കേരള ഹ ഹ ഹ !

ദ സൌണ്ട് മിക്സര്‍ 007 (കഥ)

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Wed, 01 Jul 2009 20:18:00 +0000

ഈ ലേഖകന്റെ സ്വദേശമായ ഊണേശ്വരത്തിന് തൊട്ടടുത്ത അഭ്രേശ്വരം ഗ്രാമം. സില്‍മാ (സിനിമ എന്നതു തെറ്റ്) ഭ്രാന്തന്മാരുടെ വിളനിലം.

മാറ്റിനിക്കു ടാക്കീസില്‍ കേറിയാല്‍ സെക്കന്‍ഡ് ഷോ കഴിയും വരെ പുറത്തിറങ്ങാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്തതരം ഡൈഹാര്‍ഡ് ജനം. ശരാശരി അഭ്രേശ്വരം വീട്ടില്‍ ഒന്നു രണ്ടു സാദാ പൌരന്മാരും ബാക്കി മുയ്ക്കെ സില്‍മാഭ്രാന്തന്മാരും എന്ന നിലയ്ക്കാണ് പോക്ക്. അതായത്, വീക്കേ ശ്രീരാമന്‍ ഒന്ന് എത്തിനോക്ക്യാ ‘വേറിട്ട കാഴ്ച്ചകള്‍’ക്ക് പിന്നെ വെടി തീരലുണ്ടാവില്ല.

ഹണ്ഡ്രഡ് പേര്‍സെന്റ് സിനിമാ പ്രേക്ഷകര്‍ എന്ന പദവി ഗ്രാമം നേടിക്കഴിഞ്ഞിട്ട് നാളേറെയായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ! അഭ്രേശ്വരം പഞ്ചായത്തിലെ മൊത്തം ജനതയും തങ്ങള്‍ ഫിലിം ഫീല്‍ഡില്‍ ഉള്ളവരാണെന്നേ പറയൂ. എന്തിന്, അമ്പലത്തിലെ ആല്‍ത്തറമേല്‍ കമ്പ്ലീറ്റ്ലി സൈലന്റ് ആയിപ്പോയ ഒരിക്കല്‍-പ്രൊഡ്യൂസര്‍മാര്‍ പടച്ചോര്‍ കാത്തിരിക്കുന്നതുതന്നെ കാണേണ്ട കാഴ്ച്ചയാണ്.

എം.ടി., ലോഹി സിനിമകളിലെ വള്ളുവനാടന്‍ ഭാഷയാണ് വര്‍ഷങ്ങളായി എല്ലാവര്‍ക്കും പഥ്യം. പൌരാവലി മിണ്ട്വാണെങ്കില്‍ വള്ളുവനാടന്‍ ഭാഷ മിണ്ട്യാ മതീന്ന് ‘ഹെറിട്ടേജ് പഞ്ചായത്ത്’ പദവിയില്‍ കണ്ണൂകള്‍ ദാനം ചെയ്തു കാത്തിരിക്കുന്ന പഞ്ചായത്ത് കമ്മിറ്റി പണ്ടേ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. പണ്ടത്തെ അമ്മാവന്മാരെ ‘അമ്മാമ’മാര്‍ സ്ഥാനഭ്രംശരാക്കിയിരിക്കുന്ന കാഴ്ച്ചയാണ് ഞാനിപ്പോള്‍ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സാംസ്ക്കാരികക്ഷാമകാലത്തേക്കു ലാക്കാക്കി, മിക്കവീടുകളിലും ഒന്നിലധികം ‘അമ്മാമ ‘മാരെ സ്റ്റോക്കു ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും. അതും, ഓണം, വിഷു, തിരുവാതിര വേളകളില്‍ അയല്‍നാടുകളില്‍നിന്ന് ആഘോഷിക്കാനെത്തുന്ന സന്ധുബന്ധുക്കളായ ചേച്ചി-നാത്തൂന്മാര്‍ ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഓപ്പള്‍-ഏട്ത്ത്യമ്മമാരായി ആഹ്ലാദശബ്ദങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചുപോകുന്ന കാഴ്ച്ച കാണേണ്ടതു തന്നെയാണ്.

ഒന്നോ രണ്ടോ വീടുകളില്‍ നിലവിലുള്ള ‘അമ്മാവന്‍’മാര്‍ ‘അമ്മാമ’ മാരാവാന്‍ വിസമ്മതിക്ക മൂലം ടി വീടുകളെ ഇതരവീടുകള്‍ ഊരു വിലക്കി നിര്‍ത്തിയിരിക്കയാണ്. ഉയര്‍ന്ന നസ്രാണി-മാപ്പിള വീടുകളില്‍ ദേവാസുരം-ആറാംബ്രാന്‍ മോഡലില്‍ കാര്യസ്ഥന്മാരായി, ഉയര്‍ന്ന ശമ്പളം കൊടുത്ത് കൈമള്‍, കുറുപ്പ് എന്നീ ജാതികളെ തീറ്റിപ്പോറ്റുന്നുണ്ട്. നായര്‍ വീടുകളില്‍, മറിച്ച്, വാര്യര്‍ക്കാണ് ഡിമാന്‍ഡ് കൂടുതല്‍.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നാല്‍ തീരില്ല, വിശേഷങ്ങള്‍. പക്ഷെ, ആ ശാന്തത അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല. അഭ്രേശ്വരത്തെ നടുക്കിക്കൊണ്ട്…….

* * * * * * * * * * * *

വസുമതിയമ്മയുടെ അടുക്കള അരിച്ചുപെറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഇന്‍സ്പെക്ടറുടെയും കോണ്‍സ്റ്റബിളിന്റെയും ഭാവവാഹാദികള്‍ വിസ്മയപൂര്‍വം വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു സ്ഥിരം ജിജ്ഞാസുക്കളായ അയല്‍വാസികള്‍. അവസരമൊത്തുവന്നപ്പോള്‍, വര്‍ഷങ്ങളായി പി.എസ്.സി.യുടെ കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ പരൂഷ എഴുതിവന്നിരുന്ന ഒരു പണ്ടേ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഒരു മൂച്ചിന് കൂടുതല്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമെടുത്ത് ജൂണിയര്‍ അന്വേഷകന്റെ തോളത്തു തട്ടി ചോദിച്ചു : “ കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ വിജയന്‍ ഇപ്പോഴും പ്രിഡിഗ്രീ പരൂഷ പാസ്സായിട്ടില്ലല്ലൊ, അല്ലെ ?”.

കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ എന്തോ സ്പോക്കണ്‍ ഇംഗ്ലീഷ് പറഞ്ഞു.

നിരീക്ഷണത്തില്‍‍ മുഴുകിയിരുന്ന ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ക്ക് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. കനത്ത അവിവാഹിതയായി തുടരുന്ന വസുമതിയുടെ ആര്‍ക്കും കൊടുക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പത്തോളം പവന്‍ പണ്ടങ്ങളാണ് സൂര്യനുദിച്ചപ്പൊ അപ്രത്യക്ഷമായതായി കേസ്സ് വന്നിരിക്കുന്നത്.

“ പവന്‍ പത്ത് തന്നെയല്ലെ ശ്രീമതി, മിസ്സിസ്സ്, മിസ്സ് …… വസുമതി, സുമതീ, വസൂ ? ”

എന്തെങ്കിലും തുമ്പുണ്ടാക്കാന്‍ സഹായിച്ചാലൊ എന്നു കരുതി, വസുമതിയമ്മ സ്ലോമോഷനില്‍ ഒന്നു തിരിഞ്ഞ് അല്പം കുനിഞ്ഞ് പണ്ടങ്ങള്‍ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ നിസ്സംശയമായും അലങ്കരിക്കുമായിരുന്ന പ്രദേശം അടുത്ത ഒരഞ്ചുമിനിറ്റോളം അക്ഷമരും സത്സ്വഭാവികളുമായ അയല്‍ക്കാര്‍ക്ക് തുറന്നിട്ടുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ഗംഭീര പ്രദര്‍ശനവിജയം നേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഡസന്‍ കണക്കിന് ജോടി കണ്ണുക്ള്‍ ഇപ്പോള്‍ സമുദ്രനിരപ്പിന് വളരേ മുകളിലുള്ള മലമ്പ്രദേശമായ ഈ വിവാദഭൂമിയുടെ മേലാണ്.

ഈ തക്കത്തിന് കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ ടി ഭൂമിയുടെ കുന്നിന്‍പുറത്തുതന്നെ ഒരു കുടില്‍ വെച്ചുകെട്ടി പാര്‍പ്പു തുടങ്ങി. ബീക്കോം പഷ്ക്ലാസ്സില്‍ പാസ്സായതും കൂടുതല്‍ ബുദ്ധിമാനും കായികാഭ്യാസിയുമായ ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ ഞൊടിയിടയില്‍ മലയിടുക്കിലൂടെ ചാടി താഴ്വാരത്തേക്ക് ഊര്‍ന്നിറങ്ങി പരിസരത്തൊക്കെ അലഞ്ഞുനടന്നു.

പരിസരബോധം വീണ്ടെടുക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നായി രണ്ടു പോലീസുകാര്‍ക്കും. എന്നിട്ടും, ശ്രദ്ധിക്കാതെ തരമില്ലെന്നായി. തുമ്പാര്‍ഥിയായ വസുമതിയമ്മ അപ്പോള്‍ കുനിഞ്ഞുനിന്ന നില്‍പ്പ് തുടരുകയാണ്. വസുമതിയും കള്ളജനവും കൂടി തങ്ങളെ ഓവര്‍ടേക് ചെയ്യുന്ന മട്ടാണ്....

“ ഈ കുനിവ് സാക്ഷാല്‍ വിനയം കൊണ്ടുള്ളതാണൊ, അതൊ, ഏതെങ്കിലും ശാരീരിക ദൌര്‍ബ്ബല്യമോ ? കേസിനെ വഴിത്തിരിവില്‍നിന്ന് രക്ഷിക്കാന്‍ അതറിയേണ്ടിവരും, മിസ്സ് വസൂ “. കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ അക്ഷമനായി.

പരിഹാസം ജാസ്തിയായെന്ന് പുള്ളിക്കുപോലും തോന്നിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലൊ. പൊടുന്നനെ, ആകെ കുലുങ്ങിമറിഞ്ഞുകൊണ്ട് വസുമതി ഒരു ഗംഭീര കരച്ചിലാ ആരംഭിച്ചു.

ഉടനടി, പത്തുനാല്പതു ജോടി നാടന്‍ കണ്ണുകള്‍ ഡ്രാക്കുള സ്റ്റൈലില്‍ വസുമോളെ ആക്രമിക്കുകയായി..

“അകത്തിരുന്ന് കരയുകയാണ് മിസ്സ് വസുമതീ നല്ലത്. ഇഷ്ടം പോലെ കരയുകയും ചെയ്യാം”.

ചാണക്യന്‍ കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ അവസരത്തിനൊത്ത് ഉയരാന്‍ നോക്കുകയാണ്. എങ്കില്‍, കരച്ചിലിനു ശേഷം അവസാന ഏങ്ങലടിയും അടങ്ങുന്നതുകണ്ടേ, താനിനി ഒരു പോള കണ്ണടക്കുന്നുള്ളൂ.. ഇത് സത്യം… സത്യം… സത്യം. ഇന്‍സ്പേക്ടര്‍ ഭീഷ്പശപഥം അങ്ങനെയിങ്ങനെ എടുക്കാറില്ലായിരുന്നു.

* * * * * * * * * * * *

“ഡമ്മീ ടു ഡമ്മീ.... ഓവര്‍ ദ ഡമ്മി, ഒക്കെ അളക്കുന്നില്ലേ, ഏമാന്മാരേ? ”

ദാസനും വിജയനും തിരിഞ്ഞു നോക്കി. നാളത്തെ സേവ് വസുമതി ആക്ഷന്‍ ഫോറത്തിലെ അംഗങ്ങളാണ്. വലിയ കൃഷിയിറക്കിയാല്‍ ഇവമ്മാരറിയും. ഒതുക്കത്തില്‍ വന്ന് മൊഴിയെടുക്കുന്നതായിരിക്കും ബുദ്ധി.

കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ തന്റെ സീനിയറെ അര്‍ഥഗര്‍ഭമായി നോക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതേയുള്ളൂ. ഒരു ആക്രോശം… !!!

“ നില്‍ക്കിന്‍.. നില്‍ക്കിന്‍ ”.

ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അതാ, മുറ്റത്തൊരു മൈ…. മനുഷ്യന്‍. 24-24-24 സെന്റിമീറ്റര്‍ വൈറ്റല്‍ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സോടെ കാറ്റിന് പ്രതികൂലമായി നില്‍ക്കുകയാണ്. കണ്ടാലറിയാം ജന്മനാ റിബലാണ്.

എന്താ, സാറന്മാരെ, ഹസ്തരേഖാശാസ്ത്രി എത്തിയില്ലെ ?

തങ്ങളുടെ ഏക ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഫിംഗര്‍ പ്രിന്റുകാരനെപ്പറ്റ്യാണ്.

വേണ്ട, മണം പിടിക്കുന്ന പട്ട്യോ ?

നഷ്ടം 25 പവനെങ്കിലുമില്ലെങ്കില്‍ പടിക്കു പുറത്തു കടക്കാത്ത പട്ട്യാണെന്ന് പറയാമ്പോയില്ല.

പൊടുന്നനെ, മലയാളപോലീസ് ചരിത്രത്തില്‍ ബാലന്‍ കെ. നായര്‍- ജോസ് പ്രകാശ് പരമ്പരയില്‍പ്പെട്ട ആരെങ്കിലും തിരശ്ശീലയില്‍ കാണിക്കുന്നത് ഒഴിച്ചുനിര്‍ത്തിയാല്‍, ഇന്നോളം ലൈവ് ആയി മറ്റാരും കാണിക്കാത്ത ഒരു കൃത്യം പഹയന്‍ നിര്‍വ്വഹിച്ചു :

“ബു…ഹ..ഹ..ഹ”... കലക്കനൊരു പൊട്ടിച്ചിരി പാസ്സാക്കി. പോലീസ് ഐസായി.

ബേജാറാവണ്ട. ഒന്നു ചോയ്ച്ചോട്ടെ. സൌണ്ടോളജി ടെക്നിക് നോക്ക്യോ ?

എന്താണത് ? മരിച്ചാ മതീന്നായി ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ക്ക്.

ക്രൈം സീനില്‍ കേട്ട ശബ്ദങ്ങള്‍ വെച്ചൊരു മുന്ത്യ കള്യാ.

ഇത്തവണ, കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ കാതുകൂര്‍പ്പിക്കുന്നത് ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ അസഹിഷ്ണുതയോടെ നോക്കിനിന്നു.

പറഞ്ഞുതരാം. കൃത്യം നടന്ന ഇന്നലെ രാത്രി സുഖസുഷുപ്തിയിലാണ്ടുകിടക്കുന്ന വസുമതിയമ്മയെ ഒന്നു സങ്കല്‍പ്പിക്കൂ..

നാട്ടുകാരേക്കാള്‍ പെട്ടെന്ന് പോലീസുകാര്‍ ഒരു സങ്കല്‍പ്പസാമ്രാജ്യം തന്നെ പടുത്തുയര്‍ത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

പക്ഷെ, അവരെ എന്തോ അസ്വസ്ഥയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു എന്നല്ലെ സാര്‍, അവര്‍തന്നെ പറഞ്ഞത് ?

ഇത്തവണ, പോലീസുകാരാണ് അസ്വസ്ഥരായത്.

ഏതോ ഒരു വിചിത്ര ശബ്ദം ചെവി കടിച്ചു തിന്നുമ്പോലെ… കറും.. മുറും.. ഇടയ്ക്ക് 3 സെക്കന്‍ഡ് നിശ്ശബ്തത.. പിന്നെ വീണ്ടും, കറും.. മുറും… അതായിരുന്നില്ലെ സ്ഥിതി ?

അതെ.. അതെ. ഇത്തവണ വസുമതി ആദ്യമായി വാ തുറന്നു. അതങ്ങനെ- ത്തന്നെ പിടിച്ച് വെക്ക്യേം ചെയ്തു.

ശബ്ദങ്ങള്‍ ഏതാണ്ട് 30-35 മിനിറ്റ് നീണ്ടുനില്‍ക്ക്വേം ണ്ടായീ, ന്താ ശര്യല്ലെ ?

സര്‍പ്ലസ് അത്ഭുതം എവിടെക്കൊണ്ട് കളയണംന്നുള്ള വേവലാതിയിലായി വസുമതി.

ലോക്കല്‍ അപസര്‍പ്പകന്‍ അതു ശ്രദ്ധിച്ചു…

“പ്ലീസ് നോട് ദ പോയിന്റ്, കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ “- സര്‍പ്പകന്‍ ഇപ്പോള്‍ കത്തിനില്‍ക്കുകയാണ്.

ഇനി വസുമതിയമ്മയോടാണ് ചോദ്യം. കേട്ട ശബ്ദം അടുക്കളയില്‍ നിന്നല്ലെ ? സത്യം സത്യമായിപ്പറയൂ.

ഹതെ...ഹതെ ! . ഷീലയുടെ ബോഡി ലാങ്ക്വേജില്‍ വസുമതിയമ്മ തിളങ്ങി.

ഉദ്ദേശം എത്ര ഡെസിബെല്‍ ഉണ്ടാവും ?

പവനായിട്ട് പറഞ്ഞാല്‍ പോരെ ? കോണ്‍സ്റ്റബിളാണ്. സര്‍പ്പകന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇന്‍സ്പെക്ട്ടറെയും കോണ്‍സ്റ്റബിളിനെയും മറന്നിട്ട് വര്‍ഷങ്ങളായിരിക്കുന്നു. മിസ്സ് വസുമതിയുമായി നേരിട്ടാണിനി മുതല്‍ ഇടപാട് എന്ന് പരസ്യപ്രഖ്യാപനം ചെയ്യുന്ന പോലെയായിരുന്നു നീക്കങ്ങള്‍.

വസുമത്യമ്മെ, ഞാനുദ്ദേശിച്ചത് എത്ര ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദമായിരുന്നു എന്നാണ്… ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു സൈക്കിള്‍-മീന്‍ വില്പനക്കാരന്‍ സ്റ്റൈല്‍ കൂവല്‍ കേട്ടോളൂ. (പൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂയ്) കൃത്യം 80 ഡെസിബെല്‍, അഥവാ ഡി.ബി. ആണിതിന്റെ ഒച്ച. ]

വസുമതിയമ്മയ്ക്ക് എസ്സെസ്സെത്സി പാസ്സായിരുന്നെങ്കില്‍ ബി.എസ്സി. എടുക്കാമായിരുന്നു എന്നു തോന്നി.

അപ്പൊ, പറഞ്ഞില്ല. ഇത്രയും ഒച്ചയുണ്ടായിരുന്നൊ, ഇന്നലെ രാത്രി കേട്ട ശബ്ദത്തിന് ?

ഇല്ല, അല്പം, താഴ്ത്തിക്കോളോ.

അതുശരി. എങ്കിലിതാ…. സര്‍പ്പകന്‍ എന്തോ പിറുപിറുത്തു.

നോക്കൂ, 30 ഡി.ബി.യുടെ ഒരു സ്റ്റാന്‍ഡേഡ് മര്‍മ്മരമാണ് നിങ്ങളീ കേട്ടത്. അത് ഈ ഒച്ചയായിരുന്നൊ ?

ഹല്ലാ, പൊങ്ങട്ടെ അല്പം കൂടി പൊങ്ങട്ടെ. വസുമതിയുടെ കൌതുകം ഏറിവരുന്നു.

തുടര്‍ന്ന്, ഒരു 50 ഡിബി.യുടെ മെയ്മാസ ചാറ്റല്‍മഴ, 70 ഡി.ബി. യുടെ സ്റ്റീല്‍ പുട്ടുകുറ്റി വിസിലടിക്കുന്ന സൌണ്ട്, 110 ഡി.ബി. യുടെ പൂട്ട് പൊളിക്കുന്ന ശബ്ദം എന്നിവ കലാകാരന്‍ പുറത്തെടുത്തു.

വസുമതിയമ്മ അസംതൃപ്തയായി തുടരുന്നത് ദാസനും വിജയനും സന്തോഷത്തോടെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

ഓക്കെ, ഇനി അവസ്സാനമായി ഒരിനം കൂടിയുണ്ട്. 20 മിനിറ്റോളം ആ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു എന്നാണല്ലൊ ? ദാ ഈ ശബ്ദം ശ്രദ്ധിക്കൂ..

കലാകാരന്‍ സമ്പൂര്‍ണ ആത്മാര്‍ഥതയോടെ ഇനം അവതരിപ്പിച്ചു.

ഐ.പി. എല്ല്.-ഇല്‍ പ്രീതി സിന്റ യുവരാജിനെ എന്നപോലെ സര്‍പ്പകനെ ആശ്ലേഷിച്ചാലോ എന്നു തോന്നിപ്പോയി വസുമതിക്ക്. എന്നു വെച്ചാല്‍ അത്ര കറകറക്റ്റ് ശബ്ദം !!!

ഏതിന്റെയാണീ ശബ്ദം ? ജനവും പോലീസും വസുമതിയമ്മയും ഒന്നടങ്കം ചോദിച്ചു.

സര്‍പ്പകന്‍ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ, അദ്യ നാലഞ്ചു മിനിറ്റുകള്‍ സകലരുടേയും മോഹാരാധനകള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊണ്ട് 10 ചാല്‍ ഉലാത്തല്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി. ഒടുവില്‍ ടയേഡ് ആയപ്പോള്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു :

ഫ്രൈ ഐറ്റംസ് ശാപ്പിടുന്ന 47.50 ഡെസിബെലിന്റെ ശബ്ദമാണ് നിങ്ങളീ കേട്ടത്, കിറുകൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ കായവറുത്തത് കറുമുറെ തകര്‍ക്കുന്നതിന്റെ സൌണ്ട്. .. ബൈ ദ ബൈ… ഇവിടെ കായ വറുത്തതുണ്ടൊ ?

ഹുണ്ട്… സാര്‍, ഹുണ്ട്. വസുമത്യമ്മ ആവേശത്തില്‍ കിതക്കുകയാണ്.

എങ്കില്‍, നല്ലവരായ നാട്ടുകാരേ, നിങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ വെച്ച് ഈ ശ്രീമതി വസുമതിയമ്മയോട് ഞാനഭ്യര്‍ഥിക്കുന്നു. ഇപ്പോള്‍ കായവറവിന്റെ ടിന്നില്‍ അതിന്റെ പൊടി പോലുമുണ്ടൊ കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ എന്ന് ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടുവരൂ… ഉം… വേഗമാവട്ടെ….

പരിസരം ഇളക്കിമറിച്ചുകൊണ്ട് വസുമത്യമ്മ അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പാഞ്ഞുകയറി.

ഒഴിഞ്ഞ തകരട്ടിന്നില്‍ നിന്ന് കയ്യെടുക്കുമ്പോള്‍ വസുമത്യമ്മയ്ക്ക് അത്ഭുതം കൊണ്ട് ബോധംകെട്ടു പോയാലോ എന്നു തോന്നിപ്പോയി. ഇന്നലെ വൈകീട്ടുവരെ ഫുള്‍ ടിന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ഒറ്റക്കഷ്ണം പോലുമില്ല !

ഇപ്പോളെങ്കിലും മനസ്സിലായൊ, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മാജിക് ? ഇനിയെങ്കിലും ഒരു ശാസ്ത്രവിദ്യാര്‍ഥിനി ആവാന്‍ നോക്കൂ, സുമത്യമ്മെ..

ജനം ഒന്നടങ്കം ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്ന നില്‍പ്പാണ്. സര്‍പ്പകന്‍ പൂര്‍വാധികം വീര്യത്തോടെ പ്രഖ്യാപിച്ചു:

അപ്പോള്‍, കായവറുത്തത് മേനിയ ഉള്ള ഏതോ ഒരു പരിസരവാസി മോഷ്ടാവാണ് കൃത്യം നിര്‍വ്വഹിചത് എന്നു വരുന്നു. നൌ, പൊലീസ്, ഖമോണ്‍, ലെറ്റസ് ക്വിക് ലി സ്വിങ്ങ് ഇന്റു ആക്ഷന്‍ !!!

പുറത്ത് ആരാധകജനം ഇരമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവര്‍ പരസ്പരം ഡിസ്കസ് ചെയ്ത് തീരുമാനിച്ച പ്രകാരം സര്‍പ്പകനോടുള്ള ഐക്യദാര്‍ഢ്യം ഉറക്കെ മുദ്രാവാക്യത്തില്‍ പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു :

കലാകാരന്‍ നീണാള്‍ വാഴ്ക !

ശബ്ദമാന്ത്രികന്‍ വിജയിപ്പൂതാക !!!

മനസ്സു മടുത്ത ദാസനും വിജയനും വിശപ്പില്ലെങ്കിലും ഓരോ അഡീഷണല്‍ ഉഴുന്നുവടകള്‍ കൂടി ചായക്കടയില്‍നിന്ന് ചോദിച്ചുവാങ്ങി ചായയില്‍ മുക്കി തിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

അല്ലാ, ഞാനതു മറന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി അടുക്കളയില്‍ ആരും കടന്നിട്ടില്ല… മൂന്നു തരം !

ഒരലര്‍ച്ചയായിരുന്നു അത്.

പൊലീസുകാരുടെ കണ്ണില്‍ നേരിയ പ്രതീക്ഷയുടെ ടോര്‍ച്ചടി. വസുമതിയമ്മ സടകുടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ മട്ടാണല്ലൊ !!!

ഹെന്ത് ഇല്ലെന്നോ ? അപ്പൊ, ഞാനിക്കണ്ട കണ്ഠക്ഷോഭം നടത്തി സംഗതികള്‍ ഒരു ചാലില്‍ കൊണ്ടുവന്നതൊ ? സര്‍പ്പകന്‍ സെന്റി സ്റ്റൈലിലേയ്ക്ക് മാറി.

ഏതു ചാലില്‍ ? അടഞ്ഞുകിടന്ന അടുക്കള നിങ്ങക്കു വേണ്ടി ഞാനല്ലെ ഇപ്പൊ തൊറന്നു തന്നത് ? അടുക്കള ഈസ് ലോക്കിങ്ങ് ഫുള്‍ട്ടിഫുള്ള് നൈറ്റ്, അറിയ്യ്‌വോ ?

ജനം ഒന്നടങ്കം നിശ്ശബ്ദരായി. 5 മിനിറ്റ് മുമ്പ് കണ്ടെത്തിയ ശാസ്ത്രപ്രതിഭയ്ക്ക് സൌകര്യപൂര്‍വം മൂന്നു മൂര്‍ദ്ദാബാദ് വിളിച്ച് പൊതുസ്വഭാവം കൈവരിച്ചു.

“ഡാ, കഴുവേറീ, കളിയ്ക്ക്യാ ? പോലീസാരെ വട്യാക്ക്വാ? ” ദാസനും വിജയനും അവസരം മുതലാക്കി കണ്ട്രോള്‍ വീണ്ടെടുത്തു.

“എങ്കില്‍…” സര്‍പ്പകന്‍ തന്റെ ഒടുക്കത്തെ അടവ് പുറത്തെടുത്തു. മോഷ്ടാവ് എലിയായിരിക്കും, അല്ല എലി തന്നെ...ഷുബര്‍ ”

ഏതിന്റെ മോഷ്ടാവ് ?

കായവറുത്തത് മുതലായവയുടെ…

അപ്പോള്‍, വസുമതിയുടെ സ്വര്‍ണ്ണങ്ങളൊ ?

അതു ശരി, ഇതിനിടയ്ക്ക് അതുമുണ്ടല്ലൊ അല്ലെ ? ഞാനത് മറന്നു. നോ പ്രോബ്ലം! മറ്റൊരു രീതിയില്‍ ആ മോഷണത്തിന്റെയും ചുരുളഴിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. കാണണൊ ?

ഇത്തവണ ജനത്തിന്റെ കണ്ട്രോള്‍ കമ്പ്ലീറ്റ് നഷ്ടപ്പെട്ടു

* * * * * * * * * * * *

നൂറ്റിയമ്പത്തേഴേ പോയിന്റ് യേഴേ ആറേ ഡെസിബെലിന്റെ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ട് പാഞ്ഞ പോലീസ് ജീപ്പിന്റെ പിന്നില്‍ ലോക്കല്‍ അപസര്‍പ്പകന്‍ പൂക്കുട്ടി ഞെരിഞ്ഞിരുനു.

....................................................................................................

കഥാനായിക, ശ്രീമതി വസുമതി
(ലില്ലി ഡോണ്ട് ബി സില്ലി സ്റ്റൈല്‍).
നായികയെ ബാഹ്യ എന്ന പേരില്‍
അറിയപ്പെടുന്ന മിസ്സ് ബാഹ്യലീലയാക്കിയാലോ
എന്നു ചിന്തിച്ചതാ. പിന്നെ, പ്ന്നീടെങ്ങാന്‍
ബാഹ്യയെവെച്ചൊരു കലക്കു കലക്കാം
എന്ന സന്മാര്‍ഗ്ഗ ചിന്തയിലെത്തി
ഷഡന്‍ ബ്രേക്കിട്ടു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു.‍

ഇന്‍സ്പേട്ടറും, കോണ്‍ സ്റ്റബിളും.
പഴേ ദാസന്‍-വിജയന്മാ‍രാണ്
പ്രചോദനം.
നല്ലവരാ.
സാഹചര്യങ്ങളാണ്
അവരെ ചീത്തയാക്കിയത്.

കഥാനായകന്‍ അപസര്‍പ്പകവീരന്‍.
വരച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പൊ
ലേശം മെച്ചപ്പെട്ട രൂപങ്ങളൊക്കെ
കേറിവന്നു.
പിന്നെ ആ അവശലുക്കും,
ബി.പി.സി. റേഷന്‍
കാര്‍ഡും ഒക്കെ കണ്ടപ്പൊ ഈ പുള്ളിയെത്തന്നെ
ഷെര്‍ളക്ക് ഹോംസ് ആക്ക്വായിരുന്നു.

ആന 12 : ലോഹിതദാസ്

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Sun, 28 Jun 2009 16:37:00 +0000

ഞാന്‍ ബഹുമാനിച്ച, അസൂയപ്പെട്ട, ‘ഞങ്ങടെ നാട്ടുകാരനാണ് ’ എന്ന് ഞാന്‍ എത്രയോ പേരോട് അഭിമാനപൂര്‍വം പറഞ്ഞ ഒരാള്‍ ഇന്നു മരിച്ചുപോയി. ഇത് അയാള്‍ക്കുവേണ്ടി …

ചാലക്കുടിയില്‍നിന്ന് ആനമല റോട്ടിലൂടെ വാഴച്ചാല്‍ വഴിയില്‍ നാലു കിലോമീറ്റര്‍ അടുത്ത് പരിയാരം . അതാണെന്റെ സ്ഥലം.

70-കളിലെ പരിയാരം ആര്യഗുപ്ത തീയേറ്റര്‍. മരണം വരെ സി ക്ലാസ്സ് തീയേറ്ററായി ജീവിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു പാവം സ്റ്റാന്‍ഡേഡ് ഓലപ്പുര.

സിനിമയെ സില്‍മ എന്നും ഫുട്ബോളിനെ ഗുള്‍ബോളെന്നും ഡോക്ടറെ പാത്തിക്കിരി എന്നും വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ജനവിഭാഗത്തില്‍നിന്നാണ് എപ്പോഴും പരിയാരത്തെ കപ്പലണ്ടി

വില്‍പ്പനക്കാര്‍ ഉണ്ടാവുന്നത് എന്ന് അന്നേ ഞാന്‍ നോട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. ‘ കപ്പള്ളി…..കപ്പള്ള്യേയ് ’ എന്ന വിളികള്‍ ആര്യഗുപ്തയുടെ എക്കോപ്രൂഫ് ഓലകളില്‍ത്തട്ടി അടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഈ പരിപ്പ് കഴിച്ച് പ്രഭാവിതരായി ഡസന്‍ കണക്കിന് കുട്ടികള്‍ നൂറുകണക്കിന് വളികള്‍ ഒരു കുഞ്ഞറിയാതെയും വിളംബരരൂപത്തിലും കൊട്ടകക്കകത്ത് വിതരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും.

തീര്‍ന്നില്ല, സിനിമാനോട്ടീസ് വായിച്ച് പ്രദര്‍ശനം പതിവുപോലെ എന്നുറപ്പാക്കാതെ ടാക്കീസിനകത്തേക്കു കയറുന്ന ഒറ്റപ്രേക്ഷകര്‍ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നു കൂടി പറഞ്ഞാലേ ഞങ്ങള്‍ പരിയാരത്തുകാരുടെ സിനിമാസ്പിരിറ്റ് മനസ്സിലാവൂ. ( ഇപ്പറഞ്ഞ പരിയാരത്തെ മനക്കണ്ണില്‍ക്കണ്ട് അഭ്രേശ്വരം ടാക്കീസ് എന്ന പേരില്‍ അഭ്രേശ്വരം ഗ്രാമവാസികളെക്കുറിച്ച് ഞാനെഴുതിയ പ്രശസ്തമായ സിനോപ്സിസ് ആരും വായിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലെന്താ സംഗതി എത്രയും ഉജ്ജ്വലമത്രെ ! )

പൊന്നാപുരം കോട്ടയൊക്കെ ആര്യഗുപ്തയില്‍ തകര്‍ത്തുകളിക്കുന്ന കാലത്താണ് ലോഹിതദാസിനെക്കുറിച്ച് അച്ഛന്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പരിയാരത്തുകാരുടെ പ്രിയങ്കരനായ ഒരു ഡോക്ടറുടെ അനന്തിരവനായിരുന്നു ലോഹി..

അന്ന് നേരില്‍ കണ്ടിരുന്നില്ലെങ്കിലും നസീറിനേക്കാള്‍ സുന്ദരനായ പരിയാരം ഭാസി, തകര്‍ത്തു ബീഡി തെറുക്കുന്ന പനവര്‍ദ് എന്നീ പ്രമുഖ ലോക്കല്‍ നാടകനടന്മാര്‍ക്കിടയില്‍ ഞാന്‍ ലോഹിയെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത് ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൂടി കഴിഞ്ഞാണ്. അത് പരിയാരത്തെ സാരഥി തീയേറ്ററിനെക്കുറിച്ച് ആദ്യം അച്ഛനും പിന്നെ സ്കൂളിലെ കൂട്ടുകാരും പറഞ്ഞറിഞ്ഞ കാലം. ചാലക്കുടിയിലെയും തൃശ്ശൂരിലെയും വഴികളില്‍ക്കൂടി മൌനിയായി നടന്നുനീങ്ങുന്ന ഫാര്‍മസിസ്റ്റായ ലോഹിയെ ഞാന്‍ ഓരോ തവണ വീതം കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

70-കളുടെ തുടക്കത്തില്‍ പരിയാരം, കൊടകര എന്നീ തൃശ്ശൂരിലെ പുണ്യപുരാതന ഗ്രാമങ്ങളിലെ 50 വയസ്സിനു താഴെയുള്ള കല്യാണം കഴിക്കാത്ത അണെമ്പ്ളോയ്ഡ് ചെറുപ്പക്കാര്‍ കൂട്ടത്തോടെ താടി വളര്‍ത്തുകയും ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍ മാത്രം ‘എലക്ട്രീഷ്യന്’ പഠിച്ചോണ്ടിരിക്കുക’യും ചെയ്തുവരികയായിരുന്നെങ്കില്‍ 80-കളുടെ തുടക്കത്തില്‍ ചാലക്കുടി ഭാഗങ്ങളില്‍ ചേക്കേറിയ ടി കക്ഷികളീല്‍ ചിലരും സാക്ഷാല്‍ ലോക്കത്സും അനിയന്ത്രിതമായ തിരക്കഥാനിര്‍മ്മാണത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടുവരികകയായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹ്യചരിത്രകാരന്മാര്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതാണ്. ലോഹിതദാസ് എന്നൊരു മനുഷ്യനാണ് ഈ തിരക്കഥാമാനിയ ഉണ്ടാക്കിയത് എന്നത് ഞങ്ങള് ചാലക്കുടിക്കാര്‍ക്കറിയാവുന്നപോലെ മറ്റാര്‍ക്കുമറിയില്ല.

അതുവരെ, വിന്‍ഡീസ് സീരീസില്‍ ഇന്‍ഡ്യ ‘റബ്ബര്‍ ‍’ നിലനിര്‍ത്തി എന്നു വായിക്കുമ്പോലെ ഗോപ്യമായി തോന്നിപ്പിച്ചിരുന്നു കഥയ്ക്കപ്പുറമുള്ള ഈ തിരക്കഥ. എങ്കിലെന്താ, തനിയാവര്‍ത്തനത്തിനു ശേഷം ചാലക്കുടിയിലെ സകലമാന മാപ്ലാര് ചെറുപ്പക്കാര് വ്യാപാരികളും എന്നെങ്കിലും ഏതെങ്കിലുമൊരു തിരക്കഥയിലൂടെ രക്ഷപ്പെടുന്നത് സ്വപ്നം കണ്ടോണ്ടിരുന്നു. അതിലൊരാളാണ് മത്തായി മാഷ്. ഐടിഐയിലെ സത്യസന്ധനായ, കരാട്ടെ ബ്ലാക്ക്ബെല്‍ട്ടായ ട്യൂട്ടര്‍ ‍. ഞാന്‍ പരിചയപ്പെടുന്ന 1983-കളില്‍ത്തന്നെ 4ഓളം തിരക്കഥകള്‍ അദ്ദേഹം നിര്‍മ്മിച്ചിരുന്നു. ഒരെണ്ണം ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. അതിലെ ആദ്യ പേജുകളില്‍ത്തന്നെ പലവട്ടം ‘ഇവിടെ ശുഭപന്തുവരാളിയില്‍ ഹമ്മിങ്ങ് വേണം’ന്ന് പ്രത്യേകം എഴുതിയിരുന്നത് എന്തിനായിരുന്നു എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ‘ഇഫക്ടിനു വേണ്ട്യാ... എനിക്ക്, ലോഹീടെ ആ ഒഴുക്ക് കിട്ടണില്യ’ എന്ന പാവം മറുപടി.

മത്തായി മാഷ്ക്കും എനിക്കും ലോഹി അപ്രാപ്യനായി തുടര്‍ന്നു. കിരീടവും ആധാരവുമൊക്കെ ടിവിയില്‍ വന്നപ്പോള്‍ നല്ല തിരക്കഥയുടെ മൂന്നു മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ പണ്ട് നടന്‍ ശ്രീ തിലകന്‍ തിരക്കഥാര്‍ഥിയായി മുന്നില്‍നിന്ന എന്നോട് സൂചിപ്പിച്ചത് കൃത്യമായി പാലിക്കുന്നില്ലേ എന്ന് തട്ടിച്ചുനോക്കി. ഞാനെഴുതിയ ഏക തിരക്കഥയുടേ ആദ്യ കോപ്പി നെടുമുടിയുടെ കയ്യില്‍ കൊടുത്ത് ഞാന്‍ എന്റെ സിനിമാസംഭാവന 16 കൊല്ലം മുമ്പ് പൂര്‍ത്തിയാക്കി. മത്തായിമാഷെക്കുറിച്ച് ഒന്നും കേള്‍ക്കാതായി.

‍അങ്ങനെയിരിക്കെ, നാലഞ്ചു വര്‍ഷം മുമ്പ്, ഞാന്‍ എറണാകുളത്തെ ഒരു ബീ.എസ്.എന്‍.എല്‍.‍‍ നമ്പറില്‍ തെറ്റായി ഒന്നു കറക്കിപ്പോയി. അതാ അപ്പുറത്തുനിന്ന് ഘനത്തില്‍ ഒരു ശബ്ദം “ഹലോ, ലോഹിതദാസാണ് !!!

ഈ തടിയന്‍ കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റിന്റെ ആദരാഞലികള്‍ ഇവിടെ കഴിയുന്നു.

ലോഹിയുടെ ഭാര്യ, കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ – അവര്‍ ഇപ്പോള്‍ ശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കാതെ കരയുകയായിരിക്കും.

മദ്രാസ്സില്‍ ‘സിനിമാ സംവിധാനസഹായി’കളായി കഴിയുന്ന
ചെറുപയ്യന്‍സൊക്കെ നാട്ടില്‍ വന്നാല്‍ വിഐപികളാണ്.
ഇനി ചിത്രം ശ്രദ്ധിക്കൂ. തങ്ങളുടെ കുട്ടന്‍ ‘തിരക്കഥ’യുടെ ചുരുളഴിക്കുന്നതു
കാണാന്‍ കൂടിയിരിക്കുന്ന പടുവൃദ്ധജനങ്ങളെയും ‘സില്‍മാ‘ഭ്രാന്തുള്ള
കസിന്‍സിനെയും പരിണാമഗുപ്തിയിലേയ്ക്ക് സഹ. സംവി. ആയ
ടി പയ്യന്‍ നിഷ്ക്കരുണം തെളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയാണ്. നാട്ടില്‍ രണ്ടുനാള്‍ നിന്നിട്ട്
മടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഇങ്ങനെ ഡസന്‍ കണക്കിന് ‘സോള്‍ട് മാങ്കോ ട്രീ’കള്‍
ഈ പഹയന്മാര്‍ പഞ്ചായത്തില്‍ ആരുമറിയാതെ നട്ടിട്ടുണ്ടാ‍വും...

ചാലക്കുടിയിലെ ജിമ്മില്‍ കസര്‍ത്തുകള്‍ക്കിടയിലും
ചിന്താക്രാന്തരായിരിക്കുന്ന പയ്യന്‍സുകളെ അക്കാലങ്ങളില്‍ ധാരാളമായി കണ്ടുവന്നിരുന്നു.
പിന്നീടെപ്പോഴോ, ജീവിതം തിരക്കുപിടിച്ചപ്പോള്‍ വീട്ടിലും മനസ്സിലും സ്റ്റോക്കുണ്ടായിരുന്ന
തിരക്കഥകള്‍ ഇവമ്മാര് ഓവര്‍നൈറ്റ് മറന്നുപോവുകയായിരുന്നു. ‘മാലയോഗ’ത്തിന്റെ കഥ തന്റേത് മോഷ്ടിച്ചുണ്ടാക്കിയതാണെന്ന് നാടെമ്പാടും പരാതി പറഞ്ഞുനടന്ന, അതിന്റെ വേവില്‍ ട്യൂട്ടോറിയലിലെ തന്റെ പിള്ളേരെ അച്ചാലും മുച്ചാലും പച്ചത്തെറി പറയാറുള്ള ജോണ്‍സന്‍ എസ്തപ്പാനെ ഇപ്പോള്‍ ആരൊക്കെ സിനിമാക്കാരനായി അറിയുന്നുണ്ടാവും‍ ? ആര്‍ക്കറിയാം !

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Sun, 11 Jan 2009 03:45:00 +0000

‘സമ്മതിക്കാതെ വയ്യ’ എന്ന മട്ടില്‍ ബ്ലോഗ് ചെയ്യുന്ന

എല്ലാവരുടേയും‍ അടിയന്തിര ശ്രദ്ധയ്ക്ക്...
ദാ, ഇവിടെ ഒന്നു കുഴിച്ചു നോക്കാമൊ ?

ബ്ലോഗ്രാഫിക് നോവല്‍ - 2: മസ്തിഷ്ക്കപ്രക്ഷാളനിങ്ങ്

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Fri, 02 Jan 2009 02:21:00 +0000

കഥയില്ലായ്മ ഇതുവരെ : എന്റമ്മൂമ്മ കുറച്ചൂസം മിണ്ടാണ്ടായി. മരണം മണത്ത് ജനം വീട്ടീല് നെടുവീര്പ്പുകളുമായി ഇടിച്ചുകയറി. “ ഹ, ഒന്നൂല്യാന്ന്, അവര് സ്വന്തം ബ്ലോഗിന്റെ പാസ്സ്വേഡ് ഒന്നു മറന്നുപോയി. അത്രേള്ളൂ”ന്ന് ഈ ഞാന്‍ ...................................................... തുടര്‍ന്ന് പടം നോക്കൂ

ബ്ലോഗ്രാഫിക് നോവല്‍ - 1 ഒരു സിമ്പിള്‍ നിര്യാണം

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Thu, 01 Jan 2009 19:39:00 +0000

അടുത്താഴ്ച്ച മുതല്‍ ഞാന്‍ ‍‍ ബ്ലോഗ്രാഫിക് നോവലിസ്റ്റ്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Wed, 12 Nov 2008 00:33:00 +0000

‘പതിനെട്ടാം വയസ്സിനകം മലയാളത്തിലും ഇരുപതില്‍ ഇംഗ്ലീഷിലും ഓരോ പുസ്സം നീ എഴുതീരിക്കണം ’ എന്ന് നാടന്‍ കൃഷിക്കാരനും ഫലിതശിരോമണിയുമായ എന്റെ അച്ഛന്‍ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു.

അപ്പോഴൊക്കെ, കാര്‍ട്ടൂണ്‍ വഴി സാഹിത്യനിയോജകമണ്ഡലങ്ങളില്‍ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാവുന്നതേയുള്ളൂന്ന് ഞാന്‍ നിസ്സാരമായി ഒരു പടം വരയ്ക്കും.

എന്റെ രണ്ടോളം കണ്ണുകളടയും മുമ്പ് തടിയനും പഞ്ചപാവവുമായ നിന്നെ പത്രാധിപന്മാര്‍ പഞ്ചറാക്കില്ലെന്താണുറപ്പ് എന്ന് അച്ഛന്‍.

ഞാന്‍ നേരത്തെ ഏറ്റുപറഞ്ഞിരുന്ന പോലെ, ലോക്കല്‍ പോസ്റ്റ്മാന് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ ഇഞ്ചി-മുളക്-നാരകത്തിലയിട്ട ഒരു സാക്ഷാല്‍ സംഭാരം കുടിച്ചപോലെ തോന്നീരുന്നുപോലും ! “ പത്രാധിപര്‍, കലപില കലപില ” എന്നെഴുതിയ നീളന്‍ കവറുകള്‍ എനിക്കു കൈമാറിക്കഴിയുമ്പഴേയ്ക്കും ആദ്യം ശങ്കുണ്ണ്യേട്ടനും പിന്നെ പിന്തുടര്‍ച്ചക്കാരും
സംഭാരം കുടി തുടങ്ങും മുമ്പേ ആഹ്ലാദശബ്ദങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുവിക്കുമായിരുന്നു.

അച്ഛന്‍ ദിവ്യജ്ഞാനിയായിയിരുന്നു. ഞാന്‍ ബാലമാസികളിലെയോ, തുടര്‍ന്ന്, മ വാരികകളിലെയോ ആര്‍.കെ. ലക്ഷ്മണ്‍ ആയില്ല. കുറച്ചു കൂടി വെയ്റ്റ് ചെയ്ത് നോക്കി, ഇനി ഇരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് ദീര്‍ഘദൃഷ്ടിയില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാമ്പൂവ്വാ എന്ന് പുറത്തു തട്ടി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് എന്റെ വീട്ടിലെ ലോകമറിയാതെപോയ ആദ്യ ഫലിതക്കാരന്‍ ‍എങ്ങോട്ടോ സിംപ് ളി ഡിസപ്പിയേഡ്.

ഒരു വ്യാഴവട്ടം തീര്‍ന്നു. ദിവസം അമ്പതു തവണയെങ്കിലും ആ മനുഷ്യനെ ഓര്‍ക്കാനിഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരാള്‍ പിന്നീട് ബ്ലോഗ്ഗറാവാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു.

എല്ലാര്‍ക്കും അന്തല്യാത്ത നന്ദി, ഇംഗ്ലീഷ് വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രം സിദ്ധിച്ചവര്‍ക്ക് സ്മൈലികള്‍, തരുണീബ്ലോഗിണീമാര്‍ക്ക് ഗാഢാലിംഗനങ്ങളും‍...

****************************************

കുറേക്കാലമായി ഒരു ഗ്രാഫിക് നോവലെഴുതണമെന്നു വിചാരിക്കുന്നു. റാം മോഹന്‍ പാലിയത്ത് എന്നെ കണ്ടാല്‍ “ റെഡ്യായൊ മാഷെ? ” എന്ന് അക്കരെനിന്നേ കൂക്കുവിളി തുടങ്ങീട്ട് മാസം ആറായി. തല്‍ക്കാലം, ഊണേശ്വരം അടക്കമുള്ള നമ്മുടെ പാവം ബ്ലോഗ്രാമങ്ങളേം തദ്ദേശീയ ഗ്രാമീണരേം പറ്റി ഖണ്ഡശ: വരച്ചാല്‍‍ തന്റെ വായടയ്ക്കാം എന്ന് ദൂതന്‍ വശം പാല്യത്തച്ഛന്‍. എന്നാല്‍ , വൈകിക്കണ്ട എന്ന് ഈയുള്ളവനും തോന്നി.

മനസ്സില്‍, ഇപ്പോള്‍ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ അങ്ങനെ തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല. വല്ല രൂപോണ്ടൊ ? ലാലിന്റെ വേഷം ആര്‍ക്ക് ? സ്ഥിരം ഭാസി-ബഹദൂറായി ആരെങ്കിലും കൈപൊക്കുമോ ? അനോനികളെക്കൊണ്ട് ‍ ആകാശത്തൂന്ന് സ്ഥിരമായി വൃഷ്ടി നടത്തിക്കേണ്ടത് പുഷ്പമോ ഇഷ്ടികകളോ ? വിവാദരംഗങ്ങളില്‍ പെര്‍മനെന്റ് ജഡ്ജിമാരും ബഹളക്കാരും ആരൊക്കെ ? അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ക്ഷണിക്കുന്നു.

ആരും പേടിക്കണ്ടാന്ന്.. ഏതായാലും, അടുത്താഴ്ച്ച മുതല്‍ പൂശു തുടങ്ങും.

നവംബറിലെ കൈപ്പള്ളി

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Sat, 08 Nov 2008 15:34:00 +0000

കഴിഞ്ഞാഴ്ച്ച അതുല്യയുടെ എറണാകുളത്തെ വീട്ടില്‍ വെച്ചാണ് കൈപ്പള്ളിയുമായി ആദ്യമായി മുട്ടുന്നത്. ചെന്ന സമയം മുതല്‍ എം.ജീ. റോഡിലൊരിടത്ത് വെച്ച് ‘ഇനിയെങ്കിലും എന്റെ ഹീറോഹോണ്ടയില്‍നിന്നിറങ്ങിക്കൂടെ’ എന്നു ചോദിച്ചുതീരും വരെ, ആ രണ്ടു കണ്ണും (ചിത്രം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കൂ) തുറുപ്പിച്ച് എന്റെ കഥ കഴിച്ചോണ്ടിരിക്യായിരുന്നു .
പടങ്ങള്‍ അനങ്ങുമെങ്കില്‍ അനിമേഷന്‍ ചിത്രമാക്കാമ്പറ്റ്വൊ എന്ന് നോക്കട്ടെ എന്ന് പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഈ ലേഖകന്റെ 256ഓളം പോസുകള്‍ ആശാന്‍ വീശിയെടുത്തു. ഇതിനിടയിലൂം കണ്ണുരുട്ടല്‍ തുടര്‍ന്നു. ഇടയ്ക്ക് , ബാല്‍ക്കണിയിലേയ്ക്ക് കുതിച്ചുപാഞ്ഞ് ആകാശത്തേയ്ക്ക് നോക്കി ആക്രോശിച്ചു. ഞാന്‍ ധാരാളം പരിഭ്രമിച്ച് ചുറ്റിനും പരതവെ അങ്ങകലെ അതാ രണ്ടു കണ്ണുകള്‍ ! അവ അതുല്യയുടേതത്രെ! ഞാനും അതുല്യയും - അഥവാ അതുല്യയും ഞാനും..... ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഇടഞ്ഞു.... ബൈ ദ ബൈ, നാല് തട്ട് കീഴ്ത്താടീള്ള എന്റെ മുമ്പില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാന്‍ കീഴ്ത്താടി ഇനിയും സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ശ്രീമതിക്ക് ലജ്ജയൊ മറ്റൊ....

ഇഷ്യു ആക്കണ്ട, ഒന്നും ഇപ്പൊ മിണ്ടണ്ട എന്ന് , അഡിഷണല്‍ രണ്ടിടങ്ങാഴി അരി കൂടി അടുപ്പത്തിടുന്നതിനിടയില്‍ അതുല്യ . ഓരോ 16ക്ലിക്കിന് ശേഷവും രണ്ട് ദീര്‍ഘശ്വാസം, നാലു പുഷപ്സ് എന്ന കണക്കില്‍ കൈപ്പുള്ളി ഒറ്റയ്ക്കു മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് പപ്പടഗന്ധം ഗന്ധിച്ചതോടെ‍ ആ കണ്ണുകള്‍ ... ആ കണ്ണുകള്‍ തീക്കുണ്ഠങ്ങളായ് മാറുകയായിരുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി പപ്പടവിരോധികളാണ് അറബികളായ തങ്ങളെന്ന് പഴഞ്ചാടിയൊരു താളിയോല പുറത്തെടുത്ത് കൈപ്പ്സ് ചീറി.

മനസ്സുകൊണ്ട് രണ്ട് ചെമ്പരത്തിപ്പൂവുകള്‍ ഈ ഭക്തന്‍ ആ മൂര്‍ത്തിയുടെ ഇരുചെവികളും ലാക്കാക്കി എറിഞ്ഞു. ഒരു നാപ്പതെണ്ണം ക്ഷാമകാലത്തേയ്ക്ക് എറിയാന്‍ വെച്ചു.

അയലത്തെ മതിലിന്മേല്‍ വിളഞ്ഞുവളര്‍ന്നിരുന്ന പാവം പച്ചപ്പായലിനെ അമ്മിക്കല്‍ച്ചമ്മന്തിയാക്കി ഒരു ചിരട്ടയില്‍ വിളമ്പി മുന്നില്‍ക്കൊണ്ടു വെച്ചതായിരുന്നു കൈപ്പള്ളീതാഡനം ആട്ടക്കഥയിലെ ഒരേയൊരു വെരൈറ്റി മുദ്ര. ടി ചമ്മന്തീം കമ്മ്യൂണീസ്റ്റ് പച്ച ലീഡ് ചെയ്ത പത്തിലക്കറിയും ചോറില്‍ മുക്കി ആക്രമാസക്തമായി ഇല്ല്യാണ്ടാക്കി കൃത്യം മൂന്നു മണിക്കൂറിനകം ഞാന്‍ നന്ദിനിപ്പശു കണക്കെ അയവെട്ടാന്‍ ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കൃത്യം ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. (ചിത്രം: പത്തു ദിവസം പഴക്കമുള്ള പത്തിലക്കറി ഈയുള്ളവന്‍ കമ്പ്ലീറ്റ് ഫിനിഷ് ചെയ്യുന്നതു കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അതുല്യയും അപ്പുവും കൂട്ടുകാരും നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ വിട്ട് ആഹ്ലാദിക്കുന്നു.)

മടങ്ങും മുമ്പ് ഭീകരന്‍ മൂന്നു ക്രൂരകൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു :

1. കേരള എത്തീസ്റ്റ് അക്കാദമിയുടെ എറണാകുളം സിക്രട്ടറിയാക്കി
എന്നെ അരിയിട്ടു വാഴിച്ചു.

2. ഞാനാണ് ‍ ‘മരമാക്രി ’ യെന്ന് എന്നെക്കൊണ്ട് വിശ്വസിപ്പിച്ചു.

3. ബൈക്കില്‍ ചീറിപ്പായുന്നതായി ഭാവിക്കുമ്പോള്‍, റിയര്‍ വ്യൂ മിററിലൂടെ ( 44 കൊല്ലമായി കഴുത്ത് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ല), “ എന്തായിരുനു ബാല്‍ക്കണീയില്‍ വെച്ച് പാവം ആകാശവുമായി ഇടപാട് ” എന്ന് ചോദിച്ചതും ബഹളം വെച്ചു. ബഹളം കേട്ടതും സാത്വികനായ എന്റെ ബൈക്ക് എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി നിന്നു. പിന്നൊരു ഡയലോഗായിരുന്നു. എടുത്തെഴുതാം.. താഴെ നോക്കുന്നതുകൊണ്ട് വിരോധമുണ്ടൊ ?

കൈപ്പ്സ്: നിങ്ങള് ചന്ദ്രയാനില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടൊ ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ എന്തുകൊണ്ട് ?

ഞാന്‍: ഉണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്യല്ലെ നല്ലത് ? വെറുതേ നല്ലോരു ദിവസായിട്ട്...

കൈപ്പ്സ്: അല്‍ ചന്ദ്രന്‍, ചന്ദ്രയാന്‍ ഇവയ്ക്കിടയില്‍ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്താന്‍ നാസ നിങ്ങളോടാവശ്യപ്പെട്ടാല്‍...?

ഞാന്‍ ചന്ദ്രേട്ടന്റെ പര്യായങ്ങളോക്കെ ഒന്ന് ഓര്‍മ്മയില്‍ പരതി നോക്കി. ഭാഗ്യം, എല്ലാം ഇന്‍-ടാക്ട് ആണ്. ഒരു ധൈര്യോക്കെ കിട്ടി. ഒറ്റക്കാച്ചാ കാച്ചി -

ഞാന്‍: ഐ വില്ല് വോട് ഫോര്‍ ചന്ദ്രാ..

കൈപ്പ്സ്: ദി ചന്ദ്രാ എന്നു വേണം

ഞാന്‍: ഐ വില്ല് വോട് ഫോര്‍ ദി ചന്ദ്രാ..

കൈപ്പ്സ്: എങ്കില്‍, ചന്ദ്രയാനെ കൊന്ന് കവിതയെഴുത്

ഞാന്‍: ഞങ്ങള്‍ പരമ്പരാഗതമായി കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റുകളാണല്ലൊ... വേണമെങ്കില്‍ ചുള്ളിക്കാടിന്നെ വിളിക്കാം, ലോക്കലാണ്, കൂടാതെ ബുദ്ധിസ്റ്റുമാണല്ലൊ, ചന്ദ്രനായാലെന്ത് ചന്ദ്രയാനായാലെന്ത്... 2 മിനിറ്റില്‍ കവിയാതെ കവപ്പിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ..

ഇനിയാണ് കൈപ്പള്ളിയെന്ന ഭീകരന്റെ തനിനിറം വെളിവാവുന്നത്. പാവം

എന്നെക്കൊണ്ട്, ബൈക്കിലിരുത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ ചന്ദ്രയാനെതിരെ കവിതയെഴുതിപ്പിച്ചതോ പോരാഞ്ഞ് ... നട്ടുച്ചയ്ക്ക് ആകാശത്തേയ്ക്കു നോക്കി യൂറാനസ്സും നെപ്റ്റ്യൂണും പ്ലൂട്ടൊയും തെളിഞ്ഞു കാണാം എന്ന് നാട്ടുകാര്‍ കേള്‍ക്കെ പറയിപ്പിക്യേം ചെയ്തു.

ഒന്നും മറക്കുന്നവനല്ല ഈ ഞാന്‍.. ഷുബര്‍...

ഛായ : മങ്കട നിഷാദ് വര്‍മ്മ

ഓണക്കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ 2008

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Thu, 11 Sep 2008 07:05:00 +0000

നമസ്ക്കാരം !

ഓണോക്ക്യല്ലെ... ഇതിരിക്കട്ടെ. തപാല്‍ വഴിയാണ് ഈ പോസ്റ്റിങ്ങ്....നേരെചൊവ്വെ നോക്കുമ്പൊ മറ്റേ എഡിറ്റിങ്ങ് കട്ടകള്‍ കാണുന്നില്ല !

കാര്‍ട്ടൂണ്‍-ക്യാരിക്കേച്ചര്‍ മത്സരങ്ങള്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Sat, 23 Aug 2008 03:08:00 +0000

പങ്കെടുക്കൂ !പങ്കെടുക്കൂക്കൂ !പങ്കെടുക്കൂക്കൂക്കൂ !

പുലി 121 : സനാതനന്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Fri, 18 Jul 2008 00:27:00 +0000

ഇതു വായിച്ചവര്‍ക്കു മാത്രം..!

സനാതനന്‍

ഈ ലേഖകന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി !

പ്രസ്തുത ലേഖകന് ഒരമ്പതു കിലോ കുറഞ്ഞാല്‍ ....

“ ഇല്ല , സുഹൃത്തെ, ഹില്ലാ.. താങ്കള്‍ ഈയുള്ളവനെപ്പോലെ ആവില്ലെ എന്നല്ലെ.. ഇല്ല തന്നെ.. ! ”

“ അത്ഭുതം! എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ വയ്യ !... ക്കാതിരിക്കാനും... !”

“ എന്റെ പരഹൃദയ ജ്ഞാനത്തെയോര്‍ത്തല്ലെ ഈ അത്യത്ഭുതം ‍? എത്രയോ പേര്‍ ഇതു തന്നെ പലപല കാലഘട്ടങ്ങളിലായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു ! പാലത്തിനു കീഴില്‍ ജലങ്ങളെത്രയോ യൊഴുകീ ! ”

“ ഏതു പാലം ? ”

(പതറുന്നു, പരതുന്നു, ലാഷ്ടില് പരിഭ്രമിക്കുന്നു) “ ദ്രോഹീ, നിങ്ങളെന്റെ ഡെലിവെറി തെറ്റിച്ചു.... ”

ഞ്യാന്‍ (പരിഭ്രമിച്ച് വശായി) : അപ്പൊ, ഇയാള് സ്ത്രീഅത്നമാണൊ ? ക്ഷമിക്കൂ, എന്നാണിപ്പറഞ്ഞ ഡെലിവെറി ?

മറ്റവന്‍ : ഹേ മൂഢ, എന്റെയല്ല, ഡയലോഗിന്റെയാണ് ഡെലിവെറി. ശല്യമില്ലാതെ അതെങ്കിലും ഒന്നു നടന്നിരുന്നെങ്കില്‍... അതിനെങ്ങന്യാ, ഈ മുടിഞ്ഞ മലയാളി‍കള്‍...

“ പക്ഷെ നിങ്ങക്ക്, മുടിഞ്ഞ മലയാളി ലുക്കാണല്ലൊ. അപ്പൊ , നിങ്ങ ആരാന്ന് ? ”

“ ഞാന്‍ ഭാഗികമായി അമേരിക്കന്‍ കൂടിയാണ്. ”

“ അല്ല, നിങ്ങടെ സംഭാഷണം അച്ചടിയാണല്ലൊ... “

“ വെച്ചടി വെച്ചടി അച്ചടിയാണ്. പിന്നെ, വെറും സംഭാഷണമല്ല , ഡയലോഗെന്നേ ഞങ്ങള്‍ പറയൂ...”

“ ഞങ്ങളെന്ന്വച്ചാല്‍ ? ”

“ നാടകമേ ഉലകം എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവരായ ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള നാടകാചാര്യന്മാര്‍ ”

ഒരാള്‍ ട്രാഫിക് നോക്കാതെ പാഞ്ഞടുക്കുന്നു.മറ്റവനാണുന്നം. നേരെചെന്നൊറ്റച്ചോദ്യാ..

“ നിങ്ങക്ക് യു.എസ്സേ. ഷാപ്പിലാസ്യേ എന്നൊരു സ്പീഷീസിന്റെ ച്ഛായേണ്ടല്ലൊ... അതാ, ഒന്നു പരിചയപ്പെടാമെന്നു വെച്ചത്.. ഞാന്‍....”

ഈ ലേഖകന്‍ : “ഭാഗവതരല്ലെ ? അല്ല, ഞാനീ ഹാര്‍മ്മോണിയം കണ്ടിട്ടു ചോദിച്ചു പോയതാണേയ് ? ”

“ച്ഛെ, ഞാന്‍ ഒരു സമ്പൂര്‍ണ ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്. ആദര്‍ശ് എന്ന അപരനാമത്താല്‍ അറിയപ്പെടുന്നു എന്നു മാത്രം. പിന്നേയ്, ഇത് നിങ്ങള് പറഞ്ഞ എന്താ... ഹര്‍മ്മോവ് അല്ല, വിപ്രോയുടെ പുതിയ ലാപ്ടോപ്പാണിത്. സംഭവം ഈ ജില്ലയില്‍ എനിക്കു മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നു കൂടി അറിഞ്ഞിരുന്നാല്‍ നന്ന്. ...... അല്ല, ഈ ഗോളകകള്‍ എന്താകാം ?!! എന്താ സൂര്യരശ്മികളുടെ ഒരു വികിരണം !!? ”

കക്ഷി അമേരിക്കനു ചുറ്റും പാറിപ്പറന്നിരുന്ന രണ്ടു കുമിളകള്‍ക്കു പിറകെ അലയാന്‍ തുടങ്ങുന്നു.

തൊട്ടു പുറകില്‍ പരുങ്ങലോടെ അമേരിക്കന്‍ ചെറിയൊരേമ്പക്കം പാസ്സാക്കുന്നു. ഉടന്‍, ഒരു പത്തിരുപത്തഞ്ചു കുമിളകള്‍ കൂടി പുറത്തു ചാടുന്നു. മരണവെപ്രാളത്തോടെ ടിയാന് 16 കുമിളകള്‍ കുത്തിപ്പൊട്ടിക്കാനേ നേരം കിട്ടുന്നുള്ളൂ. അതിനകം, നേരത്തെ കണ്ട രണ്ടു കുമിളകളെയും തെളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന ആദര്‍ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ ബാക്കി 9 കുമിളകളുമായി ആഹ്ലാദത്തോടെ സ്ഥലം വിടൂന്നു.

ഞാന്‍ അമേരിക്കനെ കത്രിച്ചു നോക്കി. “ സത്യം പറ, നിങ്ങടെ പേരെന്താ ? “

“ ഷാ ... സോറി, കാ..പ്പിലാന്‍ ”

“ k..a..a..p..p..i..l..a..a..n ആണൊ ?” 5 ഡെസിബെലില്‍ കവിയാത്ത ശബ്ദത്തില്‍ ചോദിച്ചതാരപ്പാ എന്നത്ഭുതത്തില്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

ഞാന്‍ ചോദിച്ചു, “ ആരാ?”

പൊതുവെ, മൌനിയാണ്. ചില .. മൂല്യങ്ങളില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നയാളുമാണ്.

പുലി 120 : കാപ്പിലാന്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 15 Jul 2008 02:03:00 +0000

ഈ വരവ് ഇവിട്ന്ന്...

കാപ്പിലാന്‍

അങ്ങകലെ, ഒരു മരത്തിന്റെ തുഞ്ചാനത്ത് രണ്ടു കായ്കനികള്‍ക്കു നടുവില്‍ നീളത്തിലൊരു ജീവി വിലസുന്നു !

ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ ഫാര്‍മര്‍ താഴെ എന്തോ തപ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്.

“ പറ്റിയ, ഉണ്ടക്കല്ല് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഒറ്റ വീക്കിന് മൂന്ന് പേരയ്ക്കകളെയും താഴെ വരുത്താവുന്നതേയുള്ളൂ. ”

“ അല്ല, ബഹുഗുണയായ താങ്കളിങ്ങനെ തുടങ്ങിയാല്‍ ... ഇപ്പറഞ്ഞ വീക്കല്‍ മരത്തിനു പരിക്കേല്‍പ്പിക്കില്ലെ ? ”

“ പക്ഷെ, ഇത് റബറൊന്നുമല്ല്ലല്ലൊ, ഹേ. മാത്രമല്ല, ഞങ്ങള്‍ സേനാനികള്‍ രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി യെന്ത് ക്രൂരകൃത്യോം ചെയ്യാന്‍ മടിക്കാത്തവരാന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നാല്‍ ലെവനായാലും ലവന് നന്ന് .”

“ചേട്ടമ്മാരൊന്ന് മേളിലേയ്ക്ക് നോക്ക്. ചക്ര്വാളത്തിനെതിരെ എന്റെ ഈ നില്‍പ്പെങ്ങനേണ്ട് ? ഈ മരക്കൊമ്പിനെ ഞാനൊരു ഗിറ്റാറാക്കി പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചാ? ”

“ പേരമരം സത്യത്തില്‍ സമൂഹത്തിന് ആവശ്യമോ, നിങ്ങള് പറ”. കര്‍ഷകന്റെ കയ്യില്‍ കിണ്ണനൊരു വാക്കത്തി.

“ കണ്ട്രോള്‍, കര്‍ഷക് “. ഞാനലറി.

“അതിരിയ്ക്കട്ടെ, എന്റെ ഈ ഡിസൈനര്‍ നില്‍പ്പെങ്ങനേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ല ? ”

“ വീട്ടീന്ന് തോക്കെടുത്തു കൊണ്ടുവരട്ടെ ? ” കര്‍ഷകന്‍ ഘര്‍ ര്‍ ര്‍ ര്‍ഷകനായിക്കഴിഞ്ഞു.

“ഞങ്ങടെ ബുഷേട്ടനെങ്ങാനും കണ്ടാല്‍ യെവനെയൊക്കെ അപ്പൊ വീഴ്ത്ത്യേനെ ”

ഞാനും കഷകനു സൈഡിലേയ്ക്കും പേരമരന്‍ താഴത്തേയ്ക്കും നോക്കി.

അയ്യോടാ, തൊട്ടു പിന്നില്‍ ഒരുണ്ടക്കണ്ണന്‍.... !

പുലി 119 : പേര് പേരയ്ക്ക

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Thu, 10 Jul 2008 14:43:00 +0000

ഇവിടന്ന് തുടര്‍ച്ച

പേര് പേരയ്ക്ക

“ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കാമൊ?” എന്റെ ധൈര്യം എനിക്കുപോലും വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

“നോക്ക്, നിങ്ങള് ഒരു വീരഭടനോടാണ് ബാത്ചീത് ചെയ്യുന്നത് എന്നറിയാമൊ ?”

“ഇല്ലെങ്കില്‍ ല്‍ ല്‍ ല്‍‍ ?” എക്സ്ട്രാ രണ്ടു സെക്കന്‍ഡ് ചില്ല് നീണ്ടുപോയത് എന്നിലെ ജയനെ കണ്ടെത്താന്‍ സഹായിച്ചൂന്ന് പറയാതെ വയ്യ.

ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു. പാക്യജനകം, ഭാവഹം, ക്ഷാരം എന്നിവ എന്തര് ?

ഞാനും ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു.

കൊല്ലത്തൂന്നു സ്റ്റാര്‍ട് ചെയ്ത തീവണ്ടി‍ വര്‍ക്കലയെത്ത്യേപ്പഴേയ്ക്കും പാക്യജനകത്തിന്റെ പരിപ്പെടുത്തിരുന്നു ഫാര്‍മര്‍.

“അദ്ധ്യായം 2 :ഭാവഹം” തുടങ്ങും മുമ്പ് അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നന്നാലു ബോഗികളില്‍ ഓടിപ്പോയി അനൌണ്‍സ് ചെയ്തു വന്നു സേനാനി.

പിന്നെ, പേട്ട വരെ ഭാവഹാവാദികളോടെ ഒരു ഭാവഹം അവതരിപ്പിക്കലായിരുന്നു. എനിക്ക് മരിച്ചാ മതീന്നായി.

“ ഇനി ക്ഷാരമാണ് ”

“എന്റെ ചാരത്തില്‍ച്ചവിട്ടിയിട്ടു മതി ക്ഷാരം”

പിന്നെന്തുകൊണ്ടോ മിണ്ടിയില്ല. തമ്പാനൂര്‍ന്ന് ഓട്ടോയില്‍ കയറിയതും പ്രെസ്സ് ക്ലബ്ബിന്റെ മുന്നിലിറങ്ങുന്നതുവരെ ഡ്രൈവറോട് വിവിധതരം ടയറുകളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചറിഞ്ഞ് നോട്ടു കുറിക്കുന്നതു കണ്ടു.

നോട്ടുബുക്കു നിറഞ്ഞപ്പോള്‍ വഴിയില്‍ക്കണ്ട ഇന്റര്‍നെറ്റ് കഫേയ്ക്കു മുന്നില്‍ ചാടിയിറങ്ങി .

എന്താ പറ്റ്യെ എന്നു ഞാന്‍.

ഹേയ്, www.ടയര്‍.wordpress.com എന്നൊരു ബ്ലോഗ് നിര്‍മ്മിച്ചിട്ട് ഉടന്‍ വരാമെന്ന് കര്‍ഷകശ്രീ.

ഞങ്ങളൊറ്റയ്ക്കായപ്പോള്‍ വാടക വാങ്ങാതെ സ്ഥലം വിട്ടോളാന്ന് ഡ്രൈവര്‍ പറഞ്ഞതാ. അപ്പളേയ്ക്കും, സേനാനി മടങ്ങിയെത്തി.

പ്രെസ്സ് ക്ലബ്ബെത്തി. മുന്‍വശത്തു നിന്ന ചെറുമരത്തെ ആലിംഗനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഫാര്‍മര്‍ വീണ്ടും വധിച്ചു തുടങ്ങി.

സുന്ദര്‍ലാല്‍ ബഹുഗുണ എന്നൊരു മഹാനെപ്പറ്റി കേട്ടി.... ?

“ ശ്ശ്ശ്ശ്ശ്ശ്ശ്ശ്ശ് ”. മുകളില്‍നിന്നാണ്. ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച് ആകാശത്തേയ്ക്കു നോക്കി.

അതാ, മരത്തിന്റെ ഉച്ചിയില്‍ ഒരു.. ഒരു... ഒരു..

(തുടരും)

തിരോന്തരം ബ്ലോഗ് മീറ്റ്

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Wed, 09 Jul 2008 16:10:00 +0000

തിരുവനന്തപുരം ബ്ലോഗ് മീറ്റിനെക്കുറിച്ച് എഴുതണം (2 തവണ) എന്ന് വിചാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് മാസം കഴിഞ്ഞു . ഏതാണ്ട് പത്തു പതിനേഴ് തീര്‍ത്തും ഉദ്വേഗജനകങ്ങളായ സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കൊറേ ദിവസത്തോളം ഓര്‍ത്തുവെച്ചിരുന്നു. അവയില്‍ ഒട്ടുമുക്കാലിലും ഒരേ ഒരാള്‍ തന്നെയായിരുന്നല്ലൊ നായകന്‍.....

* * *

“ ഒട്ടുമുക്കാലും എന്നല്ല , കിറുകൃത്യം കണക്ക് ഞാനെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഞാനത് മലേഷ്യക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തിട്ടൂണ്ട്. കേക്കണൊ ? പറയണൊ ? ഞാന്‍ പറഞ്ഞൂടട്ടെ ? (അവസാന‍ 3 ചോദ്യങ്ങള്‍ റിപ്പീറ്റ്). എല്ലാരും കേള്‍ക്കിന്‍. തൊണ്ണൂറ്റെട്ടേ പോയന്റ് യ്യാഴ്, ന്യാല്, മ്യൂന്ന്, പ്യൂജ്യം, ഒയ്മ്പത് ആണത്രെ ആ കിറുകൃത്യം ശതമാനം”.

എന്തായിരുന്നു ട്രേയ്നില്‍ ബഹളം ! നടന്‍ ഗോപി നടന്നുവരികയാണെന്നേ തോന്നൂ. ശബ്ദത്തിന് അതേ ടെക്ശ്ചര്‍ ! ഡെലിവെറിയില്‍ ഈ ലേഖകനെ ഫോട്ടോഫിനിഷില്‍ തോല്‍പ്പിച്ചേക്കും .

“ആരാണാവൊ കക്ഷി ? ” മുകളിലെ മരംകൊണ്ടുള്ള ലഗ്ഗേജ് റാക്കിന്റെ വിടവിലൂടെ നേരെ താഴത്തെ ഒരു സംഭവത്തിലേയ്ക്ക് അരമണിക്കൂറായി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന മഞ്ഞഷര്‍ട്ടുകാരനോട് ആരായാമെന്നുവെച്ചു. വിടവ് പേനകൊണ്ട് മാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് അയാള്‍ എന്നെ നോക്കിദഹിപ്പിച്ചു.

അതോ, ദി ഫാര്‍മറ് എന്നൊരാളാണെന്നാ കേക്ക്ണ്. നിങ്ങള്‍ പ്വായി നോക്കിന്‍ന്ന്..

കോലാഹലം ഇപ്പൊ അടുത്ത ബോഗിയിലെത്തിയപോലെ.... ഇതിനിടെ നാലു പീച്ഛേ മൂഡും അഞ്ചോളം “ച്ഛുപ്പ്”ഉം കേട്ടിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങള്‍ പരിഭ്രാന്തരാണ്. എനിക്കാണെങ്കില്‍ സ്വതവേ പരിഭ്രാന്തിയുള്ളതുകൊണ്ട് വെല്യ ടെന്‍ഷനില്ല .

ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ മഞ്ഞ ഷര്‍ട്ടുകാരനും അസ്വസ്ഥത പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതു കണ്ടു. ഫോക്കസ്സിങ്ങ് പ്രോബ്ലം ! താഴത്തെ സീറ്റില്‍ ഒറ്റയ്ക്കു മലച്ചിരുന്ന തമിഴത്തി സൈഡ് പോസെടുത്തിരിക്കുന്നു.

അതുവരെ, ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക് ചറപറാ വിട്ട അമ്പുകള്‍, ഇപ്പോള്‍ കക്ഷം വഴി റൂട്ട് മാറ്റിവിടേണ്ടിവന്ന സങ്കടത്തില്‍ മഞ്ഞ എന്റെ നേരെ അറിയാതെ നോക്കിപ്പോയി.

എന്താ ഒരു മ്ലാനത ?

ഏയ്, ഞാനോരോരോ ലോകകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്യായിരുന്നു. എന്താ ഇതിനൊക്കെ ഒരര്‍ഥം !

പെട്ടെന്ന്, ഒരര്‍ഥം വീണുകിട്ടി. താഴെ തമിഴത്തി ഒന്നനങ്ങീന്ന് തോന്ന്യൊ ? ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ, മോളില്‍ മഞ്ഞ കമഴ്ന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.

* * *

ആരെയും ഭാവ.. സോറി കിടിലം കൊള്ളിക്കുന്ന ഒരു “സാവ്ധാന്‍” കേട്ടാണ് ഞാന്‍ കണ്ണ് തുറന്നത്. ഞാന്‍ അലറിവിളിച്ചു. ആരാ ?

“ പാക്യജനകം, ഭാവഹം, ക്ഷാരം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടൊ ? ”

(തുടരും)

പുലി 118 : മന്‍സൂര്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Sun, 15 Jun 2008 04:17:00 +0000

മന്‍സൂര്‍

അകലെ നിന്നേ ബഹളം കേട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നട്ടുച്ചയാണ്. ഒന്നു സന്ധ്യയായിക്കിട്ടീര്‍ന്നെങ്കില്‍, അഥവാ ഇനി പോലീസ്സ് സാക്ഷിയാക്ക്വാണെങ്കില്‍ത്തന്നെ ഒന്നും ലവലേശം കാണാമ്പാടില്ലായിരുന്നു എന്ന് കെഞ്ചാമായിരുന്നു. അതിന്, അടുത്തെങ്ങും മൂന്ത്യാവണ ലക്ഷണോന്നൂല്യേനും.

പരിപ്പില്‍നിന്ന് മോരിലേയ്ക്കുള്ള വന്‍ദൂരത്തില്‍, ഉച്ച-സന്ധ്യ നാഷണല്‍ ഹൈവേ അങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്. ‘അപ്രാപ്യ’ എന്നൊരു ഐഡന്റിറ്റി കാര്‍ഡും കഴുത്തില്‍‍ തൂക്കി സന്ധ്യാമ്മാള്‍ അങ്ങകലെ ഉലാത്തുകയാണല്ലൊ... ഹെന്റെ ഭഗവതീ !

ഹൊ, മുടിഞ്ഞ ഹലൂസിനേഷന്‍ പിന്നേം തുടങ്ങി. മോഹഭംഗം വന്നാലങ്ങന്യാ. കാറ്റ് ബഹളശബ്ദങ്ങളെ ഒപ്പം കൂട്ടി ദാ തല ചൊറിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു !‍ ബഹള വിഷയം ഇപ്പൊ വ്യക്തമായി വരുന്നുണ്ട് . ഏതോ സാരോപദേശ കഥയാണ് അരങ്ങേറുന്നത്...

ശബ്ദം1: എല്ലാം തലവിധീന്ന് വിചാരിച്ചാ മതീ, മന്‍സ്വോ ... ഈ ജീവിതയാത്രയില്‍ എല്ലാം സഹയ്ക്കാന്‍ പഠിക്കണം..

ശബ്ദം2: ഇനിയെങ്കിലും ഞാനെന്റെ കദനകഥ ഒന്നു പറഞ്ഞോട്ടെ .... പ്രയാസിപ്പെട്ട് ഞാനിന്നാളൊരു യാത്ര നടത്തി തിരിച്ചെത്ത്യപ്പൊ കേക്കണ സംഭവം ഇതാ..

ശബ്ദം3: (കരച്ചിലോടു കരച്ചില്‍)

ശബ്ദം1: വന്നതു വന്നു. ഇനി വേണ്ടത്....ഇയ്യാള്‍ടെ പോസിറ്റീവുകളെക്കുറിച്ചാലോചിക്കൂ... പഷ്ടില് തന്നെ, ഒരു ചുളുക്കും ഇന്നോളം വീഴാത്ത ആ മാസ്റ്റ്, സോറി ആ നെറ്റിപ്പലക. അതെന്നെ ഹഠാദാകര്‍ഷിച്ചു. എത്ര ബാനറുകള്‍ വേണെങ്കിലും.....

ശബ്ദം2: ഞാന്‍ പറയട്ടെ, ഈ ജീവിതം ഒരന്വേഷണമാണ്. ഈ ഞാന്‍ തന്നെ ഇന്നാള് , കഷ്ട്ടപ്പെട്ട്, ബുദ്ധിമുട്ടി, പ്രയാസിപ്പെട്ട്...

ശബ്ദം1: ഹ, അത് സിനിമേലെ ഡയലോഗല്ലേന്ന്...കഷ്ടം, കഷ്ടം, നാണല്യാലൊ ! പറഞ്ഞു വന്നപ്പൊ, സിനിമേല് എത്തിപ്പെട്ടത് വളരേ നന്നായി... ഏതു നല്ല സിനിമേടെ പിന്നിലും ഒരു നല്ല ബാനറൂണ്ടാവും, ഷുവര്‍. ഫോര്‍ എക്സാമ്പിള്‍, നമ്മടെ നെറ്റിയാണ് നമ്മടെ ബാനര്‍. നെറ്റി കണ്ടാലറിയാം..... ഉണ്ണി, പഞ്ഞം എന്നൊക്കെ വെച്ചിട്ടുള്ള ആ ചൊല്ല് ഞാനിപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തു പോകയാണ്.

ശബ്ദം2: ഊരിയാലറിയാം ഉണ്ണിയുടെ പഞ്ഞം, അങ്ങനെയെന്തോ അല്ലെ.. ?

ശബ്ദം3: ഷട്ടപ്പ് ! (കരച്ചിലോടു കരച്ചിലോടു കരച്ചില്‍)

ശബ്ദം2:(ആത്മഗതം) എന്റെ കരച്ചിലൊക്കെ വെച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ....

ശബ്ദം1: മന്‍സ്വോ, നിങ്ങടെ നെറ്റിയുടെ അളവുകള്‍ ....

ശബ്ദം2: 36-24-36 എന്നൊരു പ്രശസ്തമായ അളവില്ലേന്ന്...?

ശബ്ദം1: സഹ, ഒന്നു ചുമ്മാതിരി... നിങ്ങടെ നെറ്റിയുടെ അളവുകള്‍ .... 70 x 90 ആണെന്നു ഞാന്‍ ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ പറയും...

ശബ്ദം3: ‍ (കരച്ചിലിനു ഷഡന്‍ ബ്രേക്കിടുന്നു) ഒരുപകാരം ചെയ്യാമൊ ?

ശബ്ദം1, 2 കാതു കൂര്‍പ്പിക്കുന്നു.

ശബ്ദം3: ദയവായി ഒന്നു ഷട്ടപ്പ്പ് & ഗെറ്റൌട്ട് !

പിന്നെ , ആളനക്കമില്ല . മറ്റേ രണ്ട് ശബ്ദങ്ങളും ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവിടന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ ‍, മൂന്നാമന്‍, പരമദുഖിതന്‍ കൈകള്‍ വിടര്‍ത്തി നില്‍പ്പോടുനില്‍പ്പാണ്.

ലേശം പേടിയോടെ അടുത്തു ചെന്നു ചോദിച്ചു : കക്ഷത്തില്‍ കഴലയാണൊ ?

കക്ഷി: ഞാന്‍ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുകയാണിഷ്ടാ.. പൊറകില് കണ്ടില്ലെ ?

ഞാന്‍ നോക്കി. ക്രൂശിതനാണ്. എന്താണാവൊ കഥ !?

കരച്ചിലടക്കി, പകയോടെ കക്ഷി കഥ പറയാനാരംഭിക്കുന്നു.

സഭാകമ്പം കാരണം, മന്‍സൂര്‍ ഇലാഹി എന്ന പഴയ പാക്കിസ്ഥാനി ക്രിക്കറ്റ്കാരനെ ചുറ്റി, അമേരിക്ക വഴി ഗള്‍ഫിലെത്തി ഒരു വിധം കഥാഗാത്രത്തിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിക്കയായിരുന്നു, മന്‍സൂര്‍ എന്ന് പരക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന നമ്മടെ നായകന്‍.‍

ഇടയ്ക്ക്, അടക്കാന്‍ പറ്റാഞ്ഞ 2 തേങ്ങലിനെ തള്ളിപ്പുറത്തിട്ട്, ഒറ്റ വീര്‍പ്പിന് ആ രഹസ്യം പറഞ്ഞു: സത്യത്തില്‍, മരനീര് അഥവാ മരത്തുള്ളി ഡോട് കോം എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ ഒറിജിനല്‍ പേര്. എന്ന്വച്ചാല്‍, ഇമ്മടെ കള്ള് . കഷ്ടകാലത്തിന്, കള്ള് ഡോട് കോമിന് വാസ്തു പ്രകാരം രാശിയില്ലായിരുന്നു. അപ്പൊ, പകരം പേരിന് ഓട്ടമായി. എര്‍ണാളത്ത്, പച്ചാള്‍സ്. ഡോട് കോം എന്നൊരു കട ഒരുത്തന്‍ തുടങ്ങിയതും മുടിഞ്ഞ ഹിറ്റുകള്‍ ഭയന്ന് ബ്ലോഗിനു പുറത്തിറങ്ങാന്‍ പറ്റാണ്ടായീന്നു കേട്ടു. അങ്ങനെയാണ് കള്ള് ഡോട് കോം രായ്ക്കുരാമാനം, ഇപ്പഴത്തെ കള്ളന്‍സ് ഡോട് കോം ആയത്. *

ഓക്കെ.ഓക്കെ. പക്ഷെ, നിങ്ങള് പശ്ചാത്തപിക്കണ്ട കാര്യം ?

കക്ഷി: അപ്പൊ, ഒന്നുമില്ലെന്നൊ ?

ഇല്ല തന്നെ. ഒട്ടുമില്ല തന്നെ. നിങ്ങളാള് നല്ലവനാ മാഷെ. സഹയും പ്രയാസവും അതെ. തുല്യ അളവില്‍.

ഓക്കെ, അപ്പൊ ചേട്ടന് നല്ലൊരളവില്‍ മേങ്കോ ജ്യൂസ് പറയട്ടെ, എന്റെ ഒരു സന്തോഷത്തിന് ?

അരുത്, ഞങ്ങള്‍ കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ് ഫാമിലി പരമ്പരാഗതമായി ഉപ്പു സര്‍ബത്താണ്...

അതെങ്കിലത്...

.......................................................................

* കള്ള്സ് .കോമിനെ പിന്തുടര്‍ന്ന് ഈ ബ്ലോഗും മൂന്നൂസം ‘എരപ്പാള്‍സ് ഡോട് കോം’ ആയി മേക്കപ്പിട്ട് റോഡ്സൈഡില്‍‍ നിന്നു നോക്കി. ഒന്നുമ്പറയണ്ട.... :(

എന്റെ പ്രതിഷേധം തുടരുന്നു...

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Fri, 13 Jun 2008 20:59:00 +0000

ബ്ലോഗില്‍ എന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകയും അമേരിക്കയിലെ നിലവിലുള്ള ഇന്‍ഡ്യന്‍ ഝാന്‍സീറാണിയും ആയ ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണിന് ഫുള്‍ട്ടിഫുള്‍ പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനെന്റെ ബ്ലോഗിന്റെ പേര്‍ ഇതാ പുതുക്കിയിരിക്കുന്നു..... എല്ലാര്‍ക്കും നമസ്ക്കാരം !

ഈ മാറ്റം മൂന്നൂസം ഉണ്ടായിരുന്നത് കണ്ടുകാണുമല്ലൊ.

ഇനി ബാക് ടു സ്ക്വയര്‍ ഹഹഹ.

ഞാന്‍ കണ്ട തൃശൂര്‍ ബ്ലോഗ് പൂരം

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 12:37:00 +0000

“പൂരപ്പറമ്പിലേയ്ക്കുള്ള വഴി ഞാന്‍ ഈ ടെലിഫോണീക്കൊടെ പറഞ്ഞുതരാംന്ന്...”

3-5-2008. എന്താഴ്ച്ചയായാലെന്താ ! രാവിലെ ഓഫീസിലേയ്ക്കിറങ്ങും മുന്‍പ് തുടങ്ങിയ വധമാണ്. സംസാരസാഗരത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ത്തന്നെ വിശ്വപ്രഭാപൂരം എന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തിയ ഭയങ്കരന്‍ ഒരു താക്കീത് നീട്ടിയെറിഞ്ഞു.

“ഏതായാലും, പരിചയപ്പെട്ട് 2 മിനിറ്റോളമായ സ്ഥിതിക്ക് ഒരു ഹാഫ് ഡേ ലീവ് പറയുന്നത് അത്യുത്തമമായിരിക്കും. അതോ, ഞാന്‍ വിളിച്ചു പറയണോ ? ”

പഹയന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ചെയ്തുകളയും എന്ന് എനിക്ക് വിവിധ ഗള്‍ഫ് രാഷ്ട്രങ്ങളില്‍നിന്ന് വന്ന ആയിരത്തോളം വാണിങ്ങ് ഇ-മെയിലുകള്‍ രണ്ടു ചാക്കിലാക്കി നേരെ ട്രാഷ് ക്യാനില്‍ കൊണ്ടിട്ടേള്ളൂ.
പ്രത്യുല്‍പ്പന്നമതിയായ ഞാന്‍, ‘ഇന്നും നാളെയും’ വയ്യായ്മ അനുഭവപ്പെടാന്‍ സാദ്ധ്യതയുണ്ട് എന്ന ഉറപ്പിന്മേല്‍ ഒരു ഫുള്‍ ഡേ മെഡിക്കല്‍ ലീവ് എടുത്തു.

മൂന്നു മണിക്കൂര്‍ ബഹളത്തിനു ശേഷം, വിശ്വപ്രഭ ട്രാവെത്സ് ശക്തന്‍ തമ്പുരാന്‍ നഗര്‍ ജങ്ങ്ക്ഷനിലെത്തി പച്ചക്കറി മാര്‍ക്കറ്റ് വഴി നേരെ വടക്കോട്ട് നോക്കി എരമ്പിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കണേള്ളൂ. ഈ വണ്ടി round-ലെത്തുമ്പഴേക്കും ഞാന്‍ straight ആയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

അപ്പഴേ ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു ... ഇവനെ കൊന്നിട്ടു കാര്യം. രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് ശബ്ദം പരമാവധി താഴ്ത്തി ഉറപ്പു കൊടുത്തു. കാണാം. ബാക്കി വഴി നേരില്‍.

11-5-2008. 18-5-2008 ആണെന്ന ധാരണയില്‍ ബൈക്കില്‍ എറണാകുളത്തുന്ന് തൃശൂര്‍ക്ക് വന്ന ഈ പ്രതികാരബുദ്ധിയെ അളക്കാന്‍ പാലയ്ക്കലെ വീട്ടില്‍ നാലഞ്ചു കമ്പ്യൂട്ടറുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഇരുന്ന കക്ഷിയ്ക്കായില്ല. ശബ്ദായമാനവും ഏമ്പക്കസമൃദ്ധവുമായ ഊണില്‍ ഞാനേര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോള്‍, വാഗ്മി സമ്പൂര്‍ണ നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു. മോരായല്ലൊ അല്ലെ എന്ന് ഉല്‍ക്കണ്ഠപ്പെട്ട് ഏഴെട്ടു തവണ ദ്രാവകവുമായി വന്ന നല്ല വീട്ടുകാരിയെ ‘ഇനി മോരിലേയ്ക്കെത്രയോ ദൂരം’ എന്നു നിസ്സംഗമായി പറഞ്ഞ് വിരട്ടിയോടിയ്ക്കേണ്ടി വന്നു. ഇപ്പോള്‍ കഷ്ടം തോന്നുന്നു.
*******************************************************
ഞാന്‍ ചുക്കുവെള്ളഗ്ലാസ്സ് കയ്യിലെടുക്കും എന്ന് തോന്ന്യപ്പോഴേയ്ക്കും ആശാന്റെ സ്വനയന്ത്രം പ്രവര്‍ത്തിച്ചു തുടങ്ങി.
അല്ലാ, എന്താ, ഈ യാത്രേടെ ഉദ്ദേശം , സോറി, ഉദ്ദേശ്യം ?

ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം മാത്രം. ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ നോക്കുമ്പേണ്ട്രാ, ഒരു സ്ഥാപനം ആരോ ഒരു നല്ലവന്‍ എനിക്കു തീറെഴുതി വെച്ചേക്ക്വാ.

ആസ്തി നോക്ക്യൊ ? ബാലന്‍സ് ഷീറ്റ് കണ്ട്വൊ ? എന്നു പറഞ്ഞപ്പളാ, ല്യൂക്ക പെക്വോലേ എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ടാവിലല്ലൊ അല്ലെ... ?

ഞാന്‍ മുറ്റത്തെ വാഴക്കുലയിലേയ്ക്കൊന്നു കണ്‍ പായിച്ചു. ആശാന്‍ ‘ഠപ്പോ’ന്ന് അടങ്ങി !

അല്ല, എന്താ സ്ഥാപനത്തിന്റെ പേര്‍ ? എന്താ അധികാര സ്ഥാനം ?

എര്‍ണാളം ബ്ലോക്കാദമി. ആജീവനാന്ത പ്രെസിഡന്റാക്കീക്ക്വ. ആ കുബേരന്‍ ആരാന്നൊന്നറിയണം. അത്രേള്ളൂ.

നമ്മള് കലാകാരനാണൊ ? എന്നാ മാത്രങ്കിട് പോയാ മതി.

ഉവ്വ. തമാശപ്പടങ്ങള്‍ വരയ്ക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണ്.

സെബാസ്റ്റ്യന്‍ ക്രൂഗര്‍ എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ടൊ? അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട, എന്റെ മുഖകമലം ഒന്നു സാക്ഷാത്കരിക്കാമൊ ?

വരച്ചു. പടം കണ്ടതും മൂന്നുമണിച്ചായ ദുഷ്ടന്‍ അടുക്കളയില്‍ച്ചെന്ന് ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്തു. മറക്കാമ്പറ്റില്യ അത് !
**********************************************************
“ ചിത്രകാരന്‍ എന്നാണത്രെ പേര്. വഴിക്ക് നാനാവിധത്തിലുള്ള കഠിന പരീക്ഷണങ്ങളെ നേരിടേണ്ടിവരും. ദംഷ്ട്രാധാരികളായ ഏഴു കാവല്‍ക്കാരെ കടന്നു വേണം പോലും ഭയങ്കരന്റെ ഏഴയല്പക്കത്തെത്താന്‍ പോലും. ധൈര്യണ്ടൊ ?”

ഒന്നു മൂത്രമൊഴിച്ചു വന്നതിനു ശേഷം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു : ഉണ്ട്.

എന്നാല്‍ ഇനി നിക്കണ്ട. ഇനി എല്ലാം ഫോണീക്കൂടെ മാത്രം, ട്ടൊ ...
....................................................................................................
ഏതായാലും ഇത്രേത്തീല്യെ, ഇനി ഇത്രേ ചെയ്യാനുള്ളൂ. അശോകന്‍ തുടങ്ങി പ്രദീപന്‍ വരേള്ള ഏഴു ദ്വാരപാലകരെയും കടന്ന് ഈയുള്ളവന്‍ എങ്ങനെയാണ് ചിത്രാരന്‍ എന്ന രാക്ഷസനോട് ‘ഷട്ടപ്പ് ’ എന്നു പറഞ്ഞ് അവനെ ഇനിയങ്ക്ട്ള്ള കാലത്തേയ്ക്ക് മുണ്ടാണ്ടാക്ക്യേത് എന്ന തുടര്‍ക്കഥ ഒരൊറ്റ വീര്‍പ്പിനു വായിയ്ക്ക. യാതൊരു കാരണവശാലും, ഇതിടയ്ക്കുവെച്ച് നിര്‍ത്തുകയോ, നിര്‍ത്ത്യാലോ എന്ന് ആലോചിച്ചുപോകുകപോലുമോ ചെയ്യരുത്. പിന്നെ, ഈ റിയാലിറ്റി ഷോവില്‍, പറയേണ്ടല്ലൊ, ഈ ഞാന്‍ തന്നെ ഗപ്പ് നേടി ഹഹഹ. ബൂലോഗര്‍ക്കിനി ആശ്വാസകാലം !

പുലി 117 : അശോക് കര്‍ത്ത

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 11:42:00 +0000

അശോക് കര്‍ത്ത വലിയ കോട്ടയുടെ മുറ്റത്തെത്തിയപ്പഴേ പുരാതനന്‍ എന്നു തോന്നിച്ച (ചിത്രം ശ്രദ്ധിക്കൂ) കാരണവര്‍ കൈ കാണിച്ച് തടഞ്ഞു.

ആകെ ഒരു പിത്തസ്വഭാവാണല്ലൊ. ആയുര്‍വേദത്തില് ഇതിന് മരുന്നുണ്ട്. ആയുര്‍വേദത്തിലേ ഉള്ളൂ താനും . ഒരു കഴിഞ്ച് എടുക്കട്ടെ ?

ഇപ്പൊ ഏതായാലും വേണ്ട. എനിക്ക് ആ മഹാനെ കണ്ടാ മാത്രം മതി.

വരയ്ക്കും എന്ന് പ്രഭ പറഞ്ഞു. എങ്കില്‍ എന്റെ മുഖമൊന്നു പകര്‍ത്തു.

പകര്‍ത്തി. കൈ മാറ്റും മുന്‍പ് ചെവിയില്‍ മന്ത്രിച്ചു.

അടുത്ത ജംക്ഷനില്‍ നില്‍ക്കുന്നവനെ കണ്ടാല്‍ ഒന്നു തൊടുക്കാന്‍ തോന്നും. ഒന്നിനും പോണ്ട. ഒരു മന്ത്രം ഉപദേശിക്കാം. സു, സു, എന്നു വിളിച്ച് ആള്‍ടെ ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിക്കാന്‍ നോക്ക്വ. തിരിഞ്ഞു നോക്ക്യാല്‍ ഭാഗ്യായി. ഇനി ദക്ഷിണ വെച്ചോളൂ. ധൈര്യായിട്ട് രണ്ടാം റൌണ്ടില്‍ പ്രവേശിച്ചോളൂ.

പുലി 116 : -സു‍-|Sunil

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 11:40:00 +0000

-സു‍-Sunil
പറഞ്ഞപോലെ തന്നെ മന്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.

"സു...സു..സ്സൂ.”

‘സു’ എന്ന 5’7” - 85 കിലോഗ്രാന്‍ - സിംപ്ലി രോമാവൃതന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

അതാ, തൊട്ടു മുമ്പിലൊരു ‘സ’.

അല്ല, ഈ ‘സു’ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ എന്താണാവൊ എന്നായി ഞാന്‍...

സിമ്പിള്‍. സുനില്‍‍ സദനം .

ചതിച്ചു. കഥകളിഭ്രാന്തനാണ്. അടുക്കണ്ട.‍

എന്നിട്ടും, കാപ്പി കുടിച്ചിട്ടിറങ്ങൂന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ 2 മണിക്കൂര്‍ പരുങ്ങി നിന്നതാ അബദ്ധായെ.

തൃശൂരിലെ നല്ല നാലു നാലുമണിപ്പലഹാരങ്ങള്‍ ഏവ എന്നു ചോദിച്ചതും ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് ചാടി വീണു : ഞാനൊരു വായനശാല നടത്ത്ണ്ട്. ഒന്നു കേറി നോക്കായിരുന്നില്യെ ?

ആശാന്‍ സംഗീത കലാനിധിയാണെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. വൈകീട്ട് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് കാപ്പി രാഗം പതിവാണത്രെ.

നാലു മുദ്ര കാണിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. കാണിച്ചു. കുന്നക്കുടി വൈദ്യനാഥന്റെ ഗോഷ്ടി കാണിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അതും ചെയ്തുകാണിച്ചു. രാഗം റൌണ്ട് 210 മാര്‍ക്കില്‍ കടന്നു.

കുറച്ചകലെ, നിത്യാനന്ദ സരസ്വതി എന്ന മൂന്നാമന്‍ ഒറ്റയ്ക്കു എന്തോ പറഞ്ഞ് തലതല്ലിച്ചിരിക്കുന്നു. നാടന്‍ കലാ റൌണ്ട് ജഡ്ജി അങ്ങേരാണ്.

പുലി 115 : നിത്യന്‍ കോഴിക്കോട്

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 10:57:00 +0000

നിത്യന്‍ കോഴിക്കോട്

ഈ റിയാലിറ്റി ഷോയില്‍നിന്ന് പിന്മാറാന്‍ ഇനിയും സമയണ്ട്. മാറുന്നൊ ? അതോ ഞാന്‍ തള്ളിത്താഴെയിടണൊ ?

ഞാന്‍ എന്തിനും തയ്യാറായി നിന്നു.

മെഡിക്കല്‍ ചെക്കപ്പ്, രാഗ റൌണ്ടുകള്‍ കഴിഞ്ഞല്ലൊ. നാടന്‍പാട്ടാണ് എന്റെ ഇനം. ഒരു പാക്കനാര്‍പാട്ട് മൂളൂ.

പരമ്പരാഗതമായി, അരസികനായ ഞാന്‍ അറിയാതെ മുള്ളി. 5’8”- 55 കിലോഗ്രാന്‍ ഭീകരന്‍ ഇടയ്ക്ക് ഒരു ഫോണ്‍ അറ്റെന്‍ഡ് ചെയ്ത് നാലു ശബ്ദത്തില്‍ സംസാരിച്ചു. എന്നെ നോക്കി അടക്കം പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങള്‍ അനോനികള്‍ക്ക് ഇതാണു നിയോഗം. സ്ഥിര ശബ്ദം സൂക്ഷിച്ചൂടാ. ആഴ്ച്ചയൊലൊരിക്കല്‍ ജലദോഷത്തിനടിപ്പെടണം. ഹെയര്‍ സ്റ്റൈലുകള്‍ മാറിമാറി പരൂഷിയ്ക്കണം. ബോണ്ട് തെറ്റിയ്ക്കുന്നവര്‍ക്ക് മറ്റോമ്മാരുടെ കൂട്ടത്തീച്ചേര്വേ നിവര്‍ത്തീള്ളൂ. ആകപ്പാടെ ഒരു മനസ്സുഖോമില്ല.

നിങ്ങള് ഏതായാലും തോല്‍ക്കും. ഇവിടെ നിക്കണ്ട. അതാ, അപ്പുറത്ത് എന്റെ ബാക്കി ഒരു തോന്ന്യാസി അനങ്ങണ കണ്ടൊ ? ചെറുകഥാറൌണ്ട് ജഡ്ജി മറ്റാരുമല്ല. ശുഭയാത്ര !

പുലി 114 : തോന്ന്യാസി

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 10:35:00 +0000

തോന്ന്യാസി

റിയാലിറ്റി ഷോ ജഡ്ജിയായാലിങ്ങനെ വേണം. നാറാണത്ത് ഭ്രാന്തന്‍ ആന്‍ഡ് ബ്രദേഴ്സിന്റെ പന്ത്രണ്ട് കഥകളാ കക്ഷി വഴിക്കുവഴി പറഞ്ഞത്.

ഇതു കണ്ടോണ്ടിരുന്ന നിത്യന്‍ ജഡ്ജി വേലി ചാടിക്കടന്ന് വായ്ത്താരി, തനതു ചുവടുകള്‍ എന്നിവ ചേര്‍ത്ത് കഥകളെ സ്വന്തം രീതിയില്‍ പുനരവതരിപ്പിച്ചോണ്ടിരുന്നു.

തമിള്‍നാട്ടിലെ ഒരു പണമിടപാടുസ്ഥാപനത്തിലെ ശാഖാതലവനായ ടി. വാസിയെ കേരള കാര്‍ട്ടൂണ്‍ അക്കാദമിയുടെ മാസികയുടെ ഒരു ആജീവനാന്ത വരിക്കാരനാക്കുന്നതില്‍ വിജയിച്ചതാണ് ആകെ മിച്ചം. ചെറുകഥാ റൌണ്ടില്‍ ദയനീയമായി പൊട്ടി. എന്നാലും, ജഡ്ജി ഡിസ്റ്റിങ്ങ്ഷനോടെ കടത്തിവിട്ടു.

അക്ഷരമാലാ റൌണ്ടിലെ എഴുത്താശാന്‍ ജഡ്ജിയെ ഇനി എങ്ങനെ പറ്റിക്കും ?

ഓര്‍ക്കുന്തോറും ഞാന്‍ പരവശനായി.vgjvr

പുലി 113 : കെവിന്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 09:15:00 +0000

കെവിന്‍
അക്ഷരമാലാ റൌണ്ടില്‍ വന്ന എല്ലാരെയും പഷ് ക്ലാസ്സില്‍ പാസ്സാക്കിയ ഒരു ജഡ്ജിയും പത്നിയും തിരക്കില്‍നിന്ന് മാറി നിശ്ശബ്ദമായി അവരവരുടെ പണികളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരുന്നു !

നിലം കുലുങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പൊഴേ കക്ഷി കൈ
കൊണ്ട് കാണിച്ചു : സെപ്റ്റംബര്‍ എഴുതാന്‍ നിക്കണ്ട. പാസ്സ്..പാസ്സ് !

അടുത്തത്, ബ്ലോഗാരംഭം അഥവാ പെര്‍ഫോമന്‍സ് റൌണ്ടാണ്. കണ്ണൂരാനാണിതില്‍ പണ്ടേ മാഷ്.

അതാ അപ്പുറത്ത്, മുന്നില്‍ പരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ബ്ലണലില്‍ ബ്ലോഗാര്‍ഥികളുടെ കൈവിരല്‍ പിടിച്ച് അഞ്ജലി ഓള്‍ഡ് ലിപി ചറപറാ എഴുതിവിടീക്കുന്ന ദീര്‍ഘകായന്‍. ഞാന്‍ എണീറ്റു.

പുലി 112 : കണ്ണൂരാന്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 09:07:00 +0000

കണ്ണൂരാന്‍
എതയ്ക്കലെ വേലി ചാടിക്കടക്കാന്‍ കാലെടുത്തു വെച്ചതും അപ്രത്തൂന്ന് വായ്ത്താരി കേട്ടുതുടങ്ങിയിരുന്നു.
എടംതിരിഞ്ഞ്..ഒന്നു വാങ്ങി കുത്തിയമര്‍ന്ന്....മലര്‍ന്നടിച്ച്..

കണ്ടപോല്യേല്ല. കണ്ണൂരാന്‍ ആള് കളര്യാ. മഹാ നിഷ്ഠേം. ബേക്കല്‍ ബീച്ചില്‍നിന്ന് അരിച്ചെടുക്കുന്ന സ്പെഷ്യല്‍ മണലാണ് പരമ്പരാഗതമായി ബ്ലോഗെഴുത്തിന് ഉപഗോഗിക്ക പതിവെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

പെഫോമന്‍സ് റൌണ്ട് തുടങ്ങി. ഔട്ടാവുംന്നായപ്പൊ ഏറ്റുപറഞ്ഞു : ചില്ലാണെന്റെ പ്രശ്നം സേര്‍.

ഇതു കേട്ടതും, മാഷ് ഓടിയിറങ്ങി പേരമരച്ചില്ലകളില്‍ ഊയലാടി ചില്ലെനിക്കു പുല്ലാണ് എന്ന് ഭംഗ്യന്തരേണ സൂചിപ്പിച്ചു.
.
ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ, ഞാനായിട്ട് തടയുന്നില്ല. അടുത്ത മാഷെക്കൂടി കണ്ടേ പോകാവൂ. ദാ അവടെ....

പുലി 111 : ഡി. പ്രദീപ് കുമാര്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 09:00:00 +0000

പ്രദീപ് കുമാര്‍

ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി പലപല പോസ്സുകള്‍ പരീക്ഷിക്കുന്ന കൊടും തിരക്കിലാണ് കക്ഷി. മൈക് പ്ലേയ്സ്മെന്റ് ജഡ്ജി ഇദ്ദേഹമത്രെ !

ഇടയ്ക്കിടെ, മൈക്ക് ടെസ്റ്റിങ്ങ് എന്നു മുരളുന്നുണ്ട്. ഇടയ്ക്ക്, രാഗം മൂളുന്നുണ്ട്. ഇടയ്ക്ക്, ആകാശത്തൂന്ന് ചില സിഗ്നലുകള്‍ പിടിച്ചെടുക്കാനെന്നവണ്ണം പാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. ബാക്കി സമയം പത്രങ്ങളിലെ ആകാശവാണി നോക്കാനായി നീക്കിവെച്ചിരിക്കയാണത്രെ !

പെട്ടെന്ന്, പഹയന്‍ ഈ (ചിത്രം ശ്രദ്ധിക്കൂ) പോസ്സില്‍ ഒരൊറ്റ നില്‍പ്പാ നിന്നു.

“ ഒന്നു നോക്ക്യേ, മാഷെ, എന്റെ ഈ നില്‍പ്പ് നാടകീയമായിട്ടില്ലെ ? ”

ചോദ്യം എന്നോടല്ല എന്നു മനസ്സിലായി. മതിലിനപ്പുറത്താരോടോ ആണ്. അപ്പുറത്ത് ഒരു 25 വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ ചെറുപ്പക്കാരന്‍...

ഏഴു റൌണ്ടും താണ്ടി ഈ റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ ഫൈനലില്‍ കടക്കാനൊരുങ്ങുന്ന എനിക്ക് യഥാര്‍ഥ ആഗമനോദ്ദേശ്യം മൈക്ക് ജഡ്ജിയെ അറിയിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

ബ്ലോക്കാദമീടേം ഇഷ്ടദാനത്തിന്റേം കഥ കേട്ടപ്പോള്‍ ഇഷ്ടന്‍ പറഞ്ഞു : അപ്രത്ത് ഒരാളെ കണ്ടില്ലെ, മഹാ ധാരാളിയാണ്. ഇത്തരം നൂറു നൂറു കഥകളാണ് ഇദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി ദിവസ്സൂം കേക്കണത്. ഒരു പക്ഷെ, നിങ്ങള് തേടി നടക്കണ ആളും ഇതുതന്നെ. ചിത്രകാരന്‍ എന്ന് പറയും. ഈ മതില്‍ ചാടി പോയി മുട്ടീട്ടു വരൂ.

ദക്ഷിണ വെച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങ്യാല്‍പ്പിന്നെ എന്തും ആവാം എന്നാണ് ശാസ്ത്രം.

പുലി 110 : ചിത്രകാരന്‍

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Tue, 20 May 2008 08:29:00 +0000

മതിലിനു മുകളില്‍ വെച്ചേ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഇടഞ്ഞു.

എന്നെ കണ്ടതും, കൊട്ടാരവളപ്പിലൂടെ “ഹെന്റെ സുദാമാ’ എന്നു നീട്ടി വിളിച്ച് ആളെക്കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ഒരൊറ്റ ഓടിവരവാണ്. വന്നതും, ഒരൊറ്റ കെട്ടിപ്പിടുത്തം. കരച്ചില്‍പ്പിഴിച്ചില്‍ etc.

ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു നില്‍ക്ക്വാണ്. ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഭഗ്വാനേ ! ഇത് എന്റെ പഴയ ചങ്ങാതി വേണുഗോപാലനല്ലെ. 1984-ഇല്‍ അനന്തപുരിയിലെ സ്റ്റൂഡെന്റ്സ് സെന്ററില്‍ വെച്ചു കണ്ടതാ. പിന്നെ, ഇപ്പഴാ...

ഒരൊറ്റ അലര്‍ച്ചയായിരുന്നു “ ഹെന്റെ, വേണ്വോ....”.

ഇതിനിടെ കയ്യിലിരുന്ന അവല്‍പ്പൊതി തട്ടിപ്പറിക്കാന്‍ ആസൂത്രിതമായൊരു ശ്രമം നടത്തി. ഞാന്‍ കുതറി മാറി.

കൂതറ പരിപാടി ചെയ്യരുത്, വേണ്വൊ. ആദ്യം കക്ഷത്തിലൊന്നു കുറച്ചുനേരം വെച്ചിട്ട്, എന്നിട്ട്, അവടന്നു തട്ടിപ്പറിക്കലാണ് ഭാഗവതത്തിലെ ആചാരവിധി.

അപ്പൊ, “ആചാരമെനിക്കു പുല്ലാണ്” എന്നായി. എന്തായിരുന്നു ബഹളം ! “പുല്ലാണെനിക്കും പുല്ലാണ് ” എന്നു ദൂരെ നിന്ന്, നടു തകര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു അഞ്ച് അഞ്ചര വിപ്ലവകാരിയുടെ വായ്ത്താരി കേള്‍ക്കായി !

എന്തായാലും നിന്നെ കണ്ടല്ലൊ. ഒന്നു വരയ്ക്കണമെന്നു തോന്നുന്നു.

ആയിക്കോട്ടെ, മനസ്സില്‍ മതി.

നേരെ വരച്ച് നാലാളെ കാണിച്ചാലിപ്പൊ എന്താ ?

ഒരു കാര്യം നേരെ ചൊവ്വെ പറയുന്നോണ്ട് വെഷമം തോന്നരുത്, സുദാമാ. ഞങ്ങള് കണ്ണൂക്കാരാ. പറഞ്ഞാ പറഞ്ഞ പോലെ ചെയ്യും. ഇടിച്ച് കൂമ്പു കലക്കുംന്ന് പറഞ്ഞാ എപ്പൊ കലങ്ങീന്ന് നോക്ക്യാ മതി.. സംഝാ ?

ഞാന്‍, 2 സെക്കന്‍ഡ് ഭംഗിക്ക് നിശ്ശബ്തത പാലിച്ചു. പിന്നെ, തനിനിറം പത്രം പുറത്തെടുത്ത് പൊക്കിപ്പിടിച്ചു.

എങ്കീ, വേണ്വോ, നല്ലവനും യുക്തിവാദിയുമായ നിന്നെ ഞാന്‍ നടപ്പു രീതിയനുസരിച്ച് സ്വാമി ചിത്രാനന്ദ സരസ്വതി എന്നു വിളിച്ച് ചുമ്മാ നാലാള്‍ടെ മുമ്പില്‍ നാണം കെടുത്തും. സംഝാ ?

ഇന്‍ ദാറ്റ് കേസ്, ഐ പ്രിഫര്‍ മൈ പടം. ചിത്രകാരന്‍ വാതില്‍ കൊട്ടിയടച്ചു.

വരയന്‍ പുലി : തോമസ് ആന്റണി

sajjive@gmail.com (Cartoonist) — Fri, 18 Apr 2008 12:52:00 +0000

തോമസ് ആന്റണി

മലയാളത്തിലെ പത്രങ്ങളില്‍ ക്യാരിക്കേച്ചര്‍ വരയ്ക്കുന്നവരില്‍

അഗ്രഗണ്യന്‍. കുറേക്കാലം ദീപികയിലായിരുന്നു. ഈയുള്ളവന്റെ സ്ഥാനം അടുത്തുതന്നെ തെറിക്കാനുള്ള സകല സാധ്യതയുമുണ്ട്. ഭയങ്കരന്‍ 110 കിലോ കടന്നിട്ട് നാളേറെയായിരിക്കുന്നു.

ഈയിടെ, യു.എന്‍.-ഉമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കലക്കന്‍ ഒരവാര്‍ഡ് കിട്ടിയതേയുള്ളൂ.