Interpretacja niedwuznaczna nie stanowi problemu :D

To już nic nie pomoże:>

Stworzony głównie w celach edukacyjnych, choć okoliczności dosyć szalone

Po kilku dniach dopiszę morał bo się go jednak doszukałem.

Peron Sopot to ważne wydarzenie w życiu. Żyie to podróż nie można się zatrzymać na zbyt długo trzeba jechać do kolejnych stacji. Uczymy się tego podczas podróży pociąg zawsze gdzieś przyjeżdża i odjeżdża. Choćbyśmy nie iwem jak bardzo chcieli gdzieś zostać nie możemy. Gdy zostaniemy życie się skończy, gdy wyskoczymy również z tym że wyskakując zmarnujemy cały odcinek poznania jaki pokonaliśmy od poprzedniej do następnej stacji. Pytanie tylko z ilu stacji składa się Twoje życie?

Ulica tego dzieci nie nauczy

Rozwoju wrażliwej duszy nie zdoła zahamować nic … znam takie wrażliwe dusze.

Kilka przykladów więcej potwierdza dotychczas poznane już reguły. Jednak jest lepiej:) Może to nadzieja rozprzestrzena się promieniowaniem od nowej sytuacji. Poprzez charakter swej postaci mimowoli przenika w materię.

• spontaniczna
  
• szczęśliwa
  
• miłość
  
• jak we śnie
  

Tyle że tynkować to trzeba codziennie a już 14ego lutego to akurat wypadałoby najmniej… żeby nie było że się wtedy zaniedbania z całego roku nadrabia ;P

Polecam ten oto film SIGNS, 12 minut ale będziesz Pan, Pani zadowolny(a), warto:)))

Molo Sopot, 10.02.2009

Klimaty odlotowe niczym z (Max Payne)’a. Brakuje tylko painkiller’ów, jakiegoś gnata, lodu na morzu i kogoś do wpakowania kilku kulek hehe

Jak sobie pomyśle kiedy ja ostatnio w coś grałem? hm ze 4 lata temu? może nawet z 5 ech …

Swoją drogą przyjemnie się tak przejść jak wiem że tyle kilowatów świeci tylko dla mnie no i może jeszcze dla łabędzi bo one sobie ze sztormu również nic nie robia hehe

Tunel Grunwaldzka Sopot 10.02.2009

Przypadek pierwszy i drugi czyli proces utraty zaufania poprzez sugestię drugiej osoby … bardzo proste nie ma o czym pisać każdy potrafi sobie podać przykład z życia gdy ktoś coś mówi o kimś albo gdy się coś komuś “wymsknie” w niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie … Warto jednak wspomnieć że niektóre jednostki, te którym wydaje się że są bardzo przebiegłe;P, świadomie wykorzystują utratę zaufania aby wywoływać u innych silne emocje i osiągać przez to wszelakie cele.

Aby zrywać związki, znajomości, w sposób mniej bezpośredni. Raczej nie lubi się publicznie mówić drugiemu człowiekowi żeby się od nas odczepił. Są różne powody. Boimy  się reakcji otoczenia. Boimy się emocji, uprzedzeń jakie wywołamy w drugim człowieku. Jeśli jest to naszym zdaniem uzasadnione możemy się również bać zemsty, przemocy ze strony drugiej osoby.  Może  lubimy zamieszanie wokół naszej osoby. I oczywiście zawsze jest “najgorsza postawa” -  bierna myślimy że z czasem samo się wszystko ułoży. Osoba straci do nas zaufanie ale nie będzie jakoś specjalnie uprzedzona bo będziemy to łagodzić i w ogólnym rozliczeniu  będzie spokój. Oj bzdura wielkaa :DDD

Aby wystawiać na próbę. Całe życie testujemy i jesteśmy testowani przez nasze otoczenie. Jest to ciągły przeplatający się świadomie i podświadomie proces. Jedyne co w tym logiczne to wnioski i zapisane na ich podstawie uprzedzenia. Powyższy przypadek ze zrywaniem znajomości jest zresztą również rodzajem testu tyle że raczej o charakterze ostatecznym. Sobie tez chcemy udowodnić że ten człowiek nie jest nic, nas wart… Powrót do tematu wystawianie na próbę! Czyli prowokujemy kogoś by stracił do nas zaufanie ciekawi jego reakcji. Tylko czego żądamy w efekcie? Ciężko mi powiedzieć.  Jeszcze nie jestem na tyle złym człowiekiem by to wiedzieć na pewno.  Jednak ze spokojem stwierdzam że życie uczy szybko i  zapewne niedługo się dowiem … :DDD Wracając do tematu wystawiając na próbę poprzez prowokowanie do utraty zaufania względem naszej osoby … Chyba oczekujemy ślepego zaufania do nas. Jednak brak jakiejkolwiek reakcji ze strony prowokowanej jednostki będzie nas irytował. Nie mylę się? ;P tak by wynikało z obserwacji … Czyli znow nie oczekujemy nic w miarę logicznego. Nie definiujemy reakcji!!! Czy to nie jest okropne, bezduszne, bezlitosne … do piekła :DDD

Aby wywołać wyrzuty sumienia, aż po psychiczne znęcanie się. Jeżeli osoba jest do nas bardzo mocno przywiązana wywołujemy u niej wyrzuty sumienia. Wcale nie jest to rzadki przypadek! Mogłoby się wydawać ze tak jest ale to nieprawda!  Osoba taka sama zaczyna się obwiniać o zaistniałe zło – popsucie wzajemnych relacji. W dodatku może być wtedy  skutecznie manipulowana. No comment.

Pewnego razu pewien kucharz przygotowywał dziczyznę na urodziny swojego pana. To miało być główne danie które zachwyci wszystkich gości i będzie punktem kulminacyjnym średniowiecznej uczty na zamku. Dwa dni wcześniej namoczył mięso, na noc wcześniej nafaszerował. Wreszcie w dzień 40stych urodzin władcy, zaszył, nasmarował oliwą i nabił na rożen. Co chwila spoglądał lecz gdy pieczeń była już gotowa okazało się że do rozniesienia jej po stołach pozostało jeszcze dużo czasu. Aby nie wystygła zbyt szybko postanowił pozostawić ja w piecu jeszcze chwilę. W kuchennym zamieszaniu chwila stałą się godziną a podsycany kapiącym tłuszczem ogień zwęglił danie dnia. Gdy służba powróciła po pieczeń tragedia ujawniła się. Jeden niefortunny błąd przykrył wszystkie poprzednie zasługi kucharza. Naraził jego pana na wstyd przed zaproszonymi znamienitymi gośćmi. Nie wiadomo jak pan postąpi z nim za jego uczynek …

Pytanko który bardziej cierpiał?
Ten którego zabił brak praktyki czy ten którego zabiła rutyna?
Ten którego zabił pośpiech w działaniu czy ten którego zabiła powolność?
Ten któremu nie wyszło coś co robił tylko dla siebie czy ten któremu nie wyszło coś co robił dla innych?
Ten który przywykł do niedoli i cierpienia czy ten którego szczęśliwe życie nagle się zawaliło?

Jak wiele czynników wpływa na level of suffering, poziom indywidualnie odczuwanego cierpienia. Czasem wydaje nam się że empatia pozwala nam przewidzieć w jakim stopniu dane uczucie wystąpiło u drugiej jednostki ludzkiej. Jednak nie bądźmy do cholery zbyt pewnie siebie co do innych, skoro samych siebie dobrze nie znamy;P. Dla jednych gdy spotyka ich coś złego, ot na przykład skręcą kostkę to jest to tragedia bo przepadnie im w-f albo trening ze znajomymi. Co mają powiedzieć ludzie którzy po wypadku do końca życia nie wstaną z wózka, i z kolei co maja powiedzieć ludzie którzy od urodzenia są na wózku, bieganie, chodzenie i egzystowanie w społeczeństwie na normalnych warunkach od zawsze było dla nich sferą snów i marzeń. Empatia “przed” pomaga mi przewidywać uczucia ale tylko ich nazwy. Empatia “po” jest umiejętnością stosowaną po fakcie dokonanym, gdy uczucie pojawi się już u danej osoby. Gdy odbieram i analizuję mowę niewerbalna i werbalną jednostki. W sytuacjach krytycznych polecałbym kategorycznie skupić się na empatii “po”, jeśli mamy oczywiście wtedy na nią czas:P bo katastrofa nie ma nic wspólnego ze strategią, no chyba że chcemy wyłudzić kasę z ubezpieczalni ;PPP