<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250</id><updated>2024-11-05T18:44:38.613-08:00</updated><category term="গল্প"/><category term="মোৰ প্ৰকাশিত গল্প"/><category term="একান্তই ব্যক্তিগত"/><category term="কবিতা"/><category term="মোৰ কবিতাৰ অডিঅ"/><title type='text'>নিৰিবিলি::সত্যজিত কাকতিৰ ব্লগ</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://jitsatya.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>11</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-5958246317090567572</id><published>2015-11-05T21:59:00.001-08:00</published><updated>2015-11-05T21:59:54.008-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="গল্প"/><title type='text'>বাগদত্তা</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyL8GBjmr5ZSyTA93tP43E1omXeewl83umVFwwdDDuVH7hyphenhyphen15_yFy17IcwUnS2UvM1_9qZTLlaL5e_bwQuhtUT6z0RpNC23mQxPmrJQWHsT71CBdhITRVSvumBFG6BWMKOyaGhYGqjuyNC/s1600/bagdotta.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyL8GBjmr5ZSyTA93tP43E1omXeewl83umVFwwdDDuVH7hyphenhyphen15_yFy17IcwUnS2UvM1_9qZTLlaL5e_bwQuhtUT6z0RpNC23mQxPmrJQWHsT71CBdhITRVSvumBFG6BWMKOyaGhYGqjuyNC/s400/bagdotta.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;এইকেইদিন মা আৰু বৌৰ মুখত অনবৰতে একেকেইটা কথাৰে পুনৰাবৃত্তি ঘটি 
আছে।তেওঁলোকৰ কাষত উপস্থিক হ&#39;লেই বিশেষ ভংগীমাত কোৱা কথাখিনিয়ে মোক বিৰক্ত 
কৰি তোলে।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; &quot;দেখাত অপেশ্বৰী যেন লাগে, পঢ়াই-শুনাই,কামে&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;bq&quot;&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;
 কাজে গুনী ছোৱালী।পৰিয়ালৰ মানুহখিনিকো বেচ ভাল লাগিল।মনে মিলা মানুহ।তেনে 
পৰিয়ালৰ তেনে ছোৱালী এজনীক মোৰ ঘৰৰ বোৱাৰী কৰিব পাৰিলে মই নথৈ সুখী 
হ&#39;ম।&quot;---মায়ে কোৱা কথাখিনিত সহাঁৰি জনায় বৌয়ে মোক উদ্দেশ্যি কয়,&lt;br /&gt; &quot;মাক 
বাপেকৰ আশাবোৰক পূর্ণতা দিয়াটো সন্তানৰ দায়িত্ব।তাতে এই আশাবোৰতো তোমাৰ 
জীৱনৰ হিতার্থেহে চিন্তা কৰা হৈছে।জীৱনটো আৰু কিমান দিন অকলে অকলে উদযাপন 
কৰিব পাৰিবা? এদিন সংগী এজনৰ প্ৰয়োজনীয়তাক নিজেই স্বীকাৰ কৰিব লাগিব।&quot;&lt;br /&gt; &quot;তোমালোকে মোক নীতিশিক্ষা দিব নালাগে।জীৱন আৰু জীৱনসংগীৰ বিষয়ে ভালকৈয়ে জনা আছে।মন গ&#39;লে ক&#39;ম বাৰু দেই।&quot;&lt;br /&gt;
 ভাতকেইটা লৰালৰিকৈ গিলি পাকঘৰৰ পৰা ওলায় আহিলোঁ।মায়ে কিবা ক&#39;ব 
খুজিছিল।বৌয়ে কথাৰ প্ৰসংগ সলায় মাক বাধা দিলে।প্ৰজেক্টৰ ফাইলটো লৈ বাইক 
ষ্টার্ট দি ডিব্ৰুগড়স্থিত অফিচৰ দিশে অগ্ৰসৰ হ&#39;লোঁ।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; ভালপোৱাত 
বিচ্ছেদ একো নতুন কথা নহয় কিন্তু মাহঁতক বিয়াৰ বাবে মই সন্মতি দিয়া আৰু 
প্ৰহেলিকাৰ ভালপোৱাক প্ৰতাৰণা কৰা একেই কথা হ&#39;ব।কৈছিলোঁ,কেই&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;বাবাৰো
 কৈছিলোঁ, &quot;সময় পালে কেতিয়াবা কলেজৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে আমাৰ ঘৰৰফালে এপাক 
মাৰিবা।অকলে যাব নালাগে। জুৰি নতুবা প্ৰিয়ংকাক লগত লৈ যাবা।মোৰ বিশ্বাস আছে
 তোমাক মাহঁতে পচন্দ কৰিব।&quot; নাই নগ&#39;ল।ভয় লাগে, লাজ লাগে।থাওক সময় আহিলে 
এদিন নিজেই মাহঁতক ক&#39;ব লাগিব।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; আচল কথাটো হ&#39;ল বৌক মায়েই পচন্দ কৰি দাদালৈ বিয়া কৰাই আনিছিল।সঁচাকৈয়ে&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt; মাৰ পচন্দক সলাগিবলগীয়া।বৌৰ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; দৰে মই দ্বিতীয় গৰাকী নাৰী আজিলৈকে দেখা নাই।সঁচা অর্থত নাৰী বুলি ক&#39;লেই বৌ লৈ মনত পৰে।&lt;br /&gt;&lt;span&gt;
 ঘৰখনত কথাটো ওলোৱাৰ দিনাই প্ৰহেলিকাক জনাইছিলোঁ।ক&#39;ৰ ছোৱালী? দেখিবলৈ 
কেনেকুৱা? কি কৰে? ইত্যাদি ধৰণৰ অভিমানসনা ভাষাৰে প্ৰহেলিকাই প্ৰশ্নবোৰ 
সুধি গৈছিল।মই উত্তৰ দিবলৈ অসমর্থ হৈছিলোঁ।প্ৰহেলি&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;কাক কিছু নিৰাশ হোৱা যেন লাগিছিল।পিছমুহূ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;র্ততে
 তায়ো কৈ দিছিল, &quot;আমাৰ ঘৰতো মোৰ বিয়াৰ বন্দোৱস্ত কৰাৰ কথা ওলাইছে।মই কিন্তু
 একেসুৰে প্ৰত্যাখান কৰি দিছোঁ।আমাৰ সম্পর্কৰ কথাও স্বীকাৰ কৰিছোঁ।কাৰণ মই 
তোমাক হেৰুৱাব নুখোজোঁ অবিনাশ।&quot;&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt; বাধাৰ প্ৰাচীৰখন বৰ বেছি ওখ
 নহয়।সুযোগৰ আঁৰ লৈ কেতিয়াবা প্ৰহেলিকাক নিজৰ কৰি ল&#39;ব পাৰোঁ কিন্তু তেনে 
কৰিলে মায়ে আঘাট পাব।ভাবিছিলোঁ সময়ত মাক প্ৰহেলিকাৰ কথা ক&#39;ম কিন্তু ভয় লাগে
 যদিহে মাই প্ৰহেলিকাক গ্ৰহণ নকৰে।প্ৰহেলিক এই চহৰৰে সম্ভ্ৰান্ত ব্যৱসায়ী 
সৌৰভ চলিহাৰ একমাত্ৰ দুহিতা।প্ৰহেলিক&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;াৰ
 জীৱনত আধুনিকতাৰ চাপ অলেখ।সেইখিনিকে যদি মায়ে সহজে মানি নলয়! মই জানো 
প্ৰহেলিকাই মোৰ সৈতে সুখৰ সংসাৰ এখনৰ সমভাগী হ&#39;ব পাৰিব কিন্তু মা আৰু বৌৰ 
সতে খোজত খোজ মিলাব পাৰিবনে?পাৰিবনে&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;
 তাই মেখেলা চাদৰ পিন্ধি ঘৰুৱা কাম কাজত অভস্থ্য হ&#39;ব! আকাশত চাং পতা কথা 
যেন লাগে।আৰু প্ৰহেলিকাৰ সেইখিনি দক্ষতা আছে যদিও নাজানোঁ।আচলতে তেনেকুৱা 
কথাবোৰ আমাৰ গভীৰ সম্পর্কটোৰ মাজত প্ৰশ্ৰয় দিয়াই হোৱা নাছিল।&lt;br /&gt; অফিচৰ পৰা
 উভটিয়েই মাহঁতৰ আগত সকলো অৱগত কৰিম ।মোক পাবলৈ প্ৰহেলিকাই বোধহয় সিমানখিনি
 কষ্ট বহন কৰিব পাৰিব।বাপেকৰ অভিজাত্যৰ পৰিসীমাত কিমান দিন নো জাকজমকতাৰে 
দিনবোৰ উদযাপন কৰি থাকিব!&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt; সন্ধিয়া ছয়মান বজাত ঘৰ পালোহি।টেবুলতে 
প্ৰহেলিকাৰ ফটোখন দেখি আচৰিত হ&#39;লোঁ।এইখন আকৌ কৰপৰা ওলাল? মাহঁতে দেখা নাই 
তো? ভুলবশত নিজেই ফটোখন উলিয়াই থৈছিলো চাগে।সাবধানে ফটোখন ডায়েৰীৰ পাতত 
আৱদ্ধ কৰি ৰাখিলোঁ।&lt;br /&gt; বৌয়ে দিয়া চাহ জলপান খালোঁ।মাহঁত তেতিয়া চোতালতে 
বহি আছিল।কিছু সময়ৰ পাছতে দাদাও আহি ওলালহি।মই সাহসেৰে কথাবোৰ কৈ 
গ&#39;লোঁ।শেষত মায়ে ক&#39;লে,&quot;দেখা যাব ছোৱালী পচন্দ হ&#39;লে তাইকে আনিম।ফটো চটো কিবা
 ৰাখিছ যদি দেখুৱাচোন!&quot;&lt;br /&gt; মই খৰধৰকৈ ডায়েৰীৰ পৃষ্ঠাৰ মাজৰ পৰা প্ৰহেলিকাৰ ফটোখন আনি বৌৰ হাতত গুজি দিলোহি।বৌয়ে ফটোখন চাই হাঁহিলে, &quot;কি যে ধেমালি কৰা অবি&quot;&lt;br /&gt; ফটোখন মালৈ আগবঢ়াই দিয়া হ&#39;ল।এইবাৰ মায়ে চালে।&lt;br /&gt; &quot;গৰু এইখন আমি চাই অহা জনীৰ হে ফটো।অথনি বোৱাৰীক দি তোৰ টেবুলত ৰাখি থ&#39;বলৈ কৈছিলোঁ&quot;&lt;br /&gt;&lt;span&gt; মই মাৰ হাতৰ পৰা ফটোখন লৈ আৰু এবাৰ ভালকৈ চকু ফুৰালোঁ।পৰিস্থি&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;তিৰ মেৰপাকত প্ৰহেলিকাকে ভালকৈ চিনিব পৰা নাইচোন।হয় এইজনী প্ৰহেলিকাই হয়।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://jitsatya.blogspot.com/feeds/5958246317090567572/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4187169253838629250/5958246317090567572' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/5958246317090567572'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/5958246317090567572'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/bagdotta.html' title='বাগদত্তা'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyL8GBjmr5ZSyTA93tP43E1omXeewl83umVFwwdDDuVH7hyphenhyphen15_yFy17IcwUnS2UvM1_9qZTLlaL5e_bwQuhtUT6z0RpNC23mQxPmrJQWHsT71CBdhITRVSvumBFG6BWMKOyaGhYGqjuyNC/s72-c/bagdotta.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-8327260530458834473</id><published>2015-11-05T21:46:00.001-08:00</published><updated>2015-11-05T23:54:40.853-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="গল্প"/><title type='text'>জীৱনৰ আঁৰে আঁৰে</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCrCwrdMTWH8kNmKNjTkqer96Mmp7yx0GBkwk-eaeMgVwqlU7fRwbT-o7hEuRU_BF8Jszqz03awxjbUw4zhIB-HNty0W5t0hLHSelN3Yh-Qw_5szraJ5I2K_BQgF5jXmz2g_duatuYihuO/s1600/jiwanar+aare+aare+by+satyajit+kakoti.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;280&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCrCwrdMTWH8kNmKNjTkqer96Mmp7yx0GBkwk-eaeMgVwqlU7fRwbT-o7hEuRU_BF8Jszqz03awxjbUw4zhIB-HNty0W5t0hLHSelN3Yh-Qw_5szraJ5I2K_BQgF5jXmz2g_duatuYihuO/s400/jiwanar+aare+aare+by+satyajit+kakoti.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;চাপৰিটোৰ সিপাৰে হালি জালি থকা কঁহুৱানি ডৰাৰ ফাঁকেৰে হেঙুলীয়া  বেলিটো ক্ৰমশঃ ডুব  গৈছে।গাঁৱখনৰ পূৱফালে থকা প্ৰকাণ্ড বুঢ়া আঁহতগোপাৰ  সুৰুঙাইদি জোনালীৰ জোনটো ভাহি আহিছে।আদিগন্তজু&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;br&quot;&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ৰি  আকাশখন লাজুকী তৰাৰে ভৰি পৰিছে। আকাশেদি অচিনাকি চৰাইকেইজাকমান হুৰহুৰাই  পাৰ হৈ গ&#39;ল।বিলৰ মাজৰ পুখুৰীৰ পাৰত জুপ লৈ বহি থকা কনামুছৰী কেইজনী এইমাত্ৰ  বৰদেউতাহঁতৰ বাঁহনী বাৰীখনত পৰিছেহি। মাক পদুলিমূৰত ৰৈ থকা দেখিলোঁ।বোধহয়  দেউতা কামৰ পৰা উভতা নাই! “যাহ যাহ, সোনকালে ব&#39;ল।মাৰে কেতিয়াবাই আহি  পাগুলিয়াই আছে, ব&#39;ল তোৰ বাবে সিবেলিতে পুখুৰীৰ পাৰৰ পৰা দলঘাঁহ আনি থৈছো &quot;  মোৰ আগে আগে আহি থকা কজলাই নঙলামুখতে ৰৈ মোলৈ ৰৈ থকা দেখি তাক মাত  দিলোঁ।মোৰ মাত শুনি সি আগবাঢ়িল।তাক গোহালিত বান্ধি ভঁৰালৰ গান্ধৈৰ পৰা  ঘাঁহসোপা আনি খাবলৈ দিলোঁ।মাকে-পুতে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;কে  খুব হেঁপাহেৰে খাবলৈ ল&#39;লে, সিহঁতক খোৱা দেখি মনটো ভাল লাগি গ&#39;ল।সিহঁতক  গোহালিত বান্ধি আল-পৈচান ধৰাৰ পৰ্বটো শেষ কৰি থৈ আহো মানে সন্ধিয়া ছয়মান  বাজিলেই।মা তেতিয়াও পদুলীমূৰতে।ভণ্ট&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;িয়ে  ভিতৰত প্ৰাৰ্থনা জুৰিছে।পাঁচবছৰ বয়সতে ককাই স্কুলত নামভৰ্তি কৰি থৈ আহিবৰ  দিনা সন্ধিয়া আইতাই মামণোক প্ৰাৰ্থনা গাবলৈ শিকাইছিল।তাৰ পাছৰ পৰাই তাই  সদায় কিতাপৰ টেবুলত বহি প্ৰাৰ্থনা কৰি আহিছে।পৰিৱৰ্তন মাথোঁ এইখিনিতে, সৰু  হৈ থাকোতে খুব সৰলভাবে প্ৰাৰ্থনা গাইছিল আৰু এতিয়া খুব গভীৰভাবে গাই।  &lt;br /&gt;
ভৰি হাত কেইটা ধুই আহোমানে দেউতা আহি পালেহি।চোতালতে বহি দেউতাৰ সতে চাহ খালোঁ।&lt;br /&gt;
“মামুনুৰ এডমিশ্যনৰ বাবে টকাকেইটামান কম হৈছে, তোৰ ওচৰত আছে যদি দিবি,  দৰমহা হ&#39;লে ঘুৰাই দিম&quot;-দেউতাই বহি থকাৰ পৰাই মোক উদ্দেশ্যি কথাষাৰ ক&#39;লে।&lt;br /&gt;
“কিমান টকাৰ প্ৰয়োজন হৈছে দেউতা?”-মই ক&#39;লোঁ।&lt;br /&gt;
-পোন্ধৰশ মান লাগে।&lt;br /&gt;
-মোৰ ওচৰত সিমাননাই।&lt;br /&gt;
“কিয় পৰীৰ বাপেকক টিউচনৰ ফিচ খোজা নাই নেকি?”-কাষতে বহি থকা মায়ে মাত লগালে।&lt;br /&gt;
“আজি খুজিব  লাগিব  মা&quot;- মই ক&#39;লোঁ।&lt;br /&gt;
আমাৰ ঘৰৰ পৰা পৰীহঁতৰ ঘৰলৈ বেছি দূৰ নহয় যদিও পোন্ধৰ বিশ মিনিটৰ বাট।পৰী  মোৰ লগৰ অনামিকাৰ ভনীয়েক।এইবাৰ নৱম শ্ৰেণীলৈ উতীৰ্ণ হৈছে।পৰীৰ দেউতাক আমাৰ  গাঁৱৰে এল পি স্কুলখৰ প্ৰধান শিক্ষক।ক&#39; শ্ৰেণীৰ পৰাই মোক পঢ়াইছিল সেয়েহে  পৰীক টিউচন কৰা তিনিমাহৰ মাচুল লোৱাই হোৱা নাই, সুধিলে একেসুৰে কৈ পেলাওঁ,  “এতিয়া নালাগে ছাৰ; প্ৰয়োজন হ&#39;লে নিজেই জনাম&quot; । এতিয়া প্ৰয়োজন হৈছে যেতিয়া  খুজিবই লাগিব।আশা কৰোঁ আজি মোক নিৰা নকৰে।&lt;br /&gt;
অনামিকা আৰু মই সৰুৰে  পৰা একেলগে পঢ়া।শেহতীয়া ভাবে আমি একেখন কলেজৰ পৰাই ডিগ্ৰীধাৰী  হ&#39;লোঁ।অনামিকাই  সমসাময়িকত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতকোত্তৰ প্ৰথম  ষাণ্মাসিকত অধ্যয়নৰত।ঘৰৰ অৰ্থনৈতিক সমস্যাৰ বাবে মোৰ পঢ়া সামৰিব লগীয়া  হ&#39;ল।যিমান যি হওক ল&#39;ৰা হিচাপে অনামিকাতকৈ মোৰ জীৱনটো বহুগুনে সুকীয়া।নাৰীয়ে  জীৱনক লৈ কি আৰু কিমান চিন্তা কৰে ভালকৈ নাজানিলেও এটা কথা জানো পুৰুষতকৈ  বহু ভিন্ন।তেওঁলোকে জীৱনটো উপভোগ আৰু উদযাপন কৰিব বিচাৰে কিন্তু আমি  জীৱনটোক পাৰ কৰি জীয়াই থকাৰ কথা ভাবোঁ।নাৰীৰ বিষয়ে জানিবলৈ নাৰীক যে অধ্যয়ন  কৰিব লাগিব তেনে কোনো কথা নাই কিন্তু এটা কথা ঠিক যে নাৰীৰ মনক বুজিবলৈ  কোনো নাৰীৰ নিবিড় সান্নিধ্য নিতান্তই প্ৰয়োজন।আৰু মইতো জীৱনক বুজিবলৈ  লোৱাৰে পৰা অনামিকাৰ সান্নিধ্য পাই আহিছোঁ, অকলশৰে,গভীৰভাবে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;,অন্তৰংগ হৈ।&lt;br /&gt;
তেওঁৰ সপোন আৰু মোৰ সপোন অভিন্ন যদিও হৃদয়খন প্ৰায় একে।&lt;br /&gt;
অনামিকাই প্ৰায়ে কয়, “মন আৰু হৃদয়ে বিচৰাজনক লগত লৈ পৃথিৱীৰ সমস্ত সুখ জয় কৰি     &lt;br /&gt;
জীৱনটো জীয়াই থাকিবলৈ মন যায়।&quot;&lt;br /&gt;
“তোমালোক প্ৰয়োজনাধিক আত্মকেন্দ্ৰিক।স&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ুখেই জীৱনৰ প্ৰাপ্তি বুলি ভাবা আৰু নিজৰ চকুপানী কেইটোপালক পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ মূল্যৱান সম্পদ বুলি ভাবা!মই সদায় ভাবোঁ,মা-দেউতাৰ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; পৰিশ্ৰমখিনিয়ে সাৰ্থকতাৰ বাটত খোজ কেতিয়া পেলাব!ভণ্টিয়ে নিজৰ সপোনবোৰ আৰু সুখী জীৱনটোৰ সৈতে কেতিয়া একাত্ম হ&#39;ব পাৰিব!”--মই কওঁ।&lt;br /&gt;
“তুমি বৰ নিষ্ঠুৰ ৰাগ, তোমাৰ জীৱনত মোৰ স্থান ক&#39;ত?”--অভিমানী হৈ অনামিকাই কয়।&lt;br /&gt;
“স্থান কিয় লাগে! তুমিতো মোৰ জীৱন।&quot;---মই কওঁ।&lt;br /&gt;
“হুঁহ&quot;—অনামিকাই&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; লাজ কৰে&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
দেউতাই মাটি বাৰী বিক্ৰী কৰি হ&#39;লেও এডমিশ্যন লোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলেহেঁতেন কিন্তু মোৰ মনে নুকুলালে।দেউতাই&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  দৈনিক মজুৰি কৰি উপাৰ্জন কৰা টকাৰে আমাৰ চাৰিজনীয়া পৰিয়ালটো অভাৱহীন ভাবে  চলি যায়।কিছু পৰিমানে খেতিৰ মাটিও নথকা নহয় কিন্তু প্ৰতি বছৰে বানপানীয়ে  খেতি নষ্ট কৰে। অনামিকাৰ পৰা আঁতৰি জীৱনটোক গতানুগতিকতাৰে সাঙুৰি  লৈছোঁ।চৰকাৰী  চাকৰি এটা কিনিব পৰাকৈ হাতত টকা নাই।সদ্যসতে প্ৰয়াস নকৰা  নহয়, কিন্তু কৰিনো কি পাইছোঁ!দূৰ্নীতি&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;য়ে  সাঙুৰি লোৱা সমাজ,সকলো টকাৰ পিছত দৌৰাত ব্যস্ত, চৰকাৰী আঁচনি সমূহ যে  ৰুপায়ন কৰে তাৰ ফলত জনসাধাৰণ কিমান উপকৃত হয় নাজানো কিন্তু এচাম সুযোগবাদী  নেতাই পেট ফুলাব পাৰে সেইটো খাটাং।কি সংগঠন, কি সংস্থা সকলো নিজৰ স্বাৰ্থ  পূৰণতে ব্যস্ত।&lt;br /&gt;
আন্দোলনৰ নামত পথ অৱৰোধ,বন্ধ ঘোষণা কৰা,গাড়ী মটৰত  জুই লগাই দিব পৰা,অফিচ কাচাৰী ভঙা এইবোৰতে ব্যতিব্যস্ত সাম্প্ৰতিক অসমৰ দল  সংগঠন।এইবোৰ কাৰণতে ৰাজ্যৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা লাহে লাহে তললৈ নামি  আহিছে।অসমখনত এটাৰ পিছত এটা সমস্যা-বিদেশী সমস্যা,নদীবান্ধ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; সমস্যা,চুবুৰীয়া&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; ৰাজ্যৰ লগত সীমা বিবাদ সমস্যা,অসমীয়াৰ সংজ্ঞা বিচাৰি সমস্যা মুঠতে চৌদিশে কেৱল সমস্যা আৰু সমস্যা।&lt;br /&gt;
কথাবোৰ ভাবি থাকোতেই অনামিকাহঁতৰ নঙলামুখ পালোগৈ।নঙলাডাল খুলিবলৈ লওঁতেই সিফালৰ পৰা ছাৰক আহি থকা দেখা পালোঁ।&lt;br /&gt;
“অ&#39; ৰাগ আহিলা!ব&#39;লা ব&#39;লা, মই এই তোমাৰ শিখাহঁতৰ ঘৰৰ পৰা আহিলোঁ।এইমাত্ৰ শিখা হোষ্টেলৰ পৰা ঘৰ আহি পাইছেহি।আমাৰজনী&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; আকৌ কাইলৈহে আহিব বুলে।&quot;--ছাৰে আগবাঢ়ি আহি ক&#39;লে।&lt;br /&gt;
মই মূৰ দূপিয়ালোঁ মাথোঁ।মনটো ভাল লাগিল কথাটো শুনি।অনামিকাক লগ পাম  বহুদিনৰ মূৰত।পৰীয়ে মাকৰ সৈতে চোতালতে বহি আছিল।বৰ মায়ে ভিতৰৰ পৰা মূড়া  দুটা উলিয়াই আনি ছাৰ আৰু মোক আগবঢ়াই দিলে।অনামিকাৰ মাকক মই সৰুৰে পৰা বৰ  মা&#39; বুলি মাতোঁ।মোক খুব মৰম কৰে।&lt;br /&gt;
“পৰী আজি ক্লাছ নকৰোঁ। তুমি কিতাপ পঢ়াগৈ, ভিতৰলৈ যোৱা।&quot;--কথাষাৰ ক&#39;লত পৰী পঢ়াৰ টেবুলত বহিলগৈ।&lt;br /&gt;
“ছাৰ ভণ্টিৰ এডমিশ্যনৰ বাবে টকা দুহেজাৰ লাগিছিল।&quot;--কিছু&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; সংকোচ কৰি কথাটো ক&#39;লোঁ।&lt;br /&gt;
“পাবা কিয়নো নাপাবা,মইচোন তোমাক কৈয়ে থাকোঁ কিবা সহায় লাগিলে জনাবা।অ  কাইলৈ আমাৰ মাজনী আহিব হেনো, ৰাগৰ সৈতে পদূলিত তাকে পাতি আছিলোঁ&quot;--ছাৰে  ক&#39;লে।&lt;br /&gt;
“ভালেই হ&#39;ব তাই আহিলে।এইবাৰ আহিলে হাঁহটো মাৰি খোৱাই পঠাব লাগিব।বাবা তুমি আক নহাকৈ নাথাকিবা।&quot;--বৰ মায়ে মোৰফালে চাই ক&#39;লে।&lt;br /&gt;
“হ&#39;ব বৰ মা&quot;—মই ক&#39;লোঁ।&lt;br /&gt;
কিছু সময়ৰ পাছতে বৰ মায়ে পকা ভিমকলৰ সৈতে সনা ভঁজাপিঠাৰ গুৰি আনি  চাহ-জলপান দি গ&#39;ল।পৰীও আহি বহিল।তাই ইংৰাজীৰ কবিতা এটিও মুখস্থ মাতি  শুনালে।চাহ-জলপা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ন খাই ছাৰৰ হাতৰ পৰা টকা দুহেজাৰ লৈ উভটিলোঁ।বৰ মায়ে ভাত খাই আহিবলৈ জোৰ কৰিছিল।মই মান্তি নহ&#39;লোঁ।অৱশেষত ভিমকল এক আশি লৈ উভটিলোঁ।&lt;br /&gt;
কাইলৈতো অনামিকাক বাছ আস্থানৰ আগবঢ়াই আনিবলৈ ময়ে যাব লাগিব।ওঁ সম্পূৰ্ণ তিনিমাহৰ পাছত অনামিকাক দেখা পাম।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
পূৱাতে ছাৰে হাতত বাতৰি কাকত এখন লৈ  আমাৰ ঘৰলৈ আহিল।&lt;br /&gt;
“এইটো ৰাগৰ নাম নহয় নে?ৰাগ এইফালে আহাচোন, চোৱাচোন  ইয়াত থকা ৰোল  নাম্বাৰতো তোমাৰ হয় নাই?”--ছাৰে আহিয়েই পেপাৰখন দেউতাৰ আগত মেলি মোক  সুধিলে।&lt;br /&gt;
মই পেপাৰখন হাতত লৈ ভালকৈ পঢ়ি চালোঁ।&lt;br /&gt;
হয় মোৰেই নাম, মোৰেই ৰোল নাম্বাৰ।২০১১ চনতে চিলঙত দি অহা বি এছ এফ ৰ ইণ্টাৰভিউৰ ফলাফল এইয়া।&lt;br /&gt;
অলপ পাছতে শিখাহঁতো আহি ওলালহি।শিখাৰ মাকে আহিয়েই মাক চিঞৰিলেহি, &lt;br /&gt;
“ শুনিছনে ৰাগৰ মাক, পুতেৰে চাকৰি পালে নহয়! আমাক পাৰ্টী লাগে&quot;&lt;br /&gt;
সমাপ্ত।।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;বিঃদ্ৰঃ&lt;/span&gt; গল্পটো পঢ়ি কেনে পালে জনাবলৈ নাপাহৰিব।&lt;/span&gt;আপুনি পঢ়া গল্পটো লেখক সত্যজিত কাকতিৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত তথা ২-০৮-২০১৫(দেওবাৰ) তাৰিখে &lt;a href=&quot;https://m.facebook.com/photo.php?fbid=479860898841087&amp;amp;id=100004515421302&amp;amp;set=a.300178173476028.1073741845.100004515421302&amp;amp;source=56&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #cc0000;&quot;&gt;&#39;গণ অধিকাৰ&#39; কাকতৰ সাহিত্য পৃষ্ঠাত প্ৰকাশিত&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;। অনুগ্ৰহ কৰি শিৰোনাম আৰু লেখকৰ নাম উল্লেখ নকৰাকৈ কপি নকৰে যেন।গল্পটো পঢ়ি আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময়খিনি যচাৰ বাবে আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://jitsatya.blogspot.com/feeds/8327260530458834473/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4187169253838629250/8327260530458834473' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/8327260530458834473'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/8327260530458834473'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/jiwanar-aare-aare.html' title='জীৱনৰ আঁৰে আঁৰে'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCrCwrdMTWH8kNmKNjTkqer96Mmp7yx0GBkwk-eaeMgVwqlU7fRwbT-o7hEuRU_BF8Jszqz03awxjbUw4zhIB-HNty0W5t0hLHSelN3Yh-Qw_5szraJ5I2K_BQgF5jXmz2g_duatuYihuO/s72-c/jiwanar+aare+aare+by+satyajit+kakoti.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-7820781119005771092</id><published>2015-11-05T21:00:00.000-08:00</published><updated>2015-11-05T21:00:34.871-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="গল্প"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="মোৰ প্ৰকাশিত গল্প"/><title type='text'>জীয়া কলিজাৰ আৰ্তনাদ</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLE8r1YmowZ8BjZaBQnKeCYGl4-qmC-EDu9aSsf5DG44ucguErioY8zCzm5BedQDqm8KNGfSQPvjAu4j9HpKlv-7D2xREtmgAAaye_0BVugAXy_cj4Pyw4NAoBbrI9eej4ghg8weXFri9A/s1600/%25E0%25A6%259C%25E0%25A7%2580%25E0%25A7%259F%25E0%25A6%25BE+%25E0%25A6%2595%25E0%25A6%25B2%25E0%25A6%25BF%25E0%25A6%259C%25E0%25A6%25BE%25E0%25A7%25B0+%25E0%25A6%2586%25E0%25A7%25B0%25E0%25A7%258D%25E0%25A6%25A4%25E0%25A6%25A8%25E0%25A6%25BE%25E0%25A6%25A6.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;298&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLE8r1YmowZ8BjZaBQnKeCYGl4-qmC-EDu9aSsf5DG44ucguErioY8zCzm5BedQDqm8KNGfSQPvjAu4j9HpKlv-7D2xREtmgAAaye_0BVugAXy_cj4Pyw4NAoBbrI9eej4ghg8weXFri9A/s400/%25E0%25A6%259C%25E0%25A7%2580%25E0%25A7%259F%25E0%25A6%25BE+%25E0%25A6%2595%25E0%25A6%25B2%25E0%25A6%25BF%25E0%25A6%259C%25E0%25A6%25BE%25E0%25A7%25B0+%25E0%25A6%2586%25E0%25A7%25B0%25E0%25A7%258D%25E0%25A6%25A4%25E0%25A6%25A8%25E0%25A6%25BE%25E0%25A6%25A6.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;মেলি থোৱা খিৰীকিখনৰ ফাকেৰে পূৱাৰ এচেৰেঙা ৰ’দ আহি প্রবালৰ দুচকুত বাগৰি  আমনি কৰিবলৈ ধৰিলে।ঘড়ীটোলৈ চায় দেখে ন’ বাজিলেই।হঠাতে তাৰ নিবেদিতালৈ মনত  পৰিল।&lt;br /&gt;
“আজি তাইৰ বি এ ফাইনেল পৰীক্ষা। গ’লেই চাগে এতিয়ালৈ। তাক মাত  এষাৰো লগায় নগ’ল।ফোন কৰি উঠাই দিব পাৰিলেহেঁতেন তাক।”কথাখিনি সি মনতে  আঁওৰাই মুখত অভিমানেৰে ভৰা এটি ক্ষীণ খঙৰ প্ৰলেপে সানি লোৱাৰ দৰে হ’ল।অলপ  সময় ৰৈ সি বিচনাত পৰি থকা ম’বাইলটো হাতত তুলি ল’লে।&lt;br /&gt;
 ম’বাইলৰ স্ক্ৰীণত দপদপাই আছিল, পঁচিশটা মিছকল পাঁচটা মেছেজ।নিবেদিতাই&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;bq&quot;&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; যেন খঙতে ৰঙাজনী হৈ তালৈ চাই আছে।ডিটেইলচত গম পালে পূৱা চাৰি বজাৰ পৰা ন’বজালৈকে তালৈ তাই ফোন কৰি আছিল।সি গম নাপালে।&lt;br /&gt;
“কালি মেডিকেলত কোন ঘৈণীয়েৰক লগ পাইছিলা? মা’ৰ খবৰ এটা লওঁ বুলি ভাবিলোঁ।না’ পুতেকৰ ম’বাইলেই অফ।”&lt;br /&gt;
“এতিয়া কি মূৰটো কৰি আছা?উঠা আক।”&lt;br /&gt;
“হ’ব হ’ব ভেকচনকে ধৰি থাকা।মই যাওঁ।পৰীক্ষা দি আহোতে বাহিৰে বাহিৰে মাক এপাক চাই আহিব লাগিব।তুমি উঠিবা।&lt;br /&gt;
“মই কলেজ পালোহি।ইউ উঠাই না হ’ব পাই।”&lt;br /&gt;
 নিবেদিতাৰ মেছেজকেইটা পঢ়িলে সি।প্ৰান্ততঃ তাৰ ওঁঠদুটিৰ সৰুকৈ হাঁহি এটিয়ে চুই গ’ল।মূহুর্ত্বতে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; ভাহি আহিল নিবেদিতাৰ অভিমানে ভৰি পৰা গোমোঠা মুখখন।&lt;br /&gt;
নিজৰ ওপৰতে খং উঠিল তাৰ।যোৱানিশা সি তাইক একেবাৰে গুৰুত্ব নিদিলে।কান্দি  কান্দি টোপনি গৈছিল।তাইৰ ঠাইত সি হোৱা হ’লে কি কি যে গালি নাপাৰিলহেঁতেন !  দুদিনমা­নলৈকে ফোনেই ৰিচিভ নকৰিলেহেঁতেন চাগে।&lt;br /&gt;
 অনুসূচনা হ’ল নিজৰ আঁকোৰগোজীয়া স্বভাৱটোলৈ।নিবে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;দিতালৈ  মেছেজতে কিবা এটা লিখি চেণ্ড কৰিলে সি।ফোন নকৰিলে।এতিয়া তাই পৰীক্ষাহলত  পৰীক্ষা দি আছে নিশ্চয়।বিচনাখন ঠিক ঠাক কৰি বাথৰুমৰ পৰা টোথব্রাছডালত  টোথপেষ্ট সানি বাহিৰলৈ ওলায় আহিল।চৌপাশে কেৱল বেলিটিৰ খিংখিঙীয়া ৰ’দটোৱে  আৱৰি ধৰিছে।প্রবালহঁত&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ৰ  ঘৰৰ পৰিয়ালত সি,ভায়েক আৰু মা-বাপেক।ভায়েক ক’লেজলৈ গ’ল।যোৱা দুদিনধৰি মাকৰ  বুকুৰ বিষ।যোৱাকালিৰ সন্ধিয়াতেই মাকক ডিব্রুগড়ৰ মেডিকেল কলেজত ভর্ত্তি  কৰাইছেগৈ।সেইসূত&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;্রে দেউতাক  মাকৰ লগতে আছে।এতিয়ালৈকে ডাক্তৰে মাকৰ সঠিক ৰোগৰ বিষয়ে নিশ্চিত হ’ব পৰা  নাই।প্রবালৰ নিজকে ভীষণ অকলশৰীয়া যেন লাগিল।পৰিবেশটো যিমানেই নির্জন হৈ  পৰিছে সিমানেই তাৰ মনত কিছুমান কথাই বৰকৈ আমনি কৰি বিষাদময় কৰি  তুলিছে।আনদিনে ইমান পৰত মাকে চাহ-ভাত খাবলৈ গালি পাৰি থাকে আৰু সি  হেয়াৰফোনডাল লগায় নিবেদিতাৰ লগত কথা পাতি থাকে।&lt;br /&gt;
 অথচ আজি এজনীও নাই তাৰ সতে।তাৰ জীৱনত দুগৰাকী নাৰীয়েই তাৰ বাবে সংগী,প্ৰেৰণা,উত&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;্সাহ­  সকলো ।মাক আৰু তাৰ প্ৰেমিকা নিবেদিতা।এই দুগৰাকীৰ­ অবিহনে তাৰ জীৱন যেন  মৰুময় শূণ্য।এগৰাকীৰো অনুপস্থিতি তাৰ কাম্য নহয়।ৰেলৱে চাকৰিটো পোৱাৰ পাছৰ  বছৰটোতে তাৰ মাক বাপেকে নিবেদিতাৰ মাক-বাপেকৰ সৈতে কথা পাতি অহা ব’হাগতে  সিহঁতৰ বিয়াখন পাতি দিবলৈ ঠিক কৰি পেলাইছে।ব’হাগলৈ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  মাথোঁ আৰু দুমাহ বাকী।আঠবছৰ দিনে সি যিজনী ছোৱালীৰ প্রেমত হাবু কাবু হৈ  আছিল সেইজনী নিবেদিতাক সি একেবাৰে নিজৰ কৰি ল’ব।অতি উত্‍চুকতাৰে অপেক্ষাৰত  সিহঁত।&lt;br /&gt;
মুখ-হাত ধুই পোনচাতেই খোৱাৰ টেবুল পালেগৈ ।ভীষণ ভোক লাগিছে তাৰ।  লাগিবইতো, যোৱানিশা মাত্ৰ একাপ চাহ খাইছিল তাকো কলেজৰে বান্ধৱী ডাঃ শিখা  বৰুৱাৰ অনুৰোধত।ভায়েকে কলেজলৈ যাবৰ বাবে পৰঠা বনাইছিল হয়তো তাকে ৰাখি থৈছে  ।পৰঠা আৰু আলু ভাঁজিৰ সংমিশ্রনৰ এটুকুৰা মুখত দিবলৈ লওঁতেই ফোনটো বাজি  উঠিল।&lt;br /&gt;
—অ’ দেউতা কওক।&lt;br /&gt;
—তই কিবা এটা খালিনে ?&lt;br /&gt;
—ওঁ। ভাত খালোঁ।অনিচ্ছা সত্তেও দেউতাকক ভাল লগাবৰ কাৰণেই কথাষাৰ মিছাকৈ ক’লে।&lt;br /&gt;
—আপুনি কিবা খাবলৈ পাইছেনে তাত?&lt;br /&gt;
 —অঁহটো কিয় নাপাম?তোৰ লগৰ শিখাই ৰন্ধা ভাত খাইছোঁ।যোৱানিশা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  ভাত খাবলৈকে তাইৰ ৰুম পালোগৈ।বৰ ভাল ছোৱালী দেই।মানুহৰ দুখ-মন বুজি পায়।  সেইবাবেই ডাক্তৰক ভগৱান বুলি কয়।অ’ মায়েৰাই বৰ বেছি ভাল পোৱা নাই।ডাক্তৰে  দৰৱৰ লিষ্ট এখন আকৌ দিছেহি তই আহিলে ভাল আছিল। তই কালি ইয়াৰ পৰা যোৱাৰ পাছত  শিখাই ফোন কৰিছিল।তোৰ আকৌ ম’বাইলেই চুইটচ্ অফ।&lt;br /&gt;
 —ম’বাইলটোত বেটাৰীয়ে শেষ হৈ গ’ল।ঘৰত আহি চিধাই শুলোহি।নিবেদিতা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ইয়ো তাকে লৈ বেয়াই পাইছে।হ’ব বাৰু দেউতা।মই গৈ আছোঁ। আপুনি চিন্তা নকৰিব।&lt;br /&gt;
—অ’ বেচেৰীৰ আজি পৰীক্ষা।ভগৱানে মঙ্গল কৰক তাইৰ।তই ভালকৈ আহিবি।খৰখেদাখন নকৰিবি।প্রভাত কলেজ গ’লনে? পৰীক্ষা আছে ল&#39;ৰাটোৰ।জানো কি হয়?&lt;br /&gt;
—দেউতা আপুনি সেইবোৰ বাদ দিয়ক সি এতিয়া সৰু হৈ থকা নাই। সি জনা বুজা ল’ৰা।&lt;br /&gt;
—হ’ব তই আহ।&lt;br /&gt;
প্ৰবালৰ মনটো বিষণ্ণতাৰে ভৰি পৰিল।মাকৰ প্ৰতি তাৰ চিন্তা দুগুনে বাঢ়িবলৈ  ধৰিলে।পৰঠাৰ সেই টুকুৰাটোও থালিতে এৰি দুৱাৰখন লক কৰি সি বাইক ষ্ট্ৰাট  দিলে।সিহঁতৰ ঘৰৰ পৰা মেডিকেললৈকে প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰমান হ’ব।এইচোৱা বাট  বাইকত ৬০ কিঃমিঃ বেগত গ’লে ৪০ মিনিট লাগেই।&lt;br /&gt;
 প্ৰায় এঘাৰমান বজাত  সি মেডিকেল পালেগৈ।লগে লগে দেউতাক আৰু ডাঃ শিখাক লগ কৰিলে।ডাঃ শিখাই কোৱা  মতে, মাকৰ পৰিস্থিতি বিষম।ভালকৈ চিকিত্সা নকৰিলে দুই-এদিনতে মাকৰ মৃত্যও  হ’ব পাৰে।ডাঃশিখাৰ অনুমতি ক্ৰমেই প্রবালে দেউতাকৰ পৰা দৰৱৰ লিষ্টখন লৈ  ফার্মাচীকেইখনলৈ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; ৰাওনা হ’ল।দুপৰীয়া ঠিত বাৰ বাজিছিল।নিবেদিত&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;াৰ  পৰীক্ষাও শেষ হৈছে চাগে ইতিমধ্যে! ফোন এটা কৰিম কৰিম বুলি ভাবিও কৰিব  নোৱাৰিলে।সময়ৰ অজুহাত।পকেটৰ পৰা ম’বাইলটো উলিৱাবলৈয়ো এতিয়া তাৰ সময়  নাই।নিবেদিতাই এই সময়ত একো গম নাপায় তাৰ পৰিস্থিতিৰ কথা ।বহুত দুখ পাব  তাই।তাইক পাছত বুজাই ল’ব।&lt;br /&gt;
কথাবোৰ ভাবি ভাবি কেতিয়া ইমান ভিৰৰ মাজতো ফার্মাচীকেইখন পালেহি গমকে নাপালে ।দৰৱকেইটা লৈ যাবলৈ ওলাওঁতেই ফোনটো বাজি উঠিল।শিখা কলিং।&lt;br /&gt;
—অ’ কোৱা।&lt;br /&gt;
—তুমি পাৰিলে সোনকালে আহা।মা’ৰ অৱস্থা বৰ ভাল নহয়।&lt;br /&gt;
—গৈছোঁ গৈছোঁ।&lt;br /&gt;
ফোনটো কাটি লৈ পকেটত ম’বাইলটো ভৰাবলৈ লওঁতেই আকৌ ফোনটো বাজি উঠিল ।নিবেদিতা কলিং।&lt;br /&gt;
—কোৱা।&lt;br /&gt;
—হেল্ল।প্রবাল দা।মই মাইনীয়ে কৈছোঁ।&lt;br /&gt;
নিবেদিতাৰ সখীয়েকৰ মাতষাৰ সিমূৰৰ পৰা ভাহি আহিল।&lt;br /&gt;
—ওঁ।কি কোৱা! নিবেদিতা?&lt;br /&gt;
—মানে তাইৰ!&lt;br /&gt;
—কি হ&#39;ল তাইৰ?&lt;br /&gt;
  মাইনীয়ে একেসুৰতে কথাষাৰ ক’লে, “নিবেদিতাই স্কুটীখন লৈ কলেজৰ পৰা ওলাওঁতেই  ট্ৰাক এখনে প্ৰচণ্ড খুন্দা মাৰিছে। বেয়াকৈ আঘাট পাইছে তাই।তাইৰ মুখত কেৱল  আপোনাৰ নাম।আপোনাক বিচাৰিছে! আপুনি য’তেই আছে কলেজলৈ আহক সোনকালে।এম্বুলে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ঞ্চ আহি পোৱা নাই এতিয়াও।”&lt;br /&gt;
স্তব্ধ হৈ ৰ’ল সি।বিমোৰৰ দোমাজাত আৱদ্ধ এতিয়া প্রবাল। এফালে মেডিকেলত তাক  জন্ম দিয়া মাকে মৃত্যুৰ সৈতে যুঁজি আছে। হয়তো হাতৰ এই দৰৱকেইটাই মাকক সুস্থ  কৰি তুলিব পাৰে আনফালে তাৰ জীৱনৰ একমাত্ৰ সংগী হ’ব খোজা তাৰ প্ৰেমিকাইয়ো  তাৰ নাম লৈ লৈ জীৱনৰ অন্তিম উশাহ লৈছে।কি কৰিব এতিয়া? উপায়হীন হৈ মৃণময়ে  মনতে ক’লে “নিবেদিতা তুমি ক্ষমা কৰিবা।আজি মই স্বার্থপৰ হ’লোঁ।তোমাৰ বাবে  আজি মোৰ সঁচাকৈয়ে সময় নাই । প্ৰচণ্ড বেগেৰে সি মেডিকেললৈ বুলি ৰাওনা  হ’ল।মেডিকেল পাইয়েই পোনতেই মাকৰ ওচৰ পালেগৈ ।ডাঃ শিখাক দৰৱকেইটা দিলে।&lt;br /&gt;
“এতিয়া চিন্তা নাই তোমাৰ মা এতিয়া যথেষ্ট সুস্থ হৈছে। কাইলৈ মানে ঘৰলৈ যাব  পাৰিব আৰু শুনা এটা গজগজীয়া ডেকা ল’ৰা থাকিও মা’ক বোৱাৰী এজনী আনি দিব  নোৱাৰা নেকি?”—শিখাৰ&lt;br /&gt;
 কথাবোৰ মাত্ৰ ভাহি আহি তাৰ কাণত পৰিল যদিও  মুৰত একোকে নোসোমাল।তাৰ যেন চিন্তাশক্তি ক্ৰমশ নিশেষ হ’বলৈ ধৰিছে ।অলপ ইফাল  সিফাল কৰি দৌৰ মৰাদি আহি বাইক ষ্ট্ৰাট দি সি নিবেদিতাহঁতৰ কলেজৰ দিশত  অগ্রসৰ হ’ল।ইমান গাড়ী-মটৰ,হুলস্থ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ুলৰ মাজতো তাৰ কাণত কেৱল নিবেদিতাৰ মাতবোৰ ভাহি আহিল।দুচকুত নিবেদিতাৰ মুখখনিয়ে বাট আগুৰি ধৰিলেহি।প্ৰচণ্ড&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  স্পীডত আহি থকা প্রবালে হঠাতে দিশহাৰা হৈ সন্মুখৰ ফালে আহি থকা এখন গাড়ীৰ  লগত মুখামুখী খুন্দা খালেগৈ ।বাইকৰ চিতৰ পৰা ওফৰি ৰাস্তাৰ একাষত চিতিকি  পৰিলগৈ সি ।তাৰ শৰীৰটো যেন কোনোবাই কাটি টুকুৰা-টুকুৰ কৰিলে। যেন উশাহ নিশা  স্তব্ধ হোৱাৰ উপক্রম হৈছে।চকুকেইটা নামি আহিল।কাষতে দেখা পালে  নিবেদিতাক।তাইৰ সর্বশৰীৰ তাৰ দৰেই তেজ আৰু তেজ।নিবেদিতাই যেন প্রবালক কিবা  ক’ব খুজিছে।খুব কষ্ট কৰিও তাইৰ ওঁঠ দুটি মেল নাখালে।প্রবালে অস্ফুত শব্দৰে  কিবা কৈছে।অৱশেষত ভাহি আহিল—“তোমাৰ সতে জীয়াই থকাৰ কথা আছিল কিন্তু আজি  একেলগে মৰিবলৈ ওলাইছোঁ।” নিচেই কাষকে পৰি থকা নিবেদিতাই হাতখনেৰে প্রবালৰ  হাতখন খামুচি ধৰি স্তব্ধ হৈ ৰ’ল।লগে লগে মৌন হৈ ৰ’ল প্রবাল।দুখন হৃদয়  একেলগে যেন টোপনি গৈছে।চিৰপ্ৰশান্&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;তিৰ সপোনৰ দেশলৈ।এহাল প্ৰেমিক-প্ৰেমিক&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;াই যেন হাতে-হাত ধৰি সপোন দেখিব এতিয়া।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
(হয় ঠিকেই, সেইদিনা নিবেদিতাৰ আঘাটপ্ৰাপ্ত দেহাটি মেডিকেললৈ লৈ অনা 108  এম্বুলেঞ্চখনতে গৈ প্রবালে বাইকৰ সৈতে খুন্দা মাৰিছিলগৈ ।গাড়ীৰ ডাইভাৰে  জোৰেৰে ব্ৰেক মৰাৰ বাবেই গাড়ীখনো থিতাতে বাগৰি পৰিছিল হয়তো কেনেবাকৈ  নিবেদিতায়ো ওলায় পৰিছিল গাড়ীৰ পৰা।)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;বিঃদ্ৰঃ&lt;/span&gt; গল্পটো পঢ়ি কেনে পালে জনাবলৈ নাপাহৰিব।&lt;/span&gt;আপুনি পঢ়া গল্পটো লেখক সত্যজিত কাকতিৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত তথা পূৰ্বতে কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হ&#39;ব পাৰে গতিকে অনুগ্ৰহ কৰি শিৰোনাম আৰু লেখকৰ নাম উল্লেখ নকৰাকৈ কপি নকৰে যেন।গল্পটো পঢ়ি আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময়খিনি যচাৰ বাবে আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://jitsatya.blogspot.com/feeds/7820781119005771092/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4187169253838629250/7820781119005771092' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/7820781119005771092'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/7820781119005771092'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/blog-post_5.html' title='জীয়া কলিজাৰ আৰ্তনাদ'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLE8r1YmowZ8BjZaBQnKeCYGl4-qmC-EDu9aSsf5DG44ucguErioY8zCzm5BedQDqm8KNGfSQPvjAu4j9HpKlv-7D2xREtmgAAaye_0BVugAXy_cj4Pyw4NAoBbrI9eej4ghg8weXFri9A/s72-c/%25E0%25A6%259C%25E0%25A7%2580%25E0%25A7%259F%25E0%25A6%25BE+%25E0%25A6%2595%25E0%25A6%25B2%25E0%25A6%25BF%25E0%25A6%259C%25E0%25A6%25BE%25E0%25A7%25B0+%25E0%25A6%2586%25E0%25A7%25B0%25E0%25A7%258D%25E0%25A6%25A4%25E0%25A6%25A8%25E0%25A6%25BE%25E0%25A6%25A6.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-3350709328619699327</id><published>2015-11-05T20:53:00.000-08:00</published><updated>2015-11-05T20:53:14.967-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="মোৰ কবিতাৰ অডিঅ"/><title type='text'>আই মিচ ইউ- অসমীয়া কবিতাৰ অডিঅ</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiV9zwMyjtd4sfXAuhwQxh_P-88kALbCZSobWgI4CM-4YZB6-y1MvsoIIvlEW0cadSv2l_q80cQTZbL2u5NBvHpSbELW5Y4_rq97LIVA4rV7TwkHdiKBinlPxtrmnpuFM35mWwMUpS-tud5/s1600/i+miss+you+by+satyajit+kakoti.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiV9zwMyjtd4sfXAuhwQxh_P-88kALbCZSobWgI4CM-4YZB6-y1MvsoIIvlEW0cadSv2l_q80cQTZbL2u5NBvHpSbELW5Y4_rq97LIVA4rV7TwkHdiKBinlPxtrmnpuFM35mWwMUpS-tud5/s400/i+miss+you+by+satyajit+kakoti.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;কবিঃ সত্যজিত কাকতি&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;কণ্ঠঃ ল‌িপি দত্ত&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;আবহ সংগীত আৰু অলংকৰণঃ সত্যজিত কাকতি&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;সময়ঃ ২ মিনিট ৫২ চেকেণ্ড&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a href=&quot;http://rongali.tk/music/down/36447322/2313446/Y2VlMDlNamE1OXdYbUwyZ2lQalVWUFEwdnMyN25LSHp6TndQVjd3M3BJTnpVeU9GZ1E=/I+Miss+You%28www.rongali.tk%29.mp3&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: #3a3aaa 10px solid; border-left: #3a3a5a 20px solid; border-right: #3a3a5a 20px solid; border-top: #3a3aaa 10px solid; margin: 1px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;border: 3px solid#4685dc; margin: 1px; padding: 1px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;background: black; border: 2px solid#808000; margin: 5px; padding: 1px;&quot;&gt;
&lt;center&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: #f3f3f3;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://rongali.tk/music/down/36447322/2313446/Y2VlMDlNamE1OXdYbUwyZ2lQalVWUFEwdnMyN25LSHp6TndQVjd3M3BJTnpVeU9GZ1E=/I+Miss+You%28www.rongali.tk%29.mp3&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #f3f3f3;&quot;&gt;ডাউনলড কৰিবলৈ ইয়াত ক্লিক কৰক&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/center&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://jitsatya.blogspot.com/feeds/3350709328619699327/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4187169253838629250/3350709328619699327' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/3350709328619699327'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/3350709328619699327'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/i-miss-you.mp3.html' title='আই মিচ ইউ- অসমীয়া কবিতাৰ অডিঅ'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiV9zwMyjtd4sfXAuhwQxh_P-88kALbCZSobWgI4CM-4YZB6-y1MvsoIIvlEW0cadSv2l_q80cQTZbL2u5NBvHpSbELW5Y4_rq97LIVA4rV7TwkHdiKBinlPxtrmnpuFM35mWwMUpS-tud5/s72-c/i+miss+you+by+satyajit+kakoti.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-4362608455875800306</id><published>2015-11-05T07:21:00.001-08:00</published><updated>2015-11-05T07:21:20.801-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="গল্প"/><title type='text'>সহযাত্ৰী</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhV1ObWxhGjaYDmvoGNTwfmpiDX1Mm2W3cOFtWE-oDP-X7qyWhZzG_94AI02l4EmMX-gdHKLLnJ09lUZ_w_w6OVvhLxwnfklaFj5fACmWbanYpdpXJzHRjC3xs8feQfYQ3ds_EjG6__Hh4/s1600/sohojatri.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhV1ObWxhGjaYDmvoGNTwfmpiDX1Mm2W3cOFtWE-oDP-X7qyWhZzG_94AI02l4EmMX-gdHKLLnJ09lUZ_w_w6OVvhLxwnfklaFj5fACmWbanYpdpXJzHRjC3xs8feQfYQ3ds_EjG6__Hh4/s400/sohojatri.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;যোৰহাট অভিমুখী ট্ৰেভেলাৰখনত উঠো মানে পূৱা ন মান বাজিছিল।শাওণৰ 
মাহ।চিপিচিপ কৈ বৰষুণজাক পূৱতি নিশাৰে পৰা সৰি আছে।মাজে কিছু ক্ষান্ত হয় 
যদিও সেইয়া ক্ষণস্থায়ী।সময়ে&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;br&quot;&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt; সময়ে চেঁচা বতাহ এজাকে গাটোক শীতল কৰি পেলায়।মা-দেউতাক&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt; পথাৰতে এৰি থৈ আহিছোঁ।ভাগ্য ভাল মোৰ কৃত্ৰিম বাহানাবাজিখিনিক&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;
 তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিলে।মানিছো যেনিবা মই প্ৰয়োজনবশত তেওঁলোকক মিছা কথা কৈ
 উলাই আহিছোঁ কিন্তু উপায়োতো নাই।কি সাহসেৰে কওঁ, এইজাক বৰষুণৰ মাজতে 
ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা যোৰহাটত গৈ ছোৱালী লগ কৰোঁগৈ বুলি।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; অবন্তিকাক লগ 
কৰিবলৈ ইয়াৰ আগতেও কেইবাবাৰো যোৰহাটলৈ গৈছোঁ।কিন্তু প্ৰতিবাৰৰ উৎসুকতা আৰু 
অফুৰন্ত হাবিয়াসখিনিৰ পৰিৱর্তে এইবাৰ কিন্তু হৃদয়খনত গধুৰ বেজাৰ এটা কঢ়িয়াই
 নিছো যেন লাগিছে।আনদিনা হোৱাহ&#39;লে অবন্তিকাই বাৰে বাৰে ফোন মাৰি 
থাকিলেহেঁতেন।&quot;ক&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&#39;ৰ পালাহি? সোনকালে কৰা।&quot;&lt;br /&gt;&lt;span&gt; ট্ৰেভেলাৰখন ধুমুহাৰ দৰে আগবাঢ়িছে।সমুখত উন্মুক্ত খিৰিকীখন।পর্দাখ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ন
 মেলি দিলোঁ।আকাশৰ পৰা সৰি পৰা বৰষুণৰ টোপালবোৰে যেন মোকেই আক্ৰমণ কৰিবলৈ 
বাৰে বাৰে প্ৰয়াস কৰি আছে আৰু প্ৰতিবাৰেই ফ্লাইবাৰ সংমিশ্ৰিত গ্লাছখনত ঠেকা
 খাই য&#39;তে ত&#39;তে চিটিকি পৰি বিফলতা আৰু নিৰাশাৰে চিঞৰি উঠিছে।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; 
অবন্তিকাই বৰষুণ ভাল পাই।হয়তো মোতকৈয়ো বেছি।যি ভালপোৱা হয়তো অবন্তিকাৰ সতে 
আজীৰ্ৱন থাকি যাব।বৰষুণজাক সৰি পৰিলেই বাহিৰলৈ আহি তিতিব।গাৰ কাপোৰখিনি 
তিতি গাটোত লিপিত খাই পৰিব।বৰষুণজাক দুষ্ট হ&#39;ব হয়তো মোতকৈ বেছি নহ&#39;ব 
পাৰে।কিন্তু কেতিয়াবা হয়তো অবন্তিকাৰ শিৰত অংকিত সেন্দূৰৰ লাহি পাপৰিটো 
বিযপি পৰিব দুগাললৈ।সেন্দূৰ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ৰ বিয়পি পৰা ৰঙবোৰ যেন কেতিয়াও তেজৰ দৰে চিৰস্থায়ী নহওক।&lt;br /&gt;
 &quot;অকণমান কাষলৈ গৈ দিব নে প্লীজ।ই আক কোচত নবহে&quot;- পাতলকৈ হাঁহি এটি মাৰি 
মানুহগৰাকীয়ে কোৱা অনুৰুধসনা কথাখিনিত মই বাস্তৱলৈ ঘূৰি আহিলোঁ।&lt;br /&gt; &quot;হয় হয়&quot; মই খিৰিকীখনৰ কাষৰফালে নিজৰ গাটোক হেঁচা এটা মাৰি সামান্য খালী ঠাই অলপ উলিয়াই বহিবলৈ দিলোঁ।&lt;br /&gt; সৰু ল&#39;ৰাটো মোৰ ওচৰতে বহিল।সিটো মূৰত মানুহগৰাকী।&lt;br /&gt;&lt;span&gt;
 বিয়াত বহা বেছি দিন হোৱা নাই চাগে।বয়সো টানি টুনি তেইছ-ছৌব্বিছ বছৰমান 
হৈছে।মূৰৰ চুলিকোছা ককাল পাইছেগৈ।কপালত দুই এডাল অলকা।অলপ সময়ৰ বাবে 
এনেকুৱা লাগিল যেন এইজনী আন কোনো নহয় ; মোৰ অবন্তিকা।অবন্তি&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;কাই বিয়াত বহিব।মোক এৰি আনৰ হ&#39;বগৈ।যদি কেনেবাকৈ বিয়াৰ দুই তিনিবছৰৰ পাছত এনেকৈয়ে অবন্তিকাক লগ পাওঁ হয়তো এনেকুৱাই লাগিব।&lt;br /&gt; শিৰত সেন্দূৰ নথকা কথাটোক লৈ সকলো ভাবনা অথলে যোৱা যেন লাগিল।হয়তো ছোৱালীজনী মুছলমান।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; :আপুনি ক&#39;লৈ যাব?-ছোৱালীজনীয়&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ে মোক আগবাঢ়ি সুধিলে।&lt;br /&gt; : অ&#39; মই যোৰহাটলৈ যাওঁ।আপোনালোক পিছে? - মই সুধিলে।&lt;br /&gt; :আমি ঘৰলৈ যাওঁ আংকল।-মাজত বহি থকা সৰু ল&#39;ৰাটোৱে ক&#39;লে।&lt;br /&gt; :বাইদেউ ঘৰলৈ যাওঁ।ই মোৰ বাইদেউৰ একমাত্ৰ ল&#39;ৰা।ইয়াক থৈ আহো লগতে ফুৰিও আহো।-হাঁহি হাঁহি ছোৱালীজনীয়ে ক&#39;লে।&lt;br /&gt; আও! ছোৱালীজনীৰ চঞ্চলতাক দেখি তবধ মানিলো।অচিনাকী ল&#39;ৰা এটাৰ লগত এনেকৈ আগবাঢ়ি মাত দিব পাৰে নে কোনোবাই।&lt;br /&gt; কিবা এটা কওঁ বুলি লওঁতেই টীয়কত ট্ৰেভেলাৰখন ৰৈ গ&#39;ল।&lt;br /&gt; &quot;আপুনি যাব।ব&#39;লা বেটা&quot;&lt;br /&gt; ল&#39;ৰাটোক দাঙি লৈ ছোৱালীজনী নামিল।হাঁহি এটি মাৰি সিহঁতক বিদায় জনালোঁ।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
 কথা মতেই চুপাৰ মার্কেটৰ নিদিষ্ট ৰেষ্টুৰেণ্টখনৰ ভিতৰত অবন্তিকা বহি 
আছে।কিমান সময় বহি আছে? হয়তো বহু সময়।পৰঠাৰ দৰে ফুলি থকা মুখখনৰ পৰাই 
অনুমেয়।&lt;br /&gt; অভিমান নে আন কিবা? অভিমান যদি কিহৰ অভিমান? এতিয়া আৰু অভিমানৰ
 সময় নাই।মই ভাবিছিলোঁ মোক দেখাৰ লগে লগে অবন্তিকাই উচুপি কান্দিব কিন্তু 
ব্যতিক্ৰমী অবন্তিকাৰ ব্যতিক্ৰমী আচৰণ।&lt;br /&gt; -কি হ&#39;ল? ইমান দেৰি কৰিলা যে।ঘৰত কাম বহুত আছে।&lt;br /&gt; -ময়ো ইয়াত টাইম পাছ কৰিবলৈ অহা নাই।ঘৰৰ পৰা কাম বন এৰি আহিছোঁ।&lt;br /&gt; -হ&#39;ব হ&#39;ব।কি এইবোৰ?&lt;br /&gt; -এইবোৰ কি ঘৰত চাবাগৈ।এতিয়া লোৱা।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; কার্টুন বক্সৰে পেক কৰা টোপোলাটো অবন্তিকালৈ আগবঢ়াই দিলোঁ।তাই তাতেই খুলি চাবলৈ ধৰিলে।তাত যি আছে সকলোকেইটা তাইৰেই।ডায়েৰীখন&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;, উপন্যাস দুখন, ঘড়ীটো আৰু কিবা কিবি।&lt;br /&gt;
 &quot;বাহ! এইবোৰচোন দোকানত দিব পৰা কৰি থৈছা।&quot; কৃত্ৰিম হাঁহি এটি মাৰি তাই 
ক&#39;লে।আচলতে তাই দিয়া এপদো বস্তু মই আজিলৈকে ব্যৱহাৰ কৰি নাইপোৱা।&lt;br /&gt; -মই যাওঁ এতিয়া।&lt;br /&gt; -অকে।তুমি দিয়া বস্তুবোৰ ঘূৰাই দিব নোৱাৰিলোঁ।তাৰ বাবে বেয়া নাপাবা।&lt;br /&gt; -ইটচ্ অকে।বেষ্ট অৱ লাক ফৰ ইয়ৰ আপকামিং নিউ লাইফ।&lt;br /&gt;
 -তুমি ইমান নিষ্ঠুৰ কিয় হৈছা ৰাগ? তাকো মোৰ বাবে।তুমি চাগে ভাবিছা মই বৰ 
চখত বিয়াত বহিছোঁ কিন্তু আচলতে মই নিজকে শেষ কৰিবলৈ গৈ আছোঁ।মোৰ মন,হৃদয় 
সকলো তোমাকে দি থৈছোঁ পাৰা যদি সেইবোৰো ঘূৰাই দিয়া।&lt;br /&gt; -তোমাৰ ফিল্মী ডাইলগবোৰ শুনি থকাৰ ইচ্ছা মোৰ সমূলি নাই।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; কথাষাৰ কৈয়ে মই ৰৈ থকা বাছখনত উঠি বহিলোহি।এবাৰো উভটি নাচালোঁ অবন্তিকালৈ।এবছৰ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt; আগতে এইজনী ছোৱালীক ইমান ভিৰৰ মাজত এৰি দিবলৈ ভয় লাগিছিল।অনবৰতে হাত এখনত খামুচি ধৰি ঘূৰি ফুৰিছিলোঁ।সচাঁক&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;ৈয়ে অবন্তিকাজনী বৰ আকৰি,সৰল।বেগটোৰ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt; পৰা চশমাযোৰ উলিয়াই চকুযুৰিৰ সমুখত আঁৰি ল&#39;লোঁ।চকুপানীবো&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;ৰ অৱধাৰিত ভাবে ব&#39;বলৈ ধৰিছে।বাছখন কেতিয়ানো চলি আহিল গমকেই নাপালোঁ।অবন্তিক&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;াক
 বহু দূৰত এৰি আহিলোঁ।কি কৰিছে তাই এতিয়া? বৰষুণজাকৰ গতি লাহে লাহে বাঢ়ি 
আহিল।ভয় লাগিছে; অবন্তিকাৰ যদি কিবা হয়।চকুৰ আগত অবন্তিকাই কান্দিছে, 
হাঁহিছে,অভিমান কৰিছে। আস! বুকুখন বিষাইছে।হৃদয়খন কিয় অবন্তিকাক গতাই থৈ 
নাহিলোঁ।&lt;br /&gt;&lt;span&gt; সন্ধিয়া ছয়মান বজাত ডিব্ৰুগড় পালোহি।পৰিবহন বিভাগৰ 
বাছখনৰ পৰা মানুহবোৰ নামি ঘৰাঘৰি হৈছে।বৰষুণজাক এতিয়াও পাতলৈ চিপ চিপকৈ সৰি
 আছে।নিজকে যেন ভীষণ শূণ্যতাৰ মাজত আবিষ্কাৰ কৰি পেলাইছোঁ।লাইটৰ পোহৰত 
জিলিকি থকা কৃত্ৰিম গতানুগতিক, ব্যস্ততাময় চহৰৰ ৰাজপথেদি মই খোজ 
দিছোঁ।হাই-হুলস্&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;থূল, জনবহুলতাৰ মাজত কিয় জানো অকলশৰীয়া যেন লাগিছে।&lt;br /&gt; &quot;ৰাগ&quot; শব্দটো অহাৰ দিশত পাছলৈ ঘূৰি চালোঁ।অবন্তিকা ৰৈ আছে পাছত।&lt;br /&gt;
 &quot;ক&#39;ত এৰি থৈ আহিছিলা মোক অকলে? ভাবিছিলো আমি একেলগে আজি যুৰীয়া নামঘৰলৈ 
যাম।সেৱা কৰিম। কিন্তু সুযোগেই নিদিলা তুমি।&quot; ভাগৰত তাইৰ কথাবোৰ আৰু খৰকৈ 
ওলাইছে।&lt;br /&gt; -অবন্তিকা তুমি এইয়া কি কৰিলা?&lt;br /&gt;&lt;span&gt; -তোমালৈ পলাই আহিলোঁ।তোমালোকৰ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; ইয়াতো ইমান ডাঙৰ টাউন আছে।ইমান ভীৰ।ভয়ে লাগে মোৰ।ক&#39;ৰবাত যদি হেৰাই যাওঁ।কিন্তু তোমালোকৰ ইয়াত নামঘৰ আছে নাই? ব&#39;লাচোন তাত বহোঁগৈ।&lt;br /&gt; -আৰে আৰে ক&#39;ত গৈছা সেইফালে? চাওঁ হাতখন দিয়া।&lt;br /&gt;
 অবন্তিকাৰ মুখলৈ চালোঁ।হাঁহি হাঁহি তাই অনর্গল বলকি আছে।অথনিৰ কৃত্ৰিম 
হাঁহিটোতকৈ এই হাঁহিৰ আকাশ-পাতাল প্ৰভেদ।এই হাঁহি প্ৰাপ্তিৰ।এই হাঁহি 
মিলনৰ।এই হাঁহি নির্ভয়ৰ।এই হাঁহি সুৰক্ষাৰ।এই হাঁহি স্বাধীনতাৰ।এই হাঁহি 
মোৰ সহযাত্ৰীৰ।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/4362608455875800306'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/4362608455875800306'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/sohojatri.html' title='সহযাত্ৰী'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhV1ObWxhGjaYDmvoGNTwfmpiDX1Mm2W3cOFtWE-oDP-X7qyWhZzG_94AI02l4EmMX-gdHKLLnJ09lUZ_w_w6OVvhLxwnfklaFj5fACmWbanYpdpXJzHRjC3xs8feQfYQ3ds_EjG6__Hh4/s72-c/sohojatri.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-4114460138654127995</id><published>2015-11-05T07:14:00.001-08:00</published><updated>2015-11-05T07:14:16.971-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="একান্তই ব্যক্তিগত"/><title type='text'>ই-আলোচনী আৰু কিছু কথা</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8dps16uvrOD-xiI42YNvRN2hDEAmWlj8_DBybxSugiVYf_92rPQEqgysupx6zCDhAXHusXGJQ6rzLw08Iv85XagRvnyS-rSyzawg-tQoQzLCLUi8U1MeYF9tmdcB3E8r7U17ZWgEeoHYT/s1600/E+alusoni+aru+kisu+kotha.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8dps16uvrOD-xiI42YNvRN2hDEAmWlj8_DBybxSugiVYf_92rPQEqgysupx6zCDhAXHusXGJQ6rzLw08Iv85XagRvnyS-rSyzawg-tQoQzLCLUi8U1MeYF9tmdcB3E8r7U17ZWgEeoHYT/s400/E+alusoni+aru+kisu+kotha.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;যিকোনো এখন ই-আলোচনীয়ে এজন লেখকৰ মৌলিক সৃষ্টিৰাজিক পাঠক সমাজৰ মাজত  বিশ্বজনীন আৰু বহুলভাৱে প্ৰচাৰ কৰি দিয়ে।এখন ছপা আলোচনীতকৈ এখন ই-আলোচনী  প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত অধিক কার্যক্ষম।&lt;br /&gt;
ই-আলোচনীসমূহ মূলত এটা নিদিষ্ট  ৱেবছাইটৰ যোগদি প্ৰকাশ কৰা হয়।প্ৰকাশকসকলৰ বাবে ই এক সম্পূর্ণ (এশ শতাংশই)  সেৱা। ই-আলোচনীবিলাকত ব্যক্তিগত স্বার্থ প্ৰায় নাই বুলিবই পাৰি।&lt;br /&gt;
আপোনাৰ  নামটো আৰু আৰু আপোনাৰ নামত লিখনি এটা গুগলত চার্জ কৰিলে পোৱা যাব নেকি?  আপোনাৰ লিখনিটোৰ মাজত থকা যিকোনো এটা শব্দ গুগলত সন্ধান কৰিলে পোৱা যাব  নেকি? আপোনাৰ প্ৰকাশিত লেখা এটা সমগ্ৰ বিশ্বৰ মানুহে পঢ়িবলৈ সমর্থ হয় নেকি?  হয় ই সম্ভৱ হ&#39;ব পাৰে এখন ই-আলোচনীৰ যোগেদি।&lt;br /&gt;
-&lt;br /&gt;
 মই আমাৰ আলোচনীৰ বাবে লেখা বিচাৰি যেতিয়া ডাঙৰ ডাঙৰ জনপ্ৰিয় লেখক-লেখিকাসকলৰ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; ইনবক্সত গৈ কথা হওঁ তেওঁলোকে প্ৰায়ে কেইটামান কথা উল্লেখ কৰিছিল,&lt;br /&gt;
 &quot;লিখা হোৱাই নাই&quot;, &quot;চেষ্টা কৰিম নিশ্চয়&quot;, &quot; চাম বাৰু&quot; ইত্যাদি ইত্যাদি।তেওঁলোক&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ে পেটে পেটে মনত কি ভাবে জানে নে? ভাবে &quot;বৰ ই-আলোচনী উলিয়াবলৈ আহিছে&quot;&lt;br /&gt;
আচলতে লেখা যে নাপাওঁ সেইটো নহয়।আমি ভাবোঁ এজন ডাঙৰ লেখকে আমাৰ আলোচনীত লিখিলে আমাৰ লগতে প্ৰজন্মই যথেষ্ট উত্‍সাহ আৰু প্ৰেৰণা পাব।&lt;br /&gt;
লেখা সংগ্ৰহৰ পৰা আদি কৰি গ্ৰাফিক্স ডিজাইন, ৱেবছাইট ডিজাইন এই সকলোখিনি  যথেষ্ট কষ্টকৰ।সদ্যসতে এটা ৱেবছাইটক ধুনীয়াকৈ এখন আলোচনীৰ বেশত সজাবলৈ  বহুখিনি কষ্টৰ লগতে অর্থও ব্যয় কৰিবলগীয়া হয়।এইখিনি কৰাৰ আঁৰতে আমাৰ একো  ব্যৱসায়িক লাভাভাভ নহয়।বহুতো মানুহে ভাবে ই-আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আমি কিবা লাভ  কৰোঁ।হয় আমি অর্থ লাভ নকৰিলেও যথেষ্ট আত্মসন্তুষ্টি আৰু আশাৰ ৰেঙণি লাভ  কৰোঁ।আলোচনীৰ যোগদি ব্যৱসায় সম্ভৱ হ&#39;লেও আমি সেইয়া নকৰোঁ।আজিকালি আমালৈ  ফোনকল আহে ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহৰ;নতুন নতুন লেখকৰ।মেইল, ইনবক্স, গোটৰ যোগেদি  বহুতো লেখনিও আহে।&lt;br /&gt;
কিছুমান লেখকে লেখনিটোৰ যোগেদি নিজৰ নামটো প্ৰচাৰ  কৰিব বিচাৰে তথা স্ব জনপ্রিয়তাক অধিক গুৰুত্ব দিয়ে আৰু এইসকলে লেখকে আলোচনী  বা কাকতখনৰ নামটো চাইহে লেখা প্ৰেৰণ কৰে।আৰু কিছুসংখ্যক লেখক পোনতেই নিজৰ  লেখনি আনক পঢ়ুৱাবলৈ বিচাৰে।দৰাচলতে লেখকসকলৰ মানসিকতা এনেকুৱাই হ&#39;ব লাগে।&lt;br /&gt;
আজিকালি কাৰ নো মোবাইল নাই আৰু কাৰ মোবাইলত নো নেট পেক নাথাকে? মাত্ৰ এটা  ব্ৰাউজাৰত এটা সৰু ৱেবছাইটৰ ঠিকনা ইণ্টাৰ কৰক আৰু খুব সহজ তথা বিনামূলীয়াকৈ  এখন আলোচনী পঢ়ক।একো পি ডি এফ ৰীডাৰ, টেক্সট ৰীডাৰ নোহোৱাকৈ, একো ডাউনলড  কৰিবৰ প্ৰয়োজন নাই।মই যেতিয়া মোবাইলত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এখন অসমীয়া ই-আলোচনী  &#39;অনুভৱ ডট অর্গ&#39; পঢ়িছিলোঁ নাজানো কিমান ভাল লাগিছিল।যাক ভাষাৰে বর্ণনা  কৰিবই হয়তো নোৱাৰি।&lt;br /&gt;
 ছপা আলোচনী বিলাকৰ দৰেই ই-আলোচনী বিলাকেও বর্তমান সময়ত ভাষা-সাহিত্যলৈ এক বহুমূলীয়া অৱদান আগবঢ়াই আহিছে।সাম্প্ৰতি&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ক সময়ত ইণ্টাৰনেটত উপলব্ধ কেইখনমান নিয়মীয়া আলোচনী হৈছে,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.xahitya.org/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;সাহিত্য ডট্ অৰ্গ&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amiasomiya.wordpress.com/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;আমি অসমীয়া&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://xondhan.com/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;সন্ধান&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.aakhar.in/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;আখৰ.ইন&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.prajonmo.com/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;প্ৰজন্ম ডট্ কম&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://sristirjiligoni.wordpress.com/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;সৃষ্টিৰ জিলিঙনি | &quot;মোৰ ভাষা, মই জিলিকাম&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.rahghora.org/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;ৰহঘৰা ডট্ অৰ্গ | প্ৰথম অসমীয়া হাস্য – ব্যঙ্গাত্মক ই-আলোচনী&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.topal.in/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;টোপাল ই-আলোচনী&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://stevendie.xtgem.com/icon/menu/blacksteve_play.png
&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://aronai.com/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #fd0047;&quot;&gt;আৰ&#39;নায় ই-আলোচনী&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;আৰু নতুনকৈ দুই তিনিখন আলোচনীৰ প্ৰস্তুতি চলি আছে।সদ্যহতে ভাষা-সাহিত্য 
বিষয়ক আৰু বহুতো ৱেবছাইট আৰু ব্লগ উপলব্ধ যদিও বহুকেইখন আলোচনী বন্ধ হৈ 
গৈছে।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/4114460138654127995'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/4114460138654127995'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/e-alusoni-aru-kisu-klotha.html' title='ই-আলোচনী আৰু কিছু কথা'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8dps16uvrOD-xiI42YNvRN2hDEAmWlj8_DBybxSugiVYf_92rPQEqgysupx6zCDhAXHusXGJQ6rzLw08Iv85XagRvnyS-rSyzawg-tQoQzLCLUi8U1MeYF9tmdcB3E8r7U17ZWgEeoHYT/s72-c/E+alusoni+aru+kisu+kotha.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-4227610886399626373</id><published>2015-11-04T21:46:00.001-08:00</published><updated>2015-11-04T21:46:45.816-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="কবিতা"/><title type='text'>মৰমৰ অনুলেখা</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXytO1-2kY036feD3OWjwzdNkDz5FUWjeSrJCM4YyWtXFvPjNGcFQTUB8OoGR8Ih8AcApP-dmt9t_fhtasyke8CmAN26BrZ8xQwsI4ICcjqQZ6SLnnf40V238BDNa_ApPIZaAeQTCoddhw/s1600/anulekha.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXytO1-2kY036feD3OWjwzdNkDz5FUWjeSrJCM4YyWtXFvPjNGcFQTUB8OoGR8Ih8AcApP-dmt9t_fhtasyke8CmAN26BrZ8xQwsI4ICcjqQZ6SLnnf40V238BDNa_ApPIZaAeQTCoddhw/s400/anulekha.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;মৰমৰ অনুলেখা&lt;br /&gt; আশা কৰো তুমি কুশলে আছা।&lt;br /&gt; ওঁহো মই কুশলে থাকিব পৰা নাই,&lt;br /&gt; মোৰ দৰে ডেকা ল&#39;ৰাৰ&lt;br /&gt; সেই একেই ভাষা,&lt;br /&gt; একেই বেথা।&lt;br /&gt; গতানুগতিক জীৱনটোত নিজকে ব্যস্ততাৰে মেৰিয়াই লৈ&lt;br /&gt; যান্ত্ৰিকতাৰ পংকিল পথত&lt;br /&gt; কিমানদূৰ আগবাঢ়িছোঁ&lt;br /&gt; সেইয়া নোহোৱা নোপজা কথা।&lt;br /&gt; হুম...&lt;br /&gt; এবুকু অনাকাংখিত আশা,&lt;br /&gt; নিৰৱতাৰ নিৰিবিলি পচোৱা,&lt;br /&gt; পাৰ হৈ যোৱা নিজান দূপৰীয়া,&lt;br /&gt; আকাশভৰা জোনাকী সন্ধিয়া&lt;br /&gt; আৰু&lt;br /&gt; বৰষুণে আমনি কৰা নিশা&lt;br /&gt; এইবিলাকেইতো মোৰ সম্প্ৰতি&lt;br /&gt; উশাহ-নিশাহ, হুমুনিয়াহ, অথবা সমনিয়াহ।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt; এই উচুপিছা?&lt;br /&gt; শুনাচোন,&lt;br /&gt; আনবোৰৰ দৰে মই&lt;br /&gt; ছিগাৰেটৰ ধোঁৱাৰ কুন্দলিত&lt;br /&gt; জীৱনক নুৰিয়াই থ&#39;বলৈ শিকা নাই,&lt;br /&gt; সুৰাৰ ৰাগিত মাতাল হৈ&lt;br /&gt; নিসঃগতাৰ ক্ষণবোৰ উদযাপন কৰিলৈকো লোৱা নাই।&lt;br /&gt; তোমাৰ বুকুত থোপ খাই থকা&lt;br /&gt; আলফুলীয়া মৰমবোৰৰ দৰেই&lt;br /&gt; প্ৰতিশ্ৰুতি বোৰ সযতনে ৰাখিছোঁ।&lt;br /&gt; মই আকৌ যাম অনুলেখা&lt;br /&gt; সৰাপাতত বসন্তৰ বতৰা আঁকি&lt;br /&gt; তোমালৈ নিম জোনাকীৰে থোপা বন্ধা&lt;br /&gt; এপাহি শুকুলা কপৌ&lt;br /&gt; অনুলেখা তুমি কুশলে থাকা।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/4227610886399626373'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/4227610886399626373'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/moromor-anulekha.html' title='মৰমৰ অনুলেখা'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXytO1-2kY036feD3OWjwzdNkDz5FUWjeSrJCM4YyWtXFvPjNGcFQTUB8OoGR8Ih8AcApP-dmt9t_fhtasyke8CmAN26BrZ8xQwsI4ICcjqQZ6SLnnf40V238BDNa_ApPIZaAeQTCoddhw/s72-c/anulekha.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-7317979318707145582</id><published>2015-11-04T10:32:00.001-08:00</published><updated>2015-11-04T10:32:54.243-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="গল্প"/><title type='text'>মৰম ডট্ কম</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYp3PgZQp1oeBpcJCBCNNMO9EbspWEq8NEnUTPEJNFjGP6-0QeP6Mrb8iKjKXymA0EE0QJT3ucrhvV6g9O2mOyyyuA-DDcikaM4qScONtFKKhUm1Ci8BEABzDPC0fhlLV_D1zHGtVhOq4g/s1600/%25E0%25A6%25AE%25E0%25A7%25B0%25E0%25A6%25AE+%25E0%25A6%25A1%25E0%25A6%259F%25E0%25A7%258D+%25E0%25A6%2595%25E0%25A6%25AE.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYp3PgZQp1oeBpcJCBCNNMO9EbspWEq8NEnUTPEJNFjGP6-0QeP6Mrb8iKjKXymA0EE0QJT3ucrhvV6g9O2mOyyyuA-DDcikaM4qScONtFKKhUm1Ci8BEABzDPC0fhlLV_D1zHGtVhOq4g/s400/%25E0%25A6%25AE%25E0%25A7%25B0%25E0%25A6%25AE+%25E0%25A6%25A1%25E0%25A6%259F%25E0%25A7%258D+%25E0%25A6%2595%25E0%25A6%25AE.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&quot;সেইখন ৰ&#39;দটো ঢাকি সময়ত মানুহৰ আগত ষ্টাইলটো মেইনটেইন কৰিবলৈ ত্ৰিছ  টকা খৰচ কৰা নে? নে কেতিয়াবা তাৰ ভিতৰত থকা কথাবোৰ পঢ়াও?&quot;-বাছষ্টেণ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;bq&quot;&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;্ডৰ কাষতে ৰৈ থকা অনামিকাক সুধিছিলোঁ।ৰ&#39;দটো&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; বৈদ্য চোকা।ৰ&#39;দৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ অনামিকাহঁতৰ উৰুণাখন যথেষ্ট নহ&#39;ল।সিহঁতকেইজন&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ীৰ  হাতে হাতে মায়া আলোচনীখন দেখিলোঁ।এজনীয়ে বিচি আছে, আন এজনীয়ে গা খজুৱাই  আছে,আৰু অনামিকাই চকুকেইটা বেকা কৰি বেলিটোৰ দিশত কিতাপখন হাতেৰে ধৰি  লৈছে।তাকে দেখি অনামিকাৰ আগত কথাষাৰ নকৈ নোৱাৰিলোঁ।&lt;br /&gt;
 ৰ&#39;দত  ৰঙা-চঙাজনী হৈ থকা অনামিকাই কালি দেৱীজনী হৈ মোৰ ফালে চায় কিবা এষাৰ ক&#39;ব  খুজিছিল।কাষত মানুহবোৰ উপস্থিতি দেখি নক&#39;লে যদিও কি ক&#39;ব খুজিছিল মই বুজিলোঁ  বাৰু।এৰা এটা শব্দ যিটো ক&#39;লে গা মন জুৰ পৰি যায়।প্ৰেমিকসকলে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; বুজিব, প্ৰেয়সীৰ মুখেৰে কোনটো শব্দ শুনিলে গা-মন জোৰ পৰি যায়।&lt;br /&gt;
অলপ ৰৈ অনামিকাই মুখ মেলিলে, &quot;একো চখ নাই ত্ৰিছ টকা দি এইখন কিনাৰ,ক্লাছত  থাকোতে কোনোবা এজনীৰ মুখৰ পৰা গম পালোঁ তোমাৰ গল্প এটা প্ৰকাশ পাইছে,সেয়েহে  কিনিছোঁ বুজিছা।তেনেকৈ ইতিকিং নকৰিবা।আৰু পঢ়িও শেষ কৰিলোঁ।ভাল লিখিছা&quot;&lt;br /&gt;
&quot;নাইচ বুলি ফেচবুকত কমেণ্ট এটা এটা দিবা দেই ।তোমালোক গোটেইকেইজনীকে কৈছোঁ।&quot; হাঁহি এটি মাৰি সিহঁতকেইজনীক ক&#39;লোঁ।&lt;br /&gt;
&quot;দিম দিম অকল নাইচ বুলিয়েই নহয় ধেই কিবা কিবি দিম&quot; অনামিকাৰ লগৰ পাপৰিয়ে মুখ মেলিলে এইবাৰ।তাৰ পাছত গোটেইকেইজনীয়ে মুখ মেলি হাঁহিলে।&lt;br /&gt;
-আজিওটো কথা পাতিব নোৱাৰিম চাগে!&lt;br /&gt;
চাহকাপত সোহা এটা মাৰি অনামিকাই প্ৰশ্নবোধক এৰিলে।&lt;br /&gt;
-নোৱাৰিবা মানে আজি ফোনেই কৰিব নালাগে।আজিৰ নিশাটোহে হাতত বাকী।কামটো শেষ হৈ লওকচোন।তোমাৰ এই ৩৪৯ য়েও কামত নিদিব।&lt;br /&gt;
-হুঁহ কি বা কৰে ৰাতিখন।মোৰ কিন্তু সন্দেহ।&lt;br /&gt;
-আস্ নুবুজা কিয়?&lt;br /&gt;
-হ&#39;ব হ&#39;ব।এটা কথা মনত ৰাখিবা কাইলৈ মোৰ বার্থ দে।অফিচৰ কাম শেষ আমাৰ ঘৰলৈ এপাক মাৰিবা।&lt;br /&gt;
-এহ মই পাহৰিয়েই গৈছিলোঁ।অফিচৰ কাম শেষ কৰি কাইলৈ ঘৰলৈ এপাক মৰাৰ কথাহে ভাবিছিলোঁ।&lt;br /&gt;
-তোমাৰ যি মন যায় তাকে কৰিবা অকে।তোমাৰ গুৰুত্বহীনতাৰ বলি হ&#39;বলৈ তোমাৰ প্ৰেমত বলিয়া হ&#39;লোঁ।মই পাগলী জনী...।&lt;br /&gt;
-আৰে আৰে ইমানখন বকিব নালাগে।কিবা এটা মেনেজ কৰিব লাগিব।হ&#39;ব এতিয়া দুইবজাত মিটিং এখন আছে।মই যাওঁ।ঘৰ পালে মেছেজ এটা কৰিবা।&lt;br /&gt;
-অহ নকৰো ফোন।মেছেজো নিদিওঁ।ইমান চিন্তা কৰিব নালাগে।&lt;br /&gt;
 অনিমিকাৰ অভিমানে মোক হঁহুৱালে।হোটেলৰ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; বিল পৰিশোধ কৰি বাইক ষ্টার্ট দিলোঁ।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
  কাইলৈ অফিচত নতুন প্ৰজেক্টটোৰ ফাইনেল প্ৰেজেনটেশ্যন দিব লাগিব।এফালে কামৰ  শতকৰা পঞ্চাচ ভাগো শেষ কৰিব পৰা নাই।আজিৰ নিশাটোত যেনে-তেনে অলপ কষ্ট বহন  কৰিবই লাগিব।ইমান ডাঙৰ এটা প্ৰজেক্ট কেৱল মোৰ তত্বাৱধানত সম্পূর্ণ কৰিবলৈ  দায়িত্ব দিয়া হৈছে।বচৰ সেইকণ বিশ্বাসক মই আওকাণ কৰিব নিবিচাৰোঁ।ভাতকে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ইটা  খাই উঠি অলপো সময় পলম নকৰাকৈ নিশা দহমান বজাত পেইনড্ৰাইভটো লেপটপটোত  সংলগ্ন কৰি প্ৰজেক্টৰ সকলো ফাইল তন্ন-তন্নকৈ নিৰীক্ষণ কৰাত ব্যস্ত হৈ  পৰিলোঁ।&lt;br /&gt;
নিমাও মাও পৰিবেশটোত নিজকে বিলীন কৰিবলৈ কিছু অসুবিধা পাওঁ  সেয়েহে মেডিয়া ফাইলবোৰ খুচৰি প্ৰিয় গানকেইটাৰ প্লেলিষ্টত ক্লিক  কৰিলোগৈ।জুবিনৰ কণ্ঠত লাহেকৈ ভাহি আহিল,&lt;br /&gt;
&quot;পাখি পাখি এই মন&lt;br /&gt;
পাখি মেলি যা উৰি...&quot;&lt;br /&gt;
মোৰ কিন্তু ভাল গুন এটা আছে।মই দুই তিনিটা বিষয়ত একেলগে মনোযোগ দি কাম কৰাত পাকৈত।তেনেকৈ কৰিলে ভুল প্ৰায়ে নহয়।&lt;br /&gt;
  পাখি পাখি এই গানটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে তাহানিৰে এটি দূপৰীয়াত বাইদেউহঁতে  চকলিউৱা জকলীয়া সনা কেঁচা আমটেঙাৰ জুটি ঘৰৰ আগৰ বৰগছজোপাৰ তলত বহি ৰেডিঅত  শুনিছিলোঁ।আকাশব&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;াণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰতি শুক্ৰবাৰে দিনৰ বাৰ বজাত প্ৰচাৰিত সাতসৰী অনুষ্ঠানটিৰ জৰিয়তে জুবিনৰ গানৰ সৈতে চিনাকী হৈছিলোঁ।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
বাৰ বাজিবলৈ মাত্ৰ সাতমিনিট বাকী।কামো শেষ হওঁ হওঁ।অনামিকাই সচাঁকৈয়ে মোক  বুজি পাইনে? মই যে দিনে-নিশাই অহৰহ কষ্ট কৰিছোঁ।কিয় কৰিছোঁ এবাৰলেও অনুধাৱন  কৰে নে অনামিকাই? সচাঁকৈয়ে মই তাইক গুৰুত্ব নিদিও নেকি?ইমানখিনি কষ্টৰ  আঁৰতে যে অনামিকাক নিজৰ কৰি লোৱাৰ সপোন এটিয়ে পোখা মেলি ডাঙৰ হৈছে অনামিকাই  জানে জানো!&lt;br /&gt;
 কাইলৈ অফিচৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে সোণাৰিৰ পৰা আঙুঠিটো  আনিবগৈ লাগিব।বাকী থকা দহহাজাৰ টকাও কাইলৈয়ে আদায় কৰিব লাগিব।কামখিনি  সূচাৰুৰূপে বাৰ বজাৰ আগে আগে শেষ কৰিলোঁ।মোবাইলটো&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; হাতত তুলি অনামিকাৰ নাম্বাৰটো ডাইল কৰিলোঁ।ৰিং হ&#39;বলৈ পালে কি নাপালে ৰিচিভ কৰিলেই।হয়তো খুব হেঁপাহেৰে মোৰ ফোনটোলৈ বাট চায় আছিল।&lt;br /&gt;
-কোৱা&lt;br /&gt;
-হেপ্পী বার্থ দে মাই চুইটহার্ট।&lt;br /&gt;
-ওঁ কাম শেষ কৰিলা?&lt;br /&gt;
-য়া এইমাত্ৰ।&lt;br /&gt;
-ভাত খালা?&lt;br /&gt;
-খালো তো।&lt;br /&gt;
-আই এম চৰী সোণ।&lt;br /&gt;
-হোৱাই?&lt;br /&gt;
-মই যে তোমাৰ ওপৰত প্ৰয়োজনাধিক অভিমান কৰোতে কৰোতে তোমাৰ কষ্টিখিনিক তোমাৰ ব্যস্ততা বুলি ভাবি লৈছোঁ।তাৰ বাবে।&lt;br /&gt;
-অহ আই চি।&lt;br /&gt;
-সেই ফোনটো ৰাখা....&lt;br /&gt;
মই সচাঁকৈয়ে অনামিকাক খং উঠোৱাবলৈকে তাইৰ কথাবোৰত গুৰুত্ব নিদিলোঁ।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;bq&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;বিঃদ্ৰঃ&lt;/span&gt; গল্পটো পঢ়ি কেনে পালে জনাবলৈ নাপাহৰিব।&lt;/span&gt;আপুনি পঢ়া গল্পটো লেখক সত্যজিত কাকতিৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত। অনুগ্ৰহ কৰি শিৰোনাম আৰু লেখকৰ নাম উল্লেখ নকৰাকৈ কপি নকৰে যেন।গল্পটো পঢ়ি আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময়খিনি যচাৰ বাবে আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/7317979318707145582'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/7317979318707145582'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/blog-post_57.html' title='মৰম ডট্ কম'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYp3PgZQp1oeBpcJCBCNNMO9EbspWEq8NEnUTPEJNFjGP6-0QeP6Mrb8iKjKXymA0EE0QJT3ucrhvV6g9O2mOyyyuA-DDcikaM4qScONtFKKhUm1Ci8BEABzDPC0fhlLV_D1zHGtVhOq4g/s72-c/%25E0%25A6%25AE%25E0%25A7%25B0%25E0%25A6%25AE+%25E0%25A6%25A1%25E0%25A6%259F%25E0%25A7%258D+%25E0%25A6%2595%25E0%25A6%25AE.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-5150792725665140976</id><published>2015-11-04T10:27:00.003-08:00</published><updated>2015-11-04T10:27:28.287-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="গল্প"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="মোৰ প্ৰকাশিত গল্প"/><title type='text'>অপ্ৰত্যাশিত</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzB99SSyBFXl7LsVKcC8-grocp2R7ke3cUzR772Iq2SKOJoknZTKWNWRphHeGDjUKgoIDXhhthRWkO5awgwIlU7ROGa_DCczwXf76Fp8wIcf1krF_JWrCAWJfqaruwRmK_91nPpYFwYwsn/s1600/OPROTYASHITO.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;261&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzB99SSyBFXl7LsVKcC8-grocp2R7ke3cUzR772Iq2SKOJoknZTKWNWRphHeGDjUKgoIDXhhthRWkO5awgwIlU7ROGa_DCczwXf76Fp8wIcf1krF_JWrCAWJfqaruwRmK_91nPpYFwYwsn/s400/OPROTYASHITO.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;তেওঁৰ লগত কথা পাতি বৰ ভাল লাগে অ’ শিখা।ইমান গভীৰ মানুহ মই আজিলৈকে দেখা নাই।&lt;br /&gt;
-দাদা কাৰ? এই আমুকীৰ।&lt;br /&gt;
-হুম!ইউ আৰ চ’ লাকী।বৰ সৰল মানুহজন।&lt;br /&gt;
-ইমান প্ৰশংসা কৰিব নালাগে বর্ণালী।আৰু তই যে দাদাক বৰ ডাঙৰ মানুহৰ দৰে মানুহজন মানুজন কৈ আছ?&lt;br /&gt;
-কি যে কৈ থাক তই।তেওঁৰ গানবোৰ যে মোৰ বহুত ভাল লাগে।&lt;br /&gt;
-আৰু দাদাক?&lt;br /&gt;
-তেওঁক ভাল লাগে বাবেই গানবোৰো ভাল লাগে।&lt;br /&gt;
-তয়ো ভাল গান গাৱ দে।দাদাৰ লগত যুগলবন্দী ভাল জমিব।&lt;br /&gt;
 -আশা কৰো সেইকণ সময় সোনকালেই আহক।তেওঁক বুজাবিচোন।সেইবো&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;bq&quot;&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ৰ ঘটনা আজিকালি কমন।তাৰ বাবে ইমান চেণ্টি হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই।এবছৰ হ’বৰ হ’ল।সেইগৰাকীয়েও&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; চাগে কেতিয়াবাই পাহৰিল।&lt;br /&gt;
-প্ৰেমৰ আমেজ অনুক্ষণ, বিৰহ চিৰজীৱন।চা দাদা আজি সকলোফালৰে পৰা সমাজৰ এজন  সফল যুৱক কিন্তু সি মানসিকভাবে বৰ দুর্বল।মই সেইবোৰ কথাকে সোঁৱৰাই তাক আকৌ  আঘাট দিব নিবিচাৰোঁ।&lt;br /&gt;
-সোঁৱৰাব নালাগে।পাহৰাই পেলাবলৈ চেষ্টা ক’ৰ।&lt;br /&gt;
-মই নোৱাৰিছোঁ।মই কিবা তাৰ প্ৰেমিকা নহয় নহয়।তই পাৰিবি?&lt;br /&gt;
-ময়ো প্ৰেমিকা নহয়।&lt;br /&gt;
-কিন্তু তই ভণ্টীও নহয়।&lt;br /&gt;
 “ৰ’বি তই যোৱাৰ আগতে এবাৰ এইখন পঢ়।দাদায়ে নিজেই লিখিছিছ কলেজৰ আলোচনীত।সম্পূর্&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ণ  নিজৰ ওপৰত।” শিখাই আলোচনীখন আগবঢ়াই দিলে।আৰু ককায়েকৰ “তুমি নহ’লেও হ’ব”  শীর্ষক লেখাৰ পৃষ্ঠাখন উলিয়াই তাই ভিতৰলৈ গ’ল।অতি আগ্ৰহ আৰু উৎসুকতাৰে  বর্ণালীয়ে পঢ়ি গ’ল।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
 “মাৰ মৰিশালীটোৰ কাষত ৰুই দিয়া নাহৰৰ পুলিটো দুবছৰীয়া হৈছেগৈ।শুৰশুৰাই&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  বৈ অহা পছোৱাজাকে সৰাই পেলোৱা লঠঙা শুকান পাতবোৰ তলখন ভৰাই পেলাইছে।আৰু  সিমানেই স্পষ্ট কৰি পেলাইছে ন’ কৈ বাঢ়ি অহা কোমল কুঁহিপাতবোৰ।&lt;br /&gt;
ঝাৰুটোৱে মৰিশালিটোৰ কাষৰ ঠাইখিনি চাফা কৰি সেৱা কৰিলোঁ।কাইলৈ নতুন এলবামটোৰ ৰেকর্ডিং আছে।&lt;br /&gt;
মা’ মৃত্যু হোৱাৰ এদিনৰ আগত মোক কৈছিল “বাবা তই ভালকৈ থাকিবি আৰু কিবা যদি  অসুবিধা নহ’লে কিবা বিপদে আপদে মোৰ তালৈ গৈ মোক জনাবি।মই সদায় তোৰ লগত  থাকিম।সহায় কৰিম।”&lt;br /&gt;
 সেইদিনা মই কান্দিব পৰা নাছিলোঁ।হয়তো নাজানিছিলো।হয়তো&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; দুখৰ সৈতে পৰিচয় ঘটাই নাছিল।তাৰ পাছত আইতাই কোৱাৰ বাবে মাৰ কপালত চুমা এটা খাই স্কুললৈ গৈছিলোঁ।পাছদিনা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  কিন্তু চিঞৰি চিঞৰি কান্দিছিলো।মাক মানুহবোৰে ক’লৈ নিছে? কি কৰিবগৈ? মায়ে  বৰ কষ্ট পাইছে চাগে।খুড়ীয়ে মোক তাৰ পৰা আঁতৰাই লৈ গৈছিল।সাবটি লৈ কান্দিছিল  “তেওঁ আৰু কেতিয়াও ঘূৰি নাহে।”&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
তেতিয়াও মা’ৰ মৰিশালিটোৰ পৰা  ধোঁৱা ওলায়েই আছিল।পাছনিশা সেৰেঙা আন্ধাৰৰ মাজতে ধোঁৱাবোৰে দিগ-বিদিগ  হেৰুৱাই উৰা মাৰিছিল আকাশলৈ।আকাশৰ আদিগন্তৰ কোনোবাখিনিত এচপৰা মেঘে গোমোঠা  হৈ ৰৈ আছিল।&lt;br /&gt;
 দেউতা এতিয়াও শুই আছে।টোপনি ধৰা নাই বোধহয়।ভণ্টী? তাই সাৰ পাই আছে।মাজে মাজে কেইবাৰো তাইৰ উচুপনি শুনিছোঁ।যোৱাকাল&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ি গধূলিতে বাৰীৰ সৌ চুকটোত মাৰ নিথৰ হৈ পৰা শৱদেহটোত মই নিজে জুই লগাই থৈ আহিছোঁ।কান্দিব পৰা নাছিলোঁ।চকুপানী&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;খিনিও ক্ৰমশঃ ক্ষান্ত হৈছিল।এটা কথা বুজিছিলোঁ, আজিৰ পৰা মোক কোনেও “বাবা বাবা” কৈ চিঞৰি নাথাকে।&lt;br /&gt;
  পাছনিশা সময় প্ৰায় চাৰি বাজিছে।আকাশত তৰাবোৰে এতিয়াও জিলমিলাই আছে।মই  গঁড়ালৰ হাঁহ-কুকুৰা কেইটাক চাউল এমুঠি আনি দিলোঁ।টু শব্দ এটাও নকৰাকৈ  সিঁহতে পেটৰ ক্ষুধাকণ শেষ কৰিছে।কেইঘণ্টাম&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ানৰ আগতে মা’ৰ শৱদেহক বগা কাপোৰ এখনেৰে ঢাকি থোৱা ঠাই ডোখৰ হাতেৰে এবাৰ চুই চালোঁ।ওঁহো।বিশে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ষ একো নাই।&lt;br /&gt;
 আকাশখনলৈ চালোঁ।এটি তৰা যেন মোৰ ফালে আহি আছে।সচাঁকৈ।তেনে&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ই ওচৰ পালেহি।সেইয়া আন কোনো নহয়, মোৰ মা’।&lt;br /&gt;
“মা’…” চিৎকাৰ কৰি চিঞৰি দিছিলোঁ সেইদিনা।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
ক্ৰমশঃ সময়বোৰে গতি কৰে।আমিও সহযাত্ৰী হওঁ।প্ৰাপ্তি অপ্ৰাপ্তিৰে জীৱনৰ  বাটত খোজ দি সমীকৰণ কৰোঁ সুখ দুখৰ।জীয়াই থাকিবই লাগিব।ভণ্টী আৰু দেউতাৰ সুখ  দুখৰ সমভাগী হৈ ময়ো আগবাঢ়িছিলোঁ।&lt;br /&gt;
 হঠাতে এদিন লগ পাইছিলো  পৰিনীতাক।তাই মোৰ বাবে বিশেষ হৈ পৰিছিল।হয়তো ময়ো।কোনোদিনে প্ৰেমৰ কথা  চিন্তা নকৰা গতানুগতিক মই অনুভৱ কৰিছিলোঁ মই যে সচাকৈয়ে পৰিনীতাৰ প্ৰেমত  পৰিছোঁ।অৱশ্যে সিমানখিনি সুযোগ দিছিল তাই।মোৰ গান শুনি বলীয়াৰ দৰে হৈ পৰা  পৰীনীতাৰ উৎসাহে মোক প্ৰেৰণা দিছিল কিবা এটা কৰিবলৈ।মই সুখী হৈছিলোঁ।মা’ৰ  মৃত্যুৰ পাছত পৰীনীতাৰ সান্নিধ্যই মোৰ জীৱনটোক এক নতুনত্ব প্ৰদান  কৰিছিল।গতানুগতি&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ক জীৱনটোত বৈচিত্ৰৰ পৰিসীমাৰ ভিতৰত মই আৱেগিক হ’বলৈ শিকিলোঁ।মানুহৰ দুখবোৰ মোৰ বাবে বিশেষ আকর্ষিত হৈ পৰিল।দিনে-নিশাই&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  সময় পালেই লিখি উলিয়াইছিলো দুখ বিৰহৰ গান।গানটো শুনি যেতিয়াৰ পৰীনীতাৰ দৰে  আন বহুতে যেতিয়া চকুলো টুকে তেতিয়া মই সফল হওঁ।মানুহক কন্দুৱাই নহয় আনৰ  দুখত আনুগত্য প্ৰকাশ কৰোৱাই ভাল পাওঁ।&lt;br /&gt;
এক নিবিড় মুহূর্তত পৰীনীতাই  যেতিয়া মোৰ কান্ধত আঁউজি কয় “মই তোমাৰ অবিহনে সপোনতো নিজকে অকলশৰে কল্পনা  কৰিব নোৱাৰা হৈছোঁ।” তেতিয়া মোৰ ভাল লাগে।&lt;br /&gt;
সময় সলনি হয়।মানুহৰ মনবোৰো  সলনি হয়।কিন্তু পৰীনীতাৰ মন কেনেকৈ সলনি হ’বলৈ পালে? আচৰিত হৈছিলোঁ।নিজকে  জুকিয়াই চাইছিলোঁ কোনোবাখিনিত মোৰেই ভুল হোৱা নাইতো? ওঁহো মোৰ ভুল নাই।সচাঁ  অর্থত তাই মোক প্ৰতাৰণা কৰিলে।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
 মই ভাবি লৈছিলোঁ “মায়ে  জীয়াই থাকিবলৈ শিকাই মোৰ পৰা আঁতৰি গ’ল আৰু পৰিনীতাই মৰিবলৈ শিকাই গ’ল।মাৰ  স্মৃতি বেদনাসিক্ত হলেও বিৰহৰ নহয় কিন্তু পৰিনীতাৰ স্মৃতি বিষাদৰ,বিৰহৰ।তা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ইৰ প্ৰতাৰণাৰ কাৰণ কিমান ডাঙৰ নাজানো কিন্তু তাইক অভিশাপ দিয়াৰ কথা ভবা নাই।তাই সুখী হওক।”&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
বর্ণালীৰ দুচকুৰে বাগৰি অহা চকুপানী কেইটোপাল উৰুণাখনে সংগোপনে মোহাৰি  পেলালে।বুকুখনত বাঢ়ি অহা ঘন উশাহবোৰে তাইক কষ্ট দিছে।মুখখন সোপা মাৰি ধৰি  আছে তাই।&lt;br /&gt;
“এইয়া চাহ ল” শিখাই চাহকাপ আগবঢ়াই দিলে।বর্ণালীয়ে ওঁঠদুটি কামুৰি উচুপি উঠিল।&lt;br /&gt;
-আৰে আৰে বর্ণালী কি হ’ল তোৰ?নকৱ কিয়? কি হ’ল?&lt;br /&gt;
 -পৰীনীতা…পৰীনীত&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;া…&lt;br /&gt;
-পৰীনীতাৰ আকৌ কি হ’ল?&lt;br /&gt;
-পৰীনীতা মোৰ বাইদেউ হয়।&lt;br /&gt;
-কি?&lt;br /&gt;
মৌন হৈ ৰ’ল পৰিবেশটো।মাজে মাজে বর্ণালীয়ে উচুপি আছে।&lt;br /&gt;
“এদিন মই বা’ক কৈছিলো, মই বিকাশ দাক বহুত ভাল পাওঁ।তেওঁ কেৱল মোৰ হোৱাটো  বিচাৰোঁ।তাই কৈছিল “চিন্তা নকৰিবি এদিন নহয় এদিন বিকাশ তোৰেই হ’ব”&lt;br /&gt;
বিকাশ দা যে বা’ৰ প্ৰেমিক মই মুঠেই গম পোৱা নাছিলোঁ।”&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
বিচনাৰ গাৰুটোত মুখখন গুজি বর্ণালীয়ে উচুপি থাকিল।নিথৰ হৈ ৰ’ল শিখা।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;বিঃদ্ৰঃ&lt;/span&gt; গল্পটো পঢ়ি কেনে পালে জনাবলৈ নাপাহৰিব।&lt;/span&gt;আপুনি পঢ়া গল্পটো লেখক সত্যজিত কাকতিৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত তথা পূৰ্বতে মাহেকীয়া আলোচনী &lt;a href=&quot;https://m.facebook.com/photo.php?fbid=509709025856274&amp;amp;id=100004515421302&amp;amp;set=a.300178173476028.1073741845.100004515421302&amp;amp;source=56&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #cc0000;&quot;&gt;&#39;মায়া&#39; নবেম্বৰ (২০১৫)&lt;/span&gt; &lt;/a&gt;সংখ্যা আৰু &#39;&lt;a href=&quot;https://m.facebook.com/photo.php?fbid=489538614539982&amp;amp;id=100004515421302&amp;amp;set=a.300178173476028.1073741845.100004515421302&amp;amp;source=56&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;গণঅধিকাৰ&#39;ৰ কাকতৰ &#39;সাহিত্য&#39; পৃষ্ঠাত  ২৩/০৮/২০১৫(দেওবাৰ)প্ৰকাশিত&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; গতিকে অনুগ্ৰহ কৰি শিৰোনাম আৰু লেখকৰ নাম উল্লেখ নকৰাকৈ কপি নকৰে যেন।গল্পটো পঢ়ি আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময়খিনি যচাৰ বাবে আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/5150792725665140976'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/5150792725665140976'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/blog-post_32.html' title='অপ্ৰত্যাশিত'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzB99SSyBFXl7LsVKcC8-grocp2R7ke3cUzR772Iq2SKOJoknZTKWNWRphHeGDjUKgoIDXhhthRWkO5awgwIlU7ROGa_DCczwXf76Fp8wIcf1krF_JWrCAWJfqaruwRmK_91nPpYFwYwsn/s72-c/OPROTYASHITO.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-4242183527807212690</id><published>2015-11-04T10:15:00.002-08:00</published><updated>2015-11-04T10:15:32.475-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="গল্প"/><title type='text'>বৰ্ণিল</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUmajmEJSxLGF5wZ20pkgx8hGkq1G3r6WzAyZuJtW-U4-yIoQQHWy5DddN0CIvUxktJLuLvXdY15vtbiwos7J_5xluC-VIcW2XgqPUGOn8Q3QQlSFCXlnecpVFMYUjEhaNJEyzvy5BDbu7/s1600/Barnil-A+Rumantic+Love+Story+by+satyajit+Kakoti.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;307&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUmajmEJSxLGF5wZ20pkgx8hGkq1G3r6WzAyZuJtW-U4-yIoQQHWy5DddN0CIvUxktJLuLvXdY15vtbiwos7J_5xluC-VIcW2XgqPUGOn8Q3QQlSFCXlnecpVFMYUjEhaNJEyzvy5BDbu7/s400/Barnil-A+Rumantic+Love+Story+by+satyajit+Kakoti.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;-যদি মই মৰি থাকো তেতিয়া তুমি কি কৰিবা?&lt;br /&gt;
-তিনিদিন লঘোনে থাকিম।&lt;br /&gt;
-অ’ অ’।মই অফিচ পালোহি।হ’ব এতিয়া থাকা।&lt;br /&gt;
-ৰ’বা ৰ’বা তোমাৰ লগত কথা এটা আছে।&lt;br /&gt;
-পাছত ক’বা।&lt;br /&gt;
-নহয় এতিয়াই।&lt;br /&gt;
-কোৱা।&lt;br /&gt;
-মই তোমাৰ কেইনাম্বাৰৰ প্ৰেয়সী আছিলো বাৰু?&lt;br /&gt;
-সঠিককৈ মনত নাই কিন্তু তুমি মোৰ প্ৰথমজনী পত্নী।&lt;br /&gt;
-অ’ ৰাম।কি মানুহ অ’ এইটো? হ’ব ফোন ৰাখা।ঘৰলৈ আহাচোন মজা পাবা।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
 কথমপি বাচি গ’লো আজি।নহ’লে ৰাজপথৰ মাজতে তেজেৰে গা ধুবলগা হ’লহেঁতেন।দুচৰম&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;bq&quot;&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ান লগাবৰ মন গৈছিল সেই ল’ৰাদুটাক।বাপেক&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ে বাইক কিনি দিছে কলেজ যাবলৈ।ৰাজপথত ৰেচিং,ষ্টার্ণ্ট&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; কৰিবলৈ নহয়।এটিটিউড আৰু ষ্টাইলে শেষ কৰিব ইহঁতক।মানুহজনীক&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; কথাটো ক&#39;ম বুলিয়েই ফোনটো কৰিছিলোঁ।ভাবিলো&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ঁ অনাহকত অশান্তি এসোপা নিদিওঁ।গতিকে কোৱা নহ’ল।&lt;br /&gt;
 তাই আজি ডায়েৰীখন খুচৰিল চাগে।তাত অনামিকাৰ বিষয়ে লিখা আছিল।আৰু কেইবাজনী ছোৱালীক লৈ লিখা কেইটামান কবিতা।কেতিয়াবাই&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  ফালি পেলাব লাগিছিল।কিন্তু ফালিলেও বা তাহাঁতক একেবাৰে পাহৰি যাবও  নোৱাৰোঁ।চাকৰি নথকাক লৈ বিয়াত বহিবলৈ প্ৰত্যেকগৰাকী প্ৰেমিকাৰে চৰম  অজুহাত।অনামিকাই&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; সেইকণ  অজুহাততে আঁতৰি গৈছিল।নহয় ময়েই বাধ্য কৰাইছিলোঁ বেংকত চাকৰি কৰা সেই  ল’ৰাজনৰ সৈতে বিয়াত বহিবলৈ।মোৰ আৱেগখিনিৰ বাবে অনামিকাৰ ভৱিষ্যতক আন্ধাৰৰ  মাজলৈ আঁজুৰি আনিব বিচৰা নাছিলোঁ।অনামিকা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; সুখী হোৱা নাছিল যদিও বিয়াত বহিছিল।ময়ো আছিলোঁ।যন্ত্ৰণা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; এসোপাক উপভোগ কৰিছিলোঁ নিৰলে।ভাবিছিলোঁ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; অনামিকা সুখী হ’ব পৰাটোহে আচল কথা।তথাপি প্ৰাপ্তিৰ সংজ্ঞাই সুকীয়া।অনামিকাক&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; পাইছিলোঁ।কিন্তু&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; নিজৰ বুলি নহয়।অনামিকা সুখী নে দুখী তাৰ খবৰ আজি মোৰ হাতত নাই।হয়তো কোনোদিনে নাথাকিব।সিমানখি&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;নি প্ৰয়োজনো নাহে কোনোদিনে।&lt;br /&gt;
অনামিকা বিয়া হৈ যোৱা এবছৰৰ পাছতে চাকৰিটো পালোঁ।সাধনা মোৰ যিমান আছিল সিমানেই আৰাধনা অনামিকাই কৰিছিল।&lt;br /&gt;
 চাকৰিটো পোৱাৰ পাছৰ সময়ছোৱাত মোৰ জীৱনটো ক্ৰমশঃ বৈচিত্ৰহীন হৈ পৰিছিল।গতানুগতি&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;কতাত সাঙুৰ খাই সোমাই পৰিছিলোঁ।ব্যস্ত&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;তাৰ  ফেৰেঙণিৰ মাজেৰেই এদিন মোৰ জীৱনৰ কাষ চাপিছিল প্ৰহেলিকা।ডাঃ প্ৰহেলিকা  সন্দিকৈ।ডেণ্ট কেয়াৰ স্পেছিয়েলিষ্ট হিচাপে অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত নতুনকৈ  চাকৰিত যোগদান কৰিছিল।বন্ধুত্ব&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ই পোখা মেলা সম্পর্কটোত প্ৰহেলিকা কেতিয়া মোৰ প্ৰতি ইমান দুর্বল হৈ পৰিল মই গমেই নাপালোঁ।বন্ধুত্&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;বৰো  সীমা এটা আছে।সংযমখিনিক ধৰি ৰাখি মই প্ৰায়েই কথাৰ দিশ সলাবলগীয়া  হয়।অনামিকাৰ কথা কওঁতে তাই দুচকুৰে বাগৰি অহা চকুলোকেইটোপালৰ কথা মই  কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰোঁ।&lt;br /&gt;
নিশা প্ৰায় এঘাৰমান বজাত প্ৰহেলিকাই স্কুটীখন লৈ মোৰ ৰুম পাইছিলহি।&lt;br /&gt;
 “বিকাশ মই।মই প্ৰহেলিকা।দুৱাৰ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; খোলা।”বাহিৰত চিঞৰিছিল তাই।ঘনকৈ দি থকা বৰষুণজাকৰ বাবে স্পষ্টকৈ শুনাত অসুবিধা হৈছিল।&lt;br /&gt;
“প্ৰহেলিকা তুমি ইয়াত? এতিয়া? এহ গোটেইজনী তিতিলা।এইখন টাৱেল লোৱা আৰু সৌটো বাথৰুম।”মই আচৰিত হৈ সুধিছিলোঁ।&lt;br /&gt;
“আৰু কাপোৰ? হ’ব মই কাপোৰ নিপিন্ধাকৈয়ে থাকিম।তোমালৈ লাজ নালাগে মোৰ।” নিলর্জভাৱে কথাখিনি কৈ তাই হাঁহিছিল।&lt;br /&gt;
“তুমি ড্ৰিংকচ কৰিলা?”মই সুধিছিলোঁ।&lt;br /&gt;
“জানা আজি মোৰ বার্থ দে।তুমি উইচ এটাও নকৰিলা।ৱাই দি ৱে আই লাভ ইউ চ মাচ।” তাই ঢলি পৰিছিল।&lt;br /&gt;
 নিলর্জভাৱে এটা এটাকৈ ভৰ যৌৱনা প্ৰহেলিকাৰ দেহৰ পৰা কাপোৰবোৰ সলোকাইছিলোঁ।উন্&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;মাদ হৈ তাৰ দেহটোত জপিয়াই দিয়া নাছিলোঁ।মোৰেই চার্ট এটা পিন্ধাই গাটোত কপাহী কাপোৰ এখন মেৰিয়াই দিছিলোঁ।‘দিলৱাল&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ে দোলহনিয়া লে জায়েঙ্গে’ৰ দৃশ্য এডোখৰ আওৰালোঁ যেন লাগিল।বিচনাত তাইক শুৱাই মই বাহিৰলৈ ওলায় আহিছিলোঁ।বৰষুণজ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;াক ক্ৰমশঃ ক্ষান্ত হৈছিল।মনত পৰিছিল অনামিকালৈ।তাই চাগে এতিয়া তেওঁৰ জীৱনসংগীৰ বুকুৰ মাজত মিলনৰ সংসাৰী সপোন গঢ়িছে।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
অনুসূচনাত দগ্ধ হৈ ৰাতিপূৱা প্ৰহেলিকাই বাৰে বাৰে মোৰ ওচৰত ক্ষমা  খুজিছিল।কফি একাপ বনাই দিলেই মাফ কৰা হ’ব বুলি কৈছিলোঁ।তাই হাঁহিছিল।নিশা  সলায় দিয়া প্ৰহেলিকাৰ কাপোৰসাজ শুকুৱা নাছিল।পিন্ধি থকা মোৰ পেণ্ট-চার্টযোৰ  তাইৰ বনাই লোৱা বার্থদেৰ উপহাৰ দিয়া হৈছে বুলি তাইক কৈছিলোঁ।তাই ভীষণ লাজ  কৰিছিল।&lt;br /&gt;
 প্ৰহেলিকাই ব্ৰেক ফার্ষ্ট ৰেডি কৰালৈকে মই তাইৰ বাবে  ওচৰৰে কাপোৰৰ দোকান এখনৰ পৰা কাপোৰ এযোৰ আনি দিছিলোঁ।পাতল পিংক কালাৰ।মোৰ  নিজৰ পচন্দত।জীৱনত প্ৰথম নিজেই পচন্দ কৰি কাৰোবাক কিবা এটা দিছিলোঁ।অনামিকা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ক বহুতো উপহাৰ দিছিলোঁ কিন্তু সেইয়া সকলো অনামিকাৰ নিজৰ পচন্দ আৰু দাবীৰ বিনিময়ত দিছিলোঁ।&lt;br /&gt;
প্ৰহেলিকা ভাবুক হৈ ৰৈছিল।আঁতৰে আঁতৰে বিভোৰ হৈ মোলৈ চাই আছিল।মই লক্ষ্য কৰিছিলোঁ।&lt;br /&gt;
সেইদিনা সেইযোৰ কাপোৰকে পিন্ধি তাই ডিউটিলৈ আহিছিল।&lt;br /&gt;
নিশা ফোন কৰোতে তাই মোলৈ প্ৰস্তাৱ দিছিল।প্ৰেমৰ নহয় বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ।&lt;br /&gt;
“তুমি মোক বিয়া পাতিবা বিকাশ?”&lt;br /&gt;
হাঁহি উৰুৱাই দিছিলোঁ তাইৰ কথাষাৰ।সিমূৰত তাই উচুপিছিল।&lt;br /&gt;
“আই ৰিয়েলি লাভ ইউ বিকাশ।লাভ ইউ চ’ মাচ।”&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
 বর্ণনাতীত অতীত আৰু কিছু সোঁৱৰণীৰ মাজেৰেই অফিচৰ দিনটোৰ সময়খিনি পাৰ হৈ গ’ল।চহৰখনলৈ সন্ধ্যা নামিছে।বানীপুৰৰ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  এই ৰেলৱে ষ্টেচনৰ পৰা বাইকেৰে ঘৰলৈ মাথোঁ আধাঘণ্টাৰ বাট।মায়ে পথাৰৰ পৰা  ঘৰলৈ উভটিছে চাগ।দেউতাই পকাধানৰ ডাঙৰী বান্ধি কঢ়িয়াইছে।প্ৰহেল&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;িকাই  অস্তগামী ৰঙা বেলিটোলৈ চায় পদূলীমুখত মই ঘৰ পোৱালৈ ৰৈ আছে আৰু প্ৰতিদিনাৰ  দৰে আজিও গুণগুনাই আছে চাগে “জোনাকে কাণে কাণে আহি ক’লে&lt;br /&gt;
নিবিড় অবুজ ভাষাৰে&lt;br /&gt;
তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ।”&lt;br /&gt;
 আৰু সেই বেলিটোৰ দিশেৰে ৭০ কিঃমিঃ বেগেৰে মই ঘৰলৈ উভটিছোঁ।ঘৰ গৈ পালে প্ৰহেলিকাই মা-দেউতাৰ আগত মোক গালি পাৰিব।কান্দিব।ম&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ই মৰাৰ কথা ক’লোঁ আজি।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;বিঃদ্ৰঃ&lt;/span&gt; গল্পটো পঢ়ি কেনে পালে জনাবলৈ নাপাহৰিব।&lt;/span&gt;আপুনি পঢ়া গল্পটো লেখক সত্যজিত কাকতিৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত তথা পূৰ্বতে কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হ&#39;ব পাৰে গতিকে অনুগ্ৰহ কৰি শিৰোনাম আৰু লেখকৰ নাম উল্লেখ নকৰাকৈ কপি নকৰে যেন।গল্পটো পঢ়ি আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময়খিনি যচাৰ বাবে আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/4242183527807212690'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/4242183527807212690'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/blog-post_65.html' title='বৰ্ণিল'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUmajmEJSxLGF5wZ20pkgx8hGkq1G3r6WzAyZuJtW-U4-yIoQQHWy5DddN0CIvUxktJLuLvXdY15vtbiwos7J_5xluC-VIcW2XgqPUGOn8Q3QQlSFCXlnecpVFMYUjEhaNJEyzvy5BDbu7/s72-c/Barnil-A+Rumantic+Love+Story+by+satyajit+Kakoti.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4187169253838629250.post-5988780324302745988</id><published>2015-11-04T08:10:00.002-08:00</published><updated>2015-11-04T08:35:32.447-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="গল্প"/><title type='text'>চিৰবিদায়</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEiSfu5ObK-MQ5UH4Jl_DxehL1nuF-D1mUwNYrNWWIXCzFoH2cB_DMEcwJ4YKzogb3Utej0CyQthGNx-dhJJL7y6CR_s2zChEdxXOtxPjPRRyy0blIYAmsdai80Wx_SPEg8vK6Jz28x3On/s1600/Sirobidai+An+sad+assamese+love+story+by+Satyajit+Kakoti.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEiSfu5ObK-MQ5UH4Jl_DxehL1nuF-D1mUwNYrNWWIXCzFoH2cB_DMEcwJ4YKzogb3Utej0CyQthGNx-dhJJL7y6CR_s2zChEdxXOtxPjPRRyy0blIYAmsdai80Wx_SPEg8vK6Jz28x3On/s320/Sirobidai+An+sad+assamese+love+story+by+Satyajit+Kakoti.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;এইহেন বিপদত তোমাৰ পৰা একো সহাঁৰি নোপোৱাতহে আচৰিত লাগিছে।নালাগে টকা-পইচা  দি মোক সহায় কৰিব।জাষ্ট বেজেৰুৱা মনটোক অলপ সান্তনা সহানুভূতি দিব পাৰিলা  হয়।তোমাৰ এনেকুৱা আচৰণ দীর্ঘদিনীয়া হ&#39;লে হৃদয়খনো কেতিয়াবা ভাঙি-চিঙি  যাব।তেতিয়া তোমাৰহে বিপদ।হৃদয়খনত যে কেৱল তোমাকেই সযতনে ৰাখি থৈছোঁ।&lt;br /&gt;
চিঠিখন শেষ নহওঁতেই ভিতৰত মাৰ অস্ফুট গেঙনি।লিখা সিমানতে সামৰি মাৰ বিচনাৰ  কাষলৈ গ&#39;লোঁ।মাৰ অৱস্থাটো দিনক-দিনে কাঢ়িল হৈ আহিছে।মাৰ এই অসুখটোৰ বাবে  মোৰ হাতত আৰু দ্বিতীয় বিকল্প নাই।পানী এগিলাচ যতনাই মই ৰুমটোৰ পৰা ওলায়  আহিলোঁ।মাৰ অৱস্থাটো উপভোগ কৰি থাকিবলৈ ইমান শক্তিশালী নহওঁ।অপাৰেশ্যনৰ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;br&quot;&gt;
&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  নামত ডেৰ লাখ টকা খৰছ হ&#39;ল।অসম মেডিকেল কলেজৰ কার্ডিঅ&#39;লজি ডিপার্টমেণ্টৰ  স্পেছিয়েল ইণ্টেনছিভ কেয়াৰত মাৰ চিকিৎসা চলিল।সকলো প্ৰয়াস বিফলে গ&#39;ল।মাৰ  কলিজাখনত দুটা বিন্ধাৰ সৃষ্টি হৈছে।অপাৰেশ্যনৰ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; এমাহমানৰ পাছতে মাৰ অসুখটো আকৌ সক্ৰিয় হৈ উঠিল।পুনৰ মেডিকেলত ভর্তি কৰালোঁ।তেতিয়ালৈ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt; মাৰ শৰীৰৰ স্নায়ুকোষবোৰো নির্ষ্কিয় হৈ পৰিছিল।সকলো অপেক্ষাৰ অন্তত ডাক্তৰে সেই কথাকেইটা মোৰ আগত অৱগত কৰিছিল&lt;br /&gt;
&quot;চোৱা তোমাৰ মাৰ বেমাৰটো একেবাৰে শেষ পর্যায় পালেগৈ।কেতিয়াবা&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;  হয়তো হার্টটোৰ ইনজিউৰি হৈছে,আমি আল্ট্ৰাছন গ্ৰাফি, পেট স্কেনিং সকলো  কৰিলোঁ কিন্তু সমাধানৰ একো পথেই নাই।বিশ্বৰ যিকোনো উন্নত প্ৰযুক্তিৰ  চিকিৎসাও তোমাৰ মাৰাৰ ক্ষেত্ৰত বিফল হ&#39;ব।খুব বেছি এমাহ তাৰ পাছতে তুমি  মাৰাক চিৰবিদায় জনাব লাগিব।&quot;&lt;br /&gt;
মেডিকেলৰ আর্টিফিছিয়েল হার্ট স্পেছিয়েলিষ্ট ডা&#39; বিমল বৰুৱাৰ কথাখিনিৰ পাছতে মই তাতে কেচুৱা ল&#39;ৰাৰ দৰে ফেকুৰিছিলোঁ।&lt;br /&gt;
মাৰ মুখলৈ চাব পৰা নাছিলোঁ,মাই হয়তো সকলো বুজি পাইছিল।তেওঁয়ো কান্দিছিল।বিমুখ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ী যাত্ৰাৰে ঘৰলৈ উভটিছিলোঁ।তেতিয়&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;াৰে পৰা মা বিচনাখনৰে সংগী হৈ পৰি আছে।&lt;br /&gt;
খেতি কৰা দুবিঘা মাটি বিক্রী কৰাৰ লগতে বেংকৰ পৰাও যেনেতেনে লোন এটা লৈ টকাখিনি সংগ্ৰহ কৰিছিলোঁ।&lt;br /&gt;
দেউতাৰ মৃত্যুৰ পাছত সেই দুবিঘা মাটিতে খেতি কৰি যিখিনি ধান পাইছিলোঁ  কোনোৰকমে ছমাহ চলি যায়।চাকৰি বিচাৰি বিচাৰি হাবাথুৰি খোৱাৰ পাছত ঘৰৰ  পাছফালৰ মাটি তিনিবিঘাতে চাহৰ খেতি লগালোঁ।জীৱনটোৰ পৰা মাৰ লগতে মোৰ  অভাৱখিনি দূৰ কৰাত সকাহ অলপ পাইছিলোঁ।&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
স্পন্দিতা ডিব্ৰগড় চহৰৰে নামী ব্যৱসায়ী প্ৰভাত কলিতাৰ একমাত্ৰ দুহিতা।বিশ্ববিদ&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;্যালত  স্নাতকোত্তৰ নামভর্তি কৰাৰ পাছতে এদিন স্পন্দিতাক লগ পাইছিলোঁ।মই তেতিয়া  বিশ্বাবিদ্যালৰ সাংস্কৃতিক সম্পাদক হিচাপে শপত গ্ৰহণ অনুষ্ঠানত ভাগ লৈ  ৰুমলৈ উভটিছিলোঁ।&lt;br /&gt;
&quot;অহ মাই গড! দীপাংকৰ জোনাক আপুনিয়েই বুলি আজিহে জানিলোঁ।আই লাভ ইউৰ অল ষ্টৰীজ! ইউ আৰ মাই ফেভাৰেট ৰাইটাৰ&quot;&lt;br /&gt;
মই স্পন্দিতাৰ সৰলতাক দেখি আচৰিত হৈছিলোঁ।তাইৰ কথা কোৱাৰ ষ্টাইল, চিন্তা-চর্চা,ধু&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;নীয়া হাঁহিবুলীয়া মুখখন সকলোবিলাকে মোক আকর্ষিত কৰিছিল।&lt;br /&gt;
আমাৰ মাজত কথাবোৰ বাঢ়ি গৈছিল।লাহে লাহে জীৱনৰ কথাবোৰ হৃদয়ে পাতিবলৈ আৰম্ভ  কৰিছিলোঁ।মোতকৈ দুবছৰৰ সৰু স্পন্দিতাই মোক এদিনো মিচ কৰিবলৈ বিচৰা  নাছিল।এনেকৈয়ে এদিন তেওঁ মোৰ দুবাহুত সোমাই পৰিছিল।মই বাধা দিয়া  নাছিলোঁ।ময়ো তেজ মহঙৰে মানুহ।&lt;br /&gt;
এদিন দেউতাই আমাক চিৰবিদায় জনায় আতৰি গৈছিল।পঢ়া সিমানতে সামৰি মই মাৰ সাৰথি হ&#39;বলৈ উভটিলোঁ।স্পন্দি&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;তাই একো কোৱা নাছিল যদিও মনে মনে কান্দিছিল।এগালম&lt;/span&gt;&lt;wbr&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot;&gt;&lt;/span&gt;ান  প্ৰতিশ্ৰুতি স্পন্দিতাৰ ভৰষাত এৰি আহিছিলোঁ।সময় আগবাঢ়িল,জীৱন সলনি  হ&#39;ল।স্পন্দিতাই চিঠি লিখিবলৈ কমাই দিছিল।মোৰ চিন্তাবোৰ বাঢ়ি গৈছিল।&lt;br /&gt;
কুঁহি ওচৰৰ সমন্ধীয় খুড়াৰ জীয়েক।আমাৰ ঘৰলৈ প্ৰায়ে আহে।মাক চোৱা-চিতা  কৰেহি।সৰুৱে পৰা আমাৰ মাৰ লগত তাইৰ মাক-জীয়েকৰ সমন্ধ এটি গঢ় লৈ  উঠিছে।কেতিয়াবা গামোছা এখনেৰে মুখখন সোপা মাৰি তাই কান্দে।&lt;br /&gt;
মায়ে কয় &quot;আই দীপাংকৰক অলপ যতন লবি।সি আজিকালি ভাত নাখায় হ&#39;বলা।তয়েই ভালকৈ কিবা এটা ৰান্ধি দিবিচোন।&quot;&lt;br /&gt;
দূপৰীয়া গাটো ধুই উঠাৰ পাছত কুঁহিয়ে কেইবাখনো আঞ্জাৰে ভাত কাঁহী আগবঢ়াই দিছিল।&lt;br /&gt;
খাবৰ সময়ত তাই কৈছিল,&lt;br /&gt;
&quot;দীপ দা আপুনি কিয় ইমানকৈ চিন্তা কৰি থাকে? আপুনি নিজকে অলপ যতন ল&#39;ব।অহ স্পন্দিতা বায়ে বহুদিন চিঠি পঠোৱা নাই নেকি?&quot;&lt;br /&gt;
&quot;তুমি ভাত ইয়াতে খাই যাবা&quot;&lt;br /&gt;
মই কথাষাৰ কৈ খোৱা সামৰিলোঁ।তাই কাঁহী-বাতি কেইটা সামৰাত ব্যস্ত হৈ পৰিল।&lt;br /&gt;
কুঁহিলৈ ভয় লাগে।তাই এতিয়া গাভৰু হ&#39;ল।মোক দাদা বুলি ক&#39;লেও তাইৰ মনত যে  বেলেগ এটা ধাৰণাই খোপনি পাতিছেহি মই বুজি পাঁও।মাৰ কথা ভাবিয়েই একো কোৱা  নহয়।&lt;br /&gt;
স্পন্দিতাৰ পৰা চিঠি এখন পালোঁ।তাত স্পষ্টকৈ লিখা আছিল অহা ২২  এপ্ৰিলত তাইৰ বিয়া ঠিক কৰা হৈছে।মই ভাবি পাৰ নাপাইছিলোঁ বর্তমান সচাঁ নে  অতীতৰ সময়বোৰ মিছা আছিল? মোৰ প্ৰাণৰ প্ৰতিমাৰ এই সিন্ধান্তই মোৰ হৃদয়  জোকাৰি গ&#39;ল।চকুৰ আঁতৰ হ&#39;লে মনৰো আঁতৰ হয়।মোক নজনোৱাকৈয়ে স্পন্দিতাই  চিৰবিদায় জনোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল&#39;লে কেনেকৈ?&lt;br /&gt;
কথাবোৰ যিমানে এৰাই চলিবলৈ  যত্ন কৰিলো সিমানেই বাৰে বাৰে স্পন্দিতাৰ লগত কটোৱা নিবিড় অন্তৰংগৰ টুকুৰা  টকুৰ সময়ৰ স্মৃতিয়ে আৱৰি ধৰি জুৰুলা কৰিলেহি।&lt;br /&gt;
এফালে মাৰ অৱস্থাটো  বেয়ালৈ ঢাল খাই আহিছে।এইকেইদিন দিনে নিশাই মাৰ কাষতে আছোঁ।সমানে ইটো-সিটো  যতনাই দিছে কুঁহিয়ে।নিশা দুই বাজি পাৰ হৈছে।কিবা এটা স্পর্শত টোপনিৰ পৰা  খকমককৈ সাৰ পালোঁ।মায়ে মোৰ সোঁহাত খনত ধৰি আছে।চকুৰ আগতে মোৰ হাতখনৰ ওপৰত  সুকোমল হাত এখন জাপি দি মায়ে অস্ফুট স্বৰে ক&#39;লে,&quot;এইজনীক তই এৰি নিদিবি  কেতিয়াও।মই মৰাৰ পাছতে বিয়াখন পাতি পেলাবি।এইজনীৰ বাহিৰে তোক আৰু এই সংসাৰত  কোনেও সযতনে ৰাখিব নোৱাৰে।তহঁতে কুশলে থাকিবি।মোৰ আশীর্বাদ সদায় থাকিব।&quot;&lt;br /&gt;
মই কুঁহিৰ মুখলৈ চালোঁ।কুঁহিয়ে মাক সাবটি ধৰি উচুপি উঠিল।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: #f5eaac; background-image: url(/img/788/788291_ff9e47d11a.gif); background-position: 50% top; background-repeat: repeat-x; border: 1px groove #e4c686; font-weight: bold; margin-bottom: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; padding-right: 0px; padding-top: 7px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;বিঃদ্ৰঃ&lt;/span&gt; গল্পটো পঢ়ি কেনে পালে জনাবলৈ নাপাহৰিব।&lt;/span&gt;আপুনি পঢ়া গল্পটো লেখক সত্যজিত কাকতিৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত তথা পূৰ্বতে কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হ&#39;ব পাৰে গতিকে অনুগ্ৰ কৰি শিৰোনাম আৰু লেখকৰ নাম নথকাকৈ  নকল তথা কপি নকৰে যেন।গল্পটো পঢ়ি আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময়খিনি যচাৰ বাবে আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ।&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/5988780324302745988'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4187169253838629250/posts/default/5988780324302745988'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://jitsatya.blogspot.com/2015/11/blog-post_4.html' title='চিৰবিদায়'/><author><name>Satyajit Kakoti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05651610667781685530</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTRYRfzDS9kLJPp_3xe59sYgGXQNirtYWFRlSuDu7eaK_7g6zASvP3qvzgfLLYnbSLbWBg_za38ry7EaKAI0LSnR9aduHgVyeAO8mgg-10RNBXa8nzakPsjkAxFd-f4w/s113/IMG_PITU_20190708_164511'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEiSfu5ObK-MQ5UH4Jl_DxehL1nuF-D1mUwNYrNWWIXCzFoH2cB_DMEcwJ4YKzogb3Utej0CyQthGNx-dhJJL7y6CR_s2zChEdxXOtxPjPRRyy0blIYAmsdai80Wx_SPEg8vK6Jz28x3On/s72-c/Sirobidai+An+sad+assamese+love+story+by+Satyajit+Kakoti.jpg" height="72" width="72"/></entry></feed>