چند وقتی بود نبودم ، والا چندتا اتفاق برام پیش اومد که دسترسی به اینترنت رو سخت کرد. حالا بماند که چیا بود …

یکی از اصلی ترین دلیل ها البته راه اندازی وبلاگ شریکی من و دوستم هستش که روی هاست شخصی بارگزاری شده .. البته هنوز راه نیوفتاده ولی تقریبا تکمیله .

از اون موقع که نبودم دوبار رفتم شمال … درکه مهمون دوستان بودیم چند بار و مقصود اینه که کلی خوش گذشته و جای شما خالی .

دانشگاه شروع می شه ، به زودی باید زندگی رو سر و سامون داد ، گندکاری ترم قبل رو جبران کرد ، منتظر اتقاقات منتظره (!) و غیر منتظره بمونیم و کلا یه فصل جدیده دیگه ! امیدوارم به خیر بگذره و اگر هم شد به خوشی … انشاااااالله ….

چندتا چیز دیگه هم بگم … میرم

اولیش این که از آدمهایی که در مورد ایمان و دین داری طرف مقابل اظهار فضل و عقیده و غیره می کنند چنان متنفرم که حد و مرز نداره ! این جا رو داشته باشید که صاف صاف تو چشای من یه به اصطلاح رهروی راه الله روزگاری زل زده و بهم گفته منافق ! آخه تو در مورد من چی می دونی … ؟ یه چیز بگما !!!  آقا جان دین یه چیز شخصیه به هیچ بنی بشری هم دین و ایمونه دیگران مربوط نیست .حداقل من واعظی نیستم که چون به خلوت می رود آن کار دیگر می کند … !آخ بگم بگم … می گماااا !

دومیشم که یاد سال هفتاد و هفت بخیر (بچه بودم من =) حیف واقعا ! ) که مردی از مردای روزگار رفت توی یه ساختمونی به نام سازمان ملل و اینجوری شروع کرد سخنش رو :

من از ايران سرافراز آمده ام به نمايندگى از ملتى بزرگ و پر آوازه که ده‌ها قرن پيش صاحب تمدن بوده… هم اکنون اين ملت بزرگ با تکيه برگذشته خود بى آنکه دچار ارتجاع شود، به فرداى بهتر مى‌انديشد و راه خود را با پشتگرمى به اصول و موازينى که ريشه در هويت ملي و تاريخى دارد وبا بهره گيرى از دستاورد‌هاى مثبت تمدن روزگار، با آزمايش و خطا به سوى آينده برتر مى‌پيمايد….

ولی حالا که جوانم چه می بینم و چه ها که نمی شنوم .

سومی هم ندارد !

آهان راستی این چند وقت که نبودم شین عزیز وبلاگش پرید و ویولت فی ل تر شده و خیلی اتفاقات کوفتیه دیگه که جای بحث نداره !

فعلا !

کتابی رو چند روز پیش تموم کردم  که نوشته کوئلیو بود ، کتاب جالبی بود در مورد صنعت مد و کمی تا مقداری هم جنایی بود ! داستان شلوغی داشت ولی به هر حال کلا جالب بود ، پیشنهاد می کنم بخونید .

ارزش جون آدمها خیلی پایین اومده ، بیشتر از این چیزی ندارم در این مورد

دوست دارم در مورد یه موضوعی که تو ذهنم هست مطلب بنویسم فرصت ندارم ولی !

پ.ن: اسم کتاب رو یادم رفت بگم : برنده تنهاست . توضیح بیشتر می خواین برین ستون سمت راست بلاگ ، رو جلد کتاب کلیک کنید .

الملكُ يبقيٰ مع الكفر، و لايبقيٰ مع الظلم

والا پيام‌دار، محمد!

گفتی كه یک ديار
هرگز به ظلم و جور
نمی‌ماند برپا و استوار!

…

آن‌گاه، تمثیل‌وار
کشيدی عبای وحدت
بر سر پاکان روزگار!

…

در تنگ پرتبرک آن نازنین عبا،
- دیرینه! ای محمد!
جا هست بیش و کم،
آزاده را
که تیغ کشیده‌ست بر ستم؟!

پ.ن صفر : مبعث محمد (ص) مبارک

پ.ن 1  : ترانه ای از سیاوش کسرایی با صدای فرهاد عزیز (دانلود)

پ.ن 2 : شاید 8 سالم بود که کاست فرهاد رو گوش می دادم ، کاستش رو پدرم بهم داد عاشق صداشم !

پ.ن 3 : دوستانی که تویـیتر دارند من رو فلو کنند خوشحال می شم و همچنین اونایی که تو کار فید هستند هم من رو خوشحال می کنند که من رو از طریق فیدبرنرم دنبال کنند !

آقای موسوی من شما رو از اوایل اسفند ماه 87 می شناسم ، همان موقع ها که تیتر روزنامه ها این بود : “خاتمی :  یا من می آیم یا موسوی ! قبل از آن حتی اسمتان را هم به زحمت شنیده بودم . اولین باری که عکس شما را دیدم در دفتر کلمه بود … آن موقع حتی فکر نمی کردم شما ذره ای اعتقاد به اصلاحات داشته باشید . وقتی  دوستم از من برای ساختن قطعه کلیپی برای مراسمی که قرار بود در آن اعلام کنید که پا به صحنه ی انتخابات می گذارید دعوت کرد،  فهمیدم که می آیید . آن مراسم برگزار نشد ولی شما آمدید و اکنون بسیار خوشحالم که آمدید ، آن موقع می گفتم موسوی کیست رای من فقط خاتمی است ، شاید واقعا نادان بودم . حالا همه می دانند که موسوی کجا ، خاتمی کجا ! ولی وقتی خاتمی نیامد و چه خوب که نیامد دیگر گفتم رای من موسوی است.

وقتی فرصت تبلیغات شروع شد ، از درس و زندگی زدم و حتی چند شب نخوابیدم و تا در توانم بود برای پیروزیت تلاش کردم … از تی کشیدن ستاد تا ساخت پوستر و پخش اقلام و خیلی کارهای دیگر.

یادم نمی رود .. هرگز .. آن روزی را که سید جواد یحیوی در سالن برج میلاد اعلام کرد که رنگ  ما دیگر سبز است و همه باز فریاد می زدند رای ما موسوی …

یادم نمی رود همایش هایی را که می آمدی و فریاد می زدی ، با تمام اعتقادت آمده ای و تا آخر خواهی ماند و ما در جوابت می گفتیم رای ما موسوی …

یادم نمی رود وقتی که پا به پای طرفدارانت پیاده از این سر شهر به آن سر شهر می رفتیم و از ته دل فریاد می زدیم رای ما موسوی …

یادم نمی رود ذوق و شوق مردمی را که لبخندشان چهره ی شهر را زیبا کرده بود که با دست هایشان علامت پیروزی را بالا می بردند  و به ما نشان می دادند و فریاد می زدند رای ما موسوی …

یادم نمی رود آن خانوم میان سالی را که می گفت من تا به حال رای ندادم ولی فقط به خاطر آقای موسوی و برنامه هایش من و فرزندانم به او رای می دهیم و با لبخند می گفت رای ما موسوی …

هیچ چیز را فراموش نمی کنم ، مطمئن باش اینها شیرین ترین خاطرات من در اوج جوانیم هست …. و چه دلم تنگ اینها می شود

22 خرداد رسید ، همه بودند … همه آمده بودند که بگویند تو رییس جمهور منتخبشان هستی …

ولی شب 23 خرداد همه ی اینها تمام شد ، تا صبح منتظر بودم ، نخوابیدم … منتظر بودم که بگویند که احمدی نژاد شکست خورد و تو بردی ولی آنها چیز دیگری می گفتند و می دانم که دروغ می گفتند … !

سراسیمه به ستادت رفتم ، چنان شکه شده بودم که حرفی نمی توانستم بزنم ، دیگر شهر غمگین بود .. هیچکس نمی خندید … شهر مرده بود ، رو به روی ستادت همه خشمگین بودند ، به ناگاه برای اولین بار آن موتور سوارهای ضد شورش را دیدم … و فهمیدم که داستان تازه شروع شده .

برای اینکه فریاد بزنیم رای من کجاست سکوت کردیم  ولی سکوتمان گوش نامردان را کر کرد و دیدیم که چه ها نشد … رنگ سبزمان سیاه شد و قطره های سرخ خون بر روی آن پاشید . تو پشتمان بودی این بود دلگرمی ما .

این همه حرف نزدم که خاطره بگویم ، یا تکرار مکررات کنم … چند روزی بود فکر کردم که با ما نیستی … سکوت کردی …. فکر کردم تو هم شدی خاتمی …حتی بیانه ای در حد یک خط هم نمی گفتی ،  ولی وقتی امروز تو را کنار همسر بزرگوار و مبارزت زیر عکس سهراب شهید دیدم فهمیدم که هنوز هم با مایی ،

همه اینها را گفتم که در آخر بگویم

ممنون میر حسین موسوی و ممنونم زهرا رهنورد و ممنونم ایرانیان سبز

پ.ن 1 : ته دلم مونده بود این حرفها ، هیچم سیاسی نبود … درد و دل بود همین.

پ.ن 2 : نماز جمعه اگر میرحسین بره منم می رم.

پ.ن 3 (جدید) : از هاشمی هم باید ممنون بود که اومد پشت مردم !

چند وقت پیش دنبال کتاب بخصوصی می گشتم ، که کیف قدیمی مربوط به دوران راهنماییم رو یافتم ! خیلی خوشحال کننده تر بود برام وقتی که کیف رو باز کردم  چون کلی از کتاب های قدیمی که دوران کودکیم خونده بوم رو توش پیدا کردم ،

کتابهای قدیمیم: پیترپن ،برف آباد،دختر چوپان و...

حتی اولین کتاب زبون اصلی که خونده بودم (کتاب پیترپن و وندی)  ، البته با کمک خواهرمها … فکر کنم سوم دبستان بودم یا همون حدودها که دختر داییم بهم هدیه دادش  ، کتاب مال والت دیزنیه برگه هاش هم که تقریبا قهوه ای رنگ شده ولی هنوز هم دوست داشتنیه !

کتاب دیگه ای که پیدا کردم به نام اصحاب کهف ، من رو یاد یکی از دوستان انداخت چون اون کتاب هدیه این دوستم بود ، من سال هفتاد و نه که خیلی کوچکتر از الانم بودم موسسه زبان ملی ، چهارراه ولی عصر می رفتم و این دوست هم مربوط به این دوران می شه ! اول کتاب نوشته بوده برام “ فلانی سالی پر از نشاط و موفقیت رو برایت آرزو می کنم ” خیلی این چیزها من رو کلا ذوق زده می کنه … چند وقت پیش هم دفتر دیکته سال اول دبستانم رو پیدا کردم :دی

قسمتی ازکتاب پیترپن و وندی از والت دیزنی

یه نتیجه اخلاقی که میشه از این موضوع گرفت اینه که به دوستاتون کتاب هدیه بدید واقعا چیز موندنی هستش ، نمونه اش هم نمونه بالا !;)

در این گیر و داد عدم دسترسی مردم ایران به سرویس های ارتباطی ، گوگل کاری کرده که ثبت نام برای یک اکانت جدید در سرویس جیمیل عملا برای ایرانیان ساکن ایران غیر ممکن و شاید بسیار مشکل شده باشد. وقتی که شما ثبت نام اولیه برای ثبت اکانت جدید رو انجام می دید ، بعد از آن با صفحه ای مواجه می شید که باید شماره موبایلتون رو وارد کنید ، کشور ایران هست ولی وقتی شماره خود را وارد می کنید با پیغام

“Sorry, the selected country is not supported for verification “

روبه رو می شید . دلیل این کار توسط گوگل به گفته خودشان که در اینجا گفته شده ، حفاظت کاربران و مبارزه با سو استفاده و جلوگیری از اسپم نام برده شده است.

من واقعا نمی دونم چرا گوگل باید این کار رو انجام بده در حالی که این کار باعث می شه که بسیاری از کاربرای جدید نتونند از این سرویس استفاده کنند ! حداقل می تونستند به صورت بتا از این قابلیت استفاده کنند و برای وریفای کردن اکانت از روش های دیگه ای هم استفاده می کردند .

جالبه که برای راه حل گفته که میتونید به دوستانی که به موبایل دسترسی دارند رو بندازید ، شماره موبایل اونها رو بگید به ما ، ما هم لطف می کنیم می فرستیم برای دوست شما و دوست شما هم به شما می گه ! جا داره اینجا به همه خدمه و زحمتکشان گوگل خسته نباشید با این پیشنهادشون بگم که واقعا روش فکر شده ! می تونستند برای بهتر شدن این سرویس کد مورد نظر رو با نامه کاغذی پست کنند !!!!!! نه ؟

پ.ن 1: فردا امتحان آمار و احتمال دارم ! بعضی وقتها حس می کنم درس مزخرفیه و در بعضی مواقع حس می کنم خیلی درس قشنگیه !:دی

پ.ن 2 : خوابم به هم ریخته عجیب ، راه حلی پیشنهاد می کنید ؟

به قول وردپرس سلام دنیا

درباره من

من جیم الف هستم و برای بار اول هستش که از وردپرس استفاده می کنم ، قبلن ها  در بلاگفا و پرشین بلاگ هم  می نوشتم البته هویتم معلوم بود و دوستان نزدیکم از وجود وبلاگم با خبر بودند و این باعث می شد که راحت نتونم حرفام رو بزنم ! خوب آدم بعضی وقتها می خواد حرف دلش رو بزنه تو وبلاگش باید راحت باشه دیگه !نه؟ پس منم چمدونم رو بستم و به اینجا مهاجرت کردم ، می دونم خوب کاری کردم !

من دانشجو هستم ، رشته مخابرات می خونم و همچنین از جنس  مذکر این مملکت هستم ولی نه از اون سبیل کلفتاش و اون بخشیش که جفاها در مورد بانوان کرده … کلا به خانوم ها خیلی احترام می زارم و حقوقشون برام بسیار مهمه  ! لازم به ذکر هست که آقایان جای خود را دارنداااااااا .. !

خودم دوست دارم در زمینه سیاست فعالیت کنم ولی  زیاد جاش اینجا نیست … ! خب درسته که تولد این وبلاگ در هیجـ ده تیـ ر هستش ولی دلیل نمی شه که سیاسی باشه که !میشه ؟ نمیشه !

متولد 4 بهمن هستم و سال مار ! از اینکه دوستان جدیدی پیدا کنم هم بسیار استقبال می کنم …

راستی اگر از نوشته های  وبلاگم خوشتون اومد لینکم کنید و به من هم اطلاع بدید که لینکتون کنم … حتما هم اون رو به دوستاتون معرفی کنید !

این نوشته اول منم فعلا میشه صفحه درباره من

هیجـ ده تیـ ر هشتـ اد و هشتـــ

جـ ـیــ ـمـ الـ ـفــــ