tag:blogger.com,1999:blog-21502358Tue, 09 Mar 2010 05:29:56 +0000<center> သင္ေသသြားေသာ္၊ သင္ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္ အေျခတိုးျမွင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏။ <br> သင္၏မ်ဳိးသား၊ စာစကားလည္း ႀကီးပြားတက္ျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏။ </center>http://www.yanaung.net/noreply@blogger.com (Yan)Blogger579125iwannareadhttp://feedburner.google.comtag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-6564669403785253408Mon, 08 Mar 2010 04:28:00 +00002010-03-07T23:31:17.315-05:00Burma VJOscar<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S5R9Kh7v1lI/AAAAAAAADOY/T2xAVkIoxsc/s1600-h/oscar.statue.gi.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S5R9Kh7v1lI/AAAAAAAADOY/T2xAVkIoxsc/s400/oscar.statue.gi.gif" width="400" /></a>&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /> </div>အင္းးးး<br /> <br /> ေအာ္စကာဆုေပးပဲြၾကီးကေတာ႔ ခမ္းနားထည္၀ါစြာနဲ႔ ျပီးဆုံးသြားပါျပီ. <br /> <br /> Burma VJ ေအာ္စကာဆုအတြက္ စကာတင္၀င္တယ္ ဆုိကတည္းက စိတ္လႈပ္ရွားျပီး ေစာင္႔ၾကည္႔ေနခဲ႔တာ...<br /> <br /> တကယ္လုိ႔မ်ား ရသာရလုိက္ရင္.....<br /> <br /> တစ္ကမၻာလုံးက ကုိယ္႔တုိင္းျပည္ကုိ အာရုံပုိစုိက္မိလာျပီး...<br /> <br /> ငါတုိ႔ ျပည္သူေတြအတြက္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တစ္ခုခု....<br /> <span id="fullpost"><br /> ဖူးးးးးး<br /> <br /> တီဗြီကုိပိတ္ျပီး ဖတ္လက္စစာအုပ္ကုိ နံရံကုိသာ ေကာက္ေပါက္မိလုိက္ေတာ႔တယ္. <br /> <br /> ဒီ List က ဒီည ေအာ္စကာဆုရသြားတဲ႔ စာရင္းပါပဲ. ျမန္မာလုိ ဆက္ရုိက္ခ်င္စိ္တ္ေတာင္ ကုန္သြားလုိ႔ ဒီတုိင္းပဲ ေကာ္ပီေပ႔စ္ လုပ္ထည္႔လုိက္ေတာ႔တယ္ဗ်ာ...<br /> <br /> <span style="color: blue;">11:15 p.m.: Best foreign language film goes to "The Secret in Their Eyes," from Argentina</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 11:07 p.m.: Best film editing goes to "The Hurt Locker"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 11:04 p.m.: Best documentary feature goes to "The Cove"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 10:54 p.m.: Best visual effects goes to "Avatar"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 10:52 p.m.: Best original score goes to "Up"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 10:35 p.m.: "Avatar" takes it for best cinematography</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 10:24 p.m.: Best sound editing and mixing both go to "The Hurt Locker"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 10:10 p.m.: Best costume design goes to Sandy Powell for "The Young Victoria"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 10:06 p.m.: "Avatar" wins the Oscar for best art direction</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 9:59 p.m.: Best supporting actress goes to Mo'Nique for her performance in "Precious"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 9:48 p.m.: Best adapted screenplay goes to "Precious"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 9:40 p.m.: Best makeup goes to "Star Trek"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 9:33 p.m.: Best documentary short goes to "Music by Prudence"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 9:30 p.m.: Best animated short film goes to "Logorama"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 9:15 p.m.: Best original screenplay goes to Mark Boal for "The Hurt Locker."</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 9:01 p.m.: Best original song goes to "The Weary Kind (Theme from "Crazy Heart") from "Crazy Heart"</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 8:58 p.m.: Best animated film goes to "Up."</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> 8:45 p.m.: Best supporting actor goes to Christoph Waltz in "Inglourious Basterds." It's the first Academy Award nomination and win for Waltz.</span><br /> <br /> <b><span style="color: lime;">Y.</span></b><br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-6564669403785253408?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/RR3FcWeZZHI/blog-post_07.htmlnoreply@blogger.com (Yan)3http://www.yanaung.net/2010/03/blog-post_07.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-4261175375825644978Mon, 01 Mar 2010 05:32:00 +00002010-03-01T02:06:19.751-05:00bloggersEssaysBirthday Wish<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S4tP1rmPCXI/AAAAAAAADOA/a5wtimNrJFE/s1600-h/snowy+window.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="321" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S4tP1rmPCXI/AAAAAAAADOA/a5wtimNrJFE/s400/snowy+window.jpg" width="400" /></a></div><br /> ဒီလိုပဲ ႏွင္းေတြသည္းသည္းမည္းမည္းက်ေနတဲ႔ ေဆာင္းညေနခင္းေလးတစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္သူမကုိ အမွတ္မထင္ေတြ႔ရွိခဲ႔တယ္.<br /> <span id="fullpost"><br /> သူမဟာ ဟန္ေဆာင္ျခင္းေတြမပါ၊ မာယာေတြနတၳိ၊ ဂုဏ္ပကာသနေတြမရွိဘဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀ထဲကုိ ရုိးရွင္းစြာနဲ႔ တိတ္တိတ္ေလး ၀င္ေရာက္ခဲ႔တယ္.<br /> <br /> တကယ္ဆုိ အဲဒီ႔အခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ ေလာကၾကီးရဲ႔ အျပင္းထန္ဆုံးလုိ႔ေခၚရမယ္႔ ေလာကဓံတရားတစ္ခ်ိဳ႔နဲ႔ အျပင္းအထန္စိန္ေခၚေနခဲ႔ခ်ိန္ေပါ႔.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနခဲ႔ေသးတယ္. အဲဒီ႔ေန႔က ေပါ႔.<br /> <br /> ႏွလုံးသားထဲမွာ ကဲြရွရွဒဏ္ရာတစ္ခ်ိဳ႔နဲ႔အတူ ျမိဳ႔ျပၾကီးတစ္ခုကုိ ေက်ာခုိင္းခဲ႔လုိ႔ နယ္ျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႔က တကၠသိုလ္ေလးတစ္ခုရဲ႔ အခန္းငယ္ေလးထဲမွာ ႏႈတ္ဆိတ္ငုိေၾကြးေနခဲ႔တဲ႔ မထင္မရွား လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဆီကုိ သူမ ဆုိက္ဆုိက္ျမိဳက္ျမိဳက္ေရာက္ရွိလာခဲ႔တယ္..<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနဆဲပဲ...အဲဒီ႔ေန႔ကေပါ႔.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျမိဳ႔ေလးမွာ ႏွင္းမုန္တုိင္းေတြ ထူးကဲစြာ က်ေရာက္ခဲ႔တယ္. <br /> ႏွစ္ေပအျမင္႔ေလာက္ရွိတဲ႔ ႏွင္းပုံၾကီးေတြၾကားထဲမွာ ေက်ာင္းသားတစ္ခ်ိဳ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေဆာ႔ကစားေနခဲ႔ခ်ိန္ ျပတင္းေပါက္ေလးတစ္ခုကုိ လာမွန္ေနတဲ႔ ႏွင္းစက္ေတြကုိ ၾကည္႔ရင္း အေရာင္ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ေဟာ္လုိဂစ္တာေလးတစ္လက္ကုိ အေၾကာင္းမဲ႔ တီးခတ္ေနခဲ႔တဲ႔ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရွိခဲ႔ဖူးတယ္.<br /> <br /> အဲဒီ႔ေန႔က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အေဆာင္မွာ ပါတီပဲြလုပ္ၾကေသးတယ္. ဧည္႔ခန္းထဲခဏထြက္လုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာလုိက္၊ သူတုိ႔ေတြကခုန္ေနၾကတာကုိ အားေပးလုိက္နဲ႔ ကုိယ္႔ဒဏ္ရာေတြကုိ အျပင္းစားတီးလုံးတစ္ခ်ိဳ႔နဲ႔ ေမ႔ေဖ်ာက္ပစ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားခဲ႔တယ္. <br /> <br /> ဘယ္လုိမွ စိတ္ထဲေျဖေဖ်ာက္မရတဲ႔အဆုံး ဘီယာတစ္ဗူးကုိဆဲြ၊ အာလူးေၾကာ္ထုပ္တစ္ထုပ္ကုိယူလုိ႔ ကုိယ္႔အခန္းထဲပဲ ျပန္လာခဲ႔လုိက္ေတာ႔တယ္.<br /> <br /> ကြန္ျပဴတာကိုဖြင္႔လုိ႔ ျမန္မာသီခ်င္းခပ္ေအးေအးေလးတစ္ခ်ိဳ႔ကုိ နားေထာင္ရင္း အင္တာနက္မွာ ေလွ်ာက္ၾကည္႔ေနခုိက္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္႔အခန္းတံခါး၀မွာ အရိပ္တစ္ခု က်ေရာက္လာခဲ႔တယ္.<br /> <br /> ဖ်တ္ခနဲ ကၽြန္ေတာ္ေမာ႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ လွပေက်ာ႔ရွင္းတဲ႔ သူမမ်က္ႏွာေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္စသတိထားမိလုိက္တယ္. မိတ္ကပ္မပါ၊ ႏႈတ္ခမ္းနီမဆုိးထားဘဲ ရဲေနတဲ႔ သူမႏႈတ္ခမ္းေလးေတြ၊ ပါးေလးေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္ဟန္မေဆာင္ႏုိင္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္ေငးၾကည္႔ေနခဲ႔မိတယ္.<br /> <br /> 'မမွတ္မိေတာ႔ဘူးလား. ငါတုိ႔ေတြ မႏွစ္ကေတြ႔ခဲ႔ဖူးတယ္ေလ...'<br /> <br /> သူမက အဲလုိဆုိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္သူမကုိ ဘယ္မွာေတြ႔ခဲ႔ဖူးမွန္း အေျပးအလႊားျပန္စဥ္းစားယူရတယ္. <br /> <br /> 'မင္း... မူးေနျပီထင္တယ္... ဟင္းဟင္းဟင္း...'<br /> <br /> သူမရဲ႔ ခႏုိးခနဲ႔ရယ္သံၾကားေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲ ေထာင္းခနဲ မခံခ်င္စိတ္ျဖစ္သြားမိတယ္.<br /> <br /> 'ႏုိးးး. ငါ႔မွတ္ဥာဏ္ေတြ မခ်ိဳ႔ယြင္းေသးပါဘူး. မင္းကုိ ငါေတြ႔ခဲ႔ဖူးတယ္. '<br /> <br /> အဲလုိေျပာရင္း ကၽြန္ေတာ္စကားခဏရပ္ထားခဲ႔လုိက္တယ္.<br /> <br /> သူမက မ်က္ခုံးတစ္ဖက္ကုိဟန္ပါပါ ပင္႔ခ်ီရင္း ကၽြန္ေတာ္စကားဆက္မွာကုိ ေစာင္႔ေနခဲ႔တယ္.<br /> <br /> 'မင္းကုိ ငါ မႏွစ္က ခရစ္စမတ္ညမွာ ေတြ႔ခဲ႔ဖူးတယ္.'<br /> <br /> 'Geez!... ဒီလုိက်ေတာ႔လည္း မင္းက ကုိယ္ထင္ထားတာထက္ေတာင္ မွတ္မိေနပါေသးလား...'<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ အေၾကာင္းမဲ႔သက္သက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ မတုိင္ပင္ထားဘဲ ျပိဳင္တူရယ္ေမာမိလုိက္ၾကတယ္.<br /> <br /> 'ကုိယ္ ၀င္လာခဲ႔မယ္. ရမလား...'<br /> <br /> 'Sure! Come on in!'<br /> <br /> ဒီလုိနဲ႔ပဲ သူမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ရင္းႏွီးမႈရခဲ႔ၾကတယ္...<br /> <br /> တိတိက်က်ေျပာရရင္ေတာ႔ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၅ ရက္ေန႔ကေပါ႔....<br /> <br /> ......<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူမၾကားမွာ ထားရွိခဲ႔တဲ႔ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေလးဟာ အခ်ိန္တုိအတြင္းမွာပဲ အခုိင္မာဆုံးဖဲြ႔ေႏွာင္မိခဲ႔ၾကတယ္...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္အားလပ္မယ္႔အခ်ိန္တုိင္းကုိ သူမေမွ်ာ္ေနမိတယ္လုိ႔ ေျပာတတ္ေသးရဲ႔...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သူမလာမယ္႔ ညေနခင္းေလးေတြကုိ ၀ရန္တာေပၚမွာ ထုိင္ရင္း ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔အတူ ေစာင္႔ဆုိင္းေနခဲ႔ဖူးရဲ႔...<br /> <br /> ႏွစ္ဦးသားေတြ႔ဆုံမိခ်ိန္ေတြမွာ ဟုိးအေ၀းၾကီးကေန လွမ္းျပံဳးျပေနတတ္တဲ႔ သူမရဲ႔ ပြင္႔လင္းရုိးသားမႈေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္ျမတ္ႏုိးမိလုိက္တာ...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူမၾကားမွာ သန္႔စင္တဲ႔ တြယ္တာမႈေတြပဲ ထားရွိခဲ႔ၾကတာပါ...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘယ္ေလာက္ပဲ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေတြတင္းေနေပမယ္႔လည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူမၾကားမွာ အခုိင္မာဆုံး ထားရွိခဲ႔တဲ႔ စည္းတစ္ခုရွိခဲ႔တယ္.<br /> <br /> အဲဒါကေတာ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြေဘးမေရာက္ေစရဘူး. ကုိယ္လုပ္စရာရွိတာကုိ ပုံမွန္ဆက္လုပ္ေနၾကရမယ္ ဆုိတာပါပဲ...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကုိ မေသြမဖည္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနခဲ႔ခ်ိန္တုိင္းမွာ သူမ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အျမဲအားေပးေနခဲ႔တယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ေတြ မြန္းၾကပ္လုိ႔ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ ရင္ဖြင္႔ခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာတုိင္းမွာ သူမ ကၽြန္ေတာ္႔နားမွာ အျမဲရွိေနခဲ႔တယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္မေတာက္တေခါက္ ကဗ်ာေတြရြတ္ျပရင္ သူမက ကၽြန္ေတာ္႔ကို အထင္ၾကီးျမတ္ႏုိးေလးစားျခင္းေတြနဲ႔အတူ ေငးၾကည္႔ေနတတ္ဖူးတယ္...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အြန္လုိင္းမွာ ခ်က္တင္းေတြထုိင္တာ မ်ားေနရင္ သူမ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျငဴစူရင္း မေက်နပ္စိတ္ေလးေတြ ျပတတ္ဖူးတယ္...<br /> <br /> လြမ္းလုိက္တာ...<br /> <br /> ဒီလုိေဆာင္းညေနခင္းေတြေရာက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ မိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္ပမာ ေဖးမကူညီ ထိန္းသိမ္း ေပးတတ္ဖူးတဲ႔ သူမကုိလြမ္းေနတတ္တယ္.....<br /> <br /> ၾကာခဲ႔ျပီပဲ....<br /> <br /> ...........................<br /> <br /> လက္ကုိင္ဖုန္းတစ္လုံးကုိင္ဖုိ႔အတြက္ေတာင္ မစဥ္းစားႏုိင္ခဲ႔တဲ႔ ခပ္မဲြမဲြတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကုိမွ သံေယာဇဥ္ထားရင္း ေဖးမကူညီခဲ႔တဲ႔ သူမကုိ ကၽြန္ေတာ္အျမဲတမ္း မွတ္မွတ္ရရျဖစ္ေနခဲ႔တာ မလြန္ေလာက္ဘူးထင္ပါတယ္.<br /> <br /> သူမက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ဂရုတစုိက္ရွိခဲ႔သေလာက္ကၽြန္ေတာ္က သူမကုိ အေလးအနက္သိပ္မရွိခဲ႔ဘူး..<br /> <br /> အထူးသျဖင္႔ ေနာက္ပုိင္းနွစ္ေတြမွာေပါ႔...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ေတြဖိစီးမႈမ်ားလာရင္ ကၽြန္ေတာ္သူမကုိ စကားေကာင္းေကာင္း ျပန္ေျပာေလ႔မရွိေတာ႔ဘူး...<br /> <br /> အဲလုိအခ်ိန္ေတြမွာ သူမတစ္ေယာက္ အခန္းေထာင္႔ေလးမွာ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ကုိ တိတ္တဆိတ္ဖတ္ေနရင္း ကၽြန္ေတာ္ သူမကုိ စကားစေျပာလာမယ္႔အခ်ိန္ကုိ တိတ္တခုိးေမွ်ာ္လင္႔ေနမိတတ္တယ္လုိ႔ ေနာက္ပုိင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျပန္ေျပာျပတယ္. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းလုိက္တာ...<br /> <br /> သူမ်ားတကာေတြ သူတုိ႔ခ်စ္သူေတြအတြက္ ေမြးေန႔ပဲြေတြ၊ အထိမ္းအမွတ္ေတြ၊ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းေတြကုိ ခမ္းခမ္းနားနားလုပ္ေနၾကခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္သူမရဲ႔ ေမြးေန႔ကုိေတာင္ အမွတ္မရႏုိင္ခဲ႔ပါဘူး...<br /> <br /> တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ္ျဗဳန္းခနဲ သတိရလုိ႔ ျပန္ေတာင္းပန္မိခ်ိန္မွာ သူမက ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းအျပဳံးေလးတစ္ခုနဲ႔အတူ ေဆြးေဆြးျမည္႔ျမည္႔ေလး ျပန္ေျပာတတ္တယ္.<br /> <br /> 'ကုိယ္႔ေမြးေန႔ျပီးသြားတာ ၾကာခဲ႔ျပီပဲကြယ္...'<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး ငုိင္ေတြက်သြားရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ပုခုံးေပၚ သူမေမးေစ႔ေလး လာတင္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္႔မ်က္ႏွာကုိ သူမဖက္ အတင္းဆဲြလွည္႔ရင္း ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ေအာင္ ျပန္စတတ္ေသးတယ္...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔အေပၚ ဒီေလာက္ေကာင္းခဲ႔ဖူးတဲ႔ သူမကုိကၽြန္ေတာ္ မသိတတ္ခဲ႔မိတာ ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ေနာင္တရမိပါတယ္...<br /> <br /> 'မင္း... ကုိယ္႔ကုိ တခမ္းတနား အသိအမွတ္ျပဳေနစရာ မလုိပါဘူးကြာ...အေရးၾကီးတာက မင္းနားမွာ ကုိယ္ရွိေနဖုိ႔နဲ႔ ကုိယ္႔နားမွာ မင္းရွိေနဖုိ႔... ျပီးေတာ႔ ကုိယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး မခဲြမခြာဘဲ အျမဲတမ္း ေဖးမကူညီေနဖုိ႔... ဒါပဲ လုိပါတယ္... I don't expect anything from you. I just wanna be with you. That only matters...'<br /> <br /> ၾကည္႔ပါဦး...<br /> ဘယ္ေလာက္ျဖဴစင္ရုိးသားလုိက္လဲလုိ႔...<br /> ကုိယ္ မင္းရဲ႔ ခြင္႔လႊတ္သည္းခံျခင္းေတြကုိ မက္ေမာလုိက္တာ....<br /> <br /> သတိရလုိက္တာ...<br /> <br /> ဒီလုိေဆာင္းညေနခင္းေတြေရာက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ခ်စ္သူေကာင္းတစ္ေယာက္ပမာ မျငဴမစူဘဲ အျမဲတမ္းနားလည္ စာနာေပးတတ္တဲ႔ သူမကုိ သတိရေနတတ္တယ္...<br /> <br /> ၾကာခဲ႔ျပီပဲ...<br /> <br /> .........<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S4tQRcXGUyI/AAAAAAAADOI/IYpNXm-Yobk/s1600-h/guitar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S4tQRcXGUyI/AAAAAAAADOI/IYpNXm-Yobk/s400/guitar.jpg" width="300" /></a></div><br /> လူေတြကုိ နားလည္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားရင္း လူေတြက နားလည္မႈလဲြတာကုိ ခံရဖူးတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ စိတ္ဓာတ္ေတြ ညႉိးခ်ဳန္းလုိ႔ ၀မ္းနည္းအားငယ္ေနခဲ႔ခ်ိန္မွာ သူမက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ခါတုိင္းအခ်ိန္ေတြထက္ ပုိဂရုစုိက္ခဲ႔တယ္...<br /> <br /> 'မင္းသိလား... လူေတြကုိ နားလည္ဖုိ႔ မၾကိဳးစားနဲ႔. ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိပဲ အရင္ဆုံးနားလည္ေအာင္လုပ္...'<br /> <br /> 'လီယုိေတာ္စတြိဳင္းလ္က ေျပာဖူးတယ္. လူေတြက ကမၻာၾကီးကုိ ေျပာင္းလဲပစ္ရမယ္လုိ႔ပဲ ေျပာေနၾကတယ္. ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ စတင္ေျပာင္းလဲဖုိ႔ေတာ႔ ဘယ္သူမွ သတိမရၾကဘူးတဲ႔... သူတုိ႔ေျပာင္းလဲတာ မေျပာင္းလဲတာကုိ မင္း ဘာလုိ႔စိတ္ထဲထားေနမလဲ. ေယာနိေသာ မနသိကာရထားျပီး မင္းကုိယ္တုိင္ပဲ ေျပာင္းလဲပစ္လုိက္စမ္းပါ. အခ်ိန္ကစကားေျပာပါလိမ္႔မယ္. ကုိယ္လုပ္စရာရွိတာေတြပဲ ဆက္လုပ္စမ္းပါကြာ...'<br /> <br /> တစ္ခါတစ္ရံ ေခ်ာ႔ေျပာလုိက္၊တစ္ခါတစ္ရံ ကရုဏာေဒါေသာနဲ႔ ျပစ္တင္ေျပာဆုိလုိက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပန္လည္တည္ျငိမ္ အားျပည္႔လာေအာင္ သူမ အခ်ိန္ေပးကူညီခဲ႔တယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္သူမမ်က္ႏွာေပၚ ေဖးအပ္လုိ႔ အမွတ္တရ အနမ္းတစ္ခ်ိဳ႔ ေခၽြခဲ႔ဖူးတယ္....<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္သူမရင္ခြင္ထဲေမွးအိပ္လုိ႔ ဘ၀အေမာေတြက ေပါက္ဖြားေပးလုိက္တဲ႔ ရွတတကဗ်ာတစ္ခ်ိဳ႔ ရြတ္ဆုိခဲ႔ဖူးတယ္...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္သူမဆံႏြယ္ေတြထဲ ေခါင္း၀ွက္လုိ႔ အဆင္မေျပမႈေတြအတြက္အသံတိတ္ငုိရႈိက္ခဲ႔ဖူးတယ္. <br /> <br /> ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြ ျမိဳ႔ျပၾကီးေပၚတက္လုိ႔ ေနာက္ႏွစ္အတြက္ ေက်ာင္းစရိတ္သြားရွာဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ထြက္ခြာသြားေလ႔ရွိတုိင္း သူမ ကၽြန္ေတာ္႔လက္ကုိဆြဲလုိ႔ တဖြဖြမွာေလ႔ရွိတယ္...<br /> <br /> 'လူေတြနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ေပါင္း... စိတ္ကုိေလွ်ာ႔... ေဒါသမၾကီးနဲ႔... ကုိယ္႔ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မ်က္ျခည္အျပတ္မခံနဲ႔.. ပုိက္ဆံစု... အသုံးနဲ႔ အျဖဳန္းကုိ ခြဲျခားသိ... သြားတာလာတာေတြ သတိထား... '<br /> <br /> အုိ... စုံလုိ႔ပါပဲ...<br /> <br /> ခ်ီကာဂုိကေနထြက္ခြာလာတဲ႔ Amtrak ရထားၾကီးေပၚ ကၽြန္ေတာ္တက္လုိက္ခ်ိန္မွာ အားငယ္တဲ႔ မ်က္၀န္းေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ သူမေငးၾကည္႔ေနတတ္တယ္. <br /> <br /> 'ကုိယ္ မင္းကုိ သတိရေနမွာပါ... ဖုန္းမလုပ္ခ်င္ေန. အင္တာနက္ေလးေတာ႔ ရေအာင္လုပ္ထားေနာ္... အြန္လုိင္းမွာ ေတြ႔ၾကမယ္ေလ...'<br /> <br /> အေမွာင္ထုထဲကုိ ရထားၾကီးတုိး၀င္သြားခ်ိန္မွာ သူမတစ္ေယာက္ ဘူတာရုံမွာ ဘယ္လုိက်န္ရစ္ခဲ႔မလဲ... <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔အခန္းငယ္ေလးဆီကုိ ျပန္သြားျပီး ကၽြန္ေတာ္႔အိပ္ယာေပၚပစ္လွဲလုိ႔ ၀မ္းနည္းအားငယ္ေနမလား...<br /> <br /> ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္တီးခတ္ေလ႔ရွိတဲ႔ မေဟာ္ဂနီေရာင္ ဂစ္တာအုိေလးကုိ လြမ္းဆြတ္တမ္းတျခင္းေတြနဲ႔အတူ ဖက္တြယ္ထားေလမလား...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S4tQwz1W0pI/AAAAAAAADOQ/z7zhKwghcs0/s1600-h/guitar+and+girl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="192" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S4tQwz1W0pI/AAAAAAAADOQ/z7zhKwghcs0/s400/guitar+and+girl.jpg" width="400" /></a></div><br /> ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္အျမဲဆြဲေလ႔ရွိတဲ႔ ပုံဆဲြစာအုပ္ေလးကုိ ဖြင္႔ၾကည္႔ရင္း သူမအတြက္ အမွတ္တရဆဲြေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ ပုံေလးေတြကုိ အလြမ္းေျပၾကည္႔ေနေလမလား....<br /> <br /> ျမဳ႔ိျပၾကီးကုိေရာက္လုိ႔ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္အတြက္ အလုပ္အကုိင္တစ္ခုကုိ အေမာတေကာ ရွာေနခဲ႔ခ်ိန္ေတြမွာ သူမတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အြန္လုိင္းမွာ ေမွ်ာ္ေနခဲ႔မယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနခဲ႔တယ္....<br /> <br /> ေရာက္တဲ႔ေနရာမွာ ေတြ႔တဲ႔သူေတြနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ေပါင္းရင္း ကုိယ္႔ဘ၀ကုိ ထိန္းေက်ာင္းေနခဲ႔ခ်ိန္ေတြတုိင္းမွာ သူမရဲ႔ ရင္ခြင္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တမ္းတမိတယ္...<br /> <br /> အင္တာနက္အဆင္ေျပလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္အြန္လုိင္း၀င္လုိက္ခ်ိန္မွာ သူမနဲ႔ေတြ႔ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာအားရ ႏႈတ္ဆက္မိတယ္. <br /> <br /> ခ်က္ခ်င္း စကားျပန္မေျပာတဲ႔သူမကုိ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဆုိးျပီး ေမးေတာ႔ သူမက ျပန္ေျပာရွာတယ္...<br /> <br /> 'ကုိယ္ မင္းကုိ ေစာင္႔ေနခဲ႔တာ မင္း ထြက္သြားကတည္းကပဲ... အခု ျပန္ေတြ႔ရေတာ႔ ၀မ္းသာလုံးဆုိ႔ျပီး ဘာမွျပန္မေျပာႏုိင္တာ ပါ... ကုိယ္မင္းကုိ အရမ္းသတိရတယ္...'<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ထဲ နင္႔ခနဲ ျဖစ္သြားတာပဲ....<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ အြန္လုိင္းမွာေတြ႔ၾကတယ္... အေတြ႔အၾကဳံေတြ ေ၀မွ်ၾကတယ္.... ကၽြန္ေတာ္႔ကဗ်ာသစ္ေတြ၊ စာတုိေပစေတြကုိ သူမနားေထာင္တယ္. သူမ က ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ နားေထာင္ေစခ်င္တဲ႔ သီခ်င္းေတြ၊ ဖတ္ေစခ်င္တဲ႔ စာအုပ္ေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္တယ္. ဖတ္တယ္. <br /> <br /> အုိ... ဘာမ်ားလုိအပ္ေသးလုိ႔လဲ....<br /> <br /> တမ္းတမိလုိက္တာ....<br /> <br /> ဒီလုိေဆာင္းညေနခင္းေတြေရာက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ္႔ကို အျမဲလြမ္းေနတတ္တယ္ဆုိတဲ႔ သူမရဲ႔ စကားသံခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တမ္းတမိတယ္...<br /> <br /> ၾကာခဲ႔ျပီပဲ....<br /> <br /> ............<br /> <br /> အခုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ျမဳိ႔ျပၾကီးတစ္ခုမွာ အေျခခ် ေနထုိင္ေနခဲ႔ျပီ...<br /> <br /> သူမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အဆက္အသြယ္ မျပတ္ရွိေနခဲ႔တုန္းပါပဲ...<br /> <br /> ဒါေပမယ္႔ အရင္လုိေတာ႔ စကားေတြ အၾကာၾကီး မေျပာႏုိင္ၾကေတာ႔ဘူး... အဓိကကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဖက္က မအားလပ္တာေတြေၾကာင္႔ပါ... <br /> <br /> တစ္ခါတစ္ေလ အားလပ္ျပန္ေတာ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းပင္ပန္းေနတတ္လုိ႔ သူမကုိ စကားေကာင္းေကာင္း ျပန္မေျပာမိတတ္ျပန္ဘူး...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းပါဘူး...<br /> <br /> ဒီႏွစ္လည္း သူမေမြးေန႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္သတိမရလုိက္ႏုိင္ခဲ႔ဘူး....<br /> <br /> ဘယ္ေလာက္ဆုိးလဲေနာ္...<br /> <br /> ဒါေပမယ္႔လည္း စကားပုံတစ္ခုရွိတယ္မဟုတ္လား...<br /> <br /> ေနာက္က်မွ ေရာက္လာတာက လုံး၀ေရာက္မလာတာထက္စာရင္ ေကာင္းပါေသးတယ္တဲ႔ေလ....<br /> <br /> သူမအတြက္ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္က်ခဲ႔တယ္...<br /> <br /> ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္သူမအတြက္ မွတ္မွတ္ရရ ဒီပုိ႔စ္ေလးေရးျဖစ္တယ္....<br /> <br /> ဒါကုိ သူမသိရင္ ေက်နပ္မွာပါ....<br /> <br /> သူမ တစ္ခါက ေျပာခဲ႔ဖူးတယ္...<br /> <br /> 'မင္းနဲ႔ကုိယ္ၾကားမွာ ဟန္ေဆာင္မႈေတြ၊ လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ျပမႈေတြ၊ အလိုက္သိတတ္မႈေတြ မလိုအပ္ဘူး... မင္းလည္း ေနတတ္သလုိေန၊ ကုိယ္လည္း ေနတတ္သလုိေနမယ္. တစ္ခုပဲ ကုိယ္႔အတြက္လုပ္ေပးပါ.... '<br /> <br /> 'ဘာမ်ားလဲ' လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ကေမးေတာ႔...<br /> <br /> 'ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ဘာေတြပဲလုပ္လုပ္ မင္းကုိယ္႔ကုိ သတိရေနေပးပါ... ဒါဆုိ ကုိယ္ေက်နပ္တယ္...'<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ သူမကုိ သတိရတာေပါ႔...<br /> <br /> အလုပ္လုပ္ေနခ်ိန္ေတြမွာလည္း သတိရတယ္. <br /> သူမကုိ ဘယ္သူေတြကမ်ား ထိကပါးရိကပါးလုပ္ေနၾကျပီလဲေပါ႔...<br /> <br /> အိပ္ခါနီးအခ်ိန္ေတြမွာလည္း သတိရတယ္... <br /> ကုိယ္မရွိဘဲ သူမတစ္ေယာက္တည္း ဘယ္လုိေနမလဲေပါ႔....<br /> <br /> မနက္မုိးလင္းလုိ႔ မ်က္စိႏွစ္လုံးဖြင္႔တာနဲ႔လည္း သတိရတယ္... <br /> မေန႔ညက သူမ ေကာင္းေကာင္းမွ အနားယူရရဲ႔လားေပါ႔...<br /> <br /> အခ်ိန္တုိင္း သတိရပါတယ္...<br /> <br /> တစ္ခုပဲ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ခ်ိဳ႔ယြင္းခ်က္ရွိတယ္...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္သူမကုိ ျမတ္ႏုိးရပါတယ္ဆုိတဲ႔ အေၾကာင္းကုိ လူသိရွင္ၾကားတစ္ခါမွ ထုတ္ေဖာ္မေျပာျပခဲ႔ဖူးတာ၊ သူမကုိ အသိအမွတ္မျပဳခဲ႔ဖူးတာပါ...<br /> <br /> ဒီေန႔ေတာ႔ သူမရဲ႔ ခြင္႔ျပဳခ်က္ မေတာင္းခံဘဲ ဒီပုိ႔စ္ေလး တိတ္တခုိးေရးျဖစ္ခဲ႔တယ္...<br /> <br /> သူမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ျပန္လည္ဆုံစည္းျဖစ္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ (၅) ရက္ကေတာ႔ လြန္ခဲ႔ပါျပီ...<br /> <br /> ဒါေပမယ္႔ ေဖေဖာ္၀ါရီဆုိတဲ႔ အသိတစ္ခုကေတာ႔ ရင္ထဲမွာ ခပ္ေႏြးေႏြးေလး က်န္ရစ္ေနခဲ႔ဆဲပဲ...<br /> <br /> ဒီလထဲမွာ ပဲ သူမရဲ႔ ေမြးေန႔ရွိခဲ႔တယ္....<br /> <br /> ဒီ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ေလ သူမအတြက္ ဒီည တစ္စုံတစ္ခု ဆုေတာင္းေပးခ်င္တယ္...<br /> <br /> ခင္ဗ်ားတုိ႔ သူမကုိ ေတြ႔ျဖစ္ရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္က ဒီစကားေလး လက္ေဆာင္ပါးလုိက္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္ပါေနာ္...<br /> <br /> 'ကုိယ္မင္းကုိ သိပ္လြမ္းတယ္... အရင္လုိ ခဏခဏ မေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ႔ေပမယ္႔လည္း ကုိယ္႔ရင္ထဲမွာ မင္းရွိေနဆဲပါပဲ.... မင္းနဲ႔ကုိယ္ ေရွ႔ေလွ်ာက္အတူတူလက္တဲြျပီး ဘ၀ခရီးကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ လက္တဲြခရီးဆက္ၾကမယ္ေနာ္...<br /> <br /> မ်က္စိေလး တစ္ခ်က္ေလာက္မွိတ္ထားေပးပါ... <br /> <br /> Mwahhhhhhhhhh......<br /> <br /> ကုိယ္မင္းကုိသိပ္ခ်စ္တယ္...<br /> <br /> ဟက္ပီးဘက္သ္ေဒးေနာ္....<br /> <br /> ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ ကုိယ္အသက္ရွင္ေနေသးသေရြ႔ မင္းအတြက္ အမွတ္တရေလးေတြ ဆက္လက္ဖန္တီးေပးေနဦးမွာပါ...<br /> <br /> အထူးသျဖင္႔ ဒီလုိေဆာင္းညေနခင္းေလးေတြ ေရာက္တုိင္း မင္းနဲ႔ကုိယ္နဲ႔ စတင္ဆုံစည္းခဲ႔ျဖစ္ၾကတဲ႔ <a href="http://www.yanaung.net/2007/02/blog-post.html" target="_blank">ေဖေဖာ္၀ါရီေလး</a>ကုိ အမွတ္တရရွိေနမိမွာပါ...<br /> <br /> ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ပါေစ www.yanaung.net ဆုိတဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေလးေရ......<br /> <br /> <u>မွတ္ခ်က္</u><br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ ဒီဘေလာ႔ဂ္ေလးကုိ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၂၅ ရက္ညမွာ စေရးျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္. အဂၤလိပ္လုိပဲ စေရးခဲ႔တာပါ. ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၅ ရက္ေန႔မွာမွ စျပီး ျမန္မာလုိ စေရးႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ ျမန္မာလုိစေရးႏုိင္ခဲ႔တဲ႔ ရက္ကုိပဲ ယူျပီး ေဖေဖာ္၀ါရီအမွတ္တရလုပ္လုိက္တာျဖစ္ပါတယ္... ဇာတ္ရည္လည္ျပီေနာ္... ဟတ္ဟတ္...<br /> <br /> <b>အားလုံးကုိ ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္</b><br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-4261175375825644978?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/CePA3veODmU/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Yan)7http://www.yanaung.net/2010/03/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-4832224518491743441Mon, 08 Feb 2010 06:12:00 +00002010-02-08T01:12:19.046-05:00EssaysFlying KitesAnecdotes<center><br /> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-pQmfBWsI/AAAAAAAADNo/jwi6LORbdlo/s1600-h/1_fan-kites.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-pQmfBWsI/AAAAAAAADNo/jwi6LORbdlo/s320/1_fan-kites.jpg" width="285" /></a></center><br /> <span id="fullpost"><br /> စြန္တစ္ေကာင္ကုိ ေကာင္းကင္ေပၚလႊတ္တင္ရတာ ငွက္ေပ်ာသီး အခြံႏႊာစားရသေလာက္ေတာ႔ မလြယ္လွပါဘူး.<br /> <br /> အထူးသျဖင္႔ ေလျငိမ္ေနတဲ႔ညေနခင္းမ်ိဳး (သုိ႔မဟုတ္) ကုိယ္စြန္လႊတ္တင္မယ္႔ေနရာက တုိက္ျမင္႔ၾကီးနားမွာ ျဖစ္ေနတဲ႔အခါမ်ိဳးဆုိ ကုိယ္႔စြန္ေလထဲေရာက္ေအာင္၊ ေလေၾကာင္းမိေအာင္ လႊတ္တင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး ပညာသားပါလာပါတယ္. ဒီေနရာမွာ ေ၀ါဟာရအသစ္ေလးတစ္ခုနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္. အဲဒါကေတာ႔ "စြန္ေတာက္ျခင္း" ပါပဲ.<br /> <br /> စြန္ေတာက္တာေတာင္ ပုံစံထပ္ကဲြပါေသးတယ္. စြန္လႊတ္တင္တဲ႔အခါမွာ လုပ္တဲ႔ စြန္ေတာက္ျခင္းနဲ႔ ကုိယ္႔စြန္တစ္စုံတစ္ခုနဲ႔ ျငိေနတဲ႔အခါမ်ိဳးမွာ လြတ္ေအာင္လုပ္တဲ႔ စြန္ေတာက္ျခင္းဆုိျပီးေတာ႔ပါ. အဲ. ကၽြန္ေတာ္ ဒါေတြေျပာေနလုိ႔ တကယ္႔ စြန္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ား ရွိေနလားဆုိျပီး ေတြးမေနနဲ႔ဦးေနာ္. ဟတ္ဟတ္. ကၽြန္ေတာ္တတ္ခဲ႔သိခဲ႔ဖူးတာေလးေတြကုိ သိသလုိ တတ္သလုိ ျပန္ေရးျပေနတာပဲ ရွိတာပါ. ကဲဗ်ာ. ဆက္မယ္ေနာ္.<br /> <br /> စြန္လႊတ္တဲ႔အခါမွာ အေဖာ္ရွိရင္ေတာ႔ အဲဒီ႔တစ္ေယာက္က စြန္ကုိ ခပ္ေ၀းေ၀းသယ္သြားျပီး အတည္႔ေလးကုိင္ထားေပးပါတယ္. အဲဒီ႔မွာ ကုိယ္က ရစ္ဘီး(သုိ႔) ရစ္လုံးကို အသင္႔ျပင္ထားျပီး အဆင္သင္႔ျဖစ္တာနဲ႔ ကိုယ္႔ေဘာ္ဒါကုိ ေခါင္းဆတ္ျပျပီး အခ်က္ေပးလုိက္ပါတယ္. အဲဒီ႔မွာ သူက စြန္ကုိေတာင္ပံႏွစ္ဖက္က ကုိင္ထားရာကေန အေပၚကုိ အသာေလးထုိးတင္ေပးလုိက္ပါတယ္. အဲဒါကုိ စြန္ေကာ႔တင္ေပးတယ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္. အဲဒီ႔အခ်ိန္မွာ ကုိယ္က ရစ္ဘီးကုိ ရစ္ျပီး စြန္ကုိ အေပၚေရာက္ေအာင္ ဆဲြတင္ရပါတယ္. အဆင္ေျပရင္ ေလေၾကာင္းနဲ႔မိျပီး တစ္ခါတည္း အေပၚကုိ ထုိးတက္သြားပါေတာ႔တယ္. အဆင္မေျပရင္ေတာ႔ စြန္ၾကိဳးက ကုိယ္႔ရစ္ဘီးထဲကုိ ပုိပုိ၀င္လာျပီး စြန္ကလည္း ကုိယ္႔နားကုိ ပုိပုိနီးလာကာ ေလေၾကာင္းမမိေတာ႔ဘဲ ေအာက္ျပန္က်သြားတတ္ပါေတာ႔တယ္. ဒီေနရာမွာ စြန္လႊတ္ကၽြမ္းက်င္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ဆုိရင္ေတာ႔ စြန္ေကာ႔တင္ေပးမယ္႔သူ မရွိရင္ေတာင္မွ စြန္ၾကိဳးကို အသာေလးေတာက္ျပီး အေပၚကုိ လႊတ္တင္သြားႏုိင္ပါတယ္.<br /> <br /> စြန္ေတာက္နည္းကေတာ႔ လက္ညႈိးေလးကုိ ခပ္ေကြးေကြးေလးထားျပီး စြန္ၾကိဳးေလးကုိ လက္ညႈိးထိပ္ဖ်ားေလးမွာထားျပီးေတာ႔ လက္မေလးနဲ႔ညွပ္ခါ အသာေလးဆတ္ခနဲဆတ္ခနဲ အေပၚကုိေရာက္ေအာင္ ဆဲြတင္တဲ႔နည္းပါ. အေပၚကုိ တစ္ခ်က္ဆဲြတင္လုိက္၊ စြန္ေလးက တက္လာလုိက္၊ ျပီးေတာ႔ အေနာက္ဖက္ကုိ ျပန္ေကာ႔သြားခ်ိန္မွာ တစ္ျခားလက္တစ္ဖက္နဲ႔ကိုင္ထားတဲ႔ ရစ္ဘီးကုိ အသာေလးလွည္႔ျပီး ၾကိဳးလုိက္ေလွ်ာ႔ေပးလုိက္၊ ေနာက္တစ္ခ်က္ေတာက္တင္လုိက္၊ ၾကိဳးထပ္ေလွ်ာ႔ေပးလုိက္နဲ႔ ေလေၾကာင္းမိတဲ႔အခ်ိန္ထိ ေတာက္တင္သြားရတာပါ. အဆင္မေျပရင္ စြန္ၾကိဳးရွတတ္ပါေသးတယ္. ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာ ျဖစ္တတ္လဲဆုိရင္ စြန္ၾကိဳးက ကုိယ္႔လက္ညႈိးအရစ္ေလးေပၚကုိ ကြက္တိက်သြားတဲ႔အခ်ိန္မ်ိဳးေလးေတြမွာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စြန္လႊတ္တဲ႔အရြယ္တုန္းက စြန္ၾကိဳးခဏခဏရွတတ္ပါတယ္. လူၾကီးေတြကေတာ႔ ဟန္းဒီးပလပ္စ္လုိ ပလာစတာေလးေတြနဲ႔ ကပ္ျပီး သူတုိ႔လက္ညႈိးေလးေတြကုိ ကာကြယ္တတ္ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ ကေလးေတြကေတာ႔ ကေလးနည္းနဲ႔ပဲ ေသြးတိတ္ေအာင္လုပ္ပါတယ္. ဘာလုပ္လဲဟုတ္လား... <br /> <br /> ေသြးေတြကုိ အရင္ဆုံးအက်ီၤစနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ သတင္းစာစကၠဴအပို္င္းအစေလးေတြနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္သုတ္လုိက္ပါတယ္. ေရဘုံဘုိင္နဲ႔နီးရင္ေတာ႔ေရသြားေဆးခ်လုိက္ပါတယ္. ျပီးလည္းျပီးေရာ ဖတ္ခနဲ ကိုယ္႔ဒဏ္ရာေပၚ တံေတြးေထြးခ်လုိက္ပါတယ္. ျပီးေတာ႔ တံေတြးေလးကုိ ညီသြားေအာင္ေတာင္ ဟုိဖက္ဒီဖက္လွည္႔သုတ္ေပးလုိက္ပါေသးတယ္. ျပီးလည္းျပီးေရာ ေပသြားတဲ႔လက္ကုိ ေဘာင္းဘီနဲ႔သုတ္လုိက္ပါတယ္. ကမၻာေက်ာ္ေဆးနည္းလမ္းၾကီးပါပဲ. ဟတ္ဟတ္ဟတ္.<br /> <br /> အဲဒါက ေလျငိမ္ေနတဲ႔အခ်ိ္န္မွာ ကုိယ္႔စြန္အေပၚေရာက္ေအာင္ ေတာက္တင္ရတဲ႔ စြန္ေတာက္နည္းပါ. စြန္ျငိလုိ႔ ေတာက္တဲ႔ စြန္ေတာက္နည္းကိုေတာ႔ ေနာက္ပုိင္း ေရးရင္းနဲ႔ ဆက္ေျပာျပသြားပါမယ္.<br /> <br /> <br /> <center style="color: red;"><b>...........................................</b></center><br /> ကဲ. ပရိသတ္လည္း အခုဆုိ စြန္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔အေျခခံ အသုံးအႏႈန္းေလးေတြ ရင္းႏွီးေလာက္ျပီ ထင္ပါတယ္. ေရွ႔ေလွ်ာက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စြန္ေလာကသားအခ်င္းခ်င္း သုံးစဲြေလ႔ရွိတဲ႔ အေခၚအေ၀ၚေတြ၊ စကား၀ွက္ေတြနဲ႔ ပရိသတ္ကုိ မိတ္ဆက္လုိ႔ရျပီေပါ႔ဗ်ာ. ဟတ္ဟတ္<br /> <br /> ကုိယ္႔စြန္ေလး ေလထဲေရာက္သြားတာနဲ႔ ပထမဦးဆုံး လုပ္ရတာကေတာ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခ်ရတာပါပဲ. ဘာလဲဆုိေတာ႔ ကိုယ္႔စြန္ကုိ ဘယ္ေလာက္အျမင္႔ထိ လႊတ္တင္မလဲေပါ႔. အဲဒါကုိလည္း ကုိယ္တုိင္ ဆုံးျဖတ္လုိ႔ မရပါဘူး. ကိုယ္႔ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ငဲ႔ၾကည္႔ရပါေသးတယ္.<br /> <br /> ေဘးနားမွာ ဘယ္သူ လာလႊတ္လဲ. သူက ကုိယ္႔မိတ္ေဆြလား၊ ရန္သူလား၊ ေလထဲမွာေရာ ကိုယ္နဲ႔မလွမ္းမကမ္းမွာ ကုိယ္႔စြန္ကုိ လာျပီး ရန္မူႏုိင္တဲ႔ ျပိဳင္ဖက္ရွိလား၊ အဲဒါေတြကုိ တြက္ဆျပီး အျမင္႔ဘယ္ေလာက္ထိတက္မယ္ဆိုတာ တြက္ရပါတယ္. <br /> <br /> <center><br /> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-pUjzOKKI/AAAAAAAADN4/nlTJ49lnVts/s1600-h/6a00e5538faccf88330120a6426533970b-800wi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-pUjzOKKI/AAAAAAAADN4/nlTJ49lnVts/s400/6a00e5538faccf88330120a6426533970b-800wi.jpg" width="400" /></a><br /> </center><br /> အဲဒါေတြကို မတြက္ဘဲ လႊတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၾကိဳးကုိေလွ်ာ႔ေလွ်ာ႔ျပီး အျမင္႔ကိုတင္သြားလုိက္ရင္ ေဘးနားက တစ္ေယာက္က ေဟာဆုိ သူ႔စြန္ကုိလႊတ္တင္၊ ေဟာဆုိ ကုိယ္႔ကုိ လာျဖတ္ခ်၊ ကုိယ္က ႏုိင္သြားရင္ အေၾကာင္းမဟုတ္၊ ရႈံးသြားရင္ေတာ႔ ကုိယ္႔စြန္က ျပတ္ရုံတင္မကဘူး၊ ၾကိဳးပါ အရွည္ၾကီး ပါခ်သြားေရာ၊ ဟုိေကာင္က သူ႔ၾကိဳးခပ္တုိတုိေလးနဲ႔ လာျဖတ္တာေလ. အဲဒီ႔အခါမ်ိဳးက်ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ ႏွစ္ခါနာမိေအးျဖစ္ရပါတယ္. စြန္လည္းျပတ္၊ ၾကိဳးလည္း အရွည္ၾကီး ပါတာကုိး...<br /> <br /> ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စြန္လႊတ္တဲ႔အခါမွာ အနားမွာ လႊတ္သူအခ်င္းခ်င္း ျဖတ္ေလ႔မရွိပါဘူး. Unwritten Law ေပါ႔ဗ်ာ. ျပီးေတာ႔ ကုိယ္႔ျပိဳင္ဖက္ကလည္း ကုိယ္႔နားလာလႊတ္ေလ႔မရွိပါဘူး. ဒါေတြက ကုိယ္႔ရပ္ကြက္ထဲမွာမုိ႔လည္း သေဘာတူထားလုိ႔ရတာေပါ႔ဗ်ာ. ဟုိး ပန္းျခံထဲ၊ ကြင္းျပင္ထဲ လႊတ္ရင္ေတာ႔ လာထားဆုိတာခ်ည္းပဲ. ေလထဲမေရာက္လုိက္နဲ႔. ေရာက္တာနဲ႔ နီးနီးေ၀းေ၀း ျဖတ္ၾကေတာ႔တာပဲ. တစ္ခါတစ္ေလ ကုိယ္႔စြန္ေလးကုိ ေလထဲေရာက္ေအာင္ ေတာက္တင္ေနတုန္းရွိေသးတယ္. ေလေၾကာင္းမိေနတဲ႔ အေကာင္က ေအာက္ထိႏွိမ္႔ခ်လာျပီး လာျဖတ္တယ္. အဲ. ရန္ကုန္ေလသံနဲ႔ပဲ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ ေလထဲေရာက္တာနဲ႔ မွ်ားေတာ႔တာပဲ. နယ္ဖက္ေတြမွာေတာ႔ စြန္ျဖတ္တယ္. စြန္တုိက္တယ္လုိ႔ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္. <br /> <br /> ေဩာ္. စကားခ်ပ္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ႔ ေလေၾကာင္းမိေနတဲ႔ စြန္က ေလေၾကာင္းမမိေသးတဲ႔ စြန္ကုိ ျဖတ္ရင္ သူ႔အတြက္ ႏုိင္ေျခပုိမ်ားပါတယ္. ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ ေလေၾကာင္းမိေနတဲ႔အတြက္ သူ႔ၾကိဳးအသြင္းအထုတ္က ပုိျမန္ပါတယ္. ၾကိဳးခ်င္း မွန္စာအရည္အေသြးတူေနရင္ေတာင္ ေလေၾကာင္းမိေနတဲ႔စြန္က ပြတ္တုိက္အားပုိျမန္တဲ႔အတြက္ ႏုိင္ေျခမ်ားပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ ကြင္းျပင္ထဲမွာ လႊတ္တာ ေလထဲေရာက္ဖုိ႔ ပုိလြယ္သလုိ Risk လည္း မ်ားပါတယ္. တကယ္႔ လူ႔ဘ၀ၾကီးက်ေနတာပဲေနာ္. ဟတ္ဟတ္.<br /> <br /> <center><br /> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-pRIdDAqI/AAAAAAAADNw/qLzJMEpxafo/s1600-h/Pic+663.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-pRIdDAqI/AAAAAAAADNw/qLzJMEpxafo/s400/Pic+663.jpg" width="300" /></a><br /> </center><br /> ခုနက စြန္ၾကိဳးေလွ်ာ႔တာကုိ ဘယ္ေလာက္အတုိင္းအတာထိ ေလွ်ာ႔ရမလဲဆုိတာကုိ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ႔တယ္ေနာ္. အခုအဲဒါကုိပဲ ဆက္ေျပာပါမယ္. စြန္ၾကိဳးကုိ ခပ္နိမ္႔နိမ္႔လည္း မထားသင္႔ပါဘူး. ေလေၾကာင္းအျမဲမိေနေအာင္ အတုိးအေလွ်ာ႔ လုပ္ေပးေနရပါတယ္. မဟုတ္ရင္ ခုနက ေျပာသလုိ တကယ္တမ္း စြန္ခ်င္းမွ်ားခါမွ ကုိယ္႔စြန္က ေလေၾကာင္းမမိေတာ႔ရင္ သြားေရာပဲဗ်. ပုံမွန္ ျမင္သာေအာင္ ေျပာရရင္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ စြန္လႊတ္ရင္ ကုိက္ ၁၀၀ အကြာအေ၀းေလာက္ထိပဲ ထားေလ႔ရွိပါတယ္. ကိုက္ ၁၀၀ ဆုိေတာ႔ ေပ ၃၀၀ နီးပါးေပါ႔. အဲဒီ႔ထက္ေတာ႔ မေက်ာ္တတ္ပါဘူး. ဆရာၾကီးေတြကေတာ႔ ဟုိးအျမင္႔ၾကီးထိလႊတ္တင္ျပီး အျမင္႔ၾကီးမွာပဲ မွ်ားၾကပါတယ္. သူတုိ႔ၾကိဳးေတြကလည္း ေကာင္းမွေကာင္း၊ ရစ္ဘီးထဲမွာဆုိရင္လည္း ၾကိဳးေတြအထပ္လုိက္၊ ကိုက္ေပါင္းမ်ားစြာေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကေတာ႔ အေဖမုန္႔ဖုိးေပးမွ ေျပး၀ယ္ရတာဆုိေတာ႔ ကုိက္ သုံးေလးရာ အလြန္ဆုံးပဲ. ဒါေတာင္ စြန္လုိက္လုိ႔ရလာတဲ႔ၾကိဳးေလးေတြ ရစ္ထည္႔ထားတတ္ေသးလုိ႔ ကုိယ္႔ရစ္လုံးထဲမွာ ၾကိဳးေတြက ေရာင္စုံရွိေနတတ္ေသးတယ္. မွန္စာ ကြာလတီကလည္း မ်ိဳးစုံပဲေပါ႔. ဟတ္ဟတ္.<br /> <br /> ကဲ. စြန္ေတြျဖတ္ၾကေတာ႔မယ္ေနာ္. <br /> <br /> လာေနျပီ. ဟုိဖက္က ျပိဳင္ဖက္စြန္တစ္ေကာင္ ကၽြန္ေတာ္႔စြန္ကုိ ျမင္သြားျပီ... သူ အနားကုိ ခ်ဥ္းကပ္လာျပီ. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔လက္ေခ်ာင္းေတြထဲ ခႏၶာကုိယ္တစ္ခုလုံးက အားေတြ ထည္႔ထားလုိက္တယ္. ေနာက္ဖက္ကုိ လွည္႔ၾကည္႔ျပီး ကုိယ္႔ေနာက္မွာ လူေတြ၊ ကားေတြ ရွိေနလား၊ အုတ္ခဲေတြ၊ အုတ္ခုံေတြခံေနလား ၾကိဳၾကည္႔ထားလိုက္တယ္.<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ အေရးအၾကီးဆုံးတစ္ခုအတြက္ လႈပ္ရွားရတယ္. <br /> <br /> အဲဒါကေတာ႔ အေပၚက ၀င္မလား. ေအာက္က ၀င္မလားဆုိတာပါပဲ.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စြန္ေတြကိုေလထဲမလႊတ္တင္ခင္ ကုိယ္႔မွန္စာၾကိဳးရဲ႔ သဘာ၀ကုိ အရင္စူးစမ္းေလ႔လာရပါတယ္. ကုိယ္႔စြန္ၾကိဳးကုိ ေျခာက္လက္မေလာက္ ျဖတ္ခ်လုိက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကုိ ကို္င္ထားခုိင္းပါတယ္. ျပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရစ္လုံးက ၾကိဳးကုိ နည္းနည္းဆဲြထုတ္ျပီး သူငယ္ခ်င္းကုိင္ထားတဲ႔ ၾကိဳးစေလးအေပၚက ပတ္လုိက္ပါတယ္. သူကလည္း လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ သူ႔ၾကိဳးစကုိ ကုိင္ထားတယ္. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္႔ၾကိဳးစကုိကုိင္ထားတယ္. ျပီးေတာ႔ သတိလည္းေပးလုိက္ပါေသးတယ္.<br /> <br /> မင္းက ေအာက္၊ ငါက အေပၚေနာ္. ရယ္ဒီ?<br /> <br /> အုိေက ဆုိတာနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ၾကိဳးအခ်င္းခ်င္းပြတ္ျပီး ျဖတ္ၾကပါေတာ႔တယ္. အဲဒီ႔မွာ ဘယ္သူစျပတ္သြားလဲ ၾကည္႔တယ္.<br /> <br /> သူက ျပတ္သြားတယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္က အေပၚက ၀င္ထားတာျဖစ္တဲ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္႔စြန္ၾကိဳးကုိ အေပၚၾကိဳးလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္သတ္မွတ္လုိ္က္ပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္ျပတ္သြားတယ္ဆုိရင္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းက ေအာက္ကေန၀င္ထားတာျဖစ္တဲ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္႔စြန္ၾကိဳးဟာ ေအာက္ၾကိဳးပါ.<br /> <br /> အဲဒီ႔ မဟာေတြ႔ရွိခ်က္ၾကီးကုိ တကယ္စြန္ခ်င္း ေလထဲမွာ ျဖတ္ၾကရင္ အသုံးခ်ရပါတယ္. ကုိယ္႔ၾကိဳးက ေအာက္ၾကိဳးဆုိရင္ ျပိဳင္ဖက္စြန္နဲ႔ျဖတ္တဲ႔အခါ သူ႔ၾကိဳးေအာက္ကေန ၀င္ႏုိင္ေအာင္ ပညာသားပါပါနဲ႔ လုပ္ရပါတယ္. အေပၚၾကိဳးဆုိရင္ေတာ႔ အေပၚက အုပ္စီးႏုိင္ေအာင္ လုပ္ရတာေပါ႔. <br /> <br /> ကဲ. ဆုိပါေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ၾကိဳးက အေပၚၾကိဳးဗ်ာ...<br /> <br /> ျပိဳင္ဖက္စြန္က အေပၚကေန ၀င္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနတယ္. ကၽြန္ေတာ္လွည္႔ပတ္ေရွာင္ေနရတယ္. ဘယ္လုိမွမလြတ္ႏုိင္ေအာင္ဆုိျပီး ျပိဳင္ဖက္စြန္က ၾကိဳးရွည္ရွည္ေလွ်ာ႔ျပီး ကၽြန္ေတာ္႔အေပၚကေန ေခါင္းေလးလွည္႔ခါလွည္႔ခါနဲ႔ သြားေနတယ္. ဒီေကာင္အေပၚကေန အုပ္ခ်ေတာ႔မယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္လုိက္ျပီ. <br /> <br /> ဒီေတာ႔ သူအုပ္မခ်ခင္ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳေရွာင္ထားဖုိ႔လုိတယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔စြန္ကုိ ေအာက္စုိက္ခ်လုိက္တယ္.<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ သူ႔စက္ကြင္းက လြတ္ႏိုင္မယ္႔ ဖက္ကုိ ေဘးတုိက္ေျပးတယ္. အမွန္ေတာ႔ အေ၀းကုိေျပးရင္ သူ႔ၾကိဳးေအာက္ပုိေရာက္သြားမွာေပါ႔. ဒီေတာ႔ သူနဲ႔ ထိပ္တုိက္စြန္ခ်င္း ေတြ႔သလုိမ်ိဳး ေဘးဖက္ကုိ ဆဲြရတယ္. တစ္ခါတစ္ေလမ်ား ရယ္ရတယ္. အဲလုိစြန္ခ်င္းေရွာင္ရင္း အခ်င္းခ်င္းျငိလုိ႔ ျဗိ၊ ျဗဲဆုိျပီး ေလထဲမွာတင္ ျပဲကုန္ၾကေရာ. စြန္ခ်င္းတုိက္မိတာေပါ႔.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ေရွာင္ေျပးရင္ ျပိဳင္ဖက္စြန္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္႔ဖက္ကုိ ေဘးတုိက္လုိက္တယ္. <br /> <br /> ၀ါးးးးး <br /> <br /> သိ္ပ္ကုိၾကည္႔ေကာင္းတဲ႔ ပဲြတစ္ပဲြျဖစ္လာေနျပီ.<br /> <br /> <center><br /> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-oFMB8MCI/AAAAAAAADNY/wSMBddpeIKE/s1600-h/kite_fight.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="227" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-oFMB8MCI/AAAAAAAADNY/wSMBddpeIKE/s400/kite_fight.jpg" width="400" /></a><br /> </center><br /> ကၽြန္ေတာ္ေဘးတုိက္ေျပးေနတာကုိ ရပ္လုိက္တယ္. ၾကိဳးနည္းနည္းေလွ်ာ႔လုိက္တယ္. စြန္ေခါင္းေလးေအာက္ဖက္ကုိ အေရာက္မွာ ရစ္ဘီးကုိ ျပန္ဆဲြလုိက္တယ္. စြန္ကေအာက္ဖက္ကုိ ပုိထုိးဆင္းသြားတယ္. ၾကိဳးျပန္ေလွ်ာ႔လုိက္တယ္. ေခါင္းေလးလည္သြားတယ္. ေဘးဖက္ကုိ ထပ္ဆဲြလုိက္တယ္. ၾကိဳးထပ္ေလွ်ာ႔တယ္. ျပီးေတာ႔ အေပၚကုိ ျပန္ေထာင္တင္လုိက္တယ္.<br /> <br /> ျပိဳင္ဖက္စြန္ရဲ႔ ၾကိဳးနဲ႔ အုပ္ထားျခင္းခံရတာကေန ကၽြန္ေတာ္လြတ္သြားပါျပီ...<br /> <br /> ဒါကုိ ျပိဳင္ဖက္စြန္ကလည္း သိသြားတယ္.<br /> <br /> ကဲ... ကုိယ္႔အလွည္႔ေပါ႔... ဟတ္ဟတ္<br /> <br /> ၾကိဳးထပ္ေလွ်ာ႔တယ္. အေပၚကုိ ေရာက္ႏုိင္သေလာက္တင္တယ္. ထပ္ေလွ်ာ႔တယ္. ေခါင္းေလးေဘးဖက္လွည္႔တာနဲ႔ ျပန္ဆဲြတယ္. တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သူ႔အေပၚကုိ အုပ္စီးႏုိင္ေအာင္ ျပန္တင္တယ္. အဲဒီ႔မွာ သူကလည္း ေရွာင္ျပန္တယ္. ဒီလုိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ စြန္ခ်င္းမျဖတ္ခင္မွာ အသာစီးရႏုိင္မယ္႔ ေနရာတစ္ခုကုိ လုယူေနၾကပါေတာ႔တယ္.<br /> <br /> ကဲ. ကၽြန္ေတာ္အေပၚခပ္လွမ္းလွမ္းကုိ ေရာက္သြားျပီဗ်ာ. ေနာက္ဖက္ကုိ တစ္ခ်က္ထပ္ၾကည္႔လုိက္တယ္. ကားရွင္းလား လူရွင္းလားေပါ႔. ေရွ႔ကုိ နည္းနည္းတုိးသြားလုိက္တယ္. ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ ကုိယ္႔အတြက္ ေနာက္ဖက္ကုိ ေျပးဖုိ႔ ေနရာပုိရေအာင္လုိ႔...<br /> <br /> ၾကိဳးေလးကုိ ထပ္ေလွ်ာ႔လုိက္တယ္. ေခါင္းေလးက ျပိဳင္ဖက္စြန္ဖက္ကုိ အလွည္႔မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္႔ရစ္ဘီးကုိ အားထည္႔ျပီး ရစ္လုိ႔ စြန္ကုိ ေအာက္စုိက္ခ်လုိက္တယ္.<br /> <br /> ေရာက္ျပီ. ျငိျပီ..<br /> <br /> ၾကိဳးခ်င္းျငိၾကျပီ.<br /> <br /> စြန္ၾကိဳးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လက္ခံထားတာေနာက္တစ္ခုက အေပၚၾကိဳးဆုိရင္ ေလွ်ာ႔ၾကိဳးလုိ႔ သတ္မွတ္တယ္. ေအာက္ၾကိဳးဆုိရင္ ဆဲြၾကိဳးလုိ႔ ယူဆတယ္. ဆိုလုိတာက အေပၚကေန၀င္တဲ႔သူဆုိရင္ ေလွ်ာ႔ေပးျပီး ျဖတ္ရင္ ႏုိ္င္တတ္တယ္. ေအာက္ၾကိဳးဆုိရင္ေတာ႔ ရစ္ဘီးကုိ အသားကုန္ဆဲြျပီး ရစ္ျဖတ္ရင္ ႏုိင္တတ္တယ္. <br /> <br /> အျမဲမမွန္ပါဘူး. အထူးသျဖင္႔ ေလျငိမ္တဲ႔ေန႔ေတြမွာဆုိရင္ အဲဒီ႔ သီအုိရီ မမွန္ေတာ႔ပါဘူး. ကၽြန္ေတာ္အေပၚမွာ ေျပာျပခဲ႔ဖူးသလုိပါပဲ. ၾကိဳးခ်င္းျဖတ္ရင္ ႏုိင္ဖုိ႔ အဓိကအခ်က္ကေတာ႔ ကုိယ္႔ၾကိဳးရဲ႔ ဧရိယာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူ႔ၾကိဳးရဲ႔ ဧရိယာနည္းနည္းကုိ အခ်ိန္တုိအတြင္းမွာ ဆဲြေျပးႏုိင္ရင္ ႏုိင္တာပါပဲ. ေလျပင္းတဲ႔ေန႔ေတြမွာဆုိရင္ ၾကိဳးခ်င္းျငိလုိက္တာနဲ႔ ဆဲြတာထက္ ေလွ်ာ႔ေပးလုိက္တာ ႏုိင္ေျခပုိမ်ားပါတယ္. ေလအားနဲ႔ ကုိယ္႔ၾကိဳးက မ်ားမ်ားပုိပြတ္တုိက္ႏုိင္လုိ႔ပါ. ေလျငိမ္ရင္ေတာ႔ အသားကုန္ဆဲြေျပးႏုိင္ပါမွ စိတ္ခ်ရပါတယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔ၾကိဳးက အေပၚၾကိဳး၊ ေလကသိပ္မျပင္းဘူး. နည္းနည္းျငိမ္တယ္. ကၽြန္ေတာ႔္ေနာက္ေၾကာင္းကုိလည္း ၾကည္႔ျပီးျပီ. ရွင္းတယ္. ၾကိဳးခ်င္းျငိျပီ. ကဲ. ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္မလဲ.<br /> <br /> ခါးကုိ ေရွ႔နည္းနည္းကုိင္းလုိက္တယ္. ရစ္ဘီးကုိ အသာေလးေရွ႔တုိးေပးလုိက္တယ္. ျပီးတာနဲ႔ ေနာက္ကုိ အားကုန္ေျပးသလုိ ရစ္ဘီးကုိလည္း အားကုန္ရစ္ထည္႔လုိက္တယ္.<br /> <br /> 'ေဖာက္'<br /> <br /> <center><br /> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-oRj_aRnI/AAAAAAAADNg/aVe5X9GM1LE/s1600-h/26604-Clipart-Illustration-Of-A-Couple-Of-Fighting-Japanese-Kites-Flying-Above-The-Clouds-In-A-Blue-Sky.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="366" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2-oRj_aRnI/AAAAAAAADNg/aVe5X9GM1LE/s400/26604-Clipart-Illustration-Of-A-Couple-Of-Fighting-Japanese-Kites-Flying-Above-The-Clouds-In-A-Blue-Sky.jpg" width="400" /></a></center><br /> (ဆက္ပါဦးမည္)<br /> <br /> <div style="color: blue;">အားလုံးကုိခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္</div><div style="color: blue;"><br /> </div><div style="color: blue;">ရန္ေအာင္</div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-4832224518491743441?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/0ZgbVigUZKo/blog-post_08.htmlnoreply@blogger.com (Yan)7http://www.yanaung.net/2010/02/blog-post_08.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-4274380691791729259Mon, 01 Feb 2010 07:25:00 +00002010-02-01T02:30:44.557-05:00FriendsAnecdotesHumorေတာက္!!!!<br /> <br /> ရာရာစစကြာ...<br /> <br /> ခံျပင္းလုိက္တာ...<br /> <br /> ဟင္းးးးးး ဟင္းးးး ဟင္းးးး<br /> <br /> အဲဒ႔ီခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ တနဂၤေႏြဟာ အနားမရ ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္...<br /> <br /> မနက္အေစာ ၅း၄၅ ေလာက္ၾကီး "ဒုန္းးး ဒုန္းးး ဒုန္းး" ဆုိျပီး အခန္းတံခါးကုိ လာေခါက္တယ္...<br /> <br /> စိတ္ထဲမွာ ေထာင္းခနဲျဖစ္သြားတယ္. ဘယ္သူလဲကြာေပါ႔...<br /> <br /> ကုတင္ေပၚက လႊားခနဲ ခုန္ဆင္းျပီး တံခါးကုိ ဆဲြဖြင္႔လုိက္ေတာ႔မွ...<br /> <span id="fullpost"><br /> "ေမာင္ေလး... အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ထင္လုိ႔ လာႏႈိးတာ..."<br /> <br /> တိန္...<br /> <br /> "ဟာ... ဟုတ္တယ္. အစ္မ... ကၽြန္ေတာ္အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္... ေဆာရီး ေဆာရီး..."<br /> <br /> ေဩာ္...<br /> <br /> သိပ္လည္း အေတြးေတြမလြန္ပါနဲ႔...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တစ္ထပ္တည္းေနတဲ႔ ႏွစ္ခန္းေက်ာ္က အစ္မၾကီး ေလယာဥ္ကြင္းဆင္းတာကုိ လုိက္ပုိ႔မယ္ ေျပာထားလုိ႔ေလ..<br /> <br /> အဲဒါနဲ႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကုိ ရႊီးဒုိင္းဆုိေျပး၊ သြားကုိ တဗ်င္းဗ်င္း တဗ်ဳံးဗ်ံဳး၊ တဗ်ီးဗ်ီးနဲ႔တုိက္၊ (သြားေတြေတာင္ ျပဳတ္ထြက္သြားမလားမသိဘူး. ဟတ္ဟတ္.) ဆံပင္ေတြက မုိးၾကိဳးပစ္သလုိ ထုိးေထာင္ေနတာကုိ ေရနဲ႔ဖိခ်...<br /> <br /> ၅ မိနစ္အတြင္းမွာ ေရခ်ိဳးခန္းကိစၥျပီးသြားျပီး ေနာက္ထပ္ ၃ မိနစ္အၾကာ စုစုေပါင္း ၈ မိနစ္မွာ အ၀တ္လဲျပီး ေခါင္းျဖီးျပီးလုိ႔ ဖိနပ္ေကာက္စီးေနပါျပီ. (ဟုတ္တယ္ဗ်ာ. ေရမခ်ိဳးႏုိင္ေတာ႔ဘူး... But, သင္းပ်ံ႔ေမႊးၾကိဳင္ ဗစ္ထရီအေမႊးတုိင္ ျဖစ္ေနဆဲပါပဲ. ဟတ္ဟတ္)<br /> <br /> ေလယာဥ္ကြင္းကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းအစ္မၾကီးတစ္ေယာက္လည္း လုိက္ပုိ႔မွာပါ. သူ႔သူငယ္ခ်င္းကားနဲ႔ေပါ႔. အိိတ္က စုစုေပါင္း ၃ လုံး. ျမန္မာျပည္ျပန္မွာဆုိေတာ႔ အသားကုန္ဖိသိပ္ထုိးထည္႔သြားတာ နည္းနည္းေနာေနာမဟုတ္ဘူး. ေပါင္ပုိ တမင္ေပးသယ္တာေလ. သူ႔သူငယ္ခ်င္းအစ္မၾကီးကလည္း ကားအက္ဆီးဒင္႔ျဖစ္ထားလုိ႔ ေက်ာထဲမွာ တုိက္ေတနီယမ္အေခ်ာင္းေတြ ထည္႔ထားရတယ္. ဆုိလုိတာက အေလးအပင္ေတြ မ,မႏုိင္ဘူးေပါ႔ဗ်ာ. ဒါေၾကာင္႔လည္း ကၽြန္ေတာ္လုိက္ပုိ႔မယ္လုိ႔ offer လုပ္ခဲ႔တာပါ. ကဲ. ဇာတ္ရည္လည္သြားျပီေနာ္. (ေျပာတုန္းကေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ္ oversleep အျဖစ္ေကာင္းေနတယ္ေလ. ဟဲဟဲ.)<br /> <br /> ကဲဗ်ာ. အတုိခ်ဳပ္လုိက္မယ္ေနာ္. ေနာက္ထပ္ဇာတ္လမ္းေလး သုံးပုဒ္က ရွိေနေသးလုိ႔. း)<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2aBhAVqgxI/AAAAAAAADNI/xm3N6n4BmYY/s1600-h/JFK.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="258" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2aBhAVqgxI/AAAAAAAADNI/xm3N6n4BmYY/s400/JFK.jpg" width="400" /></a></div><br /> JFK ေလယာဥ္ကြင္းကို ေရာက္သြားတယ္ေပါ႔ဗ်ာ. Cathay Pacific Airline ပါ. Terminal 7 ထဲကုိ ကား၀င္သြားေတာ႔ ဟုိအစ္မၾကီးကလည္း Lane မွား၀င္တယ္ဗ်ာ. ဖူး... အဲဒါနဲ႔ ျပန္ပတ္ေနရင္ ပုိၾကာေနမွာစုိးလုိ႔ မွားတဲ႔ Lane ဖက္ကပဲ ဆင္းလုိက္တယ္. <br /> <br /> အားပါးပါးးးး<br /> <br /> ကားေပၚက ဆင္းလုိက္တာနဲ႔ ေအးစက္ေနတဲ႔ေလထုၾကီးက ကုိယ္႔ပါးႏွစ္ဖက္ကုိ တစ္ညတာခဲြခြာလုိက္ရတဲ႔ ကိႏၷရီမေလးက သူ႔ဘဲဘဲ ကိႏၷရာေလးကုိ ျဖစ္ညွစ္ေပြ႔ဖက္လုိက္သလုိ ဇြိခနဲ.. ဇြက္ခနဲ လာျပီး ႏႈတ္ဆက္ပါေတာ႔တယ္. <br /> <br /> ေလက အသံထြက္တယ္လား...<br /> <br /> မဟုတ္ပါဘူး. ေလက တုိက္တယ္ဗ်ာ. ကၽြန္ေတာ္႔ပါးေတြ ေအးတယ္ဗ်ာ. ဂ်က္ကက္ကုိ ေခါင္းစြပ္ဆဲြတင္လုိက္တယ္ဗ်ာ. ဇစ္ကုိ ဇြိခနဲ ဆြဲတယ္ဗ်ာ... ကဲ. ဇြိဆုိတာကုိ ရွင္းျပီေနာ္... ဇစ္က ခ်က္ခ်င္းအေပၚထိ မေရာက္ဘူး. အဲဒါနဲ႔ေအာက္ကုိ နည္းနည္းျပန္ခ်တယ္ဗ်ာ. ျပန္ဆဲြတင္တယ္ဗ်ာ. ဇြက္..... အဲဒီ႔မွာ ဇစ္က Lock က်သြားတယ္ေလ. ရွင္းျပီေနာ္. ဇိြနဲ႔ဇြက္ကုိ... ဟတ္ဟတ္.. ဆက္ေျပာမယ္...<br /> <br /> အိတ္ၾကီးႏွစ္လုံးနဲ႔ Hand carry ကုိခ်ျပီး အစ္မၾကီးက အိတ္တစ္လုံးကုိဆဲြ. ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အိတ္ၾကီးေနာက္တစ္လုံးနဲ႔ Hand carry ကုိဆဲြလုိ႔ အေဆာက္အဦးၾကီးထဲကုိ ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္၊ ဂြက္ဂြက္ဂြက္ဂြက္နဲ႔ အေျပး၀င္လာခဲ႔ၾကပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္က Leather Boot စီးထားတယ္. အစ္မၾကီးက ခြာျမင္႔ဖိနပ္စီးထားတယ္. ေဒါက္နဲ႔ ဂြက္ကုိ မရွင္းေတာ႔ဘူးေနာ္. း)<br /> <br /> နာရီၾကည္႔ေတာ႔ ၆း၄၀ ပဲ ရွိပါေသးတယ္. ေလယာဥ္က ၉ ခဲြထြက္မယ္. ေကာင္တာကေတာ႔ ဖြင္႔ေနျပီ. အဲဒါနဲ႔ ၀င္ျပီး တန္းစီလုိက္တယ္.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2aBIPrEn8I/AAAAAAAADNA/jYIvg8Cn3E4/s1600-h/newsmlmmd.6cd19ae9b1707ffed1398afd6815791b.6910_hong-kong-s-airline-cathay-pacific-has-reported-a-b.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2aBIPrEn8I/AAAAAAAADNA/jYIvg8Cn3E4/s400/newsmlmmd.6cd19ae9b1707ffed1398afd6815791b.6910_hong-kong-s-airline-cathay-pacific-has-reported-a-b.jpg" width="280" /></a></div><br /> ကဲ. ဇာတ္လမ္း တစ္ခုေတာ႔ျပီးသြားျပီေနာ္. ေနာက္တစ္ခုစမယ္. း)<br /> <br /> အိတ္ေပၚအသာေလး ကုိယ္႔၀ိတ္ကုိေမွးတင္ျပီး ရပ္ေနတုန္း ကုိေဇာ္၀င္းထြဋ္ ၀င္လာပါေတာ႔တယ္..<br /> <br /> ဟုိးထား... သူ႔သီခ်င္း၀င္လာတာကုိေျပာတာပါ.. ေလာသြားလုိ႔.. း)<br /> <br /> ဘာတဲ႔... "အနီေရာင္ေလးးးး အ၀ါေရာင္ေလးးး " ဆိုတဲ႔ သၾကၤန္သီခ်င္းေလးပါ...<br /> <br /> ၾကက္သေရရွိလုိက္တာဗ်ာ...<br /> <br /> အနီေရာင္ဂ်က္ကက္ေလးနဲ႔ အနီေရာင္ စကတ္ေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ျမင္ကြင္းေလးထဲကုိ တုိး၀င္လာတာကေတာ႔...<br /> <br /> တုိးနယားၾကီးလားလုိ႔ မေျပာနဲ႔ေနာ္... ေဟာင္ေကာင္အဲလုိင္းဆုိျပီးေတာ႔ အဲလုိ မညစ္နဲ႔.. ခင္ဗ်ားစိတ္ထဲဘာေတြေတြးေနတယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္. ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2aCmKDgkKI/AAAAAAAADNQ/Yy97HidUs6A/s1600-h/Chinese_New_Year_Lion_Dance.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2aCmKDgkKI/AAAAAAAADNQ/Yy97HidUs6A/s400/Chinese_New_Year_Lion_Dance.jpg" width="355" /></a></div><br /> တုိးနယားၾကီးမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ.... တုိးနယားေလးး<br /> <br /> တကယ္႔ကို ၾကက္သေရမဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည္႔စုံတဲ႔ တုိးနယားမေလး... အဲေလ.. ေလယာဥ္မယ္ေလးလုိ႔ ေျပာတာပါ.. ေရာကုန္ျပီ. ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ပဲ ေဂၚၾကည္႔တာလြန္သြားလားမသိဘူး. သူမ နည္းနည္းရွက္ကုိးရွက္ကန္းျဖစ္သြားတာကို သတိထားမိလုိက္တယ္. ကုိယ္႔ကိုယ္ကုိလည္း သတိထားမိလုိက္တယ္. အိတ္ေပၚမွာ ၀မ္းလ်ားေမွာက္ေနတာလားလို႔မေတြးနဲ႔ဦး... Leather Boot နဲ႔ ဆံပင္ေရႊအုိေရာင္နဲ႔ အသားျဖဴျဖဴနဲ႔ သြားတက္ေလးနဲ႔ ကုိယ္လည္း ကုိယ္႔စတုိင္လ္နဲ႔ကိုယ္ ရွိျပီးသားပါ. အဟြတ္စ္ဟြတ္စ္... ေခ်ာင္းကလည္းမေကာင္းးးးး း)<br /> <br /> Good morning... How are you..... တဲ႔...<br /> <br /> ဘယ္လုိေျပာရမလဲဗ်ာ...<br /> <br /> အသံေလးက ညက္ေညာလုိက္တာ. ညင္သာလုိက္တာ. သိမ္ေမြ႔လုိက္တာ. ႏူးညံ႔လုိက္တာ...<br /> <br /> အာသြက္လွ်ာသြက္ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ အာေစးထည္႔ထားသလုိ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိလုိက္ဘူးျဖစ္သြားတယ္... မနက္က သြားအျမန္တုိက္ခဲ႔တာေၾကာင္႔လည္း ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္... <br /> <br /> Hi... How are you? ဆုိျပီး ခပ္ျပဳံးျပဳံး ကုိယ္ျပန္ေျပာလုိက္ေတာ႔ သူမက ခါးေလးကို အသာညႊတ္လုိ႔ အသိအမွတ္ျပဳတဲ႔အေနနဲ႔ ျပန္ျပဳံးျပပါတယ္.<br /> <br /> "ေမာင္ရန္ေအာင္... အစ္မတုိ႔ ေရွ႔တုိးရေအာင္..." <br /> <br /> တိန္....<br /> <br /> ဟုတ္သားပဲ. ေရွ႔ကလူေတြနဲ႔ ကုိယ္နဲ႔ နည္းနည္းေတာင္ အလွမ္းကြာသြားျပီ... အဲလုိကုိ စိတ္ခ်ရတယ္. ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2aAyPb700I/AAAAAAAADM4/SJKg9V7aMQo/s1600-h/China-Olympic-Hostess-practice-01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="310" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2aAyPb700I/AAAAAAAADM4/SJKg9V7aMQo/s400/China-Olympic-Hostess-practice-01.jpg" width="400" /></a></div><br /> ကၽြန္ေတာ္လည္း မန္းေဒးကုိ အလုပ္ျပန္ဆင္းရမယ္႔ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္လုိ ေရွ႔ဖက္ကုိ တုိးသြားခဲ႔လုိက္တယ္. ဘယ္လုိပုံလည္း ျမင္တယ္ဟုတ္...<br /> <br /> ဒီလုိနဲ႔ အစ္မၾကီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ထုတ္ေတာ႔ Staff က ေျပာပါတယ္. <br /> <br /> This bag is heavy.... You will have to pay for excess..<br /> <br /> အုိေက.. ဖုိင္းေပါ႔..<br /> <br /> ေနာက္တစ္အိတ္တင္လုိက္တယ္.<br /> <br /> Oh My Gosh... That bag is wayyyyy toooo heavy.... You gonna take some stuffs out, Madam.... တဲ႔..<br /> <br /> သူေျပာမွ Scale ကုိ လွမ္းၾကည္႔လုိက္မိတယ္. 43.33 တဲ႔... <br /> <br /> အာ... ၅၀ ေပါင္ထိ ရတာပဲကိုလုိ႔ ေတြးျပီး ခ်က္ခ်င္း ျပန္ complain တက္မယ္အလုပ္ အဲဒီ႔ မမက ဆက္ေျပာပါတယ္.<br /> <br /> You are allowed to carry between 25 and 32 kilos at max. This bag weighs 43 kilos...<br /> <br /> အဲဒီ႔ေတာ႔မွ ဇာတ္ရည္လည္သြားေတာ႔တယ္.<br /> <br /> မမက သေဘာေကာင္းပါတယ္. ဆက္ေျပာပါတယ္.<br /> <br /> I will give you two boxes. Just take out some stuffs from this bag and put them in the boxes. <br /> <br /> အစ္မၾကီးက လွမ္းေမးပါတယ္. ေပါင္ပုိေပးမယ္. မရဘူးလားေပါ႔. <br /> <br /> မမက ျပန္ေျပာပါတယ္. ရ၀ူးတဲ႔... သိပ္မ်ားေနျပီတဲ႔... သူေျပာသလုိပဲလုပ္ပါတဲ႔. တစ္အိတ္ကုိ ေပါင္ပုိနဲ႔ေပးမယ္. ေနာက္တစ္အိတ္ကုိေတာ႔ ဟဲဗီးနဲ႔ေပးလုိက္မယ္. ပိုက္ဆံထပ္ေပးစရာမလုိဘူးတဲ႔. မင္းလည္း သက္သာတာေပါ႔တဲ႔.<br /> <br /> အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔အုိင္ဒီယာေကာင္းတယ္လုိ႔ ယူဆျပီး အစ္မၾကီးကုိ လက္တုိ႔လုိ႔ ေျပာရပါတယ္. ဒီလုိဒီလုိေကာင္းတယ္. ဟုိလုိဟုိလုိက ႏုိးဂြတ္ေပါ႔. ျမန္မာစကားကုိ ဘရုတ္ကမ္းေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး. း)<br /> <br /> အိတ္ၾကီးကုိ ေဘးနားအသာဆဲြလုိ႔ ေသာ႔ဖြင္႔၊ မမ လာေပးတဲ႔ ကဒ္ထူပုံးႏွစ္ပုံးထဲကုိ ပစၥည္းေတြေျပာင္းေနခ်ိန္မွာပဲ ကိုယ္႔ကုိ တစ္ေယာက္က ၾကည္႔ေနသလုိခံစားမိလုိ႔ ရင္ထဲမွာ လွပ္လွပ္လွပ္လွပ္ျဖစ္သြားျပီး အေပၚကုိေမာ႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔....<br /> <br /> Can I borrow your Tape, Sir? တဲ႔<br /> <br /> ဘယ္ကတရုတ္ၾကီးလည္းမသိဘူး. သူလည္း ေပါင္ပုိလုိ႔ ကဒ္ထူပုံးထဲ ေျပာင္းထည္႔ရတယ္ေလ. အဲဒါ ပိတ္ဖုိ႔ Tape လာငွားတာ..<br /> <br /> လူက စိတ္နည္းနည္းေလသြားတယ္.<br /> <br /> အဲဒီ႔အခါက်မွ တုိးနယားမေလးကုိ သတိရျပီး လွမ္းၾကည္႔မိလုိက္ေတာ႔...<br /> <br /> အုိးးးး<br /> <br /> သူ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ၾကည္႔ေနတယ္ဗ်ာ...<br /> <br /> ဘုရားစူး.... သူ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိၾကည္႔ေနတယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္လည္း ပစၥည္းေတြေျပာင္းေနတာကုိ ခဏခ်ျပီး ခါးဆန္႔သလုိလုပ္ရင္း သူမကုိ ျပန္စုိက္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ မခ်ိဳမခ်ဥ္ျပန္ျပဳံးျပျပီး သူမ မ်က္ႏွာလဲႊသြားတယ္.<br /> <br /> ကၽြတ္စ္.... သိပ္ခက္တာပဲ.... မင္းရဲ႔ မာယာေတြကုိ ငါနားမလည္. ငါ႔မွာလည္း မိေနတယ္. အထုပ္နဲ႔အထည္. <br /> <br /> ဟုတ္တယ္ေလ. ကုိယ္႔အထုပ္ေတြ အထည္ေတြကုိလည္း ဆက္ေျပာင္းရဦးမယ္. သူမကလည္း ပဲေတြလာေပးေနတယ္. <br /> <br /> ေခါင္းကုိ အသာယမ္းလုိ႔ ဆံႏြယ္ေလးေတြ ၀ဲခနဲ ဘက္ခမ္းဖရီးကစ္ကစ္သလုိ ေခါင္းေပၚကုိ ဆတ္ခနဲ ေ၀႔တင္လုိက္တယ္.<br /> <br /> လွလုိက္တာ...<br /> <br /> ေဩာ္... အစ္မၾကီးက သူ႔တူမေလးကုိေပးဖုိ႔ ၀ယ္ထားတဲ႔ အက်ၤီေသးေသးေလးကုိျမင္လုိက္လုိ႔ ေျပာတာပါ. း)<br /> <br /> ခဏေနေတာ႔ ျပီးသြားတယ္ဗ်ာ. တစ္ပုံးကုိ Average ဆယ္ကီလုိႏႈန္းေလာက္ေလွ်ာ႔ခ်လုိက္တယ္. ဒီေတာ႔ က်န္တဲ႔အိတ္ၾကီးကုိ ျပန္ခ်ိန္လုိက္ေတာ႔ ၂၇ ကီလုိနဲ႔ ကိစၥျပတ္သြားတယ္.<br /> <br /> ဟုိမမဆီျပန္သြားဖုိ႔ တန္းစီေနတုန္းမွာ တုိးနယားမေလးက မ်က္စိထဲ၀င္လာျပန္တယ္. <br /> <br /> ပစၥည္းေတြတင္တဲ႔ လွည္းေလးေတြကုိ ခရီးသည္ေတြက သုံးျပီး လက္မွတ္ေကာင္တာေရွ႔မွာ ဒီတုိင္းခ်ည္းထားခဲ႔ၾကေတာ႔ ရႈပ္ယွက္ခတ္ေနတာေပါ႔. <br /> <br /> အဲဒါကုိ တုိးနယားမေလးက လာျပီး သိမ္းတာပါ. <br /> <br /> ညင္ညင္သာသာေလး ကၽြန္ေတာ္႔ေရွ႔ကို ျဖတ္ေလွ်ာက္လုိ႔ ခါးေလးအသာကုိင္းျပီး လွည္းေလးကုိ တြန္းသြား၊ ေဒါင္႔မွာသြားစီ၊ ျပန္လာ၊ လူကို ၾကည္႔ခ်င္သလုိ မၾကည္႔ခ်င္သလုိ လုပ္၊ ကိုယ္႔ေရွ႔က ျပန္ျဖတ္ေလွ်ာက္၊ ေနာက္တစ္စင္းသြားျပန္စီ...<br /> <br /> ဟူးးးးးး<br /> <br /> ေမာတယ္ဗ်ာ...<br /> <br /> သိပ္ခက္တာပဲ. ေအးေဆးေနေတာ႔လည္း လာလာဆြတယ္. ကုိယ္က စိတ္၀င္စားဟန္ျပေတာ႔လည္း ပဲေပးတယ္. ဘာမွန္းလည္းမသိဘူး.<br /> <br /> ခဏေနေတာ႔ အိတ္ေတြကုိ Check in ဆက္လုပ္ပါတယ္. ေျပလည္သြားတယ္ေပါ႔ဗ်ာ.<br /> <br /> အစ္မၾကီးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေက်းဇူးစကားေျပာျပီး ဂိတ္၀ကုိ ျပန္လုိက္ပုိ႔ေတာ႔ တုိးနယားမေလးက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ဒီတစ္ခါ လုံး၀ၾကီး စုိက္ၾကည္႔ေနတယ္ဗ်ာ.<br /> <br /> သူ႔စိတ္ထဲမွာ သြားေလသူကုိ ႏႈတ္ဆက္ေနသလုိ... အဲေလ... ေနာက္မေတြ႔ရႏုိင္ေတာ႔တဲ႔ လူကုိ ၾကည္႔ေနသလုိမ်ိဳး...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္ရမလဲ ပရိသတ္ရယ္....<br /> <br /> ၂၀၁၀ မွာ ရည္းစားမထားဘူးဆုိတဲ႔ စိတ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အစ္မၾကီးျပန္ေပးလုိက္တဲ႔ Hand Carry အိတ္အလြတ္ကုိ ဆဲြရင္း သူမေရွ႔က တည္ျငိမ္စြာ ျပန္ျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္.<br /> <br /> လုံး၀မၾကည္႔ဘူး.... သူမကုိ ကၽြန္ေတာ္လုံး၀မၾကည္႔ဘူး...<br /> <br /> Yes... ကၽြန္ေတာ္သူမေရွ႔က ျဖတ္ေလွ်ာက္လာေတာ႔ သူမကုိ လုံး၀မၾကည္႔ခဲ႔ပါဘူး.<br /> <br /> လြန္သြားေတာ႔မွ အစ္မၾကီးကုိ လွည္႔စကားေျပာသလုိလုိနဲ႔ ေနာက္ျပန္လွည္႔ၾကည္႔ျဖစ္တယ္.<br /> <br /> အၾကည္႔ခ်င္းဆံုသြားတယ္. <br /> <br /> သူမ ျပဳံးျပတယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္လည္း မရည္ရြယ္ဘဲနဲ႔ သိသိသာသာၾကီး ျပဳံးျဖီးျဖီးၾကီး... အဲေလ. ျပန္ျပဳံးျပမိလုိက္တယ္.<br /> <br /> ဒိန္းးးးး<br /> <br /> ဒုိင္းးးး<br /> <br /> ဒုန္းးးး<br /> <br /> ဒီလိုပါပဲ.... ရင္ဘတ္ထဲမွာ ေရဘဲ အေကာင္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ကုိ ေသနတ္နဲ႔ ဆက္တုိက္ပစ္ခ်လုိက္သလုိ အသံေတြစုံသြားတယ္...<br /> <br /> အေဆာက္အဦးၾကီးအျပင္ဖက္ကုိအထြက္၊ အစ္မၾကီးက ေက်းဇူးစကားဆုိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္သူမကုိ သြားႏႈတ္ဆက္သင္႔လား စဥ္းစားေနမိတယ္.<br /> <br /> အဲဒီ႔အခ်ိန္မွာပဲ တုိးနယားမေလးနဲ႔ ေနာက္ထပ္ staff တစ္ေယာက္ ဂ်ဴတီခ်ိန္းပါတယ္.<br /> <br /> သူမ ကၽြန္ေတာ္႔ဖက္ကုိ တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည္႔ရင္း ရုံးခန္းအေနာက္ဖက္ထဲကုိ ၀င္သြားတယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္ရမလဲ...<br /> <br /> တီ...တီ... တီ....<br /> <br /> ဟုိက္... ရွာလပတ္ရည္...<br /> <br /> အစ္မၾကီး သူငယ္ခ်င္းကားက ေရွ႔ေရာက္ေနျပီ...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္ကုိတိခနဲျပတ္လုိ႔ အေဆာက္အဦးအျပင္ဖက္ကုိေျပးထြက္၊ ကားေပၚကုိ ျပန္တက္၊ ခါးပတ္ေတြဘာေတြ ပတ္ျပီး ေနာက္ကုိ ျပန္လွည္႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ လက္ျပေနေလရဲ႔.... (ေလယာဥ္ကြင္းအျပင္ဖက္က တကၠစီေတြကုိ အသြားအလာမွတ္ေနတဲ႔ ယာဥ္ထိန္းရဲၾကီးပါ...)<br /> <br /> ဒီလုိနဲ႔ တုိးနယားမေလးကုိ JFK မွာ ကၽြန္ေတာ္၀မ္းနည္းစြာ ထားခဲ႔ရတယ္...<br /> <br /> အုိဗ်ာ... Terminal 7 ဗ်ာ. Cathay Pacific Airlines ဗ်ာ. JFK ေလယာဥ္ကြင္းဗ်ာ. နယူးေယာက္ဗ်ာ.... ဘာျဖစ္လဲ.... မင္း ဘာျဖစ္သြားမယ္ထင္သလဲ...<br /> <br /> ဘာမွမျဖစ္သြားပါဘူး... အျပန္လမ္းမွာ အစ္မၾကီး သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အလုပ္အကုိင္ေတြ မေကာင္းတဲ႔အေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္ကလူေတြကို အားက်တဲ႔အေၾကာင္း၊ ခြင္၀င္သြားတာနဲ႔ေအးေဆးထုိင္စားလုိ႔ရတဲ႔အေၾကာင္း၊ ဒီမွာသာ ကုိယ္ေတြက စက္ရုပ္ေတြလုိ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနရတဲ႔အေၾကာင္း စသည္ျဖင္႔ေပါ႔...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္လည္း တုိးနယားမေလးရဲ႔ မ်က္ႏွာေလးကုိ ျပန္ျမင္ေယာင္လုိက္၊ yeah... That's right... ဟုတ္တယ္အစ္မ... ဟာ... ဒါမျဖစ္သင္႔ဘူး... လုိ႔ ၀ါးတားေဖာ္လုိ ဖစ္ရွ္ေဖာ္လုိ လုိက္လုိက္နဲ႔ အိမ္ကုိျပန္ေရာက္ခဲ႔ပါေတာ႔တယ္.<br /> <br /> ကဲ... တုိးနယားေလးအေၾကာင္းက ဒီမွာတစ္ခန္းရပ္သြားျပီေနာ္... း)<br /> <br /> အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ အ၀တ္အစားလဲျပီး ကြန္ကြန္ေလးကုိ ဖြင္႔လုိက္ေတာ႔ ကြန္ကြန္ေလးက ၀ီးးးး၊ ေ၀ါ၊ ၀ူးဆုိ ႏုိးထလာျပီး ၀င္းးးးးဆုိ စက္ျပန္ေသသြားပါတယ္.<br /> <br /> ဟုိက္ရွ္...<br /> <br /> စက္ကုိျပန္ပိတ္၊ ျပီးေတာ႔ ျပန္ဖြင္႔...<br /> <br /> ဒီတစ္ခါက်ေတာ႔ ၀မ္းးးးးးးးးးးးဆုိ ဂန္႔သြားပါတယ္.<br /> <br /> ေနာက္တစ္ေခါက္...<br /> <br /> ေနာက္ထပ္တစ္ေခါက္...<br /> <br /> Once more...<br /> <br /> More...<br /> <br /> More...<br /> <br /> Oh My Gosh..... What's going on?????<br /> <br /> လုံး၀ကုိ မႏုိးထလာေတာ႔တာပါ...<br /> <br /> ကိုယ္ဘာမ်ားလုပ္ခဲ႔မိလဲ. ဘာေတြမ်ား၀င္ၾကည္႔မိလဲ... လုိ႔ ညတုန္းကအျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ ျပန္စဥ္းစားလုိက္ေတာ႔ ဘာမွလည္း အေထြအထူးမလုပ္မိ... ဘာမွလည္းမၾကည္႔မိ....<br /> <br /> ဘယ္လုိမွမရေတာ႔တဲ႔အဆုံး ဘာလုပ္တယ္ထင္လဲ...<br /> <br /> တံခါးကုိ ၀ုန္းခနဲဆဲြဖြင္႔၊ ေရခဲေသတၱာတံခါးကုိ ဆတ္ခနဲဖြင္႔ျပီး ေရတစ္ခြက္ကုိ တဂြပ္ဂြပ္ေသာက္ထည္႔ပစ္လုိက္တယ္. <br /> <br /> ျပီးေတာ႔ အခန္းထဲျပန္၀င္လာျပီး ကုတင္ေပၚတက္၊ ေစာင္ျခဳံလုိ႔ အိပ္ထည္႔လုိက္တယ္.<br /> <br /> ညေန ၄ နာရီမွ ျပန္ႏုိးတယ္...<br /> <br /> မွတ္ကေရာ....<br /> <br /> ျပန္ႏုိးလာေတာ႔ ကြန္ေလးကုိ မၾကည္႔မိေအာင္ စိတ္ထိန္းျပီး မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရမုိးခ်ိဳးလုိ႔ မနက္စာနဲ႔ ေန႔လယ္စာေပါင္းစားလုိက္တယ္. ၾကက္ဥသုံးလုံးေမႊေၾကာ္ျပီး လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္နဲ႔ တီးထည္႔လုိက္တယ္. အဲေလာက္ပါပဲ.<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ ကြန္ေလးကို ျပင္တယ္ထင္လား.. ဟုတ္ဘူး...<br /> <br /> အျပင္မွာ ေနမ၀င္ခင္ေလး အမိႈက္ေတြထြက္ရွင္းလုိက္တယ္. ေသြးနည္းနည္းပူသြားတယ္.... ညေနခင္းေဆာင္းေလေလးက သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ေလး ကုိယ္႔နားကို၊ ကုိယ္႔ပါးကုိ တုိး၀င္ေနၾကတယ္. ေနလုိ႔ေကာင္းလုိက္တာ...<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ နက္ျဖန္အတြက္ ထမင္းအုိးတည္၊ အခန္းရွင္း၊ အမႈိက္ေတြသိမ္းနဲ႔ ညေနခင္းေလး ကုန္ဆုံးသြားပါေတာ႔တယ္.<br /> <br /> အ၀တ္အစားလဲျပီး အျပင္ကုိျပန္ထြက္၊ Best Buy ကုိသြားျပီး မိတ္ေဆြအစ္မၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႔ ေမြးေန႔အတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ Photo Viewer ေလးတစ္ခု သြား၀ယ္လုိက္ပါတယ္. ျပန္လာေတာ႔ ပီဇာစား၊ Cheese Cake တီးနဲ႔ ဗုိက္အေတာ္ကယ္သြားေတာ႔မွ ကြန္ေလးဆီျပန္လာခဲ႔တယ္.<br /> <br /> အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားၾကည္႔တယ္. ဖုိရမ္ေတြဆုိတာလည္း မ်ိဳးစုံေအာင္ေရာက္တယ္. <br /> <br /> ေဩာ္... ကၽြန္ေတာ္႔မွာ Back up ကြန္ျပဴတာအေဟာင္းေလးတစ္လုံးရွိတယ္. Pentium 3 ေလးပါ. အဲဒါေလးကုိ သိမ္းထားတာ. ျပန္ထုတ္ျပီး Ethernet Cable တပ္လုိ႔ လုိက္ၾကည္႔ရတာေပါ႔. ဟုိဖက္က ဂန္႔ေနတဲ႔စက္ေလးကုိေတာ႔ ေဘးနားမွာ ထားျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားၾကည္႔၇တာေပါ႔..<br /> <br /> ဖူးးးးးးးးးး<br /> <br /> မရပါဘူးဗ်ာ...<br /> <br /> ေနာက္ေန႔မွပဲ ဆက္လုပ္ရေတာ႔မယ္....<br /> <br /> ခုေတာ႔ အိပ္မက္ထဲမွာ တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးအတြက္ တုိးနယားအက က်င္႔လုိက္ဦးမယ္ဗ်ာ...<br /> <br /> ဟတ္ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2Z_6e8RJpI/AAAAAAAADMo/DeC0LOuOH7w/s1600-h/Lion+Dance+%28Mui+Fa+Chong+1%29.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S2Z_6e8RJpI/AAAAAAAADMo/DeC0LOuOH7w/s640/Lion+Dance+%28Mui+Fa+Chong+1%29.jpg" width="640" /></a></div><br /> အားလုံးပဲ ေကာင္းေသာည၊ ေကာင္းေသာေန႔ေလးမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ...<br /> <br /> ခ်စ္ခင္စြာျဖင္႔<br /> <br /> ရန္ေအာင္....<br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-4274380691791729259?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/LeYrtaR_YNk/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Yan)11http://www.yanaung.net/2010/02/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-663198576043736263Tue, 26 Jan 2010 04:25:00 +00002010-01-25T23:28:27.392-05:00Announcementsအားလုံးပဲ မဂၤလာပါ.<br /> <br /> (ေခါင္းစဥ္ဖတ္ျပီး လန္႔သြားတယ္ထင္တယ္... ဟတ္ဟတ္ဟတ္.)<br /> <br /> က်န္းမာေရး ျပန္လည္ထူေထာင္ေနဆဲမုိ႔လုိ႔ ဘေလာ႔ဂင္းကုိ ေခတၱနားထားတာပါ.<br /> <br /> ဒီဇင္ဘာပထမပတ္ထဲမွာ ေဆးရုံတက္လုိက္ရတယ္. အေရးေပၚကုိေရာက္သြားတာဗ်ာ. ေက်ာက္ကပ္မွာ ေက်ာက္တည္လုိ႔တဲ႔... <br /> <br /> လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းကို ေက်ာထဲက စူးစူး၀ါး၀ါးေအာင္႔တက္လာတာ. ေဇာေခၽြးေတြျပန္လာတယ္. လူေတာင္ ေမ႔လဲခ်င္သလုိလုိျဖစ္သြားတယ္. အဲ... လုိရင္းေျပာရရင္ေတာ႔ Emergency Room ထဲကုိ ေရာက္သြားတယ္ေပါ႔ဗ်ာ...<br /> <br /> အတုိခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ႔ ေအာ္ပေရးရွင္း ၀င္လုိက္ရတယ္... :(<br /> <br /> ေဆးရုံမွာ ၅ ရက္ေလာက္ ေအာင္းလုိက္ရတယ္. ဆင္းလာေတာ႔လည္း ဖ်ားတာက ႏွစ္ထပ္ကြမ္းေတာင္... <br /> <br /> နယူးရီးယားညကေတာင္ တုပ္ေကြးမိေနလုိ႔ ေကာင္းေကာင္းမယားလုိက္ရဘူး... (ဟက္ပီးနယူးရီးယားလုိ႔ မေအာ္လုိက္ရဘူးေျပာတာပါ.)<br /> <br /> တကယ္ပါပဲ.<br /> <span id="fullpost"><br /> ဆယ္ေပါင္ေလာက္ ျပဳတ္က်သြားတယ္... အဲဒါကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပန္တင္ယူေနတာ.<br /> <br /> အခု ေလးေပါင္ခဲြျပန္တက္လာတယ္. ေကာင္းေကာင္းစားတယ္. ေကာင္းေကာင္းအိပ္တယ္.<br /> <br /> ရည္းစားလည္း မရွိေတာ႔ နားပူနားဆာလုပ္မယ္႔သူမရွိဘူး. နားေအးတယ္. (ေျပာျပတာပါ. ၾကြားတာမဟုတ္. ဟတ္ဟတ္)<br /> <br /> ဆယ္ေပါင္မၾကာခင္ ျပည္႔ေအာင္ French Fries ေတြလည္းစားတယ္. Burger ေတြလည္း အုပ္တယ္. Junk Food ေတြလည္း တီးေနတယ္.<br /> <br /> ည ၁၁ နာရီဆုိ ေခါင္းအုံးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေနျပီ. မနက္ ၅ နာရီ ထေျပးတယ္. ဒိုက္ေတြထုိးတယ္. အိပ္ထမတ္တင္ေတြလုပ္တယ္. ထုိင္ထ (နားရြက္ေတာ႔ မဆဲြပါဘူး. း)) လုပ္တယ္. ဘားခုိတယ္.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S15uTeB4dVI/AAAAAAAADMY/xRAd20u9djA/s1600-h/pushup.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="342" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S15uTeB4dVI/AAAAAAAADMY/xRAd20u9djA/s640/pushup.jpg" width="640" /></a><br /> </div><center><b>ဘေလာ႔ဂါရန္ေအာင္ ဒိုက္ထုိးေနပုံ</b></center><br /> <br /> ေရခ်ိဳးခါနီး ကုိယ္႔ဗုိက္ကုိယ္ ျပန္ပြတ္ရင္း ၾကြက္သားအေျမွာင္းေတြ ဘယ္ႏွစ္ေျမွာင္းထြက္လာျပီလဲ စမ္းရင္း ရင္ေတြခုန္ေနမိတယ္. (ေဩာ္. အရင္လုိ ေယာက်ာၤးဘသား က်ားက်ားလ်ားလ်ား ၀င္႔၀င္႔ၾကြားၾကြား ျပန္ျဖစ္လာေတာ႔မယ္ဆုိျပီးေတာ႔ ေတြးမိတာကုိ ေျပာတာပါ.) <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S15ugM4E7cI/AAAAAAAADMg/ehyL3GzwuLA/s1600-h/wall-push-ups.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S15ugM4E7cI/AAAAAAAADMg/ehyL3GzwuLA/s320/wall-push-ups.gif" /></a><br /> </div><center><b>ဘေလာ႔ဂါရန္ေအာင္ ေရခ်ိဳးခါနီး အားစမ္းေနပုံ</b></center><br /> <br /> အဲလုိေျပာလုိ႔ အခုႏြဲ႔ေနတာလားလုိ႔ မေတြးနဲ႔ဦးေနာ္... ကိုယ္ရည္စစ္ေနတာပါ. ကုိယ္ႏြဲ႔မႏြဲ႔ကုိ ႏြဲ႔တင္ အသိဆုံးပါ... (အဲလုိေျပာလုိ႔ ဆရာစုိင္းခမ္းလိတ္ထရုိက္မွာလည္း ေၾကာက္ရေသးတယ္. ဟတ္ဟတ္)<br /> <br /> ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ေအာင္ေနေနပါတယ္.... စာမေရးႏုိင္ေသးတာကလဲြလုိ႔ေပါ႔ေလ...<br /> <br /> ဒီလကုန္ေလာက္ ျပန္ေတြ႔မယ္ဗ်ာ ေနာ္...<br /> <br /> အားလုံးကုိ သတိရတယ္. Miss တယ္.. Mwahhh... း)<br /> <br /> ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္...<br /> <br /> ရန္ေအာင္...<br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-663198576043736263?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/A7fHd94I10A/blog-post_25.htmlnoreply@blogger.com (Yan)15http://www.yanaung.net/2010/01/blog-post_25.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-4923749297696388099Mon, 04 Jan 2010 04:53:00 +00002010-01-04T00:33:02.115-05:00EssaysFlying KitesAnecdotesကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္းမက်တက်နားေလးမွာ ရွိတဲ႔ ရမည္းသင္းဆုိတဲ႔ ျမိဳ႔ေလးမွာ ေမြးခဲ႔တယ္. အင္း. ေျပာသာေျပာရတာ. ေမြးျပီးကတည္းက ေျပာင္းလုိက္ရတဲ႔ ျမိဳ႔ေတြ မနည္းေတာ႔ဘူး. ရမည္းသင္းဆုိတာ ျဖဴသလားမည္းသလား ဆုိတာလည္း မသိေတာ႔ဘူး. ရမည္းသင္းမွာေမြး၊ သထုံမွာ သုံးေလးႏွစ္ေန၊ ျပီးေတာ႔ သူငယ္တန္းကေန ပဥၥမတန္း အေစာပုိင္းထိ ရန္ကုန္မွာၾကီး၊ အဲဒီ႔ေနာက္ပုိင္း စစ္ေတြေရာက္၊ ျပီးေတာ႔ ပဲႏြယ္ကုန္း၊ မိတၳီလာ၊ မႏၱေလး.. အဲဒီ႔ကမွ ရန္ကုန္ေရႊျမိဳ႔ေတာ္ၾကီး ျပန္ေရာက္ဆုိေတာ႔ ျမန္ျပည္တ၀ွမ္း နာမည္ဆန္းတဲ႔ ဘန္နီဘန္း (အဲေလ) ျမန္မာျပည္တစ္လႊား ေတာင္ေျပးေျမာက္ေျပး၊ အေနာက္ေျပး၊ အလယ္ေျပးနဲ႔ ေနရာစုံ က်င္လည္ခဲ႔ရဖူးတယ္. ဘယ္ကုိပဲေရာက္ေရာက္ ၀ါလကင္းလြတ္သီတင္းကၽြတ္ခါနီးရင္ ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္တတ္လဲ သိလား…<br /> <br /> ဘုန္းၾကီး၀တ္တယ္လုိ႔ မေျပာနဲ႔.<br /> <br /> ၀ါကၽြတ္ခ်ိန္မုိ႔ အာ၀ါဟလား ၀ိ၀ါဟလားလုိ႔လည္း မေမးနဲ႔. ကေလးပဲရွိေသးတယ္. း)<br /> <br /> ဘာလုပ္လဲဆုိေတာ႔….<br /> <br /> အဟင္း..<br /> <span id="fullpost"><br /> ကၽြန္ေတာ္ စြန္လႊတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ…<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S0FgBvuueTI/AAAAAAAADLw/3DSdvBKpeCM/s1600-h/colorful+kites.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S0FgBvuueTI/AAAAAAAADLw/3DSdvBKpeCM/s320/colorful+kites.jpg" /></a><br /> </div><br /> ဟုတ္တယ္ဗ်. ကၽြန္ေတာ္စြန္လႊတ္တယ္. စြန္လုပ္တယ္. စြန္လုိက္တယ္. <br /> <br /> ငယ္ဘ၀အေၾကာင္း ျပန္ေျပာေၾကးဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ညီအစ္ကုိေတြရဲ႔ စြန္ရာဇ၀င္က အျမဲတမ္း မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ေနတတ္တယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ ပထမဆုံး ရစ္လုံးေလးကုိ အေဖက ဆုခ်တဲ႔အေနနဲ႔ ၀ယ္ေပးခဲ႔ပါတယ္. စြန္ၾကိဳးကေတာ႔ သိပ္မမ်ားပါဘူး. ကုိက္ (၁၀၀) ပဲ ထည္႔ေပးထားပါတယ္. စာဖတ္သူေတြနားလည္ေအာင္ စြန္နဲ႔ စြန္ေရာင္းတဲ႔သူေတြအေၾကာင္း နည္းနည္းလင္းရဦးမယ္ဗ်.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ငယ္ငယ္တုန္းက စြန္အမ်ိဳးအစားကုိ အၾကမ္းဖ်င္း သုံးမ်ိဳးခဲြေျပာလုိ႔ရပါတယ္. <br /> <br /> (၁) သတင္းစာစကၠဴစြန္၊ (၂) ေရာင္စုံစကၠဴစြန္ နဲ႔ (၃) ဆီစိမ္စကၠဴစြန္ ပါပဲ. <br /> <br /> သတင္းစာစကၠဴစြန္ဆုိတာကေတာ႔ သတင္းစာနဲ႔လုပ္ထားတဲ႔စြန္ေတြေပါ႔. ဒါေပမယ႔္ ေၾကးမုံ၊ ျမန္မာ႔အလင္းသတင္းစာေတြနဲ႔လုပ္ထားတာေတာ႔ မဟုတ္ဘူးေနာ္. Times တုိ႔ Newsweek တုိ႔လုိ စာေစာင္ေတြကုိ ျဖတ္ဆက္ျပီး လုပ္ထားတာ. သူတုိ႔က စာရြက္သားလည္း ေကာင္းတယ္. ေပါ႔လည္းေပါ႔တယ္. ေလတုိးလည္း ခံႏုိင္တယ္ေလ. ျမန္မာသတင္းစာေတြက ေလးတယ္. ျပီးေတာ႔ ျပဲလြယ္တယ္. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၀ယ္လာတဲ႔ အဂၤလိပ္ သတင္းစာစကၠဴစြန္ေတြကုိ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ ဟန္ပါပါနဲ႔ အေဖက ေကာက္ဖတ္ခ်င္ဖတ္ေနတတ္ေသးတာ. ဟတ္ဟတ္. ကုိယ္က စြန္လႊတ္ခ်င္လုိ႔ အေဖ႔နား သြားရပ္မွ ျပန္ေပးျပီး ေျပာလုိက္ေသးတယ္. <br /> <br /> “ငါ႔သားျပန္လာမွပဲ ဆက္ဖတ္ေတာ႔မယ္” တဲ႔…<br /> <br /> ေကာင္းေရာ… အဲဒါ အဲဒီ႔စြန္ကုိ မျပတ္ေစနဲ႔လုိ႔ ေျပာလုိက္တာနဲ႔အတူတူပဲ. ကၽြန္ေတာ္႔အေဖကလည္း အတည္ေပါက္နဲ႔ ေနာက္တတ္တယ္. အင္း ေျပာရင္းနဲ႔မွ သတိေတာင္ ရသြားျပီ. မေန႔က အေဖဆုံးတာ (၁၈) ႏွစ္ျပည္႔တယ္ေလ. ဒီစြန္လႊတ္ျခင္းပုိ႔စ္ေလးထဲမွာ အေဖ႔ရဲ႔ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္.<br /> <br /> ေရာင္စုံစကၠဴစြန္ဆုိတာကေတာ႔ အေရာင္ေလးေတြမ်ိဳးစုံ၊ ဒီဇုိင္းမ်ိဳးစုံေလးေတြ လုပ္ထားတဲ႔ စကၠဴစြန္ေလးေတြေပါ႔. စြန္တစ္ခုကုိ စြန္တစ္ေကာင္လုိ႔ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သုံးတတ္တယ္. ရုိးရုိးသတင္းစာစကၠဴစြန္က တစ္က်ပ္ဖုိး ငါးေကာင္ရရင္ ကာလာစြန္ေလးေတြက တစ္က်ပ္ဖုိးကုိ ေလးေကာင္ရတယ္. အဲလုိကြာျခားမႈရွိတာေပါ႔.<br /> <br /> ဆီစိမ္စကၠဴစြန္ကေတာ႔ Classic ေပါ႔ဗ်ာ. သူက ဆီစိမ္စကၠဴနဲ႔လုပ္ထားတယ္. စြန္ေလးကုိ ကုိင္ျပီး လႈပ္ၾကည္႔ရင္ “ၾကြပ္. ၾကြပ္.. ၾကြပ္. ၾကြပ္” နဲ႔ ျမည္တယ္. ေလထဲမွာ လႊတ္တင္လုိက္လုိ႔ ရစ္လုံးနဲ႔ တစ္ခ်က္ဆဲြထည္႔လုိက္ရင္ “ဗ်ီးးး” ခနဲ ထုိးတက္သြားတဲ႔အသံေလး နားေထာင္ရတာကုိက နား၀င္ပီယံျဖစ္ခ်င္စရာ. ျပီးေတာ႔ ဆီစိမ္စကၠဴစြန္လႊတ္ေနတဲ႔လူကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က သူေဌးဆုိျပီးေတာ႔ အထင္ၾကီးတတ္ၾကေသးတယ္. ပုိဆုိးတာက ကုိယ္က စကၠဴစြန္ျဖစ္ျပီး အခ်င္းခ်င္း စြန္မွ်ားေတာ႔ တစ္ဖက္လူရဲ႔ ဆီစိမ္စကၠဴစြန္ကုိ ကုိယ္က ျဖတ္ခ်လုိက္ႏုိင္ရင္ အားပါး. ကုိယ္႔ေဘာ္ဒါေတြၾကားမွာ ေျပာမဆုံးေတာ႔ဘူး. <br /> <br /> “ငါက ဘယ္လုိ၀င္လုိက္တာ. ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ေလွ်ာ႔ေပးလုိက္တယ္. သူက အေပၚၾကိဳး. ငါက ေအာက္ၾကိဳး. ျပီးေတာ႔ ငါဘယ္လုိရစ္ထည္႔လုိက္တာ. ဟုိေကာင္ ဘယ္လုိေကာ႔သြားတာ…” <br /> <br /> (စကားခ်ပ္။ ။ ေကာ႔တယ္ဆုိတာ တစ္ဖက္လူရဲ႔ စြန္ျပတ္သြားတာကုိ ေျပာတာပါ. စြန္လန္တယ္လုိ႔လည္း ေျပာတတ္ၾကပါေသးတယ္. မွ်ားတယ္ဆုိတာကေတာ႔ စြန္အခ်င္းခ်င္း တုိက္တာကုိ ေျပာတာပါ. အေပၚၾကိဳး၊ ေအာက္ၾကိဳးဆုိတာေတြကိုေတာ႔ ေရးရင္းနဲ႔ပဲ ရွင္းသြားပါေတာ႔မယ္. )<br /> <br /> ကဲ. ဒါဆုိရင္ စြန္အမ်ိဳးအစား သုံးမ်ိဳးအေၾကာင္း နားလည္သြားေလာက္ျပီ ထင္ပါတယ္. <br /> <br /> စြန္ၾကိဳးေတြ အေၾကာင္း ဆက္ေျပာျပမယ္ေနာ္.<br /> <br /> <b>မွန္စာၾကိဳးအေၾကာင္း</b><br /> <br /> စြန္ၾကိဳးဆုိတာ အမွန္ေတာ႔ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးေတြပါပဲ. အဲဒီ႔အခ်ိန္တုန္းက နာမည္ၾကီးတာကေတာ႔ စိန္တံဆိပ္ အပ္ခ်ည္လုံးပါ. မွန္စာတုိက္ဖုိ႔အတြက္ ပုလင္းကဲြေတြ၊ မီးလုံး၊ မီးေခ်ာင္းကဲြေတြ၊ ဖန္စဖန္နေတြကုိ ငရုတ္ဆုံထဲ စိစိညက္ညက္ေၾကေအာင္ အရင္ထည္႔ေထာင္းရပါတယ္. ျပီးေတာ႔ အဲဒီ မွန္စေတြ စြန္ၾကိဳးမွာ ကပ္ေနေအာင္ ေကာ္ရည္နည္းနည္း ထည္႔ရပါတယ္. အဲဒါကုိ နယ္ရပါတယ္. လက္နဲ႔ေတာ႔ မဟုတ္ဘူးေပါ႔. တုတ္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ နယ္. အရည္မျပစ္တျပစ္ေလး ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပီး ခြက္ေလးထဲကုိ ထည္႔ရပါတယ္. <br /> <br /> ျပီးရင္ အပ္ခ်ည္လုံးေလးကုိ တုိင္လုံးေလးမွာထည္႔၊ အစကုိ မွန္စာခြက္ေလးထဲကေန ျဖတ္လုိ႔ ဗုိင္းငင္ခ်ည္စက္ေလးတစ္ဖက္မွာ ၾကိဳးစတစ္စကုိခ်ည္၊ အုိေကျပီဆုိတာနဲ႔ ခက္ရင္းခြပုံ တုတ္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ ခုနက အပ္ခ်ည္စေလးကုိ အလယ္မွာထားျပီး မွန္စာခြက္ထဲကုိ ႏွစ္လုိက္ပါတယ္. ျပီးလည္းျပီးေရာ မွန္စာခြက္ေလးထဲမွာ တုတ္ေခ်ာင္းေလးကုိ ေထာက္ထားရင္း ဒီဖက္ကေန ဗုိင္းငင္ခ်ည္လုံးကုိ ရစ္သြားပါေတာ႔တယ္. အပ္ခ်ည္ၾကိဳးေလးမွာ မွန္စဖန္စေသးေသးေလးေတြ ကပ္ပါလာျပီး တစ္ဖက္က ဗုိင္းငင္ရစ္ဘီးေပၚမွာ အရစ္လုိက္ မွန္စာတုိက္သူက ရစ္သြားပါေတာ႔တယ္. ၾကိဳးေတြကုိ တစ္ေနရာထဲမွာ ထပ္ျပီးေတာ႔လည္း မရစ္ရဘူးဗ်. မဟုတ္ရင္ မေျခာက္ဘဲေနမွာစုိးလုိ႔ေလ. ျပီးေတာ႔ သူ႔မွန္စာအခ်င္းခ်င္း ျပန္ျဖတ္တတ္တာလည္း ရွိတတ္ေသးတယ္. ဒါေၾကာင္႔ မွန္စာတုိက္သူကလည္း ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္နဲ႔ ဗုိင္းငင္ရစ္ဘီးကုိ ရစ္တတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္. <br /> <br /> အဲလုိရစ္သြားရင္း အပ္ခ်ည္တစ္လုံးကုန္သြားရင္ မွန္စာတုိက္သူက ေနာက္ထပ္ အပ္ခ်ည္တစ္လုံးကို ဆက္ပါတယ္. ၾကိဳးဆက္တာလည္း ပညာသားပါတယ္ဗ်. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ ဆက္ရင္ ဒီတုိင္းႏွစ္ပင္လိမ္ျပီး ပူးခ်ည္လုိက္တာ. အဲဒါမ်ိဳးက စြန္ခ်င္းမွ်ားရင္ ဒုကၡေရာက္ေရာ. ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ စြန္မွ်ားခ်ိန္မွာ သူ႔မွန္စာနဲ႔ ကုိယ္႔မွန္စာ အခ်င္းခ်င္း ပြတ္တုိက္ရတာေလ. ကုိယ္႔ဖက္က ေနရာမ်ားမ်ားနဲ႔ သူ႔ဖက္က ေနရာနည္းနည္းကုိ အခ်ိန္တုိအတြင္းမွာ ပြတ္တုိက္ႏုိင္ရင္ ကုိယ္ႏုိင္တာပဲေပါ႔. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ခုနက ဆက္ထားတဲ႔ ၾကိဳးထုံးနားမွာ ဆက္ထားပုံ မဟုတ္ရင္ တစ္ဖက္လူရဲ႔ မွန္စာၾကိဳးက အဲဒီ႔နားမွာ လာျပီး ပြတ္ေရာ. ကုိယ္႔မွန္စာၾကိဳးက အဲဒီ႔ဆက္ထုံးနားမွာ တစ္ေနျပီး ေရ႔ွတုိးမရ၊ ေနာက္ဆုတ္မရျဖစ္ရင္း တစ္ဖက္လူရဲ႔ မွန္စာၾကိဳးပြတ္သမွ် ခံရေရာ၊ အဲဒီ႔မွာတင္ ကုိယ္႔ဖက္က ျပတ္ေရာေပါ႔. ဘယ္လုိလုပ္သိလဲဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္႔စြန္ျပတ္သြားျပီး စြန္ၾကိဳးကုိ ျပန္ရစ္လုိက္တဲ႔အခါမွာ ဆက္ထုံးတစ္ဖက္ေလးက ေနာက္ဆုံးမွာ က်န္ေနတတ္လုိ႔ပါပဲ. Experience ေပါ႔ဗ်ာ. ဟတ္ဟတ္. တစ္ျခား စြန္မာစတာၾကီးမ်ားကုိ ေမးၾကည္႔ေတာ႔ သူတုိ႔ကလည္း ေထာက္ခံပါတယ္. <br /> <br /> ကဲ. စြန္ၾကိဳးဆက္တာလည္း ဆက္ထုံးမေပၚေအာင္ ဆက္တတ္ဖုိ႔ လုိတယ္ဆုိတာ သိျပီေနာ္. <br /> <br /> မွန္စာတုိက္သူေတြ ဘယ္လုိဆက္လဲဆုိေတာ႔ ၾကိဳးစႏွစ္စကုိ လက္မေလးေပၚမွာ ပူးခ်ည္ပါတယ္. ျပီးေတာ႔ ႏွစ္စကုိ ဟုိဖက္ဒီဖက္ အသာေလး ဆဲြသြားလုိက္တာ ေနာက္ဆုံးမွာ ဆက္ထုံးဆုိလုိ႔ ေသးေသးေလးပဲ က်န္ေတာ႔တဲ႔အထိပါပဲ. ျပီးေတာ႔မွ အဲဒီ႔အေပၚမွာ စကၠဴအမွတ္အသားေလး ကပ္လုိက္တယ္. အဲဒါဘာအမွတ္အသားလဲဆုိေတာ႔ ကုိက္တစ္ရာလုိ႔ ဆုိလုိတာပါ. ေနာက္ထပ္ အပ္ခ်ည္တစ္လုံးကုန္သြားရင္ ေနာက္ထပ္ စကၠဴအမွတ္အသားေလး ထပ္မွတ္ေပါ႔. <br /> <br /> ခုနက ဗုိင္းငင္ရစ္ဘီးၾကီးေပၚမွာ မွန္စာၾကိဳးေတြကုိ တစ္ေရာင္တည္းတင္ေရာင္းလုိ႔လည္း မရပါဘူး. အေရာင္မ်ိဳးစုံ တင္ထားရပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ မွန္စာတုိက္သူဟာ အနီေရာင္ေလး တုိက္လုိက္၊ အျဖဴေရာင္ေလး ေျပာင္းတုိက္လုိက္၊ အမည္းေရာင္ေလးတုိက္လုိက္၊ စစ္ေရာင္ေလးတုိက္လုိက္နဲ႔ အေရာင္မ်ိဳးစုံေအာင္ တုိက္ေပးရပါတယ္. <br /> <br /> မွန္စာၾကိဳးကလည္း ေစ်းၾကီးပါေသးတယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ တစ္ေန႔မွ တစ္မတ္ပဲ မုန္႔ဖိုးရတဲ႔ ၀န္ထမ္းသားသမီးေတြအတြက္ မွန္စာၾကိဳး၀ယ္ဖုိ႔ေနေနသာသာ၊ စြန္တစ္ေကာင္ တစ္မတ္နဲ႔၀ယ္လုိက္ရင္ေတာင္ ေက်ာင္းမွာ အဲဒီ႔ေန႔ ဘာမုန္႔မွ မစားဘဲ ေနရမယ္႔ပုံပါ. ကၽြန္ေတာ္စြန္စလႊတ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ရစ္လုံးမရွိေသးပါဘူး. အပ္ခ်ည္ရစ္တဲ႔ ခ်ည္လုံးအ၀ါေရာင္ေလးမွာ စြန္လုိက္လုိ႔ရတဲ႔ ၾကိဳးေလးေတြကုိ ရစ္ထား၊ ဆက္ထားျပီး လႊတ္ရတာပါ. ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ခ်ည္လုံးေလးမွာ ဆက္ထုံးေလးေတြ ဗရပြျဖစ္ေနတတ္သလုိ စြန္ၾကိဳးအေရာင္ေတြကလည္း စုံလွပါတယ္. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S0FgCGXx72I/AAAAAAAADL4/zinN6QmtqHE/s1600-h/KItes+and+kid.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S0FgCGXx72I/AAAAAAAADL4/zinN6QmtqHE/s320/KItes+and+kid.jpg" /></a><br /> </div><br /> စြန္တစ္ေကာင္ေကာ႔လာတာကုိ ကၽြန္ေတာ္အမိဖမ္းလုိက္ႏုိင္ျပီး အဲဒီ႔စြန္မွာ မွန္စာၾကဳိး အရွည္ၾကီး ပါလာတယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္ရတဲ႔ ေန႔ေတြပါပဲ. အဲဒီ႔မွန္စာၾကိဳးနဲ႔ပဲ ျပိဳင္ဖက္စြန္ကုိ ျဖတ္လုိက္ႏုိင္တယ္ဆုိရင္ေတာ႔ အဲဒီ႔ည ထမင္း၀ုိင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္႔စကားသံ ညံေနေတာ႔တာပဲ. း) <br /> <br /> စြန္မွန္စာၾကိဳးတုိက္တာကုိ ကၽြန္ေတာ္သိေနရတာက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ညီအစ္ကုိႏွစ္ေယာက္ မွန္စာၾကိဳး မ၀ယ္ႏုိင္လုိ႔ ကုိယ္တုိင္တုိက္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားမယ္ဆုိျပီး အုိင္ဒီယာထုတ္ၾကရာက စတာပါ. အစ္ကုိကလည္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကုိေမးတယ္. ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ကေလးပီပီ မွန္စာၾကိဳးတုိက္ေနတာကုိ သြားထုိင္ၾကည္႔တယ္. စြန္ေရာင္းတဲ႔သူေတြနဲ႔ သိေနတာလည္းပါတာေပါ႔.<br /> <br /> အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ မီးလုံးကဲြေတြ၊ ပုလင္းကဲြေတြကုိ စုျပီး အေမတုိ႔မသုံးတဲ႔ ငရုတ္ဆုံအေဟာင္းေလးထဲမွာ ေထာင္းပါတယ္. မ်က္စိကုိ မွန္စေတြမွန္မွာစုိးလုိ႔လည္း မ်က္ႏွာကုိ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ လဲႊထားျပီး ေထာင္းပါတယ္. အစ္ကုိကပဲ ေထာင္းတာပါ. ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ မ်က္စိမွန္မွာစုိးလုိ႔စိုးျပီး မေထာင္းခုိင္းပါဘူး. ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ေကာ္ရည္ဗူးအ၀ါေရာင္ေလးကုိင္ျပီး ခပ္ေ၀းေ၀းက ရင္တမမနဲ႔ ၾကည္႔ေနတာေပါ႔. <br /> <br /> ျပီးေတာ႔မွ အဲဒါကုိ ခြက္ေလးထဲထည္႔၊ ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ရည္ေတြညွစ္ထည္႔၊ အစ္ကုိက ေရနည္းနည္းေရာျပီး တုတ္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ ေမႊပါတယ္. ျပီးတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မွန္စာတုိက္မယ္႔ အပ္ခ်ည္လုံးရဲ႔အလယ္ကုိ ခဲတံေခ်ာင္းေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကသြင္းပါတယ္. ျပီးေတာ႔ အစ္ကုိက ခက္ရင္းခြပုံ တုတ္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ မွန္စာခြက္ထဲကုိ ၾကိဳးထည္႔ျပီး ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ေထာက္ကုိင္ထားေစပါတယ္. ျပီးေတာ႔ တစ္ဖက္ကေန ရစ္လုံးနဲ႔ သူက ရစ္ပါတယ္. ျပီးလည္းျပီးေရာ မွန္စာေတြေျခာက္သြားေအာင္ ေနပူစာလွန္းထားရပါတယ္.<br /> <br /> ေနပူစာလွန္းထားတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေျခာက္ျပီလားဆုိျပီး သြားၾကည္႔ရတာလည္း ခဏခဏပါပဲ. အဲဒီ႔အခ်ိန္မွာ စိတ္ကူးယဥ္ေနလုိက္တာကလည္း ဘာေျပာေကာင္းမလဲ. ဒီၾကိဳးနဲ႔ဆုိရင္ ဘယ္ေကာင္႔ကုိေတာ႔ ငါ ဘယ္လုိပုိင္းလုိ႔ရျပီ. ဘာညာေပါ႔. <br /> <br /> မွန္စာၾကိဳးတုိက္ရတာလည္း မိဘေတြမသိေအာင္ ခုိးတုိက္ရတာပါ. သိရင္ေတာ႔ ေက်ာေကာ႔ျပီသာမွတ္ေပေရာ႔. မတတ္ႏုိင္ဘူး. ၾကိဳး၀ယ္ဖုိ႔လည္း မတတ္ႏုိင္၊ စြန္ကလည္း လႊတ္ခ်င္တယ္ေလ. မ်ားေသာအားျဖင္႔ စြန္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၀ယ္ရေလ႔မရွိပါဘူး. ျပတ္လာတဲ႔စြန္ေတြကုိ လုိက္ဖမ္းျပီး အဲဒီ႔စြန္ေလးေတြနဲ႔ပဲ ျပန္လႊတ္တာ မ်ားပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ညီအစ္ကုိႏွစ္ေယာက္အိပ္တဲ႔ ကုတင္ေအာက္မွာ ဖမ္းမိထားတဲ႔ စြန္ေလးေတြ အထပ္လုိက္ သိမ္းသိမ္းထားတတ္ပါတယ္. ဆီစိမ္စကၠဴစြန္ဆုိရင္ေတာ႔ ဟုိးေခါင္းရင္းမွာ သိမ္းထားတာ. လုံး၀ထိလုိ႔ကုိမရဘူး. လႊတ္စရာလုံး၀ မရွိေတာ႔မွပဲ အဲဒါကုိ ယူလႊတ္တာ. အဲဒီ႔ေန႔မွာမွ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ကုိယ္႔စြန္ျပတ္သြားရင္ေတာ႔ အိမ္ကုိေခါင္းငိုက္စုိက္ျပန္လာ၊ ေရတစ္ခြက္ေသာက္၊ ျပတင္းတံခါးကုိဖြင္႔လုိ႔ ဟုိးအေ၀းၾကီးက ေရႊတိဂုံဘုရားၾကီးဖက္ ေမွ်ာ္ေငးရင္း ၀မ္းနည္းေနတတ္ေရာ…<br /> <br /> ကဲ. စြန္အေၾကာင္းရယ္၊ မွန္စာၾကိဳးအေၾကာင္းရယ္၊ စြန္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အေျခခံအသုံးအႏႈန္းေလးေတြ တစ္ခ်ိဳ႔ရယ္ သိသြားျပီေနာ္. <br /> <br /> <b>စြန္ခါးေကာ႔နည္းႏွင္႔ ဆုိင္းၾကိဳးထုိးနည္းမ်ား</b><br /> <br /> ဒီတစ္ခါက်ေတာ႔ စြန္ကုိ ေလထဲမလႊတ္တင္မီ လုပ္ရမယ္႔ အရာေလးေတြအေၾကာင္းနဲ႔ စြန္ေရြးနည္းအေၾကာင္းေလးေတြ ေျပာျပရဦးမယ္ဗ်.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S0FgC-BNqUI/AAAAAAAADMI/H8htUOnKK9Y/s1600-h/old_kite_flyer.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S0FgC-BNqUI/AAAAAAAADMI/H8htUOnKK9Y/s320/old_kite_flyer.jpg" /></a><br /> </div><br /> စြန္တစ္ေကာင္မွာ ကုိင္းႏွစ္ကုိင္းပါပါတယ္. အလယ္တည္႔တည္႔က ကုိင္းရယ္၊ အေပၚကေန ၀ုိက္ျပီးသြားတဲ႔ ကုိင္းရယ္ေပါ႔. အလယ္က ကုိင္းက ထူလြန္းရင္လည္း မေကာင္းပါဘူး. ပါးလြန္းရင္လည္း မေကာင္းပါဘူး. စြန္ဆုိင္မွာ အေနေတာ္ေလးေတြ ေရြး၀ယ္ရပါတယ္. ဆုိင္က အသစ္၀ယ္လာတဲ႔ စြန္ေလးေတြက ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္ေလးေတြပါ. အဲဒါေလးေတြကုိ ဒီတုိင္း ဆုိင္းၾကိဳးတပ္ျပီး လႊတ္တင္လုိ႔ မေကာင္းပါဘူး. ေလထဲမွာ ၀ဲေနျပီးရင္အျပားလုိက္ၾကီး ျပန္ျပန္က်လာတတ္ပါတယ္. အထူးသျဖင္႔ ေလသိပ္မတုိက္တဲ႔ေန႔ေတြမွာဆုိရင္ အေပၚကုိလႊတ္တင္ရတာ သိပ္ခက္ပါတယ္. တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေတာက္ လုိက္ျပီးရင္ ေလေၾကာင္းကလည္း မမိေသးေတာ႔ ရႊီးခနဲ အျပားလုိက္ၾကီး ေအာက္ကုိ ျပန္ျပဳတ္က်လာပါေလေရာ…<br /> <br /> ဒီေတာ႔ အဲလုိမျဖစ္ဘဲ ေလထဲမွာပဲ ကၽြမ္းေလးပစ္ျပီး အတည္႔ျပန္ျဖစ္သြားေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ..<br /> <br /> ခါးေကာ႔ေပးရပါတယ္. ခါးခ်ိဳးတာကုိ ေျပာတာပါပဲ. တစ္အားၾကီးလည္း မခ်ိဳးရပါဘူး. နည္းနည္းေလး ခ်ိဳးေပး၊ ေဘးကုိင္းေတြကုိလည္း နည္းနည္းေလးညႊတ္ေပးရပါတယ္. ဒါမွ စြန္ေလးက ေကာ႔ေကာ႔ေလးျဖစ္သြားျပီး ေလထဲမွာ ကၽြမ္းေလးပစ္လုိက္၊ အတည္႔ေလး ျပန္ျဖစ္လုိက္နဲ႔ ေလေၾကာင္းမိတဲ႔အထိ လႊတ္တင္သြားလုိ႔ရပါတယ္. <br /> <br /> အဲဒီ႔မွာမွ ခါးမခ်ိဳးတတ္ရင္ ခါးက်ိဳးတတ္ပါေသးတယ္. အခုမွရလာတဲ႔ စြန္အသစ္ေလးကုိ ခါးခ်ိဳးလုိက္တာ လက္ဆမမွန္လုိ႔ ေဖ်ာက္ခနဲ အလယ္က က်ိဳးသြားတာမ်ိဳး ခဏခဏ ျဖစ္ဖူးပါတယ္. အဲဒီ႔အခါက်ရင္ ပုံမွန္ဆုိ လႊင္႔ပစ္လုိက္ရျပီေပါ႔. <br /> <br /> ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေကာင္ေတြကေတာ႔ ခြက္က်တယ္ပဲဆုိဆုိ. Innovative ျဖစ္တယ္ပဲ ဆုိဆုိ အဲဒီ႔ခါးက်ဳိးသြားတဲ႔စြန္ကုိ ရေအာင္ ျပန္ျပင္ပါတယ္. <br /> <br /> ဘယ္လုိလုပ္လဲဆုိေတာ႔ က်ိဳးသြားတဲ႔ေနရာနားမွာ တံျမက္စည္းရုိးလုိ အေခ်ာင္းေလးကုိတင္ျပီး ဟုိဖက္ဒီဖက္ အေပါက္ေဖာက္လုိ႔ အပ္ခ်ည္နဲ႔ လုိက္ခ်ဳပ္ပါတယ္. မ်က္စိထဲျမင္တယ္ဟုတ္. ေျခေထာက္က်ိဳးတဲ႔လူနာကုိ က်ပ္စည္းေပးသလုိမ်ိဳးေပါ႔. း)<br /> <br /> စြန္ျပဲသြားလား. ရတယ္. ျပဲတဲ႔ေနရာကုိ တိတ္ပါးပါးေလးနဲ႔ လုိက္ကပ္တယ္. ျပန္သုံးတယ္.<br /> <br /> Balance မညီဘူးလား. ရတယ္. ဒီဖက္ကေန မဲစာထည္႔ျပီး မဲၾကိဳး ျပန္တင္းယူတယ္. (မဲစာအေၾကာင္း ရွင္းျပပါဦးမယ္)<br /> <br /> အကုန္လုံး တစ္စစီျပဲသြားလား. ရတယ္. ကုိင္းေတြကုိ ျဖဳတ္ယူခဲ႔ျပီး အိ္မ္မွာ သတင္းစာစကၠဴနဲ႔ ကုိယ္႔ဖာသာ စြန္ျပန္လုပ္ယူတယ္. း)<br /> <br /> ဒါေၾကာင္႔ ဆရာၾကီး သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းက ႏြားတစ္ေကာင္လုံး အသုံးခ်နည္း ေရးခဲ႔သလုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ညီအစ္ကုိေတြလည္း စြန္တစ္ေကာင္လုံး အသုံးခ်နည္း နိႆရည္း ေရးလုိ႔ရမယ္ထင္တယ္. ဟတ္ဟတ္ဟတ္.<br /> <br /> အေပၚမွာ ေရးခဲ႔တဲ႔ မဲစာဆုိတာက စြန္ကုိ ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ လုပ္တာကုိ ေျပာတာပါ. <br /> <br /> စြန္အသစ္ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လႊတ္ခ်င္ရင္ ခါးခ်ိဳးေဘးခ်ိဳးလုပ္ျပီးရုံနဲ႔ မျပီးေသးပါဘူး. အသစ္မွာ ထိပ္ပုိင္းမွာ တုတ္ေခ်ာင္းအပုိေလးပါေနတတ္ပါေသးတယ္. အဲဒါေလးကုိ ခ်ိဳးေပးရပါတယ္. ျပီးေတာ႔ အဲဒီ႔ခ်ိဳးလုိက္တဲ႔ တုတ္ေခ်ာင္းတုိေလးနဲ႔ပဲ စြန္အတြက္ ဆုိင္းၾကိဳးထုိးဖုိ႔ အေပါက္ေဖာက္ရပါတယ္. <br /> <br /> ဆုိင္းၾကိဳးထုိးနည္းမွာ ၃-၂ ထုိးနည္း၊ ၄-၂ ထုိးနည္း၊ ၅-၃ ထုိးနည္း၊ ၅-၄ ထုိးနည္း၊ ၃-၃ ထုိးနည္း စသည္ျဖင္႔လည္း ရွိပါေသးတယ္. ဘာကြာလဲဆုိေတာ႔ စြန္အေနအထားေပၚမူတည္ျပီး ထုိးရတာပါ. <br /> <br /> အေပၚဖက္ စြန္ကုိင္းႏွစ္ခုဆုံတဲ႔ေနရာမွာ ဟုိဖက္ဒီဖက္ကုိ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ခြလုိ႔တစ္ေနရာခ်ည္၊ ေနာက္ျပီးေတာ႔ အလယ္ကုိင္းမွာ ဟုိဖက္ဒီဖက္ အလယ္ကခြလုိ႔ တစ္ေနရာခ်ည္တာကုိ ဆုိင္းၾကိဳးထုိးတယ္လုိ႔ ေခၚတာပါ. အေပၚနဲ႔ေအာက္ အကြာအေ၀းက ပုံမွန္အားျဖင္႔ လက္တစ္ထြာပါ. လက္တစ္ထြာမွာေတာင္ လက္မနဲ႔ လက္သန္းၾကား တစ္ထြာကုိေျပာတာရွိသလုိ၊ လက္မနဲ႔ လက္ညႈိးၾကားက တစ္ထြာကုိလည္း ေျပာတတ္ၾကပါေသးတယ္. <br /> <br /> စြန္ခါးတုတ္လြန္းရင္ သူ႔ကုိ ေကာင္းေကာင္း ခ်ဳပ္ကုိင္ႏုိင္ေအာင္ လက္မ-လက္သန္း-တစ္ထြာကုိ သုံးရပါတယ္. ကုိင္းေပ်ာ႔ရင္ေတာ႔ လက္မ-လက္ညႈိးတစ္ထြာကုိ သုံးပါတယ္. Standard ကေတာ႔ လက္မ-လက္သန္း တစ္ထြာပါ.<br /> <br /> စြန္အေနအထား သိပ္ေကာင္းရင္ ၃-၂ နဲ႔ထုိးပါတယ္. အေပၚသုံးခ်က္ခ်ည္၊ ေအာက္ကုိ ႏွစ္ခ်က္ခ်ည္ဆုိတဲ႔ အေနအထားပါ. ေလထဲမွာဆုိရင္ ကုိယ္က ေလလာရာအတုိင္း ၾကိဳးေလွ်ာ႔ေပးလုိက္ရင္ စြန္ေလးက ေခါင္းေလးလည္ခါလည္ခါနဲ႔ ေလေၾကာင္းအတုိင္းတက္သြားပါတယ္. အဲဒီ႔မွာ ကုိယ္က ရစ္လုံးနဲ႔ ျပန္ဆဲြယူလုိက္ရင္ တစ္ခ်က္တည္း အေပၚတည္႔တည္႔ကုိ ေထာင္တက္သြားတာမ်ိဳးကုိ “တစ္ခ်က္ဆဲြ” လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က သတ္မွတ္ပါတယ္. <br /> <br /> ၄-၂ ဆုိင္းၾကိဳးနဲ႔ဆုိရင္ေတာ႔ ကုိယ္က ျပန္ဆဲြလိုက္ရင္ ဘယ္တစ္ခ်က္တက္လုိက္၊ ေနာက္တစ္ခ်က္ထပ္ဆဲြရင္ ညာတစ္ခ်က္တက္လုိက္နဲ႔မွ အေပၚကုိ ထုိးတက္သြားတာမ်ိဳးပါ. အဲဒါကုိေတာ႔ “ႏွစ္ခ်က္ဆဲြ” လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ေခၚေ၀ၚတတ္ပါတယ္.<br /> <br /> ၅-၄ ထုိးနည္းက ၃-၂ ရဲ႔ ပုံစံကဲြပါ. ၅-၃ ကေတာ႔ ၄-၂ ရဲ႔ ပုံစံကဲြပါ. ဆုိင္းၾကိဳးကုိ ပုိခုိင္ခ်င္လုိ႔ အၾကိမ္ေရတုိးျပီး ခ်ည္လုိက္တဲ႔သေဘာပါပဲ. <br /> <br /> ၃-၃ တုိ႔၊ ၄-၄ တုိ႔ကေတာ႔ အေပၚေအာက္ ညီေအာင္ ထုိးထားတာပါ. သူက ေလထဲတက္သြားရင္ ေခါင္းမလည္ပါဘူး. ဖင္ေလးတုန္ခါတုန္ခါနဲ႔ တစ္ေျဖာင္႔တည္းေလး ထုိးတက္သြားပါတယ္. အဲဒါကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က “ဖင္တုန္” လုိ႔ သတ္မွတ္ထားၾကပါတယ္. း)<br /> <br /> ဆုိင္းၾကိဳးထုိးျပီးသြားရင္ ညီမညီ ဟုိဖက္ဒီဖက္ ျပန္ခ်ိန္ရပါေသးတယ္. ဆုိင္းၾကိဳးအလယ္က မွန္စာၾကိဳးခ်ည္မယ္႔အထုံးေလးကုိ စြန္ရဲ႔ ဘယ္ဖက္အေတာင္ပံဖက္ကုိသြားကပ္လုိက္၊ ညာဖက္အေတာင္ပံဖက္ကုိ သြားကပ္လုိက္နဲ႔ ညီမညီခ်ိန္ရပါတယ္. <br /> <br /> ဆုိင္းၾကိဳးထုိးတာကုိ ေကာင္းေကာင္းကၽြမ္းတဲ႔ အစ္ကုိၾကီးေတြလည္း ရွိေသးတယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စြန္သစ္ေလးေတြ ရလာရင္ အဲဒီ႔အစ္ကုိၾကီးဆီ ဆုိင္းၾကိဳးသြားထုိးခုိင္း၊ သူ႔ကုိ ျပန္သင္ခုိင္းနဲ႔ ဆုိင္းၾကိဳးထုိးနည္း လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ေတြကုိ တတ္ေျမာက္လာခဲ႔တာပါ. မူကဲြေတြေတာ႔ ရွိမွာေပါ႔ဗ်ာ. ဒါေပသိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အရပ္မွာေတာ႔ အဲဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဇာတ္ပဲ ျဖစ္ခဲ႔တယ္ဗ်. း)<br /> <br /> စြန္ဆုိင္ေတြမွာဆုိရင္လည္း အျပိဳင္အဆုိင္ေတြမ်ားေတာ႔ တစ္ခ်ိဳ႔ဆုိင္ေတြက ဆုိင္းၾကိဳးထုိးျပီးသားစြန္ေလးေတြနဲ႔ မက္လုံးေပးတတ္တယ္. ဒီေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကေလးေတြ စိတ္ၾကိဳက္ေပါ႔. Instant Kite ေပါ႔ဗ်ာ. ဟတ္ဟတ္. ေစ်းကလည္း တူတူပဲဆုိမွေတာ႔ ဆုိင္းၾကိဳးထုိးျပီးသားစြန္ကုိပဲ ၀ယ္ၾကေတာ႔တာေပါ႔. <br /> <br /> စြန္ဆုိင္မွာ တကယ္႔ စြန္ဆရာၾကီးေတြလည္း ရွိတတ္ပါေသးတယ္. သူတုိ႔က ၀ယ္ရင္လည္း အေကာင္ ၅၀-၁၀၀ စသည္ျဖင္႔ ၀ယ္ျပီး ကားေပၚတင္လုိ႔ ကြင္းျပင္မွာ သြားလႊတ္တာမ်ိဳး. သူတုိ႔ေတြ စြန္ေရြးေနရင္ စြန္ဆုိင္ကလည္း ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ အကုန္ခ်ျပေပးထားပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔စြန္သြား၀ယ္လုိ႔ သူတုိ႔နဲ႔ၾကဳံၾကိဳက္ရင္ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးျပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ စြန္ေလးေကာင္ေလာက္ ေရြးေပးပါ ဘာညာနဲ႔ သြားေျပာရတယ္. <br /> <br /> သူတုိ႔ေရြးေပးလုိက္တဲ႔စြန္ကလည္း တကယ္ကုိ ေကာင္းပါတယ္. ဆုိင္းၾကိဳးတပ္ျပီးလုိက္ရင္ တစ္ခ်က္ဆဲြ (သုိ႔) ႏွစ္ခ်က္ဆဲြ ျဖစ္သြားတာမ်ားတယ္. <br /> <br /> စုံတယ္ေနာ္. ဟတ္ဟတ္<br /> <br /> ဖင္တုန္ဆုိင္းၾကိဳးက ကေလးေတြအတြက္ပဲ ထုိးတာမ်ားပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စြန္ေလာကမွာလည္း အျမီးတပ္ထားတဲ႔စြန္တုိ႔၊ ဖင္တုန္စြန္တုိ႔ကုိ သြားတုိက္ေလ႔မရွိပါဘူး. ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ ကေလးေတြလႊတ္တဲ႔စြန္လုိ႔ သတ္မွတ္ထားလုိ႔ပါ. ဒါေၾကာင္႔ စြန္ေလာကမွာလည္း ဂ်န္းတဲလ္မင္း၀ါဒ ရွိပါေသးတယ္. ဘေလာ႔ဂါေလာကမွာသာ….<br /> (အဟင္း… စြန္အေၾကာင္းပဲ ဆက္ေျပာေတာ႔မယ္ဗ်ာ. ေနာ္.. ဟတ္ဟတ္)<br /> <br /> <b>မဲစာ (သုိ႔) မဲၾကိဳးတင္းနည္းမ်ား</b><br /> <br /> ကဲ. ဆုိင္းၾကိဳးထုိးတဲ႔အေၾကာင္းသိျပီေနာ္. မဲစာအေၾကာင္း ဆက္ေျပာပါမယ္.<br /> <br /> စြန္တစ္ေကာင္ကုိ ဆုိင္းၾကိဳးထုိးျပီးရင္ ေလျငိမ္တဲ႔ေနရာကုိသြားျပီး ဟန္ခ်က္ညီမညီ ၾကည္႔ရပါတယ္. ၾကည္႔နည္းက ဆုိင္းၾကိဳးရဲ႔ အလယ္တည္႔တည္႔က စြန္ၾကိဳးခ်ည္မယ္႔ ဆက္ထုံးေလးကုိ ျငိမ္ျငိမ္ေလးကုိင္ျပီး စြန္က ဘယ္ညာ ဘယ္ဖက္ကုိ ယိမ္းလဲ ၾကည္႔ရပါတယ္. ခ်ိန္ခြင္လုိေပါ႔. သုံးေလးခါေလာက္စစ္ၾကည္႔လုိ႔ ကုိယ္႔စြန္က ဘယ္ဖက္ကုိ ေစာင္းေနတယ္ဆုိရင္ ညာဖက္ ေဘးကုိင္းေလးမွာ စကၠဴေလးကုိလိမ္ထည္႔ျပီး ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ လုပ္ေပးရပါတယ္. မဲစာထည္႔တယ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္. ျပီးေတာ႔ ျပန္ခ်ိန္ၾကည္႔ပါတယ္. တစ္ခါတည္းနဲ႔ အဆင္ေျပတာ ခပ္ရွားရွားပါ. <br /> <br /> ကုိယ္ထည္႔လုိက္တဲ႔ မဲစာက သိပ္ၾကီးလြန္း၊ မ်ားလြန္းသြားရင္ အဲဒီ႔ဖက္ကုိ စြန္က ျပန္ယိမ္းပါေလေရာ. အဲဒီ႔မွာ မဲစာစကၠဴစေလးကုိ ျဖတ္ထုတ္သင္႔ျဖတ္ထုတ္၊ ေလွ်ာ႔သင္႔ေလွ်ာ႔၊ ကုိင္းတေလွ်ာက္ ေနရာအေရႊ႔အေျပာင္းေလး လုပ္သင္႔လုပ္နဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ ထိန္းေပးရပါတယ္.<br /> <br /> ဘယ္လုိမွ မဲစာညွိလုိ႔မရတဲ႔စြန္ကုိ ျဖဲခ်င္ျဖဲပစ္၊ သုိ႔မဟုတ္ အျမီးေတြ ေကာက္တပ္ပစ္လုိက္ပါတယ္. <br /> <br /> <b>စြန္အျမီးတပ္နည္းမ်ား</b><br /> <br /> ေတာ္ရုံေတာ႔ စြန္တစ္ေကာင္ကို အျမီးတပ္လႊတ္ေလ႔ မရွိပါဘူး. ကေလးေလးေတြေလာက္ပဲ လႊတ္ၾကတာပါ. သူက အျမီးတပ္ထားေတာ႔ ေလေၾကာင္းမိလုိ႔ အေပၚတက္သြားရင္လည္း တစ္ေျဖာင္႔တည္းပဲ တက္သြားတယ္. သိပ္ျပီးေတာ႔လည္း ထိန္းခ်ဳပ္စရာမလုိဘူး. ျငိမ္တယ္. အျမီးေတာင္ ေအာက္မွာတပ္တာရွိသလုိ ေဘးဖက္မွာ တပ္တာေလးေတြလည္း ရွိေသးတယ္.<br /> <br /> တစ္ခ်ိဳ႔က်ေတာ႔ ေရာင္စုံစကၠဴစေလးေတြ၊ ဖဲစေလးေတြကပ္လုိ႔ တပ္လႊတ္ၾကေသးတယ္. အဲဒီ႔စြန္မ်ိဳးလႊတ္တဲ႔ေကာင္ေလးေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြက အေျခာက္ေတြလုိ႔ ေခၚတတ္ၾကပါေသးတယ္. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ မဲၾကိဳးတင္းလုိ႔ မရတဲ႔စြန္ကုိ အျမီးတပ္တာက ေအာက္ဖက္မွာ အတုိေလး တပ္တာပါ. လႊတ္ၾကည္႔တယ္. ၾကိဳက္လား. မၾကိဳက္ရင္ အျမီးကုိ ထပ္ရွည္ၾကည္႔တယ္. အရမ္းၾကီးရွည္ေအာင္ထိေတာ႔ မလုပ္ဘူးေပါ႔. <br /> <br /> တစ္ခါတစ္ေလ စြန္က ဘယ္ဖက္ၾကီးပဲ ၀ုိက္ဆဲြေနတယ္. ဒီေတာ႔ ညာဖက္မွာ မဲၾကိဳးတင္းတယ္. မရေသးဘူး. ဆဲြေနတုန္းပဲ. အဲဒီေတာ႔ ဘာလုပ္ပစ္လုိက္လဲဆုိေတာ႔ ညာဖက္ အေတာင္ပံမွာ အျမီးေသးေသးေလး တစ္ဖက္ တပ္ေပးလုိက္တယ္. <br /> <br /> ဟုတ္တယ္. တစ္ဖက္တည္းတပ္ေပးလုိက္တာ. နည္းနည္းေတာ႔ ျငိ္မ္သြားတာေပါ႔. ကုိယ္႔မွာ စြန္ကလည္း မရွိရင္ေတာ႔ ၾကံဖန္လုပ္ျပီး စြန္လႊတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးရေတာ႔တာေပါ႔. ကစားခ်င္တာကုိး အဲလုိ အျမီးတစ္ဖက္တည္းပါတဲ႔ စြန္မ်ိဳးက ဘာနဲ႔တူလဲဆုိေတာ႔ နားေပါက္တစ္ဖက္တည္းေဖာက္ထားတဲ႔ ေကာင္ေလးေတြလုိေပါ႔. ဟတ္ဟတ္. တဲြေလာင္းတဲြေလာင္းေလးနဲ႔ သိပ္ေတာ႔ မခန္႔ဘူးေပါ႔ဗ်ာ. <br /> <br /> အက်င္႔ကလည္း ယုတ္ခ်င္ေတာ႔ အဲလုိစြန္မ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႔သမွ်စြန္ကုိ လုိက္ျပီး ပတ္ရမ္းေတာ႔တာပဲ. ဟုိေကာင္ေတြကလည္း အဆင္႔အတန္းခဲြျခားတယ္ထင္ပါတယ္. အျဖတ္မခံဘူး. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း လုိက္တုိက္၊ သူတုိ႔ကထြက္ေျပးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ရယ္ရတယ္. စြန္လႊတ္လုိ႔ မႏုိင္ရင္ အခ်င္းခ်င္း ရစ္လုံးေတြ ေဘးခ်လုိ႔ နပန္းလုံးၾက၊ ခ်ၾကတာေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္. ဟားဟား. ေျပာရင္း သတိရလုိက္တာဗ်ာ...<br /> <br /> အုိေကျပီဆုိေတာ႔မွ ကုိယ္႔ရစ္လုံးစက မွန္စာၾကိဳးနဲ႔ စြန္ရဲ႔ ဆုိင္းၾကိဳးကုိ ေသခ်ာခ်ည္၊ ဖိနပ္ကုိေသခ်ာစီး၊ အသက္ခပ္ျပင္းျပင္းရႉ၊ ရင္ကုိေကာ႔လုိ႔ လမ္းမေပၚထြက္ရင္း ေကာင္းကင္ေပၚကုိ တစ္ခ်က္ေမာ႔ၾကည္႔လိုက္ပါတယ္.<br /> <br /> ေရာင္စုံစကၠဴစြန္ေတြ၊ ဆီစိမ္စြန္ေတြျပည္႔လႊမ္းထားတဲ႔ ေကာင္းကင္ျပာၾကီးကုိ မထီတရီၾကည္႔ရင္း ကုိယ္႔စြန္ကုိ ေလထဲ တစ္ခ်က္ေ၀႔တင္လုိ႔ စိတ္ထဲက ၾကဳံး၀ါးလုိက္တာက…<br /> <br /> “ကုိယ္လာျပီ စြန္ေလာကၾကီးေရ…. ဟင္းဟင္းဟင္း..”<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S0FgEOeSTPI/AAAAAAAADMQ/xVmW8Id7rek/s1600-h/Stuff-KitesInTheSkies.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/S0FgEOeSTPI/AAAAAAAADMQ/xVmW8Id7rek/s320/Stuff-KitesInTheSkies.JPG" /></a><br /> </div><br /> (စကားခ်ပ္။ ။ ဟင္းဟင္းဟင္း သည္ကား ဘေလာ႔ဂါရန္ေအာင္၏ ျဖည္႔စြက္ခ်က္ျဖစ္ေပသည္. သူငယ္စဥ္က ဟင္းဟင္းဟင္းဟု မရယ္တတ္ခဲ႔ေသးေခ်တမုံ႔… ဤကားစကားခ်ပ္တည္း။)<br /> <br /> ဆက္ပါဦးမည္<br /> <br /> အားလုံးကုိခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<br /> <br /> <i><b>Remark: ပုံေတြကုိ ဂူဂဲလ္မွာ ရွာယူပါတယ္.</b></i><br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-4923749297696388099?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/oTFgrBrCyOQ/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Yan)11http://www.yanaung.net/2010/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-7652347203920852967Thu, 31 Dec 2009 06:56:00 +00002009-12-31T01:56:39.793-05:00MaPoemsLove<center><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxHUL8sjDI/AAAAAAAADKg/2_iW2ZCcxqk/s1600-h/iphone.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxHUL8sjDI/AAAAAAAADKg/2_iW2ZCcxqk/s320/iphone.jpg" /></a><br /> </div><span id="fullpost"><br /> ‘Call’ ဆုိတဲ႔ ခလုတ္ေလးေပၚမွာ<br /> ကၽြန္ေတာ္အေတာ္ၾကာ တုံ႔ဆုိင္းေနခဲ႔မိတယ္.<br /> ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ မုန္းမိလုိက္တာ<br /> ဒီလုိေတြေ၀ေနျခင္းေတြ<br /> ဒီလုိေ၀ခဲြမရႏုိင္ျခင္းေတြ<br /> ဒီလုိဆုံးျဖတ္ရခက္ေနျခင္းေတြ<br /> ဒီလုိစုိးရြံ႔ပူပင္ျခင္းေတြ<br /> ဒီလုိ နာက်င္ခံရခက္ျခင္းေတြ<br /> ဒီလုိ ခ်စ္ဒုကၡဆင္းရဲေတြကေန<br /> ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွ ကၽြန္ေတာ္လြတ္ေျမာက္ခြင္႔ရမလဲ.<br /> <br /> ထြက္ေျပးျခင္းဆုိတာ အားနည္းသူေတြရဲ႔ လုပ္ရပ္<br /> ရင္ဆုိင္ျခင္းဆုိတာ ရဲရင္႔သူေတြရဲ႔ ကုိယ္ရည္ကုိယ္ေသြးတဲ႔<br /> အျငိဳးအေတးတစ္ခုထားျပီး နာက်င္ပစ္ဖုိ႔ မစြမ္းႏုိင္ေလာက္ေအာင္လည္း<br /> ကၽြန္ေတာ္က မ ကုိ သိပ္ၾကင္နာေနခဲ႔မိတယ္.<br /> ေၾကကဲြရမယ္မွန္းသိလ်က္နဲ႔ပဲ ဒီရင္ခြင္ကုိ တုိး၀င္ခဲ႔တယ္.<br /> အခ်စ္ေၾကာင္႔ မ်က္စိမျမင္ႏုိင္ခဲ႔သူေတြရိွတယ္ဆုိတာ<br /> ကုိယ္တုိင္ စုံလုံးကန္းေတာ႔မွပဲ ယုံၾကည္မိခဲ႔ေတာ႔တယ္ မ ရယ္.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxHXktiP2I/AAAAAAAADKw/vRtWjh9FeUA/s1600-h/snowy+day.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxHXktiP2I/AAAAAAAADKw/vRtWjh9FeUA/s320/snowy+day.jpg" /></a><br /> </div><br /> စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ အိမ္အျပင္ဖက္<br /> လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ခဲ႔မိတယ္<br /> အေျပာင္းအလဲတစ္ခုခု ျဖစ္လိမ္႔ႏုိးနဲ႔ေပါ႔<br /> ရင္ဘတ္ထဲထိ တုိး၀င္လာၾကတဲ႔<br /> ႏွင္းမႈန္ေလးေတြကမ်ား ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ေအးခ်မ္းေစခဲ႔ႏုိင္မလား<br /> စားေသာက္ဆုိင္ေတြထဲက ပ်ံ႔လြင္႔လာတဲ႔<br /> ခရစ္စမတ္ေတးသံေတြကမ်ား ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျမဴးတူးေစခဲ႔ႏုိင္မလား<br /> အသြင္အျပင္အသစ္ေတြနဲ႔ တန္ဆာဆင္ထားၾကတဲ႔<br /> လမ္းမေတြ၊ ဆုိင္ခန္းေတြ၊ လူေတြကမ်ား ကၽြန္ေတာ္႔ကို လန္းဆန္းေစခဲ႔ႏုိင္မလား<br /> <br /> ကားလမ္းေတြက အျဖဴေရာင္<br /> သစ္ပင္ေတြက အျဖဴေရာင္<br /> အိမ္ေခါင္မုိးေတြက အျဖဴေရာင္<br /> ခုံတန္းလ်ားေတြက အျဖဴေရာင္<br /> <br /> ျမင္ေတြ႔ရသမွ်မွာ အျဖဴေရာင္ေတြနဲ႔ အုပ္မုိးထားၾကတယ္<br /> ေရွ႔တည္႔တည္႔က ႏွင္းခဲတစ္ခုကုိ ေကာက္ယူလုိ႔<br /> ဟုိးးးးအေ၀းဆုံးကုိ ေရာက္ႏုိင္သမွ်ေရာက္ေအာင္ <br /> အားကုန္ပစ္ထည္႔လုိက္တယ္.<br /> ေက်းဇူးျပဳျပီး ယူသြားေပးပါ..<br /> ဒီရင္ဘတ္ၾကီးထဲက<br /> လြမ္းဆြတ္ေနတတ္ျခင္းေတြ<br /> ေဆြးျမည္႔ေနတဲ႔ ေ၀ဒနာေတြ<br /> အထီးက်န္ေနတဲ႔ ရက္စဲြေတြ<br /> နရီမွားေနတဲ႔ စႏၵယားခလုတ္ေတြ<br /> သံစဥ္ပ်က္ေနတဲ႔ ဂစ္တာၾကိဳးေတြ<br /> ဗလာျဖစ္ေနတဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြ<br /> စုိစြတ္ေနတဲ႔ ဒုိင္ယာရီစာမ်က္ႏွာေတြ<br /> လုံးေျခလႊင္႔ပစ္ထားတဲ႔ ကဗ်ာစာရြက္ေတြ<br /> ေက်းဇူးျပဳျပီး ယူသြားေပးစမ္းပါ…<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxHVTuck1I/AAAAAAAADKo/y254w_6JQeI/s1600-h/Corner%2Bof%2BRoom%2BSketch.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxHVTuck1I/AAAAAAAADKo/y254w_6JQeI/s320/Corner%2Bof%2BRoom%2BSketch.jpg" /></a><br /> </div>အျဖဴေရာင္ႏွင္းလြင္ျပင္ေပၚမွာ<br /> အျဖဴေရာင္ႏွင္းခဲတစ္ခု က်ေရာက္သြားလုိ႔ <br /> ထူးထူးျခားျခား မေျပာင္းလဲသြားခဲ႔ေပမယ္႔<br /> အနီေရာင္ႏွလုံးသားမွာ<br /> အစိမ္းေရာင္ ဆူးခ်က္ေတြထုိးႏွက္ခံရေတာ႔<br /> ဒီညေနခင္းဟာ အက်ည္းတန္သြားခဲ႔ရတယ္.<br /> အေမာေဖာက္ေနတဲ႔ ညေနခင္း<br /> အလြမ္းဆိပ္သင္႔ေနတဲ႔ ညေနခင္း<br /> ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ လဲက်ေနတဲ႔ ညေနခင္း<br /> ယုံၾကည္ခ်က္ေတြယိမ္းယုိင္ေနတဲ႔ ညေနခင္း<br /> ရႈစားလွည္႔ပါဦး ဗီးနပ္စ္ရယ္<br /> အခ်စ္ယဇ္ပလႅင္ေအာက္မွာ<br /> ဒူးေထာက္လည္စင္းလ်က္ ၀ပ္တြားေနတဲ႔<br /> ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ရဲ႔ မာန္က်ိဳးျခင္းေတြကုိ…<br /> အားရပါးရ ရႈစားလွည္႔ပါဦးလား….<br /> မင္းရဲ႔ ဆုံလည္စားပဲြ၀ိုင္းေပၚက ၀ုိင္ခြက္ထဲမွာ<br /> ငါ႔ရဲ႔ ကၽြမ္းေလာင္ေနတဲ႔ ႏွလုံးသားကုိ<br /> ခပ္တည္တည္စိမ္ျပီး စိန္ေျပနေျပ ေသာက္ပစ္လုိက္စမ္းပါ<br /> ငါ စေတးရဲတယ္ ခ်စ္သူရယ္<br /> ငါစေတးခဲ႔ျပီးျပီပဲ….<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxI54R-sTI/AAAAAAAADLI/IFGGC_DXN48/s1600-h/heartwine.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxI54R-sTI/AAAAAAAADLI/IFGGC_DXN48/s320/heartwine.jpg" /></a><br /> </div><br /> တစ္ခါတစ္ရံ ငါကုိယ္တုိင္ကုိ ငါမေက်နပ္ဘူး<br /> မင္းကုိ ဒီေလာက္ထိပဲ ခ်စ္မိသြားရေရာလား<br /> ဘယ္လုိအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြေၾကာင္႔<br /> ငါ႔ရဲ႔ ဆင္ျခင္တုံတရားေတြ က်ဆုံးသြားရတာလဲ<br /> အေျဖမထြက္ႏုိင္တဲ႔ေမးခြန္းေတြကုိ<br /> ငါ႔ႏွလုံးသားက တည္ျငိမ္စြာပဲ ျပန္ေျဖခဲ႔တယ္.<br /> အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ ခ်စ္ေနရတာကုိက<br /> လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းေသာ ခ်စ္ျခင္းပဲတဲ႔<br /> မင္းရဲ႔လက္ကုိ ဆဲြျပီး ပ်ံသန္းသြားခ်င္လုိက္တာ<br /> ဟုိးးး မုိးကုပ္စက္၀ုိင္းအဆုံးထိပဲ<br /> ျပန္ကုိမလာခ်င္ေတာ႔ဘူး ခ်စ္သူရယ္…<br /> ဒီစည္းမ်ဥ္းေတြ၊ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ေ၀းရာဆီ<br /> ႏွစ္ကုိယ္တည္းတည္ေဆာက္ထားတဲ႔ အခ်စ္ကမၻာသစ္ဆီ<br /> ငါ ထပ္မငို္ခ်င္ေတာ႔ဘူးခ်စ္သူ..<br /> ငါ ထပ္ျပီး ေၾကကဲြဖုိ႔ခြန္အားမရွိေတာ႔ဘူး…<br /> <br /> ၀ဲက်ေနတဲ႔ ဆံႏြယ္ေတြကုိ တစ္ခ်က္ခါထုတ္ပစ္လုိက္ရင္း<br /> အားမာန္တင္းလုိ႔ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္လည္း ခ်မိလုိက္တယ္.<br /> ‘Call’ ဆုိတဲ႔ခလုတ္ေလးေပၚ ဖိႏွိပ္လုိက္တဲ႔ တဒဂၤမွာ<br /> ကမၻာေလာကၾကီးက ကုိယ္နဲ႔အတူ ေခတၱလုိက္ရပ္တန္႔ေနခဲ႔ေပးတယ္.<br /> တီ…….. ဆုိတဲ႔ ဖုန္းေခၚသံေလးဟာ <br /> ကုိယ္႔ရင္ဘတ္ကုိ အရွိန္အဟုန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ လာရုိက္ခတ္ေနတယ္.<br /> ….<br /> .<br /> <br /> ‘ဟဲလုိ….’<br /> ဟင္…. ေအးခ်မ္းလုိက္တဲ႔ အသံေလး<br /> လြမ္းလုိက္တာ…<br /> မၾကားရတာ အေတာ္ၾကာခဲ႔ျပီပဲ.<br /> ကုိယ္ ဘာျပန္ေျပာရမလဲ…<br /> ကိုယ္ ဘာစကားစသင္႔သလဲ…<br /> <br /> ‘ဟဲလုိ……..’<br /> ရင္ေတြခုန္လုိက္တာ မရယ္…<br /> ဖုန္းမခ်လုိက္ပါနဲ႔ဦးေနာ္.<br /> ကၽြန္ေတာ္ ဘာေျပာရမယ္မွန္းလည္း မသိဘူး<br /> <br /> ‘ဟဲလုိ………………..’<br /> <br /> “ဟဲလုိ….”<br /> <br /> ‘ဟင္.. … လား’<br /> <br /> “ဟုတ္တယ္… မ… ေနေကာင္းလားဟင္”<br /> <br /> ‘မဆက္နဲ႔ေတာ႔လုိ႔ ေျပာထားရဲ႔သားနဲ႔ ဘာလုိ႔ဆက္တာလဲ…’<br /> <br /> “ဟုတ္…. သိတယ္…. အရမ္းသတိရလြန္းလုိ႔ပါ. ခဏေလာက္ေလး ေျပာခြင္႔ရမလား”<br /> <br /> ‘အင္းအင္း. ျပီးေရာ… …ဘာေျပာမွာလည္း ျမန္ျမန္ေျပာ…’<br /> <br /> မ နဲ႔ေတြ႔ရင္ ေျပာလုိက္မယ္ဆုိတဲ႔ စကားေတြ<br /> လည္ေခ်ာင္းထဲမွာ မြန္းၾကပ္ဆုိ႔နင္႔ေနခဲ႔ၾကတယ္.<br /> မ်က္စိကုိတစ္ခ်က္မွိတ္ရင္း ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ၀ိညာဥ္ကုိ<br /> မ နားမွာ ရွိေနေစခဲ႔လုိက္တယ္.<br /> ဖုံးခြက္ေလးေပၚမွာ ၀ဲက်ေနတဲ႔ ဆံႏြယ္ေလးေတြကုိ<br /> မက္ေမာစြာ သပ္တင္နမ္းရႈိက္ခဲ႔ရင္း<br /> ကၽြန္ေတာ္ တုိးညွင္းစြာ ေျပာခဲ႔လုိက္တယ္.<br /> <br /> ‘လြမ္းလုိက္တာ မ ရယ္...<br /> ဟက္ပီးနယူးရီးယားေနာ္…<br /> အစစအရာရာ အဆင္ေျပေအာင္ျမင္ပါေစ<br /> အုိင္လဗ္ယူဆုိးမတ္ခ်္....’<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxJk4TLafI/AAAAAAAADLQ/QBOeqPlooPs/s1600-h/desktop_wish.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SzxJk4TLafI/AAAAAAAADLQ/QBOeqPlooPs/s320/desktop_wish.jpg" /></a><br /> </div><br /> <b style="color: lime;">~ ေရခဲငွက္ ~</b><br /> </span><br /> </center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-7652347203920852967?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/H7MffjjUkAo/blog-post_31.htmlnoreply@blogger.com (Yan)6http://www.yanaung.net/2009/12/blog-post_31.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-2044830990710187140Wed, 16 Dec 2009 03:22:00 +00002009-12-15T22:26:47.600-05:00Requestအားလုံးပဲ မဂၤလာပါ. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုသိခ်င္လုိ႔ပါ.<br /> <br /> ဓာတ္ပုံ၊ ပန္းခ်ီ၊ Graphic Art စသည္ျဖင္႔ အႏုပညာနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေတြ၊ ဆုိက္ေတြ သိသေလာက္ေလး ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ေျပာျပေပးလုိ႔ရမလား. <br /> <br /> ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ သုတပုိင္းဆုိင္ရာေတြ၊ ျမန္မာ႔သမုိင္း၊ ကမၻာ႔သမုိင္း လုိမ်ိဳးေတြကုိ ေရးတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေတြေရာ ရွိလား. ဆုိလုိတာက General Knowledge ေတြလည္းျဖစ္ႏုိင္သလုိ သမုိင္းေၾကာင္းနဲ႔သက္ဆုိင္တာေတြကုိ ေရးတဲ႔ဘေလာ႔ဂ္ေတြလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္. <br /> <br /> ျမန္မာလူငယ္လူၾကီးေတြ ေရးထားတဲ႔ဆုိက္ေတြေပါ႔ဗ်ာ. အဲဒါေတြကုိ Organize လုပ္ခ်င္လုိ႔ပါ. ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲမွာ ၁၀ ခုေက်ာ္မေက်ာ္ သိခ်င္လုိ႔ပါ.<br /> <br /> အားလုံးပဲ ၾကိဳျပီး ေက်းဇူးတင္ထားလုိက္မယ္. း)<br /> <br /> Y.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-2044830990710187140?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/WVjb2VlDmL8/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (Yan)15http://www.yanaung.net/2009/12/blog-post_15.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-8189367514848760021Mon, 14 Dec 2009 19:56:00 +00002009-12-14T15:38:20.058-05:00TemplatesKnowledgebaseအားလုံးပဲ မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ မေတြ႔ျဖစ္တာလည္း အေတာ္ၾကာသြားျပီေနာ္. ေနေကာင္းၾကတယ္ဟုတ္. <br /> <br /> ဒီတစ္ခါေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ေမးလ္ပုိ႔ျပီး ေမးလာတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါညီေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ ေမးခြန္းကုိ ေျဖရင္း အားလုံးကုိ ျပန္မွ်ေ၀ခ်င္တဲ႔ နည္းပညာေလးတစ္ခုအေၾကာင္း ေရးခ်င္ပါတယ္.<br /> <br /> ဘေလာ႔ဂ္တန္းပလိတ္ကုိ ခ်ဲ႔နည္းပါ.<br /> <br /> ဒီနည္းကုိ <a href="http://mmbloggershelpdesk.blogspot.com/2007/08/template-width.html" target="_blank">ဒီေနရာမွာ</a> ေရးထားတာ ေတြ႔ဖူးပါတယ္. အခု ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ညီအစ္ကုိတုိ႔နဲ႔အတူတူ လက္ေတြ႔လုပ္ေဆာင္ရင္း ရွင္းျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္. တန္းပလိတ္ေတြက တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မတူေပမယ္႔ အုိင္ဒီယာက အတူတူပါပဲ. <br /> <br /> ေရွ႔ဆက္မသြားခင္ အားလုံးသိခ်င္ေနမယ္႔ ေမးခြန္းတစ္ခုကို အရင္ဆုံးေျဖပါမယ္. <br /> <br /> ဘာေၾကာင္႔ တန္းပလိတ္ကုိ ခ်ဲ႔ခ်င္ရတာလဲ..<br /> <span id="fullpost"><br /> အေျဖကရွင္းပါတယ္. နဂုိေပးထားတဲ႔အရာက က်ဥ္းေနလုိ႔ပါ. ကုိယ္က ဒီ႔ထက္ က်ယ္က်ယ္ပုိလုိခ်င္လုိ႔ပါ. ဒီ႔ထက္ရွင္းတဲ႔အေျဖရွိမယ္လည္း မထင္ေတာ႔ဘူး. ဟတ္ဟတ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ နည္းႏွစ္နည္းခဲြျပီး ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္.<br /> <br /> (၁) ရုိးရုိးတန္းပလိတ္မ်ားကုိ ခ်ဲ႔နည္းနဲ႔<br /> (၂) Rounder Template မ်ားကုိ ခ်ဲ႔နည္း ဆုိျပီးေတာ႔ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> အခု ေရးမွာကေတာ႔ နံပါတ္တစ္ျဖစ္တဲ႔ ရုိးရုိးတန္းပလိတ္မ်ားကုိ ခ်ဲ႔နည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> ကဲ. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စလုိက္ၾကရေအာင္လား…<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ Blogger က ေပးထားတဲ႔ တန္းပလိတ္ရုိးရုိးေလးေတြထဲက Minima Ochre ဆုိတဲ႔ တန္းပလိတ္ေလးကုိ ေရြးလုိက္ပါမယ္. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SyabGKfm6FI/AAAAAAAADJw/8Z-v67XJXI8/s1600-h/Ochra.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SyabGKfm6FI/AAAAAAAADJw/8Z-v67XJXI8/s640/Ochra.png" /></a></span></span></span></span></span></span><br /> </div><br /> Layout Tab ေလးထဲက Edit HTML ကိုသြားျပီး အဲဒီ႔တန္းပလိတ္ေလးရဲ႔ CSS Coding ပုိင္းေလးကုိ အရင္ဆုံး ေလ႔လာၾကည္႔ပါမယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေရွ႔ဆက္မသြားခင္မွာ တန္းပလိတ္ခ်ဲ႔တဲ႔ အုိင္ဒီယာေလးကုိ အလြတ္သေဘာ စဥ္းစားၾကည္႔ၾကပါမယ္.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Syah4ea3btI/AAAAAAAADKQ/SnwWOqZcj7I/s1600-h/Ochre2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Syah4ea3btI/AAAAAAAADKQ/SnwWOqZcj7I/s640/Ochre2.png" width="640" /></a><br /> </div><br /> အေပၚကပုံေလးကုိၾကည္႔ပါ. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စဥ္းစားရမယ္႔အပို္င္း (၃) ပုိင္းရွိပါတယ္. ဘာေတြလဲဆုိေတာ႔<br /> <br /> Outer-wrapper ဆုိတာရယ္ Main-wrapper ဆုိတာရယ္နဲ႔ Sidebar-wrapper ဆုိတာရယ္ပါပဲ. တန္းပလိတ္ေတြ ဘယ္လုိေျပာင္းေျပာင္း အဲဒီ႔သုံးခုက တန္းပလိတ္ခ်ဲ႔မယ္ဆုိ သိထားရမယ္႔ Key Players ေတြပါ. 2-column-template ဆုိရင္ sidebar တစ္ခုပဲ ပါမယ္. 3-column-template ဆုိရင္ေတာ႔ left and right sidebars ေတြပါမယ္ေပါ႔ဗ်ာ.<br /> <br /> တစ္ျခားသိထားသင္႔တဲ႔ အသုံးအႏႈန္းေလးေတြကေတာ႔ header-wrapper, content-wrapper စသည္တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္. ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲ မိတ္ဆက္ေပးသြားမယ္ဗ်ာ.ေနာ္.<br /> <br /> အခု ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ Minima Ochre တန္းပလိတ္ေလးမွာ Outer-wrapper ဆုိျပီး ရွာၾကည္႔လုိက္ရင္ ဒါမ်ိဳးေလးေတြ႔ရပါတယ္.<br /> <br /> /* Outer-Wrapper<br /> ----------------------------------------------- */<br /> #outer-wrapper {<br /> width: <span style="color: blue;">660px;</span><br /> margin:0 auto;<br /> padding:10px;<br /> text-align:$startSide;<br /> font: $bodyfont;<br /> }<br /> <br /> #main-wrapper {<br /> width: <span style="color: blue;">410px;</span><br /> float: $startSide;<br /> word-wrap: break-word; /* fix for long text breaking sidebar float in IE */<br /> overflow: hidden; /* fix for long non-text content breaking IE sidebar float */<br /> }<br /> <br /> #sidebar-wrapper {<br /> width: <span style="color: blue;">220px;</span><br /> float: $endSide;<br /> word-wrap: break-word; /* fix for long text breaking sidebar float in IE */<br /> overflow: hidden; /* fix for long non-text content breaking IE sidebar float */<br /> }<br /> <br /> အဲဒါကုိ ဘယ္လုိနားလည္ေအာင္ လုပ္ရမလဲဆုိျပီး ေခါင္းစားမေနပါနဲ႔. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သိရမယ္႔အရာ သုံးခုပဲ ရွိပါတယ္. အဲဒီ႔သုံးခု ဘယ္လုိဆက္စပ္ေနလဲဆုိတာကုိ နားလည္ထားရင္ တန္းပလိတ္ခ်ဲ႔နည္းကုိ ၅၀ % ေလာက္ သိျပီးသားျဖစ္သြားပါလိမ္႔မယ္. ဘယ္လုိလဲဆုိေတာ႔ ဂလုိပါ. း)<br /> <br /> အီေကြးရွင္းေလးေပးမယ္ေနာ္. အလြတ္က်က္ထား.<br /> <br /> <center><br /> <span style="font-size: large;"><b style="color: red;">Main-Wrapper + Sidebar-Wrapper+Space Between = Outer-Wrapper</b></span><br /> </center><br /> ေခါင္းေတြခါကုန္ျပီလား. း)… ျပန္ရွင္းျပပါမယ္.<br /> <br /> အခု ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ တန္းပလိတ္မွာ ဘာေလးေတြေတြ႔လဲဆုိေတာ႔ Width:660 px စတာေလးေတြေတြ႔ပါလိမ္႔မယ္. ဟုတ္တယ္ဟုတ္. <br /> <br /> အဲဒါေလးေတြကုိ အစားျပန္သြင္းၾကည္႔မယ္ေနာ္. <br /> <br /> <span style="color: blue;">410 +220 + Space between Main and Sidebar wrapper = 660 </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> Space between Main and Sidebar wrapper = 660-(410+220) = 30</span><br /> <br /> ဒါေၾကာင္႔ Space between Main and Sidebar Wrapper ဟာ 30 px ျဖစ္ပါတယ္. <br /> <br /> Outer-wrapper ဆုိတာက တန္းပလိတ္ရဲ႔ ဘယ္ဖက္အစကေန ဟုိး ညာဖက္ အဆုံးထိတြက္ခ်က္ထားတာပါ. သူ႔ေအာက္မွာ ဘာေတြပါလဲဆုိေတာ႔ ပုိ႔စ္ေရးတဲ႔ေနရာျဖစ္တဲ႔ main-wrapper (or) content-wrapper ဆုိတာပါတယ္. ျပီးေတာ႔ အဲဒီ႔ Post Area နဲ႔ Sidebar ၾကားမွာ လပ္ေနတဲ႔ Space ေလးပါတယ္. အခုတန္းပလိတ္မွာ အဲဒီ႔ Space ေလးက 30 px ရွိတာေပါ႔. ျပီးေတာ႔ကာ sidebar-wrapper ပါတယ္. အဲဒီ႔သုံးခုေပါင္းလုိက္ရင္ outer-wrapper နဲ႔ ညီရပါမယ္. မဟုတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ တန္းပလိတ္ၾကီးဟာ အခ်ိဳးအစားမညီမွ်တာ ျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္. <br /> <br /> ကဲ. ဒါဆုိရင္ အုိင္ဒီယာရျပီေပါ႔ေနာ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ပုိ႔စ္ေရးတဲ႔ေနရာျဖစ္တဲ႔ main-wrapper (သုိ႔) content-wrapper ေနရာကုိ ခ်ဲ႔ရမွာပါ. သူ႔ကုိခ်ဲ႔သေလာက္ Outer-wrapper ကုိလည္း လုိက္ၾကီးေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္.<br /> <br /> ထားပါေတာ႔ဗ်ာ. အခုကိစၥမွာ Outer-wrapper က 660 px ျဖစ္ျပီးေတာ႔ main-wrapper က 410 px ပဲရွိတယ္. ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီ႔ main-wrapper ကုိ ေနာက္ထပ္ 200 px ထပ္ေပါင္းခ်င္တယ္. ဆုိလုိတာက 410+200 = 610 px ျဖစ္ခ်င္တာေပါ႔.<br /> <br /> ဒီေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ ထပ္ေပါင္းထည္႔မယ္႔ နံပါတ္က 200 px ျဖစ္ေနတယ္. အဲဒီ႔ေကာင္ကုိ Outer-wrapper မွာ ျပန္ေပါင္းထည္႔ေပးဖုိ႔ လုိျပီေပါ႔. ဟုတ္တယ္ဟုတ္. <br /> <br /> ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ တြက္ခ်က္မႈက ဒီလုိျဖစ္လာပါတယ္. <br /> <br /> <span style="color: blue;">Main-wrapper = 410+200 = 610</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> Outer-wrapper = 660 + 200 = 860</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> Sidebar-wrapper = no change</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> Space Between = no change</span><br style="color: blue;" /> <br /> အေပၚက ကုဒ္ဒင္းေလးေတြေနရာမွာ တစ္ခါတည္း အစားသြင္းလုိက္မယ္ေနာ္.<br /> <br /> /* Outer-Wrapper<br /> ----------------------------------------------- */<br /> #outer-wrapper {<br /> width: <span style="color: red;">860px;</span><br /> margin:0 auto;<br /> padding:10px;<br /> text-align:$startSide;<br /> font: $bodyfont;<br /> }<br /> <br /> #main-wrapper {<br /> width: <span style="color: red;">610px;</span><br /> float: $startSide;<br /> word-wrap: break-word; /* fix for long text breaking sidebar float in IE */<br /> overflow: hidden; /* fix for long non-text content breaking IE sidebar float */<br /> }<br /> <br /> #sidebar-wrapper {<br /> width: 220px;<br /> float: $endSide;<br /> word-wrap: break-word; /* fix for long text breaking sidebar float in IE */<br /> overflow: hidden; /* fix for long non-text content breaking IE sidebar float */<br /> }<br /> <br /> အဲဒီ႔အတုိင္းျပင္ျပီး တန္းပလိတ္ကုိ Save လုိက္ပါတယ္. ကဲ. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ Result ကုိ ျပန္ၾကည္႔ရေအာင္.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SyabKZPsziI/AAAAAAAADKI/ZXzm_TyGlqQ/s1600-h/Ochre-Widen.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SyabKZPsziI/AAAAAAAADKI/ZXzm_TyGlqQ/s640/Ochre-Widen.png" /></a></span></span></span><br /> </div><br /> တန္းပလိတ္ေလး က်ယ္သြားျပီဟုတ္… <br /> <br /> ၀မ္းသာအားရျဖစ္သြားတဲ႔ မ်က္ႏွာေလးက တစ္စုံတစ္ခုကို တအံ႔တဩစိုက္ၾကည္႔ရင္း ေမးခ်င္ေနျပီထင္တယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္သိတယ္. ဒီလုိပဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေတြ႔အၾကဳံက ရင္းျပီး သင္ယူလာခဲ႔ရတာမုိ႔ အကုန္လုံးကုိ မေျပာျပဘဲ ဘာေၾကာင္႔ ဒီလုိျဖစ္ရတယ္ဆုိတာကုိ ခင္ဗ်ားကုိယ္တုိင္သိေစခ်င္လုိ႔ပါ. ဒါမွ ေနာက္ေနာင္ ဘယ္လုိအခက္အခဲပဲရွိရွိ ကုိယ္႔ဖာသာကုိယ္ ဆန္းစစ္အေျဖရွာတတ္လာမယ္ မဟုတ္ဘူးလား.<br /> <br /> ေစတနာကုိ နားလည္ပါဗ်ာ. ေနာ္.<br /> <br /> နားမလည္လည္းေနေတာ႔… ဘာျဖစ္တယ္ဆုိတာ ဆက္ေျပာျပမယ္. ဟတ္ဟတ္.<br /> <br /> တန္းပလိတ္ရဲ႔ Post Area ကေတာ႔ က်ယ္သြားပါရဲ႔. ဒါေပမယ္႔ Header က လုိက္မက်ယ္ဘဲ က်န္ေနခဲ႔တယ္.<br /> <br /> ဒီေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကိုယ္႔ကုိယ္ကုိ ဘယ္လုိေမးသင္႔လဲ.<br /> <br /> Header ကုိ ထိန္းထားတဲ႔ coding တစ္ခုခုေတာ႔ ရွိရမယ္.<br /> <br /> Alright! Let’s go, baby!<br /> <br /> တန္းပလိတ္ထဲကုိ ျပန္သြား… Header-wrapper ဆုိျပီး ရိုက္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔<br /> <br /> လားလား ( ျမင္းမဟုတ္ပါ)<br /> <br /> /* Header<br /> -----------------------------------------------<br /> */<br /> <br /> #header-wrapper {<br /> width:<span style="color: blue;">660px;</span><br /> margin:0 auto 10px;<br /> border:1px solid $bordercolor;<br /> }<br /> <br /> အဲဒီ႔မွာ ေတြ႔ပါျပီဗ်ာ…<br /> <br /> သူ႔ရဲ႔ width က 660 px တဲ႔. ကဲ. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိဘာသာျပန္မလဲ<br /> <br /> တန္းပလိတ္ကုိ မခ်ဲ႔ခင္က main-wrapper (or) content-wrapper ရဲ႔ width က ဘယ္ေလာက္ရွိခဲ႔လဲ. ျပန္ၾကည႔္လုိက္ရေအာင္. <br /> <br /> 610 px တဲ႔..<br /> <br /> အင္း… ဒါဆုိရင္ေတာ႔ header-wrapper နဲ႔ main-wrapper မဆက္စပ္ဘူး. ေနာက္ထပ္လုိက္ရွာၾကည္႔လုိက္ရေအာင္. ဘာေတြ႔လဲ<br /> <br /> ေတြ႔ပါျပီဗ်ာ.<br /> <br /> Outer-wrapper ကလည္း 660 px ပဲ.<br /> <br /> There you go!... We made it…<br /> <br /> ဒါေၾကာင္႔ Outer-wrapper နဲ႔ Header-wrapper ဟာ အတူတူပဲ. ဘေလာ႔ဂ္တန္းပလိတ္ကုိ ခ်ဲ႔ရင္ Outer-wrapper ကုိတင္မကဘူး. Header-wrapper ကုိပါ လုိက္ရွာျပီး ျပင္ေပးဖုိ႔လုိတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္ပါတယ္.<br /> <br /> Header ေနရာဟာ တကယ္ေတာ႔ Banner ေနရာနဲ႔ အတူတူပါပဲ. ဒါေၾကာင္႔ ကုိယ္႔မွာ ဘန္နာေလးေတြ တင္ျပီးသားျဖစ္ေနခဲ႔ရင္လည္း အဲဒီ႔ဘန္နာကုိပါ လုိက္ျပီး ျပန္ခ်ဲ႔ေပးဖုိ႔လုိတယ္လုိ႔ မွတ္ရပါမယ္.<br /> <br /> ကဲ. Header-wrapper ကုိ Outer-wrapper ရဲ႔ width အတုိင္းျပင္ျပီေနာ္.<br /> <br /> <br /> /* Header<br /> -----------------------------------------------<br /> */<br /> <br /> #header-wrapper {<br /> width:<span style="color: red;">860px;</span><br /> margin:0 auto 10px;<br /> border:1px solid $bordercolor;<br /> }<br /> <br /> တန္းပလိတ္ကုိ Save လုိက္မယ္. ျပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရင္ခုန္စြာ ျပန္ၾကည္႔လုိက္ၾကရေအာင္လား. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SyabJAmnZcI/AAAAAAAADKA/sGgAcgsIRKU/s1600-h/Ochre-Fine.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SyabJAmnZcI/AAAAAAAADKA/sGgAcgsIRKU/s640/Ochre-Fine.png" /></a></span></span><br /> </div><br /> Ahhhhhh… Man….<br /> <br /> Look at that…..<br /> <br /> C’mon, man! Who’s your daddy? <br /> <br /> လုိ႔ ေကာ႔ထားတဲ႔ ရင္ဘတ္ၾကီးကုိ ကုိယ္႔ညာဖက္လက္နဲ႔ ဘန္းခနဲ ရုိက္ထည္႔လုိက္စမ္းပါ. ျပီးေတာ႔ကာရင္ေကာ႔ေခါင္းေမာ႔ျပီး ျမန္မာျပည္က Rapper ေပါက္စေတြ စတုိင္လ္မ်ိဳးဖမ္းလုိ႔ ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြနဲ႔ ကုိယ္႔အခန္းထဲ ပတ္ပတ္လည္ လမ္းတစ္ပတ္ေလာက္ ေလွ်ာက္လုိက္စမ္းပါ.<br /> <br /> အဲဒါပဲ. ကုိယ္႔လူ…<br /> <br /> သိပ္လည္း ေျမာက္မသြားနဲ႔ဦး..<br /> <br /> Rounder Template ေတြကုိ ခ်ဲ႔နည္း က်န္ေသးတယ္. ဟတ္ဟတ္ဟတ္.<br /> <br /> Note:<br /> <br /> Sidebar-wrapper ကုိ ခ်ဲ႔ခ်င္လည္း ရပါတယ္. Sidbar နဲ႔ Main ၾကားက Space ကုိ အတုိးအေလွ်ာ႔ လုပ္ခ်င္လည္း ရပါတယ္. ဘာေတြ ဘယ္လုိပဲလုပ္လုပ္ Outer-wrapper ရဲ႔ width ကုိ မေက်ာ္ရင္ ျပီးတာပါပဲ. ေက်ာ္ရင္ ဘယ္လုိျဖစ္မလဲ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ မေမးနဲ႔. ကုိယ္တုိင္သာစမ္းၾကည္႔… <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ မ်ိဳးၾကီးရဲ႔ သီခ်င္းေလးနားေထာင္ရင္း ျငိမ္႔ေနလုိက္မယ္.<br /> <br /> “အုိးးးးးးးးး ကုိ႔ယုိးကားယားးးး<br /> <br /> အုိးးးးကုိ႔ယုိးကားယားးး”<br /> <br /> ကဲ. အားလုံးပဲ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစသတည္း….<br /> <br /> အားလုံးကုိခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-8189367514848760021?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/PfrvkkVgB3I/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Yan)6http://www.yanaung.net/2009/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-4198333386169794722Sun, 22 Nov 2009 23:38:00 +00002009-11-23T01:08:40.958-05:00Bloggingအားလုံးပဲ သာပါစ မာပါစခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ႔ဂ္ေရးတာကုိ ခဏနားဦးမယ္လုိ႔ ခြင္႔ေတာင္းတာပါ. <br /> <br /> သိပ္ေတာ႔ မၾကာပါဘူး. တစ္လေလာက္ပါပဲ. <br /> <br /> စိတ္ေတာ႔မပူၾကပါနဲ႔. ဘာစိတ္အေႏွာင္႔အယွက္မွ မရွိပါဘူး. ဘယ္သူကမွလည္း ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အာရုံစားေအာင္၊ လုပ္လက္စအလုပ္ေတြ ရပ္တန္႔သြားႏုိင္ေလာက္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္စြမ္း မရွိေသးပါဘူး. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔အလုပ္ေတြေပၚကုိ အာရုံစူးစုိက္ခ်င္ရုံ သက္သက္ပါပဲ. <br /> <br /> အားလုံးပဲ ေနာက္မ်ားက်မွပဲ ျပန္လည္ဆုံေတြ႔ၾကပါစုိ႔....<br /> <br /> ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-4198333386169794722?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/y4S8n5E3zlE/blogcation-declared.htmlnoreply@blogger.com (Yan)http://www.yanaung.net/2009/11/blogcation-declared.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-4147028865303969533Tue, 03 Nov 2009 06:53:00 +00002009-12-14T04:54:54.400-05:00MaSongsPoemsLove<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_TOjvDQRI/AAAAAAAADF8/igB6b3D7MNw/s1600-h/love8.jpg" imageanchor="1" linkindex="18" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_TOjvDQRI/AAAAAAAADF8/igB6b3D7MNw/s320/love8.jpg" /></a><br /> </div><span id="fullpost"><center><br /> <span style="color: magenta;">သာယာတဲ႔ သီခ်င္းသံ</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> အကၽြန္႔ထံကုိ မလာၾကျပီ...</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> ဒါေပမယ္႔လည္းေလ</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> သခင္သာ အလုိရွိရင္</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> ဂစ္တာအုိေလး.. ၾကိဳးေလ်ာ႔ေနပါေစ....</span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_Sbil-X2I/AAAAAAAADF0/VLRFWVuFQkw/s1600-h/photo.jpg" imageanchor="1" linkindex="19" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_Sbil-X2I/AAAAAAAADF0/VLRFWVuFQkw/s320/photo.jpg" /></a><br /> </div><span style="color: magenta;"> ေပ်ာ္ရႊင္တဲ႔အသိေတြ</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> အကၽြန္႔ထံမွာ မက်န္ေတာ႔ျပီ...</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> ဒါေပမယ္႔လည္းေလ</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> သခင္သာ အလုိရွိရင္</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> ျမင္ခ်င္စိတ္ေလး... ၾကိတ္မွိတ္ေျဖေနမေလ...</span><br /> <br /> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_UxsHDA_I/AAAAAAAADGE/k9o0UAK8IA8/s1600-h/heart+hole.jpg" imageanchor="1" linkindex="20" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_UxsHDA_I/AAAAAAAADGE/k9o0UAK8IA8/s320/heart+hole.jpg" /></a><br /> <br /> <span style="color: magenta;"> ခ်စ္ျခင္းရဲ႔ အမိန္႔ေပးရန္ မ၀ံ႔ေၾကာင္းပါ</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> နားမလည္ႏုိင္တဲ႔အရာ</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> မသိစိတ္က သိေနမွာ</span><br /> <br /> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_VZX3zS4I/AAAAAAAADGM/4GPc9B7jw1k/s1600-h/personalValues.jpg" imageanchor="1" linkindex="21" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_VZX3zS4I/AAAAAAAADGM/4GPc9B7jw1k/s320/personalValues.jpg" /></a><br /> <br /> <span style="color: magenta;"> ဆင္ျခင္မႈတရားေတြ အကၽြန္႔ထံမွာ ဆိတ္သုဥ္းျပီ</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> ဒါေပမယ္႔လည္းေလ</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> သခင္သာ အလုိရွိရင္</span><br style="color: magenta;" /><span style="color: magenta;"> အရာရာကုိ ရွင္းျပစြမ္းမယ္... ယုံေန...</span><br /> <br /> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_XQwZL2xI/AAAAAAAADGU/4gc18xSs82E/s1600-h/love+bridge.jpg" imageanchor="1" linkindex="22" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Su_XQwZL2xI/AAAAAAAADGU/4gc18xSs82E/s320/love+bridge.jpg" /></a><br /> <br /> </center><br /> ဆရာစိုင္းခမ္းလိတ္ရဲ႔ "ၾကိဳးေလ်ာ႔ေနေသာ ဂစ္တာ" ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းေကာင္းေလးတစ္ပုဒ္ကုိ ႏုရြလွပတဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္အျဖစ္ ခံစားၾကည္႔မိတာပါ....<br /> <br /> Y.<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-4147028865303969533?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/JvQUTXPTuUs/blog-post_03.htmlnoreply@blogger.com (Yan)4http://www.yanaung.net/2009/11/blog-post_03.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-751731900179211921Mon, 02 Nov 2009 08:15:00 +00002009-11-02T03:15:55.487-05:00MyanmarAnecdotesHumor<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_IVzUPWoAxfo/Su6VDaxUwqI/AAAAAAAAADo/BtDSg6yzQlo/s1600-h/haunted.jpg" imageanchor="1" linkindex="15" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_IVzUPWoAxfo/Su6VDaxUwqI/AAAAAAAAADo/BtDSg6yzQlo/s320/haunted.jpg" /></a><br /> </div><br /> အင္း..<br /> <br /> အခုလုိ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔ေန႔ အခါသမယမွာ က်ီးမႏုိးပဲြ ဆင္ႏႊဲၾက၊ တန္ေဆာင္တုိင္ အခါသမယကုိ ရင္ခုန္ယစ္မူးၾက၊ နိဗၺာန္ေစ်းပဲြခင္းတန္းေတြမွာ ရႊင္ရႊင္လန္းလန္းနဲ႔ ျပဳံးပန္းဆင္ေနၾကမယ္ ထင္ပါတယ္. း)<br /> <br /> ဘ၀တစ္ခုကုိ က်ရာေနရာမွာ အဆင္ေျပသလုိ ရုန္းကန္ေနရတဲ႔ ဟုိးအေ၀းၾကီးမွာ ရွိေနရတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ေတာ႔ <br /> <span id="fullpost"><br /> အင္းးးး<br /> <br /> ေရႊေစတီၾကီး၊ အသီးသီးတည္႔၊ ပိတ္ဆီးျခယ္သန္း၊ လွ်ပ္ေရာင္တန္းမွ်၊ ေရႊနန္းေရႊဘုံ၊ အလုံးစုံကုိ၊ အာရုံမ်က္ျမင္၊ ဖူးေမွ်ာ္ခ်င္၍၊ သည္တြင္ေရႊျမိဳ႔၊ သည္သုိ႔ေစတီ၊ သည္ဆီေရႊနန္း၊ ေျဖာင္႔တန္းေတာ႔မည္၊ စိတ္ကရည္သည္၊<br /> <br /> ေရႊျပည္ဌာန ေ၀းေသာေၾကာင္႔...... <br /> <br /> လုိ႔သာ မဲဇာေတာင္ေျခရတုေလးကုိ ရြတ္ဆုိရင္း ဖေယာင္းတုိင္ေလးတစ္တုိင္ကုိ ထြန္းညွိလုိ႔ လျပည္႔တန္ေဆာင္တုိင္ အခါသမယကုိ ၾကိဳဆုိခဲ႔ရပါငဲ႔...<br /> <br /> အင္းးးးး<br /> <br /> ဘာေၾကာင္႔ရယ္မသိဘူး. ခုတေလာ ျမန္မာျပည္ၾကီးကုိ ေတာ္ေတာ္ေလး လြမ္းဆြတ္ေနမိတယ္ဗ်ာ...<br /> <br /> ေနာက္ႏွစ္ေတာ႔ ျပန္ဦးမယ္...<br /> <br /> ေနာက္ႏွစ္ခါ တန္ေဆာင္မုန္းက်ရင္ေတာ႔ ေမာင္ဖုန္းလာခဲ႔ေတာ႔မယ္... လုိ႔သာ ဒီည ဒုိင္ယာရီမွာ တုိ႔ထိလုိက္မိပါေၾကာင္း....<br /> <br /> ....<br /> <br /> တကယ္ပါ.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္သတိရမိတယ္...<br /> <br /> ငယ္ငယ္တုန္းကဆုိ ဒီအခ်ိန္ ေရဒီယုိက သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကုိ မၾကာခဏလႊင္႔ထုတ္ေပးတတ္တယ္.<br /> <br /> ဘာတဲ႔..<br /> <br /> "ျမိဳင္ျမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ လတန္ေဆာင္တုိင္.... ကထိန္ပဲြ ခင္းပါတဲ႔ လတန္ေဆာင္တုိင္....<br /> ျမဴးးးးးးးးး... ျမဴးးးးးးးးး ေမာင္ေခၚရင္ မယ္ထူးေလ... မယ္ေခၚရင္ ေမာင္ထူးပါမယ္ေလ..."<br /> <br /> အဲေလ... ေရးရင္းနဲ႔ စာသားေတြ ေရာကုန္ျပီ. ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> အဲလုိေပါ႔ဗ်ာ. ေနာ္.<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ တန္ေဆာင္တုိင္ဆုိတာ သီတင္းကၽြတ္ျပီးရင္ လာတတ္တာ မဟုတ္လားးးး (ဟုတ္တယ္ဟုတ္. အမွန္တရားေတြေနာ္. အဟတ္ဟတ္)<br /> <br /> ေဩာ္... ဆိုလိုတာက သီတင္းကၽြတ္မီးထြန္းတယ္. ေဗ်ာက္ေဖာက္တယ္. မီးပုံးထြန္းတယ္. မီးပုံးကားေလးေတြ တြန္းတယ္. ဆဲြတယ္. ေဟာ... ျပီးလည္းျပီးေရာ တန္ေဆာင္တုိင္တဲ႔ဗ်ာ... ဆီမီးတစ္ေထာင္၊ ႏွစ္ေထာင္၊ ငါးေထာင္၊ ကုိးေထာင္ ထြန္းညွိပဲြေတြ အျမိဳ႔ျမိဳ႔အနယ္နယ္မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ၾက၊ နိဗၺာန္ေစ်းပဲြေတာ္ေတြ ခင္းက်င္းဆင္ယင္ၾက၊ ေပ်ာ္ၾက၊ ရႊင္ၾက၊ ကၾက၊ ခုန္ၾက၊ လူၾကီးသူမေတြကုိ ကန္ေတာ႔ၾက၊ မုန္႔ဖုိးေတြ ေတာင္းၾကနဲ႔.... <br /> <br /> အင္းးးးးး<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ကုိ သတိရမိပါတယ္....<br /> <br /> မိတီၳလာမွာေနတုန္းကဆုိ ပထမလမ္းမေတာ္မွာ ရွိတဲ႔ အိမ္တစ္အိမ္ေပါ႔. သူက ေရႊအုန္းပင္ စားေသာက္ဆုိင္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မွာရွိတယ္. အဲဒီ႔အိမ္မွာ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔ေန႔ညဆုိ ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ..<br /> <br /> ပုိက္ဆံၾကဲပါတယ္....<br /> <br /> လူေတြကလည္း သိေနၾကေတာ႔ ႏွစ္တုိင္း အဲဒီ႔အခ်ိန္ဆုိ အဲဒီ႔အိမ္ေရွ႔မွာ အမ်ားၾကီးပဲ ေစာင္႔ေနၾကတယ္.<br /> <br /> ညဖက္ မုိးနည္းနည္းခ်ဳပ္ေရာ အဲဒီ႔အိမ္က လူေတြ သူတုိ႔ အိမ္တံခါးေတြကုိ ေသာ႔ေတြ အထပ္ထပ္ခတ္ပါတယ္. တံခါးေတြပိတ္ပါတယ္. ျပီးလည္းျပီးေရာ အေပၚထပ္ကုိ တက္ျပီး အေပၚထပ္ကေန ဖလားၾကီးေတြ သုံးေလးလုံးေလာက္ကုိင္လုိ႔ မိသားစုေတြ ပုိက္ဆံၾကဲခ်ပါတယ္.<br /> <br /> လူအုပ္ၾကီးက ေ၀းးးးးးးးးး ခနဲေအာ္... ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ မလုရဲလုိ႔ ေဘးဖက္ကေန စက္ဘီးေလးေဒါက္ေထာက္ျပီး အသည္းတေအးေအးနဲ႔ ေမွ်ာ္... အသျပာေတြ အသျပာေတြကလည္း ေ၀ါခနဲေ၀ါခနဲ ၾကဲခ်ေလသေနာ္... (Rap သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေရာ....) <br /> <br /> စကားမစပ္. အဲဒီ႔အိမ္ပိုင္ရွင္ရဲ႔ သမီးေလးတစ္ေယာက္က ေတာ္ေတာ္ေလးလွတယ္ဗ်. ကၽြန္ေတာ္႔ထက္ေတာ႔ ၾကီးတာေပါ႔. <br /> သူတုိ႔အားလုံး ပိုက္ဆံၾကဲေနတာကို ပုိက္ဆံမေကာက္ဘဲ သမီးေခ်ာေလးကုိ ငန္းတဲ႔သူေတြကလည္း ရွိေသး...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္မငန္းပါဘူး. ကၽြန္ေတာ္က ဂ်န္းတဲလ္မင္းလုိပဲ ရႈိးတာပါ. ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> ေျပာသာေျပာတာပါ. သူမကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အျဖစ္ကုိ သိပုံေတာင္မထင္ပါဘူး<br /> <br /> <br /> "ကၽြန္ေတာ္႔ကုိသနားလုိ႔တဲ႔.... ေပါက္ေပါက္ေတြေတာင္ ျပိဳက်လာလုိက္တာ... ေ၀ါ..... ခနဲပဲ.."<br /> <br /> ပိုက္ဆံၾကဲတာမွာ ပါလာတဲ႔ ေပါက္ေပါက္ဆုပ္ေတြ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ လာမွန္တာကုိ ေျပာတာပါ. ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> ခုေတာ႔ေလ... တစိမ္းေတြလုိပါပဲေလ... ဘယ္တုန္းကမွလည္း မသိခဲ႔ပါဘူး... <br /> <br /> အင္းးးးးးးးးးး<br /> <br /> လြမ္းတယ္....<br /> <br /> ..................<br /> <br /> ေဟာ...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ လူပ်ိဳေပါက္ျဖစ္လာေတာ႔ အရပ္ေတြ ရွည္ထြက္စျပဳလာပါတယ္. (ဟုတ္. ကၽြန္ေတာ္အမွန္ေတြပဲ ေျပာပါမယ္. လျပည္႔ညျဖစ္ေနလုိ႔ပါ. ဟတ္ဟတ္)<br /> <br /> အဲဒီ႔မွာတင္ ေသာင္းက်န္းခ်င္စိတ္ေလးက အစျပဳလာပါေလေရာ...<br /> <br /> က်ီးမႏုိးပဲြညမွာဆုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ ဘာလုပ္တယ္ထင္လဲ...<br /> <br /> ဒီဖက္ကုန္စုံဆုိင္က ဆုိင္းဘုတ္ေတြကုိ ျဖဳတ္( ျဖဳတ္လုိ႔ရတာေတြေပါ႔ေနာ္)ျပီးေတာ႔ ဟုိဖက္ စက္ဘီးျပင္ဆုိင္မွာ သြားခ်ိတ္၊ အဲလုိေတြလုပ္ခ်င္လုပ္၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း ေခ်ာင္ၾကိဳေခ်ာင္ၾကားမွာ ဖြက္ထားမယ္ထင္ရတတ္တဲ႔ ပ႔႔႔ံသကူပိုက္ဆံေလးေတြကုိ လုိက္ရွာနဲ႔ေပါ႔... အဲဒါလည္း လုိက္သာရွာရတာ. လန္႔ေနရတယ္. မေတာ္လုိ႔ ေျမြေခြေနတဲ႔ ေခ်ာင္ၾကိဳေခ်ာင္ၾကား သြားႏိႈိက္မိခါမွ လားလား... ကိုယ္တုိင္ပဲ ပံ႔သကူ ျဖစ္သြားလိမ္႔မယ္ ဟရုိ႔...<br /> <br /> မနက္ခင္းမုိးလင္းေတာ႔ ဆုိင္ရွင္ေတြ ဗ်ာမ်ားေနတဲ႔ပုံကုိ ဒီဖက္ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန တီးေလး တစိမ္႔စိမ္႔ေသာက္ျပီး အရသာခံၾကည္႔၊ ေနာက္ဆုံးမေနႏုိ္င္ေတာ႔ ၀ါးလုံးကဲြရီ.... <br /> <br /> အင္းးးးး<br /> <br /> အဲဒီ႔လုိအခ်ိန္ေတြကုိ ျပန္လုိခ်င္မိတယ္...<br /> <br /> ..........<br /> <br /> ေဟာ... သဘာ၀တရားကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္တဲ႔ ပုထုဇဥ္လူသားမ်ား ျဖစ္ေပေတာ႔လည္း အရြယ္ေရာက္လာေတာ႔ အျမီးေလးက ေပါက္လာပါေလေရာ...<br /> <br /> အဲဒီ႔အျမီးေလးက တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔မတုိင္ခင္ကတည္းက ဘြတ္ကင္ရုိက္ထားပါတယ္.<br /> <br /> "သူေနာ္... အဲဒီ႔ေန႔ ဘာရႈတင္မွ လက္မခံနဲ႔... အဲေလ... ဘယ္ေက်ာင္းသားမွ စာမသင္နဲ႔. တုိ႔နဲ႔ပဲ ေနေပးပါ. ပလိစ္..." တဲ႔ေလ...<br /> <br /> အင္းေပ႔ါေလ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ ေယာက်ၤားဘသားေတြကလည္း ၾကမး္ၾကမ္းေျပာရင္သာ ျပန္ၾကမ္းခ်င္ၾကမ္းမယ္. အႏုေလးနဲ႔ သူရယ္. ကုိရယ္ ဆုိရင္ လူက သာေခြယုိင္ျဖစ္ျပီးသားကုိ... <br /> <br /> အဲဒါနဲ႔...<br /> <br /> "Your wish is my command, baby! " လုိ႔ဆုိေတာ႔ သူက<br /> <br /> "သြား... လူၾကီးကုိကတဲ႔... သြားးး မခ်စ္ဘူးတဲ႔... " <br /> <br /> သူက ေျပာပါတယ္.<br /> <br /> <br /> အင္းးးးး<br /> <br /> လြမ္းတယ္..<br /> <br /> အဲ... ဆက္ေျပာရဦးမွာေနာ္. ေမ႔သြားလုိ႔...<br /> <br /> <br /> အဲဒီလုိနဲ႔ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔ညၾကီးက မမွာမၾကား မခ်ိန္းထားဘဲ ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ဘတ္ၾကီးကုိ တည္႔တည္႔ၾကီး လာမွန္ပါေတာ႔တယ္.<br /> <br /> အဲဒီ႔လုိ မွန္တဲ႔ေန႔က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူမ ကားဂိတ္မွာ ျငင္းခုန္ေနၾကတာေပါ႔..<br /> <br /> "ဘုရားသြားမယ္."<br /> <br /> "ဟင္႔အင္း.. ရုပ္ရွင္ၾကည္႔မယ္.."<br /> <br /> "ဟာ... ၾကိဳမ၀ယ္ထားမိဘူး... ဒီေန႔သြားၾကည္႔ရင္ ေမွာင္ခုိပဲ မိလိမ္႔မယ္... အာဇာနည္ေန႔ကလည္း ၈၀၀ ကုန္ထားျပီးျပီေလ."<br /> <br /> "ဟြန္႔... အဲဒါပဲ ခဏခဏလာေျပာေနတယ္... မသိဘူး. ဒီေန႔ တစ္ခုခုေတာ႔ လုပ္မွျဖစ္မယ္."<br /> <br /> "ဟဲဟဲ... မ က ဘာလုပ္ခ်င္လုိ႔လဲဟင္..."<br /> <br /> "ဟြန္းး ရုပ္ကုိက... မသိဘူးမသိဘူး... ၾကည္႔ခ်င္တာမျပရင္ ျပတာပဲ ၾကည္႔ေတာ႔မယ္..."<br /> <br /> "ဘာ!!!"<br /> <br /> "အာ... ရႈပ္ကုန္ျပီ... မသိေတာ႔ဘူးကြာ... တုိက္ကားသြားစီးမယ္...ဒါပဲ..."<br /> <br /> အင္း... <br /> <br /> တုိက္ကား... တုိက္ကား...<br /> <br /> ဘယ္ေတြမွာရွိလဲဆုိေတာ႔ ေရႊတိဂုံဘုရားေတာင္ဖက္မုခ္က ဟက္ပီးေ၀ါလ္၊ ဟုိးးး ျမကၽြန္းသာ၊ ျပီးေတာ႔ ျပီးေတာ႔....အင္း... သီရိမဂၤလာေစ်းအေပၚထပ္မွာလည္း ရွိေသးတယ္...<br /> <br /> အျမန္ဆုံး ခ်က္ခ်က္ခ်က္ လုပ္လုိက္ေတာ႔ ေနာက္ဆုံးမွာ ကုိယ္နဲ႔ အနီးဆုံး၊ အဆင္ေျပဆုံး ခရီးစဥ္က သီရိမဂၤလာေစ်းျဖစ္ေနတယ္...<br /> <br /> "အုိေက... မ... သီရိမဂၤလာေစ်းသြားမယ္..."<br /> <br /> "ဘာေျပာတယ္.... လျပည္႔ေန႔ၾကီးကုိ ေစ်းသြားျပီး ဘာလုပ္မွာလဲ... "<br /> <br /> ေခါင္းကုိ တခါခါရမ္းျပီး သူမ စိတ္ေလသြားပုံေပါက္ပါတယ္..<br /> <br /> "ေဩာ္... မ ကလည္း... ေစ်းအေပၚထပ္မွာ တုိက္ကားသြားစီးမယ္ ေျပာတာပါ မရဲ႔... "<br /> <br /> "ဟင္းးဟင္းး မသိပါဘူး... ေစ်းေအာက္မွာပဲ ေလးဘီးကားသြားစီးမယ္ထင္ေနလုိ႔.. ဟင္းဟင္းဟင္း..."<br /> <br /> ဒီတစ္ခါ စိတ္ေလရသူကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ပါပဲခင္ဗ်ာ....<br /> <br /> အင္းးးးး<br /> <br /> ေနဦးးး အင္းလုိ႔မရေသးဘူး.. ဇာတ္လမ္းက ခုမွစတာ... ဟတ္ဟတ္ဟတ္<br /> <br /> ....<br /> <br /> အဲဒီ႔လုိနဲ႔ အေပၚထပ္ကိုတက္၊ တုိက္ကားစီးတယ္ေပါ႔ဗ်ာ.. ျပီးလည္းျပီးေရာ လက္ထဲမွာ ပုိက္ဆံက နည္းနည္း နည္းသြားျပီမဟုတ္လား.. ဒါေပမယ္႔ ေပ်ာ္ရတာက မ၀ေသးဘူး..<br /> <br /> ဟုိ ေဂ်ာက္ဂ်က္ သီခ်င္းထဲကလုိေပါ႔...<br /> <br /> "အိတ္ကပ္ထဲမွာၾကည္႔ေတာ႔ ၁၀၀ တန္ ၅၀ တန္ ၁၀ တန္ ေပါင္း ၁၆၀... ဒါနဲ႔ ဘာ၀ယ္ေသာက္မလဲ... ပရိသတ္ေရွ႔ေမွာက္၀ယ္... နာမည္ၾကီး ဘေလာ႔ဂါတစ္ေယာက္ရဲ႔..." ဆုိျပီး ညစ္ေနခုိက္မွာ သူမက အၾကံေပးပါတယ္.<br /> <br /> "ငါးမွ်ားမလား" တဲ႔...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္လည္း ပုခံုးကုိ ေဟာလိ၀ုဒ္မင္းသားစတုိင္လ္ ဟန္ပါပါနဲ႔ တြန္႔ျပလုိက္ျပီး<br /> <br /> "၀ႈိင္း" လုိ႔ ျပန္ေမးလုိက္တာေပါ႔...<br /> <br /> သူမက ကၽြန္ေတာ္႔လက္ကုိ ဆဲြလုိ႔ ငါးမွ်ားကန္ေလးေဘးကုိ ေခၚသြားပါတယ္.<br /> <br /> "ဒီလုိရွိတယ္ ေမာင္ရဲ႔.... ဒီ ငါးမွ်ားတံေလးမွာ သံလုိက္ပါတယ္. ဟုိ ေရထဲက ငါးပုံစံ ဗူးေလးေတြကလည္း သံနဲ႔လုပ္ထားတယ္. အဲဒါေလးေတြကုိ လုိက္မွ်ားျပီးရင္ ရလာတဲ႔ ငါးေလးကုိ ဗူးေလးဖြင္႔ၾကည္႔လုိက္၊ အထဲမွာ ကံစမ္းမဲေလးေတြပါတယ္. အဆင္ေျပရင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ တုိက္ကားစီးလုိ႔ရတာေပါ႔. မဟုတ္ဘူးလား. It's fun, Mg!!!!"<br /> <br /> အဲသလုိ မ်က္လုံးျပဴးမ်က္ဆံျပဴးနဲ႔ အားတက္သေရာရွင္းျပေလေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဇီးကြက္ျပဴးျပဴးျပျပီး အုိေခ.. ရက္စ္လုပ္လုိက္ပါေတာ႔တယ္.<br /> <br /> မၾကာခင္ပဲ ငါးစမွ်ားပါေတာ႔တယ္.<br /> <br /> ငါးျပာျပာေလးတစ္ေကာင္မိတယ္. သူမကုိ ေပးလုိက္တယ္. <br /> <br /> သူမ ဖြင္႔ၾကည္႔တယ္. ႏွာေခါင္းရႈံ႔ျပတယ္.<br /> <br /> အုိေက... I got it!<br /> <br /> သူမအလွည္႔. ငါးအစိမ္းေလးတစ္ေကာင္ ထပ္မိတယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ဖြင္႔ၾကည္႔တယ္. Nah....<br /> <br /> အုိေက... ေနာက္ဆုံးတစ္ေခါက္... <br /> <br /> ငါးမွ်ားတံေလးကို ကၽြန္ေတာ္ကိုင္လုိက္တယ္.<br /> <br /> သူမ ကၽြန္ေတာ္႔နားကုိ ကပ္လာတယ္...<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔လက္ဖမုိးေလးေပၚကုိ သူမလက္ကေလးနဲ႔ အုပ္ျပီး လာကုိင္တယ္.<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ ခပ္တုိးတုိးေလး ကၽြန္ေတာ္႔နားကပ္လုိ႔ ရင္ခုန္ေနတဲ႔အသံေလးနဲ႔ ဘာေျပာလဲသိလား...<br /> <br /> "ဒီတစ္ခါ ေနာက္ဆုံးအေခါက္ပဲေနာ္... ေမာင္" တဲ႔<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ကုိင္ထားတဲ႔ ငါးမွ်ားတံေတာင္ လြတ္က်သြားမလို႔ ကံေကာင္းတယ္. သူမ ၀င္ကုိင္ထားေပးလုိ႔သာပဲေပါ႔...<br /> <br /> အင္းးးးးး<br /> <br /> ခုေတာ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္႔လက္ဖမုိးေတြ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေျပာင္လက္ေတာက္ပေနခဲ႔ရျပီေပါ႔ေလ. (ေခၽြးထြက္လုိ႔ပါ. ဟတ္ဟတ္)<br /> <br /> ငါး၀ါ၀ါေလးတစ္ေကာင္မိတယ္ဗ်ာ...<br /> <br /> ႏွစ္ေယာက္သား ရင္ခုန္တိမ္းမူးစြာနဲ႔ အထဲက မဲလိပ္ကေလးကုိ ဖြင္႔ၾကည္႔လုိက္တယ္.<br /> <br /> အုိးမုိင္ေဂါ႔ဒ္...<br /> <br /> Ohhhhhh.... My.... Goddddd<br /> <br /> Guess What!<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သရဲရထားေပါက္တယ္ဗ်ာ.....<br /> <br /> သူမလည္း ခုန္ ကၽြန္ေတာ္လည္း တုန္... (ရင္တုန္တာကုိေျပာတာပါ)...<br /> <br /> ၀မ္းသာအားရနဲ႔ သရဲရထား Booth ေလးဆီကုိ သူမလက္ကေလးကုိ ဆဲြလုိ႔ေျပးလႊား၊ လက္မွတ္ေလးကမ္းေပးလုိက္ေတာ႔ အေရာင္းစာေရးမေလးက အကဲခတ္သလုိ လွမ္းၾကည္႔ရင္းေျပာတယ္...<br /> <br /> "ကုိၾကီး သိပ္ကံေကာင္းတယ္. အဲဒါမ်ိဳး တစ္ေထာင္မွာ တစ္ေယာက္ေပါက္ခဲတယ္."<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔ေခါင္းက ဟုိးသီရိမဂၤလာေစ်းအေပၚထပ္ကုိ ေျပးေဆာင္႔တယ္. သူမက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ဖမ္းဆဲြထားေပလုိ႔သာေပါ႔...<br /> <br /> အင္းးးးး<br /> <br /> သရဲရထားစီးၾကျပီေပါ႔ဗ်ာ....<br /> <br /> .....<br /> <br /> ကၽြီက်ီြ...ကၽြီ..ကၽြီနဲ႔ အထဲကုိ လွိမ္႔ကာလွိမ္႔ကာ၀င္သြားတဲ႔ ရထားတဲြေလးေပၚမွာ သူမရယ္ေလ. ကၽြန္ေတာ္႔နားကုိ ခါတုိင္းထက္ပုိကပ္ထုိင္လုိ႔လက္ေမာင္းကုိ ဆဲြထားတယ္.<br /> <br /> ဒါေတာင္ ထုိင္ခုံေတြက တစ္ေယာက္ထုိင္ေတြျဖစ္ေနလုွ႔ိပဲ. မဟုတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ေပၚလာတက္ထုိင္မလားမသိ... အဲဒီ႔အခါက်ရင္ ရထားလည္း ေရြ႔ေတာ႔မွာမဟုတ္... ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> ၀ူးးးးးးးးထြားးးးးးးးးဟားးးးးးးးးးလားးးးးးးးးးး၀ါးးးးးးးးးးထားးးးးးးးးးးးး<br /> <br /> ဦးေက်ာက္လုံးအသံနဲ႔ သရဲတစ္ေကာင္ ပုဆိန္ၾကီးကုိင္လုိ႔ ေျပးလာပါတယ္. <br /> <br /> သူမ ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ခြင္ထဲကုိ ေခါင္းေလးလာဖြက္ပါတယ္. <br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္သရဲကုိ ျပဳံးျပလုိက္ပါတယ္.<br /> <br /> Thanks, Man!<br /> <br /> သရဲ စိတ္ေလသြားပါတယ္.<br /> <br /> ေနာက္တစ္ေကာင္ ဟုိး အေပၚကေန ရႊီးခနဲ ၀တ္စုံျဖဴၾကီး ၀တ္လုိ႔ ဆင္းလာပါတယ္. <br /> <br /> သရဲမၾကီးပါ...<br /> <br /> သူမကၽြန္ေတာ္႔လက္ႏွစ္ဖက္လုံးကုိ လွမ္းဆဲြဖက္ျပီး... 'လုပ္ပါဦး... ေမာင္...' တဲ႔...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ဘာဆက္လုပ္ရမလဲဟင္...<br /> <br /> သရဲမၾကီးကုိ ေမာ႔ၾကည္႔ျပီး ကၽြန္ေတာ္ျပဳံးမိတယ္.<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ ေၾကာက္ေနမယ္႔သူမကုိ အားေပးစကားေျပာလုိက္ပါတယ္.<br /> <br /> 'မ... သိလား.. သရဲမၾကီးက ေဘာ္လီမ၀တ္ထားဘူး..'<br /> <br /> သူမရယ္ေလ... ကၽြန္ေတာ္႔ေပါင္ကုိ ဆဲြလိမ္လိုက္တာမ်ား အရိႈးရာကုိ ထင္ေရာ.. ဗီဇာ၀င္ေတာ႔ေတာင္ ေကာင္ဆယ္လာကေမးေသးတယ္. လတ္တေလာ ေဆးကုသခံေနရတဲ႔ ေရာဂါဘယေတြရွိလားဆုိေတာ႔. ကၽြန္ေတာ္ရယ္ေလ. ျပမိေတာ႔မလုိ႔... ဟင္းဟင္းဟင္း...ေနာ္..<br /> <br /> အင္းးးး<br /> <br /> <br /> ဆက္ေျပာမယ္ေနာ္.<br /> <br /> ေနာက္က်ေတာ႔ မွင္စာေပါက္စေလးေတြ၊ ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္ေတြ၊ အေလာင္းေကာင္ၾကီးေတြ၊ လႊနဲ႔တုိက္ျဖတ္ျပေနတာေတြ၊ ဂ်ပန္သရဲလုိ မ်က္ႏွာျဖဴျဖဴၾကီးနဲ႔ ဟုိးေခ်ာင္ကေန ေခ်ာင္းၾကည္႔ေနတာေတြ....<br /> <br /> အုိးးးး စုံလုိ႔ စုံလုိ႔ပါပဲဗ်ာ...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ဒီသရဲရထားကုိ ဘယ္လုိမ်ားေဆာက္ထားလဲ... သရဲတစ္ေကာင္က ကုိယ္စီးလာတဲ႔ ရထားနားကို ဘယ္ေလာက္အကြာအေ၀းထိ နီးကပ္လာေအာင္ လုပ္ထားသလဲ... ဒီသရဲကုိ စက္သီးနဲ႔ေမာင္းတာလား၊ ၾကိဳးနဲ႔ဆဲြတာလား၊ ေမာ္တာနဲ႔လွည္႔ထားတာလား... စသည္ျဖင္႔ ေတြးေတာၾကံဆေနခ်ိန္ ရင္ခုန္သံႏွစ္ခုဟာ တစ္သားတည္းျဖစ္ေနခဲ႔တယ္....<br /> <br /> သရဲရထားအျပင္ဖက္ကုိလည္း ျပန္ေရာက္ေရာ....<br /> <br /> သူမက...<br /> <br /> သူမကေလ...<br /> <br /> သိလား<br /> <br /> ဘာေျပာလဲ<br /> <br /> သိလား...<br /> <br /> "အရမ္းေၾကာက္တာပဲ ေမာင္ရယ္..." တဲ႔<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သြားတက္ေလးေဖြးခနဲ ေပၚေအာင္ ျပဳံးျပလုိက္ျပီး...<br /> <br /> "သရဲကုိ ေၾကာက္တာလား. ေမာင္႔ကုိ ေၾကာက္တာလားးး" ဆုိေတာ႔<br /> <br /> သူမက...<br /> <br /> "ဟြန္႔.... လူၾကီးကုိက..." တဲ႔ေလ...<br /> <br /> ဟုတ္...<br /> <br /> အဲဒီ႔ေန႔က ကၽြန္ေတာ္အဆင္ေျပခဲ႔သေလာက္ သရဲေတြေတာ႔ စိတ္ေလျပီး က်န္ခဲ႔ပါတယ္...<br /> <br /> ဟုိသရဲတစ္ေကာင္ဆုိ စိတ္လႈပ္ရွားျပီး အေမာေတာင္ေဖာက္သြားတယ္ဆုိပဲ... ဟတ္ဟတ္ဟတ္..<br /> <br /> အင္းးးးးးးး<br /> <br /> ဒီတစ္ခါဘာေျပာရမယ္မသိ...<br /> <br /> ရင္ခုန္တယ္...<br /> <br /> လြမ္းတယ္...<br /> <br /> အရင္လုိ ျပန္တမ္းတမိတယ္..<br /> <br /> အင္းးးး<br /> <br /> ေနာက္ႏွစ္ခါ တန္ေဆာင္းမုန္းေတာ႔ ေမာင္ဖုန္း ျပန္ခဲ႔ေတာ႔မယ္ကြယ္ လုိ႔သာ ဒီည ဒုိင္ယာရီမွာ စာရင္းေလး တို႔ထိလုိက္ရပါေၾကာင္း...<br /> <br /> ကဲ....<br /> <br /> ဖေယာင္းတုိင္လည္းအုိ<br /> စိတ္လည္းတုိျပီ<br /> ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အိပ္ခြင္႔ေပးပါေတာ႔....<br /> <br /> အားလုံးကုိ ခ်စ္ခင္ေလးစားျမဲ...<br /> <br /> ကန္ရုိ...<br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-751731900179211921?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/FM_X92znlFQ/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Yan)15http://www.yanaung.net/2009/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-5351740666229201278Fri, 23 Oct 2009 04:17:00 +00002009-10-23T00:26:32.021-04:00Ka-HteinDonationsMyanmar Philanthropistsအားလုံးပဲ မဂၤလာပါ ခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> ကထိန္အလႉအတြက္ အလႉေငြစာရင္းရွင္းတမ္း ရရွိျပီ ျဖစ္လုိ႔ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္.<br /> <br /> အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ႔ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံမွ ေကာက္ခံရရွိတဲ႔ အလႉေငြစုစုေပါင္းကေတာ႔ ၁,၆၆၉,၄၅၅ က်ပ္ (၁၆ သိန္း ၆ ေသာင္း ၉ ေထာင္ ႏွင္႔ ၄ ရာ ၅၅ က်ပ္) ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> ပေဒသာပင္ဆင္ယင္ျခင္း၊ ကထိန္အၾကိဳေန႔ အရုဏ္ဆြမ္းေလာင္းလႉျခင္း၊ အလႉေန႔ အေကၽြးအေမြး၊ လျပည္႔၀န္းလမ္းသြယ္ အတြက္ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ လွ်ပ္စစ္မီးသြယ္တန္းျခင္းႏွင္႔ ပုိ႔/သယ္ စရိတ္မ်ား အားလုံးေပါင္းမွာ ၁,၆၅၅,၉၃၀ က်ပ္ (၁၆ သိန္း ၅ ေသာင္း ၅ ေထာင္ ႏွင္႔ ၉၃၀ က်ပ္) ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> ပုိေငြ ၁၃၅၂၅ က်ပ္ကုိ ဦးဇင္း ဦးေကာ၀ိဒထံ ကထိ္န္ပေဒသာပင္အတြက္ န၀ကမၼအလႉေတာ္ေငြအျဖစ္ ၂၀-၁၀-၂၀၀၉ မွာ ကပ္လႉခဲ႔ျပီး ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း အားလုံးကုိ ရွင္းလင္းတင္ျပအပ္ပါတယ္.<br /> <span id="fullpost"><br /> <center><br /> <iframe frameborder="0" height="500" src="http://spreadsheets.google.com/pub?key=tZH1OwjzshNe-Y0Hne_nRww&amp;output=html&amp;widget=true" width="650"></iframe></center><br /> <br /> ဒါကေတာ႔ အလႉရွင္မ်ား စာရင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> <b>ဂ်ပန္နိုင္ငံ</b><br /> <br /> ၁.ႏွစ္ဘက္ေသာ မိဘမ်ားအား အမွဴးထား၍ စံ + ႏုႏု မိသားစု (ဂ်ပန္)မွ ပန္းကန္ အခ်ပ္ ၅၀ + ဇြန္း + ပဋိပဒစာအုပ္မ်ားအတြက္စုစုေပါင္း အလွဴေငြ ( ၁၂၀၀၀၀ က်ပ္ )<br /> <br /> ၂.ႏွစ္ဘက္ေသာ မိဘမ်ားအား အမွဴးထား၍ စံ + ႏုႏု မိသားစု (ဂ်ပန္)မွ ကထိန္သကၤန္း + ကထိန္ပေဒသာပင္ အတြက္စုစုေပါင္း အလွဴေငြ (၅၅၅၀၀ က်ပ္ )<br /> <br /> ၃.ေဒၚယဥ္ယဥ္ (လယ္ေ၀းျမိဳ႕) (စာဖတ္သူ- ဂ်ပန္) မွ နွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီး အတြက္ အလွဴေငြ ( ၄၁၅၀၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၄.ညီမေလးခြန္းသဒၵါ (ဂ်ပန္)မွ နွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီးအတြက္ အလွဴေငြ (၄၁၅၀၀ က်ပ္ )<br /> <br /> ၅.ကိုလွေအာင္+မထားထားျမင္႔မိသားစု(ဂ်ပန္)မွ ညီမေလးထားထားျမင္႔ရဲ႕ေမြးေန႔အလွဴအျဖစ္ ကထိန္သကၤန္းအတြက္အလွဴေငြ ( ၄၁၅၀၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၆.ေဒါက္တာျမတ္ဥာဏ္ + ေဒၚ၀ါ၀ါခိုင္မင္း ၊ သမီးေလးေမျမတ္နိုးခိုင္ မိသားစု ( ဂ်ပန္)မွ တိုင္ကပ္နာရီ တစ္လံုး ။<br /> <br /> ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /> ဂ်ပန္နိုင္ငံမွ အလွဴေငြ စုစုေပါင္း------------------------------------= (၃၀၀၀၀၀ က်ပ္)<br /> <br /> ( ဂ်ပန္နိုင္ငံမွ အလွဴေငြ စုစုေပါင္း ေငြက်ပ္ သံုးသိန္းတိတိ လႊဲျပီး )<br /> <br /> <b>စကၤာပူနိုင္ငံ</b><br /> <br /> ၁.ကိုသုခ-ေမကဆုန္(စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္အလွဴေငြ (၂၂၉၅၀ က်ပ္ )<br /> <br /> ၂.ညီမေလးေမသူ(စကၤာပူ)မွ သကၤန္း ၊ပရိကၡရာအစံုအတြက္ အလွဴေငြ ( ၇၆၅၀၀ က်ပ္ )<br /> <br /> ၃.ညီမေလးဥမၼာသန္႔ (စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္အလွဴေငြ( ၂၂၉၅၀ က်ပ္ )<br /> <br /> ၄.ညီမေလးခင္သႏၱာေထြး (စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္အလွဴေငြ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၅၀၀၀၀ က်ပ္<br /> <br /> ၅.ေမပ်ိဳတစ္စု (စကၤာပူ)မွ နွစ္ထပ္သကၤန္းအတြက္ အလွဴေငြ ၅၄၈၀၅ က်ပ္<br /> <br /> ၆.ညီမေလးနွင္းေဟမာ (စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္အလွဴေငြ (၃၈၂၅၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၇.ညီမေလးစိမ္း (စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္ အလွဴေငြ ( ၃၈၂၅၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၈.ညီမေလးsweetpeony (စကၤာပူ)မွ နွစ္ထပ္သကၤန္းအတြက္ အလွဴေငြ (၃၀၆၀၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၉.မသႏၱာ၀င္း (စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္ အလွဴေငြ (၂၂၉၅၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၁၀. မမိုးမမ (စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္ အလွဴေငြ ( ၃၈၂၅၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၁၁.အလွဴရွင္တစ္ဦး (စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္ အလွဴေငြ( ၇၆၅၀၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၁၂.ညီမေလး၀ိုင္း (စကၤာပူ)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္ အလွဴေငြ (၃၈၂၅၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၁၃.ကြယ္လြန္သူ..ေမေမေဒၚၾကည္ၾကည္ဝင္း ရည္စူး၍့ သားသမီးတစု ေကာင္းမွဴ ့.ကိုေအာင္ေအာင္ၿဖိဳး+မစုစုဦး ၊ ကိုေအာင္ၿမင္ဝင္း+မသစ္သစ္ထူး ( ၇၆၅၀၀ က်ပ္)<br /> <br /> ၁၄.ဦးဘိုနီ + ေဒၚခင္ခင္မိသားစု (စကၤာပူ)မွ ( ၃၀၆၀၀ က်ပ္)<br /> <br /> --------------------------------------------------------------------------------------<br /> စကၤာပူမွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္ အလွဴေငြစုစုေပါင္း-------------------------------------= ၆၁၇၃၅၅ က်ပ္<br /> <br /> ကိုရဲေက်ာ္+ မေမမိုး ( စကၤာပူ)မွ (၃၀.၁၀.၀၉) ေန႔ဆြမ္းအတြက္ အလွဴေငြ ( ၇၆၅၀၀ က်ပ္ )<br /> <br /> စကၤာပူမွ အလွဴေငြ စုစုေပါင္း ( ၆၉၃၈၅၅ က်ပ္ )တိတိ လႊဲျပီး<br /> <br /> <b>ျမန္မာျပည္.</b><br /> <br /> ၁.shwedarling team .(shwedarling.com)မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္အလွဴေငြ ၄၅၀၀၀ က်ပ္ (ျမန္မာျပည္သို႔လႊဲျပီး)<br /> <br /> ၂.ညီမေလးပန္းရင္႔ေရာင္ (ျမန္မာျပည္) မွ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္အလွဴေငြ ၃၀၀၀၀ က်ပ္ ( ေငြလႊဲျပီး)<br /> <br /> -------------------------------------------------------------------------------------------<br /> ျမန္မာျပည္မွ အလွဴေငြ ေပါင္း----------------------------------- = ( ၇၅၀၀၀ က်ပ္ ) (လႊဲျပီး)<br /> <br /> <b>အေမရိကန္</b><br /> <br /> ၁.ကုိေမာင္ေဇာ္မင္းမိသားစု (USA)မွ သကၤန္းပရိကၡရာတစ္စံုအတြက္အလွဴေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၇၀ (US$70)<br /> <br /> ၂. ဦးၾကံေအာင္ (USA) မွ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီးအတြက္ အလႉေငြ US $ 35<br /> <br /> ၃. မႏွင္းေပါက္ပြင္႔ (UAE) မွ ကထိန္ေ၀ယ်ာေ၀စၥအတြက္ အလႉေငြ ျမန္မာေငြ 80,000 က်ပ္<br /> <br /> ၄. ကုိထြန္းေအာင္၀င္း (Japan) မွ ပရိကၡရာ ရွစ္ပါးႏွင္႔ ကထိန္ေ၀ယ်ာ၀စၥအတြက္ ျမန္မာေငြ က်ပ္တစ္သိန္း<br /> <br /> ၅. ကုိေအာင္ေျဖေအး (Bowling Green, Kentucky, USA) မွ ကထိန္ေ၀ယ်ာ၀စၥအတြက္ US $ 32<br /> <br /> ၆. အေမရိကန္ႏုိင္ငံ နယူးေယာက္ျမိဳ႔ေန ကုိေက်ာ္ေဇ+မသဇင္၀င္းႏွင္႔ သမီးငယ္ေလး Angel Rose Latt တုိ႔မွ ကထိန္ေ၀ယ်ာ၀စၥအတြက္ US $ 50<br /> <br /> ၇. ထုိင္၀မ္မွ မသႏၱာက ကထိန္အတြက္ ပရိကၡရာရွစ္ပါးႏွင္႔ ေ၀ယ်ာ၀စၥအလႉေငြ ျမန္မာေငြ ၈ ေသာင္းက်ပ္<br /> <br /> ၈. ဘေလာ႔ဂါရန္ေအာင္မိသားစု(USA)ကထိ္္န္ေ၀ယ်ာ၀စၥအတြက္ US $ 100<br /> <br /> တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္....<br /> <br /> <br /> ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-5351740666229201278?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/lNN8Fqd9gCo/blog-post_23.htmlnoreply@blogger.com (Yan)1http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post_23.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-6537699216817066790Tue, 20 Oct 2009 00:58:00 +00002009-10-19T21:25:43.463-04:00Ka-HteinDonationsMyanmar Philanthropistsအားလုံးပဲ မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> ကထိန္ေရစက္ခ် တရားနာအစီအစဥ္ကုိ <a href="http://www.myanmartube.net/radio/9/" target="_blank">ဒီေနရာေလးမွာ</a> တုိက္ရုိက္ၾကည္ညိဳႏုိင္ပါတယ္...<br /> <br /> တစ္ခ်ိဳ႔လည္း သိျပီး ျဖစ္ၾကမယ္ထင္ပါတယ္. မ၀ါ၀ါခုိင္မင္းတုိ႔ဆိုက္မွာတင္မက ဦးေကာ၀ိဒကလည္း မက္ေဆ႔ခ်္တင္ထားတာကုိ ဖတ္ျဖစ္ၾကမယ္ထင္ပါတယ္.<br /> <br /> ျပန္ေရာက္တာ ေနာက္က်လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဖက္က အဆက္အသြယ္ျပတ္သလုိ ျဖစ္သြားတာ စိတ္မေကာင္းပါဘူး. ေရစက္ခ် တရားနာတာကို မမွွီလုိက္ေပမယ္႔လည္း ကထိန္ပေဒသာပင္ေတြဖက္ကုိ ကင္မရာ ခ်ိန္ထားဆဲ ျဖစ္တာမုိ႔ မိမိတုိ႔ရဲ႔ အလႉဒါနေလးမ်ားကုိ ၾကည္ညိဳသဒၵါ ပီတိျဖာႏုိင္ၾကပါတယ္...<br /> <br /> အားလုံးပဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ ကထိန္အလႉေတာ္မဂၤလာၾကီး ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးဆုံးသြားေၾကာင္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ အသိေပးအပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> ကုန္က်စရိတ္မ်ား အေသးစိတ္ရွင္းလင္းခ်က္ကုိ ခဏေနရင္ တင္ေပးသြားပါဦးမယ္.<br /> <br /> ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-6537699216817066790?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/TKuK-TarXWk/blog-post_3518.htmlnoreply@blogger.com (Yan)1http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post_3518.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-1176595581616609989Mon, 19 Oct 2009 08:08:00 +00002009-10-21T01:42:46.556-04:00Ka-HteinDonationsMyanmar Philanthropists<center><br /> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcOsAAh6I/AAAAAAAADDs/7nRQtldPtq4/s1600-h/DSCN9693.jpg" imageanchor="1" linkindex="28" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcOsAAh6I/AAAAAAAADDs/7nRQtldPtq4/s320/DSCN9693.jpg" /></a><br /> </center><br /> <center> <span style="color: blue;">ပင္မ ပေဒသာပင္ (သုိ႔) ညွပ္မၾကီး ပုံ</span></center><br /> <br /> အားလုံးပဲ မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ...<br /> <br /> ကထိန္အတြက္ျပင္ဆင္ ခင္းက်င္းထားတဲ႔ ပေဒသာပင္ပုံေလးမ်ားနဲ႔ ဒီေန႔ မနက္ခင္း ျပဳလုပ္ခဲ႔တဲ႔ ကထိန္အၾကိဳ အရုဏ္ဆြမ္းေလာင္းလႉပဲြက ဓာတ္ပုံေလးေတြကုိ အားလုံးၾကည္ညိဳႏုိင္ေအာင္ တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္.<br /> <span id="fullpost"><br /> <center><br /> <br /> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcXemavBI/AAAAAAAADEc/aH4wHbYD0IQ/s1600-h/DSCN9719.jpg" imageanchor="1" linkindex="29" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcXemavBI/AAAAAAAADEc/aH4wHbYD0IQ/s320/DSCN9719.jpg" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcZM2EXQI/AAAAAAAADEk/wv0GaDXBedk/s1600-h/DSCN9718.jpg" imageanchor="1" linkindex="30" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcZM2EXQI/AAAAAAAADEk/wv0GaDXBedk/s320/DSCN9718.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcagHzeAI/AAAAAAAADEs/zpClOYN-Jac/s1600-h/DSCN9720.jpg" imageanchor="1" linkindex="31" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcagHzeAI/AAAAAAAADEs/zpClOYN-Jac/s320/DSCN9720.jpg" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwccIGcTWI/AAAAAAAADE0/u_PwFCMYVbw/s1600-h/DSCN9721.jpg" imageanchor="1" linkindex="32" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwccIGcTWI/AAAAAAAADE0/u_PwFCMYVbw/s320/DSCN9721.jpg" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcdsyEAyI/AAAAAAAADE8/ZT9hVadhPYs/s1600-h/DSCN9722.jpg" imageanchor="1" linkindex="33" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcdsyEAyI/AAAAAAAADE8/ZT9hVadhPYs/s320/DSCN9722.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcVztoaOI/AAAAAAAADEU/SPwtzLusjU8/s1600-h/DSCN9715.jpg" imageanchor="1" linkindex="34" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcVztoaOI/AAAAAAAADEU/SPwtzLusjU8/s320/DSCN9715.jpg" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcUtj0TVI/AAAAAAAADEM/ioK3eLnHoGo/s1600-h/DSCN9714.jpg" imageanchor="1" linkindex="35" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcUtj0TVI/AAAAAAAADEM/ioK3eLnHoGo/s320/DSCN9714.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcTBeT5LI/AAAAAAAADEE/yppVKGK5QuM/s1600-h/DSCN9713.jpg" imageanchor="1" linkindex="36" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcTBeT5LI/AAAAAAAADEE/yppVKGK5QuM/s320/DSCN9713.jpg" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcRgUocBI/AAAAAAAADD8/K2n0niF0niI/s1600-h/DSCN9712.jpg" imageanchor="1" linkindex="37" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcRgUocBI/AAAAAAAADD8/K2n0niF0niI/s320/DSCN9712.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcQEtJk1I/AAAAAAAADD0/DYwTK_p0Lj0/s1600-h/DSCN9699.jpg" imageanchor="1" linkindex="38" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcQEtJk1I/AAAAAAAADD0/DYwTK_p0Lj0/s320/DSCN9699.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcMypGhiI/AAAAAAAADDk/5Bf7blE0kZY/s1600-h/DSCN9690.jpg" imageanchor="1" linkindex="39" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcMypGhiI/AAAAAAAADDk/5Bf7blE0kZY/s320/DSCN9690.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcLfS0tKI/AAAAAAAADDc/msscSScj-jA/s1600-h/DSCN9686.jpg" imageanchor="1" linkindex="40" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwcLfS0tKI/AAAAAAAADDc/msscSScj-jA/s320/DSCN9686.jpg" /></a><br /> <br /> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwdYxUY9OI/AAAAAAAADFE/73X_4Y1bg7o/s1600-h/1.jpg" imageanchor="1" linkindex="41" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwdYxUY9OI/AAAAAAAADFE/73X_4Y1bg7o/s320/1.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwdZ-gyHMI/AAAAAAAADFM/sylWIvJ8j1Q/s1600-h/22.jpg" imageanchor="1" linkindex="42" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwdZ-gyHMI/AAAAAAAADFM/sylWIvJ8j1Q/s320/22.jpg" /></a><br /> </center><br /> <br /> * သုံးစဲြစာရင္း အေသးစိတ္ကုိ ထပ္မံေဖာ္ျပေပးပါဦးမယ္.<br /> <br /> အားလုံးကုိခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-1176595581616609989?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/RbRaSOzxSj0/blog-post_6481.htmlnoreply@blogger.com (Yan)0http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post_6481.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-31022590134576099Mon, 19 Oct 2009 07:51:00 +00002009-10-19T03:52:00.032-04:00Ka-Hteinmettashinsayadawဒီည ကထိန္ပေဒသာပင္ကိစၥ အ၀၀ေတြရယ္၊ ေမွာင္ေနတဲ႔ လမ္းေလးကုိ မီးေခ်ာင္းေလးေတြ လႉဖုိ႔ ကိစၥေလးေတြရယ္၊ ကထိန္စာရင္းဇယားေလးေတြကုိ ေဒၚဥမၼာေဌးတုိ႔၊ ကုိညီတုိ႔နဲ႔ ေဆြးေႏြးေနတုန္းရယ္မွာ အမွတ္မထင္ျဖစ္ရပ္ေလး တစ္ခုျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္.<br /> <br /> ဦးဇင္းနဲ႔ VZO မွာ Live လႊင္႔ဖုိ႔ ကင္မရာခ်ိန္ေနတုန္းေပါ႔... အဲဒီ႔မွာ ဦးဇင္းက ေျပာပါတယ္. <br /> <span id="fullpost"><br /> <span style="color: blue;">ေမတၱာရွင္ ဆရာေတာ္ အခု ၾကြလာမယ္တဲ႔...</span><br /> <br /> ဆြမ္းေလာင္းအသင္းမွာ အင္တုိက္အားတုိက္ ကူညီေပးေနတဲ႔ ဒါယကာ ကုိထက္က ဦးဇင္း ဦးေကာ၀ိဒဆီကုိ ဖုန္းဆက္ျပီး လွမ္းအေၾကာင္းၾကားတာပါ..<br /> <br /> အခု ၀ါးခ်က္မွာ ေရာက္ေနျပီတဲ႔. အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ၾကြလာတာပါတဲ႔....<br /> <br /> အဲဒါနဲ႔ ဦးဇင္းက ဆရာေတာ္ကုိ ေန႔ဆြမ္းဘုဥ္းေပးဖုိ႔ ပင္႔ေတာ႔ ဆရာေတာ္က တစ္ျခားမွာ ဘုဥ္းေပးျပီးျပီျဖစ္တယ္လုိ႔ အေၾကာင္းျပန္ပါတယ္. ဒါေပမယ္႔ ေက်ာင္းတုိက္ကုိေတာ႔ ၾကြလာျပီး ကထိန္ခင္းတာကုိ လာၾကည္႔မယ္တဲ႔...<br /> <br /> အဲဒါနဲ႔ ဦးဇင္းတုိ႔လည္း ဆရာေတာ္အတြက္ သစ္သီးတစ္ခုုခု အျမန္စီစဥ္လုိက္ၾကပါတယ္.<br /> <br /> ခဏေနေတာ႔ ဆရာေတာ္ ၾကြလာပါတယ္. ဦးဇင္းက VZO မွာ ခ်ိန္ေပးျပီး <br /> <br /> 'ကုိရန္ေအာင္... ဆရာေတာ္ကုိ ျမင္ရလား... ျမင္ရလား..." လုိ႔ေမးေတာ႔ ခ်က္ခ်င္း ဘာျပန္ေျပာလုိက္ရမွန္း မသိပါဘူး. <br /> <br /> ျပီးေတာ႔မွ<br /> <br /> 'တင္ပါ႔... ျမင္ရပါတယ္.. ဆရာေတာ္ကုိ ဦးခုိက္လုိက္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္တင္ေပးပါ" လုိ႔ ဦးဇင္းက တဆင္႔ ျပန္ေလွ်ာက္လုိက္ရတယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္လည္း ရုတ္တရက္ ဆရာေတာ္ကုိ ဖူးလုိက္ရတာ ရင္ထဲမွာ ေအးခ်မ္းသြားတာပါပဲ...<br /> <br /> ဦးဇင္းက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ဆရာေတာ္နဲ႔ VZO မွာ ခ်ိတ္ေပးပါတယ္. <br /> <br /> အဲဒီ႔အခုိက္အတန္႔ေလးမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာေတာ္႔ပုံကုိ ရေအာင္ရုိက္ယူလုိက္ႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္.<br /> <br /> ဆရာေတာ္က ကၽြန္ေတာ္႔ပုံကုိ ၾကည္႔ခ်င္တယ္ေျပာလုိ႔ ကင္မရာျပန္ခ်ိတ္ေနတုန္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္႔စက္က ကံအေကာင္းအေၾကာင္းမလွစြာနဲ႔ ဟမ္းသြားပါတယ္.<br /> <br /> စက္ကုိျပန္စေနခ်ိန္မွာ ဖုန္းနဲ႔ လွမ္းေခၚေတာ႔လည္း ခ်က္ခ်င္းမ၀င္... ရလည္းရေရာ ဆရာေတာ္က ျပန္ၾကြသြားပါျပီတဲ႔...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ မက္ေဆ႔ခ်္ေလးတစ္ခု ထားခဲ႔ပါတယ္တဲ႔....<br /> <br /> အဲဒါေလးကေတာ႔....<br /> <br /> 2:16 AM kall: ဒါယကာ<br /> 2:17 AM ဆရာေတာ္ကျပန္ေတာ့မယ္<br /> ဖုန္းေခၚေနတာလား<br /> 2:19 AM <span style="color: red;">ေကာင္းတဲ့အလုပ္ဆိုတာဘယ္လိုအေႏွာင့္အယွက္အခက္အခဲရွိရွိေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ပါ</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;"> တဲ့</span><br /> ဆရာေတာ္ရဲ႕ၾသ၀ါဒပါ...<br /> <span style="color: red;">ကုသိုလ္ဆိုတာ အဆန္လမ္း</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;"> ပင္ပန္းတယ္</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;"> အကုသိုလ္ကေတာ့အစုန္လမ္း</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;"> လြယ္တယ္</span><br /> <br /> ဆရာေတာ္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စတင္ဖဲြ႔စည္းလုပ္ေဆာင္မယ္႔ ေမတၱာရွင္ေဖာင္ေဒးရွင္း အဖဲြ႔ေလးမွာ နာယကဆရာေတာ္ တစ္ပါးအေနနဲ႔ ပါ၀င္ကူညီေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔လည္း တစ္ဆက္တည္း အားလုံးကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ အသိေပးလုိက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ...<br /> <br /> ဆရာေတာ္ ၾကြလာတာ အစီအစဥ္မရွိဘဲ ကတိုက္ကရုိက္ျဖစ္သြားခဲ႔တာမို႔ ဘယ္သူကမွလည္း ဓာတ္ပုံရုိက္ဖုိ႔ သတိမရလုိက္ၾကပါဘူး... ကံမေကာင္းစြာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဖက္က လုိင္းက်သြားခဲ႔ေပမယ္႔လည္း ကံေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ လုိင္းမက်ခင္ေလးမွာ VZO camera ေလးနဲ႔ တစ္ပုံ ရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ရုိက္ယူလုိက္ႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္<br /> <br /> အဲဒါေလးကို အားလုံးၾကည္ညိဳႏုိင္ေအာင္ ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_IVzUPWoAxfo/StwY7Yj9V5I/AAAAAAAAADg/CVoe67r3B_A/s1600-h/kvd_2009.10.19_01.57.57.jpg" imageanchor="1" linkindex="34" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_IVzUPWoAxfo/StwY7Yj9V5I/AAAAAAAAADg/CVoe67r3B_A/s320/kvd_2009.10.19_01.57.57.jpg" /></a></span><br /> </div><br /> ဆရာေတာ္အတြက္ ဒကာဒကာမေတြက လႉဒါန္းပူေဇာ္ထားတဲ႔ website ေလးေတြမွာလည္း ဆရာေတာ္႔အေၾကာင္း ပုိသိႏုိင္ေအာင္ ေလ႔လာႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ...<br /> <br /> <a href="http://mettashin.org/" linkindex="35" target="_blank">http://mettashin.org/</a><br /> <a href="http://mettashin.com/" linkindex="36" target="_blank">http://mettashin.com/</a><br /> <br /> ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-31022590134576099?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/lZlBjj0j9g4/blog-post_1643.htmlnoreply@blogger.com (Yan)0http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post_1643.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-7447215928174883473Mon, 19 Oct 2009 06:52:00 +00002009-10-19T02:57:57.172-04:00Ka-HteinDonationsMyanmar Philanthropistsအားလုံးပဲ မဂၤလာပါ<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီၾကားထဲ အလုပ္နည္းနည္းမ်ားေနလုိ႔ ကထိန္အတြက္ပုိ႔စ္မေရးျဖစ္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္. အဓိကကေတာ႔ Live Broadcasting လႊင္႔ဖုိ႔အတြက္မွာ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီးေပးလုိက္ရတာပါပဲ.<br /> <br /> Website မ်ိဳးစုံစမ္းၾကည္႔ေပမယ္႔လည္း ေနာက္ဆုံးမွာေတာ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ ကုိးနတ္ရွင္ကုိ လက္ေျမွာက္လုိက္ရပါေတာ႔တယ္. ဆုိက္မ်ိဳးစုံကုိ ပိတ္ထားရတဲ႔ အထဲမွာမွ စပိဒ္ကုိလည္း မဟားတရားေႏွးထားတာေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ Live Camera ေလးဟာ Loading.... Loading.... Loading.... နဲ႔ ပဲ ေနာက္ဆုံးလည္းက်ေတာ႔ မက္ေဆ႔ခ်္ေလး တက္လာပါေတာ႔တယ္. <br /> <span id="fullpost"><br /> Error 1 of 3 တဲ႔...<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwMg4gy66I/AAAAAAAADDU/hMEgKrKv_IE/s1600-h/tortoise.jpg" imageanchor="1" linkindex="6" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StwMg4gy66I/AAAAAAAADDU/hMEgKrKv_IE/s320/tortoise.jpg" /></a><br /> </div><br /> ဘာမွန္းလည္းေတာ႔မသိဘူး. ၃ ရက္ဆက္တုိက္စမ္းတာမွာလည္း အေၾကာင္းမထူးလာပါဘူး. <br /> <br /> ဒါေၾကာင္႔ ကထိန္ေရစက္ခ် တရားနာအစီအစဥ္ကုိ တုိက္ရုိက္လႊင္႔ထုတ္ေပးဖုိ႔ အဆင္မေျပပါဘူးဆုိတဲ႔အေၾကာင္း ၀မ္းနည္းစြာနဲ႔ အသိေပးလုိက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...<br /> <br /> ဒီေတာ႔လည္း နည္းရုိးပဲ လုိက္ရေတာ႔မွာေပါ႔ဗ်ာ... <br /> <br /> ဓာတ္ပုံရိုက္၊ ဗြီဒီယုိရုိက္၊ ျပီးေတာ႔ ဆုိက္မွာတင္... ေဒါင္းလုပ္လင္႔ခ္ ခ်ေပး... အဆင္ေျပရင္ေတာ႔ ေနာက္ခံ ဘုရားသီခ်င္းေလးဘာေလး ထည္႔ေပး၊ စာတမ္းေတြ ဘာညာထုိးေပါ႔. အဲလုိပဲ စဥ္းစားလုိ္က္ေတာ႔တယ္... <br /> <br /> ဦးဇင္းကလည္း ေျပာပါတယ္. ဟုတ္တယ္... ေတာ္ၾကာ တရားနာေနရင္း ရပ္သြားမွ ဒုကၡတဲ႔....<br /> <br /> ဟုတ္သားေနာ္... <br /> <br /> တရားနာေနရင္း ဟုိဖက္က ဦးဇင္းက ေရစက္ခ်လုိ႔ သာဓုအႏုေမာဒနာ ေခၚခုိင္းေနျပီ...<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ Live ေလးက အိေညွာင္အိေညွာင္လုပ္ေနရင္ လူေတြလည္း သာဓုမေခၚႏုိင္၊ ဘုန္းၾကီးလည္း တရားေရွ႔ဆက္လုိ႔မရ၊ ပင္႔ထားတဲ႔ သမၼာေဒ၀နတ္ေတြလည္း ျပန္ၾကြမရျဖစ္ကုန္ရင္ အမယ္ေလးေလး... ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္ရန္ေအာင္ ေခါင္းေပၚက်မွာ ေသခ်ာတယ္. ဟတ္ဟတ္...<br /> <br /> Alright, ကၽြန္ေတာ္ ဒီတစ္ခုကုိေတာ႔ လက္ေလွ်ာ႔လုိက္တယ္ဗ်ာ... <br /> <br /> အားလုံးကို ကၽြန္ေတာ္ ဒီပုိ႔စ္ေလးနဲ႔အတူ ေတာင္းပန္ပါတယ္... ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားခဲ႔ပါတယ္. ဒါေပမယ္႔ အဆင္မေျပခဲ႔ပါဘူး.. ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မလုပ္ေတာ႔ပါဘူး... း)<br /> <br /> ကထိန္ခင္းထားတဲ႔ ပေဒသာပင္ အျပင္အဆင္ေလးေတြနဲ႔ သုံးစဲြထားတဲ႔ စရိတ္စကေလးေတြအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ ပုိ႔စ္တစ္ခုနဲ႔အတူ ထပ္ရွင္းျပေပးပါမယ္.<br /> <br /> ဒီေန႔ ျပဳလုပ္တဲ႔ ကထိန္အၾကိဳ အရုဏ္ဆြမ္းေလာင္းအလႉနဲ႔ ကထိန္ပေဒသာပင္ဆင္ယင္ထားပုံေလးေတြကုိ ဒီဘေလာ႔ဂ္ေလးေတြမွာ သြားေရာက္ၾကည္ညိဳႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ...<br /> <br /> <a href="http://www.everyoneit.com/2009/10/blog-post_19.html" target="_blank">ဆြမ္းေလာင္းအသင္း ဘေလာ႔ဂ္</a><br /> <br /> <a href="http://warwarkhaingmin.blogspot.com/2009/10/blog-post_19.html" target="_blank">မ၀ါ၀ါခုိင္မင္းဘေလာ႔ဂ္</a><br /> <br /> အားလုံးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔စြာ အနားယူအပန္းေျဖႏုိင္ၾကပါေစ....<br /> <br /> ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-7447215928174883473?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/qq_9cqdRczs/blog-post_19.htmlnoreply@blogger.com (Yan)0http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post_19.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-3767254685901083940Thu, 15 Oct 2009 07:20:00 +00002009-10-15T03:22:02.960-04:00Ka-HteinDonationsMyanmar Philanthropistsအားလုံးပဲ မဂၤလာပါ. <br /> <br /> ကထိန္အတြက္ အလႉေငြ ေကာက္ခံျခင္းကုိ ဒီေန႔ စာရင္းပိတ္လုိက္ပါျပီ...<br /> <br /> ႏုိင္ငံစုံက လႉဒါန္းသမွ်ကုိ <a href="http://warwarkhaingmin.blogspot.com/2009/10/blog-post_14.html" target="_blank">ဒီပုိ႔စ္ေလးမွာ</a> တင္ေပးထားပါတယ္.<br /> <br /> ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္မယ္႔ အစီအစဥ္မ်ားကုိ တာ၀န္ခံေတြ အခ်င္းခ်င္း တုိင္ပင္ျပီးရင္ အေသးစိတ္ တင္ျပေပးသြားပါဦးမယ္.<br /> <br /> <center><iframe width='650' height='500' frameborder='0' src='http://spreadsheets.google.com/pub?key=tJNMx-yvwlDrvHCwmTEt37A&output=html&widget=true'></iframe></center><br /> <br /> ဒီကေန႔ လဲႊေျပာင္းေပးေငြကေတာ႔ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၀၀၇ ႏွင္႔ ျမန္မာေငြ က်ပ္ သုံးသိန္းျဖစ္ပါတယ္. ဒီထဲမွာ ကထိန္အတြက္သာမက ဆြမ္းေလာင္းအသင္းအတြက္ အလႉေငြေတြလည္း ေရာပါေနပါတယ္. အဲဒါကုိ သီးသန္႔ စာရင္းျပဳစုေပးထားပါတယ္.<br /> <br /> အားလုံးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔စြာျဖင္႔ အလႉေရစက္လက္ႏွင္႔မကြာ ဆက္လက္လႉႏုိင္တန္းႏုိင္ ကုသုိလ္ျပဳႏုိင္ၾကပါေစခင္ဗ်ာ...<br /> <br /> ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-3767254685901083940?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/jEnyqafTJf0/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (Yan)2http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post_15.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-5228193740667319634Mon, 12 Oct 2009 05:43:00 +00002009-10-13T00:49:11.124-04:00Ka-HteinDonationsMyanmar Philanthropists<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StLb0zbthvI/AAAAAAAADDM/CEoeEeGw2Xw/s1600-h/ka-htain.jpg" imageanchor="1" linkindex="363" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/StLb0zbthvI/AAAAAAAADDM/CEoeEeGw2Xw/s320/ka-htain.jpg" /></a><br /> </div><br /> အားလုံးပဲ မဂၤလာပါ. <br /> <br /> ဒီေန႔ထိ လက္ခံရရွိထားတဲ႔ ကထိန္အလႉအတြက္ အလႉရွင္စာရင္းကုိ <a href="http://warwarkhaingmin.blogspot.com/2009/10/blog-post_11.html" linkindex="364" target="_blank">ဒီေနရာေလးမွာ</a> ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္. <br /> <span id="fullpost"><br /> လႉဒါန္းထားၾကတဲ႔ အလႉရွင္ေတြရဲ႔ အလႉေငြေတြကုိ သက္ဆုိင္ရာႏုိင္ငံအလုိက္ ေပါင္းၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ဒီလုိရပါတယ္.<br /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ျမန္မာေငြ က်ပ္ . 135,000 က်ပ္</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> စင္ကာပူေဒၚလာ. S$ 380</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဂ်ပန္ ယန္း . ¥ 15,300</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဩစေၾတးလ် ေဒၚလာ. AU$ 50</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> အေမရိကန္ ေဒၚလာ . US$ 70</span><br /> <br /> တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္. <br /> <br /> အဲဒီ႔စာရင္းကေတာ႔ အေပၚက လင္႔ခ္မွာပါတဲ႔ မ၀ါ၀ါခုိင္မင္းဘေလာ႔ဂ္ပုိ႔စ္ေလးမွာ တင္ထားျပီးသမွ် ျဖစ္ပါတယ္. <br /> <br /> ထပ္မံျပီး update လုပ္ေပးရမွာေတြကေတာ႔<br /> <br /> (၁) ဦးၾကံေအာင္ (USA) မွ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီးအတြက္ အလႉေငြ US $ 35<br /> (၂) မႏွင္းေပါက္ပြင္႔ (UAE) မွ ကထိန္ေ၀ယ်ာေ၀စၥအတြက္ အလႉေငြ ျမန္မာေငြ 80,000 က်ပ္တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> (၃) ကုိထြန္းေအာင္၀င္း (Japan) မွ ပရိကၡရာ ရွစ္ပါးႏွင္႔ ကထိန္ေ၀ယ်ာ၀စၥအတြက္ ျမန္မာေငြ က်ပ္တစ္သိန္းတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> <br /> အဲဒါဆုိရင္ေတာ႔ USD စုစုေပါင္း $ 105 ျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္ျပီး ျမန္မာေငြကေတာ႔ 315,000 က်ပ္ ျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> အလႉရွင္စာရင္းကုိ သက္ဆုိင္ရာ တာ၀န္ခံေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ျပီး မၾကာခဏ Update လုပ္ေပးသြားပါမယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရန္ကုန္က တာ၀န္ခံေတြအေနနဲ႔ ေသာၾကာေန႔(October 16)မွာ မႏၱေလးကို တက္ပါမယ္. ျပီးေတာ႔ ဟုိမွာ ကထိန္ပေဒသာပင္အတြက္ လုိအပ္မယ္႔ ပစၥည္းပစၥယေတြကို ၀ယ္ျခမ္းျပီး ပေဒသာပင္ဆင္ပါမယ္. လုပ္အားဒါနျဖစ္ေစ၊ စိတ္ပါ၀င္စားလုိ႔ပဲ ျဖစ္ေစ အတူတကြ လုိက္ပါလုိသူမ်ား ရွိခဲ႔ရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီကုိ ေက်းဇူးျပဳျပီး ဆက္သြယ္ေပးေစလိုပါတယ္.<br /> <br /> aungyan@gmail.com ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> ကထိန္ပေဒသာပင္ဆင္တာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး နည္းနည္းေလာက္ ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္.<br /> <br /> ကထိန္အတြက္ အဓိကလုိအပ္တာက ဒုကုဋ္ လုိ႔ေခၚတဲ႔ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီး ျဖစ္ပါတယ္. အဲဒီ႔အတြက္ အဓိကထားျပီးျဖည္႔ဆည္းပါမယ္. က်န္တာေတြကုိေတာ႔ အလႉရွင္ေတြ ရည္စူးလႉဒါန္းတဲ႔ (ထီး၊ ဖိနပ္၊ ပရိကၡရာ ရွစ္ပါး၊ ေရခြက္၊ ဆပ္ျပာ၊ တဘက္ စသည္) ပစၥည္းေတြကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေထြေထြစရိတ္အေနနဲ႔ လႉဒါန္းတဲ႔ အလႉေငြ ပမာဏေပၚ မူတည္ျပီးေသာ္လည္းေကာင္း ပေဒသာပင္ ဆင္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> စပ္မိလုိ႔ ေျပာရရင္ေတာ႔ ပရိကၡရာ ရွစ္ပါး လႉဒါန္းလုိသူမ်ားအတြက္ပါ.<br /> <br /> ပရိကၡရာ ရွစ္ပါးကုိ ဒီလုိမွတ္သားထားလုိ႔ ရပါတယ္. <br /> <center><br /> <span style="color: blue;">သကၤန္းသံုးရပ္၊ သပိတ္၊ အပ္</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ပဲခြပ္၊ ေရစစ္၊ ခါးပန္းတစ္။</span><br /> </center><br /> ဒီေနရာမွာ သကၤန္းသံုးရပ္ ဆိုတာက ဧကသီ (အေပၚရုံ)၊ သင္းပိုင္(ေအာက္ရုံ)ႏွင္႔ ဒုကုဋ္လို႕ေခၚတဲ့ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီး ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> က်န္တာေတြကေတာ႔ သပိတ္၊ အပ္၊ ပဲခြပ္(သင္တုန္းဓား)၊ ေရစစ္ႏွင္႔ ခါးပန္းၾကိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> (စကားခ်ပ္၊ ပရိကၡရာရွစ္ပါး မွတ္သားစရာ လကၤာေလးနဲ႔ ရွင္းလင္းခ်က္ေလးကုိ <a href="http://www.apymt.com/2008/11/blog-post_6007.html" linkindex="365" target="_blank">အျဖဳေရာင္ေမတၱာ </a>ဘေလာ႔ဂ္မွ ရယူပါတယ္.)<br /> <br /> ပရိကၡရာ ရွစ္ပါးအတြက္ US $ 50 ခန္႔မွန္းထားပါတယ္. ျမန္မာေငြအားျဖင္႔ ၆ ေသာင္းခဲြ၊ ၇ ေသာင္းခန္႔ ရွိပါမယ္.<br /> <br /> က်န္တဲ႔ လႉဖြယ္ပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြမွာ ကုိယ္႔ဖက္က သဒၵါေပါက္သလုိ လႉဒါန္းႏုိင္ဖုိ႔ ဒီစာရင္းေလးကုိ ၾကည္႔ႏုိင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> <center><iframe frameborder="0" height="400" src="http://spreadsheets.google.com/pub?key=tR5dVO28-kszxYBpqmh3HbA&amp;output=html&amp;widget=true" width="600"></iframe></center><br /> <br /> <b>အလႉအတြက္ လ်ာထားခ်က္မ်ား</b><br /> <br /> လက္ခံရရွိထားသမွ် အလႉပစၥည္းေတြကုိတြက္ၾကည္႔ေတာ႔ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီး သုံးစုံ၊ ပရိကၡရာရွစ္ပါး သုံးစုံ နဲ႔ ဒိြစုံသကၤန္း သုံးစုံစာစီ ရထားပါတယ္.<br /> <br /> အလႉအတြက္ လ်ာထားတာကေတာ႔ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြအပါအ၀င္ အားလုံးေပါင္း သံဃာ ၁၈ ပါးျဖစ္ပါမယ္. အလႉရွင္ေတြ ထပ္လႉၾကဦးမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္. <br /> <br /> <br /> မိမိတုိ႔ ကုိယ္တုိင္သာမက တစ္ျခား လႉဒါန္းလုိသူမ်ား ရွိရင္လည္း လႉဒါန္းႏုိင္ၾကေစဖုိ႔ တဆင္႔ ႏႈိးေဆာ္ေပးျခင္းဟာလည္း မိမိတုိ႔ ကုိယ္တုိင္ လႉဒါန္းသလုိပဲ ကုသုိလ္ရႏုိင္ပါတယ္.<br /> <br /> ၀ိနည္းမွာသိမ္၊ သဒၵါမွာ လိင္၊ အလႉမွာ ကထိန္... ဆုိတဲ႔အတုိင္းပဲ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါပဲ လႉခြင္႔ရတဲ႔ ၾကဳံေတာင္႔ၾကဳံခဲ ကထိန္အလႉေတာ္မဂၤလာပဲြၾကီးမွာ အားလုံးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔စြာ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲႏုိင္ၾကပါေစခင္ဗ်ာ...<br /> <br /> အားလုံးကုိ ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<br /> <br /> Remark:<br /> <br /> ကထိန္ကာတြန္းေလးက ကုိသက္ပုိင္ခရဲ႔ လက္ရာျဖစ္ျပီး <a href="http://artofkha.wordpress.com/2008/11/10/%E1%80%80%E1%80%91%E1%80%AD%E1%80%94%E1%80%B9-ka-htain/">ဒီပုိ႔စ္ေလးက</a> ယူလာတာျဖစ္ပါတယ္.<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-5228193740667319634?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/eMHlj5budok/blog-post_12.htmlnoreply@blogger.com (Yan)0http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post_12.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-8266117401585506078Wed, 07 Oct 2009 05:29:00 +00002009-10-07T01:29:27.616-04:00Ka-HteinDonationsMyanmar Philanthropistsအားလုံးပဲ မဂၤလာပါ ခင္ဗ်ာ. <br /> <br /> ဒီတစ္ခါေတာ႔ ေမာင္ႏွမေတြအားလုံး အတူတကြ ကုသုိလ္ျပဳ ပါ၀င္ႏုိင္ေစဖုိ႔ အစီအစဥ္တစ္ခုအေၾကာင္း ၀မ္းသာအားရ မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္. <br /> <br /> အဲဒါကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ ေနထုိင္ေနၾကတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေတြ၊ အြန္လုိင္း စာဖတ္သူေတြ၊ အေ၀းမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေရာက္ေနၾကေပမယ္႔ ကိုယ္႔တုိင္းျပည္ ကုိယ္႔ဌာေနရဲ႔ လုိအပ္ခ်က္ေလးေတြကုိ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ျဖည္႔စြမ္းေပးခ်င္တဲ႔ ေစတနာရွင္ ျမန္မာျပည္သူေတြအားလုံး ပါ၀င္လႉဒါန္းႏုိင္မယ္႔ ဘုံကထိန္အလႉတစ္ခု ျပဳလုပ္လႉဒါန္းမယ္႔ အစီအစဥ္ပါပဲ.<br /> <span id="fullpost"><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_IVzUPWoAxfo/SswnD_JZHeI/AAAAAAAAADY/_tfvjJaEs_k/s1600-h/ka+htein.JPG" imageanchor="1" linkindex="5" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_IVzUPWoAxfo/SswnD_JZHeI/AAAAAAAAADY/_tfvjJaEs_k/s320/ka+htein.JPG" /></a><br /> </div><br /> တကယ္ေတာ႔ ဒီကထိန္သကၤန္းကပ္္လႉဖုိ႔ အစီအစဥ္ဟာ မရည္ရြယ္ဘဲနဲ႔ ျဖစ္ေပၚခဲ႔တာပါ. တစ္ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိးမွာ အခမဲ႔ ပညာဒါန သင္တန္းေတြ သင္ၾကားေပးေနတဲ႔ ဆရာေတာ္ ဦးေကာ၀ိဒတုိ႔ ဆြမ္းေလာင္းအလႉကိစၥနဲ႔ တစ္ျခားကိစၥေတြ ေဆြးေႏြးေနရင္းနဲ႔ ကထိန္အလႉအေၾကာင္း စကားစပ္မိသြားခဲ႔ပါတယ္. <br /> <br /> အဲဒါနဲ႔ပဲ ဦးဇင္းတုိ႔ ေက်ာင္းတုိက္မွာ ကထိန္သကၤန္းအလႉရွင္ ရွိေနျပီလားလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေမးေလွ်ာက္လုိက္ပါတယ္. ဦးဇင္းက မရွိေသးပါဘူးလုိ႔ မိန္႔ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀မ္းသာအားရနဲ႔ပဲ တပည္႔ေတာ္တုိ႔ ဦးဇင္းေက်ာင္းတုိက္မွာ ဘုံကထိန္ခင္းပါရေစလုိ႔ ေလွ်ာက္တင္လုိက္ပါတယ္. <br /> <br /> ဦးဇင္းက ျပန္မိန္႔ပါတယ္. ေသခ်ာရဲ႔လားေပါ႔. ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ႔ ကထိန္ဆုိတာ ေက်ာင္းတုိက္တစ္ခုမွာ တစ္ၾကိမ္ပဲ လက္ခံက်င္းပခြင္႔ ရွိတာမုိ႔လုိ႔ပါတဲ႔. အလႉရွင္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဆီက ကထိန္သကၤန္းကပ္လႉမယ္ဆုိတဲ႔ ကတိက၀တ္ ရထားျပီးရင္ ေနာက္ထပ္ ဘယ္သူ႔ဆီကမွ ထပ္မံျပီး အလႉမခံႏုိင္ေတာ႔ပါဘူးတဲ႔…<br /> <br /> အဲဒ႔ီ အခုိက္အတန္႔မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ထဲ ထိတ္ခနဲေတာ႔ စိုးရိမ္စိတ္၀င္သြားမိပါေသးတယ္. “ငါကေတာ႔ ေလွ်ာက္တင္လုိက္ျပီ. ေတာ္ၾကာမွ အစီအစဥ္မျဖစ္ေျမာက္ရင္ မေကာင္းေခ်ဘူး” လုိ႔လည္း ပူပန္မိလိုက္ပါေသးတယ္. <br /> <br /> ဒါေပမယ္႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ အားတင္းျပီး ျပန္ေလွ်ာက္လုိက္ပါတယ္.<br /> <br /> “တပည္႔ေတာ္တု႔ိကုိ ဦးဇင္းေက်ာင္းတုိ္က္မွာ ကထိန္သကၤန္းကပ္လႉခြင္႔ျပဳပါ” လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္မံျပီး အာမဘေႏၱခံလုိက္ပါတယ္. <br /> <br /> ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိးမွာ ပညာဒါနသင္တန္းေတြကုိ ကမာၻအရပ္ရပ္က ေစတနာရွင္ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႔ ၀ုိင္း၀န္းပံ႔ပုိးေပးမႈနဲ႔ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ခဲ႔ျပီ. ဒါတင္မက အပတ္စဥ္ တနလာၤေန႔တုိင္းမွာလည္း ဆြမ္းေလာင္းအသင္းက သံဃာေတာ္ေတြ၊ သီလရွင္ေတြကုိ အရုဏ္ဆြမ္း၊ ေန႔ဆြမ္းစသည္ျဖင္႔ ကပ္လႉေနႏုိင္ခဲ႔ျပီ. <br /> <br /> ဒီ ကထိန္သကၤန္းကပ္လႉခြင္႔ဆုိတာ တစ္ႏွစ္မွ တစ္ခါ၊ တစ္ခါမွ တစ္ေက်ာင္းတည္းကုိသာ ကပ္လႉရတာမုိ႔ အင္မတန္မွကုိ ၾကဳံေတာင္႔ၾကဳံခဲ အခြင္႔အေရးၾကီး ျဖစ္ပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ ဒီအခြင္႔အေရးၾကီးကုိ မလြတ္တမ္း ရယူခ်င္ပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ခ်ည္းသာမကပါဘူး. ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ ရွိေနၾကတဲ႔ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြအားလုံး ပါ၀င္ကုသုိလ္ယူႏုိင္ေအာင္ စီစဥ္မယ္လုိ႔လည္း ရည္ရြယ္ထားပါတယ္… ဒါေၾကာင္႔လည္း ရဲရဲၾကီး အာမခံလုိ႔ ကထိန္အလႉကုိ လႉဒါန္းခြင္႔ ေလွ်ာက္တင္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ…<br /> <br /> ဒီစာေလးကေတာ႔ ဦးဇင္းဦးေကာ၀ိဒကုိ အကူအညီေတာင္းလုိ႔ ျပန္ရွင္းျပထားတဲ႔ ကထိန္နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ ေနာက္ေၾကာင္းေလးနဲ႔ ကထိန္သကၤန္းကပ္လႉရျခင္း အက်ိဳးေက်းဇူးေလးေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> ပါေ၀ယ်ကတိုင္းေန ဘဒၵ၀ဂၢီ ရဟန္း(၃၀)တို႕ ျမတ္စြာဘုရားအားဖူးျမင္ရန္ သာ၀ထၳိျပည္ကိုလာပါတယ္။ သာ၀ထၳိကို၀ါဆိုအမွီမေရာက္ႏိုင္တဲ့အတြက္ သာေကတၿမိဳ႕မွာ ၀ါကပ္ၾကတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ေျခာက္ယူဇနာပဲေ၀းတယ္။ ဒါေပမဲ့မဖူးရဘူး လို႕ၾကံၿပီး ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ေရာက္ရွိေနတဲ႔ သာေကတျမိဳ႔မွာပဲ ၀ါကပ္ၾကရပါတယ္။ ၀ါကြၽတ္လို႕ပ၀ါရဏာျပဳၿပီးတဲ့အခါမွာ မိုးေတြရြာတယ္။ <br /> <br /> ပတ္၀န္းက်င္တစ္္ခုလံုးဟာေရေတြျပည့္ၿပီးရြံ႕ညႊန္ေတြျဖစ္ေနတယ္။ ဒီလိုမိုးေရေတြ ညြန္ေတြၾကားကေနဘုရားဖူးသြားၾကေတာ့ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕သကၤန္းဟာေရေတြရြဲစုိိၿပီး ညြန္ေတြေပေနပါတယ္။ ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႕ကို လာခဲ့ရတာပါ။ ဗုဒၶျမတ္စြာ သိျမင္ရေတာ့ဒီရဟန္းေတာ္ေတြကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကထိန္ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ <br /> (၀ိ ၊ ၃ ၊ ၃၅၁)<br /> <br /> <span style="color: red;">ကထိန္ေခၚပံု</span><br /> <br /> ျမဲျမံခုိင္ခံ႕ျခင္းရွိလို႕ ကထိန္ေခၚရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ျမဲျမံခုိင္ခံ့သလဲဆိုရင္ ကထိန္အာနိသင္(၅)ပါးကို မိမိအတြင္းမွာ သိမ္းစည္းထားေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /> <span style="color: blue;"> ကထိနႏၲိ ပဥၥာနိသံေသ အေႏၲာကရဏသမတၳတာယ ထိရႏၲိအေတၱာတိ လိခိတံ၊</span><br /> <br /> (၀ဇီရဗုဒၶိဋီကာ-ႏွာ ၄၄၈)<br /> <br /> <span style="color: red;">ရဟန္းတို႕အတြက္အာနိသင္(၅)ပါး</span><br /> <br /> ၁။အနာမႏၲစာေရာ- ထင္ရွားရွိမွန္၊ရဟန္းထံ၀ယ္၊မပန္ၾကားဘဲရြာတြင္းသို႕သြားႏိုင္ျခင္းလည္းေကာင္း။<br /> <br /> ၂။အသမာဒါနစာေရာ-ဓိဌာန္တင္အပ္သကၤန္းျမတ္ကိုအရပ္တစ္ပါးမယူဘဲသြားႏိုင္ျခင္းလည္းေကာင္း။<br /> <br /> ၃။ ဂဏေဘာဇနံ-<br /> ေလးပါးမွစ ဂိုဏ္းဂဏအား၊ အကပၸိယ၀စနျဖင့္ လွဴၾကဖိတ္ၾက၊ ေဘာဇဥ္မ်ားကို၊ ေလးပါးအတူခံယူ ႏိုင္ျခင္းလည္းေကာင္း။<br /> <br /> ၄။ယာ၀ဒတၱစီ၀ရံဓိဌာန္-<br /> ၀ိကပ္၊မျပဳလတ္ဘဲ၊ လိုအပ္အမ်ားသကၤန္းကိုထားႏိုင္ျခင္းလည္းေကာင္း။<br /> <br /> ၅။ေယာစတတၳစီ၀႐ုပၸါေဒါ၊ ေသာေနသံဘ၀ိႆတိ-<br /> ကထိန္ခင္းရာေက်ာင္းတိုက္၌ ျဖစ္ေပၚေသာသကၤန္းသည္ ကထိန္ခင္းေသာ ရဟန္းတို႕အတြက္ျဖစ္ျခင္း<br /> <br /> (၀ိ ၊၃ ၊၃၅၂)<br /> <br /> <span style="color: red;">ကထိန္ဒါယိကာ၌ ရေသာအက်ိဳးငါးပါး</span><br /> <br /> ၁။တားဆီးကင္းကြာ ၊လြတ္လပ္စြာ ၊ လိုရာသြားႏိုင္သည္။<br /> <br /> ၂။တာ၀န္ကိစၥ ၊ မေလးရ၊ ေပါ့လွေလေတာ့သည္။<br /> <br /> ၃။စားလိုရာမ်ား၊စားေသာ္ျငား၊ ေဘးကားမျဖစ္ၿပီ<br /> <br /> ၄။အ၀တ္အထည္မ်ား၊ေပါၾကြယ္ပြား၊ သံုးအားမကုန္ၿပီ<br /> <br /> ၅။ကိုယ့္ပစၥည္းမ်ား၊သူတစ္ပါး၊ယူသြားကင္းပသည္။<br /> <br /> (သုတၲာႏုေလာမ)<br /> <br /> <b>ကထိန္ရက္သတ္မွတ္ျခင္း…</b><br /> <br /> ကထိန္အလႉကုိ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔ည ေနာက္ဆုံးထားျပီး ကပ္လႉႏုိင္ပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ ဒီ ကထိန္အလႉမွာ ရန္ကုန္က ေစတနာရွင္တစ္ခ်ိဳ႔ကုိယ္တုိင္ သြားေရာက္ျပီး ကမကထ ၾကီးၾကပ္စီစဥ္ေပးရမွာမုိ႔ သူတုိ႔ အလုပ္နဲ႔ အဆင္ေျပမယ္႔ ရက္ကုိ ညွိပါတယ္. ဦးဇင္းကလည္း တနလာၤေန႔ဆြမ္းေလာင္းအသင္းသားေတြကုိ ပါေ၀ေစခ်င္ပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ ေအာက္တုိဘာ ၁၉ ရက္ (တနလၤာ) နဲ႔ ၂၀ ရက္(အဂၤါေန႔)ကုိ ကထိန္ခင္းမယ္လုိ႔ သတ္မွတ္လုိက္ပါတယ္. <br /> <br /> ႏွစ္ရက္သတ္မွတ္ရတာကေတာ႔ တစ္ရက္မွာ ကထိန္ပေဒသာပင္ေတြကုိ ဆင္ယင္ျပီး ခင္းက်င္းျပသထားပါမယ္. ဓာတ္ပုံ၊ ဗြီဒီယုိမွတ္တမ္းေတြ ရုိက္ယူျပီး အားလုံးၾကည္ညိဳႏုိင္ေအာင္ ဘေလာ႔ဂ္ေတြ၊ ၀က္ဘ္ဆုိက္ေတြမွာ တင္ထားပါမယ္. ၂၀ ရက္ေန႔မွာ အားလုံးအတူတကြ တရားနာ ေရစက္ခ်ၾကပါမယ္. ကမာၻအရပ္ရပ္ကေန တုိက္ရုိက္ၾကည္ညိဳႏုိင္ေအာင္ Live လႊင္႔ေပးႏုိင္ဖုိ႔လည္း စီစဥ္ေပးသြားပါမယ္. <br /> <br /> ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေနၾကတဲ႔ ေစတနာရွင္မ်ားအေနနဲ႔လည္း ေငြအားသာမက လူအားပါ ကူညီပါ၀င္ခ်င္တယ္ဆုိရင္လည္း လႈိက္လႈိက္လဲွလဲွ ၾကိဳဆုိပါတယ္ခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> <b>ကထိန္အတြက္ အဓိကလုိအပ္ခ်က္</b><br /> <br /> အဓိကလုိအပ္ခ်က္ကေတာ႔ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္. သူက သကၤန္းအေနနဲ႔ ရုံလုိ႔လည္းရတယ္. ေအးလုိ႔ ျခဳံတဲ႔အေနနဲ႔လည္း အသုံးျပဳလုိ႔ရတယ္. အဲဒါပါရင္ ကထိန္ဟာ ျပီးေျမာက္ပါတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္. က်န္တာေတြကေတာ႔ အလႉရွင္ေတြရဲ႔ ေစတနာ သဒၵါတရား ထက္သန္မႈအေလ်ာက္ ခ်ဲ႔ကားလႉဒါန္းႏုိင္ပါတယ္လုိ႔ ဦးဇင္းက မိန္႔ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> ျပီးေတာ႔ ကထိန္အတြက္ ပေဒသာပင္ သီးရာမွာ “ညွပ္မၾကီး” ဆုိတာ ရွိပါတယ္. ဆုိလုိတာကေတာ႔ ပေဒသာပင္ေတြထဲမွာ အၾကီးဆုံးကို ဆုိလုိတာပါ. အဲဒီ႔ပေဒသာပင္တုိင္ေတြကုိလည္း ငွားရပါေသးတယ္. <br /> <br /> ဦးဇင္းက ဘယ္ႏွစ္ပင္သီးခ်င္ပါသလဲေမးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ညွပ္မၾကီးကုိ ဦးထိပ္ထားျပီး ေလးဖက္ေလးတန္ ကာရံမယ္ဆုိတဲ႔အေနနဲ႔ ငါးပင္သီးမယ္လုိ႔ အေၾကာင္းျပန္လုိက္ပါတယ္.<br /> <br /> ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ ကထိန္အလႉမွာ ညွပ္မၾကီး အပါအ၀င္ အရံေလးပင္. စုစုေပါင္း ငါးပင္သီးပါမယ္ ခင္ဗ်ာ…<br /> <br /> <b>ကထိန္အလႉအတြက္ အေထြေထြ ပစၥည္းမ်ားစာရင္း</b><br /> <br /> ဒီစာရင္းေလးကေတာ႔ ရန္ကုန္က ေဒၚဥမၼာေဌးကုိယ္တုိင္ လုိက္လံစုံစမ္းျပဳစုေပးထားတဲ႔ စာရင္းျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> <center><iframe frameborder="0" height="400" src="http://spreadsheets.google.com/pub?key=tR5dVO28-kszxYBpqmh3HbA&amp;output=html&amp;widget=true" width="500"></iframe></center><br /> <br /> ဒီမွာ နည္းနည္းေလးေလာက္ ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္.<br /> <br /> ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီးေစ်းႏႈန္းက တစ္ေသာင္းကေန ငါးေသာင္းခဲြထိ အစားစားရွိပါတယ္. အဲဒီ႔မွာ ငါးေသာင္းခဲြတန္ၾကီးပဲ လႉမယ္ဆုိျပန္ရင္လည္း တစ္ျခားလႉဖြယ္ပစၥည္းေတြ အတြက္ မေလာက္ငွမွာစုိးရသလုိ တစ္ေသာင္းတန္ခ်ည္းပဲ လႉမယ္ဆုိျပန္ေတာ႔လည္း အမ်ိဳးအစားညံ႔မွာ စုိးရိမ္မိပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ အလယ္အလတ္အေနနဲ႔လည္း ျဖစ္မယ္. အားလုံးလည္း တစ္ေျပးညီ ျဖစ္ေစမယ္ဆုိတဲ႔ အေနနဲ႔ သုံးေသာင္းတန္ေလာက္ကုိ Standard အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ. <br /> <br /> အလားတူပဲ ဒိြစုံသကၤန္း၊ ထီး၊ ဖိနပ္၊ ဆပ္ျပာ၊ တံျမက္စည္း စသည္တုိ႔ကုိလည္း ေကာက္ခံရရွိလာမယ္႔ အလႉေငြပမာဏေပၚမူတည္ျပီး အခ်ိဳးခ်ရမွာမုိ႔ က်န္တာေတြကုိေတာ႔ ဘာေတြပါ၀င္လာႏုိင္မယ္ ဆုိတာ အတိအက် မေျပာျပႏုိင္တာ နားလည္ေပးႏုိင္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္. စုံႏုိင္သေလာက္ စုံေအာင္ေတာ႔ ၾကိဳးစားျဖည႔္စြက္ေပးသြားပါမယ္.<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အလႉေငြကုိ အဓိကေကာက္ခံပါမယ္. ပစၥည္းပစၥယေတြကုိေတာ႔ တာ၀န္ခံေတြရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ိကုိ ၾကီးၾကပ္ကူညီေပးမယ္႔ ေ၀ယ်ာေ၀စၥအဖြဲ႔ေတြရယ္နဲ႔ တုိင္ပင္ညွိႏႈိင္းျပီး ဆရာေတာ္ေတြရဲ႔ လုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ ၾကည္႔လုိ႔ ျဖည္႔စြက္၀ယ္ယူလႉဒါန္းသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္.<br /> <br /> ဆရာေတာ္ေတြအတြက္ ၀တၳဳေငြကုိေတာ႔ ေရစက္ခ်အလႉမွာ တစ္ခါတည္း စာအိတ္ထဲထည္႔ပိတ္လုိ႔ ကပ္လႉမယ္လုိ႔လည္း ရည္ရြယ္ထားပါတယ္. <br /> <br /> ကထိန္ဟာ သီလရွင္ဆရာေလးေတြနဲ႔ မပတ္သက္မအပ္စပ္ပါဘူး. ဒါေပမယ္႔ ဆရာေလးေတြက ကထိန္အလႉအတြက္ ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးရာမွာ လာေရာက္ကူညီ လုပ္အားျဖည္႔ေပးၾကမွာ ျဖစ္လုိ႔ သူတုိ႔ကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဖက္က တတ္ႏုိင္သေလာက္ေလး ေစတနာရွိသေလာက္ တုံ႔ျပန္လႉဒါန္းခ်င္ပါတယ္. <br /> <br /> သူတုိ႔အတြက္ တဘက္ေလးေတြလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္တယ္. ကုိယ္ရုံအ၀တ္ေလးေတြလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္တယ္. အလႉရွင္ေတြရဲ႔ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေလးေတြကုိလည္း သိခြင္႔ရခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ.<br /> <br /> <b>ပင္႔သံဃာမ်ားႏွင္႔ ခန္႔မွန္းေသာ လူပရိသတ္</b><br /> <br /> ဆရာေတာ္ၾကီးေတြက ၁၅ ပါးပင္႔ပါမယ္. ဦဇင္းေက်ာင္းတုိက္မွာ ၃ ပါးသီတင္းသုံးေနပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ စုစုေပါင္း သံဃာ ၁၈ ပါး ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ. လူပရိသတ္အေနနဲ႔ကေတာ႔ ဆြမ္းေလာင္းအသင္း ေ၀ယ်ာ၀စၥအသင္းသားေတြနဲ႔ လုပ္အားဒါန ကုသုိလ္ရွင္ေတြအပါအ၀င္ ၂၅ ေယာက္ကေန ၃၅ ေယာက္ေလာက္ထိ ရွိမယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္.<br /> <br /> ကုန္က်စရိတ္ေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေသခ်ာတြက္ခ်က္ျပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးပါမယ္..<br /> <br /> ကထိန္ရက္ကုိ နီးမွ စီစဥ္လုိက္ရတာမုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဖက္က ဟာကြက္တစ္ခုလုိ႔ ျဖစ္သြားရတာကုိလည္း ခြင္႔လႊတ္နားလည္ေပးပါလုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ခင္ဗ်ာ….<br /> <br /> <br /> <b>ကထိန္အတြက္ အလႉေငြ ေကာက္ခံျခင္း</b><br /> <br /> ဘုံကထိန္ဆုိတဲ႔ ေ၀ါဟာရကုိက အားလုံး စုေပါင္းစပ္ေပါင္း ပါ၀င္လႉဒါန္းၾကျခင္းဆုိတဲ႔ သေဘာတရားပါ၀င္ေနပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ ဘုံအေနနဲ႔ပဲ အလႉေငြကုိ ထည္႔၀င္ႏုိင္ပါတယ္. နည္းသည္မ်ားသည္မဟူ ထည္႔၀င္လႉဒါန္းႏုိင္ၾကေပမယ္႔ ေစတနာရွင္ေတြကုိ ၀န္ထုပ္၀န္ပုိး မျဖစ္ေစလုိပါဘူး. <br /> <br /> ဒါေၾကာင္႔ Standard အေနနဲ႔ တစ္ေယာက္ကုိ အနည္းဆုံး ၅ ေဒၚလာ ထည္႔၀င္လႉဒါန္းႏုိင္ပါတယ္. အဲဒီ႔ အထက္ကုိ ကုိယ္ေစတနာ ရွိသေလာက္ လႉဒါန္းႏုိင္ပါတယ္. ေအာက္တုိဘာ (၁၅) ရက္ေန႔ ညေန ေနာက္ဆုံးထားျပီး လႉဒါန္းႏုိင္ပါတယ္. ေန႔စဥ္ ေကာက္ခံရရွိတဲ႔ အလႉရွင္စာရင္းကုိ ထုတ္ျပန္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမယ္. <br /> <br /> အလႉေငြေတြကုိ ေအာက္ပါတာ၀န္ခံမ်ားဆီ လဲႊေပးႏုိင္ပါတယ္.<br /> <br /> <b>ျမန္မာျပည္ (ရန္ကုန္)</b><br /> <br /> မဥမၼာေဌး (dimple.two@gmail.com)<br /> <br /> <b>ဂ်ပန္</b><br /> <br /> မ၀ါ၀ါခုိင္မင္း (nanwarwarmg@gmail.com)<br /> <br /> <b>စင္ကာပူ</b><br /> <br /> ရြာသားေလး YTU (donationformyanmar@gmail.com)<br /> <br /> <b>အေမရိကား</b><br /> <br /> ရန္ေအာင္ (aungyan@gmail.com)<br /> <br /> အားလုံးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ၾကပါေစခင္ဗ်ာ….<br /> <br /> ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /> <br /> ရန္ေအာင္<br /> <br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-8266117401585506078?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/nsqLZXRv4BY/blog-post_07.htmlnoreply@blogger.com (Yan)3http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post_07.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-8941139960947678524Mon, 05 Oct 2009 07:58:00 +00002009-10-05T23:49:23.964-04:00NovelsMaLove<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SsmopjEypwI/AAAAAAAADC0/OkzNR3uqgcs/s1600-h/tulips.jpg" imageanchor="1" linkindex="21" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SsmopjEypwI/AAAAAAAADC0/OkzNR3uqgcs/s320/tulips.jpg" /></a><br /> </div><span id="fullpost"> လွပေသာ ေျခလွမ္းတစ္စုံ သူ႔ေရွ႔ လာရပ္သည္ကုိ သူမက္ေမာလြန္းစြာ ေငးၾကည္႔ေနခဲ႔မိသည္. ျပီးေတာ႔ သူမ သူ႔ကုိ တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည္႔လုိက္သည္. သု႔ိမဟုတ္ လွမ္းၾကည္႔လုိက္သည္ဟု သူထင္မိလုိက္ျခင္းလည္း ျဖစ္ေနႏုိင္သည္. သု႔ိမဟုတ္ သူ႔စိတ္ထဲက သူမကုိ လွမ္းၾကည္႔လုိက္ေစခ်င္တာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္သည္. သူမအၾကည္႔က တဒဂၤေလာက္ပဲ ၾကာမည္ထင္သည္. ေသခ်ာသည္ကေတာ႔ သူ႔ရင္ခုန္သံ နည္းနည္းျမန္သြားခဲ႔သည္ကုိေတာ႔ သူသတိထားမိလုိက္သည္. <br /> <br /> ထုိေန႔က သူထင္ထားခဲ႔သလုိ မုိးမရြာေနခဲ႔ပါ. ေနေရာင္ျခည္ က်ိဳးတုိးက်ဲတဲက သူ႔လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားၾကားထဲသုိ႔ ထုိးခဲြ၀င္ေရာက္လာသည္ကုိ မႏွစ္ျမိဳ႔လြန္းစြာ ၾကိဳးစားပိတ္ကာရင္း သူမမ်က္ႏွာႏုႏုေလးေပၚသုိ႔ ေနေရာင္ျခည္ မက်ေရာက္ေစရန္ သူကာေပးလုိက္သည္. အရိပ္နည္းနည္းက်ေသာ ေနရာတြင္ ေခါင္းငုံ႔ကာ စာဖတ္ေနေသာ သူမတစ္ေယာက္ကေတာ႔ သူအလုပ္မ်ားေနခဲ႔သည္ကုိ သိဟန္ပင္မတူ… သုိ႔မဟုတ္ သူမအတြက္ သူသည္ ျဖစ္တည္မႈမရွိေသာ ျမင္ေတြ႔ႏုိင္စြမ္းမရွိသည္႔ အရာတစ္ခု ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏုိင္ခဲ႔သည္. ေသခ်ာသည္ကေတာ႔ သူမအတြက္ သူကာကြယ္ေပးရသည္ကုိ သူႏွစ္သက္ေနမိသည္ကုိ သူသတိထားမိလုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္…<br /> <br /> ေက်းငွက္ကေလးမ်ားက စုိးစီစုိးစီ သီက်ဴးေနၾကသည္. က်ီးကန္းတစ္ေကာင္က ခပ္လွမ္းလွမ္းက သစ္ပင္ေပၚတြင္ နားလ်က္ တအာအာ ျမည္တြန္ေနသည္. ဟိုင္းေ၀းလမ္းမၾကီးေပၚတြင္ ယာဥ္ၾကီးယာဥ္ငယ္မ်ားက တ၀ီ၀ီျဖင္႔ ဥဒဟုိ သြားလာလႈပ္ရွားေနၾကသည္. ဘုိးအင္းဂ်က္ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးတစ္စင္း တ၀ုုန္း၀ုန္း တေ၀ါေ၀ါ ဟစ္ေၾကြးလ်က္ တိမ္လႊာထုထဲ ထုိးခဲြ၀င္ေရာက္သြားခဲ႔သည္. <br /> <br /> မည္သည္႔အသံကမွ် သူမ၏ အာရုံစူးစုိက္မႈကုိ စိန္ေခၚလႈပ္ရွားႏုိင္စြမ္း ရွိခ႔ဲဟန္မထင္. နားၾကပ္အျဖဴေရာင္ေလးကုိ ဖက္ရွင္က်လြန္းစြာ နားႏွစ္ဖက္မွာတပ္ျပီး ခုံတန္းလ်ားေလးေပၚတြင္ထုိင္လ်က္ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုကို ေခါင္းငုံ႔ကာစိတ္၀င္တစား ဖတ္ေနေသာ သူမနဖူးေပၚ ၀ဲက်ေနသည္႔ ဆံႏြယ္ေလးမ်ားကုိ သြားျပီး သပ္တင္ေပးလုိက္ခ်င္သည္… ပါးျပင္မုိ႔မုိ႔ေပၚတြင္ ယွက္သန္းေနေသာ အေၾကာစိမ္းစိမ္းေလးမ်ားကုိ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး နမ္းရႈိက္ခ်င္သည္. လွပလြန္းစြာ သြယ္ဆင္းသြားေသာ ႏွာတံစင္းစင္းေလးကုိ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေလးျဖင္႔ တုိ႔ထိကစားခ်င္သည္. ေလးကုိင္းသဏၭာန္ ေကြးဆင္းသြားေသာ သူမ အျပဳံးရွင္းသန္႔သန္႔ေလးကုိ သူ႔ရင္ထဲ ထာ၀ရ သိမ္းထားခြင္႔ ရခ်င္သည္.<br /> <br /> တကယ္ေတာ႔ သူမက ေရြ႔လ်ားသြားလာႏုိင္စြမ္းေသာ သက္ရွိတစ္ေယာက္. သူကေတာ႔ စိတ္သြားတုိင္း ကုိယ္မပါႏုိင္ေသာ သက္ရွိတစ္ေယာက္. ဒီေလာက္ထိ ဘ၀ျခင္း ျခားနားလြန္းခဲ႔ေပမယ္႔လည္း သူမအေပၚ သူ သံေယာဇဥ္ျဖစ္မိသည္႔အတုိင္းအတာကေတာ႔ မည္သည္႔အရာႏွင္႔မွ် တုိင္းတာ၍ပင္ ရႏုိင္မည္မထင္ေခ်…<br /> <br /> တုိက္တစ္လုံးအကြယ္မွ သူမလႈပ္ရွားသမွ်ကုိ ေငးေမာၾကည္႔ရႈရင္း ရင္ခုန္လြမ္းေမာေနရေသာ သူ႔ဘ၀ကုိ သူမ စာနာနားလည္ေပးႏုိင္မည္႔ တစ္ေန႔ကုိ မရဲတရဲျဖင္႔ သူေမွ်ာ္လင္႔လြမ္းေမာေနခဲ႔ရသည္. သုိ႔ေသာ္ သူမကေတာ႔ျဖင္႔ သူ႔အျဖစ္ကုိ သိဟန္လည္းမတူ. သိဖုိ႔လည္း ၾကိဳးစားမည္မထင္ဟု ေတြးကာ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ႔စြာ နံရံကုိ မွီလ်က္ အသာအယာ ထုိင္ခ်မိလုိက္သည္. သူ႔ေျခေထာက္ေတြ ဘာလုိ႔ လမ္းေလွ်ာက္ခြင္႔မရတာလဲဟု အသံကုန္ေအာ္ဟစ္ ငိုေၾကြးလုိက္ခ်င္ေသာ္လည္း ဆႏၵတုိ႔က လည္ေခ်ာင္း၀တြင္ပင္ တစ္ဆုိ႔ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကသည္… နံရံကုိ ေခါင္းျဖင္႔ေဆာင္႔လ်က္ ၀မ္းနည္းစြာျဖင္႔ သူ ရႈိက္ၾကီးတငင္ ငိုပစ္လုိက္သည္… ရင္အစုံတုိ႔ နိမ္႔ခ်ည္ျမင္႔ခ်ည္ျဖင္႔ ေမာဟုိက္လာၾကသည္. နံရံဖက္သုိ႔ သူ႔မ်က္ႏွာကုိကပ္လ်က္ သူ႔လက္ေခ်ာင္းမ်ားကုိ နံရံေပၚတြင္ ကပ္ထားလုိက္သည္. <br /> <br /> နံရံၾကားမွ ေရစက္တစ္ပြင္႔က သူ႔လက္ၾကားထဲသုိ႔ ျဖတ္စီးသြားသည္. ၾကမ္းျပင္ေပၚသုိ႔ က်ဆင္းသြားေသာ ေရစက္ပြင္႔ေလးကုိ ေငးၾကည္႔လ်က္ သူ ျပန္အားတင္းလုိက္သည္. <br /> <br /> ‘အနည္းဆုံးေတာ႔ ငါ သူ႔ကုိ ျမင္ေတြ႔ခြင္႔ရေနေသးတာပဲ. သူ႔အတြက္ ငါလုပ္ေပးႏုိင္တာေလးေတြ လုပ္ေပးေနႏုိင္ေသးတာပဲ. ခ်စ္တယ္ဆုိတာ တစ္ဖက္လူ သိေအာင္ျပဖုိ႔ထက္ ကုိယ္တုိုင္ကုိက လုိလုိလားလား ျဖည္႔စြမ္းေပးခ်င္တဲ႔ ဆႏၵတစ္ခု ျဖစ္ရင္ ပုိမေကာင္းဘူးလား.. ဟုတ္တယ္. အနည္းဆုံးေတာ႔ ငါသူ႔ကုိ င႔ါအတုိင္းအတာတစ္ခုနဲ႔ ဆက္ခ်စ္ခြင္႔ ရေနေသးတယ္…’<br /> <br /> ဆတ္ခနဲခါထုတ္လုိက္ေသာ သူ႔ဆံႏြယ္မ်ားၾကားမွ ေရစက္တစ္ပြင္႔ လြင္႔စင္သြားခဲ႔သည္. ဖြာလန္ၾကဲေနေသာ သူ႔ဆံပင္မ်ားကုိ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ အသာအယာဖိလုိက္ျပီး စာဖတ္ေနေသာ သူမထံသုိ႔ လွမ္းၾကည္႔လိုက္သည္.<br /> <br /> အုိး….<br /> <br /> သူမ မရွိေတာ႔ပါလား…<br /> <br /> အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာသုိ႔ ေယာက္ယက္ခက္လြန္းစြာျဖင္႔ သူလုိက္ၾကည္႔မိသည္…<br /> ေလွကားေပၚသုိ႔ ဖ်တ္လတ္စြာျဖင္႔ ေျပးတက္သြားေသာ သူမေနာက္ေက်ာေလးကုိ ၀မ္းနည္းတသစြာ ေငးၾကည္႔ရင္း သူမထုိင္သြားေသာ ခုံတန္းလ်ားေလးေပၚသုိ႔ ေနာက္ျပန္လွဲခ်လုိက္သည္.<br /> <br /> ‘ႏႈတ္ဆက္ခြင္႔ေလးေတာင္ မရလုိက္ပါလား ခ်စ္သူရယ္….’<br /> <br /> </span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SsmmxWOINDI/AAAAAAAADCs/LLybYPe5QYU/s1600-h/bench+under+a+tree.jpg" imageanchor="1" linkindex="22" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SsmmxWOINDI/AAAAAAAADCs/LLybYPe5QYU/s320/bench+under+a+tree.jpg" /></a></span><br /> </div><span id="fullpost"><br /> ခပ္လွမ္းလွမ္းတုိက္ေလးတစ္လုံးမွ အခန္းေလးတစ္ခန္းကုိ သူေငးၾကည္႔ေနခဲ႔သည္မွာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာခဲ႔ျပီထင္သည္… <br /> <br /> ျမိဳ႔ထဲမွ နာရီစင္ၾကီးထဲက ခ်ိန္သီးက သုံးခ်က္တီးလုိက္သံကုိ သူၾကားလုိက္သည္.<br /> <br /> ‘နာရီစင္က သုံးခ်က္တီးသံျမည္….. ႏွင္းေတြလည္း က်ေနသည္… ဒီေဆာင္းေျမာက္ေလ ျမဴးသည္… ခုေတာ႔သိျပီ.. မင္းကုိ ကုိယ္ခ်စ္သည္….’ <br /> <br /> သူ႔ေရွ႔တြင္ ရွိေနေသာ ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေလးတြင္ တဲြခုိေနသည္႔ ေရစက္ေလးမ်ားကုိ ေငးၾကည္႔ရင္း သီခ်င္းစာသားတစ္ခုကုိ ခပ္တုိးတုိး သူေရရြတ္ေနခဲ႔မိသည္…<br /> <br /> ‘ေနာက္ထပ္ ႏွစ္နာရီ ထပ္ေစာင္႔ရဦးမယ္….’<br /> <br /> ညဥ္႔နက္နက္တြင္မွ ပုစဥ္းရင္ကြဲတုိ႔က အလုိက္မသိလြန္းစြာ ျမည္ေၾကြးေနၾကသည္.<br /> သူ႔နားႏွစ္ဖက္ကုိ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင္႔ ပိတ္လ်က္ အုတ္ခုံေပၚတြင္ ေဆာင္႔ေၾကာင္႔ထုိင္ေနလုိက္သည္. သို႔ေသာ္ ၾကာၾကာေတာ႔ မထုိင္ႏုိင္. ၾကာေတာ႔လည္း စိတ္ပ်က္လာျပီး ပုစဥ္းရင္ကဲြတစ္ေကာင္ႏွင္႔တစ္ေကာင္ၾကားက လစ္ဟာသြားေသာ အခ်ိန္ေလးမ်ားကုိ နရီတစ္ခုအျဖစ္ မွတ္ယူကာ သံစဥ္တစ္ခုကို စိတ္ကူးျဖင္႔ ဖန္တီးေနခဲ႔လုိက္သည္.<br /> <br /> ဖ်တ္ခနဲ မီးပြင္႔ေလးတစ္ပြင္႔ ပြင္႔သြားသည္ကုိ သူ႔စိတ္က အတပ္သိလုိက္သည္.<br /> <br /> ေခါင္းကုိ ဆတ္ခနဲ ေမာ႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ သူ႔အထင္မမွားသည္ကုိ သိလုိက္ရသည္. ရင္ခုန္သံတုိ႔ ပုိျမန္လာသည္…<br /> <br /> သူမ အခန္းေလးရွိရာဖက္သုိ႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔ရင္း စိတ္ကူးျဖင္႔ ေတြးေတာေနခဲ႔မိသည္.<br /> <br /> အခုအခ်ိန္ေလာက္ဆုိ သူမ မ်က္ႏွာသစ္ေနေလာက္ျပီ. ေရခ်ိဳးေနေလာက္ျပီ. အ၀တ္လဲေနေလာက္ျပီ. ေကာ္ဖီေသာက္ေနေလာက္ျပီ. မုန္႔စားေနေလာက္ျပီ….<br /> <br /> သူ ရူးေနျပီဟု ထင္မိသည္…<br /> <br /> နံနက္ခင္းေလျပည္ေအးတစ္ခ်က္အေ၀႔တြင္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာလုိက္ေသာ သူ႔ရယ္သံတစ္ခု လြင္႔ေမ်ာစီးဆင္းသြားသည္…<br /> <br /> ….<br /> <br /> ‘ဂ်ိမ္း.. ဂ်ိမ္း..’<br /> <br /> သံဘာဂ်ာတံခါးတစ္ခု ဆဲြဖြင္႔လုိက္သံကုိ ၾကားလုိက္သည္.<br /> <br /> သူ႔ရင္ခုန္သံတုိ႔က အတုိ္င္းအဆမသိ ျမန္လာခဲ႔သည္… ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားတုိ႔က ရုတ္ခ်ည္းေအးစက္လာခဲ႔သည္…<br /> <br /> ဒီအခ်ိန္ၾကီး သူမကုိေစာင္႔ေနေသာ သူ႔ကုိ ေတြ႔လွ်င္ သူမ ဘာေျပာမည္လဲ. လန္႔သြားမည္လား. သုိ႔မဟုတ္ မႏွစ္ျမိဳ႔လြန္းစြာျဖင္႔ တစ္ခ်က္ေမးေငါ႔မည္လား. သုိ႔မဟုတ္. သနားစရာျဖစ္ရပ္တစ္ခုလုိ႔ပဲ သေဘာထားျပီး ေခါင္းလွည္႔ထြက္သြားမည္လား.<br /> <br /> သူမ မီးတုိင္ေလးကုိ ေကြ႔ပတ္လွ်က္ ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးမ်ားစီထားေသာ လမ္းကေလးကုိ အသာအယာနင္းေလွ်ာက္လာသည္…<br /> <br /> ေဟာ… နီးလာျပီ… <br /> <br /> တျဖည္းျဖည္း သူ႔အနားကုိ ေရာက္လာေသာ သူမ၏ လႈပ္ရွားမႈမွန္သမွ်ကုိ မလြတ္တမ္းေငးေမာၾကည္႔ရင္း သူမကုိ သူ ဘယ္လုိႏႈတ္ဆက္လုိက္ရမည္လဲဟု အလွ်င္အျမန္ေတြးေတာလုိက္သည္…<br /> <br /> အေမွာင္ထဲတြင္ ထုိင္ေနေသာ သူ႔အနားသုိ႔ သူမ ေရာက္လာသည္ကုိ အသက္ရႉရပ္မတတ္ သူလုိက္ၾကည္႔ေနခဲ႔မိသည္…<br /> <br /> သစ္ပင္တစ္ပင္ေနာက္ကြယ္သုိ႔ သူ အျမန္ေျပးကပ္လုိက္သည္.<br /> <br /> သူမ သူ႔ေရွ႔နားမွ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားသည္. လက္ထဲတြင္ကုိင္ထားေသာ ဖုိင္တဲြအနက္ေရာင္ေလးကုိ သ၀န္တုိစြာျဖင္႔ သူေငးၾကည္႔ေနခဲ႔မိသည္. <br /> <br /> ေဟာ… သူမ သူ႔အရိပ္ထဲက ထြက္သြားေတာ႔မည္ ထင္သည္…<br /> <br /> သူ႔လက္တစ္ခ်က္ကုိ ဆတ္ခနဲလႈပ္လုိက္သည္…<br /> <br /> လွပေသာ ပန္းေလးတစ္ပြင္႔ သစ္ကိုုင္းေလးမ်ားၾကားထဲမွ ေ၀႔၀ဲလ်က္ သူမေရွ႔သုိ႔ အသာအယာ သက္ဆင္းသည္…<br /> <br /> သူမ ေျခလွမ္းတုိ႔ တုံ႔ခနဲ ရပ္ဆုိင္းသြားသည္…<br /> <br /> ေဘးဘီ၀န္းက်င္ကုိ အကဲခတ္ၾကည္႔သည္…<br /> <br /> ထုိ႔ေနာက္ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ကဲ႔သုိ႔ အျပစ္ကင္းစြာ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ျပဳံးလ်က္ ပန္းပြင္႔ေလးကုိ ေကာက္ယူလုိက္သည္. <br /> <br /> <span style="color: magenta;">"Thank you…"</span><br /> <br /> ခပ္တုိးတုိး ေျပာလုိက္ေသာ သူမ၏ စကားလုံးေလးမ်ားက သူ႔ရင္ဘတ္ထဲသုိ႔ အဆီးအတားမရွိ ေျပး၀င္တုိးခတ္သည္...<br /> <br /> သူမဆံႏြယ္ေလးၾကားထဲတြင္ ၀င္႔ၾကြားစြာ လုိက္ပါသြားေသာ ပန္းပြင္႔ေလးကုိ ေငးၾကည္႔လ်က္ ခုံတန္းလ်ားေလးေပၚတြင္ စိတ္ေျဖေလွ်ာ႔ကာ သူထုိင္ခ်လုိုက္သည္….<br /> <br /> ညေနက်ရင္ ေစာေစာျပန္ခဲ႔ပါေနာ္….<br /> <br /> ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူတူ ဒီခုံတန္းလ်ားေလးေပၚမွာ စာလာဖတ္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ဆုေတာင္းရင္း တမ္းတလြမ္းဆြတ္ ေနပါ႔မယ္...<br /> <br /> ဒီေနရာေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ အျမဲ <a href="http://theseandthose.googlepages.com/ShiNayMae-HanHtun.mp3" linkindex="23" target="_blank">ရွိေနမယ္</a>....<br /> <br /> I miss you soooo much…<br /> <br /> အေဆာက္အဦးတစ္ခုထဲမွ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ထြက္ခြာသြားခ်ိန္တြင္ သူမ အိမ္ေရွ႔မွ သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ အသံတိတ္ လြမ္းေဆြးေနခဲ႔သည္ကုိ မည္သူကမွ် သိႏုိင္ခဲ႔မည္မထင္…<br /> <br /> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SsmpVpaeNFI/AAAAAAAADC8/lBaRZqaIxFg/s1600-h/the_tree_in_front.jpg" imageanchor="1" linkindex="24" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/SsmpVpaeNFI/AAAAAAAADC8/lBaRZqaIxFg/s320/the_tree_in_front.jpg" /></a><br /> <br /> <b><br style="color: lime;" /><span style="color: lime;">~ေရခဲငွက္~</span></b><br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-8941139960947678524?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/09y9GHGgTig/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Yan)5http://www.yanaung.net/2009/10/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-5904058199156601523Fri, 25 Sep 2009 02:28:00 +00002009-09-24T22:35:25.910-04:00SongsVideosLove<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Srwqw1Ln_KI/AAAAAAAADCc/YcN2mvyZIWA/s1600-h/bench-under-tree.jpg" imageanchor="1" linkindex="17" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/Srwqw1Ln_KI/AAAAAAAADCc/YcN2mvyZIWA/s320/bench-under-tree.jpg" /></a><br /> </div><br /> <br /> <br /> <center><br /> <span style="color: #3d85c6;">Alone in this house again tonight</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> I got the TV on, the sound turned down and a bottle of wine</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> There's pictures of you and I on the walls around me</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> The way that it was and could have been surrounds me</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> I'll never get over you walkin' away....</span><br style="color: #3d85c6;" /> <span id="fullpost"><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> I've never been the kind to ever let my feelings show</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> <span style="color: red;">And I thought that bein' strong meant never losin' your self-control</span></span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> But I'm just drunk enough to let go of my pain</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> To hell with my pride, let it fall like rain</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> From my eyes</span><br style="color: #3d85c6;" /> <a href="http://theseandthose.googlepages.com/TonightIWannaCry-KeithUrban.mp3" linkindex="18" style="color: #3d85c6;" target="_blank">Tonight I wanna cry</a><br style="color: #3d85c6;" /> <br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> Would it help if I turned a sad song on</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> "All By Myself" would sure hit me hard now that you're gone</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> <span style="color: orange;">Or maybe unfold some old yellow lost love letters</span></span><br style="color: magenta;" /><span style="color: #3d85c6;"> It's gonna hurt bad before it gets better</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> But I'll never get over you by hidin' this way</span><br style="color: #3d85c6;" /> <br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> I've never been the kind to ever let my feelings show</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> And I thought that bein' strong meant never losin' your self-control</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> But I'm just drunk enough to let go of my pain</span><br style="color: #3d85c6;" /><span style="color: #3d85c6;"> To hell with my pride, let it fall like rain</span><br style="color: orange;" /><span style="color: #3d85c6;"> From my eyes</span><br style="color: orange;" /><span style="color: #3d85c6;"> Tonight I wanna cry</span><br /> <br /> <b><span style="color: #c27ba0;">Vocalist: Keith Urban</span><br style="color: #c27ba0;" /><span style="color: #c27ba0;"> Title: Tonight I Wanna Cry</span><br style="color: #c27ba0;" /><span style="color: #c27ba0;"> Album: Be Here...</span></b><br /> <br /> <object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/GpJPjCvZq2Y&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/GpJPjCvZq2Y&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /> <br /> </span><br /> </center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-5904058199156601523?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/FAeWIcdGLJk/being-strong-mean-never-losing-your.htmlnoreply@blogger.com (Yan)1http://www.yanaung.net/2009/09/being-strong-mean-never-losing-your.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-5658036909940899786Tue, 08 Sep 2009 07:07:00 +00002009-09-08T03:30:25.509-04:00Knowledgebasemyanmar calendarျမန္မာျပကၡဒိန္ အလုပ္မလုပ္ဘူးလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီေဘာက္စ္မွာ လာေအာ္သြားလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အြန္လုိင္းမွာ ေတာနင္းရွာေဖြရာက <a href="http://www.soemin.net/2009/07/myanmar-calendar-in-javascript-ported.html" target="_blank">ကုိစုိးမင္း</a> ျပန္ျပင္ေရးေပးထားတဲ႔ Javascript ေလးကုိ ေတြ႔ပါတယ္. ျပန္ျပီး Sharing လုပ္လုိက္ပါတယ္. ဒိတ္ေတြ တုိက္ၾကည္႔ေတာ႔ မွန္ပါတယ္. ဒီကုဒ္ဒင္းေလးေတြကုိ ယူလုိက္ပါ.<br /> <br /> ဘေလာ႔ဂ္မွာ ဘယ္လုိထည္႔ရမလဲဆုိရင္ေတာ႔ Layout ကုိသြားပါ. Add a gadget ကုိသြားပါ. HTML/Javascript ကုိယူပါ. ျပီးရင္ေတာ႔ ဒီေအာက္က ကုဒ္ဒင္းေလးေတြကုိ ေကာ္ပီေပ႔စ္လုပ္လုိက္ပါ. ဒါပါပဲ.<br /> <br /> <b>&lt;script src="http://soemin.googlecode.com/svn/scripts/myanmar_calendar.js" type="text/javascript"&gt;&lt;/script&gt;</b><br /> <br /> မိမိတုိ႔မွာ ရွိေနတဲ႔ ျပကၡဒိန္ ကုဒ္ဒင္းေလးေတြကုိ ဒါေလးနဲ႔ ျပန္အစားသြင္းလုိက္ရင္ အဆင္ေျပသြားမွာပါ. ပုိျပီးေတာ႔ အဆင္ေျပခ်င္ရင္ေတာ႔ ဒီ JS ဖုိင္ေလးကုိ ေဒါင္းလုပ္ခ်လုိက္ပါ. ျပီးေတာ႔ ကုိယ္႔ဖာသာ အဆင္ေျပမယ္႔ Hosting site တစ္ခုခုမွာ ကုိယ္႔ဖာသာပဲ Hosting လုပ္ျပီး လင္႔ခ္ေလးကုိ ထုတ္ယူလုိုက္ပါ. ဒါဆုိရင္ အမ်ားၾကီးက ၀ုိင္းဆဲြလုိ႔ Bandwidth Limit ေက်ာ္သြားတာမ်ိဳး မျဖစ္ႏုိင္ေတာ႔ပါဘူး. <br /> <br /> <a href="http://theseandthose.googlepages.com/myanmar_calendar.js" target="_blank">ဒီမွာ</a> ေဒါင္းလုပ္ခ်ပါ.<br /> <br /> File Hosting ဘယ္လုိလုပ္ရလဲဆုိတာ မသိသူမ်ားကေတာ႔ ဒီတုိင္းပဲ သုံးခ်င္လည္းသုံးပါ. ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် လုပ္ၾကည္႔ခ်င္ပါတယ္. ေလ႔လာခ်င္ပါတယ္ဆုိရင္ေတာ႔ <a href="http://mmbloggershelpdesk.blogspot.com/search/label/File%20Hosting" target="_blank">ဒီေနရာမွာ</a> အျပည္႔အစုံ ေဆြးေႏြးရွင္းျပထားပါတယ္...<br /> <br /> ဒီကုဒ္ဒင္းေလးကုိ Develop လုပ္ေပးတဲ႔ မာ႔ခ္ (ခ) ကုိစုိးမင္းကုိလည္း အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္.<br /> <br /> အားလုံးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔စြာ ဘေလာ႔ဂင္းႏိုင္ၾကပါေစ...<br /> <br /> ရန္ေအာင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-5658036909940899786?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/9tSc65HFZs0/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Yan)9http://www.yanaung.net/2009/09/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-6997831601256484052Sat, 22 Aug 2009 06:57:00 +00002009-08-24T02:26:01.349-04:00MandalayEssaysAnecdotesBicyclingMyself<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-ZNscJQpI/AAAAAAAADAo/tV-dhTuwqRU/s1600-h/Sagaing+Sunset+Opposite+Mandalay+.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 219px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-ZNscJQpI/AAAAAAAADAo/tV-dhTuwqRU/s400/Sagaing+Sunset+Opposite+Mandalay+.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372681341022847634" border="0" /></a><br /><br /><span id="fullpost"><br />ကၽြန္ေတာ္ မႏၱေလးကုိ ေရာက္ေတာ႔ ဆယ္တန္းေျဖျပီးခါစ အခ်ိန္ေပါ႔.<br /><br />နဂုိကတည္းကမွ မႏၱေလးက ပူအုိက္တဲ႔ေနရာမွာ နာမည္ၾကီးရတဲ႔အထဲ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားတဲ႔အခ်ိန္က မတ္လအလယ္ၾကီးျဖစ္ေနေတာ႔ အားပါးပါး ဘာေျပာေကာင္းလုိက္မလဲ…<br /><br />ကၽြန္ေတာ္အဲဒီ႔တုန္းက တကၠသို္လ္တက္ဖုိ႔ ေစာင္႔ေနခ်ိန္ပါ. အမွတ္ဘယ္ေလာက္ရျပီး ဘာေတြ ဘယ္လုိျဖစ္မယ္ဆုိတာ မသိေသးခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ေတာ႔ မႏၱေလးျမိဳ႔အႏွံ႔ စိတ္လြတ္ကုိယ္လြတ္ ေလွ်ာက္သြားေနခဲ႔ပါတယ္.<br /><br />မွတ္မွတ္ရရ တစ္ခုေသာ တနဂၤေႏြမွာ အေမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘုရားၾကီးဖက္ကုိ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ ဘုရားဖူးထြက္ခဲ႔ၾကပါတယ္. ညေနခ်မ္းေလးမွာ သားအမိႏွစ္ေယာက္္ ဘုရားၾကီးဖက္ကုိ စက္ဘီးေလးနင္းသြားရတာ ျပန္ေတြးၾကည္႔လုိက္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေတာ႔ ေကာင္းလွပါတယ္. အေမ႔ခႏၶာကုိယ္ေသးေသးေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္႔စက္ဘီးထုိင္ခုံေနာက္မွာ အရင္တင္ထုိင္ခုိင္းျပီး စက္ဘီးကုိ ႏွစ္လွိမ္႔သုံးလွိမ္႔ လွိမ္႔ခါ အေပၚကုိ တက္ရင္း ေလဆန္ကုိနင္းေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ခါးကုိ အေမက အားကုိးတၾကီးနဲ႔ ဖက္ထားေလရဲ႔…<br /><br />အင္း… ကၽြန္ေတာ္ အရြယ္ေရာက္ခဲ႔ျပီပဲ အေမ….<br /><br />ဟုိးလြန္ခဲ႔တဲ႔ ငါးႏွစ္ေလာက္က စစ္ေတြမွာ အေမနဲ႔ အစ္ကုိ ေစ်းသြား၀ယ္ရင္ စက္ဘီးနင္းေနတဲ႔ အစ္ကုိ႔ေနရာမွာ ၀င္ျပီး ေနရာယူခ်င္ခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အခုေတာ႔ အဲဒီ႔ေနရာကုိ ေရာက္ေနခဲ႔ျပီ အေမ.<br /><br />မဟာျမတ္မုနိဘုရားၾကီးထဲကုိ အ၀င္မွာ စက္ဘီးအပ္ရတဲ႔ ေနရာေလးရွိပါတယ္. အဲဒီ႔မွာ စက္ဘီးကုိ ၀င္အပ္ျပီး သားအမိႏွစ္ေယာက္ သေျပပန္းေလးေတြ၀ယ္ခါ မေရာက္တာၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ ဘုရားၾကီးကုိ ဖူးေျမာ္ဖုိ႔ ေက်ာက္ျပားခင္းလမ္းေလးအတိုိင္း တက္လာခဲ႔ၾကပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တက္ျဖစ္တာ ေျမာက္ဖက္မုခ္က ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္. လိပ္ကန္နဲ႔ ဗုဒၶ၀င္ျပတုိက္ ရွိတဲ႔ဖက္ျခမ္းကေပါ႔…<br /><br />ဘုရားၾကီးမွာ ဘုရား၀တ္ျပဳျပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေရႊျပားကပ္လႉပါတယ္. ျပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ေမြးနံေထာင္႔ကုိသြား၊ ေရသပၸါယ္၊ ပုတီးစိပ္၊ ေမတၱာပုိ႔… အဲဒီ႔ကမွတဆင္႔ ျဂိဳဟ္ေျပနံေျပဘုရားဖက္ကုိသြား၊ အေမနဲ႔အတူ ေရသပၸါယ္. အေမႊးတုိင္လႉ၊ ဖေယာင္းတုိင္ထြန္းရင္းနဲ႔ အာရုံျပဳၾကပါတယ္. ဘုရားၾကီးကုိ လက်္ာရစ္လွည္႔ေနရင္းနဲ႔ အေမ႔မ်က္ႏွာကုိ တစ္ခ်က္ၾကည္႔မိခုိက္မွာ စိတ္ထဲက တစ္ခုကုိ ျပင္းျပင္းပ်ပ်ဆုေတာင္းမိလုိက္တယ္.<br /><br />‘အေဖသာ ရွိေနေသးရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ အေဖရယ္…’<br /><br />အဲဒီ႔ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ အခါအခြင္႔သင္႔သလုိ အေမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘုရားၾကီးဖက္ကုိ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ ခဏခဏ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-e0foTGGI/AAAAAAAADBA/aJLVRyJ2CMI/s1600-h/mahamyatmuni.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 228px; height: 350px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-e0foTGGI/AAAAAAAADBA/aJLVRyJ2CMI/s400/mahamyatmuni.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372687505157199970" border="0" /></a><br /><br />ေအာင္စာရင္းေတြထြက္ျပီးေနာက္ ေက်ာင္းသားမိဘတစ္ခ်ိဳ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီ သူတုိ႔ကေလးေတြကုိ စာသင္ေပးဖုိ႔ လာအပ္ရင္းက ကၽြန္ေတာ္လည္း Study Guide လုိင္းဖက္ကုိ စေရာက္ခဲ႔ပါေတာ႔တယ္.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္စာသင္တာ ဟုိး ၃ တန္း၊ ၄ တန္းကေနျပီးေတာ႔ ၈ တန္းနဲ႔ ၁၀ တန္းထိ အတန္းစုံကုိ သင္ျဖစ္ပါတယ္. အိမ္မွာလည္း ၀ုိင္းေခၚသင္သလုိ အျပင္ကုိလည္း လုိက္သင္ပါတယ္. အဲဒီ႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ စက္ဘီးအသစ္တစ္စီး၀ယ္ဖုိ႔ အေၾကာင္းဖန္လာပါေတာ႔တယ္. အဲဒီ႔အခ်ိန္တုန္းက စီးေနတဲ႔ဘီးက ဆိတ္ငါးေကာင္ မိန္းမစီးဘီးေလးပါ.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ Guide လုပ္ျပီး ၃ လေျမာက္ေလာက္မွာ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္ စက္ဘီးအသစ္ေလး တစ္စီး ၀ယ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္. ဂီယာ ၃ ခ်က္ပါတဲ႔ မိေက်ာင္းဘီးေလးပါ. Crocodile ဘီး နီညိဳေရာင္ေလးေပါ႔.<br /><br />အဲဒီ႔ဘီးေလးရျပီးေနာက္ပုိင္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ ပုိျပီး လမ္းမ်ားလာခဲ႔ပါေတာ႔တယ္. စက္ဘီးေလးကလည္း ရႊီးခနဲ ရႊီးခနဲ ေျပးသလုိ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္လည္း စက္ဘီးကုိ လုံး၀ဆက္နင္းခ်င္စိတ္မရွိေတာ႔ေလာက္ေအာင္ ခြန္အားကုန္သြားတဲ႔အထိ မႏၱေလးျမိဳ႔အႏွံ႔ေလွ်ာက္သြားေနခဲ႔ပါတယ္. ကုန္းဆင္းကုန္းတက္မွာ ဂီယာေလးကုိ လုိသလုိကစားရင္း နင္းေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ေဘးနားက ဆုိင္ကယ္ေတြ တ၀ီ၀ီနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္သြားခဲ႔ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ေနခဲ႔တယ္. ရွိတာေလးနဲ႔ သိမ္ငယ္စိတ္မ၀င္ဘဲ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ ေနႏုိင္ျခင္းဟာလည္း မဂၤလာတစ္ပါးပဲလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ယူဆတယ္ေလ. ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀မွာ အခုခ်ိန္ထိ ဆုိင္ကယ္တစ္စီးေတာင္ မပုိင္ခဲ႔ဖူးပါဘူး. အဟတ္.<br /><br />ေနာက္ပုိင္း ကၽြန္ေတာ္စာသင္ရတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ ပုိမ်ားလာသလုိ ေနရာေတြလည္းပုိစုံလာေတာ႔ မရည္ရြယ္ဘဲနဲ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္ေနရာအႏွံ႔ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ ေျခစၾကာလွည္႔ျဖစ္ခဲ႔ပါေတာ႔တယ္.<br /><br />နန္းေရွ႔မွာ ကၽြန္ေတာ္စာသင္သလုိ ျမိဳ႔သစ္မွာလည္း သြားသင္ပါတယ္. ျပီးေတာ႔ အိမ္မွာလည္း ၀ုိင္းေတြေခၚသင္သလုိ အဂၤလိပ္စပီကင္နဲ႔ ဂစ္တာသင္တန္းကလည္း တက္လုိက္ပါေသးတယ္. ကၽြန္ေတာ္တက္ျဖစ္တဲ႔ စပီကင္က ဦးစုိးႏုိင္ထြန္းနဲ႔ Ms. Collin ပါ. ဂစ္တာသင္တန္းကေတာ႔ ပန္းဥယ်ာဥ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္.<br /><br />စေန တနဂၤေႏြဆုိရင္ နန္းတြင္းထဲက စစ္တပ္ကဖြင္႔တဲ႔ ေရကူးသင္တန္းကုိလည္း သြားတက္ပါေသးတယ္. ၾကားရက္ေတြထဲမွာေတာ႔ မနက္ခင္းကို ေရသြားကူးတယ္. ေန႔ခင္းေတြ ေက်ာင္းသားေတြ စာမသင္ရခ်ိန္မွာ စာၾကည္႔တုိက္ၾကီးထဲ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ စာအုပ္ေတြနဲ႔ နပန္းလုံးေနတတ္တယ္.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ စက္မႈတကၠသုိလ္၀င္ခြင္႔ရတဲ႔ေနာက္ စာသင္ခ်ိန္ေတြကုိ ေလွ်ာ႔ခ်ပစ္လုိက္ပါတယ္. အထူးသျဖင္႔ ကေလးတန္းေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္မသင္ျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး. သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြ ရလာသလုိ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္ပုိက်ယ္လာတဲ႔အေလ်ာက္ ကၽြန္ေတာ္လည္း တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အိမ္ကုိ ကပ္တယ္ရယ္လုိ႔မရွိေတာ႔ပါဘူး.<br /><br />ဒီၾကားထဲ နန္းေရွ႔က လင္းေရာင္ျခည္ စာၾကည္႔တုိက္မွာ ညေနပုိင္း Volunteer အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္၀င္လုပ္လုိက္ေသးတယ္. အဲဒီ႔ စာၾကည္႔တုိက္ေလးက ရပ္ကြက္ထဲကပဲ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ ထူေထာင္ထားၾကတာေပါ႔. ညေနခင္း ၄ နာရီကေန ည ၉ နာရီထိ ဖြင္႔တယ္. ကၽြန္ေတာ္ ညတုိင္းအဲဒီ႔စာၾကည္႔တုိက္ေလးမွာ အကူ၀န္ထမ္းလုပ္ေပးရင္း ေရွးေဟာင္းစာအုပ္ေတြကုိလည္း ေၾကာင္ပုစြန္စား ကၽြတ္ကၽြတ္၀ါးရင္းနဲ႔ ညေနခင္းေတြကုိ ကုန္ဆုံးေစခဲ႔တယ္.<br /><br />စာၾကည္႔တုိက္က သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္တဲ႔ ကုိတင္ေမာင္ေဆြတုိ႔၊ သင္းသင္းတုိ႔၊ မာလာတုိ႔ နီလာတုိ႔၊ အစ္မၾကီးလုိ႔ ေခၚေလ႔ရွိတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ ဘဏၭာေရးမႉးတုိ႔နဲ႔ အလုပ္လုပ္လုိက္၊ မုန္႔ေတြအတူထြက္စားလုိက္၊ စလုိက္ေနာက္လုိက္၊ စာၾကည္႔တုိက္ပိတ္ရင္လည္း ဟုိဟုိဒီဒီေလွ်ာက္သြားလုိက္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းခဲ႔ၾကပါတယ္. ပန္တ်ာေက်ာင္း၀င္းၾကီးထဲက ပုံပုံလုိ႔ေခၚတဲ႔ ေကာင္မေလးကလည္း ငယ္ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေပါင္းေပါင္းခဲ႔ၾကတာေပါ႔.<br /><br />တစ္ရက္တစ္ရက္ မနက္ခင္း မုိးလင္းကတည္းက စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ ထြက္ခ်သြားလုိက္တာ တစ္ခါတစ္ေလ ေန႔ခင္းစာေတာင္ ျပန္မစားဘူး. နီးရာလက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ပလာတာျဖစ္ျဖစ္၊ ေပါက္စီျဖစ္ျဖစ္၊ ထမင္းသုပ္ေလးတစ္ပဲြပဲျဖစ္ျဖစ္ စားျပီး ညေနေစာင္းထိ အမ်ိဳးသားစာၾကည္႔တုိက္ၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္အခ်ိန္ကုန္ခဲ႔တယ္. တကၠသုိလ္ေတြ ျပန္ပိတ္သြားလုိ႔ ဖြင္႔ဖုိ႔ ေစာင္႔ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ စာေတြကုိ အတုိးခ်ဖတ္ခဲ႔တယ္. စာၾကည္႔တုိက္ၾကီးက ၀န္ထမ္းေတြဆုိ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အကုန္လုံးသိေနၾကတယ္.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲဒီ႔တုန္းက စာဖတ္တာ ေတာ္ေတာ္ကုိ ေလာဘၾကီးတာလား. အိမ္ကုိ ငွားရုံတင္မကဘူး. စာၾကည္႔တုိက္ၾကီးကေန ယူသြားခြင္႔ မျပဳတဲ႔ Reference section မွာလည္း ေကာင္းႏုိးရာရာစိတ္၀င္စားဖြယ္ရာေတြကုိ စာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႔ ေရးမွတ္ခဲ႔တယ္. ကၽြန္ေတာ္႔မွာ အဲလုိ မွတ္စုစာအုပ္ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ဗ်. အဲဒါေလးေတြရဲ႔ ေက်းဇူးေၾကာင္႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာစာေလ႔လာမႈအပုိင္းမွာ တစ္ေန႔တစ္ျခား ပုိတုိးတက္လာခဲ႔တယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္. ညေန စာၾကည္႔တုိက္ၾကီး ပိတ္ခ်ိန္ဆုိကၽြန္ေတာ္႔ စက္ဘီးကယ္ရီယာက ညွပ္ေလးထဲမွာ အနည္းဆုံး သုံးေလးအုပ္ေလာက္ေတာ႔ ပါလာျမဲပဲ. တစ္ပတ္ကုိ စာအုပ္ အနည္းဆုံး ၃ အုပ္ျပီးေအာင္ ဖတ္မယ္ဆုိျပီးေတာ႔ကုိ သတ္မွတ္ျပီး ဖတ္ခဲ႔တာ. အခုအခ်ိန္မွာ အဲလုိမ်ိဳး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စာေပေလ႔လာခြင္႔ေလးေတြ ျပန္ရခ်င္လုိက္တာ…<br /><br />ညေန ၄ နာရီမွာ စာၾကည္႔တုိက္ၾကီးလည္းပိတ္ျပီဆုိေတာ႔မွ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ျပန္ပါတယ္. ေရမုိးခ်ိဳး ထမင္းစားျပီးေတာ႔ ၅ နာရီေလာက္မွာ Guide ေတြကုိ လုိက္သင္ပါေတာ႔တယ္. ည ၁၁ နာရီေလာက္က်မွ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျပန္ေရာက္တယ္. တကၠသုိလ္ေတြ ပိတ္ထားခ်ိန္မုိ႔လုိ႔လည္း အတုိးခ်ျပီး သင္ႏုိင္တာေပါ႔.. အဲဒီ႔တုန္းက ပုိက္ဆံလည္း ၀င္သလုိ စာအုပ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္၀င္ပါတယ္.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-aqPcHwjI/AAAAAAAADA4/8Hx-2gjOlGs/s1600-h/Yankin+Hill.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-aqPcHwjI/AAAAAAAADA4/8Hx-2gjOlGs/s400/Yankin+Hill.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372682930965955122" border="0" /></a><br /><br /><center style="color: rgb(51, 51, 255);">ျမဴမႈန္ေတြၾကားက ေရတံခြန္ေတာင္တန္းနဲ႔ ရန္ကင္းေတာင္</center><br /><br />၂၉ လမ္းေပၚက နဂါးစာေပတုိ႔၊ ၈၄ လမ္းမၾကီးေပၚက လူထုစာေပတုိက္တုိ႔၊ ေစ်းခ်ိဳနားက ရဲရင္႔စာေပတုိ႔၊ ညေန ေနေစာင္းရင္ ၈၄ လမ္းမွာ ျဖစ္လာတဲ႔ ညေစ်းတန္းက လမ္းေဘးမွာ ခ်ေရာင္းတဲ႔ စာအုပ္အေဟာင္းဆုိင္တုိ႔ေတြဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ က်င္လည္က်က္စားေနခဲ႔တဲ႔ ေနရာေလးေတြ ျဖစ္ခဲ႔တယ္.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ စာသင္တဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြကုိ အခ်ိန္ခဲြေပးရတဲ႔ ပုံစံေလးနည္းနည္းရွင္းျပဦးမွ ျဖစ္မယ္ဗ်.<br /><br />ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကုိ တစ္ပတ္မွာ ၃ ရက္ (သုိ႔) ၅ ရက္ေပးသင္ပါတယ္. တစ္ခ်ိန္ကုိ ၁ နာရီခဲြ ကေန ၃ နာရီထိ ရွိပါတယ္. Guide လစာေပၚမူတည္ျပီး အခ်ိန္ေတြ ခဲြေ၀ေပးတာမ်ိဳးလည္း ရွိတာေပါ႔. ပုံမွန္ကေတာ႔တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ပတ္ ၅ ရက္ေပးပါတယ္. တစ္ခ်ိန္ကုိ ၂ နာရီ ကၽြန္ေတာ္သင္ပါတယ္. အဲဒီ႔တုန္းက ၁၉၉၆ ေပါ႔ေနာ္. ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကုိ ၃၀၀၀ လားမသိဘူး ယူတယ္ဗ်. (ဟဲဟဲ. ခုေတာ႔ မရေတာ႔ဘူးေနာ္. ေဒၚလာနဲ႔မွ. ဟတ္ဟတ္)<br /><br />ေက်ာင္းသားေတြကုိ စေန၊ တနဂၤေႏြဖက္ အခ်ိန္မ်ားမ်ားယူျပီးသင္ပါတယ္. ဒါမွ Weekdays ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ စိတ္ၾကိဳက္လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္လုိ႔ရေအာင္ေပါ႔. လုပ္ခ်င္တာလုပ္တယ္ဆုိတာကလည္း သင္တန္းေတြတက္တာတုိ႔၊ ေက်ာင္းပိတ္ထားေပမယ္႔ က်ဴရွင္ဖြင္႔ျပီး ဆက္သင္ေပးေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ေက်ာင္းစာေတြအတြက္ သင္တန္းဆက္တက္တာတုိ႔ပါ. အဲဒီ႔တုန္းက ေတာ္ေတာ္လည္း အလုပ္ေတြလုပ္ခဲ႔သလုိ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း productive ျဖစ္ခဲ႔တယ္. အခုလုိမ်ိဳး တစ္လေနမွ ဘေလာ႔ဂ္ပုိ႔စ္တစ္ခုေလာက္ ထြက္တဲ႔ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ေတာ႔ ကြာပါ႔ဗ်ာ. ဟတ္ဟတ္.<br /><br />စီးပြားေရးလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေသာင္းက်န္းခဲ႔တယ္ဗ်. အဲဒီ႔တုန္းက ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ေက်ာင္းသား ၇ ေယာက္ေလာက္ တစ္ျပိဳင္တည္း ရွိေနတတ္တယ္. တစ္ခ်ိဳ႔က အျပင္ေျဖေတြဆုိေတာ႔ အခ်ိန္ဇယားဆဲြရတာ ပုိလုိ႔ေတာင္ အဆင္ေျပေနတတ္ေသးတယ္. ကၽြန္ေတာ္တက္တဲ႔ သင္တန္းေတြ၊ က်ဴရွင္ေတြအတြက္သာမက အိမ္ကုိပါ အပုိသယ္လာႏုိင္ခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အေမနဲ႔ အစ္မကလည္း ငါ႔သားငါ႔သား၊ ေမာင္ေလးေမာင္ေလးနဲ႔ ေနတာပဲ. ဟတ္ဟတ္.<br /><br />အဲဒီ႔တုန္းက အားခဲျပီး မတက္ျဖစ္လုိက္တဲ႔သင္တန္း တစ္ခုပဲ ရွိခဲ႔တယ္. အဲဒါကေတာ႔ ထြန္း အီလက္ထေရာနစ္ သင္တန္းပဲ. တက္မယ္တက္မယ္နဲ႔ သူ႔အခ်ိန္က မကုိက္တာနဲ႔. ကုိယ္႔အခ်ိန္က မေပးႏုိင္တာနဲ႔ပဲ အီးေယာအီးေယာျဖစ္ျပီး ေနာက္ဆုံ းမတက္ျဖစ္လုိက္ေတာ႔ဘူး.<br /><br />မႏၱေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ေလးႏွစ္ေနခဲ႔တယ္. ေနခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ေလးႏွစ္လုံး အက်ိဳးရွိခဲ႔တယ္. ကၽြန္ေတာ္႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာင္းလဲတုိးတက္ခဲ႔တယ္. စာေပေလ႔လာမႈ အရွိန္တဟုန္ထုိး တုိးတက္ခဲ႔တယ္. ဘ၀တစ္သက္တာလုံး သတိရေနေစမယ္႔ မိတ္ေဆြေကာင္းအေဖာ္မြန္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံ ရင္းႏွီးခဲ႔တယ္. ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ႔ေတာင္ မႏၱေလးမွာေနတုန္းကေလာက္ စာသိပ္မဖတ္ျဖစ္ေတာ႔ဘူး.. အဲဒီ႔တုန္းက ေလ႔လာပ်ိဳးေထာင္ခဲ႔တဲ႔ အရွိန္အဟုန္ေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီလုိ ရပ္တည္ေနႏုိင္တာဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး.<br /><br />ပုိျပီးေတာ႔ ဒီပုိ႔စ္ေလးနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုရွိေသးတယ္.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ စက္ဘီးစီးတာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ကၽြမ္းက်င္လာခဲ႔တယ္. <br /><br />စက္ဘီးကုိ လက္လႊတ္စီးတာေလာက္ေတာ႔ စကားထဲ ထည္႔မေျပာေတာ႔ဘူး. လမ္းၾကိဳလမ္းၾကားေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကားၾကိဳကားၾကားေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စက္ဘီးေပၚကေန မဆင္းရဘဲ လွိမ္႔ရုံေလးလွိမ္႔ျပီး လက္ကုိင္ကုိ ဟုိဖက္ယမ္းလုိက္ ဒီဖက္ယမ္းလုိက္နဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီညီထိန္းလုိ႔ ဘရိတ္ကုိ ကစားျပီး နင္းသြားတာ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ႔ ပညာသားပါတယ္ဗ်<br /><br />ေနာက္ျပီးေတာ႔ စက္ဘီးကုိ တစ္ဖက္က စီးေနရင္းနဲ႔ ေနာက္လက္တစ္ဖက္က ေနာက္ထပ္ စက္ဘီးတစ္စီးကို တြန္းလာတာမ်ိဳးေရာ ျမင္ဖူးၾကလား၊ လုပ္ဖူးၾကလား.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ေတာ႔ သူမ်ားေတြလုပ္တာလည္း ျမင္ဖူးတယ္. ကုိယ္တုိင္လည္း လုပ္ဖူးတယ္.<br /><br />သူကလည္း ပညာသားပါတယ္ေနာ္. စဥ္းစားၾကည္႔ေလ. ဒီတုိင္း စက္ဘီးတစ္စီးတည္း စီးတာေတာင္ ဟန္ခ်က္ညီညီစီးေနရတာကုိ ေနာက္ထပ္တစ္ဘီးကိုပါ တြန္းဖိ႔ုဆုိေတာ႔ အႏၱရာယ္လည္း မ်ားတယ္. လြယ္လည္းမလြယ္လွဘူးေလ.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ စၾကိဳးစားၾကည္႔ေတာ႔ ပစ္လဲပါတယ္. ဟတ္ဟတ္. မညာဘူးေနာ္. အားပါး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ. လဲတာမွ စက္ဘီးႏွစ္စီးၾကားထဲကုိ ညပ္သြားတာ. စက္ဘီးစီးကၽြမ္းလာျပီဆုိေတာ႔ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ မနာေအာင္၊ လြတ္ေအာင္ေတာ႔ ေရွာင္တတ္လာပါတယ္.<br /><br />ခုနက စကားျပန္ဆက္ရဦးမယ္ဗ်.<br /><br />စက္ဘီးေနာက္တစ္ဘီးကုိ တြန္းရင္း နင္းေတာ႔မယ္ဆုိရင္ ပထမဦးဆုံး ပင္မ ကိုယ္စီးမယ္႔ စက္ဘီးေပၚ အရင္တက္ထုိင္ထားရပါမယ္. ေျခေထာက္နဲ႔ ေျမၾကီးကုိေထာက္ထားခ်ိန္မွာ ဘယ္ဖက္လက္က ကုိယ္စီးမယ္႔စက္ဘီးလက္ကုိင္ကုိ ကုိင္ထားရင္း ညာဖက္လက္ကေတာ႔ ကုိယ္တြန္းမယ္႔ စက္ဘီးရဲ႔ ဘယ္ဖက္လက္ကုိင္ကုိ ကုိင္ထားရပါတယ္. (ဘယ္ဖက္ကုိပဲ ကုိင္ရတာေနာ္. ညာဖက္လက္ကုိင္ကုိသြားကုိင္ရင္ တြန္းတဲ႔စက္ဘီးက ကိုယ္႔ဖက္ထဲ ဆြဲ၀င္လာျပီး အခ်င္းခ်င္းျငိလုိ႔ ပစ္လဲတတ္ပါတယ္)<br /><br />ျပီးလည္းျပီးေရာ ေျခေထာက္ကုိ အသာေလးလႊတ္လုိက္ျပီး အရွိန္ေလးတျဖည္းျဖည္းယူလုိ႔ နင္းသြားရပါတယ္. ျမင္ေယာင္ၾကည္႔လုိက္ေနာ္. ဘယ္ဖက္လက္နဲ႔ ေနာက္ဘရိတ္ေလးကုိ ကစားရင္း ပင္မစက္ဘီးကုိနင္းသြားခ်ိန္မွာ ညာဖက္လက္နဲ႔ တြန္းရမယ္႔ စက္ဘီးလက္ကုိင္ရဲ႔ ဘယ္ဖက္လက္ကုိင္ကုိ ကုိင္ထားရင္း နင္းသြားတာ.<br />ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ မိတၳီလာကေန မႏၱေလးကုိ အလည္လာေတာ႔ စက္ဘီးအပုိတစ္စီးလုိလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ႔ ၂၉ လမ္းကေန ဘုရားၾကီးအထိ အဲဒီ႔လုိမ်ိဳး စက္ဘီးႏွစ္စီး တစ္ျပိဳင္တည္းနင္းသြားခဲ႔ဖူးပါတယ္. သူတုိ႔က ကားၾကီး၀င္းကေန ဘုရားၾကီးထိ လုိင္းကားစီးျပီး ေစာင္႔ေနခဲ႔တာေပါ႔.<br /><br />အင္း. ရင္ခုန္စရာလည္း ေကာင္းသလုိ ေပ်ာ္စရာလည္း ေကာင္းပါတယ္. တစ္ခါတစ္ေလ အဲဒီ႔လုိမ်ိဳး စြန္႔စြန္႔စားစားလုပ္လုိက္ရတဲ႔ အရာမ်ိဳးေလးေတြ ေအာင္ျမင္သြားရင္ ကုိယ္႔ကိုယ္ကုိ ယုံၾကည္ကုိးစားစိတ္ ပုိမုိ ျပင္းျပလာတတ္တယ္ဗ်. မေအာင္ျမင္ေတာ႔လည္း ျပန္ၾကိဳးစားေပါ႔ဗ်ာ. (ေနာက္တစ္ေခါက္ တုိက္ဆုိင္မွပဲ ကၽြန္ေတာ္ ကားေမာင္းသင္တုန္းက လမ္းေဘးေျမာင္းထဲကုိ ထုိးက်သြားတဲ႔ အေၾကာင္း ေဖာက္သည္ခ်ရဦးမယ္. ဟတ္ဟတ္)<br /><br />….<br /><br />မႏၱေလးရဲ႔ ညေနခ်မ္းေလးေတြကလည္း သိပ္ကုိ ကဗ်ာဆန္လြန္းပါတယ္ေလ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-ZqETdRQI/AAAAAAAADAw/0uEnX_lVMsI/s1600-h/aung+pin+lae.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 253px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-ZqETdRQI/AAAAAAAADAw/0uEnX_lVMsI/s400/aung+pin+lae.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372681828465198338" border="0" /></a><br /><br /><center style="color: rgb(51, 51, 255);">ေအာင္ပင္လယ္</center><br />မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးက ေ၀ါခနဲ အန္ခ်လိုက္တဲ႔ စက္ဘီးေတြ လူေတြတရုံးရုံးနဲ႔ လမ္းမတုိင္းမွာ ျပည္႔ႏွက္စည္ကားလ်က္၊ ေရႊနန္းေတာ္ၾကီးက ေန၀င္ရီတေရာမွာ ျပိဳးျပိဳးပ်က္ပ်က္လင္းလက္လ်က္၊ ဟုိးအေနာက္ဖက္ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေရႊမင္း၀ံ စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိးတေလွ်ာက္က ဘုရားပုထုိးျဖဴျဖဴေလးေတြဆီက မီးေရာင္မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္ေလးေတြ ထြန္းလင္းလ်က္၊ ဟုိး ေတာင္ဖက္အရပ္ကုိ ေမွ်ာ္လုိက္ျပန္ရင္လည္း မႏၱေလးေတာင္နဲ႔ ေတာင္ထိပ္ေပၚကဘုရားေလးေတြက ၾကည္ညိဳသပၸါယ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ တင္႔တယ္လ်က္….. အေရွ႔စူးစူးကုိ ၾကည္႔ဦးမလား… ရန္ကင္းေတာင္နဲ႔ ေရတံခြန္ေတာင္တန္းေတြ၊ ရွမ္းရုိးမၾကီးရဲ႔ တစိတ္တေဒသ ေတာင္စြယ္ေတာင္ဖ်ားေတြေပၚမွာ ျမင္ေနရတဲ႔ ေမျမိဳ႔ အနီးစခန္းက မီးေရာင္ျပျပေလးေတြ…<br />ဒါေတြအားလုံး ခင္ဗ်ားရဲ႔ ရင္ထဲကုိ စီး၀င္လာလိမ္႔မယ္. ခင္ဗ်ားရဲ႔ ေသြးေၾကာထဲထိ စိမ္႔၀င္သြားလိမ္႔မယ္. ခင္ဗ်ားရဲ႔ ႏွလုံးသည္းပြတ္ထဲမွာ သိပ္သိပ္သည္းသည္း ေနရာယူသြားလိမ္႔မယ္.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-Yzn8QHhI/AAAAAAAADAg/mzNNTvDvlK4/s1600-h/sagaing.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-Yzn8QHhI/AAAAAAAADAg/mzNNTvDvlK4/s400/sagaing.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372680893138738706" border="0" /></a><br /><br /><center style="color: rgb(51, 51, 255);">စစ္ကုိင္းတံတားၾကီးနဲ႔ စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိးေပၚက ဘုရားအဆူဆူ...</center><br /><br />သာေမာလုိက္ပါဘိျခင္း…<br /><br />ၾကားဖူးနား၀ရွိတဲ႔ ပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ေျပာျပမယ္ေနာ္.<br /><br />တစ္ခါတုန္းက လူႏွစ္ေယာက္ဟာ သူတုိ႔ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားရတဲ႔ အက်ဥ္းေထာင္ေလးထဲကေန ျပင္ပကုိ ေမွ်ာ္ၾကည္႔ၾကသတဲ႔..<br /><br />တစ္ေယာက္ေသာ အက်ဥ္းသားက သူ႔ျပတင္းေပါက္ေလးကေနတဆင္႔ အျပင္ဖက္က ျခံစည္းရုိး က်ဳိးပ်က္ေနတာနဲ႔ ေရေတြအုိင္ေနတာကုိ သြားေတ႔ြျပီး ျမည္တြန္ေတာက္တီးတယ္. လူေတြသိပ္ေပါ႔ေလ်ာ႔တယ္ေပါ႔ေလ…<br /><br />ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ႔ က်ိဳးပ်က္ေနတဲ႔ ျခံစည္းရုိးၾကီးနဲ႔ ရြံ႔ႏြံေတြကုိ ေက်ာ္လြန္ျပီး ဟုိးေတာင္ကုန္းေလးေပၚက အင္မတန္မွ လွပသာယာလွတဲ႔ ပန္းခင္းၾကီးကုိ လွမ္းျမင္လုိက္တယ္.<br /><br />ကဲ.. ပုံျပင္ေလးကေတာ႔ ဒါပါပဲေလ…<br /><br />ဆုိရုိးစကားေလးတစ္ခုလည္း ရွိေသးတယ္မဟုတ္လား.<br /><br />Beauty lies in the eyes of the beholder…<br /><br />အလွအပတရားဆုိတာ ခံစားၾကည္႔ျမင္တတ္သူရဲ႔ မ်က္၀န္းမွာပဲ ျမင္ႏုိင္တယ္တဲ႔…<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-g3p27c2I/AAAAAAAADBI/6vHH7hsDYN4/s1600-h/Mandalay-Kuthodaw_Pagoda_in_Mandalay.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-g3p27c2I/AAAAAAAADBI/6vHH7hsDYN4/s400/Mandalay-Kuthodaw_Pagoda_in_Mandalay.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372689758465782626" border="0" /></a><br /><br /><center style="color: rgb(51, 51, 255);">ကုသုိလ္ေတာ္ဘုရား</center><br /><br />မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးက ပူပါတယ္. ျခင္လည္းကုိက္ပါတယ္. ဖုန္လည္း ထူပါတယ္.<br /><br />ဒါေပမယ္႔ မႏၱေလးရဲ႔ ညေနခ်မ္းေတြမွာ က်ဳံးေဘးနားထုိင္လုိ႔ ခင္ဗ်ား စိတ္ကူးေလးေတြ ယဥ္ေနႏုိင္တယ္. ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အပန္းေျဖႏုိင္တယ္.<br /><br />ဘုရားၾကီးကုိသြားမလား၊ အိမ္ေတာ္ရာမွာပဲ တရားထုိင္ဦးမလား.. ေရႊက်ီးျမင္ဘုရားထဲက ခေရပင္တန္းေလးေတြေအာက္မွာပဲ ေအးေအးေဆးေဆး စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ ထုိင္ဖတ္ေနမလား… ဟုိး ေဂါ၀ိန္ဆိပ္မွာပဲ ကင္မရာတစ္လုံးလြယ္ျပီး ဓာတ္ပုံေတြ ေလွ်ာက္ရုိက္ေနမလား. ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးထဲမွာ ေမ်ာလာေနတဲ႔ ၀ါးေဖာင္ေတြေပၚက စဥ္႔အုိးၾကီးေတြကုိပဲ ၾကည္႔ရင္း ကဗ်ာေတြ စပ္ေနမလား… စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိးနဲ႔ မင္းကြန္းဖက္က ေလအေ၀ွ႔မွာ လြင္႔ေမ်ာပါလာတတ္တဲ႔ ဆည္းလည္းသံေလးေတြ၊ ေခါင္းေလာင္းသံေလးေတြ၊ တရားဓမၼရြတ္ဆုိသံေလးေတြကုိပဲ နားဆင္ဦးမလား.<br /><br />လူငယ္ပီပီ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ဆုိင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔ မႏၱေလးေတာင္ေပၚကုိပဲတက္ဦးမလား၊ မိန္းၾကီးနားက Unison လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာပဲ ကုိယ္႔ယုံၾကည္ခ်က္၊ ခံစားခ်က္ေတြကုိ အရွိန္အဟုန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ေဖာက္ခဲြဦးမလား…<br /><br />ျဖစ္တယ္. ရတယ္. မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးက ဒါေတြအားလုံးကုိ ခြင္႔ျပဳတယ္. ဖန္တီးေပးထားတယ္. ေပးဆပ္ထားတယ္….<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ မႏၱေလးကုိ ခ်စ္တယ္. ကၽြန္ေတာ္ မႏၱေလးသား စစ္စစ္မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး. ဒါေပမယ္႔ မႏၱေလးမွာ ၾကီးျပင္းအရြယ္ေရာက္ခဲ႔တယ္. မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးရဲ႔ ေမြးစားသားလုိ႔ ဆုိရမွာေပါ႔. ဒါေပမယ္႔ သားအရင္းေတြနီးနီး… သုိ႔မဟုတ္ သားအရင္းေတြထက္ပုိလုိ႔ေတာင္ မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးအေပၚကုိ သာယာမိန္းေမာမိတယ္. ျမတ္ႏုိးခင္တြယ္မိတယ္.<br /><br />စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ ျမိဳ႔အႏွံ႔ေလွ်ာက္သြားခဲ႔ဖူးတဲ႔ အတိတ္ေန႔ရက္ေဟာင္းေလးေတြကုိ အခု ဒီပုိ႔စ္ေလးျပန္ေရးေနရင္းနဲ႔ သတိရတမ္းတမိတယ္.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ မႏၱေလးကုိ သိပ္လြမ္းတယ္….<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-YVaZgUHI/AAAAAAAADAY/04fkmzNROMs/s1600-h/mandalay14.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_n_MLLA-ikmU/So-YVaZgUHI/AAAAAAAADAY/04fkmzNROMs/s400/mandalay14.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372680374107263090" border="0" /></a><br /><br />(စက္ဘီးစီးျခင္း အက္ေဆးရဲ႔ ေနာက္ဆုံးတစ္ပုိင္းကုိ မၾကာခင္ ဆက္တင္ေပးသြားပါမယ္.)<br /><br />အားလုံးကုိခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္<br /><br />ရန္ေအာင္<br /><br /><center><a href="#"><img src="http://i421.photobucket.com/albums/pp296/rnbutpur/up-arrow-icon.gif" /></a></center><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-6997831601256484052?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/XVQV3NGkWjk/blog-post_22.htmlnoreply@blogger.com (Yan)6http://www.yanaung.net/2009/08/blog-post_22.htmltag:blogger.com,1999:blog-21502358.post-3765272459674426391Thu, 20 Aug 2009 06:14:00 +00002009-08-20T02:16:21.216-04:00SongsVideosLoveHumorဒီရက္ပုိင္းအတြင္း စထရပ္စ္နည္းနည္းျပန္မ်ားလာလုိ႔ youtube ကုိ၀င္ျပီး ရယ္စရာေတြ လုိက္ရွာရင္းက ဒီ Stress-killer ေလးေတြကုိ္ ခလုတ္တိုက္မိတယ္. <br /><br />ခံစားၾကည္႔... :D<br /><br />Sooooo brilliant and creative.... <br /><br /><span id="fullpost"><br /><center><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/G_rKROcej5s&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/G_rKROcej5s&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2G9fkvBzzQE&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2G9fkvBzzQE&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lxuxoZh2z60&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/lxuxoZh2z60&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /></center><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21502358-3765272459674426391?l=www.yanaung.net' alt='' /></div>http://feedproxy.google.com/~r/iwannaread/~3/7U3enDEKGFc/d.htmlnoreply@blogger.com (Yan)6http://www.yanaung.net/2009/08/d.html