Një grua shkruajti në profilin e saj në Facebook: “Po pres sot të degjoj lajmin nëse do të bëhem xhaxha apo hallë?”

Një komentues pyet: “Po pse xhaxha ose hallë?”

Personi përgjigjet: “Por varet nga çfarë do të lindë nusja e vëllait. Nëse lind djalë atëherë bëhem xhaxha, bëse lind vajzë atëherë bëhem hallë”

:):)

Braziliani Kaka rreth përvojës së tij kur luajti me Brazilin për herë të parë

Ishte një përvojë e mrekullueshme e cila filloi në vitin 202, kur i thirra për herë të parë për të luajtur në ndeshjen Brazil – Bolivi në një ndeshje miqësore. Ishte një ndjenjë që shkon përjte fjalëve sepse është një ndjenjë e fortë. Herën e parë që dëgjova himnin kombëtar, ndërsa këndoja me të gjithë skuadrën kombëtare dhe gjithë stadiumin, solli emocione shumë të forta dhe ishte një bekim i madh nga Zoti.

Braziliani Kaka rreth lajmit të mirë të Jezusit

Jezusi ka shumë rëndësi për jetën time. Lajmi i mirë i Jezus Krishtit është që Jezusi vdiq në kryqin e kalvarit për mëkatet tona. Të gjithë mëkatojmë dhe Jezusi vdiq për të na çliruar nga mëkati. Kjo është siguria që kam unë, dhe të gjitha mund ta kemi, të gjithë ditët e jetës sonë. Kemi një At që na do dhe ka një plan për ne. Jezusi erdhi në tokë si njeri, ose Perëndia në formë njeriu, që të na tregojë se në të njëjtën mënyrë që ia doli mbanë Ai, po ashtu edhe ne mund t’ia dalim mbanë, në fuqinë që kemi për shkak të Shpirtit të Shenjtë të Perëndisë, të mund të kemi fitore mbi të keqen. Kjo është e vërteta e Ungjilit, lajmi i mirë që Jezus Krishti është shpëtimtari i vetëm.

Braziliani Kaka rreth seksit përpara martesës

Eshtë e vërtetë: gruaja ime dhe unë ishim të virgjër kur u martuam, në përputhje me vlerat tona shpirtërore dhe biblike.
Njerëzit shpesh na shikojnë edhe thonë: “a të varfrit ju, ju kanë manipuluar dhe as e kishit idenë se çfarë po bënit.”
Por unë e di shumë mirë çfarë kam bërë, jam shumë i bindur në atë që kam bërë dhe çfarë vlere ka pasur kjo për jetën time, për jetën time shpirtërore, jetën time familiare dhe në martesën time. E di që kisha marrë një vendim të ndërgjegjshëm për shkak të rëndësisë që ka ky vendim për botën shpirtërore.
Nëse do të jepja një këshillë të rinjve sot, është kjo: seksi është një bekim i madh nga Perëndia. Rrugës njerëzit e kanë bërë bajat seksin dhe nuk ishte kjo arsyeja për të cilën egziston seksi.
Seksi është një bekim i madh nga Perëndia, i dhënë për kënaqësinë e burrit dhe të gruas pas martesës, dhe nuk duhet të jetë banalitet ose një gjë që ndodh krejt rastësisht siç ndodh rëndom në ditët tona.

Sfida e të qënit i ri dhe i famshëm

Po, ishte një nga sfidat më të mëdhaja të jetës sime sepse bëmë një zgjedhje që nuk ishte e lehtë. Do t’ju them sinqerisht që nuk është e lehtë sepse kishte shumë tundime. Mishi është i dobët por na forcon Fryma e Zotit.
Kemi kaluar shumë kohë duke u lutur dhe duke ndjekur ngushtë Jezusin,
Ishte një sfidë e madhe por ia vlejti që kemi pritur. U martova në vitin 2005 dhe e përsëri që ishte një përvojë fantastike.
Kam një “sekret shpirtëror” që dua ta ndaj me ju: “ata që kanë këtë bindje, do të kenë një jetë të bekuar në martesën e tyre dhe në jetën familjare.”

E kishte me kishën, me priftërinjtë! E kuptoj që Çelentano i drejtohet një grupi specifik të krishterë… e megjithatë fjalët e tij janë një “inkurajim” i fortë për të gjithë besimtarët e krishterë. Lexoni disa prej fjalive pa koment… Kur lexoni, të gjithë ne që e konsiderojmë veten shërbëtorë të Fjalës së Perëndisë, ti lexojmë fjalët sikur na janë drejtuar ne. Po i vendos fjalët e tij në këtë material për të na nxitur, as për të na qortuar, as për të na dënuar! Thjesht për të në rikujtuar thirrjen tonë për t’ju shërbyer njerëzve me atë që askush tjetër nuk e ofron…

“(priftërinjtë)… Nuk dinë të rregullojnë volumin në altorpalante… Zëri i priftit nuk shkon deri në fund të rradhëve. Duket sikur priftërinjtë thonë: “Ne e bëmë predikimin, kush e vret mendjen se ata të fundit nuk dëgjojnë”. Por ungjilli e thotë që të bekuar janë të fundit, sepse do të jenë të parët në qiell…

Megjithatë, nëse ka një gjë që nuk e duroj e që më nervozon, rreth priftërinjve, është kjo: në argumentet e tyre kur predikojnë e as në debate në TV, nuk flasin kurrë për gjënë më të rëndësishme: arsyen pse jemi lindur… Priftërinjtë nuk flasin kurrë për parajsën. Sikur të japin përshtypjen që njeriu ka lindur për të vdekur. Por nuk janë kështu punët!

Ne nuk jemi lindur për të vdekur. Ne jemi lindur për të jetuar. Ju priftërinjtë jeni të detyruar të flisni për parajsën. Ndryshe njerëzit do mendojnë që jeta është kjo që po jetojmë tani… Por çfarë jete është kjo? Ekonomia, luftërat…

… nuk e kanë idenë se çfarë vlere ka për të “sëmurët” të lexojnë atë që ka premtuar Zoti… “

“Do ta mësosh sot në mbrëmje, kur të vij nga puna,” ja ktheu Toni.

Atë mbrëmje Toni erdhi në shtëpi me një pako të vogël të zbukuruar dhe ja dha gruas së tij. E ngazëllyer, Ema e hapi dhe gjeti brenda një libër me titullin “Kuptimi i ëndrrave”.

Nata e 14 Shkurtit ka rënë. Zelli i “dashurisë” së një dite ka ikur. Tani fillon përpjekja për të gjetur dashuri për pjesën tjetër të vitit që, me thënë të drejtën, është goxha kohë e gjatë. Disa kanë marrë “lule” – përkthim: kanë marrë atë që kanë pritur sot. Por vetëm kaq. Nata bie edhe për ata dhe vështirësia e jetës fillon prapë nga e para. Disa të tjerë po prisnin lule, edhe i morën por pa mbaruar dita, festa nuk shkoi aq mirë. Dashuria e shprehur nga partneri nuk ishte krejtësisht ashtu si u mendua në fillim. Ndoshta! Disa të tjerë s’kanë marrë lule fare. Madje as u kujtua njeri t’ju thoshte një fjalë të mirë. Nuk është që po prisnin. Por kur të gjithë të tjerët “harbohen” duke festuar dashurinë, ti ndihesh më keq sesa duhet të jesh, vetëm sepse për ty nuk u kujtua askush. Disa të tjerë kanë protestuar sot për këtë festë “fallco” sipas tyre, për një shfaqje “dashurie” që nuk veç dashuri nuk është, sipas këtyre të fundit. Edhe këta, ma merr mendja që janë zhgënjyer, sepse ata që i dëgjojnë janë pak. Shumë pak për të mos u ndjerë “i padëgjuar” dhe vetëm.

Vetmia të troket në derë pa mëshirë edhe ngushëllimi i një dite nuk mjafton.

Në një artikull të mëpërparshëm, i shkruar për rastin e dashurisë së përkujtuar në Shën Valentin, cituam ca vargje nga Bibla. Po, nga Bibla! Bibla flet për dashurinë.

Ja ku janë vargjet përsëri: “Dashuria është e durueshme; plot mirësi; dashuria nuk ka smirë, nuk vë në dukje, nuk krekoset, nuk sillet në mënyrë të pahijshme, nuk kërkon të sajat, nuk pezmatohet, nuk dyshon për keq; nuk gëzohet për padrejtësinë, por gëzohet me të vërtetën, i duron të gjitha, i beson të gjitha, i shpreson të gjitha, mban çdo gjë. Dashuria nuk ligshtohet kurrë.”

Një shtesë e nevojshme, që nuk është përmendur shumë në artikullin e parë, është ky: këto vargje të famshme për dashurinë, nuk janë shkruar për ditën e Shën Valentinit. Janë shkruar për një bashkësi njerëzish, që në përpjekje për të ndjekur Perëndinë, kishin ngecur në konflikte “të vockla” e krejtësisht të panevojshme në kontekstin e tyre. Ishte një grup i përçarë, një grup me standarde të lëkundshme morale, një grup ku disa individë që kishin parinë “kërkon të drejtat e veta” më shumë sesa ato të tjetrit, një grup ku nuk e merr vesh i pari të dytin, ku nuk kishte respekt për autoritetin, për më të vegjlit, dhe për më të dobëtit. Ishte një grup rrëmujë! I ngjashëm me realitetin shqiptar të 14 Shkurtit 2012.

Fjalët e famshme të dashurisë biblike, të përmendura nga Apostulli Pal, për realitetin në Korint ia vlejnë të dëgjohen edhe sot. Në thelb, ato fjalë hedhin dritë mbi dashurinë e Perëndisë për ne, një dashuri e durueshme (ai pret që ne ti bindemi atij e të pendohemi përpara Tij), nuk kërkon të vetat në egoizëm (ai na fal ditë për ditë përmes dashurisë së tij), një dashuri sakrifikuese (Ai dërgjoi Birin e Tij të vdesë në kryq për ne) që të mund të na japë shpresë e dashuri për të gjitha ditët e vitit… e për vetë përjetësinë!

A e ke provuar këtë lloj dashurie? Vetëm sepse ke njohuri për Krishtin, a shkon në kishë, a lexon Biblën, a tallesh me të krishterët – nuk do të thotë që e ke provuar këtë lloj dashurie. A e ke provuar këtë lloj dashurie?

Ruaju nga ferrat dhe kënaqu (gjeje) dashurinë e Perëndisë! Na kontakto nëse do të dish më shumë për këtë lloj dashurie që nuk mbaron në darkën e 14 Shkurtit…

Afrim Karoshi

Por kohët e fundit, vjen një lajm që e rrit besueshmërinë e argumentit të grupit të parë. Kohët e fundit është zbuluar një papyrus që, sipas shkencëtarëve, i përket shekullit të parë. Ky është dokumenti më i vjetër që egziston në lidhje me dorëshkrimet e Dhiatës së Re.

Ky papyrus është datuar nga një nga paleografët më të mirë të botës së sotme. Ai thotë që ishte i sigurt që dokumenti është nga shekulli i parë. Nëse kjo është e vërtetë, atëherë ky i bie të jetë dokumenti më i vjetër i Dhiatës së Re që është në egzistencë. Deri më tani, dokumenti më i vjetër ishte një fragment i shkurtër i Ungjillit të Gjonit që daton në gjysmën e parë të shekullit të dytë. Ky i fundit është zbuluar në vitin 1934.

Ky dokument është fotografuar nga Qendra e Studimeve të Dorëshkrimeve të Dhiatës së Re, e drejtuar nga profesori Dr. Daniel D. Wallace, një profesor i njohur në gjithë botën si studiues greqishtes së Dhiatës së Re.

Disa vite më përpara, Dr. Wallace dhe grupi i tij kanë vizituar edhe Shqipërinë për të fotografuar dorëshkrime të Dhiatës së Re që gjenden në Arkivat e Shqipërisë. Në atë kohë, zbulimet e tyre në Shqipëri bënë bujë në gjithë botën sepse përveç dorëshkrimeve që diheshin që janë në Arkiva, u zbuluan edhe një numër i konsiderueshëm i dorëshkrimeve të Dhiatës së Re që konsideroheshin të humbura.

Dorëshkrimet e panumërta të Dhiatës së Re konfirmojnë që teksti i Dhiatës së Re është i besueshëm. Meqë mijëra dorëshkrime të gjendura anë e mbanë botës, përputhen me njëra-tjetrën, atëherë vërtetësia e dokumenteve origjinale është e vërtetueshme dhe rrjedhimisht e besueshme.

Nëse papirusi i fundit konfirmohet që është nga shekulli i parë (do të duhet ca kohë që analizat e tij të përfundojnë), atëherë i bie që tashmë kemi një dokument të shkruar nga dëshmitarë okularë të ngjarjeve – dmth të shkruara pothuajse në të njëjtën kohë kur kanë ndodhur ngjarjet e përshkruara në Dhiatën e Re.

Bibla vazhdon të konfirmohet si një libër i besueshëm. Tani na mbetet të lexojmë mesazhin e Biblës edhe të shikojmë nëse mund të konfirmohet gjithashtu…

“Dashuria është SEX”

“Martesa është vdekja e dashurisë”

“Dashuria është thjesht e vetëm romancë”

Sa prej nesh kemi dëgjuar “leksione” dashurie gjatë jetës sonë ndonjë prej “ekspertëve” të fushës thotë shprehje si këto që ndodhen më sipër? Të bën përshtypje se si një koncept si dashuria, që të gjithë jemi krijuar për ta kuptuar siç duhet, shpërfytyrohet pikërisht në kohërat e lirisë së pamasë për ta festuar dashurinë, pikërisht kur bëhemi gati t’ia kushtojmë një ditë të tërë asaj – DASHURISE! E prapë se prapë, kemi ngelur te “porta” me të kuptuarit tonë të mangët rreth dashurisë… e për aq kohë të mangët do të jemi në praktikë përderisa rrehemi me gënjeshtra “profesionishtësh” që nuk e kanë zanat të menduarit rreth Zotit, botës, e dashurisë…

Dashuria është sakrificë! Sakrificë me ndjenja, pse jo? Por sakrificë ama! Ndonjëherë sakrifica është edhe të blesh një lule, për aq kohë sa nuk do thjesht të përfitosh më shumë për vete pas lules… E ndonjëherë dashuri është të bësh diçka pa pritur asgjë!

Dashuria është ofrim i vetes për shërbim, dhe jo rrëmbim i tjetrit për kënaqësitë e tua! E vështirë apo jo? Patjetër! Por që ta themi fjalën me vend, duhet ta pranojmë që shfrytëzimi i të tjerëve thjesht e vetëm thjesht për përfitim kënaqësie personale nuk është dashuri. Eshtë shfrytëzim.

Dashuria duron! Shumë! Kuptohet qartë që kur përballesh me padurimin e partnerit, ka filluar një konflikt i dukshëm mes dashurisë dhe egoizmit. Kush do të fitojë? Dashuria gjithmonë pret! Me Durim!

Dashuria i mbulon keqkuptimet! Dashuria i mbulon fajet! Askush nuk ia tejkalon dot dashurisë – as zemërimi, as inati, e as kundërvëniet e ethshme! Dashuria i mbulon të këqijat. Kuptohet, që prania e dashurisë i nënkupton dëshirat për t’ju larguar së keqes! Dhe për t’ia dhënë veten së mirës.

Dashuria nuk mbahet pas ndërtesave, e as sendve pa jetë. Dashuria është e gjallë. Të jep kuptim për jetën, e të jep përgjigje për pyetjet e vështira të jetës. A e njeh dashurinë?

Gëzuar ditën që shpresojmë që është pikënisja e dashurisë së vërtetë!

“Dashuria është e durueshme; plot mirësi; dashuria nuk ka smirë, nuk vë në dukje, nuk krekoset, nuk sillet në mënyrë të pahijshme, nuk kërkon të sajat, nuk pezmatohet, nuk dyshon për keq;nuk gëzohet për padrejtësinë, por gëzohet me të vërtetën,i duron të gjitha, i beson të gjitha, i shpreson të gjitha, i mban çdo gjë. Dashuria nuk ligshtohet kurrë.”

Ndoshta!

Por me siguri, pamja që më ka ngelur në mendje, është duartrokitjet e burrave që shpëtuan një vajzë 5 vjeçare nga Kosova. Në atë duartrokitje përfshihet gjithçka që njeriu ka nevojë të dëgjojë në këtë situatë tejet të vështirë. Eshtë një shenjë shprese që dikush diku po ndihmon me sa mundet dikë tjetër. Dhe shpresa mban gjallë ata që janë më të pambrojtur e të vetmuar.

Cfarë mund të bësh ti?

Ne i besojmë Zotit jo vetëm në situata lehta e kur çdo gjë shkon vaj! Ne i besojmë atij që është afër vuajtjes së njerëzve dhe i kupton të gjitha arsyet e situatave të ndryshme. Merr kohë për ti treguar Atij zemrën tënde për situatën. Lutu për njerëzit në nevojë! Lutu për familjet e atyre që njeh nga Veriu i Shqipërisë. Edhe për zonat e tjera të prekura.

Dërgo mesazhe paqeje e shprese në këtë kohë. Përdore Facebook-un tënd për të ngrohur zemrat se të ngrira nuk ka më nevojë!

Ndihmo nëse ka një mundësi ndihme! Unë nuk e di a ka tani për tani, por së shpejti, do të ketë me siguri thirrje për të ndihmuar. Mos u kurse për të shpëtuar një jetë, e për ti dhënë ushqim një familje!

‘Doktor kam një problem shumë serioz dhe kam nevojë për patjetër për ndihmën tuaj! Kam një fëmijë që akoma nuk ka mbushur një vjec dhe unë jam përsëri shtatzënë. Nuk dua që ti lind fëmijët kaq afër me njëri tjetrin.’

Doktori e dëgjoi më vëmendje dhe pastaj e pyeti: ‘ E kuptova shqetësimin tuaj, por si kërkon që të të ndihmoj unë?’

Ajo i tha: ‘Dua që ta ndërpresësh shtatzaninë. Kjo është ndihma që unë pres prej jush.’

Doktori u mendua paksa dhe pas një farë kohe heshtjeje i tha zonjës: ‘Mendoj që kam një zgjidhje më të mirë për problemin tënd. Gjithashtu është edhe më pak e rrezikshme për shëndetin tuaj’

Ajo buzëqeshi, duke menduar që doktori e kishte pranuar kërkesën e saj.

Pastaj doktori vazhdoi: ‘Ajo që po mendoja është, që duke parë që ti nuk mund të kujdesesh për dy bebe njëkohësisht, atëherë le të vrasim atë që akoma nuk ka mbushur një vjec. Në këtë mënyrë ti do të pushosh ca deri sa ai që është në barkun tuaj të lindë. Në qoftë se do të vrasësh njërin prej tyre atëhere nuk ka rëndësi se cilin zgjedh. Nuk do të kesh asnjë rrezik për shëndetin në qoftë se zgjedh atë që është në krahët e tu.

Gruaja dëgjoi e tmerruar dhe i tha: ‘Jo, jo doktor! Kjo që po thoni është e tmerrshme! Krimi më i madh është që të vrasësh një bebe!

‘Jam dakord me ju’, ju përgjigj doktori. ‘Por duke qenë se ju vetë erdhët me këtë ide atëhere unë mendova që të të jap zgjidhjen më të mirë.’

Doktori buzëqeshi duke parë që kishte arritur të ishte i qartë. Ai e bindi këtë nënë të re që nuk kishte diferencë midis, të vrasësh një fëmije që kishte lindur dhe një fëmije që ishte akoma në mitrën e nënës.

Krimi është i njëjtë.

Bashkë ne mund të ndihmojmë të shpëtojmë këto jetë të cmuara.

“Dashuria thotë që unë e sakrifikoj veten time për të mirën e një tjetri. Aborti thotë që unë sakrifikoj personin tjetër për të mirën time…”

Jezusi sakrifikoi Veten e tij për të mirën e mëkatarve. Kjo është dashuria e pastër.

Për të ditur më shumë  për dashurinë e pastër kliko këtu.