खांट्टी कुरा

सब तिवारी र गोतामे भए पछी कसलाई बिस्वास गर्नु ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Tue, 31 Mar 2026 16:48:00 +0545

कांग्रेस र एमालेका भुराहरुले गोरु चुटाई गरेको ३ महिना नबित्दै एमालेको सरण परेर पररास्ट्र मन्त्रि खान गएको दिन देखि हाम्रो कमल थापाको सबै हाउभाउलाई राम्रो संग विश्लेषण गर्न पाईयो । नमस्ते गर्न छाडेर लाल सलामवाला मुट्ठी देखिए पछी यति लेख्न कर लाग्नेनै भयो !

पार्टीमा अध्यक्ष पद हारे पछी पार्टी फुटाउने सम्मको दुस्साहस गर्ने थापा काजी पछी एमाले पतनको बाटो देखेपछी आफ्नै घर फर्की आएँ भन्दै लाज्धानी बाट चुनाव लडे ।

सिधा र खाँटी भाकामा भन्नु पर्दा म कमल दाईको भक्ते हुँ तर जुन दिन बाट राजाको घोर बिरोधि कम्युनिस्टको दौराको फेरो समाउन पुगे त्यहि दिन देखि मेरो रा.प्र.पा प्रति मोह भंग भएको हो ।

श्री ५ महाराजाधिराजले अहिले चुनाव गर्नु भनेको संकटलाई निम्त्याउनु हो भन्दा भन्दै चुनावमा भाग लिन खोज्दा 'धोबीको कुकुर घरको न घाटको' अबस्थामा रा.प्र.पा पुगी सके पछी अरु खास के टिप्पणी गर्नु ।

गाउँ समाजमा मलाई अझै पनि कमल थापाको मुन्छे भन्छन । हिजो गर्वले छात्ती सगरमाथा हुन्थ्यो अहिले शिर निहुरिमुन्टो 'न' भएको छ ।

रा.प्रा.पाले न धर्मको संरक्षण गर्न सक्यो न देश जोडने राजाको । महाराजधिराजको सवारीमा देखिएको जुलुस लावा लस्कर सबै रा.प्रा.पा बादी को हो भन्नुचै ठुलो मुर्खता हुन्छ !

नेपालको जासुसी संयन्त्र ध्वस्त भएकै हो ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 13 Sep 2025 16:24:00 +0545

-जनक मान डंगोल ।

बि.सं. २०५४ सालको अन्तिम तिर तत्कालिन प्रधानमन्त्री स्व. गिरिजा प्रसाद कोईराला कर्णाली एअरको १२ सिटे हेलिमा हेटौडाको हु.प्र. चौरमा अवतरण गरे । सो समय मध्य क्षेत्र प्रहरी कार्यालय हु.प्र. चौरको भाडाको घरमा थियो । प्रहरी नायव महानिरीक्षकमा रुपाल समशेर ज.ब.रा हुनुहुन्थ्यो । प्रधानमन्त्रीले प्रहरी नायव महानिरीक्षक ज.ब.रा लाई प्रश्न गर्दै भन्नु भयो डीआइजी साब नेपालको ईन्टेलीजिन्स किन फितलो ? हिजो हामि अन्डरग्राउन्ड भएको बेला तपाईको पुलिस जहाँ पनि पुग्थ्यो । त्यो समय कांग्रेसको नेताहरु छिमेकी भारतमा लुकेर बस्थे । त्यसैलाई लक्षित गरेर उहाँको भनाई आएको थियो भनेर बुझ्न सकिन्थ्यो र उहाँको आसय त्यो बेला माओबादी बिरुद्ध चलेको किलो सेरा टु प्रति लक्षित थियो । ज.ब.रा साबले प्रत्युत्तर दिंदै भन्नु भयो हैन हजुर अहिले पनि हाम्रो पुलिस ईन्टेलीजेंसमा तगडा नै छ । २०४६ साल पछी नेपाल पुलिसलाई तहस नहस बनाउनेमा नेपाली कांग्रेस पार्टीनै पहिलो नम्बरमा थियो । कांग्रेस पछी बनेको अरु पार्टीको सर्खारले कांग्रेसकै नक्कल गरेका हुन । नियुक्ति देखि सरुवा बढुवामा गरिएको चलखेल पछी धातक हुन्छ भनेर सोचेको भए र देश र जनताको लागी राम्रो काम गरेको आजको दुर्दिन देख्नु पर्दैन थियो । यसै हप्ता जेन जी नामको युवाहरुले गरेको हिंश्रक आन्दोलनमा कांग्रेस पार्टीको सभापति देउवा देखि निजकै श्रीमती पररास्ट्र मन्त्री माथि गरिएको हमला, नेताहरुको घरमा गरिएको आगजनी र आगजनी गर्दा नेताहरुको घरमा भ्रस्टाचार गरेर थुपारिएको अर्बौको नगद सम्पती माथी आगजनी हुँदा जलेर खरानी भएको दृश्य छरपस्ट भएको छ । अहिले पंक्तिकारलाई हिजो स्व.गिरिजाले भन्नु भएको ईन्टेलीजेन्स अर्थात जासुसीको जह्ल्झाली आँखा अगाडी नाची रहेको छ । नेपाल प्रहरीको सम्पूर्ण ब्यबस्था ध्वस्त नबनाएको भए पंचायती शासनमा जस्तै गुप्तचरीलाई अझै आधुनिक तरिकाले परिचालन गरेको भए नेपालमा न माओबादीको जन्म हुन्थ्यो न जेनजीको आन्दोलनमा देउवा दम्पतिहरुले कुटाइ खानु पर्थ्यो । उही कम्युनिस्टहरुले भन्ने गरेको 'ध्वंस पछिको नयाँ निर्माण' लाई सम्झेका छन भने छिमेकी भारतमा जस्तै सरकारी संयन्त्र माथि हात नहालेकै बेस । रास्ट्र सेवक भनेको देश र जनताको सेवाको लागी गठन गरिएको । नेताहरुको चाकरी गर्नको लागी हैन ।

नागरिकको आवाज दबाउने काम राम्रो हैन

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Mon, 8 Sep 2025 07:50:00 +0545

-जनक मान डंगोल

निरंकुस र तानाशाहीमा कम्युनिस्ट पार्टी संसारमा अब्बल नै छ । यिनीहरु प्रजातन्त्र र लोकतन्त्रमा बिस्वास राख्दैनन । सत्तामा पुग्नको लागी यिनीहरुले गरेको क्रान्ति र सत्तामा पुगी सके पछी यिनीहरुले जनता माथि गरिने दमनको उदाहरणमा अहिलेको सत्तासिन पार्टी गतिलो उदाहरण बनेर देश बिदेशमा चर्चा बनेर छाएको छ । नेपालको लोकप्रिय बिधुतिय पत्रिका देश संचारमा २४ घण्टा भित्र प्रकाशित समाचारहरु मध्ये ने.क.पा एमालेको बिधान महाधिबेसनको समाचारको यो अंस हेर्नुस....

एमालेको विधान महाधिवेशन अध्यक्ष केपी ओलीको महत्त्वाकांक्षालाई अनुमोदन गरेर सकिएको छ ।  ओलीले नै आठौँ महाधिवेशनमा पेश गरेको ‘पार्टीको लोकतान्त्रिकरण गर्ने प्रस्ताव’ले एमालमा बहुपद, दुई कार्यकाल र ७० वर्षे उमेरहद राख्ने वैधानिक निर्णय गरेको थियो ।  अहिले आफ्नै पूर्व प्रतिबद्धताविपरीत ओलीले विधान संशोधन गरेर तेस्रो कार्यकालका लागि बाटो खोलेका हुन्। पूर्वराष्ट्रपति एवं पूर्व उपाध्यक्ष विद्यादेवी भण्डारीको नवीकरण भएको पार्टी सदस्यतालाई खारेज गरेर ओलीले तेस्रोपटक पनि अध्यक्ष हुने बाटो खोलेका हुन् । https://deshsanchar.com/2025/09/07/1089293/

जेनजी पुस्तालाई प्रधानमन्त्रीको धम्कीः कानुनबारे जानेकै होला https://deshsanchar.com/2025/09/07/1089154/

राणा शासनको समयमा राणाशाहीको अत्याचार सहन नसकेर देश भित्र प्रजा परिषद पार्टी खोलिएको थियो । जुन पार्टीलाई पिंजडामा कैद गरिएको राजालेर समेत गोप्यरुपमा समर्थन गरिएको भनेर ईतिहासमा लेखिएको छ । देशमा बिरोधको बिषयमा खोलिएको पार्टीलाई साथ र समर्थन दिनुको साटो बिदेसी भुमि छिमेकी भारतमा गएर कांग्रेस र त्यसको २ बर्ष पछी कम्युनिस्ट पार्टी खोलिए । कांग्रेस र कम्युनिस्ट पार्टीले आन्दोलन गरेर देशमा प्रजातन्त्र त ल्याए तर देशमा बिदेसिको हैकम मज्जाले चलेको पनि देखिएको थियो । यदि त्यो समयमा राजा महेन्द्रले कांग्रेस कम्युनिस्ट पार्टीहरु माथि प्रतिबन्ध नलगाएको भए आज नेपाल पनि सिक्किम जस्तै भारतको एउटा हिस्सा बन्न पुग्थ्यो । कम्युनिस्ट पार्टीमा लागेर शिर्ष पदमा पुगेपछि बाचुन्जेल पद छाड्दैनन । समय पुगे पछी नेतृत्व दोश्रो पुस्तालाई छाड्थे भने कम्युनिस्ट पार्टीहरु दर्जनौको संख्यामा पक्कै पुग्दैन थियो । आफुले पाएको पद नगुमोस भन्नको लागी जस्तो सुकै कदम चाल्न पनि पछी पर्दैनन भन्ने ताजा उदाहरण माथि देश संचार बिधुतिय पत्रिकामा छापिएको समाचारलाई पढे पुग्छ । संसारमा जहाँ पनि जब अन्याय र अत्याचारले सिमा नाघ्छ त्यस पछी सुरु हुन्छ आन्दोलनको आँधीबेहरी । यदि प्रधानमन्त्रीले सत्ताको उन्मादमा म नै राज्य म नै कानून हो भनेर सम्झेका छन भने अन्तिममा भनिने शब्द 'बिनासकाले बिपरित बुद्धि' मात्र हो ।

२०८२/०५/२३

मधेसमा खडेरी किन लाग्दैछ ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Fri, 25 Jul 2025 08:05:00 +0545

जनक मान डंगोल ।

जागिरे मुन्छे । महिनाको १ देखि दुई पटक मेरो तराई अर्थात महन्थ, भण्डारी, उपिंदर, राजिंदर, सि.के, रेसमहरुको मधेस गइ रहनु पर्छ । यो पटक मधेसको भुमि, अहिलेको गर्मि अनि त्याहाको खेत खलिहान देखेर मन चसक्क अनि कटक्क भो ।

यो हप्ता मैले त्यसै बिषयको

तश्विर खिचेर सामाजिक संजालमा पोस्ट गरे तर कसैले पनि त्यति चासोको साथ लिएको पाईन

।

अहिले श्रावण महीना । भीषण बर्षा भनेर गणतन्त्रका महान मौषमविद हरुले गरेको घोषणा र खबरदारी मिलेको भए यतिखेर मधेसको खेतको रोपाई सकिनु पर्ने थियो तर मधेसी सरकारले मधेसलाई सुक्खाग्रस्त घोषणा
गर भनेर नारा किन लाए ?

खर्च गर्न नसकेर बजेट फ्रिज, खर्च गरेको बजेटमा अत्याधिक बेरुजु, समयमा लेखा परिक्षण नगर्ने जस्ता रोगले गाँजेको मधेसलाई नेताहरुले चुनावको बेला गरेको बाचा पुरा गरेको भए आज खडेरीको समस्या भोग्नु पर्थ्यो ?

रामबरणको रास्ट्रपति चुरे संरक्षणको राम्रो सदुपयोग भएको भए आज चुरे देखि भित्रि मधेसको जंगलमा दिउसै टर्च बालेर हिड्नु पर्नेमा जंगल सखाप गर्ने यिनै पार्टीका बन तस्करी हरु हैन ?

रुख भएन भने जीवन हुन्न भन्ने बनका हाकिमहरुले सरकारी रासन पानि खुवाएर पालेका आफ्ना शसस्त्र फौजलाई ब्यारेकमा सुताएर राख्ने कि बन तस्करहरु लाई कारवाही किन गर्दैनन ? जब जंगल नै सखाप भए पछी मधेसको जमिन मुनि पानि कसरि संचित भएर बस्छ ?

आजको खाँटी प्रश्न यहि नै हैन र ?

मिति: २०८२/०४/०९ गते !

बिदेसी वाद र सिद्धान्त स्वदेसीको लागी हानिकारक हुन्छ

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 28 Jun 2025 14:51:00 +0545

२००६/०१/१० गते ने.क.पा अर्थात नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीको स्थापना भएको दिन ।

राणा शासनको समयमा नेपालमा राजनीतिक पार्टी खोल्ने हिम्मत को कसैको थिएन त्यसैले भारतको कलकत्ताको श्याम बजारस्थित एक बंगालीको घरमा नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीको स्थापना भएको थियो ।

स्थापना हुनु भन्दा पहिलानै विवादमा रहेको थियो नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी ।

कम्युनिस्ट विचारधारामा लाग्नेहरु आर्काको अस्तित्व स्वीकार्न सक्दैनन भन्ने कुरा पार्टी स्थापनाकै समयमा देखि सकिएको थियो । पुष्पलाल श्रेष्ठले पनि पार्टी स्थापना गरि सके पश्चात मात्र स्थापना भएको जानकारी दिएका थिए ।

पुष्पलालले काठमाडौँबाट कलकत्ता पुगेका नेवारहरुलाई मात्र समेटेर पार्टी स्थापना गर्दा महासचिव पदमा आफैलाई राखी संस्थापक सदस्यहरुमा मोतीदेवी श्रेष्ठ, निरञ्जनगोविन्द वैद्य, नरबहादुर कर्माचार्य र नारायणविलास जोशीलाई राखेका थिए ।

भारतमा अध्ययन गर्न गएका थुप्रै नेपाली बिधार्थीहरु मध्ये कोहि कम्युनिस्ट विचारधारामा लागे कोहि समाजबादमा ।

कम्युनिस्ट विचारधारामा लाग्नेहरु पनि कोहि मार्क्सवादी कोहि लेनिनबादीमा लाग्ने थिए । यिनै विचारधाराले गर्दा पटक पटक पार्टी फुटको संघारमा परेको देखिन्छ ।

कम्युनिस्टहरु एक पटक सर्बोच्च पदमा पुगे पछी नमरे सम्म त्यो पद छाडन चाहादैनन । यदि पार्टीको सर्बोच्च पदमा पुग्न सकिदैन भने अनेक थरिको बहाना बनाएर पार्टी छाडेको घोषणा गर्छन र तुरुन्तै आर्को पार्टी गठन भएको जानकारी दिन्छन । बाबुराम भटराई, नेत्र बिक्रम चन्द, भिम रावल, बामदेब गौतम, माधब नेपालहरु अहिलेका ताजा उदाहरण हुन ।

बिदेसी वाद र दर्शन घोकेर अरुहरु लाई पनि आफु हिडेको बाटोमा हिड्न बाध्य पार्ने कम्युनिस्टहरु मुढे बलका हुन्छन । आफ्नो बिचारको समर्थन गरेन भने उनीहरुकै भाषामा सफाया गर्न बेर मान्दैनन । ताजा उदाहरणको लागि माओबादीको खोले ओढेर जनयुद्धको कथित खेति गरेका कम्युनिस्ट पार्टीलाई हेरे पुग्छ । अहिले त्यो पार्टी पनि टुक्रा टुक्रामा परिणत भएको छ र अझै पनि बन्दुककै भाषा बोल्न छाडेका छैनन ।

बिदेसी वाद र दर्शन घोक्नेहरुले नक्कल मात्र गर्न जानेका छन । कम्युनिस्टमा लाग्नेहरुले धर्म मान्नु हुदैन भन्दै सनातनी धर्म र संस्कृति मासे तर सो को बदलामा बिदेसी धर्मलाई मज्जाले हुर्काई दिए । सो बापत आफ्ना सन्तान दर सन्तानलाई पुग्ने धन सम्पति जोडे तर धर्म नमान्ने कम्युनिस्ट ताउकेहरुको गलामा रुद्राक्षको माला, निधारमा चन्दन रातो टिका दल्दै गलामा तिब्बती खादा पहिरिदा आत्म ग्लानीको बोझले थिच्यो कि थिचेन आफै जानुन तर बिदेसी भूमिमा हुर्केको यो बिषवृक्ष स्वदेशमा झाँगिदै गएको फलस्वरूप आज नेपाली जनताको छोराछोरीहरु बिदेसी भूमिमा पसिना बगाउन बाध्य भएका छन भनेर चेत चै कहिले पलाउला ।

२०८२/०३/१४ !

कानेखुसी

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 6 May 2023 16:41:00 +0545

-जनक मान डंगोल

कानमा 'खासखुस' कुरा गर्नेलाई नेपालीमा 'कानेखुसी' भन्छन भने छिमेकी हिन्दुस्थान भनिने भारतमा यसलाई 'मन्त्रणा' भानेर भनिन्छ । मन्त्रणा अर्थात कानेखुसीत हाम्रो देसमा गुरुहरुले बटुकहरुलाई गायत्री मन्त्रको ज्ञान दिने बेलामा मात्र गर्छन ।

छिमेकी हिन्दुस्थानमा कानेखुसी अर्थात 'मन्त्रणा' लाई भारतीय रास्ट्रपिता भनिने 'बापू' अर्थात महात्मा गान्धीले भित्र्यायेका हुन ।

तस्बिर साभार: Flickr

अंग्रेजको ईसारामा धर्म निरपेक्षको ठेकेदार कांग्रेसी नेता स्व.पण्डित जवाहरलाल नेहरु संग खुसुक्क कानेखुसी गरेर महात्मा गान्धीले भारतलाई हिन्दुको लागी भारत र मुस्लिमको लागी पाकिस्थान बनाए । बिसाल देस टुक्र्यायेको सहन नसकेर नाथुराम गोड्सेले महात्मा गान्धीको हत्या गरेका हुन भनेर भारतको ईतिहासले भन्छ ।

देखावटीरुपमा महात्मा गान्धीलाई रास्ट्रपिता भनेर मान्दै आएका छन तर सच्चा हृदयले भारतीय कांग्रेस बाहेक अन्य पार्टीका त्यस माथि सत्ताधारी भारतीय जनता पार्टीकाहरुले महात्मा गान्धीलाई मान्दैनन भन्ने भनाई पनि छ ।

छिमेकी भारतमा जे जे गर्यो नेपालमा पनि त्यहि त्यहि गर्ने चलन भएर होला २०४६ साल पछी नेपालमा पनि 'कानेखुसी' गर्ने चलन उल्का संग बढेको देखिदैछ ।

कानेखुसीकै भरमा स्व. गिरिजाले आफ्नै बहुमतको सर्खारलाई ढाले मानौ त्यतिखेर उनि नेपालको नभएर जापानी प्रधानमन्त्री हुन किनभने जापानमा आफ्नो सक्ति देखाउन आफ्नै बहुमतको सर्खार हुँदाहुँदै पनि संसद भंग गरेर मध्यावधि चुनाव गराउने चलन छ । केहि बर्ष अगाडी जापानी प्रधानमन्त्रीले संसद बिघटन गरेर देखाएका थिए ।

देसका ठुला पार्टी भनेर गर्व गर्न कांग्रेस, एमाले देखि माओबादी नामका तिन पार्टीका नेताहरुले कानेखुसी गरेकै भरमा देसमा 'प्रजातन्त्र' फालेर 'लोकतन्त्र' ल्याए र बिना जनमत देसमा धर्म निरपेक्ष लागु गरेर सदियौ पुराना राजतन्त्रलाई निलम्बनमा पारेर देखाए ।

भन्नलाई 'पुर्व राजा' र 'पुर्ब राजतन्त्र' भनेर भन्छन तर राजतन्त्र पूर्ण रुपमा बिघटन गरेको भन्ने कुनै आधार र प्रमाण छैन । संबिधान सभाको दुवै चुनावले पनि लोकतन्त्र स्थापनाको लागि यो संबिधान सभाको निर्वाचन गराइएको भनेर भन्नलाई पछी परेको छैनन् ।

जब सम्म संबिधान सभाको पूर्ण बहुमतले स्थाही संबिधान बनाएर राजतन्त्र हटाएको लिखित घोषणा गर्दैन तब सम्म पुर्ब हैन निलम्बित राजतन्त्र र निलम्बित राजा भनेर सम्बोधन गर्नु पर्ने हो तर त्यसो भने भए गरेको पाईदैन ।

देसी बिदेसी लोकलाई देखाउन अझै पनि कांग्रेस, एमाले र माओबादी नामका तिन थाने लोकतन्त्रका कथित भरियाहरु गाँड कोराकोरको नाटक गर्छन, एकले आर्काको सत्तो सराप देखि लिएर न्वारान देखिको बल निकालेर एकआर्का माथि सार्बजनिक गालि बेईज्जति गर्न समेत पछी हट्दैनन तर बर्षौ हुन लाग्यो यिनीहरुको 'कानेखुसी' भनिने भारतीय 'मन्त्रणा' आजको मिति सम्ममा जारिनै छ ।

यि तिन थाने पार्टीहरुको 'कानेखुसी' ले कुन दिन नेपाललाई 'सिक्किम' जस्तो बनाउने हो त्यसको कुनै टुंगो छैन किनभने हेर्दा यीनिहरू नेपाली नागरिकताधारी हुन तर यी सबै बिटुली सकेका छन । यिनीहरुको कामकारबाही देखि बानि ब्यबहारले त्यस्तै देखाउछ ।

लोकतन्त्रमा सबैलाई बोल्ने र लेख्ने छुट छ भनेर भन्न सिकाउने पनि यिनिहरुनै हुन । जनतालाई बोल्ने र लेख्ने छुट छ भने गद्दी त्याग्न बाध्य बनाईएर नामको अगाडी पुर्व लेख्न बाध्य पारिएका राजा ज्ञानेन्द्रको हकमा भने त्यस्तो छैन ।

देसको माया नेता तथा तिनका कार्यकर्ताहरुलाई छैन । यदि थियो भने देसको हितमा काम गर्थे होलान तर देसको चिन्ता लिएका पुर्व राजाले देस र जनताको बिषयमा दुई शब्द बोल्दा र लेख्नासाथ पार्टीका नेताहरुको मनमा हुण्डरी चल्न थाल्छ । बढी नबोल, पाएको सुबिधा खोजेर जेल हाल्छौ भनेर भन्न पछी पर्दैनन् । जनताको वाक स्वतन्त्रता हुन्छ भने गद्दी छाडन बाध्य पारिएका पुर्व राजाको वाक स्वतन्त्रता किन हुँदैन ?

राणाशाही निरंकुस थियो । आन्दोलन गरेर हटाईयो तर त्यो आन्दोलनमा दिबंगत राजा त्रिभुवनको देन थियो । स्व.राजा त्रिभुवनले त्याग नगरेको भए नेपालमा २००७ सालमा प्रजातन्त्रको स्थापना हुन् सक्दैन थियो भन्ने कुरा बुझेका पनि छन र ईतिहासमा पनि लेखिएको छ तर अझै पनि खुलेर भन्न सक्दैनन् । यदि त्यस्तो भन्न सक्ने ह्याउ भएका भए बिदेसिको ईसारामा जनताको मत बिना रातारात धर्म निरपेक्ष गणतन्त्र पक्कै पनि हुल्दैन थिए होलान ।

लोकतन्त्रमा जनताको मत बिना कुनै पनि काम कार्यहरु गर्न पाईदैन । यदि जनताको मत बिना काम कार्यहरु गरिन्छ भने त्यसलाई लोकतन्त्र भन्न मिल्दैन तर जनताको मत बिना हाल चलाईदै आएको शासन र राणाहरुले चलाएको शासनमा कुनै भिन्नता छैन ।

नेपालमा २०४६ साल् पछी पार्टीका नेताहरुले आफुलाई श्री ३ महाराज जंगे सम्झेका छन । जंगे महाराज अर्थात हुकुमी शासनको जन्मदाता । आफुले बोलेकोनै कानून हो भन्ने श्री ३ जंगे महाराज र अहिलेको पार्टी नेताहरुमा कुनै भिन्नता छैन तर निरंकुस शासन नै चलायेता पनि राणाहरु रास्ट्रियता अब्बली थिए तर अहिलेका नक्कली श्री ३ महाराज जंगेहरुले आफुलाई भने सिक्किमे काजि लेन्डुप दोर्जीको हैसियतमा पुर्याएका छन ।

जसरि सिकिमे काजी लेन्डुपले आफु स्वतन्त्र रास्ट्र तिब्बतको रास्ट्रपति बन्ने लोभ लालचमा भारतको सहयोग लिएर राजतन्त्र फाल्नमा कम्बर कसेर लागे तर रास्ट्रपति पद पाउनुको बदलामा स्वतन्त्र देस गुमाएर मुख्यमन्त्रीमा सिमित हुन पुगे । जनताको अगाडी नजर मिलाउने शाहस नभएर होला जन्मभूमि छाडन बाध्य भए । मृत्यु पनि बिदेसी भूमिमा भयो तर गद्धीच्युत भएका सिक्किमे राजाले आफ्नो जन्मभूमि त्यागेनन र आफ्नै जन्मभूमिमा प्राण त्यागे ।

नेपालमा पनि सिक्किमे घटना दोहर्याउन् भारत कम्बर कसेर लागेको धेरै बर्ष भयो तर सफलता हात पार्न सकेका छैनन् । एउटा लेण्डुपको बदलामा थुप्रै रास्ट्रघाती लेन्डुपहरु जन्माईएको छ । फरक के छ भने जसरि सिक्किमे अन्तिम राजाले देस छाडेनन त्यस्तै गरि गद्धीच्युत बनाइएका राजा ज्ञानेन्द्रले देस छाडेका छैनन् ।

सिक्किमे जनताले रास्ट्र भन्ने के हो भन्ने परिभाषा नबुझेर स्वतन्त्र देसको स्वतन्त्र नागरिकको हैसियत गुमाएर भारतीय नागरिक बन्न बाध्य भए । नेपलक जनताले पनि भोलि त्यहि नियति व्यहोर्न नपर्ला भनेर भन्न सकिदैन त्यसैले नेपालका जनताहरुले पिता पुर्खाले पटक पटक बिदेसीहरु संग लडेर जोडी दिएको पुर्खाको नासो अर्थात रास्ट्र भनेको के हो भनेर बुझ्न जरुरि भै सकेकोले कानेखुसीको भरमा देस चलाउने परम्परालाई निर्मुल पार्न सख्त जरुरि भै सकेको छ ।

बाङ्गो रुखलाई सिधा भन्न सक्नु गणतन्त्रको उपलब्धि हो

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Wed, 5 Oct 2022 05:27:00 +0545

-जनक मान डङ्गोल

अकबर बिरबलको कथा र अहिलेको शासन प्रणाली यो पंक्तिकारलाई उस्तै लाग्छ ।

एकपटक बादशाह अकबरले आफ्ना भारदारहरुको बुद्धि तथा ईमान्दारिता जाच्न सबैलाई दर्बार पछाडिको बगैचामा सामेल हुने उर्दी जारि गरेछन ।

सबै भारदारहरु जम्मा भै सके पछी अगाडी रहेको अस्टबक्र (आठ ठाउँमा बांगीएको) रुख लाई देखाउदै भनेछन ‘आहा कस्तो सिधा र सुलित्त परेको रुख’ ।

बिरबल मन्त्रि बाहेकका सबै भारदारहरुले एक स्वरमा भनेछन ‘जहाँपनाहले बोलिबक्सेको सहि हो’ ।

बिरबल चुप बसेको देखेर अकबरले फेरी त्यहि प्रश्न बिरबललाई गरेछन तर बिरबलले जवाफ दिएछन ‘खै सरकार हजुरको आँखा फुटेको हो कि मेरो गर्धन चिलाएको हो म त त्यो रुखलाई अस्टबक्र नै देख्छु ।

नेपालमा सागर छ तर महासागर छैन । ठुला ठुला पानीजहाज चल्ने महासागरमा हो । आफुलाई बादशाह जस्तै सम्झिनेले नेपालको महासागरमा पानि जहाज चलाएर देखाई दिन्छु भनेर गफ दिना साथ असिना बर्सेको जस्तै गरि तालि पिटछन ।

नेपालको पूर्व–पश्चिम लम्बाइ ८८५ कि.मि. र उत्तर देखि दक्षिणको चौडाइ सरदर १९३ कि.मि. छ । पानीजहाजकै भाकामा चुच्चे रेल चलाएर देखाई दिन्छु भनेर गफ दिना साथ पर्रर तालि पिटेको पनि देखिएकै हो । हिजो आफु जन्मेको भूगोलमा बाबुरामले सवारी गरेको मुस्तांगे जिप सम्म कुदेको होला । खोलामा पानीको जहाज अनि डांडामा रेल चल्दैन भनेर भन्ने बिरबल सम्म नभएको पार्टीले देश र जनताको कल्याण कसरि गर्छ ?

सत्र हजारको बलि चढाउने कथित अकबरेहरुको भाषणमा पनि पर्रर तालि बजेकै हो । हिजो आफुलाई अकबर बादशाह सम्झिनेहरु आज पाजी बन्न पुगेका छन । धन दौलत त कुस्त कमाए जोडे तर ईज्जत जोगाउन नसक्ने हैसियतमा पुगे । देश जोडनेको जिल्लामा जन्मेका सत्र हजारे हत्यारा मध्येका एकजनाले चुनाव नलडने घोषणा सम्म गर्न पुगेका छन ।

नेपालमा प्रजातन्त्र हामीले ल्याएको हौ भन्दै ब्याजमा बाचेकाहरु पनि सत्र हजारेकै स्थितिमा पुगेका छन । देस कसरि बचाउने ? जनताको ऊन्नति र प्रगति कसरि गर्ने भन्ने सोच यिनीहरुको दिमागमा कहिले पनि पलाएन । आफ्नो सत्ता र भत्ता कसरि बचाउने भन्दै एक आपसमा जुध्दै बसेका छन ।

सत्ता त सिक्किमे काजि लेण्डुप दोर्जी देखि कम्बोडियाको खमेर नेता पोलपोटले पनि पाएका थिए । जनमतको कदर बिपरित बिदेसीको उक्साहट अनि सहयोग र समर्थनले पाएको शासन धेरै दिन टिक्दैन । जीवनको अन्तिम घडीको पोलपोट र लेण्डुपको दुखदायी मरण अहिलेकाहरुले बिर्सेका छन ।

नेपालको राजनीति पनि अकबर बिरबलको माथि को कथा जस्तै भएको छ । राणाले सत्ता हत्याएको बेलामा होस वा सातसाले प्रजातन्त्र, दोश्रो प्रजातन्त्र देखि अहिलेको गणतन्त्र सम्ममा आईपुग्दा अकबर देखि बिरबल बाहेकका भारदारहरुले सत्ता हाँकेका छन । फरक के छ भने यी भारदारहरु सिक्किमे काजि लेण्डुप दोर्जीको दोश्रो अवतारमा प्रकट भएका हुन ।

नेपाली जनताहरुले टाढाको कम्बोडिया किन जानु । स्वतन्त्रता गुमाएको नजिकको छिमेकी सिक्किम हेरे पुग्छ तर राजा बिनाको देश हुँदा भोगेको पिडा अनि लाल कम्युनिस्टको अत्याचार सहन नसकेर स्वतस्फुर्त रुपमा निस्किएको क्रान्ति र उक्त क्रान्तिले स्थापना गरेको कम्बोडियाली राजतन्त्र झैँ नेपालि जनताले पनि नेपालमा राजतन्त्र स्थापना गर्न जरुरि भै सकेको छ ।

२०७९/०६/१९

चित्त दुखाउने कि जाग्ने ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 11 Jun 2022 12:58:00 +0545

-जनकमान डङ्गोल

राणा शासन –मुर्दाबाद ।

पंचायती शासन –मुर्दाबाद ।

प्रजातन्त्र –मुर्दाबाद ।

माथिका सबै नारा लगाउन सिकाउने ब्राम्हण देउताहरु हुनुहुन्छ र होस्टेमा हैंसे गर्ने अन्य केहि अम्लोमा गनिने जातिका मुन्छेहरु थिए ।

राणा पन्चायत देखि प्रजातन्त्र त्यतिले पनि नपुगेर राजतन्त्र फाल्न उक्साउने पनि ब्राम्हण देउताहरूनै हैनन ?

ब्राम्हण क्षेत्रीकुलमा जन्मिनु भएका मित्रहरु अहिले भुराको कितावमा जय मुसी हावी भो भनेर अन्वार चुक जस्तो बनार सामाजिक संजालमा डाँको छोड्दै गरेको देखे ।

हिजो राजालाई बिष्णुको औतार भन्नेहरु कांग्रेस कम्युनिस्ट बनेको पनि देखिएकै हो । द्रब्यको लोभमा आफ्नो आत्मा बेचेर पन्चायत र राजा फालेसी देखिने नतिजा यस्तै हुन्छ ।

अब सामाजिक संजालमा आएर चित्त दुखाउने कि देश र धर्म जोगाउन श्री ५ फिर्ता गराउने ?

अब पनि चेतेनन भने आफ्ना ईस्ट देबी देउताको ठाउँमा ईसा देखि मिसा सम्मको फुटो राखेर बाध्यकारी प्रे गर्ने दिन पक्कै पनि आउनेछ त्यसैले देश, धर्म र संस्कृति जोगाउने हो भने नेपालमा राजतन्त्रको स्थापना हुन सख्त खाँचो छ ।

आज हाम्रो नयाँ साल हैन

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 1 Jan 2022 06:05:00 +0545

आज जनवरी १ तारिख । पश्चिमा गोरा तथा कुइरेहरु देखि हिजो तिनीहरुले बनाएको दासहरुले मनाउने पर्व ।

चिनियाँहरुको आफ्नै नयाँ वर्ष छ । नेपालीहरुले सगोलमा मनाउने गरेको बिक्रम सम्बत बैशाख १ गते वाट सुरु हुन्छ ।

बुझ्नु न सुझ्नु काशी तिर कुद्नु भन्ने उखान नबुझेर हो वा हिन्दुस्थानी बन्न रहर पलाएर हो हाम्रा नक्कलेहरु अस्ति मेरो क्रिसमस अहिले Happy New Year भन्दैछन । गुलाम बन्न कति जाँगर चलेको हो ।

हज्जारौं बर्ष गुलामीमा जकडिएको हिन्दुस्थानीहरु समेत हाम्रो नयाँ वर्ष बिक्रम सम्बत हो र खाँटी भाषा हिन्दि हो भनेर मुलुक भरि बुझाउन सकेका छैनन भने बैशाख १ गते बाट बिक्रम सम्बत अनि रास्ट्रिय भाषा नेपाली बनाएको हाम्रो सानो मुलुकको नक्कल कहिले गर्लान ?

अंग्रेजी भाषा र अंग्रेजी चाड न हिन्दुस्थानको हो न नेपालको यस्ता कुरा मोदी देखि बोधीहरुले बुझ्नु जरुरि छ ।

शुभकामना !

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Thu, 7 Oct 2021 13:08:00 +0545

जस्तो देखाई त्यस्तै लेखाई

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 25 Sep 2021 18:57:00 +0545

सामुदायिक बिधालयमा एमाले पार्टीको मिटिंग

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Fri, 3 Sep 2021 16:31:00 +0545

ने,क.पा एमाले ८ नम्बर वडाका महिला कमिटिको मिटिंग साम्दायिक बिधालय हिमगंगामा !

तस्विर: फेसबुकबाट साभार

हामीले जानेकै भत्काउने हो

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 28 Aug 2021 16:39:00 +0545

तस्विर: जनक मान डङ्गोल

हेटौडा औधोगिक क्षेत्र पुर्बी भागमा रहेको पर्खालको दृश्य । यस्ता मान्छे छिर्ने दुलाहरु अरु पनि थुप्रै छन । सुरक्षाको दृष्टिकोणले जायज पक्कै पनि हैन।

हेटौडा औधोगिक क्षेत्र ब्यबस्थापनको ध्यान कहिले जाला ?

आफ्नै बेईज्जत सुन्नु पर्ने यो कस्तो हाँस्यरस ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 28 Aug 2021 08:11:00 +0545

-जनकमान डङ्गोल

साहित्य होस वा मनोरन्जन यी बिघामा लेखकहरुले कलम चलाउछन । आफुले रचना वा सिर्जना गरेको बिषयलाई अन्तिम रुप दिएर श्रोता वा दर्शक समक्ष प्रस्तुत गरे पश्चात श्रोता वा दर्शकको प्रतिक्रिया पछी लेखकले सिर्जना गरेको कार्य सफल वा असफल भए भनेर आँक्न सकिन्छ त्यसैले कुनै पनि बिघामा लाग्नु भन्दा पहिला त्यो बिघा बारेमा प्रसस्त जानकारी लिनु पर्छ ।

श्रोता वा दर्शकले कुनै पनि रचना सुनेर वा पढेर त्यस पछी मन भित्रबाट निस्किने खुसिलाई रस भनिन्छ । तपाई कुनै कवीको कविता सुन्दै हुनुहुन्छ वा अभिनेताले गरेको अभिनय त्यतिखेर सामान्यतया शरीरका विभिन्न अङ्गहरू जस्तै हात, आँखा, मुख आदि चलाई व्यक्त गरिने संचारलाई हाउ भाउ भनिन्छ भने त्यस पछी तपाईको मन भित्रबाट निस्किने खुसिलाई रस भनिन्छ ।

दुई भागमा बिभाजन गरिएको रस ११ प्रकारको हुन्छ । ति सबै रसहरु अति महत्वपूर्ण हुन्छन ।

रसलाई पनि अंग र प्रकास गरि दुई भागमा विभाजन गरिएको छ । रस अंगको माध्यमबाट आउँने भएकोले त्यसैबाट निर्माण हुन्छ अनि त्यस पछी पछी हाउभाउ उत्पन्न हुन्छ । रस लाई पनि शृंगार, हास्य, करुण, रौद्र, वीर, भयानक, बीभत्स, अद्भुत, शान्त, वत्सल र भक्ति गरी ११ भागमा बाँडिएको छ ।

बिहत केहि महिना देखि देशकै पहिलो रियालिटी शो भनेर प्रचार गर्दै ‘कमेडी च्याम्पियेन’ नामको कार्यक्रम प्रस्तुत गरिएको छ । सिजन १ ले राम्रो प्रतिक्रिया पाएर होला निर्माताले दोस्रो सिजन सुरु गरेका छन जुन अहिले अन्तिम चरणमा आउन लागेको छ ।

कमेडी च्याम्पियन पहिलो सिजनमा कलाकारहरुले छाडा र अश्लिल प्रस्तुति गरे । हिन्दु धर्मको खिल्ली उडाईयो भनेर दर्शकले नकारात्मक टिप्पणी दिएकै थिए । त्यसैलाई आधार मानेर होला जुन प्रस्तोताले त्यस्ता कार्यक्रम प्रस्तुत गरेका थिए पछी तिनले आफ्नो प्रस्तुतीलाई सुधार गर्दै अन्त्यमा प्रथम पुरकार पाउंन पनि सफल भए । दर्शक श्रोताको टिप्पणीमा कति शक्ति हुन्छ भनेर यसै बाट आक्न सकिन्छ ।

कमेडी च्याम्पियनमा बरिस्ट कलाकार सन्तोष पन्त, बरिस्ट हैन लोकप्रिय हास्य कलाकार मनोज गजुरेल, सिनेमा निर्देशक प्रदिप भटराई तथा नायिका ऋचा शर्माहरुले न्यायमुर्ति (जज) को भूमिका निभाएका छन र निभाउंदै पनि छन । हास्य कलाकारले हास्य बिघामा महारथ हासिल गरेका होलान तर नायिका हास्य बिघाको महारथी कसरी भईन त्यो चै अलि अमिल्दो छ । नेपालमा प्रस्तोतालाई न्याय दिन सक्ने हास्य अभिनेत्री नभएर ऋचा शर्मालाई न्यायमुर्ति बनाईएकै हो त ?

पंक्तिकारले सिजन १ देखि हाल सम्मको प्रस्तुति हेरेको छ । त्यस मध्ये केहि कलाकारको प्रस्तुतिलाई You tube मा ५ पटक सम्म हेर्दै मनोरन्जनको भरपुर आनन्द पनि उठाएको छ । अहिले सिजन २ मा प्रस्तुत गर्ने कलाकारहरुको हाउभाउ तथा प्रस्तुति हेर्दा तिनलाई डोर्याउनेले दिएको शिक्षा दीक्षालाई राम्रै संग मुल्यांकन गर्न सकिन्छ ।

बरिस्ट हास्य अभिनेता सन्तोष पन्त महाजड्याहां रैछन । चलचित्रमा अभिनय गरेको जड्याहांको भूमिकालाई ब्यबहारमा पनि राम्रै संग लागु गरेका रैछन भनेर अधिकांस प्रस्तोताहरुले प्रस्तुत गरे ।

चर्चित हास्य अभिनेता तथा कलाकार मनोज गजुरेलको घर बिग्र्यो । को कसको असमझदारीले गर्दा श्रीमान र श्रीमती बीच पारपाचुकेको अवस्था आयो त्यो भोग्नेलाई नै थाहा होला तर कसैको पारिवारिक जीवनलाई प्रत्येक सिजनको प्राय प्रत्येक अंकहरुमा सन्तोष पन्त जड्याहा र मनोज गजुरेल डिभोर्सी हो भनेर भन्नुलाई हास्यरस प्रस्तुत गरे भनेर तालि बजाउन मिल्छ ?

राजाराम पौडेल पंतिकारलाई मन पर्ने हास्य कलाकार हो । पंतिकारले २०३५/३६ साल देखि राजारामलाई सुन्दै र देख्दै आएको छ । बरिस्ट कलाकारको मान गर्नु पर्नेमा बिकास अर्याल नाम गरेका रिकुटे कलाकारले ‘के छ राजाराम’ भनेर ठाडो प्रश्न गरेको पनि देख्नु भएको होला ।

त्यसरी सोधिएको प्रश्न कुन रसमा पर्ने रैछ ? बुझिए अनुसार प्रत्येक कलाकारलाई मार्ग निर्देश गरे भनेर छुट्टै गुरु राखिएको छ । नाति उमेरका ति भुरा कलाकारलाई कमेडी च्याम्पियेन चलाउने गुरुहरुहरुले सिकाउने संस्कार यस्तै हुन्छ ? कलाकार वा पाहुनालाई आमन्त्रण गरि सके पछी उनीहरुको हुर्मत लिनु हुन्न, आदर र सम्मान गर्नु पर्छ भन्ने संस्कार किन सिकाईएन ?

हास्य कला प्रस्तुत गर्ने तथा गराउनेहरुले जस्तो पनि चल्छ, हाम्रो पसल चलेकै छ अनि जजको भूमिका निभाउन जानेहरुले पनि राम्रो पारिश्रमिकको लोभमा चुतिया र घटियाको साथै तल्लो स्तरको हर्कत समेत सहन्छन भने यस्ता कार्यक्रमले समाजमा के कस्तो सन्देस दिइरहेको छ त्यस बारेमा बताउनु पर्ला र ?

शुक्रबार, भदौ ११, २०७८ स्वदेस नेपाल डटकममा प्रकाशित

सत्य कुरा लेख्दा किन रोईलो ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 14 Aug 2021 16:54:00 +0545

तस्विर: लेखकको फेसबुकबाट साभार !

खाँटी भाका गाम्दा किन रोईलो ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Thu, 5 Aug 2021 17:15:00 +0545

दुर्गेस थापा गाईनेले प्रत्येक साल तिजको तीत गाम्छ्न । तिनले गा गीत 'अर्थ न बर्थ गोबिन्द गाई' जस्तै हो तर पनि धेरैले सुन्छन तर महिला दिदि बैनीहरुको गीतमा यी छाडा बोकाहरू उफ्रेको चै फिटिक्क नस्वामने । उही जोक्कर धुर्मुसेको 'खै के खै के' जस्तो ।

ख्याँसले गा को गीत दिम्सो हैन साँझ र संसरबार सुन्न आनन्द आम्छ । कुरो बुझ्नु भो होला हैन । नबुझे को को ख्याँस ख्याँस । नपत्याए हेर्नुस ...

ख्याँसको अर्थ धेरै हुन्छ । जसरि नेपालि हाँस्य व्यङ्ग्यको महारथी स्व. भैरव अर्यालको आलु जे मा पनि मिसाम्न मिल्छ त्यस्तै त्यो ख्याँस भन्ने जिनिस पनि जे मा पनि मिसार बोल्न मिल्छ ।

जस्तै कुनै केटाले म त्यो केटिलाई मोहनी लार छाडछु भन्यो तर आर्कोले नापिस मुला देखि ख्यांसीस झ्याक्ने भन्दिन्छ । के नापिस ? के ख्यांसीस ? जिमु...झ्याक्ने सुन्दा अस्लिल तर यो नेपाली खाँटी काँठे भाका हो भने गाईने दुर्गेस कौरेटलाई लोक दोहरीको ठेक्का लिएका म्याठास्नी ठेकेदारहरुले बहिष्कार गर्छु भनेर धम्क्याउनु को के अर्थ ?

खाँटी कुरा डाम्देको छु ! रिसाउ वा खुसाउ ! के को ट्यांस ट्यांस ।

उपचारनै गर्न नदिने कस्तो धर्म हो यो ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 3 Jul 2021 05:58:00 +0545

नेपालमा ईसाईहरुको आगमन १६६२ साल देखि भएको हो भन्ने भनाई छ । इ. १६२८ देखि इ. १७६७ सम्म आइपुग्दा केपुचिन पादरीहरुले झण्डै काठमाडौं उपत्यकाभित्र नै ३९ जना नेपालीलाई क्रिश्चियन बनाइ सकेका थिए (गौतम, २०५७:१८ ; थापा, २०५३:३४) ।

नेपालमा इसाईकरण विस्तारलाई हेर्दा करीब इ. १७६९ देखि इ. १९५१ सम्म नै झण्डै झण्डै विश्राम लागेको अवस्था हुनपुग्यो । तर इ. १९५१ पछि भने फेरि ह्वात्तै इसाईकरण बढ्न थाल्यो । दार्जीलिङमा क्रिश्चियन बनेका नेपाली मार्फत इसाईधर्म प्रचारमा व्यापकता आयो भने भारतको मिजोरम, नागाल्याण्ड, आसाम, मेघालय हुँदै नेपालमा विस्तार हुनमा बल पुर्याएको थियो ।

पृथ्वीनारायण शाह उपत्यकासहितको अर्थात् नेपालको राजा भएपछि पादरीहरुको तीव्र प्रचार र प्रभावलाई हेरी विभिन्न शङ्का उत्पन्न भई उनले यहाँ रहेका करीब ५७ जना जतिलाई नेपाल छोड्ने आदेश जारी गरे । पादरीहरु पनि अब यहाँ धर्म परिवर्तन गराउन सहज नहुने देखी भारतको वेतियातर्फ झर्न पुगे (खतिवडा, दहाल, २०६७:१२७) । इ. १६२८ देखि इ. १७६७ सम्म आइपुग्दा केपुचिन पादरीहरुले झण्डै काठमाडौं उपत्यकाभित्र नै ३९ जना नेपालीलाई क्रिश्चियन बनाइ सकेका थिए (गौतम, २०५७:१८; थापा, २०५३:३४) ।

नेपाल एकीकरणका निर्माता पृथ्बी नारायाण शाह देखि अन्तिम राणा शासक मोहन शम्सेरको पाला सम्म नेपालमा ईसाई धर्मले शिर ठाडो पार्न सकेको थिएन । २००७ सालमा प्रजातन्त्रको स्थापना भए पश्चात नेपालमा ईसाई धर्म बढ्न थालेको हो । २०१७ साल पौषमा पंचायत ब्यबस्था लागु भए पछी खुल्लम खुल्ला धर्म प्रचारमा रोक लगाउनुको साथसाथै धर्म प्रचार गरेको पाईएमा जेल संजाय समेत हुने गरेको थियो ।

धर्म परिवर्तन सम्बन्धि एउटा फैसला हेर्नुस ।

२००७ सालमा गौतम परिवारमा जन्मी १० बर्षको उमेरमा बाबु आमाको मृत्यु पश्चात तानसेनमा रहेको मिसन अस्पतालको डाक्टर जेसिज पेडले ईसाई बनाएको सामुयल शर्मा भन्ने सुमन कुमार शर्मा, सिक्किम निवासी निकानोर तामांग हिन्दु परिवारमा जन्मी भारतमा गएर ईसाई बनेको दीर्घराज भट्ट समेतलाई २०४४ सालमा अदालतले धर्म परिवर्तनको कसुरमा जेल संजाय भएको र निजहरुको पुनरावेदन जायज नभएको ठहर गर्दै सर्वोच्च अदालतबात २०४६ जेष्ठ ९ गते थप डेढी संजाय थप भएको थियो ।

नेपाल कानून पत्रिका: http://nkp.gov.np/full_detail/2818

पंक्तिकारको वासस्थान रहेको ईलाकामा हिन्दु, बौद्ध, किराती, मुस्लिम देखि नव ईसाईहरु समेतको बसोबास रहेको छ । २०४६ साल भन्दा अगाडी सम्म हिन्दु तथा बौद्ध समुदायको अत्याधिक बसोबास रहेको थियो । अहिले भुसको आगो जस्तै गरि ईसाई धर्म फैलिदै छ ।

पंक्तिकारले केहि समय अगाडी सम्म ईसाई भनेको एकै होला, त्यसै मुस्लिम समुदाय पनि एकै हुन्छ होला भनेर सोच्ने गरेको थियो जुन सतप्रतिसत गलत रहेछ ।

पंक्तिकारले मान्दै आएको सनातनी हिन्दु धर्म हो । हिन्दु धर्मले प्राथना गर रोग निको पारि दिन्छु भनेर कहीं कतै लेखिएको छैन । त्यस्तै अन्य धर्महरुमा पनि ईस्वरको प्राथना गर्यो भने रोग च्वाट्ट निको हुन्छ भनेर पक्कै पनि लेखिएको छैन होला ।

ईसाई धर्म प्रचारकहरुले धर्म प्रचार गरि आफ्नो समुदायमा पारे पछी प्रभुको प्राथना गर्यो भने रोग लाग्दैन । रोग लागि हाल्यो भने पास्टरले प्राथना गरि दियो भने रोग निको हुन्छ भनेर उपचार गर्न जान दिंदैनन । जसको कारणले गर्दा मानिसको मृत्यु हुन्छ । त्यसरी मृत्यु भएको आफ्नो समुदायको मानिसको मृत्यु संस्कार पनि गुपचुपमै गरिन्छ ।

केहि बर्ष अगाडी पंक्तिकारको वडामा रहेको एकजना तामांग जातिको जेष्ठ नागरिक सिकिस्त बिरामीमा परे । आफ्नो उपचारको लागी छोरालाई निकै अनुरोध गरे । छोरा ईसाई धर्मको पास्टर रहेछन । अस्पताल जानु हुन्न । प्रभु रिसाउनु हुन्छ । प्रभुको प्राथना गरि दिन्छु रोग निको हुन्छ भनेर बाबुलाई आस्वस्त परेछन । बुझिए अनुसार निजलाई क्यान्सर भै सकेको थियो । ६ महिना पछी मृत्यु भयो ।

पंक्तिकारकै जिल्लाको उत्तरी पश्चिममा रहेको बिकट ईलाका राक्सिरांगमा चेपांग जातिका ईसाई पास्टर सिकिस्त बिरामी भए । अब पनि औषधि नगर्ने हो भने बांचिदैन भनेर डोकोमा चढेर उपचार गर्न झर्दै गरेको समाचार हेटौडाबाट प्रकाशित हुने पत्रिकामा देखिएको थियो ।

पंक्तिकारकै वडामा बस्ने एकजना ब्राम्हण चेली चौध बर्षकै उमेर देखि प्रभु येसुको चेली बनिन । प्रभु येसुप्रति सम्पूर्ण जीवन सुम्पेकी दुई बिस काटेकी ति चेली केहि महिना अगाडी सिकिस्त बिरामी परिन । बिरामी परे पछी उपचारको लागि फादरलाई बिन्ति गरिछिन । फादर मेरो लागी प्राथना गरि दिनुहोस र सबैलाई प्राथना गर्न लगाई दिनुहोस भनेर बिन्ति गरिछिन । कसैले पनि प्राथना नगरी दिए पछी चितवनको क्यान्सर अस्पतालमा गएर जांच गर्दा क्यान्सर भएको पुस्टि भयो । किन उपचार गरईस भनेर भोकभोकै राखेर यातना दिएछन । पछी निजको भाईले थाहा पाएर अहिले आफै संग राखेर उपचार गराउंदै छन ।

मेरो आफ्नै आफन्त पर्नेका कान्छा भाई ईसाई बनेछन । ३ दाज्यू भाई मा ति कान्छा मात्र ईसाई । बाबु आमा कान्छा संगै बस्ने गर्थे । कालगतिले आमा बिते । संस्कार गर्ने बेलामा ठुलै विवाद भयो । दुई भाई र सबै गाउँले मिलेर हिन्दु रिति संस्कार अनुसार दाहसंस्कार देखि अन्य क्रियाकर्म सम्पन्न गरियो । दुई दाज्युले कपाल खौरे । ईसाई बनेकाले कैंचिले कपाल छोटो पार्दा तिनका समुदायले तैले हिन्दु संस्कार मान्ने हामीलाई ईसाई बनाउने । आज बाट हामि तलाई बहिष्कार गर्छु भन्दा मैले छुरा लाएर कपाल खौरेको हैन भनेर प्रस्टीकरण दिंदा दिंदा हैरान बनेका थिए ।

मानिस भएर जन्म लिए पछी रोग, भोक देखि शोक सम्म ब्यहोर्नु पर्छ । रोग लागे पछी उपचार गर्नुको लागी बैद्य देखि डाक्टर संग परामर्श सर सल्लाह अनुसार औषधि उपचार गर्नु पर्दछ । वडा ईलाका देखि जिल्ला जिल्लामा खोलिएका सरकारी देखि निजि सम्मको औषधालयहरु त्यसैको प्रमाण हुन ।

प्राथना गर्दैमा, देबी देउताको स्तुति गाउँदैमा रोग निको हुने लाखौ खर्च गराएर डाक्टरी किन पढाउनु पर्यो ? करोडौ करोड खर्च गरेर सर्खारी देखि निजि अस्पताल किन खोल्नु पर्यो ? हामीले चिन्दै देख्दै आएको डाक्टरी विधा तथा तिनले सिफारिस गर्ने औषधिहरुको जन्म पनि ईसाई धर्म मान्नेहरु बाटै भएको हो । आर्को अर्थ नलागेमा हिन्दु तथा बौद्ध हरुले चलन चल्तीमा ल्याएको उपचार पद्धति त आयुर्वेदिक हो । डाक्टर को ठाउँमा कविराज हुन्छन ।

अहिले नेपालमा जुन स्तरमा ईसाई धर्मले गगन चुम्दैछ चुमाउदैछ त्यो खतराको संकेत हो । ईसाईहरुको शब्दजालमा फंसेर आफ्नो सनातनी धर्म संस्कारलाई लात हानेर बिदेसी धर्म र वादलाई अँगालो हाल्नु भनेको कच्चा बैद्यलाई बिस्वास गरेर यमपुरीको यात्रा गर्नु हो भन्ने यो पंक्तिकारको ठम्याई हो ।

२०७८/०३/२० गते प्रकाशित !

भंडुवा धर्मानन्द पाध्यहरु

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Thu, 24 Jun 2021 06:53:00 +0545

-जनकमान डङ्गोल

गुरु प्रसाद मैनालीले लेखेको कथा ‘छिमेकी’ ।

‘छिमेकी’ कथामा गुमाने र धनजिते दुईजना छिमेकी छन । असारको समय अनि खेत रोप्ने बेला । गुमानेको गोरु धनजितेको खेतको बिउमा पस्छ र धनजितेले गोरुलाई बेस्सरी पिट्दै धपाउँछ । वर्षायामका आफ्ना गोरुलाई बेस्सरी पिटेको देखेपछि गुमाने रिसाउँछ र दुबैका बीचमा झगडा हुन्छ ।

चौतारामा गाउँलेहरु जम्मा भएका छन । गाउँको भँडुवा धर्मानन्द पाध्याले गुमानेलाई उक्साउँछ र झगडा हातपातसम्ममा पुग्छ । छिमेकीहरूले गुमाने र धनजितेलाई छुट्याउँछन् तर दुबैमा रिस बाँकी रहन्छ । दुबै छिमेकीहरूमा बोलचाल तथा अर्म-पर्म र असल व्यवहार बन्द हुन्छ ।

केही समय पछि गाउँमा आँठे रोगको महामारी फैलिन्छ त्यसको चपेटामा धनजिते र उसको परिवार पनि पर्छ । आँठेले इन्तु न चिन्तु भई लडेको धनजितेको दयनीय अवस्था देखेर गुमानेको मन पग्लन्छ । उसले मन लगाएर धनजितेको सेवा गर्छ ।

सेवा नगर्न र आफ्नो भारी बोक्न गए चलनचल्तीभन्दा धेरै ज्याला दिने लोभ आसामरु साहुले देखाउँछ । यो लोभमा नपरी गुमानेले उल्टै छिमेकीको महत्त्व बुझाउँछ । सन्चो भई बिउँझेपछि धनजितेले गुमानेको प्रेम र उसको मनमा आफूप्रतिको माया र सद्भाव देख्छ । उसलाई विगतप्रति पछुतो लाग्छ र गुमानेसँग माफी माग्छ । दुबैमा मेल हुन्छ र कथा समाप्त हुन्छ ।

कथा छोटो र सरल छ ! यो कथालाई अहिलेको राजनीति संग दाँजेर हेर्ने हो भने प्रत्येक पार्टीहरुमा भंडुवा धर्मानन्द पाध्यहरु टन्न भेटिन्छ ! आफ्नो फाइदा हेर्ने आसामरु साहु जस्तै चरित्र बोकेका बिदेसीहरु छन जसले जातीयताको खेति देखि धर्म परिवर्तनको खेलो खेलेका छन !

अब हिजोको गुमाने र धनजिते बन्ने कि भंडुवा धर्मानन्द पाध्य देखि आसामरु साहुको जालोमा फस्ने ?

तस्विर: गुगल सर्च

गणतन्त्रे अकबर महाराजका नयाँ काजि र तिनका प्यादाहरु

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 12 Jun 2021 06:02:00 +0545

हिन्दुस्थानका बादशाह अकबर अनौठो स्वभावका थिए । बेला बेलामा उटपट्यांग काम गर्न रुचाउथे तर त्यो काम गरेर गराएर त्यसबाट नैतिक पाठ सिक्ने र सिकाउने गर्थे । त्यस्तै एक दिन अकबर बादसाहले आफ्ना अतिप्रिय बीरबल मन्त्रि सहितका सबै भाइ भारदारलाई दर्बार पछाडिको बंगैचामा भेला हुनु भन्ने उर्दी जारि गरेछन ।
अकबर बादशाहको दरबारी पछाडी सुन्दर बंगैचा थियो । त्यो बंगैचा संगै त्याहा त्याहा त्यहाँ अस्ट बक्रे अर्थात आठ ठाउँमा बांगीएको रुख पनि रहेछ । भेला जम्मा भएका सबै भारदारहरु मध्ये एकजना लाइ त्यो आठ ठाउँमा बांगीएको रुखलाई देखाउदै भनेछन हेर त काजि कति सुन्दर सिधा रुख हगी ?

अकबर बादशाहको कुरा भुईंमा खस्न नपाउंदै ति चाटुकारे काजीले ले भनेछन ‘जाहाँपनाह हजुरले सोर्है आना सत्य कुरा गरि बक्स्यो’ रुख कस्तो राम्रो सिधा र सुलित्त परेको रैछ । त्यस पछी अकबर बादसाहले अरु भाइ भारदारलाई पनि यस्तै प्रस्न सोधेछन तर सबैले पहिलो काजीले जस्तै गरि उत्तर दिएछन ।

अन्त्यमा संधै सत्य र स्पस्ट बोल्ने बीरबल मन्त्रि लाइ पनि अकबर बादशाहले त्यहि प्रस्न सोधेछन । बीरबल मन्त्रीले नरम हुदै जवाफ दिएछन ‘जाहाँपनाह हजुरको बिरबल मन्त्रिको गर्धन चिलाको हो कि सरकारको आँखा फुटेको हो मैले चै त्यो रुखलाई अस्टबक्र अर्थात आठ ठाउँमा बांगीएको देखे अनि त्यो रुख सुन्दर नभएर अति कुरूप छ । जहाँपानाहको काजीले गल्ति बोलेको भए रिसानी माफ होस

-जनकमान डङ्गोल

२००७ सालमा नेपालमा पहिलो पटक प्रजातन्त्र स्थापना भयो । त्यो भन्दा अगाडी निरंकुस सैलिमा राणाहरुले शासन चलाएका थिए । राणाको शासनमा ताबेदारी र चाकरी गरेर ज्यान पाल्ने जत्था कुस्त थिए । सिधा र सहि अर्थमा भन्नु पर्दा अकबर बादशाहका काजिहरु जस्तै ।

ठिकलाई ठिक, बेठिकलाई बेठिक, झुठो लाई झुठो र सत्यलाई सत्य भन्न र बोल्न पाउनु पर्छ भन्दै बिस्तारै आवाज उठ्न थाल्यो । हुकुमी राणाको शासनमा चाटुकारीतामा रमाएको बाहेकका प्रजाहरु लाई चेतना जगाउन खोज्दा केहिले मृत्यु बरण गर्न पुगे, केहि जेलको चिसो झिंडीमा जाकिए भने केहि भागेर बिदेसी भूमिमा सरण लिन पुगे जसलाई हामीले नेपालको ईतिहास भनेर पढ्दै अनि बुझ्दै आई रहेका छौ । प्रजातन्त्रमा आफ्ना बिचारहरु सहि र सिधा तथा स्पस्टरुपमा राख्न र बोल्न पाईन्छ भनेर सिकाउने राजनीतिक दलका नेताहरुले दीक्षित गरेका तिनका चेला चपेटाहरुको हातमा आज देशको बागडोर सम्हाल्ने जिम्मा आई पुगेको छ तर ब्यबहारमा भने उही सात साल भन्दा अगाडिकै राणाकालिन चाटुकारिता खोज्दैछन ।

नेपालको वर्तमान राजनीतिमा र राजनेता अनि तिनका भाइ भारदार हरु पनि माथि उल्लेख गरिएको अकबर बीरबलको कथाको पात्र झैँ भएको छन । पार्टीका नेताले जे भने जे बोले पनि त्यो सदर । ठ्याक्कै देसमा १०४ बर्षे शासन सत्ता हाक्ने जहानियाँ राणा शासनको जंगे आदेश जस्तै ।

पार्टीका नेताहरुले बोलेको कुरालाई नाइँ, हैन देखि यो कुरा गलत हो भनेर भन्ने व्यक्तिहरु अहिले सम्म कोहि पनि देखिएन । अकबर बादशाह रुपधारी पार्टी अध्क्षय, सभापति अनि अकबर बादशाहका बिरबल मन्त्रि बाहेकका चाटुकारे काजिरुपी पार्टीका पदाधिकारी तथा कार्यकर्ताहरु जस्तै भएको छ अहिलेको लोकतान्त्रिक गणतन्त्रे नयाँ नेपाल ।

अकबर बादशाहको राज्यमा एकजना सत्य बोल्ने बीरबल मन्त्रि त थिए तर नेपाल मण्डलमा अहिले सम्म बीरबल जस्तै मन्त्रीले जन्म लिन सकेको छैन । बीरबल जस्ता सत्यवादी व्यक्तिले किन जन्म लिएन ? बीरबल जस्तै हक्की र निडर व्यक्ति जन्मिने कहिले ?

चाकरी र चाटुकारिता गर्ने हो भने देसमा राणा शासन देखि पंचायती शासन नै उत्तम र अब्बल थियो । राणा श्री ३ महाराज देखि श्री ५ महाराजधिराज र महाराजहरुको आसेपासेको जय जकार गर्दै जी हजुरी गरे पुग्थ्यो ।

चाकरी र चातुकारिताको अन्त्य गर्दै देशलाई नयाँ उचाईमा लैजान्छौ भनेर बाचा किरिया र सपथ खाएका जनताका छोरा देखि छोरीहरु सत्ता देखि पार्टीको शिर्ष पदमामा पुगे पछी आफुलाई श्री ३ जंगे महाराज सम्झेर सोहि अनुरुप आदेशको डण्डा चलाउछन भने यस्ताहरुको बहकाउमा लागेर पटक पटक आन्दोलन गरेर ब्यबस्था किन परिवर्तन गराईन्छ ?

नेपालका नेताहरु बिदेसिलाई अकबर बादशाह सम्झेर आफु तिनका बिस्वास्पात्र काजि बन्न रुचाउछन । बिदेसी बादशाह अकबरले देखाएको अस्टबक्रे रुखलाई सिधा हो भनेर भन्छन जसको उदाहरण दिल्लीमा गरिएको १२ बुंदे सम्झौता हो । देश र जनताको हितमा सोच्थे भने भोलि आफ्नै खुट्टामा बन्चरो हान्ने त्यस्ता रास्ट्रघाती काम पक्कै पनि गर्दैनथे ।

अहिलेका गणतन्त्रका कथित महाराज देखि काजीहरू आफु बिदेसिका काजि बनेका छ तर देसमा आफुलाई अकबरे बादशाह सम्झेर आफ्ना आसेपासे कार्यकर्ताहरुलाई काजीको पदवी दिएर गुलाम बनाएका छन । तिनका काजीहरू यदि गुलामी गर्दैन थिए भने बिरबल मन्त्रीले जस्तै गरि बाङ्गोलाई बाङ्गो र सिधालाई सिधा भन्न सक्ने हिम्मत गर्थे होलान ।

जबसम्म नेपालको जनता दखि तिनका भेडारुपी कार्यकर्ताहरुले बिदेसिको काजीहरूलाई चिन्दैनन र ति काजिहरुले देखाएको अस्टबक्रे रुखलाई अन्धो बनेर ‘सिधा हो सिधा हो’ भनेर सहि थाप्छन तबसम्म देस अहिलेकै जस्तो कठिन परिस्थिमा गुज्रिने रहनेछ । ताल परेको खण्डमा सिक्किमको नियति नभोग्ला भन्न पनि सकिदैन ।

देशमा शान्ति सुरक्षा अमन चयन कायम राख्ने देखि बिकासको मूल फुटाउने हो भने पार्टीका नेताहरुको अन्धभक्त बन्न हुँदैन । त्यसो गर्नलाई देशमा पुन: २०४७ सालको संबिधान ब्युँताउन दवाव किन नदिने ? अब पनि पार्टीको अन्धभक्त बन्न नछोड्ने हो भने देस खत्तम भयो, नेताहरुले देस बिगारे । फलाना पार्टी नराम्रो, फलाना पार्टी पो ठिक हो कि भन्ने बानि त्याग्न सक्नु पर्छ भन्ने यो पंक्तिकारको राय हो ।

मिति: २०७८/०२/२९, शनिवार ।

चुरे दोहन, दोषी को ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 5 Jun 2021 18:58:00 +0545

तस्विर साभार: गुगल सर्च

-जनकमान डंगोल

सरकारले आ.ब २०७८/७९ को बजेट घोषणा गर्यो । बजेटमा गिटी ढुंगा निकासी गरेर बजेट घाटा कम गराउने भन्ने शब्दलाई अर्थमन्त्री बाट बाचन भयो । चुरे दोहन गरेर सरकारले मदेस मरुभूमि बनाउनने भयो भन्दै कांग्रेस देखि कम्युनिस्ट हुँदै मदेसी घटकले समेत बिरोध गरे । बिरोध हुँदैछ र सम्मानित सर्बोच्च अदालतमा उजुरी समेत परि सकिएको छ ।

पंक्तिकारले समय समयमा पूर्व पश्चिम राजमार्गको यात्रा गर्ने गरेको छ । धेरै टाढा नजाउँ । बारा जिल्लाको पथलैया देखि पूर्वको कोशी ब्यारेज सम्मको खण्डमा पर्ने पुलहरू हेरे पुग्छ । नदि दोहनले कतिपय पुलहरु जिर्ण भै सकेका छन ।

२०४६ सालमा देशमा प्रजातन्त्र आयो । प्रजातन्त्र आए पछी जनताको उन्नति हुन्छ भनियो । उन्नति भनेको रोजगार होला ।

अहिले कांग्रेसको सभापति शेर बहादुर देउवा देखि एमाले पार्टीबाट निकालाबासमा परेका माधब कुमार नेपाल हुन या अन्य छुटभैय्ये दल ति सबैका आफ्ना कार्यकर्ता छन र तिनै कार्यकर्ताहरुले ठेक्का पट्टा देखि अन्य ब्यापार ब्यबसायको काम गर्दै आफु पनि पालेका छन र पार्टी र नेताको खर्च पनि धानेका छन ।

तस्विर साभार: गुगल सर्च

चुरे मात्र किन नदि खोला देखि खहरे होला हुँदै सिमेन्ट उधोगको नाउँमा पुरै पहाड फोडिएको छन । सिमेन्ट बनाउने कच्चा पदार्थ आधा भन्दा बढी निकासी हुने पनि भारत नै हो । २०४६ भन्दा अगाडी नेपालमा सरकारी हिमाल, हेटौडा र उदयपुर बाहेक अरु सिमेन्ट कारखाना थिएन । अहिले पंक्तिकारको गृह जिल्ला मकवानपुरमा सरकारी एक र निजि दुई गरि तिन तिन वटा सिमेन्ट कारखाना संचालनमा आएको छ । सिमेन्टलाई चाहिने चुन ढुंगा हो । चुरे बिनास देख्नेले अरु पहाड नांगिएको किन देख्दैनन ?

तस्विर साभार: गुगल सर्च

सिमेन्टको लागी बोकिने ढुंगा हुन वा चुरेको लागी बोकिने गीटि बालुवा ति सबै भारि सवारी साधनहरु लगानी गर्ने पार्टीका ठुला नेता देखि तिनका कार्यकर्ताहरु छन । आज आएर कांग्रेसको मुखिया देखि कम्युनिस्ट, मदेसीको नेताले चुरे सक्किन लाग्यो भनेर पिर त माने तर पहाड देखि नदि दोहन गर्ने तिनका नेता देखि कार्यकर्तालाई पहाड मास्नु हुन्न, नदि दोहन गर्न पाइदैन भनेर भन्नचै किन सकेनन ?

प्रजातन्त्रको जननी नेपाली कांग्रेसको भविस्य अव कता ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Fri, 4 Jun 2021 18:54:00 +0545

-जनकमान डङ्गोल

बाजेले खाएको घ्यू हेर हाम्रो हातमा अझै बसाउदै छ भने जस्तै गरि नेपालमा राणा शाही फालेर २००७ सालमा प्रजातन्त्रको स्थापना हामीले गरेका हौ भनेर नेपाली कांग्रेसले अझै पनि गर्व साथ भन्ने गर्छन । कुरा सहि पनि हो ।

छिमेकी भारतमा पनि अंग्रेज बिरुद्धको जेहाद भारतीय कांग्रेसले नै गरेको हो । बितेको महिना पश्चिम बंगालको चुनावमा कांग्रेस पार्टीले खाता समेत खोल्न सकेन । कुनै समय सिंगो भारतमा एकछत्र शासन चलाएको कांग्रेस आज दयनीय अवस्थामा पुगेको छ ।

नेपाली कांग्रेसलाई बहुमत कहिले पनि पच्दैन । जनताले प्रजातन्त्र स्थापना गरेको पार्टी भनेर माया गर्दै बहुमतमा पटक पटक पुर्याएको हो । जनताको मतको कदर गर्न कांग्रेसले कहिले पनि सिकेन । सत्तामा पुग्ने बित्तिक्कै रास्ट्रघात गर्न कांग्रेसले कहिले पनि सरम मानेको छैन । कांग्रेसकै नक्कल अहिले कम्युनिस्टको सर्खारले गर्दैछ ।

कांग्रेसको जन्मदाताहरु मध्येको एक जननायक स्व. बि.पी ले आफु बाँचुन्जेल कम्युनिस्टको संगत कहिले पनि गरेनन र आफ्नाहरु लाई पनि गर्न दिएनन । कम्युनिस्टको संगत गर्नु हुन्न भन्ने अटल बिचार बोकेको बि.पी को देहान्त पछी स्व.गणेशमान, गिरिजा र भटराईले नेपालबाट जसरि पनि पन्चायत फाल्नु पर्छ भनेर कम्युनिस्टलाई साथ दिंदा आज देशको हविगत के भएको छ त्यो बयान गर्नु नपर्ला ।

स्व.बि.पी ले देशलाई संकट पर्दा राजाको गर्धन मुनि मेरो माथि हुन्छ भने । तिनैका अनुयायीहरुले कम्युनिस्ट संग मिलेर पहिला पन्चायत पछी राजतन्त्र नै फाले । पन्चायत फाल्नु पर्छ तर राजतन्त्र फाल्नु हुन्न भन्ने आफ्ना जन्मदाताको आदेशको बर्खिलाप गर्दा आज कांग्रेस पार्टी कम्युनिस्ट लंगौटी समातेर हिंड्नु पर्ने स्थितिमा पुगेको देखियो ।

अहिले छिमेकी भारतमा कांग्रेस पार्टीले आफ्नो अस्तित्व जोगाउन विभिन्न दलहरु संग सम्झौता गर्न बाध्य हुनु परेको छ । नेपालमा पनि ठ्याक्कै त्यसैको नक्कल देखिदैछ ।

अब आउने चुनावमा महागठबन्धन गरेर भाग लिने योजना बन्दैछ भनेर मिडियाहरुमा समाचार आएको छ । ने.क.पा माओबादी केन्द्र कम्युनिस्ट, ने.क.पा एमालेको माधव झलनाथ समुह कम्युनिस्ट, जनमोर्चा कम्युनिस्ट, जनता समाजबादी पार्टीको उपेन्द्र बाबुराम कम्युनिस्ट पार्टीको उत्पादन, अन्य साना बाम दलहरु पनि कम्युनिस्ट । यी कम्युनिस्टहरुको हुलमा कांग्रेस मिस्सिनु भनेको कागको बथानमा बकुल्ला मिस्सिनु हैन र ?

कम्युनिस्ट पार्टीको रास्ट्र र रास्ट्रियता हुँदैन । सिंगो विश्वको कम्युनिस्ट एक हौ भन्ने मान्यता बोकेका छन । क्रान्ति र युद्ध बाहेक अरु सिकेका हुँदैनन । क्रान्ति गरेर प्रजातन्त्र स्थापना अझ त्यतिले पनि नपुगेर कम्युनिस्टको लहलहैमा लागेर राजतन्त्र फाले पछी देश र जनताको विकासमा लाग्नु पर्नेमा सत्ताको लोभमा एकले आर्कालाई सिध्याउने कम्युनिस्टको खेलमा कांग्रेस पार्टी पनि मिस्सिनु देश र जनताको लागी शुभ संकेत पक्कै पनि हैन ।

कांग्रेस पार्टीले आफुलाई हिजोको स्थानमा पुर्याउन चहान्छन भने कम्युनिस्टको पछी लाग्न छाडेर जनता सामु गएर हामीले गल्ति गर्यौ, अब हामि त्यस्तो गल्ति गर्दैनौ । देशको लागी हिन्दुधर्म सहितको राजतन्त्र पुन:स्थापना गर्छौ भन्ने हो भने जनताले फेरी नेपाली कांग्रेसलाई आँखाको नानि बनाएर हृदयमा सजाउनेमा कुनै दुईमत छैन भन्ने यो पंक्तिकारको ठम्याई हो ।

स्वदेस नेपाल डटकममा मिति २०७८/०२/२१ गते प्रकाशित !

कोभिड विरुद्ध अग्रपङ्तीमा युद्धरतहरुलाई पूर्वराजाद्वारा धन्यवाद ।

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Thu, 3 Jun 2021 15:51:00 +0545

काठमाडौँ – पूर्वराज दम्पतीले आफूहरुको स्वास्थ्यलाई लिएर चासो र चिन्ता व्यक्त गर्दै स्वास्थ्य लाभको कामना गर्ने सबैमा आभार व्यक्त गरेका छन् ।

रानी कोमल राज्यलक्ष्मीदेवीसँगै बसेर भिडियो मार्फत जारी सन्देशमा पूर्व राजा शाहले आफूहरुको स्वास्थ्यलाई लिएर चासो व्यक्त गर्ने देश भित्र र बाहिर रहेका सबै नेपालीप्रति आभार व्यक्त गरेका हुन् ।

सन्देशमा पूर्व राजा शाहले भनेका छन्, ‘हामी दुवै पूर्ण स्वास्थ्य लाभको प्रक्रियामा छौँ । तर देश भित्र र बाहिर महामारीको अवस्थाले हामीलाई चिन्तित बनाएको छ । यो महामारीसँग जुध्नका लागि हाम्रो आन्तरिक पहल र बाह्य सहयोगको खाँचो छ ।’

उनले अग्रपंक्तिमा रहेर महामारीविरुद्ध दिनरात खटिरहेकाहरुलाई धन्यवाद भनेका छन् । सन्देशमा भनिएको छ, ‘अग्रपंक्तिमा रहेर काम गर्ने स्वास्थ्यकर्मी, सुरक्षाकर्मी, सफाइकर्मी तथा सामाजिक कार्यकर्तालाई धन्यवाद दिन चाहन्छौँ ।’

देश सञ्चार बाट साभार

नेपालमा राजतन्त्र पुनर्स्थापना किन नगर्ने ?

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 29 May 2021 17:15:00 +0545

हिजो पन्चको पालामा देसको पैसा बिदेस लैजान दिन्थेन ! देसका सत्रु केहि काला व्यापारीले LC अर्थात (आयात प्रतित पत्र) को नाउँमा डलरको कालो धन्दा गर्न खोज्दा पनि पक्डाउ पर्थे ! खेतानको LC (आयात प्रतित पत्र) काण्ड पनि नेपालीले भुलेका छैनन ! खेतानहरु सबै मारवाडी ब्यापारी हुन ! पुजीपतिको घोर बिरोधमा तत्कालिन माले अहिलेको एमालेले देसमा भाको सम्पूर्ण सरकारी देखि निजि कल कारखानामा मजदुर उचालेर बन्द हड्ताल गराएर पंचायती ब्यबस्था लाइ छुलछुल पार्थे ! मजदुरले गरेको बन्द हड्तालमा तिनका भात्री संगठन त झन नकुर्लिने कुरै भएन ! उहिले कम्युनिस्टको जत्तिको जनमत कांग्रेसको थिएन र अहिले पनि छैन ! त्यहि भएर पछाडी बाट समर्थन गर्थे ! बन्द, हड्ताल, नारा जुलुस, चक्का जाम देखि तोडफोडमा कम्युनिस्टहरुलाई कसैले पनि जित्न सक्दैन ! तिनीहरुको भुस भरेको खोपडी अर्थात दिमागमा नै माओले घोकाइ दिएको मन्तर 'पुराना संरचना भत्काऊ र नयाँ निर्माण गर' भन्ने फिर्फिरीझैँ फनफन घुम्छ !

पुराना भत्काउन जति सजिलो हुन्छ नया जोडन त्यति नै गारो हुन्छ ! नया जोडन लाइ पुजी चाहिन्छ ! अहिले यतिखेर पार्टीमा घुसेका यी तिनै मारवाडीहरु हुन जसले देसको संक्रमणकालको फाइदा उठाउँदै पैसा जति बिदेसमा लगेर थुपारेका छन ! देसमा खोल्ने उधोग धन्दा बिदेसमा गएर खोलेका छन ! मजदुरको पेटमा लात हान्यो भनेर हिजो आन्दोलन गर्न उक्साउने यी कम्युनिस्टको जमातेले तिनै पुजीपति मारवाडीलाइ किन र के को आधारमा पार्टीमा हुलेर मनोनित बिधायक बनाउदैछन ?देसको पुजी बिदेसमा लगेर उधोगधन्दा खोले पछी देसको मजदुर बेरोजगार हुन्छ कि हुँदैन ? आफ्नै मजदुरहरुलाइ बेरोजगार बनाउदैछ भन्ने थाहा हुँदा हुँदै पनि ति मजदुरका महा सत्रुलाइ गला जोडेर फुल माला र खादाको साथ पार्टीमा किन प्रबेस गराइयो ? अझै पनि पार्टीमा आस्था राख्ने हरुले यस्तो गम्भीर कुरालाइ नसोचेर हावाको तालमा थपडी बजाएर स्वागत गर्छन भने पछी गोहीको आँसु चुहाउनुको के अर्थ ? एमाले नामको कम्युनिस्ट पार्टी अब गरिब जनता मजदुरको पार्टी कि पुजीपतिको पार्टी ? यसको चिन्तन मनन गर्ने कस्ले ?

यो गम्भीर गल्ति सच्याउने कस्ले छात्तिमा हात राखेर सोच्नुस त ! त्यसैले देसमा शान्ति नभए सम्म उधोग धन्दा कल कारखाना स्थापित गर्न सकिदैन ! सान्तिको लागि अहिलेका यी पार्टीहरु बाट बिल्कुलै सम्भव छैन किनभने पैसा र पदको लागि यिनीहरुले आफ्नो आत्मालाई समेत बेच्न पछी पर्दैनन भन्ने कुरा हामीले २४ बर्षमा देखि भोगी सकेका छौ ! यहि अबस्था रहेमा देस कुनै पनि बेला सिक्किमको स्थितिमा नपुग्ला भन्ने के बेर !

काम नगारि माम पाइन्न ! माम पाउनको लागी चाहिने रोजगार हो ! रोजगारको लागि पुजी चाहिन्छ तर पुजिपतिले पुजी जति बिदेसमा लगेर थुपारे पछी देसमा कसरि रोजगारको सिर्जना हुन्छ ? त्यसैले अहिलेको यो भाडभैलो लाइ ठेगानमा लगाउन कै लागि भए पनि केहि समयको लागि देसले फेरी २०१७ साल जस्तै कठोर ब्यबस्था खोजेको छ ! राजतन्त्र बिना त्यो सम्भब छैन भने अब फेरी राजतन्त्र किन पुनर्स्थापना नगर्ने ? बेलायेत जस्तो महासक्तिसाली देसमा गुमेको राजतन्त्र पुन फर्किन सक्छ भने नेपालमा किन सक्दैन ? देस रहेपो पहिचान पाइन्छ ! त्यसैले आउनुहोस देसलाइ बचाउनकै लागि भए पनि फेरी एकपटक राजसंस्था लाइ पुनर्स्थापना गरौ !

(फाइल फोटो फेसबुक बाट साभार)

२०७० पौष १४ गते आइतवार !

रा.प्र.पा नेता कमल थापाको ताजा अन्तर्वार्ता

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Sat, 29 May 2021 10:25:00 +0545

साभार: www.himalayatv.com

प्रसंग: राष्ट्रपति र संबिधान

noreply@blogger.com (खांट्टी कुरा ) — Fri, 28 May 2021 05:38:00 +0545

केसवलाल श्रेष्ठ

केहि पूर्व न्यायाधीश र बार एशोसिएशनका स्वनामधन्य विद्वानहरुले राष्ट्रपतिले ‘विवेक प्रयोग नगरेको’ भनेर आरोप लगाउँदा संबिधानमा राष्ट्रपति र विवेकको के साइनो रहेछ भनि नेपालको संबिधान अध्ययन गर्दा बिचरा राष्ट्रपतिलाई त विवेक प्रयोग गर्ने अधिकार त कुनै पनि धाराले दिएको रहेनछ त ! राष्ट्रपतिको काम, कर्तब्य र अधिकार नेपालको संविधानको धारा ६६ ले ३ वटा उपधारा अन्तर्गत बर्णन गरेको पाइयो !

६६.१. राष्ट्रपतिले यो संबिधान वा संघीय कानून बमोजिम निजलाई प्राप्त अधिकारको प्रयोग र कर्तब्यको पालन गर्नेछ !

६६.२. उपधारा (१) बमोजिम अधिकारको प्रयोग वा कर्तब्यको पालन गर्दा यो संबिधान वा संघीय कानून बमोजिम कुनै निकाय वा पदाधिकारीको सिफारिसमा गरिने भनी किटानीसाथ व्यवस्था भएको कार्य बाहेक राष्ट्रपतिबाट सम्पादन गरिने अन्य जुनसुकै कार्य मन्त्रिपरिषदको सिफारिस र सम्मतिबाट हुनेछ ! त्यस्तो सिफारिस र सम्मति प्रधानमन्त्री मार्फत पेश हुनेछ !

६६.३. उपधारा (२) बमोजिम राष्ट्रपतिको नाममा हुने निर्णय वा आदेश र तत्सम्बन्धी अधिकारपत्रको प्रमाणीकरण संघीय कानून बमोजिम हुनेछ !

]

उपरोक्त धारा एवम् उपधाराहरू अध्ययन गर्दा यो तीनैवटा उपधाराले राष्ट्रपतिलाई विवेक त टाढाको कुरा, कुनै काम र अधिकार पनि दिइएको पाइएन !

अहिले राष्ट्रपति जस्तो (केवल आलंकारिक मात्र) संस्थालाई सामाजिक सञ्जालहरुमा अमर्यादित भएर मात्र हैन असाध्यै अमर्यादित, अश्लिल एवम् असभ्य तरिकाले जुन जुन पात्र प्रस्तुत भैरहनु भएको छ, यसले आ-आफ्नो पारिवारिक र सामाजिक दर्पण प्रस्तुत गरिरहेको व्यहोरा स्विकार्नु नितान्त जरुरी छ !

के वर्तमान संविधानले राष्ट्रपतिलाई सम्मानजनक भूमिका दिएको छ ! राष्ट्रपतिले संविधानको कुन धारालाई टेकेर आफ्नो विवेक प्रयोग गर्ने ? आफुलाई गणतन्त्रवादी भनेर नथाक्ने ‘संबिधान निर्माताहरुले’ निर्वाचित राष्ट्रपतिलाई किन कुनै पनि अधिकार दिन कन्जुस्याइँ गरेको होला ? आज राष्ट्रपतिमाथि जुन आक्षेप लगाएको छ, के यस प्रश्नको जवाफ तपाई नेताहरुले दिनु आवश्यक छ कि यो दोष राष्ट्रपतिको होइन तपाईहरुले बनाउनु भएको संबिधानको हो !