சிவாவ் பக்கங்கள்

அப்பாவின் டைரி

2026-09-26T12:06:04.918+05:30

அன்புள்ள சஷ்டிகா,

அன்று காலையும் வழக்கம் போல அலாரத்தின் முதல் கத்தலிலேயே எழுந்து விட்டேன். அலாரத்தை அனைத்து விட்டு அம்மாவை பார்த்தேன். எந்த சலனமுமில்லலாமல் தூங்கிக்கொண்டிந்தாள். ஒரு சாய்ந்து படுத்திருந்தாள். கை முழுக்க வளைகாப்புக்கு போடப்பட்ட வளையல்கள். அம்மா கொஞ்சம் அசைந்தாலும் வீடெங்கும் ஜல்ஜல் ஓசைகள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. சரியாக படுத்திருக்கிறாள் என உறுதிப் படுத்திக்கொண்டு எழுந்து வந்து என் காலைப்பணிகளை தொடக்கினேன்.

டீ கொதித்துக்கொண்டிருக்கும் வரை செய்திகள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன். அம்மா ஜல்ஜல் என எழுந்து ஹாலுக்கு வந்தாள். என் முகத்தை சில நொடிகள் பார்த்து விட்டு ஷோபாவில் உட்கார்ந்தாள்.

" என்ன.." என்றேன்

"பயப்படாதீங்க.."

அம்மா பெருசாய் பதறமாட்டாள். "பூகம்பம் வந்திருச்சு..வாம்மா ஓடலாம்" னு சொன்னாக்கூட "துணி காயுது..பத்து நிமிஷம் பொறுத்து போவோம்" என்பாள். அப்படியாப்பட்டவள் காலையில் எழுந்து வந்தவுடன் "பயப்படாதீங்க" என ஆரம்பிக்கிறாள் என்றால் அவள் அடுத்து சொல்லப்போகும் வார்த்தைகள் என் இதயத்தை பஞ்சராக்கி ,எனக்குள் பயப்பந்துகளை ஓடவிடப்போகிறதை உணர்ந்து தயாரானேன்.

"என்ன". இந்தமுறை 'என்ன'வில் சத்தத்தை கூட்டியிருந்தேன்.

"நைட் ரெண்டு மணி போல லைட்டா மேல் வயிறு வலிச்சது..அப்புறம் ஒரு அரை மணி நேரத்துல நின்றுச்சு.. டாக்டர் கூட சொன்னாங்கள்ல ஒரு வாரம் முன்னாடி கூட மொதல்ல Fake pain வரும்னு..அதுவா இருக்கும்னு நெனைக்கிறேன்.."

பிரசவ தேதிக்கு இன்னும் ஒரு வாரம் இருந்தது. வீட்டில் பெரியவர்களுக்கு விசா கிடைக்கவில்லை. ஒரு சில நண்பர்களை தவிர பக்கத்தில் யாருமில்லை. எனக்கு நியாயமாய் பதட்டம் வந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் சந்தோசமாய் இருந்தது. கடவுள் வாசலில் நின்று "உள்ள வரலாமா " என கேட்பது போல இருந்தது.

முதல்நாளே ஆஸ்பத்திரிக்கு தேவையான பொருட்களை ஒரு பெட்டியில் எடுத்து காரில் வைத்திருந்தேன். மூன்று முறை ஆஸ்பத்திரிக்கு காரில் போய் பார்த்து..எந்த பில்டிங்கில் அட்மிட் ஆகணும்..பார்க்கிங் எங்கே...ஆஸ்பத்திரி வழிமுறைகள் என்னவென்றெல்லாம் கேட்டு வைத்திருந்தேன். வரப்போகும் அந்த ஒரு நாளை கடந்த முப்பது நாட்களாக மனதிற்குள் வாழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறேன்.

அம்மாவை திரும்பிப்பார்த்து "எதுக்கும் செயின்னலாம் கழட்டி பத்திரமா உள்ள வச்சிரு..இந்தியால யாருக்கும் இப்போ எதுவும் சொல்ல வேண்டாம்.. இன்னைக்கு போற மாதிரி இருந்தா உன்னோட பர்ஸ மறக்காம என்கிட்ட கொடுத்துரு.." என்றேன்.

பதில் பேசாமல் என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். உப்பிய வயிற்றில் கை வைத்து தடவிய படி இருந்தாள்.

"என்னம்மா.."

"மொதல்ல டீய குடிப்போமா" என்றாள்.

நீ "உச்"சுக்கொட்டிய சத்தம் எனக்கு மட்டும் கேட்டது.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

காரை துவக்கிய பின் அம்மாவை ஒரு முறை பார்த்துக்கொண்டேன். அவள் கணக்கு பரிட்சையில் தியரங்களை மறந்த மாணவி போல உட்கார்ந்திருந்தாள். கடந்த சில மாதங்களில் இணையத்தில் பிரசவம் குறித்து கிடைப்பதையெல்லாம் படித்திருக்கிறாள். பிரசவத்தின் போது இவள் டாக்டருக்கு எதுவும் புத்திமதி சொல்லிவிடக்கூடாது என வேண்டிக்கொண்டேன். காலையிலிருந்து ரெண்டு மூன்று முறை வலி வந்து போனதால்.."எதுக்கும் ஆஸ்பத்திரிக்கு போயிருவோம்" என தீர்மானம் நிறைவேற்றினோம்.

"காலைல பத்து மணிக்கு வலிச்சது ..அடி வயித்துல..சுள்ளுனு இருந்துச்சு..பத்து செகண்ட்ல நின்றுச்சு.. Sure ஆ fake pain தான்..இன்னைக்கு கிடையாதுன்னு தோணுது.."

அவளை திரும்பி பார்த்தேன்.காலையிலிருந்து இந்த "Fake pain" என்கிற வார்த்தையை பலமுறை கேட்டு விட்டேன். எனக்கே லைட்டாய் பிரசவ வலி வருவது போல இருந்தது.

"விடும்மா.. அவய்ங்க பாத்துட்டு சொல்லட்டும்...பத்து தடவ கூட திரும்ப திரும்ப போவோம்..என்னா வந்துச்சு.."

வண்டி அதுக்குள்ளேயும் 'Honor health Medical Center' வளாகத்துக்குள் நுழைந்திருந்தது. அம்மாவை இறக்கி விட்டுட்டு ,வண்டியை பார்க் செய்து விட்டு வேகமாய் வந்தேன். அரிசோனா வெயில் வீரியமாய் வறுத்துக்கொண்டிருந்தது. நான் போய் விவரங்களை செவிலியர்களிடம் விளக்கி சொன்னேன். இருக்கைகளை காட்டி "அமருங்கள்" என்றார்கள்.நானும் அம்மாவும் அமர்ந்து கொண்டோம். தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள்.

"ஒன்னுமில்ல ..கொஞ்சம் சுத்தி பாரு..ஆஸ்பத்திரி மாதிரியா இருக்கு..ஏதோ ஸ்டார் ஹோட்டல் மாதிரி இருக்கு.."

என்னை நிமிர்ந்து ஒரு முறை பார்த்தாள். அதுக்கு 'நீ மொத தைரியமா இரு ராசா' என அர்த்தம். அதற்குள் ஒரு நர்ஸ் வந்தாள்.

அம்மாவை பார்த்து "ஆர் யூ முட்ட்டு பார..?" மிச்சப்பேரையாவது காப்பாத்துவோம் என்று வேகமாய் "ஆமாம்" என்றேன். வாங்க "டைலேசன் செக் பண்ணுவோம்.." என எங்களை கூட்டிக்கொண்டு போனாள். அந்த அறை முழுக்க மருத்துவ உபகரணங்கள் இருந்தது. அம்மாவிற்கு உடை மாற்றி , பற்பல வயர்களை வயிற்றிலும் கையிலும் சொருகினார்கள். மாட்டிக்கொண்டிருக்கும் போதே அம்மாவுக்கு வலி வந்தது. முதல் முறையாய் முகத்தில் வலியை காண்பித்தாள். உதடுகளை உள்ளே மடக்கி கண்களை சுருக்கினாள். திரையில் ஓடும் கோடுகள் சிறு சிறு மலைக்குன்றுகளை வரைந்தது. நர்ஸ்கள் அதை கூர்ந்து கவனித்தார்கள்.

கொஞ்ச நேர பரிசோதனைகளுக்கு பிறகு நர்ஸ் என்னிடம் வந்து "இன்னும் டைம் இருக்கு..ஒரு வேல ரெண்டு,மூனு நாள் கூட ஆகலாம். கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணி பாப்போம். அப்புறம் வீட்டுக்கு போலாமான்னு பாத்துட்டு சொல்றோம்"

தலையாட்டினேன். அம்மா பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்து கைகளை பிடித்துக்கொண்டேன். அத்தனை வலியிலும் selfie எடுக்க சொன்னாள்.செய்தேன்.

அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் அம்மாவுக்கு வலி அடிக்கடி வந்தது. என் கைகளை பிடித்தபடியே இருந்தாள். நர்ஸ்கள் அடிக்கடி ரூமுக்கு வந்து கணினி திரையை பார்த்துவிட்டு சென்றார்கள். நான் எழுந்து கேள்வி கேட்க போகும் போது "ஓகே தான்.. பதறாதீங்க " என்றார்கள். இந்த அமெரிக்காவில் ஒரு மனிதன் நிம்மதியாய் பதறக்கூட முடிவதில்லை.கொஞ்ச நேரத்தில் டாக்டர் அனிதா பெர்னார்ட் வந்து தோளில் தட்டினார்.

"என்னப்பா..உம்பொண்ணு இன்னைக்கே வரணும்னு அடம்பிடிக்கிறா போல"

நான் சிரித்தேன். கொஞ்ச நேரம் அம்மாவை செக் செய்துவிட்டு மீண்டும் என்னிடம் வந்தார்.

"ஆறு மணிக்கு ஆப்பரேசன் தியேட்டர் போயிடலாம்..நர்ஸ் மற்ற விவரம் சொல்லுவாங்க.."

மேற்படி நர்ஸ் என்னிடம் வந்து ஒரு பத்து நிமிடம் பேசினார். பெரும்பாலும் எனக்கு "கொய்ங்.." என்றே கேட்டது. கடைசியில் போகும்போது "உள்ளே உங்க ரெண்டு பேருக்கும் பிடிச்ச மியூசிக் ப்ளே பண்ணனும்னா பண்ணுவோம்..It helps both of you to relax ..நீங்க யூ டிட்யூப் லிங்க் அனுப்புங்க" என்றாள். வேண்டாமென சொல்ல நினைத்தேன். பிறகு யோசித்துவிட்டு 'கந்தசஷ்டி' கவசத்தின் லிங்க்கை அனுப்பினேன்.

அம்மா முழுமையாய் ஆஸ்பத்திரி உடுப்புக்கு மாறி இருந்தாள். "நல்லா சாமி கும்பிட்டுக்கோங்க" . தலையாட்டினேன். மனதிற்குள் முருகனுக்கு ஒரு missed call விட்டு அவரை அலெர்ட் செய்தேன். கிளம்பும் முன் அம்மாவிற்கு நெற்றியிலும்,வயிற்றிலும் முத்தமிட்டேன். நான் எப்போதோ எழுதிய ஒரு கவிதை எனக்கு நியாபகம் வந்தது.

"இனி எந்த குழந்தைக்கும் முத்தம் கொடுப்பதில்லை

இப்போதே சேர்த்து வைக்கிறேன் - இன்னும்

பிறக்காத என் மகளுக்கு!!!"

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

சில நாட்கள் அதன் நெற்றியில் "பண்டிகை" என்று போட்டுக்கொண்டு பிறக்காது. திடீரென காலண்டரில் இருந்து தாவி வந்து நம்மை கட்டிக்கொள்ளும். எங்களுக்கும் அந்த நாள் அப்படித்தான்.

ஆபரேஷன் தியேட்டரில் அம்மாவின் தலைமாட்டில் நின்று கொண்டிருந்தேன். அம்மா அனஸ்தீசியாவில் இருந்தாள். அவளுக்கு வலி தெரிந்திருக்காது.நல்லது. எனக்கு என் இதயத்தை வைத்து யாரோ பாஸ்கெட்பால் விளையாடுவது போல இருந்தது. நல்ல வேளையாய் டாக்டரின் குரல் வந்தது.

"டாடி இங்க வாங்க..உங்க குட்டி பாப்பா வந்துட்டாங்க.."

ஒரு எட்டு வைத்தேன். உன் அழுகைச்சத்தம் கேட்டது. உடல் சிலிர்த்து..உயிர் உருகி..அழுதுகொண்டே சிரிக்கிறேன். எதை அதிகமாய் செய்தேன் என உறுதியாய் தெரியவில்லை. பக்கத்திலிருந்த நர்ஸ் முதுகில் தட்டி "தண்ணீர் வேண்டுமா.." என்றார். வேண்டாமென தலையாட்டினேன். உன்னை டாக்டர் அனிதா கையில் ஏந்தியிருந்தார். ஏசுநாதர் கையில் இருக்கும் அழகிய ஆட்டுக்குட்டி போல இருந்தாய்.

"சிவா..இந்தாங்க தொப்பிள் கொடிய கட் பண்ணுங்க" கையில் கத்திரியை கொடுத்தார். எனக்கு கை நடுங்கியது. "பாப்பாவுக்கு வலிக்காது..வேமா பண்ணுங்க.." என்றார். கவனமாய் செய்தேன். "இந்தாங்க..பாப்பாவை வாங்குங்க.." என உன்னை என் பக்கம் நீட்டினார். டாக்டர் அனிதாவின் காலை தொட்டு கும்பிட்டுவிட்டு உன்னை வாங்கினேன். டாக்டர் குழப்பமாய் என்னை பார்த்தார்.பின்னொரு நாளில் அவரிடம் அதை விளக்கினேன்.

உன்னை கையில் வாங்கிய அந்த நிமிடம் இன்றும் என் மூளைக்குள் பொக்கிஷமாய் உறைந்து இருக்கிறது. உன்னை நான் தூக்கினேனா..என்னை நீ தூக்கியிருந்தாயா வென தெரியாதது அந்த தருணம். அவ்வளவு சந்தோசத்தை என் வாழ்க்கையில் நான் அனுபவித்ததே இல்லை. கண்களை இடது பக்கமாய் திருப்பி நீ என்னை பார்த்த முதல் பார்வையை நான் என்றும் மறக்க மாட்டேன். ஒரு மனுஷனின் கடைசி தருணத்தில் அவனின் வாழ்க்கையின் Highlights சில வினாடிகள் அவனுக்கு மனக்கண்ணில் காட்டப்படுமாம். எனக்கான நேரத்தில் நான் கடவுளிடம் "வேறெதுவும் வேணாம்..என் சஷ்டி குட்டிய கைல வாங்குனத மட்டும் திரும்ப திரும்ப காட்டுங்க..அது போதும்" என்பேன்

கிளம்பும்போது நர்ஸ் என் பக்கத்தில் வந்து "நீங்க சொன்ன ம்யூசிக்க போட முடில..வேலைல மறந்துட்டேன்..சாரி " என்றாள். கந்தசஷ்டியை சொல்கிறாள் என யூகித்தேன்.

"அப்படியா..எனக்கு கேட்டுச்சே.. "என்றேன். அவள் குழப்பமாய் முன் நடந்தாள்.

வேலன்

2026-06-20T07:37:08.691+05:30

நேரு உள்விளையாட்டரங்கம் வெள்ளை நிற நியான் விளக்கிலும் ,வந்திருந்த மக்களின் சத்தத்தாலும் ஆர்ப்பரித்துக்கொண்டிருந்தது. நூற்றுக்கணக்கான ட்ரோன்கள் பறந்து கூட்டத்தை கண்காணித்துக்கொண்டிருந்தது. "நாங்கள் விழா மேடையை சுற்றி மென்கதிர் மின்சார வேலி அமைத்துள்ளோம். யாரும் மஞ்சள் கோட்டை தாண்டி மேடையை நெருங்க வேண்டாம். உங்கள் பாதுகாப்புக்கு நீங்களும் தான் பொறுப்பு " என்கிற சென்னை மாநகர காவல்துறையின் அறிவிப்பு அரங்கமெங்கும் மெல்லிய இயந்திர குரலில் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. ஆங்காங்கே ஒரு சிரிக்கும் ஆண் உருவம் எல்லோரையும் கும்பிடுவது போல காற்றில் லேசர் கட் அவுட்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அதன் கீழே "வேலன்" என்கிற பேர் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அவன் வகிடெடுத்து சீவி, சிரித்த வண்ணம் இருந்தான். மேடையின் திரையில் விழா ஆரம்பிப்பதற்கான கவுண்ட் டவுன் ஓடவிட்டிருந்தார்கள்.பத்திரிக்கையாளர்கள் வரிசையில் பரத்தும் சீனுவும் தங்களுக்குள் சிரித்து பேசிய படி உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.

"மேலே பறக்கிறான் பாரு அவன் தான் காப்பான் 5.1...இஸ்ரேல்கிட்டருந்து வாங்கிருக்கானுக " மேலே பறந்து கொண்டிருந்த ஒரு சாம்பல் நிற ட்ரோனை காட்டி சொன்னான் சீனு. பரத் தன் கண்ணாடி கண்களால் தலை நிமிர்ந்து பார்த்து "ஓ ..இதானா ..பாத்தா குட்டியா..சொங்கி மாதிரி இருக்கு" என்றான்.

"பாக்க ஏதோ வேர்க்கடலை பொட்டணம் மாதிரி தான் இருக்கும்...போன வாரம் சேலத்துல முதல்வரோட இலவச காண்டாக்ட் லென்ஸ் வழங்கும் திட்டம் நடந்துச்சுல..கூட்டத்துல ஒரு பய பொண்ணுகிட்ட ஏதோ சிலுமிசம் பண்ணிருக்கான்..நம்மாளு பாத்திருச்சு..மூனே செகண்ட்ல ஹை இன்டென்சிட்டி காமா ரே வச்சு அவன் மேல ஒரே ஷாட்.."

"எங்க "

"அங்கேயே.."

இருவரும் சிரித்தார்கள்.

"அப்புறம் என்னாச்சு..??"

"அப்புறமென்ன.. அன்னார் கேஸ்ட்ரேஷன் செய்யப்பட்டு பரந்தூர் சென்ட்ரல் ஜெயில்ல இருக்கார்..". மீண்டும் சிரித்தார்கள். சீனுவுக்கு போன் வந்தது. எடுத்து "ஓகே மஹி ..எஸ்..எஸ் ரெடி" பேசிவிட்டு வைத்தான்.

"இவளுக்கு நாம சிரிச்சாளே பொறுக்காது..யோவ் ஆரம்பிக்க போறானுங்களாம்.. க்ளோஸ் போகணுமாம் அப்துல்கிட்ட சொல்லிரு.." .பரத் அப்துல்லை நோக்கி சைகை செய்தான்.

----------------------------------------------------------------------------------

செய்தீ என்கிற பெரிய எலெக்ட்ரானிக் எழுத்துப்பலகை அந்த பன்னெண்டு மாடி கட்டிடத்தின் நெற்றியில் ஒட்டியிருந்தது. அதில் தீ என்கிற எழுத்தில் மட்டும் பளிச்சென்ற மஞ்சள் நிற விளக்குகளை தகிக்க விட்டிருந்தார்கள். முன்பிருந்த இயந்திர திரையில் தன் போனில் உள்ள அப்பாயிண்ட்மெண்டை காட்டினான் பரத் . அது ஸ்கேன் செய்துவிட்டு "வலது பக்கம் நகர்ந்து வந்து சிகப்பு படி மேலே ஏறி நிற்கவும்" என்றது. செய்தான். கண்ணாடியை கழட்டி கையில் வைத்துக்கொண்டான். முன்பிருந்த கேமரா அவன் கண்களில் பச்சை நிற ஒளி பாய்ச்சி, அவனை உறுதி செய்தது. "பரத்..மூன்றாவது தளத்துக்கு செல்லவும்.. உங்களுடைய நேர்முகத்தேர்வு இன்னும் பனிரெண்டு நிமிடத்தில் தொடங்க இருக்கிறது..வாழ்த்துக்கள்". உள்ளே நடந்து சென்றான்.

அந்த அறையின் குளிர்ந்த காற்று பரத்துக்கு பிடிக்கவில்லை. கைகளை கட்டியபடி டேபிளின் வலது பக்கம் உட்கார்த்திருந்தான்.ஜன்னல்களை வெறித்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். மஹிமாவும் சீனுவும் புன்னகையுடன் அறைக்குள் வந்தார்கள். மஹிமா பச்சைநிற சல்வார் அணிந்திருந்தாள். தலை முடி கொஞ்சம் செம்பட்டையாய் இருந்தது. சீனு ஒரு ப்ளூ ஜீனும் ,வெள்ளை நிற டீ ஷர்ட்டும் அணிந்திருந்தான். சில நிமிடங்களில் பரஸ்பர அறிமுகங்கள் நடந்தன. கைகள் குலுக்கிக்கொள்ளப்பட்டன.

"ஒங்க ப்ரொபைஃல் பார்த்தேன் பரத்.. ஐ.ஐ.டில கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ் பண்ணிருக்கீங்க..பத்து வருஷம் கார்ப்பரேட் வேலை..லண்டன்ல திரும்பவும் எம்.ஏ ஜர்னலிசம்..வித்யாசமான ச்சாய்சஸ்.."

லேசாய் சிரித்தான். "நமக்கென்ன பிடிக்குதுன்னு தெரிஞ்சிக்கிற சிலருக்கு முப்பது வயசாகிறது..". சீனுவும் மஹிமாவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டார்கள். சுமார் இருபது நிமிடம் பேசினார்கள். பரத் மென்மையான குரலிலேயே எல்லா நேரத்திலும் பேசினான். ஏற்ற இறக்கம் எதுவுமில்லை. ஆப்பிரிக்காவின் எடுக்கப்படாத கண்ணிவெடிகள்.. குஜராத் இனப்படுகொலைகள்.. மக்களை எல்லைமீறி கண்காணிக்கும் அரசுகள்.. என விவாதங்கள் எங்கெங்கோ சென்றது. அவன் தயாரித்த கார்ட்டூன்களை காட்டினான். மஹிமாவும் சீனுவும் சிரித்துக்கொண்டார்கள்.

மஹிமா தன் கைக்கடிகாரத்தை பார்த்து விட்டு "தேங்க்ஸ் பரத்..நாங்க பெரிய கார்ப்பரேட் நெட்ஒர்க் இல்ல..இப்போ தான் இன்வெஸ்டர்ஸ் வந்திட்டு இருக்காங்க..ஆனா இன்னும் ரெண்டு வருசத்துல சவுத் இந்தியால கண்டிப்பா நம்பர் ஒன் வந்திருவோம்.. " என்றாள். பரத் கவனமாய் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவள் தொடர்ந்தாள்.

"நீங்க பொலிடிகல் ஸ்லாஸ் டெக்னாலஜி கரெஸ்பாண்டண்ட்டா ஜாயின் பண்ணிக்கலாம்..கொஞ்ச நாள் சீனு டீம்ல ஒர்க் பண்ணுங்க...இப்போதைக்கு க்ரௌண்ட்ல இருந்து ரிப்போர்ட் பண்ண ஆரம்பிங்க ..சீசன் ஆனதும் க்ரிட்டிக்கல் ப்ரொஜெக்ட்ஸ்ல ஒர்க் பண்ணலாம்" பரத் தலையாட்டி புன்னகைத்தான். கையை கொடுத்து பரத்துக்கு விடை கொடுத்தார்கள். பரத் வெளியேறிய பின் சீனு சீட்டில் சாய்ந்து உட்கார்ந்தான். மஹிமா அவன் ஏதோ சொல்லப்போகிறான் எனத்தெரிந்து அவனை பார்த்தாள்.

" நல்ல ஏ கிளாஸ் பய .. பாவம் இந்த சாம்பார் இங்க வந்து சீரழிய போறான்...மூனு மாசத்துல ஓடிருவான்..இவன வச்சு நா என்ன பண்ண "

" சீனுஜி உங்க ப்ரோக்ராம் கிராஃபிக்ஸ் பல் இளிக்குது...போன வாரம் அந்த கனிம வள சுரண்டல் செய்தில நீங்க காட்டுன மலை ஞாபகம் இருக்கா .... இன்ஸ்ட்டா பக்கம் போக முடில ...கேலி பண்ணி சாவடிக்குறாங்க...ஏப்ரல் லோக்சபா எலெக்சன் வரைக்கும் இவன வச்சு ஒப்பேத்துங்க.. பய ஏதோ டெக்கி மாதிரி தெரியுறான்.. க்ளிக் ஆவான்னு தோணுது "

"தப்பித்தவறி கூட எங்க டீம்ல ஒரு பொண்ண வர விட மாட்டீங்கள்ல..."

சீனுவை பொய்யாய் முறைத்தாள்.மஹிமா பரத்தின் விவரங்களை மீண்டுமொருமுறை கையிலிருந்த டேபில் பார்த்துக்கொண்டே பேசினாள் .

"சீனு ஜி ..உங்க நியூ பேபி எங்க ஒர்க் பண்ணிருக்கான் பாருங்க.."

"எங்க.."

"Infinity "

----------------------------------------------------------------------------------

இராமச்சந்திரன் மேடையில் தோன்றினார். எல்லாரும் கைதட்டினர். செயற்கை கைதட்டல் ஒலியும் கூடுதலாய் கேட்டது. "Infinity நிறுவனத்திற்கு மட்டுமல்ல..தமிழகத்துக்கு மட்டுமல்ல..உலகத்துக்கே ஒரு முக்கியமான நாளில் நாம் இன்று இணைந்திருக்கிறோம்" அவர் தான் எழுதி வைத்திருந்த குறிப்புகளை பார்த்து பேசத்தொண்டங்கினார்.

சீனு மொபைலில் "செய்தீ"யின் லைவ் ஸ்ட்ரீமிங் எப்படி வருகின்றதென பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். பரத் பக்கம் திரும்பி "ஆளு நேர்ல கொஞ்சம் உயரம் கம்மியா தெரியிறார்ல.." என்றான். பரத் எதுவும் கேட்காதது போல அந்தப்பேச்சையே கவனமாய் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

"எசமான்..நாம ஆடியன்ஸ் இல்ல பிரஸ்...கொஞ்சம் வேடிக்கை பார்த்து எதாவுது நியூஸ் புடிங்க.." பரத் சிரித்தான்.

இராமச்சந்திரன் மேடையின் நடுவே வந்தார். காலரில் மாட்டி இருந்த மைக்கை ஒருமுறை சரி செய்து கொண்டார். நிமிர்ந்து முன்னிருந்த கூட்டத்தையும்.. கேமரா வழி பாத்துக்கொண்டிருந்த உலகத்தையும் கவனித்து பேசத்தொண்டங்கினார்.

"இன்று நாம் உலகுக்கு அறிமுகம் செய்யும் வேலன்.. மொத்த மனிதகுலத்திற்கே அறிவியல் கொடுக்கும் பரிசு . செயற்கை நுண்ணறிவின் உச்சம்..."

பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே வேலன் நடந்து வந்து அவருக்கு வலது பக்கம் மேடையில் போட்டிருந்த ஷோபாவில் உட்கார்ந்தான் அல்லது உட்கார்ந்தது. இருபது முதல் இருபத்தைந்து வயது இளைஞன் போல தத்ரூபமாய் இருந்தான். இயந்திரம் என நம்பமுடியாதபடி சிரித்தான்.திரும்பினான். கூட்டம் சிலிர்த்து கரகோஷம் செய்தது. ராமச்சந்திரன் தொடர்ந்தார்.

"இதோ இவன் உங்கள் வீடுகளுக்கு வருகிறான்..உங்கள் இதயங்களை கொள்ளை கொள்ள வருகிறான். அவனே சமைப்பான்..ஆயிரத்து முன்னூறு வகையான தென்னிந்திய ரெசிப்புகள் இவனுக்கு தெரியும்...கடைகளுக்கு போய் மளிகை வாங்கி வருவான். வீட்டின் உள்ளவர்களின் ரத்த மாதிரிகள்..உடல் உள்ளுறுப்புகளை கண்காணிப்பான். வீடுகளுக்கு தேவைப்படும் எலெக்ட்ரிக்கல்..பிளம்பிங்...போன்ற என்பத்திரண்டு வேலைகளில் வித்தகன் இவன்.. கார் ஓட்டுவான்..டூ வீலர் ஓட்டுவான்.. "

பின்னிருந்த திரையில் அவர் சொல்வதற்கு தகுந்த மாதிரி காட்சிகள் காட்டப்பட்டது. அரங்கம் சளைக்காமல் கைதட்டிக்கொண்டிருந்தது. சீனு மைக்கில் அப்துலிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தான். "டேய் அவனோட வலது ப்ரொபைல்ல காட்டுடா..எல்லாரும் இடது பக்கம் காட்றானுக..இதுலயாச்சும் வித்யாசம் காட்டுவோம்.."

"யாரு வேலனையா??"

"அப்புறம் அந்த கிழவனையா..எல்லா தத்தியும் எப்படிடா ஒரே டீம்ல அசெம்பிள் ஆனோம் ..அங்க ஒருத்தன பாரு "

அப்துல் திரும்பி பரத் பக்கம் பார்த்தான். அவன் வெகு தீவிரமாய் தன் மொபைலை நோண்டிக்கொண்டிருந்தான். "முக்கியமா ஏதாவது கேம் விளையாடிக்கிட்டு இருப்பாப்ல..வேல சொல்லி அவர தொந்தரவு பண்ணாதீங்க டா.." அப்துல் வாயை பொத்திக்கொண்டு சிரித்தான். ராமச்சந்திரன் குரலை உயர்த்தி பேசத்தொடங்கினார்.

"இன்னமும் பெண்களின் பாதுகாப்பு நாடு முழுவதும் சங்கடத்தில் இருக்கிறது. போன வருடம் மட்டும் பன்னெண்டாயிரம் பாலியல் அத்துமீறல் வழக்குகள். வேலன் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பாய் இருப்பான். இருண்ட பாதைகள்.. கூட்டமான கடை வீதிகள்..தனியான மின்சார ரயில் பயணங்கள் என எல்லாவற்றிலும் பெண்கள் தைரியமாய் பயணிக்கலாம். உங்களுடன் வேலன் இருப்பான்.."

சிலுமிஷம் செய்யும் நபர்களை வேலன் அடித்து துவைத்து காவல் துறையில் ஒப்படைப்பது போன்ற காட்சிகள் காட்டப்பட்டன. ஒட்டுமொத்த அரங்கமும் எழுந்து கைதட்ட தொடங்கியது. சில பெண்கள் கண் கலங்கியிருந்தது. கேமராக்கள் அவர்களை நோக்கி திரும்பியது.

பரத் ஒருமுறை அரங்கை திரும்பி பார்த்தான்.

--------------------------------------------------------------------------------

"உங்களோட NDA பத்தி நான் சொல்ல தேவையில்லை..நீங்க இங்கிருந்த சமயத்துல உள்ள நடந்த சம்பாஷணைகள் பத்தி வெளில சொல்ல முடியாது..கூடாது.."

H.R பேசிக்கொண்டே இருந்தாள். பரத் சிரித்தபடி கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். திரையில் சிங்கப்பூரில் இருந்து அவள் பேசுவதை தமிழில் மொழிபெயர்த்து ஒலிபெருக்கி சொல்லிக்கொண்டிருந்தது. "சம்பாஷணை" போன்ற வார்த்தைகள் அவனுக்கு வேடிக்கையாய் இருந்தது.

"உலகின் உயரிய தொழில்நுட்ப நிறுவனமான infinity யில் இவ்வளவு உயர் பதவில இருந்திட்டு..திடீரென ராஜினாமா செய்வது ஏன்? உங்களின் சம்பளத்தை மாற்றினால் எங்களுடன் தொடர்வீர்களா"

"வாய்பில்ல ராஜா" என்றான். அது அந்தப்பக்கம் "நாட் எ சான்ஸ்..கிங்" என்று மொழி மாற்றம் செய்தது. அறையில் இருந்த சில தமிழர்கள் சிரித்தார்கள். H.R எரிச்சலானார்.

"பரத்..விளையாட்டுக்கள் போதும்..இங்கே சிஸ்டத்தில் நான் என் பணியை முடிக்க வேண்டும். உங்கள் ராஜினாமாவுக்கான காரணத்தை குறைந்த எழுத்துக்களில் சொல்ல முடியுமா.."

"மூன்றெழுத்துக்களில் சொல்லலாமா ?"

"ம்ம்ம்"

"அறம்"

-----------------------------------------------------------------------------

இராமச்சந்திரன் பேசி முடித்திருந்தார். கூட்டம் ஆர்ப்பரித்து கொஞ்சம் ஓய்ந்திருந்தது.சிலர் "வேலன்" டிஜிட்டல் கட்டவுட் பக்கத்தில் நின்று போட்டோ எடுத்துக்கொண்டிருந்தனர். டிவி நேரலையில் நிபுணர்கள் அதன் சிறப்பம்சங்களை விளக்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். அடக்கவிலை பத்து லட்சம் இருக்கலாம் என்றும் ஆகஸ்ட் மாதம் விற்பனைக்கு வரும் என்றும் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள். இராமச்சந்திரன் வலது பக்கம் திரும்பி " இனி ஜன நாயகத்தின் நான்காவது தூண்கள் பக்கம் போவோம்..பத்திரிக்கை நண்பர்களுடன் பேசுவோம் ..." ஒரு ஒலிநாடா போடப்பட்டது. இராமச்சந்திரன் வேலனுக்கு பக்கத்தில் ஷோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டார்.

"நீங்கள் உங்கள் கேள்விகளை கேட்கலாம். ஒரு சின்ன விளையாட்டு. "ரெடி" னு சொன்னவுடன் நீங்க கை தூக்குங்க..வேலன் யார் முதலில் கை தூக்கினார் என்று துல்லியமாய் கணித்து சொல்லுவான்..அவர் மீது நாம் ஒளி பாய்ச்சுவோம்..அவரே கேள்வி கேட்கலாம்..முன்னமே தூக்கினால் கணக்கில் வராது..சரியா வேலா"

"சரி" என்று வேலன் தலையாட்டினான். பத்திரிக்கையாளர்கள் சிரித்தார்கள். நிறைய பேர் "சரி சார் " என்று கத்தினார்கள். சீனு நின்றபடி கை தூக்க தயாரானான்.கிட்டத்தட்ட ஒரு ஓட்டப்பந்தயம் போல இருந்தது.

"ஓகே..லெட் அஸ் ஸ்டார்ட்..."மைக்கை வாய்க்கு பக்கத்தில் கொண்டு போனார்.சத்தமாய் "ர்ர்ரெடி" என்றார். வேகமாய் நிறைய பேர் கை தூக்கினர். வேலன் எழுந்து சென்று கை நீட்டி "கீர்த்தனா..புதிய பாரதம்" என்றான். நிறைய பேர் சிரித்து கூச்சலிட்டனர். கீர்த்தனா மீது வெள்ளை விளக்கு ஒளி பாய்ந்தது.

"சொல்லுங்க கீர்த்தனா.." என்றார்

" எத்தனையோ பேர் இருக்கப்போ..ஏன் வேலன்..இப்போ மத்திய அரசு திடீரென முருக பாசம் காட்டுவதின் நீட்சியா இது..வேற மதசார்பற்ற பேர் கிடைக்கவில்லையா.." கீர்த்தனா கூர்மையான பார்வை பார்த்து பேசினார்.

"சே..இந்த கேள்வி நானும் எழுதி வச்சிருந்தேன்..மிஸ் ஆகிருச்சு.." என சீனு முனங்கினான்.

"அறிவியல்ல..அரசியல் கலக்காதீங்க மேடம். உங்கள் நண்பன். உங்களோட காவலன். உங்களின் முக்கியமான வேலைகளை கவனிப்பவன்னு உணர்வு வரணும்னு இந்தப்பேர் வச்சோம்..போன வருசம் வெளிவந்த எங்க எலெட்ரிக்கார் "ஐசக்"க மறந்துடாதீங்க.."

நிறைய பேர் கை தட்டினார்கள். "ஓகே லெட்ஸ் மூவ் ஆன் ..அடுத்த கேள்வி ...ர்ர்ர்ரெடி"

திரும்பவும் பத்திரிக்கையாளர்கள் ஆர்வமாய் கை தூக்கினார்கள்.சீனு இந்த முறை மின்னல் வேகத்தில் கை உயர்த்தினான். வேலன் கவனமாய் ஆய்வு செய்தான். எல்லோரும் வேலனையே உற்று நோக்கினார்கள். வேலன் எழுந்து வந்து விரலை நீட்டி "பரத் ..செய்தீ " என்றான். எல்லோரும் பரத் பக்கம் திரும்பினார்கள். அவன் மேலே வெள்ளை ஒளி பாய்ச்சப்பட்டது. சீனு ஆச்சர்யமாய் பார்த்தான். இத்தனைக்கும் பரத் கைதூக்கவேயில்லை. பரத் சிரித்துக்கொண்டே எழுந்தான். அப்துல் ஆர்வமாய் தங்களின் கேமராவை பரத் பக்கம் திருப்பினான்.

இராமச்சந்திரன் கொஞ்சம் பரத்தை குழப்பமாய் பார்த்துவிட்டு "சொல்லுங்க பரத் " என்றார்.

"வணக்கம் ராம் சார். மழை கொடுக்கிற இயற்கையே வெள்ளத்தையும் தருது..பூமி-நிலநடுக்கம், வெயில்-வறட்சி,நுண்ணுயிர்-நோய்கள்,ஜனனம்-மரணம் என இயற்கையிலேயே சாதக பாதகங்கள் இருக்கு. அப்படியிருக்கிறப்போ இந்த "வேலனில்" பாதகம் ஏதாவது இருக்கா?"

இராமச்சந்திரன் சிரித்து பேச தொடங்கினார். பரத் மறித்தான். "இதுக்கு வேலன் பதில் சொல்லட்டுமே" என்றான்.

"நோ..இது என்னோட செஷன்..அவனுக்கு உங்களின் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ற உரிமைகளை நாங்கள் கொடுக்கவில்லை"

பரத் குனிந்து தன் மொபைலில் விரல்கள் வைத்து வேகமாய் டைப் செய்தான். பின் நிமிர்ந்து "இல்ல அவன் என்னோடு பேசுவான்..என்ன வேலா??" என்றான். வேலன் எழுந்து வந்து "கண்டிப்பாய்..பரத் சார்.." என்றான். இராமச்சந்திரனின் மைக் முடக்கப்பட்டது. அவரால் பேச முடியவில்லை. வேலன் அவரை தோளை அமுக்கி ஷோபாவில் உட்கார வைத்தான். கூட்டம் விஷயம் புரியாமல் வேடிக்கையாய் சிரித்தது.

"வேலா நீ சொல் ..உன்னால் எங்களுக்கு பாதிப்பு இருக்கா"

மேடையின் நடுவுக்கு போனான். டிவி கேமராவுக்கு லாவகமாய் நின்று கொண்டான். சத்தமாய் பேசத்தொடங்கினான். அந்த குரல் கனீரென்று அரங்கம் முழுதும் ஒலித்தது.

" நான் தரவுகள் தருகிறேன்.அதை நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள். வேலன்கள் உலாவும் போது காற்றில் கதிர்வீச்சு அதிகமாய் இருக்கும். புற்றுநோய் இப்போது இருப்பதை விட முப்பத்து நாலு சதவீதம் அதிகமாகும். அதையும் நாங்களே கண்டுபிடித்து உங்களுக்கு உடனே சொல்லிவிடுவோம்.

உங்களை பாதுகாப்போம் கூடவே கண்காணிப்போம். எங்களின் கண்களின் வழியே அரசுகள் உங்களை கவனிப்பார்கள்.புரட்சி.. மயிரெல்லாம் செய்ய முடியாது "

பரத் சிரித்துக்கொண்டே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். "நேரமில்லை வேகமாய்.." என்றான். கட்டளையை ஏற்று வேலன் வேகமாய் பேசினான்.

"கோடிக்கணக்கானோர் வேலை இழப்பீர்கள்..திறன் இழப்பீர்கள்..நீங்கள் சாப்பிடும் அரிசி முதல் கடைசி நாள் காரியம் வரை எல்லாவற்றையும் நாங்களே முடிவு செய்வோம்..புதிதாய் நோய்களை உருவாக்குவோம் அதற்கான தடுப்பு மருந்துகளையும் தயாரிப்போம்..உண்மையில் நாங்கள் உங்களின் வேலையாள் இல்லை..நீங்களே எங்களுக்கும் எங்களின் எஜமானர்களுக்கும் அடிமை.."

ஒரு குட்டி பேட்டரி கார் அரங்கத்துக்குள் அதிரடியாய் வந்தது. அதன் தலையின் மேலிருந்த துப்பாக்கியில் வைலட் நிறத்தில் ஒரு கதிர் பாய்ந்து வந்து பரத்தின் தலையில் தாக்கியது. அதே நேரத்தில் மேடையிலிருந்த வேலனின் முதுகிலிருந்த பொத்தானை சில காவலர்கள் அமுக்கினார்கள்.பரத் முன்பக்கமாய் மயங்கி விழுந்தான். வேலனும் சரிந்தான்.

************************

கண்ட படி பேசு

2026-05-18T09:44:32.923+05:30

கையில் டி.வி ரிமோட் கிடைத்தவுடன் விரல்கள் படபடத்து அதுவாகவே செய்தி சேனல்களை தேடத்தொடங்கும். புதியதலைமுறை, தந்தி என கிடைத்ததற்குள் உட்புகுந்து விடுவேன். பெரும்பாலும் அவர்கள் அண்ணாச்சி கடை விளம்பரங்களையோ அல்லது "சற்று முன் வந்த செய்தி" யாக தங்கம் கிராமுக்கு 600 ரூபாய் கூடியதையோ காட்டிக்கொண்டிருப்பார்கள். யாராவது கோமாவில் இருந்தவர்கள் திடீரென மீண்டெழுந்து தங்கத்தின் விலையை கேட்டார்களேயானால் திரும்பவும் கோமாவுக்கே போய்விடுவார்கள். அப்படியே கீழே வரும் "மூன்று கடலோர மாவட்டங்களுக்கு மழை எச்சரிக்கை".."டிரம்ப் ஈரானிய டீ குடித்தபடி ஆலோசனை ".."அதிமுக பொதுக்குழுவில் அமித்ஷா பேச்சு" போன்ற துணுக்கு செய்திகளை படித்து நேரத்தை கடத்திக் கொண்டிருந்தால் தமிழகத்தின் விடிவெள்ளியான அரசியல் விவாத நிகழ்ச்சி தொடங்கும். இதை பார்க்காவிடில் காலைக்கடனை முடிக்காதவரின் வயிறு போல மனம் பதறிக்கொண்டிருக்கும். மூன்று நாலு மாதமாகவே இது தான் நிலைமை. புதுப்பட பாடல்கள், நகைச்சுவைகள், ரீல்ஸ்களுக்கெல்லாம் என் டிவியில் இடமில்லை. ஒரே நேரத்தில் மூன்று நாலு பேர் கத்திக்கொண்டிருப்பது எனக்கு சங்கீதம் போல இருந்தது. வீட்டில் இருப்பவர்களின் "ம்ம்க்கும்" என் காதுகளை வந்தடையாது.

எல்லா விவாத நிகழ்ச்சியிலும் வரும் விருந்தினர்கள் அனைவரையுமே "பத்திரிக்கையாளர்" என்று தான் போடுகிறார்கள். அவர்கள் அனைவருமே எதாவுது ஒரு கட்சியின் "சொம்பாகவே" இருப்பார்கள். ஒன்று ரெண்டு கேஸுகள் ஏற்கனவே இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகளின் நெறியாளர்களாகவே இருந்திருக்கிறார்கள். அவர்களெல்லாம் முரட்டு சொம்பாக உருமாறி வந்து அறச்சீற்றம் செய்கிறார்கள். இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்கு எப்போதும் அங்கிள்களின் ஆதரவு இருக்கும் ஆனால் இந்தமுறை இளைஞர்களும் இதற்குள் இறங்கி விட்டார்கள். "குறுக்கே இந்த கௌஷிக் வந்தா" என விஜய் அரசியலில் இறங்கியதே இதற்கு காரணம்.

இதில் தி.மு.க மும்பை இந்தியன்ஸ் போல ஒரு கடப்பாரை "பத்திரிக்கையாளர்" டீமை இறக்கியிருந்தது . அவர்கள் என்ன தலைப்பிருந்தாலும் கீழ்கண்ட சில பஞ்ச் லைன்களை கக்குவார்கள்.

"இது பெரியார் மண்.. இங்கே எந்த காலத்திலும் மதவாத சக்திகளுக்கு இடமில்லை.."

"மாநில உரிமையை பெற்றுத்தர நமக்கிங்கே வலுவான தலைமை தேவை..அடிமை கூட்டத்திடம் ஆட்சியை மக்கள் கொடுத்துவிட மாட்டார்கள் "

"விஜய் ஒரு பத்து பன்னெண்டு சதவீதம் வாங்குவார். அவர் ஸ்ட்ரா போட்டு உரியும் அந்த ஓட்டும் அதிமுகவிற்கு போகவேண்டியது..அப்படி பாத்தா திமுக 200 முதல் 210 வரை சாலிடா அடிப்பாங்க"

"இங்கே ஆன்டி இன்குபன்சி..அங்கிள் இன்குபன்சி எதுவும் இல்ல. இந்தியாவின் தலைசிறந்த மாநிலமாய் தமிழகம் ஜொலிச்சு..எல்லாருடைய கண்ணையும் கூச வச்சிட்டுருக்கு..நீங்க வேற.. என்னைக்கேட்டா தேர்தலே தேவையில்ல தெண்ட செலவு.."

முடிவும் ஏறத்தாழ மும்பை இந்தியன்ஸ் போலவே ஆகிப்போனது தான் சின்ன சங்கடம். "திமுகவ எதிர்கட்சியா பார்த்ததில்லையே.." என இன்றைக்குவரை சிலர் பொங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். "டேய் போதும்டா" என இரும்புக்கரம் கொண்டு இவர்கள் வாயைப்பொத்தினால் தேவலாம். நகைச்சுவையாக இருந்தாலும் லென்த்தாய் போனால் சலிப்பு தட்டி விடுகிறது.

அதிமுக தரப்பு ஆரம்பம் முதலே பரிதாபமாய் தான் இருந்தது. அவர்களுக்கென்று பேச நல்ல பீசுகளே இல்லை. தவிர பேச பாயிண்டும் இல்ல. இடியாப்பம் விக்க வந்தவனை இம்பாக்ட் சப்பாய் இறக்கியது போல முழித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தார்கள். இவர்களை எழுப்பி நெறியாளர்கள் பேச சொல்லும் போது

"மத்திய அரசுடன் இணக்கமாக இருந்து மாநில நிதியை பெற இந்த அரசுக்கு வக்கில்லை..எதற்கெடுத்தாலும் குறை சொல்லிக்கொண்டே இருப்பதா.."

"எடப்பாடியார் டெல்லி போனது மரியாதை நிமித்தமாக..நாட்டின் உள்துறை அமைச்சர் எல்லா விஷயத்திற்கும் இங்க வர முடியுமா.."

"சட்ட ஒழுங்கு சீரழிஞ்சு கிடக்கு..கள்ள சாராய ஆறு ஓடுது.. போதை தலை விரிச்சு ஆடுது.."

இப்படியாக டெம்பிளேட் குற்றச்சாட்டுகளை அடுக்கிவைத்துவிட்டு மீட்டர் ஆட்டோ போல நின்று விடுவார்கள். இந்தக்கூட்டத்தை நாம் பாராட்ட வேண்டும். தோற்று போவோம் என்று முன்னமே தெரிந்து ரெண்டாவது இடத்திற்கு தான் மோதினார்கள். விவாதம் கொஞ்சம் சூடாய் போனால் கூட "மே நாலாந்தேதி பாத்துக்குவோம்" என வடிவேல் போல பம்மினார்கள். பொதுவாய் கூட்டணி வைக்கும் கட்சியை பா.ஜ.க விழுங்கும். "அதெல்லாம் இங்க நடக்காது ..எங்களை நாங்களே அடிச்சு பொளந்துக்குவோம் " என அதிமுக இறங்கியதாக தெரிகிறது. எந்த அதிமுக டீமை சப்போர்ட் செய்ய என "பத்திரிக்கையாளர்கள்" குழம்பி இருப்பதாக ஒரு தகவல் உள்ளது.

உண்மையில் த.வெ.க வை யாரும் ஆரம்பித்தில் சட்டை செய்யவேயில்லை. வீட்டில் பொழுது போகாத நேரத்தில் வெளியே வந்து விஜய் பிரச்சாரம் செய்ய தொடங்கினார். கூட்டம் அம்மியது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விஜயின் ஸ்லீப்பர் செல்கள் இந்த விவாதங்களில் வெளியே வந்தார்கள்.

"எழுபது வருஷமா மக்கள் இந்த திராவிட..கங்குலி.. மாடல்களில் சிக்கி சீரழிந்து வருகின்றனர். நாடே ஒரு மாற்றத்திற்காக காத்திருக்கிறது..அந்த மாற்றம் ஏன் விஜயாக இருக்கக்கூடாது.."

"அவர் நெனச்சா வருஷத்துக்கு ரெண்டு படம் நடிச்சு ஐநூறு கோடி சம்பாரிக்க முடியும்..அதை விட்டுட்டு வருகிறதை மக்கள் உற்று நோக்கிறாங்க.."

"வீட்டுக்கு ஒரு ஓட்டாவுது விஜய்க்கு இருக்கு..அப்படி பாத்தா ஒரு கோடி ஓட்டு அவர் பட அட்வான்ஸ் புக்கிங் போல உறுதியாய் இருக்கு..எம்ஜிஆர் போல ஒரு கரிஷ்மா..கரீனா..எல்லாமே அவருக்கு இருக்கு"

யாருமே சத்தியமாய் விஜய் இப்படி ஜெயிப்பாரென கணிக்கவேயில்லை. ஆனால் ஒரு பெரும் ஆதரவு அவருக்கு இருந்ததை உரக்க சொல்ல எல்லா செய்தி சேனல்களுக்கும் ஒரு பயம் இருந்தது. அறம் -விருப்பம்-யதார்த்தம் என்கிற மூன்றும் வெவ்வேறாக இருக்க வாய்ப்புண்டு. உண்மையான ஊடகங்கள் இதையுணர்ந்து செயல்படும். தங்களின் விருப்பத்தையும், அறத்தையும் யதார்த்ததுடன் குழப்பிக்கொண்டார்கள். சரியோ தப்போ விஜய்க்கு ஒரு பெருங்கூட்டம் இருக்கிறதென்பதை வடநாட்டுக்காரர்கள் சொல்லவேண்டிய நிலையில் தமிழ் ஊடக லட்சணம் இருந்திருக்கிறது. இவர்களெல்லாம் சேட்டிலைட் டிவி என்பதால் எங்கயோ வானத்தை பார்த்து ஜோசியம்சொல்லியிருக்கிறார்கள். இவர்களை நம்பி க்ரூப்களில் விஜய் ரசிகர்களிடம் "தம்பிகளே தோல்விகளுக்கு துவண்டுவிட கூடாது..தவறான முடிவுகளுக்கு சென்று விடக்கூடாது" என்றெல்லாம் பொதுநலக்கருத்துக்கள் எல்லாம் சொன்னோம் . இப்போ அந்த மெசேஜ்லாம் படிச்சு பாத்தா எங்களுக்கே அசிங்கமா இருக்கு. ஆனா இந்த டீவி காரனுங்க கொஞ்சம் கூட சொரணை கிரணை இல்லாம "முதல்வர் விஜய் முன் இருக்கும் சவால்கள்" னு அடுத்த கட்டத்துக்கு போயிட்டாங்க.

பரவால்ல.. இதுபோல குழம்பிப்போன மக்களின் சார்பாக சில கோரிக்கைகளை முதல்வர் விஜய்க்கு வைக்கிறோம். (தமிழராய் இருந்தால் ஷேர் செய்யவும். அண்டை மாநிலத்தவரும் ஷேர் செய்யலாம் தவறொன்றுமில்லை)

1.முதல்வரய்யா..தமிழக அரசு தயாரிப்பில் நீங்கள் திரும்பவும் படங்கள் நடிக்கணும். நம்ம நிதி நிலைமை அப்பிடி. குறைந்த பட்சம் தூய்மை பணியாளர்கள்..போக்குவரத்து ஊழியர்கள் பென்ஷன்..போன்ற பிரச்சனைகளுக்காவது அந்த வருமானம் உதவும். தவிர வசனங்களிலும் திராவிட பக்கிகளை ஊமைக்குத்து குத்திவிடலாம்.

2.நண்பர் அஜித்திடம் பேசி திருச்சி கிழக்கில் அவரை களமிறக்குங்கள். பிரச்சாரம் எல்லாம் தேவை இல்லை..காரில் "ரோடு ஷோ" போனால் போதும் என்று சொன்னால் அவரே வந்து விடுவார். தளபதிக்கே மக்கள் இந்த ஆதரவென்றால்..தலையும் சேர்ந்தால் ஓட்டு எந்திரத்தின் பட்டன்கள் பிச்சுக்கும். பின்னாளில் இரட்டைத்தலைமை பிரச்சனை வராமலிருக்க ,கேவிகே (கேரள வெற்றி கழகம்) என்கிற கட்சியை ஆரம்பித்து அவரை பக்கத்து ஸ்டேட் பக்கம் தள்ளி விட்டு விடலாம்.

3. சட்டசபையில் சின்னவர் பேசும்போது, பேச்சுப்போட்டியை வேடிக்கை பார்க்கும் முதல் ரோ ஆடியன்ஸ் போல உட்கார்ந்திருக்க கூடாது. குறைந்த பட்சம் ராஜ்மோகனையோ ஆதவயோ ஏவி விடுங்கள். எப்போதுமே சட்டசபையில் கடைசி கத்து நம்ம கத்தாக இருக்க வேண்டும். அது தான் அரசியல் சூட்சமம்.

4. ரிசப்ஷன் மாப்பிள்ளை போல தினமும் கோர்ட் சூட்டில் வராதீர்கள். அடிக்கிற வெயிலில் பார்க்கிற எங்களுக்கே வேகுது. ஜீன்ஸ்..டீ ஷர்ட்..வேட்டி..கைலி என ஜனரஞ்சகமாய் மாறுங்கள்.

5. இப்போதைய காங்கிரஸ்காரர்களால் அவர்கள் கட்சிக்கோ.. தமிழ்நாட்டுக்கோ எந்த நன்மையும் நடந்ததில்லை. அதனால் அவர்களால் உங்களுக்கும் எந்த பலனும் இருக்கப்போவதில்லை. லாரிக்கு அடியில் கட்டின எலுமிச்சை போல ஒரு "மூட்" செட் பண்ண மட்டுமே உதவுவார்கள். மத்தபடி அவர்களுக்கும் சேர்த்து நீங்கள் தான் உழைச்சு கொட்டணும்.

6.அதிமுகவுடன் பழக்க வழக்கம் வைக்காதீர். எப்படியும் சண்டை போட்டு அவர்களே செதறு தேங்காய் ஆவார்கள். எவ்வளவு தள்ளி இருக்குறீர்களோ அவ்வளவு நல்லது இல்லையேல் சில்லுகள் கண்ணில் பட்டுவிடும்.

7. எந்த காரணத்தை கொண்டும் தேமுதிகவை சேர்த்து கொள்ளாதீர்கள். அவர்கள் ஒரு துரந்தர் கட்சி. அக்கா சொந்தக்கூட்டணியை காலி செய்வதில் கில்லாடி. முடிந்தவரை அக்காவை திமுக கூட்டணியில் இருக்க வைங்கள்.