Ninakkay Matram [Just For UU ]

Blog Moved

2014-11-26T20:26:00.000+05:30

Blog is now moved to JustForUU

പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന് - A Fathers Day Memoir

2014-06-15T12:26:00.002+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന്,

എന്‍റെ കഥകളോ, കവിതകളോ ഒന്നും അങ്ങ് വായിച്ചിട്ടില്ല എന്നറിയാം. എന്നാല്‍ എനിക്കൊരിക്കലും അങ്ങയോട് പറയുവാന്‍ സാധിക്കാത്ത ചില നിമിഷങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ഇ “Fathers Day”ല്‍ പറയുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നെങ്കിലും അങ്ങ് ഇത് കാണും എന്ന ഒരു പ്രതീക്ഷയോടെ.

“അച്ഛന്‍” എന്ന് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ അചഞ്ചലമായ മുഖമാണ് എന്നും എന്‍റെ മനസ്സില്‍. ഒരു പ്രതിസന്തിയിലും തളരാതെ, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരിക്കലും ഞങ്ങളെ അറിയിക്കാതെ, വേദന സ്വയം കടിച്ചമര്‍ത്തി പുറത്ത് ചിരിതൂകി നില്‍ക്കുന്ന വ്യക്തി. കുഞ്ഞുനാളിലെ അച്ഛനെ എനിക്ക് അമ്മയിലൂടെയെ അറിയൂ. എന്‍റെ കൈപിടിച്ച് നേന്ത്ര പഴം വാങ്ങിത്തരാന്‍ കൊണ്ട് പോകുമായിരുന്ന അച്ഛന്‍, എന്നും സുഖമില്ലാതെയാവുന്ന എന്നെയും തോളില്‍ ഇട്ടു ആശുപത്രിയില്‍ ഓടുന്ന അച്ഛന്‍. ഇങ്ങനെ നിറം മങ്ങിയ കുറെ ഓര്‍മ്മകള്‍, എന്നാല്‍ എന്‍റെ ബാല്യം തൊട്ടു ഇന്നുവരെയുള്ള ഒരു ഓര്‍മകള്‍ക്കും നിറം ഒട്ടും മങ്ങിയിട്ടില്ല, ഒരിക്കലും മങ്ങുകയുമില്ല. എല്ലാം നല്ലവ ആയിരുന്നില്ല എങ്കിലും ഓരോ ഓര്‍മയുടെ കണികയിലും അങ്ങയിലെ പിതാവിന്‍റെ വ്യത്യസ്ത മുഖങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നു. ചിലവ എന്നെ, അച്ഛന്‍ എങ്ങനെ ആയിരിക്കണം എന്ന് പടിപിച്ചു, മറ്റുചിലത് എങ്ങനെ ആയിരിക്കരുത് എന്നും.

ഇന്ന് ഞാന്‍ ഒരു അച്ഛനാണ്. കുഞ്ഞി കൈകാലിളക്കി കളിക്കുന്ന ഒരു പോന്നോമനയുടെ അച്ഛന്‍. അവന്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിചെങ്കില്‍ എന്ന് ആശിച്ചു പോകാറുണ്ട്, എന്‍റെ കൈപിടിച്ച് നടന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്. എല്ലാ കാര്യങ്ങള്‍ക്കും അവന്‍ അമ്മയെ ആശ്രയിക്കുമ്പോള്‍ വെറുതെ എങ്കിലും ഒരു ചെറിയ അസൂയ മനസ്സില്‍ തോന്നാറുണ്ട്, അവന്‍ അമ്മയെ മാത്രം ഇഷ്ടപെടുമോ എന്നൊക്കെ മനസ്സില്‍ ആശങ്ക പെടാറുണ്ട്. ഞാന്‍ അങ്ങയുടെ പുത്രനായി ജനിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു പക്ഷെ അങ്ങും ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കാം.

കുട്ടികാലത്ത്, അങ്ങ് ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ എന്നും ഒരു കുഞ്ഞു പൊതി കരുതുമായിരുന്നു. വാഴയിലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ പലഹാരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കഴിക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങ് സന്തോഷിച്ചിരിക്കണം. ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങി പോയെങ്കില്‍ രാവിലെ അമ്മയോടുള്ള ആദ്യത്തെ ചോദ്യം ഇതായിരിക്കും.

“അമ്മാ, ഇന്നലെ അച്ഛന്‍ അപ്പം വാങ്ങില്ലേ”?

സൂക്ഷിച്ചു വച്ച പലഹാര പൊതി കയ്യില്‍ കിട്ടുന്നവരേക്കും എനിക്ക് സമാധാനം ഇല്ലായിരുന്നു. പിന്നെ ലാലി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നു. അന്ന് ഒരു ജേഷ്ട്ടനായി മാറിയ എന്നെ അലോസരപെടുത്തിയ ഒരു കാര്യമ്മുണ്ടായിരുന്നു, നിങ്ങളുടെ സമയം മെല്ലെ എനിക്ക് ലഭിക്കാതെ വരുന്നത് പോലെ. ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ സ്ഥാനകയറ്റം അത്രകണ്ട് ഞാന്‍ ഇഷ്ട്ടപെട്ടിരുന്നില്ല. നിരത്താതെയുള്ള കുഞ്ഞിപെങ്ങളുടെ കരച്ചില്‍ എന്ത് കൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല ഞാന്‍ ഒരു തീക്കൊള്ളി കൊണ്ട് ആ തോട്ടിലിലൂടെ പിഞ്ചു ശരിരം വെധനിപിച്ചപ്പോള്‍ ഒരിക്കലും ഞാന്‍ ചെയ്യുന്ന തെറ്റിന്റെ ആഴം എനിക്ക് അറിയുമായിരുന്നില്ല.

കുടയെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആ പലകയുടെ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ വലിഞ്ഞു കേറി കുടയുടെ മുകളില്‍ വീണപ്പോള്‍, അങ്ങ് ആ കുടകമ്പി കൊണ്ടെന്നെ തല്ലിയത് ആ തെറ്റ് ഇനി ആവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കാനും, ആ കുടകമ്പി എന്‍റെ ദേഹത്ത് തുളഞു കേറിയിരുന്നെകില്‍ എന്ന ചിന്ത കൊണ്ടുമാണെന്ന് മനസില്ലാക്കാന്‍ എനിക്ക് കാലങ്ങള്‍ എടുത്തു എങ്കിലും, അങ്ങയുടെ അടിയില്‍ ഞാന്‍ നിലത്തു വീഴുമ്പോഴും നാട്ടുകാര്‍ കാണ്‍കെ എന്നെ തല്ലിയതിനായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതല്‍ വിഷമം.

അങ്ങയുടെ രീതികള്‍ എന്നെ നല്ലൊരു മനുഷ്യന്‍ ആക്കാനുള്ളവയായിരുന്നു എന്നെനിക്കറിയാം, പക്ഷെ അങ്ങ് എന്നും ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത പിതാവായിരുന്നു, അങ്ങയുടെ കര്‍ശനമായ ചിട്ടകളും, നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും ഞങ്ങള്‍ പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അങ്ങ് ഉറപ്പു വരുത്തിയിരുന്നു. അന്ന് അത് ഞങ്ങളെ കുറച്ചൊന്നും അല്ല ആലോസരപെടുതിയത്. സ്കൂള്‍ അടച്ച അന്ന് രാത്രി തന്നെ അങ്ങ് എനിക്ക് കുറെ പുസ്തകങ്ങള്‍ കൊണ്ട് തരുമായിരുന്നു, മുക്യവയും ‘cursive writing’ പരിശീലിക്കാനുള്ള പുസ്തകങ്ങള്‍. എന്നും രാത്രി അങ്ങ് അത് വാങ്ങി പരിശോധിക്കുമായിരുന്നു. ഇവയൊക്കെ ജീവിതത്തില്‍ ചിട്ടയും, നല്ല ശീലങ്ങളും പടിപ്പിക്കാനയിരുന്നു എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

അങ്ങയുടെ കര്‍ശനമായ നിലപാടുകള്‍ എന്നെ ഒരു മര്യാദ പുരുഷോത്തമന്‍ ആക്കിയില്ല എങ്കിലും, നല്ലൊരു മനുഷ്യനാക്കി എന്നത് ഒരു ഗര്‍വോടെ തന്നെ പറയാന്‍ കഴിയും. തുച്ഛമായ ശമ്പളം വാങ്ങുപോഴും ഞങ്ങളെ ഏറ്റവും നല്ല ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകളില്‍ പടിപിച്ചു. ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ അത് ഏതൊരു അച്ഛന്റെയും കടമയാണ് എന്നോര്‍ക്കുംപോഴും എന്‍റെ ചില സുഹൃത്തുക്കളുടെ അച്ചന്മാരെ പോലെ അങ്ങേക്കും എന്ത് വേണമെങ്കിലും തീരുമാനിക്കാമായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ഇന്ന് എന്‍റെ ജീവിതം മറ്റൊന്ന് ആകുമായിരുന്നു.

രണ്ടു ദിവസം തിരുവനന്തപുരത്തെ കലോത്സവത്തിന് പോകുമ്പോള്‍ അങ്ങ് ഞങ്ങളെ കാണാന്‍ എത്തിയിരുന്നു. ഇന്ന് അത് ഒരു പുതിയ കാര്യമല്ല എന്നാല്‍ കലോത്സവത്തിന് ഒരു തരിമ്പു പോലും പ്രാധാന്യം നല്‍കാത്ത തമിഴ്നാട്ടിലെ നാട്ടിന്‍പുറത്ത്ക്കാര്‍ക്ക് അതൊന്നും ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും ആകുമായിരുന്നില്ല.

എന്നെ ഇത്രയധികം വിശ്വാസമുള്ള ഒരു വ്യക്തി ഇ ലോകത്ത് എന്‍റെ അമ്മ മാത്രമായിരുന്നു എന്നായിരുന്നു എന്‍റെ വിശ്വാസം, കാരണം അങ്ങ് എന്നെ ഒരിക്കല്‍ പോലും പ്രശംസിച്ചിരുനില്ല. ഒന്നാം റാങ്കു നേടിയാല്‍, മാര്‍ക്ക് കുറവായധിനു എന്നെ ദേഷ്യപെട്ടിരുന്നു. പക്ഷെ തുച്ചമായ എന്‍റെ വിജയങ്ങളില്‍ അഹങ്കരിക്കാതെ മുന്നോട്ടുള്ള പാതയില്‍ വരുന്ന ദുര്‍ഘടമായ ഖട്ടങ്ങളെ തരണം ചെയ്യാന്‍ അങ്ങെന്നെ പടിപ്പിക്കുകകയായിരുന്നു എന്ന് ഇന്ന് മനസിലായി. സ്കൂള്‍ വാര്‍ഷികത്തില്‍ താലം നിറയെ സമ്മാനങ്ങളുമായി ഞാന്‍ അങ്ങയുടെ അടുത്തെതുംപോഴും, ആകെ നിറഞ്ഞൊരു ചിരി മാത്രമായിരുന്നു എന്‍റെ പ്രചോദനം. ഞാന്‍ പോയി കഴിയുമ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം, അഭിമാനം അമ്മ എനിക്ക് പറഞ്ഞു കേള്‍പ്പിക്കുമായിരുന്നു.

പിന്നെ അങ്ങയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം എന്‍റെ കുഞ്ഞനുജന്‍ ആയിരുന്നു. അവനിലൂടെ എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാവുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അങ്ങ് എനിക്ക് നിഷേധിച്ചിരുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങള്‍ അവനു നല്‍കാന്‍ ഞാന്‍ തിരക്ക് കൂട്ടി. ഇന്നും അവന്‍റെ മാനുഷിക മുല്യങ്ങളും, ജീവിതത്തെ നേരിടുന്ന വിധങ്ങളും കാണുന്പോള്‍ ഞാന്‍ തെറ്റിയില്ല എന്നെനിക്കു തോന്നാറുണ്ട്.

എന്‍റെ ആദ്യത്തെ വിദേശ യാത്ര മറക്കാനാവുന്നതല്ല. ചിത്ര ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴിയില്‍ മീശയൊക്കെ വടിച്ചു അവര്‍ തന്ന വസ്ത്രവും ഇട്ടു അങ്ങയെ കാണുകയും, ജീവന് ഒരു ഉറപ്പുമില്ല എന്ന് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു കേട്ട് തിരികെ നടക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ ഹൃദയം പൊട്ടി പോകും എന്ന് ഭയപെട്ടിരുന്നു. ഭന്ധുക്കള്‍ എന്തും കേള്‍ക്കാന്‍ തയാറായി നില്‍ക്കു എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ യാത്ര അയക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ തളര്‍ന്ന മുഖത്തില്‍ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കാന്‍ ഒളിപിച്ച ചിരിയും, ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും കുടിക്കാതെ കരയുന്ന എന്‍റെ അമ്മയും, എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു കരഞ്ഞ എന്‍റെ കുഞ്ഞനിയനും, പെങ്ങളും എന്‍റെ മനസ്സില്‍ മാറി മാറി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. തിരികെയെത്തി അങ്ങയുടെ മുഖം കാണുന്ന വരേയ്ക്കും ജീവിതത്തില്‍ അങ്ങ് വഹിച്ച പങ്കു എത്ര വലതാണെന്ന് എന്നെ കാലം പടിപ്പിക്കുകകയായിരുന്നു.

പനിബാധിച്ചു കിടപ്പിലായ ഞാന്‍ മെല്ലെ ഉണരുമ്പോള്‍, എന്‍റെ തലയില്‍ തലോടുന്ന അങ്ങയെയാണ് കണ്ടത്. കടലോളം സ്നേഹം ഉള്ളില്‍ ഒതിക്കിയ ഒരു പിതാവിനെ തിരിച്ചറിയാന്‍ ആ ഒരു ചെറിയ സ്പര്‍ശം മതി ആയിരുന്നു എനിക്ക്. തിരികെ ജോലിക്ക് കയറിയ ഞാന്‍ ഒരു പുതിയ തിരിച്ചറിവിന്‍റെ ആവേശത്തിലായിരുന്നു. പിന്നെ അങ്ങയെ ഞാന്‍ വിളിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴൊക്കെയും അമ്മയോട് ഞാന്‍ വിളിച്ചു എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പറയും എന്ന് അമ്മ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു.

എന്‍റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും അങ്ങ് ഒരു നിഴലായി, ഒരു താങ്ങായി തണലായി എന്‍റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്‍റെ ജീവിതം അകാലത്തില്‍ പൊലിയും എന്ന് ഉറപ്പിച്ചപ്പോഴും, ഒരു പുതിയ ജീവിതം കേട്ടിപടുത്തി പഴയതിനെക്കാളും പതിനായിരം മടങ്ങ്‌ മെച്ചത്തില്‍ ആക്കിയതില്‍ അങ്ങ് തീര്‍ച്ചയായും വിജയം കണ്ടു.

ഇന്നും പല വിഷമങ്ങളിലും അധ്യമെത്തുന്ന മുഖം അങ്ങയുടെതാണ്. എല്ലാ ചോദ്യത്തിനും ഒരു ഉത്തരം, ഒരു പരിഹാരം അങ്ങേക്ക് പറഞ്ഞുതരാന്‍ ഉണ്ടാവും എന്നറിയാം. ഒരു പക്ഷെ അങ്ങ് നല്ലൊരു ഭര്‍ത്താവല്ല ( സ്നേഹം പ്രകടിപിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍, അമ്മയെ മനസിലാക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ ) എങ്കിലും നല്ലൊരു അച്ഛനാണ് എന്നത് എനിക്ക് നിശംശയം പറയാം. ഇന്നും ഞാന്‍ ഒറ്റക്കാണ്, ഇന്നെന്നെ വിശ്വസിച്ചു ഒരു പൊട്ടി പെണ്ണും, ഒരു കുഞ്ഞു ജീവനും ഉണ്ട്, എങ്കിലും എനിക്ക് ഇന്ന് വിഷമങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്ന് വിളിക്കാനും, ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരമേകാനും അങ്ങ് മാത്രമേ ഉള്ളു. ചിലപ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ ആശയങ്ങളോട് ഞാന്‍ വിയോജിപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കാറുണ്ട്, അതൊരിക്കലും അങ്ങയുടെ സ്ഥാനം കുറച്ചു കാണിക്കാന്‍ അല്ല, എന്‍റെ അറിവും, പരിചയവും അങ്ങയെ ബോധിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. ഇനിയും എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു വിളക്കായ്‌, ജീവനായ് ഒരു ശതം വര്‍ഷം ഉണ്ടാവണമേ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ, ഒരു സന്തോഷകരമായ “Fathers Day” ആശംസിക്കുന്നു..

അങ്ങയുടെ സ്വന്തം മകന്‍.

Post by Dhanesh Nair.

Wrong Media Coverage of Kollemcode Thookam

2014-05-28T14:22:00.000+05:30

I happened to see a news in people tv which gave me a shock of my life. How media can hide, manipulate and extrapolate facts.
News was about a festival and tradition we follow in our home town Kollemcode called thookam. The news was associated with a paragliding event happened in kerala with a title "Parakramam kuttikalodalla vendu" which means that "atrocities should never be with Kids".

News started with a scroll running down saying about a case filed on the paragliding incident and following up with a scroll saying that in "kerala tamilnadu border one of the heinous tradition followed in Kollemcode shri Bhadrakali temple called thookam". Minutes later there was an actual news with video of thookam which almost give any viewer that what is being followed really horrendous. Its about my place, a tradition which I participate with thousands of others and of course though managed by some families, every one living in the neighborhood consider the diety as "Amma" means "Mother" who is believed to be enriching every one of lives and being with us in our ups and down.

Before going to the details of thookam let me highlight something really interesting and important facts about the temple. 1) We are the ones who always allowed any one in spite of their caste, creed or religion to be in the temple to perform Pooja's. What to be noted is that, this is being followed even years before the temples in Kerala are opened to all people through acts like "Kshetra Pravesana Vilambaram" or Temple Entry Proclamation on June 1947.
2) We never restrict any one taking part in thookam as "Thookkakar" or people who carry the kids around the temple if he met the only constraint of physical fitness.
3) We are one among the first temple who allowed non brahmin pandits (poojari) to perform poojas and to be precise we have dedicated only on special occasions and for the rest of the year these pandits do poojas.
4) Thookam is covered live in Kerala channels as dedicated live, news clippings and front page news on all malayalam and tamil newspapers.
5) During the ten days celebration we are visited by many celebrities and many of the meetings are presided by dignitaries like Central and state ministers of Kerala and Tamilnadu.
6) During the festival and even otherwise, the temple is visited by lakhs of visitors.
7) We were one of the first temples who abolished animal slaughter.

Now explaining Thookam which was represented by the channel as henious tradition is a belief of thousands of people across from parts of Kerala and Tamilnadu. While reporting the incident what you have failed to convey the viewers are
1) This is not a competition but a culture of people who believe in it. 2) None of the kids who are taken around the temple are tortured in any manner.
3) They are not crushed in the hands of the people who carry them as you have reported. They are carried with atmost care and concern.
4) We are not doing it for fame but this an act of belief (which you may term it as blind)
5) We are not the only temple who does this ceremony. Famous kerala temples like Kulathoor, Poovar, Aryankavu, Pachalloor and the list go endless. Yes, we are proud to say that we have maximum number of thookam, that too "iratta thookam" (a pair) in two "villu". Did you report on these temples which is more closer for you to reach?
6) There is no skin piercing like in garudan thookam or kuthiyottam. To remind you, kuthiyottam is a tradition we too follow like many other famous temple in kerala. Does it not add to the atrocity list?
7) The height of the "villu" or the log is atmost a height of a double storied building.
8) There are specially designed life jackets for the kids which you failed to capture. Even if the "Thookkakar " loose the grip, the babies are safe.
9) To my knowledge there was never an accident happened to the kids which turned fatal. In my entire life a kid fell down once, who was safely caught by people. With the additional security even this issue is addressed.
10) The accident happened once was due to the stampede while pulling the "Ratham" or Chariot. Well please dont claim that this chariot dragging is something new to india.
11) Children cry not because they are tortured but the kids are not familiar to the one who takes them around and the crowd. But fact is almost 50% of kids don't cry at all.

While there are more number of facts to list out, as a resident of Kollemcode I demand an unconditional apology from the channel and air the actual clips which highlights the security and tradition as early as possible.

If you happened to read this and one among who knows the tradition please share it till it reaches the authorities of the channel.

And the manipulated news is added here:

Love Quotes

2014-05-12T20:50:00.001+05:30

നിന്നെ അന്നാദ്യമായ്‌ കണ്ടപ്പോള്‍

ജീവിതം ഇത്ര മനോഹരമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല

നീ എന്നെ വിട്ടകന്നു പോകുമ്പോള്‍

ആ ജീവിതവും, ജീവനും ഒരു തീരാ ശാപമാകുമെന്നും

വിഷു ആശംസകള്‍

2014-04-14T22:37:00.003+05:30

കനിയുവാന്‍ ഏറെ വൈകരുതേ കണ്ണാ

നയനങ്ങളില്‍ ഇനി കണ്ണീരില്ല

വരുമീ വിഷു പുലരി എങ്കിലും നീ എന്നില്‍

കരുണാകടാക്ഷം ചൊരിയുമാറാകണേ

നിനക്കായ്‌ മാത്രം ഇഷ്ട്ട പെടുന്ന എല്ലാ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും, എന്‍റെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ വിഷു ആശംസകള്‍.

Kollemcode Thookam -2014

2014-03-30T23:25:00.001+05:30

Random Clicks - NM Clickz

Post by Ninakkay Mathram.

Kollemcode Thookam - 2014

2014-03-30T23:18:00.001+05:30

Random Click's by NM Clickz

Post by Ninakkay Mathram.

കല്‍വിളക്ക്‌ - Dhanus Dialog of the Day

2014-03-29T19:45:00.001+05:30

ജീവിതം ഒരു കല്‍വിളക്ക്‌ ആകരുത്

സ്വയം പ്രകാശിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാപേരും ഉണ്ടാവും

പ്രകാശം കേടുമ്പോഴോ കരി നിറഞ്ഞ സ്മരണയോടെ

സ്വയം പ്രകാശിക്കാനാവാതെ, ആരുടെയെങ്കിലും കനിവും കാത്തു

നിമിഷങ്ങള്‍ എണ്ണി കഴിയേണ്ടി വരും

Kollemcode Thookam - 2014

2014-03-25T22:38:00.001+05:30

എല്ലാ കൊല്ലങ്കോട്‌ നിവാസികള്‍ക്കും ഉത്സവാശംസകളോടെ - നിനക്കായ്‌ മാത്രം

Photographs - NM Clickz

Innocence - NM Clickz

2014-03-25T22:34:00.001+05:30

Innocence, NM Clickz

Model: Kichu (My Nephew)

Varunnora Vasantham (UpcomingSpring) Malayalam Poem

2014-03-09T23:00:00.001+05:30

വരുന്നൊരാ വസന്തം

ഒരു പാഴ്മുളം തണ്ടിന്‍ ഈണത്തില്‍ ഞാന്‍ എന്‍

ഹൃദയ രാഗം മൂളിടവേ

വരുമേതോ സൌഹാദ്ര സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഇന്നെന്‍

കരളിനു കുളിര്‍മഴ ആയിടവേ

എവിടെ എന്‍ സൗരഭ സ്വപ്ന പ്രപഞ്ചമേ

നിന്‍ കാലൊച്ചക്കായി ഞാന്‍ കാതോര്‍ക്കുന്നു

കണ്ണുകള്‍ പൂട്ടി നിന്‍ കിളി കൊഞ്ചല്‍ ഞാന്‍

എന്നും മനസ്സില്‍ കോറിയിട്ടു

നിന്‍ കാലിടറിയാല്‍, നിന്‍ സ്വരം മാറിയാല്‍

പൊന്നേ എന്‍ ഹൃതിടം മിടിപ്പ് നിര്‍ത്തും

നീയെന്‍ വസന്തമായ്‌ ചാരത്തു പുല്‍കുമാ

നാളും പ്രതീക്ഷിച്ചു, കാത്തിരിപ്പു

മനസ്സില്‍ കത്തും ചിതാഗ്നിയില്‍ നീയൊരു

മഴയായ് പൊഴിഞ്ഞു വീണത്‌ പോല്‍

പുഴുവായിരുന്നോരീ പാമര ദേഹിയെ

ശലഭമായ് മാറ്റി നിന്‍ മൃദു സ്പര്‍ശം

പടവെട്ടും ഞാന്‍, നിനക്കായ്‌ ഇ അവനിയില്‍

പുതിയൊരു ലോകം ഞാന്‍ ഒരുക്കി നിര്‍ത്തും

വിളംഭം അരുതേ, എന്നോമനെ നിന്‍

കരാംഗുലി ഞാന്‍ ഒന്ന് സ്പര്‍ശിക്കട്ടേ

"കുക്കുടു വണ്ടി" - കുട്ടികളുടെ കൂട്ടുകാരന്‍

2014-02-26T09:35:00.002+05:30

ഒരു ചെറിയ തിരിഞ്ഞു നോട്ടം. എന്റെ കുഞ്ഞനിയന്‍ കുട്ടികാലത്ത് എന്നോട് എന്നും കഥകള്‍ ചൊല്ലാന്‍ ആവശ്യപെടുമായിരുന്നു. അന്ന് ഞാന്‍ അവനു വേണ്ടി മെനഞ്ഞെടുത്ത ഒരു കഥാപാത്രമായിരുന്നു "കുക്കുടുവണ്ടി". ഒരു അതിശയ കാര്‍. ഇന്ന് അവന്‍ വളരെ വലതായി, പക്ഷെ "കുക്കുടുവണ്ടി" അവനില്‍ ജനിപ്പിച്ച കൌതുകം ഞാന്‍ ഇന്നും മറന്നിട്ടില്ല.

ഇപ്പോഴത്തെ കൊച്ചു കൂട്ടുകാര്‍ക്കായി ഞാന്‍ വീണ്ടും സമര്‍പ്പിക്കുന്നു "കുക്കുടു വണ്ടി" - കുട്ടികളുടെ കൂട്ടുകാരന്‍

ഇ കഥയുടെ ഉത്ഭവം ഇവിടെ വായിക്കുക
http://justforuu.dhaneshnair.com/2007/10/my-most-favorite-person-in-world.html

വാലെന്റൈന്‍ ദിന ആശംസകള്‍

2014-02-13T23:15:00.001+05:30

തമസോമ ജ്യോതിര്‍ഗമയ

2014-02-11T22:03:00.000+05:30

എഴുത്ത് എന്നും എനിക്കൊരു ഹരമായിരുന്നു

അന്നവര്‍ പൈങ്കിളി എന്ന് വിളിച്ചു കളിയാക്കി

പിന്നെയവര്‍ സാഹിത്യ ബോധം തീരെ ഇല്ല എന്നും പറഞ്ഞു

എനിക്കന്നു ആകാശത്തിന്‍റെ താഴെ എന്തിനെ കുറിച്ചും എഴുതാമായിരുന്നു

പ്രകൃതി, പ്രേമം, കരച്ചില്‍, കാമം, ദുഃഖം, ദയ,

തുടങ്ങി എന്തിനെ കുറിച്ചും

എന്നാല്‍ ഇന്ന് സകലതും മാറി,

മരുഭുമിയില്‍ നനുത്ത ഉറവിടം തേടി നടക്കുന്ന ഒരു സഞ്ചാരിയെ പോലെ

പേനയും, പുസ്തകവുമായി ദിവസങ്ങള്‍ അലഞ്ഞു.

എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ക്ക് ആരോ കൂച്ചു വിലങ്ങിട്ട പോലെ

ഒരുപക്ഷെ മുന്നില്‍ ഒരു ജീവിതം കത്തിയമര്‍ന്നത് കൊണ്ടാകാം,

അല്ലെങ്കില്‍ പരാജയങ്ങള്‍ മാത്രം ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടി വന്നതു കൊണ്ടുമാകാം

എഴുത്ത് എനിക്കിന്നു തീര്‍ത്തും അന്യമായിരിക്കുന്നു.

ജീവിതം ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ചലിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു

വിജയവും പരാജയവും ഒന്നും അതിനെ ബാധിക്കാതെ ആയി

മനുഷ്യന്‍ എങ്ങനെയാണു മരണത്തെ വരിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാന്‍ ഭീതിയോടെ ഓര്‍ത്തു.

അത് മാത്രമാണ് മുന്നിലെ ഏക വഴി എന്ന് തോന്നിപോയ നിമിഷങ്ങള്‍,

പക്ഷെ എന്നെ വിശ്വസിച്ച ജീവിതങ്ങളെ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു.

മനസിന്നെ തളയ്ക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന മരുന്നുകളെ

ഞാന്‍ എന്നെന്നേക്കുമായി ഉപേക്ഷിച്ചു

പിന്നെയവള്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്നു

തീര്‍ത്തും വിജനമായ എന്‍റെ വഴിത്താരയില്‍ ഒരു ആശ്വാസമായി

ഇന്ന് ഞാന്‍ ശരിക്കും ഭാഗ്യവാന്‍ എന്ന് വെറുതെ എങ്കിലും ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ചു

ഉറക്കത്തിലെവിടെയോ ഇന്ന് ഞാന്‍ ഒരു പിന്ചോമനയുടെ ചിരി കേള്‍ക്കുന്ന പോലെ

ദുഖത്തിന്‍റെ അഴിയില്‍ മുങ്ങി പോകുമെന്ന് തോന്നുപോള്‍

ആശ്വാസത്തിന്‍റെ വഞ്ചിയുമായി അവള്‍ എന്നും എത്തുന്നത്‌ പോലെ

ജീവിതം തിരിച്ചു പിടിക്കാനുള്ള ഇ തത്രപ്പാടില്‍

പേനയും പുസ്തകവുമായി ഞാന്‍ വീണ്ടും തുടങ്ങുന്നു

അനുഗ്രഹിക്കും, ആശീര്‍വധിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ

Ganesha Sthuthi

2014-01-28T20:09:00.001+05:30

Unveiling the Logo for JustForUU

2014-01-28T16:46:00.001+05:30

My friend, was really behind me to continue writing for JustForUU. Thanks to her, for making me aware that some times it is worth to spend time for our passion too.

Here is the new logo for Ninakkay Mathram, your favorite Blog

Finally a Facebook Page for JustForUU

2014-01-28T16:41:00.001+05:30

Being a late entrant in Social Media Blogging, I lost all those unique names, so had to be satisfied with http://www.facebook.com/DhanusJustForUU.

Please like my page if you find it worthy to be.

JustForUU Celebrates 1Lakh + Clicks

2013-08-10T21:39:00.002+05:30

Thank you readers.. Keep visiting my blog and as always your support keeps me engaged in writing. Let me know your comments.

Innalekale Thrike Varumo - Song of the Week

2013-07-09T22:40:00.001+05:30

Sun rahan hey tu

2013-06-15T15:27:00.001+05:30

http://youtu.be/z3UHfi9vpbc

See Who is nearing 1 Lakh counts

2013-06-08T21:15:00.000+05:30

Dear Readers,

See who is ticking fast and reaching 1 lakh count?? This time celebration will be honestly big. Let me plan it, and in case you are the 1,00,000 th visitor of my blog, take a print screen and email it to dhanus@dhaneshnair.com, you will get a chance to win exciting prizes.

Regards,
Dhanesh Nair

My Mood Swings - Azhalinte Azhangalil

2013-04-29T20:07:00.000+05:30

My mood swings

2013-04-29T19:58:00.001+05:30

My mood swings are famous among the people who know me well. These days it is going to its extreme. Ofcourse, there is a known reason for it but thousand more unknown reason. Some times I feel I am missing many people i know...

Truth is that none of them even know that I am missing them, neither do they miss me. Once i was an integral part of their life, as a friend, as a foe and lot more.

Dear Anonymous, I know you will never read this blog post ever but I miss you all. I keep remembering you people, secretly check your facebook profile. I am happy that you all have achieved much more than what it would have if you have kept me in your life...

Earlier, my chat status use to reflect my emotions, my caller tunes and ofcourse my face. You will never see my face anymore, neither do I put anything as chat status. Only thing that reflects my emotions now are my caller tunes and facebook status. And newly my blog will start reflecting my moods.Unlike song of the week, this will be direct videos from the youtube.

Now to my dear readers, listen to my mood swings and cherish those wonderful moments your loved ones.

Some Snaps from Kollemcode - My Home Town

2013-04-21T18:03:00.000+05:30

Colors: Colors are reflections of India.

Kathakali: Traditional Art form of Kerala

Festivals: Festivals are the soul of India

Sunset: Every rise has a set, that is univeral

An Apology

2013-04-20T20:06:00.001+05:30

Dear JustForUU

I am sorry. I was rude, unfaithful, disloyal to my only friend I ever had. Once my daily routine was to update you, check the traffic feed, and feel happy and proud to see people from all over the world click the link. I was either too happy those days, too sad, I had to impress, get impressed, prove my love and of course hide myself from the world and the only way to communicate with the outside world was you. Now I am not sure if it is a blessing or calmness before the storm I am enjoying these days. My personal life started settling down, calmness seems to have come back. But my life has gone off-track a lot. It had undergone a lot of changes, as someone rightly noted in their marriage ad, I am now moving on tabs. I am seeing a lot of permutation and combinations of tabs to keep me on track. I don’t have energy to do all those I use to do earlier but at-least bring back my life to a narrow track near what it was earlier.

Now coming back to our hide and seek; I was having a dinner with my ex-boss and CET Director, Schneider Electric; he told me that he was disappointed to see that my blog was life less without any updates. Those made me think that I should come back, come back full-fledged. Allow me to be friend with you again.

Regards,

Dhanesh Nair