கவிதாமணி கவிதைகள்

ஓடை - கோடை - மேடை

2017-05-26T19:30:00.000+05:30

கவிதாமணி மணிவண்ணன்

ஓடை - கோடை - மேடை
**************************************
ஓடையில போறதண்ணி
....ஒக்காந்து பாத்துக்கநீ
பாடையில போகுமுன்னே
....பால்தெளிக்க போவதென்ன..?

ஜாடையில ஆறாட்டம்
....சலசலன்னு நீரோட்டம்;
கோடையில வெயிலுவந்து
....கொக்கிபோட்டு இழுப்பதென்ன..?

மழபேஞ்சு நாளாச்சு
....மரஞ்செடிகள் காஞ்சாச்சு
எலதழைகள் சருகாகி
....ஏதுமத்த நெலமாச்சு;

பொழப்பழிஞ்சு போயாச்சு
....போக்கத்து நின்னாச்சு;
ஏலே மனுசங்களா
....ஏனிந்த நெலையாச்சு..?

ஓடம் போனநதி
....ஒய்யாரமான கடல்..!
பாடம் நடத்துதடி
....பாதியா மெலிஞ்சதடி;

ஆடம் பரமெல்லாம்
....அடியோடு போனதடி
ஓடை ஆனநதி
....ஒப்பாரி வைக்குதடி;

ஆடிப் பட்டத்த
....தேடி வெதச்சகுடி
ஓடிப் போனதடி
....ஊர்விட்டு ஊர்தேடி.

ஆட தொவைக்கிறதே
....அழுக்கான தண்ணியடி;
சாக்கட கலந்ததடி
....சந்தனம் மணக்குதடி;

மூக்கட பட்ட
....மேதிக ளாட்டம்
போக்கிட மத்துப்
....போறோ மடி.

மேடையில் மழையாக
....மெய்சிலிர்க்கப் பேசுறவர்
கூடையில் நீரள்ளிக்
....கொட்டாமல் போவாரா..?

ஆடைக்கும் கோடைக்கும்
....அசராத நிழலுக்கு
அரசால மரக்கன்னு
....அசராம நடுவோமே.

ஓசோன் ஓட்டய யார்
....ஒசரப்போய் அடைக்கிறது..?
யோசன சொல்லுகிற
....யோக்கியனே செய்யுறது..!

பேசாம பிசகாம
....ஆளுக்கு அஞ்சுமரம்
........அங்கங்கே நட்டுவப்போம்;

கூசாம குறுகாம
....குலசாமி போலமரம்
........கும்பிட்டு வளத்துவப்போம்;

ஆத்தாடி மழபேஞ்சு
...ஆறெல்லாம் அமுதாகி
........அவனி செழிக்கையில...

கூத்தாடிக் குதிப்போமே..!
....நதிகளை இணைப்போமே..!
........நல்லபடி பொழப்போமே..!

-- கவிதாமணி

மறந்தன மறவோம்...

2017-05-05T23:09:00.001+05:30

மறந்தன மறவோம்...
*******************************

கிராமத்த மறந்தாச்சு
கிழடுகட்ட மறந்தாச்சு
உழவடைய மறந்தாச்சு
ஊருசனம் மறந்தாச்சு

மராமத்து மறந்தாச்சு
மறுகாலும் மறந்தாச்சு
மரக்கால மறந்தாச்சு
மாட்டுவண்டி மறந்தாச்சு

முண்டாச மறந்தாச்சு
முளப்பாரி மறந்தாச்சு
முனுசாமி கோவிலுக்கு
மொட்டபோட மறந்தாச்சு

கண்டாங்கி மறந்தாச்சு
கடையாணி கழண்டாச்சு
காதோல கருகமணி
கருக்கறுவா மறந்தாச்சு

சொலவைய மறந்தாச்சு
கொலவைய மறந்தாச்சு
சொக்கட்டான் ஆடுகிற
சூட்சுமங்கள் மறந்தாச்சு

ஆடுபுலி மறந்தாச்சு
ஆட்டுக்கல் மறந்தாச்சு
அடுக்களையில் அடுக்கிவச்ச
அம்புட்டையும் மறந்தாச்சு

உரியடிய மறந்தாச்சு
உருமியடி மறந்தாச்சு
உச்சிவெயில் பாத்து
மணிசொல்ல மறந்தாச்சு

குச்சுகட்ட மறந்தாச்சு
கும்மியடி மறந்தாச்சு
குளத்துல குதுச்சு
குளிச்சகத மறந்தாச்சு

தப்பைச மறந்தாச்சு
தாழிப்பான மறந்தாச்சு
குப்பையில குத்தவச்ச
குறுகுறுப்பு மறந்தாச்சு

ஊமத்த மறந்தாச்சு
ஊர்மந்த மறந்தாச்சு
சாமத்துக் குடுகுடுப்ப
சத்தத்த மறந்தாச்சு

பூச்சாண்டி மறந்தாச்சு
பொன்வண்டு மறந்தாச்சு
தீப்பெட்டி வண்டியில
தேரிழுக்க மறந்தாச்சு

சாட்பூட் மறந்தாச்சு
சட்டாம்பிள்ள மறந்தாச்சு
சாட்ட பம்பரத்த
சட்டுன்னு மறந்தாச்சு

கிட்டிப்புள்ள மறந்தாச்சு
கிளுகிளுக்க மறந்தாச்சு
சுட்டிப்புள்ள பெறந்தவுடன்
சூடுபோட மறந்தாச்சு

சிட்டுக் குருவிகள
சுட்டுத் திங்கையில
பிச்சுக் குடுக்கின்ற
பிரியங்கள மறந்தாச்சு

காக்கா கடிகடிச்ச
கம்மர்கட்ட மறந்தாச்சு
மூக்கா முனியாண்டி
பேருவைக்க மறந்தாச்சு

கொலகொலையா முந்திரிக்கா
நரியநரிய மறந்தாச்சு
பனங்கா வண்டிவிட்ட
பரபரப்ப மறந்தாச்சு

கோழிக்குண்டு மறந்தாச்சு
கோலாட்டம் மறந்தாச்சு
கொக்கரக்கோ கூவக்கேட்டு
கொள்ளக்காலம் ஆயாச்சு

தாயக்கட்ட மறந்தாச்சு
தட்டாங்கல்ல மறந்தாச்சு
ஆயக்கட்ட மறந்தாச்சு
ஆத்தங்கர மறந்தாச்சு

கண்ணாமூச்சி மறந்தாச்சு
கவட்டவில்லு மறந்தாச்சு
கெந்துகம்பு மறந்தாச்சு
சிட்டிபான மறந்தாச்சு

தூளி மறந்தாச்சு
தூரி மறந்தாச்சு
கூளம் கொழுத்தி
கூதக்காய மறந்தாச்சு

வெள்ளாவி மறந்தாச்சு
வெளக்கமாறு மறந்தாச்சு
வெள்ளாம மறந்தாச்சு
வெல்லக்கட்டி மறந்தாச்சு

ஏத்தம் மறந்தாச்சு
எசப்பாட்டு மறந்தாச்சு
கூத்தனாச்சி கோயிலுக்கு
கூழூத்த மறந்தாச்சு

சிறுவாடு மறந்தாச்சு
சீர்செனத்தி மறந்தாச்சு
சிறுக்கணிக்கி மறந்தாச்சு
சீயக்கா மறந்தாச்சு

கவைய மறந்தாச்சு
களிக்கிண்ட மறந்தாச்சு
கருப்பட்டி நல்லெண்ண
கதகதப்ப மறந்தாச்சு

பாக்குரல மறந்தாச்சு
பச்சாக்கல்ல மறந்தாச்சு
சுருக்குப்பைய மறந்தாச்சு
சும்மாடு மறந்தாச்சு

தண்டட்டி மறந்தாச்சு
தாயத்த மறந்தாச்சு
ஈறுவழி மறந்தாச்சு
ஈயத்தட்டு மறந்தாச்சு

கூடுவண்டி மறந்தாச்சு
கூட்டாஞ்சோறு மறந்தாச்சு
காடுகர மறந்தாச்சு
கட்டுச்சேவல் மறந்தாச்சு

மஞ்சள்பூச மறந்தாச்சு
மஞ்சுவிரட்டு மறந்தாச்சு
மஞ்சத்தண்ணி மறந்தாச்சு
மச்சான மறந்தாச்சு

வேட்டிகட்ட மறந்தாச்சு
வெடிதேங்கா மறந்தாச்சு
பாட்டிசெத்த பாட்டோடு
பல்லாங்குழி மறந்தாச்சு

சொலகு மறந்தாச்சு
சோழி மறந்தாச்சு
பழச மறந்தாச்சு
பாசத்த மறந்தாச்சு

உலக்க மறந்தாச்சு
ஒழுகா மறந்தாச்சு
குலுக்க மறந்தாச்சு
குழுதாணி மறந்தாச்சு

வெதப்பொட்டி மரக்கா
வீசக்கல்ல மறந்தாச்சு
பழுகணி பரம்பு
பாரக்கல மறந்தாச்சு

குறுணி பதக்கு
அரைக்கா மாகாணி
அரைவீசம் படியென்ற
அளவுகள மறந்தாச்சு

மேக்கா மேழியெல்லாம்
மேலோகம் போயாச்சு
மூக்கண முழக்குச்சி
முச்சூடும் மறந்தாச்சு

குருகுலத்த மறந்தாச்சு
குலசாமி மறந்தாச்சு
குறுக்குச் சாலோட்டும்
குள்ளநரி ஆயாச்சு

ஆத்தாள மறந்தாச்சு
அப்பத்தாள மறந்தாச்சு
அய்யனாரு சாமிவந்து
ஆடுறத மறந்தாச்சு

எதயெதயோ மறந்தாச்சு
ஏளனமா இருந்தாச்சு
பதபதைக்கும் மனசுக்கு
பட்டகத மருந்தாச்சு...

போகம் ஒன்னுக்கே
போக்கத்த விவசாயி
சாகும் படியாக
சங்கூதி மறந்தாச்சு.

மறந்தாச்சு மறந்தாச்சு
சுவடுகள மறந்தாச்சு
காலத்தின் பெருவெளியில்
கால்களையும் மறந்தாச்சு

ஐயா சாமிகளா
ஐ. டி. ஆளுகளா
மெய்யா நாமிருந்த
மேன்மைகளப் பாருங்கப்பா..

குய்யோ முறையோன்னு
கும்புட்டா போதாது;
பொய்யும் புறட்டெல்லாம்
போகட்டும் இத்தோடு...

மறந்ததெல்லாம் மறக்காம
மறுபடியும் பாருங்கப்பா...
மறந்தநம் பண்பாட்டை
மார்தட்டிக் கூறுங்கப்பா .

-- கவிதாமணி.

2015-12-17T19:23:00.001+05:30

ஆனந்த மழையில் நனைகிறாய்

..... அன்பின் உறவை அழைக்கிறாய்

வெற்றியின் தேவதை இணையவே

..... வேள்வியின் பயனாய் வெல்கவே.

-- கவிதாமணி

2015-11-14T09:24:00.003+05:30

வாழிய...
...சிறந்து...
......செழித்து...
.........நெடிது...
............நிலைத்து...
...............இனிது...
..................இணைந்து...
.....................அன்புடன்...
....................-- கவிதாமணி.

2015-09-20T10:11:00.000+05:30

அறிவேன் அறிவேன் பிழைகள் அறிவேன்

அறிவேன் அதைநீர் அரிவீர் எனவும்

அறிவீர் அறிவீர் ஐயா அடியேன்

அறியாத ஆயிரம் உண்டு.

2015-09-20T09:51:00.004+05:30

இல்லை என்று இயல்புரைத் துள்ளேன்
தொல்லை இதனைத் தொடர்வது வீணே
எல்லை நமக்கு இருப்பத னாலே
இல்லை இதற்குப் பதில்.

2015-09-20T09:29:00.000+05:30

மரபின் இலக்கணம் மாசறக் கற்று
உரனும் உணர்வும் உயிர்ப்புடன் ஊட்டின்
அரனும் அரியும் அதனதன் போக்கில்
கரனும் அறியும் கவி.

வெண்பா அகவல் விருத்தமொடு வஞ்சி
வண்பா கட்டளை வாய்த்த கலியென
நண்பா நயப்பா இயற்றினர் பண்டு;
புண்பா புனைவது போக்கு.

தளைகள் அசைகளும் தட்டாமல் யாப்பின்
கிளைகள் இலைகளும் வெட்டாமல் கீர்த்தி
முளைகள் முனைகளும் முட்டாமல் சீர்த்தி
வளைகள் வசப்பட வாழ்த்து.

வார்த்தைக்கு வார்த்தை வலிந்து வலிந்துமே
கோர்த்தது கோர்த்துக் குற்றம் குவிந்திட
சேர்த்தது சேர்த்துச் செய்த செய்யுளை
பார்த்தது பார்த்துப் பதை.

இங்கே இருக்கும் இவைகள் எவையுமே
மங்காத் தமிழின் மரபுக் கவிகளா?
எங்கே எதற்கு எதுவும் தெரியாது
பொங்கு கவிஞனே பொங்கு.

2015-02-19T21:04:00.001+05:30

விடிவிற்காய் வெய்யை இழுத்துவர வேண்டும்;
முடியாத செய்கை முனைந்துசெய்ய வேண்டும்;
வடியும் வியர்வை மடைதிறக்க வேண்டும்;
விடியலை நோக்கி விரைந்து. (இன்னிசைவெண்பா)

-- கவிதாமணி

2015-01-15T09:45:00.002+05:30

பொங்க வேண்டியதற்கு,
பொங்க வேண்டிய நேரத்தில்,
பொங்க வேண்டிய விதத்தில்,
பொங்குவோம்...

-- கவிதாமணி.

2015-01-14T10:22:00.002+05:30

தவறானவர்கள்
தவறானவர்களுக்கு
தவறாமற்செய்த தவறு
தவறாமல் தவறாது.

-- கவிதாமணி

2014-11-23T19:06:00.001+05:30

எது கவிதை?
============
தோழி : எங்கே போகிறாய்?
ராதை : கண்ணனைப் பார்க்க....
தோழி : யாராவது பார்த்துவிட்டால்?
ராதை : இது இரவுதானே ....
தோழி : இது இரவுதான் ... நீ மின்னல் அல்லவா?

ஈரோடு தமிழன்பன் ஐயா எழுதிய கவிதையிது. இதில் "நீ மின்னல் அல்லவா?" என்ற கடைசி வரியே கவிதை. இந்த மின்வெட்டு மாதிரியான துய்ப்பே கவிதை. உணர்ந்ததை உணர்ந்தவாறு கற்பனை கலந்து உணர்த்தவல்லது கவிதை.தேர்ந்த சொற்சிக்கனத்தோடு நயம்படப் புனைய வேண்டும்.

1.அவன் இங்கு வந்தான். - உரைநடை.
2.இங்கு வந்தான். - வசனம்.
3.வந்தான். - கவிதை.

மூன்றும் ஒன்றே. படர்க்கை ஆண்பால் ஒருமை தன்னிலைக்கு வந்த வினையைக் குறிக்கிறது.

THE BEST WORD IN THE BEST ORDER - என்பது கவிதையின் முக்கியக் கூறு.

அளவான சொற்களில் நயம்படச் சொல்வது கவிதை.

இலக்கண வரம்புக்குள் எழுதுவன எல்லாம் கவிதைகள் அல்ல; அவை செய்யுள்களே. கம்பராமாயணத்தின் 10000 பாடல்களோ,சிலம்பின் 5005 வரிகளோ முற்றும் கவிதைகளல்ல.

செய்யுள் இலக்கணம் சரிபார்த்துச்
செய்வன எல்லாம் கவியாமா?
நொய்யுள் நெல்மணி விளையுமென
விதைப்பான எல்லாம் பயிராமா ?
போய்யுள் புரட்டைக் கலந்தபடி
புலம்புவ தெல்லாம் போகட்டும்;
செய்யுள் எழுதும் தருமிகளே
செய்யாதிருப்பீர் கவிக்கொலையே.

என்று நான் எழுதிய விருத்தத்தின் இரண்டாம் அடியில் மோனை இல்லை.

கவிதை பற்றிய புரிதலும், வாசிப்பும், பயிற்சியும், முயற்சியும், தொடர்ந்தால், கவிதை தன்னைத்தானே எழுதுவித்துக்கொள்ளும்.

வைரமுத்து:
-------------------
என்னை எழுதிய என்கவியே.... இத்தனை நாளாய் எங்கிருந்தாய்?
உடம்பில் உறைகிற ஓருயிர் போல்.... உனக்குள்தானே நானிருந்தேன்.

ஒரு வரி சிலம்பு:
புகாரில் பிறந்தான்; புகாரிலேயே இறந்தான். -- கவிஞர் வாலி.

இருவரி ராமாயணம்:
புருவமெனும் வில் வளைத்தால் சீதை...
அந்தப் போதையிலே வில்லோடித்தான் ராமன். -- கவிஞர் சோம.சிவபிரகாசம்.

இப்படிக் கன்னத்தில் அறைந்து விட்டுக் காதுக்குள் போகும் கவிதைகள் படைப்போம்.

2014-09-12T22:02:00.002+05:30

தலைக்கனம் ஏறியதால்
தலைகவிழ்ந்து நிற்கிறது
சூரியகாந்தி.

-- கவிதாமணி

கொள்ளி

2013-11-19T11:31:00.004+05:30

   கொள்ளி

                             நீயெல்லாம் மனுசனா?
                             குடிவெறியில
                             பொட்டச்சிகிட்ட
   வீராப்புக் காட்டுறையே!
   தூ...தொடாதே...
- சொல்லி வைத்தாள் மனைவி.

                             பெத்த பிள்ளைக்கு
                             பசியாத்தத் துப்பில்ல...
                             நீயெல்லாம்.....
                             எதுக்குடா பிள்ள பெத்த...?
                                             -கடிந்து கொண்டான் மகன்.

                             வீட்டுக்குப் பாரமான
                             நாட்டுக்குப் பாரமான
                             கேடுகெட்ட வாழ்க்கை
                             முடிவுக்கு வந்தது....

                             நாதியற்றவனாய்
                             நடுநிசியில்
                             நடுவழியில்
                             நாயாய்ச் செத்துக்கிடந்தான்.

   செத்ததில் எவருக்கும்
   சங்கடமில்லை;
   சடங்கில் எவருக்கும்
   சம்மதமில்லை;

   ஆனாலும்-
   திட்டிக்கொண்டே
   கொள்ளி வைத்தான்
   சின்னப் பிள்ளை.

ஆடப்பிறந்தவளே ஆடி வா

2013-08-20T05:21:00.000+05:30

ஒப்பனை போதுமடி கிளியே

2013-08-13T05:16:00.000+05:30

இ்ணையும் பிணையும்

2013-08-09T05:09:00.000+05:30

என்னதான் ரகசியமோ இதயத்திலே

2013-08-06T04:58:00.000+05:30

கல்லிலே கலை வண்ணம் கண்டான்

2013-08-02T04:54:00.000+05:30

மயக்கமா கலக்கமா

2013-07-30T04:51:00.000+05:30

ஆயுதங்கள் அழிப்போம்

2013-07-26T04:34:00.000+05:30

மனதில் உறுதி வேண்டும்

2013-07-23T04:30:00.000+05:30

சுட்டும் விழிச்சுடர்.....

2013-07-21T20:32:00.000+05:30

          நல்லிதயம் பெற்றோரே...!
          நற்றமிழில் வல்லோரே...!
          சின்னக் கவியெந்தன்
          சிரந்தாழ்ந்த வணக்கங்கள்.

என்னைப் பற்றிச்
சிலவரிகள்
எடுத்துச் சொல்ல
விரும்புகிறேன்...

நேரச் செலவைப்
பாராமல்
நேயத்தோடு
நீரிதனை

ஏற்றுக்கொள்ள
வேண்டுகிறேன்
ஏக்கத்தோடு
பாடுகிறேன்....

          பிறவியில் என்பெயர்
          மணிவண்ணன்;
          பெற்றவர் பெயரோ
          ராதாகிருஷ்ணன்.

                              இரண்டாம் பிறவியில்
                              என்கவி அறிந்து
                              குன்றக்குடியின்
                              அடிகள் தானும்

                               வாழ்த்திச் சூட்டிய
                               வளர்தமிழ்ப் பெயரே
                               கவிதாமணி யெனும்
                               இரண்டாம் முகவரி.

முதல்வகுப்பு முடியுமுன்னே
முதல்மேடை ஏறியதில்
முதல்பரிசு பெற்றதுவே
முகவரியின் முதல்வரியாம்.

எட்டாம் வகுப்பினிலே
நேருமகான் நேர்த்தியினை
எடுத்தியம்பும் போட்டியதில்
மாநிலத்து முதற்பரிசு.

புகுமுக வகுப்பினிலே
தேவாரக் கட்டுரையில்
மைய அமைச்சரவர்
மகிழ்ந்தளித்த முதற்பரிசு.

பாரதி நூற்றாண்டின்
பாட்டரங்கம் தனிலேறிப்
பாங்காயப் பெற்றதுவும்
பகட்டான முதற்பரிசே!

             தேசிய மாணவர்
             படைதன்னில்
             சேர்ந்து பெற்ற
             பயிற்சிகள் எத்தனை?

             தேசிய அளவில்
             போட்டிகளில்
             தேடிக்கொண்ட
             பரிசுகள் எத்தனை?

சென்னை-
அம்பத்தூர்
இலக்கியப் பேரவையில்
அகவற் போட்டிதனில்
ஆயிரம் பேருள்ளே
இரண்டாம் பரிசெனினும்
இருமாப்பு இருமடங்கு.

கல்லூரி களிலெல்லாம்
கணக்கற்ற போட்டிகளில்
வென்றெடுத்த பரிசுகள்தான்
எத்தனை எத்தனையோ...!

அண்ணா பல்கலையின்
அத்தனை போட்டியிலும்
அள்ளிவந்த பரிசுகளில்
ஆனந்தம் வழிகிறது.

கோவை மாநகரில்
தனியொருவன் நானாகத்
தட்டிவந்த சுழற்கோப்பை
தனிப்பெருமை கொண்டதுதான்.

மதுரை-
வேளாண் பல்கலையின்
வித்தெல்லாம் எனக்கங்கே
தனிமன்றம் அமைக்கின்ற
விசித்திரமும் நடந்ததுவே.

மதுரைப் பல்கலையின்
மகுடத்து உச்சியிலே
படுத்துறங்கும் பெருவாய்ப்பு
பலகாலம் வாய்த்ததுவே.

        சென்னை-
        கம்பன் கழகத்தின்
        கவிதைப் போட்டியிலே
        முதற்பரிசு பெற்றுபுகழ்
        முடிசூட்டிக் கொண்டவன்நான்.

                  "தேவதை வருகிறாள்"
                  கைஎழுத்திதழ் ஆசிரியராய்
                  அரும்பணி ஆற்றிய
                  அனுபவமும் இருக்கிறது.

கல்லூரிக் காலமெல்லாம்
கவிபாடித் திரிந்ததனால்
கட்டாயப் பாடத்தில்
கரையேற வில்லைநான்.

                    சிந்தையெல்லாம் செந்தமிழின்
                    சிந்தனையே இருந்தாலும்
                    எந்தையவர் என்னைத்தான்
                    தினித்ததுறை வணிகவியல்.

வணிகவியற் பாடத்தில்
முதுகலையிற் பட்டத்தை
முதல்வகுப்பிற் பெற்றாலும்
முதலீடு ஆகவில்லை.

      கல்வித்துறையில் ஒருபட்டம்
                    கணக்காய்நானும் பெற்றாலும்
கற்றுக்கொடுக்கும் ஒருவாய்ப்பு,
கனவைப்போல வாய்த்ததுவே.

பலியாடாய்ப் போனாலும்
பலகாலம் ஆனாலும்
விழிபிதுங்கி நிற்கின்ற
விபரீதம் எனக்கில்லை.

மொழித்தாயின் அரவணைப்பில்
முகச்சாயம் இல்லாத
தனித்தன்மை இருப்பதனால்
தலைநிமிர்ந்து நிற்கின்றேன்.

                      சொல்லூரும் நாவுக்குச்
                      சுகமூறும் பாவுக்குத்
                      தடைகூறும் யாருக்கும்
                      தலைசாய்க்க மாட்டேன்நான் .

ஏரோட்டும் என்பேனா
என்றேனும் ஒருநாளில்
தேரோட்டும் என்கின்ற
தெம்பெனக்கு இருப்பதனால்...

யார்மாட்டும் யாசித்து
ஒருவாயப்புப் பெறுவதிலே
ஒருநாளும் என்நெஞ்சு
உடன்பாடு கொண்டதில்லை.

          பாட்டரங்கம் பலஏறிப்
          பாராட்டுப் பெற்றாலும்
          சீராட்டும் வாய்ப்பெனக்குச்
          சீர்கொண்டு வரவில்லை.

          இத்தனை மேடை
          ஏறிய பின்னும்
          இத்தரை தன்னில்
          எனக்கிட மில்லை.

          குடத்திடை இட்ட
          நெருப்பென நெஞ்சு
          தகிக்கிற தாகம்
          தீர்ந்திட வில்லை.

எனக்குத் தெரிந்ததில்
எள்ளளவேனும்
தனக்குத் தெரியும்
என்பவர் கூட
உயரப் பறக்கும்
குருவிகள் போல
ஊர்வலம் வருவது
எப்படியோ...!

உதிர்ந்த இறகினைப்
போல நானும்
உட்க்கார்ந் திருப்பது
சரிதானா...?

           அடையாளம் தெரியாத
           உடையாரும் இல்லார்முன்
           அவமானப் படுவதுதான்
           வெகுமானம் ஆகிறது.

           அவதூறு சொன்னாலும்
           அழகில்லை என்றாலும்
           சிப்பிக்குள் முத்திருந்து
           சிரிப்பதற்குத் தடையுண்டோ...?

                            மேலேறி வருவதற்கு
                            மேனியுரம் இருந்தாலும்
                            மேலேரும் வரையேணி
                            வேண்டிய தாகிறது.

காலம் கடந்திதனை
அறிந்துகொண்ட காரணத்தால்
கடவுளைக் கொஞ்சம்
கண்திறக்க வேண்டுகிறேன்.

காலூன்ற விழைகின்ற
கவியெந்தன் பாட்டுக்குச்
செந்தமிழின் வல்லோரே
செவியூன்ற வேண்டுகிறேன்.

            மூன்றாம் பிறவிக்கு
            முறையீடு செய்கின்றேன்...
            முடிந்தால் வாய்ப்பளித்து
            வாழ்த்துங்கள் வாழ்த்துங்களேன்...

அறிமுகம் செய்வதிலும்
ஆணவமே கலந்திருப்பின்
அறியாமை என்றதனை
அழித்துவிட வேண்டுகிறேன்.

குறைகுடம் என்பதனால்
கூத்தாடி இருக்கின்றேன்...
நிறைகுட மாகவென்னை
நேர்படுத்த வேண்டுகிறேன்.

            எழுத்தின் வேகம்
            மிகுந்த தனால்
            ஏதேதோ நான்
            எழுதிவிட்டேன்.

                              எந்தப் பிழைதான்
                              இருந்தாலும்
                              சொந்தப் பிள்ளை
                              போல் நீரும்
                              பொறுத்துக் கொள்ள
                              வேண்டுகிறேன்;
                              வாழ்த்தி அருளத்
                              தூண்டுகிறேன்.

                                                                                           நன்றி..!
                                                                                           வணக்கம்..!
                                                                                           அன்புடன்-
                                                                                           கவிதாமணி.

பின்குறிப்பு:

இப்படிப் பெருமை
பேசிட எனக்கு
எப்படி மனமும்
ஒப்பியதோ..!

செப்படி வித்தை
செல்லா தெனக்குத்
தப்படி யேனும்
தப்பிடுமோ..!

அப்படி யேதும்
தருவ தென்றால்
அடியேன் தனியே
வருகின்றேன்...!

முப்படி யேறி
மூப்படி எய்திட
முதுகைத் திருப்பித்
தருகின்றேன்.

சரித்திரம் படிப்பதை விட படைப்பது மேல்

2013-07-19T04:25:00.000+05:30

மானமே உயிர்

2013-07-16T04:21:00.000+05:30

தழிழ் எங்கள் பிறவிக்குத் தாய்

2013-07-12T04:17:00.000+05:30