Έτσι είναι ουσιαστικό να προγραμματίζονται συχνές επισκέψεις για εξέταση των μαστών. Όσο νωρίτερα ένας καρκινώδης όγκος ανιχνεύεται στο στήθος σας, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα επιβίωσής σας.

Πράγματα που μπορείτε να αποφύγετε:

Να είστε παχύσαρκη ή υπέρβαρη.

Διατροφή υψηλή σε κορεσμένα λιπαρά.

Περισσότερα από 2 οινοπνευματώδη ποτά ανά ημέρα.

Λίγη σωματική δραστηριότητα.

Λήψη των χαπιών ελέγχου γέννησης για περισσότερο από 10 έτη εάν είστε κάτω από 35.

Πρόσθετοι κίνδυνοι.

Πρόωρη εμμηνόρροια ή καθυστερημένη εμμηνόπαυση.

Πρώτο παιδί σε γηρατειά ή μη γέννηση.

Ηλικία, ειδικά πάνω από 65.

Συγκρατημένα αυξανόμενος κίνδυνος: οικογενειακή ιστορία του καρκίνου του μαστού, ειδικά μητέρα ή αδελφή που είχαν προσωπική ιστορία του καρκίνου, καλοήθης ασθένειας στηθών (μη-καρκίνου),  πυκνός ιστός στηθών.

Υψηλός κίνδυνος: προηγούμενη θεραπεία ακτινοβολίας στο στήθος, επεξεργασίες ορμονών, μεταλλαγές γονιδίων, συμπεριλαμβανομένου BRCA1, BRCA2, ένας αδελφός, μια αδελφή ή ένα παιδί με αυτές τις μεταλλαγές γονιδίων, Li - Fraumeni, σύνδρομο Cowden, ή Bannayan-Riley-Ruvalcaba.

Ανίχνευση: Τακτικές επισκέψεις για εξέτασεις.

Όσο πιο σύντομα ξέρετε ότι έχετε καρκίνο τόσο πιό σύντομα μπορείτε να λάβετε τη θεραπεία. Ο καρκίνος έχει λιγότερο χρόνο να διαδοθεί και η προοπτική επιβίωσής σας θα είναι σαφώς καλύτερη.

Τύποι εξετάσεων

Οι εξετάσεις που μπορείτε να κάνετε μόνες σας αλλά και οι κλινικές εξετάσεις περιλαμβάνουν την ψηλάφηση των στηθών σας με τα άκρα των δακτύλων σας.

Οι μαστογραφίες είναι οι ακτίνες X.

Η απεικόνιση μαγνητικής αντήχησης (MRI) χρησιμοποιεί τους μαγνήτες και τα ραδιο κύματα. (MRIs δεν χρησιμοποιούνται συνήθως: αν και είναι πιό ευαίσθητα από τις μαστογραφίες, μπορούν να χάσουν μερικούς καρκίνους που οι μαστογραφίες ανιχνεύουν.)

Πότε να ξεκινήσετε να εξετάζεστε;

Οι μαστογραφίες και τα MRIs είναι σημαντικές επειδή μπορούν να ανιχνεύσουν τους όγκους όταν είναι ακόμα πάρα πολύ μικροί για να τους αισθανθείτε και προτού να προκαλέσουν τα συμπτώματα.

Συστήνεται:

Στην δεκαετία των 20 και στην δεκαετία των 30: να κάνετε μία κλινική εξέταση κάθε 3 χρόνια.

Στην δεκαετία των 40: να έχετε μία κλινική εξέταση και μία μαστογραφία κάθε έτος.

Στον υψηλό κίνδυνο: κάνετε μία MRI και μια μαστογραφία κάθε έτος, αρχίζοντας από τα 30.

Στο συγκρατημένα αυξανόμενο κίνδυνο: συμβουλευθείτε τους γιατρούς σας για εάν και πότε να προσθέσει τις διαλογές MRI στην ετήσια μαστογραφία σας.

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Οι θάνατοι από τον καρκίνο του μαστού έχουν πέσει περισσότερο από 2 τοις εκατό κάθε χρόνο από το 1990 και έπειτα. Αλλά οι μαύρες γυναίκες έχουν ακόμα ένα 40 τοις εκατό υψηλότερο ποσοστό θανάτου από τον καρκίνο του μαστού από τις λευκές γυναίκες, σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύονται την Τετάρτη από την αμερικανική κοινωνία καρκίνου.

"Το ποσοστό θανάτου από καρκίνο του μαστού συνεχίζει να μειώνεται από τη δεκαετία του '90 στις γυναίκες λόγω των βελτιωμένων θεραπειών και των αυξανόμενων ποσοστών διαγνώσεις μέσω της μαστογραφίας," είπαν ο Δρ Ahmedin Jemal, διευθυντής για την επιτήρηση καρκίνου στην αμερικανική κοινωνία καρκίνου.

Το ποσοστό θανάτου από τον καρκίνο του μαστού οξύνθηκε το 1989, έιπε ο Jemal. "Το πιο πρόσφατο στοιχείο από το 2006 παρουσιάζει ότι τα ποσοστά θανάτου από καρκίνο του μαστού έχουν πέσει σχεδόν 30 τοις εκατό," είπε. "Αυτές είναι πολύ καλές ειδήσεις."

Όταν αυτό το στοιχείο μεταφράζεται σε αριθμό γυναικών με τον καρκίνο του μαστού που δεν πέθαναν, περίπου 130.000 ζωές σώθηκαν, σημείωσε.

O Jemal είπε ότι η πτώση στους θανάτους από καρκίνο του μαστού θα μπορούσε να επιταχυνθεί με περισσότερη στοχοθετημένη θεραπεία, περισσότερη πρόσβαση στη μαστογραφία, και περισσότερη θεραπεία για τους φτωχούς και τους ανασφάλιστους.

Μεταξύ των ανασφάλιστων γυναικών, μόνο 30 τοις εκατό είχαν μια μαστογραφία κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δύο ετών, έναντι περίπου 70 τοις εκατό των ασφαλισμένων γυναικών, είπε.

Όλες οι γυναίκες πρέπει να έχουν την κανονική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού. "Εάν ο καρκίνος του μαστού διαγνωσθεί νωρίς, το πενταετές ποσοστό επιβίωσης είναι 98 τοις εκατό, αλλά εάν τον διαγνώσουμε αργά το ποσοστό επιβίωσης είναι μόνο 24 τοις εκατό," πρόσθεσε.

Ένας άλλος τρόπος να χαμηλώσει ο κίνδυνος θανάτου από τον καρκίνο του μαστού είναι να προωθηθεί η πρόληψη, είπε ο Jemal. Αυτό περιλαμβάνει τη διατήρηση ενός υγιούς βάρους σωμάτος, ενός καλού προγράμματος γυμναστικής, και περιορισμού του οινοπνεύματος και του τσιγάρου είπε.

Ο Δρ.  Harold J. Burstein, του ιδρύματος καρκίνου Dana - Farber στη Βοστώνη και βοηθός καθηγητή της ιατρικής στο ιατρικό σχολείο του Χάρβαρντ, είπε, "σημειώνουμε πραγματική πρόοδο κατά του καρκίνου του μαστού."

"Μερικές φορές υπάρχει πολύς νιχιλισμός. Οι άνθρωποι ανησυχούν ότι δεν κερδίζουμε τον πόλεμο στον καρκίνο, " είπε. "Σε αυτήν την ιδιαίτερη μάχη, κερδίζουμε σαφώς. Είναι αργή, σκληρή πρόοδος, αλλά κερδίζουμε.'

"Δεν κερδίζουμε επειδή έχουμε ένα νέο μυστικό όπλο," πρόσθεσαι. "Κερδίζουμε επειδή έχουμε μια καλύτερη υποδομή, επειδή έχουμε εκπαιδεύσει τους ασθενείς και τους γιατρούς, επειδή έχουμε τα νέα εργαλεία που διατίθενται, επειδή έχουμε τις νέες ιδέες στη βιολογία του καρκίνου -- όλα εκείνα τα πράγματα κάνουν μια διαφορά."

Άλλα σημαντικά σημεία της έκθεσης:

• Το 2009, περίπου 192.370 αμερικανικές γυναίκες θα εντοπιστούν με τον καρκίνο του μαστού, που αποτελεί περισσότερους του ενός σε τέσσερις καρκίνους διαγνωσθέντες.
• Το 2009, κατ' εκτίμηση 40.170 γυναίκες θα πεθάνουν από τον καρκίνο του μαστού, μόνο ο καρκίνος πνευμόνων σκοτώνει περισσότερες γυναίκες.
• Τα στοιχεία από το 2006 -- οι πιό πρόσφατες στατιστικές διαθέσιμες -- έδειξαν ότι περίπου 2,5 εκατομμύριο γυναίκες έχουν μια ιστορία του καρκίνου του μαστού.
• Από το 2002 ως το 2003, υπήρξε αιχμηρή πτώση στα ποσοστά καρκίνου του μαστού, ιδιαίτερα για τις γυναίκες ηλικίας 50 έως 69.
• Από το 1990, τα ποσοστά θανάτου από καρκίνο του μαστού μειώνονται σταθερά. Η πτώση είναι μεγαλύτερη μεταξύ των γυναικών κάτω από 50 (3,2 τοις εκατό ετησίως) απ'ό,τι μεταξύ των γυναικών άνω των 50. 2 τοις εκατό ετησίως).

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Η 48χρονη μητέρα τριών παιδιών είχε αρχίσει να παρατηρεί τις αλλαγές στην εμφάνιση και την αίσθηση των στηθών της και η πρώτη σκέψη της ήταν επειδή είχε σταματήσει να θηλάζει το τελευταίο παιδί της.

Αλλά μια μαστογραφία και οι δοκιμές επιβεβαίωσαν ότι είχε προχωρημένο καρκίνο.

"Αυτό που με συγκλόνισε ότι δεν υπήρξε κανένας όγκος στη μαστογραφία. Το μόνο που έδειξε ήταν πυκνωμένο δέρμα. " είπε η Murphy. "Άρχισα τη χημειοθεραπεία μέσα σε μια εβδομάδα από τις εξετάσεις."

Οι ιστορίες όπως της Murphy είναι κοινές μεταξύ των γυναικών με αυτό το είδος καρκίνου του μαστού, ένα σπάνιο αλλά επιθετικότερο είδος καρκίνου του μαστού που έχει επιπτώσεις στο δέρμα του στήθους.

Αντίθετα από άλλες μορφές καρκίνου του μαστού, αυτός ο καρκίνος σπάνια εμφανίζει όγκους στο στήθος κάτι που τον κάνει πολύ δύσκολο στο να ανιχνευθεί με μία μαστογραφία.

Η Δρ. Nora Jaskowiak, χειρουργικός διευθυντής του πανεπιστημίου του κέντρου στηθών του Σικάγου, είπε ότι ο συγκεκριμένος καρκίνος του μαστού δεν είναι "στο ραντάρ των ανθρώπων," αν και έχει ένα χαμηλότερο ποσοστό επιβίωσης από άλλους καρκίνους του μαστού. "Πιστεύω ότι λίγες γυναίκες γνωρίζουν γι’αυτόν" είπε.

Τα συμπτώματα της ασθένειας, που έχει επιπτώσεις σε περίπου 1 με 5 τοις εκατό των ασθενών με καρκίνο στήθους, περιλαμβάνουν τη διόγκωση, την ερυθρότητα, την απόσυρση θηλών και τα στήθη τα αισθάνεστε κατ'ασυνήθιστο τρόπο θερμά στην αφή. Ο καρκίνος του μαστού τείνει να εμφανιστεί συχνότερα στις νεώτερες γυναίκες και σε αφρο-αμερικάνους. Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με εκείνα της μαστίτιδας, μια μόλυνση στηθών που μπορεί να θεραπευθεί με τα αντιβιοτικά. Αλλά "οι άνθρωποι που παίρνουν τη μαστίτιδα περιποιούνται τις γυναίκες. Οποιοδήποτε άλλο στήθος που πρήζεται από εκτός από αυτό,  πρέπει να το δει ο γιατρός σας, " είπε η Δρ. Jaskowiak.

Η θεραπεία για αυτού του είδους τον καρκίνο του μαστού περιλαμβάνει συνήθως την άμεση χημειοθεραπεία που ακολουθείται από τη χειρουργική επέμβαση ή/και την ακτινοβολία.

Επειδή τα συμπτώματα της ασθένειας μπορούν να αναπτυχθούν σε λίγες ημέρες, όπως της κα. Murphy, ωθεί τις γυναίκες να μην αγνοήσουν τις ασυνήθιστες αλλαγές στα στήθη τους.

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Η έρευνα, που εμφανίζεται στο περιοδικό της αμερικανικής κοινωνίας καρκίνου, εξέτασε τα στοιχεία από 6.275 γυναίκες της Νέας Υόρκης, οι οποίες είχαν προφυλακτικές μαστεκτομές -- ενός μη-καρκινώδους στήθους ως προληπτικό μέτρο.

Οι ερευνητές εξέτασαν τις γυναίκες που αφαίρεσαν ένα υγιές στήθος μετά από την ανακάλυψη του καρκίνου στο άλλο στήθος καθώς επίσης και τη γυναίκα χωρίς καρκίνο που αφαίρεσε και τα δύο στήθη, αλλά είχαν μια ισχυρή οικογενειακή ιστορία της ασθένειας ή ενός γονιδίου που τις καθιστά πιο ευαίσθητες.

Από το 1995 ως το 2005, ο αριθμός γυναικών που είχαν καρκίνο σε ένα στήθος και επέλεξαν να αφαιρέσουν το άλλο στήθος έχει διπλασιαστεί. Εκείνες που αφαίρεσαν και τα δύο στήθη χωρίς να έχουν καρκίνο είναι επίσης περισσότερες, αλλά ελαφρώς.

Άλλες μελέτες αποκαλύπτουν αυξήσεις στις ολικές μαστεκτομές, που προκαλούν τις ανησυχίες ότι μερικές γυναίκες θεραπεύονται πάρα πολύ επιθετικά και εάν οι γιατροί κάνουν το σωστό πράγμα για τους ασθενείς.

"Για μερικές γυναίκες, η ποιότητα ζωής τους είναι καλύτερη με τα στήθη τους αφαιρούμενα επειδή ξεφορτώνεστε την ανησυχία" είπε η Δρ Lisa Jacobs, μία χειρούργος ογκολογίας στο κέντρο στηθών Johns Hopkins. "Πολλές γυναίκες μπαίνουν και λένε,  δεν θέλω να το κάνω ξανά."

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Οι ερευνητές είπαν ότι η νέα συσκευή μπορεί να αισθανθεί τα biomarkers που δείχνουν την παρουσία καρκίνου στο κυψελοειδές επίπεδο, γενικά παρόν μόνο σε χαμηλά επίπεδα στα βιολογικά δείγματα. Η ανάλυση μπορεί να ολοκληρωθεί σε 30 λεπτά, χρησιμοποιώντας μια φορητή συσκευή όπως ένα βατόμουρο που γίνεται από την έρευνα του Motion Ltd.

"Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που κάνουμε τη διάγνωση, θα μπορούσαμε να κάνουμε πολύ ακριβέστερη διάγνωση στο μέλλον," είπε η ερευνητής Shana Kelley, μία καθηγήτρια μολύβδου στη Leslie Dan Faculty του φαρμακείου και την Ιατρική Σχολή.

Το τσιπ είναι σ το μέγεθος του άκρου δακτύλου ενός ατόμου, είπε. Το τσιπ, που συνδυάζεται με τη φορητή συσκευή θα αντικαθιστούσε το δωμάτιο των υπολογιστών που απαιτούνται τώρα για να αξιολογήσουν ένα δείγμα των biomarkers καρκίνου, είπε η Kelley.

Η Kelley συνεργάστηκε με το πανεπιστήμιο της εφαρμοσμένης μηχανικής του Τορόντου και τον καθηγητή Ted Sargent και μια ομάδα από τo Margaret Hospital και το πανεπιστήμιο στο Κίνγκστον, Οντάριο.

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Όταν ο ηθοποιός Patrick Swayze πέθανε νωρίτερα αυτό το μήνα από τον καρκίνο στον πάγκρεας, έβαλε ένα διάσημο πρόσωπο σε μια λίστα θνησιμότητας αυτής απαίσιας ασθένειας. Στα 57, ο Swayze ήταν αρκετά νέος για το θάνατό του και αυτό ήταν αρκετό για να συγκλονίσει τον κόσμο.

Ο Swayze είχε μια προηγμένη περίπτωση της ασθένειας, δεδομένου ότι ο καρκίνος είχε διαδοθεί και στο συκώτι του. Είναι λίγο ενθαρρυντικό να σκεφτούμε ότι νίκησε τα δεδομένα δεδομένου ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτήν την διάγνωση δεν ζουν πάνω από ένα χρόνο. Ο Swayze έζησε 20 μήνες.

Ο καρκίνος στο πάγκρεας είναι ένας σχετικά σπάνιος καρκίνος, αλλά παραμένει ένας από τους πιο θανατηφόρους. "Είναι μια πολύ σύνθετη ασθένεια, αυτοί οι άνθρωποι είναι δύσκολο να φροντιστούν, έχουν περιπλεχτεί τα ιατρικά ζητήματα, "λέει η Δρ Margaret Tempero, ερευνητικός διευθυντής κέντρο καρκίνου της Helen Diller στο Σαν Φρανσίσκο.

Η αμερικανική κοινωνία καρκίνου υπολογίζει ότι 42.470 Αμερικανοί θα εντοπιστούν με το συγκεκριμένο είδος καρκίνου το 2009 και 35.240 θα πεθάνουν. Τα ποσοστά επιβίωσης είναι περίπου 25% σε ένα έτος και μόνο 5% σε πέντε έτη, σύμφωνα με το παγκρεατικό δίκτυο δράσης καρκίνου (www.pancan.org). (Κατά τη σύγκριση, 89% των ασθενών με καρκίνο του μαστού και 65% των ορθοκολιτικών ασθενών με καρκίνο θα ζήσει τουλάχιστον πέντε έτη πέρα από τη διάγνωση).

Η καλύτερη πιθανότητα της επιβίωσης και η μόνη πιθανότητα για τη θεραπεία είναι χειρουργική αφαίρεση των όγκων. "Όπως σε οποιοδήποτε άλλον όγκο, ο στόχος είναι να βρεθεί νωρίς, προτού να αναπτυχθεί." λέει η Tempero.

Εντούτοις, επειδή η πρόωρη ασθένεια στερείται τα προφανή συμπτώματα, μόνο μια μειονότητα των ασθενών είναι υποψήφιοι για τη χειρουργική επέμβαση. Και δυστυχώς, ακόμα και μετά από τη χειρουργική επέμβαση ο καρκίνος επιστρέφει συχνά. "Περίπου 20% των ασθενών είναι υποψήφιοι για τη χειρουργική επέμβαση και, εκείνοι, περίπου 20% θεραπεύονται," λέει το Δρ Edward Garon, ένας ογκολόγος στο κέντρο καρκίνου Jonsson UCLA.

Οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η θεραπεία των ασθενών με τη χημειοθεραπεία μετά από τη χειρουργική επέμβαση μειώνει τον κίνδυνο για την επανάληψη.

Μερικές φορές η θεραπεία ακτινοβολίας επιλέγεται επίσης, αν και οι γιατροί διαφωνούν ως προς τη χρησιμότητά της.

Οι ερευνητές εργάζονται στους τρόπους να ανιχνευθεί η ασθένεια νωρίτερα, επειδή αυτή θα επιτρέψει σε περισσότερους ανθρώπους να χειρουργηθούν.

Τα φυσικά συμπτώματα του καρκίνου στο πάγκρεας δεν είναι πολύ συγκεκριμένα. Περιλαμβάνουν την κούραση, την απώλεια βάρους και την απώλεια όρεξης. Μερικές φορές, ο ίκτερος και ο κοιλιακός πόνος εμφανίζονται. Η διάγνωση εξαρτάται από τις διαδικασίες απεικόνισης, όπως οι ανιχνεύσεις CT ή PET ή ο ενδοσκοπικός υπέρηχος, αλλά αυτές οι δοκιμές δεν μπορούν να ανιχνεύσουν τους μικρούς, πρόωρους καρκίνους.

Ακόμα κι αν οι τεχνικές υψηλής τεχνολογίας αναπτύσσονται για την έγκαιρη ανίχνευση, η διαδεδομένη διαλογή δεν είναι πρακτική για έναν τέτοιο ασυνήθιστο καρκίνο. Αλλά οι δοκιμές είναι χρήσιμες στις υψηλού κινδύνου ομάδες, όπως εκείνοι με ένα οικογενειακό ιστορικό.

Όταν η ασθένεια προωθήσει πέρα από την προσιτότητα της χειρουργικής επέμβασης, η χημειοθεραπεία είναι η τυποποιημένη επεξεργασία. Δύο φάρμακα είναι εγκεκριμένα από τον οργανισμό φαρμάκων για τη θεραπεία του καρκίνου στο πάγκρεας: το gemcitabine (που πωλείται ως Gemzar) και το erlotinib (Tarceva).

Το Gemzar έχει χρησιμοποιηθεί για μια περισσότερο από δεκαετία και βελτιώνει συγκρατημένα τα συμπτώματα και την επιβίωση. Το Tarceva εγκρίθηκε για τη θεραπεία του καρκίνου στο πάγκρεας το 2005 ως προσθήκη στη θεραπεία Gemzar. Σε μια μελέτη του 2007, τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν σε 569 ασθενείς ήταν στατιστικά σημαντικά, αλλά το γενικό όφελος ήταν μικρό: 23% των ασθενών που επιζούν ένα έτος μετά από το συνδυασμό εναντίον 17% με Gemzar μόνο.

Η σπανιότητα των αποτελεσματικών φαρμάκων χημειοθεραπείας για τον καρκίνο στο πάγκρεας δεν είναι ελλείψει της δοκιμής των νέων φαρμάκων, λένε οι γιατροί. Αλλά πολλοί στον τομέα έχουν γίνει αποθαρρυμένοι. "Υπήρξε μια αναταραχή της φάσης 3 [ προηγμένης ] δοκιμές που γίνονται, αλλά επειδή οι περισσότεροι από τα ήταν αρνητικοί, σκέφτομαι εκεί ένα πραγματικό pullback εκ μέρους της βιομηχανίας και οι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο," λέει η Tempero. Φάρμακα με υποσχέσεις όπως το Avastin, το axitinib και το aflibercept αποτυνχάνουν στην φάση 3 των δοκιμών.

Γιατί οι παγκρεατικοί όγκοι είναι τόσο ανθεκτικοί στη χημειοθεραπεία παραμένει ασαφές. Μια πιθανότητα είναι ότι τα φάρμακα έχουν έναν χρόνο που φθάνουν στα κύτταρα όγκων. Η έρευνα στην καλύτερη παράδοση φαρμάκων έχει παραγάγει το nab-paclitaxel, ένα φάρμακο που ντύνεται με μια πρωτεϊνη, λευκωματίνη, η οποία δεσμεύει μια πρωτεϊνη στα κύτταρα όγκων.

Μια τρέχουσα φάση 3 εξετάζει το nab-paclitaxel σε συνδυασμό με Gemzar. "Εκείνες οι δοκιμές είναι υπό εξέλιξη, έτσι θα πρέπει να περιμένουμε και να δούμε," λέει ο Tempero. Αλλά, προσθέτει, οι προηγούμενες, μικρότερες δοκιμές ήταν πολύ ελπιδοφόρες.

Όπως με άλλους καρκίνους, γίνεται όλο και περισσότερο σαφές ότι ο καρκίνος στο πάγκρεας δεν είναι μια ενιαία ασθένεια αλλά μια ομάδα ασθενειών που φαίνονται ίδιες κάτω από το μικροσκόπιο αλλά είναι διαφορετικές, λέει το Δρ David Dawson, ένας παθολόγος στο κέντρο Jonsson UCLA. Αυτός και άλλοι παγκρεατικοί ερευνητές καρκίνου είναι από την επιτυχία της εξατομικευμένης θεραπείας στον καρκίνο του μαστού, ο οποίος γίνεται ταξινομημένος και όλο και περισσότερο μεταχειρισμένος βασισμένος στις μοριακές διαφορές στους όγκους.

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Μια νέα μελέτη ζυγίζει τους κινδύνους ενάντια στα οφέλη διάφορων φαρμάκων με σκοπό να προλάβουν τον καρκίνο του μαστού στις γυναίκες που διατρέχουν το μεγάλο κίνδυνο, στην μελέτη συμπεριλήφθησαν το raloxifene και το tibolone αλλά και το tamoxifen . Οι παρενέργειες αυτών των φαρμάκων μπορούν να περιλάβουν τους καταρράκτες, τον καρκίνο της μήτρας και τους θρόμβους αίματος, οι οποίοι θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καρδιακό επεισόδιο αλλά και εγκεφαλικό.

Οι ερευνητές, που οδηγήθηκαν από τον Δρ Heidi Nelson, στο πανεπιστήμιο υγείας & επιστήμης του Όρεγκον, πραγματοποίησαν μια μελέτη για τις υψηλού κινδύνου γυναίκες για να καθορίσουν εάν η αποτελεσματικότητα της πρόληψης του καρκίνου ξεπέρασε τις σοβαρές παρενέργειες κινδύνου σε βάρος που θα μπορούσαν να εμφανιστούν. Διαπίστωσαν ότι το φάρμακο μείωσε τον καρκίνο του μαστού κατά 30-68 τοις εκατό, ανάλογα με το φάρμακο. Αυτό σημαίνει ότι ένας μεγάλος αριθμός γυναικών σε κίνδυνο θα μπορούσε σημαντικά να κόψει τις πιθανότητές του για την εμφάνιση καρκίνου του μαστού. Αλλά οι ερευνητές επίσης διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που πήραν το tamoxifen αύξησαν τις πιθανότητες για θρόμβους,  καταρράκτες και ενδομήτριου καρκίνου. Το Tibolon βρέθηκε να αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού περισσότερο από τα άλλα δύο φάρμακα.

Οι συντάκτες της μελέτης ελπίζουν να κάνουν περισσότερη έρευνα για τα φάρμακα για να πάρουν στο εγγύς μέλλον μια καλύτερη αίσθηση της αποτελεσματικότητάς τους. Μερικοί γιατροί θεωρούν ότι δεν παίρνουν αρκετές γυναίκες τα φάρμακα. Ο Δρ. Christy Russell, ηγέτης της συμβουλευτικής επιτροπής καρκίνου του μαστού για την αμερικανική κοινωνία καρκίνου, δήλωσε ότι "έχουμε 200.000 νέες υποθέσεις του καρκίνου του μαστού κάθε έτος και θα μπορούσαμε ενδεχομένως να μειώσουμε εκείνο τον αριθμό από το μισό χρησιμοποιώντας τα φάρμακα που εγκρίνονται ήδη από τη διοίκηση τροφίμων και φαρμάκων για αυτόν το λόγο." Ο Russell πρότεινε ότι οι γυναίκες που έχουν μια οικογενειακή ιστορία του καρκίνου του μαστού ή έχουν εντοπιστεί με όγκους στο στήθος που τις βάζει σε έναν υψηλό κίνδυνο για τον καρκίνο του μαστού, πρέπει να συζητούν τα πιθανά πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των φαρμάκων με τους γιατρούς τους.

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Σύμφωνα με την αμερικανική κοινωνία του καρκίνου, ο καρκίνος του μαστού είναι ένας κακοήθης όγκος που αρχίζει από τα κύτταρα του στήθους. Ένας κακοήθης όγκος είναι ομάδα κυττάρων καρκίνου που μπορεί να εισβάλει στους περιβάλλοντες ιστούς ή να διαδοθεί στις απόμακρες περιοχές του σώματος.

Η ασθένεια εμφανίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στις γυναίκες, αλλά και οι άνδρες μπορούν να προσβληθούν. Οι περισσότεροι καρκίνοι του μαστού αρχίζουν στα κύτταρα που ευθυγραμμίζουν τους αγωγούς (ductal καρκίνοι) μερικοί αρχίζουν στα κύτταρα που ευθυγραμμίζουν lobules (lobular καρκίνοι) και ένας μικρός αριθμός σε άλλους ιστούς.

Η γνώση του είδους καρκίνου είναι σημαντική, αλλά η γνώση εάν τα κύτταρα καρκίνου έχουν διαδοθεί στους λεμφαδένες είναι εξίσου σημαντική, επειδή εάν έχει, υπάρχει μια μεγαλύτερη πιθανότητα τα κύτταρα να έχουν περάσει επίσης στην κυκλοφορία του αίματος και σε άλλα μέρη του σώματος.

"Ξέροντας το συγκεκριμένο είδος καρκίνου, μπορούμε να το θεραπεύσουμε και να κατευθύνουμε τον όγκο" δήλωσε το Δρ J. Bruno Pestana, ένας ογκολόγος στο νοσοκομείο Saint Anne του Fall River.

Οι αμερικανικές στατιστικές της κοινωνίας καρκίνου δείχνουν ότι η πρόοδος, η έγκαιρη ανίχνευση και θεραπεία του καρκίνου του μαστού έχει οδηγήσει στα μειωμένα ποσοστά θνησιμότητας από το 1990.

"Είναι πολύ σημαντικό να καλυφθεί ο πληθυσμός προκειμένου να ανιχνευθούν τα αρχικά στάδια και να αυτά αντιμετωπιστούν στη συνέχεια αποτελεσματικά," δήλωσε το Δρ Pestana.

Η αμερικανική κοινωνία καρκίνου δηλώνει ότι ακόμα κι αν τα περισσότερα κομμάτια στηθών δεν είναι καρκινώδη, επομένως καλοήθη, μερικά μπορούν ακόμα να εξεταστούν και κάτω από ένα μικροσκόπιο για να αποδειχθούν ότι δεν είναι καρκινώδη.

Τα περισσότερα κομμάτια αποδεικνύονται fibrocystic, ο σχηματισμός του ινώδους ιστού, και κύστεις (fluid-filled σάκοι), προκαλώντας τη διόγκωση και τον πόνο στο στήθος, και συχνά συμβαίνουν προτού η εμμηνορροϊκή περίοδο μιας γυναίκας. Άλλα καλοήθη κομμάτια στηθών, όπως τα fibroadenomas ή τα intraductal papillomas, είναι ανώμαλες αυξήσεις, αλλά δεν είναι καρκινώδεις και δεν διαδίδονται έξω από το στήθος σε άλλα όργανα. ¶Αν και δεν απειλούν τη ζωή, μερικοί καλοήθεις όγκοι στηθών είναι σημαντικοί επειδή οι γυναίκες με αυτούς τους όγκους έχουν έναν υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού.Σύμφωνα με την αμερικανική κοινωνία καρκίνου, υπάρχουν περίπου 16 τύποι καρκίνων του μαστού.

Το ductal καρκίνωμα επί τόπου (DCIS) είναι το πιο κοινό είδος μη καταπατητικού καρκίνου του μαστού. Αυτά τα κύτταρα καρκίνου είναι μέσα στους αγωγούς, αλλά δεν έχουν διαδοθεί μέσω των τοίχων των αγωγών στον περιβάλλοντα ιστό. Περίπου 1 στις 5 νέες υποθέσεις καρκίνου του μαστού θα είναι DCIS. ¶Μια μαστογραφία είναι συχνά ο καλύτερος τρόπος να βρεθεί DCIS πρόωρα.

Το ductal καρκίνωμα (IDC) είναι το πιο κοινό είδος της εισβολής καρκίνου του μαστού. Αρχίζει σε μια μετάβαση γάλακτος (αγωγός) του στήθους, σπασίματα μέσω του τοίχου του αγωγού, και αυξάνεται στο λιπαρό ιστό του στήθους. Σε αυτό το σημείο, μπορεί να είναι σε θέση να διαδοθεί σε άλλα μέρη του σώματος μέσω του κυκλοφορικού συστήματος.

Ένας άλλος κοινός τύπος είναι της εισβολής lobular καρκίνωμα (ilc), το οποίο αρχίζει στους αδένες (lobules) που παράγουν γάλα. Όπως και ο IDC, μπορεί να διαδοθεί σε άλλα μέρη του σώματος. Περίπου 1 από τους 10 καρκίνους του μαστού είναι ILCs.

Για περισσότερες πληροφορίες για άλλους τύπους καρκίνων του μαστού, παρακαλώ επισκεφτείτε www.cancer.org

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Ήδη μία στις δώδεκα νέες περιπτώσεις ασθένειας αποδίδεται στο ότι το άτομο είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο και αυτή η αναλογία λέγεται ότι θα αυξηθεί περισσότερο όσο κόβεται το τσιγάρο ή εγκαταλείπονται θεραπείες ορμονών.

Ο Δρ Andrew Renehan, ένας εμπειρογνώμονας καρκίνου στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, είπε σε μια ιατρική διάσκεψη: "Η παχυσαρκία προφθάνει σε ένα ποσοστό που το καθιστά πιθανό να γίνει η μεγαλύτερη αποδοτέα αιτία του καρκίνου στις γυναίκες μέσα στην επόμενη δεκαετία."

Πέρυσι, ο αριθμός περιπτώσεων καρκίνου στην Ευρώπη που συνδέθηκε με το βάρος έφτασε τις 124.050, σχεδόν ο διπλός αριθμός από αυτόν του 2002.

Στους άνδρες, 3,2 τοις εκατό των νέων καρκίνων θα μπορούσαν να αποδοθούν στο ότι είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι και στις γυναίκες ήταν 8,6 τοις εκατό. Σχετιζόμενοι με την παχυσαρκία καρκίνοι στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν 3,3 τοις εκατό για τους άνδρες και 4,8 τοις εκατό για τις γυναίκες.

Ο Δρ Renehan, του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, είπε: Πρέπει να υπογραμμίσω ότι προσπαθούμε να μην είμαστε συναισθηματικοί για αυτό. Αυτές είναι πολύ συντηρητικές εκτιμήσεις, και είναι αρκετά πιθανό οι αριθμοί στην πραγματικότητα να είναι υψηλότεροι."

Ο αριθμός νέων υποθέσεων του σχετικού με την παχυσαρκία καρκίνο του οισοφάγου ήταν ιδιαίτερα υψηλός στο Ηνωμένο Βασίλειο σχετικά με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Ο Δρ Renehan, που παρουσίασε τα συμπεράσματά του σε μια κοινή συνεδρίαση της ευρωπαϊκής οργάνωσης καρκίνου και της ευρωπαϊκής κοινωνίας για την ιατρική ογκολογία στο Βερολίνο, είπε ότι αποτέλεσε 54 τοις εκατό των νέων υποθέσεων και σε άλλες 30 χώρες.

Αυτό μπορεί να οφείλεται στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ του καπνίσματος, του οινοπνεύματος, του υπερβολικού βάρους και ενός όρου αποκαλούμενου όξινο reflux, αλλά περισσότερη έρευνα απαιτείται για να καταλάβουμε πλήρως τους λόγους.

Οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι γιατί όντας παχύς έχουμε περισσότερες πιθανότητες για την εμφάνιση καρκίνους, αλλά υποψιάζονται ότι αυτό συνδέεται με τις ορμόνες. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι γίνονται ολοένα και  παχύτεροι, παράγουν περισσότερες ορμόνες όπως το οιστρογόνο που βοηθούν τους όγκους να αυξηθούν. Οι άνθρωποι με τις μεγάλες κοιλιές έχουν επίσης περισσότερο οξύ στα στομάχια τους, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν στον εντερικού ή στον καρκίνο του οισοφάγου.

Ο Δρ Renehan είπε ότι απαιτούνται νέες στρατηγικές και προσεγγίσεις για να προσέχουν οι άνθρωποι το βάρος τους.  "Πρέπει να βρούμε το βιολογικό μηχανισμό για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να βγουν από τον «κύκλο της παχυσαρκίας». " είπε. "Το να λέμε απλός στους ανθρώπους να χάσουν βάρος, προφανώς δεν λειτουργεί."

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites

Πολλοί ασθενείς με καρκίνο που δέχονται την έκθεση χημειοθεραπείας "chemobrain" -- μια σειρά των συμπτωμάτων συμπεριλαμβανομένης μιας απώλειας μνήμης και της δυνατότητας να συγκεντρωθούν, και άλλα προβλήματα όπως η δυσκολία σκέψης.

Οι ιστορίες των γυναικών που επέζησαν του καρκίνου του μαστού αλλά έπασχαν από την αποδυναμωμένη δύναμη εγκεφάλου αναφέρονται σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου στο περιοδικό cancer survivorship.

Η Saskia Subramanian, από το κέντρο για τον πολιτισμό και την υγεία στο πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας του Λος Άντζελες, και οι συνάδελφοι πήραν συνέντευξη από 74 γυναίκες που είχαν ολοκληρώσει τη θεραπεία καρκίνου ένα τουλάχιστον έτος νωρίτερα. Οι γυναίκες περιέγραψαν ποικίλα συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένου του φόβου, της απογοήτευσης και της συναισθηματικής φόρτισης.

Σε μερικές περιπτώσεις, οι γυναίκες δήλωσαν ότι φοβήθηκαν την ανεξαρτησία τους επειδή δεν θα ήταν σε θέση να φροντίσουν τον εαυτό τους όπως πριν. Αφιέρωσαν μερικές φορές το λιγότερο χρόνο να εργαστούν σε κοινωνικές δραστηριότητες, και θεώρησαν ότι η ιατρική κοινότητα δεν έδωσε αρκετή προσοχή στα συμπτώματα του «chemobrain» τους, σύμφωνα με ένα δελτίο ειδήσεων για τη μελέτη.

Στον εργασιακό χώρο, οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας ελάττωσαν τη δυνατότητά τους να συγκεντρωθούν όπως επισήμαναν οι συντάκτες της μελέτης.

"Αυτά τα στοιχεία υπογραμμίζουν τους πολύ σοβαρούς τρόπους με τους οποίους το chemobrain μπορεί να έχει επιπτώσεις στην εμπειρία ζωής των επιζώντων καρκίνου -- συναισθηματικά, ψυχολογικά και οικονομικά," ανέφεραν τελικώς. "Μια σαφής κατανόηση των γνωστικών impairments που βιώνονται από τους επιζώντες θα βοηθήσει τους ερευνητές στην ανάπτυξη της στοχοθετημένης θεραπείας και των επεμβάσεων που στοχεύουν στη βελτίωση ή να μετριάσει των παρενεργειών τις μετά τη θεραπεία."

Αν σας άρεσε ...

Hide Sites