Karalama Defteri

3 kuruşa bir yudum hayat…

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Wed, 08 Jul 2009 11:16:00 PDT

Fazla materyalist kalmışız son dönemlerde… Hayatı maddi şeyler üzerine kurmuş, kurgulamış, tüm beklentilerimizi maddiyata indirgemişiz. Çalışmanın amacı sadece paraya ve yıl sonunda sıkıştırılmış ve paketlenmiş olarak sunulan tatillere dayanmış kalmış. Tüm enerjimizi ve hayat kurgumuzu bu çalışma üzerine kurgulamışız.

Hayat sadece kazanmak ve kaybetmek üzerine kurulu değil. Olmamalı.

İnsanlar hayata nasıl tutunmuşlar diye kafamda bir soruyla etrafıma bakındım bugün tekrar. Ümitsiz kaldım… (Depresyon da falan değilim bu arada, daha değil)

Yazılı çizili neler var diye dolandım durdum şu sanal ortamda.

Kendini özgürce ifade edebilmek gibi bir maskeyle yazılan basit (gerçekten ilkel kalabilecek düzeydeki kelimelerle kendini ifade ederek ve sağa sola konan reklamlardan gelecek kazanca hevesle) kopyala yapıştır ifadelerle dolu o kadar çok blog okudum ki bugün… Afakanlar bastı.

Gazeteler bir boş, kitaplar pek bir kalın gözüktü gözüme. (TV hiç sormayın en son şarkı söylemeye çalışan bir kızcağızın üzerine böcekler atıyorlardı. )

Bugün bir yere varamayacağımı düşündüm. Saldım kendimi sokaklara belki daha ümit vardır diye…

Biraz daha yeşil bir çevre, daha ılıman bir iklim lazım bana belki…

Fotoğraf Flickr’da д§mд kişisine ait…

Deftere Not ..

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Fri, 22 May 2009 14:54:00 PDT

Bugün ilk kez kızımın annesinin karnına attığı tekmeleri ben de hissettim. Bangır bangır başınıza ben geliyorum diyor ...

Annesini tekmelerle yönetiyor diyebilirim şu an.

Fazla sağına yattın iki tekme dön sola, saat 5 karnım acıktı iki tekme daha kalk bir şeyler ye annesi...

Olduğu kadar…

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Sat, 09 May 2009 12:15:00 PDT

Sıkıntılı günler geçiyor olmanın yanında, her zaman yakındığım vakitsizlik de eklenince planladığım işler hep aksamaya başladı son günlerde.

Ofiste ki işlere gösterdiğim özeni kendi hayatımdaki “yapılmalılar” listesinde yer alabileceklere göstermediğimi fark eder oldum.

O yüzden hiç önermediğim, ama zaman zaman kendi tarzınızı ortaya koymanın en iyi yolu değerlendirdiğim ilk aklına geleni yapma, ani karar verme ve fazla düşünmeden harekete geçme yoluna girdim, girmek zorundayım.

Kafamda her şey için yeterince yer yok sanırım. Bir süre olurunda gidecek her şey galiba…

Blog Ödülleri 2009 Yarışması Sonuçlandı...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Fri, 01 May 2009 09:10:00 PDT

Blog Ödülleri 2009 adıyla düzenlenen yarışmanın finalistleri belli oldu. İlk üçe giren blogların yer aldığı sayfaya ulaşabilirsiniz.

Yarışmanın pek çok eleştirilecek yanı bulunabilir ancak bu emeği geçenlere teşekkür etmemeyi gerektirmez. Her sene daha iyi yarışmalar çıkacağından ve yeni bloglarla tanışacağımızdan eminim. Hepsinin emeğine sağlık...

Blog Ödülleri 2009

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Mon, 20 Apr 2009 06:22:00 PDT

Geçen sene olduğu gibi bu sene de Blog Ödülleri yarışmasında Kişisel kategorisinde Karalama Defteri de var. Yok öyle iddialı falan olduğundan değil. Destek olmak ve ben de varım demenin bir yolu.

İlla "oy verecem ben" diyorsanız. Şuradan açılacak olan sayfada kayıt vs. işlemleri halledip kolayca oy verebilirsiniz. Diğer kategorilerdeki blogları görme ve onlara da oy verme fırsatınız olacak.

Bu yarışmaya emek veren arkadaşlarla Hürriyet İK'nın yaptığı röportaja da bir bakın.

Benim ülkemde neler oluyor?

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Sat, 18 Apr 2009 02:11:00 PDT

Benim ülkemde artık neler oluyor diye sormamak için kendinde olmamak gerekiyor?

Demokrasinin olmazsa olmazlarından biri olan Sivil Toplum Örgütlerinin Türkiye’de en başarılı olanlarından biri olan Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği hukuka aykırı bir çok noktası bulunan bir aramaya maruz bırakılıyor.

Aramalardan ne çıkacağı belli olmasa da Derneğin elini kolunu bağlayarak işlemez bir hale getiriyor. Binlerce öğrenci bursunu alamaz hale geliyor.

Delil diye toplanan eşya ve evrakların içinden “Nutuk” ve Atatürk posterleri çıkıyor.

Benim ülkemde artık nasıl oluyorsa Nutuk ve Atatürk posteri bulundurmak suç olmaya doğru gidiyor.

Bazı gazeteler durumdan fırsat yakalama peşine düşüyor kanserle mücadele eden bir insanın başındaki bandanadan yola çıkarak “anlamsızca” ve “sadistçe” haberler yapıyor.

Yol maceraları…

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Sat, 04 Apr 2009 12:48:00 PDT

Her gün iş için Anadolu-Avrupa Yakası arasında mekik dokuyan insanlardan biriyim.

Yollarda geçen süreyi hesaplamaya kalktığımda ay sonunda korkunç rakamlarla karşılaşıyorum.En iyi ihtimalle günlük gidiş-geliş süresi 2 saate yakın bir vakit alıyor. Böyle olunca da ayda 40 saat civarında arabanın içinde direksiyon başında geçirdiğim ayrı bir hayatım var.

Sabahları yolda kahvaltıvari bir şeyler yemeğe alıştım.

Akşamları Power FM’de Bay J ile bir veya iki saat geçiyorum. Akşam haberlerini dinliyor. Mehmet Barlas – Emre Kongar’ın tartışmalarını dinliyor. Artık sıkıntıdan bağıra çağıra şarkı söylemeye başlamışken eve varıyorum.

Her ay 2 güne yakın bir süreyi yola harcayınca ister istemez insanın psikolojisi de değişiyor(dur) diye düşünüyorum.

Bana ne gibi bir etki yaratıyor bilemiyorum, anlamam da zor. Ama şunu biliyorum ki, eve vardıktan sonraki ilk yarım saat gerçekten daha asabi ve yorgun bir insan oluyorum.

Araç başında büyük çoğunlukla sakin ve dikkatli bir sürücü olduğumu, direksiyon başında ultra anlayışlı ve acele etmeyen bir tarz belirlediğimi, zaman zaman avazım çıktığı kadar bağırsam da karşımdakilerin bön bön bakışlarından beni duyup duymadıklarını kontrol ettiğimi, köprüde sağ taraftaki OGS gişelerini kullandığımı, köprüdeki ek şeride girmek için insanların üzerine üzerine gitmediğimi, emniyet şeridine girmediğimi ve girenlere küfür ederek meditasyon yaptığımı belirtmekte fayda var. Aksi durumdaki psikolojik yıpranma daha da fazla oluyor.

Her neyse, kendine vakit ayırma konusunda sınıfta kalmış bir insan olarak, var olan zamanımın bir kısmı yollarda geçiyor. Ömür geçiyor, yollar bitmiyor.

Pazartesi Obama İstanbul'a geliyor. Biz aynı saatte doktora ulaşmaya çalışıyor olacağız. Peşinden toplantıya yetişmeye çalışacağım (yeniden). Yiyecek bir kaç şey ve yolda dinlemek için yeni bir playlist hazırlamalıyım. Yeni hafta sürprizlere açık…

Hard Days

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Fri, 13 Mar 2009 01:18:00 PDT

Şu geçtiğimiz birkaç hafta kendini "zor zamanlar…" kısmına yazdırmayı hak etti.

Neden mi?

1. Krizden olayı "iş" tam anlamıyla çılgınlıklar seviyesinde seyrediyor. Kastım yoğunluk değil batanlarla ilgili stres ve sıkıntılar daha çok…

2. Dişçiye gidip gelmekten gına geldi artık, iş çıkışı yetişemediğimden ve hafta içi çıkıp gitmek de problem olmaya başladığından bütün randevularım Cumartesi gününe yığılmış vaziyette. Hal böyle olunca Cumartesi öğlenden sonra ki zamanlarım sürekli klinikte geçiyor. Her Cuma gecesi peşimde koşturan dişçilerden kaçtığım kabusların tekrarlarını görüyorum.

3. Bu ay ki sürprizim Sandık Kurulu Seçmen Üyeliğim için karakola çağrılmam ve elime tutuşturulan tebligat oldu. Seçimlerde sandık başında görevliymişim. 06:30'da sandık başında hazır olmam gerekiyormuş.

-"Neden ben?"
- hiçbir fikrim yok.

* Fotoğraf Flickr’da şu kişiye ait.

Karanlık bir gün...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Sat, 21 Feb 2009 07:55:00 PST

Fotoğraf Funky64 kişisine ait (Flickr)

Bu sene nedendir bilinmez kar kış görmeden bitireceğiz galiba diye düşünüyorken, Balkanlardan gelen havanın bizimde havamızı bozduğu bir hafta sonu kabusunda yataktan kaldırıldım bugün.

Hafta sonu uyumak serbest sloganıyla yola çıkmışken çeşitli dürtmeler sonucu sabahın sekizinde gereksiz yere kalktım. Kalktım ki dışarı da hava bir karamsar, bir sıkıcı, kara dönecek bir yağmurlu durumlarında. Havadan besbelli bir baş ve eklem ağrıları, TV'de anlamsız sıkıcı programlar, kahvaltı hazırlamaya yetmeyecek malzemelerle dolu bir buzdolabı...

Huysuz bir gün işte…

Kısaca…

1. Havanın böyle kötü olduğu hafta sonlarına alışkın değilim. Hazırlık yapmamıştım hiç.

2. Kahvaltı tek başına yapıldığında olmasa da olur bir etkinlikmiş benim için.

3. Televizyon seyretmekten de sıkıldığım bu son haftalarda dizi, sinema kanallarına dahi takılamıyorum. Yerli kanallardan koşarak uzaklaşıyorum.

4. Sevdiğim blog yazarları daha fazla yazsın istiyorum. Etrafta çok gereksiz yazan yüzlerce insan var aralarında kaybolmamak elde değil.

5. İlham perilerim çok uzaklarda bu aralar…

6. Periler uzaktayken, hayatımda eksik olan bir şey, o da kaliteli boş zaman…

Sıradan olmayan bir gün…

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Fri, 13 Feb 2009 14:14:00 PST

Image by .sw_in_shift via Flickr

Deliye her gün bayram..., yok o bugün değil. Düzeltiyorum.

Varsa bir yerlerde sevdiğiniz biri, bugün onun için olsun...

Caponlar yapmış...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Thu, 29 Jan 2009 23:12:00 PST

See more funny videos and funny pictures at CollegeHumor.

Kısır Planlama Yöntemleri...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Wed, 28 Jan 2009 01:08:00 PST

*Fotoğraf Flickr'dan gideonking kişisine ait

Yeni yıla girdiğimiz ilk günden beri bana bir haller oldu. Yazma konusundaki tembelliğim had safhaya ulaştı sanki. Elime ne zaman bir kalem alsam veya elim klavyeye uzansa takılıp kalıyorum olduğum yerde.

Her zaman ilk adım başlamaktır demişimdir kendi kendime ve klasik cümleyi tekrar etmişimdir, "Başlamak bitirmenin yarısıdır." Peki ya başlayamıyorsam ne yapmalıyım?

Bu noktada işte başlamak tek başına yeterli değil belli ki. En azından başlangıçta biraz planlama ile başlamak gerekir yönündeki düşüncelerim daha ağır basıyor.

Planlama kısmını biraz daha açmak gerekir bu noktada. Planlamadan kastım kitaplarda anlatıldığı gibi her işin başını sonunu belirleyen, sorunlarla karşılaştığında kalıplaşmış ve önceden tasarlanmış çözümlerle sonuca ulaşmaya çalışan klasik yaklaşımdan biraz farklı. Tabi ki bazı işlerde her şeyi belirlemeden yola çıkmak fiyaskolarla sonuçlanabilir. Ancak kendi uğraştığım işlerde açık uçları kapatmaya çalışmak zaman zaman içinden çıkılmaz durumlarla karşı karşıya bırakabiliyor insanı. İnşaat veya makine üretimi gibi bir işiniz varsa bu noktada söylediklerimi dikkate almamanıza diyeceğim bir şey yok.

Diğer taraftan bir çok gündelik işlerde bütün sorulara cevap bulmak için beklerseniz çok geç kalabilir veya ilk baştaki istekli durumunuzu, heyecanınızı kaybedebilirsiniz. Bu durumda ne yapmak gerekir o zaman?

Ben diyorum ki, aslında ben demeden bir çok kişi ve firma bunu uyguluyor farkında olarak veya olmayarak. Önemli olan işin dozunu iyi ayarlamak. Şöyle, bazen kaba bir planla bile olsa harekete geçmek avantaj sağlayabiliyor. Oturmuş bir iş tarzınız veya günlük yaşama dair alışkanlıklarınız varsa, süreçlerinizi iyi takip ederek yola koyulduktan sonra önünüze çıkan gerçek sorunlara karşı ve oluşan öngörülerinizle birlikte güncellemeler ve geriye dönüp adımlarınızı revize ederek çok daha iyi sonuçlar elde edebilirsiniz.

Fotoğraf makinenizi elinize alıp sokağa çıktığınızda her çekeceğiniz fotoğrafı planlayamazsanız. En güzel fotoğraflar kaderin bir cilvesi olarak karşınıza çıkan anlarda çekilir çoğu zaman ancak sizin en azından tecrübelerden faydalanarak temel gereksinimler için hazırlıklı olmanız şarttır yine de.

Gmail bu konudaki en iyi örnektir herhalde. Hala beta deneme sürümünde olsa da ben dahil birçok kullanıcıya ulaşmış durumda ve sürekli iyileştirmeler ve düzeltmeler yapılıyor. Çoğu geri dönüşlerden alınan bilgilere dayanarak ekip tarafından yapılıyor. Sonuna kadar beta kalmayacaklardır muhakkak ancak "tamam budur" dedikleri durumu bekleselerdi çok geride kalan bir proje olabilirdi.

Kendi işimde de karşıma çok çıkan bir durum bu. Bir çok ürünü piyasa sürerken çok net piyasa analizleri yapmaya fırsatımız, zamanımız veya bütçemiz olmuyor. Üretim koşullarımız, süreçlerimiz ve proseslerimizin uyguluğu çerçevesinde a,b,c,d planlarıyla yola koyulmamız gerekiyor. Başlangıçta düşündüğümüzden çok daha farklı yerde olan tipi, rengi, hatta kullanım yeri bile değişmiş bir çok ürünümüz var. Tabi bunların müşteri tarafından gelen dönüşleri çok dikkatle inceleyerek, bazen temkinli bazen gözümüzü karartarak yapabiliyoruz. Burada sorun çözme kabiliyetiniz ve hızınız önem arz etmeye başlıyor.

Listeler hazırlayıp alışverişe çıkmak bütçeyi aşmamak konusunda hep tavsiye dilen bir şeydir. Ancak hiçbir zaman elinizdeki liste tam olmaz ve her zaman karşınıza işe yarar bir şey daha çıkacaktır. Listenizi tam yapabilmek için alışverişe harcayacağınız sürenin katlarını harcayabilir veya listenizi eksiksiz yapmak için gereksiz şeylerle doldurabilirsiniz. ( Buna ek olarak,Seyahate çıkarken valize doldurduğunuz gereksiz şeyleri bir düşünün.) Yapılacak en iyi şey herhalde bu durumlar için elinizdeki liste dışında ek bir bütçe tasarlamak ve temelde içinizdeki alışveriş canavarını ehlileştirmeye çalışmaktır.

Yukarıda bahsettiğim konuların hepsinin ortak yönü böyle durumlarla karşılaştığınız anlarda verdiğiniz kararların fark yaratan durumlar ortaya çıkarmasıdır. Bu durumda iyi planlamanın yanında inisiyatif kullanabilme, öngörülü hareket edebilme, hızlı sorun çözebilme ve esnek çalışabilen ekiplerle iş yapma gibi özelliklerin iyileştirilmesine yönelik çalışmalara önem vermek gerekir.

Yıl biter, yenisi gelir

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Tue, 30 Dec 2008 12:45:00 PST

Günler, haftalar geçti ... Yine takvimin başına döndük. Yeni yılınız kutlu olsun şimdiden...

*Fotoğraf Prag Ulusal Müzesi'nde geçici olarak sergilenen bir afişten,

Üstüme Yapışanlar 3...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Fri, 05 Dec 2008 10:27:00 PST

1) Ekonomik kriz, işten çıkarmalar, ödenmeyen çekler, batan firmalar, fırsatlar, fırsatçılar derken Kurban Bayramı tatili biraz kafamızı rahatlamamıza fırsat tanıyacak sanırım. Tatile çıkmadan gider ayak bir kenara yazdıklarımı aktarayım kısaca. Bu aralar bu kadar yazılıyor. Kriz var kesintiye gidiyoruz her şeyde olduğu gibi...

2) Gün içinde sürekli olarak, normalde pek faydalı olmayan şeyleri kontrol edip durmak aslında farkında olmadan değerli zamanımızı alıp götürüyor. Düşündükçe içinden çıkılmaz bir hal alıyor bu iş. Sürekli mailleri kontrol etmek, kim ne yazmış diye bütün sitelere saldırmak, aynı işler, aynı müşteriler, aynı sorunlar, hepsine yetişmeye çalışmak ve aynı şeyi anlatmak...

3) Kısa bir ara vermek istediğimde sağa sola saldırıp vakit öldürmek yerine, bunların bir kısmında en azından oturup kısa kısa notlar almak ileriye dönük daha faydalı olacaktır diye düşünüyorum. (Bu yazılardan bunlardan çıkıyor işte)

4) Niye yazıyorum bunları sorusuna cevap; bir sonraki okuyuşumda silebileceğim bir yerde kalmasın diye veya gözümden kaçma olasılığı yüksek diye...

5) Benjamin Franklin'in bir sözüne denk geldim geçen gün. Şirkette demokrasi (şirket içi ve dışı diye ayırdığımız), ekonomi eksenlerinde gezinen sohbetlerimiz sırasında da yeri geldi söyledim. "Demokrasi iki kurtla bir kuzunun yemekte ne yeneceğine dair oylama yapmasıdır." demiş kendileri zamanında. Tartışmalarımızın (evde, işte, siyasette) aslında sonucu belli değil mi çoğu zaman? Bayram tatilinde bir düşünün isterseniz.

6) Kurban Bayramında trafiğe kurban gitmemek, başkalarını kurban etmemek için dikkatli olalım lütfen. (Kimse dinlemeyecek ama yine söyleyelim. Bknz. bir önceki madde.

7) Güneş battıysa yıldızların keyfini çıkartmak gerek demişti biri geçenlerde bugün kendisine hak verdim. Bitti.

Herkese iyi bayramlar.

Popüler olmak mı? Mutlu olmak mı?

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Tue, 25 Nov 2008 06:04:00 PST

Google Suggest bilindiği üzere arama yapmak istediğiniz ifadeyi girerken size girmiş olduğunuz ifadeye yakın öneriler sunan ve hem zaman kazanmanızı hem de aklınıza gelmeyen ifadeleri hatırlamanızı sağlayan bi sistem. (bildirgec.org)

İngilizce "how to be" ile başlayan sonuçları gördüğünüzde popüler olmanın mutlu olmaktan daha çok konu edildiğini görüyorsunuz. Hatta "cool" olmak üzerine yazılmış milyonlarca kaynağa bile ulaşmak mümkün.

Daha ne ister ki insan?

Üstüme yapışanlar 2 ...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Sun, 23 Nov 2008 04:37:00 PST

Yeni bir haftaya dinlenmiş olarak girmeye kararlı bir beyin ve beden mümkün olduğunca yatayda kalmalıdır. Bu tezden hareketle oturma imkanı varken ayakta kalmamaya, yatma imkanı varken oturmamaya kararlı olduğum bir Pazar gününde haftaya kısa notlar düşelim.

1) Pazartesi Karaköy iskelesine gitmenize gerek yok. Çünkü iskele artık yok. Batmış. İskele batarsa, gemi ne yapmaz. Bkz. İmam Cemaat ilişkisi.

2) Kriz artık hayatımızın bir parçası. Sorunların sebeplerini aramaya gerek kalmadı. Herşeyin sorumlusu kriz. "Akşam dışarda yiyelim mi? Yemeyelim, kriz var."

3) Ahmet Ümit'in yeni kitabı "Bab-ı Esrar" çıktı. Kitapevlerinden ısrarla isteyiniz.

4) Yeni favori haftalık dergim "Newsweek - Türkiye" yayına başlayalı 4. hafta oldu hala okunası olmaya devam ediyorlar.

5) Bu sefer de tüm param ve kredi kartlarımın içinde olduğu cüzdanımı Shemsa yanlışlıkla Bilecik'e giderken yanına alıvermiş. Böylece Cumartesi günü de beş parasız geçirdim. Bu iki etti.

6) Digiturk eleman çıkarmaya başlamış. Akbank'ı duymuşsunuzdur zaten. Şimdi sıra kimde?

Mutlu İş, Mutlu İnsan...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Sat, 15 Nov 2008 11:31:00 PST

İş hayatında mutlu olmak, mutlu olduğun işi yapmak, çalışmayı sevmek, sevmemek, hayalindeki işler hepsi günlük hayatımızda sık sık konuşmalarımızın içinde geçen sözler. Aynı şekilde kitaplarda da...

Alain de Botton'ın Modern toplumun 'hüzünlü, mutsuz insanları'na yol göstermek adına tavsiyelerde de bulunduğu 'Görmek ve Fark Etmek' adlı kitabında çalışma ve mutluluk üzerine farklı bir yorum tarihsel gerekçelerle ön plana çıkıyor.

Botton, yaşadığımız çağda modern dünya olarak tanımladığı kendi toplumunda (ki buna kısmi olarak biz de dahil edilebiliriz) "iş, bizi mutlu etmek zorundadır" görüşünün hakim olduğunu söylüyor.

Tarihsel gelişimine bakınca insanların bir arada yaşamaya başladığından beri kurulan tüm toplumlarda iş hayatın merkezine oturduğunu ancak ilk defa modern toplumlarda işin bir cezadan ya da bir kefaretten farklı bir şey olabileceğinin dile getirildiğini söylüyor. Ona göre, toplum, sağlıklı bir insanın maddi açıdan ihtiyacı olmasa da çalışmak istemesi gerektiği düşüncesini beyinlere yerleştirdi. Yaptığımız işin kişiliğimizi tanımladığı bir anlayış içerisinde yaşıyoruz diğer birçok toplum gibi. Botton, insanlara ilk sorulan soruların adının ne olduğu, nereli olduğu ve ne iş yaptığıdır diyor.

Tarihten örnekler verirken Roma ve Yunan uygarlıklarında iş kölelerin yapması gereken bir eylem olarak algılandığını belirtiyor. Platon ve Aristo'ya göre hayatta tatmine ulaşmanın tek yolu, kişisel bir gelire sahip olmaktan geçerdi; çünkü insan ancak böyle bir gelire sahip olduğunda günlük yaşamını rahatlıkla sürdürüp kendini ahlak ve maneviyat sorunlarını düşünmeye adayabilirdi.

"Çalışmayı neşeli bir eylem olarak tanımlanmasını ilk defa Rönesans döneminde İtalya şehir devletlerinde, özellikle de sanatçıların biyografilerinde görülmektedir. Michelangelo ve Leonardo gibi sanatçıların biyografilerinde çalışmanın ideal olarak özgünlük ve zafere giden bir yol olarak tanımlandığını görürüz."

Leonardo sözgelimi, bugün GTD diye bilinen çalışma ve iş yapma yöntemleri gibi konularda, ve hatta farkında olmadan uyguladığımız birçok metodun da babası sayılabilir.

Daha sonraları XVIII. Yüzyılın sonlarına doğru Benjamin Franklin, Diderot ve Rousseau gibi düşünürlerin kitaplarında çalışmanın sadece para kazanma aracı olarak değil. Aynı zamanda 'insanın kendisi olması'nın bir yolu olarak tanımlandığını görürüz.

Bu tanımlamalarla birlikte artık insanlar işlerini bir gurur kaynağı olarak görmeye başlamışlardır.

Çalışmayla ilgili birçok farklı görüş ve inanç yıllar boyu insanlar tarafından yaşatıldıktan sonra artık günümüzde gittikçe ağır basan bir görüş ortaya çıkmaya başladı. İnsanlar artık 'neredeyse tüm iş türlerinin gerçekte sağladıkları tatminle verdikleri düşünülen tatmin arasında dağlar kadar fark olduğuna' dair görüşlere daha çok inanmaya başladı.

Botton sonlara doğru büyük ölçüde yaptıkları işle kendilerinin var olduklarını hissedeceklerini düşünen insanların, kendilerini ve başarmak istediklerini yükseklere bir yerlere koymalarının bir sonucu olarak da ortaya çıktığı sonucuna varıyor. Burada başarı ve çalışmak sadece kişinin kendisinin belirlediği kıstaslarla değil aynı zamanda aile, mahalle, okul vb. gibi etkenlerinde sınırları belirlediği ve bireylerinde bunu kabul ettiği bir durum yaratmaktadır.

Diğer taraftan ise büyük bir çoğunluk ise hedef gösterilen ve istediği mutluluğu çalışarak elde edememenin verdiği şaşkınlıkla hayatlarını amaçsız balon başarılar elde etmek uğruna harcamaya devam etmektedirler.

Belki de Botton'ın dediği gibi 'çalışmanın bize mutluluk getirmesi gerektiği düşüncesinden vazgeçersek iş hayatımız daha az eziyetli geçer.'

Üstüme yapışanlar...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Thu, 13 Nov 2008 13:06:00 PST

Çok kısa üstüme yapışanlar...

Kaçınılmaz olan şeylerden kaçamadım.
Beklediğim her şey başıma geldi.
Yanıma para almayı unuttuğum için bütün günü sadece 3 ytl harcayarak geçirdim. Yemeği arkadaşlardan birine, çayları diğerine ödettim, mide ilacımı sekreterimden aldım, kahveleri şirkette içtim. (Şirkette herkese borçlandım sanırım)
Baba müşterilerden biri daha iflas bayrağını dikti. Normal karşıladım.
Vize için gerekli evrakları yine hazırlamadım.
Shemsa çanta, kemer alıyorum dedi. Kolay gelsin dedim.
Obama'dan umudu şimdiden kestim.
Annemi aramayı unuttum.
Patrona bugün hiç kızmadım.
Dolar yükseldi. Umursamadım.
Dişçi randevum alındı. Kaçamadım...

Renk katsın bugüne diye...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Fri, 07 Nov 2008 09:45:00 PST

Kayıp favicon

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Thu, 06 Nov 2008 07:39:00 PST

Son bir kaç gündür favicon olarak eklediğim resim gözükmez olmuş, eski bloggerın kendi faviconu çıkmaya başlamıştı.

Nedenini anlamaya çalışırken şuna rastladım.
"head" tag'inin altına eklenen kodu "/head" satırının üstüne ekleyerek çözebiliyormuşuz.

Maymun iştahlı ve sabırsız

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Mon, 03 Nov 2008 05:39:00 PST

Notlar almak, zaman zaman da kafamdakileri şekle dönüştürmek amacıyla kullandığım küçük defterler kullanıyorum (Bakınız Moleskine, Moleschino).

Defter tutma konusunda çok kabiliyetli olmadığımı daha önce de itiraf etmiştim. Bu da başka bir itiraf sayılabilir belki.

Kullandığım defterilerin sonuna yaklaşırken ben de bir huzursuzlanmalar bir daralmalar sözkonusu olmaya başlıyor.

Yeni bir defteri çoktan karar verip aldığım için bir an önce eskiyi bırakıp yenisine geçme ihtiyacı duyuyorum.

Shemsa buna maymun iştahlılık diyor.

Ben sabırsızlık diyorum. Bunda maymunların bir suçu yok. Eskilerden, sıkıntıyla andığım günlerden, kafamdaki yoğunluktan kurtulmak ve yeni bir sayfa açmak için sabırsızlık...

Bedava Digitürk İzle, Bedava Film İndir

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Mon, 03 Nov 2008 05:37:00 PST

Sayın DigiTurk PR Departmanı Yetkilisi,

(tabii eğer var ise öyle bir şey )

Ticari kaygınız nedeniyle istemeden ve farkında olmadan pek çok blog yazarının kişisel özgürlüğünü elinden aldınız.

Bunun beklenen sonucu olarak, an itibariyle, pek çok blog yazarı hem ailelerinin hem de dostlarının Digiturk aboneliklerini iptal ettirmeyi düşünüyor.

Müşteri kitlenizin en üst tabakasında yer alan, sinema paketleri ve yabancı dil kanallarının izleyicilerinin aynı zamanda Türkiye’de en aktif blog kullanıcıları olduğu gözünüzden kaçmaması gereken bir gerçek.

Marka imajınızın özellikle A+ grupta yerin dibine geçtiğinin ve geçmeye devam ettiğinin bilincinde olmalısınız.

Blogger altyapısının canlı ya da banttan yayın yapmaya imkân tanımadığı,
üçüncü parti servislerden alınan embed kodlar kullanılarak başka bir servis üzerinden sağlanan içeriğe erişim sağlanması yoluyla dağıtıldığı,
yani kendi sunucularında barındırılmadığı herkes tarafından biliniyor.
Buna rağmen Blogger.com’u engelleten güzide birimlerinizin başındakileri işten kovun bence. Bu işi bilen birilerini işe alın!
(bu maddeler jazzirti~dan alınmıştır)

Eğer markanızı düşünüyorsanız, ve bu yaptıklarınızdan dolayı üzgünseniz size Sansüre Sansür hareketine ana sponsor olmayı öneririm.

Saygılarımla,

Bir Blog Yazarı

—

not:
Başlık hem SEO, hem de ironi amaçlıdır.

not 2:
Eğer şu an yasaklanmamış bir blogunuz varsa sizi de benzer bir çağrı yapmaya davet ediyorum (evet bu bir mimdir, ve bu yazıyı okuyan her blog yazarı bu mim’e davetlidir)

not 3:
Konu ile ilgili yorum ve düşüncelerinizi duymaktan mutlu olacağım.

not 4:
Blogunuzda bu konuyla ilgili tepkinizi belirmeye üşenmeyin (bkz: not 2)

Yasak kalktı izi kaldı...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Tue, 28 Oct 2008 13:56:00 PDT

Blogger ve blogspot.com uzantılı sitelere yönelik yasaklama kararı bugün kalktı. (Bu kadar çabuk olmasına şaşırdığımı belirtmem gerek)

Yasak kalktı kalkmasına ama bana göre "yasakçı ülke" damgasına sağlam bir leke, bir iz daha eklendi. Kolay kolay da temizlenmez.

Yasaksız günler dileğiyle...

Türkiye'de neler oluyor?

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Fri, 24 Oct 2008 11:22:00 PDT

Türkiye gittikçe baskıcı rejimlere sahip ülkelerin gösterdiği davranışları sergilemeye başladı.

Şimdi de www.blogger.com adresini ve blogspot.com uzantılı sitelere girişi yasaklamışlar. Bu karar nasıl alınıyor anlayabilmiş değilim. Bizim de sitemiz blogger üzerinden yayın yapıyor ancak kendi alan adımızı kullandığımızdan sebep yasaklamaya çalım atmış oluyoruz.

Kararın gerekçesi Diyarbakır 1. Sulh Mahkemesinin aldığı karar ama gerekçe nedir anlayamıyoruz. Her hangi bir blog hakkındaki dava olabilir ve bu yüzden binlerce siteye birden yasaklama geliyor. Daha önce de wordpress uzantılı sitelere yasaklama gelmişti. Youtube olayını söylemiyorum bile.

interneti toptan yasaklayalım olsun bitsin şu iş...

M. Serdar Kuzuloğlu yeniden blog yazıyor...

zaferkarkac@gmail.com (Zafer Karkac) — Wed, 22 Oct 2008 02:37:00 PDT

Radikal gazetesindeki Sanal Alem köşesinden ve Teknosohbet.TV'den takip ettiğimizi Serdar Kuzuloğlu üçüncü defa blog yazmaya başlamış. Merak edenler buradan buyurun.