மின்மினித் தேசம்

மின்மினி 04

noreply@blogger.com (Vishakan Sundaramurthy) — Thu, 10 Sep 2009 06:46:00 +0000

உலகில் காதலிக்கின்ற ஒவ்வொருவரும் தங்கள் காதலை ஒவ்வொரு விதமாக வெளிப்படுத்துவார்கள்....
சிலர் பூ கொடுப்பார்கள்....
சிலர் பூந்தோட்டமே கொடுப்பார்கள்....
சிலர் கவிதையாகச் சொல்வார்கள்....
சிலர் பார்வைகளால் பரிமாறுவார்கள்....

ஷாஜகான் தன் காதலைச் சொன்னது கல்லறை கட்டி.....
அம்பிகாவதி தன் காதலைச் சொன்னது தனைக் கல்லறையாக்கி...
சீசர் தன் காதலைச் சொன்னது அவளுக்குப் பிடிக்கதவர்களை கல்லறைக்கனுப்பி....

இப்படி காதலும் காலத்திற்கேற்பவும்....காசுக்கேற்பவும் மாறுபடும்.....
ஷாஜகான் தாஜ்மகால் கட்டி தன் காதலை உலகத்துக்கே சொன்னான். அவன் காதல் வரலாறானது.
அவனை விட த்ங்கள் காதலிகளை அதிகமாக நேசித்த சாமனியர்கள் எங்கே போனார்கள்?சரி ஷாஜகான் தன் சொந்தக் காசில் கட்டியிருந்தால் கூட பரவாயில்லை. மன்னன் தொட்டதோமக்கள் வரியில்!
தாஜ்மகாலை ஒரு உலக அதிசயமாக்... மொகலாய கட்டிடச் சொத்தாக மட்டுமே என்னால் அங்கீகரிக்க முடியும்!
அதைக் கட்டுவதற்கு நிர்ப்பந்திக்கப்பட்ட கலைஞர்கள் அந்த இருபது ஆண்டுகளில் தொலைத்த காதல்கள் எத்தனை?
பல காதல்களை பலியாக்கிய ஒரு கதல் சின்னம்... தாஜ்மகால்!
‍இது என் நிலைப்பாடு மட்டுமே!

நம் விடயத்துக்கு வருவோம்.....

அந்தக் காலக் கட்டத்தில் அதிகமாக சினிமாத்தனங்களுக்குள் அகப்பட்டவர்கலுல் அவனும் ஒருவன்..!
அவன் அந்த வயதிலேயே காதலை அழகாகச் சொன்னவன்! வஅவன் காதலித்ததைக் காதலித்தவர்கள் பல பேர்....

ஏழு மணி வகுப்பு என்றால் 6.30ற்கெல்லாம் ஆஜர். அவள் வரும்வரை காத்திருப்பு.... அதுவும் எந்த திசையில்
வந்தாலும் பார்வை படும்படியான இடத்தில்....! 6.45 மணிக்கெல்லாம் அவனுடன் நான்கைந்து நண்பர்கள் சேர்ந்துவிடக் க்
காத்திருப்பு கலகலப்பாகும். அவள் அசைவு தொலைவில் பட்டதுமே குரங்குத்தனமெல்லாம் குடியகல முனிவனின்
அமைதி வந்தமரும். இதழ்களில் ஒரு சிரிப்பு வேறு... சரியாக அவள் இவனைத் தாண்டும் போது, இவன் பெயரை அ....ஆ....
என்ற சுரங்களுடன் நண்பர்கள் உச்சரிக்க... அப்புறமென்ன அவன் ஹீரோ ஆக அவள் கதாநாயகியான புழுகலில் கண்கல் ஒருமுறை மோதிக் கொள்ளும்.. (பத்திகிச்சு..)

வகுப்பு ஆரம்பம் மணி 7.... அவள் எங்கு அமர்ந்திருப்பாலோ அதற்கு சரியாகப் பின்னால் ஆண்கள் இடத்தில் அமர்ன்ந்திருப்பான்! மணி 7.05... பாடம் ஆரம்பமாகும்!
வைத்த கண் வாங்காமல் மனது ஒன்றித்துப் படிப்பான்.. இடியே விழுந்தாலும் அசராமல் அப்படியொரு படிப்பு... கன்லகள் பார்ப்பதை கைகள் அப்படியே எழுதும்.. எழுதுவதெல்லாம் மனதில் உடனேயே பதிந்து போகும். மணி 8.25 படிப்பிகப்பட்டதில் கேள்வி கேட்கப்படும். பாய்ந்தடித்து முதலாவது ஆளாக தலையை ஒளித்துக் கொள்வான்...
பிறகென்ன பாடத்தைப் படித்தால் தானே பதில் சில்ல... அவளைப் படித்தால்.....?

பார்ப்பான்..... பார்த்துக் கொண்டேயிருப்பான் அவளை... அவள் கதுகளை... அவல் அலை பாயும் முடிகளை...
அசிந்தாடும் விழிகலை(கடை)... பேனையோடு விளையாடும் விரல்களை...! பார்பதையெல்லாம் கைகள் எழுதும் கவிதையாக... எழுதியதெல்லாம் மனதில் பதியும் காதலாக...

அவன் பார்வைகளை உள்வாங்கியபடியே அவள் உதடுகள் புன்னகைக்கும்.... ஆரம்பதிலெல்லாம் 'ந‌ற நற' என்று பல்லைக் கடித்தவல் தான் இப்போது புன்னகைகிறாள்... (முதல் படி முன்னேற்ற‌ம்)

மணி 9 வகுப்பு நிறைவு....! அடித்துப் பிடித்து அவசர அவசரமாக கீழிறங்கி நிற்பான், அவள் வரும் வரை! அவள் அவனைத் தாண்டும் போது அவனை விட அமைதியானவனைத் தேடவே முடியாது..! அரை நொடி பார்க்கும் விழிகள் சொல்லப் போவதை அறிவதற்கு அத்தனை ஆவல்...! அவள் மறைந்ததும் தான் தாமதம்.... அப்பாவி அடிமை எவனுடையதாவது சைக்கிள் பறிக்கப்படும். அப்புறமென்ன சுப்பிரமணியபுரம் கண்கள் இரண்டால் பாடல் தான்..!

சைக்கிளில் அவளுக்கு முன்னாலேயே போய் அவள் தெருவில் நின்று ஒரு புன்னகை! புரிந்தும் புரியாதது போல் போகும் அவள் நடை..! ஆரம்பத்தில் இப்படியிருக்க அவனைப் பிடித்துப் போனதும் வீட்டுக்குல் போய் பலகணியில் வந்து, இவன்
நிற்கிறானா போய்விட்டான எனப் பார்ப்பது வரைக்கும் வளர்ந்தது.

அப்பாவி அடிமைகள் சிக்காதவிடத்து.... கால்கள் தான்! ஓடிப்போய் வியர்த்து விறுவிறுத்து நிற்கும் வேளையிலும்
அதே ரொமான்ஸ் புன்னகை..! இந்த வேளைகளில் பாவப்பட்டோ என்னவோ பதில்ப் புன்னகை பெரிதாகக் கிடைக்கும்.
(பதில்ப் புன்னகை பெரிதாகக் கிடைக்கிறது என்பதற்காக சைக்கிளில் பபோவதை நிறுத்தி விட்டான் என்று வாசகர்கள் நினைத்தால்..... தவறு)

.........இன்னும் பயணிப்போம்..................

மின்மினி 03

noreply@blogger.com (Vishakan Sundaramurthy) — Tue, 01 Sep 2009 11:28:00 +0000

எப்படிப்பட்ட காதலாயிருந்தாலும் யாருடைய காதலாயிருந்தாலும் தன்மானம் என்று வருகின்ற போது ஒரு அளவுக்கு மேல் காதல் என்பது காணாமல் போகும்! பொதுவாகவே ஆணாகட்டும் பெண்ணாகட்டும் அடிப்படையில்

அவரவர் தன்மானத்தை அடுத்தவருக்காய் விட்டுக் கொடுப்பதில்லை! இதில் கவனிக்கப்பட வேண்டியது..... கெஞ்சுதல், இர‌ங்குதல், விட்டுக் கொடுப்புக்கள் எல்லாம் தாண்டி தன்மானம் சுடப்படும் நிலையில் இது ஆணுக்கும் பொருந்தும் பெண்ணுக்கும் பொருந்தும்!

ஒருவகையில் காதல் கல்யணங்கள் தோற்பது இதனால் கூடவாக இருக்கலாம்....! அவள் அவனிடம் அல்லது

அவன் அவளிடம் காதலிக்கும் போது ஏதாவதற்காய் கெஞ்சுவது காதல்.......... அன்பின் வெளிப்பாடு! பக்குவப்படாத பல காதல்களில் கல்யாணத்தின் பின் இந்த கெஞ்சுதல்கள் தன்மானம் சார்ந்த விடயமாகிறது.

ஆரம்பத்தில் இனித்தது கசக்கும் போது தான் பிரச்சினை ஆரம்பாமாகிறது! இவனிடம் நான் கெஞ்சுவதா? பெண் என்றால் அடங்கியா நடக்க வேண்டும் என்று அவளும் இவளிடம் அதுவும் ஒரு பெண்ணிடம் நான் கெஞ்சுவதா? என‌ இவனும் நினைக்கையில் தான் தன்மானம் தலை தூக்குகின்றது....!

காதலுக்கு கண் இல்லையா? (அவசியமான கேள்வி?)

காதலிக்கும் போது செய்த அதே விடயம் கல்யாணத்திற்குப் பின் கசந்து போகும்.

உதாரணமாக...... காதலிக்கும் போது அதிகாலையில் தனது காதலியைப் பார்க்கப் போகிறான் ஒரு காதலன்..(களவாகத் தான்) அவளைப் பார்த்ததும் அவளை கட்டியணைத்து முத்தமிடப் போகிறான்.... உடனே அவள் சொல்கிறாள் "சீ இன்னும் பல் கூட துலக்கவில்லை....." அவன் சொல்வான் ' பரவயில்லையடி நீ என் செல்லமடி" அவள் சொல்வாள் " கெட்ட பையன் நீ" அவன் சொல்வான் ; என்னைக் கெட்டவன் ஆக்கியதே நீ தானே". இப்படியே உரையாடல் இறுதியாய் உதட்டோடு முடியும்...!

இதே காதலர்கள் கல்யாண‌த்தின் பின் கணவன் மனைவியாய்.....

அதே அவன் கண‌வனாக காலை வேலைக்கு போகப் போகிறான்.... அதே அவள் மனைவியாக அவனுக்கு காலை தேனீர் கொன்டு வருகிறாள்.... பல் துலக்காமல் தான்... தேனீர் வாங்கும் போது அவன் சொல்கிறான்..." என்னடி இன்னும் பல்லு மினுக்கலாய..? நாத்தம் குடல புடுங்குது..." ‍இது எப்படி இருக்கு??

ஆனால் இது தான் யதார்த்தம்....

காதல் என்கிற‌ கனவு உலகில் காதலிப்பது மட்டுமே வேலை.... கனவுலகங்களில் கற்பனைகளோடு மட்டுமே வாழ்க்கை. ஆனால் திருமண‌ம் என்கிற சமூகப் பிணைப்பு காதல் இருளை அகற்றும் போது தான் பிரச்ச்சினை. கனவுலகமும் கற்பனையும் காசு தராவே. காதலில் இருந்த அந்த ஈர்ப்பு கல்யாணத்தின் பின் சில இரவுகள் தாக்குப் பிடிப்பதே கஷ்டம். இதற்கெல்லாம் காரணம் யாரும் யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்வதில்லை.. புரிந்து கொள்ள‌ முயற்சிப்பதும் இல்லை... காரணம் காதலின் மயக்கத்திலிருந்து வெளிவர விருப்பமில்லை...! அந்த மயக்கம் கல்யாண யதார்த்தில் தெளியும் போது அந்த யதார்த்தத்தை ஏற்க மறுக்கும் காதல்கள் தோற்கின்றன. இந்த யதார்த்தத்ததை புரிந்து கொள்ள பக்குவம் தேவை. அப்ப‌டிப்பட்ட பக்குவக் காதல்கள் தான் அறுபது வயதிலும் " ஐ லவ் யு" சொல்லும்.

இதற்கெல்லாம் இந்த மீசை அரும்பாத காதல் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா?

இவனும் அப்படித் தான்! அவள் விளையாட்டுப் பதில்களும் காரணங்களும் ஒரு எல்லை வரை மட்டுமே அவன் பொறுமையைக் காத்தன. இடையில் இருவரும் வேறு வேறு துறைகளில் பயணிக்க ஆரம்பித்ததில் பார்வைகள் கூட பரிமாற‌ப்படவில்லை. அது முதல் இடைவெளி!

கடைசியாய் இவன் பற்றி அவள் ஏதோ கூற சுடுபட்டு உயிர்த்தது இவன் தன்மானம்...!

அப்படி என்ன சொன்னாளா?

இது தான்... இவன் தோழி யாரோ இவனுக்காய்ப் போய்ப் பேச வந்தது வினை! எல்லாம் சொல்லி முடித்த தோழி

இறுதியாய் அவள் சொன்னதாகச் சொனாது " நானா அவனை காதலித்தேன்... நானா காதலிக்கச் சொன்னேன்... " காரசாரமான வார்த்தைகள்!

குற்றம் புரிந்தது இருவரும்..... ஆனால் தீர்ப்புகள் எழுதப்பட்டதோ அவள் பக்கம்....! இது நட‌ந்த பின் அவன் சொன்ன வார்த்தைகள்....... "என் வாக்கு மூலங்கலைப் பெற‌‌ முடியாது என்று தெரிந்த கொண்டு... தீர்ப்புக்களை நீயே எழுதிக் கொண்டாய்..... பரவாயில்லை என் வாக்கு மூலங்களைப் பதிவி செய்து உன்னக் குற்றவாளியாக்க நான் விரும்பவில்லை...."

ஆனால் இறுதி வரை அவள் சொன்னதாகச் சொல்லப்பட்டதன் உண்மைத் தன்மை பற்றி அவனுக்கு நம்பிக்கை இருக்கவில்லை... அதன் காரணத்தை இன்னொரு காதல் கதையாகவே எழுதலாம்....!

அதன் பின்பு எழுந்த அவன் தன்மானம் அவனுக்கு பல விடயங்கள் கற்றுத் தந்தன....!

இறுதியாய் அவளுடன் ஒரு முறை பேசியதோடு அந்த பக்குவப்படாத காதல்..அவனை அடுத்த காதலில் பக்குவப்படுத்திய காதல் சுபமாக முடிவடைந்தது!

இன்னும் கூட அவன் அவளைக் கான்பது உண்டு... மெலிதான இரு புன்னகைகள் மோதிக் கொள்வதோடு மட்டும் தான்

அந்த உறவு தொடர்கிறது. இப்போது அவள் வேறொருவனுக்க்ச் சொந்தமாகி விட்டாள் என்பது பெட்டித் தகவல்....!

இந்த இடத்தில் ஒன்றைச் சொல்லியேயாக வேண்டும்..... பெண்களைப் பற்றித் தான்.............

பொதுவாக ஒரு பெண்ணுக்கு பள்ளிப் பருவத்தில் பல பேர் விண்ணப்பம் கொடுப்பார்கள்... அப்போதெல்லாம் இருக்கிற நல்ல வாய்ப்புக்களைத் தட்டிக் கழித்துவிட்டு கடைசியாய் சம்பந்தமேயில்லாமல் ஒருத்தனுடன் சேருவார்கள்...

இது பல பேருடைய அனுபவங்கள்....!

இந்தக் காதல் இதோடு முடிந்தாலும்... ஒருவனின் முதல் காதலும்...அதன் நினைவுகளும் எப்போதுமே ஒரு

மண் வாசம்..! நினைவுத் தூற‌ல்கள் தூறும் போதெல்லாம்.... அந்த வாசம் மன‌து தொடும்!

முதல் காதலை... எப்படி எப்படியெல்லாம் ஒருவன் வெளிப்படுத்துவான்??? ‍இப்படியும் வெளிப்படுத்தலாம் என்று காட்டியது இவன்...

............... இன்னும் பயணிப்போம்......................

மின்மினி 02

noreply@blogger.com (Vishakan Sundaramurthy) — Thu, 27 Aug 2009 06:18:00 +0000

இவன் முதல் பயணம் சற்று குழப்பமான வித்தியாசமான பயணம்.... தனியாக ஆரம்பித்த பயணம், இடையிடையே நிறுத்ததில் ஒன்றிணைந்து மறுபடி தனியாகப் பயணிக்கும்!ஆரம்பத்திலேயே நிறுத்தத்தில் தேவைப்பட்டது துணை அல்ல பிணை என்று தெரிந்திருந்தால் அவன் தப்பித்திருப்பான்... இது எனது பார்வை!

அவள் தந்த பக்குவம் தான் இன்று இப்படி ஒருத்தியை அடையாளப்படுத்தியது...... இது அவன் பார்வை!
(positive thinking.ஆம்)

பால் போன்ற பதினாறு வயது... சரியாகச் சொன்னால் பத்து பதினோராம் தரம். அந்தக் காலக் கட்டத்தில் அதிகளவு பேசப்பட்ட காதல்களில் அதுவும் ஒன்று! சுப்பிரமணியபுரம்..... கல்லூரி.... நாடோடிகள்... இந்தப் படங்கள் எல்லாம் அவன் காதலைப் பார்த்து பாதிப்படைந்தவை.(விளக்கம் பின்னால்)

அவள் 01 (என்ன 01 என்று முறைப்பா? இவளல்ல நாயகி இருப்பினும் இவளும் அவள் தானே.... முதலில் வந்ததால் 01)

இவள் நாயகி இல்லாதபடியால் அதிகம் இவள் குசலங்கள் தேவையில்லை....ஆனாலும்... அழகாயிருப்பாள் அவள்......அமைதியான ஒரு அழகு....(அமைதிக்குப் பின் ஆபத்து தானே?) அவளைப் பார்த்தால் ஒருவனின் 'அபி'லாஷைகள் எல்லாம் 'தா'னாக அடங்கிப் போகும்....

அவளைப் பார்த்தான்....காதலித்தான்.......

பார்த்ததும் காதலா? என்று சலிக்க வேண்டாம்..! ஒரு பதினாறு வயதுப் பையனிடம் பார்த்ததும் காதலைத் தான் எதிர்பார்க்க முடியும்.... பருவக் கிளர்ச்சியாய்ற்றே.... பக்குவப்பட்ட காதலை எதிர்பார்க்க முடியுமா? முதல் காதல் பக்குவப்பட்டதன் பின் பதியப்படுமானால் உலகில் காதல் தோல்விகளே இல்லாமல் போகும்..!
அவளைப் பார்த்ததும் காதலித்தானே தவிர...தன் காதலை பக்குவமானதாகக் காட்ட அவன் சொன்ன காரணங்கள் பல....

அவளைக் காமத்துடன் பார்க்க மனது வரவில்லை என்பது முதல் காரணம்....(காமம் இல்லாத காதல்.... காதல் அல்ல.... கதைப்போம் இன்னும்)
அவள் அம்மா சொன்னதற்காக கலாசார உடையிலேயே அவள் தரிசனங்கள் தருவதாக யாரோ சொன்ன பெட்டித் தகவல் இன்னொரு காரணம்...
இதுவரை வேறெந்த ஆணிடமும் அடிபணியவில்லை.... எனந்த ஆணையும் அடிபணிய வைக்க முயலவும் இல்லை-அடுத்த காரணம்!

சுருக்கமாக அவன் காதல்.............

அவன் காதலித்தான் அவளை.... அவளுக்கும் தெரியும் காதலிக்கிறான் என்று.... அவளுக்கும் பிடித்திருந்தது அவனை(பிடிக்காமல் போகுமா? காதலித்த விதம் அப்படியே....) முதல் முறை பேசியபோது சம்மதம் சொன்னவள் இரு நாட்களில் மறுப்பு மொழி அனுப்பினாள்... விடுவானா விக்கிரமாதித்தன்? மறுபடி காதல்..... மறுபடி சம்மதம்.... மறுபடி மறுப்பு.... இப்படியாக மூன்று முறைகள்....இரு வருடங்களும் ஓடிவிட்டன...

இவற்றிற்கெல்லாம் அவள் சொன்ன காரணங்கள் அவனாள் நியாயமாக நினைக்கப்பட்டன..! நண்பர்கள்... வீட்டுப் பிரச்சினை..... இது அவள் சொன்ன காரணங்கள்!

(இந்த ஒரு காரணத்தை வைத்துக் கொண்டு பெண்கள் ஆடும் ஆட்டம் இருக்கிறதே..அரசியலே ஆடிப் போகும்! ஆண்களுக்கும்
வீட்டுப் பிரச்சினை இருக்கும் என்பதை அடிக்கடி மறந்து போகிறார்கள்... நீங்கள் ஆண்தானே உங்களுக்கென்ன?-என்று மழுப்பல் வேறு! எல்லாவற்றுக்கும் சமவுரிமை கேட்கும் பெண்கள் சில இங்களில் முழு உரிமையையும் தாங்களே எடுத்துக் கொள்ள நினைப்பது என்ன நியாயம்?)

இவனும் அதை எல்லாம் ஏற்றுக் கொண்டான்! ஏற்றுக் கொண்டு அடித்த வசங்கள் இருக்கே... அப்பப்பா...அவன் அடித்த வசனங்களின் சாரம் இது...!
“பரவாயில்லை... நான் படித்து முடிக்கும் வரை பொறுத்தால் போதும்...என் வீட்டில் அனுமதி பெற்று உன்னைப் பெண் கேட்பேன்...
அப்போது கூட நீ சம்மதம் என்று சொல்ல வேண்டாம், என்னைப் பிடித்திருப்பதாக மட்டும் தலை ஆட்டினாலே போதும்” இப்படியெல்லாம் தாங்க முடியாதவசனங்கள்....!

யார் வேண்டுமெண்றாலும் வசனம் பேசல்லம் ஆனால் செயல்.....?முடிவு.....?வழக்கம் போலயத் தான்...

(..... இன்னும் பயணிப்போம்.....)

மின்மினி 01

noreply@blogger.com (Vishakan Sundaramurthy) — Tue, 25 Aug 2009 10:59:00 +0000

இந்த தேசம் பற்றிக் கூற முன் அவனைப் பற்றிச் சற்று ஆராய வேண்டும்.... (கதாநாயகனாயிற்றே)

ஆறடிக்கு அமைவாக உயரம்.... பொதுவான நிறம்...முகத்தில்மெலிதான தாடி.... சோகமும் சுகமும் இனம்பிரிக்க முடியாத ஒரு ஈர்க்கும் சிரிப்பு....ஒரு கண்ணாடி.... சினிமாக் காதலன் போல் இல்லா விட்டாலும் ஒரு சராசரிப் பெண்ணின் சராசரி எதிர்பார்ப்புகளை விட சற்று அதிகமாயிருக்கும் சராசரிப் பையன் அவன்....! ‍இது அவன் அழகியல்!

எதையும் இலகுவாக எடுக்கும் குணம்... நண்பர்களுக்காய் மட்டும் துடிக்கும் நாடி... குரங்குத் தனமான சேஷ்டைகள்.... யாரைப் பற்றியும் கவலைப்படாது தன்னை ஒரு திறந்த புத்தகமாக வைத்திருக்கும் ஒரு புத்த(க)ன் அவன்...!

நன்றாகப் படிக்க முடிந்தாலும் சராசரியான‌ படிப்பு.....படிப்பை விட எலாவற்றிலும் ஆர்வம்.... எங்கு போனாலும் எவருடனும் இலகுவில் நட்பு....! இது அவன் பொதுவியல்!

இது தவிர பெண்கள் என்றாலே எல்லோருக்கும் இருக்கும் ஈர்ப்பு இவனில் சற்று அதிகம்..! காதல் என்ற மென்மையான உணர்வுகளை வார்த்தைகளாக்கும் பக்குவம் இதற்குக் காரணமாயிருக்கலாம்! அவன் கவிதைகளால் தத்தெடுக்கப்பட்ட பெண்களின் எண்ணிக்கை அவன் கவிதைகளில் உள்ள‌ வார்த்தைகளை விட அதிகமாயிருக்கும்.... (இதை வாசிக்கும் பெண்கள் அவனைப் பொறுக்கி என்று மட்டும் நினைக்க வேண்டாம்)

ஒருவன் எத்தனை பேரைப் பார்த்தாலும் எத்தனை பேரை ரசித்தாலும்......... பார்த்த பின்பும் ரசித்த பின்பும் அவனில் பளிச்சிடும் பெண்கள் சிலரே... அதில் சிலர் தவற ஒருத்தி மட்டும் காதலியாவாள்.....

அப்ப‌டி அவனில் பளிச்சிட்டவர்கள் பலர்.... காதலியானவர்கள்...???...!

எந்த ஒரு காதலும் எடுத்த எடுப்பிலேயே பக்குவப்படுப்வதில்லையே... சில காதல்கள் காதலித்த பின் பக்குவப்படும்....

சில பிரிந்து அடுத்த காதலில் பக்குவப்படும்... சில பக்குவப்படாமலேயே போகும்....!

இவன் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா? ‍இவன் இரண்டாம் ரகம்...!

முதல் காதல் தந்த பக்குவம் அடுத்த காதலில்..!

என்னடா புதுத் திருப்பம் என்ற குழப்பமா?

இப்போது தானே தேசம் மின்னத் தொடங்குகிறது....

............ இன்னும் பயணிப்போம்.............!

மின்மினித் தேசம் - ஓர் அறிமுகம்...

noreply@blogger.com (Vishakan Sundaramurthy) — Thu, 20 Aug 2009 07:32:00 +0000

இது ஒரு காதலின் கதை.....

மின்மினி தேசத்திற்கு நல்வரவு.........

அறிஞர்களும் கவிஞர்களும் அலசிப் போட்ட வலைப் பதிவுக்குள் மினுங்கிடத் துடிக்கும் ஒரு மின்மினி நான்...! எதையாவது எழுதி என்னையும் ஒரு பதிவாளனாய் அடையாளப்படுத்த நினைக்கும் எனக்கு அரசியலைப் பற்றியோ
சமூக ஆழங்களைப் பற்றியோ ஆராய பொறுமையும் இல்லை......அனுபவமும் இல்லை.... அவ்வளவு விரைவில் அடிவாங்கி சாக விருப்பமும் இல்லை. எனக்கிருக்கும் அனுபவங்களை எல்லாம் தொகுத்து எடுத்த நேசம் இந்த மின்மினி தேசம்....!

ஒருவனின் இனிய காதலைப் பற்றிய நினைவுகள் இது.....

காதல்.................................... காதலைப் பற்றி நிறையப் பேர் நிறையக் கூறுவார்கள்! காதல் கழற்றிப் போட்ட செருப்பு என்றான் ஒருவன்..... மலைகளின் எதிரில் நின்று 'ஐ லவ் யு' சொல்கின்ற சங்கதி அல்ல காதல் அது ஆத்மார்த்தமானது
என்கிறான் வைரமுத்து!

என்னைப் பொறுத்த வரை இந்த உலகில் வரைவிலக்கணப்டுத்த முடியாதவை மூன்று...!நட்பு......தாய்..... காதல்!

மனிதனாய் பிறந்த ஒவ்வொருவனும் வாழ்வின் ஒரு தடத்திலாவது (மச்சக்காரனாக இருந்தால் பல தடங்களில்) காதல் என்ற வண்டியில் பயணித்திருப்பான்!

அந்த பயணங்கள் மறக்கப்படுவதில்லை...... மறக்க நினைக்கப்படுவதும் இல்லை.
சில பயண‌ங்கள் தனியாகப் பயணிக்கும்.....

சில பயணங்கள் ஒன்றாய்ப் பயணித்து வேறு வேறு நிலையங்களில் முடியும்.
சில பயணங்கள் மட்டும் ஒன்றாய்ப் பயணித்து ஒரே நிலையத்தில் முடியும்.....!

அவ்தப் பயணங்கள் எப்படிப்பட்டதாக இருந்தாலும் ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு சரித்திரம். அதற்குள் சரிவுகளிருக்கும் சாம்ராஜ்ஜியங்களிருக்கும்! எது எப்படிப் போனாலும் அந்தப் பயணங்கள் ஒவ்வொன்றும் இனிமையானது........

மௌனத்துக்கும் வார்த்தைக்கும் இடைப்பட்ட ஆழத்தைப் போல ஆழமானவை!
சரிவுகளாகட்டும்... காதல் சாம்ராஜ்ஜியங்களாகட்டும் காதல் பயணங்கள் ஓய்வதில்லை......!

ம்ம்ம்...... மின்மினித் தேசம் என்ற பெயரின் பின்புலத்தைக் கூற வந்து பயணங்கள் ஓய்வதில்லை என்று படம் வரை போயாயிற்று!

மின்மினியைப் போலத்தான் காதலும்........

மின்மினி தனக்குத் தானே இரவையும் பகலையும் உருவாக்கிக் கொள்வது போல் தான் காதலும்......தனக்குள்ளே பேசிக்கொள்ளும்...தானாகச் சிரிக்கும்...அர்த்தமின்றி அழும்.. அழகானதையெல்லாம் கவிதையாக்கும்....
ஒரு மின்மினி தனக்குத் தானே ஒரு உலகை உருவாக்கி வாழ்வது போலத் தான் காதலும்.... தனக்குள்ளேயே
உலகங்கள் சிருஷ்டித்துத் தனக்குள்ளேயே வனங்கள் அமைத்து மின்மினிகளோடு மின்மினியாக மாறிப் போகும்
மின்மினி தேசம் ‍‍‍‍..காதல்.....

இன்னொரு பார்வையில், சூரியக் கிரணங்கள் பட்டு சுடுபட்டுப் போகும் மின்மினியின் குட்டி மின்னல்கள் போலத் தான் காதலும்... மனங்களையும் தாண்டி மதங்களினதும் சாதிகளினதும் மரணப் பிடிகளில் மண்டியிட்டு மரணித்துப் போகும்....

இந்த மின்மினி தேசம் முழுவதும் காதல் மின்மினிகளின் சஞ்சாரம்...
காதல் என்றவுடன் வழக்கமான கதை என்று நினைக்க வேண்டாம்... இது பக்குவப்படாத ஒரு காதல் மறுபடி
ஒருகாதலில் அவனைப் பக்குவப்படுத்திய பதிவுகள்....

இந்த மின்மினி தேசம் மின்மினி என்றும்.... அவனின் கடிதங்கள் என்றும்... அவளின் கடிதங்கள் என்றும்... சொல்லவந்த காதலை தாங்கப் போகின்றது!

இந்தக் காதல்....
சினிமாத்தனங்களுக்குள் க‌ட்டுப்பட்ட அல்லது இலக்கியத்தனமான காதலோ இல்லை... இப்படி ஒரு காதலை
இதற்கு முன் யாரும் சொன்னதில்லை... இப்படி காதலை யாரும் கண்டதேயில்லை என்றெல்லாம் புழுக மாட்டேன்...
இது நீங்கள் அன்றாடம் காணும், அனுபவிக்கும் காதல் தான்... ஒரு சாதரண மனிதனின் காதல்...
அதற்காக... நெரிசல் மிகுந்த ப்ஸ்ஸில் நெருக்கம் தேடும் அல்ல‌து ஒற்றைக் குடையில் இரட்டைத் தலைகள் மறையும் கொச்சைத் தனமான காதல் என்றும் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டேன்....
கற்பனைகள்......கனவுகள்...கவிதைகள் என்று விரியும் காதல், யதார்த்தங்களுக்குள் புகும் போது எப்படிச் சுருங்குகிறது என்பதை யதார்த்தத்துடன் சொல்ல முயன்றிருக்கிறேன்....

இங்கு காதலன் அவன் என்றும்... காதலி அவள் என்றும் விழிக்கப்படுவர்!