Je zal mij tijdens een groot aantal interviews niet horen. Dat heeft zijn reden. Zet mij op een barcamp en ik ga volledig los. Wat anderen krijgen met dansmuziek, dat krijg ik met informatie. Net zoals met muziek is live alles beter en dus zou ik voor de gelegenheid graag meerdere personen tegelijk zijn om in alle zalen te kunnen luisteren.

Wat bestaan er toch interessante mensen die met de meest vreemde dingen bezig zijn en daar begeesterd over kunnen praten. Steffest over zijn masterplan, Sander over 3D printen, Bert over e-cultuur, Roland en Raphael over krantencommentaren bij De Tijd en Second Life, Saskia over Hollanders, Benny over hackerspaces, Koen over Mobile camp, Koen en Tom over hun iPad project en tenslotte Anne over de organisatie van Barcamps.

En dat is maar een fractie van het getoonde hé mensen, dat is toch niet te geloven. Ik kijk alvast weer uit naar de volgende Barcamp.

http://www.podtrac.com/pts/redirect.mp3/www.libsyn.com/media/tech45/tech45-bca2010.mp3

Om de organisatie van een mondeling examen te organiseren, werk ik met doodle. Dat werkt makkelijk, studenten kunnen zelf opgeven wanneer ze langs willen komen en ik zorg ervoor dat ik geen papier moet verschepen. Toegegeven, er zijn dingen waar ik beter mee ben dan papier. Mezelf kennende dus: alles digitaal, alles in the cloud, no myserie for me.

Voel je al iets komen, voel je al waar ik heen wil?

Dan ga ik nog een beetje verder. Vorige dinsdag maakte ik een doodle op en stuurde die naar de studenten. Tijdens de eerste en de laatste en nog wel een paar lessen tussenin had ik vermeld dat herexamens te verwachten vielen op 8 maart, de dag van vandaag. De avond zouden ze dus normaal vrij moeten hebben.

Nu voel je het al komen, toch?

Vrijdag toch even checken of de studenten al hebben ingeschreven. Niet dus. Het secretariaat is dicht tot maandagmorgen en ik besluit maar meteen te wachten. Ze zullen wel nog inschrijven. Bij mailtjes is “we hebben de mail niet aangekregen” snel gezegd en dus maandagochtend naar het secretariaat gebeld. Of ze me asap de gsm-nummers van iedereen kunnen bezorgen? Ik stuur maar ineens een SMS’je.

Als je het nu nog niet voelt komen, moet je je echt zorgen gaan maken.

Eén SMS terug: “oei, ik wist niet dat het vanavond was, want ik heb geen antw op mijn mail ontvangen van u. Ik ben niet voorbereid, dus het zal voor volgend jaar zijn, bedankt alvast voor het smsje, grt”. Mij kwaad krijgen is niet makkelijk maar dit doet wonderen.

Misschien moet ik maar blij zijn dat er geen klacht tegen mij wordt ingediend omdat ik nooit heb gezegd dat er examens zouden zijn. Laat staan herexamens. Om dat soort miserie te vermijden vertoef ik vanavond in een lokaal. Dat is het officiële examenlokaal. Aangezien het op papier staat dat de herexamens vandaag doorgaan, ben ik officieel in orde. Ik ben hier. Een hele avond. Wachtend. Op studenten die vermoedelijk niet zullen komen.

Ik ben in orde met de papieren, ik ben waar ik moet zijn, het is een geruststelling. Maar ik ben er niet gelukkig mee. Vijf mensen die een tweede kans laten liggen. Een avond die ik kwijtspeel aan in een lokaal zitten, waar je toch niet zo kan werken als thuis. Spijtig.

Het was lastig presenteren. Niet alleen was er heel wat volk in de zaal dat nogal hoog in mijn register staat,  ik wilde me ook nog eens aan de structuur van de radiouitzending houden waarvan ik de essentie van de presentatie had gekopieerd. Kwestie van meerdere lagen in één lezing te kunnen steken.

Het was/is een experiment. Een 14,5 op 20 heb ik wel verdiend denk ik.

Zelf ga ik het hebben over Piraterij en intellectuele eigendom. Mijn statistiek-presentatie die ik eerst had voorzien zit in de ladenkast voor Barcamp Gent. Tussendoor nemen we met de Tech 45 crew een Barcamp-special op. Hiervoor zoeken we gedurende de dag gasten.

De keuze maken viel wat tegen. Jullie zijn allemaal interessant maar zoals dat in Barcamp farm gaat: some are more interesting than others. Wie ik alvast graag wil aanhoren tijdens zijn presentatie (in volgorde van inschrijving).

@netlash: De brute realiteit van Social Media
Het onderwerp, de mens, meer moet dat niet zijn.

@boskabout: Kwantummechanica of Hoe het weer voorspellen
Tijdens een eerdere blogpost vroeg ik om afwijkende barcamponderwerpen, dit zijn er twee. Ik ga luisteren.

@tijs: 10 reasons why now is the perfect time to get serious about mobile
Zag de presentatie op het interwebz maar wil ook wel eens de woorden erbij horen.

@pekesenertjes: Kunstgeschiedenis en nieuwe media
Kunst en nieuwe media, een interessante combinatie. Beetje zoals erfgoed en nieuwe media. Beetje zoals podiumkunsten en nieuwe media. Twee combinaties die ik wél onder de knie heb. Deze is nieuw. Interessant.

@raphaelcockx: Commentaren op een nieuwssite. Hoe hou je de community te vriend en in toom?
“De mensen”, ze interesseren mij onwaarschijnlijk. Zeker als ze Jan met de pet worden genoemd of te vriend moeten worden gehouden. Raphael zal aan mij een kritische luisteraar hebben. Mijn mening over nieuwssitecommentaren is nogal uitgesproken.

@igloosarecool: Twitteren voor de overheid
Dat is wat ik binnenkort ga doen vandaag al doe. Kan ik anders dan luisteren naar mijn collega bij het @_vioe? Of het moest zijn dat de concurrentie te groot is, dan vraag ik de presentatie op het werk Dat is dan weer het voordeel van die collega’s…

@bartvermijlen: Bourdieu en sociale media
Filosofen en sociale media. Dat daar nog niet eerder iemand op is gekomen (althans op een barcamp). Kijken wat Bart met de combinatie doet.

@alaingeenrits: Presentation skills is about more than skills
Dat ik graag spreek las je hier eerder. Bijleren kan nooit kwaad.

@lvb: Iedereen uitgever! Hoe ik vorig jaar mijn eigen uitgeverij oprichtte en hoe jij dat ook kunt doen.
Het is een stille ambitie zo’n eigen boek. Ik ben nog veel te jong en ik moet nog wat body krijgen voor ik eraan begin. Maar zo’n eigen uitgeverij, het zegt me wel wat.

@bmattijs: E-culture: IT in een cultureel jasje.
E-cultuur, ik ken er veel te weinig van. Zoveel bezig met alle vormen van cultuur maar deze glipt wat door de mazen van het net. Ik ben daar eerlijk in. Hopelijk word ik hier ingeleid. Op een barcamp, wie had dat gedacht.

Maar die keuze kan in de loop van de dag en naargelang de omstandigheden natuurlijk nog helemaal omslaan, zoals @inferis gisteren terecht opmerkte.

Extracurriculum wil ik meepikken: @steffest, @gudrun, @sasvangent, @fdenkens, @pietel, @zandwacht, @treeview, @mathiasbaert, @alaenen, @nilsgeylen, @ichoosr, @defre, @c_concepts, @goedles en alle anderen. Ook mag @leenta haar onderwerp (massage en relaxatie) even komen demonstreren.

Rest mij uit te kijken naar een boeiende dag die helemaal gratis is dankzij de organisatie van Anne en de steun van gulle gevers. R.E.S.P.E.C.T. voor:

ilibris (hosting, letterlijk), cubus (ontbijt), madewithlove (maatwerk, letterlijk), 10to1 (koffie!), the parking lot (t-shirts), nespresso (koffiemachines), userplus (wifi), queromedia en sonos

Gebruikt google reader in de achtergrond maar op de voorgrond ziet alles er zoveel beter uit. Je hebt keuze uit verschillende layouts, je kan je categorieën instellen met de voor jou ideale leeslengte, verschillende automatisch gegenereerde rubrieken (video, foto etc) worden automatisch gegenereerd.

Ik gebruik de plugin in Google chrome en de snelheid van die brower, samen met de layout van feedly maken het nog een groter plezier om je kennis bij te spijkeren.

De integratie met andere sociale media zoals twitter en delicious maken het geheel af. Waar je in google reader een klik of drie moet doen voor je iets kan taggen, waar je je links moet kopiëren naar je eigen bit.ly-account om je statistieken bij te houden, doet feedly dit alles voor jou. Twee klikjes en je bent weer op weg.

Ik geloof zelfs dat ik meer ga doen met google buzz op deze manier. Ik ben helemaal verkocht.

Allen daarheen!

Het is toch altijd wat speciaal, zo’n eerste werkdag. Je leert 50 nieuwe mensen kennen (enfin: je ziet een gezicht, je hoort een naam en bij het volgend eiland aangekomen ben je alweer de namen bij de gezichten vergeten). Ook al ken je dan al twee collega’s op voorhand, sociologisch is het onontgonnen terrein.

Ook nieuw natuurlijk: werkplek en computer. Met de trein naar Brussel.Het bureau. Het uitzicht. Het werkmateriaal. Het moet allemaal een beetje naar de hand worden gezet. In de loop van de tijd maar zeker op de eerste dag. Op de computer is geen flashplayer (no iPlayer for me today) en vandaag heb ik gesurft met internet explorer 6 (ik geef dit niet graag toe). Natuurlijk is dat ding stevig op slot gezet en kan je nauwelijks wat veranderen. Google Chrome glipt echter door de mazen van het net en dus heb ik alvast een deftige browser.

Maar de collega’s dus: zo op het eerste zicht allemaal leuke mensen. Allemaal specialisten in een vakgebied waar ik weinig vanaf weet (datering, archivering, landschapsdeskundigen, erfgoedonderzoekers). Geen zever, van iedereen dacht ik: kom toch naar Barcamp, dan krijg je 20 minuten om mij eens uit te leggen waar je mee bezig bent en wat ik moet weten.

Het werk zelf belooft interessant te worden, ik zal niet aarzelen jullie daar deelachtig aan te maken.

Daar geven mijn collega’s van de wijkblog namelijk een vertoning ten berde. De erfgoedcel Antwerpen omschrijft het als volgt:

Hoe kunnen we heemkunde en ons lokaal erfgoed op een aangename manier aan de mensen voorstellen met internet? Een groep jonge mensen van de omgeving Krugerplein hebben een prject opgestart en zonet hun 1000ste blog geplaatst. Op een eenvoudige en aangename wijze brengen zij de rijke geschiedenis maar ook het dagelijkse leven komt aan bod. Tijd om dit in de kijker te zetten.

Eén van die jonge mensen ben ik dus. Mijn deel zal zich richten op de technische kant van de blog. Voor het erfgoed-gedeelte komt mijn collega-vanaf-overmorgen aan de beurt. Het verhaal achter de blog doet Hans, de sympathiekste Nederlandse Borgerhoutenaar. Voor € 3 bieden we u een veilig onderdak tegen de storm en veel meer…

zondag 28 februari 2010 – Mattheusstraat 4 – Borgerhout – vanaf 14u45

Het valt mij op hoeveel tijd ik daar telkens weer insteek en hoe diep ik me in een onderwerp inwerk voor ik tot een evenwichtige presentatie kom. Het valt met op dat ik hardnekkig vermijd om gelijkaardige presentaties te bekijken op slideshare. Een originele invalshoek, daar willen mensen naar luisteren toch? Niet naar opgewarmde soep?

In de komende 8 dagen staan er mij een serieus aantal spreekuren te wachten. Je leest de blogpost van een glimlachende mens. Zondag spreek ik samen met mijn collega’s van de wijkblog over erfgoed in het internettijdperk, donderdag gaat het op een congres over web2.0 in een onderzoeksomgeving, donderdagavond heb ik een afspraak met mijn studenten marketingcommunicatie en zaterdag is er Barcamp Antwerpen alwaar ik ga spreken over statistiek (al kan dat na mijn discussie met Tijs gisteren ook nog weer copyright en authenticiteit worden).

Vandaag heb ik geen stem. Opgelopen bij jongtuig gisteren. Ideaal. Zwijgen is vandaag dus eens te meer goud.

We hadden het over Google en Microsoft, over privacy en internet op treinen. Luisteren kan hieronder of via de website van tech45 of je neemt een abonnementje via iTunes. We horen graag je commentaar via reactie@tech45.eu.

De volgende aflevering wordt opgenomen tijdens Barcamp Antwerpen, is dus live mee te maken en zal iets anders zijn qua invulling.

http://www.podtrac.com/pts/redirect.mp3/www.libsyn.com/media/tech45/tech45-011.mp3

*Sven Kramer reed tijdens de opname die dramatische 10 kilometer waar ik het hier eerder over had

Sport wordt voor een groot stuk beleefd op en dankzij de televisie. Daar ging mijn thesis ooit over. Drie rijen dik langs de kant van de weg of een vol stadion is een druppel op de plaat van de kijkcijfers.

Sport in België is een kralenketting van evenementen. Tussen die evenementen is er de grote leegte. Sport is televisie geworden. The medium is the message. Alles Fata Morgana. Een decor uit bordkarton. De deelnemers zijn liefst gewoon en met beide voeten op de grond. Geen arrogantie of torenhoge ambities. De volgende dag wordt er opgeruimd. Het feest is voorbij.

Op dit moment lopen in Vancouver de Olympische Winterspelen. België is er met acht atleten vertegenwoordigd. Nee, we zijn geen natuurlijk wintersportland. Nee, bij ons geen natuurijs waar je van jongsaf het klappen van de schaats leert. Bij ons geen gletsjers waar je tot ver in de zomer de latten kan onderbinden. Het zit hem in de benadering.

De bobsleemeisjes, zo wordt mij verteld, zagen tot drie jaar geleden nog nooit een bob van dichtbij. Via een televisieprogramma werden ze opgespoord en nu zijn ze dus in Vancouver. Het zijn gewone mensen, vroeger waren het sporters. Reality killed the sports star. Elke supporter man bijt hond. Nu eindigen ze vijftiende. Binnen de top 16 was het opzet. Missie geslaagd. Als Belgische sportkijker vind ik dat vernederend.

Het zal de aard van het beestje zijn. Dat gewone. Dat bescheidene. Dat eeuwige underdoggevoel. Belgen genieten wanneer hij die het luidste roept het onderspit delft. Zien humor in het verlies van een gouden medaille.  Had hij maar niet zo arrogant moeten wezen.

Onder de Galliërs zijn de Belgen de dappersten, want zij liggen het verst verwijderd van de verfijnde en beschaafde levenswijze der Provincie.