محیطی، مانند آلودگی بر اثر دود وسایل نقلیه.
یک درخت می‌تواند به طور متوسط در طول عمرش یک تن دی‌اکسیدکربن تصفیه کند. درست خواندید. یک تن!! حالا خودتان می‌دانید که برای زیبا کردن حیاطتان از درخت استفاده کنید یا نه؟

توجه به مصرف انرژی در زمان ساخت ساختمان یا یک عمارت
قوانین بسیاری هستند که با عنوان اصول بهینه‌سازی انرژی، معماران و مهندسان را ملزم به رعایت یک سری قوانین می‌کنند که در نتیجه باعث کم شدن مصرف انرژی ساختمان می‌شوند. سعی کنید حتما موقع خرید یک ملک، به مهندسی ساز بودن آن و رعایت این اصول، توجه کافی را داشته باشید.
در ثانی بسیاری از شرکت‌ها و NGOها هستند که به رایگان به شما کمک می‌کنند که گردش انرژی‌ را در ساختمان خود بهبود ببخشید تا هم هزینه‌های پرداختی شما کم شود و هم از میزان تولید گازهای گلخانه‌ای منزل شما کاسته شود.

به اشتراک گذاری اطلاعات
اگر اطلاعاتی دارید به کسانی که فکر می‌کنید انرژی را درست مصرف نمی‌کنند ارائه بدهید. زمین مال شماست. این که طرف پول بنزینش را می‌دهد دلیل نمی‌شود که زمین شما را نابود کند که!
بسیاری از منابع و مقالات هم هستند که به قصد دادن اطلاعات در این زمینه نوشته شده است. آنها را به دیگران معرفی کنید.
برای مثال من خیلی سعی کردم این نوشته را ساده بنویسم. اگر قابل می‌دانید آن را به پدر و مادر خودتان هم بدهید بخوانند. یا اگر فکر می‌کنید از کیفیت موردقبولی برخوردار آن است آن را با دیگران به اشتراک بگذارید. هر چند مطالب من ارزش ندارد اما این یک بار را به خاطر زمین این کار را انجام بدهید.
جای دوری نمی‌رود. زمین برای همه ماست :)

منبع برای اطلاعات – ویکیپدیا

اما علت محبوبیت فایرفاکس، در بین دیگر مرورگرها را، در چه می‌بینید؟ من فکر می‌کنم مسلما یکی از دلایل محبوبیت فایرفاکس، افزونه‌های قدرتمند آن است. افزونه‌، به زبان ساده برنامه‌ای است که روی برنامه اصلی سوار می‌شود و امکانات بیشتری را به برنامه اصلی اضافه می‌کند.
حالا که از این مسئله باخبر هستیم، چرا نباید از فایرفاکس، برای بهتر شدن تجربه عکاسی و عکس‌بینی خودمان استفاده کنیم؟ این پست، را تقدیم می‌کنم به تمام فایرفاکسی‌های عزیزی که مثل من، شیفته دنیای پر از رنگ و نور عکس و عکاسی هستند :)

یک پیشنهاد: اگر شما از مرورگرهایی دیگری استفاده می‌کنید، توصیه می‌کنم نوشته‌های  «چگونه مرورگر خود را حرفه‌‌ای‌تر کنیم» ( برای کاربران اینترنت اکسپلورر ) و «معرفی 6 روش و ابزار برای یک کروم قدرتمند» ( برای کاربران گوگل کروم ) را مطالعه بفرمائید. هر چند فایرفاکس چیز دیگری است :)

• افزونه‌هایی برای کسانی که فقط در فکر دیدن عکس‌ها هستند
  برای شروع از یک افزونه عالی آغاز می‌کنیم. FireShot یک افزونه عالی و فوق‌العاده است که به شما اجازه می‌دهد از هر صفحه‌ای که دل‌تان می‌خواهد اسکرین‌شات بگیرید. این تصاویر که از صفحات وب شما گرفته شد ممکن است نیاز به اطلاح یا ویرایش هم داشته باشد. با فایرشات شما می‌توانید آن‌ها را ویرایش هم بکنید.

دومین افزونه عالی که معرفی می‌کنم FacePAD است. بهتر است فیس‌پد را قاتل بخش عکس فیس‌بوک دانست. با استفاده از این افزونه می‌توانید هر کاری روی قسمت عکسهای دوستان‌تان انجام بدهید. شاخص‌ترین کار این افزونه به نظر من دانلود سریع و آسان آلبوم‌های عکس دوستان است.

افزونه عالی سوم که لقب کاربردی‌ترین پلاگین این مجموعه برای ما ایرانی‌ها را مال خوش کرد از نظر من، Access Flickr است که به شما اجازه دسترسی به فلیکر را در کشورهایی می‌دهد که دسترسی در آنها به فلیکر محدود شده است! البته همانطور که آقا رضا اشاره فرمود با آخرین نسخه فعلی ( 3.6.3 ) کار نمی‌کند و فقط با نسخه‌های 3.6.1pre به قبل سازگار است.

اگر کاربر فلیکر باشید پلاگین عالی برای شما زیاد است. مثلا فکر کنید عکسی با موبایلی گرفته می‌شود که قابلیت geotagging آن فعال است. اگر آن عکس در فلیکر آپلود بشود آن وقت، شما می‌توانید با پلاگین GMiF به ریز اطلاعات محل عکس گرفتن، مثلا به محل عکس در نقشه دست پیدا کنید. اگر نوشته دوست خوبم حسن را خوانده باشید به نقش تلفن‌های همراه در نقض حریم خصوصی واقف هستید. اما اگر آن را نخوانده باشید توصیه می‌کنم این نوشته را حتما بخوانید.

AutoSlideshow به شما اجازه می‌دهد تمام عکس‌های درون یک صفحه وب را به صورت یک اسلایدشوی بسیار زیبا ببینید.
می‌خواهید یک مرورگر شخصی داشته باشید؟ با Canvas می‌توانید با استفاده از عکسهایی که روی کامپیوتر دارید یا با استفاده از عکسهایی که در نت می‌بینید، یک تم ( قالب )‌ رایگان و بسیار زیبا برای فایرفاکس‌تان بسازید.
عکس دیدن به مانند اپرا ( ImgLikeOpera ) به مانند مرورگر اپرا، اول عکس‌ها را در سرورهای خودشان بارگذاری می‌کنند. برای همین، شما می‌توانید عکسهایی را که دسترسی به آنها مسدود است را دانلود کرده یا در همان صفحه ببینید. بدون این افزونه‌، شما قادر به دیدن آن عکسها در صفحه نخواهید بود.
اگر دقت کرده باشید اکثر سرویس‌ها مانند فلیکر عکس‌ها را به صورت thumbnail نشان می‌دهند. برای دیدن این تصاویر بندانگشتی می‌توانید از Bulk Image Downloader که به شما اجازه دیدن و دانلود کردن عکس‌ها را به صورت فول‌سایز می‌دهد.
حالا این به کنار. می‌خواهید عکس save کنید؟ Save Images تقریبا هر امکانی که در زمینه save کردن عکس باشد را در اختیار شما می‌گذارد. اگر زیاد اهل عکس ذخیره کردن هستید، این پلاگین را فراموش نکنید. کار کردن با آن ساده است و خودتان سریعا به ریزه‌کاری‌هایش وارد می‌شوید.

پلاگین ImageTweak به شما این اجازه را می‌دهد که عکس‌هایی که می‌خواهید را در یک پس‌زمینه دلخواه ببینید و روی آنها تا میزانی که می‌خواهید و به زیباترین شکل، زوم کنید.

ResizR هم یک افزونه است که خیلی سریع کار تغییر اندازه عکس را برای شما انجام می‌دهد.
Aviary Screen Capture & Quick Launch هم مانند فایرشات و کمی معروفتر از آن است. اما من برای اسکرین‌شات گرفتن و ادیت عکس، فایرشات را بیشتر دوست دارم که در اول متن تقدیم شما شد.
شاید دوست داشته باشید از اطلاعات Exif یک عکس سر در بیاورید ولی حوصله نصب نرم‌افزارهای قدرتمند بررسی Exif  را نداشته باشید. پلاگین Exif Viewer دقیقا همان کار را به بهترین نحو برای شما انجام خواهد داد.

• افزونه‌هایی برای جستجوی عکس
  اما برگ برنده این قسمت در دستان GazoPa Similar Image Search است. این افزونه به شما اجازه می‌دهد براساس یک سری فاکتورها چون الگوی رنگ به جستجو بپردازید. من چیزی ندیدم که کار مشابهی بکند. دوستان طراح وب شاید مشابهاتی برای این سرویس سراغ داشته باشند البته.
  Cooliris به شما اجازه می‌دهد که با سرعت بیشتری در موتورهای جستجوی عکس مانند گوگل، فیسبوک و فلیکر و سایتهای مشابه به جستجوی عکس بپردازید. TinEye Reverse Image Search پلاگین اختصاصی TinEye است. احتمالا با TinEye آشنا هستید و می‌دانید که TinEye اولین موتور جستجوی عکسی بود که با جستجو کردن یک سری المان‌ها، قادر به پیدا کردن عکسهای مشابه بود. اگر خدا عمری داد و شما هم مایل بودید یک بار این سرویس را ریز به ریز برای شما معرفی خواهم کرد :)

• Image Search Options به درد کسانی می‌خورد که خیلی در کار جستجوی عکس هستند. با استفاده از این افزونه شما می‌توانید نتیجه جستجو را پیش از جستجو، شخصی سازی کنید.

• افزونه‌هایی برای ویرایش عکس
  احتمالا با Picnik هم آشنا شده‌اید این روزها. اگر بخواهید عکس‌هایتان را با پیک‌نیک ادیت کنید، کافی است این پلاگین پیکنیک را نصب کنید و آنوقت با یک کلیک راست، عکس‌تان را در ادیتور پیک‌نیک داشته باشید.

من خودم هم جدیدا با غولی به نام Shrunked آشنا شدم. به سادگی آب خوردن عکسهای شما را تغییر سایز می‌دهد. مثلا می‌توانید به سادگی و با چند کلیک، عکسها را برای صفحه وبلاگ‌تان تنظیم و به میزان دلخواه کوچک کنید. عالی!
Picture2Life مرورگر شما را تبدیل به یک ویرایشگر عکس عالی می‌کند. افکت‌های بسیار زیاد و متنوعی دارد که حتی به شما اجازه می‌دهد با این نرم‌افزار ( فایرفاکس ) انیمیشن هم بسازید !
Dfacer به درد آدم‌های بی‌سوادی عین من می‌خورد. در حقیقت دی‌فیسر یک پینت تحت فایرفاکس است! روی عکس‌های‌تان کار کنید و سپس به سادگی در فیسبوک به اشتراک بگذارید! توی صفحه افزونه چندتا از نمونه کارهای دیفیسر را شاهد هستید.
Lunapic Image Edit هم به این درد می‌خورد که با یک کلیک راست، عکس را ببرید در محیط ادیتور. حدودا 100-150 تا افکت در لوناپیک ایمیج ادیت هست که به شما در ویرایش عکس‌تان کمک می‌کند.

ZoomInto هم در صفحه توضیحاتش توضیحات خوبی ارائه می‌دهد. عکس‌ها را کمک می‌کند که کراپ کنید، ذخیره کنید، زوم کنید، ایمیل کنید، پرینت کنید و احیانا با عکس‌هایتان آب حوض بکشید! همه هم در محیط ساده فایرفاکس‌تان.
اگر هم بخواهید روی تصاویر وکتور کار کنید، svg-edit به درد شما خواهد خورد. اگر وکتورکار نباشید توضیحات بیشتر درباره این پلاگین بی‌معنی است. به جایش یک توضیح کوچک درباره تصاویر وکتور بدهم. تصاویری که با فرمت وکتور ذخیره می‌شوند یک کاربرد خیلی مهم دارند. با تغییر سایز، از کیفیت آنها کاسته نمی‌شود. برای همین است که می‌بینید کوچک یا بزرگ شده یک عکس، از نظر کیفیت با هم تفاوت زیادی ندارند. تا به حال به تصاویر ویکی‌پدیا دقت کرده‌اید؟ بسیاری از تصاویر این دانشنامه با فرمت‌های وکتور ذخیره می‌شوند. تصاویر معمولی که با تغییر سایز، کیفیتشان را از دست می‌دهند را اصطلاحا پیکسلی می‌گوییم.
MeasureIt هم که معرف حضور هست. خط‌کش فایرفاکس هستند ایشان و در کارهای گرافیکی بر روی عکس‌ها، کنار افزونه‌های دیگر، به کمک شما می‌آیند. اگر بدانید موقع طراحی کردن چقدر به کارتان خواهد آمد، لحظه‌ای نصب کردن آن را بر روی فایرفاکس‌تان به تعویق نمی‌اندازید.

• افزونه‌هایی برای به اشتراک گذاری
  اگر شما هم مانند من از کاربران توییتر باشید ( توییتر چیست؟ / یک فتحی در توییتر ) احتمالا بارها برای‌تان پیش آمده است که عکسی را در توییتر به اشتراک بگذارید. TwitrPix Express به شما این اجازه را می‌دهد که عکس‌ها را بدون این که از آن سایت جاری خارج شوید، در توییتر به اشتراک بگذارید. فقط کافی است یک راست کلیک کنید و دکمه Share photo on Twitter using TwitrPix را فراموش نکنید!
  GPhotospace سرویسی است که با استفاده از امکانات گوگل کار می‌کند. بعد از نصب این Add-on می‌توانید آلبومی از عکس‌های‌تان درست کنید، آن را ویرایش کنید و با دیگران هم به اشتراک بگذارید.

اگر بخواهید همین کار را برای سرویس فوتوباکت انجام بدهید، بهتر است از افزونه اختصاصی Photobucket Uploader استفاده کنید. یک پلاگین عالی برای عشاق Photobucket که به شما اجازه می‌دهد با یک کلیک راست، عکس‌تان را در این سرویس آپلود نمائید.
بسیاری از سرویس‌های اشتراک عکس را در نظر بگیرید. مثلا Smugmug. با Firefox Universal Uploader می‌توانید با استفاده از یک رابط کاربری ساده، در این سرویس‌ها عکس آپلود کنید و با دیگران Share کنید.

اگر می‌خواهید ناگهان به همه سرویس‌های بشریت حمله کنید، آن وقت به Pixelpipe Media Uploader نیاز دارید. عکس‌تان را آپلود کنید و آنوقت در حدودا 100 جا، از وبلاگ و فیسبوک گرفته تا یک سوراخ‌ دره‌هایی که اسمشان را هم به زور ممکن است شنیده‌ باشید با یک کلیک به اشتراک بگذارید :)

• افزونه‌هایی که بیشتر به درد طراحان وب می‌خورند
  ColorSuckr نام یک افزونه فایرفاکس است که بیشتر به درد طراحان وب می‌خورد. با این افزونه شما می‌توانید رنگهای موجود در عکس را پیدا کنید و به کد رنگ یا الگوی رنگی مجود در عکس دست پیدا کنید.
  اگر طراح وب هستید، پس حتما با ColorZilla آشنا هستید. کالرزیلا همه کارهای مربوط به رنگ را در صفحات وب برای شما آسان می‌کند. فقط حتما قبل از نصب، از همخوانی کالرزیلا با نسخه مرورگرتان مطمئن بشوید.

و … حالا نوبت شماست. نوبت شما 40 درصد از کاربران قدرتمند یک فتحی است که این مطلب را به شما تقدیم می‌کنم :)  در این پست به معرفی تمام افزونه‌هایی پرداخته‌ام که فکر می‌کنم برای یک وبگرد علاقه‌مند به عکس مفید است. اگر شما هم از هر نوع پلاگین ( افزونه ) فایرفاکسی، در ارتباط با عکس استفاده می‌کنید که در این پست معرفی نشده است، لطفا بفرمائید تا این مطلب، واقعا شایسته چنین نامی باشد: تمام افزونه‌های موردنیاز برای عشاق فایرفاکس و عکس ! تقدیم شما !

+ در 5 دقیقه فایرفاکس سریع ‌تری داشته باشیم با about:config
+ ده کلید میانبر در فایرفاکس برای وبگردی
+ دانلود والپیپر عکس اول از اینجا

ویکیپدیای فارسی در تعریف خواب می‌گوید:
خواب کاهش ناگهانی جریان خون در زمان استراحت است به طوری که فعالیت بدن و ذهن کم شود و توهم‌های بینایی جایگزین تصاویر واضح واقعی بشوند. در بین پستانداران، پرندگان، ماهیان و دیگر جانوران مراحل خواب و بیداری وجود دارد. خواب برای سلامت و بهزیستی بدنی و روانی انسان‌ها و جانوران اهمیت دارد.

خواب چنان موضوع مهمی است که در تمام فرهنگ‌ها به آن اشاره شده است. اما گویی در ذهن بسیاری از ما، این مفهوم بسیار مهم، چندان جدی گرفته نمی‌شود و به راستی که بسیاری از مشکلات روانی ما، از همین خواب نامناسب به وجود می‌آید. از آنجایی که خود من خیلی خواب نامنظمی دارم و بارها به خودم قول دادم، آن را بهبود بدهم، از امروز بیشتر به سراغ موضوعاتی پیرامون خواب می‌رویم.

البته اولین نوشته از این دست مباحث را قبلا با «تغییر ساعت خواب و بیداری بدن به سادگی هر چه تمامتر!» تقدیم شما کردیم. در این نوشته به توضیح 5 نکته می‌پردازیم که احتمالا شما هم مانند من از آنها بی‌اطلاع هستید با محوریت … خواب !

• بسیاری از مردم از خواب می‌ترسند
  باور بکنید یا نه بسیاری از افراد هستند که از این که خوابشان ببرد می‌ترسند. کلینوفوبیا ( یا سومنیفوبیا ) یک جور ترس شدید و غیرمنطقی از به خواب رفتن است.

افرادی که اصطلاحا به آنها کلینوپیک می‌گوییم افرادی هستند که ترسهای مختلفی را ممکن است داشته باشند. خیلی از آنها از این می‌ترسند که شب کابوس ببینند و یا رختخواب‌شان را خیس کنند. بسیاری از آنها از اختلالات خواب می‌ترسند یا متاهلین زیادی هستند که می‌ترسند با خر و پف کردن از چشم همسرانشان بیافتند.
نوع بسیار شدید کلینوفوبیا هم هست که فرد از مرگ در خواب می‌ترسد. البته این ترسی است که بسیاری از افراد دارند ( چون خواب و مرگ بسیار در ظاهر شبیه هم هستند ) ولی نوع شدید آن که مانع از خواب آرام می‌شود، جز‌ئی از کلینوفوبیا محسوب می‌شود. یک وبلاگ کوچک هست که درباره این بیماری بیشتر توضیج داده است.
البته، اگرچه غیرمعمول است، ولی قابل درک است که چرا چنین ترس‌هایی به وجود می‌آید. تنبیهات مادری که فرزندش را به خاطر مواردی چون شب‌ادراری نمی‌بخشد، یا مثلا شنیده‌ها از در خواب مردن‌های هم‌سن و سالان پیرمردی تنها، چیزهای عجیبی نیستند. چیزهایی که می‌توانند آرامش یک خواب آرام را از چشمان ما بربایند.

• خوابگردها در خواب موجودات خطرناکی نیستند
  بسیاری بر این باورند که خوابگردها موجوداتی غیرقابل پیش‌بینی یا خطرناک مسحوب می‌شوند. باور عامه بر این اصل استوار است که بیدار کردن کسانی که در خواب راه می‌روند، با خشم و خشونتی غیرقابل وصف و نوعی وحشیگری خاص همراه است. از آنجا که یک خواب‌گرد مانند یک فرد هیپنوتیزم شده، از دنیای اطراف خود بی‌خبر است، در بسیاری از موارد، حتی متوجه نیست که به اطرافیان خود آسیب می‌زند.
  اما بگذارید شما را با واقعیت روبرو سازیم. عمدتا این افراد از خواب بیدار نمی‌شوند، ولی اگر بیدار شوند بسیار کم پیش می‌آید که از خود وحشیگری نشان دهند. آنها بیشتر خجالت می‌کشند و کمی هم گیج می‌شوند که چندان غیرطبیعی نیست.

بیدار کردن این افراد عموما نه تنها خطرناک نیست، بلکه به آنها کمک می‌کند که کم‌کم این رفتار را ترک کنند. حالا بماند که ممکن است در خواب گردی به خودشان هم صدمه بزنند یا مثلا از جایی سقوط کنند!
رفتار خشونت‌آمیز بیشتر به این خاطر بروز می‌کند که اطرافیان سعی می‌کنند به هر نحوی آنها را بیدار کنند. این در حالی است که بیدار کردن آنها اصلا کار راحتی نیست و آنها تمایلی به بیدار شدن ندارند. توصیه ما به شما این است که با حرکات آرام، آنها را به سمت تخت‌شان هدایت کنید. این طوری یا دوباره آرام می‌خوابند، یا به آرامی بیدار می‌شوند و درباره زمان و مکان از شما سوال می‌کنند. در هر حال نمی‌زنندتان :)

• دیگر رکورد بیدار ماندن در کتاب رکوردهای گینس، ثبت یا جا به جا نخواهد شد
  در کتاب رکوردهای گینس، بیشتر زمان بی‌خوابی به نام پسری 17 ساله به نام رندی گاردنر ثبت شده است. این پسر آمریکایی توانست در سال 1964 رکورد 264 ساعت، بی‌خوابی را به نام خود ثبت کند. گاردنر توسط تعداد زیادی از پزشکانی که، بر روی بیمارانی که مشکل بی‌خوابی دارند تحقیق می‌کردند، زیر نظر بود. هر چند رکورد او باز هم شکسته شد اما گینس در سال 1989 قانونی را به تصویب رسانده بود که دیگر رکوردهایی، این چنینی را ثبت یا پرونده آنها را بررسی نخواهد کرد.
  یکی از مشکلاتی که برای تشخیص رکورد این دسته افراد وجود داشت این بود که افرادی که آنان را زیر نظر داشتند نمیتوانستند بفهمند که آیا این افراد واقعا بیدار هستند یا اینکه با چشمان باز به خواب رفته اند. اگر دقت کرده باشید زیاد پیش می‌آید که در ظاهر بیدار هستید ولی بعدا که دقت می‌کنید می‌بینید چیزی را به یاد نمی‌آورید!

در هر حال گینس، بر طبق تصمیمی، واقعا درست، دیگر به پرونده کارهایی که مستقیما برای سلامتی انسان مضر هستند رسیدگی نمی‌کند، و رکورد بیدار ماندن برای همیشه به نام رندی گاردنر به یادگار ماند { اطلاعات بیشتر در این زمینه }

• ساعت طبیعی فوق‌العاده جذاب بدن
  تا حالا شده است حس کنید که صدای آلارم موبایل را شنیده‌اید، در حالی که هنوز چند دقیقه‌ای به زنگ زدنش مانده است؟ معمولا وقتی خواب هستیم این اتفاق زیاد می‌افتد. اگر برای شما هم این اتفاق افتاده است بهتر است سر تعظیم فرود بیاورید جلوی دوست عزیزمان، آدرنوکورتیکوتروپین!

این هورمون عزیز، اگر خیلی اسم پرطمطراقی دارد اما بسیار کوچک ولی در عین حال موثر است. این هورمون مدتی قبل از زمانی که باید از خواب بیدار شوید ترشح می‌شود و یک کمک بسیار بزرگ به شما می‌کند!

این هورمون ( adrenocorticotropin ) به صورت ارادی ترشح می‌شود. در حقیقت کافی است شما به خودتان القا کنید که باید در فلان ساعت خاص بیدار شوید. خود به خود بیدار می‌شوید :)
اگر به این موضوع علاقه‌مند هستید، یک مقاله عالی از ایندیپندنت این مسئله را بیشتر تشریح کرده است. اگر به کارایی این روش شک دارید، باید بدانید من به صورت تجربی ( بدون اطلاع از این هورمون ) توانستم بدن خودم را برای بیدار شدن در ساعت 4:30 صبح آماده کنم و به دانشگاه بروم! زمانی که من دانشگاه می‌رفتم، روزهای دانشگاه رفتنم کاملا ثابت نبود برای همین عادت دادن بدنم اصلا کار خوبی نبود. من هیچ وقت به غیر از روزهایی که ساعت 4:30 باید بیدار می‌شدم، ساعت 4:30 از خواب بیدار نشدم :) adrenocorticotropin را قبلا برای مواجهه با رویدادهای استرس‌زا می‌شناختند. اما دانشمندان حالا به این نتیجه رسیدند که این هورمون یک کاربرد فوق‌العاده هم دارد. شما را از شر استرس‌هایی که از ترس خواب ماندن به سراغ شما می‌آید نجات می‌دهد! در حقیقت دانشمندان با بررسی این هورمون در بین کسانی که می‌دانستند توی فلان ساعت خاص باید بیدار شوند، و کسانی که بدون هشدار قبلی در آن ساعت بیدار شدند به این نتیجه رسیدند. میزان آدرنوکورتیکوتروپین در دسته اول بسیار بیشتر بود. فکر کنم شما هم به نکته جذاب این قضیه پی برده‌اید!

• فقط 4 روز. فقط 4 روز کافی است!
  زیاد هم بامزه نیست! شما فقط 4 روز نیاز دارید نخوابید تا دیوانه شوید! بعد از 4 روز، همه افراد حتما متوهم خواهند شد پس اگر شما هم می‌خواهید اطرافیان‌تان را سرگرم کنید، با توهم زدن و بیان توهم‌های بامزه‌تان آنها را شاد سازید :)

نمونه مشهور این قضیه همین رفیق قدیمی خودمان رندی گاردنر است. رندی در محیطی کنترل شده و زیر نظر تعداد زیادی پزشک متخصص اقدام به بیدار ماندن کرد. بعد از 4 روز، سایه جنون بر سر او افتاد و توهمات آغاز شد. او دچار اختلال هویت شده بود و خود را بازیکنی آفریقایی – آمریکایی به نام پل لاو می‌پنداشت که موفق شده بود برنده جایزه Rose Bowl در فوتبال شود!
توهم فقط به او مربوط نبود. Brit Tony Wright در سال 2007 یازده روز ( 266 ساعت ) بیدار ماند. فقط 4 روز برای او کافی بود تا او به توهم افتاد. او در دفتر خاطرات خود، به این مسئله اشاره کرده است که بعد از 4 روز، موجودات داستانی در مانیتورش با هم دیگر می‌رقصیدند. این در حالی است که چنین برنامه‌ای هیچگاه در صفحه نمایش او به نمایش در نیامد.
اگرچه استناد به این دست موارد به خاطر واقعیت حدیثی بودن آنها چندان علمی نیست، ولی تعداد بسیار زیاد مشکلات و اختلالاتی که بی‌خوابی برای طولانی مدت در فرد ایجاد می‌کند، احتمالا ما را از این تجربیات پرخطر برحذر می‌دارد. بدن ما، سیستمی فوق دقیق است که در سیکل کاری خود، احتیاج مبرمی به خواب درست دارد. چیزی که ما این روزها زیاد به آن توجه نداریم.
{ psychiatrictimes یک مقاله طولانی ولی جذاب دارد که برای علاقه‌مندان به بیماری‌های روانی ناشی از بی‌خوابی جذاب باید باشد. مشکل فقط این است که نیاز دارد حتما عضو این مجله باشید. اگر دسترسی به منابع این مجله نداشتید بفرمائید تا برای‌تان ایمیل کنم. }‌

این 5 نکته برای من جالب بودند. برای شما چطور؟ نمی‌خواهید مقاله بعدی را شما بنویسید؟ نگویید که می‌خواهید بروید بخوابید :)

آپدیت: محسن انصاری جاوید، در یک نوشته مفصل، چند کاربرد دیگر فایل‌های Image را به رشته تحریر در آورده است. این نوشته خوب را هم به شما توصیه می‌کنم.

حالا هدف ما این نیست که بگوییم که چطوری یک فایل image تهیه کنید ( در نوشته محسن توضیحات بیشتری داده شده است ). هدف ما این است که بگوییم چگونه یک فایل ایمیج ( که مثلا با دانلود کردن به دست شما رسیده است ) با فرمت .iso را بر روی CD یا DVD رایت کنید. اگر دقت کرده باشید جدیدا فیلم‌های زیادی برای دانلود به صورت .iso قرار می‌گیرند که می‌شود فیلم‌ها را بر روی DVD رایت کرد و با خانواده تماشا کرد. نرم‌افزارهایی که با این فرمت ارائه می‌شوند هم زیاد هستند. اگر یادتان باشد زمانی که ویندوز 7 به بازار آمد اول به صورت یک فایل .iso برای دانلود قرار گرفته بود. پس می‌بینید همانطور که Image گرفتن به درد می‌خورد ( مثلا کپی کبرداشتن از یک DVD وقتی DVD خام نداریم )، رایت کردن آن فایل Image هم مهم است.

در این مطلب به شما آموزش خواهیم داد که چگونه این کار ( رایت فایل iso بر روی CD یا DVD ) را با استفاده از سه نرم‌افزار بسیار قوی انجام بدهید. مهم نیست که فایل ایزویی که می‌خواهید رایت کنید چه جور چیزی است. یک فایل ویدیویی یا یک نرم‌افزار یا موسیقی یا هر چیز دیگر. مهم این است که بدانید این کار یک روند ساده و مستقیم است که شما با این سه نرم‌افزار به بهترین نحو می‌توانید انجامش بدهید. من که اطمینان دارم :)

• استفاده از ImgBurn
  ImgBurn یک ابزار فوق‌العاده عالی است که علاوه بر ابزارهایی برای ایجاد فایل‌های Image، به شما اجازه رایت کردن تقریبا هر چیزی را می‌دهد. البته کلی هم امکانات پیشرفته در ایمیج‌برن وجود دارد اما کلا اگربخواهیم حساب کنیم رایت کردن یک فایل Iso در این نرم‌افزار یک کار خیلی ساده محسوب می‌شود.

آن را دانلود و نصب کنید. تمام تنظیماتی که موقع نصب لازم است را دست نخورده باقی بگذارید. فقط یک جایی از شما می‌پرسد Ask toolbar را می‌خواهید نصب کنید؟ به نظر من تیک‌های این قسمت را کلا بردارید و سپس Install بزنید.

یک راه ساده برای رایت کردن با ImgBurn به شما یاد می‌دهم که خودتان متوجه بشوید چرا می‌گویم رایت کردن با این برنامه خیلی ساده است:

1. CD یا DVD خام را در رایتر قرار بدهید.
2. روی فایل Image ( همان که فرمتش .Iso است کلیک راست کنید.
3. گزینه اول که Burn using ImgBurn هست را انتخاب کنید :)

تنظیمات پیش فرضش که معلوم است. اگر نخواستید تغییری بدهید فقط کافی است روی دکمه رایت کردن کلیک کنید. یک نکته‌ای که باید به آن توجه کنید این است که به صورت پیش‌فرض باید صفحه گزارش (ImgBurn Log  ) باز ‌شود و پیغام‌های مناسبی برای خطاهایی که در حین عملیات رایت کردن ممکن است اتفاق بیافتند را به شما نشان ‌دهد. با دریافت پیغام موفقیت آمیز بودن عملیات ( مانند این عکس )‌ کار شما به پایان می‌رسد :)

• استفاده از ISO Recorder
  ISO Recorder  هم یک نرم افزار فوق‌العاده عالی برای رایت کردن فایلهای Image با فرمت ISO بر روی CD یا DVD است. خوبی این برنامه این است که برای همه نسخه‌های ویندوز 32 بیتی و 64 بیتی ( ویندوز 7 و ویندوز ویستا و ویندوز XP ) یک نسخه فوق‌العاده عالی دارد. { تفاوت ویندوز 32 و بیتی چیست را با خواندن این مقاله متوجه می‌شوید }

دیسک خام را در رایتر قرار دهید و بعد بر روی فایل ISOتان کلیک راست کرده و گزینه‌ی Copy image to CD را از منویی که باز می‌شود انتخاب کنید.

در قسمت Source، آدرس فایل image شما به صورت خودکار وارد شده است. در قسمت رکوردر کافی است آدرس رایترتان را تنظیم کنید. حالا سرعت رایت شدن را انتخاب و Next را فشار بدهید.

همه چیز درست است. عملیات رایت کردن شروع می‌شود و خود به خود وقتی به پایان رسید، CD یا DVD شما از درایوش خارج می‌شود. می‌توانید بروید پی استفاده از آن :)

• استفاده از Windows 7
  ویندوز سون یک قابلیتی دارد به اسم Windows Disc Image Burner که دقیقا به درد همین کار می‌خورد. روی فایل Imageتان کلیک راست کنید و گزینه Burn Disk Image را بزنید.

با این عمل پنجره‌ی Windows Disc Image Burner باز می‌شود و شما می‌توانید درایوتان را انتخاب کنید ( CD یا DVD فرقی ندارد ) و البته می‌توانید بعد از رایت کردن آن را بررسی کنید.

در مدت زمانی که CD شما در حال آماده شدن است ، پیشرفت کار شما نمایش داده می‌شود و این که چقدر تا پایان عملیات باقی است نمایش داده خواهد شد. مطمئن باشید که ساده تر از این امکان نداشت :) تنها نقطه ضعفش این است که به شما اجازه نمی‌دهد سرعت رایت کردن را انتخاب کنید. ولی کلا عالی عمل می‌کند. بعد بگویید چرا شما را تشویق به انتقال به ویندوز 7 می‌کنم :)

فکر کنم همین سه راه کافی باشد. البته شما که حتما بهتر از من این‌ها را بلد بودید. فقط من دو تا هدف کوچک از نوشتن این پست داشتم. یکی این که متوجه شدم هنوز خیلی‌ها با فایل‌های Image آشنا نیستند. در حالی که این دسته از فایل‌ها خیلی پرکاربرد محسوب می‌شوند.
نکته مهم‌تری که در این نوشته می‌خواستم بگویم این است که بدانید برای بسیاری از کارهایی که در کامپیوتر انجام می‌دهیم نیازی به نرم‌افزارهای تجاری و گرانقیمت نیست. نرم‌افزارهای رایگان بسیاری هستند که کارهای ما را ابه بهترین نحو نجام می‌دهند.
در حالی که اکثریت ( حتی حرفه‌ای‌ها ) برای رایت کردن فایل‌های Image، مخصوصا با فرمت .iso از نرم‌افزارهای گرانقیمت استفاده می‌کنند، دو نرم‌افزاری که در بالا معرفی شده است و قابلیتی که در ویندوز سون بود، هر سه به رایگان در اختیار شماست. این روزها که فیلم‌های روز، بسیار با فرمت .iso برای دانلود ارائه می‌شوند، استفاده از این برنامه‌ها، اوقات خوشی را برای شما خواهد ساخت.

برای دانلود برنامه‌ها از ( Download ImgBurn ) و ( Download ISO Recorder ) استفاده کنید. این پست به درخواست یکی از خوانندگان عزیزمان نوشته شده است. اگر شما هم مشکلی داشتید که فکر می‌کردید لازم است درباره‌اش نوشته شود بفرمائید. وبلاگ خودتان است :)

سمت راست عکس، می‌توانید گوشه‌ای از جعبه خودنویس‌ها را ببینید

در حقیقت اوباما یک رسم قدیمی را تقلید می‌کند که به نام فرانکلین روزولت ثبت شده است. هر چند امروزه این به نوعی رسم مسخره بدل شده است اما امضا کردن معاهده‌ها و قانون‌نوشته‌های مهم با چند قلم رسمی نیست که اوباما آن را اختراع کرده باشد. البته شاید ماندگارترین امضا در این زمینه را لیندن جانسون به نام خود به جای گذاشته باشد.
ویدئویی که در زیر می‌بینید لیندون جانسون را در سال 1964 در حال امضا کردن قانون حقوق شهروندی نشان می‌دهد. شاید دوربین کمی بد حرکت کند و شما نتوانید ببینید جانسون برای یک امضا از 75 قلم مختلف استفاده می‌کند :) اولینش را هم که نصیب مارتین لوترکینگ جی‌ار اسطوره آمریکایی شد.

دفعه قبلی که این نوع امضا کردن بسیار موردتوجه قرار گرفت هم به سال 1996 باز می‌گردد که بیل کلینتون از 4 قلم برای امضای لایحه‌ای در مورد حق وتو استفاده کرد. سنتی که نمونه‌های مشهوری از آن را قبلا دیده بودیم. جرارلد فورد، جیمی کارتر، رونالد ریگان، جرج اچ دبلیو بوش و حالا هم که باراک اوباما.

سوالی که شاید برای شما هم پیش آمده باشد این است که آیا امضاهایی که با چند قلم زده می‌شود صاف و به دردبخور در می‌آید؟ آیا ارزش قانونی دارد؟ آیا لرزش ندارد؟
در واقع تمام اینها هست. این امضاها واقعا امضاهای زیبایی نیست. لرزش در آنها موج می‌زند. باراک اوباما در نمایشگاهی در ژانویه 2009 در حالی که از 7 قلم برای یک امضا استفاده می‌کرد گفت: “من مدتهای زیادی است دارم تمرین می‌کنم که آرام اسمم را بنویسم.” نتیجه تلاش او بعد از یک سال امضایی است که می‌بینید بر روی قانون بهداشت عمومی که با اندکی توجه به حروفی مثل O می‌توان دریافت که یک ضرب نوشته نشده است. البته این امضا کردن باراک اوباما بهتر از کندی است که در فکر تزئینات امضایش بود که بتواند جوهر بیشتری خرج کند :))

اما واقعا چرا این کار صورت می‌گیرد؟ خارج از شوخی چرا باید یک امضای ساده با چند خودکار انجام پذیرد؟
به نقل از تایم، منطق پشت این کار ساده است. قلمی که با آن قوانین مهم و تاثیرگذاری چون این لایحه 938 میلیارد دلاری امضا می‌شود، خود به مصنوعی تاریخی تبدیل می‌شود. وقتی رئیس جمهور با قلم‌های بیشتری امضا می‌کند، قلم‌های بیشتری هم دارد برای هدیه دادن به کسانی که در ساختن تاریخی درخشان نقشی را ایفا می‌کنند.
مقامات کاخ سفید معمولا از این قلم‌ها برای پیشکش کردن به کسانی استفاده می‌کنند که در به ثمر رسیدن طرحی جدید یا تصویب قانونی مهم و تاثیرگذار کمک ویژه‌ای کرده‌اند.

بعد از خبرسازی این جریان کاخ سفید نیز ویدیویی ارائه کرد که در آن لیزا براون، منشی معروف کاخ سفید به تشریح این مسئله می‌پردازد که امضا کردن با چند قلم، چه ارزشی در تاریخ می‌تواند به جا بگذارد. شما را به دیدن این ویدیو دعوت می‌کنم:‌

عموما این قلم‌ها در موزه‌ها نگه‌داری می‌شوند، برای همین کسانی که این قلم‌ها را دریافت می‌کنند به خوبی به ارزش آنها واقف هستند و به عنوان یک یادگار ارزشمند از آنان در خانه‌ها و دفاتر کار گرانقیمت‌شان نگه‌داری می‌کنند. اما زیاد هم اتفاق می‌افتد که از آنها برای اهدافی سمبلیک هم استفاده می‌شود.
خبرسازترین این استفاده‌ها هم به سال 2008 باز می‌گردد جان مک‌کین در نبرد داغ انتخاباتی، برای انتخاب ریاست جمهوری ایالات متحده، در رقابت با همین باراک اوباما، ناگهان قلمی که از رونالد ریگان، رئیس جمهور پیشین ایالات متحده گرفته بود را رونمایی کرد و قول داد در صورت رئیس جمهور شدن از آن برای حذف کردن خوک از قانون فدرال استفاده کند.
حال بسیاری چشم به قانون بهداشت عمومی دارند که توسط اوباما به تصویب رسید تا ببینند مردی که انتخاب کرده‌اند، می‌تواند با قلم‌های تاریخ‌ساز خود، تاریخی پر از سربلندی برای آمریکایی‌ها بسازد یا خیر؟

پی‌نوشت: این جور کارها ( امضا کردن با 22 قلم ) را با صرفه‌جویی سیاستمدارانمان که مقایسه می‌کنم ( مثل برداشتن یک سوزن ته گرد از دفتر ریاست جمهوری! ) می‌بینم که این اسراف‌ها را بیشتر دوست دارم. به امید روزی که سیاست‌مداران ما از این اسراف‌ها بکنند و … از آن اسراف‌ها نکنند :)

+ آیا گوگل اوباما را مردی مضحک و مسخره می‌داند؟
+ بریتنی اسپیرز بر اوج محبوبیت توییتری یا زمانی برای جولان دادن سوپراستارها

راستش پیش از این هیچ‌گاه نمی‌توانستم از کسانی که ایمیل مرا در اختیار دیگران می‌گذاشتند انتقاد کنم چون می‌دانستم حتما درباره این کارشان اطلاعاتی ندارند. من بعد، این نوشته را تقدیم این دوستان می‌کنم و تقدیم دیگر دوستانی که از دست این ایمیل‌‌های گروهی به ستوه آمده‌اند!

• قضیه BCC و اسپم‌های ایمیلی چی است؟
  بعضی وقتها نیاز است که شما به تعداد بسیار زیادی یک ایمیل واحد را ارسال کنید. مثلا می‌دانید وقت نمی‌شود به 5 تا از دوستان‌تان تبریک عید بگویید. برای همین یک ایمیل می‌نویسید و با استفاده از CC برای 5 تا از دوستان‌تان یک ایمیل می‌فرستید. این ایمیل برای هر 5 تا دوست‌تان فرستاده می‌شود.

می‌توانید با این روش برای کلی آدم یک ایمیل یکسان را بفرستید. فقط نیاز است آدرس ایمیل‌شان را در قسمت CC ( زیر قسمت TO که آدرس ایمیل گیرنده ایمیل را می‌نوشتید ) بنویسید و با یک کاما آن‌ها را از هم جدا کنید.

اما این کار یک اشکال عمده دارد. هر 5 دوست‌تان ایمیل بقیه ( 4 دوست دیگر ‌) را می‌بینند. این کار یک سری دردسرهایی درست می‌کند که اصلا شایسته نیست.
می‌خواهید تبریک عید بگویید مثلا ولی با این کار طرف‌تان را چنان عصبانی می‌کنید که حتی ایمیل شما را به عنوان اسپم گزارش می‌کند.
در حقیقت این روزها این نوع ایمیل فرستادن هم به نوعی اسپمینگ ( ارسال ایمیل ناخواسته و مزاحم ) تلقی می‌شود. شما که نمی‌خواهد دیگران شما را به عنوان مزاحم بشناسند؟ یا خدای نکرده قصدتان مزاحم شدن نیست؟ پس با استفاده از BCC به راحتی این مشکل را حل می‌کنیم. قول می‌دهم اصلا سخت نباشد :)

• چرا این که آدرس ایمیل گیرنده‌های نامه برای دیگران قابل مشاهده نباشد آنقدر مهم است؟
  مثلا فرض کنید که شما مسئول دادن اطلاعاتی به مشتریان هستید. وقتی آدرس همه آنها در دسترس باشد آن وقت رقیب شما می‌تواند از آن ایمیل‌ها برای ضربه زدن به جامعه مشتری‌های شما استفاده کند.

بدون در نظر گرفتن این موارد هم که بخواهیم حساب کنیم، شاید کسی دوست نداشته باشد ایمیلش در اختیار دیگران باشد. اسپم‌های زیادی که روزانه می‌آید از کجا می‌آید؟
آدرس ایمیل از طریق همین بی‌احتیاطی‌ها به دست اسپمر‌ها می‌افتد و آن‌ها هم یا از این ایمیل‌ها برای فرستادن ایمیل‌های تبلیغاتی یا هرزنامه استفاده می‌کنند یا آنها را به مشتریان این ایمیل‌ها که خودشان اسپمر هستند می‌فروشند.
جدیدا نمی‌دانم چرا این نکته دیگر گوشزد نمی‌شود که ویروس‌های بسیاری هستند که از طریق ایمیل منتقل می‌شوند و از لیست‌های ایمیل موجود در حساب کاربری ایمیل شما برای گسترش‌شان استفاده می‌کنند.
ایمیل‌های گروهی خوراک خوبی برای این ویروس‌ها هستند.
بدی استفاده از CC کم نیست. مثلا شما یک ایمیل تبریک نوروزی برای من می‌فرستید. من هم از شما تشکر می‌کنم و مثلا می‌گویم محمد‌جان ممنون از لطفت. این تشکر کردن من ناخواسته برای نقی و تقی و قلی و فری و صغری و کبری و … هم که ایمیل تبریک شما را دریافت کرده‌اند فرستاده می‌شود. بعد از یک مدت می‌بینیم یک تبریک ساده شده 500 ایمیل که 498تا از آنها اصلا به من مربوط نمی‌شود!
سوءاستفاده‌ها آنقدر در این روش زیاد است که اصلا باز کردنش خودش یک مطلب می‌طلبد. چندی پیش دوستی آدرس ایمیل خانمی را از این راه پیدا کرده بود و شروع کرده بود به اذیت کردن و تا مدتها این جریان ادامه پیدا کرد. نمونه‌های به این صورت، هر روز و هر روز تکرار می‌شود چون یک نکته ساده را رعایت نمی‌کنیم.
چون نمی‌خواهم بحث را سیاسی – امنیتی کنم همین جا قضیه را فیصله می‌دهم ولی دیگر خودتان تا ته قضیه را می‌توانید بخوانید فکر کنم :)

• حالا راه حل چیست؟ من قصد ندارم برای دیگران ایجاد مشکل کنم.
  راه حل ساده است. فقط کافی است به جای CC از BCC استفاده کنید و همان کاری را بکنید که موقع فرستادن ایمیل گروهی با استفاده از CC می‌کردید. عکس زیر را ببینید.
  اگر دقت کنید می‌بینید که آدرس گیرنده‌های نامه برای دیگران نمایش داده نخواهد شد. من قسمت آدرس فرستنده را هم ادیت کردم ولی در واقعیت، بعد از گرفتن آدرس ایمیل، این قسمت برای گیرنده نمایش داده می‌شود.
  

• چگونه از BCC استفاده کنیم؟
  من BCC در Gmail را توضیح می‌دهم. بقیه مانند همین است. در Gmail بعد از این که Compose Mail را فشار دادید در زیر قسمت To یک گزینه Add Bcc  است.

اگر آن را بزنید یک کادر هم برای BCC اضافه می‌شود. ایمیل‌هایی که می‌خواهید نمایش داده شود را در قسمت TO یا CC اضافه کنید ولی اگر می‌خواهید ایمیل دوستان‌تان مخفی بماند از BCC استفاده کنید و آدرس ایمیل آن‌ها را در BCC بنویسید و با کاما آن‌ها را از هم جدا کنید.

در یاهو ( Yahoo mail ) یک گزینه Show BCC در سمت راست قسمت To هست. Outlook 2003 یک گزینه View دارد که از طریق آن می‌توانید BCC را پیدا کنید. در اوت‌لوک 2007 یک ایمیل بنویسید و از قسمت Options آیکون BCC را پیدا کنید. بقیه هم به همین ترتیب هستند.

راستش را بخواهید من دیگر نکته‌ای در مورد BCC به ذهنم نمی‌رسد پس به کمک شما نیاز دارم برای تکمیل این نوشته :) همان‌طور که گفتم از این به بعد برای کسانی که از BCC استفاده نکنند را با این نوشته می‌خواهم آشنا کنم چون می‌دانم ما انسان‌های مزاحمی نیستیم. حتما نمی‌دانستیم چطور از امکانات وب استفاده کنیم.

سال نو مبارک :)

+ هفت آدرس ایمیل بدردبخور اما ناشناخته
+ راه هایی برای دسترسی و وارد شدن به Gmail بدون نیاز به مرورگر
+ گوگل و تمهیداتی برای شب جمعه
+ راه هایی برای دسترسی و وارد شدن به Gmail بدون نیاز به مرورگر

وقتی برای تغییر وضعیت آماده هستید 5 راه هست جلوی پای شما. 5 راه برای اینکه بخندید وقتی دنیا میخواد که گریه کنید‍!

نکته : من در مورد تراژدی واقعی، مثل وقتی که عزیزی از دست رفت، صحبت نمی‌کنم. من در مورد مواقعی حرف می‌زنم که یک مهمانی خودخوری برای خودمان راه می‌اندازیم چون دلتنگ شدیم یا تنها موندیم یا یک ترفیع را از دست دادیم یا …

• یک / یه نگاه به اطراف بندازین
  حدس بزن چی شده است؟ زندگیت آنقدرها هم بد نیست. اگر الان داری این را می‌خوانی، پس حتما به کامپیوتر و اینترنت دسترسی داری. خودت می‌دانی برای میلیونها نفر در جهان، چیزهای خیلی بدتری ممکنه وجود باشد که….

چند وقت قبل، زمانی که وسط یک خودخوری کوچک بودم، آخرین نظریاتRandy Pausch را خواندم.
حکایت یک مرد 46 ساله بود، با همسر و سه فرزندش، که برایشان تشخیص بیماری لاعلاج سرطان داده شده بود. این داستان درسهای زندگی فوق‌العاده‌ای دارد، اما یکی از بزرگترین درسهایی که گرفتم، آنی نبود که رندی به طور واضح در سخنرانیش گفته بود.
من پیش خودم فکر کردم: “wooow. زندگیم خیلی بد به نظر می‌رسه .خیلی بده. اما دست‌کم سرطان ندارم”. ممکن است یک خورده بی‌رحمانه باشد اما من احساسی را داشتم که رندی میخواست آن را تقویت کند.

تراژدی‌های واقعی وجود دارد که می‌تواند به شما وارد شود. البته بیشتر اوقات مردم وقتشان را برای غصه خوردن روی چیزهایی تلف میکنند که تراژدی واقعی نیست. در مورد چیزهایی است که نهایتا هیچ اهمیتی ندارند.

از عجایب روزگار این است که بیشتر مردمی که می‌شناسم، آنهایی که با تراژدی‌های واقعی روبرو شدند، با غرور با مشکل برخورد کردند و بهترین نتیجه را هم گرفتند. اینجاست که زندگی عجیب می‌شود…

دفعه‌ی بعد که در مورد چیزهای کم‌اهمیت غمگین بودید، یک نگاه به اطراف بی‌اندازید. آدمهای زیادی وجود دارند که وضعیتی خیلی بدتر از آن چیزی که شما احساس می‌کنید، داشتند و به بهترین نحو از پسش بر‌آمدند. از این نمونه‌ها پیروی کنید و با چیزهایی که دارید خوش باشید.

• دو / سفر زمان به “یه روزی”
  ببینید، شما این حقیقت رو می‌دانید که در چند ماه آینده، دقیقا برمی‌گردید به همین الان و به خودتان می‌خندید که چقدر احمقانه عکس‌العمل نشان دادید. این یه حقیقت است. احتمالا قبل از این به خودتان گفتید: “یک روزی برمی‌گردیم و به این موضوع میخندیم”. همین‌طور می‌دانید که در آینده چقدر خانواده و نزدیکان‌تان با آن شما را سوژه می‌کنند :)

ازمرحله‌ی غم و غصه عبور کنید و همین الان به آن بخندید :) فقط تصور کنید که الان همان “یه روزی” است و فکر کنید که شمای آینده، درباره آن به شمای الان چه خواهد گفت. من بعید می‌دانم شمای آینده کلمات آرامش‌بخشی مثل “به آینده نگاه کن. همه چی عالی میشه” را بگوید.

نه! شمای آینده خواهد گفت “هی ، آه و ناله رو تمومش کن. زندگی خیلی کوتاهه و هیچکس یا هیچ چی ارزش اونو نداره که براش گریه کنی”.

تصور کنید آرنولد با تیپ و قیافه «ترمیناتور» بیاد و به عنوان «آینده شما» این‌ها را با آن لهجه اتریشی بامزه و تیپ و قیافه‌اش بگوید :)

نیازی نیست این تصویر بامزه را به همه نشان بدهید. فقط یک لبخند کوچولو هم می‌تواند شما رو بخنداند و دورنمایی که لازم است رو بهتان بدهد.

• سه / قهقهه بزنید، حتی بی‌دلیل!
  این یکی‌ را خواهشا توی خلوت انجام بدهید اما حتما امتحانش کنید. همین الان یک امتحانی کنید. فقط بلند بخندید. نه! نه! خنده ریز نه!! یک قهقهه‌ی طولانی از ته دل. اگر کسی آمد توی اتاق می‌توانید بگویید یک مطلب خیلی بامزه از یک فتحی خواندم. چقدر این فتحی بامزه است ماشالله :)) کنتور که ندارد!
  

از شوخی گذشته میدانم ممکن است سر سوزن احمقانه به نظر بیاد، اما من قول میدهم که الان یک خورده بهتر شدید. درست است؟ دقیقا دلایل فیزیولوژیکی و عصبیش را نمی‌دانم، اما می‌دانم که خندیدن، حال شما را بهبود می‌بخشد.

نسخه ی آبرومندانه و با تخفیفش یه لبخند ساده است، به جای خندیدن. همان اثر را دارد، و برای انجام دادن در جای عمومی یک کمی آسانتر است.

• چهار / از گالاگر الگو بگیرید.
  گالاگر کمدینی بود که جک‌های خیلی بدی می‌گفت، اما برای برخی دلایل ناشناخته، کاملا در در کارش موفق بود. او کارهای زیادی برای انجام دادن در برنامه‌اش داشت ولی بزرگترین قسمت از کارش خرد کردن میوه با یه پتک بسیار بزرگ بود.

من پیشنهاد نمی‌کنم هندوانه خرد کنید اما توصیه می‌کنم که سعی کنید خوشمزگی مخصوص به خودتان را داشته باشید، حتی وقت‌هایی که آن احساس را ندارید.

یک حقیقتی وجود دارد: برای ساختن جک، مجبور هستید به دنبال  چیزهای بامزه باشید. وقتی دنبالش هستید، پیدایش میکنید و هر وقت پیدایش کردید، اولین قدم به سوی «خندیدن به جای زار زدن» را برداشتید.

وقتی ناراحت هستید، قول بدید دنبال شوخی بگردید. یه راه ساده برای انجام دادن این کار این است که عادت کنید از خودتان بپرسید “چه چیز خنده داری در این مورد وجود داره؟” ممکن است همیشه به جواب نرسید، اما سعی کردید که مغزتان دنبال یک چیز بامزه بگردد :)

عین گالاگر، حتما نیاز ندارید که هر حرفی می‌زنید خیلی هم بامزه باشد. شما جک‌تان را بسازید. خنده خودش می‌آید :)

• پنج /  بپرید وسط یه خروار هرهر، کرکر
  عجیب است اما انسان‌هایی که غمگین هستند دوست دارند یک سری کارهایی را انجام بدهند که توی غم و غصه بمانند!!
  آنها فیلم‌های اشک‌انگیز نگاه میکنند، به عکس‌های غمناک زل می‌زنند و موسیقی‌های غم‌انگیز گوش می‌کنند که آدم سالم را هم غمگین می‌کند.
  وقتی شما وسط این پروسه هستید و دارید این کارها را انجام می‌دهید به نظرتان می‌رسد که دارید یک کار درست انجام می‌دهید  اما هر ناظر بیرونی به راحتی می‌تواند به شما بگوید که توی یک وضعیت تاسف برانگیز گیر افتادید.

با قفل کردن روی چیزهای شاد و خنده‌دار از این وضعیت خلاص شوید. فیلم و شوهای تلویزیونی خنده‌دار ببینید. با افراد شوخ معاشرت کنید. کمدی‌های حمید ماهی صفت را برای همین وقت‌ها می‌سازند دیگر :) این باعث یک تغییر دورنمای زیبا میشود که حتی انتظارش رو هم نداشتید.

اگر موارد بالا موثر نبود چه؟
در این صورت دیگر تمرین کردن را متوقف کنید. باز بروید و به یک موجود بدعنق تبدیل بشوید. یک موجود ترحم‌ برانگیز. چندین سال بعد هم به خاطر روزهایی که می‌توانست معرکه باشد و از دستش دادید خودتان را سرزنش کنید. چند سال هم بعد به فرزندان‌تان بگویید ما نسل سوخته بودیم و غم و غصه یقه‌مان را گرفته بود و از این حرف‌ها :)
ولی اگر فکر می‌کنید کاری هست که حال‌تان را بهتر می‌کند از خودتان دریغ نکنید. مثلا داد و هوار بکشید البته نه سر کسی. بروید تو بیابان 6 ساعت جیغ بکشید تا خالی بشوید. یک نامه پر از عصبانیت بنویسید ولی هیچ وقت به فکر ارسال کردنش نباشید. بروید به یک کیسه شنی مشت بزنید. ورزش هم هست و برای سلامتی خوب است :)

توجه داشته باشید که بدخلقی فیزیکی و لفظی روی موضوع عصبانیت‌تان وارد نکنید. شما کار خودتان را انجام بدهید. بدخلقی و ناراحتی خودش از وجودتان می‌رود بیرون!

سالها پیش یک ماهی بود که خودم را اذیت می‌کردم. یک جایی تصمیم گرفتم دیگر وقتش است که از این حالت خارج بشوم، پریدم روی تردمیل. موضوع اینه که من از دویدن متنفرم و اصلا دست به دویدنم خوب نیست. اگر بتوانم برای 20 دقیقه با تمرکز بدوم می‌تواند موثر باشد.
این روزها تردمیل را روشن میکنم و شروع می‌کنم به دویدن و تمام احساسم و فکرم را روی دویدن متمرکز می‌کنم. بعد از 45 دقیقه، خسته که شدم، احساس میکنم بهتر از همه‌ی وقت‌های هفته‌های اخیر هستم.
خود من خیلی دوست دارم یک سر بروم بانجی‌جامپینگ ولی خوب اعتراف می‌کنم می‌ترسم :)

دقت کنید که کارهای احمقانه‌ای نکنید و به خودتان آسیب نرسانید، اما امتحانش کنید. وقتی انجامش دادید، دوش بگیرید و یه فیلم خنده‌دار نگاه کنید…
دفعه‌ی بعد که گرفتار ناراحتی‌های الکی  شدید، یکی یا چند تا از این تکنیک‌ها را امتحان کنید.

در هر لحظه از روز، شما فقط یک انتخاب دارید. بخندید یا گریه کنید. زندگی خیلی کوتاه‌تر از این حرف‌هاست که بخواهید با گریه به پایان برسانیدش. حیفی به خدا :)

از همین منبع: 27 نکته وبلاگنویسی، یا به دست آوردن چند سال تجربه وبلاگنویسی در دو ساعت!!
توصیه می‌کنم: یازده گام موثر برای مدیریت زمان

*پیشنهادم را بگذارید قبل از شروع سوالات بگویم که در ادامه بحث به کمک‌مان خواهد آمد. windows 7 64 bit :)

• 32 بیت یا 64 بیت؟
  نی یا لوله پالایشگاه؟ فرض کنید شما مقدار بسیار زیادی مایع را از جایی به جای دیگر منتقل کنید. این انتقال را هم می‌توانید با نی انجام بدهید و هم با لوله پالایشگاه. بدیهی است با لوله پالایشگاه بهتر است چون در یک زمان می‌توانید حجم بسیار بالاتری را جا به جا کنید.

این یک مثال اغراق‌آمیز بود ولی  در مورد بیت‌ها هم همینطور است. توی معماری 32 بیت شما حجم کمتری را از می‌توانید نسبت به 64 بیت آدرس‌دهی کنید. این باعث می‌شود که فقط بتوانید تا حد کمتری پردازش اطلاعات را انجام بدهید.
من به شما این اطمینان را می‌دهم که نیازی نیست بروید یک دوره معماری کامپیوتر را بگذرانید تا فرق این دو تا را بفهمید چون واقعا فرق این دو، تا همینجا به درد شما می‌خورد. تا این حد که بدانید در یک لوله 64 بیتی بیشتر از یک لوله 32 بیتی می‌توان مایع عبور داد ( ترجمه: در یک ساختار 64 بیتی می‌توان اطلاعات بیشتری را پردازش کرد به نسبت یک ساختار 32 بیتی )  در حدی که بتوان پاسخ کارهای سنگین این روزها را داد.

• قضیه Ram چهار گیگ چیست؟ هر سیستمی چقدر رم را پشتیبانی می‌کند؟
  شما در یک سیستم آدرس دهی 32 بیتی فقط می‌توانید 4 گیگابایت رم را استفاده کنید. البته این مقدار هیچ وقت مثلا در ویندوز XP استفاده نمی‌شود. دوست دارید بدانید پس بقیه‌اش چی می‌شود؟ به عکس زیر نگاه کنید:

اما اگر در یک سیستم 64 بیتی کار کنید آن وقت محدودیتی برای میزان Ram ندارید. البته دارید ولی این محدودیت چندان اذیت‌تان نمی‌کند. در یک سیستم 64 بیتی شما فقط و فقط می‌توانید 2 به توان 64 آدرسدهی داشته باشید که می‌شود 17.2 میلیارد گیگابایت یا 16.3 میلیون ترابایت یا 16 exabytes!!! فقط همین قدر :))
برای نمونه یک سیستم با 12 گیگابایت رم را تست می‌کنیم ( عکس زیر ) که از همه 12 گیگ رمش به خوبی استفاده می‌شود.

این روزها سرورها همه از رم‌های بالا استفاده می‌کنند و حتی لپ‌تاپ‌های معمولی هم با رم بالای 4 ارائه می‌شوند. توی کارهای مدل سازی و استفاده از نرم‌افزارهای سنگینی مثل AutoCAD و Autodesk 3D Max و حتی ادیت‌های ویدیویی ساده، رم بالا می‌تواند بسیار به درد شما بخورد. این روزها، دوران رم‌های بالای 6 گیگ آغاز شده است. 4 گیگابایت که چیزی نیست :)

• از کجا بفهمم که ویندوز من 64 بیتی است یا 32 بیتی؟
  عموما هر جا دیدید که در مورد سیستم شما عدد 64 بود بدانید که ویندوز شما 64 بیتی است :) اما همین جوری هم نیست طبیعتا. چند راه ساده به شما نشان می‌دهم که مطمئن بشوید.

اگر ویندوز شما قدیمی‌تر از XP است پس حتما 32 بیتی یا پایین‌تر است.
اگر ویندوز شما xp یا windows server یا چیزی شبیه این است از منوی Start گزینه Run را می‌زنیم و در کادر مربوطه تایپ می‌کنیم dxdiag. پنجره‌ای مانند پنجره زیر نشان داده می‌شود که روبروی Operating System، اگر 64 بیتی باشد می‌نویسد. به عکس دقت کنید.

این عکس هم در محیط یک ویندوز سرور 2003 گرفته شده است.
اگر ویستا یا Seven دارید به ترتیب روند زیر را می‌رویم. دقیقا جلوی System type 32 بیتی بودن یا 64 بیتی بودن را مشخص می‌کند:
Start -> Control Panel  -> System and Maintenance -> System

• کاربران مک و لینوکس از کجا می‌توانند پی به 32 بیتی بودن یا 64 بیتی بودن سیستم‌عاملشان ببرند؟
  اگر لینوکس دارید در خط فرمان از uname استفاده کنید تا با پاسخ‌هایی مثل x86_64 یا ia64 پاسخ شما را بدهد. فقط یادتان باشد i386 یک نسخه 32 بیتی است.

اگر مک دارید یا از محصولات اپل در این زمینه استفاده می‌کنید باید ورژن مک‌تان را به دست آورید. برای این کار از منوی Apple به دنبال About this Mac بگردید.

مک‌هایی که جدیدا ارائه و فروخته می‌شود همه از سیستم عامل و پردازنده 64 بیت استفاده می‌کند. اگر مک شما نو نیست می‌توانید به پردازنده نگاه کنید. Intel Core 2 Duo, Intel Xeon و از خانواده اپل، PowerPC G5 ها 64 بیتی هستند.
Mac OS X 10.5 به بالا هم همه 64 بیتی هستند و پایین‌تر 32 بیتی.

• آیا توی برنامه‌های 32 بیتی در ویندوز 64 بیتی اجرا می‌شود؟
  پاسخ بله است! WoW64 این کار را برای شما می‌کند. Windows-on-Windows 64-bit یک نرم‌افزار شبیه‌ساز است که برنامه‌های 32 بیتی را، اگر دارای فاکتورهای موردنیاز WOW64 باشند، در ویندوز 64 بیتی هم اجرا می‌کند. ولی اگر نداشته باشد کاری از دستتان ساخته نیست.
  خیال‌تان راحت که اکثر نرم‌افزارهای شرکت‌های معروف، اگر نسخه 64 بیتی نداشته باشند هم، در ویندوز 64 بیتی اجرا می‌شوند.

اینجا یک لیست از نرم‌افزارهایی را داریم که خود شرکت یک نسخه 64 بیتی از آنها را ارائه کرده است. به این نرم‌افزارها native x86-64 Windows software می‌گوییم.

• سرعت اجرای برنامه‌های 32 بیتی در ویندوز 64 بیتی کمتر است؟
  قاعدتا باید این طور باشد چون شما دارید برنامه را در یک برنامه واسطه ( WOW64 ) اجرا می‌کنید اما در عمل این طور نیست.
  آنقدر سیستم‌های امروز قدرتمند شده‌اند که این استفاده از WOW64 اصلا به چشم شما نمی‌آید. در ثانی اگر رم بالایی داشته باشید، مثلا 5  گیگ رم، آن وقت چون از اضافه Ram شما هم استفاده می‌شود، سرعت شما بسیار بالاتر هم می‌رود :)

• آیا نرم‌افزاری داریم که فقط روی سیستم‌ 64 بیتی اجرا بشود؟
  الان این جور نرم‌افزارها خیلی کم هستند اما همیشه در روی یک پاشنه نمی‌چرخد. چند سال پیش نرم‌افزارهای 32 بیتی هم کم بودند. من فکر می‌کنم چند سال دیگر نرم‌افزار 16 بیتی را نشود پیدا کرد و نرم‌افزارهای روز همه 64 بیتی شده باشند و معدود نرم‌افزارهایی هم باشند که 32 بیتی باشند هنوز. آن زمان می‌رویم سراغ نرم‌افزارهای 128 بیتی.
  فقط برای این که بدانید این مسئله چقدر جدی است باید بگویم نرم‌افزارهایی مثل Exchange 2007 فقط روی سیستم‌های 64 بیتی اجرا می‌شود.

• چه زمانی باید روی سیستم عامل 64 بیتی خط بکشم؟
  درست است که من به شما پیشنهاد می‌کنم که بروید سمت ویندوز 64 بیتی ولی شما با من آشنا هستید. قصد فریب شما را ندارم پس به شما واقعیاتی را باید بگویم.

اگر سیستم شما کمتر از 2 گیگ رم دارد، بعد از رفتن به سمت 64 بیت، تغییر محسوسی مشاهده نمی‌کنید.
اگر یک برنامه دارید که با ویندوز 3.1 یا DOS نوشته شده است احتمالا دیگر نمی‌توانید از آن برنامه استفاده کنید چون در ویندوز 64 بیتی، امکان اجرای برنامه‌های 16 بیتی وجود ندارد. کلا باید حواستان باشد در مورد برنامه‌های قدیمی.
اگر شما سخت‌افزاری بسیار قدیمی دارید که از پشتیبانی سازنده در آمده است یک بدشانسی بزرگ گریبان‌تان را می‌گیرد چون در این صورت ممکن است درایور سخت‌افزار شما برای ویندوز 64 بیتی نوشته نشده باشد. متاسفانه درایور 32 بیتی به درد ویندوز 64 بیتی نمی‌خورد.

• می‌خواهم یک ویندوز 64 بیتی نصب کنم. چه CPU ( پردازنده ) هایی ویندوز 64 بیتی را اجرا می‌کنند؟
  جواب این سوال خیلی ساده نیست اما من در چند خط به شما می‌گویم چطوری بتوانید سریعا بفهمید. چون اکثر پردازنده‌های موجود در ایران AMD یا Intel است فقط در مورد این دو توضیح می‌دهم.

اگر AMD Duron است باید بدانید پردازنده شما، ویندوز 64 بیتی را ساپورت نمی‌کند. اگر Sempron جدید است از 46 بیتی به احتمال زیاد پشتیبانی می‌کند و اگر قدیمی است نمی‌کند. برای مطمئن شدن از این موضوع به سایت شرکت رجوع کنید. توی سایت شرکت نوع پردازنده را پیدا کنید و ببینید جلوی Operating Mode 64 Bit چی نوشته است. اگر dxdiag را در RUN ویندوز بزنید مدل دقیق را به شما می‌گوید.
اگر نوع پردازنده شما AMD Opteron یا AMD X2 یا AMD FX, یا مدل بسیار رایج Athlon64 است حتما از 64 بیت پشتیبانی می‌کند. با پردازنده‌های AMD Turion notebook هم می‌توانید تجربه یک ویندوز 64 بیتی را داشته باشید.

اگر پردازنده شما Intel است باید بدانید Intel Core Duo notebook و Intel Pentium M notebook نمی‌توانند از ویندوزهای 64 بیتی پشتیبانی کنند و پردازنده‌های زیر همه قابلیت اجرای ویندوز 64 بیتی را دارند:

Turion notebook processors
Pentium D and Celeron D
Core 2 processors (mobile, desktop, and server)

کلا یادتان باشد همه پردازنده‌های جدید شرکت‌ها از پردازش 64 بیتی پشتیبانی می‌کنند.

• از کجا بفهمم که درایور مناسب ویندوز 64 بیتی را دارم یا نه؟
  برای اینکار بهترین کار استفاده از سایت سازنده قطعه سخت‌افزاری است. از هر راه دیگری بروید تویش شک و تردید است. یا قطعه موردنظرتان را بگویید تا اگر من یا دیگر دوستان اطلاعاتی داشتیم در زمینه آن قطعه خاص خدمت شما عرض کنیم.
  اما مایکروسافت یک برنامه بسیار کوچک و مفید برای ویندوز 7 معرفی کرده است به نام Windows 7 Upgrade Advisor که دو گزارش به شما می‌دهد. یکی اینکه کامپیوتر شما برای نصب ویندوز هفت 32 مناسب است یا نه؟ یک گزارش هم مانند قبلی ولی در مورد Windows seven 64 bit. چون پیشنهاد من به شما همین ویندوز است پس کلی از راه را رفته‌اید.

یادتان باشد که درایورها برنامه‌های مهمی هستند و نباید در مورد آنها غفلت کرد.

• و سوال بعدی؟ این یکی را دیگر شما باید بپرسید. خیلی دوست دارم این مطلب یک جوری بشود که اگر کسی دنبال سوالی در مورد ویندوزهای 64 بیتی و 32 بیتی بود بتواند از طریق آن به جواب برسد. تمام سوالات بالا را هم از صفحات ویکی پدیا و سایت مایکروسافت و انجمن‌های این شرکت پاسخ دادم. برای همین اگر سوال خوبی پرسیده بشود به ادامه این مطلب ( با ذکر نام سوال کننده و لینک سایت/وبلاگش ) اضافه می‌شود. مسلم است شما هم با اطلاعات خودتان این مطلب را تکمیل می‌کنید. برویم برای نصب ویندوز 64 بیتی؟ :)

تشکر: این پست به تشکر از همه دوستانی نوشته شده است که دیشب و امروز پاسخ سوال من را در فرندفید دادند. از همکاری همه شما دوستان عزیز ممنونم :) { لینک سوال }

پستهایی که توصیه می‌کنم:
+ 5 سوال و جواب برای شروع حرفه‌ای شدن در گوگل باز
+ نگاهی به سیر تحول ویندوز مایکروسافت تا رسیدن به دنیای ویندوز هفت
+ درمانی برای یک مشکل طاقت‌فرسای ویندوزی
+ چگونه ظاهر ویندوز XP خود را شبیه ویندوز هفت کنیم؟
+ روشی آب زیرکاهانه برای مخفی کردن فایل درون عکس ( ترفندی ویندوزی )