Kavramsal Yaşam Olguları

Bioderma Sensibio H2O Kusursuz Makyaj Temizleme Suyu

2016-05-25T10:48:00.002+03:00

Uzun süredir severek kullandığım Bioderma Sensibio H2O ile ilgili deneyimlerimi ve nasıl kullandığımı sizlerle paylaşmak istedim.

Özellikle hassas ciltler için tek adımda göz, dudak ve cildi temizleyen hepsi bir arada özelliği ile Sensibio H2O cildi hızlıca temizleyip, rahatlatan bir ürün…

Benim en çok sevdiğim özelliği makyajımı temizledikten sonraki adımda makyaj kalıntılarını ve ciltteki fazla sebumu tahriş etmeden temizlemesi oldu. Ürünü makyaj diskine döküp cildi hafifçe silmek makyaj kalıntılarını temizlemek için yetiyor, ekstra cildi ovalamaya gerek kalmıyor. Özellikle Hassas ciltler için kullanılabilen bir temizleme suyu olduğu için tahriş etmeden temizliyor.

Nasıl kullanıyorum?

Farklı ürünler kullanmama gerek kalmadan tek seferde bir makyaj pamuğu yardımı ile hem cilt, göz ve dudak makyajımı hem de cildimdeki fazla sebumu arındırabiliyorum.

Makyajınızı hem tek seferde temizlemek, hem de göz ve dudak dâhil tüm cildinizde kullanmak istediğiniz bir temizleyici arıyorsanız, hafif yapılı ve etkili bir ürün olan Sensibio H2O hassas ciltler için durulama gerektirmeyen temizleyici, makyaj çıkarıcı ve yatıştırmaya yardımcı bu ürünü mutlaka denemenizi öneririm.

Not: Ürün piyasadaki benzer ürünlere göre biraz pahalı, ama kesinlikle hakkını veriyor. Ürün 100 ml, 250 ml ve 500 ml'lik boyutlarda satılıyor. Özellikle 500 ml'lik boyunu almak mantıklı. İnternetteki kozmetik sitelerindeki 1+1 kampanyaları da kaçırılmamalı.

Güzellik Ayağımıza Geldi!

2016-05-11T13:17:00.000+03:00

İş hayatım gereği uzun saatler topuklu ayakkabılarımla ile neredeyse gün boyunca saatlerce ayakta kalabiliyorum. Biz Kadınların vazgeçilmesi topuklu ayakkabılar belki dışarıdan çok şık görünse de, topuklarımda ve parmak altlarında oluşan sertleşmelere neden olmaya başlamıştı. Ayaklarımda oluşmaya başlayan şekil bozukluğundan ise bahsetmeme gerek yok sanırım :)

 Banyo esnasında amatörce uyguladığım ponza taşı bakım işlemi hiçbir zaman istediğim etkiyi yaratmadığı gibi bazen de topuklarımda derin hasarlar oluşturarak neredeyse ayakkabı giyemez bir hale geliyorlardı.

Ta ki @Fikrimühim sayesinde ilk kez deneme fırsatı yakalalığım Scholl Velvet Smooth Express Pedi Elektronik Ayak Törpüsü Elmas Taneleri ürünü ile tanışana kadar.

Kullanmaya başlamadan önce benim için arada sırada kullanacağım bir ürün olması endişesi yaşıyordum.

Gün içerisinde 24 saatin hiçbirimize yetmediğini düşünürsek, 5 dakika gibi çok kısa bir sürede, daha az yorularak pürüzsüz topuklara Scholl Velvet Smooth Express Pedi Elektronik Ayak Törpüsü Elmas Taneleri sayesinde kavuşabiliyorsunuz.

Ucundaki özel döner başlık 360 derece dönüyor ve ayak parmak kenarları da dahil derisi sertleşen bölgelere rahatça ulaşıp nazikçe temizliyor. Kuaförde pedikür esnasında uygulanan törpüleme işlemi benim biraz canım yakıyordu ve hiç hoşuma gitmeyen bir deneyime dönüşüyordu. Scholl ile bu acı neredeyse hiç yok…

Başlık tercihleri az, orta ve çok sert deriler olmak üzere 3 farklı sertlik dereceleri mevcut. Siz ayaklarınıza uygun başlığı alıp takabilirsiniz. Benim deneyimlediğim döner başlık çok sert deriler için üretilmiş. Hassas bir cilde sahip olmama rağmen herhangi bir olumsuzlukla karşılaşmadım.

Nasıl kullanıyor?

Ürünü kullanmaya başlamadan önce ayaklarınızın kuru olması yeterli. Ölü derilerin üzerinde tek sefer geçmek yeterli oluyor. Topuklarımda çok kalın tabakalı ölü deriler olmadığı için üstünden hafifçe geçmek yeterli oldu. Törpü işleminden sonra, ayaklarınızı ister Scholl Topuk Çatlağı kremiyle ya da kullandığınız herhangi bir ayak bakım kremi ile nemlendirerek ayak bakımınızı 5 dakikada içinde tamamlamış oluyorsunuz.

Ürünün su geçirmez özelliği bulunmadığı için ıslatmadan kullanmanızı tavsiye ederim.

Ürünün ilk deneyim sonrası hissettiğim sonuç kesinlikle mükemmel bir ürün olduğu.

İlk kullanım için oldukça önemli bir deneyim olduğunu düşüyorum.

İşe yaradı mı? Evet, kuaföre gitmeden sertleşen topuklarımı yumuşattı.

Evinizde en fazla 5 dakika içerisinde daha yumuşak, daha pürüzsüz ayaklara kavuşmak istiyorsanız Scholl Velvet Smooth Express Pedi Elektronik Ayak Törpüsü Elmas Taneleri'ne bir şans verin..

Teşekkürler Scholl Teşekkürler Fikrimühim.

Not: @fikrimühim ve @schollturkiye hesaplarına girerek diğer kullanıcıların olumlu - olumsuz yorumlarını inceleyerek detaylı bilgi öğrenebilirsiniz...

#32milyonayak #selfeet #schollturkiye

Gece 3...

2015-12-01T14:35:00.000+02:00

Bundan tam tamına 10 sene önce hayatımının ilk aşkını bir çok ilkini yaşadığım zamanlardı...

hayatımda sevdiğim bir adam vardı...

Adam, başkası uğruna beni terk etmişti...

çocuktum...

büyümeye çalışıyordum...

onunla büyüyordum...

Doğrularımı ona göre şekillendirmeye çalışıp, yanlışlarımı ona inat yapıyordum.

dedim ya çocuktum...

gitti. geldim. koştum. ağladım. kovaladım. kaçtı. kaçmadım.

kaçma artık geldim dediğinde ya da ben öyle sandığımda; 18 yaşında ki çocuksu duygularla bıraktığı kız değil, Artık kocaman bir kadındım...

Mesela aldatma kelimesi ilk kez o yıllarda kelime hazneme eklenmişti.

Bu yazıların ilk sahibiydi...

Bu yazıların ilkleri hep onun yazdırdıklarıydı...

burayı hiç biliyor mu okuyor mu emin değilim...

Yıllar içinde inişli çıkışlı, tasfiyelerle dolu bir arkadaşlık ilişkimiz oldu...

Hiç sormadı tabii içtenlikle ''Nasılsın'' diye...

ta ki ne zaman, neden olduğunu hatırlayamadığım bir nedenle koptuk...

Bu kopuşlarımızın üzerine bir gece yarısı....

iletişime geçmeyi denedi...

benim için kötü dilekleri vardı...

bu kadar benden nefret etmesinin sebebi ne olabilirdi ki?

Ben terk etmedim, ben aldatmadım?

ama ilginç bir tesadüftür ki, onun arkadaş ortamından tanıdığı bir adamla evlenmiştim.

sanırım tüm nefreti bu yüzdendi...

bunu öğrenmek için sanırım 2 sene bekledim, 2 sene anlamaya, öğrenmeye çalıştım...

Sonunda bir gün telefonu çevirdim, tam karşımda duruyordu...

Mesela telefonu genelde ''Alo'' diyerek açmazdı... ''Alo'' nun tonunda ki hassasiyetin ne demek olduğunu biliyordum. Bende benzer bir tavırla konuşmaya başladım bir anda...

gardımı almalıydım yine...

tanıyordum bir zamanlar sevdiğim adamı...

hiç değişmemişti....

Eğer becerebilseydik o gün o telefonda Nasılsın diyecektim...

Umarım iyisindir.

hep iyi ol...

Hangi Kadın?

2015-03-10T20:23:00.000+02:00

Sanat mezunu, bölüm üçüncüsü, tasarımcı olmak isteyen genç bir kız olarak gittiğim iş görüşmelerinden; 'Güzelsin n'apalım... Burası karışır, alamayız seni' cevaplarıyla çıkıp yıllarca iş bulamadım... Daha sonra haspel kader girdiğim aile şirketlerinin patronları tarafından 'Çok güzelsin ve iyi giyiniyorsun' başlığı altında patron eşleri tarafından işten çıkarılmaları da gördüm bu iş hayatımda...

Tam hatırlayamamakla birlikte neden nasıl böyle bir duyguya kapıldım bilmiyorum ama 'bilmem kim amca' olayını hiç sevmem....

AMCA sevmem... büyük bir olasılıkla hafızam kötü olayları sildiği için 'abi, amca' sevmem...

mesela çok net hatırladığım taciz olayları,

11-12 yaşındayken arkadaşımın abisi ve kuzeninin evcilik oynayalım diyerek göğüslerimi ve cinsel organımı ellemeye calışması,
Öğrencilik boyunca şu yol bitsin, bi an önce eve varayım korkusuyla dolmuştan inip deli gibi koşmaya başlamak,
Konserlerde değdirmek için yırtınan adamlardan kaçmak için kaç kere yer değiştirdiğim,
13 yaşındayken erkek arkadaşım tarafımdan zorla sevişmeye çalışması, neredeyse tecavüze yeltenmesi,
İş görüşmesi için gittiğim, herkes tarafından bilinen bir kurumsal şirketin genel müdürü tarafından aylarca telefonla taciz edilmem, ve hatta bu olayı anlattığım dostum sandığım kişilerin kocama karşı beni orospu başlığı altında nitelendirmeye çabalamaları...

Laf atılmasını normal karşılar, aman bulaşmasın da söylensin gider dedik.

daha yüzlerce örnek var...

Her kadının yaşantısında bu örneklerden vardır zaten...

Hangi kadın hayatını en az bir kere olsun taciz edilmeden geçirebildi ki?

Hangi kadın güzel gözükmek için giydiği elbiseden, yaptığı makyajdan utanmadı ki?

Sırf bir tarafına sahip olamayan, beyin yerine küçük bir organla yaşamayı seçen yaratıklar yüzünden kimseye söyleyemediğimiz şeyler yaşamadımı ki?

Çünkü; korktuk, korkutulduk her defasında...

Kimi zaman bir taraflarımız ellendi kimi zaman güvendiğimiz insanlar tarafından cinsel ilişkiye zorlandık. Bilemezsiniz hangi kadının ne yaşadığını, bilemeyeceksiniz de!

Çünkü biz anlatmaya dahi korkuyoruz. Çünkü biz bu olanları anlattığımızda yine o saçma sıfatları yerleştireceksiniz ismimizin önüne.

Ne canlar gitti kendini bilmezlerin, sapkınların yüzünden.

Hiçbirimizin haberi olmadı, olmayacak da!

illa bir yerde bir kadının vahşice katledilmesi gerekiyor, bizim neler yaşadığımızı anlamanız için...

unutmayın! artık unutturmayın kadınların sizin ihtiyacınız için yaratılmadığını!

Aynı şeyi en yakınınız yaşayabilirdi bunu unutmayın! hatta bu sapkınların size bile aynı şeyleri yaşatabileceğini unutmayın!

Derin bir nefes...Merhaba

2015-03-10T19:23:00.000+02:00

Kocaman bir derin nefes sonrası merhaba...

Çok uzun zamandır kendi blogumun sadece okuyucuydum, neden derseniz blogger'lık meslek olmaya başladığı anda bir anda elimi eteğimi çekesim geldi...

yukarıda ki cümleden sonra ''Kim bu ukala?'' dediğinizi duyar gibiyim....

Aslında Dijital dünya'ya yeni giriş yapan insanlara danışmalık yapıyorum...yani yazar burada kendi söküğünü dikemiyor... :)

neyse...

Yepyeni yazılarla gündemi mümkün olduğunca sıkı takip edip düşüncelerimi sizlere de aktarmak istiyorum...

Umarım okursunuz, daha çok okutur beni neşelendirir, sevindirirsiniz...

yazın bana olur mu? tavsiyelerde bulunun...

giriş yazısı bu kadar,

geri dönüyorum...

Eyvah! Sosyal Hayatımı Kaybettim, Hükümsüzdür.

2013-12-18T15:30:00.003+02:00

Tebrikler.

Hayatınızın Aşkını buldunuz...

Hayatınızın aşkıyla dolu dizgin meşk ederken, aşağıdaki hikayeden ibret alarak ne yapıp ne yapmamanız gerektiği konusunda kendi hayatınıza yön veriniz.

Önceleri çok çaça bir sosyal hayatınız vardı.

Sabahlara kadar dans.

Arkadaşlarla tatillere gitmeler.

Her gün dakikalarca telefon konuşmaları.

Sonra bir gün hayatınızın aşkını buldunuz.

Çılgınca bir aşk.

Delice bir sevda.

Aşkınızı göklere yazasınız geldi.

Arkadaşlarınızla da buluşmaya devam ettiniz ama sürekli sevgilinizle mesajlaştınız.

Sohbetlerinizin ana temasıydı.

Hatta gitgide sevgilinizle birbirinize benzemeye başladınız.

Arkadaşlarınızı pek açmadı bu sürekli sevgili sohbeti ve git gide daha az görüşmeye başladınız.

Siz sevgililiğe tam gaz devam. Gelecek planları da yapılmaya başlandı.

Yüzüğün gücü sizi iyice ele geçirmişti artık.

Derken bir gün Facebook’ta gezerken…

Arkadaş grubunuzun bir sürü yeni fotoğrafına denk geldiniz ve içlerinde siz yoktunuz!

Nasıl olur? Neden siz yoktunuz hiçbir fotoğrafta?

“Canım çünkü hep sevgilinlesin sen”

Fakat?

(Hemen sevgilinin yanında belir) “Sevgilim bana böyle böyle dediler çok mutsuzum”

Sevgili: Boşver bir tanem, üzme tatlı canını.

“Üzmeyeyim dimi? Nasılsa artık sonsuza dek dip dibe kıç kıça olacağız dimi?”

“DİMİ”

O sırada sevgili.

kaynak: http://vasisdas.com/iliskinizin-sosyal-hayatinizi-ele-gecirdigine-dair-belirtiler/

Yeni Evleneceklere Tavsiyeler Vol . 1

2013-12-17T16:27:00.002+02:00

Evlenmeden önce en az 2 sene flört edin
Evlenmeden önce flört ettikten sonra en az 2 sene aynı evde oturun.
Birlikte oturmaya başladığınız ilk 6 ay sizin cicim aylarınız olacak, bu süreçte defalarca kız kısmı 'ben annemin evine gidiyorum' cümlesini kuracaktır. Nede olsa tanımadığınız biriyle aynı çatıya gireceksiniz aynı evde yaşamak zor...
Evlilik aşkı öldürüyor bunu kabullenin. Kadınlar burada size sesleniyorum flört aşamasında yonttuğunuzu sandığınız adam evlendiğiniz anda birdenbire eski haline dönecektir.
Bencil olmakla hep alttan almak arasında denge kurmanız gerekiyor
Sevdiğinin para gözlülük, bencillik, cimrilik, yalancılık, kendine güvensizlik gibi huylara sahip olmadığına emin ol.
Koca adayınızın ev içinde yapılması gereken tüm işlere yardım etmesi gerektiğini yavaş yavaş alıştırın. Işe öncelikle salata malzemelerini yıkatarak başlayabilirsin.
Ailelerle ilişkileri koruyun. Nişan töreninden 1 dakika sonra 'annecim, babacım' diye ortalarda dolanmayın gebertirim.
Ev içerisinde nefes alacak alanlar oluşturun. Kendinizi dinleyebileceğiniz an ve alanlara her daim ihtiyacınız olabilir. insanların kendi başına daha sağlıklı düşünmesi gereken zamanlara ihtiyaçları olduğunu unutmayın.
Evlilik, sevgili olmak ve arkadaş olmaktan çok çok farklıdır. Aynı evi, aynı acıyı, aynı sevinci paylaşacaksınız.
Birbirinizin her konuda ki yaklaşımına saygı duyun. Empati kurmaya çalışın.
Saygı duymadığınız eş adayınızla evlenmeyin!
Beraber yaşamak evlilikle aynı şey bunu asla unutmayın.
Evlilik öncesi süper aktif, tüm alemlerde boy gösteren, clubber vs bir kişiyken beraber yaşamaya başladığını günden itibaren tüm piyasalardan elini eteğini çekeceğinizi unutmayın.
Ortak noktalarınızın olmasına özen gösterin
Yatak uyumunuz olsun ya da sarılmaktan hoşnut olabileceğiniz biri olsun.
Her şeyi beraber yapmaya çalışmayın. Maharet bir elmanın yarısı olabilmekte yeri geldiğinde de bir elmanın iki yarısı olabilmekte...
Tartışmalar esnasında asla üste çıkmaya kalkmayın. Taraflardan birinin muhakkak susması gerektiği noktalar olacaktır zaman içerisinde roller yerine oturur.
Yemek öncesi ve yemek esnasında asla tartışmaya girmeyin. Yemek yemenin keyfini çıkarın
Tartışmalar kavgaya dönüşüyorsa orada susun! Ve bitirin. Konuyu Ogün yada önünüzdeki bir kaç saat için askıya alın. Uygun ortam oluşunca tartışma konusunu tekrar gündeme getirin. Bakın bu kez uzlaşabileceksiniz.
Beraber yaşadığınız süreç içerisinde bu is yürüyecek mi yürümeyecek mi anlamaya çalışın. bu surede evli gibi hareket etmek ve bu olayın istenildiğinden emin olmak en önemli adımlardan birisi...
Asla ama asla aynı evde ayrı yataklarda uyumayın. kavganızın sebebi ne olursa olsun, gelecekte karşılaşacağınız büyük sorunlar kadar önemli değildir. birbirinize dayanak olmayı öğrenin.
Aynı yatağa asla küs olarak girmeyin
Ne olursa olsun, kendi ayakları üstünde durabilen biriyle ilişki kurun. o zaman ilişki mutualizmden çıkıp, gerçekten zevk aldığınız, gönüllü bir ortaklığa dönecektir.
Yukarıda saydığım maddeleri 'Welcome to the real world' gerçekiği ile yüzleşmiş kişilerle deneyiniz.

YaşlıDoğmuş Genç Kadın notu: Yukarıda sıralamadığımız maddeler flört aşamasını kapsar. Gerekliliği konusunda yazdığım maddeler arkasında durup uygulamaya çalıştığım maddelerdir. Denenmiştir. Çalışıyor :)

Erkek Vol. l

2013-12-15T00:57:00.001+02:00

Erkekler davrandıkları gibi, kadınlar göründükleri gibidir.

Erkekler kadınları seyrederler.

Kadınlar seyredilişlerini seyrederler.

Çıplaklık, bakanın zihninde doğmuştur.

Çıplak olmak kendin olmaktır.

Kadın Vol. l

2013-12-15T00:46:00.001+02:00

Kadın, kendi varlığına katkıda bulunmayan hiçbir şeyi yapmaz.

Kadının içindeki ' Gözleyen ve Gözlenen ' kişilikleri, kadın olarak onun kimliğini oluşturan ama birbirinden ayrı öğedir.

Her kadının varlığı kendi içinde nelere izin verip, nelere izin verilemeyeceğini düzenler.

Kadın, kendi başına çıplak değildir. Karşısındakinin onu gördüğü biçimde çıplaktır.

Ayna, kadının kendisini her şeyden önce ve her şeyden çok seyirlik bir şey olarak gördüğünü anlatır.

Kuşkusuz

2013-12-15T00:09:00.000+02:00

Bir zamanlar edindiğimiz düşüncelerin sağlamlığından kuşku duymadan yıllar geçiririz...

Geçmişi yeniden gözden geçirmeye döndüren şey, çoğu kez yenilgilerimizdir.

Dedikodu Derken?

2013-02-02T23:39:00.000+02:00

“Bak sana ne anlatacağım ama benden duymuş olma “ile başlayan cümlelerin azılı suçlusu dedikodudur...

“kiminle, nerede, ne yapmış, kim ne demiş,kaça almış, nereden almış, o ona ne cevap vermiş, ben olsam ne yapardım, sen olsan yapmaz mıydın, tabi canımmmm”

Kim bizim hakkımızda ne düşünüyorsa, Tanrım onlara zihin açıklığı versin kolay olmadığını biliyoruz :)

İnsanin insana ettiği, insanin insandan çektiği ve şimdilerde artik kabullendiğim insani insan yapan doğası gereği sergilediği bir davranış oldu çıktı…

Yakın zamanda gözlemlediğim sınıf, ekonomik durum, eğitim farkı gözetmeyen bu davranış biçimi neredeyse gündelik bir konuşma biçimi halini aldı…

Nasılsın? Cümlesi gerçekten nasıl olduğunu merak etmek anlamı içermiyor.Bir kere dilin ana amacının dedikodu yapmak olduğu acı gerçeği olarak gözler önünde...

Kadınlardan nefret etme sebebim. erkeklerden nefret etme sebebim. İnsanlardan nefret etme sebebim. Bu yüzden bazen kimi kişilerle konuşacak hiç bir ortak nokta kalmıyor.ortak tanıdıklardan söz açılıyor, dedikoduya meraklı olan taraf başlıyor pek tabi. önce tartıyor bir müddet olumlu ya da olumsuz fikir beyan edebilmek için nabza göre şerbet yani. nötr kalındığında nabzı ölçmeye biraz daha devam ediyor. kötü konuşmaması için olumlu düşünceler ifade edilince konuşma nispeten daha kısa sürüyor.

Sessizlik korkunç geliyor herhalde. Devamı geliyor konuşmanın. Yeter ulan yeter diye bağırabilmek için yeterli kararlılık gösterilemediği takdirde bu acıya katlanmak gerekiyor. Banane başkasının ne bok yediğinden, ne düşündüğünden, ne giyindiğinden, ne yaptığından...oradan oraya geçiyorum yine dedikodu. konusu değişik sadece. laf taşımak, dedikodu, gıybet, fitne ve diğer pislikler uzak olsun bana ve yakınımdakilere.

Dedikoduyu hiç sevmiyorum desem, hiç yalan söylemem demek gibi olacak farkındayım. O zaman şöyle söyleyeyim; elbette ki dedikodu yapmamış biri değilim. Ama artık çok sıkıldım gerçekten.Özellikle insanların hiç ama hiç tanımadıkları insanlarla ilgili dedikodu malzemesi bulmak için müthiş çaba sarf etmelerinden.

Hayat zaten çok sıkıcı, tamam öle sürekli memleketi kurtarma konuları konuşamayız, elbette eğleneceğiz ama eğlenirken bile biraz güzel eğlensek artık. ya da bir yerden sonra bu eğlenceyi bitirip konuşacak başka şeyler, ilgilenecek başka uğraşlar bulsak?kendimize daha faydalı olsak. Çünkü hakikaten, dedikodu insanı rahatlatıyor bahanelerinin bence tam da aksine özellikle bir yerden sonra insana hiç iyi gelmiyor. sürekli kötü enerji yükleniyor gibisin gerçekten…

Mesela bazen konuşmak istemesen de bulunmak durumunda kaldığın ortamlarda gelir biri anlatır sana, döker zehrini kusar gider. O bütün sinir sende kalır sonra, elektrik yüklü gezersin.Kendini şişirmenin ne alemi var? Gerçekten daha iyi hissetmiyorsun, tam tersi kötü hissediyorsun, aids olmuş gibi. Mesela klasik erkek muhabbetini hiç sevmediğim gibi klasik kadın muhabbetini de hiç sevmem, fakat her 2 muhabbete de bir şekilde bulaşıyorsun. ama şunu söyleyeyim; Üzgünüm ama her şeyin kadınlardan bilinmesinin aksine, erkekler de gayet de dedikodu yapıyor.

Yoluma Çıkma

2012-10-05T11:23:00.000+03:00

Seneler önce, bir gelecek projesi için gittiğim İzmir’den büyük bir can sıkıntısıyla kaçarak ayrılmış, Uşak’ta yüksek lisans yapan arkadaşımı ziyaret etmiş, sonra da havada asılı kalmış bir toz parçası gibi kararsız etrafa bakınırken, bir otobüse atlayıp Muğla’ya gitmiştim; her şey biraz da iyi gitsin diye.

Take me away

Bir hafta boyunca, İzmir’den İstanbul'a giderek, ağzımdaki ve içimdeki tüm kalıntıları silkmek, kendime gelmek ve bir yere varmaktan ziyade bir yere gitmeyi isteyerek kilometrelerce yol kat ettim. Yaşamımda, daha özgür hissettiğim bir an olduğunu sanmıyorum.

İstanbul'a evime dönerken, artık daha başka biri miydim yoksa aynı insan olarak mı eve girdim, bilemiyorum. Bildiğim tek şey, o sene, 6 ay boyunca girdiğim her tatil kasabası, uyuduğum her plaj ve yüzdüğüm her deniz, sadece benim hikayemle birlikte bir anlamı olan bir hatıra oldu. Tatil bile diyemiyorum çünkü değildi. Ben bir yere gitmedim, bir yerde de bulunmadım; ben sadece yoldaydım.

Yola çıkmadan önce asla planlamadığım birçok iyi ve kötü şeyle baş etmek zorunda kaldığımda ayrı bir gerçek…

Varmak istediğim bir yer var mı ki benim?

Kapıdan adımını atmak tehlikeli bir iştir.

Yola çıkarsın ve eğer ayaklarına hakim olamazsan, kendini nerede bulacağını asla bilemezsin.

Ne Masal, Ne rüya

2012-10-05T10:57:00.001+03:00

Kendinizi birdenbire, küçükken yatmadan önce annenizin/babanızın/dadımızın okuduğu inandığınız masallardan birinin içinde buluverdiğiniz oldu mu hiç? Peki o masalların neden okunduğunu hiç düşündünüz mü? Neden kaosun içinde değil de harikalar diyarındaydı Alice neden kaval fareli köyün bir simgesiydi? Peki dört yaşındaki haliniz, dokuz yaşındaki davranışlarınız hatırınızda mı Hala?

Hatırlamak isterdiniz belki ama çocuk yaşta yaşananlar pek de akılda kalmıyor ne yazık ki. Bir de çocukluktan çıkınca, artık hatırlayabildiğimiz halde unutmayı seçtiklerimiz var; aklı sağlam bir genç, sonrasında da aklı sağlam yetişkinler olup da hayata devam edebilmek için.

Bazen canımızı en fazla acıtanlar en yakınlarımız oluyor; hiç ummadığımız yerden geliyor taş ve kanatıyor. Bazen de yanı başımızda birileri acı çekerken, gördüğümüz halde görmezlikten gelmeyi seçiyoruz; kurulu bir düzeni devam ettirmek uğruna. Aslında acı çekenler hiçbir zaman tam olarak unutamazlar, sadece çektikleri acı hafifler. Tıpkı sabun köpüğünün yanlışlıkla ağzınızdan içeriye girip, bıraktığı acı tadın bir süre sonra kaybolması, ama o yanlışa her düştüğünüzde geri gelmesi gibi.

Olur da kendinizi benzer bir masal içerisinde bulursanız bir gün, kimin kim olduğunu hatırlamaktan korkmayın. Masalı mutlu sona götürmek için bunu yapmanız önemli. Masal mutlu sonla biterse şayet, gönül rahatlığıyla unutabilirsiniz.

Dünden Sonra, Yarından Önce!

2012-10-04T16:47:00.000+03:00

Gerçekten kim olduğunuzu sizden daha iyi kim bilebilir?

Sevgiliniz mi? Altın kızlar grubunuz mu? Anneniz mi? Çekirdek aileniz mi?

Birinin sizi gerçekten tanıyabilmesi için aranızda kan bağı mı olması gerekir? Belki de sizi en iyi, kendinizi savunma ihtiyacı duymadan hikâyenizi anlatabildiğiniz insanlar tanıyordur…

Öyle midir?

Zaman zaman kendisine bile görünmeye tahammül edemeyen insan, bir başkasının önünde hikayesini “olduğu gibi” anlatıp, varlığını çırılçıplak soymaya cesaret edebilir mi? Yeryüzünde herhangi bir hikaye olduğu gibi anlatılabilir mi ki?

Sorguluyoruz!

Herhangi bir nedenle bir başkası olmanın ya da bir önceki halden kurtulmanın ne kadar mümkün olduğunu…

Kendimizi birine anlatmak, kaçınılmaz olarak geçmişimizi anlatmaktır.

Tarihi olmayan biri, kendisini başkalarına tanıtmak için ne anlatabilir? Peki ya ortada bir tarih varsa ve o tarihin bir nedenle anlatılmaması gerekiyorsa ne yapmalı? Böyle bir tarihin baskısı altında bugünü nasıl yaşamalı?

Bugünün kıymetini ve anlamını sizden daha iyi anlayamaz kimse. Annenizi, babanızı, büyüdüğünüz yeri, çocukluğunuzu gizlemek zorunda olabilirsiniz. Sizin belki de yalnızca bugününüz ve yarınınız olabilir. Düne ait hiçbir şeyden bahsetmemeniz gerekebilir.

Hayatınızı yoluna koymak için size verilen ikinci bir şans, yeni bir kimlikle yaşamanızı gerektirebilir.

Ne var ki kimlik değiştirmek, hayatın sıfırlanması anlamına gelmiyor.

Kimliğimizin ve geçmişimizin yardımı olmadan, hatta onların bize düşmanlık edebileceği bir durumda bugünle nasıl başa çıkılabileceği sorusuna cevap arayan milyonlarca kişiden birisin belki de…

Karanlık bir öykü üzerine kurgulanmış olsa da hayatın, gerektiğinde yeniden başlamanın imkansız olmadığını bilmen gerekiyor.

Sözün kısası, hayatın sunduğu iyilikler ve kötülükler sınırsızdır.

Bir Zamanlar Çok Meşguldüm, Şimdi İyileştim...

2012-10-04T14:55:00.002+03:00

Hayat; giriş, gelişme, sonuç…

Girişe müdahale etme şansımız yok. Buna kader, takdiri ilahi, kısmet, şans gibi şeyler de deniyor hayatta. Gelişme; az çok elimizde ama hayata nereden ve nasıl giriş yaptığımız oldukça önemli. Hayatta istediğimiz her şeyi elde etmek bizim elimizdeymiş gibi görünse de -bence bu bir illüzyon- aslında değil. Sonuca ise inançlarımız doğrultusunda müdahale etme hakkımız bulunmamakta ve her şey bittiğinde girişimizde kullanılan kelimeler geçiyor adımızın başından sonundan… Kader, takdiri ilahi, kısmet, şans…

Bir kaosun ortasında kalabilirsiniz zaman zaman… Sizin gözünüzde hayatınızda ki bir takım şeylerin başarısızlıkla sonuçlanması demek, yoruldum pes ediyorum demektir aslında ama diyemezsiniz. Bu cümleyi sesli düşünemezsiniz, düşünseniz bile duyacağınız yorumlar “ aslında bunu demek istememiştim” cümlesini sarf etmenize neden olabilir.

Gözünüzü açtığınızda etrafınızda sizin için endişelenen insanlarla karşılaşmayı dileyebilirsiniz. Cevabını bilemediğiniz sorularınız olabilir. Cevaplarınızın olması gerekmez beklide yada cevaplarınızı sesli yanıt sistemine bağlamak istemeyebilirsiniz. Fakat herkes tarafından geçerli olacak bir nedeniniz varmış gibi davranmanız ve ardından sizin için endişelenen insanların gönlünü rahatlatmak için normalden çok daha fazla çaba sarf etmeniz demek. Aslında bu durumun mantıklı bir nedeni yoktur, çok yorgun ama koşmak zorundasınızdır. İnsanlar müdahale edemedikleri davranışlarınızdan hoşlanmazlar, sanki her şey herkes için geçerli bir doğruluğa ve toplumsal onaya muhtaçtır. Dünya kendinizle baş etmeyi öğrenmeden onun oyununa onun kuralları doğrultusunda katılmanızı istiyor…

Kişi, yaşadıklarından korktuğu ve korktuğu şeyleri ortadan kaldırmak istediği için düşüyor kendi tuzağına. Kendine kazdığı kuyudan yardım alarak çıkmayı başardığında kendini onarmayı tamamlayamasa da kendince onaylanmış ve en yakınındaki insanlarla sırrını paylaşmaya hazır hissediyor kendini. İnsan kendine dipsiz kuyular kazmaz, Kişi kendini keşfederken işte bunu öğreniyor aynı zamanda kendiyle ve insanlarla baş etmeyi de…

Bir insanı her şey ve herkes mutlu ve mutsuz edebilir. Klasiktir ama ‘güneş her sabah doğar’ ve ufacık bir cesaret, küçük bir hareket yarını değiştirebilir, yeter ki insan kendinden umudu kesmesin.

Ben Ona Resmen AŞIĞIM!

2012-05-22T13:11:00.000+03:00

ben onu hayal sanıyordum, kendimi şizofren bir deli.
evde atılan hiçbir kahkaha kendi kendime değildi, sabah ezanlarına kadar başımda beklemişti hastalığımda,
gemilere, uçaklara binmiştik gerçekten; uyandığımız yerde inmek üzere,
tatiller gerçekti,
bodrum sokakları sarhoşluğum gerçek aşktandı,
gerçekten sevmişti beni,
ne kadar yenilirsem yenileyim hayatta, en büyük zafer hep benimleydi.

benim tanıdığım en kocaman yürekti,
dünya tersine dönse gülüşünü esirgemeyen,
bildiğim en güvenilir en kocaman sığınak,
en kocaman kitap,
en kocaman ansiklopedi hafızası,
En kocaman pencerem herkesi güzel görmemi sağlayan,
en çok, SEVGİLİM...

En çok KOCAM olmaya en yakın...

"Belki de Tanrı uygun kişiyi tanımadan önce yanlış kişilerle tanışmanı, onu tanıdığında minnettar olman için istedi. "

Escape // Kaçış

2012-02-10T14:58:00.001+02:00

kaçıyorum kendimden,kaçıyorum sevgiden

Touch // Dokun

2012-02-03T15:10:00.002+02:00

Bir Şey Var Aramızda,
Taşırız Yanımızda.
Görünmez Duvarlar ve Sorulmaz Sorular Var
Ama

...

Bir Kadeh Kırmızı Şarap

2011-10-31T16:45:00.000+02:00

Bazen minik bir dalga çıkagelir.

Ve siz, koca bir okyanusun nasıl olup da böylesine küçük bir dalga yaratmış olduğunu düşünüp dururken, diğer taraftan, minik de olsa o dalganın içinizdeki durgun suları ne denli bulandırdığını görür ve şaşıp kalırsınız.

Düşünüyor ve bakıyorum.

Yaşıyorum.

Basit döngüler ve sakin.

Etrafımda hep görmek istediklerim var.

Ve kulaklarımda hep duymak istediklerim.

Dünyanın en güzel dudaklarını öpüyorum, en güzel kollar beni sararak uyutuyor, en güzel biraları en güzel sohbetlerle içiyorum.

Akşamları serin oluyor, üşüyorum, el ele…

Saçlarımı savuran rüzgâr, gözlerime dolan gözler, çakırkeyif ayaklarım, doyulmaz gülüşler…

Akşamlar sabahı, sabahlar akşamları bulmuyor...

Tüm güneşler dünyadaki tüm papatyaları birbiri ardına aydınlatırken, umutluyum, sevgi doluyum ve mutluyum.

Gerçekten çok mutluyum.

Yıllar sonra, belki de ömrümde ilk defa, böylesi bir şiddetle çok doğru bir yerde olduğumu hissediyorum.

Tüm doğrular, tüm yanlışlar, tüm tespit ve ispatlar, bütün bu mücadele, acı, kan, gözyaşı ve arayış; sanki hep bugünler içinmiş.

Öyle duru ki içim, onu görmek için bakmama bile gerek yok. Bir yere ulaştım. Yeni baştan inşa ettiğim piramidimin en tepesine.

Öyle mutluyum ki, bu satırları yazarken hem gülümsüyorum, hem de içimde bir yer içini çekerek burkuluyor; “evet”, diyor kalbim ve ruhum ve bedenim ve aklım, “evet, evet, evet…”; ilk defa hepsi bir anda ve bir konuda hemfikirler.

Bir kadeh kırmızı şarap…

İşte bu benim. Ve kadehimi buldum.

Meğerse beklediğim şey de beni bekliyormuş, hala.

Kimin aklına gelirdi ki bu?

Arkasını dönüp gidebilirmiş, ama gitmemiş. Tıpkı benim gibi. Beklemiş.

Beklemiş.

Ve bir parça şarap, en sonunda kadehini bulmuş.

Size Uygun Açık Bir Pozisyon Söz Konusu

2011-10-31T16:41:00.001+02:00

Oysaki her şey çok güzel başlamıştı... Kepler atıldı, tez yazıldı bitti üstüne 40 gün 40 gece kutlamalar yapıldı, diploma hazır olsun ellerde tutulsun diye hayaller kurulmaya başlandı.

Mayıs ayından beri iş arama süreci devam eden birisi olarak, her sabah ilk yaptığım şey maillere bakmak, ardından pozisyonlar kapanmış mı diye başvurduğum 30 farklı yeri tek tek kontrol etmek, ardından yeni ilan var mı diye internette fink atmak, yeni ilan varsa başvurmak, yoksa işime kaldığım yerden devam etmek.

Danışmanlık firmaları sağ olsunlar her hafta 3-4 kere arayıp;
- size uygun açık bir pozisyon söz konusu
demekteler. Adres servis vs detaylara girildiğinde ise bana uygun olmadığını söyleyip reddetmek zorunda kalıyorum...

Bu son cümleyi okuyanlar "resmen yağıyor iş teklifleri kızım ama sen beğenmemişsin" diye buram buram kendine güven kokan cümlelerle çıkılan bir yolculukta olduğumu zannetmeyin...

Yaklaşık 1 hafta önce yeni evime taşındım ve lokasyon olarak toplu taşıma araçlarına oldukça uzakta yaşamaktayım. Mümkünse çevremdeki firmalarda ve servisi olan firmalarda sürece devam etmek istiyorum.

ve görüşmeler:

varan 1:
"muhtemelen bulunduğum şehirde profilime ve kariyer planıma en uygun iş gibi görünmektedir, açık bir pozisyon için başvurduğumun ertesi günü mülakata çağırılırım, gittiğimde nedense insan kaynaklarındaki yetkili arkadaş bana çalıştığım işyeriyle, ortamla, maaşımla, projelerin gidişatıyla ilgili sorular sorar, ilandaki pozisyonla ilgili konulara pek girmez, arkadaşın bu bilgi toplama hevesi fark edilince kaçamak cevaplarla bu sorular geçiştirilir, son yıllarda kurumsallaştı diye bildiğim bu firmalar da gözümden düşer"

Sonuç:

Başvurulan açık pozisyonlardan en çok istediğim firmadan arandım. Firmanın CEO suna kadar çıktım. Sürecin hızlanmasını ve olumlu bir sonuç ile geri dönmelerini beklemekteyim...

Ocakta pırasa pişiyor, çeyrek çay bardağı ölçüsündeki pirinçleri atmaya gidiyorum...

"nefes aldığın süre rüyaydı"

2011-05-30T23:51:00.001+03:00

bir şeylerden korkuyoruz. Ve hepimiz bu korkuları yenebilmek adına çeşitli yollar buluyoruz; benimkiler duruma ve korkuma göre değişken;çizmek,yazmak,koşmak,hayal kurmak,felaket senaryolarına inanmak belki de... Benim çocukluğum, hatırlayabildiğim kadarıyla diğer çocuklara göre daha karmaşık ve problematikti. Çünkü annem ve babam şahaneydi ama normal değillerdi.

Her şey, bir kriz sebebiydi. Okuldan eve dönüşüm bile...

Hayatla baş edemeyen iki yetişkinlerdi belki de...

Aslında bu yaşananlar, kafamı karıştıran şeyler üzerine kafa patlamayı seçtiğimi, insanlar ve hayat üzerine yazmak istediğimi sürekli sorgulamamı anlamlandırmaya çalışmamı açıklıyor aslında...

çekici bulduğun birini buluyorsun, aslında benzemediğin için birbirini çekiyorsun ve sonra onu delirtiyorsun! O benim saplantılı ruhuma, ben onun sakinliğine, sukünetine çekiliyorum. O bana, “dur artık bu kadar tutturup durma!” diyor, ben de ona, “Sen de bu kadar sakin olma!” diyorum. Sende olmayan bir şeye çekiliyorsun. Hem çok sevdiğin hem nefret ettiğin bir şey. İnsan olmakla ilgili de insanı aşağılayıcı şeyler hissediyorum.

Eğer ilişkin yürüyorsa, tamamdır! Belki de Hiçbir şeyin normal olması gerekmiyor...
Eğer devam ediyorsa, normali filan boş ver!

Bir şey daha,

Bir sabah uyanacağız ve biri omuzumuzu dürterek

“nefes aldığın sürece rüyadaydın“diyecek gibi geliyor,

Hayatımız, başımıza gelen bir şey mi?
Yoksa, bizim “yazdığımız” bir hikaye mi?

.Genç Kadın

Um-

2011-05-30T23:35:00.000+03:00

yıkılmış surlarım,
sessiz odalarım var benim...

anlatmak yetmiyor bazen
söylemek gelmiyor içimden...

Duruyorum,kaçamıyorum,bekliyorum...

Umutluyum (inatla)

.Genç kadın

Birbiri Ardındaki Parçalar

2010-12-19T23:46:00.002+02:00

Aslında ben biraz anlattım dün gece

üstü biraz makyajlanmış, çevresi giydirilmişti...

ben o gece biraz sürtük'tümde,

o kadında ben değildim aslında,

sevdiğin kadında değildim elbet...

sevilebileceğini sevip,

sevişini seyretmek istiyordum...

sevişini seviyordum...

Bir yılan gibiydim çoğu gecelerde,

Ben aslında o kadındım da...

Gidişlerim olmazdı benim

aslına bakarsan sevmiyordum veda sahnelerini

-mış gibi yapardım sadece,

-Gitme!

Demeni beklerdim...

Gitme derdin...

Yalanlarda söyledim,

Cevaplarını bildiğim sorularda,

Yanıtlarımı saklarken...

Göz Göze...

2010-11-27T00:10:00.000+02:00

gidiyorum ama, aslında nereye gittiğimi ben de çok iyi bilmiyorum...

Gidişlerimdi beni güçlendiren, gitmeye çabalamalarım-dı..

Gelişlerim-di beni hüzünlendiren,

mış gibi yapmalarım-dı

kırıyordum

incitiyordum

sonunu düşünmeden çığlıklar atıyordum

gidiyordum aslında her defasında

sen bilmiyordun

geleceğimi bilerek, gidermiş gibi yapmalarım-dı

aslında gidiyordum...

her gidiş gelişlerim,

bir sonraki çığlığıma zemin hazırlıyordu

sen duymuyordun...

Biliyordum aslında,

yapamıyordum...

Dağınıklıktandı bu halim,

geçmişte biriktirdiğim hüzünlerim...

Ben geceyi tutuyordum,

sen çelişkilerini...

usul usul yağmur yağıyordu,

kopmuş ruhuna...

uykusu ağır gecelerde,

ruhunun üzerini örtüp,sıkıca sarıyordum kırgınlıklarımı...

birbirimizden kaçırdığımız sözlerimiz,

şimdi birbirimizden kaçırdığımız gerçeklerle göz göze...

Fikirler Yol Almaz

2010-09-23T01:04:00.001+03:00

Aylardır kafes içinde sıkışıp kaldığımı hissediyorum…yada üzerine prezervatif geçirilmiş penis gibiyim…sıkıştım…hareket edemiyorum…küçücük parlak bir fikir belki de işimi kolaylaştıracak…

Fikirlerimi söyledikten sonra karşımdakinin fikrini sorup karşılığında

-sen bilirsin

Cevabını almak sanırım en son duymak istediğim şey oldu…

İşimden istifa etmek üzereyken, tayinim çıktı…aslında bu 3ay önce istediğim bir hareketti…ama zamanlaması kötü oldu belki de…çünkü artık işimden iyice nefret eder, uzaktan baktığım zaman kesinlikle bu noktada durmam gerektiğine o kadar eminken, yapamıyorum…

ne bir adım ileri nede bir adım geri gidebiliyorum…öylece kalakaldım…

Çığlıklarımı duyuyormusun?

-hayır sadece geçici

-geçmiyor,sesim kısıldı…

-geçecek elbet herşeyde hayır vardır,

-hayırlısı ozaman…

Bugün bir kez daha adımlarım tökezledi…

Bir hayat kurmaya çalışıyorum…

Yanımda destek olacak sırtımı sıvazlayacak bir el hissetmek…

Derdim onun derdiymiş gibi hareket edecek…

-Geçecek elbet

-Geçmiyor,her saniye daha da kompleks bir hal alıyor…

Dileklerim gözümün önünden geçiyor,nerede nasıl bir hamle yapmam gerektiğini bilemiyorum…

Mesela kutu gibi bi evim olsa…tozlu geçmişimin,anılarımın,hüzünlerimin,gelecek günlerimin tazelendiği bir yuva…mutfak penceremden dışarı kurabiye kokuları sızsa…

Maaşımın yarısından fazlasını heray o eve harcasam ama huzurum olsa…

Çokmu pembe gözlüklerle bakmış olurum?