این واکسن توسط پژوهشگران دانشگاه آکسفورد ساخته شده است و اسلحه‌ای مؤثر علیه همه‌گیری جهانی آنفلوآنزا محسوب می‌شود.

واکسن‌هایی که در حال حاضر علیه آنفلوآنزا استفاده می‌شوند، سیستم ایمنی بدن را علیه پروتئینهای H ‌وN که روی جدار خروجی ویروس وجود دارند، تحریک می‌کنند. اما مشکل اساسی این است که ساختمان این پروتئینها همواره تغییر می‌کند (موتاسیون) و بنابراین واکسنی که امسال بر علیه سویه‌ای از ویروس‌های آنفلوآنزا مؤثر است، سال بعد ممکن است، مؤثر نباشد و بنابراین محققان مجبور شوند، از نو واکسن را بسازند.

دانشمندان برای رفع این مشکل، تصمیم گرفتند که واکسنی بر اساس پروتئین‌های درونی ویروس بسازند، این پروتئین‌ها، در بیشتر سویه‌های ویروس آنفلوآنزا مشابهند.

برای درست کردن واکسن جدید از تکنیکی استفاده شده است که قبلا در ساخت واکسن سل و مالاریا از آن بهره گرفته شده بود. در این روش، از ویروس ضعیف شده آبله، برای حمل پروتئین‌های درونی ویروس آنفلوآنزا به بدن استفاده می‌شود.

ویروس‌های آبله بعد از ورود به بدن و تکثیر شدن، پروتئین‌های دورنی ویروس آنفلوآنزا را بر جدار خود خارجی خود، در معرض سیستم امینی قرار می‌دهند. ( پروتئین ماتریکسی ۱ و نوکلئوپروتئین) در نتیجه، نوع خاصی از سلول‌های ایمنی موسوم به سلول‌های T، نسبت به آنها حساس می‌شوند، بنابراین وقتی که بدن مورد تهاجم ویروس‌های آنفلوآنزا قرار می‌گیرد، این سلول‌های ایمنی با شناسایی این پروتئین‌ها، آنها را نابود می‌کنند.

دکتر سارا گیلبرت -رئیس تیم تحقیقاتی که روی این پروژه کار می‌کند- می گوید که در مرحله نخست آزمایش، این واکسن به ۱۲ فرد داوطلب تزریق خواهد شد. البته واکسن تا زمان ورود به بازار راهی دراز، پیش رو دارد، اما اگر این پروژه توأم با موفقیت باشد، دیگر نیازی به تزریق سالانه واکسن آنفلوآنزا نخواهد بود. بعد از تزریق تنها یک نوبت واکسن، هر فرد تنها به یک تزریق یادآور دیگر بعد از ۱۰ سال نیاز خواهد داشت.

منبع:  بی‌بی‌سی و سایت دانشگاه آکسفورد

آنها گفته اند که این موفقیت ممکن است نهایتا به بیمارانی کمک کند که سکته قلبی دشته اند.

در این آزمایش آمیخته ای از سلول های “پروجنیتور” (progenitor)، گرفته شده از خون و مغز استخوان، برای ساختن جداره رگ و سلول های اطراف آن استفاده شده است.

یک کارشناس بریتانیایی گفت که این تحقیق، که در دانشگاه هاروارد صورت گرفته، “امیدوار کننده” است و ممکن است سرانجام به ساختن اندام های بدن انسان در آزمایشگاه که قابل پیوند موفقیت آمیز به بیماران هستند، بیانجامد.

توانایی ساختن شبکه جدیدی از مویرگ ها پیروزی بزرگی برای محققان به شمار می رود.

در دنیای پزشکی چنین توانایی دهها کاربرد دارد از جمله در درمان بیماری هایی که بخشی از بافت خون رسان بدن، مثل عضله قلب پس از حمله قلبی، آسیب دیده باشد.

در آخرین تحقیق در این زمینه، که نتیجه آن در مجله “مطالعات درباره جریان خون” چاپ شده است، از دو نوع سلول “پروجنیتور” که مانند سلول پایه توانایی دارند، سلول های دیگری را بسازند، استفاده شده است.

در این تحقیق، سلولهای پروجنیتور “اندوتلیال” (endothelial)، قادرند سلول های تشکیل دهنده جدار رگ را بسازند و سلولهای پروجنیتور “مسنکیمال” (meenchymal)، می توانند سلولهای همجوار جداره رگ را، که به استحکام رگ کمک می کنند، بسازد.

این سولهای پورجنیتور را بر خلاف سلول های پایه که باید از جنین گرفته شوند - که به لحاظ اخلاقی باعث جنجال زیادی شده است - می توان از خون یا مغز استخوان یک فرد بزرگسال یا از بند ناف برداشت کرد.

در عرض هفت روز از شروع آزمایش، در بدن حیوان آزمایشگاهی شبکه ای از رگ های جدید تشکیل شد که مانند رگ های خونی دیگر انتقال خون را به بافت ها و اندام های او انجام داده اند.

دکتر جویس بیسکاف، که هدایت این تحقیق را بر عهده داشته است، گفت: “آنچه واقعا درباره تحقیق ما جالب توجه است این است که ما از سلول های انسان که از خون و مغز استخوان گرفته شده اند و نه با جدا کردن رگ های فعال، رگ و مویرگ جدید ساخته ایم.”

منبع:  BBC

به نقل از: سرویس خبری ژنتیک و بیوتکنولوژی ایران

]]> http://www.jhemmat.com/biotech-news/14/feed http://www.jhemmat.com/biotech-news/13 http://www.jhemmat.com/biotech-news/13#comments Wed, 20 Aug 2008 17:43:32 +0000 جعفر همت http://www.jhemmat.com/?p=13 تیم محققان دانشگاه نیوکاسل به زودی آزمایش های ایمنی چنین تزریقی را در سطح محدود شروع خواهد کرد که امید می رود باعث توقف حملات سیستم مصونیت بدن به مفاصل شود و اگر این آزمایش ها موفق باشد، معالجه بیماری مفاصل منقلب خواهد شد. این واکسن ممکن است ظرف پنج سال آزمایش شده و در دسترس قرار گیرد.

آرتریت رماتیسمی یکی از بیماری های سیستم ایمنی بدن است که در آن سیستم دفاعی به بافت های بدن حمله می کند. در مورد آرتریت رماتیسمی، این وضع باعث التهاب دردناک و وارد شدن صدمات فزاینده به مفاصل می شود، دردی که باید با مصرف مسکن و داروهای سرکوب کننده سیستم دفاعی بدن تسکین داد.

علت دقیق این حملات معلوم نیست، اما هدف استفاده از تکنیک تازه، که تاکنون تنها در آزمایشگاه روی سلول ها امتحان شده، بازگرداندن سیستم دفاعی بدن به وضعیت پیش از بیماری است. در این شیوه نمونه ای از سلول های سفید خون از بدن استخراج شده و مجموعه ای از استرویدها و ویتامین ها به آن اضافه می شود. این فرآیند یک نوع خاص از سلول سیستم دفاعی به نام “دندریتیک” را به وضعیت “تالرنت” (با تحمل) بدل می کند. این سلول ها سپس مجددا به مفصل بیمار تزریق می شود.

دانشمندان می گویند: هدف تغییر سلول های دندریتیک است تا به جای آنکه رفتاری تهاجمی داشته باشند، به وضعیت عادی خود برگردند. همین شیوه را شاید بتوان برای سایر بیماری های سیستم دفاعی بدن مانند دیابت نوع یک و حتی ام اس به کار برد.

منبع: BBC

به نقل از: سرویس خبری ژنتیک و بیوتکنولوژی ایران